muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/23351, Karar No: 2008/19820, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23351 E.  ,  2008/19820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :   İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.    O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3333, Karar No: 2013/4896, Tarih: 11.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3333 E.  ,  2013/4896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2001/5966 esas sayılı dosyasında düzenlenen ......2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkillerinin alacağının kamu alacağı olmasına ve hacizlerinin bulunmasına rağmen garameye dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve müvekkillerinin alacağının garameye dahil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... ... ve şikayet olunan ... vekili şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 6183 Sayılı Yasanın .... maddesine göre satış bedelinin taksiminde, malın paraya çevrilmesinden evvel haciz koyan tüm amme alacaklarının ilk hacze garameten iştirak ettirilmesi gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline, yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçiler vekili, şikayet olunan ... ... vekili ve şikayet olunan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Şikayet olunan ... ... ve şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede ise; davaları kabul edilen şikayetçiler lehine maktu vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, bu konuda yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde, karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçiler yararına BOZULMASINA, şikayet olunan .. ... ...'ndan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7364, Karar No: 2011/15744, Tarih: 10.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7364 E.  ,  2011/15744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, taşınmazın tümünün dere mutlak koruma alanında kaldığından mahallinde yapılan keşif sonucu dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmazın bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10595, Karar No: 2016/612, Tarih: 14.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/10595 E.  ,  2016/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekiler ... ve ...'e karşı gerçekleştirdiği iddia olunan hakaret eylemleriyle ilgili olarak müştekilerin soyut iddiası dışında delil bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın, müşteki polis memuru ...'e karşı gerçekleştirdiği iddia olunan hakaret eylemiyle ilgili olarak, sanığın aşamalarda değişmeyen ısrarlı beyanlarında; müşteki ile aralarında önceye dayalı husumet bulunduğu, müştekiye kesinlikle hakaret etmediğini, karakoldaki kamera kayıtlarının incelenmesi gerektiğini, esas müştekinin kendisine hakaret ederek kışkırtmaya çalıştığını beyan etmesi karşısında; soruşturma aşamasında karakola ait kamera kayıtlarının alınmadığı, mahkeme aşamasında ise sanık ve müdafiinin ısrarları üzerine 5. celsede olaydan 15 ay sonra kamera kayıtlarının talep edildiği, ancak, olaydan çok uzun zaman geçtiği için kamera kayıtlarının bulunmadığının belirtildiği somut olayda; mahkemenin gerekçesinde kabul ettiği müştekiler ... ve ...'in beyanlarının sanıkla taraf oldukları için itibar edilemeyeceği, diğer tanık polis memurlarının da ifadelerinin ise çelişkili olduğu, şöyle ki; tanık komiser ...'ın diğer tanık polis memuru ...'nun sanığın söylediğini belirttiği” a..ına kodumun” sözünü sanığın söylemediğini beyan ettiği, diğer tanık ...'ın ise müştekinin dahi belirtmediği sözler olan sanığın ana avrat küfür ettiğini duydum şeklindeki beyanının olduğu, tanıklar ... ve ...'nun duyduklarını belirttikleri sanığın müşteki polis memuru ...'e karşı söylemiş olduğu diğer sözlerinin de hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığının anlaşılması karşısında; her türlü şüpheden uzak cezalandırılmaya yeter delil olmadığından sanık hakkında bu suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyet kararı verilmesi,

3- Sanığın müşteki polis memuru .....'e karşı gerçekleştirdiği iddia olunan kasten yaralama eylemiyle ilgili olarak; sanığın ısrarla ifadelerinde müştekinin önceye dayalı husumet nedeniyle kendisini tahrik ettiğini belirttiği, kamera kayıtlarının zamanında istenmediğinden elde edilemediği somut olayda; sanıkla önceye dayalı husumeti bulunan müştekinin; karakolda başka polis memurları da görevli iken; alkollü olduğunu bildiği sanığın kendine gelmesini beklemek yerine kendisinin muhatap olmaya çalıştığının anlaşılması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre; TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

5- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8093, Karar No: 2009/20723, Tarih: 03.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/8093 E.  ,  2009/20723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tanıma (Boşanma)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davacı tarafından tanınması istenen yabancı ilamda itiraz yolu açık olmak üzere karar verildiğinin anlaşılmasına ve kesinleştiğine dair bir delilin de getirilmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.12.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1461, Karar No: 2018/2258, Tarih: 19.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1461 E.  ,  2018/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Tarım Bağ-Kur sigortalılığının yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Kanun'da, bildirimsiz kalan sigortalılar için 506 sayılı Kanunun 79. ve 5510 sayılı Kanunun 86. maddesinde öngörülen "hizmet tespiti" davasına koşut bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Anılan düzenlemede, kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takiben başlayacağının hükme bağlanmış olması karşısında, kayıt ve tescil, yada tescil yerine geçen iradi prim ödemesi veya prim tevkifatı öncesine isabet eden tarımsal faaliyet ve buna dayalı "Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti" söz konusu olamayacaktır.

İnceleme konusu davada; davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı 1995 yılından başlamak üzere kurum tarafından tescilinin yapıldığı 01.06.2004 tarihine kadar Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini ve 25.05.2011 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğundan yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitini talep ettiği, mahkemece davacının 01.04.1995 - 31.12.1998 tarihleri arasındaki hizmeti dava tarihinden sonra davalı kurumca verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına, 01.01.1999 - 31.05.2004 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 25.05.2011 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talep tarihini takip eden ay başı olan 01.06.2011 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verildiği, kararın davalı Kurum tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı 25.05.2011 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğunu belirtmiş ise de kurum tarafından yaşlılık aylığı talebinin kuruma intikal etmemesi nedeniyle işlem yapılmadığının bildirilmiş olması, davacı tarafından talebin kuruma intikal ettiği yönünde bilgi ve belge sunulamamış olması karşısında yaşlılık aylığına dava tarihini takip eden ay başından itibaren hak kazandığına karar verilmesi gerekirken talep tarihini takip eden ay başından itibaren hak kazandığı yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 3 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine “Dava tarihi 03.11.2011 tarihini takip eden ay başı olan 01.12.2011 tarihinde yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine" cümlesinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14613, Karar No: 2020/3511, Tarih: 09.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/14613 E.  ,  2020/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK 223/4-d maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, temin ettiği ancak ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak 58,06 TL eczane gideri ile 62,00 TL hastane gideri olmak üzere toplam 120,06 TL kamu zararına sebebiyet verdiğinin tespit edildiği ve bu şekilde atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

3816 sayılı ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun'un 9. maddesinde ve buna bağlı olarak çıkarılan Yönetmelik'teki; "Kanun'dan yararlanmak isteyenlerin başvuruları ile ilgili araştırma ve incelemeler üzerine, aynı hanede yaşayanların ücret veya yevmiye gibi hizmet karşılığı olan gelirleri, tarım gelirleri, menkul veya gayrimenkul kirası, faiz ve temettü gelirleri ile Devlet'den, özel teşebbüslerden veya başka kişi ve kuruluşlardan elde edilen transfer ve hibe niteliğindeki nakdi gelirlerinin ve bu türlerden ayni gelirlerinin yıllık net toplamının 1/12'inin hane halkı sayısına bölünmesi suretiyle her bir kişinin hane içindeki aylık net gelir payının 4857 sayılı İş Kanununa göre sanayide çalışan 16 yaşından büyük işçiler için belirlenen yürürlükteki asgari Ücretin, eşi gelir getirici bir işte çalışmayan, evli ve bir çocuklu bir mükellefin ödemesi gereken en düşük gelir vergisi ve sosyal sigorta primi düşüldükten sonra geriye kalan miktarının 1/3 ünden az olduğu takdirde, o hanede yaşayan ve sağlık güvencesi bulunmayan talep sahiplerine Yeşil Kart verilmesi kararlaştırılır." hükmü çerçevesinde, sanığın suç tarihinde yasa hükmünde öngörüldüğü biçimde yeşil kart edinme yeterliliğine sahip olup olmadığının Aydın İl İdare Kurulu nezdinde araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6788, Karar No: 2015/24848, Tarih: 19.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6788 E.  ,  2015/24848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/155974

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan suça sürükle- nen çocuk S.. K.. hakkında 11.11.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ÇANAKKALE 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2014 gün ve 2013/318 esas, 2014/147 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş ol- duğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün, 7/56, 07.04.2009 gün, 16/50, 16.06.2009 gün, 57/168, 17.11.2009 gün, 212/269, 24.11.2009 gün, 164/275, 12.07.2010 gün, 155/172 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmayan suça sürüklenen çocuğa gerekçeli karar ve müdafiinin temyiz dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dos- yanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5016, Karar No: 2022/6384, Tarih: 04.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5016 E.  ,  2022/6384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : VAN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle, Van İli, ..... İlçesi, ..... Mahallesinde bulunan ve dava dilekçesinde sınırlarını gösterdiği tespit harici bırakılan taşınmazda 25 yılı aşan zilyetliğinin bulunduğunu ileri sürerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak bu bölümün adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, dava konusu taşınmaz bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tapulama harici alan olması nedeniyle zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Van 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.2019 tarihli 2016/515 E., 2019/252 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne, 17/05/2018 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 17.028,50 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle, mahkeme kararının eksik inceleme sonucu verildiğini, zilyetlikle kazanım şartlarının çekişmeli taşınmazda gerçekleşmediğini, delillerin hatalı değerlendirildiğini, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ve re'sen ele alınacak nedenlerle mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç