muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/409, Karar No: 2022/1602, Tarih: 24.11.2022

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 6 adet tebligat gideri olan 114,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

8. Davacının, Özel Dairenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, davacının kanun yoluna başvuru sırasındaki adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı, adli yardım talebinin yerinde olmadığına karar verilmesi hâlinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlattırılması için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

9. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukukî yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

10. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

11. Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukukî yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

12. Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından malî yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin malî durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

14. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

15. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

16. Talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir.

17. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki açıkça dayanaktan yoksun olmama koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adli yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

18. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 13.04.2020 tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesiyle, yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararlarda kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; davacının talep dayanaklarını açıkça göstermediği gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda Yargıtay 5. Hukuk Dairesince itirazın reddedildiği, ilk derece başvurma ve peşin nispi harcın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesine rağmen davacının süresi içinde harçları yatırmaması üzerine Özel Dairece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu ancak temyiz dilekçesinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

19. Davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebine ilişkin kararların HMK’nın 337/2. maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunulmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre davacının üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22954, Karar No: 2014/1517, Tarih: 23.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22954 E.  ,  2014/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/323-2013/509

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11196, Karar No: 2014/11266, Tarih: 16.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/11196 E.  ,  2014/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/117-2014/16

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01/10/2003 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil olmaz ise tazminat, karşı davada 16/10/2003 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve ecrimisil, birleştirilen 2014/25 esas sayılı dosya ile davacı M.. S.. tarafından davalı G.. Dekarasyon Ltd. Şti. aleyhine 24/02/2014 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve ecrmisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, karşı dava ile birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 28/01/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı ve birleştirilen dosya davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, TMK’nın 724. maddesine dayalı olarak temliken tescil, ikinci kademede TMK’nın 723. maddesince tazminat istemine ilişkindir. Karşı davada davacı M.. S.., davalı A.. G.. hakkında müdahalenin men’i ve ecrimisil, birleştirilen dava da yine davacı M.. S.., davalı şirket hakkında müdahalenin men’i ve ecrimisil istemlerinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, birleştirilen davanın da pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hükmü davacı-karşı davalı A.. G.. ve birleştirilen davada davalı şirket vekili ile davalı-karşı ve birleştirilen dava davacısı M.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Karar Dairemizin 26.03.2013 tarihli 2012/14855 Esas, 2013/4563 Karar sayılı ilamı ile ".... taraflar arasında mülkiyeti ihtilaflı taşınmaz hakkındaki

davanın reddedildiği 23.09.2003 tarihinden itibaren, talep edilen miktarlarda dikkate alınarak hesaplanacak ecrimisil bedelinin hüküm altına alınması gerekirken bu tarihten öncesini de kapsar şekilde ecrimisil tazminatına hükmedilmiş olması ve davalı-karşı ve birleştirilen dava davacısının müdahalenin men’i isteminin gerek A.. G.., gerekse de davalı şirket yönünden kabulüne ve hesaplanacak ecrimisil bedelinin de her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiği..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl davanın reddine, karşı davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-karşı davalı ve birleştirilen dosya davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl davanın reddine, karşı davanın ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı-karşı davalı ve birleştirilen dosya davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak hüküm kurulmuş ise de bozma gereği yerine getirilmemiştir. 26.03.2013 tarihli bozma ilamında A.. G.. tarafından M.. S.. aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verildiği, 23.09.2003 tarihinden önceki dönemin haksız işgal olmadığı ve bu tarih öncesi dönem için ecrimisil ödenmesi gerekmediği belirtildiği halde mahkemece 2003 yılı öncesi dönemi de kapsar şekilde karşı davalı ve birleştirilen dosya davalısı yönünden talep edilen miktarlar gözetilerek toplam 60.000,00 TL ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, karşı davada davacı M.. S.. tarafından, davalı A.. G.. hakkında müdahalenin men'i, birleştirilen davada yine davacı M.. S.. davalı şirket hakkında müdahalenin men'i talebinde bulunduğu halde mahkemece bozmaya uyularak tesis edilen hükmün yeni bir hüküm olduğu gözetilmeksizin men'i müdahale talebi hakkında yeniden hüküm kurulmaması da yerinde değildir.

