muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8695, Karar No: 2015/20593, Tarih: 17.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/8695 E.  ,  2015/20593 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erdemli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI :

DAVACI : Hazine

DAVALI : M.. B..

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

Hazine ile M.. B.. aralarındaki dava hakkında Erdemli 2. Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.11.2013 tarih ve ... sayılı hükmün Daire'nin 17.02.2015 gün ve 2014/... -2015/... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacı Hazine vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili; dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın aktif L. Çayı'nın taşkın kotunda yer almasına rağmen davalı adına tapuda kayıtlı olduğunu, L. Çayı'nın yüksek sarfiyatlı taşkın riski bulunduğunu, Başbakanlık Genelgeleri ve diğer mevzuatlar çerçevesinde dere yataklarının tespitinde DSİ'nin görüşünün alındığını ve DSİ'nin de dava konusu taşınmazın L. Çayı yatağında ve taşkın alanda olduğunu bildirdiğini açıklayarak, taşınmazın davalı adına olan tapusunun iptali ile terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı M., dava konusu taşınmazın su baskını altında bulunan yerlerden olduğuna dair bir ilanın yapılmadığını, bunun yanı sıra 4373 sayılı Kanun'un mülkiyet hakkını yasaklamadığını ve bu yönde yargı kararlarının mevcut olduğunu, taşınmazda kıyı kenar çizgisinin bulunmadığını, taşınmazın kadimden beri tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 4373 sayılı Kanun'un mülkiyet hakkını sınırlamadığı, bahsi geçen Kanun'un 2. maddesinde taşkın alanda yer alan taşınmazların üzerinde bulunabilecek muhdesatlar için düzenleme getirildiği, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 4373 sayılı Kanun gereğince yapılması gerekli olan ilanların yapılmadığı, taşkın sularla ilgili bir tehlike oluştuğunda idare tarafından önlemler alınabileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairenin 17.02.2015 tarih 2014/... esas 2015/... karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş davacı Hazine vekili süresinde dilekçesinde bildirdiği gerekçelerle karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu ... ada ... parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Senetsizden, limon bahçesi niteliğiyle, 1203,64 m2 olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre, 18.09.2004 tarihinde, davalı M.. B.. adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 01.02.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Mahallinde 1

.//..

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu ... ada ... parsele ilişkin kadastro tutanağı getirilmiştir. Senetsizden, limon bahçesi niteliğiyle, 1203,64 m2 olarak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre, 18.09.2004 tarihinde, davalı M.. B.. adına tespit görmüş ve itirazsız olarak 01.02.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Mahallinde 1

.//..

fen bilirkişisi, 1 ziraat bilirkişisi, 1 jeolog bilirkişi ve 1 mahalli bilirkişi refakate alınarak keşif yapılmıştır. 1944 doğumlu yerel bilirkişi ile 1959, 1937 ve 1949 doğumlu davalı tanıkları dinlenmiştir. Bu kişiler keşif zaptına geçen beyanlarında özetle: taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığını, taşınmazın bulunduğu yerde hiç sel ve taşkın olduğunu duymadıklarını, ilçede bile sel olduğu zamanlarda buradaki derenin taşmadığını,taşkın ihtimali olsa ilerideki elektrik santralinin yapılmayacağını açıklamışlardır. Ziraatçi bilirkişi ve jeolog bilirkişi tarafından birlikte düzenlenen raporda, L. Çayı yatağının en üst kodu ile dava konusu taşınmazın dere sınırındaki en alt kodu arasındaki farkın yer yer 1 ila 3 metre aralıklarında değiştiği, bu kot farkının L. Çayı'nın yüksek sarfiyatında taşkın riski taşıdığı, taşmanın vuku bulması halinde taşmanın gücüne bağlı olmakla birlikte mevcut narenciye bahçesine fazla zarar vermeyeceği belirtilmiştir. Kural olarak aktif dere ya da çay yatakları ile bunların etki alanları zilyetlik ya da imar ihya yoluyla kazanılamaz. Bir başka anlatımla, bu gibi yerler devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlar olması nedeniyle özel mülkiyete konu olamaz. Dosyadaki bilirkişi raporları bu yönüyle eksiktir. Hal böyle olunca 3 kişilik jeolog bilirkişi aracılığıyla mahallinde keşif yapılması, taşınmazın aktif dere yatağı veya derenin etkisi altında bulunup bulunmadığının jeolog bilirkişiler aracılığı ile açıklamalar doğrultusunda tam olarak belirlenmesi, bilirkişilerden taşınmazın önceki ve şu anki niteliğini kesin olarak belirleyen gerekçeli, karşılaştırmalı ve Yargıtay denetimine açık bilimsel içerikli rapor alınması, yukarıdaki kurala göre yapılacak belirlemelerden sonra hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken dosyada mevcut yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizdir. Temyiz incelemesi neticesinde Daire tarafından açıklandığı şekilde inceleme ve araştırma yapılmak üzere bozma sevk edilmesi gerekirken yerel mahkeme kararının onanması hatalı ve iş yoğunluğundan kaynaklanan maddi yanılgıya dayalıdır. Davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği bu nedenle yerindedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere Yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekirken Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmeyerek onandığı anlaşılmakla, davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteği yerinde olduğundan KABULÜ ile Dairenin yanılgıya dayalı 17.02.2015 tarih ve 2014/... Esas, 2015/... Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, Mahalli mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, Yasa gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 17.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14149, Karar No: 2012/28556, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/14149 E.  ,  2012/28556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı ile imzalanan 2009 yılına ait sözleşmenin 22.01.2010 tarihli yazısı ile tek taraflı olarak haksız bir şekilde 3 ay süre ile fesih edildiğini ancak Beyoğlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/5 D.iş sayılı dosyası ile fesih işleminin ve cezai şartın ihtiyati tedbir yolu ile önlenmesine karar verildiğini belirterek ihtiyati tedbir kararının devamı, fesih işleminin haksız fesih olduğunun tespiti ile haksız ceza-i şartın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Türkiye Eczacılar Birliği ile davalı kurum arasında tanzim edilen 01.02.2012 tarihli Eczane protokolünde, 2009 yılı protokolünde yer alan davaya konu 6.3.2 maddesinin geçmişe etkili olarak yürürlükten kaldırıldığı belirtilmiş olmakla, 2012 yılı protokol hükümlerinin incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte belirtilen nedenle, davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8206, Karar No: 2012/13284, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8206 E.  ,  2012/13284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (davalı idare) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7071, Karar No: 2022/12409, Tarih: 21.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7071 E.  ,  2022/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara Batı 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının ortak alana yaptığı mimari projeye aykırı imalatın eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 2019/823 Esas, 2022/33 Karar sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılar, kararın dayandığı deliller ve yasal gerektirici nedenler ile HMK'nın 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu maddesinin 1 inci fıkrasında yer alan kat maliklerinin anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduklarına ilişkin hükmü ile 2 nci fıkrasındaki kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağına dair hükmüne uygun karar verilmiş olup verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1 inci maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11357, Karar No: 2010/12799, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11357 E.  ,  2010/12799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.05.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı zorunlu geçit tesisi istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişilerin 25.06.2009 tarihli krokilerinde ... ve pembe ile gösterilen yerden davacının 32 sayılı parseli yararına geçit hakkı kurulmuştur.

Hükmü, davalı 27 sayılı parsel maliki temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki krokiden 32 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki, geçit hakkı davalarında davacının dava konusu üzerinde mutlak bir tasarruf yetkisi yoktur. Uygun geçit güzergahının yukarıdaki verilere göre hakim tarafından fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkate alınarak saptanması gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu yapılan 26 ve 27 sayılı parsellerin yüzölçümlerinin 39 sayılı parsele göre daha küçük oldukları, bu parsel üzerinden davacının 32 sayılı parseline geçit verilmesi halinde ekonomik olarak 39 sayılı parsele nazaran daha fazla zarar göreceği anlaşılmaktadır. O yüzden geçit yerinin 39 sayılı parselin üzerinden aranması fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine daha uygun düşer.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; usul hukukunda bir kimse davaya dahil edilerek taraf durumuna alamayacağından 39 sayılı parselin malikleri aleyhine dava açmak üzere davacıya uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde dava dosyası eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, 39 sayılı parselin malikleri davada yöntemince taraf olduktan sonra yerinde yeniden keşif yapılarak geçit alternatifi bu parsel üzerinden aranıp bütün bunların sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; usul hukukunda bir kimse davaya dahil edilerek taraf durumuna alamayacağından 39 sayılı parselin malikleri aleyhine dava açmak üzere davacıya uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde dava dosyası eldeki dava dosyası ile birleştirilmeli, 39 sayılı parselin malikleri davada yöntemince taraf olduktan sonra yerinde yeniden keşif yapılarak geçit alternatifi bu parsel üzerinden aranıp bütün bunların sonucuna uygun bir hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönün gözardı edilmesi suretiyle eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11979, Karar No: 2014/16483, Tarih: 18.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11979 E.  ,  2014/16483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ... tarafından müvekkili ... ve vefat eden muris ..... aleyhine 9.573-TL bedelli bir adet bonoya dayalı olarak...1. İcra Müdürlüğü' nün 2001/2143 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, son işlem 08.10.2007' de yapıldıktan sonra, işlemsiz kalan icra dosyasının takipsizlik nedeniyle düşürüldüğünü, davalı hakkında tefecilik suçlamasıyla açılan bir ceza davasında müvekkili ...' ın da katılan sıfatıyla davalı hakkında olumsuz ifade vermesi neticesinde, davalının icra dosyasını 03.01.2013 tarihinde yenilediğini ve yenileme muhtırası gönderilen dosyanın ..... numarasını aldığını, esasında müvekkillerinin davalıya tüm dosya borcunu ödediklerini ve buna dair davalının kendi el yazısıyla 08.01.2010 tarihli adi bir kağıda "2001/2143 E. dosyadan herhangi bir alacağım kalmadı, dosya infaz edildi" şeklinde ibraname verdiğini belirterek, müvekkillerinin davalıya borcu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davayı kabul etmediğini, alacağını alamadığını, bu nedenle icra dosyasının devam ettiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, 08/10/2013 tarihli celsede "Davalı ...’ın HMK 211/1-a madde uyarınca tebliğden itibaren bir aylık kesin süre içinde mahkememize müracaat etmesine ve müracaat ettiğinde ibranameye konu olan yazı ve imza örneklerinin alınmasına, ayrıca ibraname tarihi olan 08/01/2010 tarihinden öncesine ait yazı ve imza aslını içerir ilgili kurum bilgilerini bildirmek üzere 1 aylık kesin süre içinde beyanda bulunmasına, bulunmadığı ve yazı ile imza örneklerini bu süre içinde vermediği takdirde inkar etmiş olduğu davaya konu olan 08/01/2010 tarihli ibranamedeki yazı ve imzayı ikrar etmiş sayılacağının ihtar edilmesine, bu hususta davalıya duruşma zaptı ekli davetiye çıkartılmasına" karar verildiği, davetiyenin 31/10/2013'de davalıya bizzat tebliğ edilmesine rağmen duruşma tarihine kadar mahkemeye gelmediği ve herhangi bir beyanda bulunmadığı, buna göre davalının yazı ve imza incelemesinden kaçındığı, ibranamedeki yazı ve imzayı ikrar etmiş sayıldığı kanaatine varıldığı gerekçeleriyle, davanın kabulüne, davacıların,...1. İcra Müdürlüğü' nün 2013/14 (eski 2001/2143) sayılı dosyasında davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, davalının verdiği ibranameden sonra icra dosyasını

