muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11874, Karar No: 2015/18296, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/11874 E.  ,  2015/18296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 25/11/2014

Numarası : 2013/163-2014/573

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22058, Karar No: 2015/6804, Tarih: 07.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22058 E.  ,  2015/6804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacı ağır kusurlu bulunmuş, az kusurlu olan eşin davaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı kabul edilerek dava reddedilmiştir.

Davacının kararda sabit görülen tutum ve davranışlarının yanı sıra; davalının da "sen bu eve lâyık değilsin, ben artık yapamıyacağım, başının çaresine bak" şeklinde sözler sarf ettiği ve kocasıyla alay eder tarzda konuştuğu, kocasının kız kardeşini bayramda eve kabul etmediği toplanan delillerle gerçekleşmiştir.

Kadının kocaya göre az kusurlu olduğu doğru ise de; sen bu eve layık değilsin sözleri ve başının çaresine bak ifadeleri evlilik birliğinin kendisi bakımından da sona erdiğini gösterir nitelikte olup, bu ifadeler karşısında, davalının davaya itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından da korunmaya değer yarar kalmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/2. koşullarının oluştuğu görülmekle; davanın kabulü yerine yazılı gerekçelerle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.07.04.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/1409, Karar No: 2022/9875, Tarih: 06.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/1409 E.  ,  2022/9875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bergama Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Bergama Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, ... ili .....,ilçesi .....,Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davalılar Burç ve Yüksel adına paylı olarak kayıtlı bulunan eski 142 parsel sayılı 32.780,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 110 ada 39 parsel numarasıyla ve 39.354,58 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davalıların maliki olduğu dava konusu taşınmazın yüzölçümünde uygulama kadastrosu sonrası 6.574,58 metrekare artış meydana geldiğini, oluşan yüzölçümü artışının taşınmazın güney sınırının dere yatağına doğru genişlemesinden kaynaklandığını ileri sürerek yenileme kadastro işlemlerinin iptali ile taşınmazın önceki ölçüm ve sınırlama gibi tespit ve tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk tesis kadastrosu ve uygulama haritası ortofoto harita üzerinde çakıştırıldığında herhangi bir hatanın bulunmadığı, sınırların yönetmelik hükümlerine uyduğu, davalı parsel yüzölçümünde meydana gelen artmanın ilk tesis kadastro esnasında ölçü ve alan hesaplamalarında klasik-grafik metot kullanılması, paftada çizim(tersimat) hatası yapılmış olmasının neden olduğu, dava konusu parselin dere tarafına herhangi bir müdahalenin olmadığı, uygulama kadastrosundaki teknolojiyle, yüzölçümünün doğru hesaplandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Anılan hükmün davacı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, istinaf istemi esastan reddedilmiş, bu karar davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosuna itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17019, Karar No: 2014/673, Tarih: 07.01.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17019 E.  ,  2014/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-karşı davalı ... San.ve Tic.Ltd.Şti.(Yetkilisi ...) vek.Av.... ile davalı-karşı davacı ... Bankası A.Ş.(Eski Ünvanı: ...Kurumu A.Ş.)vek.Av.... aralarındaki karşılıklı alacak davası hakkında ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06.02.2013 gün ve 1999/471-2013/30 E.K. sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-) Davacı/birleşen davalı ... San. ve Tic.Ltd. Şti. yetkilisinin temyiz dilekçesinde müvekkili şirketin faal olmadığını bildirip, mali durumuna ilişkin herhangi bir kayıt örneği veya belge sunmaksızın adli yardım talebinde bulunduğu, mahkemenin verdiği ek kararlarla, davacı/birleşen davalar davalısı şirket yetkilisinin adli yardım talebinin reddedilerek, temyiz harcının yatırılması için muhtıra çıkarıldığı ve bir haftalık kesin süre verildiği, davacı tarafça bu karara ve çıkarılan muhtıraya itiraz edildiği, ancak mahkemece verilen kesin sürede harç yatırılmadığı gerekçesiyle asıl dava davacısı/birleşen dava davalısı şirket yetkilisinin temyiz yoluna başvurmamış sayılmasına karar verildiği, bu kararın da davacı/birleşen davalar davalısı şirket yetkilisi tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sy. HMK'nın 336/2. maddesine göre “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.” denmektedir. O halde, Yerel Mahkemece davacı/birleşen davalar davalısının adli yardım talebinin reddine dair 11.06.2013 tarihli ek karar ile akabinde mahkemece temyiz harç ve masraflarının ödenmesi için çıkarılan muhtıraya rağmen davacı/birleşen dava davalısı tarafından harç yatırılmadığından bahisle temyiz yoluna başvurunun yapılmamış sayılmasına dair 11.07.2013 tarihli ek karar tarihleri itibariyle yürürlükte olan HMK'nın anılan maddesi gereğince temyiz yoluna başvuru sırasında adli yardım talebinde bulunan davacı/birleşen davalar davalısı şirket yetkilisinin bu talebinin Dairemizce değerlendirilmesi gerektiğinden yerel mahkemenin bu konuda verdiği ek kararların kaldırılması gerekmiştir.

