muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5245, Karar No: 2019/5024, Tarih: 28.11.2019

Kararı, davacı Av. ... kendi adına asaleten, ...’yı vekaleten temyiz etmiştir.

1-İİK'nın 142. maddesinde, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." hükmü düzenlenmiştir. Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak sıra cetveline giren ya da girme hakkı bulunduğu halde sıra cetveline alınmayan alacaklılar tarafından aynı iştirak derecesi ya da üst sırada bulunup kendilerine pay ayrılan alacaklılara karşı açılır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı vardır. Bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, itirazda hukuki yararı bulunmamaktadır. Somut olayda davacılardan ...’nın borçlu olduğu için sıra cetveline itiraz hakkı bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, borçlunun sıra cetveline itiraz davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle HMK 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca hukuki yarar yokluğu sebebiyle davacı ...’nın davasının usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davacının davasının yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de karar sonucu itibariyle doğru olmuştur.

Bu açıklamalar ışığında, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Davacı ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da hem sıraya hem alacağın esasına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m. 142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK'nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. Hem sıraya ve hem de alacağın esas ve miktarına yönelik itirazların birlikte ileri sürülmesi halinde mahkemece kural olarak, önce sıraya yönelik uyuşmazlığın çözülmesi, bu itirazın yerinde olmadığının anlaşılması halinde ise davalı alacağının varlığına ve miktarına yönelik itirazın incelenmesi gerekir.

Somut olayda, ...’nın davalı ...’a karşı açmış olduğu menfi tespit davası, davalı alacağının esasına ilişkin itirazların sonucuna etkili ise de ...’nın Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2014/1244 E. sayılı takibinin dayanağını oluşturan vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olduğu iddiasının incelenmesine engel değildir.

Somut olayda, ...’nın davalı ...’a karşı açmış olduğu menfi tespit davası, davalı alacağının esasına ilişkin itirazların sonucuna etkili ise de ...’nın Antalya 3. İcra Müdürlüğünün 2014/1244 E. sayılı takibinin dayanağını oluşturan vekalet ücreti alacağının rüçhanlı olduğu iddiasının incelenmesine engel değildir.

Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesine göre avukat sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretinden dolayı, kendi çalışması sonucunda müvekkilinin muhafaza ettiği veya kazandığı mallar ve davadaki diğer taraftan ilam gereğince tahsil edilecek para yahut alınacak mallar üzerinde diğer alacaklılara nazaran rüçhan hakkına haizdir. Rüçhan hakkı vekaletnamenin düzenlenme tarihine göre, vekaletname umumi ise iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvurma tarihine göre sıra alır. Davacı ... ilama dayanan dava dosyasında vekil olarak davayı takip etmiş ve lehine yasal sınırlar içinde ücreti vekalet takdir edilmiştir. Davacı ...’ın müvekkili ... ile yaptığı vekalet sözleşmesinin konusunun Antalya 3. İş Mahkemesinin 2010/230 E. sayılı dosyasında talep edilen işçilik alacakları olduğu, davacı ...’ın takibinin ise 03.02.2014 tarihli olduğu, Antalya 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9811 E sayılı dosyasında alacaklı vekili olduğu gözetildiğinde ve davacının iş sahibi adına ücret konusu işten dolayı ilk yapılan resmi başvuru tarihi, davalının haczinden önce olduğundan davalı alacaklıya 1. sırada yer verilmesi doğru değildir. Avukatlık Kanunun 164/2. maddesi kapsamındaki sınırlar kapsamında kalmak kaydıyla, davacı ...’ın alacağının rüçhanlı olduğu gözetilerek, sıra cetvelinin düzenlenmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, davacı ...'dan alınan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Somut olayda, müşteki, ... vekalet ücretinin rüçhanlı olarak sıra cetvelinde yer almasının gerektiği talebiyle şikayet başvurusunda bulunmuştur Asliye Hukuk Mahkemesi şikayetin reddine karar vermiştir. Müşteki vekili anılan ret kararını temyiz etmiştir. Dairemizin Sayın çoğunluğu vekâlet ücretinin Avukatlık Kanunu’nun 164/2. Fıkrası çerçevesinde şikâyetin kabulü gerektiğine karar vermiştir. Vekâlet ücretinin rüçhanlı alacak olarak sıra cetvelinde ‘üçüncü sırada’ yer alması gerektiği hususunda Sayın çoğunlukla aynı düşünmekle birlikte, vekâlet miktarının ne olması gerektiği hususunda farklı düşündüğümden bozma gerekçesine aşağıda izah ettiğim nedenlerle karşıyım.

Şöyle ki;

Şöyle ki;

Sıra cetveli yapılırken, kural olarak cetvele alınacak alacağın önceliğinin olmadığı kabul edilir. Bir alacağın “öncelikli” olduğunun kabul edilebilmesi için açıkça kanunda belirtilmiş olması gerekir. Avukatlık Kanunu'nun 166/2. fıkrasında “sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretin” sıra cetvelinde öncelikli olarak yer alacağı belirtilmiştir. Avukatlık Kanunu avukatın emeğinin karşılığı olarak tek vekâlet ücreti öngörmüştür. Kanunun tek vekalet ücretinin miktarını mahkeme “davanın lehe sonuçlanması halinde, asgari ücret tarifesinin altında olmamak koşuluyla davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre ilâmın kesinleştiği tarihteki dava konusunun değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar” olarak takdir edecektir.(Av.K.164) Taraflar mahkemenin tayin ve taktir edeceği azami % 20 nin üstünde olarak dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın yüzde yirmi beşini aşmayacak şekilde bir ücret kararlaştırılabilir.

