muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12278, Karar No: 2016/12311, Tarih: 19.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12278 E.  ,  2016/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayılı hükmün; Dairemizin 16/11/2015 gün ve 2015/10203 - 11273 E.K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar Hazine ve Orman Yönetim vekilleri tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içindeki tüm belgeler incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1960 yılında 5602 sayılı Kanun uyarınca yapılan tapulama (kadastro) çalışmaları sırasında Yelki köyü 1817 parsel sayılı 31.600 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 352 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle palamutlu tarla niteliği ile Hüseyin oğlu ... adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi ve Hazinenin itirazları üzerine İzmir Tapulama Komisyonunca 23.12.1964 tarihinde yetkisizlik kararı verilerek tutanak aslı ve ekleri tapulama mahkemesine gönderilmiştir.

Tapulama mahkemesince, tespit maliki ...'e duruşma günü tebliğ edilmeden köyde yapılan ilanlarla yetinilerek yapılan yargılama sonucunda tarım bakanlığının mütalaası uyarınca 1817 parsel sayılı taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlendiği, ancak taşlık, kayalık yerlerden olduğu gerekçesiyle kadastro tespitinin iptaline ve kadastro dışı bırakılmasına karar verilmiştir. Davalı ..., tespit tarihinden 17 yıl önce 1943 yılında öldüğü halde gerekçeli kararın torunu ...'a tespit maliki sağmış gibi tebliğ edilerek temyiz edilmeden kesinleştiği yönündeki şerh ile 5/2/1968 tarihinde kesinleştirilmiştir. ... mirasçıları vekili bu durumlara değinerek kararı temyiz etmiş, mahkemece, 19/03/2014 tarihli ek kararla temyiz süresinin geçtiği, kararın kesinleşerek infaz edildiği, infazdan 46 yıl sonra kararın temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, temyiz üzerine Dairenin 16/11/2015 gün ve 2015/10203 - 11273 E.K. sayılı ilamıyla ek karar bozulmuştur.

Bozma kararında "Yerel mahkemenin ek kararı kaldırılıp, tespit malikinin dava tarihinden önce öldüğü, 6100 sayılı HMK'nun 50, 1086 sayılı Kanunun 38. maddeleri uyarınca davanın taraf ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir. Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Dairenin 16/11/2015 gün ve 2015/10203 - 11273 E.K. sayılı bozma kararının gerekçesi maddi yanılgıya dayalıdır. Şöyle ki; Çekişmeli taşınmazın tespit maliki ...'ün kadastro tespit tarihinden 17 yıl önce 1943 yılında öldüğü, tapulama tutanağına tespit malikinin ölü olduğu yönünde şerh yazılmadığı, Tapulama mahkemesince de tespit malikine tebligat yapılmadan yargılamanın ölü kişinin mirasçıları aleyhine sonuçlandırıldığı, verilen nihai kararın dahi davalı sağ gibi tespit malikinin torunu olan Feridun'a tebliğ edilerek kesinleştirildiği yönünde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Bilindiği üzere Kadastro Kanunları tasfiye niteliğinde kanunlar olup, uyuşmazlıkların uzun süre askıda tutulmasını önlemek ve biran evvel sonuçlandırmak amacını taşımaktadırlar. Bu nitelikleri gereği kendiliğinden (re’sen) araştırma ve inceleme ilkesini benimsemişlerdir.

Tapulama mahkemesinde 03.08.1965 tarihinde başlanıp 20.11.1967 tarihinde sonuçlandırılan yargılama aşamasında yürürlükte bulunan 766 sayılı Tapulama Kanunun 62/son maddesinde “Duruşmanın yapılacağı gün, davanın taraflarından olup da dâva dosyasında kimlik ve adresleri belli olan kişilere ve tüzel kişilerin o bölgedeki işlerine bakan temsilcilerine davetiye ile ayrıca tebliğ olunur.”

- 54. maddesinde “Hakim; tarafların delillerini topladıktan sonra re'sen tahkikatı genişletmek; lüzumlu gördüğü diğer delilleri toplama ve delilleri serbestçe takdir etmek yetkisini haizdir. Tahkikattan elde edeceği kanaate göre beşinci bölümde yazılı esaslar dairesinde karar vermek ve gayrimenkulun kimin adına tescil edileceğini belirtmekle mükelleftir. Gayrimenkulun ölü bir şahsa ait olduğu tahakkuk eder ve alâkalılar mirasçıların tahkikini istemezlerse ölü olduğu yazılmak suretiyle o şahsın adına tescil kararı verilir.

- 55. maddesinde “Tapulama mahkemesi kararları dâvada taraf olanların leh ve aleyhinde muhkem kaziye teşkil eder. Taraf olmadığı halde lehine karar verilen şahıs hakkında mahkemece tesis edilen hüküm tarafları da bağlar.”

-58. maddesinde “Bu kanunun tatbikinde ayrıca açıklık bulunmayan hallerde şifahi muhakeme usulü uygulanır”

-75/1 maddesinde “Tapulama mahkemelerinde ve 51. madde uyarınca devredilen davalar hakkında mahalli asliye mahkemelerinde itiraz ve davaların gerektirdiği zaruri masraflar, haksız çıkan tarafa yükletilmek üzere, bütçeye konulan ödenekten harcanır” yönünde hükümler bulunmaktadır.

Yine halihazırda yürürlükte bulunan 3402 sayılı Kanunun 29/2. maddesinin son cümlesinde "Dava sırasında, davalının dava tarihinden önce öldüğünün anlaşılması halinde davaya mirasçıları aleyhine devam edilir."

Aynı Kanunun 28/1. maddesinin son cümlesinde ise “Kadastro hakimi, duruşma gününü taraflara Tebligat Kanunu hükümlerine göre resen tebliğ eder” hükümlerine yer verilmiştir.

04.05.1978 gün 1978/4-5 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararıyla “ölü kişi aleyhine dava açılamayacağı ilkesi” kabul edilmiş ise de 766 ve 3402 sayılı kanunlardaki yukarıda belirtilen düzenlemelerle bu ilkeye istisna getirilmiştir. Kadastro mahkemelerinde özel yasa olan Kadastro Kanunu uygulanacağından ölü kişi aleyhine dava açılabilir. Dolayısıyla Yargıtay İnançları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 4.5.1978 gün 1978/4-5 sayılı kararının genel hukuk mahkemelerinde uygulanmasında zorunluluk bulunmakta ise de kadastro mahkemelerinde uygulanmasına yasal imkan bulunmamaktadır.

Diğer taraftan yasal ayrıcalıklar dışında yargılamayı yürüten hakim davanın taraflarını dinlemeden veya iddia ve savunmalarını yapmak üzere yasal şekil ve şartlara göre çağırmadan, delilleri toplayıp hüküm veremez. Aksi taktirde tarafların hukuki dinlenilme ve savunma hakları ihlal edilir.

Eldeki davada çekişmeli taşınmazın tespit maliki belli olduğu halde mahkemece yargılama sırasında yürürlükte bulunan 766 sayılı Kanunun 62/son maddesi gözardı edilerek taraf teşkili sağlanmadan tespit malikinin mirasçılarının yokluğunda yargılama yapılıp, Anayasa ile güvence altına alınan savunma hakları kısıtlanarak aleyhlerinde hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmazın tespit maliki olan Hüseyin oğlu ...'ün mirasçılarına Orman Yönetimi ve Hazinenin itiraz dilekçeleri ve duruşma gününü bildirir davetiye Tebligat Kanununa uygun olarak tebliğ edilip taraf teşkili sağlanmalı, delil ve belgeleri istenmeli, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, çekişmeli taşınmazın kadastro tespit tutanağı Tapulama Komisyonunca yetkisizlikle Tapulama Mahkemesine gönderildiğinden 3402 sayılı Kanunun 30/2 (766 sayılı Kanunun 54.) maddesi uyarınca resen yapılacak inceleme ve araştırma sonucu taşınmazın gerçek hak sahibi adına tesciline karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar Hazine ve Orman Yönetimi vekillerinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile mahkemenin 19/03/2014 günlü ek kararının kaldırılmasına ve 20/11/1967 gün ve 1965/140 E. - 1967/318 K. sayılı hükmün yukarıda anılan gerekçelerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19876, Karar No: 2017/7138, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19876 E.  ,  2017/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18465, Karar No: 2025/10302, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18465 E.  ,  2025/10302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/247 E., 2022/195 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/539 E., 2020/24 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6358, Karar No: 2011/6909, Tarih: 17.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/6358 E.  ,  2011/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava ; zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı derneğin tacir olmadığı bu nedenle zayi belgesi isteme hakkının bulunmadığı, dernek yöneticilerinin Valilik Dernekler masasından yeniden belgeleri çıkartma olanaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

23.01.2008 tarih 5728 sayılı Kanunun 558. maddesiyle yapılan değişiklik ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesine eklenen hüküm fıkrası uyarınca, dernek yöneticilerinin, dernekler tarafından tutulması zorunlu defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla, elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde, bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayi belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiştir. Zayi belgesi istemek için tacir olma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler uyarınca, davacı dernek yöneticilerinin zayi belgesi isteminde bulunabilecekleri gözetilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddedilmesi doğru görülmediğinden davacının temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11686, Karar No: 2011/14218, Tarih: 27.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11686 E.  ,  2011/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 13/03/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen 27/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 22 ve 23. dönem milletvekili olarak görev yaptığını, 2009 yerel seçimlerinde ... ilinde belediye başkanı adayı olduğunu, internet üzerinden yayın yapan ... gazetesinde davalılardan ... tarafından yazılan yazı nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını beyan ederek, yazının yayınlandığı haber sitesinin yazarı, editörü ve müdürü olan davalılardan manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar, yazıdan sorumluluklarının doğmayacağını, yazının şüphe ve iddiaları içeren bir yazı olup eleştiri niteliğinde olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu yazıyla davacının kişilik haklarının ihlal edildiği, hiç bir araştırma yapılmadan, haberin kaynağı doğrulanmadan kaleme alınan yazının sorumlu gazetecilik ilkelerine uyulmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazıda, “... Amerikan Vatandaşı İddiası” başlığı altında “... ile ilgili bir iddiayı ... kamuoyu ile paylaşmak istiyorum” alt başlığı ile 4 bent halinde davacının havaalanında ABD kimliği uzattığının doğru olup olmadığı, ABD vatandaşı olarak edilen yeminde Amerikan menfaatlerinin korunduğu ve davacının önceliğinin hangi Devlet olacağı, hangi Devlete hizmet edeceği ve ABD vatandaşı olduğu halde niçin ... Belediye Başkanlığına aday olduğu” şeklinde sorulara yer verilerek, davacıdan iddiaların doğru olup olmadığı hususunda açıklama yapması talep edilmiştir.

Dava konusu yayının bütünü gözönüne alındığında, esas itibariyle yerel seçim öncesi belediye başkan adayı olan davacı ve tabiyeti hakkında güncel konulara ilişkin olduğu, iddiaların cevaplarının istenmesinde kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Davalıların, kamuoyunu bilgilendirme ve ötesinde kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde; karşı görüş, düşünce ve eleştiride bulunabilmesi, siyasi kimliği ve belediye başkan adaylığı nedeniyle davacıya iddialar ile ilgili sorular sorulması ve cevaplarının istenmesi olağan kabul edilmelidir. Ancak, bu hakkın kullanılmasında; yayının konusu ile kullanılan sözler arasında düşünsel bağlılık anlamında öz ile biçim arasındaki denge korunmalıdır. Davacı hakkındaki ifadelerin iddia olduğunun belirtildiği ve davacının da bu iddialara cevap vermesinin istendiği yazıda davacıyı aşağılayıcı, küçük düşürücü ifadelere de yer verilmemiş, öz ile biçim dengesi korunmuştur. Şu halde, dava konusu yazının hukuka uygunluk şartlarını taşıdığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14119, Karar No: 2019/1901, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14119 E.  ,  2019/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.