muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16450, Karar No: 2021/8470, Tarih: 09.11.2021

Davalı ... vekili; müvekkilinin aracın işleteni olmadığını, diğer davalı ...'ye noterden vekaletname verilmek suretiyle aracın fiili tasarruf yetkisinin...'ye terk edildiğini, buna ilişkin vekaletin dosyaya sunulduğunu belirterek müvekkilinin işleten sıfatı olmadığından bahisle davanın müvekkili bakımından husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, her ne kadar davalı... Bolluk vekili davaya karışan aracın kaza tarihinde müvekkiline ait olmadığını diğer davalı sürücü ...’ya noter evrakıyla tasarruf haklarının bırakıldığını, sadece satışının yapılmadığını, bu nedenle sorumluluğunun bulunmadığını, husumet itirazının bulunduğunu ileri sürse de söz konusu Bingöl 1. Noterliğince tanzim edilen, 18/04/2014 tarihli, 03269 yevmiye numaralı vekaletname tasarruf haklarını devretse de davacı...'ın malikliğini değiştirmediği, vekil tayin etmenin asilin hak ve yükümlülüklerine halel getirmeyeceği, soruşturma dosyasında olayın sıcaklığıyla beyanı alınan sürücü ...’nın arabanın kendisine ait olmadığını beyan edişi, Karayolları Trafik Kanunu kapsamında işleten ve sürücü arasındaki sorumluluk ilişkisinin müteselsil sorumluluğa bağlandığı, 6098 sayılı TBK 60 vd. maddelerindeki amir hükümlerine göre müteselsil sorumluluk halinde sorumluların kendi aralarındaki anlaşmaların sadece iç ilişkide geçerli olacağı, dışa karşı ileri sürülemeyeceği anlaşılmakla davalı... Bolluk vekilinin bu yöndeki itirazlarına itibar edilmediğini, dosya kapsamında alınan kusur ve hesap raporunun denetime elverişli olduğunu belirterek maddi tazminat yönünden davanın kabulüne, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı... Bolluk vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 10.326,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 09/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5195, Karar No: 2013/1187, Tarih: 23.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/5195 E.  ,  2013/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Avukat İnanç ...ile davacı vekili Avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmanın 53 parsel üzerine yapacağı... adlı projede 160 numaralı bağımsız bölümü tapudan 06.07.2004 tarihinde satın aldığını, faturasının da 28.02.2005 tarihinde düzenlendiğini, davalının taşınmazı satarken tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanacağı açık havuz yapma taahhüdünde bulunduğunu, satış ofisindeki maketlerde de açık havuzun göründüğünü ayrıca aynı yerde bağımsız bölüm satın alan dava dışı ...ile davalı arasında yapılan sözleşmede “tüm bağımsız bölüm sahiplerinin kullanabilecdği açık havuz 30.05.2004 tarihine kadar Maya tarafından yaptırılacaktır. Her ne sebeple olursa olsun Maya havuzu yapmaz veya yapamaz ise alıcıya 25.000.USD ödemeyi kabul eder” şeklinde düzenleme yapıldığını, davalının açık havuzu sitenin bulunduğu parsele değil, kendisine ait bitişik 20 parsele yaptığını, üstelik inşaat ve kullanma izninin bulunmadığını yine satış kitapçığında 40.000.m2 alan üzerinde inşaat yapılacağı belirtilmiş ise de, tapuda alanın 36.440.m2 çıktığını ve bunlardan dolayı bağımsız bölümün değer kaybına uğradığını ileri sürerek değer kaybının testiti

2012/5195-2013/1187

ile şimdilik 1.000.00.TL' nın, yargılama sırasında verilen ıslah dilekçesi ile 66.034.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu' nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388. ve 389. maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 388. maddesinin son fıkrası ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Aynı hüküm 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde yer almıştır.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçe de, dava dilekçesi ve cevap dilekçesinin, dava dışı Muammer Ekim tarafından daha önceden açılan dava esas alınarak yanlış özetlenmesi, delillerin değerlendirilmesi bölümünde de yine ağırlıklı olarak dava dışı Muammer Ekim ile ilgili sözleşme esas alınarak karar verilmesi nedeniyle 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2012/5195-2013/1187

