muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18404, Karar No: 2021/6828, Tarih: 13.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18404 E.  ,  2021/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 2. Tüketici Mahkemesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 10/02/2021 gün, 2020/11944-2021/1202 sayılı "adli yardım talebinin reddine" dair ilamına karşı davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ... vekili tarafından süresinde itiraz edildiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 24/06/2020 tarih, 2020/744-2020/805 sayılı kararının, davalılardan ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ... tarafından adli yardım talebinde bulunularak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nce yapılan inceleme sonucu, 10/02/2021 gün, 2020/11944-2021/1202 sayılı ilamla, davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ...’in adli yardım talebinin HMK’nın 336/2. maddesi koşullarına uygun bulunmadığından reddine, temyiz harcının tamamlanması için HUMK’nun 434/son maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ... vekili tarafından bu karara itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1-2. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesine göre; kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi Bölge Adliye Mahkemesine veya Yargıtay'a yapılır.

Diğer yandan aynı Kanun’un 337/2. maddesine göre; adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir.

Anılan bu yasal düzenlemeler gereğince, Dairemiz’in Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nce davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ...’in adli yardım talebinin reddine dair vermiş olduğu karara yapılan itirazı incelemeye yetkili olduğu anlaşılmıştır. Davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ...’in adli yardım şartlarını taşıyıp taşımadığına yönelik dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda; davalı ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş.’nin ticaret şirketi olduğu, davalı ...’in temyiz dilekçesi ekinde muhtarlıkça verilen fakirlik belgesi olduğu, başkaca bir delil eklenmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda Dairemizce, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ...’in adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı ve dayandığı gerekçeleri usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ... vekilinin yerinde olmayan itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... Termal Tatil Sağ. ve Tur. Yatırımları A.Ş. ve ... vekilinin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itirazının" HMK’nın 337. maddesi gereğince REDDİNE 13/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18264, Karar No: 2012/4542, Tarih: 21.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18264 E.  ,  2012/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre ....'nin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Borçlu A.. G...'in temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de:

İİK. nun 126/son maddesinin göndermesi ile taşınmaz satışlarında da uygulanması gereken aynı kanunun 114/2. maddesi gereğince ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce ilgililerin menfaatine uygun olacak şekilde tespit edilir. Aynı kanunun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği, borçluya tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış olması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Öte yandan satışı ilanının borçluya, satışa hazırlanabilmesi, kendince gerekli duyuruları yapabilmesi ve daha fazla müşteri bulabilmesi için satıştan makul bir süre önce tebliğ edilmelidir.

Somut olayda, 1.artırma gününün 13.11.2009 olup, satış ilanının ise borçlulardan A.. G...e bu tarihten iki gün önce 11.11.2009 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Buna göre satış günü ile tebligat tarihi arasında bulunan iki günlük süre borçlunun, satışa hazırlanabilmesi, kendince gerekli duyuruları yapabilmesi ve daha fazla müşteri bulabilmesi için yeterli olmadığından, satışın kendisine makul bir süre önce tebliğ edildiğinden bahsedilemez. Bu nedenle 07.09.2009 tarihinde yapılan 1.artırma usulsüzdür.

İkinci artırmanın yapılabilmesi, usulünce yapılan ilk artırmada satışın gerçekleşmeyerek ihalenin geri bırakılması ile mümkündür. Birinci artırma yasada öngörülen koşullarda yapılmış ve satış da gerçekleşmişse artık yapılacak ikinci bir artırmadan söz edilmez. Şu durumda iki artırma birbirini tamamlayan merasimlerdir. Birinci artırma usulüne uygun yapılmamışsa, takip eden aşama olan ikinci artırmanın yapılabilme koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez. Kısacası; Bu iki artırma birinde satış gerçekleşmezse yapılabilen birbirine bağlı ve birbirinin sonucu olan, sonuçta da ihaleyi oluşturan unsurlardır ve birinci artırma usulsüz yapılmışsa ikinci artırma usulünce yapılmış olsun olmasın geçersizdir. Durum böyle olunca, ikinci artırma usulünce yapılsa dahi birinci artırmanın usulsüzlüğü doğal olarak ihalenin tümüyle geçersizliği sonucunu doğuracaktır. Bu durumda birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Birinci artırma usulsüz ve bu nedenle de geçersiz olup, sonuçta bu durum ihalenin geçersizliği sonucunu doğurmaktadır. Eş söyleyişle; birinci artırmadan makul bir süre önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmediğinden ihale işlemleri usulünce gerçekleşmiş sayılamayacağından ve geçersiz olacağından, birbirinin devamı ve tamamlayıcısı durumundaki iki artırmadan ilkinin geçersizliği ikincisinin yapılma olanağını da ortadan kaldırdığından yapılan ihale geçersizdir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 17.12.2003 tarih ve 2003/12-790 esas, 2003/769 karar sayılı kararı)

Öte yandan, birinci artırma günü alıcı çıkmaması nedeniyle satışın yapılamadığı ve satış bedeli gözetildiğinde zarar unsurunun da oluştuğu sonucuna varılmıştır.

O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu A.. G..'in temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6811, Karar No: 2012/10747, Tarih: 19.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6811 E.  ,  2012/10747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 21864,14 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalıya ait enerji nakil hattından kıvılcım düşmesi sonucu orman alanın yanması nedeniyle yangının söndürülmesi için 21.864,14 TL masraf yapıldığı ileri sürülerek, 21.864,14 TL'nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yangın sonrası enerji nakil hattından sökülen parçaların incelenmesinde, yangının herhangi bir gevşeme ve kopma neticesinde oluşmadığını, elektrik hattından kaynaklanmadığı beyan edilmiştir.

Olaya ilişkin yangın tutanağında ve ayrıca olay yeri görgü ve tespit tutanağında yangının yüksek gerilim hat direği ile kablo ve aynaların birleştiği noktadan kıvılcım düşmesi nedeniyle oluştuğu beyan edilmiştir. Dinlenen tanıklarda, direkten kıvılcım düşmesi sonucunda yangının oluştuğunu belirtmişlerdir.

Enerji nakil hatlarının maliki bulunan davalı, tehlike arzeden bu yapı eserinin yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden BK.nun 58.maddesi uyarınca sorumludur. Bu sorumluluk hukuki niteliği itibariyle kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluktur. Somut olayda yangın tehlike arzeden enerji nakil hattından kaynaklandığına göre davalı kusursuz olarak sorumlu bulunmaktadır. Bu sorumluluk için elektrik tesisinin işletilmesi ile zarar arasında illiyet bağının varlığı yeterlidir. Ayrıca kusur aranmamaktadır. (HGK.05.05.2004 gün ve 4-264 Esas-258 Karar)

Yangın elektrik hattından kıvılcım düşmesi sonucu oluştuğundan direk ve tellerin bakımı ve işletilmesinde davalının özensiz eylemi bulunduğunu ve BK.nun 41.maddesi gereğince kusurlu olarak da sorumlu olduğunu göstermektedir. Şu durum karşısında davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken mahkemece davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6467, Karar No: 2013/8209, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6467 E.  ,  2013/8209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Yerel mahkemece 17.01.2013 tarihli ek karar ile verilen temyiz isteminin süreden reddine dair hükmün temyizen incelenmesinin davalı vekili tarafından süresinde istenmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davalı ... vekili yüzüne karşı verilen 12.07.2012 tarihli hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Bunun yanında tefhim olunan hüküm 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı takdirde Yasada öngörülen ve tefhimden başlayan 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden söz edilemez.

Somut olayda davalı vekilinin yüzüne karşı verilen kararda vekalet ücretine dair bir hüküm bulunmayıp, gerekçeli karar kendisine 16.01.2013 tarihinde tebliğ olunan davalı vekilinin 17.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinde anılan hükmü kendisine tefhim olunan kararda hüküm altına alınmamış vekalet ücreti bakımından temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı vekilinin yüzüne karşı verilen kararın HMK 297. maddesinde belirtilen biçimde tüm unsurları ile tefhim olunmuş bir karar olmadığı açık olup davalı vekilinin gerekçeli kararın tebliğinden sonraki temyizinin süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca da mahalli Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 17.01.2013 tarihli ek kararının bozulması ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366. maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Asıl hükmün incelenmesi neticesinde de dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Mahkemenin temyiz itirazının reddine dair 17.01.2013 tarihli ek kararının Bozularak kaldırılmasına, asıl hüküm bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine 29/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6994, Karar No: 2017/2391, Tarih: 27.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6994 E.  ,  2017/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.05.2015 gün ve 2014/5919 Esas, 2015/3601 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalı ... ile birleşen davada davalı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili asıl ve birleşen davada, müvekkiline ait kooperatif hissesinin hileli yöntemlerle davalılara devredildiğini ileri sürerek, 16.07.2004 ve 30.07.2004 tarihli hisse devir sözleşmelerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalılar ... ve ... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce kısa karar gerekçili karar çelişkisi nedeniyle bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece, davacının, üyelik hakkının devri için davalı ...'e 31.05.2004 günlü vekaletname verdiği, 15.07.2004 günlü azilnameyle vekili azlettiği, ancak vekilin 16.07.2004 günlü devir sözleşmesi ile durak hakkını davalı ...'a, onun da 30.07.2004 günlü devir sözleşmesi ile davalı ...'a devrettiği, davacının azil hususunu aynı gün vekile sözlü olarak bildirdiği, azilnamenin vekile 27.07.2004 tarihinde tebliğ edildiği, vekilin azli öğrendikten sonraki gün yaptığı pay devrinin geçersiz olduğu, temsil yetkisinin kaldırıldığının devir alan kişinin de bildiği gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen kararın, asıl davada davalı ..., birleşen davada davalı ... vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 13.05.2015 tarihli ilamı ile onanmıştır.

