muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3692, Karar No: 2022/5092, Tarih: 25.05.2022

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince 03/05/2018 tarih ve 2016/189 Esas 2018/107 sayılı kararında davanın kabulü ile; davalı Kurumun 10/03/2016 tarih .../sözleşme -182302234/1481832 sayılı işleminin iptaline, işleme konu olan 27.805,00 TL cezai şart yönünden davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 06/05/2019 tarih 2018/2087 -2019/1036 sayılı ilamı ile ''Nisan 2016 protokolünün hükümlerine göre tüm delillerin iddia ve savunmayla birlikte değerlendirmesini içeren açıklamalı, gerekçeli, taraf ve yargı denetimine uygun yeni bir rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile usul ve yasaya aykırı olan ilamın HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, belirtilen hususlarda işlem yapılarak ve bilirkişi heyet raporu alınarak, yeniden karar verilmek üzere mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, istinaf kaldırma kararı sonrasında mahkemece hüküm vermeye yeterli olduğu düşünülen rapora göre davacı ile davalı kurum arasında imzalanan protokolün 5.3.14 maddesinde açıkça muayane katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi durumunda cezai şart uygulanacağının hüküm altına alındığı, davacı tarafça 345 adet reçetenin katılım payının tahsil edilmemesi, ayrıca 147 ayrı reçeteninin de sisteme girilip silinmesi fiillerinin sabit olduğu, bu durumda toplam 492 adet reçete yönünden, yukarıda bahsedilen protokol maddesi gereğince uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş,karar davacı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 Yılı Protokolü’nün 5.3.14 maddesi ve 6645 sayılı Kanunun 55. maddesi ile eklenen 5510 sayılı kanuna eklenen geçici 62. madde gereği cezai şart işlemi uygulanmıştır.

Bölge adliye mahkemesince; davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı kurum tarafından, davacı eczacı hakkında; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 Yılı Protokolü’nün 5.3.14 maddesi ve 6645 sayılı Kanunun 55. maddesi ile eklenen 5510 sayılı kanuna eklenen geçici 62. madde gereği cezai şart işlemi uygulanmıştır.

Söz konusu uyuşmazlığa ilişkin 5510 Sayılı Yasanın geçici 62. maddesinde yer alan; “Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez.” hükmü ve taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’ün 1.4.12. maddesinde yer alan “Fatura dönemi: Özel düzenlemeler saklı kalmak kaydıyla, eczane tarafından her ayın birinci ve sonuncu günü dâhil olmak üzere verilen hizmetleri kapsayan dönemi,” ile 5.3.14. maddesinde yer alan “(Değişik: 16/04/2018-2018/1 Ek Protokol 18.md. Yürürlük:01/04/2018) Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100 (yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı 300 (üç yüz) TL olarak uygulanır. Bir sözleşme döneminde 1 reçetede tespit edilmesi halinde cezai şart uygulanmaz.” hükümleri değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekir.

5510 sayılı Yasanın geçici 62. maddesinde her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez ifadesi yer almaktadır.

Hükme esas alınan raporda katılım payı atlatılan reçetelerin kaç fatura döneminde kuruma fatura edildiği anlaşılamadığı gibi brüt asgari ücret tutarı 2016 yılı esas alınmıştır. Taraflar arasındaki protokolün yukarıda bahsi geçen 1.4.12. maddesinde fatura döneminin hangi tarih aralığını kapsadığı belirtilmiştir. Yapılacak olan davalı kurumdan, dava konusu reçetelerin kaç fatura dönemine ait olduğu sorulmalı ve brüt asgari ücret tutarı her fatura dönemi için hesaplanmalı ve 01.10.2020 tarihinde yürürlüğe giren 2020 protokolü somut olayda değerlendirilerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme neticesinde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan,HMK'nin 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nin 373. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanununun 371. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4899, Karar No: 2014/17402, Tarih: 02.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/4899 E.  ,  2014/17402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm asli müdahil ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların ortak alanlarda projeye aykırı olarak değişiklikler yaptığını ve müdahalelerde bulunduğunu ileri sürerek müdahalenin önlenmesini ve yapılan değişikliklerin projeye uygun eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri anataşınmazın bakımını ve mimari durumu ile güzelliğini, sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden özellikle bilirkişi raporundan; davalılar tarafından 1 nolu bağımsız bölümde odunluğun altından projede olmayan ikinci bir su borusu geçirilidiği iddiasının değerlendirilmediği, davalıların 5 metre kotundaki sığınağın elektrik tesisatının dava konusu bağımsız bölüm ile irtibatının kesilip apartman ortak kullanım aydınlatma saatine bağlandığı bilirkişi kurulunca bu hususun elektrik bilirkişisince değerlendirilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen bu hususta elektrik bilirkişisinden rapor alınmadan hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece mimari, elektrik ve sıhhi tesisata ait onaylı proje getirtilip mahallinde uygulanması suretiyle projelerde davalılara ait bağımsız bölümle ilgili aykırılıkların davacının itirazları da değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20517, Karar No: 2011/3800, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/20517 E.  ,  2011/3800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.02.2009 gün ve 2008/437 Esas, 2009/93 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5050, Karar No: 2012/6667, Tarih: 14.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5050 E.  ,  2012/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu ... Beton A.Ş'nin borcundan dolayı, mallarının haczedilerek paraya çevrildiğini, başkaca alacaklılar bulunması nedeniyle sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde davalı idareye birinci sırada yer verildiğini, oysa davalı idarenin alacağının zamanaşımına uğraması nedeniyle, sıra cetvelinde dikkate alınmaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davacının iddialarının yersiz olduğunu, alacağın zamanaşımına uğramadığını, haciz tarihinin 12.06.2006 olup, zamanaşımı süresinin 01.01.2012 tarihinde dolduğunu, hacizli malların satışının ise 24.02.2011 tarihinde yapıldığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, borçlu şirkete ait ... markalı karo kesme makinasının şikayetçi tarafından 24.08.2010 tarihinde haczedildiği, 24.02.2011 tarihinde 49.000,00 TL bedelle satıldığı, ... Vergi Dairesi'nce 18.11.2005, 26.04.2006 ve 12.06.2006 tarihlerinde aynı karo kesme makinasının haczedildiği, 18.11.2005 ve 12.06.2006 tarihli hacizlerin dayanağı olan borçların ödendiği ve bu hacizlerin hükümsüz kaldığı, ancak 12.06.2006 tarihinde yapılan hacizle ilgili olarak borcun devam ettiği ve zamanaşımının gerçekleşmediği, sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İcra ve İflas Kanunu'nun 142'nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkin ise görev İcra Mahkemesi'nindir. (İİK.m.142/son). Somut olayda, şikayet edilenin alacağının zamanaşımına uğradığı iddia edilmekte olup, alacağın esasına ilişkin itiraz bulunduğundan dava genel mahkemede görülmelidir. Bu durumda, İcra Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2018/8501, Karar No: 2019/3218, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8501 E.  ,  2019/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3362, Karar No: 2009/7395, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3362 E.  ,  2009/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12064, Karar No: 2013/6662, Tarih: 18.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12064 E.  ,  2013/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanık için de beraat

06.04.2007 ve 26.12.2008 tarihli ekspertiz raporlarında senet üzerindeki bir kısım yazıların sanık ... bir kısım yazıların ise sanık ... eli ürünü olduğu, katılan adına atılan imzanın ve senetteki yazıların ise ona ait olmadığının tespit edildiği ve dava konusu senedin sanıklarca icra takibine konulduğu ve tahsil edildiği anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunun sübuta erdiği, ancak sözleşmeden kaynaklanan borcun kalan kısmı olan 116 lira için icra takibine geçildiğinin aşamalarda ısrarla savunulması karşısında eylemin, 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9600, Karar No: 2019/3872, Tarih: 27.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/9600 E.  ,  2019/3872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "... Dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi yönünden hava fotoğraflarından yararlanılmadığı gibi taşınmazın bitişiğinde dere yatağı bulunmasına rağmen, jeolog bilirkişi aracılığı ile dere yatağı olup olmadığı konusunda inceleme yapılmadığı belirtilerek; taşınmazın kullanım süresini, niteliğini ve imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise buna ilişkin işlemlerin tamamlandığı tarihi belirlemek için en iyi yöntemin hava fotoğrafları incelemesi olduğu göz önüne alınarak doğru sonuca varılabilmesi için, iktisap devresine ait üç ayrı tarihte çekilmiş hava fotoğrafları ve memleket haritalarının usulüne uygun ve tarihleri açıkça yazılmak suretiyle getirtilmesi, varsa komşu parsellere tespit sırasında uygulanan tapu ve vergi kayıtları da getirtilerek, bundan sonra, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, yerel bilirkişi ve tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıkları ile ziraat mühendisi, kadastro fen ve jeolog bilirkişi kurulu marifetiyle taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, taşınmazın önceki niteliğinin imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığının, öyle ise, imar-ihyaya başlanış ve bitiriliş tarihi ile, bu tarihten itibaren kadastro tespitine kadar davacı taraf yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile, çekişmeli 381 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, dava konusu taşınmazın 1/2 'şer hisse ile davacılar ... ve ... adlarına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13908, Karar No: 2011/15340, Tarih: 10.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13908 E.  ,  2011/15340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ardahan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.02.2010
Yargıtay — Esas No: 2023/5105, Karar No: 2024/2809, Tarih: 07.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5105 E.  ,  2024/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/357 E., 2023/197 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının Itır Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurumun 29.02.2012 tarihli yazısı ile 2011 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (6.3.19), (6.3.10), (6.3.24) ve (4.3.6) maddelerini dayanak göstererek davacı hakkında cezai şart uygulayarak, sözleşmesini iki yıl süreyle feshettiğini, kurum zararı olarak da reçete bedellerini tahsil edeceğini bildirdiğini, cezai şart ve reçete bedeli olarak hakedişlerinden yapılacak olan toplam 706.548,79 TL tutarındaki kesintinin fahiş olup, ekonomik mahvına sebebiyet vereceğini, davaya konu reçetelerin sahte olmadığını, reçete muhteviyatı ilaçların tamamının hasta veya yakınına teslim edildiğini, davalı Kurum işleminin haksız olduğunu ileri sürerek, işlemin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu kurum işleminin yasal mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 17.02.2015 tarihli ve 2013/148 E., 2015/33 K. sayılı kararıyla; davaya konu sahte reçetelerin Kuruma fatura edilmesinde davacı eczacının kastının bulunmadığı; öte yandan bir kısım reçete muhteviyatı ilaçların hasta veya hasta yakınına teslim edilmediği, davacı eczacının kendisine hasta yönlendirdiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, sözleşmenin iki yıl süreyle feshi ve 603.234,00 TL tutarındaki cezai şart bedelinin tahsiline yönelik davalı Kurum işleminin iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.