muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11039, Karar No: 2012/5801, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11039 E.  ,  2012/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Otom. Maden İnş Tic. Lted. Şti ve Yahya Benli vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık, oğullarının geçirdiği iş kazası sonucu %10.2 oranında işgöremez duruma gelmesi nedeniyle davacı anne ve babanın manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu ögretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması durumunda, onun (ana. baba. karı. koca gibi) çok yakınlarından birininde aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama sözkonusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararlarıda aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, 26/07/2006 tarihinde 15 yaşında olan davacıların oğlu Kenan’ın geçirdiği işkazası sonucu sağ el parmak uçlarının kaybı ile %10.2 oranında işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. İşgöremezlik oranı ve diğer kanıtlara göre Kenan ağır bir cismani zarara uğramamıştır. Hal böyle olunca davacıların ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkün değildir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle olayda uygun illiyet ve hukuka aykırılık bağı koşulları oluşmadığından davacı anne ve babanın manevi tazminat istemlerinin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, Davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27789, Karar No: 2013/9366, Tarih: 10.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27789 E.  ,  2013/9366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'nin mülkiyetinde bulunan taşınmazda, diğer davalı ... A.Ş tarafından inşaa edilen ... adlı projeden D.11 Blok 24 nolu bağımsız bölümü davalı bankadan kullandığı kredi ile satın aldığını, taşınmazı Eylül 2006'da teslim aldığını, kullanmaya başladığını, projenin reklam ve ilanlarında bildirilen vasıflara uygun olarak yapılmaması nedeniyle gizli ayıplı olduğunu ve taşınmazda değer kaybına neden olduğunu ileri sürerek, fazlaya dair hakkı saklı tutularak 5.000 TL.nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, eksik ifa nedeniyle dava ve ıslah dilekçesi gözetilerek davanın 10.001 TL yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, eksik ifa nedeniyle dava ve ıslah dilekçesi gözetilerek davanın 10.001 TL yönünden kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... ve ... A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ...’nin mülkiyetinde bulunan taşınmazda, diğer davalı ... AŞ tarafından inşa edilen ... adlı projeden D 11 Bloktaki daireyi, davalı Bankadan kullandığı kredi ile 10.3.2005 tarihinde satın aldığını, eylül 2006 tarihinde teslim alıp kullanmaya başladığını, projenin reklam ve ilanlarında bildirilen vasıflara uygun olarak yapılandırılmaması nedeniyle gizli ayıplı bulunduğunu ve değer kaybına sebebiyet verildiğini bildirerek değer kaybının tahsili için eldeki davayı açmıştır. Dava dilekçesinde; itenin genel çevre duvarları ve demir parmaklıklarının olmadığı, güvenlik sisteminin çalışmadığı, peyzaj işlerinin modern teknoloji ile yapılmadığı, çevresine 50.000 ağacın olmadığı, havuzların vaad edilen standartta olmadığı, yapılan okulun projenin adını taşımadığı, spor kompleksinin ve spor alanlarının kamuya açık hale getirildiği, bu suretle ilan ve bildirilen vasıfların dışında gizli ayıplı olarak yapılandırılması nedeniyle konutun değer kaybına uğradığını bildirerek ayıpların giderilmesini aksi halde değer kaybının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. avalılar, ayıplı imalat olmadığını, dava dilekçesinde bahsedildiği gibi vaadleri de bulunmadığını, kaldı ki davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunmuşlardır. Mahkemece aldırılan 16.8.2011 tarihli bilirkişi heyeti raporunda spor kompleksi ve spor alanlarının kamuya açık hale getirilmesinin, 10.001 TL değer azalmasına sebep olduğu belirtilmiştir. Mahkemece bu bilirkişi heyeti raporu esas alınarak, 10.001 TL değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Aynı projede daire satın alan kişinin açtığı benzer davada Hukuk Genel kurulunun 27.4.2011 tarihli ve 2011/13-4 esas 2011/230 karar sayılı ilamı ile spor komleksinin kamuya açık olmasının açık ayıp olduğu ve süresinde ayıp ihbarı yapılması gerektiği açıklanmıştır. Bu durumda mahkemece, davada dayanılan eksikliklerin açık ayıp olduğu ve süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 148.50 TL temyiz harcın istek halinde davalı ...'ye iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13153, Karar No: 2010/12987, Tarih: 05.07.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/13153 E.  ,  2010/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Asliye 16. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Memuriyet ünvanını kullanmak

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, Sağlık Bakanlığında atamadan sorumlu genel müdür yardımcısına kendisini istihbaratçı olarak tanıtıp, bir yakının tayini işi için aracılık yapmaktan ibaret eyleminde, memuriyete ait bir görevi yapmaya girişmemiş bulunması karşısında, 765 sayılı TCY.nın 252. maddesindeki suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden hükümlük kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1534, Karar No: 2019/3921, Tarih: 11.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1534 E.  ,  2019/3921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 05/03/2019 gün ve 2018/6091 E. - 2018/8241 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından, altı ayrı icra takip dosyasına yönelik itirazın iptali davası açılmış ve yargılama birlikte yapılmış ise de; her bir takip dosyasına yönelik açılan itirazın iptali istemi ayrı birer dava olup, usul ekonomisi yönünden tek dava dosyası üzerinden yargılamanın yapılmış olması, ayrı birer dava olmaları sonucunu değiştirmemektedir.

Her bir itirazın iptali davası yönünden karar düzeltmeye konu edilen miktarlar 15.910,00TL'sını geçmemektedir.

HUMK'nın değişik 440. maddesinin 3 numaralı fıkrasının ... numaralı bendine göre miktar veya değeri 15.910,00TL dan az olan davalara ait hükümlerin onanması ya da bozulmasına ilişkin hükümler hakkında karar düzeltme yoluna gidilemez.

Yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı düzeltme dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/06/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19565, Karar No: 2015/42838, Tarih: 07.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19565 E.  ,  2015/42838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/186118

MAHKEMESİ : İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2009

NUMARASI : 2009/252 (E) ve 2009/363 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın aşamalarda beyanında; mağdur Ferhat ve mağdurla aynı yaşlarda bulunan Murat Eke bulunduğu sırada, mağdur Ferhat ve yanındaki arkadaşı bir cep telefonu bulduklarını ve “bunu sana verelim, karşılığında bize para ver” dediklerini, Ferhat’ın babasıyla aralarında husumet olduğu için telefonu almak istemediğini, Yakup Eke’nin oğlu olan M. E. telefonun yengesine ait olduğunu, telefonun içine su kaçtığını, 3-4 kez tamir görmesine rağmen çalışmadığını, kendilerine harçlık vermem karşılığında bu telefonu bana vereceklerini, kendilerine 1.00’er TL para verdiğini, telefonu Murat Eke’den aldığını, herhangi bir zorlamada bulunmadığını, belirtmiş olmasına karşın;

Mağdur F.. S..'nin ise “Olay tarihinde abisinin cep telefonunu aldığını, yanında 2 yaşındaki kardeşinin de olduğunu, parka giderken sanık O.. O.. önlerine geçtiğini, “Ver telefonu bakıyım” dediğini, kendisinin vermediğini, yakasından tutarak, “Telefonu vermezsen seni ağaca asarım” dediğini, cep telefonunu elinden zorla aldığını, sonra 1.5 TL para vererek “git bakkaldan bir şey al, ben burada oturuyorum, 5 dakikalığına telefon bende” dediğini, bakkaldan bir şeyler alıp döndüğümde sanığın ayrıldığını, durumu önce evdekilere, sonra babası M.. S..’ye söylediğini, babasının da karakola şikayette bulunduğunu, karakola şikayette bulunduktan sonra cep telefonunu sanığın getirip annesine teslim ettiğini, fakat telefon bozuk olduğunu, söylediği,

Mağdur'un annesi olan tanık S. S.'nin 22.10.2009 tarihli oturumda; oğlu olan mağdur Ferhat'ın abisi Serhat'a ait telefonla evden ayrıldıktan geri geldiğinde, sanık Onur'un cep telefonunu müzik dinlemek ya da yüklemek için aldığını söylediği,

Dosya içinde bulunan 19.03.2009 tarihli Bilgi Teknolojileri ve İletişim Başkanlığı'nın 2009/080400 sayılı yazısına göre, suça konu cep telefona takılı 0539 447 65 81 nolu hat ile suç tarihi olan 08.10.2008 tarihi ile 15.10.2008 tarihleri arasında bir kullanım olmadığı;

Dosyanın içeriğinden B. S. iletişim kart vizitli olarak U. C. Ç. tarafından mağdurun babası M.. S..'ye Samsung E 250 marka cep telefonu satıldığı, dosyanın içeriğinden anlaşılmıştır.

Burada çözülmesi gereken konu suça konu cep telefonunun hangi cep telefonu olduğu konusudur.

Öncelikle suça konu telefonu satan U. C.'ın tanık olarak ifadesine başvurularak telefonu sattığında bir arızasının bulunup bulunmadığı, sorulup;

(357854019484376) İmei numaralı telefonun suç tarihinde hangi GSM hatları tarafından kullanıldığı tespit edilip, sonucuna delillerin bir bütün halinde değerlendirilip, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Öncelikle suça konu telefonu satan U. C.'ın tanık olarak ifadesine başvurularak telefonu sattığında bir arızasının bulunup bulunmadığı, sorulup;

(357854019484376) İmei numaralı telefonun suç tarihinde hangi GSM hatları tarafından kullanıldığı tespit edilip, sonucuna delillerin bir bütün halinde değerlendirilip, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. O.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10016, Karar No: 2020/7376, Tarih: 16.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/10016 E.  ,  2020/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Katılanlar ... ve ...’ın temyiz incelemesinde;

Hükümlerin 12/02/2015 tarihli oturumda katılanların yüzüne karşı verildiğinin anlaşılması karşısında temyiz süresinin tefhim ile başlayacağından, temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar ... ve ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ...’nün temyiz incelemesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmaması karşısında, hükümlerin verildiği 12/02/2015 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla duruşmada hazır bulunması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nün temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19283, Karar No: 2013/13807, Tarih: 04.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/19283 E.  ,  2013/13807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında ... uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasında ... uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir.

Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi ... etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin "5747 sayılı Yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçenin kurulduğu, 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri ile faaliyetlerine başladıkları, ihale işini oldukları Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçtiği, ancak Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan organizasyon çerçevesinde sözleşmenin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği" 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda "Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı Yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firma arasında halen geçerli olan ihale gereğince firma tarafından yapılacağı, Firma Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona ereceği” gerekçesi ile davanın iş akdinin 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.