2- Dairemizce yapılan inceleme sonucunda adli yardım talebinde bulunabilme koşullarını düzenleyen HMK'nın 434/1. maddesinin somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından davacı/birleşen davalı ... San. ve Tic.Ltd. Şti. yetkilisinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Hükmü temyiz eden davacı/birleşen davalı ... San. ve Tic.Ltd. Şti. yetkilisi temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıkça müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3 maddesi uyarınca, muhtıra çıkarılarak işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

3- Hükmü temyiz eden davacı/birleşen davalı ... San. ve Tic.Ltd. Şti. yetkilisi temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıkça müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3 maddesi uyarınca, muhtıra çıkarılarak işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı/birleşen davalı ... San. ve Tic.Ltd. Şti. yetkilisinin "adli yardım talebinin reddine" dair Yerel Mahkeme'nin 11.06.2013 tarihli 1999/471 E.- 2013/30 K. sayılı ek kararı ile "temyiz yoluna başvurunun yapılmamış sayılmasına" ilişkin Yerel Mahkeme'nin 11.07.2013 tarihli ve 1999/471 E.-2013/30 K. sayılı ek kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/birleşen davalar davalısı şirket yetkilisinin yerinde görülmeyen adli yardım talebinin reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9791, Karar No: 2023/9230, Tarih: 30.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/9791 E.  ,  2023/9230 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Davanın düşmesi

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545

sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 13.03.2015 tarihli karar ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ila dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi özetle; Kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen düşme kararı ile birlikte sanığın uyuşturucu kullanmak suçundan dolayı hakkında denetim uygulanabilmesini temin amacıyla dosyanın Denetimli Serbestliğe iadesine karar verilmemesi usûl ve yasaya aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz talebi özetle; Kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle verilen düşme kararı ile birlikte sanığın uyuşturucu kullanmak suçundan dolayı hakkında denetim uygulanabilmesini temin amacıyla dosyanın Denetimli Serbestliğe iadesine karar verilmemesi usûl ve yasaya aykırı bulunduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

23.02.2015 günü saat 09:20 sıralarında Şehirlerarası Otobüs Terminalinde uyuşturucu madde kullanıldığının Samsun İl Emniyet Müdürlüğü haber merkezine bildirilmesi üzerine KOM Şube Müdürlüğünün terminal içerisinde yaptığı çalışmada Samsun 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/513 sayılı kararına istinaden sanığın yapılan üst aramasında pantolon sol cebinde sigara jelatin kağıdına sarılı vaziyette sentetik kannobinoid maddesi bulunarak el konulduğu, sanığın 23.02.2015 günü Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 20208392/640 sayılı tahlil rapor sonucunda uyuşturucu madde tespit edilmediği bildirilmiş ise de, aynı gün alınan ifadesinde uyuşturucu madde kullandığını beyan ettiği görülmekle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infazı için Tokat Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 01.04.2015 tarih, 2015/330 DS. sayılı yazı gereğince; söz konusu kararın yerine getirilmesi için MERNİS adresine (kollukta verilen adres) gönderilen çağrı belgesinin 20.03.2015 tarihinde mahalle muhtarı imzasına tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir başvurunun olmadığı görülerek dosyanın kapatıldığı ve böylece açılan kamu davasında ısrar şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. 13.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebliğ usulsüz olduğundan 13.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

B. 5721 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; ısrar şartı olan kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeni ile düşme kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun

223 üncü maddesi sekizinci fıkrası ikinci cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/289 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22006, Karar No: 2021/8947, Tarih: 26.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22006 E.  ,  2021/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31/12/2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 24/12/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 12.10.2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28124, Karar No: 2022/10767, Tarih: 27.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/28124 E.  ,  2022/10767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılan ... ...'ün ... \*\* \*\* ... numaralı kredi kartı ile 24.12.2013 tarihinde ... ... isimli işyerinden 950 TL, 03.01.2014 tarihinde ... ... isimli işyerinde 500.15 TL alışveriş yapıldığı, ... ... firmasından yapılan alışverişin ... numaralı IP üzerinden yapıldığının anlaşıldığı, ... numaralı IP kullanıcısının sanık ... ...'e ait .... isimli firmaya ait olduğu, 03.01.2014 tarihinde ... ... isimli işyerinden yapılan alışverişin alt bayisi olan sanık ...'ya ait işyerinden yapıldığı, bu şekilde sanıkların katılana ait kredi kartı bilgilerini katılanın bilgisi ve rızası dışında kullanmak suretiyle menfaat temin ettikleri iddia edilen somut olayda, sanık ...'nın suçlamayı kabul etmeyerek ... isimli firmanın alt bayisi olduğunu, söz konusu işlemi alt bayi olan ... ...'nin yetkilisi olduğu ... Danışmanlık adlı firma tarafından yapıldığını, sanık ... ...'in de suçlamayı kabul etmeyerek .... isimli firmanın kendi adına olduğunu, ancak firmada müdür olarak görev yapmakta olan ... ... isimli şahsa vekalet verdiğini, şirketteki işlemleri ... ... isimli şahsın yaptığını beyan etmeleri karşısında; sanık ... ...'in .... firmasına ilişkin kayıtlar getirtilerek ... ...'ın müdür olarak görevlendirilip görevlendirilmediği, söz konusu şirket işlerini yürütmesine ilişkin ... ... isimli şahsa vekalet verip vermediği, sanık müdafinin 29.03.2019 tarihli dilekçesinde belirttiği Adana 6. Noterliğinin 22.03.2013 tarihli ... yevmiye nolu işlemin bu vekaletnameye ilişkin olup olmadığı, söz konusu vekaletnameye ilişkin Adana 6. Noterliğinin 17.04.2013 tarihli 10571 yevmiye nolu azilname düzenlenip düzenlenmediği hususlarının araştırılması, sanık ...'dan ... ... ile aralarında alt bayiliğe ilişkin bir sözleşme olup olmadığının sorulması, varsa aslı veya onaylı örneğinin temin edilmesi, ... ..., sanık ... ...'in eşi ... ..., sanık ...'nın beyanında belirtiği ... ..., ... isimli firmadan yapılan alışverişin yapıldığı alt bayi olan ... İletişim isimli işyeri yetkilisi ... ... ve alışverişin yapıldığı firma olan ... İletişim yetkilisi ... ...'nın olaya ilişkin CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatı ile ayrıntılı olarak beyanlarının alınması, ... ... ile ... ... arasında alt bayilik ilişkisi olup olmadığının tespit edilmesi, sanık ... ... müdafinin 29.03.2019 tarihli dilekçesinde belirtiği sanık ... ... ile ... ... hakkında başkasına ait banka veya kredi kartını kötüye kullanma suçundan açılan kamu davalarına ilişkin ve Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'na 2019/14883 Soruşturma numaralı dosyaları getirtilerek incelenmesi, ... isimli işyerinden yapılan alışverişe ilişkin IP numarasının kime ait olduğunun tespiti, alışverişlere ilişkin belgeler, faturalar, sevk irsaliyeleri temin edilerek alınan ürünlerin ne olduğu, kime teslim edildiği hususlarının araştırılması, alınan ürünlerin cep telefonu olduğu tespit edilirse ..