muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8581, Karar No: 2022/2394, Tarih: 16.03.2022

Aynı ilke ... Hukuk Genel Kurulunun 05.02.2003 tarihli ve 2003/8-83 Esas, 2003/72 Karar; 17.02.2010 tarihli ve 2010/9-71 Esas, 2010/87 Karar; 25.01.2017 tarihli ve 2015/9-463 Esas, 2017/137 Karar; 03.06.2020 tarihli ve 2017/2-2288 Esas, 2020/326 Karar sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

... içtihatları ile kabul edilen “usulü kazanılmış hak” olgusunun, birçok hukuk kuralında olduğu gibi yine ... içtihatları ile geliştirilmiş istisnaları bulunmaktadır. Mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir İçtihadı Birleştirme Kararı (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK) ya da geçmişe etkili bir yeni kanun çıkması karşısında, ... bozma kararına uyulmuş olmakla oluşan usulü kazanılmış hak hukukça değer taşımayacaktır. Benzer şekilde uygulanması gereken bir kanun hükmü, hüküm kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilirse, usulü kazanılmış hakka göre değil, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre karar verilebilecektir (HGK’nin 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 19 Karar; 03.02.2010 tarihli ve 2010/4-40 Esas, 2010/54 Karar).

Bu sayılanların dışında ayrıca görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ve maddi hataya dayanan bozma kararlarına uyulmasında olduğu gibi kamu düzeni ile ilgili konularda usulü kazanılmış haktan söz edilemez (Kuru B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü– C. V, 6. b ... 2001, s 4738 vd).

Usulü kazanılmış hakkın hukuki sonuç doğurabilmesi için bir davada ya taraflar ya Mahkeme ya da ... tarafından açık biçimde yapılmış olan ve istisnalar arasında sayılmayan bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan bir hakkın varlığından söz edilebilmesi gerekir.

Tüm bu hususlar bir arada değerlendirildiğinde somut olayda; çekişmeli 221 ada 601 parsel sayılı taşınmazın 18.04.1989 tarihinde ilan edilen 2/B uygulaması sırasında P LXIX nolu poligon numarası ile Hazine lehine orman sınırları dışına çıkartılan alanda kaldığı ve 2011 yılında yapılan kullanım kadastrosu sonucunda davalı gerçek kişi lehine kullanıcı şerhi verilerek Hazine adına tespit ve tescil edildiği, ... Kadastro Mahkemesinin 2002/5-18 sayılı kararı ile iptal edilen 2/B poligonların ise P XLI ve P XLVI nolu poligonlar olduğu, davacı ... İdaresinin 01.06.2012 tarihinde tapu iptali ve tescil istemli eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2014/27857, Karar No: 2015/8139, Tarih: 04.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/27857 E.  ,  2015/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/27239

MAHKEMESİ : İskilip Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/52 (E) ve 2012/146 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık H.. G..'nin katılan D.. K..'ya yönelik; katılan sanık S.. K..'nın N.. G..'ye yönelik kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümler hakkında:

Sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tür ve miktarına göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanık H.. G..'nin, katılan sanık S.. K.. vekilinin ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin REDDİNE,

2) Sanık N.. G..'nin, katılan sanık S.. K..'ya yönelik eyleminden verilen beraat kararı hakkında:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık S.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık H.. G..'nin, katılan S.. K..'ya yönelik eyleminden kurulan hüküm hakkında:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Aynı eylem nedeniyle katılanda, hem kemik kırığı, hem de 87/1-a maddesi kapsamında organlarından veya duyularından birinin işlevinin sürekli

zayıflaması niteliğinde yaralanma meydana gelmiş olmakla, daha ağır neticesi olan, TCK’nin 86/1, 3-e, 87/1-a-son maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

b) TCK'nin 86/1, 3-a, 87/1-a-son maddesi uyarınca tayin edilecek cezanın 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, ancak 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan 53/3. maddesi gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi,

