muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17875, Karar No: 2017/7177, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17875 E.  ,  2017/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7574, Karar No: 2011/24848, Tarih: 28.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7574 E.  ,  2011/24848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmnasına yer olmadığına,  28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21783, Karar No: 2014/18296, Tarih: 23.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/21783 E.  ,  2014/18296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bingöl 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :15.02.2013

No :2012/18-2013/95

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 17.11.2008 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiş olup; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanununun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Diğer taraftan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Şayet kesinleşmiş ise ancak, güçlü delil niteliğindedir.

Dosya kapsamına göre, derdest olan tazminat dosyasında alınan kusur raporunda davalının % 50, sigortalının % 50 oranında kusurlu bulunduğu, dosyada alınan ilk kusur raporunda davalının % 60, sigortalının %40; ikinci kusur raporunda ise davalının % 70, sigortalının ise % 30 oranında kusurlu bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, kusur raporları arasındaki bariz çelişkinin giderilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre, derdest olan tazminat dosyasında alınan kusur raporunda davalının % 50, sigortalının % 50 oranında kusurlu bulunduğu, dosyada alınan ilk kusur raporunda davalının % 60, sigortalının %40; ikinci kusur raporunda ise davalının % 70, sigortalının ise % 30 oranında kusurlu bulunduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, kusur raporları arasındaki bariz çelişkinin giderilmediği anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece yapılacak iş, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, gerekirse tazminat davasınında sonucu araştırılarak, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu alınarak, hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11833, Karar No: 2009/14082, Tarih: 15.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/11833 E.  ,  2009/14082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sason Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 25.03.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının yetki ilk itirazının süresinde olmamasına göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kısa kararda tarafların boşanmalarına ilişkin hüküm kurulmuş, boşanmanın eki niteliğindeki tazminatlar, nafakalar, velayet hakkında ise "gerekçeli kararda hüküm kurulmasına" şeklinde karar verilerek bu hususlarla ilgili kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle nafakalar, tazminatlar ve velayet yönünden BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.15.07.2009 (Çarş.)

KARŞI OY

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında tazminatlar, nafakalar ve velayet konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

KARŞI OY

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında tazminatlar, nafakalar ve velayet konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/13558, Karar No: 2018/6217, Tarih: 31.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/13558 E.  ,  2018/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında 25.05.2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 289/1-1. madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; DİGOR Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2014 gün ve 2014/81 esas, 2014/69 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, kendisine teslim edilen mahcuzları satış mahalline götürmeyen sanığın, suç tarihinden önce mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, amacı dışında kullanıp kullanmadığı dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı ve borcun ödendiğine yönelik kooperatif vekili dilekçesi bulunması nedeniyle borcun ödeme tarihi araştırılıp belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13930, Karar No: 2015/1200, Tarih: 29.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/13930 E.  ,  2015/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olan aracın yaya kaldırımdaki otobüs durağında beklemekte olan davacıya çarparak yaralanmasına neden olduğunu, kazanın davalı tarafın kusurundan kaynaklandığını belirterek,10.000,00TL maddi tazminatın tüm davalılardan 50.000,00 manevi tazminatın sigorta şirketi dışında kalan davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davalı ... vekili, davalı ... ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak;davanın kısmen kabulü ile 7.932,63 TL maddi tazminatın davalı Sigorta şirketinden dava tarihinden, diğer davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte müştereken vemüteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 5.000.00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'danolay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, trafik kazasından kaynaklanan, iş gücü kaybına yönelik maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı sigorta şirketi vekili temyiz dilekçesinde, müvekkil şirket tarafından, dava devam ederken 17,163.00TL maddi tazminatın karar tarihinden önce, 11.06.2012 tarihinde ... havuz hesabına havale edildiğini ve 12.06.2012 tarihinde .. ... Şubesinden tahsil edildiğini ve sorumluluklarının kalmadığını belirtmiş ve ödemeye ilişkin olarak dekont sunmuştur. Mahkemece dava devam ederken söz konusu ödemenin yapılıp yapılmadığı, var ise bu ödemenin maddi tazminat açısından davalıların sorumluluğunu etkileyip etkilemediği hususlarının araştırılıp sonucuna göre bir karar vermek amacıyla hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 167,30 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden kalan davacı ...'e geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı... A.Ş'ne geri verilmesine 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21923, Karar No: 2018/231, Tarih: 11.01.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/21923 E.  ,  2018/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adına sahte kredi kartı çıkarılan ...'ın duruşmadaki beyanında başka bankalardan da adına kredi kartları çıkarıldığını belirtmesi karşısında ...'dan bu husus sorularak buna ilişkin bilgi ve belgelerin temin edilmesi, bu hususta bir soruşturma veya kovuşturma olmuşsa da dosyaların incelenerek varsa bu davayı ilgilendiren onaylı örneklerinin bu dosya içerisine alınması; ayrıca suça konu kredi kartıyla yapılan harcamaların şifre kullanılarak mı yoksa imza karşılığı mı yapıldığı, şifre kullanılarak yapılmış ise bankasından sorulmak suretiyle şifrenin nasıl oluşturulduğu, harcamalar imza karşılığı yapılmış ise varsa sliplerin temin edilerek atılı bulunan imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığının saptanması, mümkün olması halinde harcamaların yapıldığı işyeri ve ATM'nin güvenlik kamera görüntülerinin temin edilerek görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3543, Karar No: 2017/1571, Tarih: 13.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/3543 E.  ,  2017/1571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle, feshe dayanak Genel Müdürlük kararının dosyaya sunulmamasına, davacının müdür olarak çalıştığı banka şubesine davacının yerine başka bir şubeden müdür atandığının ve 2015 yılında şube kapatılmadığının davalı tanığının beyanından anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2 - 4857 sayılı Yasa’nın 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal nedene dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Mahkemece davacının kıdeminin 12 yıl 4 ay oluşu karşısında işe başlatmama tazminatının 5 ay yerine 6 ay olarak belirlenmesi ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu’nca (BDDK) 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 71’inci maddesinin 1. fıkrasının b bendi hükmü uyarınca 29.05.2015 tarihi itibarıyla  TMSF. ye devredilen Asya Katılım Bankası A.Ş. nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’ nun 140.maddesi gereği harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının işe başlatmama tazminatına ilişkin 2. paragrafındaki “ 6 aylık “ rakam ve sözcüğünün çıkartılarak, yerine “ 5 “rakam ve sözcüğünün yazılmasına,

Hüküm fıkrasının karar harcı ile ve davacının yaptığı yargılama giderlerine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;

“- TMSF.ye devredilen davalı ...Ş. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’ nun 140.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

- Davacının yatırdığı başvuru harcı ile ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

- Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

“- TMSF.ye devredilen davalı ...Ş. 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’ nun 140.maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,

- Davacının yatırdığı başvuru harcı ile ve peşin harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,

- Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

Davacının yaptığı harçlar hariç 147,70 TL. yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,“ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan 24.12.2015 tarihli makbuz ile alınan temyiz harçlarının isteği halinde davalıya iadesine, 13.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13492, Karar No: 2019/1824, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13492 E.  ,  2019/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.