muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/387, Karar No: 2024/8413, Tarih: 27.11.2024

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, haksız rekabet yasağının ihlaline dayalı maddi ve manevi tazminat, birleşen dava haksız rekabet yasağı ve dürüstlük kuralına aykırı olarak elde edilen menfaatlerin davacı şirket lehine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 613 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 626 ncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davacılar vekilinin asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.6102 sayılı Kanun'un 626 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca; şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemiş veya diğer tüm ortaklar yazılı olarak izin vermemişse, müdürlerin şirketle rekabet oluşturan bir faaliyette bulunamayacağı belirtilmiştir. Bu kapsamda, gerek İlk Derece Mahkemesince gerekse Bölge Adliye Mahkemesince; 10.03.2015 tarihinde kurulan ... Ticaret şahıs işletmesi tarafından, birleşen davacı şirkette 18.06.2014-01.03.2016 tarihleri arasında temsil ve ilzama yetkili müdür olarak görev yapan davalının, birleşen davacı ... Tıbbi Cihazlar Sanayi ve Ticaret Limited Şirketindeki müdürlük görev ve yetkisinin sona erdirildiği 01.03.2016 tarihlerine kadar, birleşen davacının eski müşterilerine gerçekleştirilmiş olan satışların rekabet yasağı kapsamında olduğu ve haksız rekabet teşkil ettiği tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, dava dışı Adrius Ticaret şahıs işletmesi tarafından yapılmış olan sözkonusu satışlardan şirketin elde ettiği karın belirlenerek bu miktara tazminat olarak hükmedilmesi gerekirken, salt birleşen davacı şirketin zaten zararda olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda mahkemece, dava dışı Adrius Ticaret şahıs işletmesi tarafından yapılmış olan sözkonusu satışlardan şirketin elde ettiği karın belirlenerek bu miktara tazminat olarak hükmedilmesi gerekirken, salt birleşen davacı şirketin zaten zararda olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmayıp, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin asıl davada tüm, birleşen davada diğer temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asıl dava yönünden ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının birleşen dava yönünden BOZULMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, asıl davada davacılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde birleşen davada davacıya iadesine, 27.11.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8524, Karar No: 2014/4853, Tarih: 06.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/8524 E.  ,  2014/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Denizli 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 22.02.2013

No : 2012/266-2013/121

Dava, yersiz ödenen primlerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz etmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu (varlığı mutlaka gerekli); diğer bir kısmı da, olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir.

Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Davacı, 2010/5 ila 2011/1. aylar arasında % 5'lik hazine prim teşvikinden yararlandırılmasına ilişkin Kurum işleminin iptali üzerine ödemek zorunda kaldığı 89.750,22 TL primin dava tarihinden yasal faiz ile tahsilini istemiş, Mahkemece, davacının Kurum işleminin iptali istemiyle açılan tespit davasında, Kurum işleminin iptaline karar verildiğini, bu kararın kesinleşmesi üzerine, Kuruma başvurması halinde, yersiz ödenen primlerin iade edileceğine dayalı olarak, davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamına göre davacının Hazine prim teşvikinden yararlandırılmasının iptaline ilişkin Kurum işleminin yerinde olmadığının tespitine ilişkin olarak, Denizli 1. İş Mahkemesi'nin 26.42012 tarih ve 2011/393 esas ve 2012/329 karar sayılı kararı ile Kurum işleminin iptaline karar verildiği, uyap ortamında yapılan araştırma sonucunda, bu kararın Dairemizin 9.5.2013 tarih ve 2012/17816 esas ve 2013/9775 karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Eldeki dava eda davası niteliğinde olup; eda davalarında alacağın muaccel olması şartıyla, hukuki yararın mevcut olduğu kabul edilir. Her ne kadar davacı tarafından Kurum işleminin iptali istemi ile açılan tespit davası kabulle sonuçlanmış ise de, dava tarihi itibariyle tespit hükmünün kesinleşmediği ve tespit hükümlerinin cebri icraya olanak vermediği gözetildiğinde; davacının HMK 114. madddesi uyarınca davayı açmakta hukuki yararının olduğu kabul edilmek suretiyle, davanın esasına girilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik araştırma sonucı davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4919, Karar No: 2019/13279, Tarih: 19.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4919 E.  ,  2019/13279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdur eşi ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın temyiz dilekçesinde sinir hastası olduğunu ve hastanede tedavi gördüğünü belirtmesi de gözönüne alınarak, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan tüm tedavi evraklarının temin edilerek suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nin 32/1-2 maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan, tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden veya Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından sağlık kurulu raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,

b) Kasten yaralama suçunda 5237 Sayılı TCK'nin 43/3. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden sanığın eşi olan mağdureye karşı iki farklı tarihte gerçekleşen eylemlerinin iki ayrı kasten yaralama suçunu oluşturacağı ve her bir kasten yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin “26.07.2015 ve 27.07.2015” yerine “27.07.2015” olarak eksik gösterilmesi,

Kabule göre de;

d) Sanığın eylemini eşine karşı işlediği halde kardeşine karşı işlediği belirtilip uygulanan kanun maddesinin "5237 sayılı TCK'nin 86/3-a" maddesi yerine "TCK'nin 86/3-e" maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9353, Karar No: 2015/21520, Tarih: 15.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/9353 E.  ,  2015/21520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

..... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalesini üstlenen firmalar;

.......ne, ..............'ne yazı yazılarak, davacı ile 2010-2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi, yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkememesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliği ile karar verdildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3051, Karar No: 2019/1663, Tarih: 19.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3051 E.  ,  2019/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, katılan yerine imza atarak sahte kira sözleşmesi düzenleyip elektrik aboneliğini üzerine almak için DEDAŞ’a verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın kira sözleşmesinde belirtilen adreste zaten kiracı olarak oturması, sanığın ev sahibinin ... isimli kişi olduğunu ve bu kişi ile o tarihten yedi yıl kadar önce bir emlakçıda kira sözleşmesi imzaladığını, bu tarihten sonra bir daha kira sözleşmesi imzalamadığını, birikmiş elektrik borçlarının olması sebebiyle ev sahibi olan ...’nin elektrik aboneliğini üzerine almasını istediğini, kendisinin de elektrik faturası ve kimlik fotokopisi ile DEDAŞ’a giderek elektrik aboneliğini üzerine aldırdığını, kendisinden başka belge istenmediğini, katılanı tanımadığını, hiç görmediğini, tarihten yaklaşık üç ay önce kendi oğlu olan ... ile katılanın avukatı olan ...’in bir kira sözleşmesi düzenlediklerini, suça konu kira sözleşmesini kendisinin düzenlemediğini, üzerindeki kendi adına atılı olan imzanın kendi imzası olmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Sanığın oğlu ... ile katılanın avukatı arasında, şikayet tarihinden kısa bir süre önce kira sözleşmesi yapılıp yapılmadığının, kira sözleşmesi yapılırken sanığın kimlik fotokopisini verip vermediğinin tespiti için ... ile suç konusu kira sözleşmesinde kefil olarak imzası bulunan ...’in tanık olarak dinlenmesi,

b) Suç konusu kira sözleşmesi üzerindeki yazı ve imzaların sanığın ve oğlu olan ...’un elinden çıkıp çıkmadığının tespiti için resmi bir kamu kurum ya da kuruluşundan rapor aldırılması,

Toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre;

a) Sanık ile katılan arasında fiilen kira ilişkisinin varlığı veya söz konusu adresde kiracı olarak oturduğunun tespiti halinde, sanığın fiilinin TCK’nin 211. maddesinde tanımlanan “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik” suçu kapsamında kalacağının gözetilmemesi,

b) TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7030, Karar No: 2021/7200, Tarih: 16.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/7030 E.  ,  2021/7200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 17.06.2020 tarih ve 2020/58 E. - 2020/487 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının ABD menşeli dünyaca tanınmış “W”, “SHERATON”, “WESTIN”, “ST. REGIS”, “THE LUXURY COLLECTION”, “FOUR POINTS BY SHERATON”, “ALOFT” ve “LE MERIDIEN” lüks otel zincirlerinin sahibi olduğunu, “W” ve “W HOTELS” markaları ile başta otel, rezidans ve restoran hizmetleri olmak üzere pek çok türde mal ve hizmetler sunulduğunu, davalının bu markalarla iltibas oluşturacak nitelikteki 2015/08555 sayılı ve “WKİNG” ibareli başvurusuna itirazlarının, davalı TPMK'nın 2016-M-6182 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, ancak üçüncü kişilerin itirazlarının kısmen kabul edilerek, sonuçta 41. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” hizmetlerinin başvuru kapsamından çıkartıldığını, oysa dava konusu markada yer alan “W” harfinin, başlı başına davacı şirketin dünyaca tanınmış markasıyla ayniyet arz ettiğini, “KING” kelimesinin Türk halkı arasında İngilizce bilmeyen kişilerce dahi bilinirlik seviyesi oldukça yüksek bir kelime olduğunu, bu ibarenin özellikle davacının temel faaliyet alanı olan otelcilik hizmetleri bakımından herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-6182 sayılı kararının 36. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri. Gümrük müşavirliği hizmetleri”, 39. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama hizmetleri”, 41. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen iptalini, 2015/08555 sayılı "WKING" marka başvurusunun tescili halinde 36. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri. Gümrük müşavirliği hizmetleri”, 39. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama

hizmetleri” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

hizmetleri” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket temsilcisi, savunmada bulunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markalar ile davaya konu “WKING” ibareli marka başvurusunun benzer olmadığı, taraf markaları aynı ve aynı türden bir kısım hizmetleri kapsıyor olsa da, ortalama tüketici nezdinde markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dolayısıyla 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında davaya konu markanın tesciline engel teşkil eden bir durumun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının itiraza dayanak markaları “W” esas unsurundan oluştuğu, davalı şirketin marka başvurusunun “WKING” ibaresi ile w harfi üzerine oturtulmuş özgün Viking miğferi figürü, w ve k harflerini birbirine bağlayan sonsuzluk işareti unsurlarını içerdiği, davalı marka başvurusunun, okunuş itibariyle “viking” şeklinde okunacağı nazara alındığında ve markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, markalar arasında karıştırılma ihtimalini doğuracak ölçüde bir benzerlik bulunmadığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15112, Karar No: 2021/10072, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15112 E.  ,  2021/10072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı vekili tarafından talep edilmiş, davalı vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 02/11/2021 Salı günü davalı şirket vekili Av. ... geldi. Davacılar adına gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murisi ile davalı arasında hayat sigorta poliçesinin düzenlendiğini, murisin poliçe vade tarihi içinde vefat ettiğini açıklayıp poliçe teminat bedeli olan 495.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin poliçe tanzimi sırasında beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, ölüm ile beyan edilmeyen hastalık arasında illiyet bağı bulunduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, beyan edilmeyen hastalık ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davacılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılarak, davanın kısmen kabulü ile 247.500,00 TL’nin tahsiline karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların murisi ile davalı arasında 30/05/2014 başlangıç ve 30/05/2015 bitiş tarihli hayat sigorta poliçesi düzenlendiği, murisin 04/11/2014 tarihinde akut miyokard enfarktüsü sonucu hayatını kaybettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacıların murisi ile davalı arasında 30/05/2014 başlangıç ve 30/05/2015 bitiş tarihli hayat sigorta poliçesi düzenlendiği, murisin 04/11/2014 tarihinde akut miyokard enfarktüsü sonucu hayatını kaybettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacılar tarafından, murisin vefatı üzerine davalıya tazminat talebi ile başvuru yapıldığı, davalı tarafça, davacıların tazminat başvurusunun, sigortalının 2009 yılından itibaren şeker hastalığı olduğu, vefatın bu hastalıkla doğrudan ilişkisi olan kalp krizi sonucu olduğu ve poliçenin düzenlenmesi esnasında hastalığını beyan etmediği gerekçesi ile reddedildiği görülmüştür.

Davacıların murisi ile davalı arasında düzenlenen hayat sigortası başvuru formunun ve bilgilendirme formunun muris tarafından imzalı olduğu, başvuru formunda, murise; kalp krizi, şeker hastalığı, ülser vs. hastalıklarının bulunup bulunmadığına ilişkin yöneltilen soruya “hayır” şeklinde cevap verildiği anlaşılmaktadır.

Davacıların tazminat başvurusu üzerine yapılan yargılamada aralarında kardiyoloji ve dahiliye uzmanının da bulunduğu bilirkişi kurulu raporunda; murisin hastanede akut kalp krizi ve kardiyak arest ile yapılan müdahaleye cevap vermeyerek exitus kabul edildiği, sağlık kayıtlarından 2012 yılından beri diyabetes mellitus şeker hastalığı olduğu, diyabetus mellitusun kalp hastalığı için önemli bir risk faktörü olduğu, hastalığı ile ölümü arasında bağlantı olduğu belirtilmiştir.