ç) Haksız tahrik ve suçta kullanılan eşyanın müsaderesine ilişkin uygulamalarda, uygulanan yasa ve maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

d) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, katılan sanık S.. K.. vekilinin, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25735, Karar No: 2013/892, Tarih: 21.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25735 E.  ,  2013/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 25/04/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Erzurum Adli Emanetinin 2005/628 sırasında kayıtlı pense, tornavida ve boru anahtarlarının sahibine iadesine, 21/01/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21116, Karar No: 2019/19530, Tarih: 21.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/21116 E.  ,  2019/19530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili apartman görevlisi tarafından iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini, fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut olayda; davacı kış sezonu haftanın altı günü 08.00-23.00 saatleri arasında yaz sezonunda ise 08.00-18.00 arası çalıştığını, nisan – eylül arası çim sulama yaptığı için çalışmanın haftanın üç günü en az gece 01.00’e kadar devam ettiğini iddia etmiştir. Davalı vekili ise 13 blok ve 252 daire bulunan sitede dört apartman görevlisi bulunduğunu, davacının üç blok ve altmış daireden sorumlu olduğunu, kömür ile ısıtılan apartmanda kışın kazanı ısıtmak, yazın çimleri sulama, bina içi ve çevresini temiz tutma gibi görevleri olduğunu ancak alışveriş servisi ve çöp alma işinin bulunmadığını, fazla mesai gerektirecek bir çalışma ihtiyacı bulunmadığını savunmuştur. Yargılama sırasında dinlenen tanıklar haftanın 6 günü çalıştıklarını, 08:00-18:00 arasında çalışma yapıldığını, yazın çim sulama olduğu için 23:00-24:00'a kadar sürdüğünü, kışın da kaloriferler yakıldığı için kömür atma işi nedeniyle 23:00-24:00'a kadar çalıştıklarını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının kömür ile çalışan kalorifer sistemi bulunması sebebi ile kış ayları 09.00-23.00 saatleri arası çalıştığı 2 saat ara dinlenme düşülerek haftalık 45 saati aşan 18 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Öte yandan tanık beyanlarına göre yapılan tespitlere göre yaz aylarına ilişkin olarak davacının haftalık çalışmasının 45 saati aşmadığı ancak mahkemece yaz- kış fazla çalışma yapıldığı kanaatinde olması durumunda, yaz ayları dışlanmaksızın ve dışlanarak iki seçenekli hesaplama yapılmıştır. Mahkemece davacının yaz – kış fazla çalışma yaptığı kabul edilerek kışın haftada 18 saat, yazın ise 12 saat fazla çalışma üzerinden yapılan hesaplama hüküm altına alınmıştır. Ne var ki; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Toplanan deliller, davacının yaptığı iş, dinlenen tanık beyanlarına göre davacının özellikle yaz ayları alışveriş servisi, çöp alma, aidat toplama gibi işlerinin bulunmadığı, çim biçme ve sulama işi haricinde bina içi ve eklentileri sitenin ortak alanlarında yapılan temizlik işinin yoğun iş hacmini gerektirmediği dolayısı ile davacının yazlarında günde 7.5 saat ve haftada 45 saatin üzerinde çalıştığının dosya kapsamına göre kanıtlanamadığı gözetilmeden Mahkemece yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 21.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4609, Karar No: 2011/12219, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4609 E.  ,  2011/12219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazlar arazi niteliğinde olduğundan, ekilebilir ürün net gelirine göre ve birden fazla ziraat mühendisi bilirkişinin düzenleyecekleri ortak rapor ile bedellerinin tespit edilmesi gerektiği düşünülmeden, tek bir ziraat mühendisi bilirkişi tarafından ve usulüne uygun olmayan şekilde bedel belirleyen rapora itibar edilerek karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazlar Pülümür Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/32 esas, 2006/39 sayılı kararı ile tescil edilmiş olup, fen bilirkişisi raporuna göre de, 8 sıra nolu ve 5.176,31 m² yüzölçümündeki taşınmazın, 54,56 m²'lik bölümüne; 7 sıra no ve 15.246,98 m² yüzölçümündeki taşınmazın da, 2.603,72 m²'lik bölümüne el atıldığından, sadece el atılan 54,56 ve 2.603,72 m²'lik bölümler yerine, taşınmazların tamamının bedellerine hükmedilmesi,

