muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15314, Karar No: 2023/3794, Tarih: 29.05.2023

5. ... isimli internet haber sitesinin imtiyaz sahibinin ve yönetmenin sanık olduğunu bildiren 04.11.2017 tarihli tutanak mevcuttur.

6. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, katılan hakkında doğru olmayan içeriği, işin esasına ilişkin bir araştırma yapmadan okuyuculara sunarak iftira ettiğinin kabulü ile, atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sunulan haberin ifade özgürlüğü, düşünceyi açıklama ve yayma hakkı kapsamında değerlendirilerek, iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza Genel Kurulu'nun 2016/64 Esas 2018/63 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan, diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. Bu kapsamda, basın yoluyla işlenen suçlarda hukuka uygunluk nedeni oluşturan haber verme ve eleştiri hakkı üzerinde de durulmasında yarar bulunmaktadır. Temelini 2708 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 28 inci ve devamı maddelerinden alan haber verme ve eleştirme hakkının kabulü için, açıklama veya eleştiriye konu olan haberin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgisinin ve yararının bulunması, açıklamış şekliyle konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması gerekir. Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır, eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Somut olayda, TOKİ projesi kapsamında Ziraat Bankasında açılan hesaplar yönünden, kamuoyunu sorgulamaya ve araştırmaya yönlendiren haber içeriğine göre iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, aksi düşüncenin, ifade özgürlüğü ile ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olan basın özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2018 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gazinatep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine

gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12111, Karar No: 2024/7687, Tarih: 15.10.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12111 E.  ,  2024/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2416 E., 2021/2322 K.

SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kenevir ekme suçu yönünden verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden verilen kararın ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2020 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 8 yıl 6 ay 15 gün hapis ve 21.660,00 TL adli para cezası, kenevir ekme suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine; kenevir ekme suçu yönünden 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği;

Eksik inceleme sonucu karar verildiğine, somut delil bulunmadığına, ele geçen maddelerin ticari faaliyette kullandığına dair delil olmadığına, sanık hakkında teknik takip veya şikayet olmadığına, sanık kullanmak için yetiştirdiğini samimi bir şekilde ikrar ettiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, kolluk devriyesinde sanığın bahçesinde hint keneviri bitkisi görülerek arama kararı ile ele geçirilen dikili ve bakımı yapılmış hint keneviri bitkileri ile kurumaya bırakılmış esrar ile sanığın 2313 sayılı Kanun'a muhalefet ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"06.09.2019 günü saat 13.00 sıralarında Beydağ ilçesi Eğridere Mahallesi Çamcılar Mevkiinde Beydağ İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince yapılan önleyici hizmet devriyesi esnasında sanığa ait bahçede uzaktan bakıldığında kenevir bitkisi olduğu değerlendirilen bitki ile karşılaşılması üzerine sanık ile yapılan mülakatta bahçede bulunan kenevir bitkileri kendisinin ektiğini ve ayrıca bahçe dışında bulunan dağınık vaziyetteki kenevir bitkilerini de içmek için ektiğini beyan ettiği,usulüne uygun yapılan aramada eve yaklaşık 10 metre mesafede olan bir ağaç üzerinde gölgelik ortamda kurumaya bırakılmış yaklaşık olarak 2 metre uzunluğunda kenevir bitkisi, aynı ağaçta bir poşet içerisinde ağaca asılı bir vaziyette daralı ağırlığı 1030 gr olan kurutulmaya bırakılmış içime hazır vaziyette kubar esrar, poşetin etrafında ağaçta asılı vaziyette 3 adet kurutulmaya bırakımış kelle diye tabir edilen esrar maddesi, bahçe içerisinde çalılık ve kayalık arasında eve yaklaşık 15 metre ve 40 metre mesafelerde boyları 1,5 metre ile 2,5 metre arasında değişen 10 kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği,Tanzim edilen tartım tutanağına göre ele geçirilen kubar esrar maddesinin 4 kilo 870 gram olduğunun tespit edildiği,yapılan incelemede incelemeye gönderilen 1520 gram ağırlığında yeşil renkli köklü saplı kurumuş vaziyette bitkilerin uyuşturucu maddelerden THC ihtiva eden esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisi olduğu ve 304 gram esrar elde edilmesine elverişli olduğu, THC'nin 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi maddelerden olduğunun belirlendiği, sanık hakkında usulüne uygun alına idrar örneğinde uyuşturucu etken maddesinin olduğunun tespit edildiği,sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ''Olay tarihinden önce ben uyuşturucu madde kullanıcısı olduğum için kenevir bitkisini 10 kök halinde ektiğini, ağaçta asılı halde poşet içerisindeki esrar maddesinin de kendine ait olduğunu,uyuşturucu ticareti yapmadığı kendisi kullanması için ektiğini'' beyan ettiği, Beydağ İlçe Jandarma Komutanlığında görevli personel tanık ... ..