Asıl davada davalı ... ve birleşen davada davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalı ... ile birleşen davada davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80'er TL harç ve takdiren 275,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/120, Karar No: 2024/12762, Tarih: 03.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/120 E.  ,  2024/12762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/27 E., 2022/412 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

I.Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Sanık ... hakkında kurulan hükmün sirayet müessesesinin yasal sonucu olarak kurulduğu ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.01.2017 tarihli ve 2016/13 - 982 Esas, 2017/29 Karar sayılı kararına göre, bozma sonrasında sirayet üzerine kurulan hükümlerin temyiz imkanı bulunmadığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanık müdafinin temyiz isteğinin oy çokluğu ile REDDİNE,

II.Sanıklar ... ve Sedar Aydar müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz

isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli ve 2022/27 Esas, 2022/412 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Bozmanın sirayeti sebebiyle mahkemesince kurulan hükmün sanık ... tarafından temyiz edilip edilemeyeceği ön sorun olarak incelenmiştir.

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından birini oluşturan savunma ..., temel bir insanlık ... olarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (İHAS) 6 ncı ve 2709 sayılı Anayasa’mızın 36 ncı maddeleriyle 5271 sayılı Kanun'un çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

03.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Bozmanın sirayeti sebebiyle mahkemesince kurulan hükmün sanık ... tarafından temyiz edilip edilemeyeceği ön sorun olarak incelenmiştir.

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından birini oluşturan savunma ..., temel bir insanlık ... olarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (İHAS) 6 ncı ve 2709 sayılı Anayasa’mızın 36 ncı maddeleriyle 5271 sayılı Kanun'un çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

Kanun yoluna başvurma ... da, savunma hakkının en önemli bölümlerinden birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında, herkesin yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddiada bulunma ve savunma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

Dolayısıyla mahkemeye erişim ..., Anayasa’nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Diğer yandan Anayasa'nın 36 ncı maddesine "...ile adil yargılanma" ibaresinin eklenmesine ilişkin gerekçede, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerce de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının madde metnine dâhil edildiği vurgulanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni (Sözleşme) yorumlayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme'nin 6 ncı maddesinin (1) numaralı fıkrasının mahkemeye erişim hakkını içerdiğini belirtmektedir (Özbakım Özel Sağlık Hiz. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti., B. No: 2014/13156, 20/4/2017, § 34).

Kanun yoluna başvurma ..., aynı zamanda hak arama özgürlüğü ile erişim hakkının da önemli alt başlıklarından birisidir.

Öte yandan; 7 No.lu Ek Protokolün “Cezai konularda iki dereceli yargılanma ...” başlıklı 2 nci maddesi uyarınca; kural olarak herkes aleyhine verilen mahkûmiyet hükmünü yüksek bir mahkemede yeniden inceletebilme hakkına sahiptir.

Mahkemeye erişim ..., bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir (Özkan Şen, B. No: 2012/791, 7/11/2013, § 52).

Mahkeme kararlarının hukuka uygun olup olmadığına yönelik uyuşmazlığın çözümlenmek üzere bir yargı makamı önüne taşınması kanun yoluna başvurma olarak nitelendirilmektedir. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğü, bir temel hak olmanın yanında diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmayı ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden biridir. Adil yargılanma ... bir mahkeme kararına karşı üst yargı yollarına başvurabilmeyi güvence altına almamakla birlikte gerek suç isnadına bağlı yargılamalarda gerekse medeni hak ve yükümlülüklere ilişkin yargılamalarda istinaf veya temyiz gibi kanun yollarına başvurma imkânı tanınmış ise bu kanun yolları yönünden de adil yargılanma ... kapsamındaki güvencelerin sağlanması gerekir (Haşan İşten, B. No: 2015/1950, 22/2/2018, § 37).