muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16851, Karar No: 2015/15976, Tarih: 20.05.2015

Bunun dışında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih ve 2013/9-610 E. 2014/512 sayılı kararında açıkça vurgulandığı üzere, önleme arama kararı uyarınca durdurulmak istenen kişinin durmayıp araçla kaçması ve takip sonucu bir km.takibi müteakip dur ihtarı üzerine durdurulması ile ortada bir suç şüphesinin oluştuğu ve bundan sonraki arama ve sair işlemlerin adli nitelik taşıdığı, bu aşamada kolluğun zorunlu tedbirleri alarak durumdan Cumhuriyet savcısını haberdar edip, onun talimatı dahilinde işlemler yapması gerekmektedir.

O halde; ... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme aramasına ilişkin olarak verdiği kararın, hukuka Aykırı olduğu, aksi düşünülse dahi , üst paragrafta açıklandığı üzere, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen eşyanın delil olarak kullanılması mümkün değildir. Bu şekilde ele geçirilen eşya yok sayılıp varsa hukuka uygun elde olunan diğer kanıtlara göre hüküm kurulabilir.Hukuk dışı yöntemlerle el konulan akaryakıtın karine niteliğinde ki miktarına ve üzerinde yapılan incelemeler sonucu ulaşılan bilgilere dayanılamaz. Sanığın iradesi aleyhine savunması genişletilip ikrar olarak kabul edilemez. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2 , 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın mahkumiyetini gerektiren hukuka uygun delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir. Hukuka aykırı bir arama kararma dayanılarak ele geçirilen akaryakıt ve üzerinde yapılabilecek incelemeler sonucu bunların markersiz- kaçak olduğunun tespitine ilişkin delillere dayanarak hüküm kurulması yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır.

Sonuç olarak; sanığın cezalandırılması için hukuka uygun olarak elde edilmiş yeterli delil mevcut bulunmadığından sanığın beraati ve dolayısıyla yerel mahkeme hükmünün bu gerekçelerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/7792, Karar No: 2010/13446, Tarih: 19.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7792 E.  ,  2010/13446 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile .... vekili avukat .....; ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.12.2008 gün ve 178-397 sayılı hükmün Dairemizin 18.3.2010 tarih ve 7210-3587 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41402, Karar No: 2015/31852, Tarih: 04.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41402 E.  ,  2015/31852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2011/916-2013/613

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde temyiz eden davacı vekili avukat Kemal Koyuncu geldi. Davalı taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,F.. Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı tarafından 20.09.2011 tarihli yazısı ile kuruma fatura edilen hasta A.. B..a ait bir adet reçete ile ilgili,reçete arakasına atılan imzanın hasta veya yakınına ait olmadğı gerekçesiyle ,2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca ,47947,26 TL cezai şart uygulandığını,protokol gereği ilacı alan kişiye kimlik sorma yetki ve yükümlülüklerinin olmadığını belirterek hakkında uygulanan işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir. .

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde, Mahkemece, davanın reddine karar verildiğine göre, davada vekille temsil edilen davalı yararına, harca esas değer üzerinden, karar tarihinde yürürlükte olan 2013 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince5524,17.TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 440 TLmaktu  vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, davalı  yararına bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ:(1) nolu bentte belirtilen nedenle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2) nolu bentte belirtilen nedenle hükmün 4.maddesinin hükümden tamamen çıkartılarak yerine "Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince hesaplanan 5524,17 TL nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 25,20 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32976, Karar No: 2015/8190, Tarih: 02.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/32976 E.  ,  2015/8190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda imzaya itiraz ettiği, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen rapora dayalı olarak itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, alacaklı aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının; tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerinin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

