muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14068, Karar No: 2015/890, Tarih: 22.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14068 E.  ,  2015/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2014/71-2014/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;davalı firma adına ".....", "........","..... ... Suyu", "..... .. ibareli markaların tescil edildiğini ancak "..... " ibaresinin,... iline bağlı bir ilçenin adı olduğunu ve ayırt edicilik niteliği taşımadığını, bu yüzden Mark. KHK, 5 ve 7/a madde gereğince mutlak redde tâbi olduğunu, yaygın olarak bilinen ve tanınan" ... Suyunun “.....’dan doğduğunu ve özellikle “su” ürünü açısından malın üretildiği yeri bildirdiği için halkı yanıltabileceğini ve 7/1-f madde uyarınca mutlak redde tabi olduğunu ayrıca “..... ... Suyu’nun” kadimden beri bilinen bir su olduğunu, suyun mülkiyetinin müvekkili belediyeye ait olduğunu ve önceleri elle doldurulan cam şişelerde “..... Belediyesi ... suyu” olarak pazarlandığını ve halka mal olduğunu, “..... ... suyu” sözcüklerinin ayırt edicilik vasfına sahip olmadığını, sözcüklerin bir işletmeyi değil bahsedilen suyu ifade ettiğini, Mark KHK 5. madde kapsamında marka olamayacağını, suyun kültürel bir değer olarak halka mal olması sebebi ile Mark KHK 7/h maddelerinin uygulanması gerektiğini, bu mutlak ret nedenlerinin gerçekleşmediği ve 7/son madde uyarınca ayırt edicilik kazanıldığı sonucuna varıldığı takdirde, gerçek hak sahibinin ve bu ismi kullanma yetkisinin uzun yıllardır bu alanda faaliyet gösteren müvekkili belediyeye ait olacağını, müvekkili belediyenin 23/05/1983 tarihinde.... ile ..... Noterliği'nde sözleşme yaptığını, kullanma hakkını 25 yıllığına verdiğini, isme ilişkin kullanımın da sözleşmenin 12. maddesi ile belirlediğini ve anılan şirketle, 02/01/2004 tarihli sözleşme ile ... ibaresini kullanma hakkı verdiğini, sözleşmelerden anlaşılacağı gibi, isimlerinin kullanma haklarının ..... Belediyesi'ne ait olduğunu, davalı...'nin ise markalara haciz nedeni ile sahip olduğunu, ileri sürerek davalı adına kayıtlı olan, “..... ibareli “ 2003/...numaralı 29. 30. 32. sınıfta kayıtlı, 81678 sayılı 32. sınıfta kayıtlı “..... .....” ibareli; 85445 sayılı 32. sınıfta kayıtlı “..... ... Suyu” ibareli markanın ve 2003/20169 sayılı 29 30 32.kayıtlı “..... ...” ibareli markaların hükümsüzlüğüne ve tescillerinin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nde dava görüldüğünü, 2008/304 – 146 sayılı 09/04/2010 tarihli kararın Yargıtay’da olduğunu,bu nedenle derdestlik itirazında bulunduklarını, dava konusu markaların tanınmış markalar olduğunu, Mark KHK 42. madde uyarınca yazılı olan 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolmuş olduğunu, müvekkili firmanın bu markaları, Mark KHK 16. ve devamı maddelerince uygun olarak icra yolu ile haciz koyup satışa çıkaran, ....'den yasaya uygun bir sözleşme ile devir aldığını, devir bedellerini ödediğini, dolayısıyla davacının kötü niyetli

olduğunu, bu markaların benzerleri olan ibarelerle başvurular yaptığını,davacının bu markaların tescilli olduklarını devir işleminden önce de bildiğini,... tarafından pek çok yer adının tescillenmiş durumda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davaya konu 2003/20169 nolu markanın 17.02.2005 tarihinde tescil edildiği, işbu davanın 04.11.2010 tarihinde açıldığı, 5 yıllık dava açma süresinin dolduğu gerekçesiyle, davanın reddine, diğer markalar yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, davayı konu markanın 17.02.2005 tarihinde dava dışı..... adına tescil edildiği, 22.02.2008 tarihinde dava dışı...... tarafından cebri icra yoluyla alındığı, davalının ise.... firmasından 11.03.2009 tarihinde markayı devraldığı, davacı Belediye ile dava dışı..... arasındaki 1983 tarihli sözleşmelerde ..... ve ... ibareleri üzerindeki marka hakkının davacıya ait olduğu, aralarındaki sözleşme süresince bu ibarelerin marka olarak kullanılacağı, sözleşme sonunda markanın davacıya iade edileceği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dairemizin 11.09.2000 gün ve 5607/6604 sayılı ve 08.04.2002 gün ve 10860/3275 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, 556 sayılı KHK'nın 42. maddesine dayalı olarak açılan hükümsüzlük davasının tescil tarihinden itibaren 5 yıllık hak düşürücü içinde açılması gerekir. Ancak, kötüniyetin varlığı halinde ise hükümsüzlük davası her zaman açılabilir. Nitekim, somut olayda da davacı taraf 06.01.2010 tarihli cevaba cevap dilekçesinde marka tescilinin kötüniyetli olduğunu iddia etmiştir.

Bu itibarla, mahkemece davacının kötüniyetli tescil iddiası da değerlendirilerek, marka hükümsüzlüğüne ilişkin hak düşürücü sürenin dolup dolmadığı bu kapsamda tartışılarak, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16095, Karar No: 2014/10243, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16095 E.  ,  2014/10243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2005/138-2012/97

Davacılar S.. A.. vdl. vekili Avukat S. Ç.. tarafından, davalı K.. B.. aleyhine 20/06/2005 gününde verilen dilekçe ile maaş ve huzur alacağının tahsili talebi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı S.. A.. vekili ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, maaş ve huzur alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacılardan S.. A.. ve davalı taraflarından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı Karagözü Belediyesinde başkan ve başkan vekilliği görevlerinde bulunduklarını, görevde bulundukları süre içinde maaş ve huzur haklarını alamadıklarını belirterek haklarının tespiti ile tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemce yapılan yargılama sonucunda; bir kısım davacılar hakkındaki davanın takip edilmemesi nedeniyle açılmamış sayılmasına, davacılardan S.. A.. yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu yapılan ödemelerin yapılması kamusal bir işlem olduğu gibi, yapılmaması da hizmete ilişkin idarenin takdiri ile ilgilidir. Somut olayda, davalı kuruma husumet yöneltilerek yasa gereği yapması gereken ödemeler ile ilgili olarak belli yönde işlem tesis etmeye zorlayıcı hüküm kurulması amaçlandığına göre, talep ve işlemin idari nitelik taşıdığı kabul edilmelidir. Bu duruma göre, uyuşmazlık idari yargı yerinde çözümlenmelidir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile kendiliğinden dikkate alınır.

Mahkemece, dava dilekçesinin idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/387, Karar No: 2010/1908, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/387 E.  ,  2010/1908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih :19/11/2009

Nosu : 1111/1325

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davalı alacaklının icra takibinin zamanaşımına uğradığı iddiası ile davalıya pay ayrılmaması gerektiği iddiası ile açılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı alacaklı vekili, zamanaşımı itirazının ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının alacaklı olduğu icra dosyasında 28.04.2008 tarihinden 26.09.2009 tarihine kadar icrai işlem yapılmadığı, bu nedenle takipsizlik nedeni ile işlemden kaldırılması gereken dosyanın sıra cetvelinde ilk sırada yer almasının doğru olmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinin zamanaşımı nedeniyle kaldırılması talebinin ancak borçlunun talep edebileceği gözden kaçırılarak yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5107, Karar No: 2022/7295, Tarih: 07.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5107 E.  ,  2022/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : NEVŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine ilişkin kararın, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvuru dilekçesinin reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili, kadastro çalışmaları sırasında Nevşehir ili, ..... ilçesi, ..... kasabasında bulunan 173 ada 45 parsel sayılı taşınmazın kuzeyinde kalan yerin kayalık olması nedeni ile tespit dışı bırakıldığını ancak taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu ileri sürerek taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili, 24.05.2016 tarihli dilekçesiyle maddi hata sonucu İnallı yerine ..... yazıldığından bahisle davalı belediyenin ..... Köyü Tüzel Kişiliği olarak düzeltilmesini ve dava dilekçesinin de ..... Köyü Tüzel Kişiliğine tebliğ edilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazla davalı Belediyenin hiçbir ilgisinin olmadığını, davalı Belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.02.2017 tarihli 2015/399 Esas, 2017/55 Karar sayılı kararıyla; davalı ... vekilinin taraf değişikliğine muvafakatinin olmaması, davanın açılmasının üzerinden uzun zaman geçmesi, tahkikat aşamasına geçilmesi, delillerin toplanmış olmasından sonra başka bir dilekçe üzerine yazım nedeniyle taraf değişikliği talebinin kabul edilebilir yanılgı çerçevesinde olmadığı, davalı ...'nın davalı olarak gösterilmesinin de kanuna uygun olmadığı gerekçesiyle davalılar aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Kaldırma Kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 06.12.2017 tarihli ve 2017/1233 E., 2017/1185 K. sayılı kararıyla; kararın istinafı kabil olup olmadığının belirlenebilmesi için "taşınmazın değerinin belirlenmesi gerektiği" gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine gönderilmesine 6100 sayılı HMK’nın 353/1-4-6. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

3. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2017/363 Esas, 2018/336 Karar sayılı kararıyla; 28.02.2017 tarihli karardaki gibi davanın davalılar açısından husumetten reddine kesin olarak karar verilmiştir.

4. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

5. İstinaf Nedenleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; vekalet ücreti olarak 2.180,00 TL hükmedildiğine göre, beyan ettikleri 7.680,00 TL nin dava değeri olarak esas alındığını, bu durumda kararın kesin olmadığını, istinaf edilebilir olduğunu, eğer 673,38 TL dava değeri olarak alınmışsa bu durumda da vekalet ücretinin de 673,38 TL olması gerektiğini, HMK’nın 124. maddesi kapsamında davalı Belediyenin İnallı Köyü Tüzel Kişiliği olarak düzeltilmesini talep ettiklerini, sadece köy adında maddi hata olduğunu, tarafın düzeltilmesi gerekirken husumetten reddinin yanlış olduğunu, dava konusu taşınmazın her halükarda genel mülk sahibi olan Hazine adına tescilinin gerektiğini, önceki tescil davasındaki tarafların davalı gösterilerek dava açıldığını, eksik inceleme ve araştırmayla hüküm kurulduğunu ileri sürerek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

6. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 17.06.2020 tarihli ve 2019/431 Esas, 2020/637 Karar sayılı kararıyla; dava dilekçesinde dava değerinin gösterilmediği, mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan teknik bilirkişi raporunda davaya konu edilen taşınmazın değerinin 673,38 TL olarak belirlendiği, davalı tarafın ise belirlenen dava değerine itirazının bulunmadığı, mal varlığına ilişkin iş bu davada belirlenen dava değerinin HMK'nın 341/2. maddesi gereğince karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 3.560,00 TL'nin altında kaldığı, ancak İlk Derece Mahkemesince HMK’nın 346. maddesi gereğince bu hususta bir karar verilmeden dosyanın istinaf incelemesi için gönderildiği gerekçesiyle miktar itibariyle kesin olan karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulamayacağından davacı Hazine'nin istinaf başvuru dilekçesinin HMK’nın 341/2, 346 ve 352/1 maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçesindeki taleplerin tekrarı ile kararının bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

2. Temyiz Nedenleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçesindeki taleplerin tekrarı ile kararının bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun istinaf yoluna başvurulabilen kararlar başlıklı 341/2 maddesinde, “Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. (Ek cümle: 24/11/2016-6763/41 md.)”

İstinaf dilekçesinin reddi başlıklı 346. maddesinde, “İstinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder. Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar.” düzenlemeleri yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV/6) nolu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3392, Karar No: 2022/10371, Tarih: 15.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/3392 E.  ,  2022/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili; davalılardan ...Gazetesinde 26/07/2012 tarihinde İkiz Skandal başlığı ile yayımlanan ve diğer davalı ... tarafından kaleme alınan haber ile müvekkilin kamu oyundaki itibarına ve şahsiyet haklarına saldırıda bulunulduğunu, yapılan bu haberle ile müvekkilinin itibarının zedelendiğini, hiçbir kaynağı olmayan gazetelilik ve yayıncılık etiğine uymayan kamu yararı, toplumsal ilgi öğeleri taşımayan bu haberlerle müvekkil telafisi imkansız psikolojik yaralar aldığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminat haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili; davanın ...Gazetecilik ve matbaacılık A.Ş sorumlu müdür ... bakımından reddi gerektiğini, hukuken sorumlu kişiler arasında sorumlu müdürün bulunmadığını, dava konusu olay incelendiğinde haberin hukuka uygunluk kriterlerini haiz olduğunu, haber içeriğinin basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu edilen haberin gazete ve internet sitelerinde daha öncede benzer yazı haber ve yorumlara, konu olması, verilen haberin hukuka uygunluk, güncellik, görünür gerçeklik ilkeleri ile birlikte değerlendirilmesi sonucu görünür gerçekliğe uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; dava konusu edilen haberin gazete ve internet sitelerinde daha öncede benzer yazı haber ve yorumlara, konu olması, verilen haberin hukuka uygunluk, güncellik, görünür gerçeklik ilkeleri ile birlikte değerlendirilmesi sonucu görünür gerçekliğe uygun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, her ne kadar 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13. maddesinde "Basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddî ve manevî zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi, süresiz yayınlarda ise eser sahibi ile yayımcı, yayımcının belli olmaması halinde ise basımcı müştereken ve müteselsilen sorumludur. Bu hüküm, süreli veya süreli olmayan yayınlarda yayın sahibi, marka veya lisans sahibi, kiralayan, işleten veya herhangi bir sıfatla yayımlayan, yayımcı gibi hareket eden gerçek veya tüzel kişiler hakkında da uygulanır. Tüzel kişi şirketse, anonim şirketlerde yönetim kurulu başkanı, diğer şirketlerde en üst yönetici, şirket ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur." denilmekle hukuki sorumluluğun esaslarının düzenlendiği, dava konusu haberin yer aldığı gazetenin künyesine göre, davalı ...’ın sorumlu müdür sıfatını taşımakta olup; 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesi kapsamında hukuki sorumluluğu bulunmadığı, mahkemece, anılan davalıya yönelik istemin pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekmekte ise de, mahkeme kararının sonucu itibariyle doğru olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 15/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2687, Karar No: 2006/3202, Tarih: 17.04.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/2687 E.  ,  2006/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.