muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8679, Karar No: 2013/16024, Tarih: 02.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8679 E.  ,  2013/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... Genel Müdürlüğü'nün yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8642, Karar No: 2019/5604, Tarih: 20.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/8642 E.  ,  2019/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı taraf ile 16/07/2004 tarihinde laboratuvar işletme sözleşmesi imzalandığını, sözleşme süresinin 01/01/2010 tarihine kadar olduğunu, sözleşme kapsamında davalı hastane nezdinde kurulacak biyokimya laboratuvarı için gerekli araç ve cihazları kendisinin satın alacağını ve elde edilecek gelirden % 15 pay verileceğini, üzerine düşen edimleri yerine getirerek sözleşmede belirtilen cihazları bedelini şahsen ödeyip satın aldığını ve davalı nezdinde kurarak 16/07/2004 tarihinde faaliyete geçirdiğini, cihazların bedelinin Temmuz 2004 tarihi itibariyle 28.750,25 TL. olduğunu, aradan geçen zaman içerisinde defalarca yapılan görüşmelerde ödeme yapılacağı ifade edilmesine rağmen sözleşmenin imzalandığı tarihten bu davanın açıldığı tarihe kadar hiçbir ödeme yapılmadığını, belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.750,25 TL. cihaz bedeli ile laboratuvar gelirinin %15'ine karşılık gelen 46.500,00 TL olmak üzere toplam 75.250,25 TL. alacağın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı ile müvekkili arasında yapılmış bir sözleşme bulunmadığını, o dönemin yönetim kurulu başkanı ...'ın imzasının nasıl taklit edildiğinin bilgileri dışında olduğunu, davalının satın aldığını iddia ettiği cihazların müvekkili tarafından satın alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; sözleşmenin varlığına ve imzaya davalı tarafından itiraz edilmiş ise de sözleşmede geçen tıbbi cihazların satın alınmasına ilişkin fatura kayıtları, şirket yetkilisi ...'ın duruşmadaki beyanları ve diğer delillere göre taraflar arasında sözleşme ilişkisinin varlığının tartışmasız olduğu, cihazların bedelinin davacı tarafından ödendiği, davalı şirketin borçları nedeniyle cihazların davalı adına fatura edilmiş olmasına rağmen davacıya aidiyetinin ispatı bakımından davacı adına fatura düzenlendiği, davacıya ödeme yapılmadığı, tıbbi tahlil işlemlerinin dava dışı şirketlere yaptırılmaya başlandığı, bu suretle taraflar arasındaki sözleşmenin davalı tarafından 12.03.2007 tarihi itibariyle feshedildiğinin kabulünün gerektiği, ıslah ile arttırdığı alacağın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile cihaz bedeli ve gelire yönelik 74.047,81 TL. alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı taraf, yargılama sırasında dava konusu sözleşmeye yönelik olarak imza itirazında bulunmuştur.

Sahtelik incelemesi teknik bir konu olup, bilirkişi vasıtasıyla incelenmesinin yapılacağında tereddüt bulunmamaktadır. Sahtelik incelemesinin ne şekilde yapılacağı HMK’nun 211 maddesi’nde açıkça düzenlenmiş olup, buna göre; "Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir.

A) Hakim, yazı veya imzayı inkar eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hakim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı taktirde, inkar etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

B) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hakimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir."

Oysa; sözleşmedeki imza ile davalıların huzurda alınan imza ve yazı örnekleri karşılaştırılarak, inkar edilen imzanın alındığı tarihten öncesine ait mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan davalılara ait mukayeseye esas tatbike elverişli imza ve yazı örnekleri (HGK 2011/12-740 E.-2011/685 K.)celbedilip ondan sonra mahkemece bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Oysa; sözleşmedeki imza ile davalıların huzurda alınan imza ve yazı örnekleri karşılaştırılarak, inkar edilen imzanın alındığı tarihten öncesine ait mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan davalılara ait mukayeseye esas tatbike elverişli imza ve yazı örnekleri (HGK 2011/12-740 E.-2011/685 K.)celbedilip ondan sonra mahkemece bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.-2001/467 K. sayılı ve 07.10.2009 gün 2009/12-382 E.-2009/415 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece, davalı tarafın imza itirazlarına karşın, bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın karar verilmiştir. Sözleşmede imzası olduğu belirtilen ...’ın ilk beyanında, sözleşmedeki imza bana ait olabilir, yönetim kurulu başkanıydım, labaratuar hizmeti satın alıyorduk, sözleşme aslını gördüğüm takdirde tekrar beyanda bulunabilirim, atmışsam ben atmışımdır.”şeklinde, sözleşme aslının gösterilmesinin ardından alınan beyanında ise, “ imza bana ait değildir.” şeklinde ifadede bulunduğu görülmektedir.

Yukarıda belirtilen yasal hükümler ve açıklamalar ışığında; gelire yönelik olarak, mahkemece, dava konusu sözleşmenin düzenlendiği tarihe mümkün olduğunca en yakın tarihli imzaya yetkili kişinin resmi kurumlardaki tatbike medar imzaları da getirtilerek, davaya dayanak sözleşme ve mukayeseye esas mahkemece alınacak mevcut yazı ve imza örnekleri ile birlikte dosyanın Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilmesi ve sözleşmede yer alan imzanın imzaya yetkili kişinin eli mahsulü olup olmadığının tespit edilmesi, imzanın yetkili kişiye ait olduğunun tespit edilmesi halinde laboratuvarın çalışması halinde yapılacak giderlerin belirlenmesinin ardından mahsup edilerek karar verilmesi, imzanın yetkili kişiye ait olmadığının tespit edilmesi halinde, ek rapor alınarak dava konusu cihazların ilgili dönemdeki kullanım bedellerinin ( % 15 i aşmamak kaydıyla) belirlenmesinin ardından oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15253, Karar No: 2025/6333, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15253 E.  ,  2025/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/689 E., 2023/425 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/161 E., 2021/119 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6808, Karar No: 2024/2259, Tarih: 09.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/6808 E.  ,  2024/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2022/253 Değişik İş

SUÇ : Taksirle yaralama

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının İstemi Üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Silifke Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/01/2022 tarihli ve 2021/90 soruşturma, 2022/144 sayılı kararı ile şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Silifke Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/02/2023 tarihli ve 2023/253 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.11.2023 tarihli ve 94660652-105-33-22444-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/122543 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/122543 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müştekinin şüpheli tarafından işletilen Revizyon Güzellik Estetik Yaşam Merkezine giderek şüpheliye kaş silme işlemi yaptırdığı, silme işleminde enjeksiyon kullanılmasından dolayı göz bölgesinde yaralanmaya sebep olduğu iddiası üzerine başlatılan soruşturma neticesinde, müştekinin şüphelinin enjeksiyon kullanarak işlem yaptığının soyut beyandan ibaret olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Şüphelinin güzellik uzmanı olduğunun sabit olduğu, deri ve zührevi hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği üzere şüphelinin enjeksiyon kullanma yetkisinin bulunmadığı, ancak olayda enjeksiyon kullanılıp kullanılmadığının belirli olmadığından bahsedildiği, Avukat...'nın 02/10/2020 tarihli ve Avukat...'in 16/04/2021 tarihli dilekçelerine binaen düzenlenen ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlı Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 03/05/2021 tarihli raporunda müştekinin yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı ve yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

Müştekide yüzde sabit ize sebep olan işlemin enjeksiyon sonucu olabilecek bir yaralanma mı yoksa kullanılan maddelerden kaynaklanan bir yaralanma mı olup olmadığı, eğer kullanılan maddelerden kaynaklanan bir yaralanma ise bu maddelerin lisanslı olup olmadığı, şüphelinin olayda kusurunun bulunup bulunmadığı noktasında müştekinin geçirmiş olduğu tüm tıbbi süreçlerdeki belgeler temin edildikten sonra ilgili Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurullarından rapor alınarak sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; doktor raporuna göre müştekiye yapılan işlemden sonra meydana gelen yüzde sabit iz şeklindeki yaralanmanın yapılan işlemin yan etkisi olup olmadığı, şüphelinin kusuru olup olmadığı husunda üniversitelerin dermatoloji alanında uzman öğretim üyesi bilirkişi heyetinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Silifke Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/02/2023 tarihli ve 2023/253 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19513, Karar No: 2010/32023, Tarih: 28.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19513 E.  ,  2010/32023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 26/04/2010 tarih, 2009/28934 Esas, 2010/10257 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 35,50 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19037, Karar No: 2016/3282, Tarih: 07.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/19037 E.  ,  2016/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafakanın indirilmesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili ile davalının İstanbul Anadolu 5.Aile Mahkemesinin 2013/658 Esas ve 2013/626 Karar sayılı ilamı ile boşandıklarını, söz konusu karar ile velayeti davalıda olan müşterek çocuk Derin için 1.000 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini,nafakanın takdir edildiği tarihte müvekkilinin çalıştığını ancak 12.12.2014 tarihi itibariyle işinden ayrılmak zorunda kaldığını,iştirak nafakasının müvekkilini ekonomik açıdan sıkıntıya soktuğunu, müvekkilinin bu rakamı ödemekte zorlandığını bu nedenle iştirak nafakasının hakkaniyet ölçüleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak müvekkilinin yeniden iş girinceye kadar 300 TL 'ye indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ekonomik durumunun iyi olduğunu, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile müşterek çocuk Derin lehine takdir edilen aylık 1.000 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren, davacının yeniden çalışmaya başladığı tarihe kadar geçerli olmak suretiyle aylık 450 TL'ye indirilmesine,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakasının azaltılması istemine ilişkindir.

6100 sayılı Yasanın, hüküm fıkrasında bulunması gereken unsurları ifade eden HMK.'nun 297/2.maddesi uyarınca: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Bu şekilde dava sonunda mahkemenin kimin lehine, kimin aleyhine karar verdiği, davacının talebinin ne kadarının kabul edildiği, davalının neye göre mahkum edildiği tereddütsüz şekilde anlaşılmalıdır.

Biçim koşullarının getirilişindeki amaç, hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hâl, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır ve dava içinden yeni davaların doğmasına neden olur.

Somut olayda, mahkemece müşterek çocuk Derin lehine takdir edilen aylık 1.000 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren, davacının yeniden çalışmaya başladığı tarihe kadar geçerli olmak suretiyle aylık 450 TL'ye indirilmesine karar verilmiştir.Karar bu haliyle infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Zira davacının işe başlayacağı tarihi tespit etmek mümkün değildir. Bu bağlamda, hüküm fıkrası infazda tereddüte yol açmayacak şekilde açık olmalı, duraksama yaratmamalıdır.