muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4513, Karar No: 2018/5109, Tarih: 03.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4513 E.  ,  2018/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan hükümlü ...'ın, ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/3-g maddesine aykırı hareket etmekten 15 gün süre ile hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 29/11/2017 tarihli ve 2017/660 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulüne ilişkin Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 09/03/2018 tarihli ve 2018/450 esas, 2018/1491 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/04/2018 tarihli ve 2018/860 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44. maddesinin g bendinde, “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak.” şeklindeki düzenleme karşısında, ceza infaz kurumuna teslim edilen hükümlünün üst ve eşya araması yapıldığı esnada cüzdanında gizlenmiş olarak hint keneviri bulunduğu, söz konusu hint kenevirinin esrarın etken maddesi olduğu anlaşılmakla, hükümlü hakkındaki disiplin cezasının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14/09/2018 gün ve 94660652-105-27-10944-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/04/2018 tarihli ve 2018/860 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/64, Karar No: 2014/720, Tarih: 04.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/64 E.  ,  2014/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSPİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/517-2013/284

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Y.. Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 2 parsel sayılı 471,25 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, 121 ada 2 parselin solunda bulunan taşınmaz dere yatağı olması sebebi ile tescil harici bırakılmıştır. Davacı Y.. Y.. ve müşterekleri vekili, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile fen bilirkişilerinin 07.05.2013 havale tarihli raporlarına ekli krokide (J) harfi ile gösterilen 237,12 ve (N) harfi ile gösterilen 102,66 metrekarelik kısımlarının tapu kaydının iptali ile davacı Resul Yıldız mirasçıları adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline, kalan kısmın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafın tescil harici bırakılan kısımla ilgili olarak makul süre içerisinde dava açmadığı, tescil harici bırakılma tarihinden itibaren kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği şartları sağlandıktan sonra dava açılması gerektiği, fen bilirkişi raporunda (J) ve (N) harfleri ile gösterilen kısımlarda ise davacılar lehine Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi şartlarının oluştuğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Davalı Hazinenin temyizi, çekişmeli 121 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi raporunda (N) ve (J) harfleri ile gösterilen bölümlerine, davacıların temyizi ise, 7.5.2013 havale tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (B), (C), (D), (E), (F), (G), (K), (L), (M), (O) ve (P) harfleri ile gösterilen bölümlere yöneliktir. Davacı taraf, dava dilekçesinde maddi hata sonucu 121 ada 3 parsel olarak bildirdikleri yerin tescil harici yerde kaldığını ve dere yatağı içerisinde kaldığını ileri sürmüştür. Bu hali ile dava, kadastrodan önceki zilyetliğe dayanılarak dere yatağı olarak tespit harici bırakılan yerin adlarına tesciline ilişkindir. Mahkemece davanın makul süreden sonra açıldığı belirtilmiştir. Ne var ki, gayrimenkule ilişkin mevzuatımızda tescil harici yerler hakkında kadastrodan önceki nedene dayalı olarak dava açmayı süre yönünden kısıtlayan bir düzenleme bulunmadığı gibi, 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinde öngörülen sürede kadastro tutanağı düzenlenip kesinleşen taşınmazlara ilişkindir. Hal böyle olunca buna ilişkin gerekçenin yasal dayanağı bulunmamaktadır. Ancak; kadastroca tescil harici bırakılan yerler için açılan tescil davalarında TMK’nın 713/3. maddesi uyarınca Hazine ve ilgili kamu tüzel kişileri yasal hasımdır. Somut olayda; dava konusu yerin Y.. Köyü sınırlarında bulunması nedeniyle Hazine yanında Y.. Köyü Tüzel Kişiliği'ne de husumet yöneltilmesi gerekir. Zorunlu hasım olan Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilmeden, bir başka ifade ile davada taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılarak karar verilmiştir. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bununla birlikte, Hazinenin temyizine konu olan bölümlerle birlikte dava konusu edilen bölümlerin niteliği yönünden, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarından yararlanılmamış, dere yatağı olarak tescil harici bırakılan yerin imar-ihya edilmiş olup olmadığı hususu üzerinde durulmamış, tescile karar verilen bölüm yönünden zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü belirlenmemiştir. Fen bilirkişi raporunda (O) harfi ile gösterilen bölüm yolda, (P) harfi ile gösterilen bölüm 139 ada 19 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığından bu bölüm hakkında açılmış bir dava olmadığından mahkemece bu bölümler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir

. Fen bilirkişi raporunda (O) harfi ile gösterilen bölüm yolda, (P) harfi ile gösterilen bölüm 139 ada 19 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığından bu bölüm hakkında açılmış bir dava olmadığından mahkemece bu bölümler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle davada taraf teşkili sağlanmalı, Mahkemece, sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalı ve bundan sonra, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile jeodezi veya fotogrametri mühendisi bilirkişi ile birlikte keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın kim tarafından ne şekilde kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği sorulup saptanmalı, jeodezi veya fotogrametri mühendisine belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmazın konumu hava fotoğraflarında gösterilmeli, dava konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, zilyetlik tanıkları ve mahalli bilirkişilere taşınmazın niteliği ve öncesinin hangi nitelikte olduğu ve taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğe ilişkin bilgileri sorulmalı, alınan beyanlar bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporuyla denetlenmeli, taşınmazın tüm yönlerinden çektirilecek fotoğraflar üzerinde taşınmazın davaya konu bölümü işaretlettirilmeli, daha sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmaz bölümü üzerinde davacı yararına edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacılara iadesine, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12896, Karar No: 2006/10553, Tarih: 25.12.2006

5. Hukuk Dairesi 2006/12896 E., 2006/10553 K.

**5. Hukuk Dairesi 2006/12896 E., 2006/10553 K.**

**- LEHE OLAN HÜKÜM

- TEMYİZ VE KARAR DÜZELTME**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 321 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 416 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Irz ve namusa tasaddide bulunma suçundan hükümlü F…

….'ın bozma üzerine hakkında 5237 sayılı TCK.nun uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak Ankara 4.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.9.2006 gün ve 2006/162 Esas, 2006/276 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

765 sayılı TCK'nun 416/2 ve 59.maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair kesinleşen hükümde 2 yıl 6 ay hapis cezası tayin edildiği, 5237 sayılı kanunun işlenen suç bakımından lehe düzenleme içermediği ve infaz aşamasında hükümlü yararına yapılan hatalı uygulamaların da kazanılmış hak oluşturmayacağı dikkate alınarak ilk hükümdeki bu cezanın aynen infazına karar verilmesi yerine, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı yasaya göre verilen ve aleyhe temyiz olmadan hükümlünün temyizi üzerine bozulan 28.06.2005 tarihli karardaki 1 yıl 8 ay hapis cezasının hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiğinden bahisle noksan cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı ve hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15199, Karar No: 2018/1308, Tarih: 19.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15199 E.  ,  2018/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... A.Ş. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 08/07/2015 gün ve 2014/932 E. - 2015/603 K. sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23/03/2016 gün ve 2015/12903 E. - 2016/5230 K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00-TL harç ve takdiren 315,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, ipotek senedinde yer alan kefalet kaydına dayalı itirazın iptali davasıdır.

Kural olarak banka kredilerinin teminatı için verilen ipotek senedi tapu sicil müdürlüğünde, kefalet sözleşmesi ise bankada düzenlenip imzalanır.

Banka tarafından verilecek kredi için sınırlı bir teminat vermek isteyen kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir kefalet kaydı yerleştirerek imzalatılması halinde bu kefalet kaydı sözleşmenin niteliğine ve işin özelliğine yabancı bir genel işlem şartı olup 6098 sayılı TBK’nun 21/2. maddesi gereğince yazılmamış sayılır.

Ayrıca banka tarafından düzenlettirilen ipotek senedinde kullandırılan krediye sadece ipotek ile sınırlı bir teminat vermek isteyen kişi aleyhine ipotek senedine ayrıca kefalet kaydı eklenmesi dürüstlük kuralına aykırı olarak onun aleyhine ve onun durumunu ağırlaştıracak nitelikte bir genel işlem şartıdır. Bu işlem 6098 sayılı TBK’nun 25. maddesi gereğince yasaklanmış olduğundan, mutlak butlanla batıldır.

Davaya dayanak yapılan ipotek senedi TBK’nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden önce düzenlenmiştir.

Ancak 6101 sayılı TBK’nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 2. ve 7. maddeleri gereğince TBK’nun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın görülmekte olan davalarda da uygulanır.

Banka tarafından verilecek bir krediye hem ipotek vererek hem de kefil olarak teminat vermek isteyen kişiye ipotek senedi tapu sicil müdürlüğünde, kefalet sözleşmesi ise bankada imzalatılmalıdır. Nitekim ipotek vermeyen kişiler kefalet sözleşmesini bankada imzalamaktadırlar.

Bir krediye sadece ipotek teminatı veren kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir cümle kefalet kaydı eklenerek onun banka kredisine kefil yapılmak istenmesi ipoteğin tesisi amacına aykırıdır.

Böyle bir davranışın bir itibar ve güven müessesesi olan bankalar tarafından yapılmış olması hukuk düzenince kabul edilemez.

Bir krediye sadece ipotek teminatı veren kişiye tapu sicil müdürlüğünde düzenlenen ipotek senedi içine bir cümle kefalet kaydı eklenerek onun banka kredisine kefil yapılmak istenmesi ipoteğin tesisi amacına aykırıdır.

Böyle bir davranışın bir itibar ve güven müessesesi olan bankalar tarafından yapılmış olması hukuk düzenince kabul edilemez.

Somut olayda TBK’nun 21/1. ve 25. maddeleri gereğince hem yazılmamış sayılma (yokluk), hem de mutlak butlan (hükümsüzlük) nedenleriyle hukuki kıymeti bulunmayan ipotek senedinde yer alan kefalet kaydına değer verilmesi mümkün değildir.

Bu itibarla karar düzeltme talebinin kabulüyle yerel mahkeme kararının gerekçesi düzeltilerek onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun davalının karar düzeltme talebinin reddine ilişkin kararına muhalifim.19.03.2018
Yargıtay — Esas No: 2008/25301, Karar No: 2009/5544, Tarih: 17.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25301 E.  ,  2009/5544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurusu, kambiyo senetlerine mahsus yolla borçlu hakkında yapılan takibin,  İİK. nun 170/a maddesine dayalı olarak  iptali talebine ilişkin olup, takibe konu asıl alacağın 1.500.000,00-YTL. olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayet konusu  yapılan miktar, 4949 Sayılı Yasa ile değişik İİK.nun 363/2.maddesinde öngörülen ve karar tarihi itibari ile uygulanması gereken 3.600,00-YTL. lik temyiz sınırının üzerinde olması nedeniyle mahkeme kararının temyizi kabildir. Bu nedenle borçlunun temyiz talebinin reddine ilişkin 12.09.2008 tarih 536-604 sayılı mahkeme kararı yerinde görülmediğinden oybirliğiyle kaldırılmasına karar verilerek 08.07.2008 tarihli ve aynı sayılı hükmün temyiz incelemesine geçildi:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1.60 TL nin temyiz edenden alınmasına, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9346, Karar No: 2015/9400, Tarih: 27.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9346 E.  ,  2015/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/95849

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/323 (E) ve 2013/42 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan S.. Ç.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23309, Karar No: 2013/17747, Tarih: 28.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23309 E.  ,  2013/17747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK' -nın 179/2-3, 62, 52/2. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tutanağına göre saat 23:30'da dur ihtarında bulunulan sanığın, durmadan kaçmasından sonra pastane önünde yakalandığı, götürüldüğü karakolda korkuluktan atlayıp kaçtıktan sonra kendisi gerelek teslim olduğu 00:49 da yapılan alkol muayenesinde 0.30 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, alkol raporundaki tespite göre olay anında 0.50 promil alkollü olan sanık hakkında, böyle bir tespit yapılmadığı nazara alınarak ve sadece alkol kullanılmış olmasının trafik güvenliğinin tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet için yeterli olmadığı gözetilmeyerek unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10057, Karar No: 2014/16566, Tarih: 15.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10057 E.  ,  2014/16566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/502-2014/65

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile davalının annesinin Darülaceze Müdürlüğünde kaldığını, demans rahatsızlığı bulunduğunu, tek başına yaşayamadığını, davalının annesine bakmak zorunda olduğunu belirterek aylık 500.00.- TL yardım nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece aylık 300.00.- TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davalının emekli olduğu, eşi, kızı ve iki torunu ile yaşadığı , başka bir gelirinin olmadığı tespit edilmiştir. Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu konu bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda; davalının emekli olduğu, eşi, kızı ve iki torunu ile yaşadığı , başka bir gelirinin olmadığı tespit edilmiştir. Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu konu bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik sosyal durumları değerlendirilerek davacı tarafın davalının annesi için yaptığı giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.