muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/36823, Karar No: 2013/28551, Tarih: 09.12.2013

2- Sanık ... müdafiinin 16.10.2009 tarihli savunma dilekçesinde, ...'ya ait kredi kartı yönünden, sanık hakkında açılan bir başka dava ile ilgili olarak Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1010 esas sayılı dosyası ile yargılama yapılıp, yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verildiğinden bahsetmesi karşısında, sözkonusu Sultanbeyli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008 /1010 esas sayılı dosyasının veya bu dosyaya esas iddianame ve varsa verilmiş kararın onaylı örneklerinin getirtilip duruşmada incelenerek sanık hakkında mükerrer dava olup olmadığının tesbiti yapılmadan,eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Sanıklar ...ve ...'nin savunmaları, 10.05.2008 tarihli olay yakalama ve zaptetme tutanağı ile dosya içeriğine göre, katılan ... Bankası müşterisi "..." adına sahte olduğu kabul edilen kredi kartının üretilmesinden sonra teslimat aşamasında sahteciliğin anlaşılarak, görevli polislerce "kurye çalışanı" kılığında sözkonusu kredi kartının sanık ...'e götürüldüğünde, sanık ...'in, "..." adına sahte olarak düzenlenmiş nüfus cüzdanı ile birlikte yakalandığının anlaşılması, sanıklar ...ve ...'nin, mağdur ... adına sahte kredi kartı çıkarttıklarının sabit olması ve bu eylemlerin mağdurunun ... Bankası olması karşısında; eylemlerin 5237 sayılı TCK.nun 245/2. maddesindeki tamamlanmış suçu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 245/3, 35 maddeleri uyarınca ceza verilmesi,

4- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Gerekçeli karar başlığına suç tarihi olarak ... adına sahte olarak oluşturulduğu kabul edilen kredi kartı ile olaya konu alış-verişlerin yapıldığı tarih olan 02.03.2008 tarihi ile ... adına sahte olarak oluşturulan kredi kartının teslim için sanık ...'e götürüldüğü tarih olan 10.05.2008 tarihinin yazılması gerekirken, 24.02.2008 olarak yazılması,

b) Sanık ... hakkında sahte kartla yarar sağlama suçundan temel ceza belirlenirken meydana gelen zararın ağırlığı ve kastın yoğunluğu gözetildiğinde hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayinine karar verildiği halde, hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesi,

c) Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının bir gün karşılığı takdir olunan miktar ile çarpımı sırasında uygulanan kanun ve madde numarasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

d) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

d) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla anılan yasanın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1836, Karar No: 2017/7219, Tarih: 03.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/1836 E.  ,  2017/7219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi, ... köyü 150 ada 25 parsel sayılı 6074,66 m2 yüzölçümlü taşınmaz, 1936 tarih 298 sayılı vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalılar adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.04.2010 tarih, 2010/2163-5376 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.04.2010 tarih, 2010/2163-5376 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; ''...Mahkemece çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman tahdidinin dışında kaldığı ve davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Hükme esas alınan ziraat ve jeolog bilirkişiler tarafından müşterek hazırlanan 07.07.2008 tarihli raporda; “Taşınmaz üzerinde 10 yıldır tarımsal faaliyet olmamıştır. Üzerinde bir adet çeşme bulunmaktadır. Çeşmenin olduğu alan ve taşınmazın tümü ot, diken böğürtlen, dut, meşe akçakesme ve yaşları 25-30 olan ceviz ağaçları ile kaplıdır. Taşınmazın eğimi çeşmenin bulunduğu alanda dereye doğru % 90'lara kadar çıkmakta, çeşmeden uzaklaştıkça 10 lara kadar düşmektedir. Taşınmaz sulanma imkanına sahip, çeşmenin olduğu yer 6.sınıf, diğer yerler 4.sınıf tarım arazisidir. Ancak ... deresine dar denebilecek ölçülerde bir şerit halinde uzandığından her zaman ... tehlikesi ile karşı karşıyadır. Bir feyezandan sonra yapısal durumu değişebilir. Taşınmazın 480 metre kotları ... deresinin taşkın ... sınırları içindedir. Bu durumun göz önünde bulundurulması gereklidir. ... Çayı havzasında dere ıslahı olmadığından ve dere akış şartları kontrol altına alınmadığından 480 metre kotları uzun dönemde akarsuyun taşkın fezeyanından etkilenmesi mümkündür.” denilmesine rağmen mahkemece raporda belirtilen olgular üzerinde hiç durulmamıştır. Raporda, taşınmaz eğiminin yer yer % 90 kadar çıktığı belirtildiği halde bu bölümler fen bilirkişi krokisi üzerinde gösterilmediği gibi bu kısımlar üzerinde taşınmazın ekonomik amacına uygun nasıl bir zilyetlik sürdürüldüğü belirlenmemiştir. Jeolog bilirkişi, taşınmazın 480 metre kotlarının ... Deresinin taşkın ... içinde olduğunu belirtmesine rağmen taşınmazın taşkından etkilenen bölümleri belirlenerek bu bölümlerin zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı hususları üzerinde de durulmamıştır. Bunun yanında, yörede 1949 yılında yapılan orman kadastro haritası uygulanmak suretiyle taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı bildirilmişse de, taşınmazın doğusunda geçen orman tahdit hattı harita üzerinde gösterilmediğinden rapor denetlenemediği gibi çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosunun 1949 yılında herhangi bir köy ya da belde sınırı esas alınmadan seri bazda yapıldığı, yapılan orman kadastrosunun köyün tamamını kapsamadığı, orman kadastrosu komisyonlarınca inceleme yapılmayan orman serisi dışında kalan

yerlerde orman sınırlamasından sözedilemeyeceğinden, orman olup olmadığı en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenejman planının uygulanması, üzerindeki bitki örtüsü, toprak yapısı, eğimi ve çevresinin incelenmesi sonucu belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi de doğru değildir. O halde; Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, ayrıca yukarıda ziraat ve jeolog bilirkişi raporunda belirtilen konular araştırılarak taşınmazın yüksek eğimli bölümleri belirlenmeli, bu bölümler üzerinde ekonomik amacına uygun zilyetlik sürdürülüp sürdürülmediği incelenerek bu konuda ziraat bilirkişiden rapor alınmalı, jeolog bilirkişi raporunda ... deresinin taşkın hezeyanı içinde olduğu bildirilen taşınmaz bölümleri belirlenerek fen bilirkişi raporu üzerinde gösterilmeli, 3402 sayılı Kanunun 14.maddesi karşısında bu bölümlerin zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı değerlendirilmeli ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece davacı Hazinenin davasının kısmen kabulüne dava konusu parselin kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisinin 28/04/2015 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretlenen 3489,03 m2'lik alanın 150 ada 25 parsel numarası ile davalı ... adına kayıt ve tesciline; fen bilirkişisinin raporunda (B), (C) ve (F) harfleri ile sınırlandırılan toplam 1712.76 m2'lik alanın ... köyüne ait 150 ada, son parsel numarası verilerek Hazine adına çalılık ve tarla olarak kayıt ve tesciline; teknik bilirkişisinin raporunda (E) harfi ile işaretli dere yatağı taşkın ve fezeyan alanı içinde kalan alan ile (D) harfi ile işaretli taşlık kayalık alan toplamı olan 872,87 m2'lik taşınmazın tescil harici bırakılmasına; davalı ...'ı, tutanak ekindeki 01/12/1998 tarihli harici gayrimenkul alım senedinin sınırlarının, fen bilirkişisi 28/04/2015 tarihli rapor ve krokisinde (G) harfi ile kesik çizgilerle gösterilip kısmen tescil harici dere şevi, kısmen (E) ve (F) harfleri ile işaretli alanda kaldığının tespitine karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1949 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1978 yılında aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması yapılmıştır. Daha sonra 1989 yılında 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış, 23.03.1990 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir.

HMK'nın 26. madde vd. hükümlerine göre mahkeme talep bağlı olup, davacı Hazinenin taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açmış olduğu davada mahkemece fen bilirkişisinin 28/04/2015 tarihli rapor ve krokisinde (E) ve (D) kısımlarının tescil harici (B), (C) ve (F) kısımlarının ise Hazine adına Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden oldukları belirlenerek hüküm kurulmuş olup bu şekilde değerlendirmelerde isabetsizlik yoktur.

Ancak davanın reddine karar verilen (A) bölümü ile ilgili tespit gibi tescil kararı verilmesi gerekirken bu yönde açılmış bir dava yokken sadece tespit maliki ... adına tescil edilmesi yanlış olup (A) kısmının ... ve ... adına tespit gibi tesciline şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'ın (B), (C), (D), (E) ve (F) kısımlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine; (A) kısmına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11616, Karar No: 2014/794, Tarih: 15.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11616 E.  ,  2014/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/58-2013/229

Taraflar arasında görülen davada Düzce 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2013 tarih ve 2011/58-2013/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin, 22.000 TL bedelle davalıya devri konusunda anlaştıklarını, devir bedelinin 3.500 TL'si, müvekkilinin borcundan ötürü dava dışı şirkete ödenmesinin kararlaştırıldığı, davalının bunun için dava dışı şirketin avukatının lehdar olarak yer aldığı, 1.600 TL ve 2.000 TL bedelli iki adet bonoyu düzenleyerek dava dışı şirkete verdiğini, ancak bu bonoları ödemediğini ileri sürerek 3.500 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin devir bedelini fazlasıyla ödediğini bu nedenle davacının borçlusu olduğu dava dışı limited şirket avukatı adına tanzim edilen bonoların ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait işyerinin davalıya 22.000 TL bedelle devredildiği davalının davaya konu olan 3.500 TL dışındaki işyeri devir bedelinin kalan kısmını gerek davacının borçlu olduğu üçüncü şahıslara ödeme yapmak suretiyle gerekse iş yapmak suretiyle gerekse de davacı ve davalı arasında gerçekleştirilen araç takası suretiyle ödendiği hususlarının taraflar arasında çekişmesiz olduğu, taraflar arasındaki anlaşmazlığın davalının davacıya işyeri devir bedelinden bakiye 3.500 TL borcu bulunup bulunmadığı konusunda olduğu, davalının 3.600 TL'nin elden ödendiğini beyan ettiğini ancak alacak miktarı dikkate alındığında, ödeme iddiasını ispatlayacak herhangi bir yazılı delili dosyaya sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 3.500 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı tarafından davacıya yapılan araç devri ile birlikte, hisse devir bedelinden kalan 12.500,00 TL'lik borcun sona erip ermediği noktasında toplanmaktadır. Davacı, yargılama sırasında aracın 9.000 TL değerinde olduğunu, 3.500,00 TL alacağı bulunduğunu iddia etmiş, davalı ise aracın 12.500,00 TL değerinde olduğunu, borcun sona erdiğini savunmuştur. Dosya kapsamından, aracın değerini gösteren herhangi bir belgeye rastlanmamıştır. Bu durumda, mahkemece, davalı tarafından davacıya devredilen aracın, devir tarihindeki rayiç bedelinin belirlenerek davacının alacağının olup olmadığının buna göre tespit edilmesi gerekirken yanılış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11777, Karar No: 2021/1858, Tarih: 24.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11777 E.  ,  2021/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ile davalı ... tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosyanın temyiz incelemesinin yapılarak Dairemizin 06.10.2020 tarih ve 2020/4242 E.-2020/5419 K. sayılı ilamının verilmiş olduğu, davalı ... vekilince dosyaya sunulan tavzih dilekçesinin maddi hata sonucu karar düzeltme dilekçesi olarak kaydının yapılmış olduğu görülmekle dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

6100 sayılı HMK ile “Karar düzeltme” yolunun kanun yolları arasında sayılmadığı, davalı ... vekilinin tavzih talepli dilekçesinin maddi hata sonucu karar düzeltme dilekçesi olarak kaydının yapılmış olduğu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'ye iadesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5557, Karar No: 2015/13115, Tarih: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5557 E.  ,  2015/13115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/246-2013/328

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteği Ş.l'un sürücüsü olduğu ve davalı nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigortalı araçla yaptığı tek taraflı kazada hayatını kaybettiğini, kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı eş S. için 3.000 TL, çocuklar S., S. ve Ş. için ayrı ayrı 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiş, 11.10.2013 tarihinde talebini S. için 129.584,26 TL, S.için 11.453,47 TL, S. için 9.308,09 TL, Ş. için 1.520,96 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kısmen kabulüne, davacı eş S.için 129.584,26 TL, S.için 11.453,47 TL, S. için 9.308,09 TL, Ş.için 1.520,96 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, karar davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen aktüerya bilirkişisi raporunda belirtilen destek tazminatına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacıların ölenin salt mirasçısı sıfatıyla değil, destekten yoksun kalan üçüncü kişi sıfatıyla dava

açtıklarına, ölüm nedeniyle doğrudan davacı üzerinde doğan destekten yoksunluk zararının oluşumundaki kusurun davacılara yansıtılamayacağına; dolayısıyla araç sürücüsü desteğin tam kusurlu olması halinin desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’na göre, aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı davalı sigorta şirketinin, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına aldığına ve olayda sürücü tam kusurlu olsa bile, destekten yoksun kalan davacılar da zarar gören üçüncü kişi konumunda bulunduğundan, davalı sigorta şirketinin sorumlu olacağına (HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 esas-411 karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 esas 2012/92 karar sayılı ilamları uyarınca) göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7.780,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14723, Karar No: 2013/27003, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14723 E.  ,  2013/27003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dere yatağına tecavüz suçunun mağduru Hazine olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan şikayetçinin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden; şikayetçinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4937, Karar No: 2016/924, Tarih: 22.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/4937 E.  ,  2016/924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine uyuşturucu madde sokma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Göndericisi ..., alıcısı ... olan ve içinde suç konusu esrarın ele geçirildiği gönderiye ilişkin ...' de bulunan belgeler içinde göndericinin el yazısı ve/veya imzasının bulunduğu belge olup olmadığının araştırılması, varsa aslının getirtilerek sanığa gösterilmesi; sanık yazı ve imzanın kendisine ait olmadığını söylediğinde, sanığın suç tarihinden önce resmi makamlara verdiği elyazısı ve imzalarının bulunduğu belge asılları getirtilip, huzurda yazı ve imza örnekleri alındıktan sonra, kargo belgesindeki yazı/ ve/veya imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi ya da uzman kurum veya kuruluştan rapor alınması; koli üzerinde el yazısı tespit edilememesi veya yazıların sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilememesi durumunda, dolaylı ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım eden sanık hakkında etkin pişmanlıkla ilgili TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.