muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3931, Karar No: 2016/7659, Tarih: 28.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/3931 E.  ,  2016/7659 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 22/10/2015

NUMARASI : 2015/303-2015/766

DAVACI : S.. S.. vek. Av. İ.. S..

DAVALI : M.. Ç.. vek. Av. A.. S..

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya çeşitli tarihlerde zirai malzeme sattığını yapılan ödemeler düşüldükten sonra işlemiş faiziyle birlikte toplam .. TL alacaklarının bulunduğunu, alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili satın alınan mal bedelinin ödendiğini ve davacıya borçları bulunmadığını ayrıca takip ve davanın yetkisiz yerde açıldığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı borçlunun icra takibine yapmış olduğu yetki itirazının yerinde olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı taraf itirazında ve davaya vermiş olduğu cevap dilekçesinde, taraflar arasında akdi ilişki bulunduğu kabul etmiştir. Bu durumda alacağın bir miktar para borcuna ilişkin olduğu anlaşıldığından davacının ikametgahın icra dairesinin yetkili olduğu gözetilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine,.. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28485, Karar No: 2016/28286, Tarih: 19.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28485 E.  ,  2016/28286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı ... Tavukçuluk A.Ş. arasında yemek yapım ve dağıtımı konusunda imzalanan hizmet alım sözleşmesinin süresinin 31.01.2015 tarihinde sona erdiğini, davacı ve arkadaşlarının işçilik alacaklarının ödenmesi talebini içeren ihtarnameyi 02.02.2015 tarihinde PTT'den faksla ve iadeli taahhütlü olarak gönderdiğini, davalının ise 11.02.2015 tarihinde gönderdiği ihtarname ile Akhisarda çalışan davacı ve akadaşlarını... merkez ve Gördesteki farklı projelere naklettiğini bildirdiği,çalışma şartlarında yapılan esaslı değişiklik sebebi ile bildirilen yeni işyerinde çalışmaya başlamamaları sebebi ile devamsızlık tutanakları tutularak davacıların iş sözleşmelerinin feshedildiğini belirterek fesih haklı sebebe dayanmadığından davacıların kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması talep edilmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ... Tavukçuluk A....nin davalı şirket ile yapmış olduğu hizmet alım sözleşmesini süresinden önce sonlandırması ve davacıların çalıştığı projenin kapatılması sebebi ile, 11.02.2015 tarihli ihtarname ile... merkez ve Gördesteki projelerde, çalışma koşulları ve özlük haklarında bir değişiklik olmadan görevlendirildiklerini, ihtarnamede belirtilen süre içerisinde yeni görev yerlerinde işe başlamamaları sebebi ile devamsızlık tutanakları tutularak sözleşmelerinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Akhisarda çalışan davacıların... merkez veya Gördeste görevlendirilmelerinin çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, iş sözleşmesinde şehir değişikliğine ilişkin düzenleme bulunmadığı, bu sebeple davalı tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, altişverenin değişmesi nedeni ile, davacıların dava dışı ... Tavukçuluk A....nin yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya devam ettikleri savunulmuştur. Seri halde incelenen dosyaların bir kısmında, ... kayıtlarında, davacıların birkaç gün ara ile Bilintur...Turizm A.Ş. isimli işyerinden işe girişlerinin yapıldığı görülmektedir. Dinlenen şahitler ise davacıların yeni altişveren nezdinde çalışmaya başladıklarını beyan etmişlerdir. Bu durumda, öncelikle hizmet alım sözleşmeleri ve işyeri devrine ilişkin diğer deliller toplanarak her bir davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlayıp başlamadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya koyulmalıdır. Yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya başlamayan davacılar bakımından şimdiki gibi kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmalıdır.

