muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3224, Karar No: 2020/2963, Tarih: 17.06.2020

Karara karşı davacı – karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi ile aynı gerekçe ile davacı – karşı davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı – karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Asıl dava, TTK'nın 638/2 maddesi gereğince açılan limited şirket ortaklığından çıkma ve çıkma payının tahsiline, bu talebin kabul edilmemesi halinde şirketin haklı nedenle feshi istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemecesince, yukarıda yazılı gerekçeyle asıl davadaki istemlerin reddine karar verilmiş, davacı karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik istinaf istemleri de Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Davacı taraf, haklı sebep olarak şirket ana sözleşmesinden talimatı olmaksızın kendisinin müdürlüğüne ilişkin maddenin tescil esnasında beyan verilmek suretiyle değiştirildiğini ve diğer ortak tarafından çalışanların yanında kendisine hakaretler edildiğini ileri sürmüş ve ispatı için tanık beyanlarına dayanmıştır. Mahkemece dinlelenen tanık beyanlarından şirketin iki ortağının geçinemediği ve dava dışı ortak tarafından davacı ortağa hakaret edildiği, ortaklığın çekilmez bir halde olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ve diğer ortak arasında imzalanan “şirket ortaklık sözleşmesi” başlıklı sözleşmede davacının kurulacak şirkette müdür olacağının kararlaştırıldığı, davalı şirketin ticaret sicili kayıtlardan da davacının, davalı şirketin ana sözleşmesiyle müdür olarak atandığı, tescil esnasında ortakların vekilince verilen beyan üzerine ana sözleşme değiştirilerek davacının müdürlüğüne ilişkin kısmın çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Tüm bu hususlardan, davacının davalı şirketin kuruluşundan itibaren diğer ortakla birlikte müdür olacağı inancıyla davalının kurucu ortağı olduğu, buna karşın davacının rızası dışında, müdürlüğüne dayanak ana sözleşme düzenlemesinin değiştirilmesi ile davacının kurucu ortak olma yönündeki iradesinin temel gerekçesinin ortadan kalktığı, şirketin kuruluşundan itibaren ortaklar arasında çekişme olduğu, tanık beyanlarından bu çekişmenin dava dışı ortağın hakaretlerine dek vardığının anlaşılması karşısında asıl davada davacının çıkma talebinin haklı nedenlere dayandığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında asıl davada çıkma talebinin kabulü ile çıkma payı bakımından bir karar verilmesi gerekmekte iken yazılı gerekçe ile asıl davanın reddine karar verilmesi ve bu karara vaki istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru değildir.

2- Asıl davacı karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; karşı dava, karşı davacı limited şirketin ortağının haklı sebeple şirket ortaklığından çıkarılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, karşı davanın kabulü ile karşı davalının çıkarılmasına, şirketin ekonomik durumu nedeniyle çıkma payı takdirine yer olmadığına karar verilmiş, davacı - karşı davalının karşı davaya yönelik istinaf istemleri Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Ancak, haklı sebeple ortağın ortaklıktan çıkarma için limited şirket tarafından mahkemeye başvurulmadan önce limited şirket genel kurulunda TTK 621/1-h maddesi uyarınca ve nitelikli çoğunluk tarafından bu kapsamda bir kararın alınması dava şartıdır. Karşı davacı tarafça bu yönde alınan genel kurul kararı dosya kapsamına sunulmuş ise de, kararın incelenmesinde genel kurula sadece diğer ortağın katıldığı ve onun olumlu oyu ile karar alındığı gözlenmektedir. TTK’nın 621. maddesi uyarınca şirket ortağının şirketten çıkarılması için mahkemeye başvurulması konusundaki genel kurul kararlarının temsil edilen oyların en az üçte ikisinin ve oy hakkı bulunan esas sermayenin tamamının salt çoğunluğunun bir arada bulunması hâlinde alınabileceği öngörülmüş olup 2 ortaklı limited şirketlerde ortaklardan sadece birinin iştiraki ile toplanan genel kurulda kanunda aranan nitelikte çoğunluğun sağlanamayacak olması karşısında mezkur karar yok hükmündedir. Bu nedenle işbu davada dava şartı olan nitelikli çoğunluk tarafından alınan ortaklıktan çıkarmaya ilişkin genel kurul kararı bulunmadığı gözetilerek karşı davanın dava şartı yokluğundan reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı karşı davalı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz isteminin kabulüne, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin karşı davaya yönelik temyiz isteminin kabulüne, gerek asıl ve gerekse karşı dava açısından İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3021, Karar No: 2023/3711, Tarih: 07.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3021 E.  ,  2023/3711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1110 E., 2022/724 K.

DAVA TARİHİ : 20.10.2017

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/483 E., 2018/465 K.

Taraflar arasında açılan eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; D.S.İ. Genel Müdürlüğünün İçmesuyu Dairesi Başkanlığı 13. Bölge Müdürlüğü tarafından 25.06.2015 tarihinde ihalesi yapıldığını, 450 gün süreli, 7.759.175,46-TL bedelli, Tekirdağ Merkez Nusratlı Göleti ve Sulaması İnşaat işinin sözleşmesinin taraflarca 10.10.2013 tarihinde imzalandığını ve 22.10.2013 tarihinde işe başlandığını, sözleşmenin imzalanmasından itibaren, gerek sözleşmenin yapılması gerekse de şantiye kurulumu ve iş ortaklığının devamlılığına ilişkin çeşitli masrafların müvekkili şirketler tarafından yapıldığını, ancak davalı tarafından yer tesliminden yaklaşık 2 sene sonra işin rantabilitesinin düşmüş olduğu gerekçesiyle sözleşmenin 14.08.2015 tarihinde feshedildiğini, müvekkili şirket bu süre zarfında sözleşme yapılmasına ilişkin noter, sözleşme damga vergisi vb. vergi resim harçlar, şantiye kurulumu, iş ortaklığı tüzel kişiliğinin kurulması, tüzel kişiliğin devamlılığının sürdürülmesine ilişkin çeşitli masraflar yaptığını, sözleşmenin haksız feshine kadar yapılan bu işler neticesinde müvekkili şirketlerin toplamda 261.480,82-TL tutarında zarara uğradıklarını, söz konusu zarar miktarı ticari defter ve kayıtlar üzerinde yapılacak bilirkişi incelemesi ile ispatlanacağını, müvekkili şirketlerin 11.12.2015 tarihli yazılarında, feshin geçersiz olduğunu, sözleşme kapsamında idareye sunulmuş kesin teminat mektubunun iadesini ve usulüne uygun imzalanmış sözleşmenin kurulması ve işin tamamlanması için yaptığı toplamda 261.480,82-TL masrafı talep ettiğini, ancak idare 06.01.2016 tarihli yazısında teminat mektubunun iade edileceğini ancak yapılan masraflara ilişkin ödeme yapılmayacağının belirtildiğini, davalı ile yapılan tüm görüşmelere rağmen ilgili tutarı ödememeleri nedeniyle kendilerine 16 Ağustos 2017 tarihinde noterlikçe ihtarname gönderilerek alacağın 5 gün içinde ödenmesi aksi takdirde yasal yollara başvurulacağının ihtar edildiğini, idare 25.08.2017 tarihli cevap yazısında, sözleşmenin mücbir sebeplerden dolayı feshedildiği belirtilerek zarar tazmini talebinin reddedildiğini, kabul anlamına gelmemekle beraber “rantabilitenin düşmesi” mücbir sebep olarak değerlendirilse bile idare müvekkili şirketlerin uğradığı zararı gidermekle yükümlü olacağını, müvekkil şirketlerin uğradığı kâr kaybının da ödenmesi gerektiğini, bu nedenlerle fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkili şirketlerin, şimdilik 10.000-TL tutarında zararının sözleşmenin haksız feshedildiği 14.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankası avans işlemlerinde uygulanan faizi ile tahsiline, bilirkişi incelemesiyle tespit edilecek kar mahrumiyeti bedelinin 1.000-TL’lik kısmının sözleşmenin haksız feshedildiği 14.08.2015 tarihinden itibaren işleyen Merkez Bankası avans işlemlerinde uygulanan faizi ile tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ihale kapsamında "Tekirdağ Merkez Nusrath Göleti ve Sulaması" işinde 22.10.2013 tarihinde işe başlama yapılmasına rağmen kamulaştırma maliyetlerinin ve sulama sahası imar planı problemleri sebebiyle şântiye tesisleri fiilen kurulmadığını, fiili olarak hiçbir imalat yapılmadığını, Tekirdağ Merkez Nusratlı Göleti ve Sulaması planlama raporunda kamulaştırma giderleri olarak öngörülen bedelin 2014 yılı fiyatlarıyla 302.988,00 TL olmasına rağmen bu bedel hazırlanan teknik raporda 2014 yılı fiyatlarıyla 10.070703,00 TL olduğunu, yine teknik raporda işin planlama raporunda 125 hektar olarak belirlenen sulama sahasının 80 hektarı imar planı uygulaması yapılmasından dolayı 45 hektara düştüğünün belirtildiğini, Tekirdağ - Merkez Nusrath Göleti ve Sulaması işinde planlama raporunda belirtilen sulama sahasının imar plan uygulamasından dolayı düşmesi ve yüksek kamulaştırma bedellerinden dolayı, 4735 Sayılı Kamu Sözleşmeleri Kanununun 23.maddesine istinaden mücbir sebeplerden dolayı sözleşmenin feshedilmesine karar verildiğini, bu nedenlerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında imzalanan "Tekirdağ -Merkez Nusratlı Göleti ve Sulaması" işine ait sözleşme, 4735 sayılı kamu sözleşmeleri kanununun 23 .maddesine istinaden mücbir sebeplerden dolayı davalı yanca feshedildiği, davacı şirketlere ihale olunan iş aylık ortalama 323.298,98- TL, yıllık ortalama 3.879.587,76.-TL ve %10 brüt kâr hedefiyle alınan bir iş olduğu, davacı şirketlerin nakit akışı bu işe göre planlandığı ve 2014 ve 2015 yılları için 465.550,53- TL yıllık nakit akışı sağlanacağının öngörüldüğü, davalının sözleşmeyi mücbir sebep nedeni altında haksız olarak feshettiği anlaşılmış, bilirkişi heyetinin raporunda belirttiği üzere, davacı yüklenicinin yapmış olduğu masraflar karşılığı 261.480,82 TL alacağının bulunduğu davacının zararına karşılık şimdilik 10.000,00 TL talepte bulunduğu, söz konusu 10.000,00 TL zararın sözleşmenin fesih tarihi olan 14.08.2015 den itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davacılara ödenmesi gerektiği, davacı yüklenicinin kâr mahrumiyeti için %5 hesabıyla 7.759.185,46x%5=387.959,27 TL, %10 hesabıyla 775.918,54 TL kâr mahrumiyeti tazminatı alabileceği bildirilmiş, davacı taraf talebini ıslah etmediği anlaşılmakla davanın taleple bağlı kalınarak kabulü ile ; 10.000,00 TL zarar alacak bedeli, 1.000,00 TL kâr mahrumiyeti olmak üzere toplam 11.000,00 TL tazminat bedelinin sözleşmenin haksız fesih tarihi olan 14.08.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; işe başlanmasına rağmen kamulaştırma maliyetlerinin ve sulama sahası imar planı problemleri sebebiyle şantiye tesisleri fiilen kurulamamış, fiili olarak hiçbir imalat yapılmadığını, projenin alınan rapora göre ekonomik bulunmadığını, 4735 sayılı Yasanın 23. maddesi gereği sözleşme feshedilmesi gerektiğini, haklı olarak idare sözleşmeyi feshettiklerini, davacının menfi zararının karşılanması söz konusu olmadığını, davanın açılmasına idare sebebiyet vermediğini, idare aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı idarenin Kamu İhale Kanunu 23. maddesine dayanarak mücbir sebep kapsamında sözleşmeyi feshettiklerini idda ettiklerini, işten beklenen verimliliğin düştüğünü, bunun mücbir sebep kapsamında değerlendirilerek sözleşmeyi bu nedenle feshettiğini, oysa bu sebebin yasa ve sözleşmede belirtilen mücbir sebep olarak ileri sürülmeyecek iddialar olduğunun anlaşılmasına göre, mahkemece verilen kabul kararı usul yasa ve dosya kapsamına uygun olmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak davasıdır.

2. İlgili Hukuk

4725 sayılı Kanunun 10. ve 23. maddesi, TBK 470 vd maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve hüküm altına alınan miktara göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4935, Karar No: 2007/6541, Tarih: 04.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4935 E.  ,  2007/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK. 690. maddesi göndermesiyle bonolarda da uygulanması gereken 588. madde hükmü gereğince bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedele itibar olunur. Ancak, bu kuralın uygulanabilmesi rakamla yazılı veya yazı ile yazılı bedele ilişkin tahrifat iddiasının olmaması halinde geçerlidir. Bu nedenle, mahkemece rakamda tahrifat iddiası yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  04.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/476, Karar No: 2015/6328, Tarih: 07.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/476 E.  ,  2015/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/484-2014/1007

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyadaki şikayetin reddine, birleşen dosyadaki şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl dosya da şikayetçi vekili, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosya kapsamında konulan 20.03.2014 tarihli haczin borçlunun Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Mali Hizmetler Sosyal Güvenlik Merkezinden olan alacaklarına ilişkin olmadığı, İcra müdürlüğünce 20.03.2014 tarihli haczin SGK'dan alacaklara ilişkin olduğunun kabul edilmesi üzerine müvekkilince şikayet olunanın alacaklı olduğu Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15774 Esas sayılı dosyasından konulan haciz tarihinin 29.04.2014 olarak düzeltilmesi ve 2. sıraya alınmasına bu durumun SGK Başkanlığı Ankara İl Müdürlüğü'ne yazılacak yazı ile bildirilmesi borçlu Hüseyin Filiz'in Filiz eczanesinde ilaç satışından elde ettiği gelirleri nedeniyle SGK Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünde olan alacaklarından takip dosyasına gönderilen 86.546,08 TL'nin ve bundan sonra gelecek olan paraların borca yeter miktarının dosya alacaklısına ödenmeyerek hacizde birinci sıradaki dosya olan müvekkilinin alacaklı olduğu Ankara 25. İcra Müdürlüğü'nün 2014/8241 Esas sayılı dosyasına gönderilmesine dair talepte bulunduğunu, icra müdürlüğünce usul ve yasaya aykırı olarak müvekkilinin taleplerinin reddine ilişkin karar verildiğini ileri sürerek, şikayetin kabulü ile icra müdürlüğü'nün 16.05.2014 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya kapsamından konulan haciz tarihinin 20.03.2014 tarihi olduğu, bu tarihli elektronik ortamda hacizlerinin bulunduğunu, ilk haciz yazısının 16.01.2014 tarihinde gönderildiğini, SGK'nın işlemleri yüzünden hacizlerin işlenemediğini savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dosya da şikayetçi vekili, şikayet olunanın alacaklı olduğu Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15774 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde alacak miktarının belirtilmediği, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya alacağının sıra cetvelinde eksik gösterildiği, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya kapsamında konulan haczin 24.04.2014 tarihli olmasına rağmen sıra cetvelinde 12.05.2014 tarihi olarak belirtildiği, 12.05.2014 tarihi haciz yazısına ilişkin borcun güncellenme tarihi olduğunu, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosya kapsamında konulan haczin tarihinin 29.04.2014 olmasına rağmen dosya kapsamında 20.03.2014 olarak kabul edilerek sıra cetvelinin düzenlendiğini ve şikayet olunanın sıra cetvelinde hatalı olarak birinci sırada gösterildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayet olunanın alacaklı olduğu Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15774 Esas sayılı dosyasında 29.04.2014 tarihinde borçlunun işveren kaydı ile eczane kaydına haciz şerhi işlendiğinden haciz tarihinin 29.04.2014 olarak kabul edilmesi gerektiği, şikayetçinin alacaklı olduğu Ankara 25. İcra Müdürlüğü'nün 2014/8241 Esas sayılı dosyasında ihtiyati haciz tarihinin 24.04.2014 ve kesin haczinin tarihinin ise 06.05.2014 tarihi olduğu, şikayetçinin takip dayanağı olan bononun hacze iştirak imkanı sağlayan belgelerden olmadığı, bu kapsamda şikayet olunanın kesin haczine iştirak imkanı bulunmadığı, borçlunun SGK eczane alacakları üzerinde birden fazla haczin bulunduğu, dolayısıyla dosyadaki paranın sıra cetveli yapılarak ilgililere dağıtılması gerektiğinden sıra cetvelinde şikayet olunanın alacaklı olduğu Ankara 6. İcra Müdürlüğü'nün 2013/15774 Esas sayılı dosyasının birinci sırada, şikayetçinin alacaklı olduğu Ankara 25. İcra Müdürlüğü'nün 2014/8241 Esas sayılı dosyasının ikinci sırada yer verilmesinin uygun olduğu gerekçesiyle, asıl dosyadaki şikayetin reddine, icra müdürlüğünce düzenlenecek sıra cetvelinde alacaklıların alacak miktarı paranın icra dosyasına girdiği tarih itibariyle tespit edilmesi gerektiği halde icra müdürlüğünce şikayet olunanın alacak miktarının sıra cetvelinde gösterilmemesi ve haciz tarihinin yanlış yazılması nedeniyle sıra cetvelinin yasaya aykırı olarak düzenlendiği gerekçesiyle, birleşen dosya kapsamındaki şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosya bakımından şikayetçi vekili, birleşen dosya bakımından şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4794, Karar No: 2016/11218, Tarih: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4794 E.  ,  2016/11218 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/66-2015/228

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen sulu tarım arazisi, kısmen kapama karışık meyve bahçesi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Münavebeye esas alınan ürünlerin, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri getirtilerek, bilirkişi raporu denetlenip, sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2014 yılı verisine göre hazırlanıp, belirlenen kamulaştırma bedeline ÜFE oranı uygulanmak suretiyle endeksleme yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-Masrafa genel idare gideri, tarla kirası ve sermaye faizi eklenmesi suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17251, Karar No: 2011/16866, Tarih: 24.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/17251 E.  ,  2011/16866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.06.2010