muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1503, Karar No: 2014/6707, Tarih: 27.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1503 E.  ,  2014/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2012/416-2012/709

Taraflar arasında görülen ortaklığın tespiti, hisse devrinin iptali ve alacak davalarının sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.11.2013 gün ve 2013/4856 Esas, 2013/6953 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davalılar-karşı ve birleşen davada davacılar ile müdahil davalı vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı A.. M.. vekili, müvekkili ile davalılardan V.. G.. arasında, diğer davalı kooperatifte olan hissesinin devrine ilişkin olarak 14.03.2001 ve 05.02.2002 tarihli noterde hisse devir sözleşmeleri düzenlendiğini, buna rağmen davalı Vildan’ın aynı hissesini davalı M.. Y..’ya 27.06.2002 tarihli noter hisse devir sözleşmesi ile devrettiğini, davalı Mustafa’nın başvurusu üzerine davalı kooperatifçe ortaklığa kabul kararı verdiğini, bu işlemler nedeniyle davacının maddi zararının doğduğunu ileri sürerek, davacının davalı kooperatifin üyesi olduğunun tespitine, davalı Vildan ile diğer davalı Mustafa arasındaki hisse devir sözleşmesinin iptaline, davacının uğradığı zarar nedeniyle şimdilik 500,00 TL’nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, bozma sonrası tazminat isteminden feragat etmiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili, asıl davanın reddini istemiş, karşı dava ve birleşen davalar ile; davalı Ahmet’in hileli işlemlerle davacı Vildan’a ait kooperatif hissesine ilişkin devir sözleşmeleri imzalattığını ileri sürerek, Ahmet ile Vildan arasındaki hisse devir sözleşmelerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı dava ve birleşen davanın davalısı A.. M.., davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl davada ortaklık tespiti talebinin reddine, tazminat isteminin davalı Vildan yönünden kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen kararın, Dairemizin 26.03.2012 gün ve 2011/3111 Esas, 2012/2289 ve Karar sayılı ilamı ile davacının davalı kooperatif ortağı olduğunun tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı Vildan'ın üyelik hakkını davacı Ahmet'e devrettiğinden diğer davalıya devir yapamayacağı, üyelik koşullarının bulunup bulunmadığının başvuru üzerine kooperatifçe değerlendirilmesi gerektiği, mahkemenin kooperatife üye olarak kaydetme kararı veremeyeceği, karşı dava açısından verilen kararın bozmaya konu edilmediği, devrin hile ile yapıldığının ispat edilemediği, bozma ilamına kısmen uyulduğu gerekçesiyle, asıl davada davacı Ahmet'in davalı Vildan'dan üyelik hissesini devraldığının tespitine, üye olarak kaydı yapılması açısından reddine, birleşen ve karşı davanın ise reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 11.11.2013 gün ve 2013/4856 Esas, 2013/6953 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalılar-karşı ve birleşen davada davacılar ile müdahil davalı vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılar-karşı ve birleşen davada davacılar ile müdahil davalı vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, müdahilden alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 104,80 TL harcın asıl davada davalılar-karşı ve birleşen davada davacılardan alınmasına ve takdiren 226,00'şar TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5814, Karar No: 2006/8070, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5814 E.  ,  2006/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y İ L A M I

Bir kısım davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunma- maktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11416, Karar No: 2011/12114, Tarih: 05.07.2011

4. Ceza Dairesi 2011/11416 E., 2011/12114 K.

**4. Ceza Dairesi 2011/11416 E., 2011/12114 K.**

**- TEHDİT**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 108 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Sanığın eylemini yakınan ve ailesine karşı, değişik tarihlerde gerçekleştirmiş olması karşısında koşulları bulunmasına karşın TCY.nın 43/2. maddesinin uygulanmamasının aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCY.nın 50/5. maddesinde; "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir" denilmektedir. TCY.nın 58. maddesinde ise tekerrür hükmünün uygulanması koşulları açıklanmıştır. Anılan 58. maddenin düzenleniş biçiminde hapis ve adli para cezası ayrımı yapılmammış olmakla birlikte, 6.fıkra uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün infaz biçimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinde, bu infaz şeklinin yalnızca hapis cezalarına ilişkin bulunduğunun anlaşılması ve aynı Yasanın adli para cezalarının infaz yöntemini gösteren 106. maddesinde de mükerrirlikle ilgili bir düzenlemeye yer verilmediği görülmektedir. Mahkemece hükmolunan adli para cezası nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık Ş…

… Ö…

Yasaya aykırı, sanık Ş…

… Ö…

…'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak TCY.nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10198, Karar No: 2012/15224, Tarih: 18.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10198 E.  ,  2012/15224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 268. maddesi delaletiyle 267/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamede ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.03.2008 yerine 16.09.2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

