muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16278, Karar No: 2015/1572, Tarih: 09.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16278 E.  ,  2015/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 tarih ve 2010/530-2014/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin nakliyat emtia poliçesi ile sigortaladığı emtianın davalı tarafından ... arası taşınması esnasında bir kısım emtianın denize düşerek zayi olduğunu, bir kısım emtianın ise konteynırlarda yerinde oynaması sonucu hasara uğradığını, müvekkilinin sigortalıya 28.824,00 Euro ödeme yaptığını ileri sürerek sigortalıya ödenen bedelin rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... olarak gösterilen davalının tüzel kişiliğinin bulunmadığını, böyle bir teşekkülden müvekkilinin acentelik üstlenemeyeceğini, konişmentoda taşıyan olarak ... firmasının gösterildiğini, husumetin anılan firmaya yöneltilebileceğini, müvekkilinin ...'a dava konusu taşıma işinde acentelik ettiğinin ispatlanamadığını, ağır hava koşullarına maruz kalan gemiye atfı kabil bir kusur bulunmadığını, hasar ihbarının yapılmadığını, konteynırın gönderen tarafından yüklendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma sözleşmesinin sigortalı ile dava dışı Schenker ... firmaları arasında kurulduğu, alt taşıyıcı olan davalıya husumet yöneltilebileceği, ancak alt taşıyıcının sorumluluğunun haksız fiil hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği, hasarın fırtına nedeniyle meydana geldiği, taşıyıcının sefere başlamasından 8 gün sonra oluşan fırtınayı öngöremeyeceği, 6762 sayılı TTK'nın 1063'üncü maddesi kapsamında sorumsuzluk sebebinin gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, deniz taşıması esnasında meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmesi üzerine davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Taşınan bir kısım emtianın konteynır üzerinden denize düştüğü, bir kısım emtianın da hasarlı şekilde teslim edildiği uyuşmazlık dışıdır. 6762 sayılı TTK'nın 1061'inci maddesi "Taşıyan, malların yükletilmesi, istifi, taşınması, elden geçirilmesi ve boşaltmasında tedbirli bir taşıyanın dikkat ve ihtimamını göstermekle mükelleftir. Teslim alındıkları andan teslim edildikleri ana kadar geçen müddet içinde malların zıyaı veya hasarı yüzünden doğacak zararlardan taşıyan mesuldür; meğer ki, zıya veya hasar, tedbirli bir taşıyanın dikkat ve ihtimamı ile dahi önüne geçilemiyecek sebeplerden ileri gelmiş olsun." şeklinde düzenlenmiş olup taşıyan ziya ve hasarın önüne geçilemeyecek bir sebepten ileri geldiğini ispatlarsa sorumluluktan kurtulur. Mahkemece, alınan ilk bilirkişi heyeti raporunda "günümüzde gemilerde teknolojik haberleşme cihazlarının bulunduğu, günde en az 4 defa ayrıntılı hava raporu alınabileceği, hava durumunun 19.11.2009 tarihinde ve öncesinde kendisini belli ettiği, bu durumda deniz tehlikesinin aniden ortaya çıkmasının söz konusu olmayacağı, yol kesmek dahil rota değişimi

gibi tedbirlerle hasarın önüne geçilebileceği" belirtilmiş, sonradan rapor ibraz eden bilirkişi heyetince ise taşıyanın hava şartlarının getirebileceği olumsuz koşullardan kaçıp kaçamayacağı hususunda bir değerlendirme yapılmaksızın seyir esnasında sert hava/deniz koşullarında sefere devam edilmesi halinde deniz tehlikesi ve kazası defiinin ileri sürülebileceği görüşüne yer verilmiştir.

Mahkemece, yapılan değerlendirmede de, geminin sefer tarihi ile fırtına tarihi dikkate alındığında sefere çıkıldıktan 8 gün sonra meydana gelen fırtınanın öngörülemeyeceği, bu durumda TTK'nın 1063'üncü maddesi 1'inci fıkrası, 1'inci bendi kapsamında sorumsuzluk hallerinin gerçekleştiği kabul edilmiş ancak ilk bilirkişi raporunda yer alan ve yukarıda belirtilen özellikle "geminin yol kesmek dahil rota değişimi gibi tedbirlerle hasarın önüne geçilebileceği" değerlendirmesine neden itibar edilmediği gerekçelendirilmemiştir.

Bu durumda, geminin olay tarihinde bulunduğu mevki de gözetilmek suretiyle fırtınadan sığınabileceği, hasarın meydana gelmesini engelleyebileceği bir yolun bulunup bulunmadığı hususunda deniz taşımacılığı alanında uzman bilirkişilerden oluşan bir heyetten rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1309, Karar No: 2020/4312, Tarih: 21.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1309 E.  ,  2020/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.11.2017 tarih ve 2017/957 E.- 2017/1064 K. sayılı kararın davalı şirket, tasfiye memuru ve fer'i müdahil vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.12.2018 tarih ve 2018/793 E.- 2018/1563 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket ve fer'i müdahil vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.10.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... davalı yanında fer'i müdahil Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirketin %50 hissesine sahip iki ortağından biri olduğunu, davalı şirketin diğer ortağının ise şirketi tek başına temsil yetkisine sahip olan ... olduğunu, müvekkilinin davalı şirkete 2010 yılının Temmuz ayında ortak olduğunu ve bu tarihten 06.03.2012 tarihine kadar şirket faaliyetlerini tek başına temsil yetkisine sahip olan ...'ın sürdürdüğünü, ...'ın yapmış olduğu usulsüz işlemler yönünden sorumluluktan kurtulmak amacı ile şirket hissesini 05.03.2012 tarihinde müvekkilinin tanımadığı ve ortaklık hususunda muvafakatinin olmadığı davalı ... isimli sahsa devrettiğini ve devamında, 06.03.2012 tarihinde ... ve davalı ...'nın bir araya gelerek, müvekkilin imzasını taklit etmek suretiyle, müvekkilin rızası hilafına, eski ortak ...'ın imzasının bulunmadığı, dava konusu 2012/1 numaralı 06.03.2012 tarihli ortaklar kurulu kararının alındığını, bu kararın yok hükmünde olduğunu, dava konusu genel kurul kararında yasada aranan şartların mevcut olmadığını ileri sürerek 06.03.2012 tarihli 2012/1 numaralı ortaklar kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine ve 06.03.2012 tarihli 2012/1 numaralı ortaklar kurulu kararının ticaret sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ...'ın kendisini işe alma ve sigorta yapma vaadiyle kandırdığını, bu şirketi alırsan sana para vereceğim diyerek 400.- TL karşılığında şirket hissesini kendisine devrettiğini, diğer ortağı hiç tanımadığını, ayrıca diğer ortak yerine imzayı ...'ın attığını savunarak kendisine devredilen firmanın üzerinden kaldırılmasını ve davanın geri çekilmesini istemiştir.

Davalı ..., ...'ın kendisini işe alma ve sigorta yapma vaadiyle kandırdığını, bu şirketi alırsan sana para vereceğim diyerek 400.- TL karşılığında şirket hissesini kendisine devrettiğini, diğer ortağı hiç tanımadığını, ayrıca diğer ortak yerine imzayı ...'ın attığını savunarak kendisine devredilen firmanın üzerinden kaldırılmasını ve davanın geri çekilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, hisse devrinin usul ve yasaya uygun olduğunu, evrak aslı olmadan imza incelemesi yapılamayacağını, şirket işlerini davacının eşinin yürüttüğünü, dolayısıyla imzayı davacının eşinin de atmış olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; karar ve pay defterinin aslının tüm araştırmalara rağmen temin edilememesi nedeniyle karar defteri fotokopisi üzerinde yapılan grafolojik inceleme neticesinde, butlanı talep edilen 06.03.2012 tarihli genel kurul kararındaki davacı ...'a atfen atılan imzanın adı geçene ait olmadığının tespit edildiği, incelemenin fotokopi belge üzerinden yapılmış olması nedeniyle tek başına davacı iddiasının kabulü için yeterli değilse de, davalı ...'nın duruşmada tekrarladığı cevap dilekçesi, adı geçen hakkında yaptırılan ekonomik ve sosyal durum tahkikatı, ayrıca adı geçen hakkında benzer hisse devirlerinden kaynaklı cezai soruşturmaların yapılmış olması gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, fer'i müdahil ... ile davalı ... arasındaki davalı şirkete ait hisse devrinin gerçek bir işleme dayanmadığı ve dolayısıyla gerçek hisse devrine dayanmayan devrin pay defterine işlenmesine ilişkin genel kurul kararının da butlanla sakat olduğu, dava konusu ortaklar kurulu kararı hisseyi devralan davalı ... ile davacı ...'ın imzasını içerdiğinden, hisse devri yapan fer'i müdahil ...'ın anılı kararda imzası bulunmadığından anılı kararın da yok hükmünde batıl kararlardan olduğu gerekçesiyle davanın davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davanın davalı Delta Yapı İnş Tahhüt mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulü ile davalı şirketin 06.03.2012 tarihli 2012-1 numaralı ortaklar kurulu kararının batıl olduğunun tespiti ile ticaret sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı şirket tasfiye memuru ve fer'i müdahil vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; HMK 353/1.b.1. maddesi uyarınca, istinaf edenlerin başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket ve fer'i müdahil vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı şirket ve fer'i müdahil vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirket ve fer'i müdahilden ayrı ayrı alınmasına, 21.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18169, Karar No: 2018/12900, Tarih: 13.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18169 E.  ,  2018/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)...Şube Müdürlüğünün 23.12.2008 tarihinde düzenlenen raporlarına göre; müştekiler Elvan ve Feyzi'ye ait mevcut yaralanmaların yüzde sabit iz niteliğinde olmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin yüzlerde sabit ize neden olduğu kabul edilerek, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2)Oluşa, tüm dosya içeriğine ve alınan doktor raporlarına göre; taraflar arasında çıkan tartışmanın aileler arasında kavgaya dönüşmesi üzerine, sanığın iddia ettiği olaylardan sonra müştekilerin evine av tüfeği ile ateş ettiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli esas 2002/4-238-2002/367 sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin tespit edilememesi durumunda sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

3)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3905, Karar No: 2020/9280, Tarih: 23.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3905 E.  ,  2020/9280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.04.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 168/1, 116/1, 31/3. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 11.02.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4940, Karar No: 2016/1239, Tarih: 29.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4940 E.  ,  2016/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Hukuk Mahkemesi

##########

##########

##########

DAVALILAR : 1-... Vek. Av. ...

2-... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili ile dava dışı borçlu ... .... ..... arasında uzun yıllardan beri cari hesap ilişkisi mevcut olduğu, borçlu işlettiği eczane için 2011 yılında almış olduğu ilaçların bedellerine karşılık davacı müvekkil şirkete çekler verdiğini, çekler karşılıksız çıkınca icra takibine geçildiği, Mersin 7.icra müdürlüğünün 2012/2121 esas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, haczedilen 152.720,51 TL'nin eski eşi ...'in alacaklı olduğu, dosyalara ödenmesine karar verildiği ve 3.sıraya ise davalı ...'ın konulduğunu, bu takiplerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek davalılara ayrılmış bulunan payın davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alacağın kesinleşmiş mahkeme kararına dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava dışı borçluya toplam 232.000,00 borç para verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... ile borçlu Orhan Şahin arasındaki boşanmanın muvazaalı olmadığı dava dışı borçlu Orhan Şahinin kusuruna dayalı , yıllardır eşini ve ailesini ihmal etmesi, alkol alması nedeni ile meydana gelen şiddetli geçimsizlik neticesinde anlaşmalı boşanma olduğu, borçlunun sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının fahiş olmadığı, diğer davalı ...'ın ise sıra cetvelinde 3.sırada bulunduğu, alacağı için herhangi bir para taksimi yapılmadığı, davacının bu kişi yönünden dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2010/6330, Karar No: 2012/8816, Tarih: 11.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/6330 E.  ,  2012/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs, suç delillerini gizleme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hüküm tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralamaya teşebbüs, tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

a) Aynen veya kısmen çektirilmesine karar verilen önceki hükümlülüğe konu ilamın, aynen çektirmeye karar verilip verilmeyeceğinin mahkemece takdiri gerektiği ve dosya üzerinden işlem yapılmak üzere ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında TCY'nın 58.maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Yasanın 108/2 maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, iki ilamın birlikte tekerrüre esas alınması,

b) Sanık hakkında TCY'nın 58.maddesi ile uygulama yapılırken, 5275 sayılı Yasanın 108/2 maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün tekerrüre esas olduğunun denetime olanak sağlayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, iki ilamın birlikte tekerrüre esas alınması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi uyarınca, 58. maddenin uygulanmasına dair fıkradan Bor Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/397 Esas-2006/342 Karar sayılı ilamı çıkarılarak ve erteli ilanım TCK'nın 51/7. maddesi gereğince kısmen veya aynen infaz edilmesine ilişkin fıkranın ise erteli ilamın TCK'nın 51/7. maddesi gereğince kısmen veya aynen infaz edilmesine ilgili dosya üzerinden karar verilmek üzere ihbarda bulunulmasına biçiminde değiştirilmek suretiyle tebliğnameye uygun olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13704, Karar No: 2022/6730, Tarih: 06.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/13704 E.  ,  2022/6730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz (Aktarılan Dava)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacılar ... ve arkadaşları ile müdahil davacı ... Ticaret A.Ş'nin davasının kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... mirasçıları ile Orman İdaresi tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R