muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12096, Karar No: 2019/3082, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12096 E.  ,  2019/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kamu davası açılan sanığın savunmalarında; sahte faturaları bilerek kullanmadığını, 24 adet faturayı ...isimli diş depocusundan aldığını, almış olduğu mallar karşılığında ürettiği malları ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi,... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi, ... Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi’ne sattığını beyan etmesi ve bu merkezlerden sanık tarafından kendilerine iş yapıldığına dair alınan yazıların dosya arasında bulunduğunun anlaşılması, karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen şirketler hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması ve açıldığının anlaşılması duruşmaya getirtilip incelenmesi ile bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, ayrıca sanığın satış yaptığını beyan ettiği ağız ve diş sağlığı Merkezleri’nden bu satışlara ilişkin bilgi ve belgeler de istenilerek karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10917, Karar No: 2015/26458, Tarih: 29.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10917 E.  ,  2015/26458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/291776

MAHKEMESİ : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2012/1066 (E) ve 2013/263 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık H.. S.. hakkında mağdur S.. A..'ü kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nin 58/7 maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde denetim süresinin ‘1 yıl’ olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükmün tekerrür ile ilgili kısmından “1 yıl süre ile” ifadesinin hükümden çıkarılması ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık M.. S.. hakkında mağdur M.. G..'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun aşamalardaki ifadelerinde kendisini sanık M.. S..'nın yaralamadığını, tanımadığı birinin bıçakladığını söylemesi ve sanığın da atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın mahkumiyetine kanaat oluşturan delillerin nelerden ibaret olduğu ortaya konularak tartışılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/9/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4462, Karar No: 2022/2267, Tarih: 24.03.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/4462 E.  ,  2022/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.11.2009 tarihinde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.04.2019 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü :

KARAR

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu, 222 ada, 11 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ev, ağaçlar, su kuyusu ve su deposunun vekil edenleri tarafından yapıldığını-yetiştirildiğini ileri sürerek; muhdesatın tespiti ile tapu kütüğüne şerhine karar verilmesini istemiştir.

Bir kısım davalı davayı kabul etmiş, bir kısım davalı ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davacı ...'un davasının kabulüne, dava konusu muhdesatların aidiyetinin tespitine, tapu kaydının beyanlar hanesine yazılmasına, davacı ...’in davasının usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davalılar ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince karar bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davacı ...’in davasının usulden reddine, dava konusu muhdesatların davacı ... tarafından meydana getirildiğine karar verilmiş, karara karşı bir kısım davalılar vekilince temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Somut olayda dava, 8.000 TL değer üzerinden harç alınmak suretiyle açılmış olup bilahare muhdesat değeri olan 139.357,74 TL üzerinden harçı ikmali yapılmış, mahkemece aleyhine hüküm kurulan davalıların payına düşen muhdesat değeri üzerinden nispi karar ve ilam harcı alınması ve bu meblağ üzerinden davalılar aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle kabule konu muhdesat değerinin tümü üzerinden hüküm tesis edilmesi doğru olmamış, ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, yerel mahkeme hükmünün 4. bendindinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “ 4-Alınması gereken 6.141 TL karar harcından peşin olarak alınan 108,00 TL ve tamamlama harcı ile alınan 2.070,00 TL olmak üzere toplam 2.178 TL’nin mahsubu ile bakiye 3.963 TL karar harcının davalılar ... ve ... dışında diğer davalılardan tapu kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine,” ifadesinin yazılmasına; 5.bendin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “Davacı ... Uzun tarafından yapılan 736,80 TL yargılama giderinin davalılar ... ve ... dışındaki diğer davalılardan tapu kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında alınarak davacı ...’a verilmesine,” ifadesinin yazılmasına; yine 6.bendin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine “ 6-Davacı ... kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 10.050 TL vekalet ücretinin davalılar ... ve ... dışında diğer davalılardan tapu kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında alınarak davacı ...’a verilmesine,” ifadesinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14961, Karar No: 2013/13454, Tarih: 26.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14961 E.  ,  2013/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDININ DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/687 esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davasında konu olan 2671 ada 8 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ...'nin baba adı ..., soyadının .... olduğunu; ...'in ise baba adı..., ad ve soyadının ... ... bulunduğunu; ...'nin baba adı ,,, ad ve soyadının .... bulunduğunu; ...'nin baba adı ..., soyadının ... olduğunu ve ...nın ise, baba adının ... olup soyadı kanununun yürürlüğe girmesinden önce öldüğünü ileri sürerek, tapu kaydının nüfus kaydına göre düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamaya katılmadığı gibi davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece, ididanın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydının düzeltilmesine karar verilmiş olması doğru bulunduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 26.9.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4596, Karar No: 2025/4796, Tarih: 08.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4596 E.  ,  2025/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/257 E., 2024/94 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Van 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/144 E., 2022/491 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir nafakası, tanıklarının dinlenmemesi, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11551, Karar No: 2021/15794, Tarih: 25.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11551 E.  ,  2021/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafı hakkında, davalının genel bütçe içerisinde yer aldığı gerekçesiyle arabuluculuk masrafının tahsiline yer olmadığına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafına dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Davalı bakanlığın genel bütçe içerisinde yer alması nedeniyle, 7036 sayılı Kanun'un 3/14 madde ve fıkrası gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk ücretinin davalı bakanlıktan tahsiline yer olmadığına” şeklindeki 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“4- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye irat kaydına” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11364, Karar No: 2017/5666, Tarih: 03.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/11364 E.  ,  2017/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 86/3-a maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden 87/1-c maddesine göre artırım yapıldığı görülmekle teliğnamenin TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca yapılan artırımın oranına ilişkin bozma görüşüne iştirak edilemiştir.

