muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/576, Karar No: 2022/2145, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/576 E.  ,  2022/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.05.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.04.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b., 35. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 11/11/2006 gününden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3023, Karar No: 2021/12141, Tarih: 29.11.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3023 E.  ,  2021/12141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalılardan ... yönünden reddine, davalı ...Ş. yönünden kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm; davacılar vekili tarafından duruşmalı, davalı şirket vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmiş ise de, HUMK'nın 435/7 ve 438/1 maddeleri gereğince temyiz eden davacılar vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinde bu yönde bir istemde bulunmamış olduğu anlaşılmakla, sonradan verilen ek dilekçede bildirilen duruşma isteğinin reddi ile temyiz incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; müşterek çocukları ...'ın, davalı hastanede diğer davalı doktor ...’in kontrolünde doğduğunu, hamilelik döneminde tüm kontrol, muayene ve takibinin davalı doktor tarafından davalı hastanede yapıldığını, davalı doktorun ısrarı üzerine gerçekleştirilen normal doğumda davacı ...'ın sinirlerinin zarar gördüğünü, sol kolunda fiziksel sorun oluştuğunu ve işlev kaybı meydana geldiğini, bu durumun davalı doktorun mesleğin gerektirdiği gerekli özen ve ihtimamı göstermemesinden kaynaklandığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacılardan ... için 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi, ... için 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi, ... için 100.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi olmak üzere toplam 500.000 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı doktor; mesleğinin tüm gereklerini yerine getirdiğini, davacı ...’ın doğum kanalından kurtarılarak yaşamasını sağlamak için omuzları kurtarmaya yönelik tıbben gerekli standart manevraları uyguladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket; davacıların çocuğunda meydana gelen omuz distosisisinin bir komplikasyon olup, sağlık hukuku yönünden bu durumun izin verilen risk olarak tanımlandığını, davalı doktor ile işlettiği hastaneye atfedilecek bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket; davacıların çocuğunda meydana gelen omuz distosisisinin bir komplikasyon olup, sağlık hukuku yönünden bu durumun izin verilen risk olarak tanımlandığını, davalı doktor ile işlettiği hastaneye atfedilecek bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine yönelik olarak verilen karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 16/10/2018 tarihli ve 2016/28494 E. 2018/9451 K. sayılı kararıyla "... mahkemece, doğum öncesindeki muayene ve tedavilere ilişkin tüm bilgiler (davacı ...'ın doğum anında kaç kiloda olduğu, diyabet hastalığının olup olmadığı) ilgili hastaneden celp edilerek üniversitelerin tıp fakültelerinde görevli öğretim üyelerinden Kadın Hastalıkları ve Doğum konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davalı doktorun doğum şekli tercihi ve doğum esnasında aldığı kararlar ve uygulamaların davacı ...'ın sol kolunda meydana gelen engelin oluşmasında davalı doktora ve hastaneye atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, davacı iddialarını karşılayacak şekilde taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği...’’ gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozmaya uyan mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile davacı anne ...'ın boyu ve kilosunun vajinal doğum için uygun olduğunun, gebelik diabeti tanısı olmadığının, bebeğin doğum kilosunun da vajinal doğum için uygun olduğunun, normal doğum yapıldığı esnada bebeğin omuzunun takıldığının, bu durumun önceden öngörülemeyeceğinin, davalı doktor tarafından uygulanan manevraların doğru ve uygun olup kısa zamanda doğumun gerçekleştirildiğinin, aksi halde bebeğin doğum kanalında kalarak ölüm riskinin olabileceğinin, omuzu takılan bebeğin kendiliğinden doğması mümkün olmadığı için hayatını kurtarmak için gerekli tıbbi uygulamanın davalı doktor tarafından yapıldığının belirlendiği, bu nedenle doktora kusur izafe edilemeyeceği, davalı anneye doğum ile ilgili bilgi vermeyi amaçlayan onam formu ile doğum takip formunu sunamayan davalı şirketin kusurlu olduğu, ancak davacı ...'ın omuzunun doğum esnasında takılması ve kol sinirlerinde zedelenme olması hadisesi ile davalı şirketin formları tutma ve arşivlemedeki eksikleri arasında uygun nedensellik bağı bulunmadığı, eş söyleyişle doğumu yaptıran doktora kusur izafe edilemediği için davacı ...'ın bedeninde ortaya çıkan komplikasyon ile onam ve takip formu eksikliği arasında doğrudan bir neden-sonuç bağlantısı bulunmadığı, davalı şirketin bu kusurunun manevi tazminat istemi yönünden değerlendirilmesi gerektiği, davacıların ortaya çıkan sonuç yüzünden manevi üzüntü ve elem yaşadıkları gerekçesiyle; davacıların davalılara yönelik maddi tazminat istemleri ile davalı doktor ...'e yönelik manevi tazminat istemlerinin reddine; davacıların davalı şirkete yönelik manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacılardan ... ve ... için 10.000’er TL, ... için 15.000 TL olmak üzere toplam 35.000 TL manevi tazminatın 04/03/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların tüm, davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Uyuşmazlığa uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun "C) Manevi tazminat" başlıklı 47 nci maddesi; "Hakim, hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölünün ailesine manevi zarar namiyle

adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir." hükmünü içermektedir. Bu madde uyarınca davacılar yararına manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalı şirketin işletmekte olduğu hastanede istihdam ettiği diğer davalı doktorun, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille davacılara zarar vermiş olması gerekir.

adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir." hükmünü içermektedir. Bu madde uyarınca davacılar yararına manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalı şirketin işletmekte olduğu hastanede istihdam ettiği diğer davalı doktorun, kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille davacılara zarar vermiş olması gerekir.

Eldeki davada davacılar; davalı doktorun mesleğinin gerektirdiği gerekli özeni göstermemesi nedeniyle, davacı ...'ın doğumu sırasında sol kolunda işlev kaybına uğradığını ileri sürmüşlerdir. Bozma sonrasında alınan bilirkişi raporuyla, davalı doktorun doğum sırasında uyguladığı işlemlerin tıp kurallarına uygun olduğu belirlenmiştir. Gerek bu husus, gerekse davacı ...'ın sol kolunda ortaya çıkan işlev kaybı ile onam ve takip formu eksikliği arasında doğrudan bir neden-sonuç bağlantısı bulunmadığı hususu, mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyle olunca, mahkemece; manevi tazminat isteminin koşullarının oluşmadığı gözetilerek, davacıların bu isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı şirket yönünden manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların tüm, davalı şirketin diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12697, Karar No: 2013/18314, Tarih: 03.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12697 E.  ,  2013/18314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca yapılan denetim sonucunda 3 adet reçeteye konu edilen ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın reçete sahibi veya yakınına ait olmadığından bahisle 27.07.2011 tarihli yazı ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca uyarı ve para cezası uygulandığını, reçetelerdeki ilaçları kullanan ... ‘ın yatalak hasta olduğunu dolayısıyla ilaçların yakınlarına teslim edildiğini haksız cezanın iptali ile 5545 TL nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

“Davacıya ait eczanede yapılan denetimde 3 adet reçeteki imzanın hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçesi ile 2009 protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca cezai işlem yapılmıştır. Yapılan yargılama sonucunda reçedeki imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı ve davacının sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine karar verilmiş ise de davacının ibraz ettiği 1.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolünün

6.12 maddesinde “ Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi

halinde ;Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine,bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır.. yine 2012 S.G.K protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; “01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz “ hükmünün düzenlendiği yazılıdır. Hal böyle olunca bu sözleşme hükümlerinin mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 3.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15621, Karar No: 2022/6085, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15621 E.  ,  2022/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kimlik bilgileri kullanılarak adına mükellefiyet tesis edildiğini, sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise;

a) Mükellefiyetin tesisine ve işletmenin faaliyetine ilişkin vergi dairesi ve ilgili kurumlara sunulan tüm belge asılları ile düzenlenen yoklama fişleri, tebliğ alındı belgeleri, işletme adına basılan faturaların teslimine ilişkin bilgi formları asıllarının getirtilmesi; gerekirse belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa aidiyetinin araştırılması,

b) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

d) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3327, Karar No: 2021/5484, Tarih: 19.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3327 E.  ,  2021/5484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonrasında ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. (5510 sayılı Kanun’un m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanların hizmetlerin tespitine ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu çerçevede hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyerek, gerekli araştırmaların re'sen yapılması ve kanıtların toplanması gerektiği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda, davacının 1999 yılında cilt bakımı -makyaj kursuna devam ettiği, ... Kozmetik Malzemeleri tarafından davalıya ait ... Estetik Merkezine gönderilen 30.06.2005 tarihli kargo alındı belgesinde teslim alan olarak davacının adı soyadının bulunduğu, davalı ...’e ait ... Güzellik salonunda 2001 yılı temmuz ayında 1 hafta uygulamalı eğitime gönderildiği ... Bölge Müdürlüğü’nün 13.08.2007 tarihli cevabi yazısında bildirilen tanık Hacer Kanar’ın kendisi 2001 yılı mart ayında stajyer olarak çalışmaya başladığında davacının davalı işyerinde çalışıyor olduğunu beyan ettiği dosya kapsamından görülmektedir. Dosyaya sunulan yazılı belgeler ile desteklenen davacı tanıklarının beyanına göre davacının 2001 yılı temmuz ayı ile 30.06.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, işyerinin kapasitesine ilişkin araştırma yapılarak, davalı işyerine haftada kaç müşteri geldiği, davacı tarafından yapılan işlerin niteliği,buna göre davacının çalışmasının tam süreli mi yoksa kısmi süreli mi olduğu hususu irdelenmeli,vergi yoklama tutanaklarında işyeri kapasitesi ile ilgili tespitler, davalı işyerine müşteri olarak gelen tanıkların beyanı ile birlikte değerlendirilerek kısmi süreli çalışma olduğunun anlaşılması halinde; gerektiğinde uzman bilirkişi görüşü de alınmak suretiyle, hükme konu dönem içinde bir günde kaç saat çalışmış olabileceği, haftalık ve aylık çalışma süreleri belirlenmeli ve yedi buçuk saat çalışma bir günlük çalışma hesabı ile kaç iş gününe karşılık olduğu hususu saptanarak karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 19/04/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3711, Karar No: 2016/1334, Tarih: 03.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3711 E.  ,  2016/1334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hüküm şikayet olunanlar... Ltd. Şti. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili, ... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6292 esas sayılı dosyasında düzenlenen 12.12.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet edilenler, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda dava konusu sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar ... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.

1) Şikayetçi vekili,.... İcra Müdürlüğü'nün 2012/6292 esas sayılı dosyasında düzenlenen ve borçlunun ... A.Ş.'den gelen parasının dağıtımını konu alan sıra cetvelinin iptalini istemiştir. Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek şikayette bulunulmuş olsa dahi tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi açısından ve bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur. Bu durumda dosyaların birleştirilerek yargılama yapılması sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanmaktadır. Aynı sıra cetveline yönelik farklı şikayetler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması; kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olması sonucunu doğurabilecektir. Somut olayda, aynı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2012/924 E. - 2015/143 K. sayılı şikayet dosyası bulunmakta olup, mahkemece verilen kararlar da birbiri ile çeliştiğinden dosyaların HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile daha önce esas kaydı yapılan dosya üzerinde 166/1. maddesi uyarınca birleştirilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, şikayet edilenler ... Ltd. Şti. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet edilenler... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, temyiz eden şikayet edilenler yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.