muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15879, Karar No: 2015/18735, Tarih: 05.11.2015

Mülga 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun uyarınca “iş” tanımı açık olup, burada “iş”; ev hizmetidir. Bu nedenle ölçü, işin niteliği değil ev işinde çalışanın, bu işte ne kadar süre çalıştığıdır. Ev işlerinde çalışma devamlı ise sürekli sayılacak, devamlılık yoksa, iş belirsiz aralıklarla geçici olarak ya da çağrı üzerine yapılıyorsa süreksiz sayılacaktır.

Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurul kararı doğrultusunda, somut olay değerlendirildiğinde; eldeki dosyada, davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de, bu konuda yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Mahkemece dinlenen davacı tanıkları ile davalı tanıklarından Serab Ertan’ın beyanlarındaki ortak hususun davacının haftada en az 2 gün davalıya ait evde çalıştığı anlaşılmaktadır. Ancak bu beyanların gerçekliği de yapılacak araştırma ile belirlenmelidir

Mahkemece, işçilik alacağı dosyasındaki tespit, değerlendirme ve delillerle yetinilmemeli, davacının gösterdiği deliller toplanmalı, tanıklar dinlenmeli, daha önce kolluk araştırması ile tespit edilen ve aynı sitede ikamet ettiği belirtilen tanıkların beyanlarına başvurulmalı, yapılacak yeni araştırmalar ile davalıya ait evde davacı dışında evde başka işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenmeli, site içinde başka evlerde çalışanlar var ise bunlar tespit edilip tanık olarak dinlenmeli, davacının ve davalının alışveriş yaptığı yada eve gelerek hizmet veren işyerlerinden davacının çalışmaları sorulmalı, bu sırada örnek olarak davalı adına davacı tarafından imzalanmış fatura, teslim tutanağı, posta alındısı, eczanelerden ilaç alım sırasında imzalı vs. belgeler olup olmadığından da yola çıkılmalı, davacının çalışmasını bilebilecek diğer bütün tanıklar tespit edilip dinlenmeli, re'sen araştırma ilkesi doğrultusunda araştırmalar genişletilerek davacının çalışmalarının süresi, devamlı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, çalışma kesintili gerçekleşmiş ise hak düşürücü süre yönünden irdeleme yapılmalı,toplanan tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddî ve hukukî olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5505, Karar No: 2017/27026, Tarih: 04.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/5505 E.  ,  2017/27026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında 18.Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 21/04/2015 gün ve 2014/18671 Esas - 2015/6572 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

1-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin, kamulaştırma evraklarının tapu malikleri ve mirasçılarına tebliğ edilip edilmediği, ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asıllarının veya onaylı bir suretlerinin davalı idare ve ilgili noterlikten,

2- Dava konusu taşınmazın Kamulaştırma Kanununun 17. maddesine göre tesciline ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1976/508 esas 1976/508 karar sayılı dosyasının mahkemesinden,

3-Kamulaştırma bedelinin taşınmaz maliklerine ödenip ödenmediği, sorularak ödeme yapılmış ise ödeme belgelerinin davalı idare ve ilgili Banka Bölge Müdürlüğü'nden,

4-Dava konusu taşınmazın tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini gösterir şekilde tedavüllü tapu kaydı ilgili Tapu Müdürlüğü'nden,

Getirtildikten, sonra alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11643, Karar No: 2011/17996, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11643 E.  ,  2011/17996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5347, Karar No: 2020/14666, Tarih: 08.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5347 E.  ,  2020/14666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendiliğinden hak alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/07/2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27/09/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 308/1. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 5 yıllık dava zamanaşımının son sorgu tarihi 05/04/2005 tarihinden karar tarihine kadar geçtiği gözetilmeden zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının , 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1734, Karar No: 2014/16896, Tarih: 21.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1734 E.  ,  2014/16896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/52031

MAHKEMESİ : Bayat Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2009/18 (E) ve 2010/279 (K)

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan F.. K..'nın sahibi olduğu eczanede kalfa sıfatı ile işçi olarak çalıştığı, katılanın suça konu yıllarda çocuklarının eğitimi dolayısıyla sıklıkla İstanbul ilinde bulunduğu ve bu nedenle yılın büyük bir bölümü eczanede olmadığı, katılanın eczanede bulunmadığı zamanlarda ilaç alım satım işlerinin sanık tarafından yapıldığı, katılanın yokluğunda sanığın ilaç firmalarından ilaç satın alarak farklı zamanlarda promosyon olarak verilen iki adet plazma TV, bir adet cep telefonu, iki adet diz üstü bilgisayarı ve beş adet çeyrek altının katılanın ilçede bulunmadığı zamanlarda bizzat teslim alarak kendi menfaatine olacak şekilde kullandığı ve katılana teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği yönünde mahkemenin sübutu kabul etmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında ecza depolarınca farklı tarihlerde gönderilmiş promosyon niteliğindeki eşyaların uhdesine geçirmiş olması karşısında, TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunu'nun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5759, Karar No: 2025/28, Tarih: 06.01.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5759 E.  ,  2025/28 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1958 E. 2021/1199 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/343 E. 2019/319 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında dosya içerisinde yer alan ... kod adlı gizli tanıktan ele geçen SD kartın incelenmesi sonucunda örgüt tarafından yapılan fişlemede “A4” yani örgütsel anlamıyla" mahrem yapı ile orta seviyede ilişkisi olan kişi" olarak nitelendirilen sanığın; genel müdürü, müdür

