muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1459, Karar No: 2020/210, Tarih: 25.02.2020

19. TMK’nin 24 ve BK’nin 49. maddelerinde belirlenen kişisel haklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir.

20. Görüldüğü üzere BK'nin 49. maddesi gereğince kişilik hakları zarara uğrayanların manevi tazminat isteme hakları vardır.

21. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 90. maddesinin son fıkrası; “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası andlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, mahkemelerce önlerine gelen uyuşmazlıklarda usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası andlaşmalar ile iç hukukun birlikte yorumlanması ve uygulanması gerekmektedir.

22. Hemen belirtelim ki, Türkiye’nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde (AİHS/Sözleşme) konunun nasıl düzenlendiğinin ve Sözleşme'nin uygulanmasını sağlayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında ifade özgürlüğünün nasıl yer aldığının incelenmesi yerinde olacaktır.

23. AİHS’nin “İfade özgürlüğü” başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrası; “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine tabi tutmalarına engel değildir.” hükmünü içermekte olup hangi hâllerde ifade özgürlüğünün sınırlandırılabileceği de aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenmiştir.

24. İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her bireyin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin 2. fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (Handyside/Birleşik Krallık/Başvuru No: 5493/72, 07.12.1976 § 49). AİHS'nin 10. maddesinde benimsenen ifade özgürlüğü bu şekilde olmakla birlikte, yine de dar bir yorum gerektiren istisnalar içermektedir ve bu hakkı kısıtlama ihtiyacının ikna edici bir biçimde ortaya konması gerekmektedir (Pakdemirli/Türkiye kararı, Başvuru No: 35839/97, 22.02.2005).

25. İfade özgürlüğü geniş bir şekilde yorumlanmakta ise de, sınırsız olmadığı da Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. fıkrasında belirtilmiştir. Burada çözülmesi gereken temel sorun ifade özgürlüğü ile kişilik haklarına yönelik saldırı arasındaki sınırın hangi ölçütlere göre saptanacağıdır.

26. AİHM, önüne gelen uyuşmazlıklarda yapılan müdahalenin ifade özgürlüğünü ihlal edip etmediğini aşağıdaki kriterleri uygulayarak tespit etmektedir:

i. Müdahalelerin yasayla öngörülmesi:

AİHM, Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “yasayla öngörülme” ifadesinin, ilk olarak, itiraz konusunun iç hukukta bir dayanağı olması gerektiğini hatırlatır. Ancak söz konusu ifade hukuki normların ilgili kişinin erişiminde olmasını, sonuçlarının öngörülebilmesini ve hukukun üstünlüğü ilkesine uygun olmasını gerektiren kanun niteliğine de atıfta bulunmaktadır (Association Ekin/Fransa, Başvuru No: 39288/98; Ürper ve diğerleri/Türkiye kararı, Başvuru No: 14526/07, 14747/07, 15022/07, 15737/07, 36137/07, 47245/07, 50371/07, 50372/07 ve 54637/07, 20.10.2009).

ii. Müdahalelerin meşru bir amaç izleyip izlemediği:

Sözleşme’nin 10/2. maddesine göre, “…bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlâkın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.”

Görüldüğü üzere yasayla düzenlemek şartıyla ve “başkalarının şöhret ve haklarının korunması” amacıyla ifade özgürlüğünün sınırlandırılabileceği kabul edilmekte olup, sınırlama haklı olsa bile, bu kez sınırlamanın orantılılığı gündeme gelecektir (bkz. sınırlamanın orantısızlığı konusunda Pakdemirli/Türkiye kararı). Kişilik hakkının korunması ile ifade özgürlüğü arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekmektedir. Özellikle siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları ve şöhretleri söz konusu olduğunda bu dengede ifade özgürlüğünün ağır bastığı konusunda kuşku bulunmamaktadır. Diğer bir deyişle, terazide bir yanda siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları, diğer yanda ifade özgürlüğü bulunduğu durumlarda, tercihin daha çok ifade özgürlüğünden yana kullanıldığı söylenebilir (Doğru, O./ Nalbant, A.: İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, C. 2, Ankara 2013, s. 232).

iii. Müdahalelerin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı:

iii. Müdahalelerin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı:

AİHM, ifade özgürlüğünün demokratik bir toplumun temel yapılarından birini oluşturduğu ve toplumun gelişimi ve bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşullarından biri olduğunu hatırlatır (Lingens/Avusturya, Başvuru No: 9815/82, 08.07.1986). İfade özgürlüğü istisnalara tabi olsa da, bu istisnalar dar bir biçimde yorumlanmalı ve sınırlama nedeni ikna edici bir biçimde ortaya konmalıdır (Observer ve Guardian/Birleşik Krallık, A Serisi no: 216, Başvuru No: 13585/88, 26.11.1991).

27. AİHM’nin yukarıda belirtilen kriterleri Hukuk Genel Kurulunun 09.04.2019 tarihli ve 2017/4-1687 E., 2019/427 K. sayılı kararında da benimsenmiştir.

28. Kamu görevlilerinin eleştirilmesi hususunda ise; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ve Anayasa Mahkemesi, kamu görevlilerinin kabul edilebilir eleştiri sınırını, sade vatandaşlar gibi görmese de siyasetçiler için kabul edilen eleştiri sınırı kadar geniş olmadığını, kamu görevlilerinin görevlerini layıkıyla yerine getirebilmeleri için kamu güvenine sahip olmaları gerektiğini, bunun ise kamu görevlilerini asılsız suçlamalara karşı korumakla sağlanabileceğini vurgulamaktadır (Anayasa Mahkemesi, Emin Aydın, B. No: 2013/2602, 23.01.2014 § 59; Steur/Hollanda, B. No: 39657/98, 28.10.2003, § 40; Lesnik/Slovakya, B. No: 35640/97, 11.03.2003, § 53). Ancak, kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken hoşgörü göstermeleri gereken eleştiri sınırının diğer insanlara göre daha geniş olması gerektiği AİHM'nin yerleşmiş kararlarındandır.

29. Konunun iç hukukumuzda nasıl yer aldığına gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 25. maddesinde “Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne sebep ve amaçla olursa olsun kimse, düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz; düşünce kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz.”

30. Anayasa’nın 26. maddesinde de “Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar… Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.”

Düzenlemeleri yer almaktadır.

Düzenlemeleri yer almaktadır.

31. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde; davacının okulda nöbetçi öğretmen iken okul bahçesinde bir öğrenciyi başörtülü olarak gördüğü, kendisine başörtüsünü çıkarması ve okulu o şekilde terk etmesini söylediği, öğrencinin “okul müdürü karışmıyor sen niye karışıyorsun” demesi üzerine öğrenciyi okul müdürünün yanına götürürken iki öğrencinin daha başörtülü olduğunu gördüğü, bu öğrencileri de yanına alarak okul müdürüne durumu anlattığı sırada öğrencilerden birinin odadan çıktığı, davacının da arkasından koşarak öğrenciye müdahalede bulunduğu iddiası üzerine davalı Sendikanın internet sitesinde dava konusu haber/yazının yayınlandığı anlaşılmaktadır.

32. İfade özgürlüğü anayasal güvence altında olduğu gibi ülkemizin tarafı olduğu sözleşmeler kapsamında uluslararası hukuk kuralları ve AİHS ile de koruma altındadır. Düşünce ve kanaatler yalnızca olumluyu değil olumsuzu da içerebildiği gibi incitici ve aykırı da olabilirler. Önemli olan değer yargılarına ilişkin düşünce ve kanaatlerin serbestçe ifade edilebilmesidir. Bu noktada belirtmek gerekir ki dava konusu haber/yazıdaki ifadelerin değer yargısı niteliğinde olduğu sonucuna varılmıştır.

33. Dava konusu haber/yazı bir bütün olarak ele alındığında, kullanılan ifadeler, Özel Daire bozma kararında belirtildiği üzere ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gereken eleştiri mahiyetindedir. Yazı içeriğinde davalı Sendika tarafından davacı hakkında kullanılan sözcüklerin küçültücü veya hakaret teşkil edecek mahiyette bulunmadığı, yukarıda vurgulanan yasal düzenlemeler ve AİHM içtihatları karşısında ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

34. Hâl böyle olunca yerel mahkemece verilen direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine

HUMK’nın 440/III-1. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.02.2020 tarihinde oy birliği ile ve kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/630, Karar No: 2018/4873, Tarih: 23.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/630 E.  ,  2018/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu ... Gayrimenkul Yatırım İnş. ve Tic. A.Ş'den olan alacağının tahsili için .... .... ... Müdürlüğünün 2008/7912 esas sayılı dosyasından başlatılan ... takibi sonucunda borçlunun gayrimenkullerne ........2008 tarihinde haciz konulduğunu, ayni taşınmaz üzerine şikayet olunan tarafından da haciz konulduğunu ve sıra cetvelinde şikayet olunana .... sırada yer verildiğini, davalının alacağının muvazaalı olduğunu iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, sıra cetveli yapılmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

...-İİK 142. maddesi uyarınca sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan alacaklının alacak aslına itiraz edilmesi durumunda dava genel mahkemelerde görülür. Somut olayda davacı sıra cetvelinde .... sırada yer alan alacaklının alacağının muvazaalı olduğunu iddia ettiğine göre davanın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu nedenle esasa girilmesi doğru görülmemiştir.

...-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (...)numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, (...) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12331, Karar No: 2007/7215, Tarih: 01.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/12331 E.  ,  2007/7215 K.**

**"İçtihat Metni"**

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

ESAS   KARAR

2006/12331  2007/7215

MAHKEMESİ       :Pendik 2. A.H.

TARİHİ        :21.03.2006

NUMARASI                            :164-79

TEMYİZ EDEN       :Taraflar

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden A. Ü. vekili Avukat S. Ö. ve temyiz eden karşı taraf Ş. Ü. vekili Avukat İ. A.  geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, değer artış payına ilişkindir.

4787 Sayılı Yasanın 5133 Sayılı Yasa ile değişik 4/1. maddesi gereğince 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun üçüncü kısmı hariç ikinci kitabından kaynaklanan davalara Aile Mahkemelerince bakılacağını hükme bağlamıştır.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınır. Bu açıklamalar karşısında dava dilekçesinin  görev yönünden reddi gerekirken işin esasının incelenmesi ve yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.05.2007 Salı

Salı
Yargıtay — Esas No: 2011/17591, Karar No: 2012/2690, Tarih: 01.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17591 E.  ,  2012/2690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8824, Karar No: 2018/8557, Tarih: 29.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/8824 E.  ,  2018/8557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.02.2015 gün ve 341-123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

5747 sayılı Yasa'nın geçici m.2/8'de ; "Paylaştırma, devri ve tasfiye işlemlerinin yürütülmesi için illerde vali veya görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, ilgili idareler de temsil edilmek suretiyle vali tarafından belirlenecek paylaşım, devir ve tasfiye komisyonu kurulur. İhtiyaç halinde, vali tarafından bu komisyonlara yardımcı olmak üzere alt komisyonlar kurulabilir. Paylaşım, devir ve tasfiye işlemleri bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak ilk genel mahalli idareler seçimlerine kadar sonuçlandırılır." hükmüne yer verilmiş olup devir komisyonunun kurulup kurulmadığı, kurulmuş ise çekişme konusu 1895 ada 3 parselin davacı belediyeye devrine ilişkin bir karar alınıp alınmadığının merciinden sorularak gelecek cevabın dosya arasına alınması,

Geri çevirmeyle istenilen hususun yerine getirilip getirilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26243, Karar No: 2015/11729, Tarih: 26.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/26243 E.  ,  2015/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadığı halde hakrete uğrayarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacakalrının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının mazeretsiz olarak işine gelmediğini devamsızlık sebebiyle iş sözleşmesinin fehsedildiğini, alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki iş ilişkisinin, işverenin haklı feshi ile son bulup bulmadığı tartışmalıdır .

Dosya kapsamına göre davacı, işyerinde kat görevlisi olarak çalıştığını olay günü müdürün hakaret ederek defolun diye işten kovduğunu, davalı ise davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğini, aynı zamanda otel işyerinde dört kat görevlisinin de iş sözleşmesinin feshedilmesinin olağan olmadığı gibi bu durumun işyerini zora soktuğunu ileri sürdüğü görülmüştür. Olay günü kat sorumlusu olan davalı tanığı ... davacı ve diğer kat

Dosya kapsamına göre davacı, işyerinde kat görevlisi olarak çalıştığını olay günü müdürün hakaret ederek defolun diye işten kovduğunu, davalı ise davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğini, aynı zamanda otel işyerinde dört kat görevlisinin de iş sözleşmesinin feshedilmesinin olağan olmadığı gibi bu durumun işyerini zora soktuğunu ileri sürdüğü görülmüştür. Olay günü kat sorumlusu olan davalı tanığı ... davacı ve diğer kat

görevlisinin kendisi aleyhine konuştuklarını kendisinin onları ispiyonladıklarını duyması üzerine müdüre gittiğini, durumu anlattığını, müdürün de davacı ile birlikte arkadaşını çağırarak konuştuğunu şahısların olayı inkar etmesi üzerine kendisinin orayı terkederek işten ayrıldığını beyan ettiği, davalı tanığı olan müdür ise şikayet üzerine davacılarla konuşurken sesini yükselttiğini kızdığını ancak hakaret etmediğini beyan etmiştir. Davacı tanığı olan diğer kat görevlisinin de iş sözleşmesinin aynı şekilde sona ermiş olduğu, hakaret edilerek işten çıkarıldığını beyan ettiği görülmüştür. Somut olayda davalı devamsızlık feshine dayanmış ise de devamsızlığın başladığı 11.08.2012 günü davacı işten çıkarıldığını beyan etmiştir. Eylemli olarak da davacının bu tarihten sonra çalışması olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda olayın oluş sürecine, davacı ve müdür arasında geçen konuşmada davacının sataşmaya maruz kaldığı konusundaki davacı şahit beyanına göre işçinin sözleşmeyi haklı feshettiğinin kabulü dosya kapsamına uygun olacağından ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5689, Karar No: 2021/9498, Tarih: 17.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/5689 E.  ,  2021/9498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6052, Karar No: 2020/8406, Tarih: 02.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6052 E.  ,  2020/8406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, ... Devlet Hastanesince tanzim olunan, 23/09/2015 tarihli adli muayene raporuna göre mağdurun “Alnında yaklaşık 10 cm.'lik deri ve deri altı doku bozukluğu” bulunduğunun ifade edilmesi ve mağdurun, soruşturma aşamasında kolluk tarafından tespit olunan 26/10/2015 tarihli, “yüzümde kalıcı iz vardır.” şeklindeki beyanı dikkate alındığında, bahsı konu yaralanmanın yüz bölgesi dahilinde olduğuda nazara alınarak, mağdurun, tüm tedavi evrakları, varsa film ve grafileri ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, sanığın eylemi neticesinde meydana gelen yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı da belirlenmek suretiyle 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre şüpheye yer bırakmayacak şekilde rapor temini ile sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yetersiz rapora istinaden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 02.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.