muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3463, Karar No: 2013/9378, Tarih: 09.05.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/3463 E.  ,  2013/9378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 22/10/1998-15/09/2009 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı MEB bağlı ... Köyü İlk okulunda 22.10.1998-15.9.2009 tarihleri arasında kaloriferci-hademe olarak geçen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğundan doğru değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86.maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olayda, davalı tarafından düzenlenmiş işe giriş bildirgesi bulunmadığı gibi, kuruma bildirilen hizmetlerinin bulunmadığı, davacının çalıştığını iddia ettiği iş yeri ile ilgili Kurumdan ilgili dönem bordrolarının istenilmediği, giderek yetkili şef, amir, müdür gibi kişilerin dinlenmeksizin sigortasız olarak hizmet akdine dayalı olarak kamu işyerinde uzun süre çalışmanın hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve dinlenen davacı tanığının beyanının muğlak olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği, niteliği itibariyle resen araştırma ilkesine tabi olan dava da mahkemenin resen yapacağı işlemler ile dahi sonuca gitmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; nizalı döneme ilişkin çalışmaların geçtiği işyerine ait dönem bordroları getirtilip nizalı dönemin tamamında çalışmış tanıkların beyanlarına başvurulması, bordro tanığı yok veya beyanları yetersiz ise bu işyerlerine komşu işyeri çalışanları veya bunların işverenlerinin tanık ifadelerine başvurulmak ve davalı işyerinde nizalı dönemde öğretmen, müdür olarak çalışmış kişilerin beyanlarına da başvurmak suretiyle çalışmaların davacıya ait olup olmadıkları konusunda tüm deliller birlikte değerlendirilerek hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3218, Karar No: 2008/4355, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3218 E.  ,  2008/4355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçiler vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hukuka uygun olduğunu, sıra cetvelinin taşınmazı satışa çıkartan davalı ... dairesince düzenlenmesi gerektiğini, öte yandan vergi dairesinin icra müdürlüğüne parayı gönderirken kendi alacağını mahsup ettiğini ve dağıtımın garameten yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince dosyaya celbedilen vergi dairesi yazısı çerçevesinde davalı alacağının devam ettiği, davalı haczinin önceki tarihli olması nedeniyle sıra cetvelinde üst sıraya alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içinde bulunan ...’nün 12.07.2007 gün ve 22796 sayılı yazısına göre davalı idarenin 17.05.2001 günlü haczinden ... 12.414,46 YTL.lik alacağının mahsup edildiği, bakiye 268.034,15 YTL.lik alacağın dikkate alınması suretiyle sıra cetveli yapılmak üzere paranın icra müdürlüğüne gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bir taşınmaz üzerine konulan haczin, haciz tarihinden sonra doğmuş alacakların tahsilinde dikkate alınmasına yasal olanak bulunmamaktadır. Somut olayda davalı idarenin 17.05.2001 tarihli haczine dayanak kıldığı alacağı, satış bedelinden mahsup ettiği anlaşıldığına göre, davalının başkaca haczi bulunup bulunmadığı incelenmeli ve yukarıda açıklanan ilke de dikkate alınarak bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5375, Karar No: 2021/5659, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5375 E.  ,  2021/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, nüfus kaydına göre 10/01/1998 doğumlu olup, 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle; birleşen...5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/799 Esas sayılı dosyasındaki 12/02/2015 ve 16/04/2015; asıl dosyadaki 17/09/2015 ve 19/11/2015 tarihli duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık tefhim edilerek 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10874, Karar No: 2012/21960, Tarih: 26.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10874 E.  ,  2012/21960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3653, Karar No: 2006/5972, Tarih: 05.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3653 E.  ,  2006/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :29.12.2005

Nosu :775-849

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi bulunduğu eczane için davalıdan 8.8.2005 tarihinde ilaç aldığını, ilaç faturasında eczacı kârının gösterilmediğini ve 15.7.2005 tarihinde Sağlık Bakanlığınca öngörülen %8'lik fiyat düşüşünün yansıtılmadığını, bu durumun müvekkilinin mağduriyetine yol açtığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.100.00 YTL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu ayrıca davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK.nun 9.maddesi uyarınca yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olmasının isabetsiz olduğu yönüne ilişkindir. Yetkisizlik kararı usule ilişkin nihai karar niteliğinde olduğundan hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/1.maddesi uyarınca davalı taraf lehine ücreti vekalete hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2010/1262, Karar No: 2010/2310, Tarih: 03.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1262 E.  ,  2010/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2005 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Ambarlı ... Enerji Nakil Hattı güzergahındaki 42 ve 43 nolu direkler arasında yer alan ve üzerinde irtifak hakkı bulunan 1821 ada 8 parsel sayılı taşınmazda inşaa edilen binanın irtifak hakkına Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin 44. maddesine aykırı olarak inşaa edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, irtifak hakkına elatmanın olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, irtifak hakkına elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz tapuda davalı adına kayıtlı olup kaydında 01.10.1991 tarihli TEK lehine irtifak hakkı bulunmaktadır. Davacı taşınmaz üzerindeki binanın yatayda tamamının, düşeyde 1.35 metrelik kısmının taşkın olduğunu ileri sürmüştür. Taşınmaz başında yapılan keşifte de binanın can ve mal güvenliği açısından düşeyde enerji nakil hattına tecavüzünün kalmadığı, ancak yatayda irtifak alanında olduğu saptanmıştır. Mahkemece keşifte saptanan olgular doğrultusunda düşeyde can ve mal güvenliği açısından tecavüzün kalmadığı belirtilerek dava reddedilmiştir. Ancak, davacının binasının yatayda enerji nakil hattına bu bağlamda irtifak alanına taşkın olduğu hususu gözardı edilmiştir. Bu husus doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 03.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1148, Karar No: 2018/7752, Tarih: 10.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1148 E.  ,  2018/7752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/06/2015 gün ve 2015/180-2015/263 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/12/2016 gün ve 2015/11689-2016/9551 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin mülkiyeti dava dışı ....Tar. .... Koop’ne ait taşınmazda süt ürünleri fabrikası işlettiğini, davacı ...'ın müvekkili şirketi temsile yetkili müdür olduğunu, davalı şirket adına hareket eden kişilerin baskı ve tehdidi sonucu 30.03.2011 tarihli protokolün müvekkili şirket adına müdür ... ve davalı şirket adına şirket müdürü .... tarafından imzalandığını, sözleşmede zikredilen bedelin ödenmediğini, sözleşmeye istinaden davalı şirketin fabrikaya fiilen el koyarak faaliyete devam ettiğini, şirket müdürü ...'ın bu devri gerçekleştirmeye yetkisinin bulunmadığını, ortaklar kurul kararı gerektiği halde bu yönde bir karar alınmadığını, söz konusu protokolün baskı ve tehdit altında imzalandığını ileri sürerek, 30.03.2011 tarihli protokolün iptaline, fabrikaya fiili müdahale devam ettiğinden müdahalenin men'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, sözleşmenin iptali davasının kabulüne, ....Ürünleri Limited Şirketi ile ....Mobilya Dayanıklı Tüketim Üretim Elektrik İletişim Sanayi Ticaret Limited Şirketi arasında imzalanan 30.03.2011 tarihli 2.000.000 TL bedelli sözleşmenin iptaline, ....Ürünleri Limited Şirketi ve ...'ın açmış oldukları men'i müdahale davası yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ancak 2.000.000 TL bedel davalı şirkete iade edilene kadar davalı şirketin hapis hakkı bulunduğu dikkate alınarak davanın açıldığı esnada davacının haklı olduğunun saptanmasına dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce davacılar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, istek halinde aşağıda yazılı bakiye 110,90 TL karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6431, Karar No: 2011/3218, Tarih: 06.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/6431 E.  ,  2011/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine aralarındaki tescil davasının reddine dair Kars Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 22.12.2009 gün ve 350/815 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Kars Kadastro Mahkemesine verdiği 28.2.2007 tarihli dava dilekçesiyle, 116 ada 32 parselin batısında dere yatağı olarak kadastro harici bırakılan taşınmazın zilyet ve tasarrufunda olduğunu, Hazineyle bir ilgisinin bulunmadığını açıklayarak dava konusu yerin adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, 7.7.2009 tarihli yargılama oturumunda; dava konusu taşınmazın Kadastro Kanununun 16. maddesi gereğince kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit harici bırakıldığını, aynı kanunun 18. maddesi uyarınca Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle iktisap edinilmesinin olanaklı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davanın açıldığı Kars Kadastro Mahkemesi, 8.5.2009 tarihinde kesinleşen 4.2.2009 gün ve 2007/25 Esas, 2009/44 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan bir yer olduğunu, hakkında tutanak düzenlenmediğini, bu nedenle Kadastro Mahkemesinin görevli olmadığını gerekçe göstermek suretiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Kars Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Dava dosyası HUMK. nun 193. maddesinde açıklanan 10 günlük yasal hak düşürücü süre içerisinde Kars Sulh Hukuk Mahkemesine aktarılmıştır.

Dosyanın aktarıldığı Kars Sulh Hukuk Mahkemesi, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle mera ve dere yatağı niteliğinde bulunan yerlerin iktisap edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın aktarıldığı Kars Sulh Hukuk Mahkemesi, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle mera ve dere yatağı niteliğinde bulunan yerlerin iktisap edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve babadan intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.Dava konusu taşınmaz 2007 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan yerlerden olduğu, keşifte dinlenen teknik bilirkişi tarafından bildirilmiştir. Dava, TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi uyarınca açılan tescil isteğine ilişkin dava niteliğinde bulunulduğuna göre öncelikle TMK. nun 713/3. fıkrası uyarınca ilgili kamu tüzel kişisi niteliğinde bulunan merkez Başkaya köyü tüzel kişiliğine davanın yöneltilmesi, davaya katıldıkları taktirde delillerini sunmaları için kendilerine süre ve imkan tanınması, böylece taraf teşkilinin sağlanması ve ondan sonra davanın yürütülmesi gerekmektedir. Dava koşulu kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece, kendiliğinden göz önünde tutulur. Bu nedenle taşınmazın sınırları içerisinde bulunduğu Başkaya köyünün davaya katılmasının sağlanması zorunludur. Bundan ayrı, dava dilekçesinde açıklanmamakla birlikte 17.7.2008 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tespit bilirkişileri dava konusu taşınmazın davacının babasından kaldığını, babası Remzi tarafından 40 – 50 yıl süreyle çayır olarak kullandığını, daha sonra Kıbrıs’a gittiğini ve dava konusu yerin davacı oğlu tarafından kullanıldığını bildirmişlerdir. Dosya kapsamına göre, davacının babasının sağ olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, ölmüş ise başka mirasçısının olup olmadığı da anlaşılamamaktadır. Bu bakımdan öncelikle davacının babasına ait nüfus aile kayıt tablosunun ya da ölmüş ise, veraset belgesinin alınıp dosyaya sunulması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, ölü olduğunun saptanması halinde terekesinin TMK. nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğunun gözetilmesi, davacı dışında başka mirasçısının bulunmaması ya da bağış, satış veya paylaşım yoluyla dava konusu yerin davacıya kaldığının belirlenmesi halinde, davanın bulunduğu bu haliyle yürütülmesi ve aşağıda belirtilecek eksikliklerin yerine getirilmesi gerekmektedir. Şayet satış, bağış veya paylaşım yoluyla dava konusu yerin davacıya kalmadığının ve davacı dışında başka mirasçılarında bulunduğunun anlaşılması halinde, dava konusu yerin babası Remzi’nin terekesine dahil bir taşınmaz olduğu göz önünde tutularak terekeye dahil bir taşınmaz için bir veya bir kısım mirasçıların tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat (hukuki ehliyetlerinin) ve yetkilerinin bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesinin düşünülmesi gerekir.

