muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2246, Karar No: 2016/2173, Tarih: 16.02.2016

. Bu eksiklik hastanın sevkinde bir süre gecikmeye yol açmış görünmektedir. Menenjit mortalitesi yüksek ve hızla ilerleyebilen bir hastalıktır. Akut bakteriyel menenjitlerde tanıya yönelik girişimlerin zaman alması ve tedavinin gecikmesi prognozu (hastalık seyri) etkileyen bir yaklaşım olarak görülmektedir. Hastanın başvurusu ve ilk antibiyotik tedavisi arasındaki sürenin mümkün olduğunca kısa olması hastalığın seyrini olumlu yönde etkilemektedir. Tanı olarak tanımlanmış bir süre bulunmamaktadır. Olgu serilerinin incelenmesi sonucunda başvuru ve ilk antibiyotik dozu uygulanması arasındaki süre uzadıkça mortalite oranında belirgin bir artış olduğu gösterilmiştir. Buna rağmen bu hastada söz konusu gecikmenin direkt olarak hastalığın ölümle sonuçlanmasına yol açtığını söylemek mümkün değildir. Nitekim yakın zamanda yapılan ve bakteriyel menenjit olgularının prospektif (ileriye dönük) ve retrospektif (geriye dönük) olarak değerlendirildiği çalışmalarda, uygun antibiyotik tedavisine rağmen % 13-27 ölüm oranı bildirilmiştir. Sanığın rutin tetkikler kapsamında yer alan hemogram ( kan sayımı ), akciğer grafisi, kan biyokimyası gibi tetkiklerini istemeyerek G.. E..'ın durumunu doğru değerlendirmediği, bu sebeple de zamanında antibiyotik tedavisine başlanmadığı ve Tokat İline sevk etmeyerek gecikmeye sebebiyet verdiği, iş bu gecikmenin de ölüm oranını arttırdığı ve sonuçta da hastanın öldüğü ” görüşünün bildirildiği, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesinin raporunun sonuç kısmında “Niksar Devlet Hastanesine 12.04.2009 tarihinde saat 12.00 civarında getirildiği muayenesinin yapıldığı şikayetlerine yönelik gerekli tetkiklerin yapıldığı, konvulsiyon geçirmesi üzerine acil tıbbi müdahalesi yapılarak bir üst hastaneye ambulans ile uygun şartlarda sevkini yapmış olduğu dikkate alındığında; Dr. T.. Ç..’nun eylemine atfı kabil kusur bulunmadığı” bildirildiği, kusur yönünden iki rapor arasındaki çelişki görülmesi karşısında, bu çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınıp, giderilmesi için, sanığın rutin tetkikler kapsamında yer alan hemogram, kan biyokimyası, akciğer filmi gibi tetkikleri istemeyerek, teşhis ve tedavide gecikmeye yol açıp açmadığı, menenjite bağlı ölüm olayında illiyet bağı ve kusuru bulunup bulunmadığı konusu açıklığa kavuşturulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanın temyizi bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24047, Karar No: 2013/25768, Tarih: 27.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/24047 E.  ,  2013/25768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların miktarı ile süresinden sonra yapılan sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE,

Oluş ve dosya içeriğine göre; dosya içinde bulunan iletişim şirketlerinin sanığın abonelik kaydının olmadığına ilişkin cevabi yazıları; tanık ...'in, sanığı daha önce hiç görmediğini ve tanımadığı ifade etmesi; yakınan ...'in aşamalarda sanığı teşhis edememesi; Dairemizce 21.12.2004 tarihinde onanarak kesinleşen Ankara Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2004/193-177 Esas ve Karar sayılı dosyasında hakkında mahkumiyet hükmü kurulup, sanıkla aralarında husumet bulunan ...'in, sonradan değiştirdiği ifadesi dışında, atılı suçu kabul etmeyen sanık ...'ün yüklenen suçları işlediğine ilişkin başka kanıtlarla desteklenmeyen soyut anlatımı dışında, kuşkudan uzak, hukuka uygun, kuvvetli ve inanadırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma içeriğine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise derhal salıverilmesi için sanığın tutuklu bulunduğu yer Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 27.12.2013 tarihinde Üyeler ... ve ...'in muhalefetlerine karşın, oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)

KARŞI OY :

Hakkındaki mahkumiyet kararı kesinleşen sanık ...'ın olayı somutlaştırarak anlatan Hazırlık beyanı, sanığın evinde bulunan silah ve mahkemenin gerekçesine göre sanık ...'in mahkumiyet kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına katılmıyoruz.

