muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11755, Karar No: 2018/4827, Tarih: 19.04.2018

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay değerlendirildiğinde;

Düzeltme ve cevap talebine konu olan 14.05.2015 tarihli haber nedeniyle zarar gördüğünü iddia eden kişi hakkında yazılan köşe yazısının başlığında "..., seni şerefsiz ilan ediyorum" ve yazının içeriğinde "seni yeryüzünün en alçak, en şerefsiz en haysiyetsiz insanı ilan ediyorum" şeklindeki ifadelerle başvuranın şeref ve haysiyetinin ihlal edildiği, köşe yazısında kullanılan ifadelerin, başta yukarıda değinilen mevzuat olmak üzere, AİHM, Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay içtihatlarında da bahsedilen temel ilkeler ve tanımlamalardan hareketle "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kabul edilemeyeceği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 19/11/2015 tarihli ve 2015/3655 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Başvurucunun dosyaya sunduğu, suç unsuru içermeyen yeni bir polemik konusu oluşturmayan "Düzeltme ve cevap" metninin; adı geçen gazetenin aynı sayfa ve köşesinde, aynı puntolarla aynen yayımlanmasına, 19/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1456, Karar No: 2011/5268, Tarih: 20.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1456 E.  ,  2011/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı ... yargılamaya katılmamış; diğer davalı şirket vekili alacağın gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı ...’in borçlu şirket yöneticileri ile akraba olduğu ve mal kaçırma kastını bilmesi gerektiği gerekçesiyle bu davalıya sıra cetvelinde isabet eden payın davacı, diğer davalı şirket ve ... Vergi Dairesi arasında garameten taksimine; ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihleri dikkate alındığında diğer davalı ...İnş. Malz. Demir Çelik San. Tic. Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekilinin tüm, davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- a) Sıra cetveline itiraz davaları sıra cetvelinde yer almakla birlikte kendisine para isabet eden alacaklılara karşı açılır. Kendisine sıra cetvelinde pay verilmeyen ...İnş. Malz. Demir Çelik San. Tic. Ltd. Şti. hakkında dava açılmasında davacının hukuki yararı bulunmamaktadır.

b) Sıra cetveline itiraz davasında taraf olmayan; bir başka söyleyişle sıra cetveline itiraz etmeyen ve kendi sırasına itiraz edilmeyen alacaklı hakkında hüküm kurulamaz. Sıra cetvelinde kendisine pay verilmeyen davalı ...İnş. Malz. Demir Çelik San. Tic. Ltd. Şti.’nin garameye dâhil edilmesi suretiyle lehine hüküm oluşturulması bu nedenle doğru olmadığı gibi; dava dışı tutulan, bir diğer ifade ile sıra cetveli kendisi bakımından kesinleşen ... Vergi Dairesi’nin hukuki durumunu (lehte ya da aleyhte) değiştirecek şekilde hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte gösterilen nedenle davalı ... vekilinin tüm, davacı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4344, Karar No: 2015/3709, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4344 E.  ,  2015/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlunun işçisi iken 25.05.2009 tarihinde açtığı dava sonunda tazminata hak kazandığını, 17.01.2011 tarihinde başlatılan icra takibi kesinleştikten sonra borçlunun 16 adet dikiş makinesi üzerine 26.05.2011 tarihinde haciz konulduğunu, başkaca alacaklıların da haciz koyması üzerine toplam 40 makinenin satıldığını, sıra cetveli düzenlenmek üzere 34.481,85 TL gönderildiğini, müvekkiline 13.792,74 TL ayrılması gerekirken, 3.840,00 TL ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayetçiye ayrılması gereken payın 13.792,74 TL olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayetçiye ödenmesi gereken meblağın 13.792,74 TL olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelindeki miktarın 13.792,74 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için İcra Müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m. 17/1) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi ve eda hükmü kurulmaması gerekir.

Somut olayda, şikayetçinin alacağının işçi alacağına ilişkin ilama dayalı olduğu, davanın 25.05.2009 tarihinde açıldığı, borçlunun 16 adet dikiş makinesine 26.05.2011 tarihinde haciz koydurduğu, 40 adet makinenin satılması sonrasında gelen 34.481,85 TL'den taraflarına ayrılması gereken payın 13.792,74 TL olması gerekirken 3.840,00 TL ayrıldığını ileri sürerek, şikayetçiye ayrılması gereken payın 13.792,74 TL olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece, sıra cetvelindeki miktarın 13.792,74 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan ilkeler doğrultusunda sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda anılan ilkeler doğrultusunda sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayet olunan SGK yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1981, Karar No: 2017/3304, Tarih: 06.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/1981 E.  ,  2017/3304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 06.04.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının reddine dair Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2015 tarihli ve 2015/509 esas, 2015/548 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19.04.2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler :

1- Şüpheli hakkında, 09.12.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2015 tarihli ve 2015/509 esas, 2015/548 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle, “kamu davasının reddine” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi :

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın bir kere tebligata uymamasının 191/4-a maddesi uyarınca ısrar sayılmayacağı ve bu nedenle "sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından davanın reddine karar vermek gerektiği" gerekçesi ile davanın reddi kararı verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı,

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddi kararı verilemeyeceği, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde davanın reddi kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2015 tarihli ve 2015/509 esas, 2015/548 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi :

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “davanın reddine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, sanık lehine olarak verilmiş olan bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/11/2015 tarihli ve 2015/509 esas, 2015/548 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası ile 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/312, Karar No: 2014/10361, Tarih: 12.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/312 E.  ,  2014/10361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ... ..., ..., ... ... ve ...'a mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. İlgililere mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ..., ... ve ...'ya mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğinin aynı adrese yapıldığı ve bu adreste aynı kişiler tarafından tebliğ alındığı anlaşılmıştır. Bu kişilerin tamamının aynı adreste birlikte oturmaları hayatın olağan akışına uygun bulunmadığından tebligatların gerçekçi olmadığı izlenimi uyanmaktadır. Adı geçenlerin aynı çatı altında oturup oturmadıklarının, oturmuyorlarsa tebliğe elverişli mernis adresleri araştırılıp buna ilişkin bilgi ve belgeler dosyaya konulduktan sonra, adı geçen davalılara tebligatların mernis adreslerine yapılmış olduğunun anlaşılması halinde işlemsiz olarak, mernis adresleri olmadığının anlaşılması halinde ise mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

3-Davalılar ... ve ...'a mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçeleri Tebligat Yasası 35. maddeye göre yapılmış ise de, ilgililere öncesinde usulüne uygun yapılmış tebligat bulunmadığı için yapılan tebligatlar geçerli değildir . Adı geçen davalıların mernis adresleri tespit edilip, buna ilişkin belgeler dosyaya konulduktan sonra mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan kayısının 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7898, Karar No: 2013/7378, Tarih: 18.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7898 E.  ,  2013/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afyonkarahisar Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.3.2012