muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1452, Karar No: 2022/4814, Tarih: 17.05.2022

Bölge Adliye Mahkemesince, ilaçların hasta ya da yakınına teslim edilmediği ve imzaların bunlara ait olmadığı anlaşıldığından protokolün 5.3.2. maddesindeki koşulları bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının özellikle yüksek bedelli ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve teslim edilen kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerektiğinden davalının istinaf başvurusunun kabulüne; davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine Dairemizce verilen 14/09/2020 tarihli ve 2020/738 E. 2020/4000 K. sayılı ilamla; "1-....cezai şarta konu işlemin dayanağı dava dışı sigortalı kişilerin beyanı olduğuna göre, bu kişilerin de tanık olarak dinlenilmesi gerekmektedir... 2-...mahkemece; 2016 yılı protokolü değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekli..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde somut olayda ilaçların hasta ya da yakınına teslim edilmediği ve imzaların bunlara ait olmadığı anlaşıldığından davaya konu cezai işlemin dayanağı olan 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.2. maddesinin 2016 yılı protokolünde karşılığı olan 5.3.2. maddesine göre Kurumca davacıdan tahsil edilmesi gereken cezai şart miktarının 76.432,42 TL olması gerektiğinden, davacıya uygulanan 191.081,05 TL cezai şartın 114.348,63 TL'lik kısmının iptaline karar verilmesi gerektiği kanaatiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne; davanın kısmen kabulü ile davalı kurum tarafından 20/10/2015 tarih ve ... sayılı yazı ile davacıya uygulanan 191.081,05 TL cezai şartın 76.432,42TL'lik kısmının iptaline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Bilindiği üzere, derece mahkemelerince verilen hüküm, bir davayı esastan çözümleyen ve uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardandır. Bu kararla, derece mahkemesi davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Bu aşamada yapılması zorunlu iş; hakimin, hükmü yasal gerekçeleriyle birlikte yazmasından ibarettir. Eş söyleyişle, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de, hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. Esasen, kararın gerekçe taşıması, kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala yasa koyucu HMK'nın 297 nci maddesiyle varlık kazandırmıştır.

Yine Anayasamızın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, gerekçe, hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Yine Anayasamızın "Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması" başlıklı 141 inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre, gerekçe, hükümle çelişik olamaz. Aksinin kabulü, mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Bölge adliye mahkemesince; yukarıda açıklanan bu hususlar gözetilmeksizin, gerekçede bilirkişi ek raporu doğrultusunda cezai şart miktarı 76.432,42 TL olarak belirlendiğinden davacıya uygulanan 191.081,05 TL cezai şartın 114.348,63 TL'lik kısmının iptaline karar verilmesi gerektiğine yer verilmesine rağmen, hüküm fıkrasında 191.081,05 TL cezai şartın 76.432,42 TL'lik kısmının iptaline karar verilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371 inci maddesi uyarınca taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, HMK'nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3422, Karar No: 2018/10456, Tarih: 28.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/3422 E.  ,  2018/10456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve kalan kısımda değer kaybı bedelinin, bağımsız bölümlerde manzara kaybı bedeli ile manevi tazminat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve kalan kısımda değer kaybı bedelinin, bağımsız bölümlerde manzara kaybı bedeli ile manevi tazminat bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davalarda kamulaştırmasız el atılan taşınmaz ve kalan kısımda değer kaybı bedeli ile manzara kaybı bedeli istemlerine ilişkin davanın kabulüne, manevi tazminat istemine ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza davalı idarece üst geçit ve eklentileri yapılmak suretiyle kısmen el atıldığı, tazminat bilirkişilerince taşınmazın fiilen el atılan kısımlarına ilişkin 1.500,00-TL/m² üzerinden yapılan değerlendirmeye göre her bir bağımsız bölüm maliki yönünden 10.738,59-TL zemin bedeli hesaplandığı, manzara kaybından dolayı 10.000-TL, kalan kısımda ise 11.500,00-TL değer düşüklüğü olacağı belirtildiği ancak bu bedelin her bir paydaş için belirlenen zemin bedelinin %50 sinden fazla olduğu belirtilerek değer düşüklüğü bedeli olarak 5.369,30-TL hesaplandığı, mahkemece bu rapora göre her bir bağımsız bölüm karşılığı olarak 26.107,89-TL' ye hükmedildiği, davacılar temyizi üzerine Dairemizce zemin değerlendirmesi ve manzara kaybı nedeniyle tazminata ilişkin yapılan hesaplamanın bozma konusu yapılmadığı, değer düşüklüğü yönünden ise taşınmazın fiilen el atılan kısım bedelinin %50 sinin değer düşüklüğü bedeli olarak hesaplanması ve az bedele hükmedilmesi yönünden bozma yapıldığı anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece; her bir bağımsız bölüm için 10.738,59-TL, zemin, 10.000-TL manzara kaybı, 11.500,00-TL değer kaybı olmak üzere toplam 32.238,59-TL bedele hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1482, Karar No: 2020/3900, Tarih: 10.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1482 E.  ,  2020/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ... olayın sıcağı sıcağına alınan 16.01.2016 tarihli beyanında özetle; olay günü saat, 23.00 sıralarında evine doğru giderken .... Mahalle .... Sokak üzerinde sanıklar ... ve ... ile karşılaştığını, sanık ...'ün baskısı üzerine ... isimli şahsın evine gittiklerini, ...'ın evinde olmaması nedeniyle aynı sokağa döndüklerini, sanık ...'ün kendisinden telefonunu önce rızasıyla alıp iade ettiğini, sonra zorla çekerek elinden tekrar aldığını, telefonu geri istediği halde sanık ...’nın geri vermemesi üzerine elinden çekerek aldığını, bunun üzerine ...'nın ceplerini karıştırarak Vistory marka açık olan sigara paketini ve kahverenkli üzeri gümüş işlemeli ve püskülünde gümüş ay yıldız bulunan maddi değeri 100 TL olan tespihini ve evinin anahtarlarını aldığını, karşı koyması üzerine sanık ...’ın mağdurun beline iki defa yumruğu ile vurduğu, sanık ...’nın ise mağdurun sağ ve sol ayağına iki adet tekme atıp yüzüne de iki tane tokat attığını, sonrasında evinin anahtarlarını geri verdiğini, sanık ...’nın kendisine hitaben “Bu seferlik sadece tespihini ve sigarını alıyoruz, bundan sonra kendine dikkat et” demesi üzerine, cep telefonu ve evin anahtarlarını alarak olay yerinden hızlıca kaçtığını, ancak tespihini ve sigarasını geri almak için geri döndüğü ve uzaktan sanıklara, ''Tespihi geri verin, tespih dayımın” dediğini, sanık ...’nın ise kendisine “Geri dön git, seni döveriz” şeklinde tehdit etmesi üzerine tespihi ve sigarasını geri alamadan olay yerinden ayrıldığı şeklindeki beyanının adli muayene raporu, sanık ...’ün yakalandığında üst aramasında mağdura ait tespihin ele geçmesi, sanıkların aşamalardaki beyanlarında, mağdura kızdıkları ve sanık ...’nın mağdurun ayağına tekme attığı, ertesi gün iade etmek amacı ile sanık ...’nın tespihi aldığı şeklindeki tevilli ikrarları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar ... ve ....’in mağdur ...’a yönelik yağma suçundan cezalandırılması gerekirken mağdurun sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik sonradan değiştirdiği şikayetten vazgeçme dilekçelerine dayanmak suretiyle kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16311, Karar No: 2019/7188, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16311 E.  ,  2019/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin eşi ve babası olan ...'nin ... Banktan 22/07/2008 tarihinde konut kredisi kullandığını, murisi ile davalı şirket arasında kredili hayat sigortası yapıldığını, sigorta yapılırken murisin ameliyat olduğunu, ameliyatın ses tellerine ilişkin olduğunu ve guater nedeni ile tefor ilacı kullandığını bildirdiğini açıklama bölümünde 1998 yılında ses tellerine ilişkin ameliyat geçirdiğinin yazdığını, buna rağmen murisin vefatı ile kredi ödemesinin talep edilmesine rağmen davalı şirket tarafından talebin reddedildiğini belirtmiş ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 66.165,00 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sigorta ettirenin ihbar görevine aykırı davrandığını, müteveffa da kesin tanı konulmuş tiroit bezi kanseri olduğunu ve bu hastalıktan dolayı vefat ettiğini, sigorta formunda bu hastalıktan murisin bahsetmediğini, bu nedenle sigorta sözleşmesinden müvekkilinin caydığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihten önce 7-8 yıl boyunca sigortalı murisin kanser tedavisi gördüğü, 2003 yılında tiroit kanserinden ameliyat olduğu, buna rağmen kanser hastalığını sigorta şirketine bildirmemesi nedeni ile beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 25/07/2008-25/07/2013 tarihlerini kapsayan hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçenin düzenlenmesinden sonra, 15/09/2011 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nın 1290. Maddesi (6102 sayılı TTK 1435,1439 ve 1440. maddeler) her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nın 1290. Maddesi (6102 sayılı TTK 1435,1439 ve 1440. maddeler) her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Gerek TTK’nın 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusudur.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının tiroid kanseri olup olmadığı, sigortalının önceki hastalıkları ile ölümü arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı, bu hastalıkları kasten gizleyip gizlemediği, dolayısı ile ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından dava konusu hayat sigortası sözleşmesi imzalanırken sigortalı murisin; guater nedeni ile tefor adlı ilacı kullandığını, ses telleri ile ilgili 1998 yılında ameliyat geçirdiğini beyan ettiği, ancak kanser hastalığı bulunup bulunmadığı sorusuna hayır cevabı verdiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında alınan ATK raporunda; müteveffanın 2001-2003-2004-2005 yıllarında kanser tedavisi gördüğü, 15/09/2011 de vefat ettiği ve ölümünün metastatik tiroit kanseri ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, mevcut tıbbi belgelere göre poliçe başlangıcından önce kişiye tiroid kanseri tanısı konulduğu ve bu tanı nedeniyle radyoterapi almak üzere onkoloji kliniği kayıtları bulunduğu ancak kişinin hastalığının kendisi tarafından bilinip bilinmediğinin mahkemece aydınlatılması gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak sağlık beyan formu doldurulurken sigortalının kanser hastalığına hayır şeklinde cevap verdiği, sadece guater nedeni ile ilaç kullandığını ve ses tellerinden ameliyat olduğunu beyan ettiği, Oysa ki kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihten önce 7-8 yıl boyunca kanser tedavisi gördüğü, 2003 yılında tiroit kanserinden ameliyat olduğu, buna göre kanser hastalığının sigorta şirketine bildirmemesi nedeni ile beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosya içinde bulunan tıbbi geçmişe ilişkin bilgilerden ve alınan bilirkişi heyeti raporundan; sigortalı murisin 2001 yılından itibaren tiroid kanseri olduğu, bu nedenle tedavi gördüğü, ameliyat geçirdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece sigortalı murisin poliçe düzenlenirken tiroid kanseri olduğunu davalı sigorta şirketine bildirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, ancak sigortalı muris dava konusu hayat sigortası poliçesi düzenlenirken guater nedeni ile tefor adlı ilacı kullandığını, ses telleri ile ilgili 1998 yılında ameliyat geçirdiğini beyan edip sadece kanser hastalığını bildirmediğinden müterafık kusuru var ise de salt bu nedenle davanın reddedilmesi sigortalının geçirdiği ameliyatı ve kullandığı ilacı bilmesine rağmen poliçeyi yapması konusunda sigorta şirketinin de kusurunun olduğu düşünülmemesi doğru değildir. Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgulara göre mahkemece karşılıklı kusurunun varlığı nedeniyle teminat miktarından indirim yapılarak tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1829, Karar No: 2011/1712, Tarih: 15.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1829 E.  ,  2011/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

Şikayetçi vekilinin hasımsız olarak açtığı sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle SGK ile garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve toplanan delillere göre, ilk haczin SGK tarafından konulduğu, şikayetçinin haczinin ise daha sonra olduğu, bu nedenle SGK’nın haczine iştirakin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olup, paylaşıma konu paranın sıra cetvelinde birinci sırada yer alan SGK ile garameten paylaştırılması gerektiği ileri sürüldüğüne göre, SGK'ya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilmeden ve dolayısıyla taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek karar verilmesi doğru olmayıp, mahkeme hükmünün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11277, Karar No: 2016/9338, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11277 E.  ,  2016/9338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ...nın Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar ...ndan istifa ederek yeniden ...na geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi sendika değiştirdiği için sendikal hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ...ndan istifa ederek ...na üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde ....na üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.