muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/361, Karar No: 2025/314, Tarih: 09.01.2025

Dairemiz ise; yukarıda açıklanan gerekçeler ile Any. m. 36, AİHS m. 6, (7) No.’lu Ek Protokol m. 2/1, 5320 sayılı Kanun'un m. 8/1 ve 5271 sayılı Kanun'un m. 306, 260 ve devamı hükümleri uyarınca önceki hükmü temyiz etmeyen sanığın sonradan verilen hükmü temyiz edebileceğini kabul etmekte idi.

Bilindiği gibi ilk hükmü temyiz etmeyen sanığın şeriklerinin temyizi üzerine yapılan incelemede bozma kararı verilmiş ise bu karar maddi hukuka ilişkin ise CMK 306 uyarınca temyiz etmeyen failede temiz etmiş gibi sirayet ettirilmektedir. Bundan sonra mahkeme sirayet ettirilen kişi için de yargılama yapmakta ve bir hüküm kurmaktadır. Bu yeni hüküm de maddi hata olabileceği gibi şeklen lehe görünse de fiilen aleyhe sonuç doğurabilir. İlk kararı bir şekilde temyiz etmeyen veya edemeyen sanık hakkında verilen yeni hükmü temyiz etme hakkı bulunmalıdır. Bu hak geçmiş tarihli bir içtihat gerekçe gösterilerek elinden alınmamalıdır.

Örneklerle açıklayacak olursak sanık hakkında açılan davada yerel mahkemece Türk Ceza Kanun'u 165 inci maddesi uyarınca mahkûmiyetine karar verilmiş olsa sanık bu hükmü bir an önce infaz ettirip normal hayatına dönmek için temiz etmese şeriklerden birinin temyizi üzerine Yargıtay şerikin cezasının Türk Ceza Kanun'u 141 inci maddesi kapsamında hırsızlık suçu oluşturduğu ve etkin pişmanlık uygulaması gerektiğini belirterek kararı bozması halinde ( ki TCK 165 maddeyle ilgili suçlarda TCK 168 maddesi uygulanmamaktadır) görünüşte temiz etmeyen sanık lehine sonuç doğuracak diye sirayet ettirilirse TCK 141 maddesindeki hırsızlık suçu lehe gibi görünse de sanığın aleyhine sonuçlar doğurmaktadır. TCK 165 inci maddesi infaz sonrasında silindikten sonra hiçbir sonucu kalmamaktadır. Halbuki hırsızlık suçu infaz edilse bile başta sanık ve tüm yakın akrabaları için yüz kızartıcı eylem kabul edilmekte ve kamu görevine kabul edilmemektedir. Fiilen inanılmaz sonuçları olmaktadır. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmü temyiz edemeyeceğini kabul etmek sanığı lehine bozarak ödüllendirmek değil cezalandırmak olacaktır.

Yine benzer olayda mahkeme değer azlığı veya etkin pişmanlık hükümlerini uygulamayı atlasa Yargıtay bu hususları bozup sirayet ettirse yerel mahkeme sirayet sonrası kurduğu hükümde sanık aleyhine olarak oranları yanlış uygulasa ilk kararı temiz etmeyen insanların fiillerine aleyhine yorumlayan hukuka aykırı durumu temyiz edemeyeceğini kabul etmek hükmün konuluş amacına ve imzalanan uluslararası sözleşmelere de aykırılık teşkil edecektir çünkü sirayetli nedeniyle bozulan olayla ilgili kurulacak hüküm bozma ile yeniden açılan yargılamayı sonlandıran bir hüküm olacaktır. Verilecek yeni hüküm 5271 sayılı CMK 223 üncü maddesinde sayılan uyuşmazlığı çözümleyen, yargılamayı bitiren bir karar olmak zorundadır. AİHS ek 7 No.lu protokol bu hususu güvence altına almaktadır.

AİHS ek 7 No.lu protokol 14 Mart 1985 tarihinde imzalansa da 10 Mart 2016 tarih ve 6684 sayılı Onaya Uygun Bulma Kanunu'nu 25 Mart 2016 tarih ve 29664 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. Bundan sonra karşılıklı yazışma ve tercümelerden sonra söz konusu protokol 1 Ağustos 2016 tarihi itibariyle resmi olarak yürürlüğe girmiştir.

