muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4577, Karar No: 2019/6506, Tarih: 25.09.2019

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15476, Karar No: 2018/11645, Tarih: 04.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15476 E.  ,  2018/11645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı ve davalı ... ve ... Tekstil San. Tic. A.Ş. vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla olmakla duruşma için tayin edilen 4.12.2018 Salı günü davacı vekili Av. ... ve davalı ... ve vekili Av. ... geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... Tekstil San ve Tic. Ltd. Şti. hakında takip başlatıldığını, takibin semeresiz kaldığını, mal kaçırma amacı ile müvekkilinin borçlu şirkete sattığı kumaşların borçlu tarafından önce davalı ...'e ondan da diğer davalı şirkete satıldığından, bu tasarrufun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin davanın reddine dair ilk kararı, dairemizin 13.03.2012 tarih 2011/7636 Esas 2012/3066 karar sayılı ilamı ile dava konusu malların davacı tarafça davalı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'ye satıldığı ve davalı ... tarafından da davalı ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş’ye gönderildiği hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık olmadığı, dava konusu malların kayıtlara göre .. Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'ye giriş kaydının bulunduğu ve çıkış kaydının bulunmadığı da anlaşıldığı, bu durumda mallar adı geçen davalı uhdesinde kaldığı, malların bu davalı tarafından dava dışı ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’ye teslim edildiği ve bu şirket tarafından da yine dava dışı ... Deri ve Tekstil Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti’ye teslim edildiğine dair 14/04/2005 tarihli alındı belgesi de dosyaya girdiğinden, dava konusu malların kimde kaldığı hususu

açıklığa kavuşturulmuş olmadığı gibi davacının bu konuya yönelik olarak tanıklarının dinlenmediği, alındı belgesinde adı geçen şirketlerin dava içindeki konumlarının belirlenmediği, gerektiğinde ticari defterlerinin incelenmesi suretiyle borçlu şirket ve davalı ... ve ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş arasında bağlantı bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulduğundan bahisle bozulmuş, bozmadan sonra, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve vekalet ücreti yönünden davalı ... ile İpsan Tekstil San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında, dinlenen tanık anlatımları, tarafların ticari defterleri üzerinde yaptıralan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporlara göre, dava konusu kumaşlar davacı tarafından borçlu şirkete satıldıktan sonra dava dışı ... Tekstil ..... Ltd. Şti. aracılığı ile davalı ...'a satılmak istendiği, onunda kumaşların kontrolu için davalı ... Tekstil San Ve Ticaret A.Ş. gönderdiği ancak kumaşların istedikleri gibi olmadığından satın alınmadan yine ... Tekstil ..... Ltd. Şti. aracılığı ile yine dava dışı ... Deri ve Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. teslim edildiği anlaşılmaktadır. Dosyadaki ticaret sicil kayıtlarından ... Deri ve Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti. ile borçlu şirketin ortakları arasında organik bağ içinde olduğu sabittir. Bu halde anılan şirketin üçüncü kişi sıfatı ile davaya dahili sağlanarak, bu şirketin savunması alınıp delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davalı ... ve ... Tekstil San. ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyiz itirazları şimdilik incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'a verilmesine, Duruşmada vekille temsil olunmayan davalı İpsan Tekstil San. ve Tic. A.Ş. yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar ...,... Tekstil San. ve Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17046, Karar No: 2009/25572, Tarih: 17.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17046 E.  ,  2009/25572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çaycuma İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’ nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazda, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, muhatabın bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememiş olması halinde, gecikmiş itirazda bulunacak kişinin mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmesi gerekir. Maddeden de anlaşılacağı üzere gecikmiş itirazın ön koşulu usulüne uygun bir tebligatın yapılmış olmasıdır.

Borçlu mahkemeye verdiği dilekçede gecikmeli olarak yapılan itiraz deyimini kullanmış ise de, aynı dilekçede ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediğini de bildirmiştir. Bu durumda HUMK.nun 76.maddesi uyarınca hukuki tavsif hakime ait olup, başvuru bu hali ile gecikmiş itiraz değil, usulsüz tebligat şikayetidir. (HGK'nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258 Esas 1991/344 karar sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Y. B.a ödeme emri 7201 Sayılı Kanunun 21.maddesine göre tebliğ edildiği halde, muhatabın adreste bulunmama sebebi komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir ve memurlarından sorulmamış, haber verildiği bildirilen ve imzadan imtina eden komşunun ismi yazılmadığından sözü edilen tebligat bu haliyle usulsüzdür. 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesinde, "Tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur" hükmüne yer verilmiştir. Borçlu usulsüz tebligattan 18.01.2009 tarihinde haberdar olduğunu bildirmiş ve yasal (7) günlük şikayet süresi geçmeden 20.01.2009 tarihinde mahkemeye şikayette bulunmuştur.

O halde, mahkemece tebligatın usulsüzlüğüne yönelik şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca borçlunun usulsüz tebligatı öğrendiği tarih olarak bildirdiği tarihin tebliğ tarihi olarak tespitine karar vermek gerekirken, başvurunun İİK.nun 65.maddesinde düzenlenen gecikmiş itiraz olarak nitelenip yazılı şekilde istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/228, Karar No: 2024/4601, Tarih: 28.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/228 E.  ,  2024/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/290 E., 2023/335 K.

SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinde, "Tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği" düzenlemesine yer verildiği cihetle; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarına göre gerekçeli karar tebliğinin yapıldığı tarihte sanığın Karabük T Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olması nedeniyle tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla; tebligatın, yöntemine uygun olarak sanığa tebliği sağlanarak, buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dava dosyasının, geri iade edilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19042, Karar No: 2011/1654, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19042 E.  ,  2011/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.01.2009 gün ve 2008/275 Esas, 2009/36 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4809, Karar No: 2014/24548, Tarih: 18.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4809 E.  ,  2014/24548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi, ancak;

1) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca "kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına" çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı bir temizlik işinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmiş olması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için tayin edilecek sonuç cezanın hapis cezası olması gerektiği gözetilmeksizin sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanığın kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına ilişkin paragrafının ''Sanığın kişiliği ve suçun özelliklerine göre verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesi gereğince 2 ay 15 gün süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilmesine'' şeklinde değiştirilmesi ve hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafının çıkarılması diğer kısımların aynen bırakılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1697, Karar No: 2013/21013, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1697 E.  ,  2013/21013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müşteki ...'ın, ikamet ettiği Antalya İlinde bulunan... Kargo Şirketinin 100 Yıl Şubesine, Mardin İlinde bulunan kardeşi..'a teslim edilmek üzere koli teslim ettiği, ancak adı geçen şirkette dağıtım görevlisi olarak çalışan sanığın, söz konusu koliyi, ... yerine aynı mahallede oturan ve soyadı benzerliği bulunan ... isimli şahsa teslim ederek atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın kendisine tevdi edilen koliyi veriliş gayesi dışında malikmiş gibi satmadığı, rehnetmediği, tüketip değiştirmediği veya bozup başka şekillerde tasarrufta bulunmadığı gibi devir olgusunu inkâr edip kendisine veya başkasına yarar sağlamadığı, sanığın gerekli dikkat ve özeni göstermeyip, soyadı benzerliğine de güvenerek suça konu koliyi alıcı olan... yerine ... isimli kişiye teslim etmesi eyleminde, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun maddi unsurunun oluşmadığı dikkate alınarak sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyete hükmolunması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6061, Karar No: 2022/16273, Tarih: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/6061 E.  ,  2022/16273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

...

...

...

A)Sahte fatura düzenleme suçundan 2011 yılı için verilen mahkumiyet ve 2012 yılı için verilen beraat hükümleri yönünden;

Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin mükellefiyetinin kendi adına olduğunu, ancak iş yerinin gerçek sahibinin... isimli kişi olup bu kişiye vekaletname verdiğini, iş yerine ait bütün işlemleri ve fatura düzenlemelerini ... 'ın yaptığını, sahte fatura düzenlemesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Dosyada bulunan ve temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve...'a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ... 'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve...'tan temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması,

B)Sahte fatura düzenleme suçunun sübutu halinde ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden de; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11485, Karar No: 2013/7810, Tarih: 15.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/11485 E.  ,  2013/7810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamda belirtildiği şekilde; davanın reddine karar vermiştir.