muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/5380, Karar No: 2007/7045, Tarih: 28.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5380 E.  ,  2007/7045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay’ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ...'de orman kadastrosu çalışmalarının devam ettiği orman bilirkişi raporunda bildirildiğinden, yörede orman kadastrosu yapıldı ise, orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu ...'de genel arazi kadastro çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise davalı taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği Kadastro Müdürlüğünden sorularak, düzenlendi ise kadastro tesbit tutanak örneğinin,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/737, Karar No: 2016/2295, Tarih: 22.09.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/737 E.  ,  2016/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 07/07/2014

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıklar ve müdafileri

Temyiz incelemesi, sanıklar S..ve A..'in isteği üzerine duruşmalı, diğer sanık T..hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç konusu 55272 gram esrarın miktarına bağlı olarak önemi ve değerine göre, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar S... ve A.. müdafilerinin duruşmadaki savunmaları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre sanıklar S..ve A.. hakkındaki salıverilme isteklerinin reddine, sanık T..yönünden oybirliğiyle, üye M.. İ.. Y..ün sanıklar S..ve A.. yönünden karşıoyu ve oy çokluğuyla, 22.09.2016 tarihinde karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

22.09.2016 tarihinde saat: 14.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı İ,,H,..T..'un katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. D.. müdafii Avukat M..G.. ve sanık A.. K.. müdafii Avukat B..Ç..n yokluklarında 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

(Sanıklar S...ve A.. yönünden)

TEFHİM TUTANAĞI

22.09.2016 tarihinde saat: 14.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı İ,,H,..T..'un katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık S.. D.. müdafii Avukat M..G.. ve sanık A.. K.. müdafii Avukat B..Ç..n yokluklarında 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

(Sanıklar S...ve A.. yönünden)

Sanıkların, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasında yer alan hareketlerden herhangi birini yaptığını gösteren, bu bağlamda suça konu uyuşturucu maddenin teminine, yüklenmesine veya taşınmasına katıldıklarına ya da uyuşturucu maddeye ortak olduklarına ilişkin, hiçbir delil bulunmamaktadır. Sabit olan eylemleri, suça konu uyuşturucu maddeyi taşıyan diğer sanık T..'un önünden (öncü araçta) yolu kontrol etmek amacıyla gitmek suretiyle uyuşturucu maddenin taşınmasına yardım ettiklerinden, sanıkların cezalarından TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılmamış olması nedeniyle haklarındaki hükümlerin bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/8746, Karar No: 2010/16563, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8746 E.  ,  2010/16563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10863, Karar No: 2017/2523, Tarih: 04.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/10863 E.  ,  2017/2523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 08/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/03/2016 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili ve diğer davalılar ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 18/04/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalı asil ... ile vekilleri Avukat ... ve Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalılardan ... Belediye Başkanlığının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava, taksirle yaralama eylemi nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Jandarma Komutanı olarak görev yaptığı dönemde, davalı ... tarafından yapılan yol çalışması sırasında patlayıcı madde kullanılması nedeni ile Kaymakamlık tarafından çevre emniyetinin sağlanması amacıyla görevlendirildiğini, yapılan çalışma sırasında belediye görevlileri tarafından tedbirsiz ve dikkatsiz davranılması nedeniyle patlama sırasında fırlayan taş parçasının kafasına isabet etmesi sonucunda yaralandığını belirterek, uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise, taraflarına bir kusur atfedilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. İşlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Davalı ... Başkanlığınca alınan encümen kararı doğrultusunda yapılan yol çalışması sırasında zarara uğranıldığı savunulduğuna göre; istemin idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde değerlendirilmesi gerekmektedir. İdare’nin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu bakımından davalı ... yönünden davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Davalılardan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler, emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da; bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda; belediye başkanı olan davalı ...'in, görevi sırasında ve görevinden dolayı davacıyı zarara uğrattığı ileri sürülmektedir. Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1. maddesi gereğince; kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen koşullara uygun olarak, idare aleyhine açılabileceğine göre; davalıya husumet tevcih edilmesi doğru değildir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilerek, davalı ... hakkında davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile işin esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının ve davalılardan ...'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

4-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesi ( 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi ) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, davacının yaralanma derecesi, olayın gelişim biçimi ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

5-Davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

21/03/2007 tarihinde meydana gelen dava konusu olayda, davacı davasını 08/09/2008 gününde ikame etmiş ve 27/01/2016 tarihinde ıslah yolu ile maddi tazminat isteğini artırmıştır. Davalı, ıslaha karşı süresinde ve usulüne uygun biçimde zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesi gereğince haksız eylem nedeniyle açılacak tazminat davaları bir yıllık zamanaşımına tabidir. Ne var ki, aynı Yasanın 60/2. maddesine göre, davalının bedensel zarara yol açan eyleminin suç teşkil etmesi durumunda (uzamış) ceza zamanaşımının uygulanması gerekir.

Dava konusu eylem suç niteliğindedir. Bu durumda, 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 60/2. maddesi ve Türk Ceza Yasası'nın 89. ve 66/1-e. maddesi uyarınca olayda uygulaması gereken zamanaşımı süresi 8 yıldır. Diğer yandan; gelişen zararın olması durumunda bu gelişmenin son bulduğu tarihte davacı zararını öğrenmiş olacağından bu tarih sürekli işgücü kaybı oranının belirlendiği rapor tarihi olarak kabul edilmelidir. Somut olayın 21/03/2007 tarihinde meydana geldiği ve 27/01/2016 ıslah tarihi itibari ile 8 yıllık (uzamış) ceza zamanaşımı süresi dolduğu anlaşılmakla birlikte, sürekli işgücü kaybına ilişkin raporun davacı tarafından 21/02/2014 günü tebliğ alınmış olduğu gözetildiğinde bu tarihten itibaren 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 60/1. maddesinde öngörülen haksız eylem zamanaşımı süresi bir yıl da dolduktan sonra ıslah dilekçesi verildiği görülmektedir. Açıklanan nedenlerle, ıslahla istenen miktarın zamanaşımını nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yerinde olmamış bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Başaknlığı yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davacının ve davalılardan ...'ın diğer temyiz itirazlarının ise (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davacı yararına takdir olunan 1.480,00.-TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara, davalı ... yararına takdir olunan 1.480,00.-TL duruşma avukatlık ücretinin de davacıya yükletilmesine ve taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 04/05/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava taksirle yaralama eylemi nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

KARŞI OY YAZISI

Dava taksirle yaralama eylemi nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

... Jandarma Komutanı olarak görev yapan davacı, davalı ... tarafından yapılan yol çalışması sırasında patlayıcı madde kullanılması nedeni ile kaymakamlık tarafından çevre emniyetinin sağlanması amacıyla görevlendirildiğini, yapılan çalışma sırasında belediye görevlileri tarafından tedbirsiz ve dikkatsiz davranılması nedeniyle patlama sırasında fırlayan taş parçasının kafasına isabet etmesi sonucu yaralandığını belirterek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. Eylem ve işlemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Bu nedenle bu davalı yönünden yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesi gerektiği konusundaki bozma nedenine ve yaralama derecesi dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminatın az olduğu konusundaki bozma nedenine katılmakla birlikte, diğer bozma nedenlerine katılmıyorum.

Şöyle ki;

1-Davacı, dava dilekçesinde davalıların kişisel kusuruna dayanarak maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda da davalılardan ...'in ve ...'ın %10'ar oranında kişisel kusuru tespit edilmiştir. Kamu görevlileri, görev sırasında salt kişisel kusurlarına dayanan eylemlerde kişisel olarak sorumludur. Anayasa'nın 129/5 maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1 maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davalıların kendilerine rücu kaydıyla idare aleyhine açılabileceğine ilişkin düzenlemeler, haksız eylemi gerçekleştiren kamu görevlisine karşı doğrudan tazminat açmaya engel değildir. Zarar görenler isterse, doğrudan kişisel kusurlarından dolayı haksız eylemi gerçekleştiren kamu görevlisine karşı tazminat davası açabilecekleri gibi, isterlerse devlete karşı da açabilirler.

Somut olayda davacı, davalıların kişisel kusuruna dayanarak dava açtığından pasif husumet yokluğu nedeniyle bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

2-Davalı ... 'nın zamanaşımı def'i konusundaki temyiz itirazları bakımından ise yaralamaya konu olay 21/03/2007 tarihinde meydana gelmiş, dava 08/09/2008 tarihinde açılmış, davacı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı B.K.'nın 60. maddesine göre dava 1 yıllık yasal süresi içinde açılmıştır. Bilindiği üzere haksız eylemlerde dava zamanaşımı süresi zarar ve failin öğrenildiği tarihten itibaren bir yıl ve her halükarda 10 yıldır. Eylemin aynı zamanda suç teşkil etmesi durumunda ise ceza zamanaşımının uygulanması gereklidir.

Dava konusu eylem aynı zamanda suç teşkil etmektedir. O halde uzamış ceza zamanaşımının uygulanması gereklidir. Burada uzayan zamanaşımı süresi bir yıllık süredir. On yıllık genel zamanaşımı süresi yine geçerliliğini korumaktadır. Davacı zarar ve faili öğrendiği tarihten itibaren bir yıl yerine sekiz yıl içinde davasını açabilir. Fakat bu süre olay tarihinden itibaren 10 yılı geçemez. Davacı iş gücü kaybı oranını Adli Tıp Kurumunun raporunun tebliğ edildiği, 21/02/2014 tarihinde öğrenmiş, zarar miktarını ise 09/11/2015 tarihli rapor ile öğrenmiştir. Uzamış ceza zamanaşımı süresi yani 8 yıllık süre ise 09/11/2015 tarihinden itibaren işlemeye başlıyacaktır. HGK'nın 2014/4-896 esas, 2016332 karar sayılı kararında ve Dairemizin bir çok kararında da bu ilke kabul edilmiştir. Kabule göre iş gücü kaybı onanını öğrendiği 21/02/2014 tarihi zamanaşımının başlangıç tarihi olarak kabul edilmiş olsa bile 8 yıllık uzamış zamanaşımı süresi de henüz dolmamıştır. Bu nedenle davalıların temyiz itirazlarının reddi ile maddi tazminata ilişkin hükmün davalı ... ile Muhsin Eriş yönünden onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun bu konulardaki bozma kararına katılmıyorum. 04/05/2017
Yargıtay — Esas No: 2015/9694, Karar No: 2016/7422, Tarih: 10.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/9694 E.  ,  2016/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davalılar vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'un gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalılar murisi ...'ın ölüm tarihine kadar dava dışı ...'tan aldığı toplam 700.000 nin ödenmesinde murisleri ...'in kefil olduğunu, bu borca karşılık ... hesabından toplam 700.000 TL bedelli üç adet hatır çeki verdiğini, akabinde bu borcun ödenmesi konusunda 11.11.2010 tarihli protokol imzalandığını, protokol gereğince, murisleri ... adına kayıtlı 2519 nolu parseldeki 10 nolu bağımsız bölümün 600.000 TL. değerinde kabul edilerek alacaklı ...'a devir edilerek hatır çeklerinin geri alındığını, murisin kefil olarak ödediği, 600.000 TL.nin alacaklının haklarına halef olduğundan devir tarihinden yasal faizi ile müteselsilen ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar, murisleri ... ile davacılar murisi arasında bir kefalet ilişkisinin bulunmadığını, davacılar murisinin 600.000 TL.lik borcuna karşılık olarak protokolde belirtilen taşınmazı devir ettiğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 600.000 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, murisleri ... ile davacılar murisi arasında bir kefalet ilişkisinin bulunmadığını, davacılar murisinin 600.000 TL.lik borcuna karşılık olarak protokolde belirtilen taşınmazı devir ettiğini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 600.000 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, murisleri ...'in davalılar murisi ...'a kefaleten alacaklı dava dışı ...'a 600.000 TL. değerinde taşınmaz devir ettiğini ileri sürerek, bu bedelin ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmışlardır. Davalılar ise aralarında bir kefalet ilişkisinin bulunmadığını, davacılar murisi ...'ın murisleri olan ...'a 600.000 Tl borcunun bulunduğunu ve borcunu bu şekilde protokolde belirtilen taşınmazı devir ederek ödediğini savunmuşlardır. Gerçekten de, 11.11.2010 tarihli , davacılar murisi ..., davalılar ve dava dışı ...'un taraf olarak imzaladığı, " protokol " başlıklı belgede; protokolün konusunun , müteveffa ...'ın vefat tarihine kadar ...'tan aldığı toplam 700.000 TL.lik borcun ne şekilde tasfiye edileceğine ilişkin olduğu açıklandıktan sonra, alacaklı ...'un ...'tan olan 700.000 TL.lik alacağının , davacılar murisi Abdurrahman ... tarafından adına kayıtlı 10 nolu bağımsız bölümün 600.000 TL. sayılarak, tapusunu alacaklı ...'a devir edileceğinin, 100.000 TL.nin de davalılar tarafından alacaklı ...'ye ödeneceğinin ve verilen çeklerin de davacılar murisine iade edileceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır. Davalılar, kendi murislerine davacılar murisi Abdurrahman'ın 600.000 Tl.lik borcunu , bu protokol gereğince dava dışı alacaklı ...'ye tapu devri yaparak ödediğini başkaca kefalet vs. ilişkilerinin bulunmadığını savunmuşlardır. Davalıların bu şekildeki savunmaları , vasıflı ikrar (gerekçeli inkar) niteliğinde olup, bölünemez. O halde somut olayda davacılar, davalılar adına yapılan ödemenin kefaleten ya da başka bir hukuki ilişki nedeni yapıldığını isbat etmelidirler. Bu nedenle mahkemece , davacılara iddiaları hususunda isbat imkanı verilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken , yanlış değerlendirme ile , davacıların murisinin üçüncü kişinin fiilini taahhüt ederek ödediği bedeli alacaklının haklarına halef olarak talebe hakkının bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan temyiz harcın istek halinde iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.