muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/207, Karar No: 2011/206, Tarih: 11.10.2011

Diğer yandan, anılan Yasanın “Diğer Adli Ekspertiz Kurumları” başlıklı 31. maddesinde yer alan;“Yükseköğretim Kurumları veya birimleri, adli tıp mevzuatı çerçevesinde adli tıp olaylarında ve diğer adli konularda Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa göre resmi bilirkişi sayılır. Bu birim ve kliniklerde tetkik edilecek adli tıp ile ilgili işler yönetmelikte belirlenir” şeklindeki düzenlenlemeyle de, Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinin, adli tıp mevzuatı çerçevesinde adli konularda Ceza Yargılaması Yasasına göre resmi bilirkişi sayılacağı açıkça belirtilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

1982 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşını tamamlamamış olan katılan Segâh Şen’e karşı gerçekleştirilen nitelikli cinsel istismar eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY'nın 418/2. maddesi kapsamında “mağdurun sıhhatine sair büyük bir nakise irası” niteliğinde olup olmadığı ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 103/6. maddesi kapsamında katılanın ruh sağlığının bozulup bozulmadığının belirlenmesine ilişkin raporun yerel mahkeme tarafından, Adli Tıp Kurumu yerine 2659 sayılı Yasanın 31. maddesi uyarınca Gazi Üniversitesinden alınmasında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, anılan maddede Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinin adli tıp mevzuatı çerçevesinde görev yapacağının açıkça belirtilmiş olması karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunda yer alması gereken uzmanlık dallarında görevli uzmanlar arasından seçilecek ve içerisinde zorunlu olarak çocuk psikiyatrisi bulunan en az beş kişilik bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken, tek psikiyatr hekim tarafından düzenlenmiş, gerek 765 sayılı TCY'nın 418/2., gerekse 5237 sayılı TCY'nın 103/6. maddelerinin uygulanma koşullarının saptanabilmesi açısından son derece yetersiz rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla yerel mahkemece, yasaya aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bir raporun hükme esas alınması suretiyle sanık hakkında suç nitelemesi ve lehe yasa değerlendirmesi yapılarak karar verilmesi isabetsiz olup usul ve yasaya aykırı olan direnme hükmünün bozulmasına, yerel mahkemece bozmaya uyulan kısmın bu aşamada Özel Dairece incelenmesinde hukuki yarar bulunmadığından dosyanın mahalline iadesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1- Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2010 gün ve 255-217 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2633, Karar No: 2006/12573, Tarih: 16.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2633 E.  ,  2006/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Isparta Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

Tarih                : 09.11.2005

Davacı,  davalı işveren nezdinde 2000-2001 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme  ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı I. E. Spor Kulübü’ne ait işyerinde 2000-2001 sezonunda hizmet akdine dayalı, voleybolcu olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de bu karar usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Mahkemenin bu tür davaların kişilerin sosyal güvenliğine ilişkin olması ve kamu düzenini ilgilendirdiği göz önünde tutularak tüm delilleri birlikte değerlendirmek suretiyle bir sonuca gitmesi gerekirken, istemi reddetmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan davanın yasal dayanağını oluşturan 506 Sayılı Yasanın 2.maddesine göre bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için; hizmet aktine dayalı eylemli biçimde çalıştığının saptanması zorunludur. Hizmet aktinin unsurları ise; “bağımlılık” ve “zaman” unsurlarıdır. Bağımlılık; işveren emir ve talimatına göre, belirli iş çerçevesinde hizmeti yerine getirmek veya yerine getirmek üzere hazır biçimde beklemektir. Zaman unsuru ise; belirli bir süreci gösterir. Günlük veya haftalık bir zaman kesintisinde, işverene bağımlı olmayı amaçlar.  Hizmet  akdinin,  ortaya  konulmasında,  ücret unsuru  zorunlu değil ise de, akdin kanıtlanmasında rol oynar. Dava konusu olayda, Türkiye Futbol Federasyonu’nun 5.10.2005 tarihli yazısında, davacının 2000-2001 sezonunda voleybolcu olarak 3.Ligde oynadığı ve davalı Spor Kulübü adına 28.8.2000 tarihinde tescil edilmiş olduğu belirtildiği gibi, işveren Spor Kulübü de,12.5.2005 tarihli cevabi yazısında davacı ile sözlü olarak yapılan anlaşma gereği anılan sezonda voleybolcu olarak oynadığını doğrulamış ve buna ilişkin olarak 11.7.2000 tarihli tutanağı ve davacıya yapılan ücret ödemelerine dair 21.7.2000 ila 21.3.2001 tarihleri arasındaki makbuz ve tutanakları ibraz etmiştir. İbraz edilen yazılı delillerle, davalı Spor Kulübü’nün ihtilaflı dönemde faal olduğu ve hizmet akdinin bağımlılık,  zaman ve ücret unsurlarının somut olayda gerçekleştiği göz önünde bulundurularak davanın kabulü gerekirken, davacının 3.Ligde amatör bir voleybolcu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2967, Karar No: 2011/2740, Tarih: 21.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/2967 E.  ,  2011/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyadaki şikayetin reddine birleşen dosyadaki şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi-birleşen şikayette şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosya şikayetçisi vekili, şikayet dışı borçlu hakkında yaptıkları icra takibi kapsamında sıra cetveline konu, borçluya ait 8 ve 94 parsel sayılı taşınmazların şikayet olunan-birleşen şikayetin şikayetçisi ...’ın borçlu aleyhinde yapmış olduğu icra takibi kapsamında satıldığını, aynı icra takibi dosyasında yapılmış olan sıra cetvelinde birinci sırada yer aldıklarını, ancak kendilerine takip çıkış miktarının garameten ödendiğini, ilk haczi kendilerinin koydurmaları nedeni ile takiplerindeki toplam alacak miktarının ödenmesi gerektiğini ve şikayet olunan-birleşen şikayetin şikayetçisinin takip dosyasına da satış masrafları dışında para ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, dosya alacaklarının ödenmesine ve birleşen şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dosya şikayetçisi ... vekili, şikayet dışı borçlu hakkında yaptıkları icra takibi kapsamında sıra cetveline konu borçluya ait 8 ve 94 parsel sayılı taşınmazların satıldığını, kendi icra takip dosyalarında düzenlenmiş olan sıra cetvelinde 8 parseldeki taşınmaza ikinci sıradan haciz koydurmaları nedeniyle alacaklarının bir kısmının ödendiğini, taşınmazların satış talebinin 18.12.2006 tarihli haciz üzerinden yapıldığını, asıl dosya şikayetçisinin 10.06.2006 tarihli haciz üzerinden satış masraflarını depo etmiş olmasına rağmen depo edilen miktarın yeterli olmadığını, uzun bir süre geçmesine rağmen satış işlemlerinin yapılmadığından satış talebinin usulüne uygun ve süresinde olmadığını, bu nedenle söz konusu alacağa pay ayrılmasının da hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine ve aynı sebeplerle asıl şikayetin de reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporuna göre ve tüm dosya kapsamına göre, asıl dosya şikayetçisi tarafından sıra cetveline konu taşınmazlar üzerine 10.08.2006 tarihinde ihtiyati haciz şerhi konulduğu, 21.11.2007 tarihinde 100,00 TL, 08.02.2008 tarihinde de 150,00 TL daha satış avansı yatırıldığı, kıymet takdirlerinin ve usulüne uygun satış talebi yapılmadığı, yeterli miktarda ve göstermelik olmayacak şekilde avansların yatırılmaması nedeni ile 10.08.2006 tarihinde konulmuş olan haczin iki yıllık süre sonunda düşmüş olacağının kabulünün gerekeceği, buna göre de birleşen dosya şikayetçisi ...’ın alacağının birinci sırada olması gerektiği gerekçesiyle asıl dosyadaki şikayetin reddine, birleşen dosyadaki şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, birleşen dosya şikayetçisinin alacağının birinci sırada ve öncelikle karşılanmasına karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosya şikayetçisi- birleşen dosya şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

1-) Birleşen şikayet dosyası açısından, sıra cetvelinin iptali istemi ile yapılan şikayetler, cetvel suretinin tebliğinden ( İİK.m.141 ) itibaren 7 gün içinde yapılır ( İİK.m.142 ). Söz konusu süre hak düşürücü süre olup, re’sen gözetilir. Somut olayda, sıra cetveli birleşen şikayetçi ... vekiline 08.12.2010 günü tebliğ edilmiş, birleşen şikayet ise yasal yedi günlük süreden sonra 16.12.2010 gününde yapılmıştır. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce birleşen şikayetin süreden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Asıl şikayet dosyası açısından, asıl şikayetçi ... Egi Gıda Ürün. İma. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin alacaklı olduğu İzmir 2. İcra Müdürlüğü 2006/8921 sayılı icra takip dosyasında adı geçen şikayetçi satış avansı yatırmıştır. Avansın eksik olması durumunda tamamlanması mümkün olup, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğunun kabul edilmesi gereklidir. Ayrıca asıl şikayetçinin alacak miktarının eksik hesaplandığı yönünde iddiası da bulunmaktadır. Bu iddianın da incelenerek hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl şikayetçi ... Egi Gıda Ürün. İma. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, adı geçen şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10246, Karar No: 2014/1528, Tarih: 24.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/10246 E.  ,  2014/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/440-2012/183

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.04.2012 tarih ve 2011/440-2012/183 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 21.01.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. O. B. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 29.09.2009 tarihinde kurulduğunu, davalının da anasözleşme ile atanan müdür olduğunu, davalının daha sonra hisselerini devrederek şirketten ayrıldığını, davalının müdür olarak görev yaptığı dönemde dava dışı N. A.’in Ferizli Noterliği’nin 02.10.2010 tarihli vekaletname ile müteahhitliğini yaptığı taşınmazların satış bedellerinin tahsilatını yapma konusunda müvekkile verdiği yetki çerçevesinde şirkete ait Kuveyt Türk Katılım Bankası’nda bulunan ... ve Türkiye Vakıflar Bankası’nda bulunan ... nolu hesaplarında toplanan 1.149.750 TL’nin şirket defterlerine yansıtılmayıp davalının uhdesinde kaldığını ileri sürerek, şimdilik 10.000 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket hisselerinin tamamının bir protokol çerçevesinde dava dışı T. A. ile E. Y.'a devredildiğini, dava dilekçesinde bahsi geçen bütün hususların devir sözleşmesi ile bertaraf edildiğini, şirket yöneticilerinin müvekkiline borçlandıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 29/09/2009 tarihinde N.. G.., M. Z. T. ve T. A. tarafından kurulduğu, hisselerin tamamının 13/08/2010 tarihinde T. A. ve E. Y.'a devredildiği, her iki dönemde de davacı şirketin ticari defterlerinde banka hesaplarının sadece açılış ve kapanış kayıtlarının yer aldığı, hiç bir ödeme ya da tahsilatın banka hesapları üzerinden yapılmadığı, nakit ödemeler için sürekli olarak ortaklar cari hesabına ortaklardan nakit borç girişi yapıldığı, hiç gelir beyanı yapılmadığı, finansmanın tamamen ortaklardan alınan borçlar ile sağlandığı, şirketin devredildiği tarih itibariyle davalı N.. G..'nun şirketten 86.395,00 TL alacaklı olduğu, bu alacağı da şirketin yeni ortaklarına devretmiş bulunduğu, davacı şirketin davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürü olarak görev yapan davalının davacı şirkete verdiği iddia olunan zararların tazmini istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket müdürü olarak görev yapan davalının davacı şirkete verdiği iddia olunan zararların tazmini istemine ilişkindir.

Davacı şirket vekili, davalının müdür olarak görev yaptığı dönemde dava dışı N. A.’in Ferizli Noterliği’nin 02.10.2010 tarihli vekaletnamesi ile müteahhitliğini yaptığı taşınmazların satış bedellerinin tahsilatını yapma konusunda davacı şirkete verdiği yetki çerçevesinde şirkete ait Kuveyt Türk Katılım Bankası’nda bulunan ... ve Türkiye Vakıflar Bankası’nda bulunan ... nolu hesaplarında toplanan 1.149.750 TL’nin şirket defterlerine yansıtılmayıp davalının uhdesinde kaldığını ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Mahkemece, söz konusu banka ekstreleri dosya arasına getirtilip şirket defterleri ile karşılaştırma yapılarak davacının zararının bulunup bulunmadığı konusunda rapor alınmıştır. Mahkemenin hükme esas aldığı 18.01.2012 tarihli raporda; “davacı şirketin ticari defterlerinde banka hesaplarının sadece açılış ve kapanış kayıtlarının yer aldığı, hiç bir ödeme ya da tahsilatın banka hesapları üzerinden yapılmadığı, nakit ödemeler için sürekli olarak ortaklar cari hesabına ortaklardan nakit borç girişi yapıldığı, hiç gelir beyanı yapılmadığı, finansmanın tamamen ortaklardan alınan borçlar ile sağlandığı, davacı şirketin ticari defterlerinde toplandığı söylenilen paranın kayıtlarının görünmediği, banka hesap özetlerinde de davalının müdürlükten ayrıldığı dönem itibariyle bankadan kendi adına çektiği para görünmediği” bildirilmiş ise de davacı vekili 08.02.2012 tarihli dilekçesi ile “söz konusu tarihlerde şirket hesabından para çekmeye yetkili tek kişinin davalı olduğunu, yine şirket hesaplarının da davalı tarafından düzenlendiğini, şirket ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmasının davalının sorumluluğunda olduğunu, davalının yetkisi dahilinde şirket hesabından çektiği paraları şirket adına harcaması gerektiği ve bunu da belgelendirmesi gerektiğini, aksi durumun davalının sorumluluğunu gerektirdiğini” bildirmiştir. Bu itibarla mahkemece, davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı ileri sürdüğü ciddi itirazları karşılayacak, dava konusu dönemde davacı şirkete ait banka hesaplarından çekilen paraların kimler tarafından çekildiğini de denetime elverişli şekilde gösterecek şekilde ek rapor alınması ya da yeni bir heyetten rapor alınması, buna göre davacı şirketin davalının eylem ve işlemleri ile zarara uğrayıp uğramadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13423, Karar No: 2022/15065, Tarih: 01.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13423 E.  ,  2022/15065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 18. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.11.2022 günü temyiz eden davalı vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, ortak alana yapılan müdahalenin meni ile eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2019/1796 Esas, 2021/1839 Karar sayılı kararı ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ve yasal gerektirici nedenler ile HMK'nın 355 inci maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kat maliklerinin anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; ikinci fıkrasında düzenlenen kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükmüne uygun karar verildiğine ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğine göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1 inci maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazine'ye irad kaydedilmesine, aleyhine temyiz olunan davacı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2018/5570, Karar No: 2018/11632, Tarih: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5570 E.  ,  2018/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya dava dilekçesi 05.10.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi "(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." şeklindedir.

Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. Bu dilekçelerden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında, ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir (Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-605 esas 2016/522 karar sayılı ilamı). Bu durumda; dava dilekçesinin davalıya 01.04.2014 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinden sonra süresi içerisinde cevap dilekçesi verilmediğinden savunmanın dayanağı olarak süresinde ileri sürülen bir delil (HMK m. 129/1-e) bulunmaması nedeniyle yerel mahkemenin davalıya delil göstermesi için süre vermesine yasal olarak imkan bulunmadığının kabulü gerekir. Mahkemece, davalı tarafça usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen tanık beyanları esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenmesi doğru olmamıştır. Boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda kadın tamamen kusurludur. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi doğru değil ise de; boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan, kararın kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m.438/son), davacı erkeğin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018(Pzt.)