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 965,80 TL peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24211, Karar No: 2011/7527, Tarih: 31.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/24211 E.  ,  2011/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanık Mustafa DERE'nin beraatine, sanık ...'nin mahkumiyetine

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Üst C. Savcısının 14.3.2006 gününde açıklanan hükme karşı 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra 17.04.2006 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 31.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10171, Karar No: 2012/27504, Tarih: 28.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/10171 E.  ,  2012/27504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi sonucunda müştekinin yüzünde sabit iz oluşması karşısında, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre; neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanmaların kişinin üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmasının kabul edilemeyeceği,ayrıca sanığın eylemini kalemle gerçekleştirmesi sebebiyle TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra cezanın 87/1-son maddesine göre 5 yıl olarak belirlenmesi gerekirken sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanık ...'nin 23/12/2012 tarihinde verdiği süre tutum dilekçesinde kararı sanık sıfatıyla temyiz ettiği anlaşıldığından tebliğnamenin 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2)Adli Tıp Kurumu Malatya Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 04/04/2008 tarihinde düzenlenen raporla yüzdeki yaralanmanın sabit iz niteliğinde olduğu belirtilip rapor içeriği yeterli olduğundan tebliğnamenin 2 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/06/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4735, Karar No: 2009/6964, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4735 E.  ,  2009/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalılar ... ve ... İnş. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat .... Davalı ... İnş. A.Ş. vekili ile diğer davalı şirket temsilcisi gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, temlik sözleşmesine dayanılarak 491.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... ile davalı ... İnş. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalı ... İnş. A.Ş. 08.10.2007 tarihli protokol ve temliknameler ile davalı ... İnş. Taah. Emlak Petrol Ürün. Dan. San. Tic. Ltd. Şti.’nin davacıya olan malzeme bedeli borcunu kabul etmiş ve ödemeyi taahhüt etmiş olduğundan hakkında verilen tahsil kararında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... İnş. A.Ş.’nin temyiz itirazlarının reddiyle hakkında verilen kararın onanması uygun görülmüştür.

