muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2490, Karar No: 2020/3745, Tarih: 01.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2490 E.  ,  2020/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 07.02.2017 tarih ve 2015/269 E- 2017/100 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.09.2018 tarih ve 2017/1603 E- 2018/1396 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından davacı aleyhine takip başlattığını, ilamsız takibin kesinleştiğini, takip dosyasının 1710 gram 14 ayar altın bedeli alacağına dayandırıldığını, takip dayanağının 1710 gram 14 ayar altın bedeli alacağını içerir 22.05.2005 tarihli sözleşme gösterildiğini, bu altın bedelini davacının peşin olarak ödediğini, sözleşmede de nakit olarak ödendiğinin yazıldığını, sözleşmedeki tarafın da davalı olmayıp şirket olması nedeni ile davalı tarafından sözleşmeye dayalı olarak takip yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davacının borçlu olmadığının tespitine, takibe konu alacağın %20'si oranındaki tazminatın davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip dayanağı olan 22.05.2005 tarihli devir senedindeki borcun ödenmediğini, peşin yapılan ödemelerin pırlanta ve demirbaşlar için yapılan ödemeler olduğunu, kalan borçlar için davacı tarafından ayrıca senetler verildiğini ve bu senetlerin de ödenmediğini, devir tarihi itibari ile ... Kuyumculuk Turizm Gıda İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti.'nin diğer ortağı olan Hakan Karakoyun'un hissesini alarak ayrıldığını, şirketin 2006 yılında maliye yönünden fesh edildiğini ve 2014 yılında da ticaret sicinden silindiğini, takip ve talep hakkının davalıda olduğunu beyan ederek davanın reddini ve %20 kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan 22.05.2005 tarihli sözleşmede "1710 gr 14 ayar altın nakit karşılığı" ibaresinin taraflarca farklı yorumlandığına ve şekli ve maddi gerçek üzerinde tarafların anlaşamadığı, 1710 gr 14 ayar altın nakit karşılığının nakden davacı tarafından ödendiğine ilişkin açık bir ifade bulunmadığı ve sözleşme metninin içeriğinden altın, pırlanta ve dükkana ait demirbaşlarla birlikte tüm hesaba karşılık 1710 gr 14 ayarın nakit karşılığının devir alan davacı tarafından devir eden davalıya verilmesi gerektiği, davanın esasına yönelik davacının davasını ispatlar başkaca herhangi bir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/1603 esas ve 2018/1396 karar sayılı ve 24.09.2018 tarihli ilamıyla, davaya konu icra takibine dayanak teşkil eden 22.05.2005 tarihli devir senedinin incelenmesinde; devir senedinin davacı ... ile dava dışı şirket ... Kuyumculuk Turizm Gıda İth. İhr. San.ve Tic. Ltd. Şti. arasında düzenlendiği, icra takibinin ise davalı ... tarafından başlatıldığı, devir sözleşmesini imzalayan ... Kuyumculuk Turizm Gıda İth. İhr. San.ve Tic. Ltd. şirketinin ayrı bir tüzel kişiliği bulunduğuna göre davalının takip yapmak yönünden aktif ehliyeti bulunmadığından, davalıya yönelik açılan davanın davalının takip aktif ehliyeti bulunmaması nedeni ile kabulü gerekirken, davanın reddine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmekle, davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, HMK'nın 353/1-b.2. maddesi gereğince yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş, buna göre davanın kabulüne, koşulları oluşmadığından kötüniyet tazminat isteminin reddine dair karar verilmiş, bu hükme karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/1603 esas ve 2018/1396 karar sayılı ve 24.09.2018 tarihli kararının ONANMASINA, dosyanın Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.627,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1418, Karar No: 2018/12439, Tarih: 19.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/1418 E.  ,  2018/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 50/3, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanık müdafiinin yüzüne karşı 03.09.2015 tarihinde verilen kararda, yasa yoluna ilişkin bildirimde, temyiz süresinin sanık müdafii yönünden tebliğ tarihinden itibaren başlayacağı belirtilmiş ise de, sanık müdafiinin 11.09.2015 tarihli temyiz dilekçesinde, bu ifadenin kendisini temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düşürdüğüne ilişkin bir iddiası bulunmadığı gibi, temyiz süresinden sonra dilekçenin verilmesine ilişkin de herhangi bir açıklama yoktur. Kaldı ki, mesleği, kamu hizmeti niteliğindeki avukatlık olan ve bu bağlamda yeterli düzeyde hukuki bilgiye sahip olan sanık müdafiinin, temyiz süresinin, kararın yüze karşı verildiği hallerde tefhimden itibaren işlemeye başlayacağını bilmemesi düşünülemeyeceğinden, yasa yolu bildirimindeki bu yanlışlık, müdafii açısından bir yanılgı ve hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacaktır. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün, 244-14 sayılı kararında da aynı sonuca ulaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin yüzüne karşı 03.09.2015 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 11.09.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 19.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40680, Karar No: 2017/10078, Tarih: 03.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/40680 E.  ,  2017/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Soruşturma aşamasında dinlenilen ve olayla ilgili bilgi sahibi olduğu anlaşılan ...'in ifadesi alınarak, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesinden sonra, sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, adı geçen tanık dinlenmeden ve sanık ...'in, soruşturma aşamasında, güzergahı muavine sorup öğrendikten sonra tepki göstererek "...neden şerefsizlik yapıyorsunuz..." biçiminde söylemde bulunduğuna yönelik anlatımı irdelenmeden, ilk hakaret edenin sanık ... olduğu şeklindeki, dosya içeriği ile uyumsuz gerekçeyle ve eksik kovuşturma sonucu yazılı biçimde hükümler kurulması,

