muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10054, Karar No: 2013/1229, Tarih: 23.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10054 E.  ,  2013/1229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, patlayıcı madde bulundurma, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm: 1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında;

a) TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) TCK’nın 151/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 35/2, 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında;

a) TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

c) TCK’nın 265/1-3, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

d) TCK’nın 174/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 52, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4- Sanık ... hakkında;

a) TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b) TCK’nın 152/1-a, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

c) TCK’nın 151/1, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 35/2, 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

5- Sanık ... hakkında;

a) TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

b) 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 53/1, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma, sanık ... hakkında patlayıcı madde bulundurma, sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, sanık ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

2- Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapma, sanık ..., ... ve ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

a) Terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme eyleminden açılan davanın 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kalmayacağı nazara alınarak; hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle sanıkların cezai durumunun yeniden takdir ve tayininin gerekmesi,

b) Güvenlik güçlerine taş atarak direndiği iddia ve kabul edilen sanık ...'ın hangi tarihte ne şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği yeterince tartışılıp değerlendirilmeden hakkında tefrik kararı verilen sanık Mazlum Yami'nin soyut iddiasına dayanılarak yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Sanıklar ... ve ...’ya yüklenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçlarının tarihleri, işlenme yöntemleri ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezaların sürelerine göre; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. ve 2. maddeleri kapsamında kaldığı anlaşıldığından, sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

d) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan yapılan incelemede; Yurtsever Demokratik Gençlik Meclisi (YDGM) üyesi olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmayan sanığın, tape kayıtları, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre 12.12.2009 ve 15.12.2009 tarihlerinde Bulanık ilçesinde düzenlenen yasadışı gösterilere, örgütün internet sitelerinde yaptığı çağrıya uyarak katıldığı iddia ve kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçundan da dava açılması sağlanıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre örgüt adına suç işleme ve 2911 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübuta erip ermediği belirlenip hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Sanık ...'ın tüm dosya kapsamına göre terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDGM üyesi olduğuna dair mahkumiyetine yeterli somut ve kesin delil bulunmadığı, ancak örgütün internet sitelerinde yaptığı çağrılara uyup 03.12.2009, 07.12.2009 ve 15.12.2009 tarihli eylemlere katılan sanığın, 15.12.2009 tarihli yasadışı eylemde kamu malına zarar verme suçunu işlediği, bu suretle örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemekten ibaret eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 314/3, 220/6. maddeleri yollaması ile aynı Kanunun 314/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

f) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

f) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Sanığın silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan Yurtsever Demokratik Gençlik Meclisi (YDGM) ile birebir irtibata geçip, organik bağ kurduğu, suç tarihinde meydana gelen olaylara katıldığı yada sözkonusu olayların gerçekleştirilmesi için talimat verdiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25549, Karar No: 2017/25882, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25549 E.  ,  2017/25882 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4593, Karar No: 2010/10940, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4593 E.  ,  2010/10940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5722, Karar No: 2015/26874, Tarih: 01.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5722 E.  ,  2015/26874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/257933

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/71 (E) ve 2013/459 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizinhükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01/ 10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1361, Karar No: 2015/6450, Tarih: 28.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1361 E.  ,  2015/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/88203

MAHKEMESİ : Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/12/2013, 2013/65 (E) ve 2013/414 (K)

SUÇ : Tasarlayarak öldürme, Yağma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar L.. Ç.., A.. M.. ve E(Ş) Kuvvetli’nin yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla öldürme ve yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanık O.. B..'ın yağma suçu ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık L müdafiinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye, sanık A C müdafiinin sübuta vesaireye, sanık E ve müdafiinin sübuta, ceza miktanna vesaireye, katılanlar

vekilinin sanık O'un yağma suçundan cezalandırılması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar L, A C ve E hakkında öldürme ve yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile ilgili olarak; 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen temyize tabi bulunan mahkumiyet hükümleri ile sanık O hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1435, Karar No: 2017/4568, Tarih: 17.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1435 E.  ,  2017/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tanık ...'un 26.03.2014 tarihli soruşturma aşamasındaki ve 26.03.2014 tarihli fotoğraf teşhis tutanağında, eylemi gerçekleştiren kişinin albümün 744 sırasına kayıtlı olan ... olduğunu belirtmişse de, olayla ilgili herhangi bir kamera kaydının olmadığını belirten 25.03.2014 tarihli tutanak, 23.03.2014 tarihli canlı teşhis tutanağında, suça sürüklenen çocuk ...’ın da içinde bulunduğu kişiler gösterildiğinde olayı gerçekleştiren şahsın olmadığı yönündeki beyanı ve kovuşturma aşamasındaki, “Şahsın ... olup olmadığını bilmiyorum. Yüzünü görmedim.Ben hırsızlık yapan şahsın yüzünü hiç görmedim. ... isimli kişiyide daha önceden tanımıyorum. Ben polise ifade verirken polisler hırsızlığı yapan şahsın ... olduğunu söyleyip ifademe bu şekilde ismini yazdılar . Ancak daha sonra yapılan teşhis işleminde bana gösterdikleri kişiler içerisinde kimseyi teşhis edemedim” şeklindeki beyanı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/196, Karar No: 2021/195, Tarih: 04.03.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2020/196 E.  ,  2021/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin kararı taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili 31.01.1995 harç tarihli dava dilekçesinde; davalı şirkete ait Merzifon ... Linyit İşletmesi işyerinde çalışan müvekkilinin 13.02.1992 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sol bacağını organik ve fonksiyonel olarak kaybettiğini, davalının gerekli tedbirleri almadığından kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000.000ETL (1,00TL) maddi tazminat ile 75.000.000ETL (75,00TL) manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