Giresun Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 02.06.2015 tarih ve 2015/397 sayılı raporu ile mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmayıp vücudunda kemik kırığına neden olduğunun, nazal kemikteki deplase fraktürün hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte olduğunun ve yüz bölgesinde yüzde sabit iz niteliğinde herhangi bir yaralanma tarif edilmediğinin bildirilmesi karşısında sanığın mağduru kemiklerin kırılmasına neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, yazılı şekilde yüzde sabit iz kalacak nitelikte yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2213, Karar No: 2021/5035, Tarih: 16.06.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2213 E.  ,  2021/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Yargılanmanın İadesi (Evliliğin İptali)

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm talep eden ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep eden davalı ... , eşi ... ile olan evliliklerinin iptaline karar verilmiş olduğunu öğrendiğini, her ne kadar taraflar arasındaki evliliğin iptaline karar verilmişse de karara gerekçe yapılan taraflara ait nüfus kayıtları hatalı olup, bu nedenle yakın hısımlık oluştuğundan evliliğin iptaline karar verilmiş olması maddi hataya olduğunu,nitekim sayın Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/173 Esas 2011/414 Karar 31.03.2011 kesinleşme tarihli kararıyla kendisinin ana ve baba isimleri ve nüfus kayıtları düzeltilmiş olup, HMK m. 375/1-ı maddesine göre ortada birbirine aykırı iki kesin hüküm bulunduğundan mahkemenin maddi hataya dayalı olarak verdiği hükmün kaldırılarak, talepleri doğrultusunda yargılamanın yenilenmesine ve talep eden hakkında açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Toplanan delillerden; davaname ile evliliğin mutlak butlanla iptali talep edildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda talep eden davalı ...’nin eşi olan davalı ...’in nüfus kaydında amcası olarak gözükmekte olup bu nedenle TMK ‘nın 129/1. ve 145/4. maddeleri gereği,mutlak evlenme engeli bulunduğundan evlilik kayıtlarının iptaline karar verildiği, 23.2.2007 tarihinde kesinleşme işlemi yapıldığı, davanamenin davalılara aynı adreste devamlı oturan yeğeni ...’e tebliğ edildiği, birlikte sakin ibaresi yer almadığı, gerekçeli kararın ise aynı adrese tebliğe çıkarılması üzerine Almanya’ya taşındıklarından bahisle tebligatın iade edildiği, mahkemece davalıların yurt dışında yaşadığı halde yeni bir araştırma yapmadan ve ilk dava dilekçesi tebliği de usulsüz olup daha önce usule uygun olarak o yerde yapılan bir tebligat bulunmadan Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden tebliğ tarihlerinde davalıların Türkiye’de yaşamadığı sabittir

Yargılamanın iadesi, kesin olarak verilen veya kesinleşmiş olan hükümlere karşı istenebilir (HMK. m. 374/1). Kanun yolu denetimi açık ve henüz kesinleşmemiş olan kararlara karşı yargılamanın iadesi istenemez. Çünkü, kanun yolu açık ve kesinleşmemiş olan hükümdeki ağır yargılama hatalarının, kanun yolu denetiminde giderilmesi olanağı mevcuttur. Bu bakımdan, yargılamanın iadesi yolu, kesinleşmiş olan hükümlere karşı başvurulan istisnai ve olağanüstü bir yoldur. Hınıs Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/132 esas 2006/188 sayılı kararı davalılara usulsüz olarak tebliğ edilmiş olması sebebiyle henüz kesinleşmemiştir. Davalı erkek eşin bu dilekçesi temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, iş bu davadaki esasın bu nedenle kapatılmasına karar verilip, kararın kesinleşmesi halinde evliliğin butlanı davasında dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.06.2021 (Çrş.)