muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7577, Karar No: 2012/4027, Tarih: 17.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/7577 E.  ,  2012/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/117874

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/12/2007, 2007/268 (E) ve 2007/470 (K)

SUÇ : Yaralama sonucu ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Müdahillerin yetkisi bulunmadığından, müdahiller vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık müdafii ve müdahiller vekilinin temyiz talepleri üzerine yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktül M. E.'ün, polis memuru olan sanık E.. Y..'nin ikamet ettiği evin yakınında cafe işlettiği, olay akşamı maktül ve arkadaşlarının cafe önünde yüksek sesle konuşarak gürültü yaptıkları, işinden dönen ve evinde dinlenmekte olan sanığın bundan rahatsız olarak maktül ve arkadaşlarını uyarmak için sivil kıyafetleri ile aşağıya indiği, maktülü konuşmak amacıyla apartman boşluğuna çağırdığı, burada konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, birbirlerini darp ettikleri, maktülün arkadaşlarının araya girmesiyle ayrıldıkları, bu arada maktülün işlettiği cafeden döner bıçağını alarak sanığa saldırıp sağ el avuç içinden ve sağ kolundan derin şekilde yaraladığı, sanığın savunmaları ve olayın tarafsız görgü tanıkları olan E. G. ve F. C'nin hazırlıkta alınan beyanlarına göre orada bulunanlarca tarafların tekrar ayrıldığı, yaralanan sanığın yakındaki bir cafeye girerek orada yaralarını sardıktan sonra dışarı çıktığı sırada, kapının önünde elinde döner bıçağı ile beklemekte olan maktülün sanığa tekrar saldırarak sol kolundan derin şekilde yaraladığı, bunun üzerine sanığın da maruz kaldığı bıçakla saldırı karşısında tabancası ile önce yere doğru iki el ateş ettiği, bıçaklı saldırının sürdürülmesi üzerine de maktülün sol koluna ve sağ gluteal bölgesine iki el ateş ederek yaraladığı, maktülün yere düşmesi üzerine ise oradan kaçarak uzaklaştığı, maktülün sol koluna isabet eden mermi çekirdeğinin sol kol içten çıkarak tekrar vücuduna girmesi sonucu iç organ yaralanmasına bağlı olarak öldüğü olayda;

Sanığın, kendisine yönelmiş ve halen devam eden saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu ile eylemini meşru savunma koşulları altında gerçekleştirdiği ve meşru savunmada aşırıya kaçılmadığı anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 25 ve CMK.nun 223. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi yerine, delillerin takdirinde hata ile yazılı şekilde tahrik altında kasten müessir fiil sonucu ölüme neden olmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, müdahiller vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA 17.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18242, Karar No: 2012/20606, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/18242 E.  ,  2012/20606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli delillere, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis eczasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 saydı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 1 '53/1-2. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölürn çıkarılarak, yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/ 1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına'' cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25502, Karar No: 2009/5896, Tarih: 19.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25502 E.  ,  2009/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 170/3.maddesi uyarınca "...inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir"

Somut olayda, icra takibi mahkemece tensiple durdurulduğundan ve maddede takibin durması gereken süre hakkında bir düzenlemeye yer verilmemiş olduğundan mahkemece alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi gerekirken, takibin devamlı durmadığından bahisle bu yöndeki alacaklı isteminin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27100, Karar No: 2020/12013, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/27100 E.  ,  2020/12013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1) Nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK 158/1-f-son, 43, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2) Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK 204/1, 43, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "02/10/2009, 07/10/2009" olarak yazılması gerektiği halde "2010-28/12/2009" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

