muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/958, Karar No: 2019/1285, Tarih: 03.12.2019

Hemen belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen bir hakkın ve buna karşı yapılan savunmanın dayandığı vakıaların (olguların) var olup olmadıkları hakkında mahkemeye kanaat verilmesi işlemine ispat denir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 187/1. maddesi;

“İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümüne etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir.”

şeklinde düzenlenmiştir.

Vakıa (olgu) ise, 03.03.2017 tarihli ve 2015/2 E., 2017/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; kendisine hukuki sonuç bağlanmış olaylar şeklinde tanımlanmıştır. İspatı gereken olaylar, olumlu vakıalar olabileceği gibi olumsuz vakıalar da olabilir.

Diğer taraftan hâkim, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan vakıaların gerçekleşip gerçekleşmediğini, kural olarak kendiliğinden araştıramaz. Bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini taraflar ispat etmelidir. Bir davada ispat yükünün hangi tarafa ait olacağı hususu ise HMK’nın “İspat Yükü” başlıklı 190. maddesinde yer almakta olup;

“İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.”

şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Bu hüküm, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) “İspat Yükü” başlıklı 6. maddesinde yer alan: “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." ifadesine paralel olarak düzenlenmiştir.

HMK’nın 203. maddesinde hangi hâllerde tanık dinlenebileceği açıklanmıştır:

“a) Alt soy ve üst soy, kardeşler, esler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

b) İsin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler.

c) Yangın, deniz kazası, deprem gibi senet alınmasında imkânsızlık veya olağanüstü güçlük bulunan hâllerde yapılan işlemler.

ç) Hukuki işlemlerde irade bozukluğu ile aşırı yararlanma iddiaları

d) Hukuki işlemlere ve senetlere karsı üçüncü kişilerin muvazaa iddiaları.

e) Bir senedin sahibi elinde beklenmeyen bir olay veya zorlayıcı bir nedenle yahut usulune göre teslim edilen bir memur elinde veya noterlikte herhangi bir şekilde kaybolduğu kanısını kuvvetlendirecek delil veya emarelerin bulunması hâli.”

Diğer taraftan, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır.

Hukuk Genel Kurulunun 05.05.2004 tarihli ve 2004/4-249 E., 2004/247 K. sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Diğer taraftan, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır.

Hukuk Genel Kurulunun 05.05.2004 tarihli ve 2004/4-249 E., 2004/247 K. sayılı kararında da aynı ilke benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde somut olaya gelindiğinde; davacı kadın düğünde kendisine takılan altınların ve evliliği sırasında kayınvalidesine bakması karşılığında elde ettiği altın ve paraların davalı tarafından çeşitli bahanelerle geri verme vaadiyle alındığını ancak iade edilmediğini iddia etmiş, davalı koca ise, iddiaları tümüyle inkâr etmekle birlikte, ziynet eşyalarının davacıda olduğunu savunmuştur. Ziynetin kadına ait olduğu ve kadının yanından ayırmayacağı, giderken de yanında götüreceği karine olmakla birlikte somut olayda, henüz evden ayrılmadan evlilik birliği sırasında koca tarafından çeşitli bahanelerle ve geri verileceği vaadiyle alındığı iddia edilmiş olmakla, ispat yükünün yer değiştirdiğinden bahsedilemez.

İspat külfetinin hangi tarafta olduğu hususunun, yukarıda bahsedilen hukuki düzenleme çerçevesinde çözümlenmesi gerekmektedir. Buna göre, ziynet eşyalarının iade edilmediği vakıasından lehine hak çıkartan taraf davacı kadındır. Dolayısı ile davacı kadının ziynetlerin kendisine iade edilmediğini kanıtlaması gerekir.

