muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/945, Karar No: 2018/10435, Tarih: 22.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2018/945 E.  ,  2018/10435 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.07.2015 gün ve 129-215 sayılı karar davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.05.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davacılar ... vd. vekili Avukat ve diğer davacı asiller gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu olup kabul kapsamına alınan 1588, 2604, 2603, 1620, 2833, 3493, 3132, 426, 317, 2324, 1368, 2481, 2496, 1922 ve 2486 parsel sayılı taşınmazların tapuya ilk tescillerinden itibaren tüm malikleri ve devirleri gösterir şekilde tedavül kayıtlarının (mahkeme ilamı, resmi senet, tapu kütük sureti, varsa imar dağıtım cetvelleri, tapulama tutanakları, varsa dayanak tapu kayıtları v.s.) birbirini takip edecek, denetlenecek ve tamamının okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi, geri çevirmeyle istenilen kayıtların eksiksiz dosya arasına alınıp alınmadığı mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4998, Karar No: 2019/2629, Tarih: 15.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/4998 E.  ,  2019/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının taşınmazının giriş önünde bulunan balkonu yükselterek yan tarafta çiçeklikler, musluk ve su giderleri açtırdığını, açılan bu giderler nedeniyle davacının taşınmazına su sızdığını ve sürekli olarak maddi hasar oluşturduğunu, davalının davacı ile ortak olan duvarı yıktırdığını, davalının çatıya izolasyon, baca ve hidrofor eklettiğini, eklenen hidroforun çok gürültü çıkarttığını ve bu gürültüden rahatsız olunduğunu, davalının taşınmazının kapı, pencere ve balkon boyutlarını ve renklerinin tamamen değiştirerek ana yapının güzelliğine zarar verdiğini belirterek davalı taşınmazının onaylı mimari projeye uygun halde eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 23/01/2015 tarih ve 2012/1341 E.- 2015/101 K. sayılı ilamı ile açılan davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş, taraf vekillerince kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 23/03/2016 tarih ve 2015/8990 E.- 2016/4892 K. sayılı ilamı ile “kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; dosyasındaki bilgi ve belgelere özellikle mimari projeye göre davalı bağımsız bölüm çatısında baca bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gereğince proje değişikliği için kat maliklerinin oybirliği ile alacağı bir karara ihtiyaç vardır. Bu doğrultuda alınmış bir karar da bulunduğu ileri sürülmediğine göre baca yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile bu talep yönünden davanın reddi doğru görülmediği “ belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde açılan davanın kısmen kabulü ile davalıya ait 37 numaralı bağımsız bölümün ön terasının önüne yapılan 15,28 metrekarelik (3,80X4,02 m) ilave teras ile çiçekliğin yıkılarak davalı tarafından projeye uygun olarak yapılan musluğun ve davacı ile davalı sınırında bulunan çatıdaki bacanın kaldırılarak ortak alana yapılan müdahalenin men'i ile onaylı mimari projesi ve vaziyet planına uygun eski hale getirilmesine, bu işler için davalıya 30 günlük süre verilmesine, hidroforun kaldırılmasına yönelik talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4450, Karar No: 2012/7361, Tarih: 13.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4450 E.  ,  2012/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirkette İnsan kaynakları Türkiye Müdürü olarak çalıştığını, insan kaynakları yönünden şirketin tüm Türkiye'deki işlerini yapan, planlayan, uygulayan kişi olduğunu, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davacının genel müdür seviyesinde görev yapan ...'in personel işlerinden sorumlu yardımcısı dolayısıyla işveren vekili olduğunu, bu nedenle iş güvencesi hükümlerinin uygulanamayacağını, davacının üst düzey yönetici ... ile uyuşmazlığa düştüğünü, davacının bu tavrının sistemde çok önemli yetersizliklere, karmaşa ve güvensizliğe neden olduğunu belirtilerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Davacının davalı şirket işlerinin bütününü yöneten işveren vekili konumundaki ...'in personel işlerinden sorumlu yardımcısı olduğu ibraz edilen işyeri organizasyon şeması ve davacı vekilinin dava dilekçesindeki beyanları ile sabit bulunmaktadır. Bu durumda, işveren vekili yardımcısı olan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulü hatalıdır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2635, Karar No: 2018/2735, Tarih: 10.04.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/2635 E.  ,  2018/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılanacak her uyuşmazlıkta; şüphelilik, uyuşmazlığın somut olması ve uyuşmazlığın çözümü şeklinde özellikler vardır. O halde önce olay öğrenilmelidir. Sübut maddi mesele olup, bu konu geçmişteki olayı zihnimizde yaratmak, yani nasıl meydana geldiğini belirlemektir. Olay belirlendikten sonra olaya uygulanacak hukuki norm ve bunun olayın tipine uygun olup olmadığı konusunda sonuç çıkarılır. Maddi durum tesbiti hukuki durumun tespitidir. Olayın faillerinin kim olduğu ve bunların ceza hukuku karşısındaki sorumlulukları öncelikle olayın belirlenmesiyle mümkündür.

Olay ise deliller ile öğrenilebilinir.

Ceza muhakemesinin asıl amacı maddi gerçeği ortaya çıkarmaktır. Maddi gerçeğe ulaştırılacak araç ise delillerdir.

Deliller; Sanık, tanık ve bunların dışındaki açıklamalar, kolluk, Savcı ve Hakim tutanakları, ses vs. gibi ayrıma tabi tutulabilinir. Soruşturma evresinde toplanmamış delilleri mahkemenin toplaması gerekir. Hakim lehe ve aleyhe delilleri araştırıp, tam bir inançla özgürce değerlendirerek kuşkudan arınmış olarak sonuca ulaşması gerekir. Kuşkular yenilmelidir. Hükümde varsayıma dayalı kuşkulu kalan hususlar olmamalıdır. Maddi gerçeğin, olayın bir bütünü ve parçasını temsil eden kanıtlardan ortaya çıkarılması gerekir. Bir takım varsayımlara dayanılarak karar verilmesi ceza mahkemesinin amacına kesinlikle aykırıdır. Kuşku ve çelişki yenilmeden karar verilemez. Eylem ve eylemlerin bir suç olup olmadığının belirlenmesi için önce işlenip işlenmediğinin çözümü ile başlanır. Bu da kanıtların yorumu ile cevaplanır. Hakim hangi kanıtı nasıl yorumladığını yorum ile nasıl kanıya ulaştığını denetlenebilir olarak kararın gerekçesinde göstermek zorundadır.

Bu açıklama ışığında somut olaya gelince;

Bu açıklama ışığında somut olaya gelince;

Yakınan ..., kolluğa verdiği ifadesinde özetle; “saat: 05:15 sıralarında, oğlunun işlettiği ve kendisininde yardımcı olduğu işyerine gelen sanığın, “senin oğluna ben dün birşeyler almak için 50.-TL para verdim, 30. TL geri verecekti ama yoktu, sonra gel al dedi ve paranın üstünü vermedi” dediğini, kendisininde bu parayı veremeyeceğini, gündüz gelmesi halinde oğlu ile konuşabileceğini söylemesi üzerine, “İstanbul’a gideceğim, madem otobüs bileti al” diyen sanığın bu isteğini kabul etmeyip kendisini işyerinin dışına çıkarttığını ve kapıyı da kilitlediğini, kendisinden 20.-TL para alıp sanığı başından savmak için işyerinin yanındaki otelde görevli olan ...’nu çağırdığını, ondan aldığı 20.-TL'yi sanığa verip gitmesini söylediğini, ancak sanığın, “30.-TL vereceksin, 10.-TL daha ver” demesi üzerine, haraç mı istediğini sorduğunu, sanığın da cebinden çıkarttığı bir bıçağı açıp, mağdur ...’in boğazına dayadığını ve “istersem böyle yaparım” dediğini...” beyanla şikayetçi olduğu;

Mahkeme huzurunda alınan ifadesinde ise; "Sanık o gece büfeye geldi çok alkollüydü, sanık geldi ve bana gündüz oğlundan alışveriş yaptım ve 30.-TL alacağım kaldı onu bana ver dedi, ben de oğlum gelsin alacağın varsa ondan iste dedim, dışarı çık dedim, ben de çıktım, dışarıda sanığa paraya ihtiyacın varsa para vereyim dedim, ...'den 20.-TL alarak sanığa verdim, hadi git dedim, ancak sanık gitmedi, hatta bana 10.-TL ver İstanbul'a gidip bilet alacağım dedi ben de kendisine veremeyeceğim dedim, o arada sanığa sen benden haraç mı istiyorsun dedim, sen beni tehdit mi ediyorsun dedim, o arada yanımda diğer müşteki ... vardı, sanık elindeki bıçağı gösterip ve ...'in boynuna doğru götürerek bıçak çeksem böyle çekerim dedi ve sonra bıçağı geri çekti, yani sanık o anda bana ve ...'e bıçak dayayıp para istemiş değildir, zaten o arada polisler geldi, bıçağı bize sallayarak bıçak ile tehdit ederek para istemiş değildir, zararım yok, şikayetim de yoktur, ben kendisine 20.-TL'yi yardım olsun diye verdim sanık benden zorla tehditle para istemiş değildir şikayetçi değilim” dediği, soruşturma aşamasındaki ifadesi ile çelişki görülüp sorulması üzerine de; “belirttiğim gibi sanık benden zorla para istemedi, gasp eylemi olmadı” dediği, mağdur ...’nun ifadesinin alınmasının ardından yöneltilen sorulara ise; “o akşam da sanığın sarhoş bir şekilde olay yerinden gitmemesi ve ileriki safhalarda aramızda başım belaya girebilir düşüncesiyle polisleri çağırdım polislere

