muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4313, Karar No: 2010/3163, Tarih: 09.02.2010

“2008–2011 Tahmini Bütçe ve Uygulaması”nın şube açılmasına ilişkin 21.maddesinde “Merkez yönetim kurulu gereken yerlerde şube açmaya yetkilidir.”

Şeklindeki düzenlemede genel yönetim kurulu yetkisinin kapsamı sorununun çözümlenmesi talep edilmektedir. Diğer bir deyişle genel yönetim kurulu, bu madde gereğince birincisi yeni şube açıp açamayacağı, ikincisi mevcut şubelere bağlı işyerlerinin yeni kurulan şubeye bağlanması yetkisi olup olmadığıdır.

2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun genel kurulların görev ve yetkilerini düzenleyen 11. maddesinin 8. bendi ile davalı Sendika Tüzüğü’nün 18. maddesinin g bendi “Şube açma veya bu konuda yönetim kuruluna yetki verme, şubeleri birleştirme veya kapatma.” konularında genel kurulun yetkili olduğu hükme bağlanmıştır. Bu göre genel kurul veya bu konuda yetki verdiği genel yönetim kurulu şube açma yetkisine sahiptir. Diğer bir deyişle genel yönetim kurulu, genel kurulca verilen yetkiye dayanarak gerekli gördüğü yerde şube açabilir. Somut olayda da davalı sendika genel kurulu tarafından olağan genel kurulda kabul edilen “2008–2011 Tahmini Bütçe ve Uygulaması”nın şube açılmasına ilişkin 21.maddesinde “Merkez yönetim kurulu gereken yerlerde şube açmaya yetkilidir.” Denilerek genel yönetim kuruluna genel anlamda bir şube açma yetkisini verilmiştir. Genel Yönetim Kurulu da bu yetkiye dayanarak “... Merkez Şube” adı ile yeni bir şube açmıştır. Karar bu yönüyle yasa, tüzük ve bütçe talimatına uygundur.

İkinci uyuşmazlık konusu, Genel Yönetim Kurulunun, bir şubenin faaliyet alanını belirler iken diğer şubelere bağlı işyerlerinin bir kısmını veya tamamını faaliyet alanını belirlemekte olduğu şubeye bağlayıp bağlayamayacağıdır. Genel Yönetim Kurulu böyle bir yetki ile iki şubenin üye sayısını değiştirebileceği gibi şube genel kurulunun üye veya delegeler ile toplanıp toplanmayacağını, şube sendika yöneticilerinin bu görevlerini profesyonel veya amatör olarak sürdürmelerini dahi düzenleyebilme olanağına sahip olacaktır. Hatta işyerlerinin bağlı bulunduğu şubenin değiştirilmesi ile objektif iyiniyet kurallarına aykırı da olsa bir şubenin fiilen kapatılması sonucu doğurabilecektir. Kısacası, şubelere bağlı işyerlerinin değiştirebilme yetkisi, şubeler veya yöneticiler üzerinde bir baskı unsuru olarak kullanılabilecektir. Bu nedenle genel kurulun işyerlerinin bağlı bulunduğu şubeleri değiştirme konusunda genel yönetim kuruluna açık yetki vermesi gerekir. Genel kurulca verilecek bu yetki dahi Türk Medeni Kanunun 2. maddesindeki objektif iyiniyet kuralları çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda 2008–2011 Tahmini Bütçe ve Uygulaması”nın 21.maddesi ile sendika genel kurulunca genel yönetim kuruluna genel olarak bir şube açma yetkisi verildiği, ancak mevcut şubelere bağlı işyerlerinin bir kısmının veya tamamının yeni şubeye bağlanmasına ilişkin açık bir yetki verilmediği görülmektedir. Bu durumda genel yönetim kurulunun şubeye bağlı işyerlerinin büyük bir kısmını, yeni açılan şubeye bağlanması kararı yasa, tüzük ve “2008–2011 Tahmini Bütçe ve Mali Uygulamaları”’na aykırıdır.

