muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/38210, Karar No: 2017/16809, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38210 E.  ,  2017/16809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21551, Karar No: 2017/10009, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21551 E.  ,  2017/10009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4219, Karar No: 2022/4461, Tarih: 07.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4219 E.  ,  2022/4461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2016 tarih, 2014/ 12-13 Esas, 2016/424 Karar sayılı ilamı ile 09.02.2016 tarih 2014/12-67 Esas 2016/45 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere; Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinde yayaların karşıdan karşıya nereden ve nasıl geçecekleri, karayollarında nasıl hareket edecekleri, ilk geçiş hakkının kime ait olduğu gibi hususlar kanuni düzenleme ile açıklanmak suretiyle yayalar da dahil olmak üzere herkesin uymakla yükümlü olduğu hükümler oluşturulmuş, karayolu trafiği için belirlenmiş olan bu kurallardan en az birini ihlal ederek trafik kazasına neden olan yayanın da cezai sorumluluğu bulunduğundan,

Yaya olan sanığın olay günü, saat 21:27 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatmanın olduğu, tek yönlü, 10.7 m genişliğinde, asfalt kaplama, düz ve eğimsiz yol üzerinde bulunan üç yönlü (T) kavşakta, kamera görüntülerinden yaya olan sanığın kendisine göre yaya geçidinin 1-2 metre sağından, kavşak başından yola girdiği, ölen motosiklet sürücüsünün yaya geçidini geçtikten sonra kavşağa giriş yaptığı sırada, kavşak içindeki yayaya çarparak savrulduğu ve motosikletten düşerek öldüğü olayda; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 07.01.2016 tarihli olay yeri kamera görüntülerinin izlenmesi neticesinde “yaya ...’ın yaya geçidinin çok yakınından yolun karşısına geçmek için kavşağa girdiği, yaya geçidini kullanmadığı, karşıya geçmek için her ne kadar yaya geçidi mahallinden yola girmiş ise de gelen aracın hız ve mesafesini dikkate almayı kendi can güvenliğini tehlikeye attığı ve korunma tedbiri almadığı anlaşılmakla dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle meydana gelen olayda tali kusurludur.” olduğu yönündeki raporun oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın olay nedeniyle ağır yaralandığına, ATK kusur raporunda kendi hayatını tehlikeye atarak yola girmesi nedeni ile tali kusurlu bulunduğuna, ölen motosiklet sürücüsünün yaya geçidine yaklaşırken hızını azaltmaması nedeni ile tam kusurlu olduğuna; katılan ekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8675, Karar No: 2021/6674, Tarih: 01.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/8675 E.  ,  2021/6674 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : EREĞLİ (KONYA) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanık hakkında yapılan soruşturma sonunda, Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09.12.2014 tarihli 2014/2221 soruşturma ve 2014/18 karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, sanığın kendisine yüklenen yükümlülükleri ihlal ettiği gerekçesiyle Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2015 tarihli ve 2015/893 esas sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine;