İmza incelemesinde, öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçluların uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde ve mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celp edilip, ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu göz ardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).Somut olayda, alacaklı tarafından mukayeseye esas belge örneklerinin sunulduğu, ancak bu belge asılları getirtilmeden bilirkişi incelemesi yaptırıldığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi Levent Sabırlar tarafından düzenlenen 15.09.2014 tarihli raporun incelenmesinde; dosya içinde bulunan ... 8. Noterliği'nin 13.03.2009 tarih ve 04213 yevmiye numaralı sözleşme ile ...31. Noterliği'nin 17.06.2009 tarih ve 8508 yevmiye numaralı imza beyannamesinin bilirkişi tarafından mukayeseye esas alınmadığı görülmüştür. Bu nedenle anılan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde mahkemece alacaklı tarafından sunulan mukayeseye esas belgelerin, masrafı alacaklı tarafından karşılanmak suretiyle asılları getirtilip, bu belgeler ve dosya içinde bulunan diğer belgelerle birlikte dosyanın bilirkişiye tevdi edilip, imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15918, Karar No: 2012/17285, Tarih: 24.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15918 E.  ,  2012/17285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, davalının itirazının kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı adına icra müdürlüğüne itiraz, borçlu vekili tarafından yapılmış, icra dosyasında da davalı vekili olduğuna dair vekaletnamesinin bulunduğu görülmüştür. Mahkemece duruşma gün ve saatini bildirir tebligat ve hüküm tebliği davalı asile yapılmıştır. Tebligat Kanununun 11. maddesine göre vekille takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın da vekile tebliği gerekir. Borçlu asile tebligat yapılması taraf teşkilinin tamamlandığı sonucunu doğurmaz. Borçlu vekiline duruşma gününü bildirir tebligat yapıldıktan sonra, işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11221, Karar No: 2011/15195, Tarih: 21.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/11221 E.  ,  2011/15195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, fesih ihbarı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline ait binanın çatısının baz istasyonu kurulmak üzere davalı tarafından kiralandığını, sözleşmenin 25.6.2010 tarihinde sona erdiğini, bu tarihten itibaren süresiz hale gelen sözleşme uyarınca davalıya 19.4.2010 tarihinde feshi ihbar bildirimi yapıldığını, ne var ki davalının kiralananı tahliye etmediğini belirterek, davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, sözleşmenin 5 yıl süreyle yapıldığını, bu itibarla sözleşmein sona ermediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 25.6.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusunun, davacıya ait binanın çatısına kurulacak baz istasyonu için yer kirası olduğu anlaşılmaktadır. Sözleşmenin bu niteliğine göre olaya, Borçlar Kanunu’nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir. Sözleşmenin 5.maddesinde kiralananın dönem sonundan bir ay önce kiraçı tarafından uzatılmayacağı ihbar yoluyla bilirilmedikçe sözleşmenin aynı şartlarla bir yıl uzar." hükmü düzenlenmiştir. Davalı kiracı tarafından sözleşmenin 5.maddesi gereğince ihbarda bulunulmadığından ve bu hüküm davalı kiracıya verilen bir hak olduğundan sözleşmenin 1 yıl daha uzamış olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35921, Karar No: 2013/33077, Tarih: 30.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/35921 E.  ,  2013/33077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca 'kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına' çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde ''genel ve yardımcı hizmetler iş kolunda kamuya yararlı bir işte çalıştırılma yaptırımına çevrilmesine" karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin 12. parağrafından “genel ve yardımcı hizmetler iş kolunda“ ibaresinin hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2020/16362, Karar No: 2021/684, Tarih: 11.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16362 E.  ,  2021/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulüne karar verildikten sonra, yeniden yapılan yargılama sonunda hükümde değişiklik yapılmaması halinde hükmün onaylanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüt oluşturacak biçimde yeniden hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki “Sanık müdafiince sanık hakkında yapılan yargılamanın yenilenmesi ve mahkememizin 08.03.2012 tarih ve 2011/674 Esas- 2012/152 Karar sayılı ilamının iptaline ilişkin taleplerinin CMK'nin 323/1 maddesi uyarınca REDDİNE, Mahkememizin 08.03.2012 tarih ve 2011/674 Esas- 2012/152 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün AYNEN GEÇERLİ OLDUĞUNA,” ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine "Yargılamanın yenilenmesi talebinin 5271 sayılı CMK'nin 323/1. maddesi uyarınca esastan reddi ile hükümlü ... hakkında Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli, 2011/674 Esas ve 2012/152 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen ve temyizen onanarak kesinleşen hükmün ONAYLANMASINA," ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14592, Karar No: 2014/14285, Tarih: 16.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14592 E.  ,  2014/14285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/280362

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2011

NUMARASI : 2007/1058 (E) ve 2011/519 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenlerinin reddine,

Ancak;

