muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2623, Karar No: 2019/8347, Tarih: 11.04.2019

Tüzüğün 19’uncu maddesinde “Üyeleri adına toplu iş sözleşmesi akdetmek” yetkisi sendika genel yönetim kurulunun görev ve yetkileri arasında sayılmıştır.Sendika genel merkezi tarafından davacıya verilen yetki belgesi ile “Tam olarak anlaşma halinde toplu iş sözleşmesi imzalamak” ve “Gerekli hallerde sözleşmeye ek olarak yeni haklar alıp protokol imzalamak” hususlarında yetki verildiği anlaşılmaktadır.Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular ışığında dava konusu disiplin cezasının değerlendirilmesi gerekmektedir.İlk olarak belirtmek gerekir ki, trafik cezaları sebebiyle davacı hakkında ihdas edilen geçici ihraç cezası hukuka aykırıdır. Sendika adına kayıtlı araca trafik cezası tahakkuk ettirilmesi sendikal faaliyet ile ilgili olmadığı gibi davacı da söz konusu cezaların ücretinden kesildiğini ifade etmiştir. Ayrıca trafik cezası sebebiyle sendika şube başkanlığı görevinden geçici ihraç cezası verilmesi de eylemle orantılı değildir.

İkinci olarak toplu iş sözleşmesine ek protokol ile işçi ücretlerinin düşürülmesi eyleminin değerlendirilmesi gerekmektedir. Disiplin cezasına konu protokol ile işçi ücretleri ve yemek bedellerinden 14/06/2014 tarihinden itibaren indirim yapılması öngörülmüştür. Bununla birlikte söz konusu eyleme istinaden disiplin cezası ise eylemin üzerinden 2 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra olmak üzere 30/09/2016 tarihinde verilmiştir. Sendika disiplin kurulunca, eylem tarihinden itibaren makul süre geçtikten sonra verilen disiplin cezasının hukuka uygun olduğu kabul edilemez. Ayrıca sendika disiplin kurulunca davacının yetkisi olmadığı halde protokol imzaladığının disiplin cezasına konu edilmesine göre, yetkisiz şekilde imzalanan toplu iş sözleşmesine ek protokol hükümlerinin de geçersiz kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde, davacı hakkında ihdas olunan geçici ihraç cezasının hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.Bu açıklamalar karşısında, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile dava konusu disiplin cezasının iptaline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25931, Karar No: 2019/11978, Tarih: 02.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25931 E.  ,  2019/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİR.DOS.DAVACISI : ..

ASIL DOSYA DAVALISI :

BİRLEŞEN DOS. DAVALISI:

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosya davalısı .... Zir. Al. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile birleşen dosya davalısı ... Tarım Ürünleri A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 887,48 TL. kalan harcın asıl dosya davalısı .... Zir. Al. Gıda San. Tic. Ltd. Şti'den, 887,48 TL. harcın birleşen dosya davalısı ... Tarım Ürünleri A.Ş'den alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6847, Karar No: 2014/5020, Tarih: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/6847 E.  ,  2014/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Hatay İş Mahkemesi

Tarihi : 21.12.2012

No : 2011/60-2012/458

Dava, davacıya ait eczane işyerinde, davalı Kurum tarafından çalıştığı tespit edilen M.R.K.’ün çalışmadığının tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. İncelenen dava dosyasında, tutanak mümzilerinin beyanlarında belirtmiş oldukları raporun dosya içerisinde bulunmadığı, çalışması tespit edilen M.Reşit Karagün’ün beyanına başvurulmadığı, çalışma hakkında bilgisi olabilecek kayden bordrolu tanık bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, ilgilinin öğrenci olduğu ve söz konusu tarihte devamsızlığının bulunmadığı göz önüne alındığında çalışma olgusunun tam olarak araştırılmadığı anlaşılmakla, mahkemece belirtilen hususlar yönünden araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilnin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10459, Karar No: 2024/18029, Tarih: 25.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10459 E.  ,  2024/18029 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/239 E., 2016/768 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/239 Esas, 2016/768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 12.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 10.02.2016 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, diğer yönlerden incelenmeksizin Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20840, Karar No: 2012/4655, Tarih: 13.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20840 E.  ,  2012/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11263, Karar No: 2025/7014, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/11263 E.  ,  2025/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/269 E. - 2022/54 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/426 E. - 2020/345 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK 314/3 ve 220/7 yollaması ile TCK 314/2, 220/7- son cümle maddeleri, 3713 sayılı Kanun'un 5. maddesi, TCK 62/1, 53 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca artırım yapılırken, 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca artırım yapıldığının gösterilmesi gerekirken yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca artırım yapılırken, 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca artırım yapıldığının gösterilmesi gerekirken yalnızca 3713 sayılı Kanunun 5 inci maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18433, Karar No: 2014/31184, Tarih: 23.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18433 E.  ,  2014/31184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/321-2013/318

