muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2719, Karar No: 2007/5582, Tarih: 31.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2719 E.  ,  2007/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mad.Paz.ve A.Ş 5-...Gıda ve Amb.Mak.A.Ş vek.Av....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili dava dışı borçlu ...’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıra alacaklısı... Gıda Ltd. Şti.nin haczinin düştüğünü, ikinci sıradaki ...’ın alacağının ise muvazaalı olarak yaratıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sırasında davalı... Gıda Ltd. Şti. hakkındaki dava tefrik edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davalı ...’ın alacağının muvazaalı olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı alacağının varlığını birbirini doğrulayan delillerle ispatlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan bono, üçüncü kişilere karşı alacağın varlığını tek başına ispatlamak için yeterli değildir. Bu durumda mahkemece davalıya alacağının varlığını ispatlamak hususunda delillerini ibraz için imkan tanınmak ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, ispat yükünün aidiyetinde hataya düşülmesi sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.5 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20565, Karar No: 2008/18015, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20565 E.  ,  2008/18015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır.Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması bu dönemde yürürlükte olan bütçe faizi oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %48 ve %36 oranına göre yapan bilirkişinin  raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/412, Karar No: 2013/37574, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/412 E.  ,  2013/37574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK’nın “Malın değerinin az olması” madde başlığı altındaki 145. maddesinde, “Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” denilmektedir.

Maddenin metnindeki tatbik mecburiyeti içermeyen “yapılabileceği gibi” ve ”vazgeçilebilir” sözcükleri hâkime tanınan takdir hakkını ortaya koymaktadır. Maddenin gerekçesinde de “Madde metninde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılması veya ceza vermekten sarfınazar edilmesi konusunda hâkime takdir yetkisi tanınmıştır.” denilmektedir.

Dolayısıyla maddenin içeriğinden kolayca anlaşıldığı gibi, suç konusu eşyanın değerinin çok fazla olmaması, o durumun sanığın lehine TCK’nın 145. maddesinin mutlaka uygulanmasını gerektirmez.

Öncelikle hatırlamakta yarar var ki 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesi 765 sayılı TCK’nın 522. maddesine karşılık olarak kabul edilmemiştir. Yine yürürlükteki TCK’nın 145. maddesinin hırsızlık suçunda daha az ceza gerektiren veya ceza verilmemesine yol açan nitelikte bir hâl olduğu dikkate alınmalıdır. Dolayısıyla suçun konusu, bu madde kapsamında ele alınırken suçla ilgili maddi ve manevi unsurlar belirleyici konuma sahiptir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nın 13.11.2007 tarih 210 E-234 K; 15.12.2009 tarih 242 E-291 K; 30.03.2010 tarih 17E-65 K sayılı kararları ile yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri uyarınca “malın değerin azlığı hükmü” ihlâl edilen hukukî değerden failin kastından, amacından, fiilinden ve fiil karşılığında umduğu neticeden, mağdurun zararından ve suçun işleniş şekli ile özelliklerinden bağımsız olarak, peşinen ve mutlak şekilde kazanılmış bir hak değildir. Açıkça görülüyor ki “suçun işleniş şekli ve özellikleri” hem ceza vermekten vazgeçilmesinde hem de cezada indirim yapılmasında gözetilmesi zorunlu bir husustur.

Somut olayda sanığın, müştekiye ait lokanta işyerine girdiği, müştekinin üst katta bulunması ve alt katta kimsenin olmamasından faydalanarak para kasasını açıp içinden 10 TL yi aldığı, bu esnada müştekinin kardeşinin işyerine girmesi ile sanığı elinde para olduğu halde gördüğü, bunun üzerine, sanığın, elindeki parayı yere attığı, kasa da başka bozuk paralar ile bir 10 TL daha olduğunun ve sanığın bu tür bir suça ilk defa yönelmediğinin de dosya kapsamından anlaşılması karşısında, yukarıda açıklanan sebeplerle hükme konu suçun işleniş şekli ve özellikleri gözetilerek, ceza indirimi yapılması ile yetinilmesi gerekirken, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 3.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/65, Karar No: 2017/10028, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/65 E.  ,  2017/10028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5140, Karar No: 2016/9659, Tarih: 21.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/5140 E.  ,  2016/9659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası artırım davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2008 yılında boşandıklarını, müşterek çocuk...velayetinin davacı anneye verildiğini ve müşterek çocuk lehine aylık 125 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan 6 yıl geçtiğini, müşterek çocuğun sağlık sorunları olup tedavisinin sürdüğünü, halen özel okulda eğitiminin devam ettiğini, yıllık okul masrafının 20.000,00 TL olduğunu, yine sosyal aktiviteler ve tedavi masrafları için de yıllık 10.000,00 TL civarı masrafı bulunduğunu, davalının ise bir bankada üst düzey yönetici sıfatı ile çalıştığını ve aylık 5.000,00 TL geliri bulunduğunu, maddi durumunun iyi olduğunu belirterek, 125 TL olan iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile aylık 2.000,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının yeniden evlendiğini, bankada çalışıp aylık 5.000 TL gelir elde ettiğini, kredi borcu bulunduğunu, davacının ise bir ecza deposunda çalıştığını ve maddi durumunun iyi olduğunu, kira geliri olan bir evi bulunduğunu, ancak aylık 300,00 TL nafakayı ödeyebileceğini savunarak, nafakanın aylık 300,00 TL'ye yükseltilmesini ve fazlaya ilişkin talebin reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk ... için aylık 125,00 TL'lik iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 400,00 TL'ye yükseltilerek işlemiş olan nafakanın muaccel olduğu ve borçlunun temerrüde düştüğü tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.

TMK 'nın 182/2 maddesinde; velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin,çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

./..

-2-

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf, ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür.Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda; tarafların 2009 yılında boşandıkları, boşanma neticesinde müşterek çocuk 2005 doğumlu...n velayetinin davacı anneye verildiği ve müşterek çocuk lehine aylık 125 TL iştirak nafakasına hükmedildiği sabittir.Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırma sonuçlarına göre ise davacının ecza deposunda çalıştığı, aylık 2.600,00 TL geliri olduğu, yeni eşinin evinde oğlu ile ikamet ettiği,eşinin kitabevinde çalıştığı ve aylık 2.300,00 TL geliri olduğu, üzerine kayıtlı bir evi ve 2014 model aracı olduğu; davalının ise ... memur olarak çalıştığı,aylık 5.000,00 TL geliri bulunduğu,eşine ait evde oturduğu, eşi ile müşterek tapulu ve banka kredisi ile alınan bir evi olup aylık 3.331,00 TL kredi borcu bulunduğu, 2004 model aracı olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan belgelere göre müşterek çocuk...n hiperaktivite bozukluğu ve dikkat eksikliği nedeniyle profesör kontrolünde tedavisinin devam ettiği,buna ilişkin masrafları bulunduğu, özel okulda eğitim gördüğü ve yıllık 12.000,00 TL okul ücreti ile aylık 270,00 TL servis ücreti bulunduğu, yine bunun dışında çeşitli sosyal aktivitelere ilişkin kurs masraflarının da bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut davada, aradan geçen süre,tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı,sağlık sorunları nedeniyle devam eden tedavi masrafları, eğitim masrafları ve bunun dışındaki sosyal aktiviteler için yapılan harcamalar da dikkate alındığında, müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakası miktarı TMK 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Hal böyle olunca mahkemece, müşterek çocuğun ihtiyaçları, sağlık sorunları nedeniyle devam eden tedavi masrafları, eğitim vb. masrafları ile davalının gelir durumundaki artış da gözetilerek hakkaniyete uygun bir nafaka takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/9965, Karar No: 2012/15161, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9965 E.  ,  2012/15161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından davalıya teslim edilen mallar karşılığı olarak düzenlenen faturalara dayalı olarak müvekkilinin davalıdan 36.363,51-TL bakiye şirket alacağının kaldığını, ödenmesi için davalıya ihtarname keşide ettiklerini, buna rağmen ödeme yapılmaması nedeniyle Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11109 E. sayılı dosyasında icra takibi başlattıklarını, ancak davalının takibe haksız olarak itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, 36.363,51-TL' nin ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirket ile uzun süre açık hesap şeklinde ticari alışveriş yaptığını, açık hesap tutarının yükselmesi nedeniyle davadışı ihbar olunan ...' nun biriken 39.500-TL' lik alacağa ilişkin faturaların karşılığı olarak müvekkilinden 7 adet senet almayı teklif ettiğini, müvekkilinin de ödeme için zaman kazanmak amacıyla bunu kabul ederek tahsilat makbuzu karşılığı 7 adet senedi ...' na verdiğini, ancak daha sonra ...' nun senetleri de yanına alarak davacı şirketteki ortaklığından ayrıldığını, davacı şirketin ise senede bağlanmış olan takip konusu faturalardan kaynaklanan alacağını tahsil için müvekkili aleyhine icra takibine giriştiğini, müvekkilinin verilen senetlerden 16.500-TL' lik kısmını ödediğini, bahse konu davacı şirket takibinin mükerrer ödemeye sebep olacağını belirterek davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile davalının davacıya 23.000-TL borcunun bulunduğu anlaşıldığından, davalının Pendik 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/11109 E. sayılı dosyasına yaptığı itirazın asıl alacağın 23.000-TL' lik kısmı yönünden iptaline, takibin bu miktar yönünden devamına ve tarafların karşılıklı tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davanın kısmen kabulüne karar verilmesi nedeniyle alacağın likit ve icra takibine yapılan itirazın haksız olduğu gözetilmeksizin davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi;

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davanın kısmen kabulüne karar verilmesi nedeniyle alacağın likit ve icra takibine yapılan itirazın haksız olduğu gözetilmeksizin davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi;

3- Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere 16.500-TL' lik ödeme yapıldığının, dolayısıyla davacının takibinde bu miktar üzerinden haksız ve kötüniyetli olduğu gözönüne alınmaksızın davalı lehine reddedilen miktar yönünden kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bent uyarınca taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün davacı yararına ve (3) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5781, Karar No: 2019/7209, Tarih: 09.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5781 E.  ,  2019/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/312-2019/507

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."