muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14141, Karar No: 2013/3738, Tarih: 02.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14141 E.  ,  2013/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve .... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyü, 127 ada 3 parsel sayılı 13342,83 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı gerçek kişi adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, çekişmeli taşınmazın taşlık arazi niteliğinde olduğu, imar ve ihyanın bulunmadığı, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi koşullarının davalı yararına oluşmadığı ve aynı Kanunun 18. maddesi uyarınca Hazine adına tescili gereken yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın zilyetliğinin iradî olarak terk edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve dava konusu parselin tespitinin iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş ve mahkemece temyiz edilmediği gerekçesiyle kesinleştirilmiştir. Ancak, davalı gerçek kişi, gerekçeli kararın usûlsüz tebliğ edildiği savıyla hükmü esasa ilişkin olarak temyiz etmiş; mahkemece, 24.09.2012 tarihinde verilen ek karar ile hükmün kesinleştirilmesi ortadan kaldırılmış, Hazine vekili tarafından da ek karar temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 26.02.2009 tarihinde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi uyarınca yapılıp 13.04.2009 – 13.05.2009 tarihleri arasında ilan edilen orman sınırlandırılması bulunmaktadır.

1) Davacı Hazine vekilinin 24.09.2012 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazları yönünden; Tebligat Kanununun 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 10. maddesi uyarınca, davanın taraflarına yapılacak tebligat, davalının bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Somut olayda, mahkemece yapılan yargılama safhalarında davalı gerçek kişinin adresi dava tarihi itibariyle bilinemediği, yapılan zabıta araştırması ile adres kayıt sistemine kayıtlı olarak nüfus müdürlüğünce bildirilen adresinin farklı olduğu, dava dilekçesinin ve gerekçeli kararın davalıya adres kayıt sistemindeki adresi yerine zabıta tarafından bildirilen adresine yapıldığı, bu tebliğlerin usulsüz olduğu, aynı Kanunun 32/2 maddesi uyarınca davalının beyan ettiği tarihin, tebliğ tarihi olarak kabulü gerektiğinden Hazine vekilinin 24.09.2012 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalı gerçek kişinin uyuşmazlığın esasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; mahkemece taşınmazın iradî olarak terk edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; dava dilekçesi ve ekleri davalı gerçek kişiye usulüne uygun olarak bilinen en son adresinde veya adres kayıt sistemine kayıtlı adresinde tebliğ edilmek suretiyle davalının savunma ve delillerinin tespit edilmediği, ziraat bilirkişi tarafından taşınmazdan toprak numunesi alınmak suretiyle taşınmazın kullanılmama nedeniyle tarım arazisi özelliğini kaybedip kaybetmediği, taşlılık ve kayalık kaplı yerlerin ayrıca gösterilmediği, taşlılığın tarıma engel oluşturacak yoğunlukta bulunup bulunmadığı, orman bilirkişi ile ziraat bilirkişi arasındaki taşınmazın gerçek eğimine ilişkin çelişki giderilmemiş, en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ile kadastro tesbit tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve bu hava fotoğraflarında üretilmiş memleket

haritasından davalının zilyetliğinin bulunup bulunmadığı incelenmemiştir. Eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenle, mahkemece ilk önce davalıya Tebligat Kanununun 10. maddesi gözönünde bulundurularak usulüne uygun tebligat yapılmak suretiyle davalının savunma ve delilleri toplandıktan sonra tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığından davalının zilyetliğinin bulunup bulunmadığının araştırılması amacıyla getirtilen belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir harita - kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile bir orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar ve ihya ile zilyetliğin hangi tarihte başlayıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılmak ve klizimetre ile ölçülmek suretiyle taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlayıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu yukarıda belirtilen ve gerçeğin kendisi olan belgelere dayalı olarak düzenlenecek bilirkişi kurulu raporuyla denetlenmeli, keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2

. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından), taşınmazdan toprak numunesi alınarak laboratuvar ortamında incelenmek suretiyle tarım arazi özelliğinde olup olmadığı ve taşlılığın yoğunlunun tarıma engel oluşturup oluşturmadığı konusunda ziraat mühendisinden kanunun amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek ve mücbir sebep olmaksızın taşınmazın tarım arazisi niteliğini kaybedecek neden olan uzun zaman kullanılmamanın iradî terk niteliğinde bulunduğu gözönünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ:1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin 24.09.2012 tarihli ek karara ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle, davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/04/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6576, Karar No: 2012/9964, Tarih: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6576 E.  ,  2012/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtay'ca incelenmesini davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine karşı ileri sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş, kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)HMK'nun 294 vd. maddesi hükmüne göre mahkemece verilecek kararların açık olarak ve yüze karşı okunmak suretiyle tefhim edilmesi gerekir. Kural olarak tefhim gününde hükmün gerekçesi ile birlikte açıklanması gerekmekte ise de, gerekçeli kararın hemen yazılması her zaman mümkün olamayacağından mahkemenin önce vereceği kısa kararı yargılama oturumunda tefhim etmesi daha sonra gerekçeli kararı yazarak bu yasal zorunluluğun tamamlanması mümkün bulunmaktadır. Ne var ki, asıl olan kısa karardır. Sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olarak yazılması gerekir. 10.4.1992 gün ve 7/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da bu hususa değinilmiş, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma nedeni olacağı, yerel mahkemenin çelişkiyi gidermek kaydı ile bozma kararından sonra önceki kararı ile bağlı olmaksızın vicdani kanaatine göre yeni bir hüküm oluşturması gerektiği kabul edilmiştir.

Somut olaya gelince, mahkemece 19/01/2012 tarihli kısa kararın hüküm fıkrasında “%40 icra inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine” karar verildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “ koşulları oluşmadığından davalı tarafın kötü niyet tazminatına ilişkin talebinin reddine” şeklinde yazılmıştır. Bu şekilde kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturulmuştur. Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki oluşturulması yerinde görülmemiş olup bozmayı gerektirmiştir.

2)Mahkemece davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içerisinde toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Alacak davalarında davalı olma sıfatı, alacağın borçlusuna, haksız fiillerde ise zarar sorumlularına aittir. Borçlu veya zarar sorumluları dışında üçüncü bir kişiye karşı açılması durumunda davanın sıfat yokluğu, bir başka deyişle husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Husumet def'i olmayıp bir itirazdır. Bu niteliği dikkate alındığında yargılamanın her aşamasında öne sürülebileceği gibi, taraflarca öne sürülmese dahi mahkemelerce kendiliğinden dikkate alınması ve husumet sorunu çözümlendikten sonra işin esasına girilmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş ise de, davalının kaçak tutanağının tutulduğu yer ile ilişkisi araştırılmamış, yönetici ya da tek kullanıcısı olup olmadığı belirlenmeden hüküm oluşturulmuştur. Mahkemece söz konusu yere ait varsa abonelik sözleşmesi ile binanın yönetimine ait kayıtların getirtilmesi ve gerekirse tutanak tanıklarının dinlenilmesinden sonra husumet sorununun tam olarak açıklığa kavuşturulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin karar verilmiş olması dahi yerinde görülmemiştir.

Hâl böyle olunca; mahkemece yapılacak iş, söz konusu yere ait varsa abonelik sözleşmesinin ve binanın yönetimine ait kayıtların getirtilmesi, gerekirse tutanak tanıklarının dinlenilmesinden sonra husumet sorununun tam olarak açıklığa kavuşturulması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına, (2) numaralı bentteki nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde davacı ve davalı tarafa iadesine, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6843, Karar No: 2013/8916, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6843 E.  ,  2013/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içerisinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı %5 olarak alındığı halde değerlendirmeye esas bilirkişi kurulu raporunda sulu kabul edilen taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 olarak kabul edilmesi,