b-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan hapis cezasının dayanağı olan tehdit suçunun (TCK'nın 106/1-1. maddesi), 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/297, Karar No: 2009/333, Tarih: 08.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/7-297 E.  ,  2009/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ahlat Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2008

Taraflar arasındaki “Kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ahlat Kadastro Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.2.2008 Tarih ve 1345-39 sayılı kararın incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 10.4.2008 Tarih,1411-1453 sayılı ilamı ile hüküm “…Kadastro sırasında dava konusu 1105 ada 63 parsel sayılı 46436,88 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı Vehbi Değerli adına tesbit edilmiştir. Davacı hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde davanın saptanan niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Tesbitte bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Hal böyle olunca yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur. Bir taşınmaz üzerinde sürdürülen ve iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğin zilyedi yararına hukuksal bir sonuç doğurabilmesi için taşınmazın türünün sağlıklı biçimde saptanması taşınmazın saptanan türüne göre de az yukarıda vurgulanan biçimde taşınmazda sürdürülen zilyetliğin, zilyedi yararına hukuksal bir sonuç doğurup doğurmayacağının belirlenmesi gerekir. Tesbitte saptanan hukuksal olgular göz önüne alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı yada 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılmış ise Özel Öderi Müdürlüğü yada Mülki Amirlikten tahsis haritası ve eki belgeler, taşınmaza komşu tüm taşınmazların tesbit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğünden kütükler devredilmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğünde getirtilmeli, davalı olanlar varsa mahkemesinden getirtilmeli, bu yolla da dava dosyası keşfe hazır hale getirilmelidir. Mahkemece dava ve temyize konu 1105 ada 63 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tesbit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriğine mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre dava konusu taşınmaz üzerinde yılın yada mevsimin belli zamanlarında geçici olarak barınmak amacıyla taşınmaz üzerinde çadır kurularak çekişmeli taşınmazda ot biçmek suretiyle zilyetliğin sürdürüldüğü anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre dava konusu taşınmaz üzerinde yılın yada mevsimin belli zamanlarında geçici olarak barınmak amacıyla taşınmaz üzerinde çadır kurularak çekişmeli taşınmazda ot biçmek suretiyle zilyetliğin sürdürüldüğü anlaşılmaktadır.

Kural olarak taşınmaz üzerinde ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Taşınmaz üzerinde sürdürülün zilyetliğin hukuksal bir sonuç doğurabilmesi için zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanılması gerekir. Kuşkusuz taşınmazın otundan faydalanmak yada taşınmazın üzerindeki çayırı biçmek suretiyle bir taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin ekonomik değerinin olabileceği dikkate alındığında somut olayda dava konusu taşınmazın Özel yada genel çayır niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi zorunludur.

Taşınmazın özel çayır niteliğinde olduğunun kabulü için ise taşınmazın çevresini harici alemle ilişkisini kesecek biçimde duvar, çit yada tel örgü gibi yapay sınır yerleriyle çevrilmiş kapatılmış olması taşınmaz üzerinde somut olayda yalnızca davalı tarafın zilyet olması açık bir deyişle yalnız davalının taşınmazın otunu biçerek yararlanması gerekir. Kuşkusuz iyi komşuluk ilişkileri ve davalı tarafın rızası ve hoş görüsü ile başkalarının da taşınmazın otundan yararlanması gibi ayrık hallerin varlığı dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde genel çayır olduğunu göstermez. Ne varki mahkemece somut olaya özgü bu doğrultuda yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, dava sonucunda yararı olmayan elverdiğince yaşlı, yansız, taşınmazın bulunduğu köye yada beldeye komşu belde yada köyler halkından seçilecek yerel ve uzman bilirkişi tapu fen elemanı ve uzman ziraatçi bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ve tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmış ise öncelikle mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlenerek tahsis haritası ve eki belgeler yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine haritalar çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay, varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, bölgede mera tahsisi yapılmamış ise taşınmazın öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı mera yada genel çayır niteliğinde kullanılıp kullanılmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan somut olaylara dayalı bilgiler alınmalı, taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalmadığı, bölgede mera tahsisi yapılmamış ise taşınmazın geleneksel biçimde mera yada genel çayır niteliği ile kullanılmadığı saptandığı takdirde taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı, sürdürülen zilyetliğin süresi ve sürdürülüş biçimi ve az yukarıda saptanan maddi ve hukuksal olgular göz önüne alınarak açık bir deyişle taşınmazın özel çayır niteliğinde olduğunu göstermeye elverişli biçimde taşınmazın harici alemle ilişkisinin kesilip kesilmediği, taşınmazdan yalnızca davalının yada hoşgörü ile başkalarının anılan biçimde yararlanıp yararlanmadığı yolunda ayrı ayrı yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, dıştan komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, özellikle sözü edilen belgelerde komşu taşınmazların tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise bu belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulmalı, daha sonra uzman ziraatçi bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmaz bizzat gezilip görülüp gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle taşınmazın meyil durumu, fiziksel yapısı komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, taşınmazda toprak yada taş unsurundan hangisinin galip olduğu duraksamasız belirlenmeli, gözlenen bu olgularda keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişileri de dinlenerek çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişilerden konularında keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini

özellikle taşınmazın meyil durumu, fiziksel yapısı komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, taşınmazda toprak yada taş unsurundan hangisinin galip olduğu duraksamasız belirlenmeli, gözlenen bu olgularda keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişileri de dinlenerek çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişilerden konularında keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye ve uzman ziraatçi bilirkişiden gözlemi yansıtmaya imkan verecek yargı denetimine açık olacak şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmış ise taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalmadığı takdirde tahsis gününden tesbit gününe kadar geçen süre belirlenmeli, iktisap sağlayan süreye ulaşıp ulaşmadığı incelenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B, 18, 14 ve 14/son maddesi hükümleri eşliğinde oluşan sonuca göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.…” gerekçesi ile bozularak,dosya yerel mahkemesine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı Hazine vekili; çekişme konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olmasına rağmen, kadastro tespiti sırasında davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı Hazine vekilinin tescile yönelik bu talebinin, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup olmadığının, dolayısıyla zilyetlikle edinilebilecek yerlerden bulunup bulunmadığının araştırılmasına ve sonucuna göre taşınmaz malın özel siciline yazılmasına engel teşkil etmediği, kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 16. maddesinde;

“Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:

B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır…” hükmü yer almaktadır.

Anılan maddede sözü edilen ve kamu mallarından olan meraların, özel mülkiyete konu olamayacağı açıktır.

Bu itibarla; Hazinenin, taşınmazın zilyetlikle edinilemeyecek yerlerden olduğu ve Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu iddiasını ileri sürmesi karşısında, dava konusu taşınmazda nitelik itibariyle ağır basan orman, mera, taşlık kayalık yer gibi iddiaların araştırmasının yapılmasını da gerektireceğinden; direnme kararında sözü edilen, Hazinenin yargılama sırasında mera iddiasının bulunmadığı yönündeki gerekçenin kabulü olanaklı değildir.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, mera iddiası yönünden yapılan araştırmada, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahdit ve tahsis çalışmasının yapılmadığı, mera haritasının bulunmadığı belirlenmiş ise de; taşınmazın kadim mera niteliğinde olup olmadığı hususunun, usulüne uygun olarak araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki; dosyadaki bilgi ve belgelere göre, mera iddiası yönünden yapılan araştırmada, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahdit ve tahsis çalışmasının yapılmadığı, mera haritasının bulunmadığı belirlenmiş ise de; taşınmazın kadim mera niteliğinde olup olmadığı hususunun, usulüne uygun olarak araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde Mahkemece yapılacak iş; öncelikle dava konusu taşınmazın komşu parsellerine ait tüm dayanak tapu ve vergi kayıtları ve varsa tescil ilamları ile krokileri getirtildikten sonra, taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak varsa komşu parsellere ait tescil tapularının da kapsadığı yerler belirlenerek uzman bilirkişiler aracılığı ile uygulattırılması, keşifte dinlenecek yerel bilirkişilerin taşınmazın bulunduğu köy yerine komşu köylerden seçilerek yerel bilirkişilerin ve taraf tanıklarının taşınmaz başında dinlenmesi ve bu şekilde çekişmeli taşınmazın kadim mera olup olmadığının araştırılması ile uzman bilirkişilere denetime elverişli raporlar düzenlettirilmesi; bunun yanında, yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile komşu taşınmazlara ait çekişmeli taşınmazda yapılan tapu ve vergi kaydı uygulamalarını gösteren, denetime elverişli krokilerin hazırlattırılması ve tüm deliller değerlendirilerek, taşınmazın zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığının tereddüde mahal vermeyecek biçimde saptanmasından ibarettir.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece, yukarıda açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, taşınmazın kadim mera niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme sonucu ve yanılgılı gerekçeyle direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.07.2009 gününde oyçokluğu ile karar verildi.