muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15168, Karar No: 2015/4622, Tarih: 02.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15168 E.  ,  2015/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2013 gün ve 2012/145-2013/210 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/06/2014 gün ve 2014/6168-2014/11688 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İngiliz Virjin Islands da kurulu, güzellik ve bakım ürünleri başta olmak üzere değişik bir çok alanda 1828 yılından bu yana faaliyet gösteren, dünya çapında tanınan ve bilinen bir fırına olduğunu, “..." ibareli markasının 30'a yakın ülkede tescilli ve yoğun biçimde kullanılmakta olduğunu, Türkiye'deki ticari faaliyetinin 2005 yılı içerisinde başladığını, 31 farklı şehirde 80'e yakın mağazasının bulunduğunu, ... nezdinde 9, 11, 18, 20, 24, 26, 27, 29, 35, 42, 44., sınıf ürünleri içeren 2004/... sayılı ‘...", 2005/... sayılı "..." ve 2005/... sayılı “..." ibare ve biçimli markalarının tescilli bulunduğunu, müvekkilinin '"..." ve “..." ibaresini hem ticaret unvanı ve hem de marka olarak kesintisiz ve sürekli şekilde kullanmakta olduğunu, anılan işaret üzerinde önceye dayalı hak sahipliğinin bulunduğunu, davalının kötüniyetli biçimde 09.06.2010 tarihinde "..." ibareli, 9,15, 16 ve 20. Sınıf ürünleri içeren 2010/... sayılı markayı adına tescil ettirmiş olduğunu öğrendiklerini, anılan markanın tescilinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira bu markanın müvekkilinin "..." esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı, ayrıca onların itibar ve ayırt edici karakterine, önceye dayalı haklarına da zarar vereceğini, müvekkili aleyhine haksız rekabet yaratacağını ileri sürerek, davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “..." ibareli marka ile ilgili kullanımlarının davacının Türkiye'deki marka tescillerinden ve kullanımından evvel 1989 yılında başladığını, markanın tescil tarihinden bu yana sürekli, kesintisiz ve yoğun biçimde kullanıldığını, bu şekilde tanınmışlık vasfı kazandığını, müvekkilinin 2010/... sayılı markasının önceki markalarının serisi niteliğinde bulunduğunu, zira aynı işareti ve malları içerdiklerini, davacının tescilli markalarının kapsamında bulunan ürünlerle 2010/37802 sayılı markasının kapsamındaki ürünlerin tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 02/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17979, Karar No: 2023/5984, Tarih: 26.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/17979 E.  ,  2023/5984 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/121 E., 2023/218 K.

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.11.2015 tarih ve 2015/36350 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, borçlu limited şirket aleyhine başlatılan icra takibi neticesi sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın muhafazası için tekrar gidildiğinde yerinde bulunamadığı iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 289/1-1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2015/620 Esas, 2016/405 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2021/687 Esas, 2022/14376 Karar sayılı kararıyla; ''icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayıp mahcuzun kaybolmasına sebep olarak dikkat ve ... yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin, ön ödeme kapsamında bulunan 5237 sayılı Kanun’un 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden hüküm kurulması'' nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/121 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 289/3, 75 ve 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun uzlaşma kapsamında olduğuna, zararın giderilmediğine, vekalet ücretine hükmedilmesi ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, suçun uzlaşma kapsamında olduğuna, zararın giderilmediğine, vekalet ücretine hükmedilmesi ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1-Sanığın, gerekli ihtaratlar yapılarak mahcuz eşyalar kendisine teslim edildikten sonra, hacizli malların belirtilen adreste bulunmadığının tespit edilmesi karşısında suç tarihinden evvel işten ayrıldığını ve ilk haciz tarihinde geçici olarak işyerinde bulunduğunu, mahcuzun akıbetini bilmediği ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayıp mahcuzun kaybolmasına sebep olarak dikkat ve ... yükümlülüğüne aykırı davrandığının tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık savunması ve haciz tutanakları dosyada bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun’un 289. maddesinde tanımlanan suçun uzlaşma kapsamında bulunmadığı ayrıca önödeme kapsamında olan atılı suç bakımından usulüne uygun olarak hazırlanan ve sanığa tebliğ edilen ihtarat ile belirtilen miktar üzerinden ödeme yapıldığının anlaşılması karşısında katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kararda isabetsizlik görülmediğinden; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Bakırköy 49. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2023/121 Esas, 2023/218 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1407, Karar No: 2010/5850, Tarih: 11.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1407 E.  ,  2010/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık İ.İ.K.’nun 269/a maddesi gereğince temerrüt nedeniyle tahliye ile İ.İ.K.’nun 269/c maddesi uyarınca icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan ve davaya dayanak yapılan 01.01.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu kira sözleşmesine göre aylık kira bedeli 90 TL olarak belirlenmiş ve her ayın biri ile beşi arasında ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 10.07.2009 tarihli takibinde 2008 yılı 5,6 ve 7. aylarının 200 TL üzerinden, ayrıca 2009 yılı 6.ayından bakiye kalan 80 TL ile 2009 yılı 7. ayı kirası olarakda 230 TL’nin tahsilini istemiştir. Davalı borçlu süresinde icra dairesine verdiği dilekçe ile takip konusu kira bedellerinin ödediğini savunmuş buna dair ödeme belgeleri ibraz etmiştir. Mahkemece kira borçlarının ödendiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir. Davalı borçlu takibe itirazında istenen kira miktarına ayrıca ve açıkça itiraz etmediğinden taraflar arasındaki kira miktarı kesinleşmiştir. Davalı borçlunun sunduğu ödeme makbuzlarının bir kısmının üzerinde hangi aya ait olduğu yazılı ise de çoğunda hangi aylara ait olduğu konusunda bir bilgi bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece kira bedellerinin ödendiği hesaba ait tüm hesap ekstreleri getirtilerek davalının takibe konu aylardan 2008 yılı 5,6 ve 7. ayları için başka bir takip nedeni ile ödeme yaptığı savunması üzerinde de durularak konusunda uzman bilirkişiye inceleme yaptırılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16543, Karar No: 2020/7444, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16543 E.  ,  2020/7444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

A) Sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 09/10/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

1-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın, ortağı ... ile birlikte işleri yürüttüğünü, 2007 yılının Şubat ayında cezaevine girip 1,5 sene cezaevinde yattığını, bu süre içerisinde ...’in işlere devam ettiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması, dosyada fotokopileri bulunan faturalar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının belirtilmesi, UYAP üzerinden yapılan kontrolde sanığın 17.04.2008 ve 17.07.2008 tarihleri arasında cezaevinde olduğunun anlaşılması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sanığın 2008 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

b) ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1440, Karar No: 2013/25935, Tarih: 31.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/1440 E.  ,  2013/25935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dere yatağına tecavüzden dolayı, suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Maliye Hazinesinin yokluğunda verilen hükmün teb- liğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak Mali- ye Hazinesine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7698, Karar No: 2014/21758, Tarih: 16.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7698 E.  ,  2014/21758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.07.2012 gün, 2-2012/87518 sayılı yazısı ile “hırsızlık” suçu yönünden 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1-2 madde ve fıkraları uyarınca yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iadesinden sonra, 14.12.2012 tarihinde mühür bozma suçu yönünden yeniden verilen mahkumiyet kararı hukuken yok hükmünde olduğundan, sanığın öğrenme tarihine göre süresinde olduğu anlaşılan 21.11.2011 tarihli temyizinin, 02.11.2010 tarihinde 2009/252 esas, 2010/708 karar sayı ile verilen hükme yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Davadan ve duruşma gününden usulüne uygun biçimde haberdar edilmesine rağmen, duruşmaya katılarak CMK.nun 237. maddesine uygun biçimde talepte bulunup katılan sıfatını kazanmayan şikayetçi ... Genel Müdürlüğü lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün olduğundan, 02.11.2010 günlü hükümdeki vekalet ücreti hükmolunması ile ilgili bölümün karardan çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2596, Karar No: 2012/418, Tarih: 30.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2596 E.  ,  2012/418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi katılan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 13.01.2010 gün, 2007/3-2010/2 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra, önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Katılan davacı ...'ın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21872, Karar No: 2016/6735, Tarih: 26.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/21872 E.  ,  2016/6735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, maddi zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz incelemesini yapma görevinin işbölümü alanımız içerisinde yer almamasına karşın, dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu tarafından gönderilmiş olması ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinin 3. fıkrasındaki, Kurul tarafından yapılan ön inceleme sonucunda verilen işbölümüne ilişkin kararın kesin olduğu yönündeki düzenleme gereğince Dairemizce temyiz denetimi yapılmış olup; prim borcunun tahsili için 6183 sayılı Kanun kapsamında yürütülen icra takibinin kesinleşmiş; motorlu araç haciz ve satış işlemlerinin 6183 sayılı Kanunun 77 ve devamı maddeleri kapsamında yöntemince yapılmış ve prim borcuna dayanak olan Kurum işleminin, motorlu araç satışı yapıldıktan sonra iptal edilmiş olması nedenlerinden dolayı maddi tazminat isteminde bulunmanın mümkün olmaması nedeniyle yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.