muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8224, Karar No: 2012/13293, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8224 E.  ,  2012/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (davalı idare) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3907, Karar No: 2012/5113, Tarih: 31.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3907 E.  ,  2012/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., Hazine, Dedeler Köyü Tüzel Kişiliği ve Tapu Müdürlüğü aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Göynük Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 41/55 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, gerek eldeki dava dosyasına ait keşif tutanağında ve gerekse Dairenin denetiminden geçerek onanan Göynük Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/236 Esas – 2012/36 Karar sayılı dosyaya ait 30.10.2008 tarihli keşif tutanağı kapsamı ile dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde dava konusu yerin keşiflerin yapıldığı tarihten on-onbeş yıl öncesine kadar dere yatağı olduğu yaklaşık kırkbeş-elli yıldır dere yatağı olarak görüldüğüne, son on-onbeş yıldan itibaren davacı tarafından tasarruf edildiğine, söz konusu derenin 141 ada 1 sayılı parselin doğusundan geçen derenin bir kolu olduğu, tescili istenen yerden geçen derenin kuruması sonucu bazı kişiler tarafından bu yerde kümes yapmaları nedeniyle yol olarak kullanıldığına, söz konusu derenin keşfin yapıldığı tarihten geriye doğru onbeş yıl önce kuruduğu anlaşıldığına ve bu tarihten dava tarihine kadar davacının kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihyaya dayalı kazanma koşullarının yararına oluşmadığına, her ne kadar Göynük Sulh Hukuk Mahkemesine ait 2011/236 Esas sayılı dosyaya konu ve tescil edilen yere ilişkin karar Dairece, maddi hata sonucu onanmış ise de bu kötü örneğin eldeki dava bakımından örnek teşkil etmeyeceğine, mahkemece verilen kararın usul ve kanuna uygun bulunduğu saptandığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4825, Karar No: 2010/17194, Tarih: 29.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4825 E.  ,  2010/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009
Yargıtay — Esas No: 2012/33483, Karar No: 2013/7059, Tarih: 21.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/33483 E.  ,  2013/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/2,son, 59/2, 40; 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in kullandığı ticari taksiye, daha önceden tanıdığı ve hakkındaki hüküm kesinleşen ...'ın yolcu olarak bindiği ve belirli süre seyir etikten sonra, aracı kullanmak isteğini ısrarlı şekilde sanık ...'e ilettiği, bunun üzerine aracın direksiyonuna ...'ın geçtiği, sanık ...'nin de ön koltuğa oturduğu, saat 17.30 sıralarında, meskun mahalde, çift yönlü yolda seyir halinde iken, ehliyetsiz sürücü ...'ın aracın direksiyon hakimiyetini kaybedip kaldırımda bulunan ölenler ve katılan ...'e çarparak, 2 kişinin ölümüne 1 kişinin yaralanmasına neden olduğu olayda, ...'ın araç kullanmayı bilmediğine dair bir tespit yapılmamış olması karşısında, sanık ... 'in aracın kullanılmasına izin vermesi şeklindeki eylem ile meydana gelen sonuç arasında uygun illiyet bağı bulunmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/03/2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Ticari taksi sürücüsü olan sanık ...’in, aracına müşteri olarak aldığı arkadaşının ısrarı üzerine ticari taksiyi kullanmasına müsaade ederek, trafik kazasına sebebiyet vermesi sonucu iki kişinin öldüğü, bir kişinin yaralandığı olayda, sanığın kusurlu olduğu gerekçesiyle mahkumiyetine dair hüküm dairemizce “Sanığın aracı diğer sanığa vermesi ile meydana gelen eylem arasında illiyet bağı bulunmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmuştur.

Biz aşağıdaki gerekçelerle hükmün onanması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.

1- Olayın suç tarihi 7.5.2000 dir. Bu tarihte yürürlükte olan Ceza Kanunumuza göre taksirin tanımı yapılmamış, ancak taksirin başlıca şekilleri açıklamıştır. Bunlar;

a) Tedbirsizlik,

b) Dikkatsizlik,

c) Meslek ve sana'atta acemilik,

d) Nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik olarak gösterilmiştir.

