muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8888, Karar No: 2018/1106, Tarih: 23.01.2018

Hakim, gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendini denetler. Üst mahkeme de, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir. Taraflar da ancak gerekçe sayesinde haklı olup olmadıklarını daha iyi anlayabilirler. Bir hüküm, ne kadar haklı olursa olsun, gerekçesiz ise tarafları doyurmaz (Kuru, Baki/ Arslan, Ramazan/ Yılmaz, Ejder; Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı 6100 sayılı HMK’na göre Yeniden Yazılmış, 22 Baskı, ... 2011, s.472). Anayasa’nın 141. maddesi gereğince bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması gereklidir. Gerekçenin önemi Anayasal olarak hükme bağlanmakla gösterilmiş olup gerekçe ve hüküm birbirine sıkı sıkıya bağlıdır.

Yasa'nın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Az yukarıda vurgulanan hususlar, Hukuk Genel Kurulu'nun 19.06.1991 gün ve Esas :323, Karar:391; 10.9.1991 gün ve Esas:281, Karar:415; 25.9.1991 gün Esas:355, Karar:440; 19.04.2006 gün ve Esas:2006/4-142, Karar:229; 05.12.2007 gün ve Esas:2007/3-981, Karar:936; 23.01.2008 gün ve Esas:2008/14-29, Karar:4; 19.03.2008 gün ve Esas:2008/15-278, Karar:254; 18.06.2008 gün ve Esas:2008/3-462, Karar:432; 21.10.2009 gün ve Esas:2009/9-397, Karar:453; 24.02.2010 gün ve Esas:2010/1-86, Karar:108; 28.04.2010 gün ve Esas:2010/11-195, Karar:238; 22.06.2011 gün ve Esas:2011/11-344, Karar:436 sayılı kararlarında da, benimsenmiştir. Nitekim, 07.06.1976 gün ve 3/4-3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde yer alan “Gerekçenin ilgili bilgi ve belgelerin isabetle takdir edildiğini gösterir biçimde geçerli ve yasal olması aranmalıdır. Gerekçenin bu niteliği yasa koyucunun amacına uygun olduğu gibi, kararı aydınlatmak, keyfiliği önlemek ve tarafları tatmin etmek niteliği de tartışma götürmez bir gerçektir.” şeklindeki açıklama ile de aynı ilkeye, vurgu yapılmıştır.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK.nun 297. (Mülga HUMK'nun 388.) maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir. Yine HMK.nun 27. maddesinin (HUMK'nun 73.m) 2. bendi “c” bölümünde de hukuki dinlenilme hakkının “Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini” de içerdiği açıklanarak bu husus vurgulanmıştır.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, başka bir dava yönünden kesin hüküm, kesin veya güçlü delil oluşturup oluşturamayacağı gibi hukuksal değerlendirmeler de bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle mümkündür.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Mahkemece, hüküm kısmında kısıtlı adayının sevk edildiği ... ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi Başhekimliğinin raporu gereğince yasal danışman atandığı belirtilmiş ise de bunun gerekçe olarak kabulü mümkün değildir. Hüküm fıkrasında yapılan bu açıklama, mahkeme kararında bulunması gereken hususları içermediği gibi, Mahkemece delillerin tartışılmadığı ve değerlendirilmediği anlaşıldığından bu bakımdan hukuki denetimin yapılamayacağı açıktır.