Müştekinin olaydan sonra 18.03.2006 tarihinde kollukta alınan ifadesinde, yüzünü göremediği aracın arka sağ kapı camından sarkan bir şahıs tarafından çantası tutulup araç hareket edince de çantayı bırakmak zorunda kaldığını belirttiği, yine kolluk fezlekesinde belirtildiği üzere 06.07.2006 tarihinde müştekinin sanık K.. E..'ı kolundan çantasını çekip alan şahıs olarak fotoğrafından net teşhis ettiği, müştekinin kovuşturmada 07.07.2008 tarihli duruşmada sanığın dosyada mevcut fotoğrafı gösterildiğinde alınan beyanında ise, çantasını çeken şahsın yüzünü göremediğini, ancak başka bir şahıs olduğunu, sanığın aracı kullanan şahıs olduğunu belirttiği gibi sanığın ise suçlamayı reddettiğinin anlaşılması karşısında; müştekinin beyanlarındaki çelişkilerin giderilmesi ve fotoğraf teşhisine dayalı olarak mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle, müştekinin mümkün olması halinde sanıkla yüzleştirilmesi ve beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmesinden sonra müştekinin teşhis edip etmemesine göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık K.. E..'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4341, Karar No: 2010/1990, Tarih: 06.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4341 E.  ,  2010/1990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 212 parsel sayılı 32.800 m² yüzölçümündeki taşınmaz davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... ... miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın uzman bilirkişinin 27.11.2008 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 30.718,34 m² yüzölçümlü bölümünün ifrazı ile ayrı bir parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 2.081,66 m² yüzölçümlü bölümünün mezarlık vasfı ile davalı hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 212 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki uzman bilirkişinin 27.11.2008 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 30.718,34 m² yüzölçümlü bölümü üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, taraflar da yargılamada bir kayıt ve belgeye dayanmadıklarından uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur. Ne var ki zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir.

Öte yandan iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden dava ve temyize konu taşınmaz başında yapılan keşifte uzman ziraatçi bilirkişi hazır bulundurulduğu halde taşınmaz uzman ziraatçi bilirkişi ve mahkeme heyetiyle birlikte görülüp gözlenerek, mahkemenin gözlemi keşif

tutanağına aynen yansıtılmışsa da mahkemece yapılan gözlem ile uzman ziraat ve fen bilirkişilerinin raporları çelişmiştir. Bu nedenle hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin raporunu denetleme olanağı bulunamamıştır. Hal böyle olunca sözü edilen raporun yargı denetimine açık olmadığı kuşkusuzdur. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

tutanağına aynen yansıtılmışsa da mahkemece yapılan gözlem ile uzman ziraat ve fen bilirkişilerinin raporları çelişmiştir. Bu nedenle hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişinin raporunu denetleme olanağı bulunamamıştır. Hal böyle olunca sözü edilen raporun yargı denetimine açık olmadığı kuşkusuzdur. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler ile ve ziraat yüksek mühendisi ve ziraat mühendislerinden oluşan 3 kişilik uzman ziraatçi bilirkişi kurulu ile dinlenmeyen tutanak bilirkişilerinin tümü ve mahkemece re’sen seçilecek konusunda uzman bir fotoğrafçı hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava ve temyize konu taşınmaz mahkeme heyetiyle birlikte gezilip görülmeli ve gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu taşınmazda taş yada toprak unsurundan hangisinin galip olduğu duraksamasız belirlenmeli, dava konusu taşınmazın dıştan komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi de yapılmalı, bu olgular da keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, mahkeme heyeti ve uzman bilirkişi kurulu hazır olduğu halde taşınmazın fiziksel yapısını göstermeye elverişli gününü, ayını ve yılını gösterecek şekilde fotoğrafı çekilmeli, fotoğraf bizzat keşifte hazır bulunan hakim tarafından da çekildiği gün, ay ve yılı gösterecek biçimde onaylanmalı, tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı usulün 259.maddesi hükmü uyarınca dinlenerek varsa açık bir deyişle taşınmazın gözlemi sonucunda saptanan maddi, hukuki ve fiziki olgularla tespitte saptanan hukuki, maddi ve fiziksel olgular arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişi fen elemanından keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişi kurulundan ise mahkeme gözlemini aynen yansıtmaya elverişli, ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, önceki günlü hükmün dayanağı keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile uzman ziraat bilirkişisinin ibraz ettiği ve uzman bilirkişi kurulunun ibraz edeceği raporlar denetlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14, 17 ve 18.maddesi hükümleri eşliğinde sonucuna göre bir karar verilmelidir.