muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5831, Karar No: 2025/1703, Tarih: 03.03.2025

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü yönünden mülkiyet paylaşılmasının hatalı olduğu gerekçesi ile kararın bozulduğu, taşınmazın her iki davalı adına hisseli olarak tespit gördüğü, Hazine tarafından dava açıldığı, daha önceki karar gibi hatalı olarak verilen karar karşısında tespit tutanağındaki mülkiyet hisseleri göz önüne alınarak karar verilmesi gerektiği, bu nedenle önceki kararın onama kısımları yönünden bir karar verilmesine yer olamadığına, mülkiyet hisselendirilmesi yönünden hüküm kurulmasına karar vermek gerektiği belirtilerek, davanın esası yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, bilirkişi raporunda dava konusu 150 ada 25 parsel sayılı taşınmazın (A) ile gösterilen alanın ayrılarak ayrı bir parsel numarası ile birlikte 1/6 hissesinin ... adına, 5/6 hissesinin ... adına tespit ve tesciline, dava konusu taşınmazın diğer kısımları yönünden verilen ve dava konusu edilen (A) ile gösterilen alan yönünden daha önce verilen karar bozma dışı bırakılarak kesinleşmiş olmakla harici alan ve (A) ile gösterilen alanın yargılaması sonucu varılan kararın esası hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde karar verilmiş ise de, verilen karar usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; kadastro hakimi açık, anlaşılır ve hükmün infazı sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde tescil hükmü kurmakla yükümlüdür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297. maddesinde hükmün kapsamı belirlenmiş olup, buna göre;

"(1) Hüküm “Türk Milleti Adına” verilir ve bu ibareden sonra aşağıdaki hususları kapsar: a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini. b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini. c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri. ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini. d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını. e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi. (2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." düzenlemesine yer verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılır ve 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir.

Aynı Kanun’un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş, önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Buna göre dosya kapsamında yapılan incelemede, Mahkemece çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün taşınmazdan ifrazı ile yeni parsel numarası verilerek 1/6 hissesinin ..., 5/6 hissesinin ... adına tespit ve tesciline karar verilmesine rağmen ayrıca esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi suretiyle hükümde çelişki yaratılmış, öte yandan kısa kararın 2 numaralı bendinde "...diğer dava konusu alanlar yönünden tescil hükmü bozma hükmü dışında kalarak kesinleştiğinden yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına," karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmının 2 numaralı bendinde ise "...dava konusu taşınmazın diğer kısımları yönünden verilen ve dava konusu edilen A ile gösterilen alan yönünden daha önce verilen karar bozma dışı bırakılarak kesinleşmiş olmakla harici alan ve A ile gösterilen alanın yargılaması sonucu varılan kararın esası hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde hüküm tesis edilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, tarafların hak ve yükümlülüklerini tam olarak belirten ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesine uygun olarak bir karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde kendi içinde çelişkili hüküm tesisi ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması usul ve kanuna uygun bulunmadığından, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5181, Karar No: 2010/2642, Tarih: 11.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5181 E.  ,  2010/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından takibe konu 15.05.2003 vade tarihli ve 3100 USD bedelli bononun asıl borçlu ... tarafından imzalanmadığını, imzasının davalı tarafından sahte olarak atıldığını, davalının bu nedenle ... Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla sahtecilik suçundan mahkum olduğunu, bu arada davalının icra yoluyla müvekkilinden 4200 TL tahsil ettiğini belirterek, haksız olarak tahsil edilen bu bedelin davalı tarafından ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talebin zamanaşımına uğradığını, ayrıca bonoyu kefil sıfatıyla imzalayan davacının imzasının gerçek olduğunu söyleyerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bonodaki sahte imzanın sadece sahibini bağlayacağı ve onun hakkında hükümsüzlük ifade edeceği, bu durumun kefilin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle TTK.’nun 614/2. maddesi hükmü gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2589, Karar No: 2019/480, Tarih: 14.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2589 E.  ,  2019/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait paranın paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinde üst sırada yer alan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya isabet eden paranın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı borçluya ait ya da onun tarafından gönderilen araçların tamir, bakımını yaptığını ve gerektiğinde yedek parça kullandığını, ayrıca alacağını alamadığı için borçluya ait bir taşınmazın harici satışı için anlaştıklarını fakat işlemin de tamamlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 28.11.2014 tarih, 2014/2596 Esas, 2014/7644 Karar sayılı ilamıyla, davalı yanın dava dışı borçlu ile aralarında süregelen tamir, bakım ve yedek parça tedarik sözleşmelerinin mevcudiyetine dayandığı, bunlarla ilgili olarak da bir kısım belgeler sunduğu, her ne kadar mahkemece bu belgelerde yer alan araç plakalarının sorgulanmasında, araçların borçluya ait olmadığı saptanmış ise de bunların önceki maliklerinin araştırılması cihetine gidilmediği, bu durumda mahkemece araç tamir, bakım ve yedek parçaları konusunda uzman bir bilirkişiden belgelerin doğruluğu ve mali müşavir bir bilirkişiden de davalının diğer kayıtları ile sunulan belgelerin uyumu konusunda rapor alınmak ve davalının bu yöne ilişkin savunması üzerinde durulmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, dosyaya herhangi bir fatura ibraz edilmediği, davalının alacağın varlığını birbirini doğrulayan, sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan yazılı belgelerle ispatlayamadığı, davacının dava açmakta haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde ... mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve ... müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için ... müdürüne (İİK'nın 17. maddesine kıyasen) talimat vermesi gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip eda hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece yalnızca eda hükmü kurulması gerekirken, ... mahkemesinde olduğu gibi iptal kararı verilmesi ve akabinde eda hükmünün kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün (1) nolu bendi hükümden çıkartılarak yerine, “Davanın Kabulü ile sıra cetvelinde davalıya tahsis edilen meblağın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacı alacağına yetecek miktarının davacıya ödenmesine, kalan olması halinde davalıya verilmesine” ibaresinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3708, Karar No: 2016/1700, Tarih: 04.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3708 E.  ,  2016/1700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 35/1-2, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

