muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2685, Karar No: 2023/710, Tarih: 24.01.2023

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, davalı vekilinin havuza ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise bağımsız bölümlerin birleştirilmesi hususunun ana gayrimenkule ait geçerli mimari projenin tespiti ile mahallinde yeniden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre işin esasının incelenmesinin gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, yapılan imalatlara ilişkin yapı kayıt belgesi alındığını, yapının mimari projesine uygun olduğunu, dava dışı Orman Müdürlüğünün dava konusu taşınmazın bulunduğu parsele ilişkin tapu iptal davası açtığını ve bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanunun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

1.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) "Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

"Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

(Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/8 md.) Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.

"

3. Değerlendirme

1. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının ilgili Belediyesinde bulunan ana mimari projeye aykırı olarak B tipi ayrık nizam iki ayrı villayı birleştirmek sureti ile ayrıca yine sadece kullanım hakkı olup ana taşınmazın yönetim planına göre değişiklik hakkı bulunmayan "sorumluluk alanına" havuz imalatı yaptığı, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. Davalının yapı kayıt belgesi alındığına ilişkin temyiz itirazları yönünden; 3194 sayılı İmar Kanunu'nun Geçici 16 ncı maddesinin dokuzuncu fıkrasına göre, üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan yapılar ile Hazineye ait sosyal donatı için tahsisli araziler üzerinde bulunan yapılar bu madde hükümlerinden yararlandırılmaz.

4. Ana gayrimenkulde kat mülkiyeti kurulu olup, 634 sayılı Kanuna tabidir. Kat mülkiyeti, arsa payı ve ana gayrimenkuldeki ortak yerlerle bağlantılı özel bir mülkiyettir ve kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar. Kat malikleri ortak yerlerde kullanma hakkına da sahiptirler. Yapı kayıt belgesinin düzenlendiği 3194 sayılı Kanun'un Geçici 16 ncı maddesinde, 634 sayılı Kanun'un uygulanmayacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, dokuzuncu fıkrasında bu maddenin üçüncü kişilere ait özel mülkiyete konu taşınmazlarda uygulanamayacağı düzenlenmiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz olunan kararın ONANMASINA,

Aleyhine temyiz olunan davacı yararına 03.09.2022 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir olunan 8.400,00 TL vekâlet ücretinin temyiz edenden alınmasına,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, 24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4109, Karar No: 2014/18016, Tarih: 28.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/4109 E.  ,  2014/18016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; katılan şirket vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Güvenlik kamerası görüntü çözümlerine, tanık ...'ın olaya başından beri vakıf olduğuna ilişkin kolluktaki ayrıntılı beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'un anne ve babasıyla geldiği alışveriş merkezinden elde ettiği pense ile bir çift spor ayakkabının güvenlik barkotunu söküp giydikten sonra söz konusu mağazadan çıkıp gittiği, tanığın ve arkadaşlarının takibi ile sanığın ailesi ile geldiği araçta saklanmış olarak bulunduğu dikkate alındığında, sanığın hırsızlığa kalkışma suçunu işlemek irade ve kastıyla hareket ettiği sabit olmasına karşın yazılı şekilde hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan şirket vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65665, Karar No: 2013/9371, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65665 E.  ,  2013/9371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılanın sahibi olduğu ... Ecza Deposu Medikal Ürünler Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinde satış yönetmeni olarak çalışan sanık ......'in, şirketin ticari ilişki nedeniyle...ve ... Devlet Hastanelerinden olan alacaklarını ... Defterdarlığında Sağlık Kurumları Döner Saymanlık Müdür Yardımcısı olan ...'den talep ettiği, ...'in de 16.08.2005 tarih ve 11.476.18 TL ile 15.09.2005 tarih ve 8.799.76 TL' lik çekleri düzenleyerek verdiği, ......'in de bu çekleri tahsil ettiği ancak parayı şirkete vermeyerek uhdesine geçirmesi şeklindeki eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 19.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu maddede öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesindeki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14737, Karar No: 2023/22395, Tarih: 11.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14737 E.  ,  2023/22395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/26 E., 2016/159 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ.