3-El atılan taşınmazlar yol ile dere yatağı niteliği aldığından, yol olan bölümün TMK.'nun 999. dere yatağı olan bölümün ise 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddeleri uyarınca tapudan terkini yerine, yazılı şekilde tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7538, Karar No: 2012/2316, Tarih: 29.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7538 E.  ,  2012/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2, 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis, 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 52/4, 53/1-2-3, 63, 54 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Temyiz talebinin reddine

TÜRK MİLLETİ ADINA

l- Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün ve 2010/5-244-2011/14 sayılı kararı uyarınca sanık müdafii olan avukatın yapmış olduğu avukatlık mesleğinin gerektirdiği yasal yükümlülük gereği hükmün yüzüne karşı verilmiş olması nedeniyle temyiz süresinin hükmün tefhiminden itibaren başlayacağını bilmesi gerektiği gözetilerek tebliğnamedeki temyiz talebinin süresinde yapıldığı yönündeki görüş benimsenmemiştir.

2- Sanık ... ve müdafiinin yüzüne karşı 31.08.2010 tarihinde tefhim olunan hükme yönelik olarak, müdafiinin yasal süreden sonra 15.09.2010 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddelerine göre reddi gerektiğinden, mahkemece verilen 16.09.2010 tarihli temyizin reddine ilişkin ek kararın tebliğnamedeki düşünce hilafına ONANMASINA 29.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12294, Karar No: 2017/14411, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12294 E.  ,  2017/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26984, Karar No: 2015/23204, Tarih: 25.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/26984 E.  ,  2015/23204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle arızaya 15.02.2014 tarihinde servis montaj teknisyeni ... tarafından müdahale edilerek davacı ile birlikte arızalı ve değişmesi gereken parça tespiti yapılmış yeni parça montajı da 16.04.2014-24.04.2014 tarihleri arasında yapılmıştır. Arızanın nötr ve faz uçlarının yanlış bağlanması nedeniyle olduğu bu yüzden sürücülerin yandığı ilk tespitte belirlenmiştir. 10.06.2014 tarihli servis ve ... Makine raporlarının içeriğine göre sonradan üretildiği anlaşılmaktadır. Hasarlı parça zararı 28.03.2014 tarihli faturaya göre 14.330,13 TL işçilik faturası ise 30.05.2014 tarihli faturaya göre 3.756,21 TL dır. İşverence 11.06.2014 tarihinde yapılan fesih hakkı hak düşürücü sürede kullanılmamıştır. Ancak tanık beyanlarına göre davacının makinaya doğrudan akım bağlaması nedeniyle kusurlu olduğu bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17475, Karar No: 2013/11439, Tarih: 26.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17475 E.  ,  2013/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 62, 61/8, 53/6, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesi gereğince belli bir meslek ve sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde 3 aydan ve 3 yıldan fazla olmamak üzere bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir hükmü karşısında sanığın ehliyetinin geri alınma süresi yukarıda belirtilen sınırlar içinde belirlenmiş olmakla mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

A)İstisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nın 22/2. maddesinde “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Toplumsal yaşamda belli faaliyetlerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, Devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmektedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklanmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.03.2008 tarih ve 43-62; 01.02.2005 tarih ve 213-3; 23.03.2004 tarih ve 12-68; 09.10.2001 tarih ve 181-204; 21.10.1997 tarih ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere, birçok kararında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1- Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradiliği,

3- Neticenin iradi olmaması,

4- Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5- Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bilinçli taksir ise 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesinde, “kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi” olarak tanımlanmıştır. Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.