muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6776, Karar No: 2013/5376, Tarih: 09.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/6776 E.  ,  2013/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13845, Karar No: 2025/564, Tarih: 13.01.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/13845 E.  ,  2025/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/317 E., 2023/529 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle; atılı suçun işlenmediğine ve mahkumiyet için yeterli delil bulunmadığına,

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; suça konu sözler herhangi bir kişi kastedilerek söylenmeyip, muhatapların mağdurlar olduğuna yönelik her türlü şüpheden uzak ve kuvvetli bir delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi lazımdır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın söylediği sözlerin mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde bulunduğu, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2.Kabule göre de; Cezaevi idaresine sunulan dilekçeyle gerçekleştirilen hakaret eyleminden dolayı, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbiki,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5444, Karar No: 2018/14542, Tarih: 18.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/5444 E.  ,  2018/14542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ... vasisi ve ...'in suçun sübutuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.12.2018 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

... hükümlüsü olan sanıkların 19.04.2013 günü saat 23:45 sıralarında, kapalı ceza infaz kurumu tarafına geçtikleri ve etrafı tel örgü ile çevrili bahçede bir seyler aradıklarının görülmesi üzerine sanıkların üzerilerinde arama yapıldığı ancak bir şey bulunamadığı, geliş istikametlerinde yapılan aramada ağzı bağlı, içerisinde bir miktar esrara benzer madde ve 7 adet hap bulunan poşetin ele geçirildiği, poşetin yakınında yumurta büyüklüğünde bir taş bulunduğu, yapılan incelemede poşet içerisindekilerin 2 gram esrar ve 7 adet ekstazi tabir edilen uyuşturucu hap olduğunun tespit edildiği, sanıklardan alınan kan ve idrar örneklerinin incelenmesinde uyuşturucu

maddeye rastlanmadığı, sanıkların kapalı kurum tarafına geçmek için gösterdikleri gerekçenin tutarsız olduğu gerekçesiyle TCK.nun 297/1, 37 maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemi ile kamu davası açılmış, mahkemece sanıkların firar etmek amacıyla poşetin bulunduğu alana geçiş gerekçelerinin inandırıcı bulunmadığı, sanıkların söz konusu yerde bir şey arar vaziyette görüldükleri gerekçeleriyle sanıkların ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde soktukları kabul edilerek sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de, insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masimiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kurul, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirlenmesi halinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkumiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp, diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sanıkların cezaevine uyuşturucu madde soktuklarını gören herhangi bir tanığın bulunmadığı, olay mahallinde ele geçirilen maddelerin kim tarafından oraya atıldığının tespit edilemediği, mahkemenin kabulüne göre olay mahallinde suç konusu başka madde bulunsa bunların da sanıklara ait olduğunun kabulü gerektiği, bu durumun ise muhakemesinin aradığı adalete uygun olmadığından sanıklara ait mahkumiyet kararının onaylanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.18.12.2018
Yargıtay — Esas No: 2014/494, Karar No: 2014/4081, Tarih: 27.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/494 E.  ,  2014/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/562-2013/775

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/741 E. sayılı dosyasında düzenlenen 21.11.2012 tarihli sıra cetvelinde, iştirak şartları bulunmadığı halde şikayet olunan haczinin ilk sıradaki müvekkilinin haczine iştiraki sağlanarak, aralarında garame yapılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/741 E. sayılı dosyasında düzenlenen 21.11.2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinin haczinin ilk haciz olan şikayet olunan TEB'in haczine iştirak şartları bulunduğu ve aralarında garameten paylaştırılma yapılması gerektiği halde, şikayet olunan Gökpınar Vergi Dairesi'nin ilk haciz olan TEB'in haczine iştirak ettirilerek aralarında garame yapılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Gökpınar Vergi Dairesi vekili, asıl ve birleşen dosyada şikayetin reddini savunmuştur.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ilk haczin TEB'in haczi olduğu, sıra cetveline konu taşınmazın satışından sonra şikayet olunan Gökpınar Vergi Dairesi'nce haciz konulmuş olmakla ilk hacze iştirak şartlarının bulunmadığı, birleşen dosyada şikayetçi T.. B..'in haczine konu takibin dayanağı ilamın dava tarihinin ilk haczin takip tarihinden önce olması nedeniyle ilk hacze iştirak şartlarının bulunduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyada şikayetin kabulü ile, anılan sıra cetvelinin iptaline ve asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan Gökpınar Vergi Dairesi'nin alacağının sıra ve derece kararından çıkarılarak, asıl ve birleşen dosya şikayetçileri arasında garameten paylaştırma yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan G.. M.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan G.. M.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan G.. M.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan G.. M.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne talimat vermesi (İİK'nın 17/1 md.) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi gerekir. Mahkemece, gerekçede yer alması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesi, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine ve genel olarak da hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi, icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle mahkemece sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamış ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan G.. M.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın “HÜKÜM” fıkrasının 1 no'lu bendinin 2012/562 E. sayılı asıl dosya ile ilgili kısmında ve 2012/572 E. sayılı birleşen dosya ile ilgili kısmında yer alan, "Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/741 E. sayılı takip dosyası için düzenlenen derece ve sıra cetvelinde 2. sırada yer alan davalı Gölpınar Vergi Dairesi'nin 1. sırada olmak üzere garametan pay ayrılmasına ilişkin" ibareleri ile son paragrafı olan “Sıra cetvelinde yer alan davalı Gökpınar Vergi Dairesinin sıra ve derece kararından çıkarılarak Denizli 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8645 Esas sayılı takip dosyası alacaklısı birleşen dava davacısı T.. B.. ile davacı ve birleşen dava davalısı Denizli 7. İcra Müdürlüğü'nün 2010/741 sayılı takip dosyası alacaklısı T.. A.. ile aynı derecede olmak üzere ve garameten paylaştırılmasının emrolunmasına” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3100, Karar No: 2012/9137, Tarih: 07.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3100 E.  ,  2012/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca havza mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/575, Karar No: 2012/1547, Tarih: 01.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/575 E.  ,  2012/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis davalı şirketten 353.534,68 TL alacaklı olduğunu,alacağın iflas masasına kaydedilmesi için yaptıkları başvurunun alacak miktarının kesin ve net olarak ortaya konulması ve yargılamayı gerektirdiği belirtilerek talep edilen alacağın 353.534,68 TL'sinin reddine, 4. sıra kapsamında değerlendirilmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli düzenlenmesi ve alacaklarının ilk sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan iflas idare memuru cevap dilekçesinde, reddedilen alacağın sırası ile birlikte alacağın esasına da itiraz edildiğinden davanın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerektiğini savunarak, mahkemenin görev yönünden şikayetin reddine karar vermesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet dilekçesinde sıra cetvelinde reddedilen alacağın sırası ile alacağın esasına da itiraz edildiği bu nedenle İİK'nun 235. maddesi uyarınca davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde açılması gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın istem halinde ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamasına rağmen, hükmün 2 nolu bendinde “... 6. Asliye Ticaret Mahkemesine” yazılması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün 2 no'lu bendindeki “... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi” cümlesindeki 6. ibaresinin çıkarılarak “... Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi” yazılmak suretiyle kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1564, Karar No: 2014/4662, Tarih: 17.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/1564 E.  ,  2014/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)... Köyü sınırları içinde yapılan 4342 sayılı Mera Kanunu uygulamasına ilişkin krokide mera olarak ayrılan yerler ile dava konusu edilen (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmazların aynı yer olup olmadığı konusunda, dava dosyasının keşifte görev alan fen bilirkişiye verilerek, bu konuda fen bilirkişiden ek rapor alınarak dosyaya konulması;

2)... Köyünde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise buna ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3)... Köyünde genel arazi kadastrosu yapılıp yapılmadığı kadastro müdürlüğünden sorularak, yapılmış ise hangi tarihte yapıldığı ve hangi tarihlerde ilân edilerek kesinleştiğine dair bilgi ve belgelerinin bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10591, Karar No: 2017/6652, Tarih: 17.04.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/10591 E.  ,  2017/6652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar başlığında dava tarihinin 26/02/2015 yerine 19/03/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17/04/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu konuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatları ile iki maaş tutarında ilave ödeme yapıldığı, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmeliyken kabulü hatalı olmuştur. Şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.17.04.2017
Yargıtay — Esas No: 2016/12543, Karar No: 2017/2532, Tarih: 14.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12543 E.  ,  2017/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3., CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince oybirliğiyle BOZULMASINA, 14.03.2017 gününde karar verildi.