1- Sanık hakkında 15.03.2008 tarihinde Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğü Şehit ... Gözalıcı Polis Merkezinde hırsızlık ve başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından yapılan işlemlere ilişkin evrakların ve cumhuriyet savcılığınca yürütülen soruşturmalara ilişkin belgelerin onaylı suretleri dosyaya getirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Suç tarihinden sonra kesinleşen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24066, Karar No: 2015/36082, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/24066 E.  ,  2015/36082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş isede dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 15.5.2007 tarihinde “... Toplu Konut Projesinden “ 550 ada C 2-7 Blok 34 numaralı daireyi davalı TOKİ'den satın aldığı,16.10.2007 tarihinde teslim aldığı dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiği,teslim tutanağında da bir kısım eksik ve ayıplı işlere itiraz ederek ihtirazi kayıt koyduğu,teslimden sonrada daire,site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 5000 TL nin ,14.2.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam 22.739,95 TL nin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar,davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece ,davanın kabulü ile 5.385 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 15.5.2007 tarihinde satın alıp, 16.10.2007 tarihinde teslim aldığı daire, blok ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle semen tenzili için eldeki davayı 10.11.2008(yetkisizlik kararını veren mahkemedeki dava tarihi) tarihinde açmıştır. Davalılar, taşınmazda eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, olsa bile süresinde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece,bilirkişi raporu esas alınarak,raporda açık ayıp olarak geçen hususlar için süresinde ihbar olmadığından reddine,gizli ayıplı işler nedeniyle nisbi metod uygulanarak 5.385 TL nin tahsiline karar verilmiştir.Gerekçe olarak,davacının gizli ayıpların giderilmesi için ihbarı yok ise de davacının en geç dava tarihinden itibaren bir ay önce gizli ayıpları öğrendiğinin kabulü gerektiği zira daha önce öğrendiği iddiasının bir vakıa olduğu,gizli ayıpların daha önce öğrenildiğini ispat yükünün davalılarda olduğu belirtilerek gizli ayıplı işler için davanın süresinde açıldığı kabul edilerek karar verilmiştir.

4077 Sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre;Tüketici,malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür.Tüketici bu durumda,bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme,malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi yada ücretsiz onarım isteme haklarını sahiptir.Satıcı,tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır.Bu durumda,4077 sayılı ...nun 30.maddesi geriğince,bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde,genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan,Borçlar Kanunu'nun 198. maddesi hükmü uygulanacaktır.Borçlar Kanununun 198.maddesine göre,alıcı,teslim aldığı malı örf ve adete göre imkan hasıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür.Bunu ihmal ettiği takdirde,satılanı bu haliyle kabul etmiş sayılır.Ancak,satılanda adi bir muayene ile ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olupta bu ayıp sonradan meydana çıkarsa ,bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır.Borçlar Kanununun 198.maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.Somut olayda,yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda ayıpların bir kısmının açık,bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, açık ayıpların süresinde ihbar edilmediği,gizli ayıplar yönünden davacının bir ihbarı yok ise de bunları dava tarihinden bir ay önce öğrendiğinin kabulü gerektiği,aksinin menfi bir durum olup davalı tarafından ispatı gerektiği gerekçe gösterilerek gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde olduğu kabul edilmiştir.Davacının ayıp ihbarını yasada belirtilen sürede yaptığını ispat yükümlülüğü davacı tarafa aittir.16.10.2007 ve 27.10.2007 tarihli teslim tutanaklarında davacının bir kısım işlerin tamamlandığı bir kısım işlerin ise eksik ve ayıplı olduğu şerhi ile teslim aldığı görülmektedir.Mahkemece,teslim tutanağındaki ihtirazi kayıt dışında kalan işler bakımından ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı ile ilgili olarak davacının delilleri toplandıktan sonra mahkemece tesbit edilen ayıpların ortaya çıkış tarihleri ile ilgili olarak taraf ve yargı denetimine elverişli bilirkişi raporu alınıp davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 18.9.2008 tarihli başvurusu da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Kabul şekli bakımından bilirkişi raporunda tavan ve duvarlarda dalgalanma şeklinde eğrilik açık ayıp olarak belirtildiği halde,mahkemenin bilirkişi raporunu özetleyen gerekçe kısmında bu hususların hem gizli ayıp hem de açık ayıp olarak yazılması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebeplerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2.bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA,3.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6504, Karar No: 2013/29270, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6504 E.  ,  2013/29270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A.) Katılanlar vekilinin temyiz istemine ilişkin incelemede:

Kendisine asaleten çocuklarına velayeten kamu davasına katılan ...'ın temyiz aşamasında, 05.05.2011 havale tarihli dilekçeyle sanık hakkındaki şikayetten ve temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, adı geçenler yönünden temyiz incelemesi yapılmasına yer olmadığına,

B.) Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak; 13/07/2010 günlü oturumda 5271 sayılı CMK'nın 238. Maddesi gereğince kamu davasına katılmasına karar verilmiş olan ...'ın ismini gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak değerlendirilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlemesine karşın sanığın işlediği sabit olan taksirle öldürme suçunun trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılıktan kaynaklanmadığı anlaşılmakla aynı Kanunun 53/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığı ve süresinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde gösterilmesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığı ve süresinin infazda tereddüt oluşturacak şekilde gösterilmesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 45.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 5. paragrafında yer alan “15 aylık taksitler halinde” ibaresinin, “aylık taksitler halinde 15 eşit taksitte” olarak değiştirilmesine, TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15701, Karar No: 2015/29550, Tarih: 22.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15701 E.  ,  2015/29550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/373536

MAHKEMESİ : Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2013/453 (E) ve 2013/691 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, silahtan sayılan cisim ile vurmak suretiyle müştekiyi yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olamayacağı ve yargılama konusu eylemin alt sınırı beş yıl hapis cezasını gerektiren suçlardan olduğu gözetilmeden temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden belirlenerek 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin de tatbik edilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMK'nin 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkı korunmak suretiyle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.