şikayetçi olmadığımı sanığı buradan uzaklaştırmalarını söyledim zaten polisler de ilk olarak sanığı karakola götürmüyorlardı daha sonra bir şeyler söylemeye başlayınca karakola götürdüler”, “olaydan sonra oğlum ile görüştüğümde iddia etttiği gibi kendisine borcu olmadığı para üstü çıkışmadığından vereceğinin olmadığını söyledi yani sanığın oğlumdan daha önceden para alacağı hususu doğru değildir” şeklinde yanıtlar verdiği;

şikayetçi olmadığımı sanığı buradan uzaklaştırmalarını söyledim zaten polisler de ilk olarak sanığı karakola götürmüyorlardı daha sonra bir şeyler söylemeye başlayınca karakola götürdüler”, “olaydan sonra oğlum ile görüştüğümde iddia etttiği gibi kendisine borcu olmadığı para üstü çıkışmadığından vereceğinin olmadığını söyledi yani sanığın oğlumdan daha önceden para alacağı hususu doğru değildir” şeklinde yanıtlar verdiği;

..., 29.11.2013 tarihinde kollukta özetle; “Yaşlı olduğu için zaman zaman kredi kartı çekimi hususunda yardım isteyen komşusu ...’nin, olay günü saat: 05:50 sularında kendisini çağırdığını, dışarıya çıktığında, mağdurun çalıştırdığı kuruyemiş dükkanının önünde, sanığın ... ile bir şeyler konuştuğunu görünce yanlarına gittiğini, sanığın mağdura hitaben “senin oğluna ben dün birşeyler almak için 50.-TL para verdim, o bana geri 30.-TL para üstünü vermedi, ben de onu almaya geldim” dediğini, mağdurun ise, “ben bilmiyorum, yarın oğlan gelsin ondan alırsın, ben veremem” dediğini, sinirlenen sanığın yüksek sesle ısrarcı olması üzerine, mağdur ...’in, çalıştığı otele girdiğini, sanığın da arkasından girip, kimliğini bırakmak istediğini, mağdur kabul etmeyince de “valla ya verecen ya da ben kendim alacağım” deyip “bak benim cebimde bıçak var, istersem bunu da kullanırım” dedikten sonra çıkarttığı bir bıçağı açıp, mağduru tehdit için kendi boynuna dayadığını ve “ben adamı bu şekilde yaparım” dediğini, bu olay nedeniyle herhangi bir yaralanmasının söz konusu olmadığını, mağdurun talebi üzerine polisi kendisinin arayıp, 20.-TL verdiğini, onun da aldığı parayı sanığa verdiğini, parayı alan sanığın mağdura, bir de sigara alacağım senden dediğini, ancak mağdurun sigarayı vermeden, camiye gittiğini” beyan ettiği,

Duruşmada; “biraz önce diğer mağdurun anlattığı ifadede doğrudur o gün sanık sarhoştu, bizim işyerimizin yanındaki ... amcadan para istemiş ... amca da benden 20.-TL alıp sanığa verdi sonra aralarında bir şeyler konuşuldu, ben yanlarına gittim, ... amca sanığa beni tehdit mi ediyorsun haraç mı istiyorsun deyince sanık da haraç istesem böyle yaparım diyerek elindeki bıçağı benim boynuma doğru yönlendirdi, elindeki bıçağı boynuma doğru sallaması doğru değildir, dediğim gibi sanık benim boynuma bıçak sallamadı, şikayetçi değilim” dediği, soruşturma aşamasındaki ifadesinin hatırlatılması üzerine de, “boğazıma bıçak sallaması söz konusu değildir” dediği;

Emniyet Müdürlüğü tarafından, bilgi sahibi sıfatıyla ifadesi alınan, ...’nin, “2-3 gün önce, kendisini tanımadığı sanığın, işyerine gelip alışveriş yaptığını, bir gün, kendisinde viski olduğunu ve satmak istediğini söylediğini, ancak bunu kabul etmediğini, 29.11.2013 günü saat; 01:30 sularında tekrar işyerine gelerek aynı yönde teklifte bulunup, elindeki 5-6 adet viski şişesini gösterdiği, kendisinin yine ./..

