muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1375, Karar No: 2015/12435, Tarih: 30.03.2015

Somut olayda, birleşen dosya davacısı işveren, davalı işçinin rakip firmada çalışması nedeniyle davacı şirketin zararı oluştuğunu beyan ederek uğradıkları zararın tazminini istemiştir. Bu hâlde, mutlak ticarî dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup, yerel mahkemece bu talep hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/917, Karar No: 2019/2570, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/917 E.  ,  2019/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

19. CEZA DAİRESİ

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22327, Karar No: 2012/24836, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/22327 E.  ,  2012/24836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 935-386

Dava, ayakta dik pozisyonlandırma cihaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/35765, Karar No: 2011/13740, Tarih: 30.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/35765 E.  ,  2011/13740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/70772

MAHKEMESİ : Yumurtalık Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2008

NUMARASI : 2008/132

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların suçta kullandıkları ve ele geçirilemeyen sopaların, mağdur sanıkların anlatımlarındaki biçimi ve özellikleri, mağdur sanıklara ait adli raporda gösterilen yaraların biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdikleri tahribatın ağırlığı itibariyle ve bilirkişinin tespitlerine göre 5237 Sayılı TCK.nun 6. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşyalardan sayılmaları gerektiği ve mağdur sanıkların silahla birbirlerini yaralama suçunu işledikleri sabit olduğu halde mahkumiyetleri yerine yazılı gerekçeyle beraatlarına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; olayda kullanılan sopaların silahtan kabul edilmemeleri halinde ise; katılan sanıklar karşılıklı olarak 5237 sayılı TCK.nun 73/4 maddesi uyarınca 17.03.2008 tarihli celsede şikayetlerinden vazgeçtiklerine ve vazgeçmeyi de karşılıklı olarak kabul ettiklerine göre, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraatlarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49630, Karar No: 2010/12939, Tarih: 20.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/49630 E.  ,  2010/12939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/15666

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2006

NUMARASI : 2006/691 Karar - 2005/300 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6835, Karar No: 2010/8365, Tarih: 10.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/6835 E.  ,  2010/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamedeki nitelendirme ve anlatıma göre de, sanığın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kuru dere yatağına tecavüz nedeniyle Kaymakamlıkça 3091 sayılı Yasaya aykırılıktan iki kez men kararı verilerek infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 3091 sayılı Yasanın 15/a maddesinin 1. cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraatına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 10.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23540, Karar No: 2015/22915, Tarih: 05.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/23540 E.  ,  2015/22915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, alacaklı aleyhine para cezası verilmediği halde, gerekçeli kararda, alacaklı aleyhine ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına hükmedildiği ve bu şekilde kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6895, Karar No: 2022/1114, Tarih: 15.02.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6895 E.  ,  2022/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03.05.2018 tarih ve 2017/373 E- 2018/200 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.06.2020 tarih ve 2019/98 E- 2020/475 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “YARININ HOLDİNGLERİ”, “YARINA HAZIR KOBİ” “YARINA HAZIRIM SKORU”, “YARINA HAZIRIM” “YARINA HAZIR” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 19.07.2016 tarihinde "YARINA HAZIRLIK ENSTİTÜSÜ+ŞEKİL" ibare ve biçimli, 35 ve 42. sınıflardaki hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, kötüniyet ve iltibas vakıalarına dayanılarak başvurunun reddi istemi ile itiraz edildiğini, itirazlarının önce Markalar Dairesi ve nihai olarak YİDK tarafından reddine karar verildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK'in 2017/M-6867 sayılı kararının iptaline ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalının yönetim ve hukuk danışmanlığı, araştırma, analiz ve raporlama, psikolojik danışmanlık hizmetleri sunduğunu, ticari faaliyetlerinde 2011 yılından bu yana "YARINA HAZIRLIK ENSTİTÜSÜ" tanıtım işaretini kullandığını, bu şekilde işaret üzerinde hak sahibi olduğunu, davacının markalarının davalının kullanımından sonra tescil edildiklerini, davacının itirazına mesnet markalar ile başvuru konusu işaret arasında yazı karakterleri, şekil, görünüş, anlam, ses ve genel izlenim itibariyle benzerlik bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yargılama sırasında başvuruya itiraz aşamasında dayanmadığı markalara da dayandığı, verildiği tarihteki hukuki koşullara göre hukuka uygun olup olmadığının araştırılması gereken YİDK kararının iptali istemi yönünden anılan markalara dayanma olanağı bulunmasa da hükümsüzlük istemi yönünden anılan markalara dayanılabileceği, davacının markalarının “YARININ HOLDİNGLERİ”, “YARINA HAZIR KOBİ”, “YARINA HAZIRIM SKORU”, “YARINA HAZIRIM” ve “YARINA HAZIR” esas ve ayırt edici unsurlu oldukları, markaların "yarına hazır" ibaresi itibariyle ayırt edicilik bakımından zayıf karakterli bulundukları, zira anılan ibarenin işletmesel kaynağa işaret etme fonksiyonunun fevkalade düşük seviyede olduğu, sadece bütün olarak asgari tescil koşulunu karşılayacak nitelikte ayırt edicilik taşıdıkları, esasen her bireyin ve firmanın yarına hazır olması gerektiği, bunun bir hedef olduğu, tüm firmaların bu yönde bir çalışma yapmalarının gelecekteki iktisadi durumları bakımından önemli bulunduğu, davalının başvurusunun ise "YARINA HAZIRLIK ENSTİTÜSÜ+şekil" ibareli olduğu, davalı başvurusunun konusu işaret için de aynı yargıya varılmasının gerektiği, işaretin tescil için gerekli asgari ayırt ediciliği taşıdığı, bir bütün olarak korunmasının mümkün olabileceği, başvuru kapsamında yer alan bir kısım hizmetlerin davacı markalarının kapsamında yer alan hizmetlerle aynı türden olduğu, ancak davacının itirazına mesnet markalarla dava konusu başvuru arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak iltibasa yol açacak düzeyde bir benzerlik bulunmadığı, başvuru konusu işaretin birçok kelime ve şekil birleşimiyle bütünselleşmiş bulunduğu, bunun başvuruyu görsel, anlamsal ve sescil olarak davacı markalarından belirgin biçimde farklılaştırdığı, başvuru konusu işaret ile davacı markaları arasında işletmesel bağlantılandırmayı tesis eden herhangi bir unsurun da bulunmadığı, başvurunun kötüniyetli olduğunun da söylenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "YARINA HAZIRLIK ENSTİTÜSÜ+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, zira davacının itirazına mesnet markaların ayırt ediciliklerinin zayıf olduğu ve bir bütün olarak dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararında da açıklandığı üzere iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan mahkemece bilirkişi raporu alınmamasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

15/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3836, Karar No: 2014/6863, Tarih: 11.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3836 E.  ,  2014/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/755-2013/1415

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının takip dosyasına yatan paranın sıra cetveli oluşturulmak üzere Adana 4. İcra Müdürlüğü dosyasına gönderilmesi kararının iptali ile dosyaya yatan tüm bedellerin kendisine ödenmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

Somut olayda, borçluya ait çek ve senetlerin alacaklının başlattığı takipte 21/01/2013 tarihinde ihtiyaten haczedildiği ve borçluya ödeme emrinin 01/02/2013 tarihinde tebliğ edildiği, aynı çek ve senetlerin Adana 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/12136 E. sayılı dosyasından da 01/02/2013 tarihinde iştiraken haczedildiği görülmektedir.

Şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyası ile ihtiyati haciz uygulanmış ise de, kesinleşmesi şartıyla ilk haczi uygulayan Bakırköy 9. İcra Müdürlüğü olacağından sıra cetvelini de anılan icra müdürlüğü yapacaktır.

O halde, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, birden fazla alacaklı bulunması ve bedelin alacakları karşılamadığı durumda, İİK'nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerektiğinden, paranın Adana 4. İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesi işlemenin iptali ile ilk haczi uygulayan Bakırköy 9. İcra Müdürlüğü'nce sıra cetvelinin yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5083, Karar No: 2024/4363, Tarih: 16.12.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5083 E.  ,  2024/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1202 E., 2023/1215 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/117 E., 2023/114 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı Kurum tarafından herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan, bildirimde dahi bulunulmaksızın 20.10.2016 tarihinde müvekkilinin Medula ekranının kapatıldığını ve taraflar arasında imzalanan 2016 yılı Eczane Protokolünün (5.1.) maddesinde belirtilen bir aylık süreye uyulmadan 01.12.2016 tarihinde sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek; Kurumca uygulanan gerekçesiz fesih işleminin iptali ile sözleşmenin geçerli olarak devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı vekilinin 05.09.2016 tarihli dilekçesi ile İl Sağlık Müdürlüğüne başvurarak davacının sahibi olduğu ... eczanesinin iki yıl süreyle kapalı tutulmasını talep ettiğini, bunun üzerine 20.10.2016 tarihinde davacının Medula ekranının kapatıldığını ve eczanenin kapalı olması nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmenin Kurum tarafından feshedildiğine ilişkin bildirimin 01.12.2016 tarihli yazıyla davacı vekiline yapıldığını, 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunu’nun (6197 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinde eczacılık yapmaya mani suçların tek tek sayıldığını, davacı hakkında da terör örgütüne üye olma suçundan ceza davası açıldığını ve Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli ve 2016/150 E. 2018/117 K. sayılı kararıyla 9 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine karar verildiğini, ayrıca eczane ruhsatnamesinin Yozgat Valiliğinin 13.12.2018 tarihli oluru ile iptal edildiğini, müvekkili Kurum tarafından sözleşmenin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut uyuşmazlığa uygulanması gereken Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’ün "Sözleşmenin Feshi ve Cezai Şartlar" başlıklı 5.1. maddesinde; "Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir." hükmünün yer aldığı, bu hüküm uyarınca davalı Kurumdan fesih bildirimine ilişkin tüm evrakların istendiği, ancak Kurumun sadece 01.12.2016 tarihli sözleşmenin o tarih itibariyle feshedildiğine dair bildirim yazısını sunduğu, sözleşmede feshin yapılacağının bir ay önce karşı tarafa bildirilmesi gerektiği hüküm altına alınmasına rağmen dosyada bu bildirime ilişkin herhangi bir belge bulunmadığı, hal böyle olunca fesih bildiriminin sözleşmenin (5.1.) maddesinde belirtilen usule uygun şekilde yapılmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle; davanın kabulü ile davalı Kurumun 01.12.2016 tarihli ve 6487988 sayılı fesih işleminin geçersiz olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; cevap dilekçesinde bildirdiği sebeplere ek olarak, davacı hakkındaki ceza mahkemesi kararının kesinleşmesi halinde eczacılık ruhsatı iptal edileceğinden ve ruhsatı olmayan eczacı ile sözleşme imzalanması mümkün olmayacağından kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, 2016 yılı Eczane Protokolünün (7.1.) maddesi uyarınca 2017 yılı Nisan ayında yenilenmeyen sözleşmenin kendiliğinden sona erdiği gibi Protokol’ün (7.5.) maddesi uyarınca ruhsatın iptal edilmesi üzerine de sözleşmenin kendiliğinden sonra erdiğini ileri sürerek, kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; İlk Derece Mahkemesince Yargıtay kararları ve uygulaması doğrultusunda işlem ve değerlendirme yapılmasında ve sonucuna göre hüküm kurulmasında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 2016 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol’ün (5.1.) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan fesih işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 26 ncı maddesi,

2. 6197 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin (A) bendi.

3. Değerlendirme