muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21024, Karar No: 2017/7116, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21024 E.  ,  2017/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12484, Karar No: 2020/6680, Tarih: 04.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/12484 E.  ,  2020/6680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükümlü ... hakkındaki Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2007 tarihli, 2007/646 müteferrik sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 17/03/2020 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Sanık hakkında, 01/08/2003 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminden dolayı Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 29/09/2003 havale tarihli, 2003/12309 soruşturma, 2003/2874 esas ve 2003/1935 sayılı iddianamesi ile sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 404/2-4. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Pendik Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Yapılan yargılama sonucunda, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2004 tarihli ve 2003/1058 esas, 2004/673 sayılı kararı ile sanığın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 404/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın yüzüne karşı verilen kararın 17/09/2004 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

3- İnfaz Cumhuriyet savcısı tarafından, yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri sanık lehine olduğundan uyarlama yapılmasının talep edilmesi üzerine, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2005 tarihli ve 2003/1058 esas, 2004/673 sayılı ek kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda yer alan düzenlemelerin sanık lehine olduğu gerekçesiyle, “önceki hükmün kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2-3. maddesi uyarınca sanığın 3 ay süre ile tedavisine ve bir yıl süre ile denetimli serbestliğine, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde hapis cezasının infazına” karar verildiği,

4- Kartal Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17/04/2007 tarihli ve 2007/2093 sayılı yazısı ile, hükümlünün çağrılara riayet ettiği, tedavisini tamamladığı, denetim planına uyduğu ve ilamın infazının 12/04/2007 tarihinde tamamlandığının bildirildiği,

5- Sanığın Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesine 05/10/2017 tarihinde dilekçe vererek memnu hakların iadesini talep etmesi üzerine, Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 08/10/2007 tarihli ve 2007/646 müteferrik sayılı kararı ile, memnu hakların iadesine karar verildiği, kararın kesinleştirilerek Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne gönderildiği,

6- Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce, infazın tamamlandığı tarihten itibaren 3 yıllık süre geçmeden yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verildiği gerekçesi ile kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu,

anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

6- Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce, infazın tamamlandığı tarihten itibaren 3 yıllık süre geçmeden yasaklanmış hakların geri verilmesine karar verildiği gerekçesi ile kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu,

anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak maksadıyla uyuşturucu madde bulundurmak sucundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 404/2. maddesi uyarıca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2004 tarihli ve 2003/1058 esas, 2004/673 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi sebebiyle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan uyarlama talebinin kabulü üzerine yapılan yargılama neticesinde, anılan suçtan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2-3-5. maddeleri gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde hapis cezasının infazına dair aynı Mahkemenin 09/06/2005 tarihli ve 2003/1058 esas, 2004/673 sayılı kararının kesinleşerek 12/04/2007 tarihinde infazını takiben, sanık tarafından yapılan memnu hakların iadesi talebinin kabulü ile memnu hakların iadesine ilişkin Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2007 tarihli ve 2007/646 müteferrik sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu 13/A maddesinin 3. fıkrasında yer alan, “Yasaklanmış hakların geri verilmesi için, hükümlünün veya vekilinin talebi üzerine, hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkemenin karar vermesi gerekir.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda yetkili ve görevli mahkemelerin hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkeme olmasına rağmen anılan Mahkemece karar verilmesinde,

2- 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A-1 maddesinde, "(1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanununun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması, gerekir" şeklinde yer alan düzenlemeye nazaran, 5237 sayılı Kanun ile diğer kanunlardaki bir kısım suçlardan mahkumiyetin doğal sonucu olarak hak yoksunluğunun meydana geldiği durumlarda, hak yoksunluğuna neden olan suçun infazını müteakip, yasal şartların yerine gelmesi halinde mahkemesince memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiği gibi, belirtilen koşulların bulunmaması durumunda talebin reddine karar verileceği, somut olayda; sanığın hakkında hak yoksunluğuna neden olan dosya kapsamındaki adı geçen suç nedeniyle hakkında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin 12/04/2007 tarihinde infaz edildiği ve infaz tarihinin üzerinden 3 yıllık sürenin geçmediği cihetle, yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.” denilerek Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2007 tarihli ve 2007/646 müteferrik sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-)Konunun Değerlendirilmesi:

Yapılan incelemede;

Kullanmak maksadıyla uyuşturucu madde bulundurma sucundan hükümlü ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 404/2. maddesi uyarıca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2004 tarihli ve 2003/1058 esas, 2004/673 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun yürürlüğe girmesi sebebiyle Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan uyarlama talebinin kabulü üzerine yapılan yargılama neticesinde, anılan suçtan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2-3-5. maddeleri gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymaması halinde hapis cezasının infazına ilişkin aynı Mahkemenin 09/06/2005 tarihli ve 2003/1058 esas, 2004/673 sayılı kararının kesinleşerek 12/04/2007 tarihinde infaz edilmesinden sonra, Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2007 tarihli ve 2007/646 müteferrik sayılı kararı ile; sanık tarafından yapılan memnu hakların iadesi talebinin kabulüne, memnu hakların iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.

