muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2387, Karar No: 2024/3894, Tarih: 25.04.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/2387 E.  ,  2024/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ..., ... ... Enerji Elektirk Üretim Anonim Şirketi, ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı-alacaklı ... ile davalı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı alacaklı Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş vekili asıl 2021/770 esas sayılı dosyasında dava dilekçesinde; borçlu/pay sahipleri ... ve ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ile diğer dosya borçluları aleyhine açılan takipte, 14.06.2021 tarihinde gerçekleşen ihalede; ...'ın ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. nezdinde bulunan 10.500 adet payının 500.000,00-TL bedelle üçüncü kişi ...'a, ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş.'nin ise ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. nezdinde bulunan 5.250.000 adet payının 9.000.000,00-TL bedelle alacaklı olarak gözüken Diriliş Kumaşçılık İç ve Dış Ticaret A.Ş.'ne dosya alacağına mahsuben ihale edildiğini, icra müdürlüğünün satış kararında rehinli alacaklı bankaya tebligat yapılmasına karar verildiği halde karara aykırı olarak satış ilanının ve öncesinde kıymet takdirinin tebliğ edilmediğini, satışa konu malvarlığının ederinin altında satıldığını, rehin miktarının altında satış olmasına rağmen izninin alınmadığını, huzurdaki dava konusu ihalede gazete ile ilan yapılmadığını, oysa daha önce bu eksikliğin ihalenin feshi sebebi olarak kabul edilerek önceki ihalenin feshedildiğini, ihalenin bu eksiklik nedeniyle yeniden feshinin gerektiği gibi sair fesih nedenlerini öne sürerek 14.06.2021 tarihinde gerçekleştirilen ihalelerin feshine karar verilmesini talep ettiği; davacı borçlular ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş., ... ve ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. vekili birleşen 2021/748 esas sayılı dosyasında dava dilekçesinde; ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ve ... aleyhine yapılan takip dosyasından, ...'ın ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. ve ... Enerji Elektrik Üretim A.Ş. firmalarında olan hisselerinin ihaleye çıkarıldığını; satışa konu haciz işleminin İİK 88'e göre yapılması gerekirken İİK m.94'e göre yapıldığını, 'çıplak pay var gibi' yapılan haciz işleminin hatalı olduğunu, satışa konu paylar hakkında hisse senedi yerine düzenlenmiş nama yazılı muvakkat ilmühaberlerin çıkarıldığını, bu durumda İİK 28 uvarınca hisseleri temsil eden ilmühaberlerin fiilen haczinin gerektiği gibi sair fesih nedenlerini iddia ederek davanın kabulü ile 14/06/2021 tarihinde yapılan ihalenin feshine karar verilmesinin talep edildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince; asıl 2021/770 esas sayılı dosyası yönünden şikayetin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, usule ilişkin nedenlerle hüküm kurulduğundan para cezası hükmedilmesine yer olmadığına, birleşen 2021/748 esas sayılı dosya yönünden şikayetin reddine, ihale bedeli üzerinden %10 para cezasının davacılardan alınarak hazineye gelir kaydına karar verildiği görülmüştür.

Bölge Adliye Mahkemesince; asıl davada davacının istinaf başvurusunun esastan reddine, birleşen davada davacıların istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. bendi gereğince İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/770 Esas sayılı dosyada birleşen 2021/748 Esas - 2022/680 Karar sayılı, 12/05/2022 tarihli kararının kaldırılmasına, icra dosyasında 14.06.2021 tarihinde saat 12:35 ve 12:50'de yapılan hisse haczi satışına ilişkin ihalelerin feshine karar verildiği görülmüştür.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu 166. maddede düzenlenen Davaların Birleştirilmesi düzenlemesi şu şekildedir: '' (1) Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.(2) Davalar, ayrı yargı çevrelerinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış ise bağlantı sebebiyle birleştirme ikinci davanın açıldığı mahkemeden talep edilebilir. Birinci davanın açıldığı mahkeme, talebin kabulü ile davaların birleştirilmesine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren, bununla bağlıdır.(3) Birleştirme kararı, derhâl ilk davanın açıldığı mahkemeye bildirilir.(4) Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda, bağlantı var sayılır.(5) İstinaf incelemesi ayrı dairelerde yapılması gereken davaların da bu madde hükmüne göre birleştirilmesine karar verilebilir. Bu hâlde istinaf incelemesi, birleştirilen davalarda uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişkiye ait kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi dairesinde yapılır.''

Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesinin İlk Derece Mahkemesinin kararını nasıl düzeltebileceğine ilişkin hükümleri 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b/2. maddesinde

“Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” şeklinde düzenlenmiş,

Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesinin İlk Derece Mahkemesinin kararını nasıl düzeltebileceğine ilişkin hükümleri 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b/2. maddesinde

“Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir.” şeklinde düzenlenmiş,

Ayrıca 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 359/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir.

HMK.nın 359/2. maddesinde amaçlanan, özellikle infaza esas alınacak hüküm sonucunun şüphe ve tereddüd uyandırmayacak şekilde oluşturulmasıdır.

Bölge Adliye Mahkemeleri İlk Derece Mahkemesinin hatasını HMK. nın 359. maddesine uygun şekilde yeniden karar vererek düzeltmek zorundadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin HMK. nın 370/2, 3 ve 4. maddesinin Yargıtay' a tanıdığı düzelterek onama yetkisi yoktur.

Bu emredici düzenlemeler karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesinin kararının birleşen dava yönünden istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi tarafından bu esas ve karar numarası ile verilmiş bir karar bulunmayan; ''İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2021/770 Esas sayılı dosyada birleşen 2021/748 Esas - 2022/680 Karar sayılı, 12/05/2022 tarihli kararının kaldırılmasına'' şeklinde hüküm kurulduğu görülmüştür. Asıl ve birleşen dava bakımından verilen esas ve karar numarası aynı olup hüküm kaldırılacak ise tek esas ve karar numarası üzerinden kaldırılarak yeniden hüküm kurulması gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi usule aykırı olup açıklanan nedenlerle usulen bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 20/12/2023 tarihli ve 2022/3363 E. 2023/2549 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazların bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9675, Karar No: 2019/19752, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9675 E.  ,  2019/19752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, suçta kullanılan ... plakalı aracı kiralamadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi için sanıktan alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri ile dosya içerisinde fotokopisi bulunan sözleşme aslının getirtilip, söz konusu sözleşme üzerindeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti için; bahsi geçen sözleşmenin Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlarına veya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınıp, tüm delillerle birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın tüm aşamalarda kamera kaydındaki şahsın kendisi olmadığını beyan etmesi ve kamera görüntüleri dışında sanığın suç işlediğine dair delil bulunmaması ve mahkemece temin edilen bilirkişi raporunda ise kamera kaydında görünen kişi ile sanığın fiziki özelliklerinin benzer olduğu belirtilerek kesin tespitte bulunulmaması karşısında; sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarına veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilip, karşılaştırılmasının sağlanması ve sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/274, Karar No: 2019/1240, Tarih: 20.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/274 E.  ,  2019/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 580 parsel sayılı 6000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 329 ada 49 parsel numarasıyla ve 5.774,07 metrekare yüzölçümlü olarak, tapuda davalı ... adına kayıtlı bulunan eski 572 parsel sayılı 6500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 329 ada 50 parsel numarasıyla ve 6.506,63 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırlarının yanlış belirlendiği ve yüzölçümünün eksildiği, eksikliğin davalı 329 ada 50 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine, çekişmeli 329 ada 49 ve 50 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmazların tesis kadastro tutanakları, tesis kadastrosu ölçü krokisi, tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri ve hava fotoğrafları getirtilmemiş; hükme esas alınan bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların yüzölçümlerindeki farkın tesis kadastrosu sırasında planimetre ile yüzölçümlerinin yanlış hesaplanmasından kaynaklandığı ve uygulama kadastrosunun doğru olduğu belirtilmiş ise de, rapora ek krokide çekişmeli taşınmazların tesis kadastro sınırı ile uygulama kadastro sınırının birbiriyle örtüşmediği anlaşılmıştır. Bu haliyle bilirkişi raporunun içeriği ile ekindeki kroki birbiriyle uyuşmamaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya içerisine alınmalı, bundan sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31068, Karar No: 2023/836, Tarih: 07.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/31068 E.  ,  2023/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi , 62 nci maddesi ile 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Tebliğnamede fuhuş suçundan kurulan hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın güzellik salonu adı altında çalıştırdığı iş yerinde mağdurun fuhuş yapmasını sağladığı Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230 ve 1412 sayılı Kanun'un 308/7 inci maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, başkaca yönleri incelenmeksizin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9725, Karar No: 2010/3616, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9725 E.  ,  2010/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yerlere el atmanın önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı ... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK’nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Dava konusu taşınmazda kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmuş olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması ve kurulmuş ise tüm bağımsız bölümlerle maliklerini gösteren tapu kayıtlarının dosyaya getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.