muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/20282, Karar No: 2009/2731, Tarih: 26.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/20282 E.  ,  2009/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2008

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalışırken 24.8.2003 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının 24.08.2003 tarihinde geçirdiği kazanın 506 sayılı Yasa kapsamında iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının geçirdiği kaza sonucu maruz kaldığı hastalığı ile hizmet akdiyle çalışması arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Davacı, 24.08.2003 günü davalı T.İnş.ve San.A.Ş.’ne ait S. BTC dolum tesislerinde yemekhane ve çay ocağının temizlik işlerinde çalışırken yemekhaneye damacanalarla su taşıdığı ve çamurdan korunmak için yere döşenen taşlara basarak yürüdüğü sırada bu taşlardan birine ayağının takılması sonucunda düştüğünü ve düşme sonucunda sağ ayağının burkulması sonrası geçirdiği muayene, tedavi ve ameliyat sonrası  beden güç kaybına uğradığını ileri sürerek bu davayı açmıştır.

Sosyal Güvenlik hakkı kamu düzenine ilişkin olduğundan bu hakka ilişkin davalarda kendiliğinden araştırma ilkesi uygulanır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalar, daha çok tarafların dava konusu üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri davalardır. Kendiliğinden araştırma ilkesinin uygulandığı davalarda hakimin kararını(hükmünü) tarafların bildirmiş oldukları vakıalara dayandırılabilmesi için onların varlığına kanaat getirmiş olması gerekir. Taraflar arasında çekişmeli olmayan vakıaları da hakim kendiliğinden inceleme konusu yapar. Bundan başka hakim tarafların ileri sürmedikleri vakıaları da kendiliğinden araştırıp kararını bu vakıalara dayandırabilir ve davanın ispatı için bütün delillere kendiliğinden başvurabilir. Bu ilke gereğince mahkeme  olayın iş kazası olup olmadığının tespiti için özgürce uzman kişi ve kuruluşlardan görüş sormak suretiyle maddi gerçeği tesbit edip vicdani kanaatine göre karar vermelidir.

İş kazasının tanımını yapan 506 Sayılı Kanununun 11.maddesine göre; sigortalının işyerinde bulunduğu sırada meydana gelen ve sigortalıyı bedence ve  ruhca arızaya uğratan olay iş kazasıdır.

Davacının davalı şirkete hizmet akdiyle giriş tarihi (işe giriş bildirgesinin tarihi) 25.08.2003 olmasına rağmen, davalı işveren şirkete ait revirin “protokol kayıt defteri”nin 185.sırasında, davacının 24.08.2003 tarihinde yemekhanede hizmetli olarak çalışırken geçirdiği, ayak ve diz burkulması nedeniyle işyeri hekimince muayene edildiği anlaşıldığından kaza tarihi olan 24.08.2003 tarihinde davacının davalı işverene ait işyerinde çalıştığı açıktır.

Davacının davalı şirkete hizmet akdiyle giriş tarihi (işe giriş bildirgesinin tarihi) 25.08.2003 olmasına rağmen, davalı işveren şirkete ait revirin “protokol kayıt defteri”nin 185.sırasında, davacının 24.08.2003 tarihinde yemekhanede hizmetli olarak çalışırken geçirdiği, ayak ve diz burkulması nedeniyle işyeri hekimince muayene edildiği anlaşıldığından kaza tarihi olan 24.08.2003 tarihinde davacının davalı işverene ait işyerinde çalıştığı açıktır.

Davacıyı 24.08.2003 tarihinde muayene eden işyeri hekimi S.Y., yargılama sırasında talimatla tanık olarak verdiği beyanında davacıyı anımsadığını, işe girerken ambülans şoförü olarak çağrıldığı halde bu işi yapamayacak bir rahatsızlığı olduğunu, ancak bu rahatsızlığın ne olduğunu hatırlayamadığını, işe girdikten  sonra çalışırken ayağının taşa takılıp düşmesi nedeniyle dizinde şişlik, ödem ve hareket kısıtlılığı  şikayetiyle davacıyı muayene ettiğini ifade etmiştir. Öte yandan  anılan kaza ile ilgili olarak düzenlenen SGK müfettişinin 07.10.2005 tarihli raporunda davacının iddiasını mahkeme ilamı ile kanıtlaması gerektiği sonucuna varılmıştır. Davacının işe girmeden önce aldığı  20.08.2003 tarihli, A.-Y. Sağlık Ocağın’nca düzenlenen  sağlık raporuna göre “haricen normal” olduğunun belirtildiği; S.1.İ.K. Devlet Hastanesinin 21.04.2004 tarihli raporunda davacının, sağ diz hareketlerinin kısıtlı olduğu, artrozkopi olduğu ve “romatoit artrit” tanısıyla fazla efor gerektirmeyen işlerde çalışabileceğinin belirtildiği ve Ç. Hastanesinin 12.03.2007 tarihli raporunda da davacının   22.12.2003 tarihinde sağ dizde ağrı, şişlik tanısıyla hastaneye geldiği ve hastaya iç, dış menisküs yırtığı tanıları konarak, “sinoviektomi (büyük eklemlerde), medial “artroskopik menisektomi”, lateral “artroskopik menisektomi” ameliyatları yapıldığı belirtildikten sonra, bu problemlerin düşme, burkulma, zorlama sonrası gelişebileceği, zeminde iltihabi ya da dejeneratif hastalık varsa bunların ilerleme hızını artırabileceği rapor edilmiştir.

Bu durumda, iş kazası olduğunun tespiti istenen kaza tarihinde davacının davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışırken düştüğü ve sonrasında Ç. Hastanesi’nde ameliyat olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, davacının ameliyatını gerektirir anılan rahatsızlığı ile 24.08.3003 tarihinde işyerinde geçirdiği kaza arasında nedensellik bağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Yapılacak iş, yukarıdaki bilgi ve belgeler doğrultusunda anılan düşme olayı ile davacının rahatsızlığı  arasında uygun nedensellik bağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi yönünde Adli Tıp Kurumu’ndan rapor almak ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22139, Karar No: 2016/737, Tarih: 25.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22139 E.  ,  2016/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/52082

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2011

NUMARASI : 2010/101, 2011/580

SANIKLAR : S.. P.., H.. S..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık S.. P.. müdafii, sanık H.. S.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, taşınmazını satışa çıkarmasından sonra kendilerini ............l olarak tanıtan iki kişinin bu taşınmaza alıcı oldukları ve alım hususunda anlaştıkları, katılanın, sanık ............atış için vekaletname verdiği, fakat sanık ......... hiç görmediği, katılan, kendisini güvenceye almak için, tapu kayıtlarını ve noter vekaletnamesini bu kişilere vermediği, katılanın, başkaları üzerine olan taşınmazlarını da alabileceklerini söyleyen sanık ve arkadaşlarının, katılanın bu taşınmazların devrini de üzerine yapmasını sağladıkları, hatta burdaki devir masraflarının da sanık ............i tarafından karşılandığı, tarafların daha sonra görüşme amacıyla birbirinden ayrıldıkları, sanık ............, katılandan habersiz olarak aynı gün notere gidip söz konusu ............ istendiğini söyleyerek vekaletname aslını ele geçirdiği ve aynı gün söz konusu taşınmazı sanık Salih'e bedelsiz olarak devrettiği, böylece sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık S.. P.. müdafii, sanık H.. S..'nın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14164, Karar No: 2011/10839, Tarih: 26.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14164 E.  ,  2011/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve (1) sayılı kararının 1.maddesi ile yine Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2005 tarih ve (1) sayılı kararının (3) nolu bendi gereğince kira ilişkisinden dolayı İİK.nun 10.Bab’ında düzenlenen hükümler uyarınca başlatılan takipler üzerine icra mahkemelerince verilen itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine ilişkin kararların temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nce yapılacağından dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3370, Karar No: 2024/4856, Tarih: 12.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/3370 E.  ,  2024/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1027 E., 2024/1085 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/210 E., 2024/297 K.

Şikayetçi vekili; şikayete konu sıra cetvelinde, kamu alacakları hariç meblağın tamamının 2020/199089 Esas sayılı dosyaya verildiğini, kendi hacizlerinin bu dosya haczinden önceki tarihli olduğunu ileri sürerek 25.07.2023 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

İlk Derece Mahkemesince, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, şikayete konu sıra cetvelinin usule uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, İİK'nın 193. maddesinde ''İflasın açılması, borçlu aleyhinde haciz yoluyla yapılan takiplerle teminat gösterilmesine ilişkin takipleri durdurur. İflas kararının kesinleşmesi ile bu takipler düşer...'' düzenlemesi bulunduğu, şikayeteye konu sıra cetvelinin yapıldığı Kayseri Genel İcra Dairesi'nin 2019/103600 Esas sayılı dosyası incelendiğinde; alacaklı ... tarafından borçlu Karataş İnş. Mak. San. Tic. A.Ş. aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, bu dosyadan borçlu şirkete ait on altı adet taşınmazın satılması sonucunda icra dairesince şikayeteye konu sıra cetvelinin düzenlendiği, borçlu Karataş İnş. Mak. San. Tic. A.Ş.'nin 13.03.2015 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği, söz konusu kararın 30.05.2016 tarihinde kesinleştiği, buna göre İİK'nın 193. maddesi uyarınca davaya konu sıra cetvelinin yapıldığı, Kayseri Genel İcra Dairesi'nin 2019/ 103600 Esas sayılı dosyasındaki takibin iflas kararının kesinleşmesi ile düştüğü, icra dairesince düşen dosyada 25.07.2023 tarihinde sıra cetveli düzenlediği, mahkemece düşen takip dosyasında sıra cetveli yapıldığı hususu resen dikkate alınarak sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken (kaldı ki, takibin ayakta olması durumunda her bir taşınmaz için ayrı ayrı sıra cetveli yapılması gerekirken tüm taşınmaz bedelleri için tek bir sıra cetveli yapılmasının da yerinde olmadığı anlaşılmakla) şikayetin reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle kamu düzeni açısından yapılan inceleme sonucunda kararın kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilerek şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayet olunanlar ..., ..., ... vekili, Gevher Nesibe Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bu karara karşı şikayet olunanlar ..., ..., ... vekili, Gevher Nesibe Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, İlk Derece Mahkemesinin şikayetin reddine ilişkin kararı kaldırılarak şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de;

1-İcra İflas Kanunu'nun 186. maddesinde "İhtiyaten haczedilmiş mallarla iflas açıldığı zaman paraya çevrilmemiş mahcuz mallar masaya girer. İflasın açılmasından evvel paraya çevrilmiş bulunan mahcuz malların bedeli, 138 ila 144 üncü maddeler hükümlerine göre haciz koyduran alacaklılara paylaştırılır. Artan kısım iflas masasına intikal eder" düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda, dava dışı borçlu Karataş İnş. Mak. San. Tic. A.Ş.'nin 13.03.2015 tarihi itibariyle iflasına karar verildiği, bu tarihten önce mahçuzların 12.01.2015 tarihinde paraya çevrildiği anlaşıldığından, İİK'nın 186/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerekirken şikayetin kabul edilmesi doğru olmadığı gibi taşınmazlarda aynı alacaklıların haczinin bulunması halinde tek sıra cetveli düzenlenmesi de mümkündür.

O halde; Bölge Adliye Mahkemesi'nce; sıra cetveline konu tüm taşınmazlarda aynı alacaklıların haczinin bulunup bulunmadığı araştırılarak tek sıra cetvelinde paranın paylaştırılıp paylaştırılmamasının mümkün olup olmadığının tespiti ile işin esası yönünden inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekilllerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar ... vekili, ... vekili ve şikayet olunan Gevher Nesibe Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden şikayet olunanlar ... ve ...'e iadesine, HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 12.12.2024 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14912, Karar No: 2006/18013, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14912 E.  ,  2006/18013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10804, Karar No: 2014/13520, Tarih: 08.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10804 E.  ,  2014/13520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/899-2013/913

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 17.02.2014 tarih, 1810/4042 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo takibinde, borçlu senet kaşesi üzerinde bulunan iki adet imzanın kendisine ait olduğunu, yasal temsilcisi bulunduğu kooperatif adına atıldığını, borçtan şahsen mesul olmadığını, senet üzerinde açığa atılı bulunan imzanın ise kendisine ait olmadığını, ileri sürerek takibin iptalini istemiş, mahkemece, senet üzerinde keşideci olarak iki imzanın mevcut olduğu, imzalardan birinin kaşe üzerinde birinin de açıkta olmasının bir öneminin olmadığı, iki imzası bulunması nedeniyle şahsi sorumluluğunun bulunduğu gerekçesi ile evrak üzerinde davanın reddine karar verildiği, bu kararın dairemizce onandığı anlaşılmıştır.

İİK.nun 169/a-1.maddesinde; "İcra hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder" hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamına göre, borçlunun icra mahkemesine başvurusu borca itiraz niteliğinde olduğundan, itirazın incelenmesi aynı kanunun 169/a maddesi gereğince duruşmalı olarak yapılmalıdır. Bu nedenle, mahkemece, duruşma açılıp, taraflar duruşmaya çağrılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 678.maddesi gereğince şirket yetkilisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701 ve 702. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket temsilcisinin elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde, imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup, birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonoda, keşideci SS Y.. Konut Yapı Koop. olup, senet üzerinde dört adet imzanın bulunduğu üçünün kooperatif kaşesi üzerinde birinin açıkta olduğu görülmektedir.

Bu durumda, mahkemece duruşma açılarak taraf delilleri toplandıktan sonra her iki imzası da kaşe üzerinde olup, açıkta imzası olmayan borçlunun senetten şahsi sorumluluğu bulunmayacağından, açıkta ki imzanın itiraz eden borçluya ait olup olmadığının tespit edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekirken; maddi hataya dayalı olarak Dairemizce onandığı anlaşıldığından, karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.02.2014 tarih ve 2014/1810 E.-4042 K. karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 07.11.2013 tarih ve 2013/899 E.-913 K. sayılı mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.