muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/826, Karar No: 2012/21235, Tarih: 19.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/826 E.  ,  2012/21235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibi yapıldığı örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun senedin teminat senedi olduğunu, borcunun olmadığını beyanla takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece İİK'nun 170/a madddesi gereğince takip dayanağı bononun kambiyo vasfı taşımadığı gerekçesi ile talebin kabul edilerek takibin iptal edildiği anlaşılmıştır.

TTK'nun 688/6. maddesi gereğince senette tanzim yerinin yazılı olmasının gerektiği, aynı kanunun 689/son maddesine göre tanzim edildiği yeri göstermeyen bir bononun tanzim edenin ad ve soyadı yanında yazılı olan yerde tanzim edilmiş sayılacağı, tanzim yeri olarak idari birim adı (kent, ilçe, bucak, köy gibi) yazılması yeterli olup, ayırca adres gösterilmesi zorunluluğu yoktur.14.12.1992 tarih ve 1991/1 E, 1992/5 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da açıklandığı  üzere  kısaltılmış olarak  yazılan  keşide yerinin kabul edilebilmesi için bunun  belirgin ve duraksamaya  mahal bırakmayacak bir yeri göstermesi gereklidir.

Somut olaya bakıldığında, takip dayanağı olan 01.12.2009 vade tarihli ve 30.000 TL bedelli bonoda tanzim yerinin olmadığı, keşideci adı soyadı yanında Kumbağ beldesi T.D.. kısaltmasının yer aldığı bono aslının incelenmesinden anlaşılmıştır. 442 Sayılı Köy Kanunun 7. maddesi ve Anayasanın 127. maddesi hükümlerine göre idari birim mahalli idareler ile belediye ve köy kamu tüzel kişisi olarak belirlenmiştir. Kumbağ beldesi Tekirdağ'a bağlı belde olup idari birim olduğundan TTK'nun 688/6. maddesinde öngörülen  koşulun oluştuğu sonucuna  varılmalıdır.

Bu durumda mahkemece  borçlunun sair itiraz nedenleri incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde  hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3309, Karar No: 2011/2479, Tarih: 12.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3309 E.  ,  2011/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu ...'den İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/26992 esas sayılı dosyasında alacaklı olduğunu, takibin kesinleştiğini, borçluya ait taşınmaza haciz konulduğunu, davalının ise çeklerden kaynaklanan alacaklarının tahsili için Şişli 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/20682 sayılı dosyası ile takip başlattığını, dosyada işlem yapılmadığından dosyanın işlemden kaldırıldığını, dosyanın yenilenerek 2008/8743 esasını aldığını,çeklerde zamanaşımının 6 ay olduğunu, dosyanın zamanaşımına uğradığını, bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu, bunun icra müdürlüğünce re'sen göz önüne alınması gerekirken alınmayarak sıra cetvelinin hatalı şekilde yapıldığını, sıra cetvelinin ikinci sırasında yer alan Maslak Vergi Dairesi'nin haczinin beş ay sonra olduğunu, alacağın sıra cetvelinde birinci sırada yer alması gerektirdiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, sıra cetveline itirazları bulunmadığını, davacı tarafın iddialarının hukuka aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, davacı vekilinin taleplerinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı def'ini ileri sürme hakkının yalnızca borçluya ait olduğu, icra müdürlüğünün re'sen nazara alamayacağı, davacı 3. kişinin bu iddiasını sıra cetveline itiraz sureti ile ileri sürmesine yasal olanak bulunmadığı, sıra cetvelindeki paylaştırmada ve sırada bir usulsüzlük ve hata bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15065, Karar No: 2025/1365, Tarih: 06.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15065 E.  ,  2025/1365 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3223 E., 2022/3227 K.