Mahkemece, açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de haksız kullanımdan kaynaklanan ecrimisil isteğine birleştirilen dosya davalısı yönünden reeskont faizi uygulanması ve birleştirilen dosya davalısının karar başlığında gösterilmemesi de yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı ve birleştirilen dosya davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6831, Karar No: 2016/5428, Tarih: 26.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/6831 E.  ,  2016/5428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, 20.05.2014 tarihli sıra cetvelinde ilk üç sırada şikayet olunanın alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü’nün 2009/2705 E., 2013/6323 E. ve 2013/6303 E. sayılı icra dosyalarına yer verildiğini, müvekkilinin alacağının dördüncü sırada yer aldığını, satış bedelinin tümünün ilk üç sıraya verildiğini, şikayet olunanın alacaklı olduğu söz konusu icra dosyalarında yapılan takip işlemlerinin ve borçluya gönderilen tebligatların usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu nedenle icra takiplerinin usulüne uygun olarak kesinleşmediğini, takip kesinleşmeden konulan hacizlerin de geçersiz olduğunu, müvekkilinin alacağının birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyalarında yapılan tebligatların usul ve yasaya uygun olduğunu, şikayetçinin müvekkiline bu sebepleri ileri sürerek şikayet yoluna başvurma hakkının bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin düzenlendiği .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/2705 E. sayılı dosyasında; şikayet olunanın alacaklı olduğu.... A.Ş'nin ise borçlu olduğu, takibin ilamlı takip olduğu ve 20.05.2014 tarihinde sıra cetvelinin düzenlendiği, şikayetçinin söz konusu icra dosyasında taraf olmadığı, icra dosyasındaki ödeme emrinin ve tebliğinin usulsüzlüğünün borçlu tarafından ileri sürülebileceği, bu nedenle şikayetçinin söz konusu sebeplerle sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Sıra cetveline şikayette, şikayetçinin, sıra cetvelinde yer alan, kendisinin taraf olmadığı, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyalarındaki takip işlemlerinin usulsüz olduğunu ileri sürmesi kural olarak mümkün değil ise de; somut olayda şikayetçinin, söz konusu icra dosyalarındaki bu usulsüzlükler ileri sürmesinde hukuki yararı olduğu ve anılan

2-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Sıra cetveline şikayette, şikayetçinin, sıra cetvelinde yer alan, kendisinin taraf olmadığı, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyalarındaki takip işlemlerinin usulsüz olduğunu ileri sürmesi kural olarak mümkün değil ise de; somut olayda şikayetçinin, söz konusu icra dosyalarındaki bu usulsüzlükler ileri sürmesinde hukuki yararı olduğu ve anılan

icra dosyalarında yapılan tebligat ve takip işlemlerinin usule uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemece, icra dosyalarında yapılan tebligat ve takip işlemlerinin usule uygun olduğu gerekçesiyle,şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, icra dosyalarındaki usulsüzlüklerin borçlu tarafından ileri sürülebileceği, şikayetçinin bu sebeplerle sıra cetvelinin iptalini talep edemeyeceği gerekçesiyle, şikayetin husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hükmün, gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "husumet nedeniyle" ibaresi hükümden çıkarılmak suretiyle hükmün (re'sen) DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2669, Karar No: 2020/488, Tarih: 15.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/2669 E.  ,  2020/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Dava konusu suç, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığından; CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi mümkün değildir.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan ile hüküm kurulması,

3-)Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12631, Karar No: 2008/14232, Tarih: 19.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12631 E.  ,  2008/14232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba adı düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.07.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi annesi ...'nin 722 parsel sayılı taşınmazda "..." yazılı baba adının "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içinde mevcut tapu kaydının mülkiyet hanesinde davacı murisi ....'nin baba adı ... olarak yazılı olup kayıtlı olduğu haneden getirtilen aile nüfus kayıt tablosundaki bilgilere göre babasının ... ve ...'den olma "..." olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, aynı hanede muris ....'nin baba adının ... olarak kayıtlı olduğu görülmektedir. Bunun sonucu olarakda yanlışlığın tapu sicilindeki tapu kaydında olmayıp murisin nüfus hanesindeki baba adının yanlış yazılmasından kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Davacının tapu sicilinin düzeltilmesini değil, nüfus kaydındaki yanlışlığın giderilmesini istenmesi gerekir. Mahkemece, tapu kaydında malik murisin baba adının düzeltilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.