muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5361, Karar No: 2015/14263, Tarih: 16.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/5361 E.  ,  2015/14263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELAZIĞ 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/554-2014/794

Taraflar arasındaki yardım nafakasının arttırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Elazığ 2. Aile Mahkemesinin 2013/117 E. 2013/438 K. sayılı ilamı müvekkili lehine yardım nafakasına hükmolunduğunu, iş bu karar verildiğinde üniversiteye hazırlanan müvekkilinin şu anda Elazığ Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesinde öğrenci olduğunu, müvekkilinin eğitimini sürdürmesi için babasının ekonomik desteğine ihtiyacı olduğunu, davalının savcı olarak görev yaptığını, aylık geliri yüksek olan bir insan olduğunu, annesinin çalışmadığını belirterek 750,00- TL olan yardım nafakasının aylık 1.500,00 TL ye çıkartılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacı için Elazığ 2. Aile Mahkemesi'nin 2013/117 E. 2013/438 K. sayılı ilamı ile hüküm altına alınan aylık 750,00 TL yardım nafakasının dava tarihinden itibaren 50,00 TL arttırılarak aylık 800,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacının Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi 1. Sınıf öğrencisi olduğu, davacının annesi ile birlikte yaşadığı ve herhangi bir gelirinin bulunmadığı, annesinin sevgi evlerinde çalıştığı, davacının 300 TL öğrenim kredisi aldığı; davalının ise Cumhuriyet Savcısı olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; eğitim ve sosyal durumunun değişmesi nedeniyle ihtiyaçları artan davacının geçinmesi için gerekli ve nafaka yükümlüsü olan davalı babanın tesbit edilen gelir durumuna uygun olarak daha yüksek miktarda nafaka takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde düşük miktarda nafaka takdir edilmiş olması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14904, Karar No: 2006/18029, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14904 E.  ,  2006/18029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1160, Karar No: 2017/1486, Tarih: 17.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/1160 E.  ,  2017/1486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin alacağından dolayı borçlu ...aleyhine icra takibi yapıldığını, sıra cetvelinde ilk hacizlerin davalılara ait olduğundan bahisle, ilk 3 sıranın davalılara verildiğini bu tesbitin yanlış olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının itirazı davalının alacağının esas ve/veya miktarına yönelik olmadığı için icra mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 2017/2 esas 2017/21 karar sayılı ilamında; davacı iddialarının çözümünde görevli mahkemenin icra hukuk mahkemesi olduğuna ilişkin ilk derece mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince verilen görevsizlik kararı yasal süresi içerisinde istinaf yoluna götürülmüş olup Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin reddine dair verilen karar, HMK'nın 353/1-a-3 madde hükmüne göre kesin nitelikte olup, davacı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5522, Karar No: 2006/16504, Tarih: 28.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5522 E.  ,  2006/16504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.11.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.

-
Yargıtay — Esas No: 2015/13725, Karar No: 2017/6981, Tarih: 08.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13725 E.  ,  2017/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/09/2013 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Davacı; davalının ...isimli internet sitesinde dava dışı bir gazetede Holding bünyesinde bulunan şirketlerle ilgili olarak yapılan haberi yayınlandığını, ancak haberi yayınlarken gazete haberinde yer almayan iftira ve hakaret niteliğinde eklemeler yaptığını, bu ifadelerin kişilik haklarına saldırı olduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazminini talep etmiştir.Davalıya usulüne uygun tebligat yapılmış ancak davalı davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır. Mahkemece; davalının basın özgürlüğü sınırları içerisinde, gündemdeki bir konu hakkında sözü edilen gelişmelerin eleştirildiği, yazıya ilişkin anlatım ve okuyucunun ilgisini çekmeye yönelik başlık ile yazı içeriği karşılaştırıldığında, eleştirilen konu ile anlatım arasında düşünsellik bağının korunduğu, yazarın kişisel değer yargısı niteliğindekibazı ifadelerin eleştiri sınırlarını aşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Herkesin düşünce, vicdan ve din özgürlüğü hakkı vardır. Bir kimsenin din ya da inançlarını açığa vurma veya vurmama özgürlüğü de bu kapsamda değerlendirilmektedir. Hiç kimse, din ya da başka inançları gerekçesiyle herhangi bir kimse tarafından ayrımcılığa tabi tutulamaz, aşağılanamaz ve hedef gösterilemez. Düşünce, vicdan ve din özgürülüğü AİHS'nin 9. maddesinde yer alana "1)Herkes düşünce, vicdan ve din özgürlüğüne sahiptir; bu hak, din veya inanç değiştirme özgürlüğü ile tek başına veya topluca, kamuya açık veya kapalı ibadet, öğretim, uygulama ve ayin yapmak suretiyle dinini veya inancını açıklama özgürlüğünü de içerir. 2)Din veya inancını açıklama özgürlüğü, sadece yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda kamu güvenliğinin, kamu düzeninin, genel sağlık veya ahlakın ya da başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için gerekli sınırlamalara tabi tutulabilir." şeklinde ifade edilmiş ve koruma altında alınmıştır. Yine Anayasa'nın "din ve vicdan hürriyeti" başlıklı 24. maddesinde de AİHS'nin 9. Maddesine paralel bir düzenlemeye yer

verilmiştir. İnsanlar arasında din ya da inançları gerekçeleriyle ayrım gözeterek onları aşağılamak veya hedef göstermek insan onuruna saygısızlık olduğu gibi kişilik haklarına da saldırı oluşturmaktadır. Kişilerin benimsediği din veya inancı nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğrayıp uğramadığı her somut olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir.

Somut olayda; davalıya ait ... isimli sitede ... ve ... havaalanında vurgun mu yaptılar?" başlıklı bir yazı yayınlanmıştır. Bu yazının içeriğinde, davacı ...nin bünyesinde bulunan şirketler tarafından 2006 yılında...de satın alınan arazilerin, üçüncü köprü ve üçüncü havaalanı yapılmasına yönelik imar planındaki değişiklikten sonra daha yüksek fiyata satılması eleştirilmiştir. Ancak ilgili yazının başlığında yazı içeriği ile ilgisiz bir biçimde, davacının sahibi olduğu ... markası ile ilgili ...ifadesine yer verilmiştir. Davaya konu yazının başlığından yer alan bu ifade hedef gösterme, kişileri din ve inançları nedeniyle ayrımcılığa tabi tutma niteliğinde olduğundan kişilik haklarına saldırıda bulunulmuştur. Söz konusu ifadenin ayrımcılık niteliğinde olması nedeni ile bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39, Karar No: 2013/6670, Tarih: 07.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/39 E.  ,  2013/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... 1 Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.06.2012 gün ve 541/499 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılardan ... bizzat ve vekili Avukat ... geldi. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, dava konusu 11 parsel sayılı taşınmazın davalılarla ortak ... miras bırakanları ...’den intikal eden yer olmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında davalıların yakın miras bırakanı ... ... adına tespit ve tescil edildiğini ileri sürerek, ... ... adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamı doğrultusunda vekil edenleri adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazın ... miras bırakan ...’la bir ilgisinin bulunmadığını zira öncesi itibariyle taşlık ve çalılık yerlerden iken miras bırakanları ... tarafından imar-ihya edilerek elde edilmiş taşınmaz niteliğinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2006/1176 Esas ve 2006/1010 Karar sayılı veraset belgesindeki hisseler oranında ... mirasçıları olan taraflar adına tapuya tesciline ilişkin ilk kararı davalılar ve davacılar vekillerinin temyizi sonunda ... ve ...’ten kalan yerlerin zeminde belirlenerek ayrılması, teknik bilirkişi tarafından krokiye işaretlenmesi, hükme esas alınan mirasçılık belgesinin de ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/301 Esas ve 2009/920 Karar sayılı ilamı ile iptal edildiği ve bu ilamın 01.03.2010 tarihinde kesinleştiğinin dikkate alınmaması sebepleri ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, 14.06.2012 tarihli kısa kararda “Davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 24.02.2012 tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 8.269,96 m2'lik kısmın ... Hatıplar Köyü 11 nolu parselden ifraz edilerek, ifraz edilen bu kısmın ...

... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide B harfi ile gösterilen 9.660,34 m2'lik kısmın davalılar uhdesinde bırakılmasına, fen bilirkişi raporu ile veraset ilamının hükme eklenmesine, ...'in kendi uhdesindeki paylarını kardeşleri ...,

... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide B harfi ile gösterilen 9.660,34 m2'lik kısmın davalılar uhdesinde bırakılmasına, fen bilirkişi raporu ile veraset ilamının hükme eklenmesine, ...'in kendi uhdesindeki paylarını kardeşleri ...,

..., ... ..., ..., ..., ... ve...'e devrettiği anlaşıldığından davacılar adına tapu kaydı oluşturulurken bu hususun (...'in paylarının eşit hisselerle aktarıldığının) nazara alınmasına” karar verilmesine karşılık aynı tarihli gerekçeli kararda “davanın kısmen kabulüne, fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 24.02.2012 havale tarihli rapor ve ekindeki krokide A harfi ile gösterilen 8.269,96 m2'lik kısmın ... Hatıplar Köyü 11 nolu parselden ifraz edilerek ve bu kısmın tapusu da iptal edilerek ifraz edilen bu kısmın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/301 E - 920 K sayılı veraset ilamındaki ... mirasçıları adına ve bu verasetteki payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, aynı krokide B harfi ile gösterilen 9.660,34 m2'lik kısmın davalılar uhdesinde bırakılmasına, fen bilirkişi raporu ile veraset ilamının hükme eklenmesine, ...'in kendi uhdesindeki paylarını kardeşleri ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve...'e devrettiği anlaşıldığından davacılar adına tapu kaydı oluşturulurken bu hususun (...'in paylarının eşit hisselerle aktarıldığının) nazara alınmasına karar verilmiş, dosya arasındaki kısa kararı içeren duruşma tutanağında bir takım düzeltmeler yapılarak mahkeme Hakimi tarafından paraf edilmiş ise de UYAP’ta kayıtlı duruşma tutanağında kısa kararın düzeltilmemiş eski hali ile durduğu görülmüştür. Hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; HUMK'nun 388/2 (HMK.m.297/2) fıkrası hükmüne göre “…hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir...” Görüleceği üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmaktadır. Gerekçeli kararın yazılması bakımından kısa karar esas olup, gerekçeli kararın kısa karara göre yazılması zorunludur. Anayasa'nın 141. maddesinin koymuş olduğu, duruşmaların aleniyeti kuralı ve HUMK'nun 382 (HMK.m.28 ve 294) maddesi gereği kararların alenen tefhimi icap eder. Kısa kararla gerekçeli kararın ayrı nitelikte ve çelişik bulunması iş bu aleniyet kuralına aykırı düşer ve Mahkemelere olan güveni sarsar. Tebliğ edilen ilamın tefhim olunan kısa karara uygun bulunması aynı zamanda kamu düzeniyle ilgilidir. 10.04.1992 tarih 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında belirtildiği gibi “kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. Yerel mahkeme, bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir” denilmiştir. Hüküm bu nedenle kanuna, tarihi ve numarası belirtilen Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olarak tesis edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 990,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalılara verilmesine ve 21,15 TL peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.