muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1339, Karar No: 2014/8503, Tarih: 24.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/1339 E.  ,  2014/8503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2009

NUMARASI : 2007/280-2009/45

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, paydaşı olduğu 16 ada 22 parselle ilgili olarak açtığı ortaklığın giderilmesi davasında verilen yetkiye istinaden aynı taşınmazda paydaş olan ve tapu sicil kaydında soyadı bulunmayan ''H. kızı A.'' isminin '' H. kızı A.A.'' olarak düzeltilmesi talebi ile açtığı davanın Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04.02.2009 günlü, 2007/280 Esas, 2009/45 sayılı kararı ile kabul edildiğini ve dereceattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak hükümde anılan paydaşın soyadının ''A.'' yerine sehven ''A.'' olarak yazıldığını ileri sürerek, hüküm fıkrasında Ayşe'nin soyadının ''A.'' olarak düzeltilmesi yönünde tavzih kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, evrak üzerinde yapılan inceleme neticesinde ek kararla; hükümde ''A.'' yerine zuhulen ''.'' yazıldığı gerekçesi ile 04.02.2009 tarih, 2007/280 Esas, 2009/45 Karar sayılı kararın hüküm kısmında tapu maliklerinden H. kızı A.''A.'' olarak yazılı bulunan soyadının nüfus kaydına göre doğru şekilde ''A.'' olarak tavzihine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ''Hükmün Tashihi'' başlıklı 304. maddesi (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 459. maddesi) ile; Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebileceği hüküm altına alınmış, ne var ki aynı maddenin devamında ise; Hükmün tebliğ edilmiş olması halinde hakimin tarafları dinlemeden hatayı düzeltemeyeceği, davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebileceği düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; tashih talep edilen hüküm taraflara tebliğ edildiği halde, mahkemece anılan düzenleme gözardı edilerek taraflar dinlenmeden ve bu konuda kendilerine davetiye tebliğ edilmeden tashih karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen usuli eksikliğin giderilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4302, Karar No: 2019/6447, Tarih: 28.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4302 E.  ,  2019/6447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında her iki suçtan beraat

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... tarafından; nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın beraatine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Tarım Ürünleri Ltd Şti isimli firmada sigortalı olarak çalışan sanık ...'ın çek keşide etmeye yetkili olmamasına rağmen kendisini şirketin yetkilisi olarak tanıtıp katılanlardan satın aldığı sebze ve meyve karşılığında suça konu Ziraat Bankası Yenihal Antalya Şubesindeki ... Tarım İthalat İhracat Orman Ürünleri Ltd Şti.'nin hesabına tanımlı, 05.07.2011 keşide tarihli, 13.000 TL bedelli çeki verdiği, katılanlar tarafından çekin bankaya ibrazında banka görevlileri tarafından imza kontrolünde çekte bulunan keşideci imzasının çek hesabı sahibine ve yetkilisine ait olmadığı anlaşıldığı, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanık ... ile diğer sanık ...'in ortak şirket kurarak meyve sebze alım satımı yaptıkları, şirket yetkilisinin sanık ... olduğu, şirket adına açılan çek hesabı sahibinin de sanık ... olduğu, sanık ...'nin katılanlardan alınan meyve sebze karşılığında suça konu çeki kendisinin imzalayıp katılanlara verdiği, savunmasında diğer sanık ... ile ortak iş yaptıklarını, çek imzalama yetkisinin bulunmadığını ancak suça konu çeki diğer sanık ...'in bilgisi ve rızası dahilinde imzalayıp katılanlara verdiğini, bu şekilde daha önce de 8 adet çek imzaladığını, bunların 7 tanesinin ödendiğini sadece bu çekin ödenmediğini belirtmesi ayrıca katılanların yanında çalışan tanık ...'nın 07.10.2011 tarihli soruşturma aşamasındaki beyanında sanıklara daha önceden verilen mal karşılığında katılanların talimatıyla sonraki tarihlerde sanık ...'nin yanına tahsilat için gittiğini, peşin para olmaması nedeniyle katılanların rızasıyla söz konusu çeki aldığını, çeki sanık ...'nin imzalamasına rağmen diğer sanık ...'in kaşesini kullandığını gördüğünü beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hesap sahibinin önceden verdiği açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde zarar verme bilinci bulunmayacağından, kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde; gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, öncelikle şirket tarafından mali işlerin yürütülmesi ya da çek keşide edilmesi konusunda şirket yetkilileri tarafından sözlü ya da yazılı olarak yetki verilip verilmediğinin belirlenmesi, açık ya da zımni olarak verilen böyle bir yetkinin bulunmaması halinde çekin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takip dosyası getirtilerek itiraz edilip edilmediğinin tespit edilmesi, ayrıca sanık tarafından gerek katılan tarafa gerekse de diğer üçüncü kişilere, bu şekilde düzenlenip verilen çeklerin şirket tarafından ödenip ödenmediği, dolayısıyla zımni rızanın bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması, katılanlar ve tanık ...'nın beyanları alınarak suça konu çekin malların tesliminden sonra verilip verilmediğinin açıkça sorulması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8003, Karar No: 2020/1543, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8003 E.  ,  2020/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, icra müdürlüğü tatafından düzenlenen sıra cetvelinde 2. sıra alacaklısı olan davalının alacağının gerçek olmadığını, borçlu ile muvazzalı olarak alacak borç ilişkisi oluşturduklarını ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın öncelikle davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, borçlu ile yıllar öncesinden tanıştıklarını, nakit ihtiyacı olması nedeni ile borçluya yardım ettiğini ve senet aldığını, senedin ödenmemesi üzerine takip başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının başlattığı takibe itiraz edilmesi üzerini açılan itirazın iptali davası sonunda davanın kısmen kabulüne karar verildiği, karar kesinlememiş olsa dahi bozma ilamının sadece faiz başlangıcı ile vekalet ücretine ilişkin olduğu, davalının alacağının gerçek olacak olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Mahkemece eda hükmü kurulması gerekirken 1. sıra alacaklısının sıra cetvelinden çıkarılmasına şeklinde infazı kabil olmayan hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 1 nolu bendinde geçen “ 1. sırada bulunan davalı ...'ın sıra cetvelinden çıkarılmasına” kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine “davacıya tahsis edilen meblağın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacı alacağına yetecek miktarının davacıya ödenmesine, kalan olması halinde davalıya verilmesine” ibaresinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı harcın davalıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2695, Karar No: 2022/8789, Tarih: 07.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2019/2695 E.  ,  2022/8789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.09.2017 gün ve 2014/1557 - 2017/656 sayılı kararı bozan Daire'nin 12.03.2019 gün ve 2017/5370 - 2019/2054 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ile feri müdahiller vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, TMSF tarafından el konulan Egebank A.Ş.’nin ... Şubesine 133.396 USD ile 40.545,33 DEM (20.83,80 EURO) yatıran müvekkilinin bankaya el konulmasından sonra parasını alamadığını, alacağın ödenmesinden davalı TMSF’nin sorumlu olduğunu ileri sürerek 40,845,33 DEM (20.883,80 EURO) ve 133.396 USD’nin DEM (EURO) için 13.12.1999, USD için 18.01.2000 tarihinden itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı TMSF vekili, Egebank A.Ş.’nin külli halefi olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının kendi serbest iradesi ile daha fazla faiz getirisi için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, dolandırmasının söz konusu olmadığını, bankanın havale talimatını yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı TMSF vekili, Egebank A.Ş.’nin külli halefi olmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının kendi serbest iradesi ile daha fazla faiz getirisi için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, dolandırmasının söz konusu olmadığını, bankanın havale talimatını yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin mirasbırakanı İsmail Sidar’ın Egebank A.Ş.’nin ... Şubesine, 13.12.1999 tarihinde 40.845,33 DEM (20.883,80 Euro) ile 14.10.1999 tarihinde 133.396 USD mevduatını vadeli olarak yatırdığını, davalı bankanın kasıtla yönlendirmesi ile paranın Egebank Off Shore Ltd. unvanlı paravan banka hesabına aktarıldığını, off shore mevduatlarının sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle paranın iade edilmediğini, murisin dolandırıldığını, halefiyet prensibi gereği davalı bankanın sorumlu olduğunu, Egebank A.Ş. yöneticilerinin ceza mahkemesi kararı ile mahkum edildiklerini, mevduatın usulsüz kredi verilmesi suretiyle grup şirketlerine aktarıldığını, off shore bankası ile Egebank A.Ş. arasında fiili ve organik bağ bulunduğunu, bankaya güvenin kötüye kullanıldığını, hileli yollarla mevduat sahiplerinin iradesinin sakatlandığını, müvekkilinin Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna karşı İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/833 Esas sayılı dosyası ile açtığı davada doğrudan TMSF’ye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay’ın 07.02.2014 tarihli ilamı ile bozulduğunu, davanın 2014/1557 Esas sayılı dosya üzerinden görülmeye devam edilip kendilerine ING Bank A.Ş.’ye karşı dava açılmak üzere süre verildiğini ileri sürerek davanın İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/1557 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesini, murisin Egebank A.Ş. ... Şubesi'ne 14.10.1999 tarihinde yatırdığı 133.396 USD ile 13.12.1999 tarihinde yatırdığı 40.845,33 DEM (20.883,80 Euro) mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tahsilini, alacağa paranın yatırıldığı tarihten itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince kamu bankalarınca döviz cinsinden mevduatlara verilen en yüksek faizin uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ...Ş. vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, TMSF’nin hisse devirlerinden önceki borçları üstlendiğini, off shore bankasının farklı bir tüzel kişiliği bulunduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i Müdahil TMSF vekili, müvekkilinin borcu üstlenmediğini, off shore bankası ile farklı tüzel kişiliğe sahip davalı bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, murisin başka bankaların da off shore mudisi olup bilinçli işlemler yaptığını, daha fazla faiz getirisi için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, iradesinin yanıltılmadığını, bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i Müdahil TMSF vekili, müvekkilinin borcu üstlenmediğini, off shore bankası ile farklı tüzel kişiliğe sahip davalı bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, murisin başka bankaların da off shore mudisi olup bilinçli işlemler yaptığını, daha fazla faiz getirisi için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, iradesinin yanıltılmadığını, bankanın vekalet görevini yerine getirdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri Müdahil OYAK vekili, müvekkilinin bir borç üstlenmediğini, husumet ve zamanaşımına yönelik itirazlarının bulunduğunu, savunarak davanın TMSF’ye tevcihini ve reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davada TMSF tarafından el konulan bankanın daha sonra ING Bank'a devredildiği, Egebank'ın sorumluluğunun ING Bank'a geçtiği, TMSF'ye husumet yöneltilemeyeceği, birleşen davada, murisin Egebank A.Ş.'ye yatırdığı parasının dava tarihine kadar mirasçıları tarafından alınamadığı, Off Shore Bankacılık'ta yüksek faiz almak amacıyla yatırılan paranın aynı şekilde geri alınacağı düşüncesinde olan mevduat sahiplerinin devlet ve bankalar tarafından yeterince aydınlatılmaması sonucu pek çok mevduat sahibinin mağdur olduğu, Egebank A.Ş. ile Egebank Off Shore arasında organik bir bağ bulunduğu, bu bağın mudilerin aleyhine olmak üzere kötüye kullanıldığı, davacının zarara uğratıldığı, bu zararın giderilmesi gerektiği, Egebank A.Ş.'nin de ING Bank'a geçmesi sonucu davacıların mevduat alacağının davalıdan tahsili talebinin yerinde görüldüğü gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, 133.396 USD'nin 14.10.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereği devlet bankalarının bir yıl vadeli USD cinsinden mevduata uyguladıkları en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 40.845,33 DM (20.883,80 EURO)'nun ise 13.12.1999 tarihinden itibaren DEM'in tedavülden kalktığı 31.12.2001 tarihine kadar 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereği devlet bankalarının bir yıl vadeli DEM mevduata uyguladıkları en yüksek faizi ile 01.01.2002 tarihinden itibaren 3095 SY.nun 4/a maddesi gereği devlet bankalarının bir yıl vadeli Euro mevduata uyguladıkları en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararın asıl davada davacı vekili, asıl davada davalı, birleşen dosyada feri müdahil TMSF vekili, birleşen dosyanın davalısı ING Bank A.Ş. vekili, birleşen dosyada feri müdahil OYAK vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce asıl dava yönünden davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davalı ve birleşen davada feri müdahil TMSF vekili, birleşen davada davalı ...Ş. vekili, birleşen davada feri müdahil OYAK vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı TMSF vekilinin DEM olarak yatırılan paraya yönelik karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu kez, asıl davada davalı ve birleşen davada feri müdahil TMSF vekili, birleşen davada davalı ...Ş. vekili, birleşen davada feri müdahil OYAK vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı TMSF vekilinin DEM olarak yatırılan paraya yönelik karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Asıl ve birleşen davalar, ING Bank A.Ş.'nin külli halefi olduğu Egebank A.Ş’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak Off-Shore hesaplarına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Dairemizin 29.01.2020 tarihli ve 2020/108 sayılı yazısı ile; Dairemizin görev alanı itibariyle bakmakta olduğu çeşitli Türk bankalarındaki mevduat hesaplarının, sahiplerinin rızası veya bilgisi dışında veyahut da banka yönetici ve çalışanlarının (örgütlü dolandırıcılık teşkil ettiği ceza mahkemesi kararları ile saptanan) teşvik ve çabaları sonucunda yurt dışında faaliyet gösteren off shore bankalarındaki hesaplara aktarıldığı iddiası ile Türk bankaları (ve yöneticileri) aleyhine açılan alacak davalarında ilk olarak off shore bankalarına karşı dava açılmasının gerekli olduğu, oradan sonuç alınamaması hâlinde aktarma işlemini yapan Türk bankalarına dava açılabileceğine karar verildiği, daha sonraki süreçte ise davaya konu off shore bankalarının mevduat hesabı açan ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının hâkim ortakları tarafından kurulan ve mal varlığı bulunmayan paravan şirketler olduğunun saptandığı, bunun üzerine Dairemizce ortak mevduat hesaplarının açıldığı (ve aktarma işleminin yapıldığı) Türk bankaları (ve yöneticileri) aleyhine anılan iddialar ile ilgili dava açılabileceği ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının (ve yöneticilerinin) 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı BK) 41 ve 55, maddeleri ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı TTK) 321 ve 336, maddeleri gereğince sorumlu oldukları sonucuna varıldığı, bu davalarda zamanaşımıyla ilgili olarak ise zararın doğumunun esas alındığı, bu kapsamda bazı kararlarda off shore bankaları aleyhine yasal işlem yapılmasından sonra zararın doğacağının, bazı kararlarda hesabı açan ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının yönetici ve çalışanlarının bankayı vasıta kılarak dolandırdıklarının anlaşılması nedeniyle paranın off shore bankalarından tahsil edilemediği anda zararın doğacağının ve bazı kararlarda ise paranın off shore bankalarından tahsil edilme olanağının kalmadığının anlaşıldığı anda zararın doğacağının belirtildiği, dolayısıyla zamanaşımı süresinin de bu tarihlerde başlayacak olması nedeniyle zamanaşımı def’inin reddedilmesi gerektiğine karar verildiği, ancak son zamanlarda bu tür davalarda zamanaşımının başlangıcı konusunda değişik görüşlerin ortaya çıktığı ve sayı itibariyle bir görüş üzerinde karar vermeye yeter çoğunluk sağlanamadığı, öte yandan Dairemizin yukarıda belirtilen zamanaşımı başlangıcı ile ilgili değerlendirmesinin değişmesi gerektiği konusunda da çoğunluk görüşünün oluşması sebebiyle Yargıtay Kanunu’nun 15/2-c maddesi gereğince bu tür davalarda zamanaşımı başlangıcının hangi tarih olması gerektiği hususunda içtihadın birleştirilmesi talep edilmiştir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22/04/2022 tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı ile neticeten mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir.

Dava konusu zararın doğduğu iddia olunan tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda düzenlenen ve 41. maddesinde ifadesini bulan haksız fiil sorumluluğu, kural olarak zarar verenin kusurlu olmasına bağlıdır. Kusur sorumluluğuna dayanan haksız fiil BK'nın 41. maddesinde “Mesuliyet Şartı” başlığı altında; “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur. Ahlâka mugayir bir fiil ile başka bir kimsenin zarara uğramasına bilerek sebebiyet veren şahıs, kezalik o zararı tazmine mecburdur.” şeklinde ifade edilmiştir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49. maddesinde de benzer bir düzenlemeye gidilerek kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar verenin bu zararı gidermekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Gerek BK'nın 41. maddesi gerekse TBK'nın 49. maddesi, hukuka aykırı kusurlu bir fiille başkasına zarar veren kimsenin bu zararı tazmine mecbur olduğunu belirtmektedir. Böylece haksız fiilden sorumluluk, tazminat borcunun kaynağını oluşturmaktadır. Haksız fiil nedeniyle zarar gören kişinin alacak hakkı kanunda belirtilen süreler içinde talep ve takip edilmediği taktirde zamanaşımına uğrar. Bu durumda zarardan dolayı sorumlu tutulan kişilerin borçları zamanaşımı nedeniyle son bulur. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60. maddesinde “Müruru zaman” başlığı altında; “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblâğ tediyesine müteallik dâva, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ittılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan dâvası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsî dâvaya da o müruru zaman tatbik olunur.Eğer haksız bir fiil, mutazarrır olan taraf aleyhinde bir alacak tevlit etmiş olursa, mutazarrır kendisinin tazminat talebi müruru zaman ile sâkıt olsa bile o alacağı vermekten imtina edebilir” şeklinde düzenlenmiş olan zamanaşımı 6098 sayılı TBK’nın 72. maddesinde düzenlenmiş ve kısa olan bir yıllık zamanaşımı süresi iki yıla çıkarılmıştır. Haksız fiilden doğan gerek maddi gerekse manevi tazminat davaları, zarar gören tarafın zararı ve haksız fiil sorumlusunun kim olduğunu öğrenmesinden itibaren başlar. Her ne kadar kanun “zarar ve failine ıttıla” demişse de “fail” sözcüğünden “sorumlu kişi” anlaşılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demekte, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hâl ve şartları öğrenmiş olması demektir. Tazminat hesabına yarayacak bütün ayrıntıların bilinmesi gerekmez (Akman, Sermet/Burcuoğlu, Halûk/Altop, Atillâ/ Tekinay, Selâhattin Sulhi: Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler,7. Bası, İstanbul 1993,s.717-718)