kabul etmediğini, şahsın, tekrar gelebileceğini düşünerek, başının belaya girmemesi için işyerini kilitleyip ayrıldığını...” beyan ettiği,

kabul etmediğini, şahsın, tekrar gelebileceğini düşünerek, başının belaya girmemesi için işyerini kilitleyip ayrıldığını...” beyan ettiği,

Sanık ..., 29.11.2013 günü Emniyet Müdürlüğü’nde, savunmanı huzurunda alınan savunmasında özetle; “İçki almak için büfeye gittiğini, ancak parası eksik olduğundan, içki verilmemesi üzerine, işyerinden çıktığını, mağdur, bira şişesi ile kendisine saldırınca, üzerinde bıçak olduğunu söyleyip, korkutmak amacıyla bıçağı çıkarttığını, daha sonra da kimseye tevcih etmeden cebine koyduğunu” belirterek, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği,

29/11/2013 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığı’nca alınan ifadesinde; “ben votka almak istiyordum, bunun içinde 5.-TL eksiğim vardı, büfe sahibine 20.-TL olduğunu, 5.-TL'yi de sonra vereceğimi söyledim, işyeri sahibi bunu kabul etmedi, aramızda bu nedenle tartışma çıktı, ağız münakaşası yaptık, büfe sahibi bana bu nedenle sinirlendi, bana doğru şişeyi salladı, ben kafamı geri çekince şişe kafama isabet etmedi, olay sırasında ben çok alkollüydüm, hatta uyuşturucu madde de almıştım, bu nedenle olayları da çok net hatırlayamıyorum, bıçağı ne zaman çektiğimi hatırlamıyorum, bıçağı çıkardım ancak açmadan kafasına doğru salladım, ben her ne kadar emniyet ifadem doğru dediysem de şu an o ifademden vazgeçiyorum, polisler o ifadeyi kafasına göre yazdı, müştekilerin iddiaları doğru değildir, ben kimsenin boynuna bıçak dayamadım, bana para verin demedim, zorla para aldığım iddiası yalandır, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, savunmam ve söyleyeceklerim bundan ibarettir.” dediği;

Aynı gün Çanakkale 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nde yapılan sorgusunda; “olay akşamı votka almak istiyordum, büfenin sahibine 20.-TL param olduğunu söyledim, eksik olduğu için kabul etmedi, aramızda tartışma oldu, bana hatırladığım kadarıyla viski şişesi salladı, ben de ona orada duran sakız kutularından birini fırlattım, votkayı almadım, ayrıca kimseyi bıçaklamadım, üzerimde bıçak vardı, ancak kimsenin boğazına dayararak tehdit etmedim, bu yöndeki suçlamaları kabul etmiyorum” diyerek, Cumhuriyet Savcılığı’ndaki savunmasını tekrar ettiği;

Mahkeme huzurunda ise; "karakolda ve savcılıkta verdiğim ifadem doğrudur, o gün alkollüydüm, çok alkollüydüm, ne yaptığımı bilmiyordum kendimi bilmiyordum, o gün büfeye alkol almak için gittim, param yetmedi, müşteki ... bana içki vermedi, sonra bir şey oldu, polisler geldi, hatırlamıyorum, beni aldılar götürdüler, büfe sahibi bana saldırdığı için bıçak çıkarttım sonra bıçağı yerine koydum o sırada polisler geldi, bıçağı elimden aldı, kimsenin boğazına bıçak dayamadım, suçlamayı kabul etmiyorum, alacağım vardı ben bu alacağımı istedim bu nedenle bu olay meydana geldi" şeklinde beyanda bulunduğu, sorulan soruyu da “olaydan önce müşteki ...'in oğlu ... alacağımın olup olmadığını hatırlamıyorum” şeklinde yanıtladığının anlaşılması karşısında,

Öncelikle taraflar arasındaki hukuken korunan bir alacak borç ilişkisinin bulunup bulunmadığı duraksamasız saptanmadan, tamamı sözlü anlatımdan oluşan ve aşamalarda birbiri ile çelişen taraf anlatımlarından hangisine ne gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanmadan, vicdanı kanı ilkesine uygun gerekçelendirilebilinir ve temyiz mercii tarafından denetlenmesi mümkün sonuca nasıl ulaşıldığı da gösterilmeden eksik soruşturma ile yetinilip yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10377, Karar No: 2010/19112, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10377 E.  ,  2010/19112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.