muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3264, Karar No: 2020/1252, Tarih: 11.03.2020

İkinci olarak; dava konusu açıklama, toplumsal bir tartışmaya katkı sunma potansiyeline sahiptir. Hâkimler ve savcıların alacakları kararlar ile bunun sonucu idari yönden muhatap olacakları uygulama (atama, görevden alma vb.) tartışma konusudur. Gelinen noktada davacının bahsettiği meslek mensuplarının neredeyse tamamı, sonraki süreçte ... iltisak, irtibat veya bağlantıları nedeniyle meslekten çıkarılmış, haklarında kamu davaları açılmış ve terör örgütü yöneticisi veya üyesi olmaktan mahkûm olmuşlardır. Ancak olayın meydana geldiği dönemde, henüz idari veya yargısal incelemeye muhatap olmamış yargı mensuplarını da muhatap alan bir açıklamaya karşı yukarıda niteliklerine değinilen bir hukuk insanının cevap vermesinden daha doğal bir durum olamaz. Basına açıklama yapan kişinin konumu ve rolü, yargı mensupları üzerinde tasarruf yetkisine sahip en üst idari kurulun yöneticisi olduğu gerçeği karşısında, yapılan açıklamaların hukuk dünyasında eleştiriye uğrayabileceği ve buna da katlanılması gerektiği bilinmelidir. Gerçekten de örgüt talimatıyla yetkisiz ve hukuksuz kararlar alan yargı mensupları (davacının tabiriyle kamikaze hâkimler) ile ilgili yapılması gerekenler ve alınacak tedbirler dönemin en önemli gündemini oluşturmuştur. Ancak meselenin bu denli hassas ve önemli olmasına karşın, basına demeç vermek suretiyle tartışmayı basın platformuna ve kamuoyu (özellikle hukuk) gündemine taşıyan bir yargı kurumu yöneticisine karşı, bir başka hukuk insanının aynı platformda karşılık vermesi, hukuk devletinde olağan bir yöntem olarak kabul edilmelidir.

Üçüncü olarak; davalının eleştirilerinin davacının şahsından ve kişiliğinden ziyade, görevi nedeniyle doğrudan hâkim savcı atama kararnamesiyle ilgili açıklamalarına cevap niteliğinde olduğu, mesleki ya da diğer niteliklerine ilişkin olmadığı, diğer bir deyişle salt davacıya zarar verme kastıyla hareket edilmediği anlaşılmaktadır. Nitekim davalının, davacıyı şahsen tanımadığı, kullandığı ifadelerden de belirlenebilmektedir. Davalının yorum ve değerlendirmesi, davacının açıklamalarının adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği yönündedir. Esas itibarıyla hukuk, yorum faaliyeti olup her hukukçu, olayları

kendi bakış açısıyla değerlendirir ve yorumlar ve bir sonuca varır. Hangi yorum ve değerlendirmenin hukuki sonuç doğuracağını ise Anayasa ve ilgili kanunlar belirler. Davacının verdiği demecin, farklı bir bakış açısıyla yorumlanmasından ibaret olan davalının ifadelerinin, davacının kişilik haklarını zedelediğinden bahsedilemez. Hukuki bir yorumu, somut suç isnadı olarak değerlendirilip kişilik haklarının zedelendiğinden bahsetmek, ifade özgürlüğüyle bağdaşmaz. Zira yukarıda yer verildiği üzere ifade özgürlüğü; incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olup hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Son olarak; söz konusu açıklamasında davalı; muhatabını aşağılayıcı, küçük düşürücü, tahkir edici ve kaba bir dil kullanmamıştır.

Son olarak; söz konusu açıklamasında davalı; muhatabını aşağılayıcı, küçük düşürücü, tahkir edici ve kaba bir dil kullanmamıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalının ifadelerinin, ... Yargıtay ve özellikle Dairemizin istikrar bulmuş içtihatları göz önüne alındığında, ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı ve davacının şeref ve itibarına saldırı oluşturmadığı düşüncesinde olduğumdan ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği kanaatindeyim.

B) Usuli Kazanılmış Hak İlkesi Yönünden Değerlendirme

a) Usuli Kazanılmış Hak İlkesinin Bağlayıcılığı

Bilindiği üzere bir davada, mahkemenin veya tarafların yaptıkları bir usul işlemi sebebiyle taraflardan biri lehine doğan ve göz önüne alınması zorunlu olan hakka, usuli kazanılmış hak denir. Bu müessesenin kanuni bir dayanağı bulunmayıp 1960’dan günümüze Yargıtay uygulamaları ile benimsenmiş ve akademik çalışmalarla da kabul görmüş bir ilkedir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04/02/1959 tarihli ve 1957/13 Esas, 1959/5 Karar sayılı yine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 09/05/1960 tarihli ve 1960/21 Esas, 1960/9 Karar sayılı içtihatları). Usuli kazanılmış hak müessesesi, Yargıtayın bozma ilamına mahkemece uyulduktan sonra bozma ilamının bağlayıcı etkisinin kapsamını belirlemek amacıyla Türk hukuk sistemine girmiştir.

Usuli kazanılmış hak; usul ve esasa yani hukuka uygun karar verilmesinin, yargı kararlarında istikrarın, yargılamanın hızlı sonuçlandırılmasının ve kamu düzeninin sağlanması amaçlarına hizmet eden müessesedir. Yukarıda tarih ve sayıları verilen içtihadı birleştirme kararlarında bu husus şöyle açıklanmıştır:

“Usul Kanunumuzda bu şekildeki usule ait müktesep hakka ilişkin açık bir hüküm konulmuş değilse de Temyizin bozma kararının hakka ve usule uygun karar verilmesini sağlamaktan ibaret olan gayesi ve muhakeme usulünün hakka varma ve hakkı bulma maksadıyla kabul edilmiş olması yanında hukuki alanda istikrar gayesine dahi ermek üzere kabul edilmiş bulunması bakımından usule ait müktesep hak müessesesi; Usul Kanununun dayandığı ana esaslardandır ve amme intizamıyla da ilgilidir.”

Ancak kamu düzeni ve hakkaniyet ilkeleri nedeniyle uygulamada bu hakka birçok istisna getirilmiş ve hakkın kapsamı epeyce genişletilmiş ve genişletilmeye de devam etmektedir. Uygulama ve doktrin tarafından geliştirilen ve sınırları çizilmeye çalışılan bu kurumu, yargılamada uyulması zorunlu bir hak olarak kabul etmek ve katı bir biçimde uygulamak, hakkaniyete aykırı sonuçlar da doğurabilmektedir.

Usuli kazanılmış hak, esasen Yargıtayın bozma ilamı sonrası karar veren ilk derece mahkemesinin yapacağı yargılamanın sınırlarını belirlemek amacı ile gündeme gelmiştir. Böylece, Yargıtay içtihatlarında sıklıkla tekrarlandığı üzere, bozma ilamı ile davanın, usul ve

Usuli kazanılmış hak, esasen Yargıtayın bozma ilamı sonrası karar veren ilk derece mahkemesinin yapacağı yargılamanın sınırlarını belirlemek amacı ile gündeme gelmiştir. Böylece, Yargıtay içtihatlarında sıklıkla tekrarlandığı üzere, bozma ilamı ile davanın, usul ve

kanuna uygun bir yola sokulması amaçlanmıştır. İlk derece mahkemesince artık Yargıtay tarafından gösterilen ve doğru olduğu kabul edilen usul ve esaslar dairesinde yargılama yapılması zorunlu hâle gelmiştir. İlk derece mahkemesinin bozma ilamına uyması hâlinde artık Yargıtay tarafından gösterilen yolda ilerlemesi beklenir. Böylece; hem yargılamanın, Yargıtayca bozma ilamıyla çizilen esaslar dâhilinde devam ettirilerek doğru, adil ve hızlı bir biçimde sonuçlanması amacına ulaşılır, hem de mahkemeler arasındaki hiyerarşi, uyum, kararlardaki istikrar ve dolayısıyla da kamu düzeni sağlanmış olur.

Ancak bütün bu ihtimaller, Yargıtayın usul ve esas bakımından isabetli kararlar verdiği hâllerde geçerlidir. Yargıtay, bozulan karar tekrar önüne geldiğinde yanlış yaptığını fark etmişse yukarıda getiriliş gerekçeleri açıklanan usuli kazanılmış hak müessesesinin amaçları ortadan kalkmaktadır. Yargıtayın, yanlış kararda ısrar etmesi hâlinde yargılamanın doğru, adil ve hızlı bir biçimde sonuçlanması ve mahkemeler arasındaki hiyerarşi ve uyumun sağlanması ilkelerinden artık söz edilemez. Yargı merciince verilen hukuka aykırı bir kararın taraflardan biri lehine hak doğurması kabul edilemez ve usuli kazanılmış hak ilkesi, yanlıştan dönülmemesi için gerekçe olamaz. Tam aksine yanlıştan dönülmesi hâlinde dava doğru mecraya girmiş olur ve hakkaniyetin sağlanması, hukuki alanda istikrar, yargılamanın hızlı sonuçlandırılması ve kamu düzeni ilkeleri gözetilmiş olur.

Bunun içindir ki usuli kazanılmış hak müessesesine sürekli istisnalar getirilmektedir (kanun değişikliği, içtihadı birleştirme kararı, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı, kamu düzenine aykırılık, mahkemenin görevi, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, talepten fazlasına karar verilmiş olması, bozma sonrası tarafların açık veya zımni iradeleri ile yargılamanın seyrinin değişmesi, harcın hesaplanmasında hata, maddi hata vb). Bu hâllerde de bozma sonrası taraflardan biri lehine durumlar söz konusu olabilmekte, hakkaniyete aykırı sonuçlar ortaya çıktığından usuli kazanılmış hak kuralı esnetilmeye çalışılmaktadır.

Bu açıklamalar göstermektedir ki Yargıtayın bozma ilamına uyan mahkeme, artık bozma gereğince işlem yapmak zorundadır, ancak bozma sonrası verilen kararın kanun yolu incelemesini yapan merci, özellikle temel hak ve özgürlüklerin üstün tutulması gereken hâllerde verdiği ilk kararından dönebilmelidir.

b) Temel Hak ve Özgürlük ile Usuli Kazanılmış Hakkın Çatışması

Bu açıklamalar göstermektedir ki Yargıtayın bozma ilamına uyan mahkeme, artık bozma gereğince işlem yapmak zorundadır, ancak bozma sonrası verilen kararın kanun yolu incelemesini yapan merci, özellikle temel hak ve özgürlüklerin üstün tutulması gereken hâllerde verdiği ilk kararından dönebilmelidir.

b) Temel Hak ve Özgürlük ile Usuli Kazanılmış Hakkın Çatışması

İfade özgürlüğü, Anayasa’nın 26. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (...) 10. maddelerinde düzenlenmiş en önemli temel hak ve özgürlüklerdendir. Anayasa’nın 90. maddesinin beşinci fıkrası ile 148. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ... ve eki Protokoller Türk hukuk sisteminin bir parçası hâline gelmiştir. Ayrıca Anayasa’nın 90. maddesinin beşinci fıkrasına, 5170 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle eklenen son cümle uyarınca, usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası anlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda uluslararası anlaşmaların esas alınacağı açıkça belirlenmiştir. Söz konusu Anayasa değişikliği ile temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası anlaşma niteliğindeki ..., normlar hiyerarşisinde kanunlardan daha üstün bir konuma yükseltilmiştir.

Usuli kazanılmış hak müessesesi ise Yargıtay uygulamalarıyla hukuk sistemimizde yer almış, kanuni dayanağı bulunmayan bir ilkedir. Kanun ile düzenlenmiş olsa bile Anayasa’nın 90. maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca ifade özgürlüğü ile çatıştığında ifade özgürlüğüne üstünlük tanınması anayasal zorunluluk iken yargısal içtihatlarla hukuk sistemine girmiş olan bu müesseseye ifade özgürlüğü karşısında üstünlük tanımak mümkün değildir. Bu nedenle, Dairemizin bozma ilamına uyulmak suretiyle yeni bir

karar verildiğinden bahisle, başka bir anlatımla usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek ilk derece mahkemesi kararının onanmasının, davalının ifade özgürlüğünü kısıtlar nitelikte olduğu düşüncesinde olduğumdan bu nedenle de ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği kanaatindeyim.

Sonuç itibarıyla;

a) Dönemin ... genel sekreteri olan davacının, hâkim ve savcı atama kararnameleri ile ilgili yaptığı açıklamaya cevaben, Yargıtay Başkanlığı da yapmış hukuk profesörü olan davalının hukuki yorum ve değerlendirmeler içeren ifadelerinin; ..., Yargıtayın ve özellikle Dairemizin istikrar bulmuş içtihatlarına göre ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı ve davacının şeref ve itibarına saldırı oluşturmadığı,

b) Dairemizin bozma ilamına uyulmak suretiyle yeni bir karar verildiğinden bahisle, başka bir anlatımla usuli kazanılmış hak ilkesi gözetilerek ilk derece mahkemesi kararının onanmasının, davalının ifade özgürlüğünü kısıtlar nitelikte olduğu,

Düşünceleriyle, davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulüne dair hükmün onanması yönündeki Sayın Çoğunluğun düşüncesine iştirak etmiyorum. 11/03/2020
Yargıtay — Esas No: 2018/4681, Karar No: 2019/1232, Tarih: 27.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4681 E.  ,  2019/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli ve 2015/527 esas, 2017/432 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 26/06/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda 14/04/2015 tarihli ve 2015/37586 soruşturma, 2015/1769 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 28/04/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

2- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın gereğinin ifası için 26/05/2015 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 09/06/2015 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 28/06/2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen şüphelinin müdürlüğe başvurmadığı, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce dosyanın kapatılarak 14/09/2015 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 30/09/2015 tarihli ve 2015/135730 soruşturma, 2015/37381 esas, 2015/32157 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli 2015/527 esas ve 2017/432 sayılı kararı ile; ısrar koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 22/12/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

4- Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli 2015/527 esas ve 2017/432 sayılı kararı ile; ısrar koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, kararın 22/12/2017 tarihinde kanun yoluna gidilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 14/04/2015 tarihli ve 2015/37586 soruşturma, 2015/1769 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 30/09/2015 tarihli ve 2015/135730 soruşturma, 2015/37381 esas, 2015/32157 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine, tedavi ve yükümlülük tedbirine ısrarla uymama şartının henüz gerçekleşmediğinden bahisle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli ve 2015/527 esas, 2017/432 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli ve 2015/527 esas, 2017/432 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı, somut olayda mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği anlaşılmıştır.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/11/2017 tarihli, 2015/527 esas ve 2017/432 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/908, Karar No: 2023/5931, Tarih: 24.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/908 E.  ,  2023/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının davalıya ait işyerinde 11.08.2011 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin ikale yolu ile 30.11.2017 tarihinde karşılıklı olarak sona erdirildiğini, davacının son olarak memur olarak çalıştığını; ancak öncesinde CCTV ve Elektronik Kontrol Şefi olarak görev yapmakta iken 01.07.2014 tarihinde vekâleten Müdürlük görevine atandığını, söz konusu görevin 19.02.2016 tarihinde ... müdür ataması yapılana kadar devam ettiğini, davacının vekâleten müdürlük görevini başarı ile yerine getirdiğini, davalı işveren ile yetkili ...-İş Sendikası arasında imzalanan ve o dönem yürürlükte bulunan 24. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin "Kadro Pozisyonunda Çalıştırma" başlıklı 50 nci maddesindeki düzenleme uyarınca davalı tarafça vekâleten yürüttüğü göreve ilişkin ücretin ödenmesi gerekirken eksik ödeme yapıldığını ileri sürerek vekâleten müdürlük yaptığı sürenin 6 ncı ayının sonundan (01.01.2015) vekâleten görev süresi devam ettiği süre boyunca eksik ödenen 13 ay, 19 günlük ücret alacağı farkının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin ikale ile sona erdiğini, davacıya hak etmiş olduğu işçilik alacaklarından ayrıca 6 aylık ücreti tutarında ikramiye ödemesi yapıldığını, davacının herhangi bir alacağı kalmadığını, davacının talebinin vekâlet süresince müdürlük görevi nedeniyle makam tazminatı ödenmesine ilişkin olduğunu, işyerinde yürürlükte bulunan İnsan Kaynaklan Prosedürü'nün 6 ncı maddesine göre davacıya vekâlet ettiği kadronun (müdür) iş tazminatının kendi görevindeki (şef) iş tazminatından fazla olması sebebi ile aradaki farkın vekâlet ücreti olarak 17.02.2016 tarihine kadar toplam 16 ay boyunca ödendiğini, ancak dava konusu talep edilen makam tazminatının sadece asaleten görev yapan yöneticilere ödenmekte olduğundan davacıya ödenmediğini, davacının vekâlet ettiği dönem için makam ücreti ödenmesinin hukuki dayanağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI