muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6389, Karar No: 2014/3150, Tarih: 26.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6389 E.  ,  2014/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (.... 6. AHM)

Davacı ... San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

Somut olayda taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı tarafın 6 Mart 2012 tarihli yayını nedeniyle davalı tarafın açıklamalarında manevi zarar doğup doğmadığına ilişkindir. Söz konusu yayın incelendiğinde uluslararası belgelerin açıklandığı Wikileaks dosyalarında davalı hakkında geçen bazı bilgilerin haber yapılıp buna ilişkin bilgi verildiği, yayın yapıldığı ve oradaki bilginin doğru olup olmadığı yönünden de birtakım görüşlerin paylaşıldığı anlaşılmaktadır. Şu durumda davacı ... davalı hakkında "bir ömür biçilme" konusunu haber-yorum yapmıştır. Dolayısıyla bir siyasi olan davalının hakkında haber yapılmıştır. Davacı ... bu haberi yapmakla taraflar arasında tartışma başlamıştır. Taraflardan birinin basın, diğerinin de siyasetçi olması nedeniyle her iki tarafın eleştiriye katlanma yükümlülüğü yoğundur. Diğer ifadeyle her iki taraf sert eleştiriye katlanmakla yükümlüdür. Bu ilkeler doğrultusunda davacının yayınına karşılık davalının açıklamalarına bakıp sorunun hukuksallığını sonuçlandırmak gerekir. Öncelikle davacı tarafın yayının haber-yorum olduğunu kabul etmek gerekir. Bu nokta ittifak halinde benimsenmiştir. Davanın konusu ise bu habere karşı davalının açıklamalarının eleştiri boyutlarını aşıp saldırı oluşturup oluşturmadığıyla ilgilidir. Davalı siyasetçi ve Türkiye Cumhuriyetinin Başbakanıdır. Bu konumu itibariyle sert eleştirilere dahi katlanmak zorundadır. Davalının, davacı tarafın ''birtakım mihrakların taşeronluğunu yaptığını" ileri sürdüğü görülmektedir. Siyasetçiler kendileri hakkında haber yapan ve hatta eleştiride bulunan basın yayın organlarını yasal olmayan birtakım mihrakların tetikçiliğini yaptığı anlamında suçlamada bulunamazlar. Siyasetçilerin bilhassa eleştirilerden yararlanmaları gerekir. Dava konusu edilen metinde geçen "mihrak taşeronluğu" kuşkusuz davacı tarafın yasa dışı bir gücün sözcüsü ve gözcüsü olduğu izlenimi vermektedir. Bu itibarla davacı tarafın kişisel değerlerine saldırı gerçekleşmektedir. Oysa yürütme organının basını koruma ve geliştirme anlamında kucaklayıcı olması gerekir. Salt bu şekilde davranmamak basın özgürlüğü açısından büyük bir tehdittir. Somut olayda ise bu tehdit gerçekleşmiştir bile. Zira davacı ... bir ayrıma tabi tutulmuş, davacı ... hakkında bir aidiyet izafe edilmiştir. Bu eylem Anayasal bir teminat olan basın özgürlüğüne aykırılığı tek başına oluşturmaktadır.

