muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13662, Karar No: 2014/21600, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/13662 E.  ,  2014/21600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; HUMK'un 433. maddesi gereğince, temyiz eden davalılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 28.10.2014 gününde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23356, Karar No: 2008/19827, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23356 E.  ,  2008/19827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının 06.08.1998 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E - 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/344, Karar No: 2012/6597, Tarih: 02.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/344 E.  ,  2012/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21161, Karar No: 2014/25508, Tarih: 27.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21161 E.  ,  2014/25508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Vek. Av. ... ile davalı ... Gen. Müd. Vek. Av. ... aralarındaki tazminat davası hakkında Zonguldak 3 İş Mahkemesince verilen 01/04/2014 gün ve 2013/804-2014-207 sayılı kararın bozulmasına ilişkin Dairemizin 19/06/2014 gün ve 2014/11904-14421 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

İş Mahkemeleri Kanununun 8/3. maddesi gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda yerel mahkeme kararının, Dairemizin 19.06.2014 tarih, 2014/11904 Esas, 2014/114421 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen taraflar arasındaki meslek hastalığı sonucu oluşan % 31,2 oranındaki sürekli işgöremezlik nedeniyle açılan davada % 100 oranındaki kaçınılmazlığın esas alındığının anlaşılmaına rağmen davalı tarafın bu konudaki kazanılmış hakkı dikkate alınmadan % 85,83 oranında

Gerçekten temyiz incelemesi sonunda yerel mahkeme kararının, Dairemizin 19.06.2014 tarih, 2014/11904 Esas, 2014/114421 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen taraflar arasındaki meslek hastalığı sonucu oluşan % 31,2 oranındaki sürekli işgöremezlik nedeniyle açılan davada % 100 oranındaki kaçınılmazlığın esas alındığının anlaşılmaına rağmen davalı tarafın bu konudaki kazanılmış hakkı dikkate alınmadan % 85,83 oranında

kusurlu olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiş olması gerekçesiyle bozulduğu, oysa usulünce alınmış bir kusur bilirkişi raporuna dayanmayan, davanın taraflarının beyanları ile ortaya çıkan kaçınılmazlığa ilişkin değerlendirmenin, görülmekte olan maddi tazminat davasında hükme esas alınamayacağı ortadadır. Hal böyle olunca yukarıdaki gerekçeyle bozulmasının maddi yanılgıya dayalı olduğu ve düzeltilmesinin gerektiği anlaşılmakla, Dairemizin 19.06.2014 tarih, 2014/11904 Esas, 2014/114421 Karar Sayılı kararı kaldırılarak dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Dava nitelikçe; 10.10.2013 tarihinde meslek hastalığına bağlı olarak sürekli iş göremezlik oranının % 31,20’den % 58,00 'e yükselmesi nedeniyle % 26,80 oranındaki artan bölüm için maddi ve manevi tazminat istemine yöneliktir. Davanın bu niteliğine göre, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye yol açılmamak için, Sosyal güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin ilk peşin değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin, rücu edilebilecek kısmının hesaplanarak, bilirkişi raporunda belirlenen zarar tutarından indirilmesi gerektiği ortadadır. Kurumca rücu edilebilen peşin değer ise işveren ve üçüncü kişilerin kusurları ile sınırlıdır.

Mahkemece meslek hastalığına bağlı olarak % 26,2 oranında artan sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep edilmesine rağmen, % 58 oranındaki meslek hastalığının oluşumunda % 14,17 oranında kaçınılmazlığın, % 85,83 oaranında davalı kusurunun etkili olduğunun kabulüyle sonuca gidilmesi isabetli değildir.

Yapılacak iş, işçi sağlığı iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden % 26,2 oranında artan sürekli iş göremezlik derecesine göre yöntemince rapor alınmak, alınan raporu mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve buna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin isteminin kabulü ile, Dairemizin maddi hataya dayalı 19.06.2014 tarih, 2014/11904 Esas, 2014/114421 Karar Sayılı bozma ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine;

2) Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8785, Karar No: 2021/1435, Tarih: 11.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8785 E.  ,  2021/1435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki mikser kamyonu ile meskun mahalde, gece vakti, aydınlatması olan yan yolda seyir halinde iken, olay yeri ışıklı kavşağa geldiğinde, mobese görüntülerini içeren CD’nin bilirkişi tarafından incelenmesi neticesinde, kırmızı ışık yanması nedeni ile kamyonun sağa dönüş sinyalini vererek beklemeye başladığı, kamyonun sağ yan kısmında beklemekte olan bisiklet sürücüsüne ilişkin, bisiklette herhangi bir ışık veya sürücünün üzerinde görünürlüğü artırıcı bir elbise olmadığı için görüntünün alınamadığı, kamyonun sağa dönüşünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa uygun olarak dar bir kavisle yaptığı ve sanığın ifadesine göre 5-6 metre kadar gittikten sonra, açık olan sağ camdan çarpma sesini duyması üzerine durduğu, katılan bisiklet sürücüsünün hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağı ve keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda sanığın kusursuz olduğu, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda ise olayın meydana geldiği yerin sanayi bölgesi olması nedeni ile bisiklet, motosiklet ve yayalar tarafından sıklıkla kullanılan yoğunlukta olduğu, kamyon şoförlerinin bu alanlarda kör noktalara giren sürücü ve yayaların sıklıkla olabileceği öngörüsü ile hareket ederek, aracının görüş artıracak ayna düzeneklerini artırmak ve daha dikkatli olmak zorunluluğu bulunduğundan tali kusurlu olduğu tespit edilmiş olması karşısında; sanığın kusur durumuna ilişkin kuşkunun giderilmesi amacıyla dosyanın kül halinde İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine gönderilerek kusur durumu hakkında rapor tanzim edilmesi istenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

2- Bozma ilamına uyulması halinde; sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5093, Karar No: 2016/18670, Tarih: 27.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/5093 E.  ,  2016/18670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Hastanesi veri giriş elemanı hizmet alımı ihalesini alan şirketlere ve Hastane Başhekimliğine yazı yazılarak;

01.01.2010 tarihi ve sonrasında davacı ile imzalanmış bireysel iş sözleşmelerinin istenmesi, yazı cevaplarının dosyaya eklenerek Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3047, Karar No: 2019/4610, Tarih: 03.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3047 E.  ,  2019/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. Beyza Doğan gelmiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili başlangıçta ... 17. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı davanın dava dilekçesinde, davalının davacı hakkında ... 19. İcra Müdürlüğü’nün 2012/13965 esas sayılı dosyasında takibe koyduğu senedin sahte olduğunu, düzenleyen imzasının davacıya ait olmadığını, ayrıca davacının senedin düzenlenme tarihinde temyiz kudretine sahip bulunmadığını iddia ederek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 02.06.2016 tarihli ilam ile yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu senetteki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, Dairemizin 2016/20165 esas ve 2017/6430 karar sayılı ve 28.09.2017 tarihli ilamı ile dava konusu uyuşmazlıkla ilgili yargılama yapma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince bozma ilamına uyularak asliye ticaret mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye ticaret mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, görevsizlik kararı veren mahkemece alınan bilirkişi raporunda dava konusu senetteki imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, yine ... C. Başsavcılığı’nın 2012/113115 soruşturma sayılı dosyasından alınan raporlarda da dava konusu senetteki imzanın davacıya ait olduğunun belirlendiği, senet konusu alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davalı yararına senet bedeli olan 750.000,00 TL’nin % 20’si oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının davacı hakkında ... 19. İcra Müdürlüğü’nün 2012/13965 esas sayılı dosyasında takibe koyduğu senedin sahte olduğunu, düzenleyen imzasının davacıya ait olmadığını, ayrıca davacının senedin düzenlenme tarihinde temyiz kudretine sahip bulunmadığını iddia ederek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Mahkemece, takip ve dava konusu senetteki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde araştırma ve inceleme yapılarak davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş, davaya dayanak senedin düzenlenme tarihinde davacının temyiz kudretinin bulunmadığı yönündeki iddia hakkında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamış, bu husus gerekçeli karar yerinde de tartışılmamıştır. Mahkemece, davaya dayanak senedin düzenlenme tarihinde davacının temyiz kudretinin bulunup bulunmadığı yönünde de deliller toplanarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre ise, her ne kadar mahkemece İİK.'nın 67. maddesi uyarınca davalı lehine tazminata hükmolunduğu bildirilmiş ise de, eldeki dava İİK.'nın 72. maddesi uyarınca açılan menfi tespit davası olup, davalı yararına hükmolunan tazminata İİK.'nın 67. maddesi hükmünün dayanak gösterilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdiren 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.