O halde mahkemece yapılacak iş; taraflarca sunulan tüm deliller ile birlikte talebi değerlendirmek, sonucuna göre yasal danışman atanması sebebini içeren, tarafları doyurucu, hukuki denetimi mümkün ve özellikle Anayasa'nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren 6100 sayılı HMK'nun 297. (Mülga HUMK'nun 381, 388 ve 389.) ve 27.maddeleri de gözetilerek gerekçelerini açıkça kaleme aldığı anlaşılabilir ve denetlenebilir nitelikte bir hüküm kurmak olmalıdır. Eksik incelemeyle gerekçesiz şekilde hüküm kurulamaz.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9358, Karar No: 2017/9547, Tarih: 24.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/9358 E.  ,  2017/9547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm asıl-birleşen dava davacıları, asıl dava davalısı ..., asıl-birleşen dava davalıları ... ve San Ltd. Şti ve ... vekillerince temyiz edilmiş, asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd. Şti ve ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.10.2017 Salı günü davacılar vekili Av. ... geldi. Diğer taraflardan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacılar vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili asıl davada; davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç seyir halindeyken arka kapağının piminin çıkması sonucu kontrolsüz açılıp kapanması sonucu yol kenarında motorsikleti ile arkası yola dönük beklemekte olan murisin kafasına tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, murisin elektronik ve televizyon teknikeri olduğunu, tamir atölyesi bulunduğunu, civar köy ve şehir merkezlerinde de anten arızaları için çatılara çıkarak hizmet verdiğini, günlük tahmini 250-350 TL kazandığını, müvekkillerinin murisin annesi, babası, imam nikahlı eşi ve çocukları olduğunu, destekten yoksun kaldıklarını beyanla, belirsiz alacak davası olarak her bir davacı için ayrı ayrı 500’er TL maddi tazminatın kaza tarihinden (davalı ... müracaat tarihi olan 18.4.2013 tarihinden itibaren ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak kaydıyla) işleyecek ticari faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini davacı eş ... için 104.203 TL, çocuk ... için 11.172 TL, çocuk ... için 14.504 TL, çocuk ... için 19.676 TL, baba ... için 8.918 TL, anne ... için 10.281 TL’ye yükseltmiş, birleşen davada; davalıların sürücüsü ve maliki olduğu araç seyir halindeyken arka kapağının piminin çıkması sonucu kontrolsüz açılıp kapanması sonucu yol kenarında motorsikleti ile arkası yola dönük beklemekte olan murisin kafasına tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin annesi, babası, imam nikahlı eşi, çocukları ve kardeşleri olduğunu, elem çektiklerini beyanla, eş ... için 35.000 TL manevi, çocuklar ... için 25.000 TL manevi, ... için 24.000 TL manevi, ... için 23.000 TL manevi, baba ... için 13.000 TL manevi, anne ... için 17.000 TL manevi, kardeşler ... için 11.000 TL manevi, ... için 12.000 TL manevi, ... için 13.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Asıl dava davalısı ... vekili, müvekkilinin 05/08/2013 tarihinde davacılar ...'e 13.473 TL, ...'a 10.838 TL, ...'a 8.635 TL havale yaptığını ancak davacıların ödemeyi kabul etmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Asıl dava davalısı ... vekili, müvekkilinin 05/08/2013 tarihinde davacılar ...'e 13.473 TL, ...'a 10.838 TL, ...'a 8.635 TL havale yaptığını ancak davacıların ödemeyi kabul etmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekilleri taleplerin fahiş olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, davacı ...’in muristen boşandığını, hak talep edemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 1- Mahkememize ait 2013/488 E sayılı dosya için; A) davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; davacı ... için 88.572,55 TL'nin, çocuk ... için 9.496,20 TL'nin, çocuk ... için 12.328,40 TL'nin, çocuk ...için 16.724,60 TL'nin, baba ...için 7.580,30 TL'nin, anne ... için 8.738,85 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı taraflara verilmesine (belirtilen miktarlara davalı...Ltd. Şti ve ... için olay tarihi olan 19/08/2011 gününden, diğer davalı ... için dava tarihinden itibaren ticari avans faiz uygulanmasına, davalı ... Şirketinin sorumluluğunun sigorto poliçesi teminat bedeli ile sınırlı tutulmasına), B)Fazlaya ilişkin taleplerin reddine, 2-mahkememize ait 2013/652 E sayılı dosya için: B) davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile; ... için 15.000,00 TL, ... için 12.000,00 TL, ... için 12.000,00 TL ... için 12.000,00 TL, ... için 9.000,00 TL, ... için 9.000,00 TL, ... için 6.000,00 için, ... için 6.000,00 TL, ... için 6.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...Ltd Şti ile ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı taraflara verilmesine, b) fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm asıl-birleşen dava davacıları vekili, asıl dava davalısı ... vekili ve asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiş, asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekillerince eksik temyiz harcının süresinde ikmal edilmemiş olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine dair ek karar da asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Temyiz eden asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekillerinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydı yapılmış bulunmasına rağmen, asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekilleri maktu temyiz harcı yatırmış, 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekillerine eksik harcı ikmal etmesi için HMK'nın 344. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılarak önel verilmiş, süresi içinde eksik harç tamamlanmadığından mahkemece temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. Temyiz eden asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekilleri her ne kadar müvekkillerine ulaşamadıklarından davalı asıllara muhtıra çıkartılması gerektiğini savunmuş ise de, vekil var iken asıla tebligat çıkartılamayacağından, eksik temyiz harcının süresinde ikmal edilmemiş olması nedeniyle temyiz başvurusunun reddine dair verilen 27.4.2016 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında ve kask nedeniyle müterafik kusur indirimi yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, asıl-birleşen dava davacıları vekili ve asıl dava davalısı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan asıl ve birleşen davalardaki hükümlerin onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl-birleşen dava davalıları ...Ltd.Şti ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile 27.4.2016