1) Oluşa, tüm dosya içeriğine ve kabule göre; Sanık...ile mağdur ...'in aileleri aralarında miras paylaşımının nasıl olacağına ilişkin anlaşmazlık nedeniyle husumet bulunduğu,...'nin üvey kardeşi ...'in yola taş dökmesi üzerine aileler arasında gerginliğin arttığı, olay günü mağdur ... ile kardeşi ..ve babası... tarafından...ve ...'in birlikte yaşadıkları evlerinin camlarının taşlanarak kırıldığının iddia edildiği, olay yeri inceleme raporunda da iki adet camın kırık olduğunun belirtildiği, husumetli ailelerin bu nedenle kalabalık bir biçimde kavga etmeye başladıkları,...'nin ruhsatsız tabancası ile ...’e iki el ateş ederek sol bacak ve sağ kola isabet sağladığı, sağ koldaki sinir yaralanmasının kolun işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu, bacakta hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6. derece) olan tibia ve femur parçalı kırıkları meydana geldiği, yaraların hayati tehlike oluşturduğu anlaşılan olayda;

A) Meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıl ile 15 yıl arasında temel ceza öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulaması sırasında makul bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezası belirlenmesi ile,

B) TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden 1/2 oranında indirim tatbiki suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A) Meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs nedeniyle 9 yıl ile 15 yıl arasında temel ceza öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulaması sırasında makul bir ceza tayini yerine, sadece hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezası belirlenmesi ile,

B) TCK.nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden 1/2 oranında indirim tatbiki suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a karşı kasten nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, haksız tahrik indiriminin azami orandan yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27366, Karar No: 2017/17180, Tarih: 01.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/27366 E.  ,  2017/17180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 01/11/2017 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu ko­nuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiği, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmeliyken kabulü hatalı olmuştur. Şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.01.11.2014
Yargıtay — Esas No: 2008/12372, Karar No: 2008/14989, Tarih: 14.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12372 E.  ,  2008/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2008 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.600 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11644, Karar No: 2011/17994, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11644 E.  ,  2011/17994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.