1-5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu 13/A maddesinin 3. fıkrasında yer alan, “Yasaklanmış hakların geri verilmesi için, hükümlünün veya vekilinin talebi üzerine, hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkemenin karar vermesi gerekir.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda yetkili ve görevli mahkemelerin hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkeme olmasına rağmen anılan Mahkemece karar verilmesi kanuna aykırı olduğu gibi,

2-5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ''5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanun'unun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla,

a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması,

b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.'' şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun ile diğer kanunlardaki bir kısım suçlardan mahkumiyetin doğal sonucu olarak hak yoksunluğunun meydana geldiği durumlarda, hak yoksunluğuna neden olan cezanın infazını takiben, yasal şartların yerine gelmesi halinde mahkemesince memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiği gibi, belirtilen koşulların bulunmaması durumunda talebin reddine karar verileceği, somut olayda; sanığın hakkında hak yoksunluğuna neden olan suç nedeniyle hakkında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin 12/04/2007 tarihinde infaz edildiği ve infaz tarihinin üzerinden 3 yıllık sürenin geçmediği anlaşıldığından mahkemece, memnu hakların iadesi talebinin kabulü ile memnu hakların iadesine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

D-)Karar : Açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/10/2007 tarihli ve 2007/646 müteferrik sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

04/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18645, Karar No: 2019/8639, Tarih: 23.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/18645 E.  ,  2019/8639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve bir. dos. davacısı ... Eczanesi vekili avukat ... ile asıl ve bir. dos. davalısı SGK vekili avukat Abdulkadir Böke aralarındaki dava hakkında ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/01/2016 tarih ve 2015/4-2016/7 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Birleşen her dava bağımsızlığını korur. Bu ilkeden hareketle yargılama giderlerine ayrı ayrı hükmedilir. Bu durumda her bir dava bakımından ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ile temyiz harcının alınması gerekmektedir. Asıl ve birleşen davada verilen kararı temyiz eden davacı vekili tarafından, tek temyiz harcı ile temyiz yoluna başvurma harcının yatırdığı dosya arasındaki harç alındı belgesinin tetkikinden anlaşılmaktadır.Bu itibarla davacı vekilince eksik yatırıldığı anlaşılan maktu temyiz harcı ile temyiz yoluna başvurma harcı için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13479, Karar No: 2023/5465, Tarih: 28.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13479 E.  ,  2023/5465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine özgü takipte, borçlu tarafından aleyhine başlatılan bonoya dayalı takipte bono üzerinde 2 farklı miktarın söz konusu olduğunu, rakam kısmında 230.000,00 TL yazmasına rağmen senet bedelinin yazı ile ikiyüzotuz TL olarak yazıldığını, TTK 778. maddesinin atfıyla TTK 676. madde gereğince yazılı bedel ile rakamlı bedel arasında farklı olması halinde yazılı bedelin geçerli sayılacağına, kanuna aykırı olarak rakamlı bedel üzerinden takip başlatıldığını söyleyerek takibin İİK 170/a maddesi kapsamında iptaline, davalı aleyhine tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istenmiştir.

İlk derece mahkemesince; 230 TL veya daha düşük bedelle bono düzenlenmesine engel bir hüküm bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bononun düzenlenme tarihindeki Türk lirasının değeri gözönüne alındığında bononun yazıyla yazılan hanesinde belirtilen "ikiyüzotuz" TL için bono düzenlenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu, bononun rakamla yazılı olan bedel kısmındaki "230.000" TL için bononun düzenlenmiş olduğunun, bu nedenle bononun miktarının yazı ile bono metnine yazılırken "bin" kelimesinin maddi hataya dayalı olarak yazılmadığının kabulü gerektiği gerekçesiyle alacaklının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, itirazın reddine, asıl alacağın % 20'si oranında belirlenen 45.554,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karar verildiği borçlu tarafından verilen bu kararın temyiz edildiği görülmüştür.

6102 sayılı TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 676/1. maddesine göre; senet bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilir ve iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedele itibar olunur.

Dayanak bononun incelenmesinde; senet bedelinin, rakam kısmında "230.000,00 TL", yazı kısmında ise "ikiyüzotuz TL" olarak belirtildiği görülmektedir. TTK'nun 676/1. maddesi uyarınca, yazı ile gösterilen miktarın dikkate alınacağı hükme bağlanmış olduğundan, senede ilişkin takibin iki yüz otuz TL üzerinden yapılabileceği, kalan miktar yönünden takibin durdurulmasına ilişkin İlk Derce Mahkemesinin kararı yerinde olup Bölge Adliye Mahkemesince alacaklının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile,Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 13/10/2022 tarihli, 2021/ 2829E. 2022/2263 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA) peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1418, Karar No: 2019/2292, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1418 E.  ,  2019/2292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17660, Karar No: 2013/12521, Tarih: 21.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/17660 E.  ,  2013/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde geceleyin sanık ...'in gözcülüğünde sanık ...'ın, yakınana ait ... sitesi E blok 6 nolu daireye girip suça konu eşyaları alırken yakınanın gürültüye uyanması üzerinde pencereden çıktığı ve diğer sanıkla birlikte olay yerinden kaçtıklarının yakınan tarafıdan görüldüğü, E-5 üzeri TEDAŞ işletme şefliği Edirne istikameti önünde beklemekte olan ... plakalı aracın kolluk görevlilerince şüphe üzerine kotrolü sırasında sanıkların koşarak araca doğru geldiklerininin polislerce görüldüğü bu sırada haber merkezinin ...'de hırsızlık olayını bildirmesi üzerine sanıkların tesadüfen yakalandıklarının anlaşılması karşısında;

Eylemin tamamlandığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, suça doğrudan doğruya katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 39. maddesinin uygulanması ile sanıkların adli sicil kaydında, tekerrüre esas eski hükümlülükleri bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

./..

-2-

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Ancak;

./..

-2-

Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ‘‘53.maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına’’ tümcelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...