muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1826, Karar No: 2015/4876, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1826 E.  ,  2015/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Büyükşehir Belediyesi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Büyükşehir Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ...nca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4288, Karar No: 2021/11242, Tarih: 27.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4288 E.  ,  2021/11242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :...2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.11.2019 tarih ve

2019/105 - 2019/506 sayılı kararı

Suça Sürüklenen Çocuk :...

Suç :Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm :TCK'nın 31/2-1. cümlesi delaletiyle CMK'nın

223/3-a-son maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, TCK'nın 32/1-1, 56/1, 5395 sayılı Kanunun 5/1-a maddesi gereğince 6 ay süre ile danışmanlık tedbiri uygulanmasına dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk açısından temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12 yaşını bitirip 15 yaşını tamamlamadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda Adli Tıp Kurumundan veya uzman hekim raporu ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddeleri uyarınca sosyal inceleme raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği halde bu raporlar aldırılmadan, gerekçeli kararda "dosya kapsamına göre suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun 15 yaşının altında olduğu iddianame tarihinde ise 15 yaşını doldurmuş olduğu, suça sürüklenen çocuk hakkında bu aşamada sonradan geçmişe yönelik aldırılacak farik mümeyyiz raporunun suça sürüklenen çocuğun durumunun tespite yeterli olmayacağı bu durumun suça sürüklenen çocuk lehine değerlendirilmesi gerektiği sabit görülerek TCK 31/2-1. cümle, CMK 223/3-a maddeleri gereğince suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına" şeklinde hatalı kabule yer verilmişse de bu husus hakkında aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte yasa koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün "cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde" yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçeklemese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu; herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul etmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasasının 90/son maddesine göre "usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasaya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır."

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10. maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir. (Zana v. Türkiye) Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır. (Yılmaz ve Kılıç/Türkiye davası)

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadele de bir hukuk rejimidir. Uluslararası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın siyasi kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler için de uygulanabilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde yaptığı paylaşım incelendiğinde doğrudan şiddet çağrısı olan ifadelerin olmadığı, paylaşımı yaptığı tarih itibariyle henüz 12-15 yaş aralığında olduğu, yaş ve hayat tecrübesi itibariyle kastının örgütün propagandasını yapmaya yönelik olduğunun her türlü şüpheden uzak ortaya konulamadığı, böylelikle suça sürüklenen çocuğun eyleminin terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği halde, yasal olmayan gerekçeyle propaganda suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın...2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 27.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5008, Karar No: 2023/1485, Tarih: 16.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5008 E.  ,  2023/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1932 E., 2022/437 K.

DAVA TARİHİ : 02.11.2020

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/635 E., 2021/647 K.

Taraflar arasındaki cezai işlemin iptali ile muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle ve incelemenin duruşmalı yapılması istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.05.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat Merve Nur Kaya ile davalı vekili Avukat Neslihan Polat'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kurum müfettişleri tarafından yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen rapor gereğince, davalının 14.10.2020 tarihli ve 12342626 sayılı yazıyla, 1RB1FJF numaralı reçetenin sahte olması nedeniyle, reçete dolayısıyla yersiz olarak ödendiği belirtilen 223.931,40 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müvekkili adına tahakkuk eden alacaklarından mahsup edileceğinin, karşılamaması halinde ise tahsil edileceğinin bildirildiğini, yapılan bildirimin hukuka aykırı olduğunu, sahte olduğu bildirilen reçetenin kan ürünü reçetesi olup, karşılandığı tarih itibarıyla mor reçete olarak usulüne uygun düzenlendiğini, hastanın geçmişi de sorgulanarak daha önce de 4 kutu aldığı görülmekle ve davalı kuruma sorulmak suretiyle hastanın kimlik fotokopisinin üzerine imzası alınmak suretiyle verildiğini, sahtecilik eyleminde davacının hiç bir dahilinin olmadığını, ayrıca protokolün hangi maddesine göre işlem yapıldığının yazıda belirtilmediğini ileri sürerek, davalı kurum tarafından 14.10.2020 tarihli ve 12342626 sayılı yazı ile bildirilen toplamda 223.931,40 TL para cezasının tahsiline yönelik işlem ile yaratılan muarazanın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafça dava açılmadan önce kuruma başvurunun zorunlu olduğunu, başta Mersin Devlet Hastanesi olmak üzere çeşitli kamu ve özel sağlık hizmetleri sunucularındaki hekim ya da bilgi işlem görevlileri tarafından 18.09.2008-10.09.2018 döneminde Mersin ya da başka illerde ikamet eden Kurum sigortalıları ve hak sahipleri adına şeklen gerçek, içerik olarak sahte şekilde düzenlenip Mersin veya diğer illerde faaliyet gösteren eczanelerden Kuruma fatura edilen ya da fatura edilmeyip silinen reçetelerin büyük oranda yoklama usulüyle araştırılması neticesinde Kurum müfettişleri tarafından yürütülen inceleme neticesinde düzenlenen 25.03.2019 tarihli ve 109986/01/SR/01 sayılı soruşturma raporunun düzenlendiğini, yürütülen soruşturma sonucu temin edilen ilaçların yurt içine ve yurt dışına yasa dışı olarak satıldığı bir kısım ilaçların PKK ve DEAŞ terör örgütlerine satıldığının tespit edildiğini, birden fazla hekim, eczacı, eczane çalışanları, bilgi işlem görevlilerinin sahtecilik suretiyle kamu zararına sebebiyet verdiğini, özellikle somut olayımızda da önemli bir payı olan eczane çalışanı Güner Günbay'ın ve birtakım kişilerin etkin pişmanlık kapsamında suçlarını ikrar ettiklerini, iş bu davada ise Rahim Günbay adına Osmaniye Devlet Hastanesinde görevli nöroloji uzmanı tarafından düzenlenen sahte rapor ve buna istinaden düzenlenen sahte reçete ile ilaçların davacının sahibi olduğu eczaneden karşılandığını, davacının eczanesinde çalışan Güner Günbay'ın Rahim Günbay'ın oğlu olduğunu ve babası adına çeşitli hekimlere ricayla sahte rapor ve reçete düzenlettiğini ve babasının da sahte engellilik raporu dahil birden fazla suçundan cezaevinde tutuklu olduğunu, dava konusu işlemin kuruma fatura edilen ve kurum müfettiş raporuyla yersiz ödendiği tespit edilen reçete bedelinin tahsiline ilişkin bir işlem olduğunu, reçete dayanağı sağlık raporunun Osmaniye'de düzenlenmiş olması, reçetenin Mersin'de düzenlenmiş olması, ilacın alındığı davacıya ait eczanesinin ise Niğde'de bulunması (Kural olarak ilacın Hastaneye en yakın eczanelerden temini yoluna gidileceği) ve 223.931,40 TL'lik reçete değeri de göz önüne alındığında makul bir insanın dahi söz konusu durumdan şüphe duyması gerektiğini, davacının eczacı olduğu gerçeği ve yukarıda sayılan hususlar da gözetildiğinde davacının kendisinden beklenen özen yükümlülüğüne aykırı davranarak kurumu zarara soktuğunu ve yersiz ödemeye sebebiyet verdiğini, protokolün 4.3.6. maddesi uyarınca, 5.3 maddedeki fiillerin tespit halinde reçete bedelinin tahsili için eczanenin kastının ve kusurunun aranmadığını, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;''Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; SGK Konya Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğünün 14/10/2020 tarihli ve 12342626 sayılı yazısı ile 2016 Yılı Eczane PRotokolünün 4.3.6 maddesi hükmü gereği tespite konu 1 adet sahte reçete bedeli olan 223.931,40 TL tahakkuk işleminin yerinde olmadığının bildirildiği, dosya kapsamında yapılan incelemede iptali istenen işlemin davalı kurum tarafından davacıdan sahte reçete bedelinin tahsiline ilişkin olduğu, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2020/5594 E. 2021/6793 K. ve 17.06.2021 tarihli kararından da anlaşılacağı üzere her ne kadar davacının reçeteyi davalı kuruma fatura etmesinde kusurunun olmadığı sabit ise de üçüncü kişinin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurumun sorumlu tutulması mümkün olmadığından, davacının reçete bedelini ancak sahtecilik yapan kişilerden istemesi mümkün olduğundan davalı kurumun yersiz ödemeleri ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsil etmesinin hukuka uygun olduğu kanaatine ulaşıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; mahkemenin hak sahiplerinin ilaca erişimine dair protokol hükümlerini irdelemediğini, davalının denetleyicisi olduğu medula sitemine dair kusur incelemesi yapmadığını, protokol gereğince usulüne uygun olarak gelen reçeteyi karşılamak zorunda olduğunu, aksi halde cezai müeyyide ile karşılaşacağını, davalının da açıkça protokolde yer alan yükümlülüklerini yerine getirmesinin sözleşme gereği olduğunu, protokolün 4.3.6. maddesine göre uygulama yapılabilmesi için 5.3. maddedeki fiillerin varlığının tespit edilmiş olması gerektiğini, 5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddelerinde sayılı fiillerden biri olması halinde reçete bedelinin istenemeyeceğini, somut olayda müvekkiline atfı kabil herhangi bir sorumluluk tevcih edilmediğini, davalının da 5.3.10 maddesi kapsamında ceza uygulamasına gidemediğini, eczacı müvekkilinin kurum yazısındaki söz konusu olaya dahiliyetinin olmadığını, bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olması karşısında yerel mahkeme tarafından birtakım usuli, hukuki ve sözleşmesel işlemlere riayet edilmeksizin hüküm kurulduğunu, soruşturma raporunda da davacının veya çalışanlarının isimlerinin geçmediğini, davacının savunması alınmadan cezai işlem tesis edilmesinin doğru olmadığını, davalı kurumun yazısında protokolün hangi maddesine göre işlem yapıldığının belirtilmediğini, mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak yürütülen inceleme sonucu kurulan hükmün dosya kapsamındaki tüm iddia ve savunmaları karşılar mahiyette olmadığını belirterek istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç