muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18969, Karar No: 2025/10337, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18969 E.  ,  2025/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/408 E., 2022/391 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/420 E., 2021/29 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1108, Karar No: 2008/9043, Tarih: 07.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1108 E.  ,  2008/9043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin eczane sahibi olduğunu, ayrıca hayvan alım satımı ve besicilik ile uğraştığını, davalı ile müvekkilinin on yıl öncesinden tanıştıklarını ve koyun alım satımında yardımcı olduğunu, davalının müvekkiline karşı ... sağlayarak koyun alacağını belirtip iki adet boş senet aldığını, davalının koyun alım satımı yapmadığı gibi senetleri de iade etmediğini, ancak senetleri doldurarak icra takibine girişildiğini beilrterek icra takibine konulan senet nedeni ile müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hayvan alım satımından kaynaklı ticari bir ilişkinin olduğunu ve senedin bu nedenle müvekkiline verildiğini, borcun ödenmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5579, Karar No: 2011/15942, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5579 E.  ,  2011/15942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı şirket ile davalı ... arasındaki ödünç para verme işlemi ile ilgili olarak verilen çeklerin ödemelerinde sorun çıkması üzerine, bu sorunun çözümünü beklemek amacı ile işleme konulmamak üzere bir senet düzenlendiğini, bu senedin kefil kısmına da diğer davacıların imza koyduklarını, tanzim tarihi ve lehdarı bulunmayan senedin doldurularak diğer davalıya ciro edildiğini, banka tarafından müvekkillerine senet ihbarnamesi gönderildiğini, bu senetten dolayı davacıların borcu olmadığını iddia ederek, borçlu bulunmadıklarının tespiti ile bu senedin bono vasfında olmaması sebebi ile senedin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında, senedin teminat amaçlı olarak verildiğine dair senet metninde bir şerh bulunmadığını, davacıların borcun varlığını ve imzaları inkar etmediklerini, davacı tarafın iddia ettiği gibi senetteki tanzim tarihinin sonradan doldurulsa bile bunun hukukumuzda mümkün olduğunu, davacıların iddialarını ancak yazılı delille ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; dava konusu senedin keşideci yana ödenmesi için gönderilen protesto sırasında da senedin düzenleme tarihini ihtiva etmediği, icra takibine konulurken doldurulduğu, ayrıca dava konusu senette iki vade tarihi bulunduğu, bu nedenle kambiyo senedi niteliğinde olmadığından icra hukuku mahkemesince takibin iptaline karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, bu duruma göre tanzim tarihi bulunmayan tedavüle çıkarılırken kambiyo senedi niteliğini taşımayan senede sonradan tanzim tarihi konulmasının onu kambiyo senedi niteliğine kavuşturmayacağını, temel ilişki yönünden de davacıların, davalılara borçlu olduklarının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kambiyo senedinin kanuni unsurlarından bir veya birkaçının eksik olması halinde bu senet kambiyo senedi sayılmaz, adi senet sayılır. (Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku 2. Baskı s.993; Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 08.03.2010, 2009/14007, 2010/2532) Bu takdirde ispat yükü senet borçlusuna ait olur. Somut olayda davacı taraf, dava konusu senedin ödenmeyen çeklere karşılık davalıya verildiğini, senette tanzim tarihi olmadığından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Kambiyo senedinin kanuni unsurlarından bir veya birkaçının eksik olması halinde bu senet kambiyo senedi sayılmaz, adi senet sayılır. (Fırat Öztan, Kıymetli Evrak Hukuku 2. Baskı s.993; Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 08.03.2010, 2009/14007, 2010/2532) Bu takdirde ispat yükü senet borçlusuna ait olur. Somut olayda davacı taraf, dava konusu senedin ödenmeyen çeklere karşılık davalıya verildiğini, senette tanzim tarihi olmadığından borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Dava konusu senedin adi senet sayılması, senetteki imza inkar edilmemiş olması ve borçlu olmadığının ispat yükünün de davacıda bulunması nedeniyle mahkemece ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3130, Karar No: 2012/10477, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3130 E.  ,  2012/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği ... beldesi, ... mevkii, kartlar mahallesinde yaklaşık 42-45 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının müvekkili yararına oluştuğunu iddia ederek, taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre davacı adına tapuya tescilini istemiştir. Davalı Hazine vekili 05.03.2007 tarihli cevap dilekçesi ile davanın reddini ve Medeni Yasanın 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 04.05.2009 tarihli kadastro bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 10072,13 m², (B) ile gösterilen 14187,20 m², (C) ile gösterilen 1383,92 m² ve (D) ile gösterilen 3903,30 m² ve toplamda 29546,55 m² yüzölçümünde olan taşınmazların davacı adına, aynı krokide (E) ile gösterilen 4046,72 m² taşınmazın ise, bu bölümün kayalık niteliğinde olduğu gerekçesiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1744 sayılı Yasaya göre 17.03.1982 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 3302 sayılı Yasaya göre 23.05.1991 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 08.05.1966 tarihinde yapılmış ve sonuçları ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1744 sayılı Yasaya göre 17.03.1982 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması ile 3302 sayılı Yasaya göre 23.05.1991 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 08.05.1966 tarihinde yapılmış ve sonuçları ilan edilerek kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Tescile konu taşınmaz, 1963 yılında yapılan arazi kadastro çalışmasında tespit dışı bırakılmıştır. Bu tür davaların başarıya ulaşabilmesi için imar-ihya işleminin tamamlanmasından sonra en az 20 yıl süre ile koşullarına uygun olarak zilyet olunması gerekmektedir. Mahkemece, bilirkişi raporuna ekli krokide (A-B-C ve D) ile gösterilen bölümleri yönünden davacı gerçek kişi yararına imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde kabul kararı verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya içeriğine ve yasa hükümlerine uygun düşmemektedir. Şöyle ki, hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın doğal eğiminin % 18-23 olduğu, 1744 ve 3302 sayılı yasalara göre yapılan orman kadastrosu sınırları dışında kaldığı, 1963 tarihli memleket haritasında taşınmazın çevresiyle birlikte bitki örtüsü ile kaplı olduğu bildirilmiştir (rapora ekli pafta ile aplikeli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın çalılık rumuzuyla yeşil alanda kaldığı görülmektedir).

6831 sayılı Yasanın 1/j maddesinin karşı kavramından maki ve fundalıklarla örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu hukuken ve bilimsel olarak orman sayılacağına dair, H.G.K.nun 15/11/2000 gün ve 2000/20-1663/1694 ve 14/03/2001 gün 2001/20-214-239 ve 02/05/2007 gün 2007/20-237-237 sayılı kararında ve 20. Hukuk Dairesinin konu ile ilgili tüm kararlarında ve 15/07/2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastro

Yönetmeliğinin 23/P ve 26/j maddeleri gereğince, eğimi % 12'nin üzerinde olan maki ve fundalıklarla örtülü yerlerin orman niteliğinde ve 6831 sayılı Yasa'nın 1/j bendi kapsamı dışındadır. Bu itibarla, çekişmeli taşınmaz kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında olmasına rağmen evveliyatı itibariyle orman sayılan yerlerdendir.

Yönetmeliğinin 23/P ve 26/j maddeleri gereğince, eğimi % 12'nin üzerinde olan maki ve fundalıklarla örtülü yerlerin orman niteliğinde ve 6831 sayılı Yasa'nın 1/j bendi kapsamı dışındadır. Bu itibarla, çekişmeli taşınmaz kesinleşmiş orman kadastro sınırları dışında olmasına rağmen evveliyatı itibariyle orman sayılan yerlerdendir.

Diğer taraftan, 24.04.2009 tarihinde yapılan keşifte görev alan ziraat bilirkişisi Rabia Tekin 08.06.2009 tarihli raporunda, taşınmazın krokide (A) ile gösterilen ve yulaf ekili 10072,13 m² bölümü ile krokide (D) ile gösterilen 138392 m² bölümünde tarımsal faaliyet yapılan, ancak; geçmişi çok eskilere (20-25 yıl gibi) dayanmayan ve daha az zamandır faaliyetin yapıldığı bir alan hüviyetinde olduğunu, krokide (B) ile gösterilen ve sürülü olan 14187,20 m² bölümü ile (D) ile gösterilen 3903,30 m² bölümünün de tarımsal faaliyet geçmişi çok yeni bir alan hüviyetinde olduğunu ve bu alana yönelik olarak orman mühendisinin organik madde tespit edilemediğini, ancak; uzun yıllardan beri ekildiğini belirtiğini, ancak; bu bulgular, yani işlenmiş (sürülmüş) toprak içerisinde kök, dal, yaprak kozalak, humus vs bitki artıkları ve organik madde tespit edilmemesi bu alan üzerindeki tarımsal faaliyetin çok az bir zamandır yapıldığını gösterdiğini, ayrıca; % 18-23 arasında değişin eğimden dolayı DSİ kanalına komşu olmasına rağmen, sulanamaz durumda olduğunu ve 5. sınıf özel bir alan olduğunu, teraslama ile 3. sınıf bir tarım alanı haline getirebileceğini, ayrıca; krokide (D) ile gösterilen bölüm üzerinde 190 adet 3 yaşlarında nar fidanı, (A) bölümü üzerinde yulaf ekili olduğu, (B) bölümünün sadece sürülü olduğunu, (C) bölümünün ise arpa ekili olduğunu ifade etmiştir.

Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıklara da taşınmazın önceleri birkaç parça halinde olduğunu, davacı tarafça taşınmazın parça parça kullanıldığını, bu parçaların arasında çalılık bölümler bulunduğunu, davacının buraları temizleyerek bütün haline getirdiğinden söz etmişlerdir.

3402 sayılı Yasanın 17’nci maddesinde ifadesini bulan imar-ihya eylemi, Yargıtay’ın kararlılık kazanmış içtihatlarına göre, taşlık, çalılık ve bunlar gibi arazilerin tarıma engel oluşturan taş ve çalı gibi unsurlardan temizlenerek tarıma elverişli hale getirilmesi işlemi olup, harcanan emek ve masrafın da zor ve zahmetli olması gerekir. Somut olayda, ziraat bilirkişi raporuna göre, kabule konu taşınmazların tarımsal geçmişi çok yeni olduğu gibi, imar ihya işleminin de tamamlanmadığı saptanmıştır. Ayrıca, taşınmaza dikilen meyve fidanlarının 3 yaşlarında olması imar-ihya faaliyetlerinin yeni başladığına dair ziraatçı bilirkişi raporunu doğrulamaktadır.

Yukarıda belirtilen olgulardan da anlaşılacağı üzere, taşınmaz niteliği itibariyle zilyetlikle kazanılmaya elverişli olmadığı gibi, toplanan deliller ve dosya içeriğinden dava konusu taşınmazın dava tarihinden geriye doğru davacı tarafından koşullarına uygun olarak ihya edilerek kültür arazisi haline getirilmediği ve bu olgunun tamamlanmadığı anlaşılmaktadır. O halde, çekişmeli taşınmazın krokide (A-B-C ve D) ile gösterilen bölümleri hem yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olması, hem de, dava tarihinden geriye doğru davacı tarafından koşullarına uygun olarak ihya edilerek kültür arazisi haline getirildiği ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren tasarruf edildiği kanıtlanmamış bulunduğuna göre, davacı gerçek kişinin krokide (A-B-C ve D) ile gösterilen taşınmaz bölümlerine yönelik açtığı davanın da reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu taşınmazın krokide (A-B-C ve D) ile gösterilen bölümleri yönünden davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, çekişmeli taşınmazın krokide (A-B-C ve D) ile gösterilen bölümleri yönünden hükmün BOZULMASINA 24/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2201, Karar No: 2009/2861, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2201 E.  ,  2009/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan ... Bankası A.Ş vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava müflise ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen pay cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre taşınmazlardan birinin iflas tarihinden önce satıldığı ve davacının buradan pay aldığı, davacı yanca ipotek süresinin dolmasından sonra takibe girişildiği, davacı alacağının sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya yazılı olmadığı ve düzenlenen pay cetvelinin de bu sıra cetveline uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ile davalılardan ...Bankası AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle aynı mahkemenin 2006/267-703 E. K. sayılı dosyasındaki davanın konusunun, eldeki dosyanın dava konusundan farklı olmasına; davacı alacağının sıra cetveline kabul edildiği sıra göz önüne alındığında, pay cetvelinin buna uygun biçimde düzenlenmiş olduğunun anlaşılmasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12186, Karar No: 2010/3397, Tarih: 29.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/12186 E.  ,  2010/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/03/2008 tarih ve 2007/25-2008/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin münferit temsile yetkili yönetim kurulu üyelerinden ...'nun zimmetine para geçirdiğini ve tüm yetkilerinin 16.08.2006 tarihinde yapılacak olan genel kurul toplantısında kaldırılacağını anlayınca, oğlunu vekil tayin ederek yine kendisinin çoğunluk hissesine sahip olduğu davalı şirkete 27.07.2006 tarihli sözleşme ile müvekkilinin en önemli mal varlığı olan markasını devredildiğini, nitekim anılan genel kurulda İlhan'ın yönetim kurulu üyeliği görevine son verildiğini ileri sürerek, marka devir sözleşmesinin geçersiz olduğundan yapılan devir işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, taraflar arasında birçok uyuşmazlık ve davalar bulunduğunun aşikâr olduğu ...'nun dava konusu marka devir sözleşmesi tarihinde davacı şirketi münferiden temsil yetkisinin bulunduğu, bu yetkiyi kullanarak oğlu...'a verdiği genel vekaletname ile dava konusu markanın davalı şirkete devredildiği, bu sözleşmede davalı şirketi de ...'nun temsil ettiği, davacı şirketin amacının belirtildiği anasözleşmenin 3.mAddesinin marka alım satımını da içerir şekilde yorumlanamayacağı, TTK'nun 321 ve 443/2. maddeleri uyarınca bu durumda yönetim kurulu adına yetki kullanan İlhan'ın davacı şirketin mal ve hizmetlerini sunarken kullandığı markayı devir yetkisinin olmayıp bu yetkinin genel kurula ait olduğu, zira dava konusu markanın davacı şirketin ticaret unvanını da içerdiği ve şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati öneminin bulunduğu, kaldi ki her iki şirkette de yönetici olan İlhan'ın davacının anılan markasını davalı şirkete devrini sağlanmasının sadakat ve özen yükümlülüğüne uygun sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, "Eser İnşaat ve Ticaret A.Ş. + Şekil" ibareli markanın devrine ilişkin işlemin iptaline, TPE'ndeki devir tescilinin terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 17.15 TL temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 29.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.