muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/860, Karar No: 2017/1031, Tarih: 05.04.2017

Avukatlık Kanunu'nun 166/2. fıkrasında “sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretin” cümlesinde “veya” bağlacı kullanılmayarak “ve” bağlacının kullanılması dahi tarafların, mahkemenin takdir ettiği ücretin üstünde bir ücret kararlaştırmaları halinde, bu ücretin afaki olacağı, üçüncü kişilerin hakkını etkileyeceği dolayısıyla taraflar arasında kararlaştırılan ücretin sıra cetvelinde öncelikli olabilmesi için, ilamda asıl edimin eklentisi olarak ya da konusu vekalet ücreti olan bir davada ilama bağlanmış olması gerektiği düşünülerek bilinçli olarak tercih edilen bir bağlaçtır.

Kanun hükmü böyle yorumlanıp uygulanmadığı taktirde, hukuki güvenlik zafiyete uğrayacak ve çözümsüz olaylar ortaya çıkacaktır. Örneğin, avukatlık sözleşmesinin dava açılmadan önce yapılması mümkündür. Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde “Avukatlık ücretinin, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın yüzde yirmi beşini aşmayacak şekilde kararlaştırılabileceği” belirtildiğine göre; taraflar 100.000 TL'lik bir dava için % 25 (yani 25.000,00 TL) vekalet ücreti kararlaştırmış olmalarına rağmen dava sonunda 10.000,00 TL'ye hükmedilmesi ve bu meblağla ilgili sıra cetveli yapılması halinde, sıra cetveline konu paranın tamamı, rüçhaniyeti olan vekalet ücretini karşılamayacaktır. Keza, her sıra cetveli yapılma aşamasında diğer alacaklıları zarara uğratmak için üst sınır olan % 25 oranında bir sözleşme yapılıp icra dairesine sunulacak veya taraflar arasında gerçek sözleşme sunulmayarak üst sınırdan muvazaalı olarak düzenlenen vekalet sözleşmesi icra dairesine sunularak hacze iştirak eden diğer alacaklıların önünde cetvelde yer alınacaktır. Kanun koyucunun izah edilen veya benzeri örnekleri arzuladığını kabul etmek mümkün değildir.

Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerekirken bozulmasına karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2019/4782, Karar No: 2019/8848, Tarih: 18.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4782 E.  ,  2019/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesinde, ziynet eşyası olarak düğünde takılan takıları davalı erkeğin bozdurarak 76 gram olarak bankaya yatırdığını beyan ederek takıların veya bozdurularak bankaya yatırılan meblağın iadesine karar verilmesi talebinde bulunmuştur. Davacı kadın yargılama sırasında 25.07.2014 tarihli dilekçe ile talep etmiş olduğu ziynet eşyası listesini bildirerek toplam değerini 25.900 TL olarak beyan etmiştir. Ancak, davacı kadın tarafından usulüne uygun yapılmış bir ıslah talebi bulunmamaktadır. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemez (HMK m. 26). O halde mahkemece dava dilekçesinde talep edilen 76 gram esas alınarak taleple bağlılık ilkesi (HMK m. 26) çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, usulünce yapılmış bir ıslah talebinin de bulunmadığı gözetilmeden talep aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2016/19829, Karar No: 2017/24744, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19829 E.  ,  2017/24744 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7302, Karar No: 2011/2679, Tarih: 24.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7302 E.  ,  2011/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ....'nın gemiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin 12.5.2004 tarihinde aldığı vekaleti ile ve 1.1.2006 tarihinde imzalanan sözleşme ile hukuki danışmanlık ve avukatlığını yaptığını, 24.7.2007 tarihli ihtarla haksız olarak azledildiğini, davalı adına pek çok icra ve dava dosyalarını takip ettiğini ve hakettiği vekalet ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, sözleşme sonuna kadar tahakkuk eden danışmanlık ücreti ile takip ettiği dava ve icra dosyaları için fazla hakları saklı kalarak 12.000 TL. vekalet ücretinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ayrılmak isteğini bildirp bunun için azil gerektiğini söyleyerek kendilerini yönlendirdiğini, ayrıca takip ettiği dosyalar hakkında ihmali davranışlarda buluduğunundan azlin de haklı olduğunu bu nedenle vekalet ücreti alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı avukat ile davalı arasında 1.1.2006 tarihinde imzalanan 1 yıl süreli sözleşme ile avukata aylık net 2000 TL ücret ödeneceği ayrıca açılacak dava ve icra takipleri sonucunda hükmedilecek vekalet ücretinin avukata ait olacağının kararlaştırıldığı ve davacı avukatın 24.7.2007 tarihli ihtar ile azledildiği dosyadaki bilgi ve belgelerle tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacı avukat, azlin haksız olduğunu, yürüttüğü tüm hukuki hizmetler ile dava ve icra dosyalarından dolayı azilden önce sulh ve ibra edildiğini ancak azil nedeni ile sonuçlandıramadığı dava dosyası nedeni ile vekalet ücretinin tümünü hakettiğini ileri sürerek ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