2-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1.fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmekte olup üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idare giderleri de dahil edilmemelidir.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda davaya konu taşınmazın değerlendirilmesinde dikkate alınan mandalinanın gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sulu arazideki verilerinin getirtilerek bu verilere uygun rapor alınması gerekirken bilirkişi kurulunun raporuna eklediği (hangi kurum ve kim tarafından onaylandığı anlaşılamayan) veri cetvelinin esas alındığı belirtilmesine karşın cetvelde yazılı verim miktarına dahi uyulmamış olması ve yine sözü edilen listede üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan genel idare giderleri, sermaye faizi ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmış olması,

3-Dairenin bir önceki bozma ilamında tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın 1227 m²'si üzerinde Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.09.2006 gün 2006/426 sayılı kararı gereğince TEK lehine tescil kararı ve Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/319 Esas sayılı yazısı gereğince... lehine hükmen irtifak hakkı şerhi mevcut olup dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde bu şerhlerin dikkate alınması hususuna değinildiği halde sözü edilen şerhlerle ilgili dava dosyası ve tüm bilgi ve belgeler getirtilip TEK lehine tescil kararı verilen alanın toplam yüzölçümünden düşülmesinden sonra ... lehine tescilli eski irtifak alanının tespiti ve bu eski irtifak hakkından dolayı taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybında, değer düşüklüğünün oranı taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, eski irtifak hakkının niteliği, taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Açıklanan husus dikkate alınmadan, nereden bulunduğu anlaşılamayan 5699,5 m² eski daimi irtifak hakkı alanının da toplam alandan düşülerek davaya konu eldeki dosyada sözkonusu irtifak kamulaştırma bedeli belirleyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

4-Mahkemenin ilk kararında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile bozmadan sonra saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye ödenmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece infazda duraksama yaratacak şekilde bozma öncesi fazla olarak depo ettirilen bakiye 118.832,20 TL bankadaki hesapta halen mevcut ise, varsa faizi ile birlikte davacıya iadesine biçiminde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8500, Karar No: 2024/10082, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8500 E.  ,  2024/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/431 E., 2024/856 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/14 E., 2022/738 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı sigortalı ...'ün, davacıya ait iş yerinde geçen çalışmasından dolayı meslek hastalığına yakalanmadığının ve meslek hastalığına yakalandığının kabul edilmesi halinde de meslek hastalığına yakalanmasında davacının kusuru bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan tahkikat sonucunda sigortalının hastalığının mesleki olduğunun ve %18.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının tespit edildiğini, Kurum işlemlerinin yerinde olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının hastalığının mesleki olduğunun ve hastalığın davacı işyerinde ağır çalışma koşullarından dolayı olduğunu, Kurum Sağlık Kurulu raporları ile davalının meslek hastalığından dolayı %18.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığının tespit edildiğini, meslek hastalığının oluşumunda müvekkilinin kusurunun olmadığını, işverenin kusurlu olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmişti

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

İstinaf yoluna başvuran davacı vekili; davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının rahatsızlığının mesleki olduğunu kabul etmediklerini, davalının çalışması ile hastalık arasında illiyet bağı bulunmadığını, davalının işyerinde meslek hastalığına sebep olabilecek herhangi bir zararlı etkene maruz kalmasının veya hastalığa sebep olabilecek riskli bir çalışmasının söz konusu olmadığını, davalının daha önce çalıştığı iş yerlerinin çalışma koşullarının ve davalının yaşam koşullarının da irdelenmesi gerektiğini, işyerinde meslek hastalığı tanısı konulan başka bir işçi olmadığını, raporlara karşı itirazları değerlendirilmeyerek hukuki dinlenilme haklarının ihlal edildiğini, kusur raporunu kabul etmediklerini, davalının çalıştığı süre boyunca üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, meslek hastalığının oluşumunda davalı sigortalının kusurlu olduğunu, davacıya kusur yüklenemeyeceğini, eksik inceleme neticesinde karar verildiğini, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç