muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3082, Karar No: 2024/8299, Tarih: 13.06.2024

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre; tanık beyanlarının muhtevası ve anlatımlarının ait olduğu dönem, Bank Asya hesap hareketlerinin içeriği incelendiğinde, esnaflık yapan sanığın Bank Asya hesabını 2008 yılından beri kullandığı, aleyhine tanıklık yapan kiracısı ile aralarında husumet bulunduğu ve maliki olduğu daireyi örgütle irtibatlı derneğe kiraladığı ancak daha az stopaj vergisi ödemek için kira kontratında düşük bedel gösterdiği şeklindeki savunmasının aksine örgüte yardım kastıyla ettiğine dair dosyaya yansıyan bir delil bulunmadığı, sanığın örgüt ele başının talimatıyla hareket ettiğine ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.01.2020 tarihli, 2019/1158 Esas, 2020/44 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6338, Karar No: 2011/16285, Tarih: 17.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/6338 E.  ,  2011/16285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mutlak koruma alanında kaldığı belirlenen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1848, Karar No: 2022/14105, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1848 E.  ,  2022/14105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda arazi niteliğindeki İstanbul İli, Pendik İlçesi, Emirli Köyü 1044 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22455, Karar No: 2014/32318, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/22455 E.  ,  2014/32318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/148267

Hırsızlık ve kasten yaralama suçlarından dolayı Konya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan M.. T..’ın, başka bir mahkemede yağma suçundan dolayı yargılamasının bulunduğu ve bu suçun cezasının üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/01/2014 tarihli ve 2014/19 sayılı kararma yönelik şikayet üzerine, söz konusu kararın onanmasına ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 17/01/2014 tarihli ve 2014/136 esas, 2014/129 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2014 tarihli ve 2014/101 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10.04.2014 tarih ve 2014/7140/25483 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2014 tarih ve 2014/148267 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26/12/2103 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal ettiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinin halen yürürlükte olduğu, söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun’un 14. maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne ve hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak üzere tahliyesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunulduğundan, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2014 günlü, 2014/101 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28458, Karar No: 2015/4642, Tarih: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28458 E.  ,  2015/4642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıdaki hususlar haricindeki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazların değeri belirlenirken bilirkişi raporunda döner sermaye faizi, genel idare giderleri ve tarla kirası bedellerinin, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedeline 20.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda, BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4092, Karar No: 2013/9189, Tarih: 12.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4092 E.  ,  2013/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1 ve 2. cümle, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hacizli malların sahibi olmayıp mahcuzların ait olduğu ... Su Sporları Sanayi Ticaret Limited Şirketinin yetkili temsilcisi olduğunun anlaşılması karşısında, hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289. maddesinin 1. fıkra 2. cümlesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, şirketi taşıdığını iddia eden sanığın mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sonucu kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı ve malların suç tarihi itibari ile mevcut olup olmadığı araştırılıp belirlendikten sonra hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın borcunu ödemesi suretiyle mağdurun zararını giderdiği gözetilmeden, ayrıca yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulandığı halde bu gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde sanığın kişilik özellikleri olumsuz değerlendirilerek CMK’nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5540, Karar No: 2012/7242, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5540 E.  ,  2012/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyalarak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi Hazine vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde vergi alacağına pay düşmediğini, borçlunun mükellef ...Deri Turz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcuna teminat niteliğinde olmak üzere bedeli paylaşıma konu taşınmazı gösterdiğini ve üzerine haciz konulduğunu, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I inci maddesinin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin sıra cetvelinde 2. sırada pay ayrılan Kuşadası 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/640 Esas sayılı dosya haczine iştiraki ile aralarında garameten taksim yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince Selçuk Vergi Dairesi'nce müşterek borçlu Serhat Akıncı tarafından teminat olarak gösterilen taşınmaz üzerine konulan haczin de AATUHK'nın 21/1. maddesi gereğince ilk hacze iştirak imkanından yararlanacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ve satıştan elde edilen gelirin birinci sırada belirtilen alacaklara ödendikten sonra 145.756,00 TL'sinin Selçuk Vergi Dairesi'ne ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunanlar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmesi gerekirken, eda hükmü kurulması doğru olmamıştır.

3- Kabule göre; şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Şikayet dilekçesinde, şikayetçi alacağının 2. sırada pay ayrılan Kuşadası 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/640 Esas sayılı dosyası ile iştirak edilerek garameten taksim yapılması gerektiği ileri sürüldüğü halde mahkemece, HMK'nın 26. (HUMK'un 74. md) madde hükmüne aykırı olarak talebin aşılması suretiyle 1. sıradan kalan bedelin tamamının şikayetçiye ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre; şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Şikayet dilekçesinde, şikayetçi alacağının 2. sırada pay ayrılan Kuşadası 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/640 Esas sayılı dosyası ile iştirak edilerek garameten taksim yapılması gerektiği ileri sürüldüğü halde mahkemece, HMK'nın 26. (HUMK'un 74. md) madde hükmüne aykırı olarak talebin aşılması suretiyle 1. sıradan kalan bedelin tamamının şikayetçiye ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9925, Karar No: 2017/8000, Tarih: 06.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9925 E.  ,  2017/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma ilamına uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Psikiyatride tedavi gördüğünü savunan sanığın akıl sağlığı yönünden cezai ehliyetinin olup olmadığı hususunda tereddüt bulması nedeniyle, sanık hakkında bozma ilamı öncesinde cezai ehliyeti yönünden araştırma yapıldığı ancak derhal beraat kararı verilmesi mümkün olduğu belirtilerek cezai ehliyeti yönünden rapor alınmadığının anlaşılması karşısında, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine veya Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki sureti ile sanığın 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayıp algılayamadığı, söz konusu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre; Sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezanın TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmek suretiyle TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi,

3) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/384, Karar No: 2013/2898, Tarih: 02.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/384 E.  ,  2013/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : ... VE ARKADAŞLARI

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasanın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında 119 ada 8 parsel sayılı 20.947,30 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla ve 23.113,28 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın yüzölçüm miktarında meydana gelen artışın taşınmazın, sınırındaki dere ve yol aleyhine genişletilmesinden kaynaklandığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 119 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kuzeyindeki yol boşluğu ile arasındaki sınıra yönelik uygulama tutanaklarının tespit gibi tapuya tesciline, ancak taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 16.07.2012 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 304,50 m² yüzölçümündeki bölümünün ifraz edilerek dere yatağı vasfıyla tespit harici bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, 3402 sayılı yasanın 1. maddesine göre Kadastro Hakimi infazı mümkün doğru sicil oluşturmak ile yükümlüdür. Mahkemece çekişmeli taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 16.07.2012 tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile gösterilen 304,50 m² yüzölçümündeki bölümü ifraz edildikten sonra geriye kalan bölümü yönünden tescil hükmü kurulması gerekirken taşınmazın geriye kalan bölümünün yüzölçümünün açık bırakılması isabetsiz ve bozma nedeni ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafının sonuna gelmek üzere, '' çekişmeli taşınmazın geriye kalan bölümü yönünden uygulama tutanağının tespit gibi tapuya tesciline”, sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...