muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3924, Karar No: 2019/5423, Tarih: 16.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3924 E.  ,  2019/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/04/2017 tarih ve 2015/472 E- 2017/213 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 30/05/2018 tarih ve 2017/1277 E- 2018/617 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 2014/03723-1, 2, 3 ve 4 numaralı tasarım tescilleri için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili tarafından 2013/6058-8, 9, 10, 11 ile 2013/6614-1 ve 2, 2013/7827-16 ve 17, 2013/7528 numaralı tasarım tescilleriyle 2013/80613 ve 2013/80609 sayılı marka başvuruları ve 3. kişilere ait iken müvekkilinin itirazı sonucu davalı kurumca başvurusu iptal edilen 2014/01124-1 sayılı tasarıma dayanılarak itiraz edildiğini, YİDK’nın ise 06.10.2015 tarihli 2015/T-549 sayılı kararı ile sadece 2014/01124-1 sayılı tasarıma benzer olduğu gerekçesiyle davalı şirketin 2014/03723-3 numaralı başvurusunun reddedildiğini, 2014/03723-1,2 ve 4 numaralı tasarımların tescilinin devamına karar verdiğini, 2014/03723-1, 2 ve 4 numaralı tasarımların yenilik ve ayırt edici niteliğe sahip olmadığını, müvekkilinin tescilli tasarımlarına ve markalarına benzediğini, benzer ürünlerin üretiminde kullanılacağından karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2015/T-549 sayılı kararının iptalini, 2014/03723 - 1, 2 ve 4 numaralı tasarımların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; başvuru konusu tasarımların kalıp olduğunu, davacının marka ve tasarımlarının kalıp tasarımı olmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının itirazına dayanak teşkil eden tasarımların ihtilaflı olduğunu, müvekkili şirketin tasarım başvurusunun yeni ve ayırt edici olduğunu, tasarımların bütünü itibariyle birbirinden farklı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili; başvuru konusu tasarımların kalıp olduğunu, davacının marka ve tasarımlarının kalıp tasarımı olmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; davacının itirazına dayanak teşkil eden tasarımların ihtilaflı olduğunu, müvekkili şirketin tasarım başvurusunun yeni ve ayırt edici olduğunu, tasarımların bütünü itibariyle birbirinden farklı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya ait 2014/03723-1,2 ve 4 numaralı tasarımların, davaya mesnet tasarımlar ve markalar karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yeterli farklılıklar içerdiği, ayrıca bilgilenmiş kullanıcıların farklı olduğu, davalının tasarımı kalıp olup davacının tasarım ve markalarının kalıp olmadığı, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, dava konusu tasarımların benzerlerine "dayanak tasarım ve markalar arasında rastlanmadığı" belirtilmek suretiyle değerlendirme yapıldığı, bilirkişilerin kendi uzmanlık deneyimlerinin ve dosyaya sunulan deliller dışında yaptıkları araştırmaların sonucuna göre, dava konusu tasarımların mutlak yenilik koşulunu sağlayıp sağlamadığı konusunda bir değerlendirmede bulunmadığı, dava dilekçesinde hükümsüzlük talebinde de bulunulduğundan davacı tarafça YİDK'ye itiraz aşamasında dayanılmasa da dava dilekçesinde dayanılan ve mutlak yenilik koşulu açısından her halükarda değerlendirilmesi gereken 2014/01347-1 ve 2013/04394-1 numaralı tasarımların karşılaştırılmasının yapılmadığı, mutlak yenilik araştırması ve 2014/01347-1 ve 2013/04394-1 numaralı tasarımları dava konusu tasarımlarla karşılaştırılması için alınan ek bilirkişi raporuna göre dava konusu tasarımlarla benzer bir tasarıma rastlanmadığı, davacının itirazında dayandığı 2014/01347-1 numaralı tasarımın dava konusu tasarımlardan tamamen farklı olduğu, 2013/04394-1 numaralı tasarımın ise "baza" ürününe ait olduğu ve dava konusu tasarımlarla hiçbir ilgisinin bulunmadığı, davalıya ait 2014/03723-1,2 ve 4 numaralı tasarımların yenilik ve ayırt edici nitelik koşullarını sağladığı, ancak bu sonuca davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabul edilerek duruşma açılmasından ve işin esasına yönelik yeni bir inceleme yapılmasından sonra varıldığı gerekçesiyle kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9249, Karar No: 2014/8325, Tarih: 14.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9249 E.  ,  2014/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmiş olan ... vekili, 15.04.2011 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçmiş bulunduğundan, sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Sanığın, suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına nazaran bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

1-5237 sayılı TCK'nun 51/7.maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde, infazı kısıtlayacak şekilde ertelenen cezanın tamamının infaz edileceğine karar verilmesi,

2-Sanığa isnat edilen suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılmasına ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasına, ertelenen cezanın tamamının çektirilmesine ifadesi yerine 5237 Sayılı TCK'nun 51/7.maddesi gereğince, hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi ifadesinin eklenmesi, ... davada katılan sıfatının kaldırılması ve buna göre katılan idare lehine vekalet ücreti verilmesine dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.04.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinde verilen 24.09.2009 tarih ve 1623 sayılı adli ve önleme arama kararına istinaden görevlilerce yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada, sanığa ait 96 paket kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanık savunmalarında; sigaraları ticari amaçla bulundurmadığını söylemiş, mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmeyip, dosya kapsamı, beyanlar ve tutanak gerekçe gösterilerek mahkumiyetine hükmedilmiştir.

Sanık savunmasında sigaraları ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diger bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada, mevcut önleme arama kararı incelendiğinde;

Sanık savunmasında sigaraları ticari amaçla taşıdığını kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diger bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığına bakmak gerekmektedir.

Dosyada, mevcut önleme arama kararı incelendiğinde;

... İl Emniyet Müdürlüğünün talebi üzerine, milli güvenlik kamu düzenin, Genel Sağlık ve ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi taşınması veya bulundurulması yasak olan her türlü silah, patlayıcı madde ve uyuşturucu maddenin veya eşyanın tespiti amacıyla Emniyet sorumluluk bölgesi içinde oluşturulacak kontrol noklarında, tren, tren garlarında, otobüs terminallerinde yol güzergahlarında 25.09.2009-25.10.2009 günleri arasında 24 saat esasına göre kişilerin üstlerinde, araçlarında; eşyalarında önleme araması yapılmasına, mahkemece izin verilmiştir.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürrriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz.." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükmü esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116 maddesi, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi de hakim karan üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda aramanın hakim karan veya gecikmesinde sakınta bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabileceği biçimindedir.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu’nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir.” hükmünü amirdir.

Dosyada mevcut önleme arama kararında ki gerekçeler, kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 25.09.2009-25.10.2009 tarihleri arasında 30 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul şüphe ve sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olup, somut gerekçeden yoksun bulunmaları yanında şehir genelinde 30 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacı aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni, yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyet gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandıralabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı ve önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir.” biçimindeki hükümleri bertaraf eden mahkemenin sözü edilen kararında; genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçe gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ve sürelerle tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki bunun sonucunda ülkede hakim kararı ile olağanüstü hal ilan edilmiş gibi bir sonuç doğarki bu durum hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve Kanun hükümlerine nazaran usulünce verilmiş olmayan arama kararına dayanılarak yapılan aramayla ele geçen delillerin hükmü esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedelemeyceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükmü esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra; sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alıp bulundurduğunu gösterir, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların üzerinde yapılacak inceleme sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak;

Bütün bu açıklamalardan sonra; sanığın, kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alıp bulundurduğunu gösterir, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunların üzerinde yapılacak inceleme sonucu elde edilen hiçbir delile dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak;

Sanığın beraatine hükmolunması yerine, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının, açıklanan nedenlerle bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/12016, Karar No: 2022/3589, Tarih: 03.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12016 E.  ,  2022/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Sanık ... hakkında ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme'' suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında ''2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçuna iştirak '' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

Şirinyer Vergi Dairesi Müdürlüğünün 717 024 1187 sayılı mükellefi olan... Temizlik Ürünleri Kuyumculuk İnşaat Gıda Akaryakıt Nakliye San. ve Tic.Ltd.Şti. adına 14.07.2011 tarihinden sonra sahte olarak düzenlenen faturalar ile ilgili olarak sanıklar hakkında ''sahte belge düzenleme'' suçundan açılan kamu davasında, suç tarihinde resmi kayıtlara göre şirket yetkilisi olan sanık ...'ın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirkette ... isimli kişi tarafından temizlik işleri yapacağı söylenerek işe alındığını ve maaşını alması için iki kez vergi dairesine götürülerek kendisine imza attırıldığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin olmadığını, ...'yü tanımadığını beyan etmesi, suç tarihinde serbest muhasebeci ve mali müşavir olarak çalışan sanık ...'nün savunmasında ise adı geçen şirketin üç yıl mali müşavirliğini yaptığını, şirket yetkilisinin ... isimli bir kişi olduğunu hatırladığını, ...'ı tanımadığını, sadece şirket adına kendisine getirilen faturalar ile belgelere göre beyanname düzenlediğini, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemesi ve yalnızca ... Petrol Otomotiv Gıda Nak. Ltd. Şti'ne düzenlenen faturalardaki yazı ve imzalar ile ilgili olarak ve sadece sanık ... hakkında bilirkişi incelemesi yapıldığının, faturaları kullanan mükellefler ile ilgili olarak faturaları kimden aldıkları hususunda başkaca araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suç tarihi olarak belirlenen 14.07.2011 tarihinden sonra adı geçen şirket tarafından düzenlenen dosyada mevcut faturalar dışındaki faturaların da temini ile sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde ise sanık ... yönünden adı geçen şirket yetkilisi olarak kiminle sözleşme yaptığının, savunmasında belirttiği şekilde kendisine faturaları getiren kişinin kim olduğunun sorulması ile beyan etmesi halinde ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, sanıkların ve söylemeleri halinde adı belirtilen kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya adı bildirilmesi halinde bu kişiye ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen ve dosyada karşıt inceleme raporu bulunan ... Petrol Otomotiv Gıda Nak. Ltd. Şti. dışında başkaca mükellefler hakkında da karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet ve beraat hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de; sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 03.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/762, Karar No: 2011/1084, Tarih: 14.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/762 E.  ,  2011/1084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 16.11.2001-07.09.2006 tarihleri arası çalıştığının tespiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının davalı işyerinde 16.11.2001-7.9.2006 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının tesbiti ile işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 16.11.2001-6.9.2006 tarihleri arasında

kesintisiz çalıştığının tesbitine, Kuruma bildirilen sürelerin dışlanmasına ve işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işyerinden davacı adına 16.11.2001 tarihli işe giriş bildirgesinin Kuruma süresinde verildiği, hizmet cetveline göre davalı işyerinden 16.11.2001-2006/10 tarihleri arasında geçen çalışmalarının Kuruma kısmi olarak bildirildiği, eksik bildirilen sürelerle ilgili olarak ibraz edilen ücret bordrolarında, 2002 yılı 10. ayında 16 gün, 2004 yılı 2 ayda 26 gün, 3. ayında 3 gün, 2005 yılı 4. ayda 27 gün bildirildiği ve bu ücret bordrolarında davacı adına imza bulunduğu, yine eksik olan 2002/11-2003/8. aylar arası 2004 yılı 3. ve 4 ayların bildirilmeyen günleri açsından ücret bordrolarında “RP” (raporlu) olduğunun yazıldığı, ancak dosyada istirahata veya iş göremezlik sürelerine dair bir belge ve raporun bulunmadığı anlaşılmaktadır

Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, oturmuş ve yerleşmiş görüşleri ileYargıtay Hukuk Genel Kurulunun 5.2.2003 gün 2003/21-35E 2003/64K, 10.11.2004 2004/21-538E 2004/621K sayılı kararları da bu doğrultudadır.