tarihli EK KARARIN ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl-birleşen dava davacıları vekili ve asıl dava davalısı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan asıl ve birleşen davalardaki hükümlerin ONANMASINA, 1.480,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 1.873,06 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden asıl ve birleşen dava davacısına geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 7.319,24 TL kalan onama harcının temyiz eden asıl dava davalısı ...'nden alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 27,00 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden asıl ve birleşen dava davalıları ...Ltd. Şti ve ...'a geri verilmesine 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6277, Karar No: 2021/17000, Tarih: 18.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6277 E.  ,  2021/17000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.09.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13.10.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, sanığın savunmasının alındığı 15/09/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3594, Karar No: 2008/6496, Tarih: 31.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3594 E.  ,  2008/6496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bütçe Kanunları'nda yer alan faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK. 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı karar).

Somut olayda Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı (Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı) yukarıda yer verilen kuruluşlardan bulunmadığı için faiz hesaplamasının 3095 sayılı Yasa'nın 1.maddesinde öngörülen kurala göre yapılması zorunludur.

İcra mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2003,2004 ve 2005 yıllarına ait hesaplamanın Bütçe Kanunları'nda öngörülen oranlar nazara alınarak yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu inceleme yöntemi yasaya aykırı olup, mahkemece bilirkişiden ek rapor alınıp, 3095 sayılı Yasa'nın 1.maddesi gereğince sonuca gidilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2642, Karar No: 2016/4914, Tarih: 13.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/2642 E.  ,  2016/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 15/04/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, İçişleri Bakanlığı mülkiye müfettişi olarak görev yaptığını, .... Belediye Başkanlığı'nın denetimini yaptığı sırada ... ... Gazetesi ve internet sayfasında davalı tarafından yazılan "Müfettiş tehdit edemez, çalışana tuzak kuramaz" başlıklı köşe yazısının yayınlandığını, denetim sırasında yaptığı işlerin kasıtlı olarak eleştirildiğini, kullanılan ifadelerin eleştiri sınırını aştığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu yazının davacının denetim sırasında yaptığı işlerin yapılma biçiminin eleştirisinden ibaret olduğunu, davacı hakkında bu işlerden dolayı İçişleri Bakanlığının müfettiş görevlendirdiğini, müfettiş raporlarının da benzer hususları tespit ettiğini, yazının özü ile kullanılan uslübün uyumlu olduğunu, davacının tekzip isteğinin ve Basın İlan Kurumuna yaptığı başvuruların reddedildiğini, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararından önce davalı tarafından kaleme alınan yazının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22/01/2015 gün, 2014/4042 esas ve 2015/812 karar sayılı ilamı ile "davacının yaptığı ve yeni bir soruşturmaya konu olan denetimin sert bir şekilde eleştirildiği, yazının içeriğinde kullanılan ifadelerin yazının özü ile uyumlu olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak ifadenin bulunmadığı" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilmiş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararında davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde mahkemece, istemin kısmen kabülüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduğu belirtilmiş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararında davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtildiği halde mahkemece, istemin kısmen kabülüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34116, Karar No: 2014/442, Tarih: 14.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/34116 E.  ,  2014/442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2013/656-2013/623

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi önüne gelen uyuşmazlık, borçluya ait aynı para üzerine birden fazla icra takibi nedeniyle konulan hacizler dolayısıyla paranın hangi dosyaya ödenmesi hususunda toplanmaktadır. İİK.nun 140.maddesi uyarınca haczedilen para bütün alacaklıların alacaklarını ödemeye yetmezse icra müdürlüğünce bir sıra cetveli yapılır.

Bu durumda, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması ve sonucuna göre hareket edilmesi gerekir.

Bu aşamada henüz sıra cetveli yapılmadığından, paranın şikayetçinin alacaklı olduğu dosyasına gönderilmesi söz konusu olamaz.

O halde, mahkemece, şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25909, Karar No: 2015/30574, Tarih: 07.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/25909 E.  ,  2015/30574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda,..., 182 ada, 1 parsel, 30 numaralı bağımsız bölümde kayıtlı 150.000,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 200.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.