muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/374, Karar No: 2025/911, Tarih: 06.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/374 E.  ,  2025/911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1158 E., 2024/1797 K. ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/45 E., 2021/48 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili dilekçesinde; şikayete konu iflas sıra cetvelinde müflis kooperatiften olan alacaklarına yer verilmediğini, alacak taleplerinin gerekçesiz olarak reddedildiğini, hukuka aykırı olarak iki ayrı iflas sıra cetveli düzenlendiğini, iflas idare memurlarının görevlerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek, iflas sıra cetveline şikayet isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Şikayet olunan iflas idaresi vekili cevap dilekçesinde; şikayetçi tarafından ikame edilen derdest kayıt kabul davası bulunduğunu ileri sürerek şikayetin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.01.2020 tarihli kararı ile şikayetçi alacaklının sıra cetveline kaydı için icra dosyasına talepte bulunduğu halde alacağının sebep gösterilmeksizin yer almadığı, sıra cetvelinin tek olması gerekirken farklı tarihlerde birden fazla düzenlendiği gerekçeleriyle, 08.01.2020 ve 13.01.2020 tarihlerinde düzenlenen sıra cetvellerinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan iflas idaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine ve şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.10.2023 tarihli kararının süresi içinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nce, iflas halinde düzenlenen sıra cetvelinin tek olması gerektiği, bu nedenle mahkemece 1. sıra cetveli muhafaza edilerek, 2. sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bozma ilamına uyulmasına ve şikayetin kısmen kabulü ile 13/01/2020 tarihli sıra cetvelinin iptaline, 08/01/2020 tarihli sıra cetvelinin muhafazasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; iflas sıra cetvelinin zorunlu unsurları taşımadığını ve alacaklarının nizalı olarak kaydedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu, şikayetin reddi gerektiğini, iflas idaresinin tüzel kişiliği olmadığını ve aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücreti verilemeyeceğini beyan etmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; iflas sıra cetvelinin zorunlu unsurları taşımadığını ve alacaklarının nizalı olarak kaydedilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu, şikayetin reddi gerektiğini, iflas idaresinin tüzel kişiliği olmadığını ve aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücreti verilemeyeceğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iflas sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkan bulunmadığı anlaşılmakla; hükümde “08.01.2020 tarihli sıra cetvelinin muvazaasına” ibaresinin maddi hataya dayandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27389, Karar No: 2013/36002, Tarih: 22.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/27389 E.  ,  2013/36002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'i (... kızı) yaralama, sanık ...(... kızı) hakkında müştekiler ... ve ...'i yaralama, sanık ... (... kızı) hakkında müşteki ...'i yaralama ve sanık ... ile ... hakkında müşteki ...'i yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... (... kızı), ... (... kızı), ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...'i yaralama, sanık ... (... kızı) hakkında müşteki ...'i yaralama, sanık ... hakkında müşteki ...'u yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanıklar ... ve ...'in müştekiler ... ve ...'yi yaralama suçunu kabul etmemelerine, müşteki ...'nin Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesindeki "...kayınvalidem ... bana vurdu, bende kendimi kurtarmak için onun saçını çektim, diğer ... tekme attı...beni iki ... dövdü..." şeklindeki beyanlarına, müşteki ...'nin kolluk aşamasındaki "...... (kaynana) benim saçımdan tutup çekti, bende kendisinin saçını çektim. Diğerleri beni darp etmedi..." şeklindeki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suç sabit olmadığı halde beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Sanık ...'in (... kızı) atılı müşteki ...'yi yaralama suçunu kabul etmemesine, müşteki ...'nin kolluk aşamasındaki "...... (kaynana) benim saçımdan tutup çekti, bende kendisinin saçını çektim. Diğerleri beni darp etmedi..." şeklindeki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olmadığı halde sanık ...'nin (... kızı) beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

c) Sanık ...'ın atılı müşteki ...'i yaralama suçunu kabul etmemesine, müşteki ...'in kolluk aşamasında alınan ifadesindeki "...Ben kimseyi darp etmedim, kimsede beni darp etmedi.." şeklindeki ve Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ifadesindeki "...ben kimseye vurmadım, kimse bana vurmadı..." şeklindeki beyanlarına, müştekinin adli raporunda herhangi bir yaralanma bulgusunun tespit edilememesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...'ın üzerine atılı suç sabit olmadığı halde, sanık ...'ın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile sanıklar ..., ... ve ... (... kızı) müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4393, Karar No: 2019/2788, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4393 E.  ,  2019/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14808, Karar No: 2025/6213, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14808 E.  ,  2025/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/945 E., 2023/237 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/493 E., 2022/255 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34728, Karar No: 2014/5257, Tarih: 19.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34728 E.  ,  2014/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/201509

MAHKEMESİ : Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2011/422 (E) ve 2013/133 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12390, Karar No: 2014/14255, Tarih: 18.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12390 E.  ,  2014/14255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2014/323-2014/528

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen takip nedeniyle İ.İ.K. 269/a maddesine dayalı tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.08.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 30.01.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 5-TL Ocak 2014 bakiye kirası ile 888,00-TL aidat bedeli toplam 893,00-TL asıl alacak ve 0,22-TL işlemiş faiz alacağının tahsilini istemiştir. Her ne kadar mahkemece banka tarafından kesilen 5-TL eksik kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle tahliye talebinin objektif iyiniyet kuralları ve dürüstlük ilkesi ile bağdaşmayacağı ve bu eksik bedelin de sonradan ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; takip talebinde kira alacağının yanında 888-TL aidat borcunun da tahsili istendiğine göre bu alacak üzerinde de durularak sonucuna göre her iki talep birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1272, Karar No: 2017/11929, Tarih: 14.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/1272 E.  ,  2017/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, maliki olduğu ... ili, ... ilçesi,... Mahallesi, 45834 ada 3 parsel, ...Sitesi Kooperatifi 6-2/3 numaralı bağımsız bölümün bulunduğu binanın müteahhit tarafından yarım bırakıldığını, iskan işlemlerinin tamamlanmadığını, binanı eksikliklerinin mülk sahipleri tarafından giderildiğini, davalı kuruma yaptığı abonelik başvurusunun iskan işlemlerinin tamamlanmamış olması nedeniyle reddedildiğini ileri sürerek, geçici elektrik aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu olayda yasal mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının konutuna geçici elektrik aboneliği tesisinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu bağımsız bölümün bulunduğu binanın yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.Bilindiği üzere, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. madde hükümlerine göre, yapı kullanma izin belgesi (iskan) bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Uyuşmazlık, davacının konutuna geçici elektrik aboneliği tesisinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava konusu bağımsız bölümün bulunduğu binanın yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.Bilindiği üzere, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. madde hükümlerine göre, yapı kullanma izin belgesi (iskan) bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Hal böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşâat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşâat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 5784 sayılı Kanunun 25. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 11.madde ile bir istisna getirmiştir. Anılan geçici 11. maddeye göre “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe (26/07/2008) kadar yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi hâlinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması hâlinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür”. Hükmü yer almaktadır. Madde içeriğinden de görüldüğü üzere yasa koyucu getirdiği istisnanın uygulanma süresini sınırlandırmakla yetinmemiş, ayrıca kanunun uygulanmasını bazı şartların gerçekleşmiş olmasına da bağlamıştır. Bu nedenle, geçici abonelik tesisi işlemlerinde; kanunda sayılan şartların tamamının mevcut olduğu işlemin tesis edilmesini isteyen kişi tarafından ispat edilmeli, ayrıca işlemi tesis edecek kuruluşlar (ve dava yolu ile tesis edilmesi istenildiği takdirde mahkemece) tarafından da süre sınırının aşılıp aşılmadığı denetlenmelidir.

5784 sayılı Kanunun 25.maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 11.maddeyle, yapı (inşâat) ruhsatı bulunan, ancak gerekli koşulları yerine getirmediği için “iskân” yani oturma izni bulunmayan binalara elektrik ve su bağlanmasının yolu açılmıştır. 12/10/2004 tarihi ile 26/07/2008 tarihleri arasında yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi hâlinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve kanunun yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Ancak, yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. 12/10/2004 tarihinden önce inşa edilen yapılarda yapı (inşâat) ruhsatı alınmış olma şartı dahi aranmamaktadır. Diğer bir deyişle 12/10/2004 tarihi ile 26/07/2008 tarihleri arasında yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olan yapılar için kanunen aranan koşullar 12/10/2004 tarihinden önce inşa edilen yapılar için aranmayacaktır. Yani 12/10/2004 tarihinden önce binanın yapıldığının ispatı şartıyla geçici su veya elektrik aboneliği verilmesi amir hükümdür. Geçici Elektrik veya su aboneliğinin tesisi için yapının 12/10/2004 ten önce yapıldığının ispatı ve oturmaya elverişli olması gerekli ve yeterlidir, bunlar dışında başka bir şart aranmaz.

Somut olayda, dava konusu abonelik tesisi istenen bağımsız bölümün su aboneliğinin bulunduğu, bağımsız bölümün buluduğu binanın yapı ruhsat tarihi 12.09.1997 olduğu, binanın yapı kullanma izin belgesinin (iskan) bulunmadığı hususlarında bir ihtilaf bulunmamaktadır.

Dosyaya davalı tarafından sunulan ... 15. Tüketici Mahkemesinin 2014/1467 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda, binanın ortak alanları ile AG dağıtım tesisatında önemli eksiklikler olup bunların insan can ve mal emniyeti yönünden tehlike yarattığı belirtilmiştir.Mahkemece söz konusu rapor dikkate alınarak , keşif yapılmaksızın davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; mahkemenin hükmüne esas aldığı ... 15. Tüketici Mahkemesinin 2014/1467 E. sayılı dosyasında davaya konu yer (eldeki davaya konu parselde bulunan) 7. blokta bulunan 8 numaralı bağımsız bölümdür. Eldeki davaya konu yer ise 2. blokta bulunmaktadır.