Mahkemece, Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından suça sürüklenen çocuk hakkında 09.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve söz konusu karar CMK'nın 171. maddesi gereğince itiraza tabi olmasına rağmen söz konusu karar suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı tanınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen denetimin infazı için evrakların Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği daha sonra ise suça sürüklenen çocuk hakkında denetimi ihlal ettiği iddiasıyla iddianame tanzim edildiği anlaşılmakla, henüz usulüne uygun verilmiş ve kesinleşmiş bir denetim kararı olmadan suça sürüklenen çocuğun denetimi ihlal etmiş olacağı kabul edilemeyeceğinden ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında Cumhuriyet Başsavcılıklarınca verilen erteleme kararının bir kovuşturma şartı olduğundan ve bu haliyle kovuşturma şartının gerçekleşmemiş olduğu anlaşıldığından CMK'nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine ve sanık hakkında yeniden denetimli serbestlik işlemleri yapılması için takdiri Cumhuriyet Savcılığında olmak üzere karar örneği ile birlikte yazı yazılmasına karar verildiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri ugulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4651, Karar No: 2015/2467, Tarih: 24.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/4651 E.  ,  2015/2467 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/10/2013 tarih ve 2012/276-2013/253 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24/02/2015 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 4 ortağından biri olduğunu, her ortak %25 paya sahip iken ortaklardan ...’ın %25’lik payını noterde düzenlenen sözleşme ile diğer ortak ...’ye devrettiğini, müvekkili dışındaki 2 ortak ...ve ...’nın bir araya gelerek 04.09.2012 tarih ve 2012/01 sayılı ortaklar kurul kararı ile hisse devir sözleşmenin kabulüne, pay defterine işlenmesine ve ortaklardan ...’nin 20 yıl süre ile şirketi temsile yetkili kılınmasına karar verdiklerini, alınan kararların TTK’nun 616/1-g ve b bentlerine ve 617/3.fıkrasına aykırı olduğunu, ortaklar kurulunun toplantıya çağrılması konusunda gündem düzenlenmeden, ortaklara çağrı ve ilan yapılmadan, çağrısız toplantı usullerine de uyulmadan yapılan toplantıda alınan kararların TTK’nun 622 madde yollamasıyla TTK’nun 447 maddesine göre butlan ile malul olduğunu ileri sürerek, dava konusu ortaklar kurulunda alınan karaların ipt...ni talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının toplantıda hazır olduğu halde toplantıda alınan kararları sırf bu davayı açmak amacıyla imzalamadığını, çağrı usulsüzlüğünün tek başına iptal nedeni olamayacağını, kararların %75 pay sahibi ortaklar tarafından alındığını, alınan kararların kanun ve anasözleşmeye aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Davalı vekili, davacının toplantıda hazır olduğu halde toplantıda alınan kararları sırf bu davayı açmak amacıyla imzalamadığını, çağrı usulsüzlüğünün tek başına iptal nedeni olamayacağını, kararların %75 pay sahibi ortaklar tarafından alındığını, alınan kararların kanun ve anasözleşmeye aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin toplantıya davet konusunda davacıya usulünce yapılmış bir tebliğ belgesi sunamadığı gibi yasa ve anasözleşme hükmü uyarınca toplantı ve gündemin ilan edildiğine dair delil de bildirmediği, davacının toplantıda hazır olduğu halde tutanağı imzalamadığı yolundaki savunmanın da kanıtlanamadığı, şirket anasözleşmenin 14 maddesinde pay devrinin pay defterine kaydı için ortakların en az ¾’nün devre muvafakat etmesi ve bu ortakların esas sermayenin en az ¾ sahip olmaları şart koşulduğundan devre muvafakat eden ortaklar ... ve ...’nin payları toplamı ¾ oluşturmakta ise de devir sonrası 3 kişi kalan ortaklıkta 2 kişinin muvafakatının esas sözleşmede belirtilen ortakların ¾ ünün devre muvafakat şartını karşılamadığı, pay devrinin kabulü konusunda alınan kararın anasözleşmenin 14 maddesine aykırı olduğu, davalı şirket davacının toplantıda hazır bulunduğunu ispatlayamadığından toplantının çağrısız bir genel kurul olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, alınan kararlarda davacının imzası bulunmadığından ortaklardan ...’nin 20 yıl süreyle müdür seçilmesine dair kararın da ipt... gerektiği kanaatiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava limited şirket ortaklar kurulu kararlarının ipt... istemine ilişkindir. Davacı vekili, davalı şirketin 04.09.2012 tarihli ortaklar kurul toplantısında alınan kararların ipt...ni istemiştir. Davalı şirket, davacı Gökhan Paşaoğlu, dava dışı Muharrem Murat Yıldırım, ... ve ... ... olmak üzere 4 ortaklı iken ortaklardan Muharrem Murat Yıldırım’ın sahip olduğu %25 hissenin diğer ortak ... ...’a devri konusunda Beyoğlu 40. Noterliği 04.09.2012 tarihli hisse devir sözleşmesi düzenlenmiştir. Dava konusu ortaklar kurul toplantısında bu devrin kabulü ve pay defterine işlenmesi ile ortaklardan ... ...’ın 20 yıl süreyle müdür atanması kararları alınmıştır. Söz konusu toplantıya ortaklardan ... ... ve ... katılmıştır. Mahkemece, dava dışı Muharrem Murat Yıldırım’ın hissesinin diğer ortak ...’ye devri konusunda alınan kararla ilgili olarak yapılan değerlendirmede, “şirket anasözleşmenin 14 maddesinde pay devrinin pay defterine kaydı için ortakların en az ¾’nün devre muvafakat etmesi ve bu ortakların esas sermayenin en az ¾ sahip olmaları şart koşulduğu, devre muvafakat eden ortaklar ... ve ...’nin payları toplamının ¾ oluşturduğu fakat devir sonrası 3 kişi kalan ortaklıkta 2 kişinin muvafakatının esas sözleşmede belirtilen ortakların ¾ ünün devre muvafakat şartını karşılamadığı” belirtilmiş ise de dava konusu ortaklar kurul toplantısının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK’nun 595/2. maddesinde “Şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemişse, esas sermaye payının devri için, ortaklar genel kurulunun onayı şarttır. Devir bu onayla geçerli olur.” hükmü düzenlenmiştir. Anılan hüküm karşısında Muharrem Murat Yıldırımın hisse devri henüz genel kurulda onaylanmadığı için şirket halen 4 ortaklı olup mahkemenin kabulünün aksine anasözleşmede öngörülen ortak ve sermaye bakımından ¾ nisap gerçekleşmemiştir. Ancak dava konusu genel kurul çağrısız yapılmış olup davacı ve dava dışı Muharrem Murat Yıldırım genel kurula katılmadığı için ortaklardan ...’in 20 yıllığına müdür seçilmesi kararı gibi hisse devrinin kabulüne ilişkin karar da yok hükmünde olduğundan sonucu itibariyle doğru olan hükmün HMK’nun 370/4 (1086 sayılı HUMK'nın 438/son) maddesi gereğince değişik bu gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8443, Karar No: 2013/24158, Tarih: 12.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/8443 E.  ,  2013/24158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :2007/463-2012/400

Dava, kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı ... (Mustafa oğlu 1958 doğumlu Adıyaman ili Besni İlçesi Doğankaya Köyü nüfusuna kayıtlı), davalı Kurum kayıtlarında “7436828 sicil nolu, Besni İlçesi ..... nüfusuna kayıtlı ...... doğumlu ......oğlu ...” olarak geçen şahsın kendisi ile aynı kişi olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkeme, davacının SGK tutanaklarındaki tespit talebinin kabul edilebilmesi için en kuvvetli ispat olabilecek 01.08.1972 tarihli işe giriş bildirgesindeki sigortalı imzası üzerinde yapılan adli tıp incelemesinde imzanın davacıya ait olmadığının belirtildiği ve davacı tarafından gösterilen diğer delillerin de bunun aksini yeterince ispatlayamamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

İncelenen dosyada, 01.08.1972 tarihli işe giriş bildirgesindeki sigortalı imzasının kendisine ait olduğu yönünde bir iddiası veya kabulü bulunmayan davacının 18.12.2012 tarihli temyiz dilekçesinde ''..işe giriş bildirgeleri bizim tarafımızdan değil işveren tarafından doldurulmaktaydı. Ben bu bildirgeye hiçbir zaman imza atmadım.'' şeklinde beyanda bulunmuş olması, Besni İlçe Nüfus Müdürlüğünün 17.04.2009 tarihli yazı cevabında ''1954 doğumlu Mustafa oğlu ...'' isimli bir şahsın kaydına rastlanmadığının bildirilmiş olması, Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan araştırma sonucunda düzenlenen 31.12.2007 tarihli tutanak içeriği, Mahkemece dinlenen bordro tanığı..... ve tanık ......in anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, davalı Kurum kayıtlarında “7436828 sicil nolu, Besni İlçesi ..... nüfusuna kayıtlı 1954 doğumlu ....oğlu ...” olarak geçen şahsın davacı ile aynı kişi olduğunun belirgin bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15243, Karar No: 2014/14294, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/15243 E.  ,  2014/14294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2011/426-2013/224

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ile S.. V.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kurum ve S.. V.. vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden S.. V..'na yükletilmesine, 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.