Katılanın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri; sanığın hakaret kastıyla hareket ettiğine, iddia konusu sözlerin ağır söz kapsamında değerlendirilemeyeceğine, bu nedenle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana "Daha çok bekleyecek miyiz, kaç saatten beri bekliyoruz, biz sizi beklemek zorunda mıyız, siz insan değilsiniz." şeklinde sözler söyleyerek hakarette bulunduğu iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, sarf edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu, ayrıca sanığın uğradığını düşündüğü haksızlığı dile getirme ve yakınma niteliğinde olduğu kabul edilerek atılı suçtan beraat hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılana söylediği iddia ve kabul olunan sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı anlaşılmış, bu nedenle Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılana söylediği iddia ve kabul olunan sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı anlaşılmış, bu nedenle Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4386, Karar No: 2024/6613, Tarih: 19.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4386 E.  ,  2024/6613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/462 Esas, 2023/464 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. ... ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/27 E., 2017/641 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin 2008/26347, 2008/26170 sayılı ve "grisport" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin "grisport" ibareli başvurusuna anılan markalarına dayalı olarak yaptıkları itirazlarının nihai olarak kısmen kabul edilerek başvuru kapsamından 25. sınıf mallar ile bu malların satışına ilişkin 35. sınıf hizmetlerin çıkarıldığını, oysa başvuru kapsamında bırakılan 14. ve 18. sınıf mallar ile bu malların satışına ilişkin 35. sınıf hizmetler yönünden de iltibas koşullarının bulunduğunu, müvekkilinin markaları tanınmış olduğundan, başvurunun tümden reddinin gerektiğini, ayrıca "grisport" ibaresinin müvekkilinin ticaret unvanında da yer aldığından öncelik hakkının bulunduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek 2016-M-11911 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... cevap dilekçesinde; taraf markaları arasında iltibas bulunmadığını, tarafların faaliyet alanlarının da farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında, işaretler bakımından ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu ancak dava konusu başvuru kapsamında yer alan 14.18 ve 35. sınıf hizmetlerin davacının itirazına mesnet markaları kapsamında yer alan 9. ve 25. sınıf mallarla benzer olmadığı, bu nedenle taraf markaları arasında iltibas bulunmadığı, davacının tanımışlık ve kötü niyet iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, gerek dava konusu başvuru, gerekse de davacının itirazına mesnet markalar sadece "grisport" ibarelerinden oluştuğundan marka işaretleri arasında ayniyete yakın bir benzerlik bulunduğu, davacının 2008/26170 sayılı markası kapsamında yer alan 25. sınıf "spor ayakkabı" malları ile dava konusu başvuru kapsamında bulunan 18. sınıf "Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler." mallarının birbirlerini tamamlayıcı ve ilişkili bulundukları, tarafların marka işaretleri arasındaki ayniyete yakın benzerlik de gözetildiğinde, sayılan 18.sınıf mallar ile bu malların satışına özgü 35. sınıf "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar: çantalar, cüzdanlar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtar muhafazaları, bavullar, valizler.mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, davacının ticaret unvanının asıl unsurunu oluşturan "Grisport" ibaresi ile "GRİSPORT" ibareli dava konusu başvuru arasında benzerlik bulunduğu açık olup, davacının gerek işlem dosyasına sunduğu gerekse de yargılama sırasında sunduğu delillerden, bahsi geçen ticaret unvanı ile dava konusu başvuru tarihinden önce Türkiye'de "spor ayakkabı" emtiasında faaliyet gösterdiği, dolayısyla bahsi geçen mallar ile benzer olduğu, yukarıda ayırtısıyla açıklanan uyuşmazlık konusu mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/5 maddesi koşullarının da gerçekleştiği, davacının itirazına mesnet markalarının tanınmış olduklarının ve davalının kötü niyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı TÜRKPATENT vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Mülga 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 8 inci maddesi.

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TÜRKPATENT vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6871, Karar No: 2019/1326, Tarih: 12.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6871 E.  ,  2019/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1. 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın ortağı olduğu ... Grup İnşaat ... Ltd. Şti.nin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek, yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2. Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması veya faturaların temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

3. ... Grup İnşaat ... Ltd. Şti. adına basımı yapılan ve vergi tekniği raporunun 3. sayfasında basım bilgileri açıklanan irsaliyeli faturaların kim tarafından sipariş edilip teslim alındığının ilgili matbaadan sorulması, söz konusu belgelerin sanığa teslim edilip edilmediği araştırılarak, varsa teslim tutanağının getirtilip dosya içine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.