muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13641, Karar No: 2015/18002, Tarih: 27.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13641 E.  ,  2015/18002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/335955

MAHKEMESİ : Kınık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2012/169 (E) ve 2013/109 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 17.09.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 11.09.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20818, Karar No: 2024/917, Tarih: 24.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/20818 E.  ,  2024/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/545 E., 2016/436 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediği ile sair nedenlerde dikkate alınarak kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ruhsatsız olarak işlettiği güzellik salonunda, fuhşa aracılık ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediği ile sair nedenlerde dikkate alınarak kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ruhsatsız olarak işlettiği güzellik salonunda, fuhşa aracılık ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, ihbar üzerine sanığa ait güzellik salonuna kolluk görevlisinin müşteri olarak gönderildiği, mağdur ile bir kolluk görevlisinin masaj için odaya geçtikleri, odada mağdur ile para karşılığında masaj ve cinsel ilişki için anlaşıldıktan ve ödemenin mağdura yapılmasından sonra polis kimliğinin açıkladığı, masaj salonunda bulunanların polis merkezine götürülmelerinden sonra konu ile ilgili nöbetçi Cumhuriyet Savcısına bilgi verilerek, gerekli talimatların alındığı somut olayda, adli kolluk görevlileri tarafından yapılan işlemlerin, 5271 sayılı Kanun'un 116 vd. ile 123 ve 127 nci maddelerine aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğu, kaldı ki sanığın fuhşa aracılık ettiği iddiasının, mağdur ile iş yerinde bulunan tanıklar tarafından doğrulanmadığı, sanığında atılı suçlamayı inkar ettiği, olay anında iş yerinde olmadığı, yerleşik Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında belirtildiği üzere, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi gibi hareket edemeyeceği, önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturarak, faili suç işlemeye azmettiremeyeceği, dolayısıyla sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8681, Karar No: 2008/9001, Tarih: 19.06.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/8681 E.  ,  2008/9001 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 31.1.2008 günü taraflar tebligata rağmen gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*yetki itirazında,yetkili olarak gösterilen mahkemelerden birinin yetkili olmadığının ve bu nedenle yetkili mahkemenin doğru gösterilmemiş olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2)Davalı; halen 350,00 YTL olan tedbir nafakasının 600,00 YTL’ye yükseltilmesini, boşanmadan sonra yoksulluk nafakası olarak devamını ve 20.000 YTL maddi, 30.000 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Tefhim edilen kısa kararla, bu isteklerle ilgili hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda ise mevcut nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, nafaka artırımı ve tazminat için davalının hukuk mahkemelerinde dava açmakta miktariyetine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında nafaka ve tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple nafaka ve tazminatlar yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan ve temyiz edilen diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.06.2008 Prş.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafaka ve tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafaka ve tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.

MAHKEMESİ :Geyve Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.3.2007

NUMARASI :Esas no: 2006/85 Karar no: 2007/44

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 31.1.2008 günü taraflar tebligata rağmen gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

TARİHİ :7.3.2007

NUMARASI :Esas no: 2006/85 Karar no: 2007/44

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 31.1.2008 günü taraflar tebligata rağmen gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*yetki itirazında,yetkili olarak gösterilen mahkemelerden birinin yetkili olmadığının ve bu nedenle yetkili mahkemenin doğru gösterilmemiş olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2)Davalı; halen 350,00 YTL olan tedbir nafakasının 600,00 YTL’ye yükseltilmesini, boşanmadan sonra yoksulluk nafakası olarak devamını ve 20.000 YTL maddi, 30.000 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle tahsilini istemiştir. Tefhim edilen kısa kararla, bu isteklerle ilgili hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda ise mevcut nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına, nafaka artırımı ve tazminat için davalının hukuk mahkemelerinde dava açmakta miktariyetine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında nafaka ve tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple nafaka ve tazminatlar yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan ve temyiz edilen diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.06.2008 Prş.

