muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10770, Karar No: 2015/3548, Tarih: 05.03.2015

Gerekçeleriyle; kayıp-kaçak bedelinin faturalara yansıtılamayacağına karar verilmiştir.

Somut olayda ise; davalı elektrik enerjisini kaçak olarak kullanmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu; 21/05/2014 gün ve 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı kararı ile; elektrik enerjisini kaçak kullanmayan abonelerden kayıp-kaçak bedeli alınamayacağı içtihadında bulunmuştur. Dairede, Genel Kurul kararındaki ilkeleri de benimseyerek, kayıp-kaçak bedeli yanında, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim sistemi kullanım ve dağıtım bedellerinin de, dağıtım şirketleri tarafından, elektrik abonelerinden alınamayacağına karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 21/03/2003 tarih 122 sayılı ve 29/12/2005 tarih 622 kurul kararlarına göre; kaçak elektrik enerjisi kullananlara, (kaçak bedeli tahakkukunun) dahil olduğu abone grubu üzerinden aktif enerji bedelinin (1,5) katı olarak, tekerrürü hâlinde ise (2) katı gözönüne alınarak hesaplanacağı hüküm altına alınmıştır. EPDK'nun bu kararından da anlaşıldığı üzere kaçak kullanımlarda kaçak tahakkuku normal kullanım bedelinin (1,5) katı, kaçak kullanımın tekrarı hâlinde ise (2) katı olarak hesaplanmaktadır.

Elektriği kaçak kullananlar, kurul kararı gereğince, kaçak bedelini cezalı bedel üzerinden ödemektedirler. O hâlde, elektriği kaçak olarak kullanmayan abonelerin ödemediği bedelleri, daha yüksek (cezalı) tarife üzerinden ödeyen kaçak kullanıcılardan tahsil etmek; hak, nesafet, eşitlik ve genel hukuk ilkeleri bağdaşmaz. Söz konusu bedellerin, elektriği kaçak kullananlardan alınmaması; kaçak kullanımı teşvik veya kaçak elektrik kullananları koruma gibi de algılanamaz. Zira, kaçak kullananlar, zaten daha yüksek tarife üzerinden kaçak elektrik bedeli ödemektedirler.

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda açıklanan ilke ve esaslar gözetilerek, daha yüksek tarife üzerinden hesaplanan kaçak tüketim bedeli yanında, (aboneli kullanımlarda kabul edildiği gibi) kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedellerinin tahsil edilemeyeceği kabul edilip, kaçak tahakkukuna; kayıp-kaçak, dağıtım, iletim ve perakende satış hizmeti bedelleri dahil edilmeden, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği ve 622 sayılı EPDK kararına göre denetime açık ve bilimsel verilere uygun şekilde hesaplanması için, aralarında elektrik mühendislerinin de bulunduğu başka bir bilirkişi heyetinden alınacak rapor doğrultusunda karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Öte yandan, davadaki tarafların sıfatı dikkate alındığında; haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında, davalının tacir olmaması durumunda davacı tarafın avans faizi isteyemeyeceği gözetilerek; takip tarihinden itibaren, asıl alacağa yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde avans oranında faize hükmedilmesi dahi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davadaki tarafların sıfatı dikkate alındığında; haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında, davalının tacir olmaması durumunda davacı tarafın avans faizi isteyemeyeceği gözetilerek; takip tarihinden itibaren, asıl alacağa yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde avans oranında faize hükmedilmesi dahi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23261, Karar No: 2013/19932, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/23261 E.  ,  2013/19932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı ... ile davalı .... Hazır Beton ve Yapı Elemanları San. ve Tic. A. Ş. aralarındaki dava hakkında Isparta İş Mahkemesi'nden verilen 25.06.2012 tarih, 2012/110 esas, 2012/227 karar sayılı kararın, Dairemizin 26.11.2012 tarih ve 2012/25726 esas, 2012/26417 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda, işe başlatmama tazminatının miktarı yönünde çelişki olduğu, bu yönden Dairemizin onama kararının maddi hataya dayandığı gerekçesiyle bozulması istenilmiş olmakla, yapılan incelemede, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, işe başlatmama tazminatı miktarı yönünden çelişki bulunduğu, Dairemizin onama kararının açık bir maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığından, Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ortadan kaldırılmasına karar verildi, dosya incelendi, gereği konuşulup, düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece verilen kısa kararda feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatının altı aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında işe başlatmama tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlendiği yazılmıştır.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatların Birleştirilmesi Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda, işe başlatmama tazminatının miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4784, Karar No: 2010/5521, Tarih: 04.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/4784 E.  ,  2010/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 166 parsel sayılı 34000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kadim kullanıma dayanılarak harman yeri niteliğiyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davalı hazine ve dava dışı gerçek kişilerin itirazları Kadastro Komisyonunca reddedilmiş, tespit 23.01.2004 gününde kesinleşmiştir. Davacı ... tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tapu kaydının iptali ve miras bırakanı ... ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı ...'ün tutunduğu K.Sani 1289 gün ve 475 sayılı tapu kaydının dava konusu 166 parsel sayılı taşınmazı tamamen kapsamadığı ve taşınmazın harman yeri ve mera olarak kullanıldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Davacı tarafın tutunduğu K.Sani 1289 günlü ve 475 sayılı tapu kaydının dava konusu 166 parsel sayılı taşınmazı üç sınır itibariyle kapsadığı, tapu kaydının içerdiği isimsiz yol, kaya ve dere sınırları itibariyle değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlı kayıtlardan olduğu, bu nedenle kapsamının 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca yüzölçümüyle belirlenmesinin zorunlu olduğu, kayıt miktar fazlasının kamu malı niteliğinde genel harman yeri olup bu bölüm üzerinde davacı ... ve diğer mirasçılar yararına tespit gününde 3402 Sayılı Kadastro Kanunun 14.maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delilerle belirlenmiştir.

Hal böyle olunca davacı tarafın tutunduğu tapu kaydında tarif edilen sınır yerlerinden değişmez nitelikteki güneydeki yol ve batıdaki dere sınırı esas alınarak tapu kaydına tapu tesisi tarihi itibari ile 1 dönümün 919 m2 olduğu gözönüne alınarak hesaplanacak 3676 m2 yüzölçümü ile kapsam belirlenmesi, sözü edilen kesimin davacı miras bırakanı ... oğlu ... mirasçıları adına, miktar fazlasının davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tesciline karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 60 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacıya iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2855, Karar No: 2010/3075, Tarih: 22.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2855 E.  ,  2010/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2007/85-2008/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, davalı kooperatifin 13.07.2003 tarihli genel kurul tolantısında anasözleşmenin 10/2.maddesine aykırı şekilde arsa sahiplerinin de ortak olarak toplantıya katılıp oy kullandıklarını, diğer kararlarında usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurul toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemiz' e ait 25.01.2007 tarihli ilama dayanılarak, davacıların alınan kararlara muhalefet ettiklerine dair 13.07.2003 tarihli dilekçeleri verdikleri, ancak dava konusu genel kurul kararlarının 9 ve 10.maddelerin dışındakilerin oybirliğiyle alındığından iptalinin istenemeyeceği, 9.madde yönünden de anılan dilekçelerde muhalefet ettiklerine dair açık bir beyanda bulunmayan davacıların iptal talep haklarının olmadığı, 10.maddede ise arsalardan ve konutlardan ayrı ücret alınması hususunun daha önceki genel kurullarda da karar altına alındığın, dava konusu genel kurul toplantısında ise sadece aidat belirlemesinin yapıldığı, bütçede arsa sahiplerinden gelecek aidatlarında bulunduğu ve bütçenin de oybirliğiyle kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 20,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/509, Karar No: 2013/9883, Tarih: 18.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/509 E.  ,  2013/9883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gazipaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapıldığı, borçlular vekilinin takibe konu bonodaki keşideci yerine atılan imzanın Y..... S.....’e, avalist yerine atılan imzanın H..... S.....ait olmadığını bildirerek imzaya itiraz ettiği, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 23.01.2012 tarihli raporunda, senetteki keşideci ve avalist adına atılan imzaların borçluların eli ürünü olup olmadıklarının tespit edilemediğinin rapor edildiği, rapora itiraz üzerine 09.05.2012 tarihli Antalya Kriminal Polis Laboratuar’ınca tanzim edilen bilirkişi raporunda ise, senetteki keşideci adına atılan imzanın Y..... S.....’e ait olup olmadığı hususunda müspet yada menfi herhangi bir kanaat beyanında bulunulamadığı, avalist yerine atılan imzasının ise H......S.....’ün elinden çıktığının bildirildiği görülmektedir. Mahkemece Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin 23.01.2012 tarihli raporuna itibar edilerek itirazın kabulü ile keşideci ve avalist olan borçlular yönünden icranın durdurulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin imza incelemesinde, çelişki olması halinde, diğer bilirkişi raporuna göre esas alınacak mercii olarak kabulü mümkün bulunmayıp, raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması da yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamayacağından anılan rapora itibar edilerek sonuca gidilemez. HGK'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

O  halde mahkemece, bonodaki avalist borçlu H..... S..... yönünden, öncelikle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile borçlu Hüseyin Sümbül yönünden de takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3240, Karar No: 2023/4858, Tarih: 04.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3240 E.  ,  2023/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1193 E., 2023/118 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/282 E., 2022/59 K.

Taraflar arasındaki sigortalılık primine esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili, davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirkette 11.08.2014 - 23.08.2016 tarihleri arasındaki çalışmasına ait sigorta primine esas ücretinin düşük yatırıldığının ve yatırılması gereken gerçek tutarın tespiti ile eksik yatırılmış primlerin davalı tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı EN-EZ İnşaat Taah Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili sunmuş olduğu cevap dilekçesi ile davacının asıl muhatabının SGK kayıtlarında ve gerçekte çalıştığı Gigant Yapı İnşaat Maddeleri Harfiyat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi (GİGANT) olduğunu, davacının diğer davalı firmanın kayıtları olmadığı için doğrudan müvekkil firmaya dava açtığını, davanın GİGANT'a ihbar edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Kurum vekili sunmuş olduğu cevap dilekçesi ile Kurum işleminin mevzuata uygun olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının davalı şirkete ait 1206061.07 sicil numaralı işyerinde çalıştığı son ay olan 2014/8. Ayın prime esas kazancına 779,31 TL ek kazanç bildirilmesi gerektiğinin tespitine, talep edilen diğer aylar yönünden davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçelerindeki talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş olunmasına rağmen; sehven yol açılan yazım hatası nedeniyle müvekkilin mağduriyetine yol açacak şekilde davanın kısmen kabul ile müvekkil aleyhinde yargılama giderine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu özet olarak beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı EN-EZ İnşaat Taah Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın Kuruma işe giriş bildirgesi vermiş gerçek işverene karşı yöneltilmemesinin hakkın iyi niyetli olmayan kullanımının en somut örneği olduğunu, davacının 13 günlük bile olsa çalışma olgusunun kesin şekilde ispat edilemediğini özet olarak beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum'un feri müdadil sıfatının bulunduğunu özet olarak beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Somut olayda, davacının 11/08/2014-23/08/2014 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinden bildirimlerinin yapıldığı, davacı tarafından davalı iş verene karşı açılan alacak davasının ... 43. İş Mahkemesinin 2016/273 esas sayılı dava dosyasında görüldüğü, davacının hüküm altına alınan alacaklarının Diyarbakır 2. İcra Müdürlüğünün 2016/4693 esas sayılı dosyası ile tahsil edildiği, ödenen söz konusu ücret niteliğindeki alacakların davacının hizmetinin geçtiği son ayın prime esas kazanç matrahına dahil edildiği anlaşıldığından mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla davacı vekilinin, davalı EN-EZ İnşaat Taah Enerji San ve Tic Ltd Şti vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir" gerekçesine dayalı olarak;

2. "Davacı vekilinin, davalı EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf istemlerinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine, " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı EN-EZ İnşaat Taah. Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; kanunen dava şartı olarak düzenlenmiş olmasına rağmen davacı asil tarafından dava açılmadan önce SGK'ya müracaat edilmediğini, Mahkemece bu hususun dikkate alınmaksızın karar tesisinin bozma nedeni olduğunu, davanın Kuruma işe giriş bildirgesi vermiş gerçek işverene karşı yöneltilmemesinin hakkın iyi niyetli olmayan kullanımının en somut örneği olduğunu, işçilik alacağı dosyasında Kurumun taraf olmayıp anılan dosyada tesis edilen ücrete ilişkin tespitin işbu davada bağlayıcı olmadığını özet olarak beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; Kurum'un feri müdadil sıfatının bulunduğunu özet olarak beyan ederek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılardan EN-EZ İnş. Taah. Telekominikasyon Enerji San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.