muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/296, Tarih: 18.06.2020

Sanığa ait 343337 ID numaralı hesaptan yapılan aramalardan; 04.04.2015 tarihinden 14.02.2016 tarihine kadar İsmail Kılıç, Mehmet Baysal, Ali Akın, Ömür Borazan, ve ... ile karşılıklı cevapsız ve iptal edilen aramalar yapıldığı,

Sanık ...’e ait olduğu belirtilen 183342 ID numaralı ByLock kullanıcısına ait tespit ve değerlendirme tutanağından; ilgili hesabın kullanıcı adının ank260ara, şifresinin 599488657, adının ..., son online tarihinin 10.02.2015 saat 22.19.20 olduğu, söz konusu ID’ye bağlı istatistiklerden giriş sayısının 51, gönderilen maillerin 228, alınan maillerin 90, okunan maillerin 120, silinenlerin 31, alınan mesaj sayısının 30, gönderilenlerin 51, eklediği arkadaş sayısının 1 olduğu, suça konu ID numarasını kendi hesaplarına ekleyenlerden Mehmet Baysal ve Ömür Borazan ile Süleyman isimli açık kimlik bilgileri yer almayan şahsın “...”, İbrahim Zengin’in “Çeto Yeni”, Oktay Acu’nun “çtnby” İbrahim Ethem Kuriş’in “Tireli” şeklinde kaydettikleri, söz konusu ID numarasına bağlı kişi listesinde ..., Davut Şen, Ahmet Kütük, İbrahim Ethem Kuriş ile 8 adet ID numarasının bulunduğu, sanığın IOS ve PC üzerinden sisteme bağlandığı,

Tanık ... hakkında soruşturma bulunup bulunmadığına ilişkin Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2018 tarih ve 2016/7761 sayılı yazısından; tanık hakkındaki evrakın tefrik edilip İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararı ile gönderildiğinin ve evrakın ilgili Başsavcılığın 2016/79832 soruşturma sırasına kaydedildiğinin bildirildiği,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2018 tarihli ve 2018/1128 sayılı yazısından; tanık hakkında 2016/79823 sayılı soruşturma kaydına rastlanmadığının iletildiği,

Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.02.2018 tarihli ve 2016/74 sayılı yazısından; tanık hakkında tefrik kararı verilip evrakın 2016/146 sırasına kaydedildiği halen derdest olduğu, diğer sanıklar yönünden verilen mahkûmiyet kararlarının Yargıtayca bozulduğu, evrakın 2016/146 esasa kaydedildiği davanın derdest olduğu,

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25.12.2017 tarihli ve 2017/2251 sayılı yazısından; tank ... hakkında ellerinde herhangi bir soruşturma dosyasının bulunmadığı,

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.02.2018 tarihli yazı ekinden; sanığın Ceza İşleri Genel Müdürlüğü boyunca 25.07.2008-25.02.2011 tarihleri arasında yaptığı telefon görüşmelerine ait 129 sayfadan oluşan arayan-aranan bilgilerinden sanığın birden çok defa Erzincan Adliyesi ile görüştüğünün işaretlendiği, İliç Adliyesi’ne ilişkin herhangi bir belirlemeye yer verilmediği,

Kaçakçılık Suçlarıyla Mücadele Şube Müdürlüğünün 16.01.2018 tarihli raporundan; ellerindeki verilere göre Bank Asya nezdinde 31.12.2013 ve 24.12.2014 tarihleri arasında hesap açtıranlar arasında sanığın yer almadığı, ayrıntılı bilginin TMSF ve Asya Katılım A,Ş’den talep edilmesinin gerektiğinin bildirildiği,

Kaçakçılık Suçlarıyla Mücadele Şube Müdürlüğünün 16.01.2018 tarihli raporundan; ellerindeki verilere göre Bank Asya nezdinde 31.12.2013 ve 24.12.2014 tarihleri arasında hesap açtıranlar arasında sanığın yer almadığı, ayrıntılı bilginin TMSF ve Asya Katılım A,Ş’den talep edilmesinin gerektiğinin bildirildiği,

Maliye Bakanlığı Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 01.12.2017 tarihli mali analiz raporundan; sanığın, Asya Katılım Bankasında herhangi bir hesabının bulunmadığı,

Digitürk’ün 21.12.2017 tarihli yazısından; sanığın, üyeliğini 06.02.2009 tarihinde sonlandırdığı,

Anlaşılmaktadır.

FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne mensup oldukları iddiasıyla haklarında ayrı soruşturma yürütülen bazı kişilerin kendi dosyalarında alınan savunmaları, ilgileri nedeniyle sanık hakkındaki dosyaya da gönderildiği gibi kovuşturma aşamasında bu kişilerin bazılarının tanık sıfatıyla ifadelerinin de alındığı, bu kişilerden;

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında savcılıkta alınan ifadesinde; Bakanlıktan arkadaşı olan sanığın, o dönemde cemaate sempati ile yaklaştığını, 2011 yılında HSYK 1 . Daire Başkanı olduğu dönemde sanığın isminin cemaatin kontenjan listesinde olduğu gibi Bakanlık tarafından hazırlanan Yargıtaya üye seçileceklere ait listede de bulunduğunu, Ömür Borazan ve Salih Çelik’in de cemaatin Bakanlık kadrosundan seçilmesini istediği diğer isimler olduklarını, Yargıtay Üyesi seçilen cemaat mensupları arasında sanığın da bulunduğunu bildiğini, sanığın seçilmesini dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman’ın da istediğini,

Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla Mahkemede; sanığın Adalet Bakanlığında çalıştığı dönemdeki görüşmelerinden ve konuşmalarından cemaat sempatisi olduğunu düşündüğünü, 2010 yılında daha doğrusu 2010'a gelmeden önce 2005-2010 yılları arasında Kurul ile Bakanlık arasındaki çatışma sırasında ciddi manada bir bölünme yaşandığını, hatırladığı kadarıyla sanığın 2010 yılındaki HSYK seçimleri sırasında Ceza İşleri Genel Müdürü olduğunu, dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman’ın sanığı sevmesi, takdir etmesi, hemşehrisi olması ve Bakanlıktan adliyeye gönderilmesi nedeniyle kendisiyle aynı şeyleri yaşadığını düşündüğünü, bu nedenle sanığa ilgi gösterip sevdiğini, Yargıtay seçimleri gündeme geldiğinde müsteşar Ahmet Kahraman’ın sanığın Yargıtay Üyesi seçilmesini istediğini, diğer dosyalarda da anlattığı üzere cemaat mensuplarının seçilmesini istedikleri adayların bulunduğunu, sanığın isminin o adaylar arasında yer aldığını, Ahmet Kahraman’ın talimatıyla bütün arkadaşlarına duyuru yaparak kimlerin Yargıtay Üyesi seçilmesini istiyorlarsa bir çalışma yapmalarını, gündeme gelecek isimlerle ilgili birlikte değerlendirme yapacaklarını söylediklerini, bir grup arkadaşlarının o dönemin HSYK Genel Sekreteri Mehmet Kaya’nın evinde kendileriyle görüşmek istediklerini, yaptıkları çalışmadaki adayları kendilerine tanıtmak istediklerini, Ahmet Berberoğlu, Teoman Gökçe, Bülent Çiçekli, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, Ömer Köroğlu, Resul Yıldırım ve Ahmet Kaya’nın da orada olduklarını, ... ve ... ile birlikte Mehmet Kaya’nın evine gittiklerini, ... ve Muzaffer Bayram’ın yanı sıra Yargıtay’dan Aydın Boşgelmez’in, Muzaffer Özdemir ile ...’nin ve Önder Aytaç’ın da evde bulunduklarını, oradakilerin yaklaşık 350 kişinin ismini belirlediklerini, daha önceden Kurul ile Bakanlığın karşı karşıya gelmesi nedeniyle Yargıtaya seçileceklerin birlikte hareket etmelerinin öneminden bahsedildiğini, o dönem Yargıtayda Mahmut Acar’ın yönlendirdiği 160 kişilik bir grubun bulunduğunu, 35-40 kişinin de zaman zaman bu grupla hareket ettiğini, karşılarında da 40-45 civarında milliyetçi muhafazakar denen ekibin olduğunu, dengelerin sağlanması adına 190 kişilik blokla hareket etmeyecek üyelere ihtiyaç duyulduğu yönünde konuşmalar yapıldığını, belirlenen isimleri görmeden önce buna itiraz ettiklerini, kendilerinin, Bakanın ve Müsteşarın da belirlediği isimler olduğunu, HSYK’nın iki gruba ayrıldığını, yüksek yargıdan gelen 5 üyenin bir tarafta, Bakan ile Müsteşarın yer aldığı grubun ise diğer tarafta yer aldıklarını, diğer isimlerin de değerlendirilmesi gerektiğini söyleyip oradaki isimlere bakarak olabilir dedikleri isimleri değerlendirebileceklerini, daha sonra diğer arkadaşlarıyla buluşup konuşacaklarını, ancak orada ismi geçen 160 kişinin tamamanın kabul edilmesinin mümkün olmadığını belirttiklerini, ardından isimleri tek tek değerlendirmeye başladıklarını, 350 kişilik sayının 80 civarına düşürüldüğünü, bu isimler arasında sanık ..

