muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11933, Karar No: 2015/3466, Tarih: 30.03.2015

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye şahsi hak sağlar. Koşulları gerçekleşmiş ise kazandığı şahsi hakka dayanarak yüklenici arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir.

Kural, borç ilişkisinin sonucu olan edimin alacaklıya ifasıdır. Fakat hayat şartları, ticaret ve ekonomi gereksinmeleri, alacaklının ifayı beklemeden alacağını başkasına devretmesi veya borçlunun borcunu bir başkasına nakletmesi yollarının da açılmasını zorunlu kılmıştır. Görülüyor ki, alacağın temliki hayat şartlarının gerektirdiği ihtiyaçlardan ortaya çıkan bir hukuk kurumudur. Örneğin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde bina yapım işini borçlanan yüklenici finans ihtiyacı duyar. Bu ihtiyacın kısmen veya tamamen yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölüm veya bölümlerin onun tarafından daha inşaat aşamasında üçüncü kişilere satılarak veya satış vaadinde bulunularak karşılanması olanağı bulunmaktadır. Aslında arsa sahibinin kural olarak Borçlar Kanununun 364. maddesi uyarınca eserin tesliminde vermesi gereken arsa payını, inşaat aşamasında yükleniciye devretmesi, yüklenicinin de bunu üçüncü kişilere temlik ederek finans sağlaması, arsa sahibinin yükleniciye kredi kullandırması demektir.

Somut olayda; arsa sahipleri ve yüklenici arasında düzenlenen 11.10.2007 tarihli ve 18830 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ile Ankara İli Keçiören İlçesi Uyanış Mahallesinde kain, imarın 32928 adası üzerindeki 28 ve 29 numaralı parsellerin tevhidi ile oluşacak yeni parsel üzerine (yenisi 32928 ada 50 sayılı parsel) belediyesinden tasdikli mimari projesine uygun, betonarme çok katlı bir binanın yapımı konusunda anlaşmaya vardıkları, davacı ile davalı arasında 11 numaralı taşınmaz yönünden 32,09.5-TL bedelle konut satış sözleşmesi imzalandığı, anılan 11 numaralı taşınmazın tapu kaydının davalı arsa sahibi ... adına kayıtlı olduğu, bilirkişi tarafından hazırlanan raporda anılan meskenin ve üzerinde yer aldığı binanın halen kaba inşaatının % 100, ince işlerinin ise % 60 civarında tamamlandığı yani bu inşaatın seviyesinin % 75 - 80 aralığında olduğu, inşaatın ince işleri olan sıva + badana + armatür + mutfak dolapları + ortak alan eksiklikleri + çevre tanziminin yapılmamış olduğu belirtilmiştir.

Arsa sahipleri ile yüklenici arasında düzenlenen 11.10.2007 tarihli, 18830 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 32. maddesinde zemin kat betonu atılınca bir daire, ikinci kat betonu atılınca bir daire, çatı kapanınca bir daire, ince işçilik aşamasından sonra üç adet dairenin satışı konusunda yükleniciye yetki verileceği kararlaştırılmış, yüklenici hissesine düşecek bağımsız bölümlerle ilgili olarak kademeli satış yetkisi verildiği anlaşıldığından mahkemece sözleşmenin bu hükmü gözetilerek dava konusu bağımsız bölümün de bir kısım bağımsız bölümlerle birlikte yüklenici tarafından yapılan imalat kapsamında hak edilip edilmediği, dolayısıyla yükleniciye halef olan davacının bu bağımsız bölümün adına tescilini istemeye hak kazanıp kazanmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1231, Karar No: 2007/2810, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1231 E.  ,  2007/2810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava düzenlenen sıra cetvelindeki sıralamaya ve bir kısım davalı alacaklarının muvazaalı olduğu iddiasına yönelik itiraz davasıdır.

Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve dosyanın İcra Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesine göre kural olarak sıra cetveline itiraz davaları genel mahkemede görülür; münhasıran sıraya ve bu kapsamda icra müdürlüğü işlemlerinin yasaya aykırı bulunduğuna yönelik şikayetleri inceleme görevi İcra Mahkemesi'ndedir.

Davacı vekili dilekçesinde sıra cetvelindeki sıralamanın hatalı olduğu, icra işlemlerinin yasaya aykırı düştüğü ve bir kısım davalıların alacaklarının muvazaalı olması nedeniyle gerçekte mevcut bulunmadığı iddialarını ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece bütün iddiaların bir arada incelenmesi gerekirken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi yanılgıya dayalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.3 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17487, Karar No: 2017/7162, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17487 E.  ,  2017/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5660, Karar No: 2014/12563, Tarih: 25.12.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5660 E.  ,  2014/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/218987

Mahkemesi : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.04.2014

Numarası : 2014/231 değişik iş

Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü Ö..S.. adına gelen “D.. M..” isimli derginin 3, 5, 7 ve 8. sayılarının adı geçen hükümlüye verilmemesine ilişkin Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 11.03.2014 tarihli ve 2014/17 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Çorum İnfaz Hakimliğinin 19.03.2014 tarihli ve 2014/530 esas, 2014/542 sayılı kararının iptaline ilişkin Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2014 tarihli ve 2014/231 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlüye “Demokratik Modernite” isimli derginin 3, 5, 7 ve 8. sayılarının verilmemesine ilişkin Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 11.03.2014 tarihli ve 2014/17 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Çorum İnfaz Hakimliğinin 19.03.2014 tarihli ve 2014/530 esas, 2014/542 sayılı kararının iptaline dair karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 62/3. maddesindeki “Kurum güvenliğini tehlikeye düşüren veya müstehcen haber, yazı, fotoğraf ve yorumları kapsayan hiçbir yayın hükümlüye verilmez.”

Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzüğün 87/3. maddesindeki “Eğitim kurulunca, kurum güvenliğini tehlikeye düşürdüğü veya müstehcen haber, yazı, fotoğraf ve yorumları kapsadığı tespit edilen yayın hükümlüye verilmez.” hükümlerinde yer alan düzenlemeler nazara alınmadan itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 03.06.2014 gün ve 2014/11191/38121 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2014 gün ve 2014/218987 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Çorum 2.

Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2014 tarih ve 2014/231 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2389, Karar No: 2019/2415, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2389 E.  ,  2019/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18518, Karar No: 2025/10327, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18518 E.  ,  2025/10327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/687 E., 2023/314 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/273 E., 2022/120 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7296, Karar No: 2007/9786, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7296 E.  ,  2007/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını 4.7.2007 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve davalı vekilinden harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5952, Karar No: 2010/9407, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5952 E.  ,  2010/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2010 gün 2010/36-9 nolu davanamesiyle aynı ana babadan doğan ... ve ...nin doğum tarihleri arasında 180 günden az zaman kaldığı bildirilerek adı geçenlerin doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davanameyle nüfus kaydına göre, 10.09.1999 doğumlu... ile kardeşi 18.01.2000 doğumlu ...nin doğum tarihleri arasında 180 günden az fark kaldığı bildirilerek, adı geçenlerin doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenmiş, mahkemece ...nin doğum tarihinin 18.09.2000 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece doğum tarihinin 18.09.2000 olarak düzeltilmesine karar verilen ... 21.04.2000 tarihinde nüfusa tescil edilmiştir. Bir kimsenin doğmadan önce nüfus kütüğüne tescili mümkün değildir. Hakim nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın doğal akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22295, Karar No: 2012/9863, Tarih: 11.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22295 E.  ,  2012/9863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 15.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından duruşma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, BK'nun 61.maddesi hükmü gereğince sebepsiz zenginleşme sonucu ödenen paranın iadesi istemine ilişkindir. Davalı ödemenin bir borcun tediyesi için yapıldığını, şirket borcuna karşılık bir ödemenin tediyesi için yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre ... 2.Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.06.2008 tarih 2007/108 esas, 2008/272 sayılı kararında şirket borcunu ödemek üzere davacı tarafından davalıya ciro edilip verilmesine karşılık bu çeklerin davalı defterine kayıt edilmediği tespit edilmiştir.” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Anılan ilamda tarafların farklı olduğu kesin delil veya kuvvetli delil olacak kayıtların davalı yönünden bağlayıcı olmadığı açıktır. Kural olarak havale bir ödeme aracı olup, paranın hangi nedenle gönderildiğinin gösterilmesi gerekir. Havale makbuzlarında paranın davacının iddiası gibi keşide edilen bir çekin tediyesi için gönderildiği belirtilmediğinden bu şekilde bir havale belgesinin bir borcun tediyesi için yapıldığının kabulü gerekecektir. Aksi kaydın ispatı MK 6, HUMK'nun 290.maddesi hükümleri gereğince davacı tarafından yapılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden yazılı ve yanılgılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6990, Karar No: 2007/10137, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6990 E.  ,  2007/10137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen tasarrufun iptali sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı asıl davada tasarrufun iptaline, birleşen davada ise sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiş; mahkemece asıl dava borç ödemeden aciz belgesinin bulunmaması nedeniyle, birleşen dava ise, davacının önceliği bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.

Vakıaların sunulması taraflara, hukuki niteleme hakime aittir. Asıl dava 15.12.2003 tarihli sıra cetvelinin düzenlenmesinden sonra ve davalı alacaklı ile borçlu arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Bu durumda mahkemece davanın sıra cetveline itiraz davası olarak nitelendirilmesi ve bu dava türünde alacağının varlığını ve miktarını ispat yükünün davalı alacaklıda olduğu ilkesinden hareketle, davalı alacaklıya delillerini ikame ve ibraz imkanı sağlanarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.