muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/21510, Karar No: 2009/12657, Tarih: 24.06.2009

4. Ceza Dairesi 2008/21510 E., 2009/12657 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/21510 E., 2009/12657 K.**

**- ADLÎ PARA CEZASININ İNFAZI

- ADLİ PARA CEZASI

- ÖZEL İNFAZ USULLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 52 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 110 ]

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık N..... B.....'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 125/1, 62, (iki kez), 106/1, 62 maddeleri gereğince 1.800,00 (iki kez) ve 600,00 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Çanakkale Sulh Ceza Mahkemesinin 30.11.2006 tarihli ve 2006/234-693 sayılı kararının infazı sırasında hükümlünün ödeme emrinin tebliğine rağmen 30 gün içerisinde bahsi geçen para cezalarını ödememesi üzerine cezanın 210 gün hapis cezasına çevrilmesini müteakip, hükümlünün talebi üzerine anılan cezanın 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun 110/2. Maddesi uyarınca konutunda çektirilmesine dair Eceabat Sulh Ceza Mahkemesinin 20.02.2007 tarihli ve 2007/22 değişik sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 27.10.2008 gün ve 54421 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2008 gün ve 230633 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "Hükümlü hakkındaki toplam 4.200,00 yeni Türk lirası adlî para cezasının iııfazı sırasında yapılan talep üzerine, 5351 sayılı Kanun'la değişik 5275 sayılı Kanun'un 110/2. maddesi uyarınca hapse çevrilen cezanın konutta çektirilmesine karar verilmiş ise de;

5275 sayılı Kanun'un 110/2. maddesinde yer alan "Mahkûmiyete konu suç nedeniyle doğmuş zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesine dair hukukî sorumlulukları saklı kalmak üzere;

Kadın veya altmışbeş yaşını bitirmiş kişilerin mahkûm oldukları altı ay, veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine hükmü veren mahkemece veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı derecedeki mahkemece karar verilebilir." hükmü ile,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52. maddesindeki adlî para cezası başlıklı;

(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayaın hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet hazinesince ödenmesinden ibarettir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı. kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz öniinde bulundurularak takdir edilir.

(3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

(2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı. kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz öniinde bulundurularak takdir edilir.

(3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.

(4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verilebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği belirilir" şeklindeki düzenleme karşısında, 5275 sayılı Kanun 110/2. Maddesinin uygulanamayacağı ve hükümlü hakkındaki hapis cezasının konutta çektirilmesine karar verilemiyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada, tehdit ve hakaret suçlarından dolayı hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi nedeniyle, 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi uyarınca C. Savcısınca adli para cezalarının hapse çevrilmesine karar verilip, daha sonra da Eceabat Sulh Ceza Mahkemesinden, bu cezanın konutta çektirilmesine karar verilmesi isteminde bulunulduğu ve mahkemenin bu istemi kabul ettiği anlaşılmaktadır.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın "özel infaz usulleri" başlıklı 110/2. maddesinde belirtilen miktarlardaki süreli hapis cezasına. mahkum olanların `

`hapis cezalarının', maddede sayılan koşulların oluşması halinde, hükmü veren mahkemece veya aynı derecedeki başka bir mahkeme kararı ile `

`konutta çektirilmesine' karar verilebileceği düzenlenmiştir. Ödenmeyen adli para cezasının, yasanın verdiği yetkiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından `

`hapse' çevrilmesi durumunda, hükümlü bu cezasını, 5275 sayılı Yasada öngörülen koşullarda ve `

`hapis cezalarının', maddede sayılan koşulların oluşması halinde, hükmü veren mahkemece veya aynı derecedeki başka bir mahkeme kararı ile `

`konutta çektirilmesine' karar verilebileceği düzenlenmiştir. Ödenmeyen adli para cezasının, yasanın verdiği yetkiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından `

`hapse' çevrilmesi durumunda, hükümlü bu cezasını, 5275 sayılı Yasada öngörülen koşullarda ve `

`hapis cezası' olarak bir ceza infaz kurumunda çekmektedir. Ancak, hak yoksunlukları bakımından 5275 sayılı Yasanın 106/9. maddesi uyarıca adli para cezası esas alınmaktadır. Dolayısryla, incelenen olayda 5275 sayılı Yasanın 110/2. maddesinde belirtilen "hapis cezalarının ... konutta çektirilmesine" ilişkin düzenlemedeki, hükümlünün yaşına ve ceza miktarına ilişkin objektif koşulların gerçekleştiği kabul edilmelidir. Diğer taraftan, anılan 106/9. maddede, adli para cezasından çevrilen hapsin infazının ertelenemeyeceği ve hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacağının belirtilmesine karşın, konutta çektirmeyle ilgili benzeri bir istisnaya yer verilmemesi de, adli para cezasından çevrilen hapsin konutta çektirilmesine engel bulunmadığını göstermektedir. Esasen, mahkemenin vereceği cezanın niteliği konusunda bir söz hakkı bulunmayan sanığın, hapis cezası verilmiş olsaydı yararlanabileceği bir haktan, mahkemenin takdirinin adli para cezası olması nedeniyle yararlandırılmaması da hukuka uygun görülmemektedir.

Açıklanan nedenlerle, Eceabat Sulh Ceza Mahkemesince verilen konutta çektirme kararının hukuka uygun bulunduğu anlaşıldığından, tebliğnamede yer alan YASA YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 24.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9574, Karar No: 2014/27424, Tarih: 01.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/9574 E.  ,  2014/27424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

18 yaşını doldurmamış olan sanıklar hakkında, duruşmaların gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların eylemi TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu halde TCK’nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3301, Karar No: 2015/17905, Tarih: 18.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3301 E.  ,  2015/17905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalesini üstlenen firmalar;

.... Şirketine, ....Şirketine yazı yazılarak,

Davacı ile 2009-2012 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/9628, Karar No: 2020/2249, Tarih: 24.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9628 E.  ,  2020/2249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin şikayet dışı borçlular hakkında Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2007/9518 E. sayılı dosyasında takip yaptığını, borçluların mal kaçırma girişiminde bulunduğunu, bu nedenle Yomra Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/313 E. sayılı dosyasında tasarrufun iptali davası açıldığını, tasarrufun iptali istenen taşınmazlar üzerine 12.12.2007 tarihinde ihtiyati tedbir(ihtiyati haciz mahiyetinde) kararı alındığını, mahkemenin 03.06.2010 tarihinde tasarrufun iptaline karar verildiğini, şikayet dışı alacaklı ... Varlık Yönetim A.Ş’nin de aynı borçlular hakkında takip yaptığını ve tasarrufun iptali davası açtığını, şikayet dışı alacaklının tasarrufun iptali davasında 2009 yılında ihtiyati tedbir kararı verildiğini ve 28.12.2010 tarihinde tasarrufun iptaline karar verildiğini, tasarrufun iptaline karar verilen bağımsız bölümlerde müvekkilinin takip dosyasının ilk haciz sahibi olduğunu, bu nedenle bağımsız bölümlerin satışından kaynaklı sıra cetvelinin müvekkilinin takip dosyasında düzenlenmesi gerekirken Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 21.05.2015 tarihli kararıyla ilk ve kesin haciz sahibinin ... Varlık Yönetim A.Ş. olduğu gerekçesiyle bedelin İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2007/14888 E. sayılı takip dosyasında gönderildiğini, 21.05.2015 tarihli icra müdürlüğü kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 21.05.2015 tarihli kararın kaldırılması ve Ankara 26. İcra Müdürlüğü tarafından sıra cetveli yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelini ilk haczi koyan icra müdürlüğünün yapması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, 21.05.2015 tarihli icra müdürlüğü kararının iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın 140/1. maddesinde İcra Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. Somut olayda uyuşmazlık, ilk ve kesin haczin İstanbul 5. İcra Müdürlüğü dosyası olduğundan bahisle satış bedelinin sıra cetveli yapılmak üzere İstanbul 5. İcra Müdürlüğüne gönderilmesi kararının doğru olup olmadığına ilişkindir. Şikayete konu müdürlük kararı doğrultusunda satış bedelinin İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2007/14888 E. sayılı dosyasına gönderildiği, İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 16.06.2015 tarihinde sıra cetveli düzenlediği ve şikayetçinin sıra cetveline şikayet ettiği görülmüştür. Bu durumda

mahkemece, işbu dosyada şikayetçinin 01.07.2015 tarihinde şikayette bulunduğu, İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2007/14888 E. sayılı dosyasında 16.06.2015 tarihinde sıra cetveli düzenlediği ve şikayetçinin sıra cetveline de şikayette bulunduğu gözetilerek, şikayetçinin müdürlük kararının iptalini talep etmekte hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru değilse de sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK.'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16689, Karar No: 2015/35155, Tarih: 09.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/16689 E.  ,  2015/35155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/175189

MAHKEMESİ : Kahta 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/267 (E) ve 2013/396 (K)

SUÇ : Tefecilik

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, soruşturma aşamasında 23.01.2007 tarihinde R... ve H... oğlu 05.04.1949 doğumlu M.. S..'ın ifadesinin alınması, iddianamenin R... ve H... oğlu 05.04.1949 doğumlu M.. S.. hakkında düzenlenmiş olması, 07.06.2007 tarihli oturumda R... ve H..oğlu 05.04.1949 doğumlu M.. S..'ın savunmasının alınması, bozma öncesi hükmün sanığın yüzünde verilmesi ve süre tutum dilekçesiyle kararın temyiz edilmesi, bozma sonrasında ise; talimatla beyanı alınan 19/09/1966 doğumlu R... ve H... oğlu M... E..'in söz konusu yargılamada hiç ifade vermediğini, isim karışıklığı olmuş olabileceğini, suçla ilgisinin olmadığını belirtmesi, R... ve H... oğlu 05.04.1949 doğumlu M.. S..'ın da daha önce ifade verdiğini ve aynen tekrar ettiğini beyan etmesi, R... ve H... oğlu 05.04.1949 doğumlu M.. S..'a ait nüfus kaydından “Erdinç” olan soyadının 14.07.2006 tarihinde kesinleşen kararla “Seyhan” olarak değiştirildiğinin anlaşılması karşısında; ilk hüküm başlığında sanığın “M... E..., R... ve H... oğlu, 19/09/1966” olarak gösterilmesinin maddi hata olduğu ve hükmün R... ve H.. oğlu 05.04.1949 doğumlu M.. S.. hakkında kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tefecilik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sadece sanık tarafından temyiz edilen bozma öncesi hükümde, 1 yıl 8 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezasına hükmolunması ve hapis cezasının ertelenmesi, Dairemizin 19.03.2013 tarihli kararında yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, karar verilmesi karşısında, 2 yıl 1 ay hapis ve 20.840,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle CMUK'nın 326/son maddesinde düzenlenen aleyhe hüküm kurma yasağına aykırı davranılması,

Ancak,

Sadece sanık tarafından temyiz edilen bozma öncesi hükümde, 1 yıl 8 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezasına hükmolunması ve hapis cezasının ertelenmesi, Dairemizin 19.03.2013 tarihli kararında yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, karar verilmesi karşısında, 2 yıl 1 ay hapis ve 20.840,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle CMUK'nın 326/son maddesinde düzenlenen aleyhe hüküm kurma yasağına aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık M.. S.. müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası olarak belirlenmesi, hapis cezasının TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesi, sanığın bozma öncesi hükümde belirtildiği gibi 3 yıl deneme süresine tabi tutulması, denetim süresi içinde sanığa yükümlülük yüklenmemesi, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilebileceğinin sanığa ihtarı biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 09/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6318, Karar No: 2010/1262, Tarih: 11.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6318 E.  ,  2010/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de oluşturulan hüküm ve yapılan miras paylaşılması yasal düzenlemelere ve dosya kapsamında toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Miras bırakan ... 'ın ölüm gününde yürürlükte bulunan 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 409/2. maddesi hükmünde sağ kalan eşin miras bırakanın ana ve baba zümresi ile birlikte mirasçı olması halinde mirasın yarısını alacağı, 495/2. Maddesi hükmünde de çoçukların eşit olarak mirasçı oldukları açıklanmıştır.

Toplanan delillerden miras bırakan ... 'ın 15.06.2008 tarihinde evli ve çocuksuz olarak öldüğü, geriye mirasçı olarak sağ eşi ... ile kendisinden önce ölen annesi ...'nin ... isimli başka bir kişi ile olan evliliğinden olma ana bir baba ayrı kardeşi ..., ana baba bir kardeşi Mülkiye ve yine babasının ... isimli başka bir kişi ile evliliğinden olma baba bir ana ayrı kardeşi ölü ...'nın çocukları ..., ... ve ...'yi bıraktığı anlaşılmaktadır.

Az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetildiğinde miras bırakanın eşi ...'nin mirastan 1/2 oranında pay alacağı, kalan 1/2 payın ise eşit olarak ve 1/4 oranında miras bırakanın ölü olan anne ve babası ... ve ...'in altsoylarına kalacağı, ana veya baba kollarından birinin altsoyunda mirasçı kalmadıkça bu kola intikal edecek miras payının diğer koldan gelen mirasçılara geçmeyeceği kuşkusuzdur.

Açıklanan bu olgular gözetildiğinde mahkemece 144 pay olarak belirlenen mirastan 72 payının miras bırakanın eşi ...'ye verilmesi, kalan 72 payın 36 payının annesi ...'nin, 36 payının da babası ...'in altsoyuna paylaştırılarak dağıtım yapılması, ... ve ...'e intikal edecek 36 payın sadece kendi çocukları arasında paylaştırılması, sonuç olarak miras bırakanın baba ayrı anne bir kardeşi ...'a annesinden dolayı gelen 18 pay, baba bir anne ayrı kardeşi ...'nın çocukları ..., ... ve ...'ye 6'şar pay, ana baba bir kardeşi Mülkiye'ye de ana kolundan gelecek 18 pay ve baba kolundan gelecek 18 pay olmak üzere toplam 36 pay verilerek mirasın bu şekilde paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken miras bırakanın baba ve anne bir kardeşleri ile baba veya anne bir kardeşlerine eşit pay düşecek şekilde dağıtım yapılması isabetsiz, davacı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 11.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14906, Karar No: 2006/18032, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14906 E.  ,  2006/18032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2889, Karar No: 2023/16762, Tarih: 03.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/2889 E.  ,  2023/16762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 365 gün karşılığı 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin sanığın hakaret suçunun iki nitelikli halini ihlal etmesine rağmen alt sınırdan ceza tayini nedeniyle kararın bozulması talebine ilişkin olduğu,

Sanığın temyiz isteğinin suç işleme kastı bulunmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hastanede muayene için daha fazla sıra beklemek istemeyen sanığın hasta varken doktorun odasına girdiği ve şikâyetçi doktorun odadan çıkmasını söylemesi üzerine şikâyetçiye yönelik "Allahını kitabını sinkaf ederim, bana bakmak zorundasın" demek suretiyle hakaret ettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, kamera izleme tutanağı, tanıkların beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede bozma nedeni dışındaki ve sair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125/3-(a) ve (c) maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca uygulama yapılması yerine, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza belirlendikten sonra 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca uygulama yapılması hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR