muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16384, Karar No: 2009/2527, Tarih: 02.03.2009

5. Ceza Dairesi 2008/16384 E., 2009/2527 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/16384 E., 2009/2527 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 106 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 321 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 225 ]

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık H…

…… A…

……'un yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair Tokat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2008 gün ve 2007/194 Esas, 2008/84 Karar sayılı re'sen de temyize tabi hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş olduğundan ve sanık yönünden incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 07.11.2008 günlü tebliğnamesiyle daireye gönderilmekle 11.02.2009 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından A.. E…

…... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanığın müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Cinsel istismar suçu velayeti altındaki çocuğa karşı işlendiği halde TCK.nun 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında sadece 06.07.2007 tarihinde meydana gelen basit cinsel istismar suçundan dolayı dava açıldığı halde, ek iddianameyle dava açılmadan sanığın kovuşturma aşamasında ortaya çıkan fiilleri de kapsayacak şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK.nun 225. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra, TCK.nun 103/6. maddesinin tatbiki yerine, Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporu ile yetinilerek hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK.nun 43. maddesi ile yapılacak artırımın, netice değil eylemler teselsül ettiğinden 103/6. maddesinden önce hasıl olan ceza üzerinden yapılıp, bulunan miktarın 103/6. maddesindeki cezaya eklenmesi ile hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan re'sen de temyize tabi hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 02.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24711, Karar No: 2015/6489, Tarih: 31.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24711 E.  ,  2015/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazların imar durumunu bildiren yazılar arasında çelişki bulunduğundan yazılar da eklenmek suretiyle,

Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi olan 02.10.2013 gününde belediye imar planı içinde olup olmadığı,

Değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı,

Belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususları Pendik Belediye Başkanlığı'ndan sorularak çelişki giderildikten,

2)Dava konusu taşınmazların meskun sahaya ve çevredeki yapılaşmalara olan mesafeleri fen bilirkişi krokisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3824, Karar No: 2023/2878, Tarih: 13.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/3824 E.  ,  2023/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/297 E., 2021/351 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2014/626 - 2016/445 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 4.700,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2014/626 - 2016/445 sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 14/12/2020 tarih, 2019/7649 esas, 2020/6988 karar sayılı kararı ile;

"...Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; ''mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.'' şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, ''Basit Yargılama Usulü'' yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2021 tarih, 2021/51 esas, 2021/219 karar sayılı kararı ile; sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilmekle, taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddenin altıncı fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddenin üçüncü fıkrası gereğince 3.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

4. Sanığın İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2021 tarih, 2021/51 esas, 2021/219 karar sayılı kararına itiraz etmesi üzerine, genel yargılama usulüne göre yargılama yapılıp İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/297 E., 2021/351 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddenin altıncı fıkrası gereğince 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03/06/2022 tarihli ve 2021/94070 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz İsteği;

1.Sanığın kusursuz olduğuna, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğine,

2.Kararın eksik ve yetersiz inceleme ile verildiğine,

3.CMK 231. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Olay günü saat 16:30 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki 34 HD 6403 plaka sayılı otomobili ile Yıldız sokak üzerinde seyir halinde iken, olay mahalline geldiği esnada aracının sol ayna kısmıyla katılan yaya ...'e çarpması neticesi nitelikli şekilde yaralanmasına asli kusurlu şekilde sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.

2. Adli Tıp Kurumu Kartal Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03/11/2014 tarihli raporunda; katılanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayat fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı oluşturacak nitelikte yaralandığı bildirilmiştir.

3. Görgü tespit tutanağı, sanığın alkolsüz olduğuna ilişkin alkolmetre sonucu, olayın tanığı U.G.'nin anlatımı ve tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Dosyada kaza tespit tutanağının düzenlenmediği, yargılama aşamasında yapılan keşfe dayalı düzenlenen 06.07.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunda; olay mahallinin meskun mahalde, asfalt kaplama kaldırımın bulunduğu 6 metre genişliğinde sokak olduğu, kusura ilişkin olarak da sanık sürücü ...'un asli kusurlu olduğu ,mağdur yaya ...'in kusursuz olduğu bildirilmiştir.

