muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1570, Karar No: 2019/3785, Tarih: 02.04.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/1570 E.  ,  2019/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (sanıklar ... ve ... haklarında zimmet ve sahtecilik suçları yönünden, sanık ... hakkında çekler ve tescil istem belgesine ilişkin sahtecilik, dolandırıcılık ve zimmet suçları bakımından, sanık ... hakkında zimmet, çekler ve malikler listesine ilişkin sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçları açısından), mahkumiyet (sanık ... hakkında karar defterinde yapılan resmi belgede sahtecilik suçundan)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar görenler ... ve Hazine ile katılan... Konut Yapı Kooperatifi vekillerinin temyiz istemlerinin sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına, sanık ... müdafin temyiz isteminin sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ... müdafin temyiz isteminin ise sadece vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kooperatif yönetim kurulu başkanı, müdürü ve yönetim kurulu üyesi olan sanıklar hakkında zimmet, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kamu davası açıldığı, suçtan zarar gören Hazinenin sanıklara isnat edilen resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından katılan sıfatını alabilecek biçimde doğrudan zarar görmemesi nedeniyle bu hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, Hazinenin katılma talebinin zimmet suçuyla sınırlı olarak 3628 sayılı Kanunun 17 ve 18 ile CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak KABULÜNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde ... Konut Yapı Kooperatifi müdürü olarak görev yapan sanığın, kooperatif başkanı ...'nin imzasını taklit etmek sureti ile karar defterinde 02/12/2007 tarihli, 15 sayılı hisse devri ve kendi adına üyelik kaydı yaptığı iddia ve kabul edilen somut olayda; Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 23/12/2011 tarihli ekspertiz raporunda "...karar defterinin 37. sayfasındaki 15 no'lu yönetim kurulu kararı altında ... adına atılı bulunan ve ... eli mahsulü olmayıp adı geçenin orijinal imzaları model alınmak suretiyle takliden atılmış olduğu belirlenen imza ile ...'in mevcut mukayese imzaları arasında bir karşılaştırma yapılmış ise de; adı geçen şahıs elinden çıktığını gösterir nitelikte yeterli kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibata rastlanılmamıştır" şeklinde rapor tanzim edilmesi, karar defterinde bahse konu işlemin imza bölümünde ikinci başkan sıfatı ile sanık ...'ın, muhasip üye sıfatıyla da ...'in de imzasının bulunması ve ...'ın aşamalardaki beyanlarında devir işlemine ilişkin bilgi sahibi olmadığını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; bu hususta ... ve ...'in beyanlarına başvurularak, ..., ... ve ...'in mukayeseye elverişli yazı ve imza örnekleri ile ilgili belge üzerinde kriminal inceleme yaptırılarak 02/12/2007 tarihli evraktaki ... ve ... yazılı bölümde bulunan yazı ve imzaların ...'in eli ürünü olup olmadığı belirlendikten sonra ulaşılacak kanaate göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Tüm sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığının kooperatifler ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Hazine ve suçtan zarar gören ... vekili, katılan kooperatif vekili, sanıklar ... ve ... müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle, beraat hükümleri yönünden esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16946, Karar No: 2013/4780, Tarih: 14.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/16946 E.  ,  2013/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde Kasım 1994 tarihinden itibaren 8 yıl 7 ay süreyle geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum, ... Sosyal Hiz. Müd. İnş. San. Tic. Ltd. Şti., T.C. Sağlık Bakanlığına izafeten ... ve ...Dış Tic. Deri Teks. Tem. Hiz. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere davalı ... Dış.Tic. Deri Tekstil Temizlik Hiz. İnş. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin süresinde olmayan temyiz talebinin reddine, diğer davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 1994/Kasım ayından itibaren 8 yıl 7 ay süre ile davalılar yanında Yedikule göğüs Hastahanesinde temizlik elemanı olarak kesintisiz çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve ... delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması salt bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması koşuluyla, bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken komşu işyerleri kayıtlı çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527,30.6.1999 gün 1999/21-549-555,5.2.2003 gün 2003/21-35-64,15.10.2003 gün 2003/21-634-572,3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 10.11.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yeterince araştırılmadan, uyuşmazlık konusu dönemin tamamını kapsar şekilde bordro tanıkları araştırılıp dinlenmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olaya gelince; mahkemece açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı yeterince araştırılmadan, uyuşmazlık konusu dönemin tamamını kapsar şekilde bordro tanıkları araştırılıp dinlenmeden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yapılacak iş; davacının tespiti istenilen çalışmalarının gerçekten olup olmadığını işveren kuruluşun( Yedikule Göğüs Hastahanesi) davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişilerle uyuşmazlık konusu dönemin tamamında çalışmış bordro tanıkları dinlenip, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının işe giriş ve çıkış sürelerini net belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2,6,9 ve 79/10 maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin ve yukarıda belirtilen hususlara uygun araştırma yapılmaksızın hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sosyal Hiz. Müd. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve ...Dış Tic. Deri Teks. Tem. Hiz. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 14/03/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6560, Karar No: 2015/26645, Tarih: 09.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/6560 E.  ,  2015/26645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/169187

MAHKEMESİ : Tekirdağ(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/93 (E) ve 2014/86 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanıp, hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14594, Karar No: 2014/7952, Tarih: 17.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/14594 E.  ,  2014/7952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/282-2013/188

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,kiralayan tarafından kiracı aleyhine açılan kiracılığın tespiti,kira alacağı ve kira parasının tespiti istemlerine ilişkindir. Mahkemece,davanın kısmen kabulüne,davacılar ile davalı arasındaki kira ilişkisinin tespitine, 2011 ve 2012 yılları kira alacağı olarak 8.296,32 TL'nin kabulüne, 01/01/2013 tarihinden itibaren kira bedelinin 547,70 TL olarak tespitine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacak davasına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının alacak davasına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacılar vekili,dava dilekçesinde,mülkiyeti davacılara ait olan dükkanın S.. ailesine kiraya verildiğini,S.. s..isimli kişilerin zaman zaman bu yeri kullandığını,davacı Z.. S.. ile dava dışı İlker ve Y..S..ile 1.1.2010 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini,bu yeri berber dükkanı olarak halen davalı H.. S..un kullandığını, dava dışı Yusuf ve İ.. S..'un davacı Z.. S..'e tahliye taahhüdü vererek kiralananı 2.1.2011 tarihinde tahliye edeceklerini,davalı H.. S..'un kiracı olduğunu beyan ettiklerini,yazılı sözleşmede aylık kira parasının 500 TL olduğunu,ancak davalının 2010 yılında aylık kirayı eksik ödediğini belirterek öncelikle davacılar ile davalı arasında kira ilişkisinin varlığının tespitine, 2010 tarihli sözleşmede aylık kira parası 500 TL olup sözleşmede TEFE-TÜFE ortalaması oranında artış düzenlendiğinden 2011 yılı kirasının bu artış oranına göre 540,45 TL olup 01.01.2011-31.12.2011 dönemi kira toplamı 6.485,40 TL'den davalı ödemelerinin mahsubu ile bakiye 5.100,40 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline, 01.01.2012 tarihinde artış oranına göre aylık kiranın 572,80 TL olup 01.01.2012-31.12.2012 dönemi kira toplamı 6.873,60 TL'den davalının ödediği kiraların mahsubu ile bakiye 4.298,60 TL'nin dava tarihinden itibaren davalıdan yasal faizi ile tahsiline ve 1.1.2013 tarihinden itibaren aylık kiranın 600 TL olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı,cevap dilekçesinde,dava konusu yerde kardeşleri ile kiracı olduğunu,kendisinin küçük olması nedeniyle sözleşmelerin diğer kardeşleri ile yapıldığını,2010 yılına kadar kendisinin bu yerin ½ sini kendisinin,diğer yarısını kardeşinin kiracı olarak kullandığını,2010 yılında kardeşinin başka işe girmesi nedeniyle tahliye ettiğini, ilk kiralamanın 15.10.2005 tarihi olup aylık kiranın 200 TL olduğunu,31.12.2005 tarihinden itibaren aylık kira 225 TL,%12,5 artışlarla 2006-2007 yılında aylık 253 TL,2007-2008 yılında aylık 285 TL ve 2008-2009 yılında aylık 321 TL,2009-2010 yılında aylık 353 TL olduğunu,2010 da istenen aylık 500 TL nin yüksek olduğunu,2010 yılından itibaren kendisinden fazladan alınan paranın faiziyle kendisine intikaline karar verilerek davanın reddini savunmuş,Mahkemece,davalının kiracı olduğunun tespitine,bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen kira paralarına göre davalı ödemelerinin mahsubu ile bakiye davacı alacağının 8.296,32 TL olduğunun kabulüne ve 1.1.2013 tarihinden itibaren aylık kira parasının 547,70 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Davacılar davalının 2005 yılından bu yana dava dışı kardeşleri ile birlikte dava konusu dükkanda kiracı olduklarını belirterek kiracılık ilişkisinin tespitini istemiş,davalının da bu yerde 2005 yılından beri kardeşleri ile birlikte kiracı olduğunu kabul etmesi üzerine mahkemece kira ilişkisinin tespitine karar verilmiştir. Dosyaya sunulan ve taraflarca karşı çıkılmayan davacılardan Z.. ve G.. S.. ile davalı H.. S.. ve dava dışı İ.. S..arasında 15.10.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği,davalının o tarihten beri kiralananda kiracı olduğu hususlarında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralanan bir bütün olarak kiraya verilmiş olup,kiralananın ikiye bölünerek kiralandığı hususunda davalı tarafça yazılı kira sözleşmesinin aksine bir yazılı belge sunulamamıştır. Bu durumda davalının yıldan yıla yenilenerek devam eden 15.10.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi gereğince kiracı olduğunun kabulü gerekir.15.10.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi geçerlidir ve tarafları bağlar.15.10.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümü 2.maddesinde “..süre sonunda anlaşmaya göre kira artışı yapılacağı bu artışın 2006 yılı için %25 oranını geçemeyeceği...” kararlaştırılmıştır. Bu artış şartı geçerlidir. Bu durumda mahkemece,15.10.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi ve bu sözleşmedeki artış şartı dikkate alınarak 1.1.2011-1.1.2012 ve 1.1.2012-1.1.2013 dönemi aylık kira parasının ve davacının talep edebileceği kira alacağının(davalının kabulleri de dikkate alınarak) belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

3-Davalının kira tespiti davasına ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacılar vekili,dava dilekçesinde kira parasının 1.1.2013 tarihinden itibaren aylık 600 TL olarak tespitine karar verilmesi talep etmiş,mahkemece aylık kira parasının 1.1.2013 tarihinden itibaren 547,70 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 6570 sayılı yasanın 2 ve 3.maddelerinin iptaline ilişkin 26.3.1963 tarih ve 3/67 sayılı kararı ile, 6570 sayılı yasanın kira parasındaki “sınırlı artış” ilkesi ortadan kaldırılmamıştır. Bununla birlikte kira parasının tesbiti yöntemini belirleyen 18.11.1964 tarih ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da kira parasının “hak ve nesafete uygun” seviyede takdiri ile “sınırlı artışı” öngörülmektedir. O nedenle kira parasının tesbiti bir sınırlamadır ve Hâkim kira parasını takdir ederken bunun bir sınırlama olduğunu gözetmelidir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca Hakim bu sınırlamayı yaparken, öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, Mahkemece bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan yönleri içermeyen,dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasının belirlenmediği bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması usul ve yasaya Y.İ.B.K’ne ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 2 ve 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6639, Karar No: 2010/2006, Tarih: 22.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6639 E.  ,  2010/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Tazminat, Tapu iptali ve tescil

Davacı-karşı davalılar ... ve müşterekleri ile davalı-karşı davacı ... aralarındaki elatmanın önlenmesi, tazminat,tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.12.2008 gün ve 99/408 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.10.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı-karşı davacı bizzat ve vekili Avukat ... geldiler. Karşı taraftan kimse gelmedi.Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosyanın eksik hususların ikmali için mahal mahkemesine gönderilmesinden sonra eksikliklerin ikmalini takiben dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı- karşı davalı ... ve müşterekleri vekili, 6932 ada 23 ve 24 parsellerin vekil edenlerine ait olduğunu, davalının haklı bir nedene dayanmaksızın taşınmaz üzerinde bulunan 6 nolu daireyi 3 yıldır işgal ettiğini, defalarca uyarılmasına rağmen tahliyeye yanaşmadığını açıklayarak haksız elatmasının önlenmesine ve 3 yıllık ecrimisilin belirlenerek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davacılar vekili, harcını yatırmak suretiyle verdiği 25.10.2007 tarihli ıslah dilekçesinde, taşınmaz değerinin 100.000,00 YTL olduğunu bildirmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, cevap ve harcını yatırmak suretiyle verdiği karşı dava dilekçesinde davanın yersiz olduğunu, 6 nolu daireyi 2004 yılında inşaat halinde iken 13100 Euro bedelle davacıların akrabası Muammer Bayansal’dan satın aldığını, satış bedelinin bu kişi tarafından davacı ...’in yurtdışında bulunan banka hesabına yatırıldığını, satın aldıktan sonra 60.000,00 YTL masraf ettiğini, tüm abonelikleri adına yaptırdığını ve halen taşınmazı kullandığını açıklayarak davacıların davasının reddine, 6 nolu daireye düşen arsa payı belirlenerek tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine yönelik davanın kabulü ile davalının 6 nolu daireye elatmasının önlenmesine, ecrimisil olarak belirlenen 10.020,00 YTL'nın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, karşılık davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine yönelik davanın kabulü ile davalının 6 nolu daireye elatmasının önlenmesine, ecrimisil olarak belirlenen 10.020,00 YTL'nın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, karşılık davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı-karşı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 6932 ada 23 parselin öncesi 508 kadastro parseli olup 01.02.1966 tarihinde hükmen Hazine ve dava dışı Celal Bayındır adına, 03.01.1979 tarihinde yapılan imar uygulaması sonunda 6932 ada 23 parsel olarak Hazine adına, 08.01.2001 tarihinde hükmen Pendik Belediyesi ve son olarak 18.12.2002 tarihinde satış yoluyla paylı olarak davacılar ... ve müşterekleri adına tescil edilmiştir. Dava konusu 6932 ada 24 parselin ise öncesi 526 kadastro parseli olup 03.01.1997 tarihinde imar yoluyla 6932 ada 24 parsel olarak Hazine, 08.01.2001 tarihinde hükmen Pendik Belediyesi, 15.12.2005 tarihinde satış yoluyla davacılardan ... adına tescil edilmiş, dava konusu 23 ve 24 parsel, 24.07.2007 tarihinde yapılan birleştirme işlemi sonunda 6932 ada 26 parsel olarak paylı mülkiyet şeklinde davacılar adına tescil edilmiştir.

Asıl dava; tapu kaydına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, karşılık dava;tapu dışı satın almaya dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir.Davalı -karşı davacı ... vekili, taşınmazın inşaat halindeyken 2004 yılında kayıt malikinin akrabasından satın alındığını, inşaatı vekil edeninin tamamladığını, satış bedelinin davacılara ödendiğini ileri sürerek istekte bulunmuştur. Mahkemece tapuda kayıtlı taşınmazın haricen satılamayacağı, böyle bir satışa dayanılarak iptal ve tescil isteğinde bulunulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme yeterli değildir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 30.09.1988 gün 1987/2 Esas 1988/2 Karar sayılı kararında; “Tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davası kural olarak kabul edilemez; bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre hakim, Medeni Kanunun 2. maddesini gözeterek açılan tescil davasını kabul edebilir” denilmiştir. Mahkemece tarafların açıklamaları nazara alınarak yukarıda sözü edilen İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında davanın hukuksal durumu değerlendirilmeden yazılı gerekçelerle tapu iptali ve tescil davasının reddine, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.