muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3022, Karar No: 2013/5949, Tarih: 23.05.2013

çekişme konusu taşınmazların vergilerinin 1937 yılından beri ödendiği savunularak 376 adet vergi kaydına dayanıldığı, mevki ve hudutları muhtar ve bilirkişilere defalarca okunmasına rağmen, bu kayıtların nerelere ait olduklarının tam ve kesin olarak tespit edemediklerinden kadastro çalışmaları sırasında uygulanamadığı, bu nedenle uygulanamayan kayıtlar listesine alındığı, davalı Vakıf tarafından 17.7.1935 tarihinde beyanname verildiği, burada 20 parça susuz tarla, 2 bağ, 10 su kuyusu ve manastırın bina müştemilatı ile (manastır etrafında) tapuya bağlanmamış arazisini bildirdiği, beyannamede taşınmazların yüzölçümleri, yeri ve de sınırlarının açıkça belirtilmediği, bu durumda, dava konusu edilen 12 parça taşınmazın davalı Vakıf tarafından verilen beyannamede yazılı olan taşınmazlardan olduğunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde kanıtlanamadığı, çekişme konusu taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının edinim kısmında taşınmazların şahısların zilyetliğinde iken 1950 -1953 yıllarında davalı Vakfa bağışlandığı yazılı ise de, yargılama sırasında gerek tutanak mümzisi, gerekse yerel bilirkişi ve tanıklar bu hususun sehven söylendiğini beyan ederek, taşınmazların davalı Vakıf tarafından uzun yıllar tasarruf edildiğini bildirdikleri, davalı Vakıf vekilinin de bu hususu doğruladığı, o halde eldeki davada, davalı Vakfa bağış yolu ile geçen taşınmazlardan da söz edilemeyeceği, keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklar aksini söylese de, çekişme konusu taşınmazların davalı Vakfın kuruluşundan beri tasarrufunda bulunan ve beyannamede bildirilen mallardan olsa idi, davalı Vakıf tarafından 1961 yılında açılan davalarda veya akabinde bunların da tescilinin talep edilmesi gerektiği, taşınmazların kadastrosu 2008 yılında yapılmış olup, o tarihe kadar davalı Vakıf tarafından çekişme konusu taşınmazlarla ilgili bir başvurunun olmadığı anlaşıldığına göre, mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak davanın kabulü yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3. ve 4

.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalı aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de; bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3. ve 4. bentlerinin kaldırılarak, bunun yerine “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 23.05.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1416, Karar No: 2014/4784, Tarih: 07.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1416 E.  ,  2014/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle bilirkişi raporunda ayıpların açık ayıp niteliğinde olduğu belirtilmiş olup açık ayıplar yönünden mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 359. maddesi uyarınca süresinde ayıp ihbarında bulunulduğunun davalı tarafından kanıtlanamamış olmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.162,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3100, Karar No: 2013/7530, Tarih: 21.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3100 E.  ,  2013/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı Ak Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki, davalı Ak Sigortanın trafik sigortacısı, davalı... Sigortanın ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduğu tankerin 04/01/1999 tarihinde traktörle çarpışması sonucunda oluşan kaza sebebiyle yaralanan traktör sürücüsü Nurettin Topgül tarafından müvekkili aleyhine açılan dava sonunda hükmolunan maddi ve manevi tazminatın 20/07/2004 ve 22/11/2005 tarihli iki ayrı protokol çerçevesinde toplam 56.600 TL olarak ödendiğini, ilk davanın davalılara ihbar edilmesine rağmen ödemede bulunmadıklarını ileri sürerek, 56.600 TL tazminatın ilk dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş, 25/12/2007 tarihli açıklama dilekçesinde davalı Ak Sigorta’dan 3.000 TL tedavi gideri ve 3.000 TL tazminatın iş bu dava tarihine kadar işlemiş 14.629 TL faizi ile toplam 20.629 TL’nin, davalı... Sigorta’dan 1.000 TL tedavi gideri, 1.000 TL tazminatın iş bu dava tarihine kadar işlemiş 4.866 TL faizi ile toplam 6.866 TL olmak üzere toplam 27.515 TL’nin tahsilini talep ettiklerini bildirerek talebini daraltmıştır.

Davalı Ak Sigorta A.Ş vekili, davanın zamanaşımı nedeniyle reddini, aksi halde poliçe limiti ile sorumlu tutulmalarını talep etmiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, ihtiyari mali mesuliyet poliçesi teminat limitinin 1.000 TL olduğunu, manevi tazminat teminatının da bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, zamanaşımı def’inin yerinde olmadığı, Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararıyla davacı aleyhine açılan dava sonunda 625 TL tedavi gideri ve 12.064,08 TL iş gücü kaybı tazminatı ile 1.000 TL manevi tazminata hükmedildiği, davacının 20.07.2004 ve 22.11.2005 tarihli protokollere göre ödeme yaptığı, ilk davada taraf olmayan davalılara ihbar edilse de davacı tarafından ödeme yapılması talebine ilişkin noter aracılığıyla gönderilen ihtarnamelerin tebliğ tarihlerinden 8 iş günü sonrası davalıların temerrüde düştükleri gerekçesiyle davalı Ak Sigorta A.Ş yönünden (625 TL tedavi gideri ve 3.000 TL tedavi dışı tazminat gideri ve 542,56 TL faiz olmak üzere) 4.167,56 TL üzerinden, davalı... Sigorta A.Ş yönünden ise (1.000 TL maddi tazminatın 142,11 TL faizi ile birlikte olmak üzere) 1.142,11 TL üzerinden davanın kabulüne, faiz dışındaki alacaklara dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, kararı davacı vekili ve davalı Ak Sigorta A.Ş vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, zarar görene ödenen tazminatın kendi trafik ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarından tahsiline ilişkindir.

1)Dava, zarar görene ödenen tazminatın kendi trafik ve ihtiyari mali mesuliyet sigortacılarından tahsiline ilişkindir.

Davacıya ait aracın karıştığı kazada yaralanan karşı araç sürücüsü Nurettin Topgül tarafından davacı aleyhine açılan Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/144 Esas, 2004/283 sayılı dosyasında, dava Ak Sigorta’ya 11/10/2001 tarihinde, Bayındır Sigortaya 12/10/2001 tarihinde ihbar edilmiştir. 2918 sayılı KTK’nun 99/1.maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2. maddesi ve Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 11.maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Buna göre, Ak Sigorta A.Ş 23/10/2001 tarihinde, ... Sigorta A.Ş 24/10/2001 tarihi itibariyle temerrüde düşmüş olup kesinleşen ilam için (tedavi giderleri

yönünden karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 2918 sayılı yasanın 98. maddesinde değişiklik yapan 6111 sayılı Yasanın 59. maddesi gözetilerek maddi tazminat yönünden hüküm altına alınan faiz, yargılama gideri, harç ve vekalet ücreti toplamı ile anılan hükme dayanılarak başlatılan takip dosyalarındaki icra masraf ve vekalet ücretinden teminat limitinin hükmedilen tazminata oranı dahilinde sorumlu olduğu aşikardır. Davalının buna göre, temerrüt tarihinden iş bu dava tarihi 19/03/2007 tarihine kadar hesaplanacak borcuna hükmedilmesi gerekirken yanlış hesaplamaya dayanılarak verilen karar doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2)Kabule göre de, davacının talep sonucunu azaltması daraltması davayı değiştirme sayılmaz. Bu nedenle davacının talep sonucunu azaltması için kural olarak davalının muvafakatine ihtiyaç olmadığı gibi ıslah yoluna başvurmasına da gerek yoktur. Davacı, talep sonucunu kısmi feragat yolu ile daraltabilir. Müddeabihin azaltılması ıslah kavramı kapsamında değil, davadan feragat müessesesi içinde mütalaa edilebilir. Bu durumda talep sonucunun azaltılan kısmı yönünden davanın feragat nedeniyle reddine ve reddedilen kısım üzerinden davalı taraf yararına vekalet ücretine karar verilmesi, ayrıca yargılama giderlerinin kabul-red oranına göre taraflar arasında paylaştırılması gerekir.

Somut olayda davacı vekili dava dilekçesinde 56.600 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, daha sonra 25/12/2007 tarihli dilekçesi ile talep sonucunu daraltarak (azaltarak) 6.000 TL’nin işlemiş faiziyle birlikte 20.629 TL olmak üzere davalı Ak Sigorta’dan tahsilini istemiş, mahkemece de davanın kısmen kabulü ile 4.167,56 TL’nin davalı Ak Sigorta’dan tahsiline karar verilip daraltılan talebe göre reddedilen kısım üzerinden davalı Ak Sigorta A.Ş lehine vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmiştir.

Bu durumda mahkemece davacı tarafın talep sonucunu daralttığı miktarın davadan kısmi feragat olarak kabul edilerek yargılama giderlerinin davanın kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmasına ve reddedilen miktar üzerinden davalılar lehine yürürlükteki AAÜT gereğince vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması da isabetli görülmemiş, kararın temyiz eden davalı Ak Sigorta A.Ş yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı Ak Sigorta yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı Ak Sigorta A.Ş'ye geri verilmesine 21.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9711, Karar No: 2010/13851, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9711 E.  ,  2010/13851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 22.6.2010

No : 220-728

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyalarda şikâyetçiler vekili borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde şikâyet olunan alacaklıların alacaklarının işçi alacağı olduğu gerekçesiyle üst sıraya alındıklarını, oysa müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan haczin önceki tarihli olduğunu ve şikâyet olunanların alacaklarının ilama da dayanmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar vekili müvekkillerinin işçi olduğunu ve ilama bağlı olmasa dahi işçi alacaklarının İcra ve İflâs Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğunu bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi’nce şikâyet olunanların alacaklarının işçi alacağı olduğu ve İcra ve İflâs Kanunu'nun 206 ncı maddesi uyarınca imtiyazlı sayıldığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 206 ncı maddesi iflas tasfiyesi sırasında düzenlenecek sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde dikkate alınması gereken ilke, ilk haciz sahibi alacaklının belirlenmesi ve buna iştirak edebilecek diğer hacizlerin tesbiti ile oluşacak hacze iştirak derecelerinin satış bedelinden tatminidir. Somut olayda ilk haciz şikâyetçilerin alacaklı olduğu takip dosyalarından 21.08.2007 günü konulmuştur. Şikâyet olunanların hacizleri ise daha sonraki tarihli olup, şikayetçilerin hacizlerine iştirak etmeleri de mümkün görünmemektedir (İİK.m.100).

Bu durumda mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 6.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4128, Karar No: 2012/24372, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4128 E.  ,  2012/24372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, bayram ve genel tatil ücreti, ikramiye alacağı, fazla çalışma ücreti, izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 01.01.2005-31.05.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde spor muhabiri ve spor köşe yazarı olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedilmesi nedeniyle ikramiye, izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yüzde beş fazlası alacağını istemiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm taraf davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili, davacının dava ve ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Mahkemece ikramiye ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı ve yüzde beş fazlasının ödenmesi ile ilgili zamanaşımı defi değerlendirilmeksizin karar verilmiştir. Dava ve ıslah tarihine göre zamanaşımına uğrayan alacakların belirlenmesi yönünden bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1179, Karar No: 2015/2434, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1179 E.  ,  2015/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “sıra cetveline itiraz” talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. İcra (Hukuk) Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen 06.12.2012 gün ve 2012/206 E. 2012/1004 K. sayılı karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 21.06.2013 gün ve 2013/2748 E., 2013/4291 K. sayılı kararı ile;

“...Şikâyetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a aykırı olarak müvekkilinin alacağının garameye sokulmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar vekilleri, şikâyetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; İcra Müdürlüğünce 1. ve 2. sıra alacaklıları arasında 6183 sayılı Yasaya göre garame hesabı yapılıp, SGK'ya 5.827,91 TL, Vergi Dairesine 6.874,09 TL para dağıtıldığı, 3. sırada olan şikâyetçinin 1. ve 2. sıradaki şikâyet olunanlara karşı şikayette bulunduğu, şikayetçi alacaklı ...'ın 02.12.2009 tarihinde ihtiyati haciz kararı alıp, 04.12.2009 tarihinde takibe başladığı, icra takibinin 08.12.2009 tarihinde kesinleştiği, takip dayanağının bir senet olup, kambiyo takibi yapıldığı, buna göre sıranın 1. SGK, 2. Vergi Dairesi, 3. davacı ... olduğu, ihtiyati hacizden sonra takip kesinleşinceye kadar arada 1. ve 2. sıra hacizlerin uygulandığı, İİK'nın 100. maddesine göre şikayetçinin alacağının aciz vesikasına, ilama, daha önceki resmi veya imzası tasdikli senede veya resmi dairelerin yetkili makamların verdiği makbuz veya vesikaya dayanmadığı, dolayısıyla şikayetçinin alacağının 100. madde kapsamında belgeye dayanmadığından garame hesabına da giremeyeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi'nce uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikâyet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. 26.04.2010 tarihli sıra cetvelinde borçluya ait araç bedeli şikâyet olunanlar SGK ve Başkent Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırılmış, SGK'ya 5.827,91 TL, Başkent Vergi Dairesine 6.874,09 TL ödenmesine karar verilmiştir. Bozulmasına karar verilen mahkemenin 09.06.2011 tarihli kararında ise yine garame yapılarak şikayetçiye 8.433,71 TL SGK'ya 4.268,19 TL ödenmesine, Başkent Vergi Dairesine ödeme yapılmamasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulmuş ise de, Başkent Vergi Dairesi'nin sıra cetveline itiraz etmemesi, SGK'nın ise ilk kararı temyiz etmemesi ile şikâyetçi yararına oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınmadan hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

3- Sıra cetveline yönelik şikâyetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikâyetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, HMK’nın hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı olarak gerekçe kısmı hüküm bölümünde yeniden tekrar edilmek suretiyle hüküm tesisi de doğru olmamıştır...”

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararın hüküm kurulmasına ilişkin kısmında direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstem sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

Şikâyetçi vekili hatalı olduğunu ileri sürdüğü sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar vekilleri ayrı ayrı şikâyetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece 09.06.2011 günü “davacının haczinin 02.12.2009 tarihinde fiilen haczedildiği, diğer davalı alacaklılara ait hacizlerin daha sonra konulduğunun tespitine, sıra cetveline şikâyetin kabulüne, bilirkişi raporuna göre, ihale bedelinden kalan 12.702,00 TL'nin ilk haciz alacaklısı Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2009/19631 esas sayılı dosyası ile 2. sıradaki haciz alacaklısı SGK Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü alacaklısı arasında garameten paylaştırılmasına, yapılan garame hesabına göre 8.433,71 TL'nin Ankara 5. İcra Müdürlüğünün 2009/19631 esas sayılı dosyası alacaklısına, 4.268,29 TL'nin SGK Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü alacaklıya ÖDENMESİNE, 3. sıradaki Vergi Dairesine ödeme yapılmasına yer olmadığına, sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine” karar verilmiş; şikâyet olunan Hazine vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece ihtiyati haczin kesinleşmesi ve kesin hacze iştiraki bakımından İcra ve İflas Kanunu'nun 100 ve 264 üncü maddelerinin dikkate alınması gerektiğinden söz edilerek yerel icra mahkemesi kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda “şikâyetin reddine ve İcra müdürlüğünün yaptığı sıra cetvelinde 06 AY 4271 plakalı aracın satışından dosyaya gelen 12.702,00 TL paranın 1. sırada SGK Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne, 2. sırada Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğüne, 3. Sırada Ankara 5. İcra dairesinin 2009/19631 esas sayılı dosyada davacı ...’a sıra cetveli düzenlenerek, bu paradan bozma ilamındaki gibi kazanılmış haklar dikkate alınmak üzere SGK'ya 5.827,91 TL, Başkent Vergi Dairesi Müdürlüğüne 6.874,09 TL ayrılmasına, davacıya sıra gelmediğinden para ayrılmasına yer olmadığına” dair verilen 10.12.2012 günlü karar,

Bu kez şikâyetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Özel Dairece, “hükmüne uyulan bozma kararına uygun değerlendirme yapılmadığı ve sıra cetveline yönelik şikâyetlerde İcra Mahkemesinin, önüne gelen şikâyetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olduğu, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, HMK’nın hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı olarak gerekçe kısmı hüküm bölümünde yeniden tekrar edilmek suretiyle hüküm tesisinin de doğru olmadığı gerekçesiyle (re’sen) yasa gereği bozulmuştur.

İcra Mahkemesince dağıtımın yapılmasına ilişkin bozma hükmüne uyulmuş, ancak sıra cetvelinin iptaline ilişkin hüküm kuruluşu noktasında direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı şikâyetçi yanca temyize getirilmektedir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık icra müdürünce düzenlenen sıra cetveline yönelik itirazda icra mahkemesinin doğru dağıtım şeklini hüküm fıkrasında göstermesinin yasaya aykırı olup olmadığı, mahkemenin bu yöndeki karar yazım tekniğinin “hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmesi” yasağını (...m.297/2) ihlal edip etmediği; icra müdürünün “sebepsiz yapmadığı veya geciktirdiği işlerin icrası”nın emrolunacağına ilişkin İcra ve İflas Kanunu'nun 17 nci maddesinin, icra müdürünce hatalı yapılmış işlemin düzeltilmesi bakımından da uygulama yeri bulup bulmayacağı noktasında toplanmaktadır.