muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7892, Karar No: 2022/8890, Tarih: 15.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7892 E.  ,  2022/8890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Borçlunun ihalenin feshi istemiyle mahkemeye yaptığı başvuruda, İlk Derece Mahkemesi’nce şikayetin reddi ile ihale bedeli üzerinden %10 para cezasına hükmedildiği, borçlunun istinaf kanun yoluna başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlunun sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7343 Sayılı İcra ve İflas Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 33. maddesi ile İİK'na eklenen geçici 18. maddenin son fıkrası gereğince uygulanması gereken aynı kanunla değişik İİK'nun 134. Maddesinin 5. Fıkrasının 3. bendi

'' İcra mahkemesi işin esasına girerek talebin reddine karar verirse ihalenin feshini talep edeni feshi istenen ihale bedelinin yüzde onuna kadar para cezasına mahkum eder'' hükmünü içermektedir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 13. maddesinde; ”Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir. Anayasa’ nın bu maddesi ölçülülük ilkesine normatif nitelik kazandıran maddelerden biridir.

Ölçülülük ilkesi, temel hak veya hürriyete getirilen sınırlandırma ile kullanılan aracın, elde edilmek istenen amacı gerçekleştirmede elverişli ve gerekli olması ile araç-amaç arasındaki makul bir oranın bulunmasını ifade etmektedir .Ölçülülük ilkesi evrensel bir yargı ilkesi olarak mahkeme kararlarına yön vermektedir. Bu ilkenin unsurlarından biri olan orantılılık ; araç ile amaç arasındaki karşılıklı ilişkiyi değerlendirmeyi gerekli kılmaktadır. Nitekim getirilen sınırlandırmanın ilgilisine yüklediği yükümlülük ile elde edilen fayda arasında makul oran olmalıdır. Yani ilgilisini tahammül edemeyeceği bir yükümlülük altında bırakmamalıdır.

Bu anlamda somut olayı değerlendirdiğimizde, ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu görülmekte ise de temyiz incelemesine konu karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 7343 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 134/5-3. maddesi gereğince fesih gerekçeleri göz önünde bulundurulduğunda şikayetin ihale sürecini uzatmaya matuf olmadığı anlaşılmakla Anayasa'nın 13. maddesinde düzenlenen ölçülülük ilkesi nazara alınarak şikayetçi borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının, ihale bedelinin “% 5’ ine indirilmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’ nin 24/05/2022 tarih ve 2022/869 E.- 2022/1029 K. sayılı kararının, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, Kadınhanı İcra Hukuk Mahkemesi’ nin 15/02/2022 tarih ve 2021/34 E.-2022/4 K. sayılı kararının hüküm bölümünün para cezasına ilişkin iki numaralı bendinde yer alan % 10'u oranında 10.700 TL '' ibaresinin karar metninden çıkarılmasına yerine '' % 5'i oranında 5.350 TL'' ibaresinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca (ONANMASINA), karar düzelterek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10758, Karar No: 2021/4219, Tarih: 25.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/10758 E.  ,  2021/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekiline 13.01.2016 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik, katılan vekili tarafından 20.01.2016 tarihinde saat 17:29:15'te elektronik imza ile imzalanarak, ... üzerinden elektronik ortamda hüküm mahkemesine gönderilen dilekçesi ile temyiz başvurusunda bulunduğu, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içerisinde verildiği anlaşıldığından, isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre; sanık ...'nın, ...Hastanesinde Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olarak görev yaptığı, 20.09.2008 tarihinde 1977 doğumlu ...'in ...Hastanesinde eski sezeryanlı olması nedeniyle sanık doktor tarafından sezeryan ameliyatına alındığı, ameliyat sırasında placenta acreata tespit edildiği ve ...'in placenta acreata ve buna bağlı kanama ve gelişen komplikasyon sonucu öldüğü olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13076, Karar No: 2008/17115, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13076 E.  ,  2008/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 157 ada 1 parsel sayılı 2201 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden hali arazi olarak tespit yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olduğundan maliki açık bırakılıp devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (P) rumuzlu yerin orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7535, Karar No: 2016/3778, Tarih: 26.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7535 E.  ,  2016/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230 ve 289/1-g. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7656, Karar No: 2011/2383, Tarih: 23.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7656 E.  ,  2011/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 28.01.2010

No : 83-15

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketin özel trafolu abonesi olduğunu, 19.10.2004 tarihinde mevcut akım trafolarının sökülerek yerine Alce marka akım trafolarının takıldığını, 08.12.2006 tarihli kontrolde müvekkili abonenin gücünün 400 KWA ve akım trafosunun da 400/5 olduğunun, ancak müvekkili işyerinin zaman zaman 400 KWA üzerinde akım çektiği belirtilerek akım trafolarının değiştirilmesi gerektiğinin belirtildiğini, 13.12.2006 tarihinde istenilen değişikliklerin müvekkil tarafından karşılandığını, sökülen trafonun davalı yanca test edilerek, polarite uçlarının imalat sırasında ters işaretlendiği ve bu yüzden sayacın 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiği iddiasıyla 19.12.2006 tarihli tutanağın tanzim edildiğini, davalı yanca 19.10.2004 tarihinden başlamak üzere trafoların söküldüğü 13.12.2006 tarihine kadar 2/3 oranında eksik ölçülen tüketim bedeli altında 230.500.22.-TL.meblağlı 21.12.2006 tarihli fatura tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, hesaplama yönteminin haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek anılan meblağdan dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile faturanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı abonenin sökülen akım trafolarının müvekkil kurumca yapılan kontrollerinde polarite uçlarının imalat sonunda ters işaretlendiğini ve bu yüzden sayacın 2/3 oranında eksik değer kaydettiğinin tutanağa bağlandığını, davacının kusurundan kaynaklanmadığını, sadece davacı yanca tüketilip de sayacından geçmeyen enerji bedelinin talep edildiğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve özellikle Türkiye Standartları Enstitüsü Deney Laboratuvarları Müdürlüğü uzmanlarınca, dava konusu akım transformatörü üzerinde yapılan inceleme ve deneyler sonucunda, cihazda arızanın bulunmadığı, davalı yanın savunmasının aksine polarite uçlarının doğru olduğu ve kendi sınıfı toleranslarına uygun değer kaydettiği, eksik değer kaybının dolayısıyla faturalandırmaya dayanak yapılan test ve tutanakların doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 21.12.2006 tarihli ve 230.500.22.-TL.tutarlı faturadan dolayı davacının borçlu olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1332, Karar No: 2010/14806, Tarih: 29.09.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/1332 E.  ,  2010/14806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Asliye 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa yükletilen görevi kötüye kullanma suçunun Temmuz 2002 tarihine göre temyiz süreci içinde dava zamanaşımının gerçekleştiği,

Anlaşıldığından katılan ...'in temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY.nın 102/4,.104/2 ve 5271 sayılı CYY.nın 223.maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 29.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5713, Karar No: 2012/1423, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5713 E.  ,  2012/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Milletlerarası Tahkim Kanunu 15. maddesine göre hakem kararının iptâli talebine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ... İnş. ve Tesisat A.Ş tarafından açılan davada davalı alt yüklenici …AŞ ile aralarında düzenlenen 29.08.2002 tarihli sözleşmeden kaynaklanan ihtilâf ile ilgili olarak Tahkim Heyetince 05.09.2007 tarihinde nihai karar verildiği belirtilerek bu kararın 4686 Sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun 15. maddesine göre iptâli talep edilmiştir. Mahkemece daha önce davacı tarafından hakem kararına karşı düzeltme talebinde bulunulduğu, bu talep hakkında düzenlenen zeyilnamenin davacıya 21.04.2008 tarihinde tebliğ edildiği eldeki davanın yasal süresinden sonra açıldığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.

Milletlerarası Tahkim Kanunu’nun 15. maddesinde iptâl davasının hakem kararının tebliğinden itibaren 30 gün içinde başlayacağı kabul edilmiş bunun yanında taraflara karara karşı düzeltme, yorum veya tamamlama talebinde bulunma hakkı tanınmış ve bu halde de düzeltme, yorum veya tamamlama kararından itibaren 30 günlük sürede dava açılabileceği kabul edilmiştir. Bu hakkın tanınmasındaki amaç özellikle düzeltme, yorum veya tamamlama talebinde bulunan tarafın sözkonusu talebin kabul edilmesi durumunda iptâl yoluna başvurmaya gerek duymamasının sağlanmasıdır (Doç.Ziya Akıncı, Milletlerarası Tahkim 2003 Baskı sf.189).

Somut olayda dosya kapsamından ve hakemlerce düzenlenen zeyilnamedeki açıklamalara göre hakemlerce 05.09.2007 tarihinde karar verildiği bu kararın taraflara 11.10.2007 tarihinde tebliğ edildiği, eldeki davanın davacısı ... A.Ş tarafından 08.11.2007 tarihinde Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2007/636 Esas sayılı dosyada iptâl talebiyle dava açıldığı, yine 30 günlük sürede hakemlere düzeltme talebinde bulunulduğu, zeyilnamenin 21.04.2008 tarihinde tebliğ edildiği, Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nde görülen davada, davanın hakemlere düzeltme talebine ilişkin kararın tebliği beklenmeden açıldığı gerekçesi ile 04.12.2008 tarihinde davanın reddedildiği bu kararın

Dairemizce 28.06.2010 tarihinde onandığı, eldeki davanın ise 31.12.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dairemizce 28.06.2010 tarihinde onandığı, eldeki davanın ise 31.12.2008 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davanın zeyilname kararının tebliğinden itibaren 30 günlük sürede açılmadığından bahisle dava reddedilmiş ise de 4886 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde hakem kararının tebliğinden itibaren 30 günde iptâl davası açılabileceği, düzeltme talebinde bulunulduğu takdirde dava açılamayacağına ilişkin açıkça yasak konmadığı hususu da dikkate alındığında, davacıdan, derdest dava varken zeyilnamenin tebliğinden sonra yeni bir dava açmasını beklemek Kanunun amacına aykırı olduğu gibi usul ekonomisine de aykırıdır. Bu nedenle eldeki davanın süresinde olduğunun kabulü ile işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken süresinde olmadığının kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24156, Karar No: 2017/25004, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24156 E.  ,  2017/25004 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31767, Karar No: 2016/3344, Tarih: 22.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31767 E.  ,  2016/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

........................teknik personel hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalardan........................... Şirketine ve ........................'ne yazı yazılarak, davacı ile 2009-2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevapları ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16521, Karar No: 2015/31222, Tarih: 12.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16521 E.  ,  2015/31222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/2575

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2011/279 (E) ve 2011/311 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (zincirleme) ve Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık T.... hakkında; hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve aynı sanık için; kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği tespit edilmiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.