Sanığın, tanık ...'ün yetkilisi olduğu ...Yapı İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti'nde inşaat kontrol görevlisi olarak çalıştığı, katılandan satın aldığı araç karşılığında suça konu Ziraat Bankası A.Ş. G.O.P. Ankara Şubesine ait, keşidecisi ...Yapı İnşaat Taah. Tic. Ltd. Şti, lehtarı katılan olan, 0032832 seri nolu, 28/12/2009 keşide tarihli, 60.000 TL bedelli çeki 07/10/2009 tarihli protokol ile katılana verdiği, yine sanığın, katılandan aldığı mala karşılık olmak üzere 02/10/2009 düzenleme ve 17/02/2010 ödeme tarihli, 80.000 TL bedelli, borçlusu tanık ..., lehtarı katılan ve kefili sanık olan bonoyu verdiği, yaptırılan bilirkişi incelemesinde çek üzerindeki keşideci adına atılı imza ile bono üzerindeki borçlu adına atılı imzaların tanık ...'e ait olmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanığın zincirleme olarak nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olaylarda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; sanık savunmasında, atılı suçları inkâr ederek suça konu edilen çek ve bonoyu çalıştığı şirket namına yaptığı işlemler nedeniyle bu şirketin yetkilisi olan ve mahkemece tanık sıfatıyla dinlenen ...'nın bilgi ve rızasıyla katılana verdiğini savunmuş olup katılan 04/10/2011 tarihli duruşmada alınan beyanında "Ben ...Şirketine harfiyat işi yapıyordum. Huzurda bulunan sanık ... ve şirketin sahibi olduğunu söyleyen ... hanımla ilişki kuruyordum. Harfiyattan ötürü 81.000 TL'lik alacağım oluştu. Bana bu nedenle senet verdiler. Senedi ben şirketin muhasebesinde Hatice hanımın odasında sanık ...'la birlikte gittiğimizde... senedi ...'den alıp bana verdi. Senette şirket kaşesinin altında imza vardı. Ben... yanımda olduğu için senedi düzenleyen de huzurda bulunmadığından ...'a kefil olmasını ve senede imza atmasını söyledim. ... de ciranta imzası attı. Daha sonra benim Wolkswagen marka aracıma... müşteri oldu, noterde satış verirken şirket sahibi olduğunu söyleyen ... da notere geldi. ...'e "bu arabayı biz alıyoruz dedi." şeklinde beyanda bulunduğu, tanık ...'ün ise 17/06/2013 tarihinde istinabe yoluyla alınan beyanında "Ben müteahhitlik işi yapıyorum ... benim genel koordinatörüm idi. 2009 yılında harfiyat işlerimizi yapan ...'ın alacaklı olarak görüldüğü bir çekten dolayı aleyhime icra takibi yapıldı bunun üzerine ben bunu ...'a sordum. ..., ...'a araç sattığını ve bu satışı bir protokole bağladıklarını, çeki bu protokol nedeni ile aldığını söyledi. Çek sahibi olduğum ... Yapı İnş. Taahhüt Tic. Ltd. Şti. adına ait bir çekti. Ben bu şirketin temsili yetkili müdürü idim. Ancak çek altındaki imza bana ait değildi. Ben ...'ın bu çek yaprağını nasıl ele geçirdiğini bilmiyorum ancak kendisi çalışanım olduğundan dolayı gerek şirket içerisinde gerekse çek koçanını teslim ettiğim muhasebe servisinden bu çeki elde etmiş olabilir hatırladığım kadarı ile çekin ön yüzünde ...' ın imzası vardı. Bu çeki ..