O halde mahkemenin genel yönetim kurulunun şube açmaya ilişkin kararının yasa ve tüzüğe uygun olduğundan bu talebin reddine ilişkin karar doğrudur. Ancak... Şubesi ile... 1 No’lu Şubesine bağlı bir kısım işyerlerinin yeni açılan “... Merkez Şube”’ye bağlanmasına dair kararının iptali gerekir iken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3452, Karar No: 2015/18194, Tarih: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3452 E.  ,  2015/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davacı idare vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.10.2015 günü temyiz eden davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalının yokluğunda duruşmaya başlanarak, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Taşınmaz malın sulu tarım arazisi ve kısmen kapama meyve bahçesi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36958, Karar No: 2021/4819, Tarih: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/36958 E.  ,  2021/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin Çorlu şubesinde müdür olarak görev yaptığı, bu dönemde mağazada yapılan üç farklı ürün sayımında eksiklik tespit edildiği, sanığın nakit olarak satış yaptığı bir kısım ürünlerin parasını uhdesine geçirerek kayıtlara kredi kartı ile şatış yapıldığını kaydettiği, ayrıca mağaza çalışanlarına şirket merkezinden gelen avans paraları çalışanlara vermeyip uhdesine geçirdiğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediği mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4063, Karar No: 2017/7394, Tarih: 22.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4063 E.  ,  2017/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 08.04.2014 tarihinde ... Koleji'nde bir kısım menkul malların haczedildiğini, haciz sırasında 3. kişi ... A.Ş.'nin işletmeyi devir aldıklarına dair istihkak iddiasında bulunduğunu, istihkak iddiasının yersiz olduğunu, okulun isminin ... Koleji olduğu iddia edilmiş ise de, okulun isminin halen değişmediğini, işletmenin vergi levhasının istihkak iddia eden tarafından ibraz edilemediğini 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, borçlu ... Koleji Eğitim Tesisleri A.Ş.'nin müvekkili ... Öğretim Kurumları A.Ş'ye devredildiğini, ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiğini, işletmeden kaynaklanmayan ve işletme devrinden iki ay sonra doğmuş bir borçtan davalı müvekkilinin sorumlu tutulmasının kabul edilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takibe konu çek 28/02/2014 vade tarihli ise de, çekin 08/11/2013 tarihli çek tevdii bodrosu ile alacaklı bankaya verildiği, 27/12/2013 tarih, 38416 yevmiye numaralı devir senedi ile borçlu tarafından davalı-3.kişiye işletmenin devredildiği, devir işleminin dayanak çekin bankaya tevdi tarihinden sonra yapıldığı, borçlu ile 3. kişi arasında düzenlenen devir senedinin 7. Maddesinde "devir konusu kurumların tüm borç ve alacaklarından vadesi gelmemiş olanlarda dahil olmak üzere devir alan sorumludur" düzenlemesinin bulunduğu, söz konusu düzenlemeye tarafların açıkça itirazının olmadığı, devir işlemi 27/12/2013 tarihinde yapıldığı ve 01/01/2014 tarihinde hüküm ifade edeceği belirtilmiş olmasına rağmen 08/04/2014 tarihinde yapılan dava konusu haciz sırasında okul girişi ve tüm bölümlerdeki tabela ve levhalarda Antalya Koleji isminin yazılı olduğu, İİK.nun 44. ve Borçlar Kanunun 202 maddesi birlikte değerlendirildiğinde, borçlu şirketi aktif ve pasifleri ile devralan davalı-3. kişinin devreden şirketin borçlarından da sorumlu olduğu, ayrıca haczedilen malların davalı 3. kişiye ait olduğunu gösterir ispata yeter fatura ve belge de sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. Maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Takip borçlusu ile davalı 3. kişi arasında yapılan devir işleminin muvazaalı olduğu iddiası mevcut değildir.

Hüküm, davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. Maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Takip borçlusu ile davalı 3. kişi arasında yapılan devir işleminin muvazaalı olduğu iddiası mevcut değildir.

