muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/966, Karar No: 2017/20077, Tarih: 11.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/966 E.  ,  2017/20077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ile ...'ın, katılan ...'ya ait ... Eczanesinde kalfa olarak çalıştıkları, kendisi de eczacı olan sanık ...'nun ise mesleki tecrübelerini katılan ...'ya aktarmak bahanesiyle ... Eczanesine sıklıkla geldiği, sanıkların katılan adına ecza depolarından yüklü miktarda siparişler vererek katılanın haberi olmaksızın piyasaya ucuza satarak eczaneyi 200.000 TL borçlandırmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık ...'nun ifadesinde, eczanenin sahibinin kendisi olduğunu, katılan ...'nın diplomasını kiralaması nedeniyle eczanede bulunduğunu beyan ettiği, eczaneyi katılana devreden tanık ...'in ise ifadesinde, devir ücretini sanık ...'nun ödediğini, sanık ile katılan arasındaki ticari ilişikiyi bilmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, eczanenin ticari faaliyeti sırasında ilaç depolarına verilen ilaç siparişleri ve yapılan ödemelerle ilgili meselenin hukuki ihtilaf oluşturduğu gerekçesiyle kurulan beraat hükümlerine dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin eksik incelemeyle hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5583, Karar No: 2010/4558, Tarih: 27.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/5583 E.  ,  2010/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.12.2007 tarih ve 2006/284 - 2007/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.04.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yurtiçinde ve yurt dışında fuar organizasyonu yaptığını, müvekkilinin BEAUTY EURASİA JUNE 9-10-11-12 2005 İSTANBUL TURKEY ŞEKİL markasının 35 ve 41. sınıflarda tescili için 10.5.2005 tarihinde TPE.na başvurduğunu, daha önce 2003 Kasım ayında Moskova’da fuarda ve 6-8 Şubat 2004 yılında Ukrayna’da fuarda kullanıldığını, müvekkilinin başvurusunun AVRASYA ibareli marka gerekçe gösterilerek kısmen reddedildiğini, müvekkilinin itiraz ettiğini, davalının BEAUTY markasının 35 ve 41. sınıflarda 09.06.2000 tarih ve 2000 17022 sayı ile tescilli olduğunu, davalı şirketin müvekkili aleyhine Ankara 1. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2006/395 esas sayılı dosyasında dava açtığını, oysa davalının markasını markasal olarak kullanmadığını, GÜZELLİK & BAKIM markasını kullandığını, ayrıca davalının markası BEAUTY ibaresinin güzellik anlamına gelip, fuarcılık ve kozmetik sektöründe bir çok firma tarafından bütün dünyada kullanılan genel bir ifade olduğunu, 556 sayılı KHK’nin 7/d fıkrası uyarınca marka olarak tescil edilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin markasının davalının markasından farklı olup ayırtedicilik kazandığını, yerli ve yabancı tüm sektörde tanınıp bilinir halde olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2000 17022 sayılı BEAUTY markasının marka olarak kullanılmaması nedeniyle hükümsüzlüğüne, davalı markasının ticaret alanında vasıf belirten ve herkes tarafından kullanılan isim olması nedeniyle de hükümsüzlüğüne, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasının 09.06.2000 tarihinden itibaren tescilli olduğunu, bu nedenle 5 yıllık dava açma süresinin geçtiğini, müvekkilinin markasını Türkiye’de yetkili temsilcileri aracılıyla kullandığını, müvekkilinin markasının dünyada bir çok ülkede tescilli olduğunu, ayırtedici vasfının bulunduğunu, herkes tarafından kullanılan bir ibare olmadığını, markaların birbirine benzediğini, aralarında iltibas olduğunu savunarak, öncelikle davacı aleyhine müvekkili tarafından açılan Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2006/433 esas sayılı dosyası ile işbu dosyanın birleştirilmesine yada bekletici mesele yapılmasına, esas bakımdan ise davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının markasının marka siciline 18.04.2002 tarihinde tescil ve 15.10.2002 tarihinde de ilan edildiği, kullanmamaya dayalı 5 yıllık sürenin 18.04.2007 tarihinde dolacağı, davanın 01.08.2006 tarihinde açılması nedeniyle erken açıldığı, davalının markasını markasal anlamda da kullandığı, ibarenin marka olma vasfını taşıdığını, vasıf bildirici ve/veya ticaret alanında herkesin kullanımına açık bir işaret olarak kabul olunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı adına tescilli 2000 17022 sayılı BEAUTY markasının marka olarak kullanılmaması nedeniyle ve ayrıca davalı markasının ticaret alanında vasıf belirten ve herkes tarafından kullanılan isim olması nedeniyle de hükümsüzlüğüne, kararın ilanına karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporu alınmış ancak bilirkişi raporuna itibar edilmeyerek, raporun aksine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı adına tescilli 2000 17022 sayılı BEAUTY markasının marka olarak kullanılmaması nedeniyle ve ayrıca davalı markasının ticaret alanında vasıf belirten ve herkes tarafından kullanılan isim olması nedeniyle de hükümsüzlüğüne, kararın ilanına karar verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, bilirkişi raporu alınmış ancak bilirkişi raporuna itibar edilmeyerek, raporun aksine karar verilmiştir.

Dava konusu olayda, görüşüne başvurulan bilirkişiler 09.11.2007 tarihli raporlarında, davalının markasını tescile uygun kullandığı, Güzellik anlamına gelen BEAUTY ibaresinin evrensel bir anlam taşıdığı, sektördeki mal ve hizmetlerin sadece ülkesel sınırlar içinde dolaşmadığı, bu ifadelerin kullanılmasının ilgili sektör açısından hak olduğu, ibarenin güzellik ürünleri ve bu kapsamdaki hizmetler bakımından ticaret alanında cins, vasıf ve amaç belirttiği açıklanarak, davalı markasının KHK.nin 7/son maddesi hükmü uyarınca kullanım sonucu ayırtedicilik kazanmadığı, KHK.nin 7/ı veya 8/4. madde hükümleri anlamında tanınmış marka olmadığını belirtmişlerdir. Bir markanın 7/son uyarınca kullanım sonucu ayırtedicilik kazanıp kazanmadığı ve tanınmış marka olup olmadığı hususunun Dairemizin emsal nitelikteki kararları da dikkate alınmak suretiyle, uzman bilirkişi kurulu tarafından değerlendirilmesi gerekir. HUMK’nun 286 ncı maddesinde belirtilen bilirkişinin rey ve mütalaasının hakimi bağlamayacağı hükmü, hakimin bilirkişi raporunu serbestçe takdir edeceği, bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor (HUMK 283.md.) alabileceği veya yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırabileceği (HUMK 284.md.) şeklinde anlaşılmalıdır. Yoksa, hakimin bir kez bilirkişiye gittikten sonra bundan dönerek uyuşmazlığın çözümünün hakimlik mesleğinin gerektirdiği hukuki ve mesleki bilgi ile çözümlenebileceği kabul edilemez. Bu itibarla mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere davalının rapora itirazları da dikkate alınmak suretiyle bilirkişi kurulundan ek rapor yada yeni bir bilirkişi heyetinden itirazları karşılayacak nitelikte bir rapor alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24367, Karar No: 2016/4151, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24367 E.  ,  2016/4151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/152354

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu ... Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2015

NUMARASI : 2014/41 (E) ve 2015/142 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki hakkında düzenlene raporda, yüzünde sabit iz olduğunun belirtilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nin 87/1-c maddesi uygulanması gerekirken TCK'nin 87/1-d maddesinin uygulanması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğundan, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki "yüzde sabit iz"in, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden artırım maddeleri uygulanmak suretiyle sonuç ceza tayini gerekirken, cezanın doğrudan TCK'nin 86/2, 87/1-d maddeleri gereğince belirlenmesi suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması ve TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen cezanın 3 yıldan az olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1960, Karar No: 2014/9387, Tarih: 13.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1960 E.  ,  2014/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...'in, katılanın işletmeciliğini yapmış olduğu.... ve BRL Kundura isimli işyerlerinde 2000 yılından itibaren çalıştığı, sanığın BRL kunduranın üst katında bir müşteriye baktığı sırada alt katta bulunan tanık ...'tan üst kata 4 adet scooter, 4 adet greyder ve 2 adet king paolo marka ayakkabı istediği, tanığın ayakkabıları yukarı çıkarıp bıraktıktan sonra aşağıya indiği, bir müddet sonra müşterinin işyerinden ayrıldığı, akabinde de sanığın işyerinden elinde bulunan poşetler ile çıkarken tanık ...'nin görüp işyerine girerek üst kata çıkıp ayakkabı kutularına baktığında kutuların içerisinin boş olduğunu gördüğünü bu nedenle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda, 14.11.2009 tarihinde sanığın işinden ayrıldığı, işten ayrıldıktan sonra tazminatın ödenmemesi üzerine Tekirdağ İş Mahkemesinin 2010/12 esas sayılı dosyası ile 15.01.2010 tarihinde katılan aleyhine tazminat davası açıldığı, tazminat davasının açılmasından sonra katkılan vekili aracılığı ile 18.03.2010 tarihinde Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet dilekçesi vererek

sanığın 15.11.2009 tarihinde sorumlu olarak çalıştığı ayakkabı mağazasından ayakkabı alarak işyerinden ayrıldığını belirtmek suretiyle sanıktan şikayetçi oldukları, böylece katılanın 15.11.2009 tarihinde gerçekleştiğini iddia ettiği olayla ilgili şikayetini olaydan yaklaşık dört ay sonra yapılmış olması, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın çelişkili beyanlarından başka yeterli delil elde edilemediğinden sanığın beraatına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4275, Karar No: 2013/3473, Tarih: 26.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4275 E.  ,  2013/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../01/2012 tarih ve 2010/162-2012/... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirketin ortağı iken, eşinin işlerinin bozulması ve kendisinin de eşi lehine kefalet vermesi nedeniyle şirket hisselerinin alacaklılarca haczedilmesinin önlenmesi amacıyla davalıların ısrarı üzerine hisselerinin tamamını 04.09.2007 tarihinde davalı şirket ortağı ...'e devrettiğini, noterden yapılan bu devir karşılığında herhangi bir bedel ödenmediğini, davalıların haciz tehlikesinin sona ermesine rağmen hisseleri iade etmediğini, muvazaalı olan bu devir işleminin her halûkârda geçersiz ve hükümsüz olduğunu belirterek 04/09/2007 tarihli hisse devir sözleşmesinin muvazaa nedeniyle geçersiz ve hükümsüz olduğunun tespiti ile hisselerin kendisine verilmesini, bu talebin yerinde görülmemesi durumunda dava konusu hisselerin inançlı temlik hükümlerine göre iade edilmesini, bu da olmadığı taktirde devir konusu hisselerin BK m.106 hükmü uyarınca sözleşmenin feshedilmiş olması ile gabin ve hata hükümleri çerçevesinde tarafına iade edilmesini ve hisselerin şirket pay defterinde yeniden adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, hisselerin müvekkili ... tarafından devralınmış olması karşısında diğer davalı ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, hisselerin davacının işlerinin bozulması, ekonomik sıkıntı içine girmesi ve paraya ihtiyacı olması sebebiyle ortaklıktan ayrılmak istemesi üzerine devralındığını, hisse devir bedelinin ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hisse devrine taraf olmayan şirket ortağı davalı ...'a husumet yöneltilmesinin doğru olmadığı, davacının ileri sürdüğü vakıalar bakımından kendi muvazaalı işlemine dayandığı, davacının bu durumu ispata yönelik yazılı belge ibraz edemediği, davalı ...'in taraf olduğu işleme yönelik kandırıcı ve aldatıcı bir davranış içerisinde bulunduğu hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11850, Karar No: 2019/14189, Tarih: 25.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11850 E.  ,  2019/14189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğu çorap fabrikasındaki genel müdür ve yönetim kurulu başkan yardımcılarının odalarında bulunan 4 çelik kasadan 3'ünün oksijen tüpüyle delinerek birinin içinden alınan yedek anahtar ile 4. kasanın açılması suretiyle, kasaların içinden çeşitli miktarlarda TL, döviz ve mücevherlerin çalınması şeklinde gerçekleşen hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında hırsızlık suçundan kurulan hükmün zamanaşımından düşmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

1) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığı bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 151/1, maddelerindeki işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 11.05.2007 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Katılanın ortağı ve yönetim kurulu başkanı olduğu çorap fabrikasındaki genel müdür ve yönetim kurulu başkan yardımcılarının odalarında bulunan 4 çelik kasadan 3'ünün oksijen tüpüyle delinerek birinin içinden alınan yedek anahtar ile 4. kasanın açılması suretiyle, kasaların içinden çeşitli miktarlarda TL, döviz ve mücevherlerin çalınması şeklinde gerçekleşen hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturmasına rağmen sanık hakkında 142/1-b maddesinden hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10124, Karar No: 2022/746, Tarih: 27.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10124 E.  ,  2022/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Yerel Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalılar mirasçıları tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazların tarafların müşterek kök murisleri ...’ten intikalen geldiği ve mirasçılar arasında yapılan taksimle taşınmazların tam pay ile yakın miras bırakanları ...’ya isabet ettiği iddiasına dayanarak, taşınmazlardaki ... ve ... payının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili, taşınmazların müşterek kök muristen geldiğini, murisin terekesinin taksim edilmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tarafların müşterek murisleri ...’ten davalıların yakın miras bırakanları ... ve ... ile davacıların yakın miras bırakanları ...’ya kaldığını, ... ve ...’nin miras paylarına karşılık başka taşınmazları aldıkları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalı mirasçıları temyiz isteminde bulunmuşlardır.

2. Temyiz Nedenleri

2.1. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; Tarafların müşterek murisi olan ...’ün terekesinin taksim edilmediğini, davacı tarafın taksim iddiasının ispatlanamadığını, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

2.2. Bir kısım davalılar temyiz dilekçelerinde; Yargılama sırasında bir kısım davalıların öldüğünü, mirasçılarına tebligat yapılmadığı ve savunma haklarının ihlal edildiğinden bahisle mahkeme kararının bozulmasını talep etmişlerdir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu 14 ve 15. maddeleri.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Kadastro sonucucunda Çaycuma İlçesi Yenimahalle çalışma alanında bulunan 34 ada 72 ve 48 ada 10 parsel sayılı 704 ve 310 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ile Pehlivanlar Mahallesi çalışma alanında bulunan 8 ada 63, 77 ve 85 ada 36, 166 ve 178 parsel sayılı 2280, 1310, 7069, 1311 ve 781 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... evlatları ... ve ... ile ...evlatları ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

3.3.2. ...mirasçıları olan davacılar, taksime dayanarak ... ve ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ve miras payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.