muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2758, Karar No: 2024/235, Tarih: 08.01.2024

2.2. 6136 sayılı Kanun'a aykırı olarak ruhsatsız ateşli silahları ve mermileri bulundurma suçu yönünden Türk Ceza Kanunu'nun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasına yönelik hüküm fıkrasının G-5 inci paragrafındaki "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibarelerinin hükümden çıkartılması suretiyle,

2.3.08.03.2012 ve 19.03.2013 tarihli terör örgütü propagandası suçları yönünden CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine,

2.4. 19.03.2013 tarihli toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununa aykırılık suçları yönünden; 2911 sayılı Kanun'un 32 nci ve 33 üncü maddelerinin birinci fıkralarında yazılı suçları işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı Beraatine,

2.5. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince Beraatine, şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.06.2020 tarih ve ret ve onama görüşlerini içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1-Tanıkların sanık hakkındaki soruşturma beyanlarından mahkemede döndüklerine,

2-Sanığın atılı suçu işlediğine dair objektif, kesin ve inandırıcı bir delilin dosyada mevcut olmadığına,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığa atılı bir kısım suçlardan mahkumiyetine, bir kısım suçlardan ise beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bazı hususların düzeltilmesi dışında başkaca bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

10.11.2012 ve 15.02.2013 tarihli eylemler yönünden 2911 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından hükmolunan Hapis cezalarına ilişkin yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın aynı amaca matuf, 10.11.2012, 14.11.2012 ve 15.02.2013 tarihlerinde gerçekleştirdiği terör örgütünün propagandasını yapma suçunun tek suç oluşturacağı gözetilerek TCK'nın 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin tatbiki suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın aynı amaca matuf, 10.11.2012, 14.11.2012 ve 15.02.2013 tarihlerinde gerçekleştirdiği terör örgütünün propagandasını yapma suçunun tek suç oluşturacağı gözetilerek TCK'nın 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin tatbiki suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ayrı ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Her devlet siyasal fonksiyonunun gereği olarak, ülke, egemenlik ve millet/ulus unsurlarını, Anayasal düzenini ve bu düzenin işleyişini koruma altına alır. 5237 sayılı TCK’nın 302 nci maddesinde düzenlenen "Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak" suçunun konusunu da devletin ülkesi, egemenliği ve milli birliği oluşturmaktadır.

Suçla korunan hukuki değer, devletin ülkesinin bütünlüğü ve egemenliğidir.

Suç, 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince mutlak terör suçudur.

Kanun gerekçesinde de ifade edildiği üzere bu suçun oluşabilmesi için belli amaca yönelik fiillerin işlenmesi gerekir. Bu amaç, madde metninde;

1-Devletin topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir devletin egemenliği altına koymak,

2-Devletin birliğini bozmak,

3-Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak,

4-Devletin bağımsızlığını zayıflatmak

olarak belirlenmiştir.

Korunan değerlerin önemi ve kanun metninde sayılan amaçlara ulaşıldığında suçun cezalandırılabilirliğindeki güçlük/imkansızlık nedeniyle suç bir teşebbüs suçu olarak düzenlenmiş hatta suçun hazırlık hareketleri de yaptırıma bağlanmıştır. (TCK’nın 314. md. gibi)

2-Devletin birliğini bozmak,

3-Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak,

4-Devletin bağımsızlığını zayıflatmak

olarak belirlenmiştir.

Korunan değerlerin önemi ve kanun metninde sayılan amaçlara ulaşıldığında suçun cezalandırılabilirliğindeki güçlük/imkansızlık nedeniyle suç bir teşebbüs suçu olarak düzenlenmiş hatta suçun hazırlık hareketleri de yaptırıma bağlanmıştır. (TCK’nın 314. md. gibi)

Söz konusu suçun oluşabilmesi için, işlenen fiilin cebri nitelikte olması ve bu amaçları gerçekleştirmeye elverişli bulunması gerekir. Bu haliyle suç aynı zamanda bir somut tehlike suçudur. Ancak maddede yazılı hedeflerin gerçekleşmesine ihtiyaç yoktur. (Yargıtay CGK. 09.02.2010, 2009/9-103, 2010/22) Belirtilen amaçlara yönelik fiillerin işlenmesi yeterlidir. Cezalandırılan hareket devletin hayatını tehlikeye koyan icra hareketleridir. “Diğer birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de devletin birliğine ve bütünlüğüne karşı işlenen fiiller, bu amaçla kurulmuş terör örgütlerinin faaliyeti çerçevesinde işlenmektedir. Bu tür terör örgütlerinin araç fiil olarak ifade edilen ve maddede belirtilen amaçlara yönelmiş olan adi suç niteliğindeki kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, mala zarar verme vb. fiilleri işlemlerindeki gaye; kamu düzenini bozmak, kamu otoritesini zayıflatmak, toplumda kargaşa yaratmak, toplumun şiddet yoluyla siyasallaşması ve kutuplaşmasının yolunu açmak toplumun karşı koyma gücünü felce uğratmaktır. Fail için işlenen araç suçla ortaya çıkan somut zarar neticesi değil (yakın netice), bu fiilin toplum üzerinde meydana getirdiği etki (uzak netice) önem arz etmektedir. Fail, işlediği araç fiillerle devlet otoritesinin, ülkesinde yaşayan halkın güvenliğini koruma görevini gerçekleştiremediği, zayıfladığı ve işlerliğini yitirdiği imajını yaratmaya çalışarak devlete olan güveni sarsmayı amaçlar. Ülkede yaşanan kaos ortamı ve toplumda yaşanan korku ve endişe, yöneticilerde ve halkta istenileni vererek kaos ortamını bitirme iradesini doğurur, yöneticileri belli kararları almaya ya da politikalarını değiştirmeye zorlar ve bu da idari, siyasi, ekonomik ve toplumsal sistem değişikliklerini sonuçlar. Bu suretle de fail, esas gayesi olan devletin birliğini ve bütünlüğünü bozma amacına ulaşmaya çalışır. (N.K. Topçu Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar Sayfa 89, 90, Dönmezer Tedhişçilik sh.56)

Söz konusu düzenlemeye esas itibariyle cezalandırılmak istenen, amaçların gerçekleştirilmesine yönelik araç fiil ile ortaya çıkan yakın netice değil, araç fiilin işlenmesi ile suçun konusunun zarara uğraması tehlikesidir. Kanun koyucunun düzenlemenin ikinci fıkrasında amaca yönelik araç fiillerinin ayrıca cezalandırılacağını kabul etmesi de bu hususu desteklemektedir. Söz konusu düzenleme dikkate alındığında; araç fiilin işlenmesine yönelik icra hareketinin, hem zarar ya da tehlike suçu niteliğindeki araç fiilin (TCK 302/2) hem de tehlike suçu niteliğindeki amaç suçun (TCK 302/1) “fiil” unsurunu teşkil ettiği görülmektedir.” (N.K. Topçu Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar Sayfa 89, 90) Buna göre elverişli/vahim eylemin diğer tabirle araç suçun, hazırlık hareketi aşamasından icra hareketi safhasına geçmesi, en azından teşebbüs boyutuna ulaşması, “amaçlanan sonucu doğurabilecek icra hareketi olarak belirginleşmesi gerekir.” (Yargıtay CGK.09.02.2010 t.2009/9-103, 2010/22)

Kanuni tanımda yer alan araç fiilin, suç olması gerektiğinde kuşku yoktur. Müstekar uygulamaya göre araç suç, zarar ya da tehlike suçu (Yargıtay 9. CD 26.06.2012 t. 2012/2855-8069 sy.k, 15.01.2014 t. 2013/12441-2014/614 sy.k, 30.03.2010 t. 2009/8654-2010/3632 sy.k, 09.06.2011 tarihli, 2011/4202 Esas, 2011/3296 Karar sayılı kararı vb.) olabilir. Ancak suç teşkil eden her fiilin de amaç suçu oluşturmak için yeterli/elverişli olmadığı açıktır. Fiilin bu niteliği taşıyıp taşımadığı ise her olayın özelliğine göre; fiilin niteliği, işleniş biçimi, işlenme zamanı, toplumda meydana getirdiği etki, ortaya çıkan zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı, faaliyet alanı, ülke genelindeki organik bütünlüğü gibi ölçütler değerlendirilerek takdir edilecektir. Toplumda kaos ve tedirginlik oluşturacak, devlet otoritesine olan güveni sarsacak, kamu düzenini, toplum barışını bozarak devletin ülkesi, milleti ve egemenliği bakımından somut tehlike meydana getirecek yoğunluk ve ciddiyetteki eylemlerin amaç suç yönünden elverişli olduğu kabul edilmektedir. Güdülen amacın gereği olarak bu eylemlerin belli bir kişi ya da kitleye tevcih edilmesi gerekmez. Amaç tedhiş ortamı oluşturmak olduğuna göre hedefin muayyen veya gayrımuayyen olmasının da bir önemi yoktur.

Her halde suçun oluşması için, failin amaca yönelik işlediği vahim eylem/elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Her halde suçun oluşması için, failin amaca yönelik işlediği vahim eylem/elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

İşlenen araç suçun vahim eylem kabul edilmesi ve failin ayrıca amaç suçtan (TCK 302 md.) da cezalandırılabilmesi için, eylemin bireysel bir amaçla/saikle değil, kanun maddesinde belirtilen amaçları gerçekleştirmek üzere kurulmuş bir örgütün faaliyeti kapsamında ika edilmiş olması gerekmektedir. Failin, geçitli/müterakki suçlardaki özellik nedeniyle, TCK’nın 302 nci maddesinde tanımlanan amaç suçu sabit görülüp cezalandırıldığı durumda ayrıca TCK’nın 314/1-2 nci maddesi gereğince cezalandırılamayacağı istikrar kazanan bir uygulama haline gelmiştir. (Yargıtay 9. CD. 15.06.2009 t. 2009/6277-7540 sy.k.vb.)

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Tanık beyanları ve olay tutanaklarına göre Cudi ve Nur mahallelerinde barikat ve hendeklerde silahla nöbet tutan sanığın eyleminin vahamet arz eder nitelikte TCK'nın 5237 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinde yazılı devletin birliği ve ülkenin bütünlüğünü bozma suçunu oluşturacağı, TCK'nın 314/2 nci maddesinden açılan silahlı terör örgütüne üyelik ve TCK'nın 302 nci maddesindeki suçların geçitli suçlar olması nedeniyle sanığın eylemlerinin kül halinde TCK'nın 302 nci maddesi kapsamında değerlendirilerek sadece bu suçtan hüküm kurulması gerektiği halde ayrıca TCK'nın 314/2 nci maddesi kapsamındaki silahlı terör örgütüne üyelik suçundan da yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın faillerinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında yeterli olmayan gerekçe atılı suçlar yönünden TCK’nın 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

10.11.2012 ve 15.02.2013 tarihli eylemler yönünden 2911 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından hükmolunan hapis cezaları yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.01.2020 tarih, 2019/1955 Esas 2020/15 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Terör örgütü propagandası yapmak, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarına ilişkin hükümler yönünden ise

Terör örgütü propagandası yapmak, devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarına ilişkin hükümler yönünden ise

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 07.01.2020 tarih, 2019/1955 Esas 2020/15 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Cizre 2.

Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1867, Karar No: 2018/10948, Tarih: 19.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1867 E.  ,  2018/10948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, sanığın olayda sağ kol omirilik sinirlerinin koptuğuna, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun maddelerinin uygulanmadığına, katılanlar vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği; somut olayda, atılı suçu ikrar eden, sabıkası bulunmayan, dava konusu olay haricinde dosyaya olumsuz bir hali yansımayan ve lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, “dosyaya yansıyan kişiliği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmesi halinde yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamaması” şeklindeki yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kontrolör sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkilerinin değerlendirilerek TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği konusunda bir karar verilmesi gerekirken, lehe hüküm talebinde bulunan sanık hakkında "şartları oluşmadığından" şeklindeki dosya kapsamına uygun olmayan ve yetersiz nitelikteki gerekçe ile anılan maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 19/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/9966, Karar No: 2013/14648, Tarih: 11.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9966 E.  ,  2013/14648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/04/2013 tarih ve 2013/272-2013/168 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, davalı ile birlikte dava dışı OG Asfalt Yol İnş. ve Elemanları Mühendislik Hafriyat Nakliyat….Ltd. Şti’nin %50 hisseye sahip ortakları olduğunu, her iki ortağın anasözleşme ile müdür atandığını, müdürlerin müşterek imza ile temsil yetkisine sahip olduğunu, davalının yaklaşık 1 aydır şirkete gelmediğini, şirketin ana bilgisayarını götürdüğünü, kasıtlı olarak hiçbir belgeye imza atmadığını, davalı imza atmadığı için şirketin iş yaptığı kurumlardan istihkaklarını alamadığını, işçilerin maaşının ödenmediğini, işçilerin Türkiye İş Kurumu’na şikayette bulunduğunu, ödemesi yaklaşan çek ve senetlerin bulunduğunu, ödenmemesi halinde bankalarca kredi verilmeyeceğini, sicili kötü olan şirketin kamu kurum ve kuruluşlarından ihale alamadığını, şirketin bu hale gelmesinden dolayı birçok ihale fırsatını kaçırdığını, borçlarını ödeyemez hale geldiğini ileri sürerek, davalının şirket ortaklığından çıkarılmasını ve dava sonuna kadar şirket işlerini devam ettirmek üzere şirkete kayyım atanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl olanın şirketlerin ortakları tarafından alınan karar ile belirlenen yöneticileri tarafından yönetilmesi olduğu, mevcut yönetici görevini gereği gibi yerine getirmiyor ve bu nedenle şirket zarara uğruyor ise zarara yol açan yöneticinin şirkete ve dolayısı ile diğer ortağa verdiği zararların tazmini için her zaman dava açılmasının mümkün olduğu, somut olayda genel kuralın aksine ortaklar tarafından belirlenen yöneticinin yönetim yetkisi kaldırılarak şirkete tedbiren kayyum atanmasının koşullarının gerçekleşmediği gerekçesiyle ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir isteyen davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7166, Karar No: 2013/11776, Tarih: 17.12.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/7166 E.  ,  2013/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Kömürtaş Köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile.... Köyünde bulunan Teknik Bilirkişi ...'ın 19/11/2012 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen toplam 8130,49 m2'lik kısmın tarla vasfıyla davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 766 sayılı Kanuna göre yapılmış ve sonuçları 04/10/1978 - 02/11/1978 tarihleri arasında ilân edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca dere yatağı olarak tapulama dışı bırakılan taşınmazın tesciline ilişkin olup, mahkemece, her nekadar davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları taşınmazın tescili için hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; alınan uzman orman bilirkişi raporunda hava fotoğrafları uygulanmadığı gibi taşınmazın memleket haritası, hava fotoğrafı ve amenajman planındaki konumu da pafta ile ölçekleri denkleştirilerek gösterilmemiştir. Ziraat ve jeolog bilirkişi raporlarında ise çekişmeli taşınmazın paftada dere yatağı olarak görülmesine rağmen, bu hususta yeterli araştırma ve inceleme yapılmamış, keşifte dinlenen yerel bilirkişilerin buradan dere geçtiğini hiç görmedikleri beyanı karşısında oluşan çelişki de giderilmemiştir. Ayrıca, komşu parsellerin kadastro tutanakları ile dayanak ve ekleri getirtilip zemine uygulanmamış, çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği üzerinde de durulmamıştır.

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı

Bu nedenle; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı

aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.