Davacının aynı işyerinde yeni altişveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması durumunda, daire uygulamasına göre, alt işverenin değişmesi nedeni ile makul süre içerisinde yeni alt işverene bağlı olarak çalışma halinde, işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda davacıların tazminatlarının ödenmesi amacı ile davalı şirkete ihtarname göndermiş olmaları ve davalı şirketin davacı işçileri başka bir işyerine daveti işyeri devri hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyecektir. Davacı ve arkadaşlarının başka bir işyerine davet edildikleri sırada, ihaleyi alan yeni şirkette çalıştıkları dikkate alındığında, başka işyerine davetin hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilmelidir. Zira işçi bu aşamada başka bir işverenin işçisi durumundadır. İşyeri devri hükümleri gereğince işçinin devreden işverenden kıdem taminatı talep edebilmesi için devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermesi gerekir. Mahkemece, bu yönden de araştırma ve inceleme yapılarak devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermiş olması halinde devreden davalı şirketin, davacının devir tarihindeki ücreti ve kendi bünyesindeki çalışma süresi ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu tutulabileceği kabul edilerek anılan alacak bu kapsamda hüküm altına alınmalıdır. Devreden işveren ihbar tazminatından sorumlu tutulamayacağından ihbar tazminatı istemi reddedilmelidir. Devralan işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması halde ise kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12937, Karar No: 2023/9911, Tarih: 21.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/12937 E.  ,  2023/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/989 E., 2016/396 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca 20.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/989 Esas, 2016/396 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve eksik araştırma ile hüküm kurulması nedenleriyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve eksik araştırma ile hüküm kurulması nedenleriyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı temyiz talebinde özetle; her ne kadar sanık hakkında uyuşturucu kullanmak suçundan seminerlere katılmamaktan ısrarlı davranması nedeniyle kamu davası açılmış ve mahkemece mazeretinin haklı ve geçerli olduğundan bahisle sanığın beraatine karar verilmiş ise de; sanık savunmasında denetim süresi içerisinde annesinin kalça çıkıklığından kaynaklanan ameliyatı nedeniyle belirtilen seminere gidemediğini, annesinin ameliyatına ilişkin evrakları daha sonra dosyaya sunacağını beyan ettiği, 12.04.2016 tarihli duruşmada sanığın savunmasında; annesine ait ameliyat evraklarını alamadığını beyan etmesi ve mazeretine ilişkin başkaca bir belge ibraz etmemesi karşısında mahkemece sanığın annesinin ameliyat olması geçerli bir mazeret kabul edilmiş olması halinde dahi annesinin ameliyatının hangi tarihte olduğunun mahkemece tespit edilmediği, ihlalin sanık tarafından ikinci kez

gerçekleştirildiği, ameliyat tarihinin tespit edilmemesi nedeniyle ameliyat sürecinin iki ihlali de kapsayıp kapsamadığının dosyadan anlaşılamadığı, mevcut delil durumu itibari ile bu aşamada sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Her ne kadar sanık hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan kamu davası açılmış ise de sanığın seminerlere katılmamakta ısrarlı davranmadığı, mazeretinin haklı ve geçerli olduğu bu nedenle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine denetimli serbestliğinin kaldığı yerden devamına karar vermek gerektiği, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığı belirlenmekle, Tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe iştirak olunmamıştır.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.10.2014" yerine "2014" olarak eksik yazılması,

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibarıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin uygulanma koşulu bulunmadığı belirlenmekle, Tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe iştirak olunmamıştır.

1. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "21.10.2014" yerine "2014" olarak eksik yazılması,

2. İncelemeye konu 21.10.2014 tarihli eylem nedeniyle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında yapılan soruşturma sonunda, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, sanığın kendisine yüklenen yükümlülükleri ihlal ettiği gerekçesiyle 18.11.2015 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine; Mahkemece "sanığın seminerlere katılmamakta ısrarlı davranmadığı, mazeretinin haklı ve geçerli olduğu" gerekçesi ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine karar verildiği,

20.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığa 04.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği, erteleme kararının kesinleşmesinin ardından kararın infazı için dosyanın 20.05.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı, 24.06.2015 tarihinde

tedavi programına katılmayarak uymadığının bildirilmesi nedeniyle uyarılmasının ardından başvurduğu ve tedavisinin tamamlandığı ancak 17.09.2015 tarihli bireysel görüşmesine katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediği,

tedavi programına katılmayarak uymadığının bildirilmesi nedeniyle uyarılmasının ardından başvurduğu ve tedavisinin tamamlandığı ancak 17.09.2015 tarihli bireysel görüşmesine katılmadığından bahisle ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmediği,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına karar verilebileceği ancak, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başka kayıtların da olduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen eylemin sübut bulduğu kanaatine varılması halinde, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bendlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu

yapılmaz.” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 21.10.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 20.05.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan kamu davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

aa) Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

bb) Yok ise; kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 05.01.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli ve 2015/989 Esas, 2016/396 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12416, Karar No: 2019/20812, Tarih: 14.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/12416 E.  ,  2019/20812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında düzenlenen 25 Aralık Devlet Hastanesi ve Nizip Devlet Hastanesinin 12.04.2015 tarihli geçici adli raporlarında, burun kemiğinde kırık tespit edildiğinin bildirildiği, 13.06.2015 tarihli kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan kati raporda ise, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun belirtildiği ancak yaralanmanın niteliği hususunda tereddüt oluştuğu anlaşılmakla, mağdurun geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakların en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.