2010/7302-2011/2679

Davalı ise, davacının görevini gerektiği şekilde özen göstererek yapmadığını, icra dosyalarını takipsiz bıraktığını, haczi zamanında istemediğini, teslim edilen senetleri zamanında takibe koymadığını vs. nedenlerle şirketi zarara uğrattığını, bu nedenlerle haklı olarak azledildiğini açıklamıştır.

2010/7302-2011/2679

Davalı ise, davacının görevini gerektiği şekilde özen göstererek yapmadığını, icra dosyalarını takipsiz bıraktığını, haczi zamanında istemediğini, teslim edilen senetleri zamanında takibe koymadığını vs. nedenlerle şirketi zarara uğrattığını, bu nedenlerle haklı olarak azledildiğini açıklamıştır.

Gerçekten de davacı avukatın, vekil olarak borçları BK’nun 389 ve devam maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin BK.nun 390 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekte yükümlüdür. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. Şayet vekili görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık kanununun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır.

Mahkemece, tarafların 30.7.2007 tarihli belge ile, sulh olmak üzere bir araya geldikleri ve her iki tarafın da borçtan kurtulma maksadıyla bu belgenin düzenlendiği, bu sebeple davacının da davalıdan bir alacağının kalmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir. İki tarafın imzasını taşıyan 30.7.2007 tarihli belgede; listede sayılan dosyalardan dolayı avukat davacının tam ve eksiksiz olarak ibra edildiği açıklanmıştar. Davacı avukatın azil tarihinden önce liste halinde sayılan dava ve icra dosyalarından sulh ve ibra edildiğine ilişkin , davalı şirket tarafından imzalanan anılan belgenin, sayılan dosyalardan dolayı vekalet ücretlerini aldığı anlamında değerlendirilmesine olanak yoktur. Mahkemece, davalının azlin haklı olduğuna dair savunması üzerinde gerektiği şekilde durulup araştırılmamıştır. Herşeyden önce numaraları bildirilen dosyalarda davacının görevini yerine getirip getirmediği, bir ihmal ve kusurunun olup olmadığı yönünde bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Öyle olunca, davacının gerekli şekilde özen ve dikkati göstererek dosyaları takip ettiği, azlin haklı olup olmadığı denetlenememektedir. Mahkemece davalının bildirdiği dosyalarda, davacının bir ihmal ve kusurunun bulunup bulunmadığı, gerektiğinde bilirkişi aracılığı ile araştırılarak, azilin haklı olup olmadığı belirlenmeli, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar nazara alınmadan aksi düşüncelerle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 24.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16773, Karar No: 2018/12610, Tarih: 26.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/16773 E.  ,  2018/12610 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ... ile ... A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/11/2015 tarih ve 2014/53-2015/384 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer yandan; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiş olduğu halde temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 26.01.1985 günlü 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı ... kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK. nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacıların adli yardım talebinin HMK 337. maddesi gereğince itiraz yolu açık olmak üzere REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13713, Karar No: 2015/28318, Tarih: 08.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/13713 E.  ,  2015/28318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/56588

