muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4337, Karar No: 2019/2928, Tarih: 27.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4337 E.  ,  2019/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat;

Sanık ... hakkında; TCK’nun 155/2,43, 62, 53, 50/1-a,52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık ...'in beraatine, sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in katılan şirkete ait Burger King isimli restoranda müdür, diğer sanık ...'in ise servis süpervizör olarak çalıştığı, katılan şirket tarafından yapılan denetim sonucu düzenlenen rapora göre; sanıkların restoranın yiyecek maliyet girişlerini eksik göstermek, aylık kapanış envanterlerini eksik veya fazla göstermek, www yemeksepeti. com internet üzerinden gerçek olmayan siparişler vermek ve servis kasalarında satılan ürünlere bazen fiş kesmek, bazen fiş kesmemek suretiyle stok yiyecek emtialarında toplam 10.337 TL'lik eksiklik yaratarak bu parayı kendi uhdelerine geçirmek suretiyle üzerilerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne ilişkin katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, tanık ifadeleri, bilirkişi raporları ve dosya kapsamından;sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, restoranda işe başladığında sayım yapılmadığını, kendisine teslim edilmiş herhangi bir mal stokunun bulunmadığını,kasada ciddi bir açık olduğunu tespit ettiğini ve bu durumu sözlü olarak üstlerine bildirildiğini, soruşturma ve yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporlarının katılan şirket tarafından yapılan denetim sonucu düzenlenen İç Denetim Raporunun esas alınarak düzenlendiğini, şubeye ait kayıt ve envanterler üzerinde inceleme yapılmadığına ilişkin beyanı karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin tespiti bakımından; sanığın çalıştığı restorana ait envanter, defter, belge ve tüm kayıtların getirtilerek sanığın müdür olarak göreve başladığı tarih ve öncesine ilişkin olarak stok açığı bulunup bulunmadığı, sanığın çalıştığı dönem içerisinde uhdesine para geçirip geçirmediği, katılan şirketin bir zararının bulunup bulunmadığına ilişkin bilirkişi raporu alınması, tüm deliller toplandıktan sonra sanığın suç kastının bulunup bulunmadığının da karar yerinde tartışılması suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4423, Karar No: 2010/10424, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4423 E.  ,  2010/10424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinde pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplaması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7131, Karar No: 2023/12161, Tarih: 11.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/7131 E.  ,  2023/12161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/380 E., 2021/903 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2013 tarihli ve 2010/533 Esas, 2013/250 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2013 tarihli ve 2010/533 Esas, 2013/250 Karar sayılı kararının katılan ... vekili, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.02.2018 tarihli ve 2014/11465 Esas, 2018/983 Karar sayılı kararı ile

"...olay günü mağdurların üzerinde bulunan para, ekonomik değerinde eşya ve el arabasında bulunan hurdaları almaya yönelik özgüledikleri kasıtları doğrultusunda kısa zaman aralığında gerçekleştirdikleri eylemlerinin bir bütün halinde tek bir yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdurların iddialarının bir kısmına değer verip, diğer kısmına hangi nedenlerle değer verilmediği karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle karar verilmesi..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/177 Esas, 2021/2369 Karar sayılı ile nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu 149 ncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2018 tarihli ve 2018/177 Esas, 2021/2369 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.02.2021 tarihli ve 2019/1774 Esas, 2021/2369 Karar sayılı kararı ile

"...1412 sayılı CMUK'nun 326/2. maddesinde "...Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, suça sürüklenen çocuk ... ...’a aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle, anılan yasa maddesine aykırı davranılması,

Suça sürükelen çocuklar ... ve ...’a yüklenen suçun gerektirdiği cezanın altı ve üst sınırları bakımından hükmün açıklandığı 17.10.2018 günlü karar oturumunda; suça sürüklenen çocukların müdafiilerinin yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulup, 5271 sayılı CMK'nın 188/1. ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/380 Esas, 2021/903 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 ncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149 ncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 31 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkumiyet için yeterli delilin bulunmadığına ve vesaireye ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkumiyet için yeterli delilin bulunmadığına ve vesaireye ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Oluş ve dosya kapsamına göre; kardeş olan mağdurlar ... ve ...'in olay tarihinde, arkadaşları ... ile hurda toplamak üzere dolaştıkları sırada karşılarına çıkan suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurlardan sigara istediği, mağdur ...'in sigara vermesi üzerine suça sürüklenen çocuğu mağdurların yanından ayrıldığı, mağdurlar gün içinde topladıkları hurdaları satmak üzere hurdacılar sitesine doğru yürüdükleri sırada karşılarına çıkan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un mağdurlardan telefonlarını istedikleri, olumsuz yanıt almaları üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'in kafasına mağdurlara ait el arabasının bisikletinin kenarına vurduğu, diğer suça sürüklenen çocuk ...'un mağdur ...'i tutup suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'e yönelerek üstünü aradığı ve cebindeki cep telefonu ile 3-4 TL parasını aldığı, bu sırada mağdurların arkadaşı olan ...'un da mağdurlara ait içinde hurda olan el arabasını alarak olay yerinden kaçtığı, suça sürüklenen çocukların mağdurları bıraktığı, mağdurların da sanayi sitesine doğru giderek arkadaşları ... ile yeniden buluşup suça sürüklenen çocukların ele geçiremediği hurdaları birlikte satıp evlerine doğru yürüdükleri sırada bir kez daha karşılarına çıkıp suça sürüklenen çocuk ...'ın "...hurdaları sattınız, çıkarın paraları..." dediği, suça sürüklenen çocuk ...'un mağdurlara bıçak tevcih ettiği, bu aşamadan satılan hurdaların parası ile ...'un bir fırsatını bulup kaçtığı, mağdur ...'in paranın ...'da olduğunu söylediği, bunun üzerine sanıkların mağdurların el arabası/bisikletini alıp olay yerinden uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

2. Mağdurların aşamalarda özde değişmeyen anlatımlarda bulundukları anlaşılmıştır.

3. Suça sürüklenen çocukların tevil yollu anlatımlarda bulundukları anlaşılmıştır.

4. Dosya içerisinde 06.11.2010 tarihli eşya teslim tutanağı ve ifadeli teşhis tutanağı mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

1. Mağdur beyanları, tanık anlatımları, sanık savunmaları, tutanaklar ve Hukukî Süreç başlığı altında (2) ve (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Dosya içerisinde 06.11.2010 tarihli eşya teslim tutanağı ve ifadeli teşhis tutanağı mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

1. Mağdur beyanları, tanık anlatımları, sanık savunmaları, tutanaklar ve Hukukî Süreç başlığı altında (2) ve (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmları karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Ancak,

Suça sürüklenen çocukların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin 2 nci fıkrasına aykırı biçimde eşit şekilde tahsiline biçiminde karar verilmesi suretiyle tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ...'a yüklenen ve 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanunun 66/1-d, 66/2 ve 67/4 üncü maddelerinde öngörülen 10 yıl 15 aylık zaman aşımının suç tarihi olan 01.09.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

Gerekçe bölümünün A-3 numaralı paragrafında açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/380 Esas, 2021/903 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Yönünden

Gerekçe bölümün B numaralı paragrafında açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2021 tarihli ve 2021/380 Esas, 2021/903 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜŞÜRÜLMESİNE

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 11.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13541, Karar No: 2013/19741, Tarih: 20.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13541 E.  ,  2013/19741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılar Özel ... Eğitim Kurumları Öğretim San.A.Ş. ve Özel ... ... Eğitim Kurumları Öğretim San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalılara ait olan şirketlerde sıra ile 25.06.2009–31.07.2011 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, işveren tarafından iş akdinin haklı bir sebep gösterilmeksizin son verildiğini, en son aldığı ücretin brüt 3.592,75 TL olduğunu, davacının ilk önce Özel ... Eğitim Kurumları Öğretim Sanayi Ticaret A.Ş.'nde daha sonra ünvan değişikliği nedeni ile Özel ... ... Eğitim Kurumları Öğretim Taş. İnş. San. Limited Şirketi'nde en son olarak da Özel ... ... Eğitim Öğretim Sağlık Turizm Gıda İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nde çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiği gibi işçilik haklarından doğan alacaklarının da ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, genel tatil ücreti alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacının 31/11/2010 tarihine kadar Özel ... Eğitim Öğretim A.Ş. yanında çalıştığını, iş yerinin kapanması nedeniyle kendi isteği ile işten ayrıldığını,işvereni ibra ettiğini, 31/11/2010 tarihinden sonra Özel ... ... Limited Şirketi yanında işe girdiğini, bu iş yerinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işten ayrıldığını, yönetici olarak çalıştığı için fazla mesai ücreti talebinin yerinde olmadığını, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının ... Demirel Mahallesi, 1059 Sokak, No:4-6 adresinde faaliyet gösteren davalı şirketlerde aynı işyerinde aynı nitelikteki işte çalışmasının devam ettiği, 25/06/2009-31/07/2011 tarihleri arasında davalılar Özel ... Eğitim Öğretim A.Ş. ve Özel ... ... Limited Şirketi yanında davacının 2 yıl 1 ay 7 gün çalışmasının bulunduğu, alacakların miktar içeren belgeler ile ödendiğine ilişkin ibranamelerin makbuz hükmünde olduğu, dosyadaki ibranamede davacıya tüm ücretlerinin, fazla çalışma ücretlerinin, yıllık izin ücretlerinin ödendiğinin belirtildiği, ancak davacıya yapılan bu ödemelere ilişkin belgenin bulunmadığı görülmekle ibraname başlıklı belgenin davalı işveren tarafından matbu olarak düzenlendiği ve tüm personele imzalatıldığı sonucuna varıldığından ibranameye itibar edilmeyeceği, davacının Özel ... Eğitim Öğretim A.Ş. ve Özel ... ... Limited Şirketi yanında çalıştığı anlaşıldığından ve işverenler değişse de aynı iş yerinde çalışması devam ettiğinden bu davalıların bilirkişi raporuyla tespit edilen alacaklardan sorumlu oldukları, davacının diğer davalı Özel ... ... Limited Şirketi yanında çalışmasının bulunmadığı gerekçesiyle bu davalıya karşı açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 ncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz.

Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 ncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Çalışma hayatında işçinin sigorta kayıtlarında yer alan işverenin dışında başka işverenlere hizmet verdiği, yine işçinin bilgisi dışında birbiri ile bağlantısı olan işverenler tarafından sürekli giriş çıkışlarının yapıldığı sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Bu gibi durumlar için “şirketler arasında organik bağ” dan söz edilerek kıdem tazminatına hak kazanma, hesap tarzı yönlerinden aralarında bağlantı bulunan bu işverenlerin birlikte sorumluluğuna gidilir. Bu yolla kıdem tazminatının hesabında organik bağ çerçevesinde sonuca ulaşma hedeflenmiştir.