muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48082, Karar No: 2010/5211, Tarih: 01.03.2010

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/73, Karar No: 2021/13036, Tarih: 27.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/73 E.  ,  2021/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Bir önceki geri çevirme kararımızda, davalı şirketin güncel ticaret sicil kaydı tespit edilip, gerekçeli karar ile davacı temyiz dilekçesinin usulüne uygun tebliğ edilmesi istenilmesine rağmen, mahkemece, ... Ticaret Sicil Müdürlüğü kayıtlarındaki adrese 7201 sayılı Yasa’nın 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı ilgili şirketin 17.05.2016 tarihinden itibaren adresinin .... 74. Sk. No:4/24 .../... olduğu anlaşılmıştır.

Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat" başlıklı 20. maddesinde;

" (1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır.

(2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

"Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat" başlıklı 21. maddesinde ise;

"(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

"Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat" başlıklı 21. maddesinde ise;

"(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

(2) Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir.

(3) Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Bu noktada belirtmek gerekir ki Türk Ticaret Kanunu hükümleri uyarınca, ticaret şirketleri hükmi şahsiyeti haiz olup üçüncü şahıslar ile olan ilişkilerinde ortaklardan oluşan mümessil-organ veya dışarıdan tayin edilen sair mümessiller tarafından temsil olunurlar. Hükmi şahsiyete sahip olmaları nedeniyle ticaret şirketlerinde tebligatın şirketlerin “salâhiyetli mümessillerine” yapılması icap eder. Salâhiyetli mümessiller ibaresiyle evvela şirketleri kanunen temsile yetkili organlar ve bu organlar adına hareket edenler kastedilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12. ve 13. Maddelerine göre, tebligatın, bunların tabi oldukları kanunlara ve statülerine göre belirlenecek yetkili temsilcilerine, eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı öngörülmüştür. Eğer, tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gereğine de işaret edilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 E., 2009/600 K.; 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 E., 2009/187 K.; 14.12.2011 gün ve 2011/21-882 Esas, 2011/767K. Ve 01.03.2017 gün ve 2017/13-552 E., 2017/385 K. sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Diğer taraftan, tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533)

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533)

Yeni bir geri çevirmeye mahal bırakmaksızın, yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin, davalı şirketin .... 74. Sk. No:4/24 .../... adresine Tebligat Kanunu’na uygun olarak normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda (yine güncel Ticaret Sicil adresi kontrol edilmek kaydıyla) Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ yapılarak, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12659, Karar No: 2015/1020, Tarih: 22.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12659 E.  ,  2015/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli Merkez İlçesi ... Mahallesi 1682 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2013 yılı) mevkii ve şartlarına (sulu arazi niteliğine) göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2013 yılına ait dekar başına asgari ve azami verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, 2012 yılına ilişkin resmi verilere göre, enflasyon katsayısı uygulamak suretiyle bedel tespiti doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporunda münavebeye alınan buğday, saman, 2.ürün mısır, pamuk ve kırmızı biberin 2013 yılında dekar başına asgari ve azami verimini, satış fiyatını ve üretim giderlerini gösteren veri listesindeki verilere göre bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Kabule göre de;

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler ve arazi kirası düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan BOTAŞ lehine konulan şerhlerin araştırılarak varsa BOTAŞ lehine daha önce tesis edilmiş olan irtifak hakkının taşınmazın değerinde yaratacağı kaçınılmaz değer kaybının kamulaştırma bedelinin tespitinde dikkate alınmaması,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan BOTAŞ lehine konulan şerhlerin araştırılarak varsa BOTAŞ lehine daha önce tesis edilmiş olan irtifak hakkının taşınmazın değerinde yaratacağı kaçınılmaz değer kaybının kamulaştırma bedelinin tespitinde dikkate alınmaması,

4-Dava konusu taşınmazın üzerindeki mevcut şerhler ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken hükümde faizin ödeme tarihindeki mevduat faizi ile ödenmesine karar verilerek faizin hangi tarihler arasında işletildiğinin açık olarak gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3739, Karar No: 2014/15858, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3739 E.  ,  2014/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hakkari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/101-2013/344

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattının şehir şebekesi kapsamında davalı idare tarafından tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davalı idare tarafından taşınmaza kamulaştırma yapılmaksızın haksız olarak elatıldığı kabul edilip, fen bilirkişi krokisinin ölçeği de infaza elverişli olacak şekilde açıkça gösterilerek işin esası hakkından bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1768, Karar No: 2020/541, Tarih: 08.07.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1768 E.  ,  2020/541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye

1. Taraflar arasındaki “alacak ve manevi tazminat” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü.

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı- karşı davalı vekili 12.10.2010 tarihli dava dilekçesinde; tarafların kardeş olduklarını, yetişkin olduktan sonra 2010 yılı Mart ayına kadar 30 yıldır da ortak olarak çiftçilik yaptıklarını, bütün kazançların bir arada toplandığını ve iki ailenin ihtiyaçlarının buradan karşılandığını, tarafların belli dönemlerde yaptıkları bilanço sonrası paylaşımdan hisselere düşen meblağlar ile herkesin kendi adına mal edindiğini, tarafların 2001 yılında Karacabey İlçesi Canbalı Mahallesinde ortak edindikleri arazi üzerinde hayvancılık yapmaya başladıklarını, ilk etapta 180 adet koyun alındığını, zamanla koyunların çoğaldığını ve bir kısmının kurbanda satıldığını, müvekkilinin söz konusu ortaklığın yanında aynı zamanda Trakya Birlik Fabrikasında çalıştığını ve emekli olduğunu, fabrikada çalıştığı dönemde gerek tarlalarda ve gerekse de hayvancılıkta ön planda çalışan kişi olduğunu, müvekkilinin aynı zamanda eşi ve çocuklarının da çalıştığını, davalının ise üç kez evlilik yapmasına rağmen eşlerini hiç çalıştırmadığını, çevrede de müvekkilinin işçi, davalının ise patron durumunda bilindiğini, 2010 yılı Mart ayından itibaren davalının müvekkilini hayvan ağılına sokmamaya başladığını ve hayvanlardan yararlanamadığını, bu tarihte hayvan ağılında 400 adet koyun bulunduğunu; davalının bununla da yetinmeyerek 2008 yılında müşterek aldıkları... plakalı ve ... plakalı traktörleri ortak mal olduğu hâlde kendi adına kaydettirdiğini, oysa ki bu araçlar dışında bulunan üç adet araç kaydında tarafların ortak olduklarını ileri sürerek, davalının haksız olarak el koyduğu 400 adet koyundan 200 adetinin iadesine ve iki adet traktörün ½’sinin müvekkili adına tesciline, aynen iadenin mümkün olmaması hâlinde ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 200 adet koyun bedeli olarak 100.000TL’nin ve iki adet traktör için müvekkilinin hissesine düşen 17.500TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah ile talebini 160.500TL’ye yükseltmiş ve karşı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı- karşı davacı Cevabı:

Davalı- karşı davacı Cevabı:

5. Davalı vekili 08.11.2010 tarihli cevap dilekçesinde; davacının iddialarını kabul etmediklerini, taraflar arasında ne sözlü ne de yazılı adi ortaklık anlaşması olmadığını, tarafların aileden kalan tarlaları birlikte yarıcılık şeklinde ekip biçtiklerini, bu çalışmalarda masrafta ve kârda ortak olarak hareket ettiklerini ve bu şekilde 20 yıl çalıştıklarını, tarafların elde ettikleri kazançları serbestçe tasarruf ettiklerini ve zaman zamanda müştereken taşınmaz mal ve araç edindiklerini, davacının ziraî faaliyetlerini kendi adına yürüttüğünü, ancak 2001 yılında kaydının silinmesi ile eşi...'nin odada kayıtlı olması sebebiyle faaliyetleri eşi adına yürüttüğünü, 2005 yılında tekrar ziraat odasına kaydının yapılması üzerine faaliyetleri tekrar kendi adına yürüttüğünü, tarafların sadece tarla ekip biçme işinde birlikte çalıştıklarını, hayvansal faaliyetlerin müvekkili tarafından yürütüldüğünü, koyun yetiştiriciliği işinin müvekkili tarafından yapıldığının belgeler ve tanık ifadeleri ile sabit olacağını, davacının talep ettiği iki adet traktörü ise müvekkilinin kendi kazancı ile satın aldığını, aksi durumda trafik kaydında müşterek kayıt olacağını, tarafların 2009 yılı Eylül ayında tarlaları ekmeyi bırakarak icara vermeye başladıklarını savunarak açılan davanın reddine; karşı davada ise, davacının olayla ilgisi olmadığı hâlde müvekkilinin üç kez evlendiğini belirtmekle kişilik haklarına saldırdığını ileri sürerek 15.000TL manevi tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.01.2014 tarihli ve 2010/727 E., 2014/44 K. sayılı kararı ile; dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre tarafların birlikte çiftçilik yaptıkları ve dava konusu... plakalı traktörün ortaklık malı olduğu; hayvancılıkla ilgili ortaklık iddiasına gelince, ağılı davalının büyüttüğü, ziraat ve hayvancılık işiyle uğraştığı, davacının ise Trakya Birlikte çalışıp işten çıkınca koyunlarla uğraşmasının davacının beyanlarını çürüttüğü, tarafların işletmeleri gereken dosyada bulunan tapu kayıtlarına göre birçok tarla ile birlikte koyunculuk işinin davacının üçüncü işi olabileceği, koyunculuk işinin ise sürekli takip gerektiren bir iş olup, bunun için de çobanlar tutulmuşken iç işlerinin davacı tarafından yapıldığı çok inandırıcı gelmediği, veterinerden ilaç almak dahi hayvanları yakından tanıyıp takip gerektiren bir eylem olup davacının değil davalının hayvanları daha iyi tanıyıp ilaç aldığının anlaşıldığı, davacının vesayet altına alınacak bir durumu söz konusu olmadığına göre tüm işleri davalının yapmasının ancak ortak olmadıklarıyla izah edilebileceği, bunlarla birlikte ziraat işinde ortak olan kardeşlerin ara sıra birbirlerine yardım etmelerinin yardım edeni ortak yapamayacağı, tanık anlatımlarından davacının koyunlarla ilgisi ancak yardım mahiyetinde düşünülebileceği, davacının reddedilen taleplerinin kabulü için gerekli, tüm şüphelerden uzak kesin kanaat oluşturacak deliller sunamadığı, davasını ispat için bildirdiği tanık beyanlarının kendi içinde ve birbiriyle ve hayatın olağan akışıyla çelişen çok yönleri olduğu, davacının beyan edilen çalışmalarının yardım mahiyetini aşamadığı; davalının karşı davasında talep ettiği manevi tazminatın ise davacının dilekçesinde geçen iddiaların iddia ve savunma mahiyetini aşmadığı, davalı-karşı davacının şahsî haklarının zedelendiği iddiasının yerinde bulunmadığı gerekçeleriyle, asıl davanın kısmen kabulü ile... plakalı traktör bedelinin 1/2'si olan 14.000TL'nin davalıdan tahsiline, hayvancılık ortaklığı iddiasıyla talep edilen koyun veya bedeli ile ilgili talebinin reddine; karşı davada davacı ...'nin davasının reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

7. Karacabey 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 02.12.2014 tarihli ve 2014/12312 E., 2014/15720 K.

sayılı kararı ile;

“…Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı-karşı davacının tüm, davacı-karşı davalının ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.