muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7009, Karar No: 2022/1853, Tarih: 14.03.2022

Karşı davada davalı vekili; "Sürmeli Peyniri" ilk kez müvekkilinin bulduğunu, karşı davacının bir yandan bu ibarenin tescili için marka ve tasarım başvuruları yaparken bir yandan da bu ibarenin marka olamayacağını ileri sürerek çelişkiye düştüğünü, karşı davacının kötü niyetli olduğunu ve haksız rekabette bulunduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; asıl dava yönünden; davalının "Peysan Sürmeli" şeklindeki markasal kullanımı ile davacı adına tescilli 2016/57973 sayılı "Sürmeli TAZE TAM YAĞLI PEYNİR" ibareli marka arasında karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzerlik bulunduğu, taraf markalarında ortak olarak yer alan "Sürmeli" ibaresinin süt ürünleri emtiası için tür, cins, vasıf bildiren, tasvir edici veya tanımlayıcı bir ibare olmadığı, davalının eyleminin davacının 2016 57973 sayılı davacı markasına tecavüz ve aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğu, davalı kullanımı ile davacı adına tescilli "MURATBEY SÜRMELİ BEYAZ PEYNİR", "MURATBEY SÜRMELİ", "MURATBEY SÜRMELİ TAZE PEYNİR" ibareli markalar arasında karıştırılma ihtimali yaratacak derecede benzerlik olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, davalı taraf eyleminin davacının 2016/57973 sayılı markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına ve önlenmesine, 2011/75812, 2011/75726, 2012/96173 sayılı markalara dayalı açılan asıl davanın reddine, karşı dava yönünden ise; davalı adına tescilli 2016/57973 sayılı markanın "Sürmeli Taze Tam Yağlı Peynir" ibaresinden oluştuğu ve bu haliyle sicilde gösterim koşulunu sağladığı, 29. sınıfta yer alan malların ortalama tüketicisi nezdinde teşebbüsün mallarını bir başka teşebbüsün mallarından ayırt etme koşulunu da yerine getirdiği, "sürmeli" ibaresinin bir peynir çeşidini ifade etmediği, "SÜRMELİ TAZE TAM YAĞLI PEYNİR" markasının 29. sınıf açısından somut ve soyut ayırt ediciliği haiz olduğu, peynirin piyasaya sunulduğu biçimine, üretim tekniğine, şekline ve kullanım amacına göre "tost peyniri", "süzme/ultrafiftrasyon", "üçgen" gibi ibarelerin kullanılabilir kılındığı, nitekim piyasada bulunan birçok peynir çeşidinde de "Sürülebilir" veya "Dilimli" gibi ifadelerin ambalaj üzerinde herhangi bir şekilde yer aldığı, "sürmeli" ibaresinin süt ve süt ürünleri yönünden tür, cins, vasıf bildirmediği, ticaret alanında kullanılan tasviri veya diğer bir deyişle tanımlayıcı bir ibare olmadığı, "Sürmeli Taze Tam Yağlı Peynir" ibaresini gören ortalama tüketicilerin gıda kodeksi hükümleri de dikkate alındığında malın coğrafi kaynağı, malların niteliği ve kalitesi konusunda doğrudan yanılgıya düşeceğini kabul etmenin mümkün olmadığı, davacı/karşı davalının kötüniyetli olduğunun da ispat edilemediği gerekçesiyle ile karşı davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, içinde gıda mühendisinin de bulunduğu bilirkişi heyetince hazırlanan bilirkişi raporunda, "SÜRMELİ" ibaresinin süt ürünleri emtiası için tür, cins, vasıf bildiren, tasvir edici veya tanımlayıcı bir ibare olmadığının, "Sürmeli Peynir" adı ile özel olarak tanımlanmış bir peynir çeşidinin bulunmadığının, ticaret alanında kullanılan tasviri veya diğer bir deyişle tanımlayıcı bir ibare olmadığının açıklandığından davaya konu 2016/57973 sayılı markanın hükümsüzlüğü koşullarının oluşmadığı, davaya konu davalı kullanımının, davacının 2016/57973 sayılı marka tescilinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı vekilinin, asıl ve karşı davada kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esas yönünden reddine, davacının 2011/75812 sayılı "MURATBEY SÜRMELİ BEYAZ PEYNİR" ibareli, 2011/75726 sayılı "MURATBEY SÜRMELİ" ibareli ve 2012/96173 sayılı "MURATBEY SÜRMELİ TAZE PEYNİR" ibareli markalarında yer alan "MURATBEY" ibaresi, davacının çatı markası olup, karşı davada kabul edildiği üzere bu ibare tanımlayıcı nitelik taşımadığından "SÜRMELİ" ibaresi bu üç markanın da asli unsurunu oluşturduğundan bu üç marka yönünden de markaya tecavüz ve haksız rekabet gerçekleştiği gerekçesiyle davacı vekilinin asıl davaya yönelik istinaf istemlerinin bu yönden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldıırlmasına, asıl davanın kabulü ile davalı taraf eylemlerinin, davacının 2011/75812, 2011/75726, 2012/96173 ve 2016/57973 sayılı marka tescillerinden doğan haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-karşı davacıdan alınmasına, 14/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11035, Karar No: 2014/12540, Tarih: 10.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/11035 E.  ,  2014/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/167553

Beden veya ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar S.. G.., S.. K.. ve G.. K.. haklarında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkumiyetlerine dair, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/02/2007 gün ve 2005/177 Esas, 2007/25 Karar sayılı hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21/01/2008 gün ve 2007/12654 Esas, 2008/6 Karar sayılı ilamı ile onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2014-26/11/2014 gün ve 2014/167553 sayılı yazıları ile itiraz isteminde bulunması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 21/01/2008 gün ve 2007/12654 Esas, 2008/6 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/04/2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten alınması gerektiği ve 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun 19/02/2003 tarih ve 4810 sayılı Kanununla değişik 16, 7/f ve 23/B maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, mağdurlarla ilgili olarak basit ya da nitelikli cinsel istismar eylemleri sonucunda ruh sağlığında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi kapsamında bir bozulma olup olmadığının tespiti görevinin Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun görevi dahilinde olup, kurulun bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, tetkik edilecek konunun uzmanı Çocuk Psikiyatristi bir üye olmak üzere en az dört üyenin iştirakiyle karar vereceği, Adli Tıp Kanununun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesinde ise “Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez” hükmü bulunduğu, ancak belirtilen bu hükme aykırı olarak Çocuk Psikiyatri uzmanı bir üye heyete iştirak etmeden veya 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun 4810 sayılı Kanunla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatristi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor alınmadan, ya da Çocuk Psikiyatri uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan Ergen Psikiyatri uzmanı olan başkan ile Adli Tıp Uzmanı, Kadın Hastalıkları Doğum Uzmanı, Radyoloji Uzmanı, Üroloji Uzmanı ve Çocuk Cerrahisi Uzmanının iştirakiyle verilen “olaya bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu, durumunun TCK'nın 103/6. maddesine mümas bulunduğuna” dair Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 19/07/2006 tarih ve 2052 sayılı mütalaasına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Eylemi birden fazla kişiyle birlikte cebir ve tehdit kullanarak gerçekleştiren sanıkların cezası TCK'nın 103/1, 103/3 ve 103/4. maddeleriyle belirlendikten sonra 103/6. maddesi uyarınca artırılması yerine, doğrudan 103/6. maddenin uygulanması,

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik TCK'nın 103. maddesi hükümleri nazara alınarak sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8997, Karar No: 2010/17149, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8997 E.  ,  2010/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21030, Karar No: 2017/7117, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21030 E.  ,  2017/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3953, Karar No: 2014/6894, Tarih: 03.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3953 E.  ,  2014/6894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/640-2013/616

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.12.2013 gün ve 2013/6569 Esas, 2013/8138 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı S.. M.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, çekilen kur’a sonucu dairenin tahsis edildiğini, şerefiye bedelinin ödendiğini, ancak dairenin davalı Suat adına tescil edildiğini ileri sürerek, dava konusu 16 no'lu dairenin müvekkili adına tesciline, mümkün olmaz ise dava tarihindeki değerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacı hakkında verilen ihraç kararının kesinleştiğini ve 1997 tarihinde yapılan genel kurulda geri ödeme kararı alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı ödemelerinin diğer ortakların ödemelerinden az olmadığı, ferdileşme işleminin 1997 yılı Şubat ayında gerçekleştiği ve bu tarihten sonra kooperatif tarafından ihraç kararıyla bağdaşmayan tahsilatların davacıdan yapıldığı, bu haliyle üyeliğin kooperatif tarafından benimsendiği, davalı S.. M..'nın ise kooperatif başkanının kardeşi olması nedeniyle olaylardan haberdar olduğunun kabulü gerekeceğinden iyiniyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, 16 no’lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline dair verilen karar davalı S.. M.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.12.2013 gün ve 2013/6569 Esas, 2013/8138 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı S.. M.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı S.. M.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8641, Karar No: 2014/7620, Tarih: 27.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8641 E.  ,  2014/7620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/91-2013/339

Taraflar arasındaki kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının ortaklığı Turgut Karadeniz isimli üyeden devir yoluyla edindiğini, kooperatifle ilgili işlemlerin takibi için H. K.vekaletname verdiğini, ancak üyeliğin devrine ilişkin bir yetki verilmediğini, buna rağmen H. K. davacının hissesini E.. Ç..'ye, bu şahsın da 23 Mayıs 2012 tarihinde davalı A.. K..'ya devrettiğini, yönetim kurulu kararları ile devirlerin kooperatif tarafından uygun bulunduğunu, tüm davalıların kötüniyetli davrandıklarını ileri sürerek, devirlere ilişkin 22.05.2012 tarih, 35 ve 23.05.2012 tarih, 36 sayılı Yönetim Kurulu kararlarının iptaline, davacının üyelik ve bu üyeliğe bağlı A blok a-6 dubleks daire üzerindeki hak sahipliğinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, devirlerin yasaya uygun olduğunu, ayrıca A.. K..'nın iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı E.. Ç..'ye yapılan devrin dayanağı olan 20.07.2007 tarihli vekaletnamede, kooperatif hissesinin devrine dair bir yetki bulunmadığı, kooperatifinde vekaleten yapıldığını gördüğü bu sözleşme gereğince H. K. üyeliğe kabul ettiği, davalı A.. K..'nın diğer davalı E.. Ç..'den hisseyi devralmadan önce söz konusu hissenin devri için diğer davalı E. S. ile birlikte kooperatife başvurduğu, davalı E.. Ç..'nin o dönemde ve halen kooperatifin başkanı olduğu, bu durumda Ayşe'nin iyiniyetli olarak kabul edilemeyeceği, açıklanan olgular karşısında tüm devirlerin hukuki dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile S.S. G... Konut Yapı Kooperatifi yönetim kurulunun 22.05.2012 tarih, 35 ve 23.05.2012 tarih, 36 no'lu kararlarının iptaline, davacı O.. K..'in üyeliğinin ve bu üyeliğe bağlı A blok, 6 no'lu dubleks daire üzerindeki hak sahibi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19495, Karar No: 2015/5201, Tarih: 09.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19495 E.  ,  2015/5201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2009/72-2013/179

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 5. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 09.05.2013 gün ve 2009/72 Esas 2013/179 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 17.02.2014 gün ve 17943-2863 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı M.. A.. vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı M.. A..'den usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 09.04.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Bilindiği ve gerek öğretide gerek yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin malik olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminattır. Asıl olan zilyedin kötüniyetinin belirlenmesidir. Bunun içinde iyiniyet kavramından yararlanmak gerekir. İyiniyetli kişi, kendisinden beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın sınırı aştığını bilmeyen ya da bilebilecek durumda olmayan yahut sınırı aşmasında yasaca korunabilecek bir nedeni bulunan kişidir. Davalı, dava konusu taşınmazı Aile mahkemesinin tahsis kararı ile kullandığından dolayı kötüniyetli değildir. Bu nedenle davalının karar düzeltme talebi kabul edilip hüküm onanmalıdır. Sayın çoğunluğun kararına iştirak etmiyoruz.