yardımcısı ve öğretmeni konumundaki şahıslara dair bilgiler içermesi karşısında sanığın genel müdürü olarak gösterilen "... BEY" kod adlı, müdür yardımcısı olarak gösterilen "ARİF" kod adlı, öğretmeni konumunda gösterilen "..." kod adlı, ... MY olarak gösterilen "..." kod adlı şahısların açık kimlik bilgilerinin tespiti ile haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliğinden soruşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılarak, soruşturma yürütüldüğünün tespit edilmesi durumunda söz konusu dosyaların getirtilip incelenmesi ve beyanlarının okunması ve tanık olarak dinlenilmesinin sağlanması, tüm bu delillerin dosya arasına temini ile birlikte CMK'nın 217 nci maddesi gereğince duruşmada sanık ... müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Temyiz kanun yolu aşamasında dosya içerisine geldiği anlaşılan 24.06.2024 tarihli araştırma tutanağı ve eklerinin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması ve İstinaf kanun yolu aşamasında geldiği anlaşılan Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı Terör ve Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosunun 30.03.2021 tarihli yazı ve ekinde yer alan ByLock inceleme ve tespit tutanağında örgüt içerisinde eğitim danışmanı olarak faaliyet yürüten ...(K) ... tarafından kullanılan 345044 ID numaralı kullanıcı ile örgüt içerisinde Bölge Talebe Mesulu olarak faaliyet yürüten 126915 ID numaralı ByLock programı kullanan ... arasında geçen "Konu:isimler" başlıklı mail içeriğinde sanığımızın isminin geçtiği anlaşılmakla anılan şahıslar hakkında soruşturma veya kovuşturma olup olmadığı araştırılarak, varsa sanık ile ilgili aşama beyanları dosyaya getirtilip, tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4412, Karar No: 2007/8194, Tarih: 27.09.2007

19. Hukuk Dairesi 2007/4412 E., 2007/8194 K.

**19. Hukuk Dairesi 2007/4412 E., 2007/8194 K.**

**- SIRA CETVELİ

- ŞİRKET ORTAĞININ SORUMLULUĞU

- VERGİ BORCU**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 10 ]

- 6183 S. AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN [ Mükerrer Madde 35 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan davalı Vergi Dairesinin haczinin müvekkilinin haczinden sonraki tarihli olduğunu, bedeli paylaşıma konu taşınmazın aynından doğmayan vergi alacağının ilk sırada yer alamayacağını ve vergi borçlusu şirkete başvurulmadan şirket yetkilisi hakkında haciz işlemi uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, dava dışı borçlunun gerçek usulde vergi mükellefi olduğunu ve geçmiş dönemlerden vergi alacağı bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce davalı Vergi Dairesinin bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde haczi bulunduğu, bu itibarla ilk hacze iştirak edebileceği; davacının dördüncü sırada yer alması nedeniyle davalı yararına garameten yapılan paylaştırma neticesinde sıra cetvelinin iptalinin sonucu değiştirmeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şirket ortak ve yöneticilerinin, şirketin vergi borcundan sorumluluğu hususu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesinde düzenlenmiştir.

Dosyanın incelenmesinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine davalı yanca konulan haczin dayanağının, taşınmaz sahibinin ortağı olduğu limited şirkete ait vergi borcu olduğu; davalı idarenin bu alacağın tahsili için şirket hakkındaki yasal işlemleri tamamlamadığı, bir başka ifade ile şirketin aciz halinde olduğunun tespiti bağlamında yeterli girişimde bulunmadığı; diğer yandan da dava dışı borçlu İbrahim aleyhine takibata başlanmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da bu iki husus belirlenmiş; şirketin aciz halinde olduğunun davalı yanca belgelenmediği ve dava dışı borçlu hakkında usulüne uygun biçimde icra takibine girişilmediği açıklanmıştır.

Diğer taraftan, sıra cetveline itiraz davalarında dava sonucundan yalnızca sıra cetveline itiraz eden kimse yararlanır.

Diğer taraftan, sıra cetveline itiraz davalarında dava sonucundan yalnızca sıra cetveline itiraz eden kimse yararlanır.

