muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1319, Karar No: 2013/98, Tarih: 26.03.2013

Sanık Ferdi R. Cumhuriyet savcılığında; yaklaşık bir haftadır esrar sattığını, Ferdi S.'yi

daha önceden tanımadığını, olay günü iki adet meşe tabir edilen uyuşturucuyu on lira karşılığında kendisine sattığını, parayı aldığını, ancak uyuşturucuyu veremediğini söylediği,

Sorguda; altı yıldır esrar kullandığını, açık kimlik bilgilerini bilmediği bir şahıstan iki yüz gram kadar esrar aldığını ve seksen adet meşe yaptığını, meşeleri siyah poşet içersine koyduğunu ve otların arasında eternit parçasının altına sakladığını, beşini sattığını ve parasını aldığını, ancak uyuşturucuyu teslim edemeden polislere yakalandığını belirttiği,

Çocuk ağır ceza mahkemesinde; annesi ile tartışıp evi terk ettiğini, on gündür teyzesinde kaldığını, olay günü evden çıkarken polisleri gördüğünü, teyzesinin eşinin de yanlarında olduğunu, polisin elindeki maddeyi göstererek "senin mi" diye sorduğunu, bu maddenin kime ait olduğunu, hatta uyuşturucu olup olmadığını bilmediğini, yakalandığında orada bulunan bir kişinin; "sen kabul et, sana bir şey olmaz, bırakırlar" dediğini, bu nedenle suçu kabul ettiğini beyan ettiği,

Birleştirme kararı ile dosyanın gönderildiği ağır ceza mahkemesinde ise; annesi ile tartışıp evi terk ederek teyzesinin kocası olan sanığın evine geldiğini, esrar içmeye yeni başladığını, içmek amacıyla esrar alıp polislerin arama yaptığı yere gizlediğini, sanık olan eniştesi kendisinden esrar almaya geldiğinde polislerin baskın yaptığını ve esrarı bulduklarını, tutuklandıktan sonra cezaevindeki arkadaşlarının "çok ceza alırsın" dedikleri için korktuğunu ve bu nedenle uyuşturucunun eniştesine ait olduğunu söylediğini, soruşturma safhasındaki suça konu maddenin kendisine ait olduğu ve iki içimlik esrarı on liraya eniştesine sattığına dair beyanının doğru olduğunu, esrar alımında eniştesinin kendisine bir yardımı ve iştiraki olmadığını savundukları,

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 188. maddesinin üçüncü fıkrasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçu; "uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun 188. maddesinin üçüncü fıkrasında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçu; "uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak ülke içinde satan, satışa arz eden, başkalarına veren, sevk eden, nakleden, depolayan, satın alan, kabul eden, bulunduran kişi, beş yıldan onbeş yıla kadar hapis ve yirmibin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır" şeklinde düzenlenmiştir.

Amacı somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza yargılamasının en önemli ve evrensel ilkelerinden birisi de öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkumiyetine karar verilebilmesi bakımından gözönünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi halinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Ceza yargılamasında, somut olaya münhasır kanıtlardan birisi de "beyan" delilidir. Beyan; tanığa, sanığa veya sanığın dışındaki birisine ait olabilir. Sanığın isnat bakımından önemli görülen olayları beyanıyla kabul etmesi şeklinde tanımlanabilecek olan ikrar; eylem hakkında en çok bilgisi bulunanın beyanı olması, soruşturmayı esaslı surette kolaylaştırması, özgür iradeyle verilip gerçeğe de uygun olduğunun saptanması halinde hakimin vicdani kanaatinin oluşumunda olumlu katkısının bulunması itibarıyla önemli bir sübut vasıtasıdır.

Buna göre, vicdani delil sisteminin geçerli olduğu ceza muhakemesi hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan ikrarın da, dosyada varlığını koruyan diğer tüm deliller gibi hakim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekecektir.

Buna göre, vicdani delil sisteminin geçerli olduğu ceza muhakemesi hukukumuzda, özgür iradeye dayalı olan ikrarın da, dosyada varlığını koruyan diğer tüm deliller gibi hakim tarafından serbestçe takdir edilip değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin, hangi saikle olursa olsun suçlu olmadığı halde kendisini suçlu sayması veya bir başkasının suçunu kabullenmesi mümkündür. Bu durumda, ikrarın hangi aşamada gerçekleştiği, özgür iradeye dayalı olup olmadığı, ikrarda bulunanın beyanının ciddiyetini ve doğacak sonuçlarını bilip bilmediği, ikrarın başka delillerle desteklenip desteklenmediği, hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, şüpheden arınmışlığını ve güvenilirliğini zayıflatacak biçimde ikrardan dönülüp dönülmediği gibi hususlar gözönünde bulundurulmak suretiyle, somut olaydaki ikrarın delil değeri ortaya konulmalı ve ispat sorunu bu şekilde çözümlenmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde;

Uyuşturucu madde kullanma ve satma suçlarından sabıkalı olan sanık Ferdi S.'nin, evinin bulunduğu sokakta uyuşturucu madde satışı yaptığının kolluk görevlilerince bilinmesi nedeniyle söz konusu sokağın sık sık kontrol edildiği, olay tarihinde evinden çıkıp sokağın köşesine geldiğinde polisleri görünce hızla geri dönerek evinin bulunduğu çıkmaz sokağa girdiği ve köşeyi dönerek gözden kaybolduğu, uyuşturucu madde ticareti yaptığını bildikleri sanığın hareketlerinden şüphelenen kolluk görevlilerinin sanığı takip edip, aynı sokağa girerek sanığa seslenmeleri üzerine bir süre gözden kaybolmuş olan sanığın kolluk görevlilerine doğru yürümeye başladığı, sanığın yanına gelen kolluk görevlilerinin çevrede yaptıkları arama sonucunda sanığın bulunduğu yere  iki metre mesafede ve evine yakın yerde eternit parçasının altında, poşet içerisinde içime ve satışa hazır hale getirilmiş 75 adet meşe olarak tabir edilen esrar maddesini buldukları, söz konusu esrar maddesinin kime ait olduğunu sorduklarında; uyuşturucu madde kullandığını, bulunduğu sokağa uyuşturucu satın almak amacıyla geldiğini, bulunan uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığını söylediği, bu sırada sanığın evinden çıkan Ferdi R.'nin polislerin yanına gelerek uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ve Ferdi S.'ye satmak üzere sokakta bulunduğunu beyan ettiği, her iki sanığın akraba olduklarını ve bir süredir aynı evde birlikte kaldıklarını gizledikleri, haklarındaki kamu davaları birleştirildikten sonra akraba olduklarını söyledikleri; savunmalarının çelişkili olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanık Ferdi S.'nin yaklaşık bir haftadır birlikte kaldığı eşinin ablasının oğlu ve suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olan Ferdi R.'den uyuşturucu madde satın almak amacıyla kendi evinin bulunduğu yere gelmesi ve Ferdi R.'nin uyuşturucu madde getirmek üzere gittiği sırada kolluk görevlilerinin geldiğini beyan etmesi, uyuşturucu maddenin Ferdi R.'nin üzerinde değil Ferdi S.'nin hemen yakınında ve özenle gizlenmiş durumda değil de, arazide gelişigüzel ve acele şekilde eternit parçasının altına konulduğu izlenimi verir halde bulunması ve 75 adet esrar maddesinin arazide bir eternit parçasının altına saklanması hayatın olağan akışına uygun olmadığından Ferdi R.'nin, söz konusu esrar maddesinin kendisine ait olduğu ve  bulunduğu yere gizlediği şeklindeki savunmasının gerçeği yansıtmadığı, annesi ile kavga ettiği için evi terk eden, gidecek başka yeri olmadığı için eniştesi Ferdi S.'nin evinde kalan Ferdi R.'nin savunmasının, eniştesi olan ve uyuşturucu madde ticareti yapmak amacıyla suça konu uyuşturucu maddeyi sakladığı anlaşılan Ferdi S.'yi suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu nedenle, sanık Ferdi S.'nin uyuşturucu madde ticareti suçundan mahkumiyetine, üzerinde herhangi bir uyuşturucu madde ele geçmeyen ve diğer sanığın soyut beyanları ile aşamalarda birbirleriyle çelişen kendi ifadeleri dışında, uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair somut, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanık Ferdi R.'nin ise beraatına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına dair Özel Daire kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2013 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9854, Karar No: 2018/4786, Tarih: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9854 E.  ,  2018/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ün, ... ... A.Ş.nin Genel Müdürü ve Yönetim Kurulu Üyesi olduğu ve olayın meydana geldiği fabrikaya yetkili ve ehil olan kimya mühendisi sanık ...’ı sorumlu müdür olarak ataması nedeni ile meydana gelen kaza olayı bakımından işin denetim ve gözetim sorumluluğunun sanık ...’e ait olduğu, sanığa yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı, sanığa yönelik mahkemenin beraat kararının oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... haklarındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanıklardan ...’ün, ... ... A.Ş.nin genel müdürü ve yönetim kurulu üyesi, sanık ...’ın olayın meydana geldiği galvaniz fabrikasının sorumlu müdürü, sanık ...’nun ise fabrikada çalışan ve gelen yükleri düzenlemek ile görevli işçi olduğu, fabrikaya gelen yüklerin vinç yardımı ile boşaltıldığı, olay günü vincin sırada olan diğer kamyonların yükünü boşaltmak için kullanılması nedeni ile vincin müsait olmadığı, fabrikaya idaresindeki kamyon ile yük getiren yaralanan Katılan ...’un sırada beklemek istememesi nedeni ile sanık ... ile konuşarak, yükün forklift aracılığı ile boşaltılması hususunda anlaştığı, forklift kullanımı için gerekli G sınıfı sürücü belgesi olmayan sanık ... idaresindeki forklift ile yükün boşaltılmaya çalışıldığı sırada, yüklerden birinin Katılan ...’un üzerine düşmesi sonucu yaralandığı olayda;

Fabrikada tahmil ve tahliye işlerinin, görevlendirilen yetkili bir kişinin gözetim ve denetimi altında yapılması gerekir iken, G sınıfı sürücü belgesi olmayan ve boşaltma işinde görevli olmayan sanık ... idaresindeki forklift ile yükün boşaltılmaya çalışılması, gerekli iş güvenliği önlemlerinin sağlanması, denetimi ve kontrolü ile iş güvenliği eğitimlerinin işveren vekili sıfatı ile fabrikanın sorumlu müdürü sanık ... tarafından sağlanması gerekir iken yapılmaması nedeni ile sanıklar ... ve ... ‘in tali kusurlu oldukları yönündeki 27.03.2011 tarihli, 03.03.2014 tarihli ve 07.07.2014 tarihli bilirkişi raporlarının oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyeti yerine ; Mahkemece “ ....kazanın meydana gelmesinde forkliftin yüke teması olmadığı....” gerekçeleri ile sanıkların beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/828, Karar No: 2008/7038, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/828 E.  ,  2008/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı İflas İdaresi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı bankanın kredi borçlusu ... Deri ve Tekstil Ltd.Şti. hakkında tahsilde tekerrür etmemek üzere 990.000.000.000 TL bedelli ipotek için ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yaptığı ipotekli taşınmazın satılarak ipotek limiti 990.000.000.000 TL’ nin davacıya ödendiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava, davalı .... Deri Tekstil Ltd.Şti.’ nin ... İcra Mahkemesinde açtığı dava sonucu bankanın alacağının 635.732.498.000 TL olup bankaya fazla ödeme yapıldığı iddiası ile davacıya gönderilen istirdat muhtırasına konu borcun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporları sonucu bankanın ipotek limitinden fazla alacağı bulunduğu ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan icra dosyasında bankanın fazla tahsilatı bulunmadığı, icra mahkemesi kararlarının maddi anlamda kesin hüküm özelliği taşımadığından davanın kabulü ile davacının 07.10.2005 tarihli muhtıraya konu 288.756.51 YTL borcu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı İflas İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 550.00.YTL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35021, Karar No: 2015/38017, Tarih: 28.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35021 E.  ,  2015/38017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de dava duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalı şirketler ile hukuki danışmanlık hizmet sözleşmesi imzaladıklarını, ödenmeyen ücret alacaklarının tahsili için başlattığı icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, davalıların icra takibine vaki itirazlarının iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın vekalet sözleşmesinden kaynaklandığı, davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, görevli mahkemenin İstanbul Tüketici Mahkemesi olduğuna, kararın kesinleşmesinden sonra istek halinde dosyanın İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Eldeki davada davacı, vekalet ücreti alacağının tahsili için başlattığı icra takibine vaki davalıların itirazlarının iptalini istemiştir. Davalılar, ticari şirket olup 6502 sayılı yasada tanımlanan tüketici vasfını taşımamaktadırlar. Vekalet sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların da 6502 sayılı yasa kapsamında olması için mutlak surette taraflardan en az birisinin tüketici vasfını taşıması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı şirketler, tüketici yasasında tanımı yapılan tüketici kapsamında olmadıklarından, taraflar arasındaki ilişkinin 6502 sayılı yasa kapsamı dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık,Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamı dışında kaldığına ve dava da mutlak ticari dava niteliğinde bulunmadığına göre davaya bakma hususunda Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilerek taraf delilleri sorulup toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5941, Karar No: 2016/2671, Tarih: 09.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5941 E.  ,  2016/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMUK'nın 223/7 maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının reddine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanlara ait şirkette müdür olarak çalıştığı dönemde, kendisinde bulunan şirket karar defteri, çekler ve...plakalı aracı iade etmediği bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullandığı iddia edilen olayda;

Sanığın savunması, dosyadaki belgeler ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın katılanlara karşı aynı konudaki eylemlerinden dolayı .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/267 E. sayılı dosyasından açılmış bulunan dava bulunduğu, bu nedenle sanık hakkında mükerrir açılan dava nedeniyle verilen kamu davasının reddine dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar ..., ..., ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10187, Karar No: 2024/3620, Tarih: 03.07.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10187 E.  ,  2024/3620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/30 E., 2015/252 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz sebepleri; kusur tespitine, eksik incelemeye, yeniden rapor alınması talebine, trafik lambalarının o gün hatalı olması nedeniyle kazanın gerçekleştiğine ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; tayin edilen cezaya, hakkaniyete uygun bir ceza verilmesi gerektiğine, olayda bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması ve tayin edilen cezanın paraya çevrilmemesi gerektiğine, TCK m.62'nin ve sanık lehine olan hükümlerin uygulanmasının haksız ve hukuka aykırı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 09:45 sıralarında ölen sürücü ...'un sevk ve idaresindeki 34 BZ ... plaka sayılı kamyoneti ile Ordu ili istikametinden Giresun ili istikametine meskun mahal dışında, bölünmüş üç şeritli asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde ışıkların yeşilden kırmızıya dönmesi ile durması ve akabinde aynı istikamette arkasında seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki 41 K 3355 plaka sayılı kamyonun arkasından çarpması sonucu sürücü ...'un öldüğü, aynı araçta yolcu olarak bulunan katılanlar ... ve ...'un basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesinin 26.09.2014 tarihli raporuna göre, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonu ile kırmızı ışıkta bekleyen aracı dikkate alarak kontrollü ve tedbirli şekilde kavşağa girmediği,kırmızı ışıkta bekleyen araç ile takip mesafesini korumayarak arkadan çarptığı,dikkatini yola vermediği,dikkatsizce araç kullandığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunun kabul edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan,5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 3 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.