muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1459, Karar No: 2024/9313, Tarih: 24.12.2024

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, gerekçesiyle davalıların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğüne ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8/1,(b) maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14297, Karar No: 2012/3063, Tarih: 16.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/14297 E.  ,  2012/3063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait “.....Eczanesi’nin” kuruma ödenmek üzere teslim ettiği faturaların kurum müfettişleri tarafından incelenmesi sonucu hazırlanan soruşturma raporunda çeşitli firmalara ait muhtelif markalarda sahte kupür tespit edildiğini, sahte kupürlerin toplamı 25.333,09 TL ile davalıya yersiz olarak ödenen 14.914,94 TL olmak üzere toplam 36.311,75 TL kurum zararı oluştuğunu, 2007 yılı SGK ilaç protokolünün 6.3.24 maddesi gereğince davalının sözleşmesinin feshedildiğini ve yersiz olarak ödenen miktarın ve sahteliği tespit edilen reçete bedelinin borç olarak tahakkuk ettirildiğini, davalıya 23.8.2008 tarihinde ödeme emri gönderilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazla haklar saklı kalmak kaydı ile 36.311,75 TL’nin tahakkuk tarihi itibariyle faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 36.311,75 TL’nin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HUMK.’nun 381 maddesi gereğince Mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi, en az aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.’nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.’nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.’nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda “davanın kabulüne” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilmiş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 16.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11500, Karar No: 2018/3107, Tarih: 21.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11500 E.  ,  2018/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, 21.04.2008 tarihinde haczedilen eşyaların 1 yıllık haciz isteme süresi henüz dolmadan 03.04.2009 tarihinde muhafaza görevini kötüye kullanıldığı tespit edildiğinden 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1) Sanığın, “borçlu ...'nun iş yerinde çalıştığı sırada mahcuzların yediemin olarak kendisine teslim edildiğini, daha sonra işyerinden ayrıldığını beyan etmesi karşısında, İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmadığının tespiti halinde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olmak şeklindeki eyleminin TCK.nun 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik soruşturma araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Adli para cezaları taksitlendirilirken taksit aralığın gösterilmemesi suretiyle , TCK’nun 52/4 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

b) Hapis cezasından çevrilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesinde, uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18229, Karar No: 2013/22197, Tarih: 29.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18229 E.  ,  2013/22197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılanın, 04.03.2010 tarihli duruşmada 5271 sayılı CMK'nin 234. maddesi gereğince müdafii tayini talebi olduğu halde kendisine müdafii atanmadan hüküm kurularak haklarının kısıtlanması,

2) Katılanın olaydan sonra eşinden hemen şikayetçi olmayıp barışmasını beklediğini, ancak olaydan 4 ... sonra emniyete gidip şikayetçi olduğunu beyan etmesi üzerine katılanın alınan doktor raporunda tespit edilen yaralanmanın 4 ... önce oluşmuş yaralar olup olmadığı, ayrıca katılandaki yaralanmanın sanık müdafiinin iddiasını doğrulayan nitelikte hastalık nedeniyle oluşabilecek yaralanma olup olmadığı hususları adli tıp uzmanı hekimden sorularak tıbben araştırılması ve sanığın tartışmayı doğrulayan beyanı da değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1129, Karar No: 2007/1941, Tarih: 25.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1129 E.  ,  2007/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ... ve ... haklarında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanıklara isnat edilen 2004 sayılı İİK.nun 331.maddesinde düzenlenmiş olup, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bir milyar liradan yüz milyar liraya kadar ağır para cezası ile yaptırım altına alındığı göz önünde bulundurulduğunda zamanaşımı süresinin sanıkların lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde yazılı 5 yıllık asli ve 7.5 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, bu durumda karar ve inceleme tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden farklı gerekçelerle davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29458, Karar No: 2015/35296, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/29458 E.  ,  2015/35296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/98469

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2013

NUMARASI : 2006/122 (E) ve 2007/350 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 27.03.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 17.09.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/593, Karar No: 2016/1799, Tarih: 09.06.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/593 E.  ,  2016/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 27/11/2013

Hüküm : a) Mahkûmiyet (sanıklar M...S..ve E..hakkında)

b) Beraat (sanık A..hakkında)

Temyiz Edenler : a) Cumhuriyet savcısı (sanık A..aleyhine)

b) Sanık E.. ve müdafii ile sanık M.. S..

Temyiz incelemesi, sanık E...müdafiinin isteği üzerine duruşmalı, diğer sanıklar hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık A...hakkındaki beraat hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar M.. S...ve E...hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Jandarma Genel Komutanlığı Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı'nca suç konusu

uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık M..S..'ın üzerinde ele geçirilen 950 TL paranın, suçun işlenmesinden elde edildiğine ilişkin, kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı halde, iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. ve müdafii ile sanık M..S..'ın temyiz itirazları ve sanık E..müdafiinin duruşmadaki savunması bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca belirtilen durumların düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafında yer alan “uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Jandarma Genel Komutanlığı Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunelerin” ibaresinin eklenmesi,

3- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafında yer alan “yine aynı sırada kayıtlı 950,00 paranın TCK.nun 55/1” ibaresinin çıkarılması ve bu paragraftan sonra gelmek üzere “Sanık M..S..'ın üzerinde ele geçirilen ve adli emanetin 2013/852 sırasında kayıtlı olan 950 TL paranın, suçtan elde edildiğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığından bu sanığa iadesine,” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM TUTANAĞI

09.06.2016 tarihinde saat: 15.30'da verilen bu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı G..Ş..'in katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. S.. müdafii Avukat H..D..'in yokluğunda 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8311, Karar No: 2010/11429, Tarih: 20.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8311 E.  ,  2010/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7208, Karar No: 2011/24198, Tarih: 24.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7208 E.  ,  2011/24198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, dayanak bonodaki imzanın kendisine ait olmadığından bahisle icra mahkemesine başvurarak takibin iptalini istediği, mahkemece, imzaya itiraz kabul edilerek takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

HGK.nun 07/10/2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; her hangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca  ve yeterli teknik donanıma sahip bir labaratuvar ortamında ,optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının ,tersim ,seyir,baskı derecesi,eğim,doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması sonuçta ,imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının,dayanakları gösterilmiş,tarafları,mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, Adli Tıp Kurumu Başkanlığınca düzenlenen raporun, Hukuk Genel Kurulunca belirlenen kıstaslara  uygun olmadığı gibi, hüküm kurmaya elverişli şekilde bir tespite gidilmediği görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan kıstaslara uygun bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10688, Karar No: 2022/10088, Tarih: 10.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10688 E.  ,  2022/10088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında yapılan soruşturma sonunda, Didim Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, sanığın kendisine yüklenen yükümlülükleri ihlal ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine; Mahkemece sanığın ifadesinde bildirdiği adrese MERNİS şerhi ile erteleme kararının tebliğ edildiği, henüz TCK'nın 191/2. maddesi gereğince erteleme kararının tebliğinin usulüne uygun olarak gerçekleştirilmemesi dolayısıyla kararın kesinleşmediği, yine bu karara istinaden Denetim Serbestlik Müdürlüğü sanığa erteleme kararında öngörülen yükümlülüklere uyması amacıyla sanığın MERNİS adresine yapılan tebligatın da usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereği düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; “tebliğinin usulüne uygun olarak gerçekleştirilmemesi dolayısıyla kararının kesinleşmediği, yine bu karara istinaden Gaziantep Denetim Serbestlik Müdürlüğü sanığa erteleme kararında öngörülen yükümlülüklere uyması amacıyla sanığın mernis adresine tebliğat çıkardığı, müdürlükçe yapılan tebligatın da usulüne uygun olmadığı, tebligatın yükümlülük yükleyici ve bilgilendirme işlevlerinin belirtilen sebeple gerçekleşmediği ve sanığa öngörülen yükümlülüklerin ve verilen kararın henüz infazı kabil kesinleşmiş kararlar olmadığı, kovuşturma aşamasına bahse konu şartlar yerine getirilmeden geçilemeyeceği” gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verildikten sonra

tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.