muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3238, Karar No: 2018/5896, Tarih: 02.07.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3238 E.  ,  2018/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Av.... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Av.... aralarındaki tespit davası hakkında ... 1. İş Mahkemesince verilen 10/09/2015 gün ve 2014/472 Esas, 2015/413 Karar sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 22/06/2016 gün ve 2015/19355 Esas, 2016/11325 Karar sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davalı Kurum vekili 25.04.2017 tarihli dilekçe ile Dairemizin 22.09.2016 Tarih ve 2015/19355 E, 2016/11325 K sayılı onama kararında maddi hata olduğunu belirterek maddi hatanın giderilmesini istemiştir.

İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8/3. maddesi gereğince iş mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; hukuki değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay, bugüne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2002/10-895 E ve 2002/838 K, 2003/21-425 E ve 2003/441 K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki; Yargıtay, bugüne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2002/10-895 E ve 2002/838 K, 2003/21-425 E ve 2003/441 K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, daha önce Dairemizce yapılan incelemede; dosya kapsamında, davalı Kurum tarafından davacının yaşlılık aylığından 01.01.2005 – 30.12.2011 tarihleri arasında yapıldığı iddia edilen SGDP kesintilerine dair açık döküm bulunmadığı, davalı Kurum tarafından da davacının yaşlılık aylığından bu tarihler arasında kesinti yapılmadığının bildirildiği, davacının yaşlılık aylığından yapıldığı bildirilen kesintilerin ise hangi döneme ait olduğunun açıkça bildirilmediği, ayrıca; iş bu dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunun 3. sayfasında yapılan hesaplamaların da davacının aynı durumda olan eşi ...tarafından açılan davada aynı bilirkişi tarafından düzenlenen raporun 3. sayfasına ait olduğu, UYAP üzerinden yapılan incelemede bu hususun açıkça görüldüğü anlaşıldığından, Dairemiz kararında maddi hata bulunduğu anlaşılmakla; Dairemizin 22.09.2016 Tarih ve 2015/19355 E, 2016/11325 K sayılı onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

1- Dava; davacının yaşlılık aylığından 01.01.2005 – 30.12.2011 tarihleri arasında fazla ve yersiz alınan sosyal güvenlik destek primlerinin yasal faizi ile iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; 28.12.2004 – 07.11.2008 tarihleri arasında davacının yaşlılık aylığından kesilen 3.051,40 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ortağı olduğu...ve İht. Mad. Teks. Day. Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti.'nin, 28.12.2004 tarihinde tescil edilen 28.12.2004 tarihli ve 11 sayılı ortaklar kurulu kararı ile feshedildiği, ancak daha sonra; ... ASTM'nin 27.06.2008 tarihinde kesinleşen 30.04.2008 tarih ve 2007/235 E, 2008/132 K sayılı kararı ile söz konusu şirketin 07.11.2008 tarihi itibariyle ihya edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda ise; her ne kadar davacının talep ettiği dönemde sosyal güvenlik destek priminden sorumlu olmadığı anlaşılmaktaysa da; davacının yaşlılık aylığından, talep edilen döneme ilişkin SGDP borcu için kesinti yapılıp yapılmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun 3. sayfasının davacının aynı şekilde dava açan eşi ...hakkında düzenlenen bilirkişi raporuna ait olduğu dikkate alınmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda ise; her ne kadar davacının talep ettiği dönemde sosyal güvenlik destek priminden sorumlu olmadığı anlaşılmaktaysa da; davacının yaşlılık aylığından, talep edilen döneme ilişkin SGDP borcu için kesinti yapılıp yapılmadığı açıklığa kavuşturulmadan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun 3. sayfasının davacının aynı şekilde dava açan eşi ...hakkında düzenlenen bilirkişi raporuna ait olduğu dikkate alınmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı Kurum'dan; davacının talep ettiği döneme ilişkin olarak davacının yaşlılık aylığından SGDP kesilip kesilmediğini, davacının yaşlılık aylığından kesilen SGDP'lerin hangilerinin hangi döneme ilişkin borca ait olduğunun açıkça ve tek tek bildirmesini istemek ve gelen yazı cevabına göre gerek görülür ise bilirkişi incelemesi yaptırılarak varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece söz konusu fiili ve hukuki gerçekler dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5903, Karar No: 2023/12003, Tarih: 28.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5903 E.  ,  2023/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2237 E., 2022/856 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/288 E., 2021/801 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından maddi ve manevi tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 13.09.2017 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalının ... Organize Sanayi Bölgesinde bulunan fabrikasında işçi olarak çalışırken 23.05.2014 tarihinde ayağının makineye sıkışması sonucu iş kazası geçirmiş olduğunu, kaza sonucunda sol ayak bileğinde açık kırıklar ve tendon kesisi meydana geldiğini, müvekkilinin halen tedavilerinin devam ettiğini, bu konuda Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturma yapılmış fakat dosyada kaza tutanağı, ifade tutanağı ve buna ilişkin usulü işlemlerin birçoğunun yapılmadığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 200,000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiş, yargılamanın devamında maddi tazminat istemini 27.07.2021 tarihli dilekçesiyle 193.494,69 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş kazasının gerçekleşmesinde kusurunun bulunmadığını, davacının eloksal bölümünde malzemenin yönünü değiştirme ve fırçalama işini yapmakta iken kendi bulunduğu alan ile ilgisi olmayan tavan vincinin üzerine geldiğini düşünerek polisaj makinesi arkasına geçip ayağını sıkıştırması neticesinde kazanın meydana geldiğini, davacının polisaj makinesinin arkasına geçmemesi gerekirken geçmiş olması nedeniyle tam kusurlu olduğunu, illiyet bağının davacı eylemi ile kesildiğini, sürekli iş göremezlik oranını kabul etmediklerini, Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davacının çalışamadığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davacının maddi isteminin neye ilişkin olduğunun açıklatılması gerektiğini, davanın sigorta şirketine ihbarı gerektiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davacı 23.05.2014 tarihinde eloksal bölümünde polisanj bandı üzerinde çubuk malzemelerinin dizilmesi ve parlatılmasını sağlamak üzere uçlarından döndürme işleminin yaptığı sırada yakınında arkadışının kumanda ettiği malzeme yüklü vincin kendi üzerine doğru gelidği görüp irkilerek polisaj bantları araısndaki boşluktan arkaya geçmesi sonucu sol ayağını polisaj makinesini hareketini sağlayan dinamonun dönen aksamı ile profil demir arasına sol ayağının sıkışması ile iş kazası geçirmiştir. SGK tarafından sürekli iş göremezlik oranı %32,2 olarak ve kusur oranı ise işverenin %100 olarak kusurlu olduğu bildirilmiştir. Adli tıp kurumu 3. İhtisas kurulu maluliyet oranını %32,2 olarak bildirmiştir. 07.10.2019 tarihinde alınan kusur raporunda işverene %80, işçinin %20 kusurlu olduğu , 25.03.2021 tarihli kusur raporunda işverenin %80, işçinin %20 kusurlu olduğu bildirilmiştir. 16.07.2021 havale tarihli hesap bilirkşii raporunda davacının 194.494,69 TL maddi zararının olduğu tespit edildiğinden bu maddi tazminat miktarı ile davacının kazayı geçirdiği tarihte 44 yaşında olması, sürekli iş göremezlik oranı, kazanın şekli, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında 120.000,00 TL manevi tazminat talebinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Müvekkili şirket nezdinde iş güvenliği kurulu bulunduğunu ve tüm işçilerine gerekli eğitim ve destek hizmetinin verildiğini, çalışma alanında da her türlü güvenlik tedbirinin alındığını, gerekli koruyucu ekipmanların işçilere verildiğini ancak belirtilen hususlara rağmen dosya kapsamındaki raporu alınan bilirkişi heyetinin taraflarına kusur isnat ettiğini, dava konusu kazanın davacının dikkatsizliği nedeni ile olduğunu zira davacının kendi alanıyla ilgili olmadığı halde polisaj makinasının geçilmemesi gereken arka kısmına geçerek ayağını makineye sıkıştırdığını, davacıya işe başlamadan önce işbaşı eğitimi verildiğini, kendisine kişisel koruyucu malzemelerin teslim edildiğini, bunlara rağmen müvekkili şirkete %80 kusur atfedildiğini, tecrübeli işçi olan davacıya %20 kusur izafe edilmesini kabul etmediklerini, öte yandan dava konusu olayda kaza tarihinin 23.05.2014 tarihi olduğunu, bu tarih itibarıyla maluliyet tespit işlemleri yönetmeliğine göre düzenlenecek raporun hükme esas alınabileceğini, bu yönetmelik hükümlerine göre SGK mevzuatı gereği ATK tarafından bu yönetmelik hükümlerine göre rapor düzenlenmesi olasılığının bulunmadığının bildirilmesi durumunda ise bu dönemde yürürlükte bulunan 30.03.2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre göre düzenlenecek raporun hükme esas alınmasının Yargıtay ve Adana Bölge Adliye Mahkeme'nin yerleşik içtihatları gereği olduğunu, dava dosyasında bulunan ... ATK. 3. İhtisas Kurulunun 16.03.2021 tarihli raporunda ise kaza tarihi itibarıyla yürürlükte olmayan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre davacı yanın kazaya bağlı kalıcı maluliyet oranının %32,2 olarak belirlediğini, bu nedenle dosya içerisine alınan maluliyet raporu kaza tarihi itibarıyla yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine göre düzenlenmediğinden işbu raporun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, öte yandan yerel mahkemenin 120.000,00 TL gibi çok fahiş bir manevi tazminat miktarına hükmettiğini, manevi tazminatın asla bir zenginleşme aracı olamayacağını, günümüz ekonomik şartlarında işbu rakamın müvekkili şirkete büyük külfet olup ölçülülük ilkesine de aykırı olduğunu beyanla eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davacı davalıya ait işyerinde çalıştığı sırada ayağının makineye sıkışması sonucu yaralanmış, SGK Başkanlığı ünite kararı ile olayın iş kazası olduğu tespit edilmiştir. Yine Sosyal Güvenlik Kurumunun 05.06.2018 tarihli inceleme raporu ile olayın iş kazası olduğu, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin %100 kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece alınan 07.10.2019 ve 25.03.2021 tarihli kusur raporlarında %80 işveren davalının, %20 davacı işçinin kusurlu olduğu tespit edilmiş, mahkemece davalının %80 kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Kusur dağılımının tanık beyanları ile dosya kapsamına göre olayın oluş şekline uygun olduğu, raporun kaza tarihi itibarı ile uygulanması gerekli Kanun hükümleri irdelenerek düzenlendiği, heyette bulunan bilirkişilerin, iş kazasının meydana geldiği alandan ve işçi sağlığı ve iş güvenliği uzmanlarından seçildikleri, raporların gerekçeli, hüküm tesisine elverişli ve yeterli olduğu, kusur oranlarının dayanakları belirtilmek suretiyle tespit edildiği anlaşıldığından davalı vekilinin kusur oranlarına yönelik itirazı yerinde görülmemiştir. Dosyadaki evraka göre, 10.08.2017 tarihli SGK sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin rapor ile davacıdaki sürekli iş göremezlik oranının %32,2 olarak tespit edildiği, itiraz üzerine Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulundan sürekli iş göremezlik raporu alınmasına karar verildiği, 12.02.2018 tarihli karar ile Yüksek Sağlık Kurulu tarafından da Çalışma ve Meslekte Kazanma Güç Kaybının %32,2 olarak tespit edildiği, davalının itirazı üzerine Adli Tıp 3. İhtisas Dairesinin 04.11.2020 tarihinde aynı yönde karar verildiği, Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp İhtisas Dairesi kararları arasında çelişki bulunmadığı, davacının sürekli iş göremezlik oranının kesinleştiğinin anlaşıldığı, davalının istinaf talepleri isabetsiz olup tarafların iddia ve savunmalarına, dosya kapsamına, hükmün dayandığı deliller ve kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine göre davalı tarafından yapılan istinaf taleplerinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İş sağlığı ve güvenliği tedbirleri alındığı, iş başı eğitimi verildiği ve dahi kişisel koruyucu donanım teslimi yapıldığı açık olmasına karşın müvekkiline %80 kusur izafe edilmesinin hatalı olduğunu, davacının tecrübeli işçi olduğu görevinin eloksal bölümünde malzemenin yönünü değiştirmekten ibaret olmasına rağmen kendi insiyatifi ile polisaj makinasının arkasına geçmekle kazanın oluşumuna sebebiyet verdiği, müvekkilin hiçbir kusurunun olmadığından davanın reddi gerektiğini, kaza tarihinde yürürlükte olmayan 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre sürekli iş göremezlik oranı tespitinin hatalı olduğunu yürürlükte olan 30.03.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Özürlülük Ölçü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkındaki Yönetmelik hükümlerinin gözetilmediğini, maddi tazminat hesabının sürekli iş göremezlik oranının hatalı tespiti nedeniyle hatalı olduğunu, günümüz ekonomik şartlarında işbu rakam müvekkil şirkete büyük külfet olup ölçülülük ilkesine de aykırıdır. Kazanın oluşumunda kusuru bulunan davacı lehine 120.000,00 TL.gibi büyük miktarlı manevi tazminata hükmedilmesi hakkaniyete aykırıdır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Tazminat sorumluluğu ve miktarının tespiti" açısından iş kazasının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci ve 114 üncü maddesi delaletiyle 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri, "olayın iş kazası olarak tespiti, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile iş kazasının SGK yönünden sonuçları" açısından 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20, 21, 95 inci maddeleri ile Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 28.06.1976 gün, 1976/6-4 sayılı Kararı, "İş Sağlığı ve Güvenliğine ilişkin alınacak tedbirler" açısından iş kazasının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunun 77 nci maddesi ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri, "usuli kazanılmış hak" açısından 04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı ve 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararlarıdır.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının karşılanmış olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Aşağıda dökümü yapılan onama harcından davalı tarafından yatırılan peşin harcın mahsubuyla bakiyesinin davalıdan tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10420, Karar No: 2017/17194, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10420 E.  ,  2017/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.