muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1979, Karar No: 2017/3302, Tarih: 06.07.2017

3- Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2015 tarihli ve 2015/59 esas, 2015/360 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği." gerekçesiyle, “herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/16178 esas sayılı dosyası üzerinden şüpheli ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi kapsamında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçu nedeniyle yapılan soruşturma neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının 5 yıl süre ile açılmasının ertelenmesine, 191/4. madde gereğince şüphelinin 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin usulüne uygun olarak yapılan çağrıya rağmen 10 gün içinde müracaat etmediğinden bahisle Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 40. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kayıtlarının kapatıldığı hususunun Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17/12/2014 tarihli yazısıyla Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına bildirildiği, bunu müteakip Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 09/01/2015 tarihli ve 2014/16178 soruşturma, 2015/209 esas, 2015/167 esas sayılı iddianamesi ile şüpheli hakkında mezkur yasanın 191/1. maddesi gereğince cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı ve Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2015/14 sayılı kararı ile iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 175. maddesi uyarınca kabulüne karar verilerek 2015/59 esas sayılı dosya üzerinden sanığın yargılanmasına başlanılmasına karşın, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2015 tarihli ve 2015/59 esas, 2015/360 sayılı kararı ile Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen bila tarihli ve 2014/16178 soruşturma, 2014/9 karar sayılı davanın açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edilmediği ve denetime uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediğinden bahisle sanığın denetimi ihlal ettiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesi ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de,

5271 sayılı Kanun'un 175/1. maddesi uyarınca iddianamenin kabulü ile kamu davasının açılmış olduğu ve kovuşturma evresinin başladığı, kovuşturma aşamasının anılan Kanun'un 176 ve devam eden maddelerde izlenen usul çerçevesinde yürütüleceği ve yargılamanın mezkur Kanun'un 223/1. madde uyarınca, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi şeklinde sınırlı olarak sayılan hükümlerden biri ile veya aynı maddenin 8. fıkrasında düzenlenen durma kararı ile sonlandırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2015 tarihli ve 2015/59 esas, 2015/360 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/07/2015 tarihli ve 2015/59 esas, 2015/360 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15320, Karar No: 2011/1621, Tarih: 31.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15320 E.  ,  2011/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. Maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma neticesi kamulaştırma sahasına mücair alanda kalan taşınmaz ve muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın baraj mutlak koruma alanında (içme suyu) kalıp kalmadığı, kalıyorsa taşınmazın kullanımına sınırlandırma getirip getirmediği, sınırlama getirilmişse bu sınırlandırmaların mahiyeti davalı idareden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.01.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3111, Karar No: 2015/1401, Tarih: 06.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3111 E.  ,  2015/1401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin icra takibinin davalılardan önce başlatıldığını, düzenlenen 26.01.2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinden önce pay ayrılan davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin dava dışı borçlu ... yanında işçi olarak çalıştıklarından alacaklarının işçilik alacağından kaynaklandığını, muvazaanın sözkonusu olmadığını, yapılan sıra cetvelinin de yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen en son tarihli bilirkişi raporuna göre; davalıların icra takiplerine dayanak senetlerin tanzim, vade ve icra takibine başlama tarihlerinin birbirlerine yakın olduğu, davalılar ... ve ...'ın beyanlarına göre davalıların eksik kalan ücret alacaklarının takip alacağına eklenmesi halinde dahi gerçek alacak miktarlarının, icra dosyalarında talep edilen miktarlar ile orantılı olmadığı, davalılar ile borçlu arasındaki yakınlık bağları nazara alındığında icra dosyalarında talep edilen bedellerin muvazaalı olduğu sonucuna varıldığı, İİK'nın 206. maddesinin iflas halinde yapılacak sıra cetvelini düzenleyen bir hüküm olduğu, iflas halinde işçi alacaklarının birinci sırada imtiyazlı olduğu, ancak haciz yoluyla yapılan takiplerde işçi alacaklarının, haciz tarihi önce olan adi alacaklıların önüne geçemeyeceği, sadece İİK'nun 100. maddesinde sayılan belgelere dayanan işçi alacaklarının önceki hacze iştirak etmesi halinde, onlara karşı imtiyazlı duruma geleceği, davalıların başlattıkları icra takiplerine dayanak 13.12.2011 tarihli noter tarafından düzenlenen borç senetlerinde belirtilen alacakların, borçlu ...tarafından 14.12.2011 tarihinde ödeneceğinin kabul ve taahhüt edildiği, davacının başlattığı icra takibinin ise 26.10.2011 tarihli olduğu, davalıların İİK'nın 106. madde hükümlerine göre davacının haczine iştirak edemeyecekleri gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu 26.01.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece, açıklanan ilke doğrultusunda eda hükmü kurulması gerekirken, sıra cetvelinde sıraya yönelik şikayetlerde kurulması gereken hüküm şekline uygun olarak "sıra cetvelinin iptaline" karar verilmesi doğru olmamış ise de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan ...'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, ...'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesi kısmen değiştirilerek ve "HÜKÜM" bölümünün 1. bendindeki "cetvelinin iptaline" ibaresi hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, "cetvelinde davalılara ayrılan payların, hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan vekalet ücreti ve 4. bendinde yer alan yargılama gideri dahil olmak üzere öncelikle, davacının alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1720 E. sayılı dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalılara verilmesine", ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/857, Karar No: 2018/4119, Tarih: 11.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/857 E.  ,  2018/4119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili sıra cetveline itiraz nedeniyle açılan davada mahkemenin 2014/59 karar sayılı ilamı ile dosyadaki paranın ... . İcra Müdürlüğünün 2013/30072 E. sayılı dosyası ile garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, söz konusu kararın kesinleştiğini, gerekçeli karar sonucu alacaklarının ... . İcra Müdürlüğünün 2013/30072 esas sayılı dosyasına garameten ödenmesine karar verilmesini istediklerini, talepleri üzerine ... . İcra Müdürlüğünün 09/09/2015 tarihli işlemi ile taleplerini reddetiğini, bu kararın kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek talebin reddi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında, ... . Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/06/2015 tarih, 2014/173 Esas 2015/377 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği ve kararın henüz kesinleşmediği bu nedenle şikayet konusu sıra cetvelinin kesinleşmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasıdır.

Asliye hukuk Mahkemesinde muvazaa davasının devam etmesi sıra cetveli düzenlenmesine engel değildir. Somut olayda icra dosyasındaki sıra cetveli iptal edildiğine göre icra müdürünün yapması gereken İİK'nun 140. maddesine göre sıra cetveli düzenlemektir. Esasen muvazaa davası ile sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının birlikte görülmesi gerekirken ayrı ayrı görülüp karar verilmesi bu sorunu doğurmuştur. Sıra cetvelindeki sıraya itiraz davası kesinleştiği için İcra Müdürlüğünce muvazaayla ilgili davanın sonucu da gözetilerek sıra cetveli düzenlenmesi gerekecektir. İcra Müdürlüğünce yeniden sıra cetveli düzenlenmesi gerekirken aksi düşünülerek karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/207, Karar No: 2019/5668, Tarih: 06.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/207 E.  ,  2019/5668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulüne 35.576 TL maddi, 200.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının, tutuklu olduğu sürede terfi edememesi sebebi ile alamadığı maaş farkı, lojman kirası ve giderleri, ödediği avukatlık ücreti ve olası gemi kaptanlığı sebebi ile mahrum kaldığı gelirin CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminat hesabına dahil edilemeyeceği dikkate alınmadan yazılı şekilde maddi tazminata hükolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinin ''Davacının 11/02/2011-09/10/2013 tarihleri arasında tutuklu kalıp, atılı suçtan beraetine karar verildiği anlaşıldığından; davacının maddi tazminat talebinin reddi ile sosyal ve ekonomik durumu, tutuklu kaldığı sürede duyduğu üzüntü ve elem karşılığı takdiren 200.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 11/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Hazinesinden alınarak, davacıya verilmesine,'' şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2866, Karar No: 2016/7338, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/2866 E.  ,  2016/7338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın,27.09.2011 tarihli mühür bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-TCK'nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur.Dosyada mevcut 23.01.2008 tarihli tutanaklar ile kaçak gaz kullanımına ilişkin bir kısım tespitler yapılmış ise de suç tarihinden önce katılan kurum tarafından yapılmış mühürleme işlemine ilişkin herhangi bir tutanağın dosyada olmadığı anlaşıldığından, mevcut ise mühürleme tutanağının aslı veya onaylı suretinin dosyaya celbi ile sanığın, suç tarihinde hakkındaki mahkumiyet hükmü temyize konu olmayan sanık ...'ın işletmeciliğini yaptığı gene hakkındaki beraat hükmü temyize konu olmayan ... adına abonelik tesis edilmiş olan öğrenci yurdunda bulunan doğalgaz vanasındaki mührü kopartıp yerine fleks boru takarak kaçak doğalgaz kullanmak suretiyle mühür bozma suçunu işlediğinin iddia olunması, sanığın aşamalarda ısrarla suçu kabul etmemesi,hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'nun soruşturma aşamasında “...yurt binasında doğalgaz bağlantılarını ... ile ...'ın birlikte bağladıkları” şeklinde beyanda bulunmasına rağmen kovuşturma aşamasında talimatla tespit edilen anlatımında “...hatırladığı kadarıyla işe başladığı sırada doğalgaz bağlantısının yapılı vaziyette olduğunu,aradan uzun süre geçtiği için tam olarak hatırlamadığını” beyan etmesi, soruşturma aşamasındaki ifadesini doğrulayacak bir delil de bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla ...'nun beyanları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılıp,sanığın sözkonusu yurt ile bağlantısının bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken başkaca bir delil ile desteklenmeyen ...'nun atfı cürüm niteliğindeki soyut beyanına dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1487, Karar No: 2010/5076, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1487 E.  ,  2010/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.