...’in isminin de bulunduğunu, o dönemin Bakan ve Müsteşarının Yargıtay Üyeliğine Bakanlıkta ve Kurulda çalışanlardan mümkün olduğu kadar az kişinin seçilmesi yönünde tavır sergilediklerini, sanığın hem müsteşar Ahmet Kahraman’ın hem de cemaatın listesinde yer aldığını, Müsteşarın listede sanık ...’in ismini görünce “Olumlu, iyi olur

.” dediğini, sanığın seçiminde cemaatin listesinde yer almasının ve Müsteşar tarafından istenmesinin etkili olduğunu, kendilerinin de sanığın seçilmesine destek verdiklerini, sanığın o listede olmasa bile seçilecek nitelikte biri olduğunu, sanığın adaylığı için kimseden bir itiraz gelmediğini, sanığın cemaate sempatisinin olduğunu, cemaatle irtibatının bulunduğunu düşündüğünü, bu nedenle de cemaatin süreç içerisindeki yanlışlıklarını gördüğünde sanıkla konuştuğunu, karşılaştıkları sorunları anlattığını, eleştirilerini ilettiğini, Kurulda yaşananları anlattığını, konuşmalarından elde ettiği intibadan sanığın eleştirilerini iletebileceği kimsenin olmadığı, cemaat içinde bir etkisinin bulunmadığı, bu işlerle ilgisinin olmadığı yönündeki değerlendirmelerinin inandırıcı olduğu sonucuna vardığını, çünkü yapabileceği bir şey olsa sanığın o an yapacağını düşündüğünü, 2012, 2013, 2014 sürecinde Kurtoğlu, Balyoz ve Ergenekon davalarında, Yargıtayda yanlışlar yapıldığını anlattığını, sanığın bunların bir kısmına hak verdiğini, soru üzerine; yapılan duyuru sonucunda herkesin Yargıtay Üyesi seçilmesini istediği kişilerin isimlerini bildirdiğini, 8 kişi ile bu isimleri değerlendirdikten sonra dönemin Adalet Bakanı katılmaksızın 16 kişilik kurul üyeleri olarak hâkimevinde toplandıklarını, yaklaşık 250 kişilik aday listesine ait sicil bilgilerinin çıkartıldığını, liste üzerinde yeniden değerlendirme yaptıklarını, listenin 180 kişiye düştüğünü, bahsi geçen 8 kişinin çağrısı üzerine Bülent Çiçekli’nin evinde toplandıklarını, cemaat mensuplarının kendilerine az sayıda üye verildiğini, daha fazla kontenjan verilmemesi hâlinde seçime dahil olmayacaklarını söylediklerini, oradaki görüşme sonucunda sayının 160’a düşürüldüğünü, 16 kişi tekrar bir araya geldiklerinde 160 kişilik listeden birkaç kişinin isminin değiştiğini, listeye son şeklini verdikten sonra 12 kişiyi bulacak şekilde isimleri aralarında paylaşıp oy kullandıklarını, geriye kalanlar için herkesin serbest oy kullandığını, o tarihte dilekçe vererek aday olmak istemeyenlerin haricinde 5000 kişinin bulunduğunu, bu 5000 kişinin isminin karşısında kutucukların olduğunu, her üyenin bu isimlerin karşısındaki kutucuklara işaret koyduğunu, ardından birleştirmelerin yapıldığını, ilk turda üye seçileceklerin 2 katı kadar aday belirlenecek dendiğini, ilk turun aday seçimi değil listeyi daraltma seçimi olduğunu, sayının 320’ye düşürüldüğünü, ikinci turda 12’yi geçenlerin seçimi kazanmış sayıldığını, 12 kişilik isimleri aralarında paylaştıklarını ancak aralarında sadece bir kişinin isminin değiştiğini, sanığın sorusu üzerine; 2010 seçimleri öncesi YARSAV yetkilisi Murat Arslan ile Bakanlıkta bir görüşme yaptıklarını, o tarihte müsteşar yardımcısı olduğunu, Bakan ile başka bir iş için görüştüklerinden toplantı yapılan odaya ara ara girip çıktığını, toplantının müsteşarlık toplantı odasında veya Personel Genel Müdürlüğünün karşısındaki odada gerçekleştirildiğini, odada Engin ve Muzaffer’in bulunduğunu, konuşmalardan

