muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19233, Karar No: 2012/21840, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19233 E.  ,  2012/21840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından organize sanayi bölgesi yönetim aidatı alacağının ödenmemesi üzerine davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğünün 2007/8845 esas sayılı dosyasında icra takibine geçildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabül kısmen reddi ile davalının ... 8. icra müdürlüğünün 2007/8845 esas sayılı takip dosyasına davalının yaptığı itirazın 3.648,59 TL alacak ile bu alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş, verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde 2011/19233-2012/21840

belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda, kısmen kabul edilen miktar 3.848,40 TL olarak belirtilmekle beraber, gerekçeli kararda ise bu meblağ 3.648,59 TL olarak belirtilmek suretiyle karar verilmiş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9039, Karar No: 2020/2336, Tarih: 30.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9039 E.  ,  2020/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu davalı ...'in müvekkili bankanın kredi borçlusu olduğunu, borçlunun maaşına konulan hacizlerden oluşan sıra cetvelinde müvekkil haczinin 3. sırada olduğunu, 1. sırada yer alan alacaklı davalı ...'nin borçlu aleyhine yapmış olduğu takibin bonoya dayalı olup itirazsız kesinleştiğini, alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkili alacağının 1. sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştirler.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 1 sırada yer alan alacaklı davalı ...'nin takibinin bonoya dayalı olması, her zaman düzenlenmesinin mümkün olması ve davalıların alacağın gerçek bir alacak olduğunu ispatlayamadıkları, bu hali ile davalıların yapılan muvazaalı işlem ile davacı bankanın alacağının tahsilinin geciktirildiği gerekçeleriyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı borçlu ... temyiz etmiştir.

İİK’nın 142. maddesi uyarınca; alacaklılar, sıra cetveline girmiş alakadarlar aleyhine şikayet ve itirazda bulunabilirler. Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre; borçlunun, sıra cetveline itiraz davalarında kural olarak taraf olma ehliyeti bulunmamaktadır. Bu nedenle temyiz hakkı bulunmayan borçlu ...’in temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, borçlu ...’in temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17143, Karar No: 2019/6302, Tarih: 20.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17143 E.  ,  2019/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kurum, davalının sahibi ve mesul müdürü olduğu ... Eczanesine ait reçetelerin incelendiğini ve... tarafından 1 sayılı rapor düzenlendiğini, bu rapor çerçevesinde 2007 yılı Eczane Sözleşmesinin 6.3.19 maddesine konu 289.774,91-TL cezai şart tutarının ve 29.004,22-TL reçete bedeli toplamı 318.779,13-TL borç hesaplandığını, kurum alacağının 136.458,64-TL'sinin eczane alacaklarından mahsup edilerek tahsil edildiğini ve geriye 182.320,49-TL tutarında bakiye borç kaldığını, alacağın tahsili hususunda davalının beyan ettiği adrese 19.02.2008 tarihinde uyarı mektubu gönderildiğini, ancak eczaneye ulaştırılamadığını, davalı ile yapılan sözleşmenin 6. maddesinde sözleşmenin uygulanmasından kaynaklanan ihtilaflarda yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olarak kararlaştırıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 182.320,49-TL cezai şart alacağının 19.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 106.040,22-TL cezai şart alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacının temyizi yönünden; Dava, taraflar arasında imzalanan protokole aykırılık nedeni ile uygulanan cezai işlem ile kuruma fatura edilen reçete bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Hükme esas alınan 12.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda, protokol hükümleri ve dosya içerisindeki bilgiler değerlendirildiğinde; davalının 2007 protokolünün 6.3.19. maddesi hükmünü ihlal ettiği, davacının dosya içeriği itibariyle davalıdan 106.040,22-TL alacağı bulunduğu, sigortalılar ...ve...'ya ait reçetelerde usulsüzlük bulunup bulunmadığının tespit edilebilmesi için adı geçen hastalara ait dava konusu reçeteler ile 12.10.2006 tarihinden sonraki döneme ilişkin kurum kayıtlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiş; davacı kurum vekili tarafından 03.07.2015 tarihli dilekçe ekinde bilirkişilerin incelenmesinin gerekli olduğunu bildirdiği belgeler ibraz edilerek ek rapor alınması talep edilmiş; mahkemece, davacıya 12.02.2015 tarihli celsede HMK'nun 140/5 maddesi uyarınca süre verildiği, süresi içerisinde bilirkişi raporundan sonra sunulan belgelerin ibraz edilmediği gerekçesiyle davacı tarafın rapordan sonra sunduğu belgeler uyarınca ek rapor alınması talebinin reddine karar verilmiştir.

HMK 145. maddesinde; "Taraflar, Kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir." düzenlemesi yer almakta olup davacı vekili tarafından 03.07.2015 tarihli dilekçe ekinde sunulan belgeler yeni delil niteliğinde olmadığından anılan yasa hükmüne aykırılık içermemektedir. Davacı tarafça, hükme esas alınan raporda incelenmesine gerek duyulduğu belirtilen belgeler ibraz edilmiştir. O halde mahkemece, bilirkişi heyetinden 12.05.2015 tarihli raporda eksik olduğu belirtilen hususlar da değerlendirilmek suretiyle Mahkeme, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli ek rapor alınarak hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/220, Karar No: 2019/6669, Tarih: 07.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/220 E.  ,  2019/6669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen davaların davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ve davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davacıların maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile davacı ... için 209.566,36 TL, davacı ... için 14.238,01 TL, davacı ... için 7.044,72 TL’nin kaza tarihi olan 05/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, Birleşen 2011/958 Esas sayılı dava dosyası yönünden; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı eş ... için 50.000,00 TL, çocuk Mustfa Yıldız için 30.000,000 TL, çocuk ... için 30.000,00 TL anne ... için 20.000,00 TL, baba ... için 20.000,00 TL kardeş ... için 10.000,00 TL ‘nin kaza tarihi olan 05/03/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, hükme esas alınan 17/12/2011 tarihli bilirkişi heyet raporunda; olayın meydana gelmesinde işçi sağlığı ve iş güvenliği için gerekli tedbirleri almayan davalı ...A.Ş.'nin % 70, diğer davalı ... A.Ş.'nin %30 oranında kusurlu oldukları, %20 oranında ise kaçınılmazlık faktörünün etkisi olduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 06/03/2018 tarihli hesap raporunda ise davalı tarafın kusurunun %80 oranında kabul edilerek hesaplamaların yapıldığı, %20 kaçınılmazlık oranının göz ardı edildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında kaçınılmazlık faktörü nedeniyle davalının sorumluluğu noktasında uyuşmazlığın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kaçınılmazlık; hukuksal ve teknik anlamda; fennen önlenmesi mümkün bulunmayan başka bir anlatımla, işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemlerin alınmış olduğu koşullarda dahi önlenmesi mümkün bulunmayan durum ve sonuçları ifade eder.

Taraflar arasında kaçınılmazlık faktörü nedeniyle davalının sorumluluğu noktasında uyuşmazlığın bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kaçınılmazlık; hukuksal ve teknik anlamda; fennen önlenmesi mümkün bulunmayan başka bir anlatımla, işverence mevzuatın öngördüğü tüm önlemlerin alınmış olduğu koşullarda dahi önlenmesi mümkün bulunmayan durum ve sonuçları ifade eder.

İş sağlığı ve güvenliği önlemlerine aykırılık sebebiyle oluşan zararları tazmin etmek amacıyla açılan davalarda işverenin kusuru, zarar miktarına ulaşılmasında büyük önem taşır. Bu nedenle kazanın gerçekleşmesinde tarafların kusur durumlarının çeşitli ihtimallere göre ortaya konulması ve kusurun tazminata ne şekilde etki ettiğinin belirlenmesinde fayda bulunmaktadır.

Bu ihtimalleri şu başlıklar halinde sıralayabiliriz:

i) Hem işçinin hem de işverenin kusurlu olması,

ii) İşçinin kusurlu bulunmasına rağmen işverenin ortaya çıkan iş kazasında kusurunun

bulunmaması,

iii) İşçinin kusurunun bulunmaması,

iv) İşverenin diğer bir işçisinin kusurlu bulunması,

v) Tarafların her ikisinin de kusurunun bulunmaması (..., L: Çimento Sektöründe İş Sağlığı ve Güvenliği, İstanbul 2011, s.90-105).

Yapılan bu kısa açıklamadan sonra uyuşmazlığın çözümünde tarafların her ikisinin de kusurunun bulunmadığı “kaçınılmazlık” kavramı üzerinde durmakta yarar vardır.

