muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23471, Karar No: 2014/21360, Tarih: 18.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/23471 E.  ,  2014/21360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında dere yatağı, taşlık olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, ... Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, ... Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi ... (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7058, Karar No: 2025/1185, Tarih: 22.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/7058 E.  ,  2025/1185 K.**

**"İçtihat Metni"**

7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanık ... ve diğerleri hakkında yapılan yargılama sırasında; Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan birleştirme ihtilafının Dairemizin 11.12.2023 tarihli ve 2023/8217 Esas, 2023/12068 Karar sayılı ilamı ile dosyaların Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesi dosyası üzerinde birleştirilmesine karar verilmesi suretiyle çözüldüğü, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesince uyuşmazlığın çözümü için dosyanın yeniden Dairemize gönderildiği ancak halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 tarihli ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.05.2000 tarihli ve 111-117; 27.12.2011 tarihli ve 2010/1-158 Esas, 2011/296 sayılı Kararlarında da vurgulandığı gibi merci tayini kararları kesin nitelikte olup birleştirme hususu tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağından keza Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2024 tarihli ve E.75703408-2021/656 sayılı yazısı ile uyuşmazlık hakkında karar verilmiş olmasına rağmen sehven dosyanın yeniden Yargıtaya gönderildiğinin bildirildiği ve dosyanın işlemsiz iadesinin istendiği hususu da dikkate alınarak yeniden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4889, Karar No: 2010/5973, Tarih: 27.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4889 E.  ,  2010/5973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 74 ada 5 nolu imar parselinin imar öncesi malik olarak davalılarca kullanıldığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. Davalı ...'ye ilanen tebligat yapılmış, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, çekişmeli tepe üzerindeki ağaçların davalılara ait olduğu imar uygulaması sonucu davacı taşınmazında kaldıkları gerekçesiyle, kaim bedel ödemek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 243.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 27.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/117, Karar No: 2014/24220, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/117 E.  ,  2014/24220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, hükmün davalılardan ... Tekstil San. Ve tic. Ltd. Şti. ile ...ye 7201 Sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de dosyada davacı şirketin açık ünvanı ile şirket ortaklarını ve yetkililerini gösteren ticaret sicil belgeleri bulunmamaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- İlgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden davalılar ... Tekstil San. Ve tic. Ltd. Şti. ile Ardita Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. 'nin açık ünvanı ile şirket ortaklarını ve yetkililerini gösteren belgeler getirtilerek gerekçeli karar davalı şirketlere usulünce tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

2-Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12776, Karar No: 2010/11977, Tarih: 02.12.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/12776 E.  ,  2010/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçi, olay günü, davalıya ait işyerinde, plastik enjeksiyon presinde çalışırken, kalıplar arasındaki parçayı almak üzere elini uzattığında, sağ elinin kalıplar arasında kalarak ezilmesi sonucu meslekte kazanma gücünü yitirmiştir.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanunu’nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

17.06.2009 günlü bir endüstri mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen kusur raporunda, davalı işverenin %50, davacı işçinin ise %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Oysa, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda, bilirkişinin, İş Kanunu’nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları gözönünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporunun, İş Kanunu’nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Öte yandan, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Ayrıca, 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbi belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

İş kazası sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadıkça Sosyal Güvenlik Kurumunca davacıya mahkemece belirlenen sürekli iş göremezlik oranı esas alınarak gelir bağlanmayacağından bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca karşılanmayan maddi zarar miktarını belirleme imkanı bulunmadığından maddi tazminat istemli Sosyal Güvenlik Kurumunun taraf olmadığı bu davada sürekli iş göremezlik oranının tespitinin yapılamayacağı, yapılması halinde maddi tazminat istemli davanın sonuçlandırılmasının fiilen mümkün olmadığı ortadadır. HGK.’nun 07.02.2007 tarih ve 2007/21-69 Esas, 2007/55 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Somut olayda ise SGK Sağlık Dairesi Başkanlığı tarafından davacının %36 oranında sürekli işgöremez duruma geldiği belirlenmiş, YSK’ca bu oranın %38 olduğuna karar verilmiş, ATK 3. İhtisas Kurulunca sürekli işgöremezlik oranının %43 olduğu bildirilmiş, Mahkemece bu oranının %43 olduğunun kabulüyle % 43 oranı esas alınarak davacının maddi zararı belirlenip bulunan miktardan SGK ca % 36 oranına göre bağlanan gelirden en son peşin sermaye değeri düşülerek maddi tazminat talebinin reddine, % 43 oranı esas alınarak manevi tazminat takdir edilerek sonuca gidilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş, içinde makine mühendisinin de bulunduğu işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman üç kişilik bilirkişi heyetine konuyu yeniden İş Kanunu’nun 77. maddesi ve işyerinin niteliğine göre işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddeleri çerçevesinde inceletmek, alınan raporu, dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirmek, şayet davacı maluliyetinin % 43 olduğunda ısrar ediyorsa, davacıya işvereni ve hak alanını ilgilendirdiği için Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığını hasım göstererek sürekli iş göremezlik oranının tesbiti davası açması için önel vermek, tespit davasını

tazminat davası için bekletici mesele saymak, tespit davası sonucu verilecek hüküm kesinleştikten sonra davacıya kesinleşmiş mahkeme kararını Kuruma ibraz edip kendisine tespit edilen orana göre gelir bağlattırmak için önel verilmek, hüküm tarihine en yakın tarihe göre hesap raporu alıp hükme en yakın tarihteki peşin sermaye değerini Kurumdan sorduktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Şayet davacı % 36 maluliyet oranından hesap yapılıp, sonuca varılmasını istiyorsa davanın bu oran esas alınarak sonuçlandırılması gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.12.2010 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17931, Karar No: 2013/17521, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17931 E.  ,  2013/17521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraf, idarecilik gideri ve zirai sermaye faizi düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin eksik tespit edilmesi,

2-Bilirkişi kurulunca hesaplanan ecrimisil bedeline, ait olduğu her yılın dönem başından itibaren ayrı ayrı faiz işletilmesi gerekirken yazılı şekilde tüm yıllar için dava tarihinden itibaren faiz ödenmesine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

Kısmen kabulüne karar verilen davada red edilen kısım için davacı aleyhine harca hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda belirtilen hususlarda ek rapor alınıp, hasıl olacak duruma göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16167, Karar No: 2012/28195, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16167 E.  ,  2012/28195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

......KARAR

Davacı, davalı ... Beld Başkanlığı ile karz sözleşmesi imzalandığını ancak davalının borcunu ödemediğini bu nedenle 90.000 TL alacağın tahsilini istemiştir.

Davalı ... başkanı ve Muhasebe Müdür vekilinin meclis kararı olmadan borçlanamayacağını, davanın reddini savunmuştur.

Dava karz sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacı ile davalı ... arasında 15.3.2005 tarihinde karz sözleşmesi imzalandığı, ancak sözleşmeyi imzalayan Yazı İşleri Müdürü ...’ün 5393 sayılı Kanunun 18/d maddesi ve Belediye Bütçe ve Muhasebe Usulü Tüzüğü’nün 25.maddesine göre “Belediye meclis kararı olmadıkça” borçlanma yapılamayacağı açıktır.

Dosya kapsamında davalı ... Başkanının isim ve imzası olmadığı gibi böyle bir yetki de alınmamıştır.

Bu nedenle öncelikle Yazı İşleri Müdürü ...’ün sözleşmeyi imzalamak için yetkisi olup olmadığı borçlanma için meclis kararı alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36622, Karar No: 2017/20195, Tarih: 02.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36622 E.  ,  2017/20195 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverence 31/08/2016 tarihli fesih bildirimi ile; "15 Temmuz 2016 tarihi itibariyle ülkemizin içinde bulunduğu fevkalade durum ve bu durum neticesinde ortaya çıkan güvenlik gerekçeleriyle hakkınızda duyulan şüphe gereği Kurumumuz ile iş ilişkinizin devamı mümkün olmadığından ayrıca istihdam edildiğiniz görev ve işletmesel gereklerle iş akdiniz haklı nedenle tazminatsız feshedilmiştir." denilerek davacının iş akdinin feshedildiğini, iş akdinin feshine dayanak duyulan şüpheye dair somut bir bilgi belge veya kayıt olup olmadığı araştırılmaksızın hakkında herhangi soruşturma ve kovuşturma bulunmaksızın feshin yapıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı Kurumun Türkiyede kuruluş kanunundaki amaç ve hedefleri gerçekleştirmede stratejik önemi haiz bir faaliyet yürüttüğünü, .../... örgütünün başta ..., Emniyet teşkilatı ve yargı olmak üzere kamu kurumlarının tamamında örgütlenmiş olduğunu ve darbe teşebbüsünün bu yapılanmadan kaynaklanmış olmasının potansiyel tehdidi mevcut tehlikeye dönüştürdüğünü, demokratik anayasal düzeni sürdürmek amacıyla olağanüstü tedbirler alındığını, bu tedbirler kapsamında yayınlanan OHAL KHK leri çok sayıda kişinin kamu kurumlarından ihraç edildiğini, 667 sayılı KHK 4. maddesinde kurum çalışanların hukuki durumlarının değerlendirilmesi kapsamında .../... ile üyelik, mensubiyet, iltisak veya irtibat şeklinde herhangi bir bağlarının olduğu yönünde edinilen kanaate göre fesihlerin yapıldığını, hakkında soruşturma başlatılan çok sayıda üst düzey ... yöneticilerinin örgüt üyeliği ve bu amaç doğrultusunda casusluk, veri yok etme, usulsüz dinleme, sahtecilik v.b. suçlardan yargılandığını, bu yöneticilerin iş sözleşmelerine kurumu temsilen imza attıklarını, "tesis güvenlik belgesine" sahip tek kurum olan ...' ta gizlilik dereceli projelerin yürütülmesi nedeniyle en ufak bir ihmalin ülkeyi zafiyete düşüreceğini beyanla davacıya duyulan haklı şüphe nedeniyle yapılan değerlendirilmeler sonucunda davacının iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: