muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2178, Karar No: 2015/8334, Tarih: 16.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2178 E.  ,  2015/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2014/73-2014/218

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2014 gün ve 2014/73-2014/218 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/12/2014 gün ve 2014/13103-2014/19700 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin "bayollar" markasını 06, 35, 40. sınıflarda 25.09.2007 ve 07. sınıfta 07.04.2009 tarihleri itibarıyla tescil ettirdiğini, davalının ticaret ünvanını "bayol makine" olarak kullandığını, davalı şirketin kullandığı markanın davacı şirketin markası ile birebir aynı olup davalı şirket faaliyet alanının da müvekkili şirket ile aynı olduğunu, her iki işletmenin tek gibi algılandığını, iltibas meydana getirerek bu iltibas üzerinden haksız kazanç elde edildiğini ileri sürerek, davalı faaliyetlerinin müvekkili marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tesbitine, fiile konu reklamların ve reklam vasıtalarının gerek yazılı basın gerekse internet portalında yayımının durdurulmasına, tabelaların indirilmesine ve tesbit hükmünün yerel günlük gazetelerde, internet yerel haber portalında reklamlara eşdeğer bir şekilde yayımlanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12414, Karar No: 2017/16398, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12414 E.  ,  2017/16398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30560, Karar No: 2015/15313, Tarih: 30.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/30560 E.  ,  2015/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/92246

MAHKEMESİ : Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2009/468 (E) ve 2012/933 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuklar H.. K.., A.. T.., G.. K.. ve M.. Y.. hakkında müşteki H.. B..'yi yaralamaktan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuklar H.. K.., A.. T.., G.. K.., M.. Y.. ve sanıklar S.. A.. ile R.. B.. hakkında müşteki S.. K..'yı yaralamaktan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve müştekiye ait adli raporda herhangi bir yaralanma bulgusu olmadığına ve mağdurun kolluk aşamasındaki beyanında herhangi bir yara almadığına dair beyanına göre; sanıkların ve suça sürüklenen çocukların diğer müşteki Hasan'a saldırarak onu yaraladıkları ancak müşteki Servet'e yönelik yaralama suçlarını işlediklerine dair delil bulunmadığından beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Recep, sanık S.. F.. ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

3)Sanıklar S.. A.. ve R.. B.. hakkında müşteki H.. B..'yi yaralamaktan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

İddianamede yer almayan 87/1.a, son maddeleri için 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkının talimat yolu ile tanınması sureti ile 5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Recep ve sanık S.. F.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3546, Karar No: 2019/3811, Tarih: 27.05.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/3546 E.  ,  2019/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 31/3, 62, 50/1-a,52/4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-T.C. Anayasasının 34. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15 ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Dosya kapsamında bulunan ses ve görüntü kayıtları ile bunlara ilişkin bilirkişi raporlarına göre; ... Kaymakamlık Makamının 12.03.2013 tarihli oluru ile 17.03.2013 tarihinde düzenlenen ve olaysız şekilde dağılan nevruz etkinliğine katılan suça sürüklenen çocuğun, etkinlik sonrası 15-20 kişilik grubun gerçekleştirdiği emniyet mensuplarına ait zırhlı aracın taşlanması olayına katılmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun eyleminin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere; "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde" TCK’nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övme suçunun oluşturacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da değerlendirilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında 2911 sayılı Kanunun 24/3 maddesi gereğince kolluk marifetiyle işlem yapılması gerektiğinde şüphe bulunmadığının tespiti ile yapılan incelemede:

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, suça sürüklenen çocuğun muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılması hususları gözetildiğinde; atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında, terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak suça sürüklenen çocuğun hukuki durumlarının takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Hapisten çevrilen adli para cezasının bir gün karşılığının 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3496, Karar No: 2013/4658, Tarih: 04.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3496 E.  ,  2013/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....02.2013 gün ve 2013/133 Esas, 2013/736 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanın alacağının ihale tarihine göre hesaplanması gerekirken, ihalenin feshi davasının kesinleştiği tarihe kadar hesaplandığını, bunun ... ve İflas Kanunu’nun 138 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, şikâyetin reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinde esas alınması gereken meblağın, ihale tarihine kadar olan süreç için hesaplanması gerektiği gerekçesiyle şikâyetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar şikayet olunanın temyiz itirazı üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, şikâyetçi vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

Şikâyetin konusu, üzerinde birden çok alacaklının haciz veya rehin hakkı bulunan bir malın satışından elde edilen tutarın paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğinde, alacaklıların alacaklarının tutarının hangi tarihe göre belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

... ve İflas Kanunu’nun paylaştırmaya ilişkin 138 ve 140. maddeleri bu tarihin belirlenmesinde satış tarihinin esas alınacağına işaret etmiş; ... uygulaması da hesaplamanın satış tarihine göre yapılacağı noktasında istikrar kazanmıştır (....HD., ....02.2013 gün ve 2013/361-1086 E.K. ve .... HD., 07.03.2013 gün ve 2013/373-1332 E.K.). Nitekim öğretide de faiz hesaplamasının satış tarihine kadar yapılacağı yönündeki görüş ağırlıktadır (Köprülü, B. ve Kaneti, S.: Sınırlı Aynî Haklar, ....b., ... 1982-1983, s. 285).

Belirtmek gerekir ki sıra cetveline yönelik itirazlarda aynı borçlunun birden çok alacaklısının tatmini söz konusu olduğundan, bunlar arasındaki adalet dengesinin korunması ve hepsi için objektif kıstasların kabulü gerekir. Tek bir alacaklı ile borçlu arasındaki ilişkilerde uygulanabilecek kuralların, sıra cetvelinden doğan uyuşmazlıklarda aynen uygulanması, kimi zaman adil sonuçlar vermemektedir; bu itibarla, bu yöne ilişkin bilimsel görüşlerin ve yargısal içtihatların sıra cetveline ilişkin uyuşmazlıklarda uygulama yeri bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle yerel mahkemenin işleyen faizin satış tarihine kadar işletilmesine ilişkin kararının onanması gerekirken, hatalı biçimde bozulduğu anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ....02.2013 gün ve 2013/133–736 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

Açıklanan nedenle yerel mahkemenin işleyen faizin satış tarihine kadar işletilmesine ilişkin kararının onanması gerekirken, hatalı biçimde bozulduğu anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ....02.2013 gün ve 2013/133–736 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin ....02.2013 gün ve 2013/133–736 E.K. sayılı kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının ONANMASINA, evvelce alınması gereken aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayet olunandan alınmasına, şikayetçinin peşin harcının istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29796, Karar No: 2013/26058, Tarih: 19.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29796 E.  ,  2013/26058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 213 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21490, Karar No: 2006/24182, Tarih: 19.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21490 E.  ,  2006/24182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanununun 51/t maddesiyle 5020 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Sağlık Bakanlığı ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. - 2004/4 K. sayılı kararıyla  iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının 'geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından, mahkeme kararı 2003 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesindeki, 01.01.2005 ile 01.05.2005 arası 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesindeki ve 01.05.2005 ile 31.12.2005 arası 3095 Sayılı Kanunun 1.maddesinde yapılan değişikliklere göre %12, 01.01.2006'dan itibarende %9 oranlarının uygulanmak suretiyle şikayetin çözümlenmesi gerekir.

O halde, yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyen bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6277, Karar No: 2013/20945, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6277 E.  ,  2013/20945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.06.2012 tarih, 2012/13708 E ve 2012/23768 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.