4. Dosyada kaza tespit tutanağının düzenlenmediği, yargılama aşamasında yapılan keşfe dayalı düzenlenen 06.07.2015 tarihli trafik bilirkişi raporunda; olay mahallinin meskun mahalde, asfalt kaplama kaldırımın bulunduğu 6 metre genişliğinde sokak olduğu, kusura ilişkin olarak da sanık sürücü ...'un asli kusurlu olduğu ,mağdur yaya ...'in kusursuz olduğu bildirilmiştir.

5. Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 29/02/2016 tarihli raporunda;

"...Mevcut bulgulara göre;

1.DURUM;

Sanık sürücünün aracı ile yayaya kaldırım üzerinde çarpması ile olayın meydana geldiği kabulünde ;

A)Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile yola gereken dikkatini verip kontrollü ve tedbirli bir şekilde seyir halinde olması gerekirken bu hususlara riayet etmeyip kaldırıma yakın bir şekilde seyredip kaldırım üzerinde bulunan yayaya çarptığı ,dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde ... kullandığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları ile gerçekleşen kazada asli kusurludur.

B)Mağdur yaya ... kaldırım üzerinde bulunduğu esnada seyir halinde bulunan aracın çarpması ile yaralandığı olayda atfıkabil bir kusuru bulunmamaktadır.

2. DURUM

Sanık ve tanığın ifadesinde belirtiği gibi yayanın araçların arasından kaplamaya girerek geçiş yapması ile olayın meydana geldiği kabulünde;

A)Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halinde iken görüşe kapalı olan araçların arasından kontrolsüz bir şekilde çıkan yaya nedeniyle meydana gelen olayda atfıkabil bir kusuru bulunmamaktadır.

B)Mağdur yaya ... araçların hareket halinde olduğunu dikkate alıp gerekli ve yeterli kontrollerini yapıp tedbirli bir şekilde geçişini yapması gerekirken bu hususlara riayet etmeyip görüşe kapalı olan araçların arasından kontrolsüz bir şekilde kaplamaya girerek çarpışmanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği, ilk geçiş hakkını gelen araca vermediği ,dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde geçiş yaparak kendi can güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları ile gerçekleşen kazada asli kusurludur..." şeklinde görüş bildirilmiştir.

6. Katılan ...'in her aşamada sanıktan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve Mahkemece 24/03/2015 tarihinde hakkında katılma kararı verildiği ve yargılama aşamasında alınan ifadesinde;

".. Şu an üzerinde bulunduğumuz Yıldız sokak içerisinde meydana gelmiştir ben kaldırımdaydım sağ tarafta büyük bir ... vardı karşıdaki inşaatın olduğu dozer çalışıyordu gürültü vardı ben gelen aracın sesini duymadım ... geliyormu diye kafamı uzatıp baktığımda ... hızla gelerek aynası ile bana çarptı ... " şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

7. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, duruşmada alınan savunmasında,

".. Şu an üzerinde bulunduğumuz Yıldız sokak içerisinde meydana gelmiştir ben kaldırımdaydım sağ tarafta büyük bir ... vardı karşıdaki inşaatın olduğu dozer çalışıyordu gürültü vardı ben gelen aracın sesini duymadım ... geliyormu diye kafamı uzatıp baktığımda ... hızla gelerek aynası ile bana çarptı ... " şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

7. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, duruşmada alınan savunmasında,

"...Ben üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, olay günü 34.HD 6403 plakalı aracım ile seyir halinde idim olay öncesinde eşimi bırakmıştım olay yerinde inşaat çalışması vardı daha 30 metre gitmemiştim 20 km hızla gidiyordum sol tarafta bir ... vardı üçtane çocuk koşarak yola çıktılar ben çocuğa çarpmadım çocuk benim aracıma çarptı benim kusurum yoktur..." şeklinde savunma yaptığı, ayrıca taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmediği görülmüştür.

8. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

9. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada; sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak karar verildiği, ancak sanığın bu karara itiraz etmesi üzerine, genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yerel Mahkeme kararında yapılan incelemede neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden;

1. Kusur Durumu ve Eksik İnceleme Yönünden

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobili ile yola gereken dikkatini verip kontrollü ve tedbirli bir şekilde seyir halinde olması gerekirken bu hususlara riayet etmeyip kaldırıma yakın bir şekilde seyredip kaldırım üzerinde bulunan yayaya çarptığı, dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde ... kullandığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları ile gerçekleşen kazada asli kusurlu olduğu, keşfe dayalı trafik bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği; ayrıca oluş, dosya kapsamı, sanığın ve katılanın ifadeleri, adli muayene raporları ile görgü tespit tutanağı, Olay ve Olgular başlığı altında açıklanan bilirkişi raporları karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiği anlaşılmakla; hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Hükümlerine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

2. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Hükümlerine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi yönünden, "...Katılanın zararının giderilmesi hususu gerçekleşmediğinden CMK nın 231/6-c maddesi gereğince yasal koşullar oluşmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasına yer olmadığına..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler gösterildiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış olup, sanık müdafinin bu husustaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/297 Esas, 2021/351 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16031, Karar No: 2013/21108, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/16031 E.  ,  2013/21108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, Mayıs 2008 tarihine kadar 17 yıl süre ile davalıya ait işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davacının yapmış olduğu işin tarım işi niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 2. maddesine göre; bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için bir veya daha fazla işveren nezdinde eylemli biçimde hizmet akdine dayalı çalıştığının saptanması zorunludur. Hizmet akdinin unsurları ise belirli bir işverene “zaman” ve “bağımlılık” unsurlarına göre çalışma esasına göre belirlenmiştir. “Bağımlılık” tan amaç bir işverenin göstereceği işi, emir ve talimatına göre yerine getirmek ve onun buyruğu altında bulunmaktır. Bu işin belli bir zaman kesiti içerisinde yerine getirilmesi ve yerine getirmek üzere hazır vaziyette beklemek; hizmet akdinin zaman unsurunu oluşturur. Ücretin varlığı ve biçimi hizmet akdinin zorunlu unsuru olarak kabul edilemez. Ancak, akdin kanıtlanması yönünden rol oynayabilir.

506 Sayılı Yasa'nın 3/1-A-b maddesinde de; özel sektöre ait tarım ve orman işlerinde ücretle ve sürekli olarak çalışanların sigortalı olabilecekleri öngörülmüştür.

Tarım işi; Yargıtay uygulamasında kabul edildiği üzere;üretim,bakım ve yetiştirmeye yönelik faaliyetleri kapsar.

Somut olayda, davacının 17 yıl süreyle davalı ...'ın çiftliğinde sürekli olarak çalıştığını iddia ettiğine göre, mahkemece işin tarım işi niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davanın esasına girilerek davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, resen seçilecek tanıkların çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak , araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 19/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/773, Karar No: 2019/2197, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/773 E.  ,  2019/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9696, Karar No: 2012/909, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9696 E.  ,  2012/909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine icra takibi yaptığını ancak takibe konu olan senet nedeniyle müvekkilinin herhangi bir borcu bulunmadığını, davalı yanın eczane ruhsatını, müvekkilinin kardeşi ...'a kiralaması nedeniyle talebi üzerine söz konusu senedin, teminat amaçlı olarak imzalanarak boş bir şekilde davalıya teslim edildiğini, daha sonra doldurularak takibe konulduğunu iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı iddialarının asılsız olduğunu, davacıya verilen borç karşılığı düzenlenen dava konusu senedin ödenmediğini, tahsili için icra takibi yapıldığını, davacının borçlu olmadığını delille kanıtlanması gerektiğini, davacının kötü niyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata hükmolunmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacının iddiasını yazılı delille ispat edemediği, teklif edilen yeminin davalı tarafça usulen eda edildiği gerekçesiyle davanın reddine ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.