MAHKEMESİ : Elmalı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/153 (E) ve 2011/276 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Sanık hakkında, sahte ibraname düzenleyip kullanmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; alınan bilirkişi raporunda 'sözkonusu imzanın belge üzerine fotokopi yoluyla oluşturulduğu ve fotokopi imza hatlarının üzerinden ıslak mürekkepli kalem ile gidildiği' belirtilmesine karşın, suça konu belgenin aldatıcı niteliğe sahip olup olmadığı ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olması nedeniyle, suça konu, adli emanetin 2011/55 sırasında kayıtlı belge getirtilerek incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması, aldatma yeteneğine sahip olup olmadığının karar yerinde tartışılması ve sonuçta varılacak kanaate göre, icra dairesinden ilgili takip dosyası celp edilip olayda 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesindeki "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluklarının koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oluduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

08/09/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18535, Karar No: 2007/21171, Tarih: 15.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18535 E.  ,  2007/21171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

İİK.nun 170/3. maddesinde “….. inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda mahkemece takibin muvakkaten durdurulmasına karar verilmediği halde; borçlunun icra inkar tazminatı ve para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Orhangazi İcra Mahkemesi’nin 07.06.2007 tarih ve 2005/77 E. 2007/54 K. Sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan icra inkar tazminatı ile ilgili (2) ve para cezası ile ilgili (3) nolu bentlerinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27404, Karar No: 2014/4069, Tarih: 17.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27404 E.  ,  2014/4069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2010/575-2012/41

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca 08.07.2007 tarihinde eczanesinde yapılan denetimde, kime ait olduğu belli olmayan ilaç küpürleri ve iki adet sağlık karnesi bulunduğundan 6 ay süreyle sözleşmesinin fesih edildiğini, ilgili maddeler gereğince 37558,70 TL ile 250,00 TL olmak üzere idari para cezası uygulandığını, haksız ve tek taraflı fesih işlemi ile para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, işlemin taraflarca imzalanan protokol hükümlerine uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

“Davacıya ait eczanede yapılan denetimde kurum sigortalılarına ait 223 adet kime ait olduğu belli olmayan ilaç küpürü, 54 adet de küpürü kesilmiş ilaç ile iki adet sağlık karnesi tespit edilmiştir. Davalı 2010 eczane protokolünün eczanede bulunmaması gereken sağlık raporlarına ilişkin 6.3.2 maddesi ve küpürü kesik ilaçlar ile kesik küpürlere ilişkin 6.3.7 maddesi uyarınca işlem yapmıştır. Eczanede bulunmaması gereken ilaç ve küpürler ile sağlık karnelerinin bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Bu nedenle Davacının sözleşme hükmüne aykırı davrandığının kabulü ile davanın reddine dair karar verilmiş ise de 01.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolünün, davaya konu eylemlerle ilgili 2010 protokolünün 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığını, yine 2012 S.G.K protokolüne eklenen ek Protokolün 7.maddesi uyarınca; “01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şartı gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz“ hükmünün düzenlendiği yazılıdır.

Hal böyle olunca 2012 tarihli sözleşme hükümlerinin mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10484, Karar No: 2008/12090, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10484 E.  ,  2008/12090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba ismi ve isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi ...’in maliki olduğu 481 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...” olarak yazılan adının “...” “...” yazılan baba adının ise “...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davanın reddini istemiş, mahkemece “...” yazılan adın “...” ...” yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş , hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Kayıt malikinin baba adının tapu kaydında ve nüfus kayıt örneğine göre de “...” olarak yazılı bulunduğu anlaşılmaktadır. Tapu kaydında, nüfus kaydına uygun olarak “...” şeklinde yazılı olan baba adının “...” olarak düzeltilmesinde davacının hukuki yararı bulunmadığından isteminin reddi gerekirken, istemin kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden baba adı değişikliği ile ilgili bölümünün hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün H.U.M.K.nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: : Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1). bent uyarınca reddine , (2). bent uyarınca kabulü ile hüküm fıkrasının birinci, ikinci üçüncü ve dördüncü bentlerinde “... olan baba isminin ... olarak” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21.10.2008 tarihinde oy birliği ile karar verildi.