Söz konusu ek protokolün 2/1 inci fıkrasında; "...mahkeme tarafından ceza gerektiren bir suç nedeniyle mahkum edilen herkes mahkumiyetinin veya hükmolunan cezanın yüksek bir mahkeme tarafından yeniden incelenmesini sağlama hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanımı, kullanımının dayanakları dahil kanunla düzenlenir..." hükmünü içermektedir. Dolayısıyla sirayet üzerine CMK 306 ncı maddesi uyarınca "temyiz isteminde bulunmuşcasına hükmün bozulmasından yararlanır" kuralı gereği hakkında verilen kararı bozulan ve yeniden yargılanan sanığa verilen yeni mahkumiyet hükmünü AİHS 7 No.lu ek protokolün 2/1 inci maddesi uyarınca üst derece mahkemesinde inceletme hakkı vardır.

Bu hak 1940'lı yıllardan beri uygulanan içtihat gerekçesi ile elinden alınamaz. Söz konusu yerleşik içtihat uygulanmaya başlandığında ülkemizde henüz 1923 Anayasası yürürlükte idi. Birleşmiş milletler bile yoktu. Birleşmiş milletler insan hakları sözleşmesi yoktu. Avrupa Birliği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmeleri de yoktu. Bu içtihat uygulanmaya başlandıktan sonra sanık lehine olan düzenlemeler içeren bütün bu kurumlar kurulduğu gibi ülkemizde de daha özgürlükçü bir yaklaşım kabul eden 1961 Anayasası ve akabinde 1982 Anayasası olmak üzere Anayasa 2 kez tamamen ve en az 2 kez de esaslı değişikliğe uğramıştır. Bundan sonra da uluslararası sözleşme olması nedeniyle Anayasa hükmünde olan ek 7 No.lu protokol 2/1 inci maddesi yürürlüğe girmiştir. Bütün bu düzenlemeler sanığın lehine yorumlamayı gerektiren hatta ek 7 No.lu protokol yorumlamaya dahi gerektirmeyecek derecede sanık lehinedir. Bu husus açıkça bellidir.

Tam aksine sirayet üzerine kararı bozulan sanığın temyizini engelleyen hiçbir düzenleme yoktur.

Anayasa’mız ve AİHS hükümlerine göre hak ve özgürlükler asıl, kısıtlamalar ise istisnadır. Sınırlama ve kısıtlamalar ise; belli koşullarda ve ancak kanunla yapılabilir. Hak arama özgürlüğü ve erişim hakkı kapsamında olduğu tartışmasız olan kanun yoluna başvurma hakkının içtihat yoluyla daraltılması, somut olayda olduğu gibi temyiz hakkının kullanılmasının engellenmesi, 5271 sayılı CMK’nın 289 (l)-h maddesi bağlamında hukuka kesin aykırılık hâlidir.

Anayasa’mız ve AİHS hükümlerine göre hak ve özgürlükler asıl, kısıtlamalar ise istisnadır. Sınırlama ve kısıtlamalar ise; belli koşullarda ve ancak kanunla yapılabilir. Hak arama özgürlüğü ve erişim hakkı kapsamında olduğu tartışmasız olan kanun yoluna başvurma hakkının içtihat yoluyla daraltılması, somut olayda olduğu gibi temyiz hakkının kullanılmasının engellenmesi, 5271 sayılı CMK’nın 289 (l)-h maddesi bağlamında hukuka kesin aykırılık hâlidir.

"İHAM'ye göre adil yargılanma hakkı demokratik bir toplumda öyle önemli bir yer teşkil eder ki, Sözleşme'nin 6. maddesinin dar bir yoruma tâbi tutulması için hiçbir gerekçe meşru kabul edilemez (Perez/Fransa 2004-I: 40 EHHR 909 parag. 64 Büyük Daire). Sözleşme'nin 6. maddesi, Divan'a göre aynı zamanda demokratik yönetimin temel unsurlarından birisi olan hukukun üstünlüğünü de içermektedir. Bu bağlamda, hak arama özgürlüğünü sınırlamak anlamına gelecek şekilde dar bir perspektifle yorumlamak, İHAM'nin bakış açısından önemli ölçüde ayrılmak sonucunu doğurabilecek ve ceza muhakemesi hukukunun demokratikliği ilkesine de aykırılık oluşturabilecektir..." (CGK 2022/6-318 E., 2023/134K. sayılı ilâmı muhalefet şerhi)

Bu itibarla önceki hükmü temyiz etmeyen sanığın verilen yeni hükmü temyiz etmesi mümkündür.

