muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10248, Karar No: 2013/5613, Tarih: 15.04.2013

-2-

2012/10248 -2013/5613

1155 parsel olarak idari yoldan Hazine adına tescil edilmiş ve aynı tarihte yapılan imar uygulaması ile 1155 nolu ana parselden ifrazen dava konusu 2125 ada 2 nolu parsel olarak Hazine adına tescil edilmiştir. Ne var ki, ... 3. İdare Mahkemesi'nin 18.10.2010 tarih 2009/419 Esas 2010/117 Karar sayılı ilamı ile 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18. madde uygulamasının iptal edildiği anlaşılmıştır.

Mahallinde keşif yapılmıştır. Dinlenen yerel bilirkişi özetle; taşınmazın 1972 yılında yapılan dağıtımını köy halkından duyduğunu, 1983 yılından beri o yerde yaşadığını, oranın o tarihten beri davacı tarafından kullanıldığını, üzerinde bina ve bahçesinde meyve ağaçlarının olduğunu açıklamıştır. Hemen belirtmek gerekir ki, yerel bilirkişinin sözleri 1964 yılında yapılan tapulamada “çalılık” niteliği ile tespit harici bırakılan bu yerin imar- ihyaya muhtaç yerlerden olması nedeniyle kim tarafından, ne zaman, ne şekilde, nasıl imar ihya edildiği açıklığa kavuşturulmamıştır. Öte yandan, 442 sayılı Köy Kanunu'nun 44/3. maddesi uyarınca köy ihtiyar heyetine sadece “boz hali” nitelikli yerlerden o köyün nüfusuna kayıtlı arazisi yeterli olmayan veya arazisi olmayan kişilere arazi dağıtma yetkisi verilmiş ise de, 11.06.1945 tarih 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu'nun 64. maddesi ile bu yetkili yasa koyucu tarafından ortadan kaldırılmıştır. Dolayısıyla Köy Tüzel Kişiliğinin “boz hali” nitelikli taşınmaz dışındaki çalılık, kayalık, taşlık, tepelik vs. gibi yerlerin her ne amaçla olursa olsun dağıtmak ya da satmak yetkisi yoktur. Böyle bir satışa ilişkin alınacak köy ihtiyar heyeti kararının Kaymakamlıkça onanması da o işleme hiçbir zaman hukuki geçerlilik tanımaz Kaymakam ve Valilerin böyle bir hak ve yetkileri de yoktur. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 04.10.1999 tarih 1999/6343 Esas 7376 Karar sayılı ilamı ile Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 02.12.1999 gün ve ... Esas, 9886 Karar sayılı ilamı da aynı mealdedir. Hukuk Genel kurulunun emsal kararları da bu doğrultudadır. Ancak, imar-ihya zilyetlikle ve kazanılacak bir yerin koşulları mevcut ise TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri uyarınca iktisabı mümkün olabilmektedir. Ne var ki, yerel mahkemece bu konuda herhangi bir soruşturma ve inceleme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere, bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemlerinden birisi de hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki ve dava tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda, sağlıklı bir Yargıya ulaşmak için tescil harici bırakılan 1964 yılından sonra ve Hazine adına ihdasen tapu kaydının oluştuğu 2004 yılına kadar 20-30 yıl öncesine ait (1974-1984 tarihleri arası) stereoskopik hava fotoğraflarının merciinden getirtilerek dosyaya konulması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerektiği uzman öğretim üyelerinin yayınlarındaki görüşler olup bu görüş Dairenin uzun zamandır kararlılık kazanmış içtihatları ile de benimsenmiştir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu olarak görüleceği ve taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılacağı olanaklıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, dava konusu taşınmaza ilişkin ... Tapulama Mahkemesinde görülen ve görevsizlik sonucu Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilen dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek Sorkun Köyü Birlik Teknisyeni'nce yapılan mera tahsisli kesinleşip kesinleşmediğinin açıklığa kavuşturulması, taşınmaza ilişkin tahsisin mera kaydının bulunup bulunmadığı İl ve İlçe Özel İdare Müdürlükleri ile İl ve İlçe Tarım Müdürlükleri ve Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulması, varsa mera norm kararı ve mera tahsis haritasının getirtilerek dosya arasına alınması, meradan yararı bulunmayan komşu köy halkı arasından yöreyi iyi bilen yaşlı ve tarafsız kişilerin davanın tarafları aynı şahıslar üzerinde anlaşamadıkları takdirde Kaymakamlık aracılığıyla belirlenmesinden sonra davacı ve davalı tarafa varsa tüm delillerini bildirmesi için süre ve imkan tanınması, esasen, TMK'nun 713/1 maddesine dayalı tescil davalarının

-3-

2012/10248 -2013/5613

-3-

2012/10248 -2013/5613

kamusal yönü ağırlıklı davalardan olması nedeniyle tarafların talepleri dışında hakimin resen delil araştırma hak ve yetkisi bulunduğundan gerek görüldüğünde sair delillerin resen araştırılması, tüm bu eksikliklerin yerine getirilmesinden sonra: jeodezi mühendisi ve ziraat mühendisi ile tapu fen memuru yetki ve yeteneğine haiz teknik bilirkişiden oluşacak bilirkişi heyeti ile taşınmazın bulunduğu yerde yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıkların HMK'nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiye ile çağrılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların mümkün olduğunca keşif yerinde dinlenilmesi, ...Köyü Birlik Teknisyenliği'nce yapılan mera tahsisine ilişkin varsa norm kararları ile mera haritasının teknik ve yerel bilirkişiler ile tanıklar aracılığıyla mahalline uygulanması, dava konusu taşınmazın tahsisli mera ve kadim meradan açılmak suretiyle elde edilen yerlerden olup olmadığı, mera niteliğinde olmayıp da çalılık vs. nitelikte olan yerlerden ise bu takdirde imar ve ihyaya muhtaç olan böyle bir yerin hangi tarihten itibaren ne şekilde, kim tarafından, nasıl imar ve ihyasına başlanıp bu işlemin hangi tarihte bitirildiğinin ve taşınmazın tarımsal amaçlı olarak zilyetliğinin hangi tarihte başladığı ve dava tarihine kadar kim tarafından ne şekilde sürdürüldüğünün mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle net bir şekilde açıklığa kavuşturulması, bu kişilerin beyanları arasında çelişki bulunması halinde HMK.nun 261. maddesince bu çelişkinin giderilmeye çalışılması, takdiri delil niteliğindeki tanık ve mahalli bilirkişi sözlerinin bilimsel verilere uygun olarak hazırlanacak uzman bilirkişi raporları ile denetlenmesi, özellikle ziraat mühendisi sıfatlı bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun, gerekçeli rapor alınması, hava fotoğraflarını uygulayan jeodezi mühendisinden ise dava konusu taşınmaz ve çevresiyle ilgili hava fotoğrafları üzerinde niteliğinin belirtilmek suretiyle gösterilmesinin istenilmesi, tüm bu araştırmalardan sonra hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek ve taşınmazın mevkii, sınırları ve niteliği hakkında bilgi vermekle görevli bir yerel bilirkişi dinlemek suretiyle noksan tahkikatla yetinilerek ve diğer uzman bilirkişilerin konuyla alakası olmayan raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,15.04.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,15.04.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Yerel mahkemece dava konusu, 2125 ada 2 sayılı parsel bakımından davanın kabulüne karar verilmesi ve hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yüksek Daire çoğunluğunca imar ve ihya olgusunun araştırılması gerektiği görüşüyle ve bozma gerekçesinde gösterilen diğer hususlar esas alınarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir. ./...

-4-

2012/10248 -2013/5613

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; 1964 yılında 766 sayılı Tapulama Kanunu hükümleri uyarınca yapılan tapulama çalışmaları sırasında uyuşmazlık konusu taşınmazında içerisinde bulunduğu büyük bir alanın “çalılık niteliğiyle” tapulama harici bırakılmıştır. ... Kadastro Müdürlüğü ... Kadastro Birimi'nin karşılık yazılarında 1972 yılında yapılan 2. tapulama çalışmalarında 483 parsel olarak belirlenmiş ve ham toprak vasfı ile Köy Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiş, Hazine'nin ikinci tapulamaya karşı yaptığı itiraz üzerine ... Bölgesi Tapulama Müdürlüğü Tapulama Komisyonu'nun 20.07.1979 tarih ve 1979/1891 sayılı Komisyon Kararı ile Teknisyenlikçe yapılan tespitin iptaline ve mera olarak taşınmazın sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Bu sınırlandırmaya karşı Köy Tüzel Kişiliği tarafından ...Tapulama Mahkemesi'nde tespite itiraz davası açılmış, anılan mahkemenin 1981/16 Esas, 1984/105 Karar sayılı ilamı ile ... Köyü'nde yapılan tapulama çalışmalarının 1964 yılında kesinleşmesi nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir. Bu kararın temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 27.11.1984 gün ve ... Esas – 1984/13620 Karar sayılı kararı ile 2. tapulamanın geçersiz olduğu belirtilerek hüküm onanmış ve görevsizlik kararının kesinleşmesiyle dava dosyası ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne intikal ettirilmiştir. Bu dava takip edilmediğinden 04.06.1987 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Bu aşamalardan sonra 20.07.2004 tarihinde taşınmaz idari yoldan Hazine adına 1155 sayılı parsel numarası ile tapuya bağlanmış ancak imar uygulaması sonucu 2125 ada 2 parsel numarasıyla Hazine adına tescil edilmiştir. 30.10.2008 tarihinde yapılan imar uygulaması sonucu İmar Kanunu'nun 18. maddesi uygulamasıyla Belediyeye ait taşınmaz ile 2260 ada 5 parsel olarak Hazine ve Belediye adına paylı biçimde tapuya tescil edilmiştir.

Dosya arasında bulunan ... 3. İdare Mahkemesi'nin 18.10.2010 tarih, ... Esas-2010/1117 Karar sayılı ilamı ile imar uygulamasına ilişkin itiraz üzerine yapılan imar uygulamasının iptaline karar verilmiştir. Teknik Bilirkişi ... tarafından dosyaya sunulan 06.04.2012 tarihli rapor ile ekli kroki üzerinde yapılan incelemede; uyuşmazlık konusu alanın oldukça büyük bir alan olduğu, imar uygulaması sonucu ( iptal edilen ) taşınmazın birçok ada ve parsellere bölündüğü, tüm parsellerin üzerinde meskenlerin yer aldığı, yol ve park alanlarının belirlendiği, Sorkun Köyü İhtiyar Heyeti tarafından satılan yerlerden olmadığı sadece ev yapmak için arsaya ihtiyacı olanlara usulsüz bir şekilde dağıtıldığı, taşınmazın kural olarak 1964 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ve çalılık niteliğiyle tespit dışı bırakılan yerlerden olduğu bu konuda bir uyuşmazlığın bulunmadığı, parsellerin kura ile köylülerce dağıtılması üzerine 1972 yılından itibaren başlayan zilyetliğin Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 20.07.2004 tarihine kadar aralıksız-çekişmesiz malik sıfatıyla zilyet olarak devam ettiği, bu tarihe kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolduğu, dosya kapsamı ile sabittir.

Her ne kadar taşınmaz 1964 yılında çalılık niteliğiyle tespit edilmiş ise de 1972 yılında dağıtım sonucu köylülere verilmesi üzerine parsellerin üzerinde evlerin yapıldığı, çalılık denen bir olgunun o tarihte yok edildiği, artık saptanan bu durum karşısında taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca imar ve ihya koşullarının araştırılmasına, bu konuda inceleme yapılmasına gerek kalmadığı tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile saptanmıştır. 1972 yılında Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 20.07.2004 tarihine kadar kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinin, 1972 yılında dağıtım sonucu yerin alınmasıyla üzerlerine evlerin yapılması nedeniyle imar ve ihyanın bu tarihte tamamlandığının kabulü gerekir. Aynı

-5-

2012/10248 -2013/5613

nitelikte ve aynı konumda bulunan birçok dosyanın Daireden geçtiği ve onanmalarına karar verildiği Dairece bilinmektedir. Dairece onanan ilam örneklerinin dosya arasına konulduğu görülmüştür.dava dosyası kapsamı ile aynı nitelikteki dosyaların içerisinde bulunan bilgi ve belgeler üzerinde yapılan incelemede parseller üzerindeki binaların 1980 yılından önce yapıldığı belirlenmiştir. En geç imar ve ihyanın bu tarihte tamamlandığının kabulü zorunludur.

-5-

2012/10248 -2013/5613

nitelikte ve aynı konumda bulunan birçok dosyanın Daireden geçtiği ve onanmalarına karar verildiği Dairece bilinmektedir. Dairece onanan ilam örneklerinin dosya arasına konulduğu görülmüştür.dava dosyası kapsamı ile aynı nitelikteki dosyaların içerisinde bulunan bilgi ve belgeler üzerinde yapılan incelemede parseller üzerindeki binaların 1980 yılından önce yapıldığı belirlenmiştir. En geç imar ve ihyanın bu tarihte tamamlandığının kabulü zorunludur.

Her ne kadar, bozma ilamında 442 sayılı Köy Kanunu'nun 44/3. maddesinden söz edilmiş ise de Köy İhtiyar Heyeti tarafından yapılan bir satış söz konusu olmadığından sözü edilen maddenin uygulanma olanağı zaten bulunmamaktadır. Kaldı ki bu hüküm daha sonra 4753 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bir an için satışın var olduğu düşünülsün, taşınmaz tapusuz yerlerden olup kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya yolu ile koşulların varlığı halinde edinilmesi mümkün yerlerdendir. Bu nedenle bozma ilamının bu yöndeki görüşüne de katılma olanağı yoktur. Taşınmazın, Hazine adına sonradan tapuya bağlanması ve imar uygulamasının yapılması davanın kabulüne karar verilmesinde bir engel oluşturmamaktadır.

Saptanan bu somut ve hukuki olgular gözetilerek Daire tarafından onanıp gönderilen aynı nitelikteki dosyalar gibi kabulüne ilişkin bu hükmünde onanmasına karar verilmesi gerekirken bozma şeklinde gerçekleşen değerli çoğunluğun görüşlerine açıklanan nedenlerle katılmıyoruz. 15.04.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/9443, Karar No: 2020/8062, Tarih: 25.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9443 E.  ,  2020/8062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, dosya görüşüldü:

Sanık ...'ye yükletilen "seni müdür değil Allah bile kurtaramaz" şeklindeki sözlerin mağdurun ruh dinginliğini bozmaya, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal etmeye matuf, mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olduğu gözetilmeksizin, yargılamaya konu sözlerin tehdit içermediğine ilişkin gerekçeyle sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de; katılanın olay hakkında görgülerinin olduğunu belirttiği tanıklar ..., ... ve...'ın söz konusu tehdit olayına ilişkin bir beyanlarının bulunmaması karşısında; anılan eksikliğin sonuca etkili olmayacağı değerlendirilmiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ...'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19460, Karar No: 2015/23872, Tarih: 10.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2013/19460 E.  ,  2015/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/224218