5. Davacı vekili Ankara 2. İş Mahkemesinin 1999/2533 Esas sırasına kayden açtığı dava dilekçesinde; davanın Ankara 2. İş Mahkemesinin 1995/684 E. sayılı davasında ortaya çıkan ve talep dışında kalan tazminatın tahsiline ilişkin olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 7.718.000.000ETL (7.718,00TL) maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

6. Ankara 2. İş Mahkemesinin 21.12.1999 tarihli ve 1999/2533 E, 1999/2457 K. sayılı kararı ile davanın 1995/684 E. sayılı görülmekte olan bu dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

7. Davacı vekili Ankara 2. İş Mahkemesinin 1999/2558 Esas sırasına kayden açtığı davasında ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 16.277.000.000ETL (16.277,00TL) maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

8. Ankara 2. İş Mahkemesinin 30.12.1999 tarihli ve 1999/2558 E, 1999/2506 K: sayılı kararı ile dava eldeki dava ile birleştirilmiştir.

9. Davacı vekili 16.10.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını 181.738,16TL daha arttırmış, manevi tazminat talebini ise usuli emprevizyon yoluyla ve içtihaden 75.000,00TL olarak ıslah ettiğini belirtmiştir.

Davalı Cevabı:

8. Ankara 2. İş Mahkemesinin 30.12.1999 tarihli ve 1999/2558 E, 1999/2506 K: sayılı kararı ile dava eldeki dava ile birleştirilmiştir.

9. Davacı vekili 16.10.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarını 181.738,16TL daha arttırmış, manevi tazminat talebini ise usuli emprevizyon yoluyla ve içtihaden 75.000,00TL olarak ıslah ettiğini belirtmiştir.

Davalı Cevabı:

10. Davalı vekili cevap dilekçesinde; tedbirsiz ve dikkatsiz davranan davacının kazaya sebebiyet verdiğini, müvekkili şirketin iş kazalarının önlenmesi için tüm tedbirleri aldığını, öte yandan müvekkilinin kusursuz olduğuna ilişkin savunmalara itibar edilmemesi durumunda davacının ağır kusuru yanında kaza yerinde görevli kişilerin de kusuru bulunduğundan tarafların ve üçüncü kişilerin kusuru ile kaçınılmazlık oranının tespiti için bilirkişi raporu alınması ve maluliyet oranın Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunca tespiti gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

11. Ankara 2. İş Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 1995/684 E., 2017/710 K. sayılı kararı ile; 13.02.1992 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle davacıya kontrol muayene kaydı konularak daimi iş göremezlik oranı %75 kabul edilmek suretiyle gelir bağlandığı, davalı vekilinin 02.12.1999 tarihli dilekçesi ile Sosyal Güvenlik Kurumu (Kurum) nezdinde maluliyet oranına itiraz ettiği, ayrıca yargılamada da bu yöndeki itirazlarını sürdürdüğü, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun 11.07.2000 tarihli ve 2000/54 sayılı kararında daimi iş göremezlik oranı %75 olarak belirlenmekle birlikte 2 yıl sonrasına kontrol muayene kaydı konulduğu, Kocatepe Sosyal Güvenlik Merkezinin 07.11.2012 tarihli ve 022431 nolu kararında sürekli iş göremezlik oranının %75 olduğu ancak 02.11.2015 tarihinde kontrol muayenesi yapılması gerektiği belirtildiği, 24.02.2016 tarihli ve 001877 nolu kararda ise daimi iş göremezlik oranında değişiklik olmadığı ancak 01.06.2017 tarihinde kontrol muayenesi öngörüldüğü, Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulunun 03.01.2017 tarihli ve 2000/54 E. 01/100 sayılı kararında da sürekli iş göremezlik oranı %75 olmakla birlikte 01.06.2017 tarihinde yine kontrol muayenesi gerektiğinin bildirildiği, ancak daha sonra alınan 21.03.2016 (2017) tarihli ve 2000/54 E., 23/3619 sayılı karar ile davacının daimi iş göremezlik oranında değişiklik olmayacağına karar verildiği, davalının daimi iş göremezlik oranına itirazı ve kontrol muayene kaydı konulması nedeniyle davanın karara bağlanamadığı, Yargıtay içtihatlarında da meslekte kazanma gücü kayıp oranı kesin olarak belirlenmeden karar verilemeyeceğinin belirtildiği, kontrol muayenesine gerek olmadığına ilişkin karardan sonra alınan 12.09.2017 tarihli raporda davacının maddi zararının hesaplandığı, 31.01.1995 tarihli davada 75,00TL manevi tazminat talep edildiği, ancak yargılamanın uzun sürmesi nedeniyle davacı vekilinin 16.10.2017 tarihli ıslah dilekçesi ile usuli emprevizyon yoluyla manevi tazminat miktarını 75.000,00TL’ye çıkardığı, kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 125 ve 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146. maddelerinde öngörülen 10 yıllık zamanaşımı süresinin ancak kesin maluliyetin belirlendiği tarihten itibaren işlemeye başlayacağı, bu nedenle ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolmadığı, yine uzun yargılama süreci göz önünde bulundurulduğunda manevi tazminatın ıslah ile arttırılabileceğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle, esas ve birleşen davaların kısmen kabulü ile 205.734,16TL maddi tazminat ile 56.250,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 13.02.1992 tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

12. İlk derece mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.