yenileyerek davacılar aleyhine haciz tatbik ettirmesi nedeniyle haksız ve kötüniyetli takip yaptığı ve bu nedenle 9.573-TL asıl alacak üzerinden %20 kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3107, Karar No: 2013/18298, Tarih: 03.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3107 E.  ,  2013/18298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 13.09.2003 tarihinde tatilini geçirmek amacıyla geldiği... “.... 2000 “ adlı tekneden çevre koyları gezmek amacıyla bilet satın alıp ,80 kişilik tura katıldığını ,demir atılan 2.koyda halatın fazla gevşek tutulması nedeniyle pervaneye dolandığını,halatın teknede kalan bölümünün ayağına dolanması sonucunda sağ ayağının bilekten koptuğunu,halatın kendisini denize çekmemesi için korkuluklara tutunduğunu bu esnada sürtünmeden dolayı avucunun ve kolundaki deri parçalarının kopup yanıklar oluştuğunu ,olay nedeni ile davalıların kusurlu olduğunu iddia ederek 10.000 TL manevi ,50.000 TL maddi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ,davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki uyuşmazlık 4822 sayılı Kanunla değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu'nun 4/A maddesinde tanımlanan ayıplı hizmet sunulduğu iddiasından kaynaklanmakta olup, uyuşmazlığın 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesinde bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz.

Bu durumda, mahkemece... müstakil bir Tüketici Mahkemesi bulunmadığından verilecek bir ara kararı ile davaya “Tüketici Mahkemesi” sıfatıyla bakılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle, davacının ve davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/616, Karar No: 2014/13031, Tarih: 25.11.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/616 E.  ,  2014/13031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2012/102440

Mahkeme : DİYARBAKIR 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 14/02/2012 - 2011/492 esas ve 2012/32 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

1- Diyarbakır Şehirlerarası Otobüs Terminali İşletmesi'nin kamera kayıtlarının incelenmesine ilişkin 06/04/2011 tarihli tutanakta; içerisinde suç konusu esrarların ele geçirildiği çantanın sanığın sırtında görüldüğünün belirtilmesine karşın, olayın gerçekleşme şekli ve sanığın savunması dikkate alındığında, kamera kayıtlarında suç konusu esrarların içerisinde bulunduğu çantayı taşırken görülen şahsın sanık olup olmadığının bilirkişi incelemesi ile tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında kısa kararda “yargılamaya yansıyan olumsuz davranışları ve yargılamayı farklı yönlere sevk çabaları”, gerekçeli kararda ise “sabıkalı geçmişi” nedeniyle TCK'nın 62. maddesinin uygulanmadığı belirtilip, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

3- Kısa kararda TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesine rağmen, adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında gerekçeli kararda TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilerek, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

4- Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarında kalan suça konu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunenin de, müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Adli Emanetin 2011/4300 ve 2011/4353 sırasında kayıtlı suç konusu eşyaların müsaderesi yerine, 2010/2716 ve 2897 sırasında kayıtlı eşyaların müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.