Bilindiği üzere, İcra ve iflas hukuku, alacaklının, Devlet kuvveti yardımı ile alacağına nasıl kavuşacağını düzenleyen bir hukuk dalıdır. Bu hukuk dalının amacı, bir yandan takip alacaklısının alacağına kavuşması için borçlu veya üçüncü kişilerin çıkarabilecekleri zorlukları ortadan kaldırmak, diğer yandan kötüniyetli takiplere karşı takip borçlusunun kendisini korumasını sağlayacak hukuki çareler bulmak, bu arada takipten etkilenen üçüncü kişilerin menfaatlerini korumak, takip işlemlerinin yapılması sırasında insan hak ve hürriyetlerinin ihlal edilmesini önlemektir. İcra iflas hukukunun en önemli kaynağı İcra ve İflas Kanunu olup, bu Kanun, icra ve iflas takibinin başlangıcından sonuçlanmasına kadar uygulanması gereken usul hükümlerini düzenlemektedir. İcra mahkemesi, önüne gelen itiraz ve şikayetleri, İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlenen özel usul kurallarını uygulayarak takip hukuku bakımından kesin hükme bağladığından, anılan mahkemenin kararları kural olarak maddi anlamda kesin hüküm niteliği taşımaz. İcra mahkemeleri, uyuşmazlıkları İcra İflas Kanunu ve genel anlamada Takip Hukuku çerçevesinde değerlendirir ve sadece icra takibinin sonuçlanmasına odaklıdır.

Her ne kadar istihkak davalarına umumi hükümler dairesinde bakılıp her türlü delil ileri sürülebilir ise de; istihkak davalarında amacın hacizli mal üzerinde üçüncü kişinin iddia ettiği hakkın maddi hukuka göre mevcut olup olmadığının tespit edilmesi değildir. Aksine davanın amacı, haczedilen belli bir mal üzerinde cebri icranın cereyan edip etmeyeceğinin belirlenmesidir. Yani İstihkak davası sadece takip hukuk alanında ve derdest somut icra takibi bakımından sonuç doğurabilir. Bu nedenle dava sonunda verilen karar da yalnız derdest takip bakımından kesin hüküm teşkil edebilir. Söz konusu karar başka bir takip bakımından kesin hüküm teşkil etmez. (Hacizde istihkak davası Dr. Kudret Aslan) Öte yandan; İİK'nun 97/son maddesine göre istihkak davaları süratle ve diğer davalardan önce karara bağlanması gerekir.

Devredilen işletmede haciz yapılabilmesi, devrin muvazalı olduğunun iddia ve ispat edilmesine bağlıdır. Muvazaa iddiasının bulunmaması halinde alacaklının, tasarrufun iptali davası açarak alacağına kavuşma imkanı bulunduğu gibi, TBK ve TTK hükümlerine göre açılacak davalarda da devri yargılama konusu yapabilir.

Ayrıca; İİK'nun 44. Maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK 337/a) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Ayrıca; İİK'nun 44. Maddesinde yer alan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi işletmenin devrini sakatlamaz. Anılan hükmün yalnız cezai yaptırımı vardır. (İİK 337/a) Aktiflerin devredenin malvarlığından çıkmamış kabul edilmesini, yani haczedilmesini sağlayacak tek yol, muvazaanın iddia ve ispat edilmesidir.

Bu bilgilere göre, temyize konu olayda taraflar arasında danışıklı işlem olduğu iddia edilmemiştir. Davalılar arasında devir ilişkisinin bulunduğu ihtilaflı değil ise de; Mahkemece İİK. nun 44. maddesi, TBK ve TTK hükümleri uygulanmak suretiyle davalı 3. kişinin de borçtan sorumlu olması gerektiğine dair kabulü doğru bulunmamış, davanın reddine karar vermek gerekirken davanın kabulüne ilişkin karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10176, Karar No: 2014/14470, Tarih: 15.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10176 E.  ,  2014/14470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/1288-2014/118

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı senedi kefil sıfatıyla imzaladığını bononun tanzimi sırasında kefaletine ilişkin eşinin rızası alınmadığından aval işleminin geçerli olmadığını belirterek takibin iptalini istediği, mahkemece açığa atılan imzadan dolayı borçlunun aval veren sıfatıyla borçtan sorumlu olduğuna ancak bononun keşide tarihinde evli olan borçlunun eşinin aval işlemine ilişkin rızasının alınmadığı gerekçesi ile borçlu yönünden takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 584/1. maddesine göre; “Eşlerden biri mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadıkça veya yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadıkça, ancak diğerinin yazılı rızasıyla kefil olabilir, bu rızanın sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında verilmiş olması şarttır."

Somut olayda itiraz eden borçlu H.. Y.. takip dayanağı bonoyu aval veren olarak sorumlu olmayı gerektirir şekilde imzalamıştır.

6762 Sayılı TTK'nun 614/1. maddesine göre; “Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi mesul olur."

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve aslî bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini defi veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel delilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir.

Bono üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Bu açıklamalar doğrultusunda Türk Ticaret Kanunu'nda özel hükümler olması nedeniyle kambiyo senetlerinde BK'nun 584. ve 603. maddeleri uygulanamaz. O halde mahkemece borçlunun şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/940, Karar No: 2022/8272, Tarih: 23.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2019/940 E.  ,  2022/8272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 22.11.2018 tarih ve 2017/76 E. - 2018/1006 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ile fer'i müdahiller vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 06.12.1999 tarihinde tasarrufunu değerlendirmek için Yurtbank A.Ş.’ye gittiğinde banka personelinin “garanti altındaki off shore hesaplarının daha yüksek getiriye sahip olduğunu” belirtmesi üzerine açılan off shore hesabına 12.000.- TL yatırdığını, bankaya el konulunca off shore hesaplarının ödenmediğini, banka hakim hissedarı ile bir kısım yöneticilerin ceza yargılamasında mahkum edildiklerini, müvekkilinin bankaya güveninin kötüye kullanılıp banka yönetimince kandırıldığını, paraların hakim yönetici ile şirketlerine aktarıldığını, havale talimatının geçerli bir irade olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek 12.000.-TL’nin 06.12.1999 tarihinden vade sonuna kadar akti faizi, vade sonundan itibaren akti faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, hisse devir sözleşmesi uyarınca TMSF’nin borçları ve bu borçlara ilişkin mali ve hukuki sorumluluğu üstlendiğini, mahkemenin resen taraf değişikliğine gitmesi gerektiğini, off shore bankasının ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i Müdahil TMSF vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davalı bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davacının serbest iradesi ile daha fazla getiri için kıyı bankacılığını tercih ettiğini, yanıltmanın bulunmadığını, vekalet görevini yerine getiren bankanın off shore hesapları için garanti vermediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i Müdahil OYAK vekili, müvekkilinin bir borç üstlenmesinin bulunmadığını savunarak davanın TMSF’ye tevcihini istemiştir.

Fer'i Müdahil OYAK vekili, müvekkilinin bir borç üstlenmesinin bulunmadığını savunarak davanın TMSF’ye tevcihini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının alacağını Yurt Security Off-Shore Ltd.’den tahsil edemeyeceğinin anlaşılması ile zamanaşımının başlayacağı nazara alındığında da yapılan hesaplamaya göre alacağın zamanaşımına uğramadığı, davacının Yurtbank A.Ş.'ne 12.000.- TL’yi 06.12.1999 tarihinde vadeli olarak yatırdığı, 21.12.1999 tarihinde bankaya TMSF tarafından el konulduğu, bankanın daha sonra Sümerbank ile, Sümerbank'ın Oyakbank ile, Oyakbank'ın ise davalı ... ile birleştirilmesine karar verildiği, bu nedenle davalının söz konusu mevduattan sorumlu olduğu, husumet itirazının yerinde görülmediği, ceza mahkemesince verilen kararda kesinleşen olgulara göre paraların Balkaner Grubu şirketlerine kredi olarak verilmesinin bankacılık teknik ve usullerine uygun davranış olmadığı, davalı bankanın bir güven kurumu olması nedeniyle kendisine duyulan güvene bağlı olarak kendi şirketleri için çıkar sağlamak amacıyla davacıyı yönlendirdiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 12.000.- TL’nin 06.12.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun 2/2. maddesi gereğince değişen oranlardaki avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile fer'i müdahiller TMSF vekili ve OYAK vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ...Ş.'nin külli halefi olduğu Yurtbank A.Ş’de bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak Off-Shore hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.