muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2521, Karar No: 2021/7633, Tarih: 08.12.2021

Öte yandan, 6100 sayılı HMK 297/2. maddesinde düzenlendiği üzere (1086 sayılı HUMK’un 388/son md.) hüküm sonucu kısmında; “istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Yasa maddesinin bu açık hükmünün sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır.

Somut olayda, davacı tarafından dava dilekçesinde üçüncü kişilere devredilen taşınmazlar yönünden, bu taşınmazların mülkiyetinin davacıya geçtiğinin tespitine karar verilmesi talep edilmiş olmasına ve hükme esas alınan 14.09.2020 tarihli bilirkişi raporunda üçüncü kişilere geçen taşınmazlar açık bir şekilde belirtilmiş olmasına rağmen bu taşınmazlar yönünden tespit hükmü kurulmaması doğru olmadığı gibi, Yerel Mahkemece verilen kararın gerekçe bölümünde bir kısım taşınmazlar yönünden davanın kabulüne, bir kısım taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verildiği belirtilmesine rağmen hüküm kısmında sadece “davanın kabulü ile Fen bilirkişi ...’ın 14.09.2020 tarihli 2.ek raporunda belirtildiği şekilde davanın kabulü ile açıklamalı kısmın gerekçeli kararda belirtilmesine, kısa kararın ve fen bilirkişisi raporun Tapu Müdürlüğüne gönderilmesine” şeklinde infazda tereddüt yaratacak ve HMK 297.maddesine aykırı olacak şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

Öte yandan, yine hükme esas alınan 14.09.2020 tarihli bilirkişi raporuna göre;

1- Üçüncü kişilere devredildiği belirtilen Doğu mahallesi 840 ada 1 parselden oluşan 10492 ada 3 ve 4, Yayalar Mahallesi 142 parselden oluşan 9551 ada 4, ... Mahallesi 356 parselden oluşan 7495 ada 24 parseller hakkında tapu iptali ve tescil kararı verilmesi,

2- Esenyalı mahallesi 3542 parselden oluşan ve kararda 7868 ada 12 parsel olarak belirtilen taşınmazın ada numarasının 7872 - yine 7868 ada 17 parsel olarak yazılan taşınmazın ada numarasının 7973 olmasına rağmen yanlış ada numarası yazılması,

Kurtköy mahallesi 514 parselden oluşan 9214 ada 1 parselin iki defa yazıldığı, ikinci yazılan kısımda parsel numarasının 3 olması gerekirken 1 olarak yanlış yazılması,

... Mahallesi 516 parselden oluşan 7644 ada 8 parseldeki 41/141 payın iptaline karar verilmesi gerekirken, ada parsel numarasının 7625 ada 16 parsel şeklinde yanlış yazılması,

... Mahallesi 356 parselden oluşan 7494 ada 9 parseldeki 33/335 payın iptaline karar verilmesi gerekirken ada numarasının 4 olarak yanlış yazılması,

3- Yayalar mahallesi 146 parselden oluşan 9674 ada 15 parselde 3926/55004 payın iptal edilmesi gerekirken paydasının 5000 olarak yazılması,

... Mahallesi 516 parselden oluşan 7644 ada 8 parseldeki 41/141 payın iptaline karar verilmesi gerekirken, ada parsel numarasının 7625 ada 16 parsel şeklinde yanlış yazılması,

... Mahallesi 356 parselden oluşan 7494 ada 9 parseldeki 33/335 payın iptaline karar verilmesi gerekirken ada numarasının 4 olarak yanlış yazılması,

3- Yayalar mahallesi 146 parselden oluşan 9674 ada 15 parselde 3926/55004 payın iptal edilmesi gerekirken paydasının 5000 olarak yazılması,

Kurtköy Mahallesi 42 parselden oluşan 8659 ada 11 parselde Maliye Hazinesi adına kayıtlı 388513/523412 payın iptaline karar verilmesi gerekirken pay kısmının 388522 olarak yazılması, 8669 ada 7 parselde maliye hazinesi adına kayıtlı 31289/107965 payın iptaline karar verilmesi gerekirken pay kısmının 2748 olarak yazılması,

... mahallesi 356 parselden oluşan 7493 ada 4 parselde hazine adına kayıtlı 180/285 payın iptaline karar verilmesi gerekirken pay kısmının 105 olarak yanlış yazılması da doğru değildir.

