muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7657, Karar No: 2023/42, Tarih: 10.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7657 E.  ,  2023/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki İİK'nın 99. maddesi uyarınca alacaklıya istihkak davası açmak için süre veren müdürlük işlemini şikayet nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı alacaklı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, şikayetin kabulü ile istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişiye istihkak davası açmak üzere süre verilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, haciz mahallinde borçlu ile üçüncü kişi arasında imzalanan devir belgesi ve borçluya ait başka belgelerin bulunduğu, borçlunun resmi ticaret sicil adresinde haciz yapıldığı, üçüncü kişi ile borçlunun aynı iş kolunda faaliyet gösterdiği, üçüncü kişinin mülkiyet karinesinin ispatına yeterli belge gösteremediği iddiaları ile alacaklı oldukları icra dosyasından 23.02.2021 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında istihkak iddiasında bulunulması üzerine müdürlüğün İİK'nun 99. maddesi gereğince istihkak davası açmak üzere kendilerine süre verdiğini, söz konusu kararın hatalı olduğunu müdürlüğün İİK'nun 97. maddesi kapsamında işlem yapması gerektiğini beyanla müdürlük kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkillinin ticari işletmeyi borçludan devir aldığı, bu hususu vergi dairesine bildirdiğini, borçlunun ticaret sicilinde adresinin aktif görünmesinin müvekkilinin sorumluluğunda olmadığı, müvekkili ile borçlunun hiç bir bağı bulunmadığı, devir bedelinin bir kısmının elden, bir kısmının banka kanalıyla, bir kısmının da araç devri suretiyle ödendiği, haciz mahallinde bulunan tabelanın ... Bira ve Malt San. A.Ş.'ye ait olduğu, tabelanın alınması için arandığı fakat almak için gelinmediği, müvekkilinin telefon ve elektrik aboneliğini üstüne aldığı, haczedilen malların müvekkiline ait olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ödeme emrinin borçluya haciz mahallinden başka bir adreste tebliğ edildiği, borçlunun ticaret sicilindeki adresi ile haciz yapılan adreslerin numaralarının farklı olduğu, haciz mahallinde borçlunun hazır olmadığı, haciz mahallinde bulunun devir sözleşmesinin borçluya değil davalı 3. kişiye ait bir evrak olduğu, elektrik ve telefon aboneliğinin 3. kişi üzerine olduğu, borçlunun işi bıraktığını vergi dairesine bildirdiği, borçluya ait ticari işletmenin adının yazılı olduğu tabelanın haciz mahallinde bulunmasının kısa zaman önce devredilmiş olması nedeniyle olağan olduğu, bundan başka borçluya ait her hangi bir evrakın bulunmadığı, ayrıca davacı tarafça borçlu ile 3. kişi arasında bağ bulunduğuna ilişkin bir iddianın ve delinin gösterilmediği, 23.02.2021 tarihli müdürlük kararının yasaya uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, gelinen adresin borçluya ait ticaret sicil adresi olduğunu, ticaret sicil adresi ile haciz adresinde sadece iç kapı numaralarının uyuşmadığını, bu hususun belediyelerin numaralandırma işlemi yapmasından kaynaklandığını, ayrıca adreste borçluya ait tabelanın bulunduğunu, açıklanan hususun adresin borçlunun ticaret sicil adresi olduğunun gösterdiğini, haciz adresinde borçluya ait magnetler bulunduğunu, yine borçlunun devir eden olarak yer aldığı yazar kasa devir belgesinin bulunduğunu, borçlunun işyerini üçüncü kişiye muvazalı olarak devrettiğini, haciz mahallinde borçluya ait nitelikli evrakların bulunduğunu, istihkak iddia eden üçüncü kişinin mülkiyet iddiasını ispata yarar hiçbir belge sunmadığını, devir işlemi ile haciz işlemi arasında dört ay geçmesine rağmen borçluya ait tabelanın halen mahalde bulunduğunu, külli devir söz konusu ise TBK'nın 202. maddesi gereğince devir alanında devir edenle birlikte borçtan sorumlu olması gerektiğini, borçlu ile devralanın aynı işkolunda faaliyet gösterdiklerini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ödeme emrinin borçlunun mernis adresine TK'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, ödeme emrinde borçlunun ticari işletmesi olarak ... Market Göztepe Mahallesi ... Caddesi No:33-14 Kadıköy İstanbul adresinin gösterildiği, 23.02.2021 tarihinde haciz işleminin ... Caddesi No:33/35 Göztepe Kadıköy İstanbul adresinde yapıldığı, haciz sırasında davalının istihkak iddiasında bulunduğunun görüldüğü, haciz esnasında yapılan evrak araştırmasında haciz adresindeki işletmenin borçlu tarafından ...'a devredildiğine dair devir sözleşmesine rastlanıldığı, yine haciz mahallinde borçlu şahsın ticari işletme ünvanını ( ... Market) taşıyan tabelanın sökülmüş olarak bulunduğu, haciz mahallindeki davalının arkadaşı ... davalının burayı borçludan devraldığını beyan ettiği, İcra Müdürlüğünün 01.03.2021 tarihli kararı ile haciz mahallinde borçluya ait hiçbir evrak bulunmadığından alacaklıya istihkak davası açmak üzere süre verildiği, 2004 Sayılı İİK'nun 99. maddesine göre haczin üçüncü kişi elinde yapılması halinde alacaklıya istihkak davası açmak üzere süre verilmesi gerektiği, haciz yapılan adres borçlunun ticaret sicil adresi olup buna ilişkin ticaret sicil gazetesi ilanının aksine başka bir yayın bulunmadığı, haciz adresinin borçlunun ticaret sicil adresi olduğu, haciz mahallinde borçlunun ticari ünvanını içeren tabelanın sökülmüş halde bulunduğu üçüncü kişinin devir olgusuna dayandığı dikkate alındığında artık İİK'nun 99. maddesi gereğince bir karar verilemeyeceği gerekçesi ile davacının istinaf taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, İİK'nun 97. maddeye göre istihkak davası açmak üzere üçüncü kişiye süre verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekilince, borçlunun haciz işlemi esnasında haciz mahallinde bulunmadığının dikkate alınmadığı, haciz mahallinde borçluya ait hiçbir evrak bulunmadığının dikkate alınmadığı, dükkandaki malların müvekkile ait olduğunu gösteren kira sözleşmesi, vergi levhası, fatura ve dekontların borcun doğumundan iki ay öncesine ait olduğunun dikkate alınmadığı, ödeme emrinin borçlunun ticaret sicilinden farklı bir adreste yapıldığı, borçlu ile aralarında 26.10.2020 tarihli devir sözleşmesi imzaladıkları, demirbaş ve mallara ilişkin fatura kesildiği, elden ve banka kanalı ile ödemeler yaptığı, borçlunun ticaret sicil adresinin müvekkil üçüncü kişi ile aynı olmasının tek başına taraflar arasında bağlantı olduğunun ispatı için yeterli olmadığı, borçlunun işi bıraktığını vergi dairesine bildirdiği, haciz tarihi itibari ile borçlunun ticari faaliyetinin devam etmediği, alacaklının sürede satış talep etmediği hacizlerin düştüğü şikayetin kabulünde maddi yarar bulunmadığı iddiaları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık 2004 sayılı İİK'nın 99 maddesine ilişkin icra müdürlüğünün istihkak davası açmak için alacaklıya süre veren işlemini şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İİK'nın 99 ve 97. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26330, Karar No: 2022/6543, Tarih: 04.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26330 E.  ,  2022/6543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz dışı sanık ...’nın yokluğunda verilen 31/03/2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi olan "....Mahallesi ...Sokak No:44/1 Büyükada .../İstanbul" adresi esas alınarak çıkarılan tebligatın muhattabın adreste tanınmadığı gerekçesiyle bila tebliğ iade edilmesi üzerine, sanığın aynı adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığından temyiz dışı sanık ...'ya 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24100, Karar No: 2015/36088, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/24100 E.  ,  2015/36088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 25.5.2007 tarihinde “... Toplu Konut Projesinden“ 550 ada C 2-4 Blok zemin 4 numaralı daireyi davalı TOKİ'den satın aldığı daireyi 15.11.2007 tarihinde teslim aldığı, dairenin eksik ve ayıplı olarak teslim edildiği,teslimden sonrada daire,site ve ortak alanda eksik ve ayıplı imalatlar olduğunun anlaşıldığını bildirerek eksik ve ayıplı işlerin taşınmazda sebep olduğu değer kaybı hesaplanarak kıymet noksanı mukabilinde semen tenziline karar verilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 5000 TL nin, 14.2.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam 22.439,87 TL nin avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 5.235 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, 25.5.2007 tarihinde satın alıp 15.11.2007 tarihinde teslim aldığı daire, blok ve ortak alanlardaki eksik ve ayıplı işler nedeniyle semen tenzili için eldeki davayı 10.11.2008 (Yetkisizlik kararını veren mahkemedeki dava tarihi) tarihinde açmıştır. Davalılar, taşınmazda eksik ve ayıplı işler bulunmadığını, olsa bile süresinde ihbar edilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak, raporda açık ayıp olarak geçen hususlar için süresinde ihbar olmadığından reddine, gizli ayıplı işler nedeniyle nisbi metod uygulanarak 5.235 TL nin tahsiline karar verilmiştir. Gerekçe olarak, davacının gizli ayıpların giderilmesi için ihbarı yok ise de davacının en geç dava tarihinden itibaren bir ay önce gizli ayıpları öğrendiğinin kabulü gerektiği zira daha önce öğrendiği iddiasının bir vakıa olduğu, gizli ayıpların daha önce öğrenildiğini ispat yükünün davalılarda olduğu belirtilerek gizli ayıplı işler için davanın süresinde açıldığı kabul edilerek karar verilmiştir.

4077 Sayılı Kanunun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; Tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren 30 gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi yada ücretsiz onarım isteme haklarını sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda, 4077 sayılı ...'nun 30. maddesi geriğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu'nun 198. maddesi hükmü uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre,alıcı, teslim aldığı malı örf ve adete göre imkan hasıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı bu haliyle kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile ortaya çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olupta bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. Borçlar Kanununun 198. maddesinde öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz. Somut olayda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporunda ayıpların bir kısmının açık,bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece, açık ayıplar yönünden süresinde ayıp ihbarı yapılmadığı, gizli ayıplar yönünden davacının bir ihbarı yok ise de bunları dava tarihinden bir ay önce öğrendiğinin kabulü gerektiği, aksinin menfi bir durum olup davalı tarafından ispatı gerektiği gerekçe gösterilerek gizli ayıplar yönünden ayıp ihbarının süresinde olduğu kabul edilmiştir. Davacının ayıp ihbarını yasada belirtilen sürede yaptığını ispat yükümlülüğü davacı tarafa aittir. Mahkemece, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı ile ilgili olarak davacının delillerini toplandıktan sonra mahkemece tesbit edilen ayıpların ortaya çıkış tarihleri ile ilgili olarak bilirkişi görüşü alınıp davacının kesin kabul heyetinin duyurusu üzerine taşınmaz ve ortak alandaki bir kısım ayıp ve eksiklikleri bildiren 17.9.2008 tarihli başvurusu da değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Kabul şekli bakımından bilirkişi raporunda tavan ve duvarlarda dalgalanma şeklinde eğrilik açık ayıp olarak belirtildiği halde, mahkemenin bilirkişi raporunu özetleyen gerekçe kısmında bu hususların hem gizli ayıp hem de açık ayıp olarak yazılması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebeplerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Kabul şekli bakımından bilirkişi raporunda tavan ve duvarlarda dalgalanma şeklinde eğrilik açık ayıp olarak belirtildiği halde, mahkemenin bilirkişi raporunu özetleyen gerekçe kısmında bu hususların hem gizli ayıp hem de açık ayıp olarak yazılması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebeplerine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nednele tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 89,40 TL harcın davalı...Şirketine, 89,50 TL harcın davalı ... Başkanlığına iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12416, Karar No: 2017/16516, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12416 E.  ,  2017/16516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2217, Karar No: 2014/22431, Tarih: 11.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2217 E.  ,  2014/22431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/370001

Mahkemesi : Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/03/2012

Numarası : 2011/124 - 2012/473

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar Ö.. D.., S.. A.. ve A.. T..'un mahkumiyetlerine, sanık S.. G..'ün ise beraatine ilişkin hükümler, sanıklar Ö.. D.., S.. A.. ve A.. T..'un müdafileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

1) Katılanlar vekilinin sanıklar hakkında verilen mahkumiyet ve beraat hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanlar vekili tarafından 04.04.2012 tarihinde temyiz edilmiş ise de; 30.12.2010 tarihli vekaletname içeriğine göre, feragata yetkili olan vekilin hükümden sonra temyiz aşamasında 25.03.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden feragat ettiğini bildirmesi karşısında; katılanlar vekilinin temyizi yönünden inceleme yapılmasına yer olmadığına, incelemenin mahkumiyet hükümlerine hasren yapılmasına karar verilerek dosya incelendi;

2) Sanıklar Ö.. D.. ve S.. A.. müdafii ile sanık A.. T.. müdafiinin, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İncelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklardan S.. A.. ve Ö.. D..'ın ortakları olduğu Yol İnşaat isimli firmanın şantiye alanında bahçe duvarının temelinin G.. Hafriyata ait.. plaka sayılı kepçenin operatörü olan A.. T.. tarafından kazılması sırasında, kepçenin geri manevra yapması neticesinde şantiyede bekçilik yapan Z.. K..'nün kepçenin altında kalarak öldüğü olayda; sanıklardan Ö.. D..'ın Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan 10/01/2011 tarihli ifadesinde kendisinin yalnızca inşaatın muhasebe ve alım satım işleri ile uğraştığını, meydana gelen olay öncesinde güvenlik tedbirlerini almaktan diğer inşaat ortağı sanık S.. A..'un sorumlu olduğunu beyan ettiği görülmekle, bu hususta diğer şirket görevlilerinin ayrıntılı ifadeleri alınarak ve gerekli bilgi ve belgeler dosyaya getirtilerek, iddia edilen husus açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulması, ayrıca dosya içerisinde bulunan 25.01.2011 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenmiş İnceleme Raporu içeriğinde; yine Ö.. D..'ın 13/01/2011 tarihli ifadesinde, kazanın meydana geldiği Yol İnşaata ait şantiyede görevli, G. B.. isimli şantiye şefi bulunduğunu, inşaatın zaman zaman bu şahıs tarafından kontrol edildiğini beyan ettiği, bu ifadeye göre ilgili hususta ayrıntılı inceleme yapılarak şantiye şefinin çalışma şeklinin, şantiye alanındaki yetki ile sorumluluklarının belirlenmesi sonucunda, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.