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafaka ve tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafaka ve tazminat konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/25303, Karar No: 2015/22086, Tarih: 11.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25303 E.  ,  2015/22086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak gerçekte sendikal nedenlerle işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davalı işyerine işe iadesine karar verilmesini; sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren davacının sağlık sebepleri ile sürekli rapor aldığını, bazen de izinsiz ve mazeretsiz dahi gelmediği günler bulunduğunu, işverenin işgörme ediminden yararlanamadığını, işyeri disiplinini bozucu davranışlarda bulunduğundan iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının iş akdinin 25/02/2014 tarihli fesih ihbarnamesi ile sürekli rapor alması nedeniyle feshedildiği, davacının 2013 yılı Şubat ayında 12 gün, Mayıs ayında 7 gün, Haziran ayında 8 gün, Eylül ayında 8 gün, Ekim ayında 27 gün, Kasım ayında 10 gün, Aralık ayında 11 gün, 2014 yılı Ocak ayında 16 gün raporlarının bulunduğu ve bu raporların dosyaya sunulduğu, ayrıca davacının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığına 25/12/2013 tarihli başvurusunun bulunduğu, başvurusunda sendikal nedenlerle iş akdinin feshedildiğini, kendisinin istifaya zorlandığını, kazanılmış haklarının teşvik primlerinin kesildiğini ileri sürdüğü, bu konuda yapılan tespitte davacının sendikal özgürlüğünün herhangi bir kesintiye uğratılmadığı, primlerin devamlı çalışma esasına göre belirlendiği, verimli olmayanlara prim verilmediğinin ve iş akdinin sendikal nedenle feshedilmediğinin tespit edildiği, dosyamızda da dinlenen tanıkların aynı konuda beyanda bulundukları ve teşvik primlerinin çalışma esasına göre verildiği dikkate alındığında hemen hemen her ay raporu bulunan davacının çalışmasının diğer işçilere göre daha verimsiz olduğunun daha açık olduğu, işverenin davacıya teşvik primi vermemesinin davacının raporları nedeni ile bir mobing uygulaması olarak kabul edilemeyeceği, yine davacının sık sık rapor almasının işyerindeki çalışma düzenini ve iş barışını tehlikeye düşüreceği, işverenin böyle bir personel ile çalışmaya zorlanamayacağı, davacının aldığı raporların çalışma düzenini bozduğu ve işçiler arasında huzursuzluğa neden olduğu ve bu davranışın doğruluk ve bağlılık kurallarına uymadığı ve sadakate aykırı davranışı olması nedeni ile işverenin iş akdinin feshinin geçerli bir fesih nedeni olduğu, iş akdinin sendikal nedenle feshedildiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Her şeyden önce fesih bildiriminde, işverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konulmalıdır. İşveren fesih sebebini açık ve seçik, hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ifade etmelidir. Buna göre, işveren, fesih sebeplerini, işçinin iş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli neden sayılıp sayılmayacağını, feshin geçersizliği istemi ile dava açılması halinde başarılı olup olamayacağını dikkate alarak, açık ve kesin olarak göstermelidir. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Gerçekten de, fesih, mevcut hukuki durumu yeniden şekillendirdiğinden, işçinin, bu beyandan sözleşme ilişkisinin sona erdirildiğini yeteri kadar emin bir şekilde çıkarabilmesini sağlayacak şekilde yanlış anlaşılmaya mahal vermeyecek şekilde açık ve seçik olmalıdır. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, Kanunu’nun 21. maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe de dayanamaz. İşverenin bildirdiği nedenle bağlılığı, nedenin açık ve kesin bir şekilde belirtilmesini emreden kuralın gereğidir.

Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca da, “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Bu hükümle, işçinin savunmasının alınması, işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle iş sözleşmesinin feshi için bir şart olarak öngörülmüş ve salt işçinin savunmasının alınmamasının tek başına, süreli feshin geçersizliği sonucunu doğuracağı ifade edilmiştir.İşçi fesihten önce savunma vermeye davet edilmeli, davet yazısında davranışı nedeniyle işten çıkarma sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmeli, makul bir süre önceden belirtilen yer, gün ve saatte hazır bulunması, bulunmadığı takdirde yazılı bir savunma verebileceğinin; bildirilen yerde belirtilen gün ve saatte hazır bulunmadığı ve de buna rağmen yazılı bir savunma vermediği takdirde savunma vermekten vazgeçmiş sayılacağının kendisine hatırlatılması şarttır. Fesih bildirimiyle birlikte veya fesihten sonra savunma istenmesi feshi geçersiz kılar.

Somut uyuşmazlıkta; davalı işverence yapılan fesih bildiriminde davacının işyerinde sürekli rapor alması nedeniyle işçinin yeterliliğinden ve davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenle iş akdinin feshedildiği açıklanmış, ancak davacıdan savunma alınmamıştır. Savunma alınmaması nedeniyle fesih geçersiz hale gelmiştir. Bu nedenle davanın kabulüne karar vermek gerekirken Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olup davacı temyizi yerindedir.

Davacının feshin sendikal nedene dayandığı iddiasını ispatlayamadığı, İşkur'a yaptığı şikayetlerde sendika üyesi olduğundan primlerinin kesildiğinden bahsetmişse de her iki taraf tanık beyanlarında primin işe devam ve performans esasına dayalı olduğunun ve davacının hemen her ay raporlu olduğunun ve işyerinde sendika üyesi olup ta halen çalışanlar bulunduğunun anlaşılmasına göre davacının sendikal tazminat talebinin reddi isabetlidir.İşe başlatmama tazminatı davacının 01.11.2011-25.02.2014 tarihleri arasındaki çalışmasının 6 ay-5 yıl aralığında olması nedeniyle fesih nedeni ve kıdemi gözönünde tutularak 4 aylık brüt ücret tutarında belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Alınması gereken 27.70 TL harçtan peşin alınan 25.20 TL harcın mahsubu ile kalan 2.50 TL harç giderinin davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6.Davacının yapmış olduğu 168,00 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500.00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8.Artan delil ve gider avansının ilgilisine iadesine,

9.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacıya iadesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.