Bu nedenle Anayasa ve AİHS e açık aykırılık teşkil eden Ceza Genel Kurulu kararlarına uymayıp sirayet üzerine verilen karara yönelik temyiz talebi reddedilmemelidir.

Anayasa Mahkemesi 2018/32597 başvuru numaralı başvurusunda buna yakın hususu açık hak ihlali saymıştır.

Somut olayda ilk kararı temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...'nın lehine olarak değer azlığı nedeniyle TCK 150/2 Maddesi kapsamında kaldığından bahisle fiili sebeplerle sanıklar lehine bozulmuştur. Bu kararın temyiz talebinde bulunmayan " ...'ya sirayetine" karar verilmiş olup bozma sonrası verilen kararı ... da temyiz etmiştir. Bu kararı esasa girilerek incelenmesi gerekirdi. Aksi yöndeki Ceza Genel Kurulu kararlarına bağlı olarak temyiz talebini reddeden çoğunluk görüşüne katılmıyorum...

Esasa girilip olaylar incelenmeli idi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28028, Karar No: 2012/9700, Tarih: 16.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/28028 E.  ,  2012/9700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/15617

MAHKEMESİ : Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2008

NUMARASI : 2006/215 (E) ve 2008/269 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sayacın Bakanlık mühürlerini pense ile sıkarak ve numaratör tablosundaki endeksin düşürülmesi suretiyle kaçak elektrik kullanıldığı iddia edilen durumlarda kaçak kullanım bulunup bulunmadığı ancak tutanak öncesi ve sonrası en az birer yıllık tüketimler karşılaştırılarak her iki dönem tüketimleri arasında bariz fark bulunup bulunmadığının ve tüketimlerin elektrikle çalışan tüm aletlerden oluşan kurulu güçle uyumlu olup olmadığının tespiti ile mümkün olduğundan ve yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da tutanak öncesi 30 ayda ortalama aylık tüketim 40,8 kwh iken tutanak sonrası 22 ayda ortalama aylık tüketimin 64,5 kwh olduğunun bildirilmesi,her iki dönem tüketimleri arasında bilirkişi raporuna göre % 58 oranında artış bulunduğu ve tutanak sonrası gerçekleşen bu artışın bariz artış niteliğinde bulunduğu gözetilmeyerek rapordaki tüketim miktarları arasında orantısızlık olmadığına ve kaçak tüketime ilişkin bulgunun bulunmadığına dair görüşe dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/622, Karar No: 2017/2490, Tarih: 08.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/622 E.  ,  2017/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ile tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.05.2017 tarihinde Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay Yüksek 14. Ceza Dairesinin 08.05.2017 gün 2017/622 Esas, 2017/2490 Karar sayılı ilamına ilişkin Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 gün ve 2014/293 Esas,

2015/40 Karar sayılı mahkumiyet kararının vaki temyiz incelemesinde, sayın daire çoğunluğuyla ihtilafımız eylemin hukuki nitelendirilmesine ilişkindir.

Sanığın ... ... Turizm isimli otobüs fırmasın'da muavin olarak çalıştığı, katılanın ise 31.01.2010 günü SDÜ.'de öğrenci olması nedeni ile saat 09:30 arabası ile Antalya'dan İsparta'ya gelmek üzere otobüse bindiği ve saat 11:40 sularında İsparta'da indiğinde evine gitmek için servis olup olmadığını muavin olan sanığa sorduğu, sanığın servis olmadığını ancak kendisinin götürebileceğini söylediği, katılanın da kabul ettiği ve eşyalarını araca yükleyerek evine gittikleri evlerinin önünde eşyalarını araçtan indirdikleri ve katılanın eşyalardan bir kısımını alarak oturduğu daireye çıktığı, bu sırada kalan eşyalarıda katılanın talebi olmadan, sanığın alarak katılanın arkasından çıkardığı ve kapının iç kısmına bıraktığı, katılanın da bunu görünce yorulmuşsundur sana bir bardak su getireyim diyerek mutfağa gittiği, dönüşte sanığı salonda gördüğü ve suyu verdiği, az sonra sanığın katılana yaklaştığı, katılan, ittirince kollarından tuturak dudaklarından zorla öpmeye başladığı, ve zorla yere yatırdığı, yerde yine öpmeye devam ettiği ve bir taraftan da katılanın üzerindeki kilotlu çorabını çıkarmaya çalıştığı ve çorabın yırtıldığı, ardından badinin yakasından elini sokarak göğüslerini sıktığı ve sütyenini çıkarmaya çalıştığı, katılanın direndiği ve elinden kurtulduğu, bu sırada bir kaç tokat vurduğu, katılan kapıyı açıp çıkınca, sanığında evden kaçtığı şeklindeki olay sebebiyle mahkemesince sanığa cinsel saldırıya teşebbüs suçundan TCK'nın 102/2, 35. maddeleri gereğince ceza tatbik edilmiştir.