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.12.2014 günü davacılar vekili ile davalı idare vekilleri Av.I. K. ve Av.E. B.'nun yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların 12.07.2013 tasdik tarihli imar planında yeşil alanda kaldığı, BOTAŞ Boru Hattı ve Dere Koruma Bandı alanından etkilendikleri; temyiz aşamasında dosya içerisine konulan Büyükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2014/177 D.İş sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporuna göre de, taşınmazların bulunduğu bölgede dere ıslah çalışmaları yapıldığı, yapılan beton kanallar nedeniyle dava konusu parsellere el atıldığı, ayrıca taşınmazlardan yeni Enerji Nakil Hattı geçirildiği; E.. B.. Park ve Bahçeler Müdürlüğü’nün 12.12.2014 günlü yazısında davalı belediyenin söz konusu yerde herhangi bir çalışmasının bulunmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla mahkemece dava konusu taşınmazların başında yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle keşif yapılarak taşınmazlara hangi idarelerce ne şekilde el atıldığı belirlenip taşınmaza ait ölçekli kroki üzerinde el atılan bölümlerin işaretlettirilip fen bilirkişisine bu bölümlerin yüzölçümleri de hesaplanarak tespit edilecek sorumlu idareler davaya dahil edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/518, Karar No: 2019/5984, Tarih: 14.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/518 E.  ,  2019/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak, beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.

Davacı-davalı erkeğin temyiz dilekçesinin davalı-davacı kadın vekiline tebliğine ilişkin mazbatada kendisine haber verilen komşunun isim ve imzadan imtina ettiği belirtilmektedir. Tebligat Kanunu'nun 23. maddesine göre, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten de imtina edemez. Bu itibarla, kadın vekiline yapılan tebligat geçersizdir. Buna göre, davalı-davacı kadın vekiline usulüne uygun olarak davacı-davalı erkeğin temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve katılma yoluyla temyiz yasal süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/14031, Karar No: 2013/18118, Tarih: 11.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/14031 E.  ,  2013/18118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.06.2011 tarih ve 2010/68-2011/449 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 11.10.2013 günde başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp, hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin de içinde bulunduğu Yimpaş Grubu’nun 1990’lı yıllardan itibaren Almanya başta olmak üzere bir çok ülkede yüksek faiz garantisi ve paraların her istendiği an geri çekilebileceği garantisi vererek binlerce insandan mevduat topladığını, 2001 yılının ortasına kadar toplanan paralara karşılık yüksek faiz dağıtıldığını ve isteyenlere paralarının geri ödendiğini, 2001 yılında davalı şirketin Körfez Krizini ve ülkenin ekonomik sıkıntısını gerekçe göstererek para ve faiz ödemelerini durdurduğunu, yönetim kurulu başkanı davalı ... imzalı mektuplarda her sıkıntının atlatılacağının bildirildiğini, davacının da gerek basın gerekse şirket yetkililerinin camilerde ve kahvehanelerde yaptıkları tanıtım toplantılarında şirketin en az %20 oranında kazanç payı dağıtıldığı ve parasını her istediği an geri çekebileceği garantileri üzerine 01.01.2001 tarihinde 83.000 DM yatırdığını, karşılığında davacıya “Yimpaş Holding A.Ş. Hesap Senedi Devir ve kabul Sözleşmesi” ibareli bir sözleşme verildiğini, davacının parasını geri almak için davalı şirkete defalarca telefon açtığını ve parasının geri ödenmesini istediğini, ancak paranın davacıya ödenmediğini, müvekkilinin Yimpaş Grubu yöneticileri tarafından planlı bir şekilde kandırıldığını, davacıdan para tahsil edilirken verilen makbuz üzerinde yazan şirketin gerçekte olmadığını, kaldı ki davacı tarafından talep edilen hisse senetleri ile davacıya gönderilen hisse senetlerinin farklı şirketlere ait olduğunu ileri sürerek, davacı tarafından yatırılan 42.559 Euro (83.000 DM) karşılığı olan 68.094 TL’nın ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının Yimpaş Yozgat İht.Mad.Paz.ve Tic.A.Ş.’nde her birinin nominal değeri 50.000 TL olan 831 hissesi olup, Yimpaş Holding A.Ş.’nde hissesi bulunmadığını, Yimpaş Holding A.Ş. aleyhinde dava açılamayacağını, anonim şirketlerin sermayesi ile sorumlu tüzel kişi olup ...’a husumet yöneltilemeyeceğini, davacının dini ve milli duyguları kullanılarak kandırıldığı iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.