Bunlardan tedbirsizlik, özensizce davranmak, belirli bir neticenin meydana gelmesine engel olabilecek gerekli önlemleri almadan ihmali bir tutum sergileyerek veya icrai bir davranışında kişileri özenli ve tedbirli olmaya zorlayan bir hukuki yükümlülüğe uyulmayarak, bu eylemle uygun nedensellik bağı kurulabilen somut bir olayda bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına neden olunması anlamına gelen bir taksir biçimidir.

d) Nizamat, evamir ve talimata riayetsizlik olarak gösterilmiştir.

Bunlardan tedbirsizlik, özensizce davranmak, belirli bir neticenin meydana gelmesine engel olabilecek gerekli önlemleri almadan ihmali bir tutum sergileyerek veya icrai bir davranışında kişileri özenli ve tedbirli olmaya zorlayan bir hukuki yükümlülüğe uyulmayarak, bu eylemle uygun nedensellik bağı kurulabilen somut bir olayda bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına neden olunması anlamına gelen bir taksir biçimidir.

Tedbirsizliğin taksir biçimi olarak sorumluluğa esas alınabilmesi için somut olayda faili tedbirli davranmaya zorlayan bir hukuki yükümlülüğün bulunması gerekir. Diğer yandan, tedbirsizliğin bulunup bulunmadığı değerlendirilirken, alınması gerekli önlemlerin nelerden ibaret olabileceğinin de belirlenmesi gerekir. Yargıtay, hukuki yükümlülüğü bulunan kimselerin tedbirsizliği bulunup bulunmadığını, yöredeki yaşam koşulları, çevrenin sosyoekonomik yapısı, örf ve adet, sanıkların eğitim ve kültür düzeyleri ile uğraşılarına göre değerlendirip somut olayda öngörülebilirlik unsurunun (nedensellik bağının) bu koşullara göre belirlenmesi gerektiğini kabul etmiştir.

2- Sanık ticari taksi sürücüsüdür. Ticari taksi sürücüsü olması sebebiyle de sürücü belgesi vardır. Bu ve diğer özel şartları taşıdığı için şehir içinde ticari taksi kullanmasına izin verilmiştir. Dolayısıyla araç kullanırken tedbirli davranıp, aracının aynı zamanda başkaları tarafından kullanılmasına da müsaade etmeyerek, daha dikkatli ve tedbirli olması, 5237 sayılı TCK anlamında dikkat ve özen yükümlülüğüne uyması gerekirdi. Sanık zorunlu bir durum olmamasına rağmen tedbirsiz davranıp, özen yükümlülüğüne uymayarak, aracını kaza yapan ve mahkum olan, sürücü belgesi olmayan diğer sanığa vermekle kusurludur. Diğer sanık ta, tedbirsizlik, dikkatsizlik, meslek ve sana'atta acemilik, sonucu meydana getirdiği trafik kazasında kusurludur. Sanığın bu aracı kaza yapan diğer sanığa vermekle de uygun illiyet bağı oluşmuştur. Dolayısıyla sanığın kusurlu olduğu ve dikkat ve özensiz hareketi ile olay arasında da illiyet bağı bulunduğundan sorumludur.

Açıklanan bu nedenlerden dolayı, mahalli mahkemenin mahkumiyet kararının yerinde olduğu ve onanması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/4119, Karar No: 2020/3541, Tarih: 10.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4119 E.  ,  2020/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... Kargo ... ve ... Taşımacılık A.Ş. Trabzon/Değirmendere İrtibat Bürosunda müdür olarak görev yapan sanığın, 22/02/2007 tarihinde yapılan kasa denetimi neticesinde, müşterilerden tahsil ettiği toplam 5.473,06 TL'yi kasaya aktarmadığının tespit edildiği iddia edilen olayda; sanığın suça konu parayı aldığına dair delil elde edilemediği anlaşığından mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın suçu işlediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 10/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17982, Karar No: 2007/7444, Tarih: 03.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/17982 E.  ,  2007/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Bakırköy 3.  İş Mahkemesi

