muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17495, Karar No: 2012/5318, Tarih: 20.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17495 E.  ,  2012/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

506 sayılı Kanun hükümleri uyarınca 01.01.2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı alanların aylığında yapılan tüm artışlar dikkate alınarak emekli olunan tarihten itibaren alması gereken yaşlılık aylıklarının tespiti ile eksik ödenen yaşlılık aylıklardan şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile davalı vakıftan tahsili istemine ilişkin davasının yapılan yargılaması sonunda; bozmaya uyarak, ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.03.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına.... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı ... bünyesinde çalışırken 2001 yılında emekli olup, çalışanların davalı.... zorunlu üye olduğunu, çalışma dönemi sırasında yüksek primler ödediklerini, davalı ... 01.01.2003 tarihinden itibaren vakıf senedi hükümlerine uygun davranmadığını, 506 sayılı Yasa uyarınca yaşlılık aylığında yapılan artışların kendilerine uygulanmadığını, oysa 506 sayılı Yasa’nın Geçici 20. maddesi uyarınca uygulanması gerektiğini ileri sürerek, bu artışların 2002-2007 yılları arası hesaplanarak taraflarına ödenmesini istemiştir.

Mahkemece; vakıf mensuplarına yapılacak yaşlılık aylığı artışlarının da en az 506 sayılı Yasa’ya tabi olanlara uygulanacak artış oranları kadar olması gerektiğinden hareketle hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar Dairemizce; yargılama aşamasında yürürlüğe giren ve görülmekte olan 6111 sayılı Yasanın 53. maddesi ile yapılan düzenleme gözetilerek karar verilmesi gereğine değinilerek karar bozulmuş, bozma sonrasında yapılan yargılama neticesinde; davacının ... da emsalinin olmadığı, bu nedenle emsal oluşturulması gerektiği, davacı aynı şartlarla ... tabi olarak kazanmış olduğu geliri kazansa ve davalı vakfa ödemiş olduğu primi ... ödese nasıl bir emekli maaşı elde edeceği varsayımı ile emsal belirlenmesi yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasanın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumunun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir. Bu husus, ... Senedinin 4. maddesinde; "... gayesi: a) İş bu vakıf senedi hükümleri dairesinde üyelerin emeklilik, malullük, ölüm, hastalık, analık, iş kazaları ve meslek hastalıkları hallerinde eş ve çocukları ile üyenin geçindirmekle yükümlü bulunduğu ana ve babasının hastalıklarında, ... ile temin edilen yardımlardan az olmamak üzere hak sahiplerine yardımda bulunmak..."olarak da açıklanmaktadır.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine, 25.02.2011 tarih 27857 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 53. maddesi ile, “Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, yardımların sağlanması ve bağlanması yönünden alt sınırın belirlenmesinde muadil miktar karşılaştırması esas alınır. Ancak, gelir ve aylıkların artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıkların artırımına ilişkin hükümler devir tarihine kadar uygulanmaz. 5510 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinin onikinci fıkrasında yer alan sınırlama dâhilinde sandıkların kuruluş senetlerinde yer alan hükümler ve sandıkların uygulamaları saklıdır. Bu hüküm, yürürlüğe girdiği tarihten önceki artışlarda ve görülmekte olan davalar hakkında da uygulanır.” fıkrasını eklemiştir.

Dava da; çözülmesi gereken sorun, vakıf senedi hükümlerine uygun olarak bağlanan ve ödenen aylıkların karşılaştırılmasında esas alınacak olan ve 6111 sayılı Kanunun 53. maddesinde değinilen “muadil miktar”ın ne anlama geldiği hususudur. Yasa koyucu madde gerekçesinde; “506 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun geçici 20 nci maddesi kapsamındaki sandıklar tarafından bağlanan aylık ve gelirlerin artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan aylıklara uygulanan artışların söz konusu sandıkların aktüeryal dengelerini bozmasından dolayı, aylık ve gelirlerde yapılacak artışlarda muadil miktar karşılaştırmasının esas alınmasının sağlanması ve bu nedenle doğmuş ve doğacak olan uyuşmazlıkların giderilmesinin amaçlandığını” ifade etmiştir. Maddenin açık hükmü ve gerekçesi gözetildiğinde, vakıf mensubuna, 506 sayılı Kanun hükümleri uyarınca bağlanması ve ödenmesi gereken aylık, muadil aylık olarak kabul edilmelidir.

... mensuplarının ... sigortalılarından daha yüksek prim ödeyerek emekli olmaları, ...’da vakıf mensupları kadar prim ödeyen kimsenin bulunmaması, ... sigortalılarının daha düşük prim ödeyerek emekli olmaları vakıf mensubunun ...’da emsalinin olmayacağı sonucunu doğurmamaktadır. ... mensubunun, tahsis talep tarihi itibariyle yaşı, prim ödeme gün sayısı ve prime esas kazançları (vakıf mensubunun prime esas kazançlarının ... tavan kazançlarını geçtiği yıllarda ise ... tavan kazançları) esas alınmak suretiyle, 506 sayılı Kanun hükümleri uyarınca

alması gereken aylığın ve aylık artışları da uygulanarak her ay ödenmesi gereken muadil aylığın belirlenmesi, 6111 sayılı Kanunun 53. maddesinin konuluş ruhuna uygun olacaktır.

Davacıya 01.08.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Bu tarihte .... sigortalılarına bağlanan aylıklar, 506 sayılı Kanuna 4447 sayılı Kanunla eklenen Geçici 82. maddesi hükmü uyarınca hesaplanmaktadır. Anılan madde hükmü uyarınca hesaplanan aylıklara, 2002 yılı sonuna kadar 506 sayılı Kanun Ek 38. maddesinde yer alan, her ay ... tarafından açıklanan bir önceki aya göre kentsel yerler .... değişim oranına göre arttırılması hükmünün uygulanması, 2003 yılında 4784 sayılı Kanun uyarınca 506 sayılı kanunun Ek 38. maddesine göre Ocak 2003 den itibaren gelir, aylıklarda yapılan artış miktarları toplamını 75,00 YTL’ye tamamlayacak şekilde ve aylık tüketici fiyatları endeksi artış oranındaki miktarların toplamının 75,00 YTL’den düşülmesi suretiyle bulunacak miktar kadar sosyal destek ödemesi ödeme yapılması, 2004 yılında 5073 sayılı Kanun, 2005 yılında 5282 sayılı Kanun, 2006 yılında 5454 sayılı Kanun, 2007 yılında 5565 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenen artış oranları uygulanması gerekmektedir. Bu şekilde dava tarihine kadar olan sürede vakıf mensubu davacının muadil aylıkları belirlenmeli, davacıya vakıf senedi hükümlerine uygun olarak (2007 yılında yapılan senet değişikliği sonucu yapılan intibak da gözetilmek suretiyle) bağlanan ve ödenen aylıklar ay be ay karşılaştırılarak sonuca gidilmelidir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, 506 sayılı Kanunda düzenlenen yasal mevzuata uygun olmayan, farazi muadil aylık hesabının yapılması suretiyle sonuca giden ve 2007 yılındaki senet değişikliği ile intibaklı aylıkları muadil miktar karşılaştırmasında gözetmeyen bilirkişi raporunun hükme dayanak alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı avukatı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

S.Ş.
Yargıtay — Esas No: 2021/641, Karar No: 2021/5057, Tarih: 07.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/641 E.  ,  2021/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, projeye aykırı ortak alanlara müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir. Yargıtay (kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 13/09/2018 gün ve 2017/2141 Esas - 2018/5572 Karar sayılı ilamı ile, kısa karar ile gerekçeli kararda arasında çelişki oluşturulması, yeni malikin davaya dahil edilmemesi ve dava konusu talepler hakkında HMK 297. maddesine uygun karar verilmemesi gerekçeleri ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki belgeler ile bilirkişi raporunun incelenmesinde; dava konusu ortak yerlere müdahalelerin bir kısmının kaldırıldığı, bahçede yapılan ahşap zeminin, alimünyum küpeşte ve camdan korkuluğun ve ortak duvarda klima gibi bir kısım yapılan işlerin halen durduğunun tespit edildiği, dosyaya yapılan işlerin kat malikleri kurulu kararı ile yapıldığına ilişkin bir kararın sunulmadığı, mahkemece bir kısım değişiklikler var ise de bunların kullanımı engellediği iddiasının olmadığı ve sorun oluşturmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 33. maddesine göre, “Hâkim, Türk hukukunu resen uygular” (HUMK.76.md.)

634 sayılı KMK'nun 18. maddesinde kat maliklerinin, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlü olduğu, Kanunun 19. maddesinde ise

kat maliklerinin, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu, kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, açıklanan Kanun hükümleri dikkate alınarak, bilirkişi raporu ile tespit edilen ve Kanunda öngörülmüş nisapla alınmış kat malikleri kurulu kararına dayanmayan mimari projeye aykırı müdahalelerin önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,

07/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÖK
Yargıtay — Esas No: 2009/13384, Karar No: 2010/541, Tarih: 18.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13384 E.  ,  2010/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki bedelinin, ikisi teknik ve birisi de mahalli bilirkişiden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor ile tesbit edilmesi ve davalı idarelerden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı kalan onama harcının Pendik Belediye Başkanlığından alınmasına, aşağıda yazılı harçtan artan paranın İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığına iadesine, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4665, Karar No: 2013/7017, Tarih: 24.06.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4665 E.  ,  2013/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...'nin resmi belgede sahtecilik suçundan mahkümiyetine, ihaleye fesat karıştırmak suçundan beraetine, diğer sanıkların atılı suçlardan beraetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğüne haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükümlerin temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19784, Karar No: 2014/12095, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19784 E.  ,  2014/12095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Suç tarihinde Gaziantep 5.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2011 gün ve 65 sayılı önleme arama karına istinaden sanığın iş yerinde arama yapılmış ve kaçak nitelikte 3230 paket sigara bulunmuştur.

Dosyada bir örneği bulunan Gaziantep 5.Sulh Ceza Mahkemesinin 20.11.2009 tarihli arama kararı ve gerekçesi özeti itibariyle "Milli güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, huzur ve güven ortamının devamlılığının seğlanması, olması muhtemel yankesicilik, hırsızlık, gasp, dolandırıcılık, v.b.başta olmak üzara muhtelif olayların önlenebilmesi, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah patlayıcı madde ve eşyanın tespiti, daha önce suç işlemiş ve yakalanamamış kişilerin ele geçirilmesi amacıyla,polis sorumluluk bölgesinde bulunan sabit noktalar ve eğlence yerlerinde, kişiler üstlerinin, araçlarının ve eşyalarının üzerinde arama yapılabilmesi için Anayasanın 20 ve Adli ve Önleme Arama Yönetmeliğinin 19 ve 20.maddeleri gereğince 14 Şubat 2011 ile 20 Şubat 2011 tarihleri arasında ÖNLEME ARAMA KARARI İZNİ verilmiştir." biçimindedir.

Bu karara istinaden sanığın iş yerinde arama yapılmış ve sözü edilen sigaralar ele geçirilmiş, yapılan yargılama sonunda, sanığın, hatalı niteleme yapılarak 4733 sayılı Yasa yerine5607 Yasaya aykırı davrandığından bahisle neticeten 1 yıl 3ay hapis 50.000 lira adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir..

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızm yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116 maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi de konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda aramanın hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde C.savcısının yazılı emre ile yapılabileceği biçimindedir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Dosyada mevcut önleme arama kararında ki gerekçeler, kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 14.02.2011-20.02.2011 tarihleri arasında 7 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul şüphe ve sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olup, somut gerekçeden yoksunbulunmaları yanında şehir genelinde 7 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni, yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyet gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı ve önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden mahkemenin sözü edilen kararında; genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçe gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ve sürelerle tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz. Hakim kararıyla ülkede olağanüstü hal ilan edilmiş gibi sonuç doğurur.

Sanık mahkemedeki savunmalarında, sigaranın kaçak olduğunu söylememiş, başkaları tarafından emaneten bırakıldığını ifade etmiştir.

Aramanın dayanağı olan karar Ceza Munakemesi Kanunun 119.maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından is yerlerinde ve kapalı mekanlarda kolluğa arama yetkisi vermemektedir. Sözü edilen arama kararı gerekçesi ve süresi bakımından hukuka aykırı olduğu gibi biran için hukuka uygun olduğu kabul edilse dahi kollukça sigaraların dışarıdan görüldüğü savıyla yetkili mercilerden CMK.nun 119.maddesine uygun biçimde karar alınmadan iş yerine girilerek önleme araması boyutlarını aşan adli arama niteliğinde işlemler yapılmıştır.

Yukarıda gerekçeleri belirtildiği üzere, hakim kararına bile dayansa, hukuka aykırı biçimde verilen arama (önleme) kararına dayanılarak ve onun verdiği yetkileride aşarak yapılan arama sonucu bulunan eşya hukaka aykırı delil niteliğinde kabul edilmesi gerektiğinden, ele geçirilen sigara ve bu sigaralar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu verilen rapora da dayanılamaz. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa’nın 206/2-a, 217/2 , 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralara ve bunlar üzerinde yapılan incelemeler sonucu elde olunan bilgilere dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sanığın mahkumiyeti için edebilmek için başkaca yeterli ve inandırıcı delil mevcut bulunmadığından, yukarıda belirtilen gerekçelerle hükmün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun düzelterek onama kararma katılmıyorum.

...

Muhalif Üye