muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8817, Karar No: 2018/2074, Tarih: 05.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8817 E.  ,  2018/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu ... Entegre Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'nin, davacı kuruma olan borçlarından dolayı şirket yetkilisi adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz şerhi işlendiğini, bir başka alacaklının, anılan taşınmazın satışını talep etmiş olduğunu, bu nedenle birden fazla alacaklı olması sebebi ile İİK’nın 138 maddesi gereğince sıra cetveli oluşturulduğunu, oluşturulan sıra cetvelinin 6183 sayılı Kanun gözetilmeden oluşturulmuş olduğunu, sıra cetvelinde davacı kuruma 6. sırada yer verildiğini öne sürerek, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/455 E. sayılı icra dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalılar, davaya cevap vermemiştir.Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK.nın 142. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sıra cetvelinin tebliğinden itibaren (7) gün içinde şikayette bulunulması gerektiği, davaya konu sıra cetvelinin şikayetçi kuruma 06.01.2015 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet başvurusu ise yasal 7 günlük yasal süre geçtikten sonra 21.01.2015 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle, şikayetin yasal süre içinde yapılmadığı gözetilerek, süre yönünden reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9207, Karar No: 2012/458, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9207 E.  ,  2012/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. vek.Av.... ile davalı İç Deri Temsilcilik Ltd. Şti. vek.Av.... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bakırköy 7.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 09.02.2011 gün ve 353/83 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen davaya dayanak Bakırköy 11.İcra Müdürlüğünün 2009/5616 no.lu dosyasının eklenmesinden sonra yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4332, Karar No: 2008/8758, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/4332 E.  ,  2008/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fenni hataların düzeltilmesi çalışmasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 09.05.2005 tarihli dilekçesiyle, ... Köyü, ... mevkii 1448 sayılı parselin, Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olduğu Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.12.1999 gün ve 1998/165-584 sayılı Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşen kararı ile tapuya tescil edildiği halde, 111 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 9/son maddesi gereğince yapılan ve 31.03.2005 ila 30.04.2005 tarihlerinde ilan edilen fenni hataların düzeltilmesi çalışmasında, taşınmazın kısmen orman sınırları içinde bırakıldığını, bu işlemin iptalini ve taşınmazın orman sınırları dışında gösterilmesini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 Sayılı Yasanın 9/Son maddesi gereğince yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmasına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilk orman kadastrosu 1976 yılında yapılmış, ekip çalışmaları 16.03.1978 tarihinde ilan edilerek, 16.03.1979 tarihinde kesinleşmiş, itirazların incelenmesi sonucu komisyon çalışmaları da 10.09.1979 tarihinde ilan edilmiş, daha sonra 1989 yılında yapılan aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasayla ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması 19.04.1990 tarihinde ilan edilip, 19.10.1990 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede 2005 yılında 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 9/son maddesi gereğince fenni hataların düzeltilmesi çalışması yapılmış, 07.04.2005 ila 07.05.2005 tarihlerinde ilan edilmiştir. ... Beldesinde daha önce sınırlandırması yapılmış ormanların kadastrosu ve mahkeme kararıyla orman sınırları içine alınan taşınmazlarda 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına 28.03.2005 tarihinde başlanmış, çalışmalar 06.04.2005 tarihinde bitirilmiş, 27.06.2005 tarihinde sonuçlandırılmış, 26.04.2006 tarihinde ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/06/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3583, Karar No: 2014/12485, Tarih: 15.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/3583 E.  ,  2014/12485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan zarar görme ihtimali bulunan ve adına kart çıkarılan hesap sahibi olan şikayetçi şirketin temsilcisi olarak ifadesine başvurulan ...'in, 30.4.2013 tarihli oturumda suç tarihinde sorumlu müdür olup sonradan işten ayrıldığını beyan etmesi nedeniyle şikayetçi vasfının kalmadığı anlaşılmakla, duruşmadan haberdar edilmeyen şikayetçi şirketin yokluğunda verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğnamede düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13097, Karar No: 2015/45114, Tarih: 19.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13097 E.  ,  2015/45114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/259978

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2011

NUMARASI : 2010/513 (E) ve 2011/68 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

10.12.2010 gün ve 2010/1605 esas sayılı iddianame ile açılan kamu davasının yürütülen yargılamasında 08.03.1993 doğumlu olup suç tarihinde 15-18 yaş grubu içinde bulunan suça sürüklenen çocuk S.. Ç..'e zorunlu savunman olarak Av.İ.. Y..'ın atandığı, suça sürüklenen çocuk ve zorunlu savunmanının yüzüne karşı 28.03.2011 günü verilen mahkumiyet kararına yönelik suça sürüklenen çocuk Selahattin savunmanı Av.İ.. Y.. tarafından temyiz davası açıldığı,

Sanık S.. Ç.. vasisi sıfatıyla annesi G.. Ç..'in 09.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz hakkından feragat ettiğini bildirdiği, ancak adı geçenin vasi tayinine dair bir belgenin dosyaya sunulmadığı, dilekçe tarihinde temyizden feragat etme hakkının 08.03.1993 doğumlu sanık S.. Ç..'e ait olduğu dikkate alındığında; öncelikle sanık S.. Ç..'in temyizden feragat edip etmediği, vasisi sıfatıyla annesi G.. Ç..'in verdiği temyizden feragat dilekçesine onay verip vermediği, onay vermemesi halinde savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceğinin ilgiliye açıkça bildirilerek bu yönde düzenlenecek tutanağın dosyası ile birlikte incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2878, Karar No: 2023/4001, Tarih: 22.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/2878 E.  ,  2023/4001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/319 Esas, 2019/100 Karar

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 12.04.2019 tarihli ek karar ile temyiz isteminin miktardan reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ek ve asıl kararı davalı ve fer'i müdahil TMSFvekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 02.12.1999 tarihinde Yurtbank A.Ş. Şubesi'nde hesap açtığını ve 4.200,00 TL mevduatını davalı bankanın yönlendirmesi sonucu off-shore hesabına yatırdığını, yaptığı işlemlerden dolayı davalı bankanın yönetimine ... tarafından 21.12.1999 tarihinde el konulduğunu, taahhüt ve güvencelere rağmen müvekkilinin alacağının ödenmediğini, davalı bankanın ING Bank A.Ş. ile birleştiğini bu nedenle sorumluluğun ING Bank A.Ş.’de olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından davalı bankaya yatırılmış olan 4.200,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili bankaya husumet düşmeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, bu nedenle davanın zamanaşımı ve husumet yönünden reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Fer'i müdahil ... vekili ve fer'i müdahil OYAK vekili davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile açılan davanın süresinde olduğu, davacı mevduatının Yurt Security Off Shore Ltd. Şti. hesabına havale edilmiş gösterilmesine rağmen davalı ...’ın külli halefi olduğu Yurtbank A.Ş. bünyesinde kaldığı, bu nedenle Yurtbank A.Ş.’nin davacının mevduatından sorumlu olduğu, külli halefi sıfatı ile davalı ...Ş.’nin pasif husumet ehliyetinin bulunduğu ve davacının mevduatından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 4.200,00 TL’nin 01.12.1999 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

2. Mahkemece 12.04.2019 tarihli ek karar ile davalı banka vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme'nin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararlarına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

2. Mahkemece 12.04.2019 tarihli ek karar ile davalı banka vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme'nin yukarıda belirtilen asıl ve ek kararlarına karşı süresi içinde davalı vekili ile fer'i müdahil ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili asıl ve ek karara yönelik temyiz dilekçelerinde özetle; kararın kesin olmadığını, davada husumetin ...'ye yöneltilmesi gerektiğini, davalı bankanın sorumluluğunun bulunmadığını, mahkeme hükmünün maddi gerekçeler, hatalı bilirkişi incelemeleri, faiz hesap hatası ve sorumlulukların tevcihinde ciddi hatalar bulunması nedeniyle bozulması gerektiğini belirterek hükmün bozulmasını istemiştir. asıl ve ek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Fer'î müdahil ... vekili asıl ve ek karara yönelik temyiz dilekçesinde özetle; kararın kesin olmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kendi iradesi ile parasının off shore hesabına aktarıldığını, davacının müterafik kusurunun ve iyi niyetinin tartışılmadığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının bankaya yatırdığı ve off shore hesabına aktarılan mevduatının iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı Kanun) 41 inci, 55 inci ve 60 ıncı maddeleri, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı Kanun) 321 inci ve 336 ncı maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu (YİBHGK), 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., 2022/2 K. sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Mahkeme kararının temyiz edilmesi üzerine başvurunun kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle 12.04.2019 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de dava konusu 4.200,00 TL olup 15.03.2019 karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırı 3.200,00 TL'dir. Bu sebeple Mahkeme'nin 12.04.2019 tarihli ek kararının bozularak kaldırılıp davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2.Dairemizin 29.01.2020 tarih ve 2020/108 sayılı yazısı ile Dairemizin görev alanı itibariyle bakmakta olduğu çeşitli Türk bankalarındaki mevduat hesaplarının, sahiplerinin rızası veya bilgisi dışında veyahut banka yönetici ve çalışanlarının (örgütlü dolandırıcılık teşkil ettiği ceza mahkemesi kararları ile saptanan) teşvik ve çabaları sonucunda yurt dışında faaliyet gösteren off shore bankalarındaki hesaplara aktarıldığı iddiası ile Türk bankaları ve yöneticileri aleyhine açılan alacak davalarında ilk olarak off shore bankalarına karşı dava açılmasının gerekli olduğu, oradan sonuç alınamaması hâlinde aktarma işlemini yapan Türk bankalarına dava açılabileceğine karar verildiği, daha sonraki süreçte ise davaya konu off shore bankalarının mevduat hesabı açan ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının hâkim ortakları tarafından kurulan ve mal varlığı bulunmayan paravan şirketler olduğunun saptandığı, bunun üzerine Dairemizce ortak mevduat hesaplarının açıldığı ve aktarma işleminin yapıldığı Türk bankaları ve yöneticileri aleyhine anılan iddialar ile ilgili dava açılabileceği ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının ve yöneticilerinin 818 sayılı Kanun'un 41 inci ve 55 inci maddeleri ile 6762 sayılı Kanun'un 321 inci ve 336 ncı maddeleri gereğince sorumlu oldukları sonucuna varıldığı, bu davalarda zamanaşımıyla ilgili olarak ise zararın doğumunun esas alındığı, bu kapsamda bazı kararlarda off shore bankaları aleyhine yasal işlem yapılmasından sonra zararın doğacağının, bazı kararlarda hesabı açan ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının yönetici ve çalışanlarının bankayı vasıta kılarak dolandırdıklarının anlaşılması nedeniyle paranın off shore bankalarından tahsil edilemediği anda zararın doğacağının ve bazı kararlarda ise paranın off shore bankalarından tahsil edilme olanağının kalmadığının anlaşıldığı anda zararın doğacağının belirtildiği, dolayısıyla zamanaşımı süresinin de bu tarihlerde başlayacak olması nedeniyle zamanaşımı definin reddedilmesi gerektiğine karar verildiği; ancak son zamanlarda bu tür davalarda zamanaşımının başlangıcı konusunda değişik görüşlerin ortaya çıktığı ve sayı itibariyle bir görüş üzerinde karar vermeye yeter çoğunluk sağlanamadığı, öte yandan Dairemizin yukarıda belirtilen zamanaşımı başlangıcı ile ilgili değerlendirmesinin değişmesi gerektiği konusunda da çoğunluk görüşünün oluşması sebebiyle Yargıtay Kanunu’nun 15 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince bu tür davalarda zamanaşımı başlangıcının hangi tarih olması gerektiği hususunda içtihadın birleştirilmesi talep edilmiştir. YİBHGK, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E., ve 2022/2 K. sayılı kararı ile neticeten mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir.

3. Uyuşmazlığın çözümü için konu ile ilgili yasal düzenleme ve kavramların açıklanmasında yarar vardır. Dava konusu zararın doğduğu iddia olunan tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Kanun'da düzenlenen ve 41 inci maddesinde ifadesini bulan haksız fiil sorumluluğu, kural olarak zarar verenin kusurlu olmasına bağlıdır. Kusur sorumluluğuna dayanan haksız fiil 818 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinde, “Mesuliyet Şartı” başlığı altında; “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur. Ahlâka mugayir bir fiil ile başka bir kimsenin zarara uğramasına bilerek sebebiyet veren şahıs, kezalik o zararı tazmine mecburdur.” şeklinde ifade edilmiştir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 49 uncu maddesinde de benzer bir düzenlemeye gidilerek kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar verenin bu zararı gidermekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Gerek 818 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi gerekse 6098 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesi, hukuka aykırı kusurlu bir fiille başkasına zarar veren kimsenin bu zararı tazmine mecbur olduğunu belirtmektedir. Böylece haksız fiilden sorumluluk, tazminat borcunun kaynağını oluşturmaktadır. Haksız fiil nedeniyle zarar gören kişinin alacak hakkı kanunda belirtilen süreler içinde talep ve takip edilmediği taktirde zamanaşımına uğrar. Bu durumda zarardan dolayı sorumlu tutulan kişilerin borçları zamanaşımı nedeniyle son bulur. 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinde, “Müruru zaman” başlığı altında; “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblâğ tediyesine müteallik dâva, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ittılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan dâvası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsî dâvaya da o müruru zaman tatbik olunur. Eğer haksız bir fiil, mutazarrır olan taraf aleyhinde bir alacak tevlit etmiş olursa, mutazarrır kendisinin tazminat talebi müruru zaman ile sâkıt olsa bile o alacağı vermekten imtina edebilir” şeklinde düzenlenmiş olan zamanaşımı, 6098 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinde düzenlenmiş ve kısa olan bir yıllık zamanaşımı süresi iki yıla çıkarılmıştır. Haksız fiilden doğan gerek maddi gerekse manevi tazminat davaları, zarar gören tarafın zararı ve haksız fiil sorumlusunun kim olduğunu öğrenmesinden itibaren başlar. Her ne kadar Kanun “zarar ve failine ıttıla” demişse de “fail” sözcüğünden “sorumlu kişi” anlaşılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek de zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hâl ve şartları öğrenmiş olması demektir

. Haksız fiilden doğan gerek maddi gerekse manevi tazminat davaları, zarar gören tarafın zararı ve haksız fiil sorumlusunun kim olduğunu öğrenmesinden itibaren başlar. Her ne kadar Kanun “zarar ve failine ıttıla” demişse de “fail” sözcüğünden “sorumlu kişi” anlaşılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek de zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hâl ve şartları öğrenmiş olması demektir. Tazminat hesabına yarayacak bütün ayrıntıların bilinmesi gerekmez (Akman, Sermet/Burcuoğlu, Halûk/Altop, Atillâ/ Tekinay, Selâhattin Sulhi: Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 7. Bası, İstanbul 1993, s.717-718). Zamanaşımı süresi konusunda ayrık hüküm bulunsa da zamanaşımını durduran, kesen sebepler, zamanaşımı sürelerinin hesabına ilişkin konularda kanunun zamanaşımına ilişkin genel hükümleri uygulanmaktadır (Kılıçoğlu, Ahmet Mithat: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Ankara 2005, s. 345). 818 sayılı Kanun’un 128 inci maddesine göre zamanaşımı süresi, alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren işlemeye başlar. Ancak bazı alacakların nitelikleri ya da alacaklı ile borçlu arasındaki ilişkinin özel niteliği zamanaşımı süresinin işlemesini haklı göstermeyebilir. Bu mantıktan hareket eden Borçlar Kanunumuz, zamanaşımını durduran ve kesen sebeplere yer vermiştir (Kılıçoğlu, s. 651). Zamanaşımının durması demek, o ana kadar işlemiş olan zamanaşımı süresinin işlediği noktada durması, buna yol açan sebebin ortadan kalktığı andan itibaren kaldığı yerden işlemeye devam etmesi demektir. Zamanaşımının kesilmesi (kat'ı) ise borçlunun veya alacaklının ya da hâkimin belli fiillerinin sonucu olarak işlemiş bulunan zamanaşımı süresinin yanması ve kesilmeye neden olan olaydan itibaren yeni bir zamanaşımı süresinin işlemeye başlamasıdır. Zamanaşımının kesilmesi için zamanaşımının işlemekte olması gerekir. Zamanaşımı süresi dolmuşsa zamanaşımının kesilmesi söz konusu olmaz. Zamanaşımını kesen sebepler 818 sayılı Kanun'un 133 üncü (6098 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesi) maddesinde gösterilmiştir. 818 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesinde “Katı sebepleri” başlığında; “Aşağıdaki hallerde müruru zaman katedilmiş olur: 1-Borçlu borcu ikrar ettiği, hususiyle faiz veya mahsuben bir miktar para veya rehin yahut kefil verdiği takdirde. 2-Alacaklı dava veya defi zımnında mahkemeye veya hakeme müracaatla veya icrai takibat yahut iflas masasına müdahale ile hakkını talep eylediği halde” şeklinde düzenleme mevcuttur. İlgili maddeye göre zamanaşımı: borçlunun bir fiili, alacaklının bir fiili, yargılama ve takibe ilişkin bir işlemle veya yargıcın emir ve hükmüyle kesilebilir. Alacaklının fiilleri ise dava açması, defi, dava zımnında mahkemeye müracaat etmesi, hakeme başvurması, icra takibine başvurması veya iflas masasına başvurması şeklinde gerçekleşmektedir. Alacaklının bir mahkemede alacağıyla ilgili dava açması zamanaşımının kesilmesi için yeterli olup davanın niteliği önem arz etmemektedir

. İlgili maddeye göre zamanaşımı: borçlunun bir fiili, alacaklının bir fiili, yargılama ve takibe ilişkin bir işlemle veya yargıcın emir ve hükmüyle kesilebilir. Alacaklının fiilleri ise dava açması, defi, dava zımnında mahkemeye müracaat etmesi, hakeme başvurması, icra takibine başvurması veya iflas masasına başvurması şeklinde gerçekleşmektedir. Alacaklının bir mahkemede alacağıyla ilgili dava açması zamanaşımının kesilmesi için yeterli olup davanın niteliği önem arz etmemektedir. Ayrıca dava açıldıktan sonra hâkimin duruşma esnasında veya dosyada yaptığı her işlem ve hüküm ile tarafların her işlem ve eylemi sonunda zamanaşımı yeniden kesilir, süre tekrar işlemeye başlar.