muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10256, Karar No: 2014/1275, Tarih: 28.01.2014

Bu nedenlerle; mahkemece, 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin, çekişmeli parselin bulunduğu adadaki tüm parsellere ait tutanaklar ve dayanaklarının, kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının dosya içine alınması, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve tapu fen memurundan oluşturulacak, bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin “Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı yönetmelikler ile teknik izahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmelidir.

Dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde ise yöntemine uygun biçimde yayla araştırması yapılmalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı mülki amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman bir ziraatçi bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede yayla tahsisi yapılmış ise yayla tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, çevre ve komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif

esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukuki olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya,taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verileceği düşünülmelidir

Çekişmeli taşınmazın yukarıda açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, orman sayılan yerlerden ve yayla olmadığı belirlendiği takdirde; davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 1980-1985 yıllarına ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı yıllara ilişkin fotogrametri yöntemiyle düzenlenmiş harita bulundukları yerlerden getirtilmeli, bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı aracılığıyla birlikte hava fotoğrafları; topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, fen, ziraat ve orman bilirkişi tarafından taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, zilyetlik olgusunun maddi olaylara dayalı olmasından hareketle, maddi olayların, ancak; tanık, bilirkişi ve benzeri anlatımlarla kanıtlanacağı gözetilmeli (H.G.K. 30/03/1994 gün ve 1993/8-939 - 1994/176 sayılı kararı), komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları ile kadastro tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar davalı kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, çekişmeli taşınmazın fiili durumunu da belirtir şekilde rapor alınmalı, imar ve ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tesbiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları H.U.M.K’nın 259. ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar - ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı H.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13452, Karar No: 2023/21597, Tarih: 26.09.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13452 E.  ,  2023/21597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/580 E., 2016/52 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; tanıklar Y.K. ile E.N.K.'nın beyanlarına itibar edilmeme gerekçesinin yerinde olmadığına, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... ... Üniversitesi Hastanesinde sekreter olarak çalışan sanık hakkında, muayene olmak için bahsi geçen hastaneye gelen ve 2 saat kadar sıra bekleyen katılanın " neden doktor yok" şeklinde soru sorması üzerine katılana hitaben ''kör müsün buraya yazı yazdık, cahil misin'' diyerek hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Yerel Mahkeme dinlenilen tüm tanık beyanlarını birlikte değerlendirerek eyleme ilişkin tam bir vicdani kanaat oluşmadığından bahisle sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, katılana yönelik söylediği iddia olunan '' kör müsün, cahil misin" şeklindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı maddenin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

Sanığın, katılana yönelik söylediği iddia olunan '' kör müsün, cahil misin" şeklindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken aynı maddenin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan bir ve iki numaralı bentlerden "CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın BERAATİNE" ibaresi çıkartılıp "Sanığa yüklenen fiilin Kanun'da suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca BERAATİNE" ibaresi eklenmek suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/2731, Karar No: 2015/11115, Tarih: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2731 E.  ,  2015/11115 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mut Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2014

NUMARASI : 2013/59-2014/73

DAVACILAR : S.. Ü.. - M.. Ş..

DAVALI : Hazine

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Mut ilçesi, Narlıdere köyü, 101 ada 976 parsel sayılı 6384,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu gerekçesiyle ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacılar B.. Ş.., Z.. Ü.., D.. Ü.., S.. Ü.., İ.. İ.. Ü.., N.. S.. M.. ve M.. Ş.. vekili tarafından ayrı ayrı verilen dava dilekçelerinde, dava konusu 101 ada 976 parsel sayılı parsel içerisinde kalan bir kısım taşınmazların müvekkilerinin kullanımında olduğunu iddia ederek dava açmışlardır.

Aynı köy 101 ada 857 parsel sayılı 2434,98 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa niteliği ile S.. Ü.. adına; 101 ada 858 parsel sayılı 1149,87 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle arsa niteliği ile E.. S.. B.. adına tesbit edilmiştir. Davacı Ö.. B.. vekili, sözkonusu taşınmazlarda müvekkilinin kardeşi A.. B... ile ½ şer hisse ile malik olduklarını iddia ederek, taşınmazların ½ hissesinin müvekkili adına tapuya tescili için dava açmıştır.

Yine, 101 ada 2353 parsel sayılı 186,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu miktar fazlası olarak arsa vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiş; davacı S.. Ü.. vekili, taşınmazın müvekkilinin kullanımında olduğunu iddia ederek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır.

101 ada 834 parsel sayılı 155,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, M.. Ş.. tarafından emek ve masraf sarf edilerek arsa haline getirildiği ancak 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık zilyetlik şartının yerine gelmediği gerekçesiyle arsa vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiş; davacı M.. Ş.. vekili, taşınmazın müvekkilinin kullanımında olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

101 ada 834 parsel sayılı 155,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, M.. Ş.. tarafından emek ve masraf sarf edilerek arsa haline getirildiği ancak 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde öngörülen 20 yıllık zilyetlik şartının yerine gelmediği gerekçesiyle arsa vasfıyla Hazine adına tesbit edilmiş; davacı M.. Ş.. vekili, taşınmazın müvekkilinin kullanımında olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Mahkemece ayrı ayrı açılan bütün davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda, dava konusu 101 ada 976 nolu parselin fen bilirkişisi raporunda (A, B, C, D, E, F, G, H, I ve J) harfleriyle gösterilen kısımlardan oluştuğu, davacılar tarafından 101 ada 976 parselin fen bilirkişisi raporunda (A, B, C, D, E, F, G, H, I ve J) harfleriyle gösterilen kısımlara yönelik açılan davanın reddi ile; Mersin ili, Mut ilçesi, Narlıdere köyü, Akçeşme mevkii 101 ada 976 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit tutanağında belirtilen miktar, ölçü ve vasıfıyla davalı Hazine adına tapu siciline tesbit gibi tesciline, 101 ada 816, 817, 819 ve 856 parsellerin tesbit malikleri adlarına tapuya tescillerine, davacı M.. Ş..'in 101 ada 834 parsele yönelik açtığı davanın kabulü ile, Mersin ili, Mut ilçesi, Narlıdere köyü, Akçeşme mevkii 101 ada 834 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına yapılan tespitinin iptali ile, kadastro tesbit tutanağında belirtilen miktar, ölçü ve vasfıyla davacı M.. Ş.. adına tapu siciline tesbit ve tesciline, davacı S.. Ü..'ın 101 ada 2353 sayılı parsele yönelik açtığı davanın kabulü ile Mersin ili, Mut ilçesi, Narlıdere köyü, Akçeşme mevkii 101 ada 2353 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına yapılan tesbitinin iptali ile kadastro tesbit tutanağında belirtilen miktar, ölçü ve vasıf ile davacı S.. Ü.. adına tapu siciline tesbit ve tesciline, 101 ada 857 sayılı parsele yönelik açılan davanın reddi ile Mersin ili, Mut ilçesi, Narlıdere köyü, Akçeşme mevkii 101 ada 857 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit tutanağında belirtilen miktar, ölçü ve vasıf ile davalı S.. Ü.. adına tapu siciline tesbit ve tesciline, 101 ada 858 parsele yönelik açılan davanın reddi ile Mersin ili, Mut ilçesi, Narlıdere köyü, Akçeşme mevkii 101 ada 858 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit tutanağında belirtilen miktar, ölçü ve vasfıyla davalı E.. S.. B.. adına tapu siciline tesbit ve tesciline karar verilmiş; davacı M.. B.. ve arkadaşları vekili ile birleştirilen dosya davacıları B.. Ş.. ve arkadaşları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.03.2013 tarih, 2012/15377 Esas ve 2013/3428 Karar sayılı ilâmı ile kısmen bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Dava konusu 101 ada 857 ve 858 sayılı parseller ile 101 ada 976 sayılı parsele yönelik temyiz itirazları nın reddi ile hükmün onanmasına, davalı Hazinenin 101 ada 834 ve 101 ada 2353 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince, temyize konu çekişmeli taşınmazlardan 101 ada 834 ve 101 ada 2353 parsel sayılı taşınmazların üzerindeki bitki örtüsü, meyve ağaçlarının yaşları ve kullanım durumu itibariyle 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, mahkemenin bu parsellere yönelik gerçek kişilerin davasının reddi ile tesbit gibi tescile karar vermesi gerekirken, toplanan deliller yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.” ifadelerine yer verilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda; 101 ada 834 parsel yönünden açılan davanın reddi ile Hazine adına tespit gibi tesciline, dava konusu 101 ada 2353 sayılı parsel yönünden açılan davanın reddi ile Hazine adına tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar S.. Ü.. ve M.. Ş.. vekillerince temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 27.12.2000 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/11/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26547, Karar No: 2015/8702, Tarih: 18.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/26547 E.  ,  2015/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum tarafından yapılan inceleme sonucunda hasta ve hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldığı reçetelerin kuruma fatura edilmesi nedeni ile 6.3.10. maddesine istinaden 11.124,36 TL cezai şart uygulandığını, mevzuata uygun olarak cezai işleme konu reçeteyi alıp ilacı teslim ettiğini, hakkında cezai soruşturma başlatılmadığını, uygulanan cezai işlemin haksız olduğunu ileri sürerek 11.124,36 TL borçlu olmadığının tespitine ve cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 11.124,36 TL cazai şarttan borçlu olmadığının tespiti ile ilgili kurum işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davalı kurum, davacı eczacının aralarındaki sözleşmenin 6.3.10 maddesine aykırı davrandığından bahisle davacıya yazılı uyarı ve küpür bedelinin 5 katı tutarında para cezası uygulamıştır. Eczaneler ile yapılan 2009 yılı protokolünün 6.3.10 maddesinde “Hasta ve hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait fiyat küpürlerinin yer aldğı reçetelerin kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde küpür bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczane yazılı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve altı ay süre ile sözleşme yapılmaz..." hükmü yer almaktadır. Dosya kapsamından davaya konu reçetedeki ilaçların hasta ve yakınına teslim edilmediği ve hastalarca kullanılmadığı sabittir. Bu durumda davacı hakkında davalı kurumca uygulanan cezai işlem sözleşmeye uygundur. O halde mehkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.