... ...'ın alınan ifadesinde ''İzmir'e ihbar yapıldığını, aramaya katıldığını'' beyan ettiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık her ne kadar üzerine atılı suçlamaları kabul etmese de açıklanan husular göz önüne alındığında sanık hakkında gelen ihbarın doğrulandığı, söz konusu uyuşturucu maddelerin sanığın bahçesinde ve bahçesinin hemen yanında ele geçtiği bunun da sanığın hakimiyet alanınında kaldığı, bu suretle gelen ihbarın mahiyeti, uzmanlık raporu, kurutulmuş vaziyetteki esrar maddelerinin ve hint keneviri bitkilerinin sayısı ve mahiyeti, ele geçirilen esrar maddelerinin miktarı itibari ile yıllık kullanılabilecek esrar miktarının üzerinde olduğu hususları dikkate alındığında sanığın üzerine atılı ticari amaçla kenevir ekme ve uyuşturucu ve uyarıcı madde imal ve ticareti suçlarını işlediği hususunda mahkumiyetine yeter derecede delilin elde edildiği anlaşılmakla sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapma veya Sağlama suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında 2313 sayılı Kanuna Aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden yapılan incelemede;

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı ve başkaca istinaf nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesi 16.07.2020 tarihli ve 2019/310 Esas 2020/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1 inci maddesi uygulanarak hüküm kurulmuş ise de, tüm dosya kapsamı itibariyle hint keneviri ekilen yerlerin birbirlerine yakınlığı ve hint kenevirlerinin boyları birlikte değerlendirildiğinde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığı, böylece sanığa fazla ceza tayin edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu anlaşılmakla zincirleme suç hükümleri kaldırılarak hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararı ile yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, arama kararı ile yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kenevir Ekme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,

Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2020/2416 Esas, 2021/2322 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8597, Karar No: 2020/474, Tarih: 08.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8597 E.  ,  2020/474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/05/2019 tarihli ve 2019/4028 soruşturma, 2019/3914 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Tekirdağ 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2019 tarihli ve 2019/1264 değişik iş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 14/11/2019 gün ve 94660652-105-59-14325-2019-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve 2019/119260 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Cumhuriyet Başsavcılığınca; "müştekinin iddia ettiği sözlerin olay yerinde bulunan ve tanık olarak dinlenen ...'in sözleri ile uyuşmadığının tespit edilmesi karşısında şüphelinin üzerine atılı suçları işlediğine dair müştekinin soyut iddiasından başka kamu davası açmaya yeterli şüphe" bulunmaması gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; olay yerinde bulunan tanık ...'in 12/04/2019 tarihli ifadesinde şüphelinin, müştekiye "ulan terbiyesizlik yaptın adi herif o yeri neden tırmıkladın" şeklindeki sözlerini duyduğunu belirtmesi karşısında, müştekinin iddia ettiği hakaret içeren sözler ile tanığın ifadesinde bahsettiği sözlerin uyuşmamasının yargılama aşamasında vuzuha kavuşturulması gerektiği, tanığın ifadesinde bahsettiği sözlerin de müştekinin şeref ve saygınlığını rencide eder nitelikte bulunduğu, dolayısıyla şüphelinin eylemine uyan hakaret suçundan soruşturmanın yürütülmesi gerektiği ve mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin içeriğine, ihbarname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30/01/2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına, talebin hakaret suçuna yönelik olmasına göre, kanun yararına bozma isteminin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye GÖNDERİLMESİNE, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4016, Karar No: 2022/9308, Tarih: 20.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4016 E.  ,  2022/9308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin Adıyaman Üniveristesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapılan muayenesi sonucunda düzenlenen 03.09.2014 tarihli hekim raporunda hymenin intakt olup herhangi ekimatik ve hemorajik alan izlenmediğinin belirtilmesi, aynı hastanenin 25.11.2014 tarihinde kadın hastalıkları ve doğum uzmanı tarafından düzenlenen hekim raporunda ise 17.00’den 21.00’a kadar geniş yırtık olduğunun saptanması karşısında raporlar arasında çelişki olduğu gözetilerek, mağdurenin muayenesinin bir kez de Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunca yapılarak mağduredeki kızlık zarının duhule müsait olup olmadığı, organ veya cisim sokulmak suretiyle yırtılıp yırtılmayacağının tespit edilmesi, bu hususların tespit edilememesi halinde her iki uzmanın çağrılarak belirtilen hususlar hakkında beyanları alınarak dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra suç vasfının tayini gerekirken, eksik incelemeyle ve bu hususlar tartışılmaksızın tam bir cinsel birleşmenin gerçekleştiği kabulüne dayanan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin kendisine on beş yaşını bitirdiği yönünde beyanda bulunduğuna dair savunması, mağdure ifadeleri ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/216, Karar No: 2020/2101, Tarih: 16.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/216 E.  ,  2020/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağının tahsilini engellemek amacıyla, davalılar arasında muvazaalı bona düzenlendiğini ve bu bonaya dayalı olarak girişilen takip üzerine, borçlu davalı ...’in üçüncü kişiden olan alacağına müvekkilinden önce haciz uygulandığını, düzenlenen sıra cetvelinde, gelen paranın birinci sırada pay ayrılan davalı ...’na ödendiğini, adı geçenin alacağının gerçek bir borç ilişkisine dayanmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinden davalı ...’nun çıkarılmasına, ona tahsis edilen tutarın yargılama giderleri de dahil olmak üzere, müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, iddia edildiği gibi muvazaalı bono düzenlenmediğini, alacağın gerçek borç ilişkisine dayandığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı ...’in, ilaç sektöründe tedarikçi olarak faliyet gösteren davacı şirkete borçlu bulunduğu, diğer davalı ...’nun, ...’in yanında kalfa olarak çalışan kişinin ağabeyi olduğu, davalılar, bononun gerçek bir borç ilişkisine dayalı olarak düzenlendiğini savunmuş iseler de borçlandırıcı işlemin varlığına dair bir delil sunmadıkları, bononun düzenlenmesine yönelik temel hukuki ilişkinin ispat edilemediği, dolayısıyla, davalılar arasındaki yakın ilişki de gözetildiğinde bononun muvazaalı olarak düzenlenmiş olduğu sonucu varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sıra cetvelinde davalı ...’na ayrılan payın, davacının alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin ve davalı ...'in diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında, davanın kabulü halinde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi, sıranın değiştirilmesine ya da iptaline ya da sıra cetvelinin iptaline karar verilmemesi gerekir. Sıra

cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece bu husus gözetilerek hükmün 1. bendinde, davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmesi isabetli olmuş ise de aynı bentte sıra cetvelinin iptaline ibaresine yer verilmesi doğru olmamıştır.

Ne var ki karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin ve davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinde yer alan "sıra cetvelinin muvazaa nedeniyle iptaline" ibaresinin çıkarılmasına yerine " sıra cetvelinde" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.