Tarih                : 11.07.2006
Yargıtay — Esas No: 2009/5445, Karar No: 2009/6625, Tarih: 10.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5445 E.  ,  2009/6625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 2116, 2117, 2118 ve 2231 parsel sayılı taşınmazların yaklaşık 700 m2 lik bölümüne davalıların haksız olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, murislerinden kaldığı haliyle taşınmazı kullandıklarını, sınırlarda bir değişiklik olmadığını, tecavüzün kadastro çalışmasında sınır kaymasından kaynaklandığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların haksız olarak davacıya ait taşınmazlara müdahale ettikleri, uzun yıllardır davalıların kullanımına davacının karşı gelmediği gerekçeleri ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi  ’.raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece yapılan yargılama sonunda, kısa kararda ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise ecrimisil yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olup, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmuştur.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi  asıldır.  Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın  temyiz  edene geri verilmesine, 10.6.2009  tarihinde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15241, Karar No: 2012/21192, Tarih: 19.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15241 E.  ,  2012/21192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2011 tarih ve 2011/241-2011/525 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nın 02.07.2007-31.07.2009 arası davacı şirkette pazarlama bölümünde çalıştığını, davacı şirketin ticari sır ve müşteri bilgilerine vakıf olduğunu, 27.07.2009 tarihinde davacı şirketten istifa ederek işten ayrıldığını, BK'nun 348. maddeye göre müvekkil firmayla rekabet yapmama konusunda ibraname imzaladığını, bu ibraname ile davalının isimleri bildirilen şirketlerle 30.03.2011 tarihine kadar iş teklifi vermeyeceği taahhüdünde bulunduğunu, buna rağmen davalı ...'nın davacı ile aynı alanda faaliyet gösteren diğer davalı şirketin %50 hissesini 21.05.2010 tarihinde devraldığını, daha sonrada rekabet yasağı kapsamındaki şirketlere fiyat teklifi verdiğini, taşıma işlerini gerçekleştirdiğini, bu nedenle davacının zarara uğradığını, sözlemedeki cezai şart maddesinin şartlarının oluştuğunu ileri sürerek, rekabet etmeme ve sır saklama yükümlülüğünün ihlal edildiğinin tespitini, menini, maddi, manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili iş mahkemelerinin görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, işi sayılan kişi hakkında rekabet etmeme yasağına dayalı olarak açılan davada iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalılar vekili iş mahkemelerinin görevli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, işi sayılan kişi hakkında rekabet etmeme yasağına dayalı olarak açılan davada iş mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, rekabet yasağından kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlığın davalı ...'ın davacı şirketle olan sözleşmesinin feshinden sonraki döneme ait olduğu anlaşılmıştır. "İş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakta görevli mahkeme iş mahkemesidir. Iş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle karar tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK'nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar 6762 sayılı TTK'nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemelerinde incelenip karara bağlanması gerekir" şeklindeki HGK'nun 29.02.2012 tarih ve 2011/11-781 Esas, 2012/109 Karar sayılı ilamı uyarınca mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup; yerel mahkemenin, iş mahkemesinin davaya baklakla görevli olduğundan bahisle, verdiği görevsizlik kararı usul ve yasaya aykırı görülmüş, kararın bu yönüyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5552, Karar No: 2009/11299, Tarih: 11.11.2009

9. Ceza Dairesi 2008/5552 E., 2009/11299 K.

**9. Ceza Dairesi 2008/5552 E., 2009/11299 K.**

**- TAKSİRLE YARALAMA

- TEMYİZİ KABİL OLAN VE OLMAYAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 89 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın temyizine yönelik incelemede;

1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Üst ve o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz talebine ilişkin yapılan incelemeye gelince;

Temyizin içeriği hükmü temyizi kabil hale getirdiğinden tebliğnamedeki aksi düşünceye iştirak edilmemiştir.

a) T…

…. Devlet hastanesince düzenlenen 14.11.2005 tarihli doktor raporuna göre, katılanın yaralanması sonucunda metatars kırığı nedeniyle hayati fonksiyonlarının (2) orta derece etkilendiği, bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın anılan maddenin 2-c fıkrası ile arttırılması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini kanuna aykırı,

b) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip, dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, üst ve o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30871, Karar No: 2011/11662, Tarih: 06.06.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30871 E.  ,  2011/11662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Saray İcra Müdürlüğünün 2009/190 Tal. sayılı satış dosyası aslının veya onaylı eksiksiz örneğinin borçlu .... Taah. Ltd. Şti.'ne kararın tebliğiyle temyiz süresi beklendikten sonra tebligat parçası aslıyla birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10718, Karar No: 2023/6117, Tarih: 18.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2023/10718 E.  ,  2023/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/210 E., 2023/15 K.

SUÇ : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, safahatta, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 ... Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen esasa müessir iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen esasa müessir iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların düzeltme dışında kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1 inci maddesi gereğince reddine, ancak;