muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16612, Karar No: 2021/493, Tarih: 20.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/16612 E.  ,  2021/493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08/11/2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmalarında, oto tamircisi olduğunu, 2006 yılının sonlarına doğru ortağı ... ... ile birlikte işletmek üzere kendi adına oto tamirhanesi açtığını, ... isimli muhasebeciye de vekaletname verdiğini, muhasebe işleriyle daha çok ...‘in ilgilendiğini, matbaadan faturaları verdiği vekaletname uyarınca muhasebecisinin bastırıp teslim almış olabileceğini, dükkana 2 koçan fatura geldiğini ve bu faturaları ...‘in alıp kasaya koyduğunu, ... ve muhasebecinin beraber gelip faturaları kestiğini, kendisinin hiç bir fatura düzenlemediğini, ...‘in cezaevine girmesi üzerine 2009 yılının sonlarına doğru işyerini kapattığını, işyerinden ayrılırken ...‘in kasasında bulunan faturaları almadığını, ayrıca yedek paraça satışı da yapmadığını, sadece tamir işiyle uğraştığını, düzenlenen sahte faturalarla ilgisinin olmadığını söylemesi, bilirkişi raporuna göre 2010 yılına ait 2 adet fatura altındaki imzaların ve yazıların sanığa ait olmadığının belirlenmesi, sanığın İzmir Noterliğinde 20.08.2009 tarihinde ...’a vekaletname verdiği, sanık adına bastırılan fatura ve sevk irsaliyelerinin, vekalet verdiği ... tarafından teslim alındığı, sanığın savunmasında adı geçen tanık ...‘ın ise 18.05.2008 ile 27.12.2010 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Sanığın 2009 takvim yılında düzenlediği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ismi bildirilen ...’ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra her iki takvim yılına ait faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ...‘ın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2) ...‘ın faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya tanığa ait olmadığının anlaşılması ve/veya faturalar ile yukarıda ismi geçen tanığa ulaşılamaması halinde ise;

a-)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b-) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümler kurulması yasaya aykırı,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27670, Karar No: 2013/21929, Tarih: 18.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27670 E.  ,  2013/21929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... avukatınca duruşmalı, davalı ... avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan .... ile ... vekili Avukat ..... ve davacılar vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...’in 29.03.2003 tarihinde hidrosefali hastalığı bulunan diğer davacı ...'yı doğurduğunu, davacı annenin hamileliği esnasında davalı hastanede çalışan diğer davalı doktora 01.08.2002-02.08.2002, 11.10.2002 tarihinde muayene olup ultrason filmleri çektirdiği halde hidrosefali hastalığını teşhis edememesi nedeni ile kusurlu olduğunu, erken teşhis halinde hastalığın sonlandırılabileceği gibi erken tedaviye başlanabileceğini, davalıların ağır kusurlarının olduğunu, küçük....n hastalığının tedavisinin imkansız olarak dünyaya gelmesi nedeni ile bakıma muhtaç olduğunu, hem annenin hem de diğer davacı eşin maddi ve manevi yönden zarara uğradığını ileri sürerek küçük ... için 72.759,00 TL maddi tazminat, 36.480,00 TL bakıcı masrafı ile davacı anne ve baba için toplam 6000 TL maddi tazminat ile 40.000 TL manevi tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu genel kurulunun 6.12.2007 tarihli ve hesap bilirkişinin 27.03.2011 tarihli raporları hükme esas alınarak, davalılar... ve ... hakkındaki davanın davacılar tarafından atiye bırakılması nedeni ile bu davalılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacılar .... maddi tazminat taleplerinin ispat edilemediğinden reddine, davacı.... maddi tazminat davasının kabulüne, davacıların manevi tazminat davasının kabülüne karar verilmiş hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir

Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve istihdam ettiği doktorunun teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK 386-390)

Dava, davacının tedavisini üstlenen davalı hastane ve istihdam ettiği doktorunun teşhis ve tedavi sırasındaki kusurları nedeniyle oluşan zararın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK 386-390)

Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı iş ve işlemlerin, davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranma zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK 321/1 md). O nedenle doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafifte olsa sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastanın zarar görememesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunu gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmaları yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmak ve en emin yol seçilmek gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat beklemek hakkına sahiptir. Gereken özen görevini göstermeyen vekil, BK 394/1 maddesin hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan 6.12.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun raporunda, 29.03.2003 tarihinde doğan küçük Fatmadaki mevcut anomalinin ultrasonografik inceleme ile 18-20. haftalarda sıklıkla tespit edilmesinin bekleneceği, 19.haftada muayene edildiğinde bu anomalinin tespiti gerektiği, dosyada mevcut USG çıktılarına göre omurganın araştırılmadığı, doktor Sunanın eksik tespiti nedeniyle kusurlu olduğu, ancak 33.haftaya kadar kendisine müraacaat olmaması ve tekrar kontrol edilememesi nedeniyle kusur oranının 4/8 olduğu mütalaa edilmiştir. Vekilin en hafif kusurundan dahi hukuken sorumluluk altında olduğu gözetildiğinde, alınacak bilirkişi raporu önem kazanmakta ve taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli bulunması gerekmektedir. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, her ne kadar davalı doktora 4/8 kusur verilmiş ise de davacı anne Kevserin davalılara muayeneye geldiği tarihlerde bu anomalinin tespit edilip edilemeyeceği hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli açıklama bulunmamaktadır. Kaldı ki, bilirkişi raporu tarafların itirazlarını da mutlaka karşılamalı ve aydınlatıcı olmalıdır. Hakimin de bilirkişinin somut olayda görüşünün dosya kapsamına uygun olup olmadığını denetlemesi gerekir (TMK.nun md. 4, HUMK.nun md. 240). Dairemizin kararlılık kazanmış uygulamaları ve içtihatları da bu yöndedir. Açıklanan nedenlerle Adli Tıp Kurumu raporu yetersiz olup, hükme dayanak yapılamaz. Bu durumda mahkemece yapılması

gereken iş, Üniversitelerin ilgili ana bilim dallarından seçilecek, konularında uzman bilirkişilerden oluşmuş bir kurul aracılığı ile, davalıların hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, yapılması gerekenle yapılan müdahale ve işlemlerin ne olduğu, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda doktor ve hastaneye kusur izafe edilip edilmeyeceğini gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak ve böylece hasıl olacak sonuca uygun karar vermektir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2- Dava dilekçesinde davacılar fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak eldeki davayı açmışlar, bilahare ......Sulh Hukuk Mahkemesinin karar celsesinde davacılar vekili fazlaya ilişkin haklarının toplamının 45.000 TL olduğunu imzası ile tasdik ederek talebini bağlamıştır. Davacı taraf bundan sonra talebini arttıramaz. Hakim her iki tarafın iddia ve mudafaalarıyle mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremez". Bu nedenle talebin aşılması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1. ve 2.bentte açıklanan nedenlerle davalılar tarafından temyiz olunan mahkeme kararının davalılar yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 2.219,25 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12177, Karar No: 2019/15109, Tarih: 08.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12177 E.  ,  2019/15109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.11.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14.05.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun McDonals’ta sandalyenin üzerine konan cep telefonun çalma eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.01.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12149, Karar No: 2010/13474, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12149 E.  ,  2010/13474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ.:Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 27/05/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02/11/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davacı vekili avukat ... ile karşı taraftan davalı ... YÖNETİMİ vekili Avukat . ile HAZİNE vekili Avukat . geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

.K A R A R

.Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü . Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece,., ..., . ve .'in Hazine yanında feri müdahil olarak davaya kabullerine, fen bilirkişileri . ve .. tarafından düzenlenen 27/10/2004 tarihli bilirkişi raporunda (D) ile işaretlenen 7305.02 m2 ve (T) ile işaretlenen 7840,76 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.06.2006 gün ve 2006/9154- 9679 sayılı bozma kararı ile, (Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı, karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporu temyize konu çekişmeli yerlerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından mahkemece, komşu parsellerin dayanak belgeleri, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; memleket haritasının ölçeği, çekişmeli taşınmazların hükme dayanak yapılan fen bilirkişi raporunun ekindeki koordinatlı krokilerinin ölçeğine, yine koordinatlı krokilerin ölçeklerinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun haritalar üzerinde gösterilmeli, komşu ... Köyünde bulunan taşınmazlara uygulanan kayıt ve belgelerin çekişmeli taşınmazlar yönünü ne okudukları belirlenmeli, taşınmazlar mahkeme hakimince gözlemlenmeli, üzerlerinde neler bulunduğu keşif tutanağına yazılmalı, böylelikle çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin olarak tespit edilmeli, açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının (Medeni Yasanın 713, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17

. ve 17. maddelerindeki şartların) araştırılmasının gerektiği, çekişmeli taşınmazlar tapulama dışı bırakıldığına göre, tapulama paftası ile komşu parsellerin tümünün tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, ne sebeple tapulama dışı kaldığı araştırılıp, komşu parsel tutanak ve dayanaklarının, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri ve zilyetlik yolu ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının tespit edilmesi, komşu taşınmazların dayanak belgelerinin çekişmeli taşınmazlar yönünü orman olarak okuması veya taşınmazların orman olduğundan kadastro dışı bırakıldığının belirlenmesi halinde ... Köyünde halihazırda orman kadastrosu yapılmadığından orman kadastrosunun yapıldığı tarihe kadar çekişmeli taşınmazların orman sayılacağı, ormanlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi nereye kadar ulaşırsa ulaşsın hukuken değer taşımayacağı, Yargıtay H.G.K.'nun 24.10.2001 gün, 2001/8-464/751 ile 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 sayılı kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmesi, oluşacak sonuca göre karar verilmesi) gereğine değinilmiştir.Mahkemece bozmaya uyularak davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 03.06.1956 tarihinde yapılmış ve sonuçları 18.07.1956 - 18.08.1956 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir.Dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve . mevkiinde birbirine bitişik olan taşınmazlar hakkındaki . ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'nin 2006/109 - 2009/51, 2006/110 - 2009/52, 2006/107 - 2009/49, 2006/105 - 2009/47, 2006/112 – 2009/54, 2006/113 – 2009/55, 2006/114 – 2009/56, 2006/106 – 2009/48, 2006/101 – 2009/43, 2006/103 – 2009/45, 2006/102 - 2009/44, 2006/104 – 2009/46, 2006/108 - 2009/50, 2006/100 - 2009/42 ve 2006/111 – 2009/53, Dairenin 2010/12121, 2010/12122, 2010/12127, 2010/12128, 2010/12129, 2010/12132, 2010/121 33, 2010/12134, 2010/12135, 2010/12136, 2010/12147, 2010/2148, 2010/12149, 2010/12150, 2010/12154 sayılı dava dosyalarında, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmediği gibi kararların gerekçesi de kendi içinde çelişkilidir.Bu davaların tümü zilyetliğe dayalı tescile ilişkindir. Bozma kararından sonra yapılan keşiflerde tutanağa yazılan hakim gözleminde, dava konusu taşınmazlar üzerinde eskiden beri tarım yapıldığını gösterir emarelerin bulunduğu, tarım yapılan ve sahiplenilen taşınmaz içerisinde taşlık bir alanın bulunmadığı, dava konusu taşınmazın geçmişinde taşlık olduğunu gösterir hiçbir emarenin olmadığı, birbirlerine bitişik vaziyette diğer dava konusu yapılan taşınmazlara bütünüyle bakıldığında, genel olarak düz ve az eğimli oldukları, taşınmazların yer yer küçük alanlar halinde taşlık alanlarla birbirlerinden ayrılmış olduğu, bu durumun bütün taşınmazlar bakımından söz konusu olmadığı, taşlık alanlarda yapılan incelemede, daha önce hiç tarımın yapılmamış olduğu ve tarıma elverişli bulunmadıkları, toprağın önemli ölçüde kayalık ve taşlardan müteşekkil olduğu, bu taşlık alanların genel olarak bakıldığında sadece dava konusu yapılan taşınmazların en çok eğim kazandığı ... kısımlarda yer aldığı, bu kısımların da ciddi bir eğime sahip olmadığı, taşınmazların bütününün bulunduğu mevkiinin çevresi incelendiğinde, taşlık olup başka her hangi bir alanın bulunmadığının gözlendiği, keşifte uzmanlığına başvurulan toprak uzmanı ve ... mühendisi bilirkişi kurulunca dosyaya sunulan raporda, dava konusu taşınmazda 20-25 yıldır tarım yapıldığı ve imar ihya yapılmış olduğunun bildirildiği, orman bilirkişi kurulu raporunda ise, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının belirtildiği, mahkemece bu raporlar yeterli görülüp yeni bir inceleme yapılmaksızın ve bu raporlara da neden itibar edilmediği doyurucu biçimde açıklanmaksızın, mahkemece (dava konusu taşınmazın evveliyatının taşlık alan olmadığı, bu nedenle hiçbir zaman imar ve ihyaya konu olmadığı, kadastro tespitinden evvel dahi ..