muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9865, Karar No: 2017/7993, Tarih: 19.10.2017

Somut olayda; 08/03/2013 tarihli ve Hİİ-057 sayılı denetmen raporunda; davacının “Çağlayan Mah. Poyraz Sok. No:21/1 ...” adresinde yengesi ... ile görüşüldüğü, görümcesiyle birlikte yaşadıklarını, eşiyle boşandığı için bir süre kendilerinde kaldığını, zaman zaman Darıca daki ablasında kaldığını, söylediği, ...’nin evde olmaması ve komşular tarafından tanınmaması nedeniyle ...’ta ki eşinin ikamet adresine gidildiği, aile apartmanı olması nedeniyle komşulardan ifade alınamadığı, eski eşinin oğluyla birlikte yaşadığını , ...’nin abisi ve ablasıyla birlikte yaşadığını söylediği, çevreden yapılan araştırmada davacının ilk okul arkadaşı olan "... ..." ın sahibinin birlikte yaşadıklarını ifade ettiği, Kıraathane sahibinin de birlikte yaşadıklarını söylediği, bu adresin yakınında bulunan eczane davacının gösterdiği adrese çok uzak bir mesafe olduğu halde ilaçların bu eczaneden alındığı , medula kayıtlarından belirlenmiş, doktor muayenelerinin dahi eşinin adresine yakın bir noktada olduğununun tespit edildiği, utanak tanıkları ifadelerini mahkemede değiştirdikleri görülmüştür.

Sosyal Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, hastane ve eczane Medula kayıtlarından davacının kendi ikamet adresine çok uzak olmasına rağmen eşinin adresinin yakınındaki hastane ve eczaneleri kullandığının tespit edilmesi,tutanak tanıklarının inandırıcılıktan uzak şekilde Mahkemede ifade değiştirmelerinin kabul edilemeyeceği ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin, boşandıkları süreçte de birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5207, Karar No: 2022/6107, Tarih: 17.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5207 E.  ,  2022/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Elektrik Test Müdürlüğüne bağlı olarak test ekibi bünyesinde çalıştığını, bakım tazminatına hak kazandığını ancak ödenmediğini, emsal dosyalarda aynı işi yapan diğer işçilere bakım tazminatı ödenmesine karar verildiğini, Yönetim Kurulunun 20.04.2017 tarihli kararı ile Bakım Yönetimi Daire Başkanlığının yeniden yapılandırıldığını, Elektrik Test Müdürlüğünün ilgili Başkanlığa bağlandığını, 01.03.2017 - 28.02.2019 yürürlük tarihli 17. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin "Bakım Tazminatı" başlıklı 98 inci maddesine göre, "Bakım Yönetim Daire Başkanlığı Test Müdürlüğü ve Bağlı Test Müdür Yardımcılıklarının 1. grubunda sayılan elemanlara, vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydı ile senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin %14'ü oranında bakım tazminatı ödenir." hükmünün getirildiğini, buna göre davacıya 2017 yılının son aylarından itibaren bakım tazminatı ödenmeye başlandığını, Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü (EÜAŞ) Taşra Teşkilatı Görev Yetki ve Sorumluluk Yönetmeliği'nin 11 inci maddesinde "Test Müdürlükleri ve Test Müdür Yardımcılıklarının" görevlerinin düzenlendiğini, buna göre görevin "Arıza tespit edilenlerden bakım yoluyla arızası giderilebilecek olanların, yerinde bakımlarını yaparak arızasını gidermek" şeklinde düzenlendiğini, davacının bakım işi yaptığının açıkça ikrar edildiğini ve davalının temerrüde düşürüldüğünü ileri sürerek bakım tazminatı alacağını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı defi ile birlikte 15 inci dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin (TİS) "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında, bakım tazminatından hangi işyerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının belirtildiğini, aynı maddede kastedilen işyerlerinin üretim birimleri olduğunu, bu işyerlerinde bakım tazminatından faydalanan işçilerin doğrudan enerji üretimine katkıda bulunan personel olduğunu ve davacının bakım tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tar,h ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak;

"EÜAŞ Elektrik Üretim AŞ Genel Müdürlüğü Taşra Teşkilatı Görev, Yetki ve Sorumluluk yönetmeliğinin Test Müdürlükleri ve Test Müdür Yardımcılıklarının görevi başlıklı 11 maddesi gereğince, EÜAŞ'a bağlı santraller ile imkanlar dahilinde, diğer kamu ve özel kuruluşlarına ait santraller veya tesislerde, talep edilmesi kaydıyla, ünite koruma rölelerinin mevcut ayarlarında, işletme ve fonksiyon testlerini yapmak ve raporlamak, arıza tespit edilenlerden bakım yolu ile arızası giderilebilecek olanların yerinde bakımlarını yapmak, arızasını gidermek ... olarak belirlenmiştir.

Dosya kapsamından, davacının test etüt röle ünitesinde röle test ekip teknisyeni olarak çalıştığı anlaşılmıştır.

İşyerinde uygulanan TİS 99/IV maddesi ile Termik ve Hidrolik Santraller İş Güçlüğü Tazminat Cetvellerinin 1. Grubunda sayılan arıza, tamir, bakım elemanları ve...... Bakım yönetimi daire başkanlığı test müdürlüğü ve bağlı test müdür yardımcılıklarının 1. Grubunda sayılan elemanlara vardiya tazminatından yararlandıkları süre zarfında ödenmemek kaydıyla senelik izin, ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde, çıplak yevmiyelerinin %14'ü tutarında bakım tazminatı ödenir'' hükmü yer almaktadır.

Bu halde, davacının yaptığı iş bakımından bakım tazminatına hak kazandığının kabulü gerekmiş, ... " gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; 15 inci dönem TİS'in "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında bakım tazminatından hangi iş yerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının düzenlendiğini, aynı maddede kastedilen işyerlerinin üretim birimleri olduğunu, bu işyerlerinde bakım tazminatından faydalanan işçilerin doğrudan enerji üretimine katkıda bulunan personel olduğunu ve davacının bakım tazminatına hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yaptığı işin fiilen bakım tazminatı ödenmesini gereken işlerden olduğunun Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.01.2019 tarihli ve 2019/144 Esas, 2019/1828 Karar sayılı ilâmıyla kesinlik kazandığı, kaldı ki davalı işverence de davacıya Ekim 2017 tarihinden itibaren bakım tazminatı ödenmeye başlandığı ve davalı vekilinin ileri sürdüğü istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 15 inci dönem TİS'in "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında bakım tazminatından hangi iş yerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının düzenlendiğini, davacıya 17 nci dönem TİS'in imza tarihi olan 13.10.2017 tarihinden önceki tarihlerde bakım tazminatı ödenmesine ilişkin bir hüküm bulunmamasına rağmen Mahkeme tarafından davanın kabulü ile bakım tazminatı ödenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin bakım tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu.

2. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararlar (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.01.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/1824 Karar sayılı kararı; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/6568 Esas, 2021/10657 Karar sayılı kararı).

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamı ve Dairemiz denetiminden geçen dava dosyalarının incelenmesi neticesinde İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıklarda belirtilen gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmış olup davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebpelerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6896, Karar No: 2022/9791, Tarih: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6896 E.  ,  2022/9791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından katılma alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Birleşen dava, asıl davaya yönelik yapılan bozma işleminden sonra 19.11.2019 tarihinde açılmış olup ek dava niteliğindedir ve birleşen dava hakkında ilk 21.01.2022 tarihinde nihai karar verilmiştir. Birleşen dava, asıl davadan bağımsız, ... bir davadır. Birleşen dava hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra 21.01.2022 tarihinde nihai karar verildiğinden ilk derece mahkemesince verilen karar istinaf incelemesine tabii olacaktır. Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Ayrıca, hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 297/2).

Somut olayda, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamıştır. O halde, mahkemece asıl dava yönünden açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen asıl davada verilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, asıl dava yönünden incelenecek ayrı bir hüküm olmadığına göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5681, Karar No: 2018/2183, Tarih: 27.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/5681 E.  ,  2018/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın fazla olduğuna, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve fıkra uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin dosya içeriğine göre sanığın plastik hurda toplama ve öğütme işi ile uğraşmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde soyut ifadelerle 1 yıl süreyle meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2 ile numaralandırılan fıkrasının hükümden çıkarılmak suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13694, Karar No: 2016/2152, Tarih: 18.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13694 E.  ,  2016/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...'e velayeten, kendisine asaleten .... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.05.2014 günlü ve 2012/476 E.- 2014/305 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 24.06.2015 günlü ve 2014/15454 E.- 2015/11778 K. sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin desteği ....'in, 31.05.2005 tarihinde, elektrik direğindeki arızayı onarmak için çevresinde hiç bir engel ve korkuluk olmayan direğe çıktığını, elektrik çarpması sonucu hayatını kaybettiğini, davalının ağır özen yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle 1987 doğumlu desteğin henüz 18 yaşındayken hayata veda ettiğini, geride eşi ve bir çocuğunun kaldığını belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, davacı eş ... için 10.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi, çocuk ... için 10.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi olmak üzere toplam 50.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın 1 yıllık zamanaşımı süresi geçtikten sonra açıldığını, öncelikle davanın zamanaşımından reddi gerektiğini, müvekkili şirketin ikametgah adresinin ... olduğunu, olayın ...'de meydana geldiğini, davanın yetki yönünden reddi gerektiğini, olayın oluşumunda müvekkilinin kusur ve sorumluluğu bulunmadığını, davacıların murisi ...'in, arızaya müdahale etme yetki ve görevi bulunmadığı halde, müvekkilinin izni ve bilgisi olmadan, elektrik direğine çıkması sonucu olayın meydana geldiğini, hiç kimsenin kendi kusurundan kaynaklanan zararı başkasına tazmin ettiremeyeceğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 01.11.2011 tarihli ilamla davacı vekilinin kesin süreye rağmen bilirkişi ücretini yatırmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 4. Hukuk Dairesi tarafından yapılmış, 11.06.2012 tarih, 2012/6712 E., 2012/10107 K. sayılı ilamla, davacılar vekilinin dava dilekçesinde adli yardım isteminde bulunduğu ve mahkemece bu istemin kabul edildiği, adli yardımda yararlanma istemleri kabul edilen davacıların, yargılama harç ve giderlerinden muaf tutulması gerektiği gerekçesiyle yargılama masrafları resmi ödenekten karşılanarak yargılamaya devam edilmesi ve toplanılacak deliller çerçevesinde karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş, kusur durumunun belirlenmesi için bilirkişi heyetinden rapor alınmış, rapor doğrultusunda, davacıların murisinin ölümünde davalı elektrik dağıtım şirketinin kusurunun olmadığı, oluşan zarar ile davalı arasında illiyet bağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hükmü; davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyanın temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış, 24.06.2015 tarih, 2014/15454 E.; 2015/11778 K. sayılı ilamla "...Her ne kadar davalı ağır özen yükümlülüğü doğuran hizmet yürütmekte ise de, dosya kapsamına göre olay tarihinde reşit olan ve elektrik işi yapan murisin, olayın meydana geldiği elektrik direğindeki arızayı davalı kuruma bildirerek, arızanın davalı kurum tarafından giderilmesi gerektiğini yaptığı iş gereği bilmesi gerektiği ve bu itibarla somut olayda tamamen kusurlu olduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle, mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş; Dairemizin onama kararına karşı, bu kez, davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava; desteğin ölümünden kaynaklanan, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık; davacıların desteğinin ölümünden, davalı elektrik şirketinin sorumlu tutulup tutulamayacağı, buna bağlı olarak da, davacıların, elektrik dağıtım şirketinden tazminat istemlerinin kabul edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki eksikliklerden doğan zararlardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58) Bir yapı eserinde herhangi bir yapım bozukluğu olmasa bile, ek güvenlik ve koruma tertibatının bulunmaması bir yapım eksikliği sayılır.Koruma kapsamında, tesisatı tetkik ve muayene etmek de vardır.

Yapı malikinin sorumluluğu, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Bu nedenle, bu tesislerden meydana gelmiş bir zararın bulunması halinde, zararla tesisin faaliyeti arasında uygun illiyet bağı olması ve hukuka aykırılık unsurları gerçekleştiği takdirde, kusur aranmaksızın sorumluluk doğacaktır. Kaldı ki, bu tesisin yapımındaki bozukluk ve bakımındaki eksiklik de tesis sahibinin kusurunu gösterir. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Elektrik tesisleri de yapı eseri niteliğindedir. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği 5. maddesi gereğince; kuvvetli akım tesisleri her türlü işletme durumunda, cana ve mala herhangi bir zarar vermeyecek ve tehlike oluşturmayacak bir biçimde yapılmalıdır. Herhangi bir kimsenin dikkatsizlikle de olsa yaklaşabileceği uzaklıktaki kuvvetli akım tesislerinin gerilim altındaki bölümlerine (aktif bölümler) dokunulması olanaksız olmalı ve ilerideki bölümlerde belirtilen emniyet mesafeleri ile koruma önlemleri sağlanmalıdır.

Ağır özen yükümlülüğü doğuran bir hizmet yürüten davalı, gerekli güvenlik uzaklıklarına uymak, dava dışı şahıslar ya da kurumlarca güvenlik uzaklıklarının ihlal edilmesi halinde gerekli denetim ve koruma önlemlerini almakla yükümlüdür. Buna göre, davalı elektrik dağıtım şirketi, yüksek gerilim iletkenlerine güvenli yaklaşma sınırının aşılmamasını sağlayıcı önlemleri almalı, gerekli uyarı levhalarını herkesin kolaylıkla görebileceği yerlere koymalı, bu tesislerin can ve mal güvenliğine zarar vermemesi için yerleşim yeri dışındaki tesislere oranla çok daha kısa aralıklarla kontrollerini yapmalıdır.

Tüm bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; babasıyla birlikte, elektrik işiyle iştigal eden, bir ayağı protezli 01.08.1987 doğumlu ...'in, 31.05.2005 günü, elektrik arızasını gidermek için ... Mahallesi, ... Sokakta bulunan elektrik direğine tırmandığı, şehir şebekesine elektrik kablosunu bağlamaya çalıştığı sırada düşerek, yaşamını yitirdiği, ölümünden bir ay sonra çocuğunun dünyaya geldiği anlaşılmaktadır.

Olay sonrası İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Büro Amirliği tarafından düzenlenen 31.05.2005 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ekindeki fotoğraflardan; davaya konu olayın meydana geldiği elektrik direğinde uyarıcı levhanın olmadığı, direğe çıkılmasını engelleyici korkuluğun eğik olduğu, direğin, yerleşim alanın içinde, herkesin kolaylıkla çıkabileceği bir durumda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Soruşturma dosyasında elektrik mühendisi ...'nın hazırladığı bilirkişi raporunda; demir direkte ikaz edici ve uyarıcı ölüm tehlike levhasının bulunmadığı ve korkuluk tertibatının üzerinde kaynaklı bulunan yuvarlak demir çubukların bazılarının aşağıya doğru eğilmiş olduğu, bunların direğe çıkılmasını engelleyecek şekilde düzeltilmediği, periyodik kontrollerin zamanında yapılmadığı tespit edilmiştir. Ceza davasının yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporunda da; direkte uyarıcı levhanın olmadığı, direğe çıkılmasını engelleyici korkuluğun eğik olduğu rapor edilmiştir.

Tüm bu rapor ve bilgilere rağmen, hükme esas alınan 14.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda; tırmanma engeli ve ölüm tehlike levhası hakkında bir bilgi bulunmadığı, olaydan dört yıl sonra keşif yapıldığı, dört yıl içinde ölüm tehlike levhasının sökülmüş olacağı, olay tarihinde tırmanma engelinin şartnamesine uygun şekilde olabileceği düşünülerek, davalı ...'a kusur izafesinde bulunulmaması gerektiği rapor edilmiş, 31.05.2005 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ekindeki fotoğraflar ve soruşturma dosyasında alınan bilirkişi raporu göz ardı edilerek, direkte uyarıcı levhanın olmadığı, direğe çıkılmasını engelleyici korkuluğun eğik olduğu, direğin, yerleşim alanın içinde herkesin kolaylıkla çıkabileceği bir vaziyette bulunduğu hususu nazara alınmaksızın, eksik incelemeyle rapor tesis edilmiş; mahkemece de, yetersiz bu rapor doğrultusunda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.