muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21212, Karar No: 2012/2405, Tarih: 06.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21212 E.  ,  2012/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin oğlu olan davalının üniversite eğitiminin sona erdiğini, diğer taraftan müvekkilinin elde ettiği gelir ile ailesinin geçimini sağlamakta zorlandığını ileri sürerek; müvekkili için ağır bir yük oluşturan yardım nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı, ... Üniversitesinde görmekte olduğu eğitimin sona erdiğini, ancak ... Üniversitesinin açık öğretim bölümünde eğitimine devam ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; davalının halen ... Üniversitesinde öğrenci olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 328/2. maddesinde; “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü yer almakta olup, aynı kanunun 364. maddesinde ise; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür.” düzenlemesine yer verilmektedir.

Yine aynı kanunun 331. maddesinde de; “Durumun değişmesi halinde hâkim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.” denilmektedir.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Kanun koyucu, aile bireylerinin birbirlerine yardım etmelerini sadece ahlak kurallarına bırakmayarak bunu TMK. nun 328/2 ve 364. maddelerinde yapılan düzenlemeler ile yasal bir

ödev haline getirmiştir. Yoksulluğa düşen aile bireyinin, yaşamını sürdürebilmesi için zorunlu olan yardım isteğini içermesi de göz önüne alındığında, yardım nafakasının düzenlendiği anılan yasa maddeleri birbirini tamamlamaktadır. Bu nedenle, nafakanın bağlanmasında olduğu gibi kaldırılmasında da bu özellik dikkate alınarak araştırma ve inceleme yapılması, gerek hakkaniyete gerekse usul ekonomisi ilkesine uygun düşecektir.

ödev haline getirmiştir. Yoksulluğa düşen aile bireyinin, yaşamını sürdürebilmesi için zorunlu olan yardım isteğini içermesi de göz önüne alındığında, yardım nafakasının düzenlendiği anılan yasa maddeleri birbirini tamamlamaktadır. Bu nedenle, nafakanın bağlanmasında olduğu gibi kaldırılmasında da bu özellik dikkate alınarak araştırma ve inceleme yapılması, gerek hakkaniyete gerekse usul ekonomisi ilkesine uygun düşecektir.

Bundan ayrı yardım nafakası, durumun değişmesi halinde mahkeme kararıyla yeniden belirlenebilecek veya kaldırılabilecektir. Türk Medeni Kanununun 364.maddesi uyarınca tayin olunan nafaka için açık kural konulmamış olması, nafakanın özelliği itibariyle zaruri olan bu yönünü ortadan kaldırmamaktadır.Tüm bu açıklamalar ve ortaya konulan yasal düzenlemeler ışığında somut olay irdelendiğinde; Davacı, nafakanın takdir edildiği tarihteki durumun değiştiğini, zira nafaka alacaklısının eğitim hayatının sona erdiğini ileri sürerek yardım nafakasının kaldırılmasını talep etmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden; ... Üniversitesi Maliye Bölümünde eğitim gören davalının açmış olduğu dava sonucunda lehine aylık 300 TL yardım nafakasına hükmedildiği, davalının 14.06.2010 tarihinde bu bölümden mezun olduğu ve halen ... Üniversitesi İşletme Bölümünde eğitim gördüğü anlaşılmaktadır.Bu durum karşısında; davalının örgün eğitim döneminin sona erdiği, dolayısıyla nafakanın hükmedildiği tarihteki şartların değiştiği bir gerçektir. Öte yandan halen düzenli bir işi ile sağlık, kültür vb. zorunlu ihtiyaçlarını karşılamaya yeterli geliri bulunmayan davalının yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşeceği ve buna bağlı olarak yaygın (açık) eğitimine de devam edemeyeceği gözden uzak tutulmamalıdır.

Yapılan bu açıklamalar doğrultusunda; mahkemece, kaldırma isteminin reddine karar verilmesi doğrudur. Ancak böyle bir istemin, (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) nafakanın indirilmesini de kapsadığı kabul edilerek nafakada hakkaniyete uygun bir miktar indirime karar verilmemesi isabetli bulunmamıştır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2806, Karar No: 2014/5819, Tarih: 10.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2806 E.  ,  2014/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NURDAĞI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2009/88-2012/98

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin .. İlçesi .. Köyünde ziraat alanında faaliyet gösterdiğini, 5425 abone nolu kuyu elektriğini kullandığını, kuyu elektriğinin kullanımından dolayı müvekkiline haksız uygulama yapıldığını, akım trafolarını takma ve kontrol ederek pano dış kapak ve sayaçlarını mühürlemenin TEDAŞ görevlilerine ait olduğunu, söz konusu faturanın düzenlendiği tarihten öncede panonun en son TEDAŞ görevlilerince mühür altına alındığını, sayaca veya pano dış kapak mührüne müdahalenin söz konusu olmadığını, abonelik dosyası incelendiğinde 3/112099 seri nolu akım trafosunun takıldığını, 30.04.2004 tarihli farklı iki tutanak ve farklı akım trafolarının takıldığının rapor edildiğini, hiçbir neden yokken aynı gün iki farklı tutanak ve farklı iki akım trafosunun takılmasının müvekkiline karşı yanlış işlem olduğunu, ayrıca müvekkilinin kapasitif sayaç eklenmesini içerir dilekçesinin altına 01.01.2009 tarihli ve el yazılı tutanak mümzileri tarafından akım trafosunda fabrikasyon hatasının olduğunun açıkça beyan edildiğini, akım trafosundaki hatanın faturasının müvekkiline ödettirilmesinin hukuka ve hakkaniyetle bağdaşmadığını, ayrıca kıyas faturasının 2004 yılına geriye dönük hesaplandığını, oysa söz konusu olan akım trafosunun tutanaktan kısa bir süre önce TEDAŞ görevlisi elektrik teknisyeni tarafından takıldığını, bu değişim işleminin tutanaklara yansıtılmadığını, TEDAŞ'ın neye göre yaptığını belli olmayan afaki bir kıyas işlemi yaparak müvekkiline 27.781,64 TL fatura çıkardığını bu bedeli kabul etmediklerini, TEDAŞ'ın 2006 yılına ait 2 ayrı fatura tahakkuk ettirdiğini, müvekkiline normal fatura tahakkuk ettirmesine rağmen

yeniden kıyas faturası ve ardından ek fatura tanzim edilmesinin haksızlık olduğunu, ayrıca tüm dönem borçlarına uygulanan faiz türünün yasaya ve hakkaniyete uygun olmadığını belirterek müvekkiline 2006 yılı için tahakkuk ettirilen kıyas faturasının iptali ile 2006 yılının gerçek faturasının tespitini, uygulanan faizin iptali ile asıl alacağa yasal faiz yürütülmesini talep ve dava etmiştir.

yeniden kıyas faturası ve ardından ek fatura tanzim edilmesinin haksızlık olduğunu, ayrıca tüm dönem borçlarına uygulanan faiz türünün yasaya ve hakkaniyete uygun olmadığını belirterek müvekkiline 2006 yılı için tahakkuk ettirilen kıyas faturasının iptali ile 2006 yılının gerçek faturasının tespitini, uygulanan faizin iptali ile asıl alacağa yasal faiz yürütülmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı abonenin 19.04.2004 tarihli dilekçesine istinaden 30.04.2004 tarihinde mahallinde sayaç ve akım trafolarının değiştirildiğini, aynı tarihte akım trafolarının arızalı olması nedeniyle tekrar değiştirildiğini, davacı abonenin 19.06.2004 tarihli dilekçesine istinaden yapılan kontrolde akım trafosunun fabrikasyon hatasından dolayı polaritesinin ters olduğunu, sayacın 2/3 oranında eksik değer kaydettiğini tespit ettiklerini, bağlantının personelleri tarafından düzeltildiğini, abone olan davacıya da akım trafolarının takılma tarihi olan 30.04.2004 tarihinden itibaren 27.781,64 TL kıyas faturası tahakkuk ettirdiklerini, aboneye 2006 yılında tahakkuk ettirilen 1.101,27 TL faturanın normal okuma döneminde tahakkuk ettirilmiş fatura olduğunu, aboneye satış sözleşmesinde belirlenen gecikme zammı tahakkuk ettirdiklerini belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; 08.12.2011 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalı kuruma davaya konu ek tahakkuk borcunun 27.732,63 TL olduğu ve 2006 yılı tüketim borcunun ise 1.101,27 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; davacı tarafa ait sayacın, kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, davalı tarafından tanzim olunan ek tahakkuktan davacının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin, “Sayacın doğru tüketim kaydetmemesi” başlıklı 20.maddesi; “...sayacın, müşterinin kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde, varsa müşterinin aynı döneme ait sağlıklı olarak ölçülmüş geçmiş dönem tüketimleri dikkate alınarak, yoksa, sayaç çalışır duruma getirildikten sonra müşterinin ödeme bildirimine esas ilk iki tüketim dönemine ait tüketimlerinin ortalaması dikkate alınarak hesaplama yapılır ve fark tahakkuk ettirilir.” hükmünü içermektedir.

Somut olay tetkik edildiğinde; davalı tarafından yapılan 20.06.2006 tarihinde yapılan kontrolde akım trafolarından birinin polarite uçlarının fabrikasyon hatalı olarak ters olduğu 2/3 oranında eksik kayıt yaptığının tespit edildiği, bunun üzerine davalı tarafından ek tahakkuk tanzim olunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olay tetkik edildiğinde; davalı tarafından yapılan 20.06.2006 tarihinde yapılan kontrolde akım trafolarından birinin polarite uçlarının fabrikasyon hatalı olarak ters olduğu 2/3 oranında eksik kayıt yaptığının tespit edildiği, bunun üzerine davalı tarafından ek tahakkuk tanzim olunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi heyeti tarafından tanzim olunan raporda, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin sayacın tüketimi kaydetmemesi hükmü esas alınarak tutanak doğrultusunda rapor tanzim edilmiştir. Davacı vekili, söz konusu rapora gerekçelerini de göstermek suretiyle ayrıntılı şekilde itiraz etmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece davacı vekilinin itirazlarının ilgili kanun ve yönetmelikler özellikle Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 20.maddesinde açıklanan yönteme göre davacının sorumlu tutulabileceği ek tahakkuk bedelinin belirlenmesi için yeniden bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12763, Karar No: 2017/24634, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12763 E.  ,  2017/24634 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1343, Karar No: 2020/4536, Tarih: 23.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1343 E.  ,  2020/4536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait gemiye boya ürünleri temin ettiğini, alacağını alamadığını, rehin hakkı kapsamında rehnin paraya çevrilmesi, yolu ile takip başlatıldığını, geminin satılarak paraya çevrildiğini ancak satıştan elde edilen paranın davalıya ödendiğini, davalının alacağı ve rehin hakkının olmadığını, rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatamayacağını, Panama hukukuna göre davalının rehin hakkı olup olmadığının tartışmalı olduğu, sunulan ipotek sözleşmesinde alacağın tamamının istendiğini oysa alacağın 3 yıl önceye dayandığı bu sürede hiç borç ödenmemiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek 30.03.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sıra cetveline itiraz davalarında davacının kendinden önceki dereceye itiraz hakkı bulunuğu, davacının 39. sırada olduğu, davalının ise 45. sırada olduğu, kendisinden sonraki alacaklıya dava açmasında hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Paylaşıma konu bedeli davalıya ödenmiş davacıya pay ayrılmamıştır. Bu durumda davacının dava açmakta hukuki yararı olduğu göz önünde bulundurularak işin esasına girilerek, aynı sıra cetveline yönelik daha önce açılan ve sonuçlanan davalar da araştırılıp dikkate alınmak sureti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın ilgiliye iadesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/872, Karar No: 2014/3437, Tarih: 05.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/872 E.  ,  2014/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/376-2013/517

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının başlattığı icra takibinin dayanağı olan bononun, gerçek bir borç ilişkisi için olmayıp, sırf müvekkillerinin ilama dayalı alacaklarının tahsilini engellemek maksadıyla düzenlenmiş olmasına rağmen, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1. sırada pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın iptali ile bu payın müvekkillerinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin takip borçlusundan taşınmaz satın aldığını ve bedelini ödediğini, ancak taşınmaz üzerinde ihtiyati tedbir kararı bulunması nedeniyle tapuda devrin gerçekleştirilemediğini, bunun üzerine taşınmaz için ödenen bedelin teminatını teşkil etmek üzere söz konusu bononun tanzim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 08.03.2013 tarih ve 366 E,1395 K. sayılı ilamıyla, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün alacağına itiraz edilen alacaklıya düştüğü, alacaklının alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle ispatlaması gerektiği, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, senetlerin ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli haleflerine karşı ileri sürüleceğinden, davacı üçüncü kişi bakımdan bir ispat vasıtası olamayacağı, öte yandan alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemeyeceği ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamayacağı, somut olayda, ispat yükü kendisinde olan davalının, alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayandığını yukarıda açıklandığı şekliyle ispat edememiş olması ve özellikle davacı takibinin dayanağı olan ilamın dava tarihinin 31.06.2006 tarihi olması, davalının takibine dayanak teşkil eden bononun ise 20.03.2008 tarihinde düzenlenmiş olmasına göre, davalının takibine dayanak olarak gösterdiği bononun muvazaalı olarak düzenlendiğinin kabulü gerektiği,mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddinin doğru olmadığı belirtilerek, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, sıra cetveline konu davalının takibine dayanak olarak gösterdiği bononun muvazaalı olarak düzenlendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile Gaziantep 3.İcra Müdürlüğü'nün 2009/5171 Esas sayılı dosyasındaki 20.09.2011 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın iptali ile, bu paya ilişkin miktarın davacının alacaklı olduğu Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/9243 Esas sayılı dosyasına gönderilerek ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. Mahkemece eda hükmü kurulmuş ise de hüküm fıkrasının 1. bendinde, "davalıya ayrılan payın iptali ile, bu paya ilişkin miktarın davacının alacaklı olduğu Gaziantep 8.İcra Müdürlüğü'nün 2010/9243 Esas sayılı dosyasına gönderilerek ödenmesine" ibareleri anılan hükme uymadığı gibi infazda tereddüt uyandıracak nitelikte ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın "HÜKÜM" bölümünün 1. bendindeki " 20.09.2011 tarihli sıra cetvelinde" ibaresinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, "davalıya ayrılan payın hüküm fıkrasının 3. bendinde hükmedilen vekalet ücreti ile 4. bendinde yer alan yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacının alacaklı olduğu Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/9243 E. sayılı dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine" ibaresinin yazılması sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.