muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11343, Karar No: 2016/9404, Tarih: 14.04.2016

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1461, Karar No: 2018/3080, Tarih: 27.06.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1461 E.  ,  2018/3080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b, 62/1, 53/1, 63. ve 54/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun maktul .......’na karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin varlığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın 23/02/2015 tarihinde üvey annesi olan maktul ...’yı evde yalnız kaldıklarında öldürmeye karar verdiği, önce maktulenin boğazına sarıldığı ve onu boğmaya çalıştığı ancak yapamadığı, mutfaktan bıçak alıp salondaki maktule bir çok kez önden ve arkadan bıçağı sapladığı, maktulün can cekişmeye başladığı, sanığın maktulü sürükleyerek yatak odasında bulunan ve yüklük olarak kullanılan dolabın içerisine yerleştirdiği, maktulün hala yaşadığı, sanığın burada da maktulü bıçaklamaya devam ettiği, maktulün vücudunun çeşitli bölgelerinden 34 adet bıçak darbesiyle yaralandığının anlaşıldığı olayda;

Canavarca his saiki ve eziyet çektirme ile insan öldürme suçunun unsurlarının bulunmadığı, sanığın bu amaçlarla hareket ettiğini gösterir, kesin ve inandırıcı delil de bulunmadığından sanığın TCK'nun 81. maddesi gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK’nun 82/1-b maddesinin uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini; Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23938, Karar No: 2017/4303, Tarih: 20.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23938 E.  ,  2017/4303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl dosyada davacı vekili, davalı ...’in davalı şirketin mülkiyetinde olan ... plakalı araç ile seyir halinde iken asıl dosya davacısına ait ve oğlu...'ın kullandığı ... plakalı ...arabasına çarptığını, söz konusu kazada yaralamaya ve maddi hasara sebebiyet verdiğini, kazadan sonra davacının arabasını serviste yaptırdığını, davacının aracının hasarından sonra arabada değer kaybı olduğunu, davacının arabasının kazadan önceki kasko bedelinin 24.250,00 TL iken bu kaza nedeni ile arabanın 17.000,00 TL’ye düştüğünü, arabada oluşan bu değer kaybı için 7.250,00 TL’nin, davacının arabasının tamir için servise bıraktığında ... Turizm Seyahat Taşımacılık Kumanyacılık ve Güzellik salonu işletmeciliği Tic. Ltd. Şti. ...'dan 30 günlüğüne araç kiraladığını, bu kiralama karşılığı rent ecara 2.460,00 TL ödeme yaptığını, yapmış olduğu iş bu ödeme nedeni ile davalılardan 2.460,00 TL’nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen... Esas sayılı dava dosyasında davacılar vekili, aynı kaza sırasında davacı sürücü ...'ın yanında 13 yaşındaki İnci Omay'ın da bulunduğunu, bu kazada ... ve ...'ın çeşitli yerlerinden yaralandıkları için ... Devlet Hastanesinde tedavi gördüklerini, davacıların bu kaza nedeniyle çektikleri manevi acıyı kısmi olarak dindirmek amacıyla her bir davacı için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, asıl dosya... Esas sayılı dava için; 4.480,00 TL maddi tazminatın 30/09/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, birleştirilen ... Esas sayılı dosya için açılan davanın reddine karar verilmiş; asıl dosyada verilen hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle, hükme esas alınan uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 229,52 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 20/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14893, Karar No: 2011/20285, Tarih: 22.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14893 E.  ,  2011/20285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkili ile davalının dava dışı ... yapı kooperatifinin üyesi olduklarını, kooperatif ile dava dışı ... İnşaat Ltd şirketi arasındaki inşaat sözleşmesinden kaynaklanan ihtilaflarda kooperatifi ve kooperatif ortaklarını avukat olan davalının temsil ettiğini, müvekkili ile davalı arasında 15.000 TL tutarında vekalet ücreti sözleşmesi düzenlendiğini, ancak davalı avukatın ... Ltd. şirketi ile işbirliği yaparak kooperatife ve ortaklarına zarar verdiğini, bu nedenle davalının vekillikten haklı olarak azlettiğini ileri sürerek sözleşmede kararlaştırılan vekalet ücreti yönünden davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada ise; vekalet ücretinin ödenmediğini, tahsili için yaptığı icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini beyanla itirazın iptalini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine, birleştirilen 16.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/142 esas sayılı davasının tefrikine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda, “ Davanın reddine ” denildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda; “davanın reddine, birleştirilen 16.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/142 esas sayılı davasının tefrikine ” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince

2011/14893-20285

kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.

2-Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14169, Karar No: 2012/1885, Tarih: 26.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14169 E.  ,  2012/1885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 26/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3324, Karar No: 2014/6834, Tarih: 25.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3324 E.  ,  2014/6834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 25.11.2013 tarihli direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici 2.maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi oluduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece “...Taraflar arasında imzalanan sözleşmede işe başlama ve bitim tarihinin, sözleşme süresinin gösterildiği açıkça "belirli süreli iş sözleşmesi" düzenlendiği, davacının mühendis olduğu, üretim- AR-GE ve teknik bölümde uzman, " üretim- teknik genel müdür yardımcısı " olarak görev yaptığı, yapılan işe göre de belirli süreli iş sözleşmesi imzalanmasının mümkün olduğu, diğer yandan taraflar arasındaki maillerden ve davalının imzalanmak üzere hazırladığı fesih protokolünde de açıkça belirli süreli sözleşme ibaresinin yazılı olması nedeniyle davalının da bunu kabul ettiği bu nedenlerle sözleşmenin belirli süreli olduğunun kabuliyle davacının aylık maaşının ....000,00 TL ve bakiye süresinin de 12 ay olduğu 12 x ....000,00TL =192.000,00 TL bakiye süre ücreti alacağı bulunduğu, davacının fesihten sonra gerek bakiye süre içinde gerekse sonrasında çalışmadığı gelir elde etmediği bu nedenle düşülecek miktar bulunmadığı ancak Yargıtay kararları da dikkate alınarak takdiren %50 indirim yapılmasının dosya kapsamı ve delillere göre yerinde olduğu gerekçesiyle 96.000,00 TL brüt bakiye süre ücret alacağına hükmedilmesine ilişkin karar Dairemizin 05/07/2013 gün ve 2013/12212 Esas, 2013/12747 Karar sayılı kararı ile “..Somut olayda; davacının AR-GE'den sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalıştığı anlaşılmakla davacının yaptığı işin niteliği nazara alındığında, belirli süreli iş sözleşmesi yapılabilmesinin objektif şartının varlığından bahsedilemeyeceği, taraflar arasındaki sözleşmenin başından itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunun kabulü gerekeceği davacının bakiye süre ücretine dair talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olduğu" gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda bozma konusu yapılan bakiye süre ücreti bakımından dosya kapsamı ve mevcut deliller birlikte değerlendirildiğinde; davacıyla yapılan sözleşmenin belirli süreli olduğu, tarafların iradesinin bu yönde olduğu, sözleşmenin devamında ve fesih aşamasında işverence davacıya bakiye süre ücreti ödenmesi gündeme geldiğinde sözleşmenin belirli süreli olduğunun işverenin kabulünde olduğu, her iki tarafında menfaatine olduğu, belirli süreli sözleşme yapma hakkının kötüye kullanılmadığı, 4857 sayılı iş Yasasının 11. maddesinde sayılan bir olgunun ortaya çıkması halinde belirli süreli sözleşme yapılmış olduğu sonuç ve kanaatine varılarak, ilk hükümde direnilmiştir ve bakiye süre ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacının nitelikli bir personel olup belli bir alanda çalışması, projeler geliştirmesi, buluşlar yapması için işe alınması, sözleşme hükümleri dikkate alındığında mahkemenin kabulünün ve gerekçesinin yerinde olduğu, Dairemizin bozma kararının yerinde olmadığı, direnme kararının doğru olduğu anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11391, Karar No: 2024/6500, Tarih: 20.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11391 E.  ,  2024/6500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/447 E., 2016/303 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b-c maddeleri uyarınca beraatına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığından bahisle verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b-c maddeleri uyarınca beraatına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz sebepleri; sanığın kusuru olmadığından bahisle verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'nin sevk ve idaresindeki otomobil ile seyir halindeyken karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'ye çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunda sanığın "Seyrini yola gereken dikkatini vermeden sürdürerek olay yeri kavşağı geçişi sırasında, karşıya geçmek için seyirine göre sol taraf orta ayırıcı başına yakın yerde yola girmiş olmasıyla geçiş hakkına sahip yaya ...'ye önlemsizce çarptığı olayda dikkatsiz, tedbirsiz ve kurallara aykırı bu hareketi ile asli kusurlu olduğu, müteveffa yaya ...'nin ise; tali kusurlu olduğu" iddiasıyla sanık hakkında taksirle öldürme suçundan cezalandırılması için hakkında dava açıldığı ancak Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunun dosya içerisine hiç bir bilgi ve belge eklenmeden keşif yapılmadan ayrıca olay yerine ilişkin fotoğraflarda eklenmeden aldırıldığı, mahkemece bu rapor sonrasında yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu ve kaza tarihindeki çekilen fotoğraflardan anlaşılacağı üzere savcılık makamınca delil toplanmaksızın gönderilen dosya hakkında adli tıp kurumunca düzenlenen raporun tam kaza mahalinin olduğu yeri göstermediği ve dosya içerisindeki bilgilerin soyut nitelikte kaldığı bu sebeple düzenlenen kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, mahkemece yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere hem keşif tarihindeki hemde kaza tarihindeki olay yerine ilişkin fotoğrafların dosya içerisine alındığı ve akabinde tüm dosyadaki bilgi ve belgeler nazara alınıp kaza mahalinde keşif yapıldığı, tüm bilgi ve belgeler, müteveffanın yaşı, sağlık durumu, olayın olduğu yer, hal ve şartlar trafik yoğunluğu, kullanılan aracın niteliği ve kazaya sebebiyet veren şoförün sağlık durumu fiziki özellikleri alkollü olmaması ve diğer hal ve şartlar bir bütün olarak ele alındığında mahkemece alınan bilirkişi raporunun oluşa uyumlu olduğu ve mahkemece kabul gördüğü, netice itibariyle yaya ...'nin gerek gözlerindeki sağlık problemi, gerekse yaşından kaynaklanan sebeplerle, araç trafiğini kontrol etmeksizin sanık sürücünün kullandığı, aracın yoluna çıktığı ve araca çarparak yaralandığı, sonrasında da trafik kazasından kaynaklanan sebeplerle yaşamını yitirdiği, olayın meydana gelmesinde yayanın asli ve tam kusurlu olduğu, sürücünün kusursuz olduğu kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya ve incelenen dosya kapsamına göre;

