muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1290, Karar No: 2023/1201, Tarih: 02.05.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekilin özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı iddiasına dayanan maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 1086 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesi; ''I.Yargıtay kararlarına karşı tefhim veya tebliğden itibaren 15 gün içinde aşağıdaki sebeplerden dolayı karar düzeltilmesi istenebilir: 1 – (Değişik: 16/7/1981 - 2494/31 md.) Temyiz dilekçesi ve kanuni süresi içinde verilmiş olması şartiyle- karşı tarafın cevap dilekçesinde ileri sürülüp hükme etkisi olan itirazların kısmen veya tamamen cevapsız bırakılmış olması, 2 – Yargıtay kararında birbirine aykırı fıkralar bulunması, 3 – Yargıtay incelemesi sırasında hükmün esasını etkileyen belgelerde bir hile veya sahteliğin ortaya çıkması. 4 – Yargıtay kararının usul ve kanuna aykırı bulunması'' şeklindedir.

2. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ''İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi'' başlıklı 141 inci maddesi; ''(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır.

'' şeklindedir.

3. Değerlendirme

1. Davalı ... Hastane İşletmeciliği A.Ş. vekilinin karar düzeltme taleplerinin incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine göre, davalı şirkete bağlı Özel Medicana Hastanesi'ne 10.08.2010 tarihinde başvuran davacının 11.08.2010 tarihinde Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu'nun 21.07.2014 tarihli raporunda da belirtildiği üzere tibia alt ucunun parçalı intraartüküler kırığı için ameliyat edildiği ancak patella alt polünün parçalı kırığı içinse 14.08.2010 tarihinde ameliyat edildiği, iki ameliyat arasında neden zaman bulunduğu ve ikinci ameliyat için 3 gün beklenildiği konusunda dosyada mevcut raporlarda bir açıklama yer almadığı, bu nedenle bozma ilamında ''davacının davalı ... hastaneye başvurma tarihi ile ameliyatın gerçekleştiği tarih arasında geçen zamanın sebebinin, gerekli olup olmadığı hususunun irdelenmesi'' gerektiğinin belirtilmesinin yerinde olduğu, dosyada mevcut olan raporların taraf ve Yargıtay denetimine elverişli olmadığı ve davacının rapora itirazlarının karşılanmadığı görüldüğünden konusunda uzman, akademik kariyere sahip bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasının yerinde olduğu anlaşılmakla, davalının karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin katılma yoluyla karar düzeltme taleplerinin incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesine göre, davacı vekilince ilk kez temyiz aşamasında ileri sürülen müvekkilinin komplikasyonlar konusunda bilgilendirilmediği ve aydınlatılmış onam alınmadığı yönündeki itirazının, davacı tarafından yargılama aşamasında ileri sürülmeyen aydınlatılmış onam vakıasının mahkemece re'sen dikkate alınamayacağı, yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz ve karar düzeltme aşamasında da ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle reddi gerektiği, ayrıca dosyada mevcut bulunan 10.08.2010 tarihli ''Ameliyatlar ve Girişimsel İşlemler İçin Hastanın Bilgilendirilmiş Onam Belgesi'nin davacı ... tarafından imzalandığı ve belgeye el yazısı ile '' Kırığımın parçalı olup, ileride kaynamama olasılığı olduğu ve başka ameliyatlar gerektirebileceği anlatıldı'' şeklinde yazıldığı anlaşılmakla; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3. 13.09.2022 tarihli duruşmaya davacı vekili Avukat ... ile davalı ... Hastane İşletmeciliği A.Ş. vekili Avukat Melisa Aykanat'ın geldiği, Dairenin 13.09.2022 tarihli ve 2022/3869 E., 2022/6432 K. sayılı iamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının davacı lehine bozulduğu ancak maddi hata sonucu duruşma vekalet ücretinin davalı ... Hastanesinden alınıp davalıya verilmesine karar verildiği anlaşılmakla, davacı vekilinin bu yöndeki talebinin kabulü ile bozma ilamının sonuç bölümünde yer alan vekalet ücretine ilişkin kısmın düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalının karar düzeltme talebinin REDDİNE,

2. Davacının sair karar düzeltme talebibinin REDDİNE,

3. Davacının duruşma vekalet ücretine yönelik karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin 13.09.2022 tarihli ve 2022/3869 E., 2022/6432 K. sayılı ilamında yer alan ''8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı ... Hastanesinden alınıp davalıya verilmesine,'' ibaresinin ''8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalı ... Hastane İşletmeciliği A.Ş.'den alınıp davacıya verilmesine'' şeklinde düzeltilmesine,

Peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyen davacıya iadesine,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine,

02.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1687, Karar No: 2021/1516, Tarih: 16.11.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1687 E.  ,  2021/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı .... yönünden davanın kabulüne, davalı.... Çikolata ve Gıda San. A.Ş. yönünden davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Antalya 10. İcra Müdürlüğü’nün 2011/11422 E. sayılı takip dosyasından tanzim edilen 10.01.2012 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alan davalı ....... alacağının gerçek bir alacak olmadığını, bu şirketin yetkilisi ile borçlu şirket yetkilisinin aynı kişiler olduğunu, cetvelde 2. sırada yer alan davalı .... Çikolata A.Ş.’nin haczinin ise davacı haczinden sonraki tarihli olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı .... Çikolata A.Ş. yönünden yapılan şikayetin reddine, davalı ...Ş. bakımından ise muvazaanın varlığı kanaatine varılarak, davanın kabulü ile davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkarılmasına, çıkarılan bu alacaklıya ayrılan payın öncelikle davacıya ödenip kalan paranın davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Haciz yolu ile takiplerde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz davalarında sıra cetvelinin iptaline veya davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Bu ilkelere aykırı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Bu ilkelere aykırı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “cetvelinden davalı şirketin çıkartılmasına bu davalıya ayrılan payın öncelikle davacı tarafa ödenmesine artması halinde davalıya bırakılmasına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “cetvelinde davalıya ayrılan payın hüküm fıkrasının altıncı bendinde yazılı vekalet ücreti ile beşinci bendinde yazılı yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, artan kısım olması halinde davalıya bırakılmasına” ibarelerinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21893, Karar No: 2025/6233, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21893 E.  ,  2025/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/717 E., 2022/711 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/108 E., 2020/236 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38441, Karar No: 2015/2336, Tarih: 11.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38441 E.  ,  2015/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/168761

MAHKEMESİ : Eskipazar Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2010

NUMARASI : 2008/41 (E) ve 2010/46 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda kurulup 31.05.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 09.06.2010 tarihinde temyiz eden sanıklar müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık M.. Ş..' in ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Suç tarihinde yürürlükte olan yasal düzenlemelere göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b ve 116/1. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı gözetilerek; hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, öncelikle mahallinde keşif yapılmak suretiyle konusunda uzman bilirkişi ile küçükbaş hayvanların çalındığı ahırın yakınanın konutunun eklentisi olup olmadığı belirlenerek, konutun eklentisi olması halinde TCK'nın 142/1-b ve 116/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Dosya içeriğinden suçta kullanıldığı iddia edilen aracın zapt edildiğine dair herhangi bir tutanağın bulunmadığı, sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında Ç Oto Galerisinden 1988 model gri renkli Doğan marka aracı emaneten aldıklarını beyan ettikleri, tanık A.A 27.05.2009 tarihli oturumda alınan ifadesinde Ç Oto Galerinin sahibi olduğunu sanıklara herhangi bir araç satmadığı gibi araçları emanetende verilmediğini beyan ettiğinin

anlaşılması karşısında öncelikle suçta kullanılan aracın plakası ile fiilen kim tarafından kullanıldığı ve kim adına kayıtlı olduğu araştırılıp, kayıt malikinin dinlenmesinden sonra aracın sanıklara ait olması halinde aracın değeri tespit edilip, suça konu hayvanların değeri ile kıyaslanması sonucunda aracın müsaderesine karar verilip verilmeyeceğinin belirlenmesi gerekirken, aracın sahibi dahi belirlenmeden sahibine iadesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ş..'in ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.02.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun, hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ş..'in ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.02.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: Aşağıda sunduğum nedenlerle sayın çoğunluğun, hırsızlık suçunun nitelendirilmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.

Konumuzla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde; büyükbaş veya küçükbaş hayvanların barınak yerlerinden çalınmasını hırsızlık suçunun nitelikli hali olarak düzenlenmiştir.

Hayvanların barındığı "ahır" tabir edilen yerlerin, hayvanlara mahsus "barınak" yerlerinden olduğunda tartışma ve duraksama yoktur. Bu nedenle somut olayımızda, suça konu hayvanların ahırdan çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin, başka bir koşul aranmaksızın TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu ve yerel mahkemece de eylem bu şekilde nitelendirilerek hüküm kurulmuş olduğundan hırsızlık suçuna ilişkin bozma düşüncesinin yerinde olmadığını düşünmekteyim.

-3-

Sayın çoğunluğun gerekçesinde belirtilen; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin anılan madde kapsamında olmadığına ilişkin görüşün yasal bir dayanağı olmadığı gibi, kanuna ve hukuka uygun bir açıklamasınında olmadığı kanaatindeyim.