paylaştıklarını ancak aralarında sadece bir kişinin isminin değiştiğini, sanığın sorusu üzerine; 2010 seçimleri öncesi YARSAV yetkilisi Murat Arslan ile Bakanlıkta bir görüşme yaptıklarını, o tarihte müsteşar yardımcısı olduğunu, Bakan ile başka bir iş için görüştüklerinden toplantı yapılan odaya ara ara girip çıktığını, toplantının müsteşarlık toplantı odasında veya Personel Genel Müdürlüğünün karşısındaki odada gerçekleştirildiğini, odada Engin ve Muzaffer’in bulunduğunu, konuşmalardan YARSAV'ın içerisinde cemaat mensuplarının olduğu, YARSAV üyesi 2500 kişinin blok olarak YARSAV listesine oy vermeyecekleri yolunda konuşmalar yapıldığını, o toplantıda sanık

... yoktu diye hatırladığını, odada kimlerin bulunduğunu net olarak hatırlayamadığını, YARSAV yetkilisini getiren hâkimin Muzaffer veya Engin olduğunu, ... ile bir arada buluduklarını, o dönemin HSK Genel Sekreterliğine getirilen Mehmet Kaya’nın ismini kimin ortaya attığını, sanığın Müsteşar ile Mehmet Kaya için görüşüp görüşmediğini bilmediğini ama bu ismin Kurulda gündeme geldiğini, Bülent Çiçekli, Ali Aydın ve Rasim Aytin’in sınıf arkadaşı olduklarını, bunlardan birinin söz konusu ismi ortaya attığını, hazırlık döneminde beraber oldukları için Mehmet Kaya’yı tanıdığını, çalışkan ve düzgün biri olarak bildiği için “Olabilir.” dediğini, Muzaffer Bayram’ın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü bünyesinde daire başkanı olarak atanması konusunda sanığın herhangi bir önerisinin olup olmadığını bilmediğini,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında şüpheli olarak Savcılıkta; sonradan HSK Genel Sekreteri olan Muzaffer Bayram’ın Adalet Bakanlığında Daire Başkanı olarak atanması yönünde genel müdür olarak kendisinin ve müsteşar yardımcısı olarak ...’un teklifi olmaksızın dönemin müsteşarı tarafından atandığını, kimlerin devreye girerek atamayı sağladığını bilmediğini, tahminince o tarihte Ceza İşlerinde görev yapan ... ile sanık ...’in girişimlerde bulunmuş olabileceklerini çünkü her iki ismin de cemaat mensubu olduğunu bildiğini, mensubiyetleri nedeniyle birbirlerini destekleyerek atamayı sağladıklarını düşündüğünü, 2010 yılında Anayasa Mahkemesinin HSK seçimlerinde tek oy kuralını iptal edince YARSAV’ın seçim hazırlıklarına listeyle başlamasından korktuklarını, bu aşamada Adalet Bakanlığındaki cemaat mensuplarının gelerek Bakanlık listesine kendilerinin de alınması durumunda başka grupların seçimi kazanmalarının önüne geçilebileceğini söylediklerini, bu kişilerin ..., sanık ..., Muzaffer Bayram ve Hüseyin Yıldırım olduğunu, ismi geçenlerin söz konusu teklifi dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman tarafından seçim işlerini idare etmek üzere ... ile birlikte görevlendirilmesi nedeniyle kendilerine yaptıklarını, bu teklifi Ahmet Kahraman’a götürdüklerini, Müsteşarın kurumsal bir iş birliğine sıcak bakmaması nedeniyle işin sürüncemede kaldığını, kendilerini ikna etmek için cemaatçilerden Galip, Muzaffer ve sanık ...’in YARSAV Başkan Yardımcısı Murat Arslan’ı getirerek görüşme ayarladıklarını, bu görüşme sırasında ...’un da hazır bulunduğunu, ... ile Hüseyin Yıldırım’ın orada olup olmadığını hatırlayamadığını, sanıkla diğerlerinin Murat Arslan’ı arkadaşları olarak tanıtıp YARSAV’ı gözlerinde büyütmemeleri gerektiğini, YARSAV içerisindeki en etkili grubun kendileri olduğunu söylediklerini, müsteşar Ahmet Kahraman’ın kurumsal bir ortaklığa karşı çıkmaya devam ettiğini ancak cemaatin de kabul edeceği adayları bulmaya çalışmalarını istediğini, İstanbul’dan hem cemaate mensup hem kendilerine yakın hem de başka gruplarla da görüşüyor olması nedeniyle Resul Yıldırım’ı aday göstermek istediklerini, ilk başta ..., Muzaffer Bayram, Mehmet Kaya, Dursun Murat Cevher ve sanık ...’in bu isme karşı çıktığını, kendisinin Resul Yıldırım üzerinde ısrar etmesi üzerine idari yargı adaylarının belirlenmiş olduğunu,

Tanık sıfatıyla Savcılıkta; 2010 HSK seçimlerinden sonra cemaatin genel sekreter olarak dönemin Yargıtay Savcısı Mehmet Kaya’yı ön plana çıkardığını, Müsteşar Ahmet Kahraman’ın yakın hemşehrilerinin devreye girdiklerini, sanık ..., ... ve Ömür Borazan’ın Müsteşarın nezdinde kulis yaptıklarını, tanıdığı veya seçimler nedeniyle kendi ifadelerine göre Yargıtayda FETÖ mensubu olduğunu öğrendiği üyeler arasında sanık ...’in de bulunduğunu, ayrıca 2012 yılına kadar yaptığı gözlemlere göre bu yapı içerisinde önde ve aktif olduğunu düşündüğü Yargıtay Üyelerinden birinin de sanık ... olduğunu,

Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla Mahkemede; bu yapıya ilişkin 2013’te görevden ayrılmadan önce yaptığı çalışmalarda ismi geçen kişiler ile Yargıtay ve Danıştay Üyesi seçilenlere ilişkin kendi yaptığı çalışmadan soruşturma aşamasında bahsettiğini, sanığın isminin de o çalışmalarda geçtiğini, 1996-2010 yılları arasında Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimi, daire başkanı, genel müdür yardımcılığı ve genel müdür olarak görev yaptığını, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gelmesinden sonra tanıdığı sanığın bir süre sonra Sincan Adliyesine gittiğini, 2008 yılında tekrar Adalet Bakanlığına Ceza İşleri Genel Müdür Yardımcısı olarak döndüğünü, kendisiyle çok yakın bir tanışıklığının olmadığını, sanığın Bakanlıkta cemaat mensubiyetiyle bilinen belli başlı şahıslardan biri olarak tanındığını, bunu çok söylememesine rağmen bilinen isimlerden biri olduğunu, kendisini gizleyen bir yapısının bulunmadığını, muhafazakar kimliğini açıklayan, örgütle ilgili iddianamelerde geçtiği gibi kendini gizleme gibi hareketleri bulunmayan, cemaat mensubiyeti ile bilinen belli başlı isimlerden olduğunu, sanığın mensubiyetini işine yansıtmasıyla ilgili somut bir bilgisinin olmadığını, Yargıtaydaki başkanlık ve YSK seçimlerinde organize hareket etmek suretiyle sonuçları etkilemeye çalışanlarla ilgili başlattığı çalışmalarda sanığın adının cemaat mensuplarıyla hareket edenler arasında gösterildiğini, görevden ayrılması nedeniyle yasal çalışmalarını henüz tamamlayamadığı için bilgi notu şeklindeki listelerle beraber Yargıtay Üyelerinin listesini de ilgili makamlara ilettiğini, sanığın isminin de bu listede yer aldığını, soru üzerine; sanığın Yargıtay Üyeliği seçimleri sırasında cemaatin listesinde yer almasından daha doğal bir şeyin olamayacağını, sanığın cemaatçilerin arkadaşı olduğunu bildiklerini, ancak ilk yaptıkları görüşmede sanığın seçilmesinin istenip istenmediğini hatırlayamadığını, sanık Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürü olduğu için ilk etapta seçilmesini istememiş olabileceklerini, sadece cemaat mensupları değil Bakanlıkta üst görevlerde bulunan pek çok arkadaşlarının seçildiğini, sanığın o zamanki müsteşar Ahmet Kahraman’ın seçilsin diye getirdiği isimlerden biri olduğunu, cemaatten sanığın üye seçilmesi için bir talebin kendisine geldiğini hatırlamadığını, sanığın Bakanlıktan gelen listenin içerisinde olduğunu hatırladığını, soru üzerine; 2010 yılı HSK seçimlerinde cemaatin kurumsal bir yapı olarak bu işin içinde olmak istediklerini, katkı sunacaklarını söylediklerini, bu çerçevede 5-6 kişi ile görüştüklerini, onlardan biri olarak sanık ...’i hatırladığını, bu kişilerin cemaat adına kendileriyle görüştüklerini, aralarında ..., Muzaffer Bayram, Yüksel Hız, ..., ... ve sanık ..

...’i hatırladığını, bu kişilerin cemaat adına kendileriyle görüştüklerini, aralarında ..., Muzaffer Bayram, Yüksel Hız, ..., ... ve sanık ...’in bulunduğunu, ancak sanıkla hangi konuyu konuştuklarını tam olarak hatırlayamadığını, YARSAV’ın yönetimindeki Murat Arslan isimli şahsın Bakanlığa getirilmesiyle ilgili ilk ifadesinde sanığın ismini de saydığını, ancak Murat Arslan’ın Ankara Adliyesindeki duruşmasına katıldığında sanık ...’i söylemediğini, ancak seçimlere yönelik görüştüğü 5-6 kişiden birisinin sanık ... olduğunu, birkaç defa görüşmüş olabileceklerini, genel olarak bu görüşmelerin bir yönüyle cemaat diye bilenen yapıyla ittifak, bir yönüyle de seçimlerin nasıl kazanılacağına yönelik olduğunu, seçim kaybedilirse ne gibi problemler olacağının konuşulduğunu, bu anlamda görüşmelerinin tamamının cemaatle ilgisinin bulunmadığını, bir taraftan cemaatle yapılacak ittifak bir yandan da sonuca odaklı olarak neler yapılması gerektiği noktasında Bakanlığın organize ettiği toplantıların birçoğunda sanığın da bulunmuş olabileceğini, sanığın hangi toplantılarda bulunduğunu tek tek hatırlayamadığını, Resul Yıldırım’ın adaylığıyla ilgili olarak görüştüğü kişiler arasında olup olmadığını net olarak hatırlayamadığını ancak yapılan görüşmeler sırasında sanığın da bulunduğunu fakat hangi görüşmede olduğunu, net olarak hatırlayamadığını, Resul Yıldırım’ın adaylığına karşı çıkanlar arasında sanığın yer alıp almadığını hatırlayamadığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturmada şüpheli sıfatıyla Savcılıkta; Cihaner olayı ile ilgili olarak cemaatçi olduğunu bildiği özel yetkili savcı Osman Şanal’ın Cihaner aleyhine tanıklık yapmasını istediğini, Osman Şanal’ı araştırmak için zaman isteyip Ankara’ya gittiğini, Aydın Eser ile görüştüğünü, Osman Şanal’ın cemaat mensubu olduğunu, sadece ona değil Erzurum’daki tüm özel yetkili savcılara güvenebileceğini söylediğini, o dönem Ceza İşleri Genel Müdür Yardımcısı olan ve cemaat mensubu olduğunu bildiği sanık ... ve Genel Müdür ... ile görüştüğünü, bunlara ayrı ayrı Osman Şanal’ı ve tanıklık meselesini sorduğunda istenilen tanıklığı yapmasını söylediklerini, sanığın daha sonra da kendisini adliye telefonundan arayarak “Osman Şanal senden ne istiyorsa yap.” dediğini, bunun üzerine kendisinin İliç savcısı olduğunu, Cihaner’in etrafındaki cemaatçi savcıların tanıklık yapmasının daha iyi olacağını söylediğinde sanığın “Sen Cihaner’e daha yakınsın. Senin tanıklığın daha güvenilir olur.” dediğini,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak Mahkemede; sanık ...’i Erzincan’daki İlhan Cihaner olayları nedeniyle tanıdığını, o tarihte Erzincan Cumhuiyet savcısı olarak görev yaptığını, o dönem cemaatin çeşitli kollarından ve yargı mensubu olan olmayan üyelerinden tanıklık yapması hususunda çok ciddi baskılara maruz kaldığını, Ergenekon davasında ifade vermesi için yargının önde gelenleriyle özel yetkili savcıların kendisine baskı yaptıklarını, bunlardan birinin de kendisini arayıp Ankara’ya çağıran sanık ... olduğunu, sanıkla birkaç defa telefonda görüştüklerini, bu konularda tanıklık yapmasını istediğini, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürü iken sonradan Danıştay Üyesi seçilen ... ve sanık ... ile görüştüğünü, kendisine defaatle Erzincan Ergenekon ve genel olarak Ergenekon davalarında tanıklık yapması konusunda telkinde bulunduklarını, o sırada hakkında açılmış olan soruşturmalardan dolayı aklandığını, soruşturmayı yapan Ekrem Dinçer isimli Başsavcısının Alevi kökenli olduğunu ve kendisinin iyiliğini istemediğini söylediklerini, kendisini gaza getirdiklerini, sonradan onun da cemaat mensubu olduğunu öğrendiğini, tam olarak istedikleri ifadeleri vermediğini, aralarında asker kişilerin de bulunduğu pek çok kişi hakkında ifade vermesini isteyenlerin sanıktan ziyade özel yetkili savcılar olduğunu, istedikleri gibi ifade vermediği ve karşı çıktığı için sonradan Başmüfettiş olan Ekrem Dinç’in kendisi hakkında iki defa meslekten çıkarma ve üç defa yer değiştirme cezası istediğini, bu dönemde sanığın sürekli kendisine telefon açıp tanıklık yapması hususunda telkinde bulunduğunu, Ankara’ya gittiğinde bir veya iki defa sanıkla görüştüğünü, aralarındaki aracının cemaatçi olduğunu bildiği o dönemin Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü Daire Başkanı Yılmaz Erdem isimli hâkim olduğunu, soru üzerine; Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı olan İlhan Cihaner ile çok yakın olması nedeniyle cemaatin kendisini seçtiğini, 3. Ordu Komtanlığında çok sayıda tanıdığının bulunduğunu, İlhan Cihaner’in o dönemde birden çok cemaatle ilgili soruşturma yürüttüğünü, bunu kendisinin bildiğini, sanık ve diğerlerinin birçok ismi soruşturmaya katmak istediklerini, isimler verdiklerini, cemaatin 2009 yılında 3