Sayın daire çoğunluğu eylemi bu şekilde kabul ederek mahkeme kararının onanmasına karar vermiştir. Çoğunlukla ihtilafımız eylemin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs mü yoksa gönüllü vazgeçme sebebiyle TCK'nın 36. maddesi gözetilerek basit cinsel saldırı suçu olup olmadığına ilişkindir. Bilindiği gibi, elde olmayan sebeplerle icra hareketlerinin tamamlanamaması veya neticenin gerçekleştirilememesi teşebbüsün kurucu unsurunu oluşturmaktadır. Buna göre icra hareketlerinin tamamlanmaması veya neticenin gerçekleşmemesi failin elinde olan sebeplerden kaynaklanmışsa teşebbüsten söz edilemeyecektir. Gönüllü vazgeçme olarak nitelendirilen bu durum TCK’nın 36. maddesinde “Fail, suçun icra hareketlerinden gönüllü vazgeçer veya kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini 'önlerse, teşebbüsten dolayı cezalandırılmaz" şeklinde düzenlenmiştir.

Gönüllü vazgeçme, kısaca failin kendi isteğiyle icra hareketlerine devam etmemesi veya bu hareketleri tamamladıktan sonra iradi etkin davranışlarıyla tipik neticenin meydana gelmesini önlemesi olarak tanımlanabilir. Kanunumuzdaki düzenlemede gönüllü vazgeçmenin suçun tamamlanması aşamasına kadar mümkün olduğu kabul edilmiştir. Dolayısıyla suçun icrası sürecindeki bütün aşamalarda gönüllü vazgeçme mümkündür.

Gönüllü vazgeçme, failin iradi olarak icra hareketlerini sürdürmemesini veya icra hareketlerini tamamlamasına rağmen kendi çabasıyla neticenin gerçekleşmesini engellemesini gerektirmektedir. Gönüllü vazgeçme, ancak teşebbüsün mümkün olduğu safhalarda gerçekleşebilir. Nitekim kanun koyucu bu hususu maddede suçun icra hareketlerinden vazgeçme” veya “suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önleme” şeklinde belirtmiştir (m. 36).

Gönüllü vazgeçme ilk olarak icra hareketleri safhasında mümkündür. Fail, icra hareketlerinin devamı aşamasında, icra hareketlerini sonuna kadar götürme imkân ve iktidarı bulunmasına rağmen icraya devam etmemiş olmalıdır. Gönüllü vazgeçmeden söz edilebilmesi failin nihai olarak kastını kaldırmasını da gerektirmektedir. Failin icra hareketlerine geçici bir süre ara vermesi yeterli değildir. Gönüllü vazgeçme ancak icra hareketlerinden kesin olarak vazgeçildiği hallerde söz konusu olabilir. Örneğin hasmını öldürmek için silahını çekip ateş etmek üzere nişan almış olan failin, mağdurun olay sırasında ortaya çıkan çocuklarına acıyarak eylemini gerçekleştirmekten vazgeçmesi hali gönüllüdür.

Gönüllü vazgeçmede fail icrasına başladığı, yani teşebbüs aşamasına ulaştığı suçtan dolayı cezalandırılmayacaktır. Ceza sorumluluğunun kalkması, sadece teşebbüs aşamasındayken icrasından gönüllü olarak vazgeçilen suç bakımından söz konusudur. Bu noktaya kadar işlenen fiiller eğer başkaca bir suç oluşturuyorsa, failin bundan kaynaklanan sorumluluğu saklıdır.

