muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7261, Karar No: 2015/12677, Tarih: 31.03.2015

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının ... verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 2.066.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5881, Karar No: 2023/6886, Tarih: 05.07.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5881 E.  ,  2023/6886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorlu 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.10.2022 Tarihli ve 2022/1238 Esas, 2022/1271 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayı küçüklerin yerleşim yeri adresinin ... Mah. 7353 Sok. No:7a İç Kapı No:1 Bayraklı/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 14.Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.05.2023 Tarihli ve 2022/1914 Esas, 2023/870 Karar Sayılı Kararı

Dosya kapsamında yapılan kolluk araştırması neticesinde küçüklerin ... Mah. ... Bey Bayırı 2.Sok. No:5 Çorlu/Tekirdağ adresinde ikamet ettiklerinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A.Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı ... Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3.4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 ... maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Bayraklı İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre küçüklerin yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... ... Çorlu/Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çorlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Çorlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23324, Karar No: 2017/13551, Tarih: 02.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/23324 E.  ,  2017/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibine karşı borçlunun örnek (7) numaralı ödeme emri tebligatının usulüne uygun yapılmadığını ve tebligattan 12.04.2016 tarihinde haberdar olduğunu bildirerek şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

İİK'nun 16/1. maddesinde; "Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere icra ve iflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır." düzenlemesi mevcut olup, buna göre, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğuna ilişkin iddia, şikayet niteliğinde olup, usulsüzlüğün öğrenildiği tarihten itibaren (7) gün içinde icra mahkemesine şikayet yoluna gidilebilir.

Öte yandan, İİK'nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır. İtiraz tarihi, evrakın dosyaya sunulduğu tarih olmayıp dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir.(HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K).

Somut olayda, icra takip dosyası incelendiğinde; borçlu ...'nın vekilinin 11.04.2016 havale tarihli dilekçesiyle icra müdürlüğüne başvurarak icra takip dosyasının fotokopisini talep ettiği görülmekte olup, bu durumda, adı geçen borçlunun 11.04.2016 tarihinde ödeme emrinden haberdar olduğunun kabulü gerekeceği açıktır.

Bu durumda, borçlu vekilinin 18/04/2016 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuru, İİK'nun 16/1. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük sürede olup, mahkemece, esasının incelenmesi gerekirken, şikayetin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30761, Karar No: 2014/11764, Tarih: 14.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/30761 E.  ,  2014/11764 K.**

* AYIP GİDERİM BEDELİNİN TAHSİLİ

* MUAYENE VE İHBAR YÜKÜMLÜLÜĞÜ

* GİZLİ/AÇIK AYIP

* İMALAT/KULLANICI HATASI

* TÜKETİCİNİN KORUNMASI HAKKINDA KANUN(MÜLGA) (4077) Madde 4

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı tarafından yapılan bloklardan 1 adet daire satın aldığını, dairenin tesliminden sonra ayıpların ortaya çıktığını, duvarların döküldüğünü fayansların şiştiğini, kapı ve pencerelerin, mutfak dolaplarının ayıplı olduğunu gördüğünü, dava tarihinden 2 sene evvel davalı tarafça alçı ile ilgili olarak bir tadilatın yapıldığını ama çözüm olmadığını, diğer eksikliklerin de giderileceği söylendiği halde giderilmediğini, bununla ilgili tutanak tutulduğunu ileri sürerek, bu ayıpların giderilmesi için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, muayene ve ihbar külfetinin süresinde yerine getirilmediğini, söz konusu ayıplı imalatların olması durumunda sorumluluğun yüklenici firmaya ait olacağını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 3.350,00 TL'nin, 3.000,00 TL' sinin dava tarihinden itibaren, 350,00 TL'sinin de ıslah tarihi olan 13/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalıdan satın alınan dairenin ayıplı bulunması nedeni ile ayıp giderim bedelinin tahsiline ilişkindir. Davacı, davaya konu dairedeki duvarların döküldüğünü fayansların şiştiğini, kapı ve pencerelerin, mutfak dolaplarının ayıplı olduğunu ileri sürmüş, davalı ise ileri sürülen hususların kullanıcı hatasından kaynaklanmakta olup, açık ayıp niteliğinde olduklarını ve davacının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını savunmuştur. Alınan bilirkişi raporunda, mevcut ayıpların açık mı yoksa gizli ayıp mı olduğu noktasında bir belirleme bulunmadığı gibi bu ayıpların kullanıma bağlı olarak mı ortaya çıktığı yoksa imalattan mı kaynaklandığı yönünde kesin bir kanıya da varılamamıştır. Mahkemece, davaya konu daire içindeki ayıpların kullanıma bağlı olarak mı ortaya çıktığı, yoksa imalat hatası mı olduğu, imalat hatası söz konusu ise bu ayıpların açık veya gizli ayıp mı oldukları hususunda yeniden konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak, belirlenecek ayıbın niteliğine göre, ihbarın süresinde yapılıp yapılmadığı hususu da değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, 2.bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 228.85 TL harcın istek halinde iadesine, 14.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3913, Karar No: 2014/13795, Tarih: 04.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3913 E.  ,  2014/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/41899

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.10.2011

NUMARASI : 2010/317 Esas, 2011/646 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (3 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureler Asli ve Rabia’nın duruşma aşamasındaki beyanları, tutanak tanıklarının beyanları, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamından; mağdureleri önceden tanımayan 27 yaşındaki sanığın olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurelere gezdireceğini söylemesi üzerine, mağdurelerin arabaya bindikleri, sanığın mağdureleri önce Meram bölgesine götürdüğü, bir müddet orada kaldıktan sonra Seydişehir istikametine doğru araçla mağdureleri götürdüğü esnada mağdurelerden Aslı'nın beyanına göre polisleri görerek dikkat çekmek için havalandırma bölümüne çıktığı ve polisin yaptığı kimlik kontrolü üzerine olayın ortaya çıktığı anlaşılmakla, mağdurelerin olay tarihinde 15 yaşından küçük olması ve rızalarının hukuken geçerli olmaması nedeniyle sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kapsamında kaldığı ve sanığın zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği anlaşıldığından, TCK.nın 109/1-3-f ve 43/2. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yargılama aşamasında 18 yaşından küçük olan mağdurelere CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca istemleri aranmaksızın vekil tayin edilmesi gereğine uyulmaması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7452, Karar No: 2006/10213, Tarih: 09.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7452 E.  ,  2006/10213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak ilamda kamulaştırmasız el atma nedeniyle hükmedilen tazminatın 20.000,00.YTL.sının dava tarihi olan 23.12.2003 tarihinden 308.551,00.YTL.sının ise ıslah tarihi 28.3.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda borçlu idare ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerle yer alan oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi  Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir. 2004 yılı ile ilgili yayınlanmış bir iptal kararı bulunmadığı için 01.01.2004 tarihi ile 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2004 yılındaki Bütçe Kanunu’ndaki oranlar esas alınarak hesaplanması gereklidir. Ayrıca, 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e. maddesi de  5335 Sayılı  yasayla iptal edilmiş ve iptal hükmü  1.5.2005 tarihinde  yürürlüğe girmiştir. Borçlu vekili İcra Mahkemesine başvurusunda, takipte talep edilen işlemiş faiz miktarının ilama aykırı olduğunu ileri sürmüştür. Bu durumda  Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda gerektiğinde bilirkişi incelemesine başvurularak,Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/44264, Karar No: 2019/1829, Tarih: 12.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/44264 E.  ,  2019/1829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanık hakkında, başka bir ceza davası nedeniyle 27.01.2011 tarihli Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen heyet raporunda, TCK’nın 32/2. maddesi kapsamında akıl hastalığının bulunduğunu belirtilmesi karşısında, sanığın dava konusu eylemleri işlediği sırada işlediği fiillerin anlam ve sonuçlarını kavrayabilecek ölçüde davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıran ya da azaltan akıl hastalığı bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine suç tarihinden önce başka bir ceza davası nedeniyle tanzim edilen rapora dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2) 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve sanığın da yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun ne şekilde oluştuğu tartışılmadan, sanık hakkında ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinden mahkumiyet karar verilmesi,

3) Kabule göre de;

a) 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesinde düzenlenen suçun kanun maddesindeki ceza miktarı itibarıyla ön ödeme kapsamında olduğu halde, ön ödeme işlemleri yapılmadan karar verilmesi,

b) TCK'nın 86/2-3e maddeleri gereğince belirlenen 6 ay hapis cezasına aynı Kanunun 35/2. maddesi gereğince 3/4 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 1 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilip, sonraki işlemler de bu miktar üzerinden yapılarak fazla ceza tayini,

c) Sanığın akli rahatsızlığı nedeni ile davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olması nedeniyle tayin olunan cezanın süresi aynı olmak koşulu ile bu cezanın 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesinin son cümlesi ve aynı Kanun'un 57. maddeleri uyarınca tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine çevirilmesi karşısında, TCK'nın 53. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılamayacağının gözetilmemesi,

c) Sanığın akli rahatsızlığı nedeni ile davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olması nedeniyle tayin olunan cezanın süresi aynı olmak koşulu ile bu cezanın 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesinin son cümlesi ve aynı Kanun'un 57. maddeleri uyarınca tamamen akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine çevirilmesi karşısında, TCK'nın 53. maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve müdafi ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3309, Karar No: 2012/14863, Tarih: 13.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/3309 E.  ,  2012/14863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, sahibi olduğu cep telefonu bayiinde katılan adına sahte abonelik sözleşmesi ile 0543 4037903 ve 0543 4037719 numaralı faturalı hatları çıkarttığı iddiası ile açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptanabilmesi bakımından; katılan adına yapılan abonelik sözleşmesinde katılanın adresi olarak gösterilen adrese GSM şirketince fatura tebliğ edilip edilmediği, edildiyse kime tebliğ edildiğinin sorulması, ayrıca sözkonusu adreste ikamet edenlerin zabıta marifetiyle de araştırılarak bu hatlara ilişkin görüşme tutanakları ve hatların kullanıldığı cihaz seri numaralarının ilgili GSM şirketine sorulup arama kayıtları çıkartılarak, hatların kullanıldığı cihaz seri numaralarının sanığın olay tarihlerinde kullandığı cep telefonuna uyup uymadığı ile bu kayıtlardaki numara sahiplerinin kimliklerinin tespiti ve varsa abonelik sözleşmesinde belirtilen adreste oturduğu tespit edilen şahıslarla birlikte tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulması, Şanlıurfa Terziler Odasına katılan adına oda kaydının kim tarafından hangi tarihte yapıldığının sorularak varsa kayda ilişkin müracaatçı imzasını havi belgelerin incelenmek üzere istenmesi ile gerektiğinde imzanın sanık ve katılanın elinden çıkıp çıkmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sanık hakkında söz konusu hatlara ilişkin borçlar nedeniyle başlatılan icra takibine ilişkin dosyanın da getirtilip incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4409, Karar No: 2025/1483, Tarih: 25.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/4409 E.  ,  2025/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/855 E., 2023/1062 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 E., 2023/2 K.

Taraflar arasındaki sayısallaştırma kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulüne davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, dahili davalılar Hazine vekili, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Konya ili Akşehir ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Ek 1. maddesi uyarınca 2018 yılında yapılan sayısallaştırma kadastrosu sonucunda, tapuda davacı adına kayıtlı bulunan eski 361 parsel sayılı 11.850 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 273 ada 84 parsel numarasıyla 11.355,84 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili olan davacının maliki olduğu eski 361 yeni 273 ada 84 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün sayısallaştıma kadastrosu sonucu azaltıldığını ileri sürerek, eski ... getirilmesini talep etmiştir.