muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4216, Karar No: 2009/4719, Tarih: 21.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4216 E.  ,  2009/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinde pay ayrılan davalı şirketin alacağının gerçek olmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiş, mahkemece Silivri 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/214 esas, 2008/164 sayılı dosyadan düzenlenen bilirkişi raporunda alacağın gerçek olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Silivri 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/214 esas, 2008/164 karar sayılı dosyadan düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir. Oysa bu dosya derdest olup, karar henüz kesinleşmemiştir. Bu nedenle kesinleşmeyen dosyadan düzenlenen bilirkişi raporu hükme esas alınamaz. Mahkemece bu dosyadan verilen kararın kesinleşmesi beklenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2203, Karar No: 2015/2813, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2203 E.  ,  2015/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/354 E., 2013/834 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 23.10.2014 gün ve 2014/24069 E., 2014/28920 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı Kayseri İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23497, Karar No: 2014/18557, Tarih: 17.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23497 E.  ,  2014/18557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/699-2013/631

C.. Ş.. tarafından mirasçılık belgesi istemiyle açılan davasının kabulüne dair Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 23.05.2013 gün ve 699/631 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı C.. Ş.. vekili, 16.05.2013 tarihli dava dilekçesinde özetle; Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/337 Esasında kayıtlı davanın yargılaması sırasında verilen ara kararı uyarınca: davalılardan F.. G.. ile R.. G..'ın ölmeleri nedeniyle bu kişilere ait veraset belgesinin çıkarılması için yetki verilmesi sebebiyle iş bu davanın açıldığını, F.. G.. ile R..G..'ın mirasçılarını gösterir veraset belgesinin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, 23.05.2013 günü UYAP üzerinden alınan nüfus aile kayıt tablosuna göre, HMKnun 320/1 maddesi uyarınca davanın tarafları duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden davanın kabulüne, verasetin subütuna, mirasçılık belgesinin davacıya verilmesini kararı verildiği, gerekçeli kararda ise 02.01.1960 doğumlu İbrahim ve Fatma'dan olma 15.08.2006 tarihinde ölen R.. G..'ın miras paylarının ve mirasçılığının subütu ile tüm mal varlığı 2 pay kabul edilerek 1 payının kardeşi L.. G..'a, 1 payının diğer kardeşi A.. G..'a verilmesine, mirasçılığın ve miras paylarının bu şekilde belirlenmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma talepli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 13.05.2013 tarih ve 2012/337 esas sayılı yetki belgesi dilekçe ekindedir. Mahkemece, UYAP üzerinden alındığı söylenen TC: 1............ nolu R..G.. ile ilgili nüfus kayıt örneğinden bu kişinin boşanmış olarak 15.08.2006 tarihinde öldüğü, babası İ.. G..'ın 07.06.1984 tarihinde evli olarak öldüğü, annesi TC: 1.............. nolu F.. G..'ın dul olarak 05.03.1986 tarihinde öldüğü, kardeşleri olarak L.. G.. ve A.. G..'ın kaldığı, başkaca mirasçılarının olmadığı görülmüştür. Söz konusu, bu iki belge haricinde dosyada yazılı ya da takdiri delil yoktur.

Öte yandan, 23.05.2013 günlü ilk kısa kararda davanın kabulüne, verasetin subütuna, mirasçılık belgesinin verilmesine biçiminde kısa karar yazılmasına rağmen; bilahare aynı tarihte yazılan gerekçeli kararda: dava dilekçesindeki talebe uygun olduğu anlaşılan kısa karara aykırı gerekçeli karar yazılarak yetki belgesinde ismi geçenlerden sadece R.. G.. için veraset belgesine ilişkin karar verildiği görülmüştür. Öncelikle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Asıl olan kısa karardır. Mahkemece kısa karara uygun olarak gerekçeli karar yazılmalıdır. Bundan ayrı, yetki belgesindeki bir diğer miras bırakan F..G.. ile ilgili olarak herhangi bir mirasçılık belgesine ilişkin hüküm kurulmamıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle kısa karar ve gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi, yetki belgesinde talep edilen ve dava dilekçesinde değinilen miras bırakanlardan F.. G..'la ilgili olarak ta olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulması gerekirken; bu kişi hakkında bir hüküm kurulmaması isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMKnun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMKnun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7397, Karar No: 2012/26030, Tarih: 07.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7397 E.  ,  2012/26030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın çıkan tartışma neticesi mağdurların ayaklarına doğru silahla ateş etmesi eyleminin, belirli bir kişiye yönelik olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7058, Karar No: 2016/10928, Tarih: 19.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7058 E.  ,  2016/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının ...Üniversitesi, Ekonometri Bölümü, 2.sınıf öğrencisi olduğunu, eğitim masrafları bulunduğunu ileri sürerek, aylık 800.00.- TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi ile; davacıya devamlı para gönderdiğini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; aylık 175.00.-TL yardım nafakası takdirine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 364/1.maddesine göre; Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.

Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında da; davanın, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2 maddesine göre de; Çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir.

Somut olayda; davacının aylık 350.00.-TL yurt ücreti ödediği, annenin ev hanımı olduğu, babanın çekici operatörü olarak çalıştığı, aylık gelirinin 4.143.00.- TL olduğu, yasal kesinti olan 1.307.00.- TL nin bu miktardan kesildiği, davalının davacının annesi ve kardeşi için toplam 900.00.- TL nafaka ödediği, davalının kira ödemediği tespit edilmiştir.

Tarafların ve dava dışı annenin ekonomik ve sosyal durumları ve davacı öğrencinin ihtiyaçları değerlendirildiğinde; davacı yararına takdir edilen yardım nafakası miktarı az olup, hakkaniyete uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK 4. maddesi) de gözetilerek, daha uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, davacının giderleri, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü değerlendirilerek ve hakkaniyet ilkesi (TMK 4. maddesi) de gözetilerek, daha uygun bir yardım nafakası takdir etmekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4695, Karar No: 2019/1684, Tarih: 19.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4695 E.  ,  2019/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan sanıklar ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/09/2014 tarihli ve 2014/3454 soruşturma, 2014/51 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, hükümlülerin yapılan tebligata rağmen, yasal süresi içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmedikleri ve denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettikleri gerekçesiyle Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/11/2014 tarihli ve 2014/14564 soruşturma, 2014/3485 esas, 2014/1869 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıkların beraatine dair Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2014/553 esas, 2015/137 karar sayılı kararınının, kanun yararına bozulmasına ilişkin talep üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/06/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A)Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında 11/11/2014 tarihinde işledikleri iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/09/2014 tarihli ve 2014/3454 soruşturma, 2014/51 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı ile, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2-Tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı aşamasında, sanıklara Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından on gün içinde müdürlüğe başvurulması için çağrı yazısı gönderilmesine rağmen başvuruda bulunmadıkları gerekçesi ile Düzce Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanıklar hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 14/11/2014 tarihinde 2014/1869 sayılı iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanıklar hakkında kamu davası açıldığı,

3-Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 05/03/2015 tarih ve 2014/553esas ve 2015/137 karar sayılı ile "..sanıkların çağrı yazısında belirtilen 10 günlük süre içersinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle kayıtların kapatılarak dosyanın Düzce Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, sanıklar adına çıkartılan iş bu tebligatlardan başkaca bir tebligatın çıkartılmadığı, çıkartılmamasına rağmen şüpheliler hakkında iddianeme tanzim edildiği, oysa şüphelilerin fiillerinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için, kendilerine usulüne uygun olarak yapılan en az 2 ihtarın bulunması ve şüphelilerin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi gerektiği veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymamalarının gerektiği, dosya kapsamından sanıkların yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine

uygun davranmamakta ısrar ettiklerinin de anlaşılamadığı, savunmalarının da bu yönde olduğu, bu nedenle sanıkların, Düzce Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce adlarına çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içersinde icabet etmemelerinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla yasal unsuları oluşmayan müsnet suçtan beraatlerine karar vermek gerekmiş,..." gerekçesiyle, sanıkların beraatine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B)Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "55237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, haklarında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanıkların kendilerine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.’’ denilerek, Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

C)Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmüne yer verilmiştir.

Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için tebligat yapılması, uymaması halinde "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanıkların cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçen Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere davaların durmasına kararı vermesi gerekirken CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının a bendi gereğince beraat kararları verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma talebi gerekçe ile yerindedir.

D)Karar :

D)Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2014/553 esas, 2015/137 karar sayılı kararı ile CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının a bendi gereğince verilen beraat kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası ve 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca “aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 19.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.