muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1592, Karar No: 2012/4793, Tarih: 26.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1592 E.  ,  2012/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/10/2011

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, miras bırakan E.'nin maliki olduğu 25 parça taşınmazını mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla vekil aracılığı ile davalılara satış suretiyle muvazaalı temlik ettiğini ileri sürerek, 21 parça taşınmaz yönünden miras payları oranında tapu iptali ve tescil, 4 parça taşınmaz dava açılmadan önce 3.kişilere satıldığından bu taşınmazlar yönünden tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Bir kısım davalılar, iddiaların yersiz olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliki işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesiyle davaların kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali tescil ve tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve 6100 sayılı HMK. nun 186. (1086 sayılı HUMK. nun 376.) maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin; HMK.nun 297.(HUMK.nun 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevar ki, uygulamada söz konusu HMK. nun 294/4.(HUMK. nun 38l/son) maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HMK. nun 298/2 (HUMK. nun 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. Maddesi ile HMK. (HUMK.) nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek ‘kısa kararda davanın kabulüne denildiği halde, gerekçeli kararda davaların kabulüne denilmesi ve kısa kararda davanın kabulüne denilerek tazminat isteğininde kabul kapsamına alındığı halde gerekçeli kararda bu yönde olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi’ suretiyle çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Diğer taraftan, Somut olayda verilen karar 6100 sayılı HMK’nun 297nci maddesinde (1086 sayılı yasanın 389uncu maddesi), yazılı unsurları da içermemektedir.

Hal böyle olunca, bozma nedenine göre sair hususlar incelenmeksizin hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6215, Karar No: 2014/7936, Tarih: 20.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6215 E.  ,  2014/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/499-2013/856

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar S.. H.. ve N.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada, davalıların maliki, işleteni ve sürücüsü olduğu otobüs ile davalı Alaadin’e ait traktörün çarpması sonucu 02.11.1998 tarihinde meydana gelen kazada otobüste yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 86.501,03 TL’ye yükseltmiştir. Birleştirilen davada ise ayrıca 6.131,00 TL maddi tazminatın davalı malik S.. H..’dan tahsilini istemiştir.

Davalı A.. N.. davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının kaza nedeniyle % 31.3 oranında meslekte kazanma gücünü yitirmiş olduğu gerekçesiyle 74.224,24 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılar N.. Ü.., S.. H.. ve ..... Kent Tur.Ltd.Şti'den müteselsilen tahsiline, Alaaddin Noyan yönünden maddi tazminata ilişkin karar ve tüm davalılar yönünden manevi tazminata ilişkin karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar S.. H.. ve N.. Ü.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı kazadan sonra üniversite eğitimini tamamlayarak özel dershanede öğretmen olarak çalışmaya başlamıştır. Bu nedenle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin daha önceki bozma ilamları doğrultusunda davacının özel dershaneden ne kadar ücret aldığı araştırılmış, davacının 2006 yılının 9. ayında 531 TL brüt, 380,46 TL net maaş aldığı anlaşılmıştır. Bu miktar 2006 yılı asgari ücretine eşittir. 03.04.2008 tarihli ek aktüerya raporunda davacının 2006 yılı brüt maaşı 531 TL olduğu halde sehven 513 TL olarak gösterilmiş ise de, hesaplamanın doğru miktar olan asgari ücretin neti 380,46 TL üzerinden yapıldığı anlaşılmakla hesaplamada sonuç itibarıyla yanlışlık bulunmamaktadır. Daha sonra alınan karar tarihine en yakın tarihli bilirkişi raporlarından 31.01.2011 tarihli raporda davacının 2006 yılında brüt maaşının 531 TL olduğu belirtilerek, yine 380,46 TL asgari ücretin neti üzerinden hesaplama yapılarak davacının zararı 71.254,07 TL olarak tespit edilmiştir. Ancak davalıların bu rapora ilişkin itirazları üzerine alınan 13.07.2011 tarihli ek raporda davacı maaşının asgari ücretin 1,04 katı olarak değerlendirilmesi doğru olmamıştır. Bu halde, davacının asgari ücretten hesaplanan ve hükme en yakın tarihli hesaplamayı içeren 31.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 71.254,07 TL maddi zararının bulunduğu kabul edilerek buna göre karar verilmesi için hükmün davalılar S.. H.. ve N.. Ü.. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalılar S.. H.. ve N.. Ü.. yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar S.. H.. ve N.. Ü..'a geri verilmesine 20.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7462, Karar No: 2010/15642, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7462 E.  ,  2010/15642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1221, Karar No: 2018/7162, Tarih: 17.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1221 E.  ,  2018/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Olayın doğrudan tek görgü tanığı, tanık ...'nun, CMK'nın 210/1. maddesi uyarınca duruşmada mutlaka dinlenmesi sonucu sanık ve suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. maddesi uyarınca yapılan artırım oranının suç tarihine göre en fazla 1/3 oranında olduğu gözetilmeden, 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11312, Karar No: 2014/18471, Tarih: 30.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11312 E.  ,  2014/18471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7722, Karar No: 2016/8506, Tarih: 10.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/7722 E.  ,  2016/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı, TCK'nın 158/1-e, 43, 168/1, 52/2, 158/1-e-son, 52/4, 53. ve 204/1, 43, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in işletmekte olduğu ... Eczanesinden ilaç alan kişilere ait karneleri, bu kişilere, ilaçlarını yazdırma konusunda yardım etme bahanesiyle eczanede alıkoyup, sonra da bu karne sahiplerinin ihtiyaçları ve istekleri dışında tamamen veya usulüne uygun düzenlenen reçeteler üzerinde ilaveler yapmak suretiyle içerik itibariyle oluşturduğu sahte reçeteleri, eczane çalışanları vasıtasıyla hastanede çalışan kardeşi diğer sanık ...'e gönderdiği, ...'ın da ablası ...'nın düzenlediği reçetelere doktorlara ait kaşeleri vurduğu, dolayısıyla sanıkların birlikte hileli hareketler sergileyerek menfaat temin ettikleri olayda üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşıldığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 158/1-son maddesi gereğince doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 158/1-son maddesi gereğince doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın tamamen hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e-son maddesi gereğince 1898 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 43. maddesi gereğince 2847 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 168/1 maddesi gereğince 949 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilmek üzere sonuç olarak 18980 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği, soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenilen tanık beyanlarında ise sanıktan bahsedilmemesi, ancak Sosyal Güvenlik Kurumu'nun yapmış olduğu soruşturmada beyanı alınan eczane çalışanı ...'in sanık ...'ın reçeteleri kaşeleyerek kendisine verdiği belirtmesi karşısında, ...'in duruşmaya tanık sıfatı ile çağrılarak olaya ilişkin beyanları dinlendikten sonra sanığın, diğer sanık ...'nın eylemine ne şekilde iştirak ettiğinin denetime izin verecek şekilde açıklanıp, izah edilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

TCK'nın 158/1-son maddesi gereğince doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle, sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3429, Karar No: 2017/6112, Tarih: 03.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3429 E.  ,  2017/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile "... Sitesinde kat maliki olan davalının, 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun ilgili hükümlerine ve site yönetim planına aykırı olarak, bina duvarına klima dış ünitesi taktırmak suretiyle ana taşınmazın ortak alanına haksız bir şekilde müdahale ettiğini, tüm uyarılara rağmen bu klima dış ünitesini bulunduğu yerden kaldırmadığını" iddia ederek, davalının kanuna ve yönetim planına aykırı olarak duvara monte ettiği klima dış ünitesinin kaldırılması suretiyle ortak alana haksız müdahalesinin önlenmesine ve söz konusu yerin eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19/2 maddesi gereğince kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduklarından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'a yükletilmesine 03/07/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2504, Karar No: 2019/2455, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2504 E.  ,  2019/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12358, Karar No: 2008/14662, Tarih: 04.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12358 E.  ,  2008/14662 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Bağ-Kur Genel Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.6.2007 tarih ve 186-297 sayılı hükmün Dairenin 24.3.2008 tarih ve 14966-4027 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, 4.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48089, Karar No: 2010/5218, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48089 E.  ,  2010/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra

Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, ihale süresinin sona ermesinden sonra yeni yapılan ihalede de tüm işçiler işten çıkartılmışken ve yeni dönemde 438 işçi çalıştırılacakken, İş Kanununun 29.maddesinde belirtilen kurallara uyulmaksızın çıkartılan işçilerden 327 sinin yeniden işe alındığı, işe alınırken de en kıdemlilerin seçilmediği, keyfi davranıldığı, ayrıca

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.