Bu durumda, mahkemece davalı Vergi Dairesinin bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerindeki haczinin geçersizliği, sıra cetvelinde yer alan diğer alacaklıların herhangi bir itirazının bulunmadığı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinde gösterdiği alacak tutarı da dikkate alınarak bir karar verilmek gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

Sonu ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün (BOZULMASINA),

peşin harcın istek halinde iadesine, 27.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5831, Karar No: 2025/1703, Tarih: 03.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/5831 E.  ,  2025/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2024/42 E., 2024/139 K.

KARAR : Davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına

Taraflar arasında görülen kadastro tespitine itiraz davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bursa ili, Osmangazi ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu 150 ada 25 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tapuya tescil edilmesi gerekirken davalı adına tespit edildiğini belirterek, tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, davalılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu 150 ada 25 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağında tespit edilen diğer özellikleri ile 1/6 hissesinin ... adına, 5/6 hissesinin ... adına kayıt ve tesciline, kütüğün beyanlar hanesinde taşınmaz üzerindeki su deposunun ... tarafından yapıldığının tespitine karar vermiştir. Hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 20.04.2010 tarih, 2010/2163 Esas, 5376 Karar sayılı kararıyla eksik inceleme ve araştırma nedeniyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, dava konusu parselin kadastro tespitinin iptali ile fen bilirkişisinin 28.04.2015 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile işaretlenen 3489,03 metrekarelik alanın 150 ada 25 parsel numarası ile davalı ... adına kayıt ve tesciline; fen bilirkişisinin raporunda (B), (C) ve (F) harfleri ile sınırlandırılan toplam 1712.76 metrekarelik alanın ... köyüne ait 150 ada, son parsel numarası verilerek Hazine adına çalılık ve tarla olarak kayıt ve tesciline; teknik bilirkişisinin raporunda (E) harfi ile işaretli dere yatağı taşkın ve fezeyan alanı içinde kalan alan ile (D) harfi ile işaretli taşlık kayalık alan toplamı olan 872,87 metrekarelik taşınmazın tescil harici bırakılmasına; davalı ...'ın, tutanak ekindeki 01/12/1998 tarihli harici gayrimenkul alım senedinin sınırlarının, fen bilirkişisinin 28.04.2015 tarihli rapor ve krokisinde (G) harfi ile kesik çizgilerle gösterilip kısmen tescil harici dere şevi, kısmen (E) ve (F) harfleri ile işaretli alanda kaldığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 03.10.2017 gün ve 2016/1836 Esas, 2017/7219 Karar sayılı kararıyla; yalnızca davalı ... vekilinin temyiz itirazları değerlendirilmiş ve (A) harfi ile gösterilen bölüm yönünden sadece ... adına tescil kararı verilmesinin hatalı olduğuna değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 02.04.2018 gün ve 2018/160 Esas, 2018/2521 Karar sayılı kararıyla davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin önceki kararda değerlendirilmediği belirtilmekle (A) harfi ile gösterilen bölüme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde belirtilen taşınmaz bölümü yönünden orman ve zilyetlik araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilerek, önceki bozma kararının aynen muhafazası ile İlk Derece Mahkemesi kararının Hazine yönünden de bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; bozma kararı öncesi alınan fen bilirkişi raporuna ekli krokisinde dava konusu 150 ada 25 parsel sayılı taşınmazın (A) ile gösterilen alan yönünden davanın reddine, bu kısmın mevcut numarası ve gösterilen alan ile davalı ... adına tespit ve tesciline, diğer kısımlar yönünden önceki verilen karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davacı Hazine vekili ve davalı ... vekilinin kararı temyiz etmesi üzerine, Dairemizin 2021/12490 Esas, 2023/2078 Karar sayılı ilamıyla; davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine; çekişmeli taşınmazın kadastro sırasında davalı ... ve ... adına tespit gördüğü, eldeki kadastro tespitine itiraz davasının ise sadece Hazine tarafından taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açıldığı, tespit maliklerinin birbirleri aleyhine açtıkları bir dava olmadığı, ayrıca İlk Derece Mahkemesinin 28.10.2008 tarihli ve 2005/79 Esas, 2008/46 Karar sayılı kararıyla taşınmazın 1/6 payının davalı ... adına, 5/6 payının davalı ... adına tesciline karar verildiği, bu kararın davalılar tarafından temyiz edilmediği, bu nedenle davalılar yönünden usulü müktesep hak oluştuğu, bu hususun Mahkemece değerlendirilmediği, dolayısıyla Mahkemece Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı belirlenen dava konusu taşınmazın (A) bölümü yönünden 1/6 payının davalı ... adına, 5/6 payının davalı ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiş; karara karşı davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından yapılan karar düzeltme başvurusu ise reddedilmiştir.