MAHKEMESİ : Patnos Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2011/402 (E) ve 2012/186 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda oluduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk İ.. I.. hakkında Patnos Devlet Hastenesi Baştabipliği ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 25/08/2011 tarihli raporda; adı geçen çocuğun işlediği iddia edilen kaçakçılık suçu bakımından fiili algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olmadığının tespit edildiğiin belirtilmesi karşısında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçların algılama yeteneği gelişmediği için ceza sorumluluğu bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken cezai ehliyetinin bulunduğu kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8071, Karar No: 2010/86, Tarih: 18.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8071 E.  ,  2010/86 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 143 ada 315 parsel sayılı taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanışımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, bağışlamaya, miras yolu ile gelen hakka, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, davaya konu taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu taşınmazın öncesinde tarafların ortak miras bırakanı ... ...'a ait iken ortak miras bırakan tarafından sağlığında davacının babası ... ...'a bağışlandığı, davacının babasının ölümünden sonra taşınmazı 7-8 yıl tek başına kullandığı, babası ile birlikte kullanımının ise 38 yıla ulaştığı, davacı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Kural olarak ve kanunda ayrık bir hüküm bulunmadıkça tapuda kayıtlı taşınmazların mülkiyetinin 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanılması mümkün değildir. Ne var ki, bu genel kuralın ayrığını oluşturan hükümlerden biri olan aynı kanunun 13/B-b maddesi hükmünde zilyedin taşınmaz malı tapu kayıt malikinden veya mirasçılarından veya mümessillerinden tapu dışı bir yolla iktisap ettiğini onların beyanı veya herhangi bir belge ile veya bilirkişi veyahut tanık sözleriyle ispat etmesi ve ayrıca en az on yıl müddetle çekişmesiz, aralıksız ve malik sıfatıyla taşınmazda zilyet bulunduğunu kanıtlaması halinde taşınmazın zilyedi adına tespit edileceği belirtilmiştir. Açıklanan bu ayrık hükümde öngörülen koşulların gerçekleşmesi halinde tapuda kayıtlı taşınmazın dahi zilyedi adına tesciline karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, davaya konu 143 ada 315 parsel sayılı taşınmazın öncesinde davacının dedesi, davalının babası olan ortak miras bırakan ... ...'a ait olduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı taraf dava dilekçesinde taşınmazın ortak miras bırakan ... ... tarafından sağlığında babası ... ...'a bağışlandığını, yargılama sırasında da ortak miras bırakanın ölümünden sonra mirasçıları arasında yapılan paylaşım sonucu babası ... ...'a düştüğünü öne sürmüş, davalı ise taşınmazın babası ... ... tarafından 30.10.1970 tarihinde düzenlenen harici senetle kendisine satılarak zilyetliğinin devredildiğini savunmuştur. Gerek dava dilekçesinde ve gerekse davalı tarafın dayandığı harici satış senedi içeriğinde davaya konu taşınmazın tapulu olduğu belirtilmiştir. Hal böyle olunca taraflar arasındaki uyuşmazlık davaya konu taşınmazın kadastro öncesinde tapulu olup olmadığı, ortak miras bırakan ... ... tarafından sağlığında davacının babası ... ...'a bağışlanıp bağışlanmadığı, ayrıca da taşınmazın ortak miras bırakan tarafından davalıya satılıp satılmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Dosya içeriğinde toplanan deliller ve özelllikle dinlenilen taraf tanıkları ile mahalli bilirkişi beyanlarından ortak miras bırakan ... ...'ın ölümünden önce taşınmazın ortak miras bırakan, davacının babası ve davalı tarafından birlikte kullanıldığı, 21.04.1974 tarihinde ... ...'ın ölümünden sonra da davacının babası ve davalının taşınmazı birlikte kullanmayı sürdürdükleri, 1978 yılında davalı ...'ın çalışmak üzere Gölpazarı'na gittiği, davacının da bankada çalışmaya başlaması nedeniyle 1986 yılında köyden ayrıldığı, davacının babası ... ...'ın 25.10.1991 tarihinde ölümünden sonra taşınmazın davacının annesi ... ... tarafından gerek bizzat ve gerekse başkalarına kiraya vermek suretiyle kullanıldığı, ... ...'ın 1996 yılında ölümünden sonra davacı ve kardeşleri arasında yapılan paylaşım sonucunda taşınmazın davacıya verildiği, davacının emekli olmasından sonra 2002-2003 yılında köye döndüğü ve üzerine muhtelif cins ve sayıda meyve ağaçları da dikerek taşınmazı 13.6.2007 tarihinde yapılan tespit gününe kadar tek başına kullandığı, davalının da emekli olmasından sonra 2005 yılında köye döndüğü, davalının köyden ayrıldıktan sonra taşınmazla hiç ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Taraf tanıkları ve mahalli bilirkişiler taşınmazın sağlığında ortak miras bırakan tarafından davacının babasına bağışlandığından, ortak miras bırakanın ölümünden sonra da mirasçıları arasında davaya konu taşınmazı da içerecek şekilde bir paylaşım yapıldığından, paylaşım sonucunda taşınmazın davacının babasına kaldığından söz etmemişlerdir. Hal böyle olunca davacı taraf bağışlama ve paylaşımı kanıtlayamamıştır. Bu olgu gözetildiğinde ortak miras bırakanın ölümünden sonra davacının babası, annesi ve davacı tarafından sürdürülen zilyetliğin müstakil olarak ve kendi adlarına müstakil olarak sürdürülen bir zilyetlik değil, ... ...'ın tüm mirasçıları adına sürdürülen bir zilyetlik olduğunun kabulü gerekir. Bu şekilde sürdürülen zilyetlik davacının taşınmaz mülkiyetini tek başına kazanmasını sağlayan bir zilyetlik olarak değerlendirilemez.