muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7304, Karar No: 2009/611, Tarih: 06.02.2009

Sahtelik iddiasına gelince; gerek açılan ilk davada ve gerekse yargılamanın iadesi davasında hükme esas alınan 22.12.2000 ve 15.12.2002 tarihli senetlerin asılları sunulamamış olup 22.12.2000 tarihli senet fotokopisinde ...’in ismi yer almamaktadır. 15.12.2002 tarihli senet aslı da ibraz olunmamış, fotokopisi sunulan belgede ... ...’in isim ve imzası yer almaktadır. Ancak sözkonusu belgeler iade-i muhakeme isteyence inkâr edildiğinden sözkonusu belgelerin sıhhatinin tesbiti zorunlu bulunmaktadır. Fotokopi belgelerdeki imzaların sıhhatinin incelenmesi teknik açıdan mümkün olmadığından Yargıtay’ın istikrar kazanmış kararlarında da fotokopi belgelerdeki imzaların da incelenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Bu durumda dayanak senetlerin sıhhatinin belirlenmesi ancak belge asıllarının ibrazına bağlı olup, taraflar belge asıllarının kendilerinde olmadığını beyan ettiklerinden mahkemece, HUMK’nın 334. maddesi uyarınca belgede taraf diğer üçüncü kişilerin senet aslını ibraz etmeleri için mahkemece gerekli işlemin yapılması, senet asılları ibraz olunduğu takdirde aynı Kanunun 317. maddesi delaletiyle 308 ve 309. maddeleri uyarınca gerekli tetkikat ve gerektiğinde imza incelemesinin bilirkişi eliyle yaptırılması, inceleme sonunda belgedeki imzanın davacı ...’e ait olduğunun anlaşılması halinde iade-i muhakeme isteminin reddine karar verilmesi aksi takdirde şimdiki gibi iade talebinin kabulüyle arsa sahibince açılan davanın reddi cihetine gidilmelidir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca kabulüyle hükmün iade-i muhakeme davalısı Nurittin Uzer yararına BOZULMASINA, 550,00 TL duruşma vekillik ücretinin davacı ... ...’den alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı Nurittin Uzer’e verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 06.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14281, Karar No: 2014/7689, Tarih: 16.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14281 E.  ,  2014/7689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyizine göre yapılan incemede ise;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesince verilen önleme arama kararına istinaden karayolunda aracıyla seyreden sanığın aracında arama yapılmış ve kaçak olduğu değerlendirilen 20 karton sigara bulunmuştur.

Dosyada bir örneği bulunan Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 14.01.2009 tarihli arama kararı; "Milli güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah patlayıcı madde ve eşyanın tespiti amacıyla, kararda belirtilen yollarda 24 saat esasına göre 5607 sayılı Kaçakçılıkla mücadele kanununun 9.maddesi ve 5271 sayılı kanunun 119 ve 127 maddeleri kapsamında şahıslar ve araçlar üzerinde 12.12.2009 ile 22.12.2009 tarihleri arasında ÖNLEME ARAMA KARARI İZNİ verilmiştir." biçimindedir.

Bu karara istinaden sanığın aracında arama yapılmış ve sözü edilen sigara ele geçirilmiş yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

Bu karara istinaden sanığın aracında arama yapılmış ve sözü edilen sigara ele geçirilmiş yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz" hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116 maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi de konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda aramanın hakim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde C.savcısmın yazılı emri ile yapılabileceği biçimindedir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu’nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu’nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Dosyada mevcut önleme arama kararında ki gerekçeler, kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 12.12.2009-22.12.2009 tarihleri arasında 11 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul şüphe ve sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olup, somut gerekçeden yoksun bulunmaları yanında şehir genelinde ve girişlerinde 11 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni, yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyet gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı ve önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden mahkemenin sözü edilen kararında; genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçe gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ve sürelerle tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Yukarıda gerekçeleri belirtildiği üzere, hakim kararına bile dayansa, hukuka aykırı biçimde verilen önleme arama kararına dayanarak yapılan arama sonucu ele geçen eşya hukuka aykırı delil niteliğinde kabul edilmesi zorunlu olup, ele geçirilen sigaraların kaçak olduğu sabit olsa dahi Anayasa’nın 38/6, 5271 sayılı Yasa’nın 206/2-a, 217/2, 230/1 .madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanık aşamalardaki savunmalarında, sözü edilen sigaraları ticari amaçla satın aldığını söylememiştir.

Sanığın sigaraları ticari amaçla bulundurduğunu gösteren ve mahkumiyetlerini gerektiren delil mevcut olmadığı gibi mahkemece sanığın eyleminin neden ticari kabul edildiğinin gerekçeside gösterilmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralara ve bunlar üzerinde yapılan incelemeye dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanık aşamalardaki savunmalarında, sözü edilen sigaraları ticari amaçla satın aldığını söylememiştir.