Kaçınılmazlık (beklenmedik durum, fevkalade hâl, kaza, kötü tesadüf, umulmayan hâl) sorumlu kişinin irade ve davranışından bağımsız olarak herkese ödev yükleyen genel bir davranış kuralının veya sözleşmeden doğan bir borcun kaçınılmaz surette ihlali sonucunu doğuran olaydır (Eren, F.: Sorumluluk Hukuku Açısından Uygun İlliyet Bağı Teorisi, Ankara 1975, s.139; Tandoğan, H.: Türk Mesuliyet Hukuku, İstanbul 2010, s. 461).

Kaçınılmazlıktan bahsedilebilmesi için öncelikle irade dışı olarak nitelendirilebilecek bir olayın meydana gelmesi gerekmektedir. Yağmur, fırtına, sel, buzlanma gibi olaylar, hastalık gibi psiko-fizyolojik olaylar kaçınılmaz bir olay olarak kabul edilebilir (Eren, s.141; Tandoğan, s.461; Güneren, A.: İş Kazası ve Meslek Hastalığından Kaynaklanan Maddi ve Manevi Tazminat Davaları, Ankara 2018, s.706).

Diğer taraftan kaçınılmaz hâl teşkil eden olay nedeniyle bir davranış kuralı veya borç ihlal edilmeli, diğer bir söyleyişle ifa edilememesine neden olmuş olmalıdır. Ayrıca kaçınılmazlıktan bahsedilebilmesi için beklenmeyen hâl teşkil eden olay ile borcun ihlali arasında uygun illiyet bağı da bulunmalıdır (Eren, s.142; Tandoğan, s.461; Güneren, s.706).

Diğer taraftan kaçınılmaz hâl teşkil eden olay nedeniyle bir davranış kuralı veya borç ihlal edilmeli, diğer bir söyleyişle ifa edilememesine neden olmuş olmalıdır. Ayrıca kaçınılmazlıktan bahsedilebilmesi için beklenmeyen hâl teşkil eden olay ile borcun ihlali arasında uygun illiyet bağı da bulunmalıdır (Eren, s.142; Tandoğan, s.461; Güneren, s.706).

Kaçınılmazlığın son ve en önemli unsuru ise genel davranış normunun veya sözleşmeden doğan borcun ihlalinin önlenemez (kaçınılamaz) olmasıdır. Önlenemezlik, alınabilecek tüm tedbirlerin alınmış olmasına karşılık davranış kuralının veya sözleşmeden doğan bir borcun ihlal edilmiş olduğunu ifade etmektedir. Olay önlenemez olmasına karşılık bir davranış kuralına veya sözleşmeden doğan borca aykırılık önlenebiliyorsa kaçınılmazlıktan söz edilemeyeceği kuşkusuzdur. Bilimsel ve teknolojik gelişmeler önlenemez olaylara karşın genel davranış normunun veya sözleşmeden doğan borcu önleme olanağı sağlamaktadır (İyimaya, Ahmet: Sorumluluk ve Tazminat Hukuku Sorunlar, Ankara 1990, s. 175; Güneren s.706). Örneğin; bir inşaat işçisinin üzerinde çalışacağı tabiyeyi hazırlamak için duvara beton çivisi çakarken çivinin başının kırılıp gözüne kaçması olayında çivinin kırılması irade dışı ve önlenemez bir olay olmakla birlikte kırılan bu çivinin işçinin gözüne kaçması önlenemez bir olay değildir. Zira çalışma esnasında gözlük kullanılarak bu neticenin önüne geçilebilir. O hâlde böylesi bir durumda olayın önlenemez olduğu gerekçesiyle kaçınılmazlıktan bahsetme imkanı yoktur.

İş kazası sonucu açılan tazminat davalarında da kaçınılmazlık, işverenin sorumluluğunu etkileyen ve tazminatın belirlenmesinde göz önünde bulundurulan bir neden olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu nedenle olayda kaçınılmazlığın etkisinin var olup olmadığı titizlikle araştırılmalıdır.

Kaçınılmazlığın etkisinin tespitine yönelik olarak yapılan araştırma neticesinde iki olasılık ortaya çıkmaktadır. Bu durumda ya kaçınılmazlık tamamen iş kazasının oluşumunda etkili olacak diğer bir ifadeyle iş kazası %100 kaçınılmazlık nedeniyle meydana gelecek ya da kaçınılmazlık iş kazasının meydana gelmesinde kısmen etkili olacaktır.

Kaçınılmazlık 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51. vd. maddelerinde tazminatın kapsamı belirlenirken durumun gereğini, yani olayın özelliklerini göz önüne almakla yükümlü tuttuğundan, bazı hallerde zararın ortak ve kısmi sebebini oluşturan beklenmedik olaylar tazminattan indirim sebebi olabilir. Hakim kaçınılmaz olayları indirim sebebi olarak kabul etmelidir (Eren, F.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 21. Baskı, Ankara 2017, s.793).

Kaçınılmazlık 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51. vd. maddelerinde tazminatın kapsamı belirlenirken durumun gereğini, yani olayın özelliklerini göz önüne almakla yükümlü tuttuğundan, bazı hallerde zararın ortak ve kısmi sebebini oluşturan beklenmedik olaylar tazminattan indirim sebebi olabilir. Hakim kaçınılmaz olayları indirim sebebi olarak kabul etmelidir (Eren, F.: Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 21. Baskı, Ankara 2017, s.793).

Olay tamamen kaçınılmazlıktan kaynaklanmış ise normal şartlarda kusur oranları ile belirlenen işverenin sorumluluğunun sınırını belirleyebilmek mümkün değildir. Bu tür olaylarda kaza tümüyle kaçınılmaz etkenlerin ürünüdür. O nedenle normal şartlarda kusur oranları ile belirlenen işveren sorumluluğunun sınırını belirleyebilmek mümkün değildir (..., s.96). Matematiksel değerlerin ortadan kalktığı böyle bir halde tazminat miktarının belirlenmesinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51. maddesi (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu 43. madde) karşımıza çıkmaktadır (..., L.: İş Kazasından Doğan Maddi Tazminat, Ankara, 2001, s.228).

Gerçekten de iş kazasının tamamen kaçınılmazlıktan kaynaklandığı durumlarda kaçınılmazlığın yükünü taraflardan sadece birisine yüklemek, adalet duygusunu zedeler. Kaçınılmazlık, her iki taraf açısından da önlenemez bir olay olduğuna göre, beklenmeyen olayın neden olduğu olumsuz sonuçlara her iki tarafta katlanmalıdır (Erlüle, F.: Bedensel Bütünlüğün İhlalinde Manevi Tazminat, 2. Baskı, Ankara 2015, s. 400 vd.). Bu gibi durumlarda kaçınılmazlığın etki ettiği zarar, hakkaniyetin gerektirdiği ölçüde taraflara yüklenir (..., s.96).

Olayın kaçınılmazlıktan kaynaklanması hâlinde sorumluluğun işçi ve işveren arasında % 50'şer oranında paylaştırılması uygun gibi görünebilirse de, işçinin işverene karşı daha güçsüz oluşu, nimet - külfet dengesi, işçiyi koruma ve sosyal devlet ilkesi gibi nedenler karşısında işverene daha fazla sorumluluk verilmesi hakkaniyet gereğidir.

Sonuç itibariyle iş kazasının meydana gelmesinde tamamen kaçınılmazlığın etkili olduğu durumlarda, hakim tarafından 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 51. maddesi çerçevesinde tazminat belirlenirken hakkaniyet ilkeleri gözetilerek işverenin %60, işçinin ise %40 kusurlu olduğunun kabulü adil bir çözüm olacaktır. ( Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07/03/2019 gün ve 2015/21-983 - 2019/252 Esas ve Karar sayılı ilamı bu yöndedir. )

Bu açıklamalardan sonra somut olayda, iş kazasının %20 kaçınılmazlık faktöründen kaynaklanmasına göre davalı işverenlerin bu zararlandırıcı hadisenin meydana gelmesinde %80 kusurunun bulunduğu gözetilerek yapılan bilirkişi hesap raporuna istinaden kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Bu açıklamalardan sonra somut olayda, iş kazasının %20 kaçınılmazlık faktöründen kaynaklanmasına göre davalı işverenlerin bu zararlandırıcı hadisenin meydana gelmesinde %80 kusurunun bulunduğu gözetilerek yapılan bilirkişi hesap raporuna istinaden kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş, davaya konu iş kazasının meydana gelmesinde %20 kaçınılmazlık faktörünün %60 lık oranından da davalı işverenlerin kusurlu olduğunun kabulü ile hak sahiplerinin maddi zararının belirlenmesi noktasında 06/03/2018 tarihli hesap raporundaki verileri göz önünde bulunduran yeni bir bilirkişi hesap raporu alarak çıkacak neticeye göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... San'a yükletilmesine,07/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.