İlk derece mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekirdi. Açıklanan nedenlerle çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 26/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2010/16168, Karar No: 2012/6965, Tarih: 27.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16168 E.  ,  2012/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.04.2010 tarih ve 2008/685-2010/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı güvencesi ile 13.08.2004 tarihinden beri her sene yenilenen şekilde Pramit sigorta poliçesine sahip olduğunu, müvekkilinin 26.05.2008 tarihinde sol el bilek kemiğinde baş gösteren bir rahatsızlıktan dolayı ameliyat olduğunu ve ameliyattan önce bu ameliyatla ilgili ihbarın sigorta şirketine yapılarak provizyon alınmasına rağmen hastane bedelinin sigorta tarafından ödenmediğinin öğrenildiğini, sigortaya başvurulduğunda da, müvekkiline daha önceden “Dermatofibrosarkom Protüberans” isimli hastalığı geçirmesine rağmen bunu başvurusu alınırken bildirmemesi nedeni ile sigorta poliçesinin iptal edildiğinin bildirildiğini, ancak müvekkilinin bu hastalığı bildiği şekilde “İyi huylu deri altı yumuşak tümörü” şeklinde bildirdiğini, bu şekilde üzerine atılı görevi yerine getirdiğini, Latince'sini bilmediği için söylemediğini, davalının haksız bulunduğunu ileri sürerek 9.603,63.-TL tedavi giderinin dava tarihinden itibaren işletilecek ticari faiz ile birlikte davalı şirketten alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının “Dermatofibrosarkkom Protüberans” operasyonu geçirmiş bulunduğunu ve bu hastalığını beyan etmemesinin mevzuata aykırı olduğunu ayrıca davacının kasıtlı hareket etmediğinin kabul edilmesi halinde dahi genel şartlar gereğince tahakkuk ettirilmiş prim ile tahakkuk ettirilmesi gereken prim arasındaki oran nispetinde tazminattan indirim yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı ... tarafından 13.08.2004- 13.08.2005 tarihleri arasında sağlık sigortası teminatına alındığı, davacının sözleşmesinin kurulması aşamasında da var olan hastalığını gizlemediği, 26.05.2008 tarihinde operasyon geçirdiği ve 28.05.2008 tarihinde yatarak tedavi gördüğü, sağlık giderinin 8.756,45.-TL olduğu, bu hastalıkların sözleşme kurulması aşamasında beyan edilen hastalıkla illiyet bağı bulunmadığı ve sigorta teminatında olduğu gerekçesi ile 8.756,45.-TL alacağın dava tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, aşan istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 390,13 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6836, Karar No: 2020/5058, Tarih: 03.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6836 E.  ,  2020/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18/07/2009 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 06/11/2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27/01/2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23350, Karar No: 2015/1569, Tarih: 26.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23350 E.  ,  2015/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; icra takibinde 6360 sayılı Yasa gereği borçlu ...'nin Belediye'ye devredildiği gerekçesiyle söz konusu dosyadan Belediye'ye gönderilen borç muhtırası usul ve yasaya aykırı şekilde tebliğ olduğundan İcra Müdürlüğü'nden muhtıranın iadesi ile yapılan işlemin iptali taleplerinin reddine karar verildiğini, 6360 sayılı Kanun gereğince kurulan . Valilik Makamının Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun anılan Yasa'nın Geçici 3. maddesinin 3. fıkrasında "birinci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personelinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi, bağlı kuruluşu veya İlçe Belediyesi'ne devredilir" hükmü doğrultusunda devir kararları aldığını ve Komisyon'un 12.03.2014 gün 104 sayılı kararıyla ...'ndeki hissesine yönelik bir karar alındığını ancak henüz resmi bir hisse devri bulunmadığını, bu nedenle muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece Silifke Ticaret ve Sanayi Odası'nın 01.07.2014 tarihli yazısında...nin ortaklarından sadece biri olduğu, borçlu şirketin ... haricinde ayrıca 11 ortağı daha olup ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu bildirilmiş olduğundan . Valiliği'nin hisse devrine ilişkin Komisyon kararı öncesinde borçlu şirket ortaklarından...na doğrudan başvurulamadığı gibi Komisyon kararı gereğince borçlu şirketin resmi hisse devri gerçekleşse dahi doğrudan ...'na başvurulması ve borç muhtırası tebliği ile borçlu duruma getirilmesi olanağı bulunmadığından . İcra Müdürlüğü'nün borç muhtırasının iptali talebine ilişkin ret kararı ile borç muhtırası tebliğ işlemi usul ve yasaya aykırı olduğıundan şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili Belediye Başkanları'nın katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve geçici 1. maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya İlçe Belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktadır.

Anılan yasa hükümleri gereği oluşturulan . Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 12.03.2014 gün 104 nolu kararı ile ... devir edilmiş sayılmasına ve devri yapılan... ait hak, alacak ve borç bulunması halinde söz konusu şirketin devredildiği kuruma geçmiş sayılmasına karar verilmiştir. İdare tarafından verilen kararın iptal edildiğine dair belge ve bilgi olmadığından geçerli bir karar olup İcra Müdürlüğü'nce borçlu şirketin dosya borcundan dolayı ...'ne gönderilen muhtıra usule uygun olup şikayetin reddi gerekirken kabulü ile yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2216, Karar No: 2008/3199, Tarih: 22.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2216 E.  ,  2008/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13,10 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19941, Karar No: 2006/23231, Tarih: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19941 E.  ,  2006/23231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 07.07.2006 tarih, 11990-15008 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda yer alan alacağa yürütülecek faizin belirlenmesi amacıyla düzenlenen bilirkişi raporunda genel bütçeli borçlu için 2004 yılı yönünden Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranına göre hesaplama yapıldığı saptanmış ve mahkemecede bu rapor esas alınarak karar verildiği tespit edilmiştir. Hükmün temyiz edilmesinden ve Dairemizce onanmasından sonra 5027 sayılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 gün 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edildiği ve bu iptal kararının 19.07.2006 tarihinde yayınlandığı tespit edilmiştir. Uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme kuralı" uygulanamayacağı için 2004 yılı Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranına göre düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak verilen mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 07.07.2006 tarih ve 2006/11990-15008 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4435, Karar No: 2007/6554, Tarih: 21.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4435 E.  ,  2007/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.02.2006 - 2005.12771 E. - 2006/628 K. sayılı bozma kararında özetle: "Dava konusu taşınmazın memleket haritasına göre bir bölümünün orman, bir bölümünün ise açık alanda kaldığı anlaşıldığından, dosyanın ... bilirkişiye verilerek ormanda ve açık alanda kalan bölümleri ayrı ayrı hesaplattırılarak, yeşil alanda kalan bölümün orman niteliği ile Hazine adına, açık alanda kalan bölümün ise kişi adına tescile karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, ... pınar Köyü 103 ada 16 parselin 18.12.2006 tarihli krokide yeşil renk ve (16/2) rakamı ile gösterilen 2145.71 m2 'lik bölümünün orman niteliği ile Hazine, (16/1) rakamı ile gösterilen 784.94 m2 ve (16/3) rakamı ile gösterilen 4277.99 m2'lik bölümlerinin tesbit gibi ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından taşınmazın davalı adına tescil edilen bölümlerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/05/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10268, Karar No: 2021/1637, Tarih: 25.02.2021

**16. Hukuk Dairesi         2020/10268 E.  ,  2021/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

...

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Zonguldak İlinde 1954 yılında yapılan kadastro sırasında, Ondokuz Mayıs Mahallesi çalışma alanında bulunan 65 ada 57 parsel sayılı 3.619 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, maden havzasında kaldığı ve imar ihya yolu ile kazanılamayacağı gerekçesiyle tarla ve iki ahşap bir kargir ev vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, taşınmaz üzerindeki iki adet ahşap evin ... 'ya bir adet kargir evin ise yarı yarıya ...,...’a ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiştir. Kadastro tespitine yasal süresi içerisinde ... tarafından yapılan itiraza ilişkin dava, Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1956/352 Esasına kaydedilmiş, 09.07.1956 tarihli komisyon kararı ile hüküm sonuçlanıncaya kadar malik hanesinin açık bırakılmasına karar verilmiş, ancak dava dosyası ve karar sureti tüm aramalara rağmen bulunamadığından, taşınmazın malik hanesi açık kalmıştır. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğu iddiasına dayanarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 65 ada 57 parsel sayılı 3.610,12 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın birer hisseyle davalılar ..., ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12105, Karar No: 2007/14099, Tarih: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12105 E.  ,  2007/14099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu hazine vekilinin 2.4.2007 tarihli dilekçesi içeriğine göre temyizden vazgeçildiği anlaşıldığından, vazgeçme nedeni ile adı geçenin temyiz dilekçesinin reddine;

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Takip dayanağı ilamda yer alan alacağa yürütülecek faizin belirlenmesi amacıyla düzenlenen bilirkişi raporunda genel bütçeli borçlu için 2004 yılı yönünden Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranına göre hesaplama yapıldığı saptanmış ve mahkemecede bu rapor esas alınarak karar verildiği tespit edilmiştir. 5027 sayılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 gün 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edildiğinden ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme kuralı" uygulanamayacağı için 2004 yılı Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranına göre düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak verilen mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.