Sanığın sigaraları ticari amaçla bulundurduğunu gösteren ve mahkumiyetlerini gerektiren delil mevcut olmadığı gibi mahkemece sanığın eyleminin neden ticari kabul edildiğinin gerekçeside gösterilmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralara ve bunlar üzerinde yapılan incelemeye dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Mahkeme kararının, yukarıda belirtilen gerekçelerle bozulması düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun düzelterek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2009/3742, Karar No: 2010/9672, Tarih: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3742 E.  ,  2010/9672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.12.2008 tarih ve 2007/686 - 2008/672 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ve davalının dava dışı ... Nak. Sebze Meyve Gıda İnş.San.Tic.Ltd.Şti.'nin eşit hisseli ortakları olduğunu, ortaklar kurulu kararıyla, her iki ortağın şirket müdürü olarak şirketi müşterek imza ile temsil ve ilzam etmesinin kararlaştırılmasına rağmen davalının tek imzayla muvazalı şekilde şirketi borçlandırdığını ileri sürerek, davalının şirket müdürlüğünden azlini talep ve dava etmiş, 19.06.2008 tarihli ıslahla, şirketin fesih ve tasfiyesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında soruşturma dosyaları bulunduğu, bu nedenle şirket ortakları arasında güvenin sarsıldığı, kendilerinden ortaklığın devamının beklenemeyeceği bu durumun davacı lehine haklı sebep oluşturduğu gerekçesiyle ... Nak. Sebze Meyve Gıda İnş.San.Tic.Ltd.Şti.'nin TTK' nun 549/4. maddesi uyarınca fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava, ıslah edilmiş haliyle tarafların ortağı bulunduğu ... Nak. sebze Meyve Gıda İnş.San.Tic.Ltd.Şti.’nin fesih ve tasfiyesine ilişkin olup, mahkemece şirketin feshine dayanak yapılan husus, taraflar arasındaki geçimsizliktir. Mahkeme bu gerekçeyle şirketin fesih ve tasfiyesine karar vermiş ise de, dosyaya karar sonrası ibraz edilen Antalya 15. Noterliği'nin 09.12.2009 tarih ve 20588 yevmiye numaralı ‘Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi’ ve aynı tarihli 2009/1 numaralı ortaklar kurulu kararından, davacının karar sonrasında şirketteki payının tamamını dava dışı kişiye devrettiği, devrin ortaklar kurulu kararıyla kabul edildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilecek ise de, bu tür davalarda, fesih ve tasfiye isteyen ortağın ortaklığının dava süresince devam etmesi gerekmektedir. Bu husus mahkemece re’sen dikkate alınmalıdır. O halde, mahkemece öncelikle, devir hususunun TTK’nun 520. maddesi gereğince tamamlanıp tamamlanmadığı araştırılmalı, devir hususu tamamlanmışsa fesih dayanağının ortadan kalkacağı dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Zira, ticaret şirketlerinde asıl olanın şirketlerin amaçlarına ulaşıncaya kadar ticari faaliyetlerine devam etmesidir. Devir hususu tamamlanmış ise, devir suretiyle anlaşmazlık sona ermiş olacağından, karar sonrası ortaya çıkan durumun değerlendirilmesi için, yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21251, Karar No: 2012/25269, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21251 E.  ,  2012/25269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7748, Karar No: 2021/6881, Tarih: 21.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7748 E.  ,  2021/6881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 18.06.2014 tarih ve 2014-A-2555/26 sayılı vergi suçu raporu ve 26.06.2014 tarihli komisyon mütalaasına uygun olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 19.11.2014 tarih ve 2014/474 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” suçlarından dava açıldığı halde “sahte fatura kullanma” suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçtan zamanaşımı süresi içinde mahallinde hüküm kurulabilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin yetkilisi olduğunu, ancak fiilen işleten kişinin ... olduğunu ve bütün işlemleri bu kişinin yaptığını, şirketin işleyişi ve sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanık hakkında tefecilik suçundan Suruç Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, Mahkemenin 2014/615 Esas ve 2015/626 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine, ... hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verdiğinin anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) ... hakkında tefecilik suçundan yapılan suç duyurusu akıbetinin araştırılarak, delil olabilecek belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

2) Vergi denetmenine beyanda bulunan kredi kartı sahiplerinin kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilerek duruşmada tanık olarak dinlenmesi, kredi kartlarıyla gerçek alışveriş yapıp yapmadıklarının ve bu esnada muhatap oldukları kişinin kim olduğunun sorulması,

3) Fatura asıllarının temin edilerek sanığa gösterilmesi, yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ...’in tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

4) ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

5) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

5) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

6) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19661, Karar No: 2006/22976, Tarih: 05.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19661 E.  ,  2006/22976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120.YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4914, Karar No: 2012/8453, Tarih: 06.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/4914 E.  ,  2012/8453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalılardan ...'e hükmün tebliğ edilmediği konsolosluk tarafından bildirilmiştir.Tebligat Kanunun'da 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesi, T.K.'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) T.K.'nun 35/2. maddesi hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.Gerekçeli karar tebliği, davalılardan ...'e Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış olup, tebligat 6099 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür.Yine davalılardan ...'e çıkarılan gerekçeli kararın tebliğine ilişkin evrakın, Tebligat Kanunu 21 maddesine ve tüzüğün 28. maddesine aykırı olarak komşu ad imzasını içermediği gibi hangi kapı nosundaki komşudan bilgi alındığı da net olmadığından bu haliyle usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Gerekçeli kararın adı geçen davalılar ..., ... ve ...'e kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine usulünce tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenilmesi, akabinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.