muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9564, Karar No: 2012/11611, Tarih: 04.07.2012

3-İhbar olunan Ak Sigorta A.Ş.'nin temyiz itirazına gelince:

İhbar olunanın sıfatı gereği temyiz hakkı yok ise de hüküm fıkrasında aleyhine hüküm kurulduğu anlaşılmakla temyiz hakkının bulunduğu sonucuna varılarak yapılan inceleme sonucunda; davada ihbar olunan konumunda olup davada taraf sıfatı bulunmayan yönünden sorumluluk hükmü kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... Tic. A.Ş. yararına, (3) nolu bentte gösterilen nedenle İhbar oluna Ak Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 04/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10648, Karar No: 2006/12838, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10648 E.  ,  2006/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı ... dahili davalılar aleyhine 19.6.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 28.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... İlçesi, ... Mahallesi 177 ada 7 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydında malik olarak yazılı bulunan "..." in soyadının ..., baba adının ..., doğum tarihinin 1930, aynı tapu kaydında malik olarak gözüken "...'nın kocası ..." in soyadının ..., baba adının ..., doğum tarihinin 1934 (ıslah dilekçesi ile 1334 olarak düzeltilmesi istendi), ... Mahallesi 177 ada 28 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydında malik olarak yazılı bulunan "..."nin soyadının Gep, baba adının ..., doğum tarihinin 1275 aynı tapu kaydında malik olarak gözüken "... karısı ..." nın soyadının ..., baba adının ..., doğum tarihinin 1325, aynı tapu kaydında malik olarak yazılı bulunan "... anası ..."nın soyadının ..., baba adının ..., doğum tarihinin 1296, Hacıbey mahallesi 467 ada 10 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydında malik olarak yazılı bulunan "Mümin"in soyadının Gep, baba adının Süleyman, doğum tarihinin 1299, aynı tapu kaydında malik olarak gözüken "..." nın soyadının Gep, baba adının ..., doğum tarihinin 1319, aynı tapu kaydında malik olarak gözüken "..." nin soyadının Gep, baba adının ..., doğum tarihinin 1275, aynı tapu kaydında malik olarak gözüken "..." nın soyadının ..., baba adının ..., doğum tarihinin 1325, ... Mahallesi 837 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazın tapu kaydında malik olarak yazılı bulunan "... anası ..." nın soyadının ... baba adının ... ve doğum tarihinin 1286 olarak tespit ve tesciline karar verilmesi istenmiş, mahkemece 177 ada 7 parsel ve 837 ada 5 parsel bakımından açılan davaların kabulüne, 177 ada 28 parselde tapuda kayıt maliki olarak gözüken "..." bakımından açılan davanın reddine, diğerleri bakımından kabulüne, 467 ada 10 parselde tapu kayıt maliki olarak gözüken "Mümin" ve "..." bakımından açılan davaların reddine, diğerleri bakımından kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin doğum tarihlerinin düzeltilmesine ilişkin talebine gelince:

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyorki bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin doğum tarihlerinin düzeltilmesine ilişkin talebine gelince:

Mülkiyet hakkının tescili başlıklı Tapu Sicil Tüzüğünün 25. maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibarettir. Görülüyorki bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır.

Dolayısıyla tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa bu hatanın tüzüğün 87. maddesi uyarınca ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki kurallar araştırılarak idarece düzeltilmelidir. Böyle olunca tapu kütüğündeki doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin istemle ilgili olarak mahkemece tespit kararı verilmesinde hukuki yarar bulunmadığından bu istemin reddi gerekirken istemin hüküm altına alınmış olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK. nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 1.a) bendinin 4.satırındaki "doğum yılının 1930", 1.b) bendinin 3.satırındaki "doğum tarihinin 1934", 2.b) bendinin 3.satırındaki "doğum tarihinin 1325", 2.c) bendinin 3.satırındaki "doğum tarihinin 1296", 3.b) bendinin 3.satırındaki "doğum tarihinin 1319", 3.d) bendinin 3.satırındaki "doğum tarihinin 1325", 4.a) bendinin 3.satırındaki "doğum tarihinin 1296" sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 9.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19073, Karar No: 2013/21897, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/19073 E.  ,  2013/21897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2011/78-2012/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... nezdinde sağlık poliçesi ile sigortalı iken 10.10.1994 doğumlu kızı ...'e skolyoz hastalığı tanısı konulduğunu, sigortanın başlangıç tarihinin 10.06.1999 olduğu ve davalının ömür boyu yenileme garantisi verdiğini, söz konusu hastalığın ortaya çıktığı tarihte garantiye sahip bulunduğunu, davalı ... şirketinin bu hastalığın tedavisine ilişkin bedeli ödemediğini, bedelin ödenmeme gerekçesi olarak skoyloz hastalığının teminat kapsamında olmadığının gösterildiğini, oysa sigorta poliçesi yapıldığı tarihten ömür boyu yenileme garantisi verildiği tarihte hatta daha sonra da bu hastalığın davalı ... nezdinde teminat kapsamında sayıldığını, sigorta şirketinin tek başına ve tek taraflı olarak sigorta poliçesinin teminat kapsamını daraltmasının hukuka uygun olmadığınıileri sürerek, 26.500,00 TL'nin ödeme gününden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte ve 10.000,00 TL manevi tazminatın da faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabülü ile; 16.883,86 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı vekilinin fazlaya ilişkin isteminin ve koşulları bulunmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 902,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1797, Karar No: 2016/356, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1797 E.  ,  2016/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/423 E., 2013/803 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3278 E., 2014/6840 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5714, Karar No: 2016/6798, Tarih: 06.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/5714 E.  ,  2016/6798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında beraat kararı verilen ...’a ait aracın muayene işlemini sahte olarak düzenlediği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasında; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek suça konu aracın muayenesini kendisinin yapmadığını savunması, hakkında aynı suçtan beraat kararı verilen ...’ın kollukta, aracın ruhsatını ve 250 TL parayı muayene yapması için beraat kararı verilen ...’e verdiğini ancak aracın kendisini vermediğini belirtmesi, alınan ekspertiz raporunda, suça konu muayene bölümündeki yazılar ve atılı bulunan imzanın ...’in yazı ve imzalarına kısmi benzerlikler gösterdiğini, ancak kesin sonuç beyanı için samimi yazı ve imzalarına ihtiyaç duyulduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, vergi dairesinden suça konu aracın muayene tarihleri itibariyle muayeneye engel vergi borcunun bulunup bulunmadığının sorulup, ...’in, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki samimi yazı, rakam ve imza örnekleri getirtilip suça konu muayenedeki yazı, rakam ve imzaların aidiyeti hususunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, 08.02.2010 tarihli tutanakta yapılan kontrolde hologramın mat ve silinik şekilde olduğundan sahte olabileceğinden şüphelenildiğinin belirtilmesi karşısında aldatma kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

2- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13128, Karar No: 2015/7144, Tarih: 30.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13128 E.  ,  2015/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 132 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3806, Karar No: 2019/9202, Tarih: 27.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3806 E.  ,  2019/9202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KADİRLİ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''01.08.2014'' yerine ''2014 yılı ağustos ayı'' olarak gösterilmesi,

2- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkı bulunduğundan, erteleme kararında, itiraz mercii ve süresiyle birlikte şüphelinin itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ne denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiç bir aşamada sanığa bu hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı görüldüğünden, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğu için bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda, usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlükleri ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden, durma kararı verilmesi yerine, mahkûmiyet kararı verilmesi,

3- Kabule göre; sanık hakkında, suça konu 10.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle, suç tarihinden sonra soruşturma aşamasında 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği için, bu suçtan dolayı ilk olarak 20.10.2014 tarihinde 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 31.10.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 07.11.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak alınan ifadesi ile açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasını durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14531, Karar No: 2012/21553, Tarih: 24.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14531 E.  ,  2012/21553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2011 tarih ve 2010/460-2011/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı taşınmazda, yağan sağanak yağmur sonucu yakınındaki Tavukçu Deresinin taşması nedeniyle su baskını hasarı meydana geldiğini, oluşan zarar karşılığı olarak sigortalıya 13.916,58 TL tazminat ödendiğini, ödenen tutarın tahsili için davalı İSKİ'ye yapılan müracaatın sonuçsuz kaldığını, taşan derenin ıslah çalışmalarını yürüten davalı şirketin de meydana gelen hasardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 13.916,58 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, Kalyon İnşaat A.Ş vekili, meydana gelen hasarda müvekkilinin herhangi bir kusuru ve sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İSKİ vekili, müvekkilinin derelerin bakım ve ıslahından esasen sorumlu olmadığını, İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi'nin aldığı karar üzerine su baskını riski taşıyan ve ivedilikle yapılması gereken derelerin ıslahı konusunda davalıya yetki verildiğini, işin davalı şirkete ihale edildiğini, dolayısıyla davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davaya konu hasarın meydana gelmesine neden olan Tavukçu Deresinin taşması olayında davalılara izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7-r maddesine göre, “Su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek, bunun için gerekli baraj ve diğer tesisleri kurmak, kurdurmak ve işletmek; derelerin ıslahını yapmak; kaynak suyu veya arıtma sonunda üretilen suları pazarlamak”, büyükşehir belediyelerinin görevleri arasında sayılmıştır. Ancak aynı Kanunun 7/2. fıkrasında, “Büyükşehir belediyeleri birinci fıkranın (c) bendinde belirtilen yetkilerini, imar plânlarına uygun olarak kullanmak ve ilgili belediyeye bildirmek zorundadır. Büyükşehir belediyeleri bu görevlerden uygun gördüklerini belediye meclisi kararı ile ilçe ve ilk kademe belediyelerine devredebilir, birlikte yapabilirler” hükmünün bulunduğu anlaşılmıştır.