Konunun daha iyi anlaşılması için somut olayımızla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 142/2-g maddelerinin uygulanma koşullarını örnek üzerinden değerlendirecek olursak; hırsızlık suçunun, evin/konutun veya binanın eklentisinde/müştemilatında olan barınak niteliğindeki ahırdan gerçekleştirilmesi halinde, eylem, hem 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki, "(1) Hırsızlık suçunun; b) ...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında", hemde TCK'nın 142/2-g maddesindeki, "(2) Suçun; g) Barınak yerlerinde, ...büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesi suç tanımlarına uymaktadır. Başka bir ifadeyle sanığın eylemi, aynı anda her iki maddede öngörülen suçun unsurları birlikte gerçekleştirdiğinden her iki maddede tanımlana suçta oluşmaktadır. Bu durumda TCK'nın 142/2-g maddesi, 142/1-b maddesine göre (ceza süresinin fazla olması nedeniyle) daha nitelikli olduğu için, hemde daha özel düzenleme içerdiği için (ceza süreleri aynı olan fıkralardaki uygulamalar gibi) öncelikle uygulanması gerekmektedir. Bunun aksine, daha nitelikli olan maddeye göre değilde daha az ceza içeren maddeye göre uygulama yapılmasının mantıklı bir açıklaması olamayacağı gibi anılan TCK'nın 142. maddenin bir ve ikinci fıkralarının diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamayla da çelişki oluşturmaktadır.

Örneğin; devlet hastahanesinde sıra beklemekte olan bir kişinin üzerinden, para veya telefonunu çalan sanığın eylemi; TCK'nın 142/1-a, 142/1-b ve 142/2-b maddelerinde tanımlanan; "(1) Hırsızlık suçunun; a) Kime ait olursa olsun kamu kurum ve kuruluşlarında ... bulunan ...eşya hakkında", "(1) Hırsızlık suçunun; b)...bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında,", "(2) Suçun; b) Elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle..." işlenmesi suçlarını oluşturmaktadır. Bu durumda TCK'nın 142/2-b maddesindeki ceza süresi, aynı Yasa'nın 142/1. maddesinin (a) ve (b) bentlerindeki ceza sürelerine göre daha fazla olması nedeniyle sanık hakkında bu madde uyarınca, yani TCK'nın 142/2-b maddesi uygulanarak hüküm kurulması gerekmektedir. Yerleşik uygulamada bu şekildedir. 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin birinci ve ikinci maddelerinin diğer bentleriyle ilgili benzer durumlar içinde aynı yöntem izlenerek uygulanması gereken madde, fıkra ve bendi belirlenmektedir. Somut olayımızda bu yöntemin tersi bir uygulama biçimini benimsememizi gerektirecek bir hüküm ve zorunluluk yoktur.

Aslında sayın çoğunluğun görüşünde, eylemin neden TCK'nın 142/2-g kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkin tartışılabilecek nitelikte açık ve gerekçeli bir görüş dile getirilmeyip, sadece sonuç olarak uygulama biçimini dile getiren açıklamayla yetinildiği için, açıklanmayan gerekçeyi tartışma olanağı olmadığından bu konuda başka bir şey yazmaya gerek görülmemiştir.

-4-

Ancak bazı hukukçular, TCK'nın 142/2-g maddesinin metnine dayanarak ileri sürdükleri görüşlerinde; maddenin düzenleniş amacının, büyükbaş veya küçükbaş hayvanların toplumsal hayatın olağan akışı içerisinde, korunaksız bırakılan veya bırakılma zorunluğunda kalınan hayvanlara mahsus "barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde" bulunan hayvanlara ilişkin olduğunu bu nedenle, ahır veya ağılın konutun veya binanın eklentisi veya müştemilatı durumunda olması halinde, korunaksız bırakılma durumu söz konusu olmadığından eylemin, TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında değil, 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini dile getirmektedirler. Ancak anılan madde metnine göre; açıkta korunaksız bırakılan büyükbaş veya küçükbaş hayvanlara yönelik hırsızlık eylemlerinin TCK'nın 142/2-g maddesi kapsamında cezalandırılacağında kuşku ve duraksama bulunmamakla birlikte, madde metninde ifade edilen barınak yerlerinin (somut olayımızda olduğu gibi hayvanlara mahsus ağılın) korunaksız olması veya sayın çoğunluğun görüşünde ifade edildiği gibi, konut ve eklentisi ile irtibatının bulunmaması gerektiği biçiminde bir sonuca ulaşmak olanaklı değildir. Ayrıca böyle bir kabul, yukarıda kısaca arz ettiğim anılan maddenin diğer bentleriyle ilgili yerleşik uygulamaya aykırı olduğu gibi mantıksal çelişki de içermektedir.