muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5179, Karar No: 2006/7117, Tarih: 29.06.2006

3- Sıra cetvelinin iptal kararından önceki ve sonraki hali dikkate alındığında davalı vergi dairesinin hukuki durumu değişmemektedir. Bu durumda mahkemece adı geçenin yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulması doğru olmadığı gibi, bu davalı aleyhine harca hükmedilmesi de isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı yanın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı ve 3 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi,

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2010/17076, Karar No: 2010/20346, Tarih: 13.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2010/17076 E.  ,  2010/20346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın açık kimliği tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte yakınan ... ve ...'ın başına silah dayayıp, yere yatırdıkları, yakınan ...'ın başına poşet geçirip, yere yatırıp el ve ayaklarını bağladıktan sonra içeride başkaca bir kişinin daha olup olmadığını ve kasanın nerde olduğunu sordukları, adı geçen yakınanların olumsuz cevap vermeleri üzerine kafasına sıkın diye ölümle tehdit ettikleri, yakınan ...' ın başına da, yakınan .... ceketini sardıkları yanlarında bir kişinin beklediği, bina içinde arama yaptıkları, kasayı dışarı çıkararak balyozla vurmak suretiyle açıp içinde bulunan para ve Kılınç 2000 marka tabanca ile 45 adet mermiyi alıp kaçtıklarının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 499/1-2.cümlesindeki maddelerinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu, bu şekilde oluşan eylemin 5237 sayılı TCK'nun 149/1,a,b,c,d,h maddesinde düzenlenen yağma suçunun yanı sıra aynı yasanın 109/2, 109/3-a, b maddesinde öngörülen kişileri özgürlüklerinden yoksun bırakma suçlarını da oluşturduğu halde, bu suçlardan ayrıca uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18161, Karar No: 2015/4334, Tarih: 26.03.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/18161 E.  ,  2015/4334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2012/202-2013/211

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 20.06.2013 gün ve 2012/202 Esas - 2013/211 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 25.03.2014 gün ve 21091-6328 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, “.. Vakfı” adına kayıtlı 65 ada 60 parsel sayılı taşınmazın haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından araç park yeri olarak kullanıldığını ileri sürerek, 1.12.2005 tarihinden 31.12.2011 tarihine kadar 30.912,00-TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu taşınmazın çevre sakinleri tarafından kullanıldığını, davalı idarenin herhangi bir müdahalesinin bulunmadığını ve dava tarihinden 5 yıl öncesine ilişkin taleplerin zamanaşımına uğradığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davalının zamanaşımı defi dikkate alınarak 25.4.2007 tarihinden 31.12.2011 tarihine kadar 23.796,50-TL ecrimisile karar verilmiş, hüküm taraf vekillerinin temyizi üzerine, Daire’nin 25.03.2014 gün ve 2013/21091 E.-2014/6328 K. sayılı ilamı ile, 3533 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın “Hakem” sıfatıyla görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bilindiği üzere; 3533 sayılı “Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkında Kanun”un 4. maddesi uyarınca; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün değil, onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanuna göre “Hakem”de değil, genel mahkemede çözülmesi gerekeceği açıktır.(23.08.2008 tarihli 2008/3-10 E., 2008/32 K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Bu durumda; uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerektiğine değinen Daire’nin 25.03.2014 gün ve 2013/21091 Esas, 2014/6328 Karar sayılı ilamının zûhule dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerektiğine değinen Daire’nin 25.03.2014 gün ve 2013/21091 Esas, 2014/6328 Karar sayılı ilamının zûhule dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan husus davacının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme ile saptandığından, karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK’nun 440. maddesine uyarınca kabulüyle, Daire’nin 25.03.2014 tarihli ve 2013/21091 Esas, 2014/6328 Karar sayılı bozma kararının Ortadan Kaldırılmasına, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, hükmün 4. bendinde davalı lehine takdir edilen 1.320,00-TL vekalet ücretinin ve davalı tarafından yapılan yargılama giderinin %29'unun “davacıdan alınarak davalıya verilmesine” karar verilmesi yerine, “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus maddi hataya dayalı olup mahallinde düzeltilebileceğine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacı ve davalı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan yerel mahkemenin 20.06.2013 tarih ve 2012/202 Esas, 2013/211 Karar sayılı kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1594, Karar No: 2018/4520, Tarih: 14.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1594 E.  ,  2018/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahkemece verilen 06.03.2007 tarih 2006/482 Esas ve 2007/115 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle CGK'nin 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca kazanılmış hakkın dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin yazılmaması suretiyle CMK'nin 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11283, Karar No: 2009/13960, Tarih: 28.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11283 E.  ,  2009/13960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAYBURT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,“ölü Y..mirasçıları” adına 398 ve 400 parsel sayılı taşınmazlardaki payla ilgili olarak davalılardan T.. tarafından açılan tapu kayıt tashihi davası ile malikin adının S.. oğlu Y..K..olarak düzeltildiğini, davalıların murisi Y.K..’nin taşınmazlarla bir ilgisinin bulunmadığını, Ölü Y..’un miras bırakanları Y.O.. olduğunu, taşınmazın daha sonra intikal ve satış ile davalılardan T.. adına tescil edildiğini ileri sürerek, yolsuz tescilin başladığı ilk andan itibaren oluşan tapu kayıtlarının iptaline, S. Oğlu Y.O.. adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan T. K.., davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya karşı beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, tespit maliki Ölü Y..’un davacıların murisi Y.O.. olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılardan T.K..vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazlardaki payın gerçek malikinin davacıların murisi S.. oğlu Y.O.. olduğu mahkemece belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı T. K..un bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine,

Ancak, Türk Medeni Kanununun 28. maddesi hükmü uyarınca, ölüm ile hukuki şahsiyetin son bulduğu ve adına tescil kararı verilen S..oğlu Y.O..’nın da ölü olduğu gözetilmek suretiyle S..oğlu Y.O.. mirasçıları adına yasal payları oranında tescil kararı verilmesi gerekirken, ölü kişi adına tescil kararı verilmesi doğru olmadığı gibi, dava dilekçesinde gösterilen dava değeri üzerinden davada vekille temsil edilen davacı yararına avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmesi gerekirken, keşfen belirlenen ve fakat yargılama aşamasında harcı ikmal edilmeyen değer üzerinden fazla vekalet ücretinin hüküm altına alınması da doğru değildir.

Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlere hasren HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  28.12.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34170, Karar No: 2021/4653, Tarih: 21.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/34170 E.  ,  2021/4653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, açığaimzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-d, 35/2, 52/2, 53 ve 209/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet (sanıklar hakkında ayrı ayrı)

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın Karacabay Turizm ve Motorlu Taşıtlar Tic.Ltd.Şti.’nde sigortalı çalışan olduğu, sanıklar ... ve ...’ın yönetici olduğu, ayrıca sanık ... ile...in evli olduğu, katılanların vade tarihleri yazılı şekilde imzaladıkları 5 adet senedi şirkete teminat olarak verdiği, şirket ile aralarında anlaşmazlık çıktığı için menfi tespit davası açıp kazandıkları bunun üzerine sanıklar ... ve ...’ın teminat amacıyla verilen senetleri sanık ...’a verdikleri sanık ...’ın icra takibi yaptığı ancak itiraz üzerine tahsil edemediği bu şekilde sanıkların nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarını işlediği iddia edilen olayda, sanığın iddia olunan katılan tarafından alınan mal karşılığı teminat amaçlı olarak kendisine teslim edilen imzalı boş senedi söz konusu mallar iade edilmesine rağmen iade etmeyerek doldurup icraya vermek şeklindeki eylemi bir bütün halinde TCK 209/1 maddesinde düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ancak 24/03/1989 tarih, 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay içtihadı birleştirme kararı ve bu doğrultuda istikrarlı Yargıtay kararlarında açığa imzalı ve yazısız bir kağıda sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı veya yazdırıldığı iddiasını HMK'nun ayrı tuttuğu durumlar dışında ancak yazılı delille ispatının gerektiği, somut olayda HMK 'nun ayrı tuttuğu kanunda yazılı herhangi bir durumun mevcut olmadığından katılanın söz konusu senetin hangi amaçla verildiğini yazılı delil ile ispat etmesi gerektiği halde katılanın yaptığı ödemeyi yazılı delil ile ispat edemediği anlaşılmakla, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, sanıkların katılandan karşılıksız menfaat temin etmeye yönelik hileli davranışlarla hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı eylemlerin sabit olmaması ve taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf mahiyetinde olması nedeniyle beraatlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14027, Karar No: 2010/26465, Tarih: 09.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14027 E.  ,  2010/26465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus yolla takip yapılması üzerine, borçlu vekili, yetkiye itiraz ile birlikte takibe konu çek bedelinin ödendiğini ileri sürerek borca da itiraz etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda, ciro silsilesinin bozuk olduğu, alacaklının yetkili hamil olmadığı, çek bedelinin de cirantaya ödenmiş olduğu gerekçesiyle  takibin davacı yönünden durdurulmasına karar verilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 50/2 maddesi uyarınca mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenip bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden diğer itirazın incelenerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6037, Karar No: 2012/19619, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6037 E.  ,  2012/19619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17797, Karar No: 2015/26026, Tarih: 01.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/17797 E.  ,  2015/26026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Olay tarihinde ... BDP ilçe Başkanlığınca... mahallesinde bulunan boş arazi üzerinde meşaleli yürüyüş ve basın açıklaması yapılacağı yönünde alınan ihbar üzerine, emniyet güçlerince olay yerinde gerekli güvenlik önlemlerinin alındığı, söz konusu yerde toplanan kalabalığın bir süre sonra saat 20.50 sıralarında olaysız bir şekilde dağıldığı, dağılan kişiler içerisindeki 15-20 kişilik bir grubun Velioğlu caddesi üzerinde slogan attığı yönünde gelen haber üzerine, şikayetçinin şoförlüğünü yaptığı polis aracının söz konusu caddeye gelmesi üzerine, cadde üzerinde bulunan yüzleri maskeli grubun, ellerindeki taşlar ile ekip aracına yöneldikleri ve taş, yumruk ve tekmeler ile vurmak suretiyle araca zarar verdikleri, olayla ilgili yapılan tahkikat kapsamında polis aracının sağ sürgülü kapı dış yüzeyinden transfer edilen kan lekesinin alınan bilirkişi raporuna göre suça sürüklenen çocuğa ait olduğunun belirlendiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nce verilen 03/05/2012 tarihli sağlık kurulu raporunda, suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia olunan “kamu malına zarar verme” suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu belirtilmesine karşın, tek sosyal inceleme uzmanı tarafından tanzim edilen 19/11/2012 tarihli Sosyal İnceleme Raporunda “hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiği” belirtilmesi karşısında; sanığın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı konusunda raporlar arasındaki bu çelişki giderilmeden, sosyal inceleme raporu esas alınma nedeni denetime açık bir şekilde açıklanmadan eksik inceleme ile yetinilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16363, Karar No: 2020/12619, Tarih: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/16363 E.  ,  2020/12619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında ... ve ...’a yönelik kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından mahkumiyete dair; Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 18/01/2017 gün ve 2015/211 Esas, 2017/13 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02/05/2017 gün ve 2017/839 Esas, 2017/879 Karar sayılı kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.05.2017 gün ve 2017/839 Esas, 2017/879 Karar sayılı kararının sanık tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında ...’u yaralama ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında ...’ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 02.05.2017 gün ve 2017/839 Esas, 2017/879 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Tekirdağ 1.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.