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/3223 Esas, 2022/3227 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Mağdur vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında cinsel taciz suçundan ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükümlerinin bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddine yönelik temyiz dilekçesi verdiği, tebliğnamede bu hususta görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında; mağdur vekilinin temyiz dilekçesi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 06.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1993, Karar No: 2015/3320, Tarih: 02.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1993 E.  ,  2015/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2014/367-2015/20

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için girişilen takibe vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere, davalıların tamamının itirazının kaldırılmasına karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalıların tamamının alacağa yönelik, davalı kiracının ise tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı kefillerin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında başlatılan haciz ve tahliye talepli icra takibinde 10.07.2010 başlangıç, 20.09.2020 bitiş tarihli kira sözleşmesine dayanılarak ödenmeyen 2013 yılı kirası 45.600-TL asıl alacak ile 2.878,43-TL işlemiş faizin tahsili istenmiştir. Davacı alacaklı tarafından takip dayanağı yapılan kira sözleşmesinde davalılardan B.. A... ve M.. A..’ın sözleşmeyi kefil olarak imzaladığı anlaşılmıştır. Davacı vekilinin dava dilekçesinde; davalıların itirazlarının kaldırılması ile davalı kiracının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istenildiğinin anlaşılmasına göre taleple bağlı kalınması gerektiği ve ayrıca kefiller hakkında tahliye kararı verilemeyeceğinin de gözetilerek mahkemece kefiller hakkında tahliyeye karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle alacak yönünden kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle kefiller yönünden tahliyeye yönelik verilen kararın BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına gerek olmadığına, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8204, Karar No: 2019/3179, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8204 E.  ,  2019/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5231, Karar No: 2011/15669, Tarih: 22.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5231 E.  ,  2011/15669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2008/103-2009/1035 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketince nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan dava dışı Aydın Harezi Dış Ticaret tarafından İtalya’dan alınan 3 adet zayıflama ve güzellik malzemeleri emtiasının İstanbul’a taşıma işinin üst taşıyıcı Balnak- Nakliyat A.Ş.’nce alt taşıyıcı davalı Cesur Ltd. Şti’ne verildiğini, taşımanın davalıya ait araçla yapıldığını, İtalya’dan tam ve eksiksiz yüklenip teslim edilen emtiaların sigortalıya teslim edilmediğini, müvekkilince 11.781,00 TL’nin sigortalıya ödendiğini, TTK 1301. maddesi gereğince bu miktarın ödeme tarihi 16.08.207 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava hakkının bulunmadığını, zira ziyaa uğradığı iddia edilen dava konusu emtiaların İtalya’da mukim Cifte Berti SPA şirketi tarafından müvekkil şirketin aracına yüklenmediğini, bu haliyle davacının ödemesinin ex gratia nitelikte olduğunu, halefiyetin gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17351, Karar No: 2013/2591, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17351 E.  ,  2013/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan sanayi suyu satışından dolayı alacaklı olduğunu, alacağının tahsili için davalı aleyhine İstanbul 13. İcra Müdürlüğü' nün 2010/11312 sayılı takip dosyasından başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi nedeniyle takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işbölümü itirazında bulunarak dosyanın ilgili Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesini, esasa ilişkin olarak ise, teslim edildiği iddia edilen suyun teslim edilmediğini ve faizin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dosyanın İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin işbölümü itirazının kabulü kararı üzerine gönderildiğini, 1976/5-5 sayılı, 11.10.1976 günlü Yargıtay İçt.B.K.'na göre; "....Türk Ticaret Kanunu`nun 5 inci maddesine göre ileri sürülen iş sahası ilk itirazının kabulü ile gönderme kararı verilmesi üzerine; işe görevli mahkemede bakılabilmesi için, yapılacak usuli işlemleri süre bakımından sınırlamış olan HUMK.nun 193/3. fıkrasında yazılı 10 günlük sürenin yüze karşı verilen ve usulünce tefhim olunan kararlarda kararın verildiği, gıyapta verilen kararlarda ise kararın ilgiliye tebliği tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı...." nın kabul edildiği, anılan İçtihadı Birleştime Kararının paralel düzenlemeler(HUMK.nun 193/3 - HMK.nun 20/1) ve süre yönünden yapılacak uyarlama ile(10 gün - iki hafta) yürürlükte olduğunun kabul edilmesi gerektiği, buna göre; 6100 S. Kanun' un yürürlüğe girdiği 01.10.2011' den itibaren HMK' nun 20/1 maddesi gereğince yüze karşı verilen gönderme kararları üzerine iki hafta içerisinde dosyanın yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesinin talep edilmesi gerektiği, İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 24/01/2012 tarihli duruşmasında işbölümü itirazı kabul edilerek dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesi' ne gönderilmesine dair yüze karşı karar verilmiş olduğu, ancak davacı vekilince tahrik dilekçesinin 14/02/2012 tarihinde verilmiş olması sebebiyle HMK' nın 20.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8018, Karar No: 2015/16065, Tarih: 04.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/8018 E.  ,  2015/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Dr. .. ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalesini üstlenen firmalar;

....Şirketine, ...., .. ... ..... Şirketine yazı yazılarak;

Davacı ile 2009-2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19013, Karar No: 2023/1145, Tarih: 08.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/19013 E.  ,  2023/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/35 E., 2016/218 K.

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı kanunun 107 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaleti ile birinci fıkrası, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca iftira ve şantaj suçlarında cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, şantaj suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı, sanığın ikrarı nedeniyle şantaj suçunun oluştuğunu, iftira suçunda ise, cezaevi müdürünün kendisine vurduğu iddiasının, olaya tanık olduğunu söylediği kişiler tarafından doğrulanmaması nedeniyle suçun subut bulduğunu belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ün hükümlü olarak bulunduğu Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumunda 20.11.2015 tarihinde kendisi ile yapılan görüşmede, "hükümlünün agresif davranışlarda bulunduğu ve başka bir infaz kurumuna sevk edilirse intihar edeceğini, bundan ismini vermediği iki memurun sorumlu olduğunu, iki hükümlü arkadaşına mektup bıraktığı" şeklinde beyanda bulunduğuna ilişkin servis memuru ... ve psikolog ... imzalı bir tutanak tanzim edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ün hükümlü olarak bulunduğu Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumunda 20.11.2015 tarihinde kendisi ile yapılan görüşmede, "hükümlünün agresif davranışlarda bulunduğu ve başka bir infaz kurumuna sevk edilirse intihar edeceğini, bundan ismini vermediği iki memurun sorumlu olduğunu, iki hükümlü arkadaşına mektup bıraktığı" şeklinde beyanda bulunduğuna ilişkin servis memuru ... ve psikolog ... imzalı bir tutanak tanzim edilmiştir.

2. Sanık bu tutanaktan sonra Cumhuriyet Başsavcılığında dinlenilmiş ifadesinde Gevaş cezaevinde iken ... ve kurum psikoloğu ... ile görüştüğünü, onlara sevk edilmek istemediğini, sevk edilirse intihar edeceğini intiharından kurum müdürü ... ve soyadını bilmediği ... memur ...'ın sorumlu olacağını, iki hükümlü arkadaşına buna ilişkin mektup bıraktığını anlattığını, akabinde sevkinden 3 ... önce müdür ...'in odasına gittiğini, kendisine neden beni sevk ediyorsun dediğini, onun da göğsüne yumruk attığını bu sırada yanlarında ... memur K[12:20, 06.03.2023] Sanık ... Gevaş açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır. 20.11.2015 tarihinde kendisi ile yapılan görüşmede hükümlünün agresif davranışlarda bulunduğu ve başka bir infaz kurumuna sevk edilmesi durumunda ismini vermediği iki memurun sorumlu olduğunu ve buna ilişkin iki hükümlü arkadaşına mektup bıraktığını sevk edilmesi halinde intihar edeceğini bildirdiğini bu durumdan da iki memurun sorumlu olacağı şeklinde beyanda bulunduğuna ilişkin psikososyal servis memuru ... ve psikolog ... imzalı bir tutanak tanzim edilmiştir.

3. 26.11.2015 tarihinde kurum psikoloğu ... tarafından, sanıkta saldırganlık ve kendisine zarar verme riski olması nedeniyle, psikiyatri polikliniğine sevkinin uygun olacağına dair bir rapor tanzim edilmiştir.

4. İdare tarafından ertesi ... sanığın ifadesi alınmış, tutanaktaki beyanlarını burada da tekrar etmiştir. Cezaevi idaresi 01.12.2015 tarihinde Gevaş Cumhuriyet Başsavcılığına olay hakkında bildirimde bulunmuştur.

5. Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından hazırlanan 13.11.2016 tarihli yazıda sanık ...'ün başka bir cezaevine sevki için 20.11.2015 tarihinde nakil talebinde bulunulduğunu, talebin 26.11.2015 tarihinde kabul edildiğini, sanığın 30.11.2015 tarihinde Bitlis Açık Ceza İnfaz Kurumuna sevkedildiği bildirilmiştir.

5. Gevaş Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından hazırlanan 13.11.2016 tarihli yazıda sanık ...'ün başka bir cezaevine sevki için 20.11.2015 tarihinde nakil talebinde bulunulduğunu, talebin 26.11.2015 tarihinde kabul edildiğini, sanığın 30.11.2015 tarihinde Bitlis Açık Ceza İnfaz Kurumuna sevkedildiği bildirilmiştir.

6. Sanık Cumhuriyet Başsavcılığında 24.12.2015 tarihinde dinlenilmiş ifadesinde, Gevaş Cezaevinde iken ... ve kurum psikoloğu ... ile görüştüğünü onlara sevk edilmek istemediğini, eğer sevk edilirse intihar edeceğini, intiharından kurum müdürü ... ve soyadını bilmediği ... memur ...'ın sorumlu olacağını anlattığını, bundan sonra sevkinden 3 ... önce müdürün odasına gittiğini, kendisine neden beni sevk ediyorsun dediğini, onun da göğsüne yumruk attığını, bu sırada yanlarında ... memur ... ve idare memuru ...'in olduğunu, ancak bu kişilerin kendi lehine ifade vermeyeceklerini düşündüğünü, sevkinin başka bir cezaevine yapıldığını belirtmiştir. Sevkten önce alınan 30.11.2015 tarihli doktor raporunda "fizik muayenede darp ve cebir izine rastlanmadığı" tespit edilmiştir.

7. Müdür ... ifadesinde, infaz koruma memurlarından duyduğuna göre sanığın sevk edilirse iki

hükümlü arkadaşına mektup bıraktığını, bu mektupta cezaevindeki usulsüzlükleri anlattığını, sevk edilirse bu mektupları şikayet olarak kullanacağını duyduğunu, sanık ile görüşme yapmadığını bildirmiştir. Mahkemede ise görüşme yaptığını ancak yumruk atma olayının olmadığını belirtmiştir.

8. ... ifadesinde, sanığın sevk edileceğini öğrendikten sonra birinci müdür ile görüşmek istediğini, onu müdürün odasına götürdüğünü, yanlarında ... beyinde olduğunu, iddia ettiği gibi bir yumruk atma olayı olmadığını belirtmiştir.

9. ... sanığa mektup varsa getir dediğini, sevkinden önce müdür ile sanığın görüştüğünü hatırlamadığını beyan etmiştir.

10. Müdür ..., mahkemede görüşme yaptığını ancak yumruk atma olayının olmadığını belirtmiştir.

11. ..., ..., ... kendilerine şantaj yapıldığını belirterek şikayetçi olmuşlardır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

1. 5237 sayılı Kanun'un 107 ... maddesi birinci fıkrasında düzenlenen şantaj suçunun maddi unsuru, sanığın yapmaya hakkı olan veya yükümlü olduğu bir şeyi yapacağından veya yapmayacağından söz ederek, bu durumları mağdur üzerinde baskı aracı olarak kullanıp, mağduru kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya zorlamaktır. Sanığın cezaevinden kendisinin sevk edilmesi halinde intihar edeceğini söylemesi şeklinde gerçekleşen eylemde atılı suçun unsurları oluşmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.