muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2178, Karar No: 2022/4811, Tarih: 15.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/2178 E.  ,  2022/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2- Sanıklar ... ve .... hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan CMK’nın 223/2-a. maddesi gereğince ayrı ayrı beraat

Hakaret suçundan sanık ...’in, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıklar ... ve ...’nin beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in müdür, sanık ...’nin müdür yardımcısı ve katılan ...’nün öğretmen olarak aynı okulda görev yaptıkları ve sanık ...’nin katılana yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle sanık ... ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu dönemde, öğrenci velileri tarafından müdürle aralarında ilişki olduğuna dair dedikodular çıkarıldığını iddia eden ve dedikodunun kaynağının katılan olduğunu düşünen sanık ... ile müdür olarak görev yapan diğer sanık ...’in, ... isimli bir elektronik posta adresi oluşturup, oluşturdukları bu hesap üzerinden, katılanla katılanın eşi ... ve katılanı tanıyanlara ait elekronik posta hesaplarına; “... .... ile formaliteden sahte evlilik yaparak Şırnak'tan Kumluova'ya eş durumundan gelmiştir, ... ile aynı evi paylaşmamaktadır, geceleri barlarda alkol almaktadırlar, yaşam tarzları Türk örf ve adetlerine uymamaktadır ve çarpık ilişki yaşamaktadırlar, .... alakası olmadığı halde Eğitim-Birsen'e sırf pisliklerini örtmek için üye olmuştur...... .... ve ... adlı kişiler gerek yaşam tarzları ve tutumları ile Memur Sen ailesinin yüz karalarıdır,.... çalıştığı okulda sürekli huzursuzluk çıkararak kendisini … merkeze tayin ettirmek için her türlü düzenbazlığın peşindedir, bu insanların zerre kadar Allah korkusu ve inancı yoktur......bu insanların söylediklerine inanmayın, hepsi yalan dolan iftiradır.......zaten ekteki fotoğraflarda da ne oldukları nasıl bir yaşam tarzına sahip oldukları belgelenmiştir......bu çirkin insanlara lütfen Allah rızası için kanmayın” şeklinde hakaret içerikli bir elektronik ileti gönderdikleri, elektronik iletinin ekine ekledikleri içkili bar, kafe, restorant gibi ortamlarda katılanın bir kısım arkadaşları ile alkol alırken çekilmiş üç adet fotoğrafını, fotoğrafların üzerine bir kısım açıklamalar yaparak, ifşa ettikleri iddialarına dayalı olarak sanıklar hakkında kamu davaları açıldığı olayda;

14 Temmuz 2014 tarihinde oluşturulduğu belirlenen ... isimli elektronik posta adresine, sanıkların kullanımındaki cep telefonu numaraları ile 18, 19, 21, 23 Temmuz 2014 tarihlerinde erişim sağlandığına dair Muğla Emniyet Müdürlüğünün 25.08.2015 tarihli ve tahkikat evrakı konulu yazısı ile ekindeki belgeler, duruşmanın 03.02.2016 tarihli ilk oturumunda savunması alınan sanık ...’nin; “…iddianameye konu mesajı ve fotoğrafları gönderdim… yollamış olduğum fotoğraflar internetten herkesin ulaşabildiği fotoğraflardı, yani bu fotoğrafları herkes zaten görebiliyordu…”, aynı oturum savunması alınan diğer sanık ...’in; “…tahminimce ... bu mesajı atarken yine benim Vınn hesabımdan bağlandığı için benim telefonumdan bağlantılı görünmüştür…” biçimindeki savunmaları, tanıkların anlatımları ve dosyada mevcut diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıklara isnat edilen eylemlerin sübut bulduğu gözetilmeden, katılanın soyut iddiası dışında delil bulunmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Tefhim olunan ve hükümlerin esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; sanıklara yüklenen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-a. maddesi gereğince beraat kararı verildiği açıklanmasına rağmen hükümlerin gerekçesinde; katılanın soyut iddiası dışında, sanıkların savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmamasından dolayı beraat kararı verildiğinin belirtilmesi suretiyle gerekçeyle hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

b) Gerek sanık ...’nin savunmasına gerek katılanın beyanına göre, daha önce Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde katılanın arkadaşları tarafından paylaşılan katılanın günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği fotoğrafların, katılanın başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel hayatına ilişkin görüntüler olarak kabul edilemeyeceği; ancak, katılan özel yaşam alanına ilişkin olmayan kişisel veri niteliğindeki fotoğraflarını, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle başkalarının görgüsüne sunan sanıklar hakkında, iddianamede tarif edilen eylemlerinden dolayı TCK'nın 37/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 136/1, 43/1. maddelerinin uygulanması ihtimaline binaen CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek, sanıkların sübut bulan eylemlerinden dolayı iştirak halinde ve zincirleme şekilde verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçelerle sanıklar hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20426, Karar No: 2013/24313, Tarih: 04.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20426 E.  ,  2013/24313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçici abonelik davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... İli, Keçiören İlçesi, Şehit Kubilay Mahallesi 1765 Sokakta bulunan (34367 ada 6 parsel) 4/7 no.lu dairenin sahibi olduğunu, dava dışı müteahhidin iskan işlemlerini tamamlamadan inşaatı yarım bıraktığını, daire sahiplerinin eksiklikleri giderdiklerini belirterek geçici elektrik aboneliğinin sağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya konu binaya ait iskan ruhsatı ve statik rapor olmadığından davacının abonelik işleminin yapılamadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, Bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı

12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz" hükmü getirilmiştir. Somut olayda dava konusu daireninin bulunduğu binaya ait yapı ruhsatı 24.03.2010 tarihinde alındığına göre,ek geçici madde hükümleri uygulanamayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1108, Karar No: 2018/3337, Tarih: 24.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1108 E.  ,  2018/3337 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde sıl davada davacı ... vekili ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, dava dışı borçlu adına kayıtlı bir kısım taşınmazın cebri icra kanalıyla satışı neticesinde elde edilen bedelin tüm alacaklıların alacağını karşılamaması nedeniyle tanzim edilen 11.11.2010 tarihli sıra cetvelinde 1,2,3,4 ve 5. sıralarda yer alan davalılar takiplerine dayanak alacakları muvazaalı şekilde oluşturulduklarını ileri sürerek, 11.11.2010 tarihli sıra cetvelinde davalılara ayrılan payın davacı takip dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı- birleşen davada davacı ... vekili, asıl davada davacı alacağının muvazaalı şekilde oluşturulması nedeniyle davanın reddini istemiş, birleşen davada, sıra cetvelinde ilk 3 sırada yer alan davalı ...'in icra takiplerine konu alacağının gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek, 11.11.2010 tarihli sıra cetvelinde bu davalıya ayrılan payın davacı takip dosyalarına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı ... vekili, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın sıra cetveline itiraz olarak isimlendirildiği ancak yargılama aşamalarında tarafların açıklamaları ve toplanan delillere göre davanın tasarrufun iptali davası niteliğinde bulunduğu, asıl dava ve birleşen davada davacıların aynı taşınmaz satışlarına yönelik muvazaa iddiasıyla sıra cetveline itiraz ettikleri, tasarrufun iptali isteminin sıra cetveline itiraz davasında tartışılamayacağı, ayrıca asıl davada davacı ..........nin tasarrufun iptali davası açmış bulunduğu göz önüne alındığında asıl davanın ve birleşen davanın reddi gerektiği belirtilerek, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili, asıl davada davalı- birleşen davada davacı ... vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Asıl ve birleşen dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Somut olayda, asıl ve birleşen davada davalı ...'in takibine konu bonoların,....... sayılı dosyası ile tasarrufun iptali davasına konu edilmiş taşınmaz satışları nedeniyle verildikleri anlaşılmıştır. Asıl davada davacı ... ......'nin davalı ... ve dava dışı borçlu aleyhine açtığı bu davanın sonucu eldeki bonoların akıbetini etkileyeceğinden bahsi geçen tasarrufun iptali davasının sonucunun işbu davalar bakımından bekletici mesele yapılması gerekir.

Somut olayda, asıl ve birleşen davada davalı ...'in takibine konu bonoların,....... sayılı dosyası ile tasarrufun iptali davasına konu edilmiş taşınmaz satışları nedeniyle verildikleri anlaşılmıştır. Asıl davada davacı ... ......'nin davalı ... ve dava dışı borçlu aleyhine açtığı bu davanın sonucu eldeki bonoların akıbetini etkileyeceğinden bahsi geçen tasarrufun iptali davasının sonucunun işbu davalar bakımından bekletici mesele yapılması gerekir.

Her ne kadar asıl davada davalı ...'e sıra cetvelinde pay ayrılmamış ise de; davalı ...'e karşı açılmış tasarrufun iptali davasının kabulü halinde, bu davalıya bedelden pay düşeceği hususu dikkate alındığında alacaklı ...'e husumet yöneltilmesinde hukuki yarar bulunduğundan, asıl ve birleşen her iki dava yönünden de tasarrufun iptali davasının sonucu beklenerek, eldeki sıra cetveline itiraz davalarının bu davanın sonucuna göre değerlendirilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekili ile asıl davada davalı- birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı ... asıl davada davalı- birleşen davada davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11811, Karar No: 2013/17174, Tarih: 24.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/11811 E.  ,  2013/17174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Telsim GSM şirketinin baz istasyonu kule montajı için Poem Enerji Ltd. Şti. ile anlaştığı, sanığın yetkilisi olduğu Poem Ltd. Şti'nin de işin yapımı için Serhat Enerji Montaj Ltd. Şti. isimli şirketle anlaştığı, kurulan makara sistemi ile kulenin üstüne traktöre bağlanan halatla demir merdiven çıkarıldığı esnada halatın kopması sonucu düşen demir merdivenin ... isimli işçiye çarpması ve işçiyi yere düşürmesi sonucu işçinin öldüğü olayda; sanığın savunmasında kule montajı işi konusunda Serhat isimli şirketle sözleşme yaptıklarını, adı geçen şirketin piyasada ehil firma olarak bilindiğini ölenin sigortasının Serhat Enerji Montaj Ltd. Şti. tarafından yapıldığı, olay yerindeki diğer işçi tanıkların, kaza alanında başlarında herhangi bir yetkili koordinatörün bulunmadığını beyan ettikleri dikkate alındığında; güvenlik önlemlerinin sağlanması konusunda işçilerin başında fiilen ehil bir yetkilinin bulunmadığı nedeniyle; Serhat Enerji Montaj Limited Şirketinin yetkilisi olduğu anlaşılan Gökalp Büyükbektaş isimli şahıs hakkında hükümle birlikte suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmakla;

Bu şahıs hakkında dava açılmış ise sanık hakkındaki dava dosyası ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dosyanın onaylı bir örneği dosya içerisine alınıp sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen cezanın para çevrilmesi sırasında uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, paraya çevrilen gün sayısının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/105, Karar No: 2006/2999, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/105 E.  ,  2006/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.9.2004 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava

reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6701, Karar No: 2012/7428, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6701 E.  ,  2012/7428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.02.2008 gün ve 2007/299 Esas, 2008/73 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar Meltem ve ...'nın birlikte işleticisi bulundukları güzellik salonunda masör adı altıda çalışan Necibe, Aslı, Banu ve Neriman adlı bayanları para karşılığında fuhuş için müşterileri tedarik ettiklerinin anlaşılması karşısında mağdur adedince fuhuş suçu oluşacağı halde tek bir fuhuş suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıkların 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerde yer alan “TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına” ilişkin kısmın hükümlerden çıkartılarak,yerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.