(Muhalif Üye) (Muhalif Üye)
Yargıtay — Esas No: 2014/26552, Karar No: 2015/12145, Tarih: 09.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26552 E.  ,  2015/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, davacı kadın lehine takdir edilen nafakalar ve velayeti kendisine verilen müşterek çocuk ... için iştirak nafakasına hükmedilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK. m. 175). Mahkemece davacı kadının geliri olmadığı gerekçesiyle yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; davacı kadının dosyaya sunduğu 18.12.2012 tarihli fakirlik belgesinde, davacı kadının yeni çalışmaya başladığı belirtilmektedir. Mahkemece davacı kadının sosyal ve ekonomik durumu hakkında da bir araştırma yapılmamıştır. Davacı kadının ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre, davacı kadının yoksulluk nafakası ve velayeti babaya verilen müşterek çocuk ... için iştirak nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.06.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/614, Karar No: 2013/1166, Tarih: 21.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/614 E.  ,  2013/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.09.2011 tarih ve 2011/59-2011/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de ve dünyanın bir çok ülkesinde adına tescilli "...", "..." ibareli markalarının bulunduğunu, bunların özellikle saç ve vücut bakımına yönelik mal ve hizmetler için tanınmış markalar olduğunu, davalının da müvekkilinin markasını birebir taklit ederek kuaför ve güzellik salonu işlettiğini, işyerinin tabela ve basılı diğer evrakı ile internette müvekkilinin "..." markasını haksız bir surette kullandığını, kullanımın iltibas oluşturduğunu ileri sürerek davalı fiillerinin haksızlığının tespitini, haksız rekabetin men'ini, müvekkil markasına yapılan tecavüzün ref ve men'ini, davalının müvekkili markaları ile hizmet vermesinin önlenmesini, 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu markanın 15.10.2010 başlangıç tarihli franchising sözleşmesi ile 556 sayılı KHK'nın 20. maddesi uyarınca TPE nezdinde 2009/4459 sayılı marka sahibi Tülin Kanun tarafından 5 yıl boyunca kullanılmak üzere kendilerine verildiğini, müvekkilinin sözleşmenin kendisine verdiği hakları kullandığını, markaya tecavüz ya da haksız rekabet hallerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tespit dosyasında davalı işyerinde görülen ürün ve hizmetler ile davacının tescilli markaları kapsamında kalan ürün ve hizmetlerin aynısı ve benzeri olduğu, dava dışı Tülin Kanun adına TPE nezdinde kayıtlı 2009/4459 sayılı marka sicilinde davalı lehine lisans sözleşmesinin kayıtlı bulunmadığı, gerek markanın ve gerekse ürün ve hizmetlerin aynı ve benzer olması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 61. Maddesi ve TTK'nın haksız rekabete ilişkin hükümleri gereğince davacının tescilli marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin gerçekleştiği gerekçesiyle davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespit ve menine, davalı tarafın "..., ..., VS ..." ibarelerini kuaförlük ve güzellik bakım hizmetlerinde marka olarak kullanmasının önlenmesine, 7.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

556 sayılı KHK'nın 21. maddesinin sondan ikinci fıkrası uyarınca lisans sicile kayıt edilmediği sürece iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülemeyecektir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

556 sayılı KHK'nın 21. maddesinin sondan ikinci fıkrası uyarınca lisans sicile kayıt edilmediği sürece iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülemeyecektir.

Bu hükmün lisans alanın üçüncü kişilere karşı ve lisans sözleşmesine dayalı olarak açacağı davalarda uygulanabileceği, ancak lisans alana karşı uygulanabilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15884, Karar No: 2019/2067, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15884 E.  ,  2019/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17902, Karar No: 2017/7182, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17902 E.  ,  2017/7182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9729, Karar No: 2020/13311, Tarih: 22.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/9729 E.  ,  2020/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Somut olayda sanığın, katılanlara söylediği kabul edilen sözlerin suç tarihi itibariyle ......terör örgütü yapılanmasına dikkat çekmek amaçlı ve bu duruma tepki niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın, adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına rağmen , kesin nitelikteki adli para cezası içeren ilamı tekerrüre esas alınması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ‘in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/10 /2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1209, Karar No: 2010/8124, Tarih: 06.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1209 E.  ,  2010/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14413, Karar No: 2013/1232, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14413 E.  ,  2013/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ... yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 6. Asliye Mahkemesinden verilen 08.04.2008 gün ve 2007/315 Esas, 2008/164 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin reddine dair 02.05.2011 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiği 14.08.2008 tarihinde cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanığa, Tebligat Kanununun 19. maddesine uygun yapılmayan tebligatın usulsüz olduğu belirlenmekle, sanığın 06.04.2011 günlü dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme ve temyiz başvurusu olarak kabulü ile temyiz talebinin reddine ilişkin 02.05.2011 günlü Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 07.11.2012 gün ve 606 sayılı Kararı ile Kadıköy İlçesi adli teşkilatı kapatıldığından dosyanın ... Adliyesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11833, Karar No: 2008/12040, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11833 E.  ,  2008/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait araç ile ticari plakanın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde rehin hakkı sahibi davalının üst sıraya alındığını ancak davalının rehninin sadece araç üzerine konulduğunu, plaka üzerinde ayrıca rehin bulunmadığını, davalının plaka üzerine koyduğu haczin sonraki tarihli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yan yargılamaya katılmamıştır.

İcra Mahkemesince davalının takibe dayanak kıldığı rehin sözleşmesinin sadece araçlar için yapıldığı, plaka üzerine 09.08.2007 günü davalı yanca haciz konulduğu; İcra ve İflas Kanunu’nun 140/III ncü maddesi uyarınca sıra cetvelinde ilk üç sıraya kayıt için haciz talep tarihinin dikkate alındığı ve davacının haciz talep tarihinin davalınınkinden önce olduğu gerekçesiyle şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada mevcut rehin sözleşmesinin incelenmesinde rehnedilen aracın “T. Otomobil” olarak yazılması karşısında aracın ticari vasfının da rehin kapsamına dahil edildiği anlaşıldığından yazılı gerekçeyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.