. Çek sahibi olduğum ... Yapı İnş. Taahhüt Tic. Ltd. Şti. adına ait bir çekti. Ben bu şirketin temsili yetkili müdürü idim. Ancak çek altındaki imza bana ait değildi. Ben ...'ın bu çek yaprağını nasıl ele geçirdiğini bilmiyorum ancak kendisi çalışanım olduğundan dolayı gerek şirket içerisinde gerekse çek koçanını teslim ettiğim muhasebe servisinden bu çeki elde etmiş olabilir hatırladığım kadarı ile çekin ön yüzünde ...' ın imzası vardı. Bu çeki ...'a ben vermedim çek keşidecisi olarak şirket adı altındaki imza da bana ait değildir. Ben prokotolde de taraf değildim. Ben o tarihte ...'ı uyardım arabanı geri al çekimi de bana iade et dedim. Ancak sanıkla o dönemde görüştüğü halde arabasını geri almadığı gibi çekimi de iade etmedi." şeklinde beyanda bulunması ve şu halde sanığın suça konu edilen çek ile bonoyu şirket yetkilisi olan tanık ...'ün rızasıyla katılana verip vermediği hususunda tereddüt bulunması karşısında, sanığın suç kastının tespiti ile gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması bakımından, mahkemece tanık sıfatıyla beyanı alınan ... hakkında somut olaylar nedeniyle suç duyurusunda bulunularak dava açılmasının sağlanmasından sonra eldeki dava dosyası ile birleştirilmesi, akabinde sanık, katılan ve tanık olarak dinlenen ...'ün usulüne uygun bir şekilde yüzleştirilip katılanın yukarıda zikredilen beyanı da hatırlatılarak bu kişilerin ayrıntılı biçimde yeniden beyanlarının alınması, kimin beyanına hangi gerekçelerle itibar edildiğinin denetime olanak verecek biçimde ortaya konularak bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16, Karar No: 2010/7537, Tarih: 29.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16 E.  ,  2010/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2005/12479, Karar No: 2005/10382, Tarih: 17.11.2005

6. Ceza Dairesi 2005/12479 E., 2005/10382 K.

**6. Ceza Dairesi 2005/12479 E., 2005/10382 K.**

**- KANUNUN LEHE UYGULANMASI

- UYARLAMA KARARI VE BUNUN HUKUKİ SONUÇLARI

- ZAMAN BAKIMINDAN KANUNUN UYGULANMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 271 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 98 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 101 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 493 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan hükümlü Davut hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; 5237 sayılı TCY.nın 142/1-d, 53/1, 58, 63. maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezasına ilişkin (Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.07.2005 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından bozma isteyen 03.10.2005 tarihli tebliğname ile 12.10.2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamedeki "hükmün zat ve mahiyetine etkili değişiklik" nedeniyle duruşma açılması gerektiğine ilişkin görüş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.1980 gün ve 267/360, 28.02.1983 gün ve 409/81, 01.06.1987 gün ve 114/326 sayılı kararlarına dayanmakta olup bu kararlarda; öncelikle, dosya üzerinden karar verilebilmesi için yasada açık hüküm bulunması gerektiği, bu karar tarihleri bakımından böyle bir düzenleme bulunmadığından duruşma açılmasında zorunluluk bulunduğu belirtilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddelerinin açık hükmü karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemişir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddelerinin açık hükmü karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemişir.

Ulukışla Asliye Ceza Mahkemesi'nce 15.07.2005 gün ve 1992/58-1999/31 sayılı ek kararı İle 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522, 81/1. maddelerine göre, cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından lehe olan 5237 sayılı TCY.nın 142/2-d maddesi gereğince belirlenen uyarlama kararının; önceki ve sonraki Yasada suçun yasal öğelerinde değişiklik bulunmaması, her iki Yasaya göre de cezanın erteleme kapsamı dışında kalması, önceki ve sonraki Yasalara göre temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi, cezada indirim yapan hükümler yönünden de bireyselleştirmeyi gerektiren bir oran takdirinin söz konusu olmaması nedenleriyle 5275 sayılı Yasanın 98/1, 101/1 ve 5252 sayılı Yasanın 9/1. maddeleri uyarınca dosya üzerinden verilmesi doğru ve bu kararın temyiz yeteneği bulunmayıp itirazı olanaklı bulunduğundan ve 5271 sayılı CMUK.nun 264/1. maddesi uyarınca hükümlü yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (GÖNDERİLMESİNE), isteme aykırı olarak, 17.11.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4612, Karar No: 2022/5192, Tarih: 15.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4612 E.  ,  2022/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10/07/2019 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/04/2021 günlü temyiz edilmeden kesinleşen hükmün Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'nün 18/07/2022 tarih ve 39152028-153.01-376-2022 Esas, 1818/21513 sayılı tebliğnamesi ile HUMK'nun 427/6. maddesi gereğince kanun yararına bozulması istenilmiş olmakla, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