2-Davalı ...’nin temyizine gelince; mahkemece davacıya ait temliknamelerin davalı ...’ye intikal ettiği 02.11.2007 tarihinden sonra düzenlenen 19.11.2007 tarihli 12 nolu hakediş bedelinin (384.836,62 TL) ve 16.01.2008 tarihli 13 nolu hakediş bedelinin (703.941,43 TL) temlik borçlusu ... İnş. A.Ş.’ye ödendiğinden bahisle dava kabul edilmiştir. Davalı ... temlik tarihinden sonra temlik borçlusu yüklenici ... İnş. A.Ş.’ye bir ödeme yapmadığını, temlik tarihinden sonra düzenlenen hakedişlerden işçi alacaklarına ilişkin kısım ayrılarak kalanın temlik-haciz sıra cetveline göre alacaklılarına ödendiğini savunmuştur. Mahkemece temlik tarihinden sonra yapılan ödemelerle ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, alacağı temlik eden yüklenici şirket adına düzenlenen hakedişler temlik eden şirkete yapılmış ödeme gibi kabul edilerek dava sonuçlandırılmıştır. Mahkemece yapılacak işlem; temlik eden yüklenici ... İnş. A.Ş. ile Belediye arasındaki sözleşmeler feshedildiğinden fesih kesin hesabını Belediyeden getirtmek, alınacak raporla Belediyenin fesih kesin hesabından dolayı yüklenici şirkete borçlu olup olmadığını belirlemek, temlik tarihinden fesih tarihine kadar her iki etap işten dolayı ne miktar hakediş düzenlendiğini, bu hakediş bedellerinin kime ödendiğini, temlik/haciz sıra cetveline göre davacıya ödenmesi gerekirken başkalarına yapılmış ödeme bulunup bulunmadığını araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı ... İnş. A.Ş.’nin temyiz itirazlarının reddiyle, hakkında verilen kararın ONANMASINA, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekillik ücretinin davalı ... İnş. A.Ş’den alınıp davacıya, 625,00 TL vekâlet ücretinin de davacıdan alınıp davalı ...’ye verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 19.892,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İnş. A.Ş.’den alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...’ye geri verilmesine, 21.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1007, Karar No: 2013/1624, Tarih: 18.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1007 E.  ,  2013/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tesbiti ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin .... İli, ... Mah. 636 ada ... parsel sayılı taşınmazını arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı kooperatife verdiğini, karşılığında 180 metrekare daire verilmesinin kararlaştırıldığını, ayrıca kooperatife 1480 no'lu üye yapıldığını, tahsis edilen dairenin ise davalı ... tarafından kullanıldığını, davalı ...'in müvekkili aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil isteminin reddine karar verilmiş olmasına karşın daireyi boşaltmadığını, ileri sürerek, davalı ... adına olan kooperatif hissesinin müvekkili adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde hisse bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacının üyeliğini ve tahsis edilen daireyi diğer davalı ...'e devrettiğini, daireyi ...'in kullandığını, devredilen üyelikle ilgili bir iptal kararının bulunmadığını ve kooperatife husumet yöneltilemeeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin bedelini ödeyerek daireyi aldığını, devir tarihinden bu yana ... yıl geçtiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, 1480 no'lu üyeliğin yönetim kurulu kararı ile müvekkiline devredildiğini, davacının bu dairede bir hakkının bulunmadığını ve sözleşmedeki parmak izinin inkarının da iyiniyetle bağdaşmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ...'in üyeliğinin davacının parmak bastığı devir sözleşmesine dayandığı, devir sözleşmesinin sözleşme tarihinde yürürlükte olan HUMK'nın 297. Maddesine göre geçerli olmadığı, bu sözleşmeye dayalı olarak 1480 no'lu kooperatif üyeliğininde davalıya geçtiğinin hukuken kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 1480 no'lu üyeliğin davalı ... adına olan kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, hukukî niteliği itibariyle davacının kooperatif üyesi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Davacı taraf, geçerli bir üyelik devir sözleşmesi bulunmadığını ileri sürmüş, devir sözleşmesinin, tanzim tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nun 297. maddesindeki usule uygun düzenlenmediği ve geçersiz olduğu Mahkeme'nin 2008/293 Esas sayılı

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, hukukî niteliği itibariyle davacının kooperatif üyesi olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur.

Davacı taraf, geçerli bir üyelik devir sözleşmesi bulunmadığını ileri sürmüş, devir sözleşmesinin, tanzim tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nun 297. maddesindeki usule uygun düzenlenmediği ve geçersiz olduğu Mahkeme'nin 2008/293 Esas sayılı

dosyasında yapılan yargılama sonucunda sabit olmuştur. Ancak, somut uyuşmazlıkta salt devir sözleşmenin geçersizliğine dayalı olarak sonuca gidilmesi doğru değildir. Bu durumda, kooperatifin tüm kayıt ve defterleri, varsa banka hesapları, genel kurul tutanakları, hazirun cetveli ve tüm belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak, uyuşmazlık konusu üyelikle bağlantılı olarak, kimin genel kurullara çağrıldığı, hazirun cetvellerinde kimin gösterildiği, toplantılara kimin katıldığı, mali yükümlülüklere kimin katlandığı, varsa aidat ödemelerin kim tarafından hangi tarihlerde yapıldığı, 1480 no'lu üyelik kayıtları ve dayanaklarının ne olduğu, bu üyeliğe bağlı bağımsız bölümün elektrik, su, telefon abonelik bilgileri de getirtilip hangi tarihten itibaren davalı ...'in fiili kullanımında olduğu, davacının bağımsız bölümün fiilen davalı tarafından kullanılmasına bir itirazının olup olmadığı, itirazı olmamışsa nedenleri üzerinde durulmalı, belirtilen hususlarda kooperatif uygulamaları konusunda uzman bir bilirkişiden açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli bir rapor alınıp, 2008/293 Esas sayılı dosya kapsamı da birlikte değerlendirilip, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2151, Karar No: 2015/7411, Tarih: 02.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2151 E.  ,  2015/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/07/2014

NUMARASI : 2014/338-2014/682

Davacı vekili tarafından, 12.03.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının murisi (eşi) A.. M... B...'ın 06.09.2013 tarihinde öldüğünü, mirasçıların bir kısmının mirası reddettiklerini belirterek mirasçıların ve bunlara ait payların durumunu gösterecek şekilde mirasçılık belgesi verilmesini istemiştir.

Mahkemece, murisin mirası reddetmeyen mirasçıları ile mirası reddeden mirasçılarının alt soyları mirasçı gösterilmek suretiyle miras payları belirlenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili, mirası reddedenlerin miras paylarının diğer paydaşlara yansıtılmadığı, mirasçılar ve miras paylarının yanlış belirlendiğini ileri sürerek temyiz etmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesi hususu TMK'nın 598. maddesinde düzenlenmiştir. Mirasçılık belgesi, aksi ispat edilinceye kadar, adına düzenlenmiş bulunan kişi ve kişilerin mirasçılığı lehine bir karine oluşturur. Bu belge; murisle mirasçıları arasındaki ırs (soy) ilişkisini göstermesi yanında mirasın (terekenin) mirasçılara intikalini de sağlayıcı bir işleve sahiptir. Bu nedenlerle; mirası reddeden (TMK m. 605/1) mirasçı veya mirasçılar varsa düzenlenecek mirasçılık belgesinde, mirasçılık sıfatına sahip olan kişi veya kişiler ile miras paylarının gösterilmesi ve mirası ret durumuna işaret edilmekle yetinilmemesi; mirası ret nedeniyle mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının) gösterilmesi gerekir.

Yasal mirasçılar Ş.. D.., E.. M.., H..S..., H.... S..., Z.. B.., T.. S.., A.. Ş.., M.. T.. mirası reddettiğine göre TMK'nın 611/1. maddesindeki ''Yasal mirasçılardan biri mirası reddederse onun payı, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi, hak sahiplerine geçer.'' hükmü uyarınca; mirası reddedenlerin miras paylarının diğer mirasçılara intikal şeklinin kararda gösterilmesi gerekir. Mahkemece, talep, nüfus kayıtları ve adı geçen mirasçıların mirası reddettiklerine dair kararlar değerlendirilerek, mirası reddeden mirasçıların paylarının kime kalacağı hususunun açıkça gösterilmek suretiyle mirasçılık belgesinin düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, Ş... D..., E. M.., H..S..., H.. S.., Z.. B.., T... S..., A.. Ş.. ve M..T...'ın mirası reddetmeleri nedeniyle mirasçılık sıfatlarını kaybettiklerinden mirasçılık belgesinde adı geçenlerin mirası reddettiklerine işaret edilmeli ve paylarının kime veya kimlere kalacağı gösterilmelidir.

Somut olayda, Ş... D..., E. M.., H..S..., H.. S.., Z.. B.., T... S..., A.. Ş.. ve M..T...'ın mirası reddetmeleri nedeniyle mirasçılık sıfatlarını kaybettiklerinden mirasçılık belgesinde adı geçenlerin mirası reddettiklerine işaret edilmeli ve paylarının kime veya kimlere kalacağı gösterilmelidir.

Mahkemece, belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.