Gönüllü vazgeçmede fail icrasına başladığı, yani teşebbüs aşamasına ulaştığı suçtan dolayı cezalandırılmayacaktır. Ceza sorumluluğunun kalkması, sadece teşebbüs aşamasındayken icrasından gönüllü olarak vazgeçilen suç bakımından söz konusudur. Bu noktaya kadar işlenen fiiller eğer başkaca bir suç oluşturuyorsa, failin bundan kaynaklanan sorumluluğu saklıdır.

Yargıtay cinsel saldırının nitelikli şekline (m. 102/2) yönelik icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçen kişinin, cinsel saldırının temel şeklinden (m. 102/1) dolayı sorumlu tutulacağını kabul etmektedir. Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2016/92-1883, Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2016/12374-2017/1116, Yargıtay 14. Ceza Dairesi 2016/7628-7415

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, adli raporlar ile tüm dosya kapsamından, sanığın hareketlerini sonuna kadar götürebilmesi imkân dâhilinde bulunduğu halde bundan vazgeçerek icra hareketlerine kendiliğinden son verdiği göz önüne alınarak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle mevcut haliyle eyleminin basit cinsel saldırı suçu olarak kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde vücuda organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

Yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına muhalifim. 08.05.2017
Yargıtay — Esas No: 2012/6526, Karar No: 2013/13488, Tarih: 02.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/6526 E.  ,  2013/13488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki-sanık ... müdafiinin sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunup müşteki vekili sıfatıyla temyiz isteminin olmadığı, yine sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının sanık ... hakkında müşteki ...'yi yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından temyiz incelemesi sanık ... hakkında mağdur ...'ü yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve sanık ... hakkında müşteki ...'yi yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ...'ün, silahtan sayılan bıçakla müşteki ...'yi yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden temel cezanın belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından ve 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddesinin tatbik edilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/28334, Karar No: 2012/22138, Tarih: 13.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/28334 E.  ,  2012/22138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 107/1, 62, 51. maddeleri gereği 10 ay hapis, 80 YTL APC

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; müşteki 25.09.2003 tarihinde alınan ifadesinde; Kütahya Devlet Hastanesinde genel cerrahi uzmanı olarak görev yaptığını, daha öncede Sinop Devlet Hastanesinde 15 yıl görev yaptığını, bu süre içerisinde başhekimlik ve İl Sağlık Müdürlüğü görevlerinde bulunduğunu, 27.08.2003 ile 24.09.2003 tarihleri arasında cep telefonunu kimliği belirsiz bir erkek şahsın gizli numaradan arayarak” Sinop'ta görev yaptınız değil mi? Burada yaptıklarınızı biliyorum. ... konusunu konuşacaktım'' diye rahatsız ettiğini, en son olarak sert bir ses tonu ile ''Gelecek arkadaşlara 3 trilyon parayı teslim edeceksin aileni sevdiğini biliyoruz'' dediğini; 16.10.2003 tarihli ifadesinde; cep telefonu numarasını değiştirdiğini bu seferde muayenehanesini ... telefonlardan yine bir erkek şahsın aradığını” ''Başına'' değer biçildiğini, bunlardan sonra olacaklardan sorumlu olduğunun belirtildiği, 21.10.2003 tarihli ifadesinde; 0242 ... 61 numaralı telefonla bir erkek şahsın muayenehanesini aradığını, kendisine'' 4 arkadaşını Kütahya'da 10 gündür takip ettiklerini, ne zaman eve girip çıktığını bildiklerini, kendisini yok etmeleri için rakam söylediğini, karşı tarafın 100 milyar vereceğini, bu parayı kendisinin verip bu işin bitmesi gerektiğini, belgeler olduğunu” söylediğini, kendini arayan 0535 ... 47 ve 0555 ... 89 numaralı hatların haricen yaptığı araştırmada ... ... isimli bir kişiye ait olduğunu belirttiği, 01.12.2003 tarihli savcı huzurunda alınan ifadesinde,'' daha önce tehdit edilmesi nedeniyle ifade verdiğini, tehdit edilme olayı başladıktan sonra 0542 ... 95 numaralı hattını kapattığını, kendine yeni bir hat aldığını, önceki hattını sürekli kapalı tuttuğunu, bayram sırasında yeni numarasını bilmeyen arkadaşlarından arayan olabilir düşüncesi ile hattını açtığını, açtığında 28.11.2003 tarihinde saat 02:11 de görünmeyen bir numaradan 7 kez arandığını, ayrıca “Osmancığım epeydir görüşmedik nasılsın iyimisin şeklinde sesli mesaj bırakıldığını, 30.11.2003 tarihinde saat 17:00'de iki kez yine görünmeyen bir numaradan arandığını ve "... bey telefonu açar mısınız? Seni çok özledim görüşmem lazım, hadi bakalım şeklinde mesaj geldiğini öğrendiğini, mesajları dinlediğinde her iki mesajın aynı ses tarafından gönderildiğini, bu sesin kendini daha önce gizli numaralardan cep telefonunu arayarak görüşen kişinin sesi olduğunu, Telsimden gelen kayıtlarını incelediğinde de daha önce arkadaşına ait olduğunu bildirdiği numaranın arkadaşına ait olmadığını anladığını belirttiği, bu numaranın sanık ...'nin kullandığı 0532 ... 61 nolu telefon olduğu, 08.12.2003 tarihli ifadesinde,'' Arayan erkek şahsın kaçırma tehdidin de bulunması sebebiyle Kütahya Valiliğine can güvenliğinden endişe ettiğini belirterek müracaatta bulunduğunu, olayın başlangıcının daha önce görev yaptığı Sinop Devlet Hastanesinden kaynaklandığını, fizyoterapist ... hanım ve tanık ...'ya da benzer tehdit mesajlarının geldiğini, tehdit mesajı gelen numaranın ...'ye ait olduğunu, 08.12

...'nin kullandığı 0532 ... 61 nolu telefon olduğu, 08.12.2003 tarihli ifadesinde,'' Arayan erkek şahsın kaçırma tehdidin de bulunması sebebiyle Kütahya Valiliğine can güvenliğinden endişe ettiğini belirterek müracaatta bulunduğunu, olayın başlangıcının daha önce görev yaptığı Sinop Devlet Hastanesinden kaynaklandığını, fizyoterapist ... hanım ve tanık ...'ya da benzer tehdit mesajlarının geldiğini, tehdit mesajı gelen numaranın ...'ye ait olduğunu, 08.12.2003 günü saat 12:45 sıralarında Dr....'nin eşi sanık ...'nin kendiyle görüşmek için muayenehanesine geldiğini, muayene odasına aldığında kendisiyle daha önce konuşulduğunu 3 trilyon parayı almaya geldiğini söylediğini, dışarıya çıkıp polise haber verdiğini, ''08.07.2007 tarihli duruşmadaki beyanında;'' Tanık ...'in beyanının doğru olduğunu, arayan erkek şahsın bu bayanla ilişkisi olduğunu iddia ettiğini, ilişkisinin çevreye duyulmaması için çevreye para verdiğini, kendilerine de para vermesi gerektiğini, vermezse ailesine zarar vermekle tehdit ettiklerini, durumu tanık ...'e bildirdiğini, kendisiyle özel bir ilişkisinin olmadığını, sanık ...'nin husumetinin almış olduğu sağlık raporunu onaylamayıp onu izne göndermediğinden kaynaklandığını düşündüğünü, sanık ...'nin bu işin içinde olduğunu düşünmediğini, kendisini ankesörlü telefonla arayan şahısların erkek şahıs olduğunu, Eskişehir'den, Manavgat'tan arandığını, ancak ...'nin telefonda istenen parayı almaya geldiğini söyleyince diğer kişilerle irtibatlı olduğunu anladığını, şikayetinden sonra aranmadığını, arayan erkek şahsın aynı zamanda ... hanımla ilişkisi olduğunu ve görevinden dolayı haksız kazanç elde ettiğini bildiğini ima ettiğini, zira sanık ... ile birlikte 2001 yılında görevi kötüye kullanma ve görevi ihmal gibi suçlardan yargılandığını, beraat ettiğini'', özetle müştekinin aşamalardaki ifadesinden kendini ... telefonlardan, gizli numaralardan bir erkek şahsın aradığını belirttiği anlaşılmakla;