Davacı vekili, 598 ada 21 parsel numaralı taşınmaz üzerinde tarafların hissedar olduklarını ancak fiili durum itibarı ile paylaştırmanın mümkün olmadığını belirterek dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, taşınmazın aynen taksiminin mümkün olmadığını, ortaklığın satış suretiyle giderilmesi gerektiğini, tüm paydaşların kabulü halinde de satışın ortaklar arasında yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ...,... Parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın tüm hak ve yükümlülükleri ile birlikte aynen taksimi mümkün olmadığından hissedarlar arasında yapılacak açık artırma sureti ile satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hüküm istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

Davacı vekili 17.02.2022 tarihli kanun yararına temyiz talebini içeren dilekçesiyle Adalet Bakanlığı’na başvurmuş; Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’nün 18.07.2022 tarihli ve 39152028-153.01-376-2022-E., 1818/21513 sayılı yazılarında; “…Taşınmazın hissedarlar arasında satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilebilmesi için, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 699'uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca tüm paydaşların rızasının bulunması gerekir. Duruşmalara tüm hissedarlar katılmadığı gibi katılan paydaşların da satışın hissedarlar arasında yapılmasını isteyip istemedikleri konusunda beyanları alınmamıştır. Kaldı ki; davacı vekili 12.02.2020 tarihli beyan dilekçesinde satışın umuma açık yapılmasını istediğini belirtmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece taleple bağlı kalınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.” denilerek kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuştur.

6100 sayılı HMK'nın 363. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla kesin olarak verdikleri kararlar ile yine bu sıfatla verdikleri ve temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulabilir.

Dava, ortaklığın giderilmesi talebine ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinde yer alan “Taleple bağlılık ilkesi” gereğince, "Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmü emredici olup, hakimin bu konuda takdir yetkisi bulunmamaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 699. maddesinde “Paylaşma, malın aynen bölüşülmesi veya pazarlık ya da artırmayla satılarak bedelinin bölüşülmesi biçiminde gerçekleştirilir. Paylaşma biçiminde uyuşma sağlanamazsa, paydaşlardan birinin istemi üzerine hâkim, malın aynen bölünerek paylaştırılmasına, bölünen parçaların değerlerinin birbirine denk düşmemesi hâlinde eksik değerdeki parçaya para eklenerek denkleştirme sağlanmasına karar verir. Bölme istemi durum ve koşullara uygun görülmezse ve özellikle paylı malın önemli bir değer kaybına uğramadan bölünmesine olanak yoksa, açık artırmayla satışa hükmolunur. Satışın paydaşlar arasında artırmayla yapılmasına karar verilmesi, bütün paydaşların rızasına bağlıdır.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, bilirkişi tarafından tanzim edilen raporda taşınmazın pay miktarına ve paydaş adedine göre aynen taksiminin veya ivaz ilaveli ya da ivaz ilavesiz olarak taksiminin mümkün olmadığı ancak satış suretiyle giderilmesinin mümkün olduğu belirtilmiştir. Mahkemece 12.02.2020 tarihli duruşmada, davacı vekiline taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesi halinde satış işlemlerinin umuma açık ya da hissedarlar arasında yapılmasına dair beyanda bulunmak üzere iki haftalık süre verilmiş, davacı vekili aynı tarihli beyan dilekçesinde satışın umuma açık yapılmasını talep ettiğini bildirmiştir. Mahkemece taleple bağlı kalınmaksızın ve satışın yalnızca paydaşlar arasında yapılacak arttırmayla yapılmasına karar verilebilmesi için bütün paydaşların açık rızasının olmadığı hususu gözetilmeden taşınmazdaki ortaklığın hissedarlar arasında yapılacak açık arttırma suretiyle satış yolu ile giderilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. Hükmün bu nedenle kanun yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü’nün 18.07.2022 tarihli ve 39152028-153.01-376-2022-E. 1818/21513 sayılı kanun yararına temyiz başvurusunun kabulü ile HMK’nın 363. maddesi gereğince hükmün, hukuki sonuçları kalkmamak koşulu ile KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Yasanın 363/son. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Resmi Gazete'de yayımlanmak üzere Adalet Bakanlığı'na gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na verilmesine, 15.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.