muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3231, Karar No: 2015/1557, Tarih: 26.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/3231 E.  ,  2015/1557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalılar iş sahibidir. Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte davalılara ait arsalar üzerinde yapılacak villaların projelerinin yapımı ile harçlarla ilgili ve bunun dışında söz konusu arsalar üzerinde inşaat yapımı konusunda eser sözleşmesi ilişkisi kurulmuştur. Projeler, belediye ruhsat, harç ve giderleri, harçlar ve yapı denetimle ilgili iş bedeli toplamı 23.250,00 TL olup, bu bedelin ödendiği taraflar arasında ihtilâfsızdır. İnşaat yapımıyla ilgili az yukarıda belirtildiği gibi iki tarafın imzasını taşıyan yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte davacının teklifi ve cevap dilekçesinin açıklamalar bölümü ikinci bendindeki davalı iş sahibi vekilinin beyanı ile inşaat ve yapım bedeli olarak davacının her bir villa için verdiği 101.000,00’er TL’lik teklifin kabul edildiği ve iş sahiplerince kabul edilen teklife göre yapım sözleşmesi kapsamının beton, kalıp, demir, tuğla, çatı, elektrik, sıva, hafriyat, kör kasalar, şap, sıhhi tesisat ve sigorta bedelinden ibaret olduğu ve bu şekilde yapım sözleşmesi ilişkisinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Davalı iş sahiplerince davacı yüklenicinin her iki villa için yapmayı taahhüt ettiği ahşap veranda, bunun çatısı ve balkon kenarlarına yapılacak korkulukların yapılmadığı ve villaların iskânının alınmadığının bu nedenle cevap dilekçesinde kabul ettikleri dışındaki ödemelerin yapılmadığı savunulmuş ise de, yüklenicinin teklifinin kabulü suretiyle gerçekleştirilen ve az yukarıda belirlenen villaların yapım sözleşmesi kapsamında yüklenicinin villa balkonlarına ahşap veranda ve bunun çatı kaplaması ile balkon kenarlarına korkuluk yapılması işi olmadığı gibi yüklenicinin yapı kullanma izni alma taahhüdü de bulunmamaktadır. Davacının kabul etmediği bu yükümlülüklerin teklif kabul suretiyle oluşturulan sözleşme kapsamına dahil olduğu, davalı iş sahiplerince yasal delillerle kanıtlanamamıştır.

Dosya kapsamındaki deliller ve alınan bilirkişi raporu ile davacı yüklenicinin kabul edilen yapım sözleşmesi kapsamındaki villaların beton, kalıp, demir, tuğla, çatı, elektrik, sıva, hafriyat, kör kasalar, şap, sıhhi tesisat ve sigorta işlemlerini yaptığı ve yapım işi ile ilgili olarak her bir villa için 101.000,00 TL iş bedeline hak kazandığı anlaşılmaktadır. Davalılar vekilince inşaat yapım işi ile ilgili 185.000,00 TL ödendiği savunulmasına rağmen davacı tarafça dava dilekçesinin 3. maddesinde belirtilen tarihlerde belirtilen miktarlarda ödeme yapıldığı kabul edilerek ödenmeyen iş bedeli alacağının 41.750,00 TL olduğu ileri sürülmüştür.

Bu durumda mahkemece davacı yüklenicinin villa inşaatların yapılmasıyla ilgili toplam 202.000,00 TL iş bedeline hak kazandığı, proje, ruhsat vs. işi ile ilgili alacağı ödenmiş olup dava konusu olmadığı kabul edilerek, davacı iş sahiplerinin ibraz ettiği ödeme belge ve makbuzlarıyla ilgili davacının beyanı alınıp kabul edilmeyen ödemeler yönünden ilgili bankalardan araştırma yapılıp varsa davacının imzasını taşıyan ödeme belgeleriyle ilgili sıhhati araştırıldıktan sonra villa inşaat yapım işiyle ilgili davalı iş sahiplerinin yaptıkları ödeme miktarı tespit ve hesaplandıktan sonra davacının dava dilekçesinde iddia ettiği kalan alacak miktarı davalıların da ödemekten kaçındıklarını kabul ettikleri iş bedeli miktarıyla ilgili beyanları gözönünde tutulmak suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23437, Karar No: 2008/19794, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23437 E.  ,  2008/19794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :   İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.

O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/809, Karar No: 2011/5475, Tarih: 27.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/809 E.  ,  2011/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 5. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 2010 Mart bakiyesi olan 1.359.-TL kira parasının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece kira sözleşmesine göre ödenmesi gereken kiranın 8.338.92.-TL olduğu, ödemeden sonra kalan 1.133.92.-TL üzerinden itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve asıl alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı ve davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 17.3.2010 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 23.9.2004 başlangıç tarihli sözleşmeye dayanmıştır. Bu sözleşme 5 yıl süreli olup, 1.9.2008-30.8.2009 döneminin aylık kirasının 3.762 USD olduğu, kiranın her ayın 5'inci gününe kadar bankaya peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Kira sözleşmesinin 5.3 maddesinde, kiracının kira dönemi için uygulanan en yüksek kira bedelinin %25 fazlasını ödeyeceğini kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı olmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Dosyada mecut faturadan Mart 2010 kirasının 8.564.81.-TL olduğu görülmektedir. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında borcunun bulunmadığını savunmuş, dosyada mevcut hesap ekstresi incelendiğinde, 5.3.2010 tarihinde Mart 2010 kirası açıklaması ile 7.205.- TL'nin ödendiği anlaşılmıştır. Mahkemece Mart 2010 kira bedelinin takipe dayanak yapılan 23.9.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin artış koşulu uyarınca en yüksek kira bedeli üzerinden artış uygulanarak bilirkişiye hesaplattırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, davalının temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/698, Karar No: 2015/12242, Tarih: 30.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/698 E.  ,  2015/12242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Mahkemenin, davayı ret gerekçesi olarak gösterdiği bireysel iş sözleşmeleri dosya arasında bulunmadığından, ... Toplum Sağlığı merkezi veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar ..., ..., ..., ...'ne yazı yazılarak, davacı ile 2009 - 2013 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16524, Karar No: 2014/10603, Tarih: 26.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16524 E.  ,  2014/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2007/103-2013/221

Davacı A.. P.. vekili Avukat G. G.. tarafından, davalı ...Televizyon Yayıncılık A.Ş vd aleyhine 13/03/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi olduğu .. TV'nin 13/03/2006 günlü ana haber bülteninde fiziksel görüntüsü ile ilgili gerçeklik taşımayan tasvirlerde bulunulduğunu, eleştiri sınırlarını aşan biçimde ifadeler kullanıldığını kişilik haklarının zedelendiğini iddia ederek manevi tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davacıya ait görüntülerin bir parti sırasında çekilmiş olduğunu, ilk olarak “Hey Canlı” isimli bir programda yayınlandığını, bundan sonra birçok basın yayın organında geniş yer bulduğunu, davacının yeni bir estetik operasyon geçirmesi nedeni ile tükürüğünü fark edemediği iddialarına estetik uzmanı doktorun görüşlerine yer verilerek konunun haber haline getirildiğini, estetik operasyon geçirmeyi düşünen kimseler için meydana gelebilecek tehlikelerden haberdar etmek amacı güdüldüğünü, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, haber içeriği doğru olsa bile biçim itibari ile abartılı ve aşağılayıcı bir şekle büründüğü gerekçesi ile istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalılar bir yayın kuruluşunun sahibi ve haberi hazırlayan kişilerdir. 6112 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayın Hizmetleri Hakkındaki Kanunun 1. maddesinde “Bu Kanunun amacı; ...ifade ve haber alma özgürlüğünün sağlanması, .... Radyo ve Televizyon Üst Kurulunun kuruluşu, teşkilâtı, görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin usul ve esasları belirlemektir” hükmü düzenlenmiştir. Görüldüğü gibi yayın kuruluşları bireylerin ifade ve haber alma özgürlüğünün sağlanması amacı ile kurulmuştur. Yayın kuruluşları yayın hizmetlerini kamusal sorumluluk anlayışıyla yerine getirirler.

Davacı Türkiye'de süper star olarak bilinen bir sanatçıdır. Görsellik içeren bir meslek icra ettiğinden dış görüntüsüne dikkat etmekte olduğu, bazı estetik operasyonlar geçirdiği kendisi tarafından ikrar edilen toplum tarafından da bilinen bir gerçektir. Bu nedenle davacı ile ilgili haberler toplum tarafından ilgiyle takip edilmektedir. Dava konusu fotoğrafların foto montaj olduğu ileri sürülmemiştir, bu fotoğraflarda gözlemlenen durumdan yola çıkılarak davalılar tarafından estetik operasyonların tehlikeleri ile ilgili bir haber hazırlanmış, uzman görüşüne başvurulmuş, davacının estetik yaptırmadığı yönündeki açıklamasına da yer verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi basın özgürlüğünde belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna işaret etmektedir. (Prager ve Oberschlick v. Avusturya, 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313)

Şu durumda, davacının ülkemizde tanınmış bir sanatçı olması, kendisi ile ilgili haberlere toplumun ilgi göstermesi, davacının görüntüsünden yola çıkılarak estetik ameliyatların tehlikeleri hakkında hazırlanan haberde kamu yararı bulunması nedenleri ile haber içeriğinin davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı, kamusal sorumluluk anlayışıyla yayınlandığı, toplumsal bir menfaat söz konusu olduğu, yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında, yayına sınırlama getirmek için meşru bir amaç ve demokratik toplum yönünden bir gereklilik bulunmadığı sonucuna varılmış olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6754, Karar No: 2010/19354, Tarih: 15.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6754 E.  ,  2010/19354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19110, Karar No: 2018/6482, Tarih: 27.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19110 E.  ,  2018/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl ve birleşen dosyada davalılardan ... ve ...'in ...'da içinde müvekkilinin de bulunduğu pek çok kişiyi dolandırarak yurt dışına kaçtığını, müvekkilinin elinde bulunan çeklerin tahsili için ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 29.11.2011 tarih ve 2011/1996 D.İş sayılı kararı ile ihtiyati haciz kararı alınmış olduğunu ve bu kararın infazı için ... 16. ... Müdürlüğü'nün 2011/15114 Sayılı kambiyo senetlerine mahsus takip dosyası açılmış olduğunu, adına kayıtlı gayrımenkulleri mal kaçırma saiki ile davalı 3. Kişilere devredildiğinin tespit edildiğini beyan ederek devir edilen tasarrufların iptali ve ... 16. ... Müdürlüğü'nün 2011/15114 ile 2011/15404 sayılı dosyada alacakları ile (alacak aslı ve fer'ileri ile birlikte) sınırlı olarak takip - satış hak ve yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olması nedeniyle reddi gerektiği savunulmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında gerçekleştirilen satışların gerçek satış olduğu, taşınmazı satın alan kişiler tarafından taşınmazın

bedeline yönelik ödemelerin kredi çekmek, ipotek ettirmek suretiyle, bir kısmının nakit, bir kısmının kredi kartı taksit çektirme ve senet düzenleme suretiyle veya banka hesabına havale yolu ile taşınmaz maliklerine ödendiği, taraflar arasındaki satışın muvazaalı bir satış olduğu yönündeki iddiaların ıspatlanamadığı, mahallinde yapılan keşif sonrasında tespit edilen gerçek değerler ile tarafların satın almış oldukları bedellerin birbirine yakın değerler olduğu gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, taraflar arasındaki satışların muvazaalı olduğunun davacı tarafından ispatlanamamasına göre asıl ve birleşen davada davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 27.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4818, Karar No: 2018/3622, Tarih: 17.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/4818 E.  ,  2018/3622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in olay tarihinde mesul müdürü, diğer sanık ...'ın ise işletmecisi olduğu ... Tıp Merkezi'nde ... isimli çocuğun muayene olmamasına rağmen, hastaneye müracaat edip tedavi olmuş gibi 24.00 TL masrafın katılan ...'na fatura edildiğinin iddia edildiği olayda; sanıkların hasta kabul bölümünde görevli olmadıkları, sanıklardan ...'in söz konusu hastanede mesul müdür olmakla birlikte kulak burun boğaz uzmanı olarak da görev yaptığı, ... adına yapılan muayenenin genel cerrahi bölümünde yapıldığının anlaşılması karşısında sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkûmiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliler bulunmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/53465, Karar No: 2010/15857, Tarih: 12.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/53465 E.  ,  2010/15857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/47334

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2007

NUMARASI : 2007/684 Karar - 2006/423 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 Sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresi gösterilmesine karşın “temyiz süresinin başlangıcının tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı hususu” açıkça belirtilmediğinden, 23.11.2007 tarihinde yüze karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 10.12.2007 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.