muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/178, Karar No: 2009/159, Tarih: -

Tanık N.....A.... (İ.... Gümrük Muhafaza Memuru) aşamalarda özetle; cep telefonundan sanığın sekreteri olduğunu söyleyen kişi tarafından resmi telefonla aranarak 19.06.2006 gün saat 09.00'da Müsteşar Vekilinin kendisini beklediğini söylemesi üzerine görüşmeye geldiğini, sanığın kendisine “

“S.... Kimya kaçakçılık yapıyor diyormuşsun, bunun ithalatını sen yaptırmıyormuşsun, bunu anlat”

” diye söylediğini, tavırlarından etkilendiği için açıkça S... Kimya kaçakçılık yapıyor diyemediğini ancak Petro Kimya Müdürlüğünde görevli olan kimyagerler arasındaki tartışmadan isim vermeden bahsederek, S.....Kimya'nın getirdiği eşyanın Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonundaki yerinin belirlenmesi hususunda sorun olduğunu ifade ettiğini, bu konudaki tartışmayı ve sorunu İ....'teki başka birimlerle yani tahminince jandarma ya da polisle görüşüp görüşmediğini sorduğunu, İ....'te görev süresinin ne kadar kaldığını ve başka nerede görev yaptığımı sorduğunu “

“git eşyalarını topla 4. bölgeye seni tayinen gönderiyorum”

” dediğini, eğer bir hatası var ise 5. bölgeye gönderebileceğini söylediğini, bunun üzerine “

“git namusunla şerefinle hiçbir şeye karışmadan yerinde otur”

” dediğini, bu görüşmeden sonra başka bir yere tayininin çıkmadığını söylemiştir.

Sanık savunmalarında özetle; Müsteşar Vekili olarak kendisine çok sayıda başvuru olduğunu, ilgili firmanın mağdur olduğunu bildirerek müracaat ettiğini, dinleyerek durumu İ.... Gümrük Müdürlüğüne intikal ettirdiğini ve konunun araştırılmasını söylediğini, “

“hukuken haklılarsa gereğini yapın”

” dediğini bunun dışında bir baskısı olmadığını, ancak gazetelerde bu konunun gündeme getirilmesi nedeniyle İ..... Gümrük Başmüdürlüğü yaptığı dönemden tanıdığı ve güvendiği N....A....'i çağırarak durumu sorduğunu, ilgilinin “

“ben bu konuyu bilmiyorum”

” dediğini, onun başka yere atanmasıyla ilgili kendisine bir şey söylemediğini, ithalata konu maddenin white spirit olduğu konusunda bir beyanda bulunmadığını, esasen bu hususun kendi konusu olmadığını, “

“toplantı yapalım”

” demediğini, G.... C. Başsavcılığının soruşturma yaparken konunun çok abartıldığını görünce durumu anlatmak için yazıyı yazdığını, maksadının adalete yardım olup, adaleti etkilemeye çalışmadığını, A....E.... isimli aslında olmayan bir kişi tarafından yapılan ihbarlarda imzanın sahte olduğunu, dilekçe kanununa aykırı olduğunu görünce resmi makama bildirmediğini ama daha sonra intikal ettirdiğini, hakkında da rüşvet aldığından söz edilen ihbarda malın değeri 944.000.000 dolar olduğu halde, rüşvetin 1.600.000 dolar olduğundan bahsedildiğini, ihbarın gayri ciddî olması nedeniyle dikkate almadığını ifade etmiştir.

Dosya içeriğinde bulunan tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesinde;

Dosya içeriğinde bulunan tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesinde;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, kararında sanığa atılı eylemleri ayrıntısıyla irdeleyerek, görevi kötüye kullanmaya teşebbüs suçundan; sanığın görevin gereklerine aykırı davranmadığı, hukuka aykırı eylemi bulunduğu kabul edilse dahi kamunun zararı, kişilerin mağduriyeti veya kişilere haksız kazanç sağlama unsurlarının gerçekleşmediği,

Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan, Anayasanın 38/5. maddesinin hükmü karşısında, kamu görevlisinin kendisinin işlediği suçu ihbar sorumluluğunun olmadığı, kendisi hakkında da suçlamalara yer verilmesine karşın, sanığın soruşturma onaylarını imzalarken kendisi hakkında da çeşitli araştırmalar yapılmasına olanak sağlayan açıklamalar yaptığından sanığın atılı suçu işlemediği,

Yargı görevi yapanı etkileme suçundan, sanığın kendisini de etkileyebilecek bir konuda yargı makamlarına yazılı beyanda bulunmasının savunma hakkı çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, sanığın yazdığı yazının 5237 sayılı TCY’nın 277. maddesi anlamında emir verme, baskı yapma, nüfuz icra etme veya etkilemeye teşebbüs etme niteliğinde bulunmadığı, kaldı ki sonradan soruşturma konusu suçun idari para cezasını gerektiren bir kabahate dönüştürüldüğünden unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verdiği beraat kararında bir isabetsizlik görülmediğinden Yargıtay C. Savcısının tüm temyiz itirazlarının reddiyle Özel Daire beraat hükmünün onanmasına karar verilmesi gerekir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi, sanığa atılı suçların sübuta erdiği ve bu nedenle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.05.2008 gün ve 21-10 sayılı kararının ONANMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2009 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6328, Karar No: 2014/17878, Tarih: 14.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6328 E.  ,  2014/17878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/232099

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/1629 (E) ve 2013/336 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28237, Karar No: 2013/1096, Tarih: 23.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28237 E.  ,  2013/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 09.04.2010 gün 2009/816 esas, 2010/205 karar sayılı ek kararda başvurulacak yasa yolunun, süresinin ve başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşıldığından, anılan ek karara yönelik temyizin süresinde yapıldığının kabulü ile sanığın yüzüne karşı tefhim olunan 24.02.2010 tarihli ilk hükümde temyiz süresinin "hükmün açıklanmasından veya tebliğinden" itibaren başlayacağının bildirilmesi nedeniyle yanıltıldığından anılan ilk hükme yönelik temyizin de süresinde yapıldığının kabulü ile temyiz isteminin reddine dair 09.04.2010 gün 2009/816 esas, 2010/205 karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4763, Karar No: 2020/2987, Tarih: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4763 E.  ,  2020/2987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 10/09/2019 tarih ve 2018/411-2019/287 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava dışı limited şirket hisselerinin davalıya satılması konusunda tarafların anlaştıklarını, hisse devir bedelinin 98.000 USD olarak kararlaştırıldığını ve davalının devir bedeli karşılığında iki adet çek keşide ettiğini, 31.10.2000 tarihinde noterde hisse devir sözleşmesinin imzalandığını, davalının talebi üzerine noter senedinde devir bedelinin 125.000.000 TL olarak gösterildiğini, davacı çekleri daha önceden aldığından bunda bir sakınca görmediğini, ancak çek bedellerinin ödenmediğini ve alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine davalının itiraz ederek takibi durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu çeklerin muhataba ibraz edilmediğini, iddianın hayatın olağanına uygun olmadığını, noter senedinde devir bedelinin haricen nakden ve peşinen alındığının yazılı olduğunu, hisse devrinin gerçekleştiği tarihte şirketin borca batık durumda olduğunu ve davacı hisseleri ekonomik değerinin iddia ile örtüşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalıya devrettiği 5 hisse pay karşılığının 152.813,63 TL olduğunun tespit edildiği, sözleşmede yazılı devir bedelinin gerçek bedel olmadığı iddiasının yerinde olduğu, çeklerin arsa ve fabrika karşılığında verildiği ile şirketin devir tarihinde borca batık olduğu yönündeki davalı savunmalarının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile takibe vaki itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacağın %20 tutarında olan 27.067,20 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı vekilinin faize yönelik temyiz itirazı olmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemine gelince; Dava, icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatının tahsili istemlerine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı vekilinin faize yönelik temyiz itirazı olmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz istemine gelince; Dava, icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatının tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda yazılı şekilde davanın kabulü ile asıl alacak ve fer’ileri yönünden itirazın iptaline, asıl alacağın % 20’si oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir. Davacı vekili, 135.336,00 TL asıl alacak ve 185.200,00 TL takibe kadar işlemiş faiz olmak üzere toplam 320.536,00 TL üzerinden ilamsız takip başlatmış, huzurdaki davada da istemini takip toplamı üzerinden harçlandırmıştır. Kabul şekline göre, davacı lehine toplam takip miktarı üzerinden ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT dikkate alınarak vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, davacı 26.04.2004 tarihinde icra takibi başlatmış olup, 6352 sayılı Kanun 38. maddesi ile İİK’na eklenen geçici 10. maddesi uyarınca davacı lehine asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.386,72 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3266, Karar No: 2009/3189, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3266 E.  ,  2009/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, İstanbul 9.İcra Müdürlüğünün 2003/11674 Esas sayılı dosyasından yapılan 15.05.2008 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının müvekkiline verilmesi gerekirken garameten paylaştırıldığını belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, bedelinin tamamının müvekkiline ait olduğu iddiası ile sıra cetvelinin iptali için aynı mahkemenin 2008/1124 Esas sayılı dosyasında şikayette bulunulduğunu, öncelikle tarafları ve konusu aynı olan her iki davanın birleştirilmesini, satış bedelinin tamamının müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Mahkemece, İİK’nun 268.maddesi uyarınca sıra cetveli usul ve yasaya uygun olduğundan şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 142,I hükmüne göre sıra cetvelinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava açmak suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir.” İcra ve İflâs Kanunu'nun 142,I hükmünde yer alan “alakadarlar” ifadesi, verilecek hükümden etkilenecek olanları ifade ettiğinden husumetin yöneltilmesi sırasında bu hususun da gözetilmesi zorunludur. Ayrıca, 17/07/2003 T. ve 4949 sayılı Kanun’un 4’üncü maddesiyle yeniden düzenlenen İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III maddesine göre, “Aksine hüküm bulunmayan hâllerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir.” Kanunda açıklık bulunmayan hâllerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hâkimin takdirine bırakılmış ise de;

öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, hâlin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikâyette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir.

öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, hâlin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikâyette bulunulması hâlinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hâllerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek şikâyette bulunulmuş olsa bile tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi açısından sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinde öngörülen bir zorunluluktur. Somut olayda, bu dosyanın konusu olan sıra cetveli ile mahkemenin 2008/1124 E, 2008/2107 K sayılı dosyasına konu sıra cetveli aynı olduğundan her iki dosyanın birleştirilerek görülmesi gerekirken, ayrı ayrı sonuçlandırılmasıda usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 15.4.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1535, Karar No: 2016/5104, Tarih: 01.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1535 E.  ,  2016/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

... Sağlık Ocağında doktor olarak görev yapan sanığın dört ayrı kişiye ait sağlık karnelerine ilaç yazdığı, ilaçları kendisinin temin edeceğini söyleyerek alıkoyduktan sonra bu sağlık karnelerindeki reçetelerin eczanede kalan nüshaları ile sağlık ocağı protokol defterine karne sahiplerinin bilgisi dışında sonradan ilave ilaçlar eklemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, Dairemizin 05.10.2012 tarihli bozma kararı uyarınca suça konu reçete ile hastahane protokol defterindeki sahteciliğin ilk bakışta dikkati çekip çekmeyeceği ile aldatıcılık niteliğini haiz olup olmadığının değerlendirilebilmesi bakımından, reçete ve protokol defterinin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulup, ilk hükümle suç duyurusunda bulunulan eczacı hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmış ise her iki dosyanın birleştirilmesi, mümkün değil ise ilgili evrakların dosya içerisine aldırılması, ayrıca suça konu reçete sayısının dört adet olması ve eklenen ilaç bedellerinin az olduğunun belirlenmesi de dikkate alınarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1132, Karar No: 2007/2168, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1132 E.  ,  2007/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm davalı vekilince duruşma istekli olarak temyiz edilmiş ise de temyiz olunan karar 10.10.2006 tarihinde verilmiştir. Davanın değeri 10.980,00 YTL.yi aşmadığından, 6.4.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3156 Sayılı Kanunla değişik H.U.M.K.nun 438/1.maddesince davalı vekilinin duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plaka sayılı aracın, hiçbir önlem almaksızın yolda duraklamış olan davalıya ait ... plakalı traktöre çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, 5.758.400.000 TL. tamir ve değer kaybı, 100.000.000 TL. kurtarıcı ücreti, 400.000.000 TL. 10 günlük araç kirası olmak üzere toplam 6.258.400.000 TL. tazminatın 19.08.2004 haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 2.596.050.000 TL. tazminatın 19.08.2004 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 105.14.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 21.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10404, Karar No: 2010/19130, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10404 E.  ,  2010/19130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10, Karar No: 2007/474, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/10 E.  ,  2007/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 18.310.747.886 TL kadar eğitim ve öğretim giderinden borçlu olmadığının tespiti ile fazla ödenen miktarın istirdatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece davacı tarafça yapılmış olan 750 YTL ödemenin bilirkişi raporundaki hesaplamada borç miktarından düşüldüğü gözden kaçırılarak bu miktarın ayrıca tahsilat sırasında nazara alınmasına karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ikinci satırında yer alan "ayrıca davacı tarafça yapılmış olan 750,00 YTL ödemenin de tahsilat sırasında nazara alınmasına" ibaresinin metinden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davacı tarafa yükletilmesine, 30.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.