Yargılama sırasında dinlenilen tanık ifadeleri ele alındığında, davacının kardeşi tanık ...'nın "Düğünden bir yıl sonra kocası bileziklerle çeyrek altınları tarla alacağım sana sonra iade edeceğim diyerek ablamın elinden aldı, ancak iade etmedi…evlilik sürerken eşi ablama kayınvalidesine baktığı için 4 tane burma bilezik almış, ayrıca da 3.000TL para vermeyi vaad etmiş, 3.000TL'yi vermedi, bilezikleri de daha sonra araba alacağım diye elinden almış, onları da geri vermedi" şeklinde beyanda bulunduğunun anlaşılmasıyla birlikte Özel Daire bozma kararında da işaret edildiği üzere asıl olan tanıkların doğru söylediğinin kabulü olduğundan davacının iddialarını tanık beyanlarıyla ispatladığının kabulü gerekir.

Ne var ki, Özel Daire bozma kararında ispat yükünün ters çevrilerek davalıya yüklenmesi usul kurallarıyla çelişmektedir.

Hâl böyle olunca mahkemece, davacının iddialarını karşılayacak şekilde ziynetlerin bedellerinin tespiti amacıyla denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

O hâlde, direnme kararı açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

Ne var ki, Özel Daire bozma kararında ispat yükünün ters çevrilerek davalıya yüklenmesi usul kurallarıyla çelişmektedir.

Hâl böyle olunca mahkemece, davacının iddialarını karşılayacak şekilde ziynetlerin bedellerinin tespiti amacıyla denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

O hâlde, direnme kararı açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca, kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/212, Karar No: 2015/6670, Tarih: 19.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/212 E.  ,  2015/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2013/128-2014/400

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait aracın satış bedeli için Denizli 2.İcra Müdürlüğü'nün 2012/3022 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 10.04.2013 tarihli derece kararında, davalının Denizli 5. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2522 Esas sayılı dosyasındaki alacağının 1. sırada, Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5028 Esas sayılı dosyasındaki davacı banka alacağının ise 9. sırada yer aldığını, ancak davalının derece kararında 1. sırada yer alan alacağının gerçek olmadığını ileri sürerek, davalının alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasını ve davalıya ayrılan 2.788,80 TL payın davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının yıllardır dava dışı borçlu Y..... araçlarının tamir, bakım, onarım işleri ile yedek parça temini işlerini yürüttüğünü, alacağının gerçek alacak olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı-alacaklının Denizli 5.İcra Müdürlüğü'nün 2012/2522 Esas sayılı dosyasında takip borçlusundan olan alacağının varlığını ve miktarını usulune uygun ve birbirini doğrulayan, takip öncesine ait ve sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile Denizli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3022 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 10.04.2013 tarihli sıra cetvelinde 2. sırada belirtilen davalı alacağının muvazaalı olduğunun tespitine ve İİK'nın 235/3.maddesi gereğince bu sıra cetvelinde ikinci sırada davalıya tahsis edilen hissenin dava masrafları da dahil olduğu halde sıraya bakılmaksızın alacağı nispetinde itiraz eden davacıya verilmesine, varsa artan kısmın diğer alacaklılara sıra cetveline göre dağıtılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne (İİK'nın 17. maddesine kıyasen) talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda, hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki “Denizli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3022 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 10.4.2013 tarihli sıra cetvelinde 2. sırada belirtilen davalı alacağının muvazaalı olduğunun tespitine ve İİK.nun 235/3. maddesi gereğince bu sıra cetvelinde ikinci sırada davalıya tahsis edilen hissenin dava masrafları da dahil olduğu halde sıraya bakılmaksızın alacağı nispetinde itiraz eden davacıya verilmesine, varsa artan kısmın diğer alacaklılara sıra cetveline göre dağıtılmasına” ibareleri ile eda hükmü yanında tespit hükmüne de yer verilmesi doğru olmadığı gibi, kayıt terkin davasında uygulanması gereken, İİK'nın 235/3. maddesinin kıyasen uygulanması gerekirken, aynen uygulanması ve varsa artan kısmın davada taraf olmayan diğer alacaklılara dağıtılmasına karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Ne var ki, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Ne var ki, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, gerekçeli kararın "HÜKÜM" fıkrasının birinci paragrafındaki "10.04.2013 tarihli sıra cetvelinde" ibaresinden sonraki kısım hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "davalıya 2. sırada ayrılan payın hüküm fıkrasının 3. paragrafında yer alan yargılama giderleri ile 5. paragrafında yer alan vekalet ücreti de dahil olmak üzere davacının alacaklı olduğu Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5028 Esas sayılı dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/24473, Karar No: 2025/16152, Tarih: 15.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/24473 E.  ,  2025/16152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/59 E., 2020/2066 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/319 E., 2019/652 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM: TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, ve 58/9 maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, çalıştığı okuldaki içeriği belirlenemeyen sohbetlere katıldığına yönelik tek tanık beyanı haricinde başkaca delilin dosyada mevcut olmadığı görülen sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19019, Karar No: 2017/24779, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19019 E.  ,  2017/24779 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4297, Karar No: 2013/5554, Tarih: 19.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4297 E.  ,  2013/5554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin süre yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Emeklilik Daire Başkanlığı tarafından düzenlenmiş olan sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlenmediğini ileri sürerek, iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, şikayetçi tarafından ise bu süre geçirildikten sonra sıra cetveline itiraz edildiği, oysa İİK'nın 142. maddesinde, sıra cetveline itirazın, sıra cetvelinin ilgiliye tebliğinden itibaren ... günlük kesin süre içinde yapılması gerektiğinin öngörüldüğü, bu durumda şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

...-Şikayet, ... Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Emeklilik Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen paylaştırma işlemine ilişkindir.

İİK'nın 140. maddesine göre bir malın satış tutarının bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmemesi halinde ... müdürü bir sıra cetveli düzenler. ... Başkanlığı'nda yapılan sıralama bir sıra cetveli olmayıp, kaydi hacizlerin tarihlerinin gösterildiği bir listeleme işlemidir. Zira, kurumun hacizlerin varlığını ya da geçerliliğini değerlendirme yetkisi bulunmamaktadır.

İİK'nın .... maddesine göre, ... Mahkemesi, ... ve İflas Dairelerinin muamelelerine karşı yapılan şikayetleri, genel mahkemeler ise dava yolu ile itirazları inceler. Somut olayda ise, ... Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Kamu Görevlileri Emeklilik Daire Başkanlığı'nın paylaştırma işlemine yönelik şikayeti incelemek ... Mahkemesi'nin görevi dahilinde değildir. Bu bakımdan mahkemece, idari bir işlemin iptalinin idari Yargıdan istenebileceği, uyuşmazlığın ... Hukuku ile ilgisinin bulunmadığı da gözönünde bulundurulup, idari yargının görevli olduğu sonucuna varılması ve HMK'nın 114/...-b ve 115/... maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

...- Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/96, Karar No: 2015/11968, Tarih: 03.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/96 E.  ,  2015/11968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Sanık soruşturma aşamasında sigaraların kendisine ait olduğunu, kovuşturma aşamasında suçlamayı inkar ederek suça konu sigaraların yolcuya ait olduğunu ancak hangi yolcuya ait olduğunu bilmediğini beyan ettiği ve olay ile ilgili soruşturma aşamasında hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen otobüsün muavini ...'ın sigaraların sanığa ait olduğunu bildirdiği ancak Mahkemece dinlenmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından ...'ın dinlenmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceeme ile hüküm tesisi,

Kabule göre;

Kaçakçılık suçlarında yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve kovurşturma aşamasında gümrük müdürlüğü tarafından suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin 4319,74 TL ve kamu zararının 4399,74 TL olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece kaçak eşyaların vergiler toplamı ve gümrüklenmiş değeri tespiti ile vergiler toplamının sanığa bildirilerek ve bu zararın ödenmesi için süre verilerek sonucuna göre gerektiğinde CMK'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu husus ikmal edilmeden, sanığın zarar miktarında yanıltılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.