Hal böyle olunca, üçüncü kişilere devredilen taşınmazlar yönünden davacının talebi doğrultusunda tespit kararı verilmesi, HMK'nın 297.maddesi hükmü gereğince infaza elverişli bir hüküm kurulması gerekirken değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Tarafların değinilen yönler itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5681, Karar No: 2006/8067, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5681 E.  ,  2006/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1540, Karar No: 2020/4099, Tarih: 09.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2020/1540 E.  ,  2020/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : YALOVA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

17/11/2011 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmün sanık müdafii tarafından 17/11/2011 tarihinde temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07/03/2017 tarih 2015/13997 esass 2017/506 karar sayılı kararı ile onandığı; hükmün infazı sırasında hükümlü 15/11/2018 tarihli dilekçesiyle, kararın yüzüne karşı okunmayıp, kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle eski hale getirmesi ve temyiz hakkının iadesini talep ettiği anlaşılmıştır.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin sanık hakkındaki hükmün onanmasına ilişkin kararı ancak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine ve itiraz nedenleri yerinde görüldüğü takdirde kaldırılabilir. Dairemizin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin onama kararı kendiliğinden kaldırıp, hükümlünün temyiz talebini incelemesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan durumlara göre;

a) Hükümlünün talebi hakkında KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

b) Hükümlünün talebinin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07/03/2017 tarihli onama kararına karşı itiraz edilmesi isteği niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve gereğinin takdiri için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 09/07/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/207, Karar No: 2020/10396, Tarih: 21.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/207 E.  ,  2020/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı TCK 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırmaya tabi olduğu, dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın iş arayan müştekiye kendisinin Gaziantep'te bulunan Uluyol isimli otobüs firmasında çalıştığını, kendisini de buraya muavin olarak işe aldırabileceğini söylediği, bunun karşılığında müştekiden 3.000 TL para ile kimlik örneğini aldığı, ayrıca altında işveren vekili olarak yazılı tanık...' ın adı ve imzası bulunan belirsiz süreli iş sözleşmesini imzalattığı, müştekinin sanıktan haber gelmemesi üzerine söz konusu otobüs firmasına gittiği ve sanığın burada çalışmadığını öğrendiği, tanık olarak dinlenen ... ve...' ın alınan beyanında sanığın firmalarında sadece bir seferde muavinlik yaptığını, firmaları ile bir ilgisinin bulunmadığını, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyan ettikleri, sanığın bu şekilde hile yolu ile müştekiden menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık mahkeme savunmasında suçlamayı kabul etmediğini beyan etse de; müştekinin ve tanıkların beyanları, 30/12/2011 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi, müzekkere cevapları, uzlaştırma raporu, tüm deliller gözetilerek; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla hileli davranışlarla aldatarak katılanın zararına kendi yararına haksız menfaat sağladığı anlaşılan sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ceza Genel Kurulu'nun 2015/8-962 esas, 2018/16 karar numaralı 23/01/2018 tarihli ilamında da belirtildiği üzere hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği ihtarının infaz yetkisini kısıtlayıcı nitelikte olmaması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün ONANMASINA, 21/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18439, Karar No: 2014/3666, Tarih: 05.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18439 E.  ,  2014/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/71267

MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2008

NUMARASI : 2008/229 (E) ve 2008/375 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre;sanık H.. A..'nın katılanlardan olan alacağını tahsil etmek üzere sanık S.. D..'e bonoları verdiği, sanık Sezai'nin ilk aşamada 25.000 YTL değerindeki senetleri tahsil için katılan A.. A.. üzerine kayıtlı olup, diğer katılan Ş.. A.. ile birlikte çalıştıkları belirtilen Star Can Pişmaniye isimli işyerine gidip katılan Ş.. A..'ya hitaben ''gece 24.00'e kadar borcunuzu getirdiniz getirdiniz ben artık gelmeyeceğim, aksi takdirde canlı cenaze oldunuz, borcunuz da 100.000 YTL oldu'' dediği, söz konusu paraları alamayınca katılanları kısa tarihler arası aramak ve mesajlar atmak suretiyle tehdit yoluyla söz konusu parayı istediği, 02.04.2008 günü sanık S.. D..'in katılan Ş.. A..'yu arayarak ''bundan sonra dükkan benim, dükkanı terk edin, yoksa dükkanı kurşunlarım'' dediği, yağma suçuna konu maddi menfaatin toplam değerinin alacak miktarından fazla olması nedeniyle sanık S.. D..'in eyleminin, tek yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık H.. A..'nın, katılanlardan senede bağlı alacak miktarı olan 25.000 YTL' den daha fazlasını tahsil etmesi için diğer sanık S.. D..'i azmettirdiğine ilişkin kanıt bulunmaması karşısında; sanık H.. A..'nın eyleminin, her iki katılana yönelik tek bir alacağın tahsiline yönelik kısa süre aralıkları içinde farklı zamanlarda gerçekleşmesi nedeniyle teselsül eden tek tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın, 150/1 yollamasıyla 106/1, 43.maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-Sahih bir alacağın ispat vasıtası olup, taraflar arasında ihtilafa konu olmayan ve suçtan elde edilmemiş olan senetlerin sahibine iadesi yerine, dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların yargılama giderlerinden sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. A.. ve S.. D.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık S.. D..'in kazanılmış haklarının korunmasına, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2679, Karar No: 2006/4933, Tarih: 04.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2679 E.  ,  2006/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava geçersiz rehin hakkına dayanan davalının sıra cetvelinde üst sıraya alınmasının doğru olmadığı iddiasıyla açılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesi'nce geçerli bir rehin akdinin mevcut bulunup bulunmadığı hususunun yargılamayı gerektirdiği ve bunun için genel mahkemelerin görevli bulunduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca rehin, bir alacağın diğer alacaklara göre önceliğini, bir diğer ifade ile sırasını belirleyen bir haktır. Anılan yasanın 142/son maddesi hükmüne göre de, sıraya ilişkin itirazların inceleme yeri İcra Mahkemesi'dir. Açıklanan durum karşısında rehnin geçersizliği iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davası İcra Mahkemesi'nce görülmelidir. Somut olayda davacının iddiası davalı alacağının hiç ya da gösterilen miktarda olmadığı değil, geçersiz rehin sözleşmesi nedeniyle üst sırada yer alamayacağına ilişkin olduğundan, görevsizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6793, Karar No: 2009/8159, Tarih: 09.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6793 E.  ,  2009/8159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALAÇAM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/07/2008

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar ve asli müdahil, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla 15 parça tapulu, 18 parça tapusuz taşınmazları satış yoluyla davalılara temlik ettiğini, davalıların da kendi aralarında devirler yaptıklarını, satışların gerçek bulunmadığını, saklı paylarının ihlal edildiğini ileri sürüp muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline, tapusuz taşınmazlar yönünden tenkise karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 6 parça tapulu taşınmaz yönünden davalarından ve davacı A... de davasından feragat etmiştir.

Davalılar, davanın zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, dava konusu taşınmazların bedeli karşılığı satışlara konu edildiğini, mal kaçırmanın söz konusu olmadığını, tasarruf nisabının aşılmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu tapusuz taşınmazlarla ilgili kadastro tutanakları tanzim edilerek malik hanelerinin boş bırakıldığı, anılan taşınmazlarla ilgili kadastro mahkemesinde derdest dava bulunduğu, 3402 sayılı yasanın 27. maddesi gereğince genel mahkemelerin görevsiz olduğu, tapulu taşınmazlar yönünden tefrik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle tapulu taşınmazlara ilişkin davanın tefrikine, tapusuz taşınmazlar bakımından mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Kadastro Mahkemesine tevdiine karar verilmiştir.

Karar, davacılar ve asli müdahil tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tenkis isteğine, birleşen dava ise, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Kadastro Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle devir kararı  verilmiştir.

Eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden, çekişmeye konu edilen 18 parça taşınmazla ilgili olarak kadastro tutanaklarının düzenlendiği ve eldeki dava sebebiyle malik hanelerinin açık bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmektedir ki, genel mahkemede mülkiyete ilişkin hakkında dava bulunan taşınmazın 3402 sayılı kadastro yasasının 25. maddesi hükmü uyarınca tutanağın düzenlenmesi ile genel mahkemelerin görevinin son bulacağı ve aynı yasanın 30. maddesi hükmü gereğince gerçek hak sahibinin kadastro hakimi tarafından tayin ve tespit edilip tescil kararı verilmek üzere 27. maddesi uyarınca devir kararı verileceği tartışmasızdır.

Diğer taraftan, kadastro mahkemeleri yenilik doğurucu (inşai) nitelikte karar almayı gerektiren davalara bakamaz. Başka bir ifadeyle, bu tür davalarda Kadastro Mahkemeleri  görevli değildir.

Diğer taraftan, kadastro mahkemeleri yenilik doğurucu (inşai) nitelikte karar almayı gerektiren davalara bakamaz. Başka bir ifadeyle, bu tür davalarda Kadastro Mahkemeleri  görevli değildir.

Somut olayda, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteği yanında tenkis isteğinde de bulunulmuştur. Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalar, açıklayıcı nitelikli hüküm almayı gerektiren ve taşınmazın aynına ve mülkiyete ilişkin bulunduğundan mahkemece bu istek bakımından devir kararı verilmiş olması doğru ise de, tenkis isteği yenilik doğrucu nitelikte olduğundan, devir kararı verilmesinin doğru olduğu söylenemez.

O halde, tenkis isteği ile ilgili davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydının yapılması, muris muvazaası nedeniyle iptal ve tescil davası hakkında devir kararı verilmesi gerekirken her iki istek bakımından yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir. Davacılar ve asli müdahilin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.7.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15876, Karar No: 2020/13297, Tarih: 12.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/15876 E.  ,  2020/13297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyete dair; Sakarya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2016 gün ve 2016/58 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08/03/2017 gün ve 2017/356 Esas, 2017/421 Karar sayılı kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.03.2017 gün ve 2017/356 Esas, 2017/421 Karar sayılı kararının sanık müdafi ile katılan vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hükmedilen ceza miktarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak

Sanık müdafinin temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu sanığın psikolojik rahatsızlığı nedeniyle gördüğü tedaviye ilişkin İstanbul Bakırköy Prof. Dr Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesine ait 27.03.2017 tarihli epikriz raporundan “sanığın şizofreni, şizotipial ve deluzyonal bozukluk nedeniyle yatarak tedavi gördüğünün” anlaşılması karşısında; sanığın olay tarihinde işlediği suçu etkileyecek düzeyde akıl hastası olup olmadığının, hastalığının işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığını saptamak için 5271 sayılı CMK'nin 74.maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile sanığın hukuki durumunun tespit ettirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 08.03.2017 gün ve 2017/356 Esas, 2017/421 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince “Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6488, Karar No: 2025/3753, Tarih: 09.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/6488 E.  ,  2025/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/22 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İmar kirliliğine neden olmak ve mühür bozma suçlarından Fethiye İnfaz Hâkimliğinin 09.08.2023 tarihli ve 2023/6191 Esas, 2023/6187 Karar sayılı içtima kararı ile 3 yıl 18 ay hapis cezasına hükümlü ...'nin, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması talebinde bulunması üzerine, adı geçen hükümlünün ilk kez 18.08.2023 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı, bu sebeple ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 31.07.2023 tarihinden sonra olduğundan bahisle talebin reddine dair Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 19.12.2023 tarihli ve 2023/3365 sayılı kararına yönelik şikayetin reddine ilişkin Fethiye İnfaz Hâkimliğinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/9039 Esas, 2023/9186 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Fethiye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli ve 2024/22 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.09.2024 tarihli ve 94660652-105-48-6475-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98171 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.10.2024 tarihli ve 2024/98171 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, adı geçen hükümlü tarafından cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine ilişkin talepte bulunması üzerine, Fethiye İnfaz Hâkimliğince, 5275 sayılı Kanun'un geçici 10/6. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanabilmek için hükümlünün cezasının 31.07.2023 tarihinden önce kesinleşmiş ve infaza başlamış olmasının gerektiği, düzenlemenin 31.07.2023 tarihi itibariyle ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüleri kapsadığından bahisle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine, mercii mahkemesince itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de,

İnfaz dosyası kapsamına göre;