Dosya içeriğine göre, 16.01.2015 günü saat 20.50 sıralarında, meskun mahalde, gece vakti, açık havada aydınlatmanın mevcut olduğu, bölünmüş zeminin ıslak asfalt olduğu caddede sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobil ile Sultan Caddesini takiben Dr. Halil Ürün Caddesi istikametine doğru seyir halindeyken solundan orta refüj üzerinden kaplamaya girerek yolu karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya ...'ye aracının ön kısmıyla çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda,

Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunda, kazadaki geçiş hakkının, kavşaktan karşıya geçişini, orta ayırıcı başına yakın yerden yola girerek yapmak isteyen yayaya ait olduğu, sanığın, göbeğe gelince sola döndüğünde sol ön tarafında bir anda bir kişinin belirdiğine dair ifadesinden anlaşılacağı üzere seyrini yola gereken dikkatini vermeden sürdürerek olay yeri kavşağı geçişi sırasında, karşıya geçmek için seyrine göre sol taraf orta ayırıcı başına yakın yerden yola giren yayaya önlemsizce çarpması nedeniyle asli kusurlu olduğunun belirlendiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise ölenin 30 metre ilerisinde yayaların geçebileceği yerden karşıya geçmesi gerekirken kavşak harici yerden geçerken kendisine yaklaşan araçların uzaklıklarını gözetmeden kontrolsüzce geçmek istemesi nedeniyle tamamen kusurlu olduğunun belirlendiği anlaşılmakla, mahkemece keşifte hazır edilmeyen ve yargılama sırasında bilgisine başvurulmayan görgü tanığı Mübarek Aksoy'un beyanı da alındıktan sonra raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla dosyanın Karayolları Genel Müdürlüğünden veya teknik üniversitelerin öğretim görevlilerinden oluşan bir heyetten kusur durumunu bildirir rapor aldırılarak sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme beraat kararı verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12468, Karar No: 2025/10142, Tarih: 09.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/12468 E.  ,  2025/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/387 E., 2022/158 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/238 E., 2021/13 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.