Uyuşmazlık konusu taşınmazın satış, bağış ve paylaşım yoluyla davacıya kaldığının ve başka bir mirasçının da bulunmadığının anlaşılması halinde aşağıda belirtilecek hususların yerine getirilmesi zorunludur. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu edilen ve kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın çayır (biçenek) olarak öncesinin babası tarafından daha sonra da davacı tarafından kullanıldığına göre, bu tür yerlerin kural olarak; kazanmayı sağlayan zilyetlikle (taşınmaz edinme koşullarının saptanması halinde) edinilmesi mümkündür. Ancak keşifte dinlenen uzman bilirkişi ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazın dere yatağı ve mera olduğunu bildirdiğine göre, somut olayda kadim mera araştırmasının da yapılması gerekmektedir. Kadastro mahkemesince yapılan keşifle yetinilerek hüküm kurulmuştur. Kadastro mahkemesi tarafından yapılan keşifte sadece tespit bilirkişisi ile iki yerel bilirkişi dinlenmiştir. Zilyetlik maddi olaylardan olup, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14/1. fıkrası uyarınca zilyetliğin yerel bilirkişi ve tanık dahil her türlü delille kanıtlanması mümkündür. Kadastro Mahkemesince, 14.06.2007 tarihli yargılama oturumu ara kararıyla taraflara tüm delillerini bildirmeleri için süre verilmiş, ancak herhangi bir uyarı yapılmamış kesin süre olduğu da açıklanmamıştır. Aynı mahkemece verilen keşif ara kararında ise taraflar tanıklarını keşifte hazır bulundurduklarında dinlenmelerine denilmiş ve uyarıda bulunulmuştur (12.5.2008 tarihli yargılama oturumu). Açıklanan sebepler ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre taraflara delillerini sunmaları için yöntemine uygun ve kesin süreyi içeren herhangi bir süre ve imkan tanınmamıştır. Bu nedenle uyuşmazlığın meraya ilişkin olduğu da gözetilerek yerel bilirkişilerin meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından mahkemece belirlenmesi, yine tarafların tanıklarını komşu köyler halkı arasından belirleyip mahkemeye bildirmeleri için kendilerine süre ve imkan tanınması, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK. nun 258. maddesi uyarınca davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, aynı kanunun 259. maddesi gereğince, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenmeleri, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu taktirde HUMK. nun 265

. nun 258. maddesi uyarınca davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, aynı kanunun 259. maddesi gereğince, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenmeleri, yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu taktirde HUMK. nun 265. maddesi uyarınca bu aykırılığın giderilmesi, taşınmazın kadim mera niteliğinde olup olmadığının, yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, dava konusu yerin davacı ve babası tarafından hangi tarihten itibaren biçenek olarak kullandıkları, davacının babası ölmüş ise mirasçıları arasında paylaşımın yapılıp yapılmadığı, ya da satış, bağış ve paylaşım yoluyla dava konusu yerin davacıya düşüp düşmediği konularında da yerel bilirkişi ve tanıkların bilgilerine başvurulması, dava konusu yerin dere yatağı olarak tespit dışı bırakıldığı gözetilerek uzman bilirkişi jeoloji mühendisi aracılığıyla inceleme yaptırılması, uyuşmazlık konusu taşınmaza komşu 106 ada 2, 106 ada 8 ve 9 sayılı parsellere ait kadastro tutanakları ve ekleri ile kadastro sırasında bu parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla komşu kayıt ve belgelerinin keşifte uygulanması, dava konusu yeri ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye krokisinde işaret ettirilmesinin sağlanması, daha önce götürülmeyen toprak ve çayır konusunda uzman başka bir ziraat mühendisi veya akademisyen aracılığıyla keşif yapılması, dava konusu taşınmazın mera ya da biçenek niteliğinde çayır olup olmadığı yönünde (bölgenin durumu da gözetilerek) tarafların ve Yargıtay’ın denetimine açık komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı ve gerekçeli rapor alınması gerekir.