Av.K.nun 166/2. fıkrasında “sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretin” cümlesinde “veya” bağlacı kullanılmayarak “ve” bağlacının kullanılması dahi tarafların, mahkemenin takdir ettiği ücretin üstünde bir ücret kararlaştırmaları halinde, bu ücretin afaki olacağı, üçüncü kişilerin hakkını etkileyeceği dolayısıyla taraflar arasında kararlaştırılan ücretin sıra cetvelinde öncelikli olabilmesi için, ilamda asıl edimin eklentisi olarak ya da konusu vekalet ücreti olan bir davada ilama bağlanmış olması gerektiği düşünülerek bilinçli olarak tercih edilen bir bağlaçtır.

Kanun hükmü böyle yorumlanıp uygulanmadığı takdirde, hukuki güvenlik zafiyete uğrayacak ve çözümsüz olaylar ortaya çıkacaktır. Örneğin, avukatlık sözleşmesinin dava açılmadan önce yapılması mümkündür. Av.K. nın 164. maddesinde “Avukatlık ücretinin, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın yüzde yirmi beşini aşmayacak şekilde kararlaştırılabileceği” belirtildiğine göre; taraflar 100.000 TL lik bir dava için % 25 (yani 25.000 TL) vekâlet ücreti kararlaştırmış olmalarına rağmen dava sonunda 10.000 TL ye hükmedilmesi ve bu meblağla ilgili sıra cetveli yapılması halinde, sıra cetveline konu paranın tamamı, rüçhaniyeti olan vekâlet ücretini karşılamayacaktır. Keza, her sıra cetveli yapılma aşamasında diğer alacaklıları zarara uğratmak için üst sınır olan % 25 oranında bir sözleşme yapılıp icra dairesine sunulacak veya taraflar arasında gerçek sözleşme sunulmayarak üst sınırdan muvazaalı olarak düzenlenen vekâlet sözleşmesi icra dairesine sunularak hacze iştirak eden diğer alacaklıların önünde cetvelde yer alınacaktır. Kanun koyucunun izah edilen veya benzeri örnekleri arzuladığını kabul etmek mümkün değildir.

Bu nedenlerle rüçhanlı olarak sıra cetvelinde yer verilecek vekâlet ücret miktarı, müşteki ile müvekkili arasındaki vekalet sözleşmesindeki miktara göre değil, mahkemenin hükmettiği vekalet ücretine göre sıra cetvelinde yer alması gerektiği düşüncesiyle bozma gerekçesine kısmen muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2020/1934, Karar No: 2020/4542, Tarih: 23.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/1934 E.  ,  2020/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan sıra cetvelinde muvazaa nedeni ile itiraz davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Mahkemece, sıra cetvelinde 1. sıra alacaklısının alacağının muvazaalı olduğu tespit edilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş olup, davacının terditli talebi yönünden davalı olarak gösterilen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmeyerek HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekirken sehven onanması doğru görülmediğinden Dairemiz'in 07.07.2020 Tarih ve 2016/7374 E., 2020/2500 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak aşağıda yazılı şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ: Dairemiz'in 07.07.2020 Tarih ve 2016/7374 E., 2020/2500 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak yukarıda yazılı gerekçe ile kararın "HÜKÜM" kısmının (8) ve (9) nolu bentlerinin hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan alınan karar düzeltme ve peşin harcın istek halinde iadesine, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2218, Karar No: 2014/951, Tarih: 19.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/2218 E.  ,  2014/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/41114

MAHKEMESİ : Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/12/2011, 2009/310 (E) ve 2011/225 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yaşar'ın eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin cezada teşdit uygulanamayacağına, tahrik nedeniyle daha fazla indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Mağdur Kenan'ın, sanık Yaşar'ın ağabeyi Sabri'den borç para aldığı, Sabri'nin cezaevinde olması nedeniyle alacağın tahsili ile sanığın ilgilendiği, mağdurun verdiği çekin karşılıksız çıkması üzerine sanığın icra takibine geçtiği, Sabri'nin de mağdurun borcunu ödemesi hususunda cezaevinden mektup yazdığı, sanığın mektubu bıraktığı yerden mağdurun almaması üzerine, mektubu geri alan sanık Yaşar'ın mağdurun işyerine gittiği sırada yolda mağdur ile karşılaştıkları, aralarında önce sözlü tartışma yaşandığı, sanığın olay yerinden ayrılacağı sırada mağdur Kenan'ın sanığa sinkaflı küfür etmesi üzerine, sanığın geri dönerek mağdura doğru 6 el ateş etmek suretiyle, sol uyluk ön iç yüzde iki adet ve sağ dirsek dış kenarda bir adet olacak şekilde, sağ humerus lateral kondilde ve sağ ulnada açık parçalı kırığa, sağda ulnar sinir harabiyetine bağlı el hareketlerinde kısıtlılığa ve kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede olacak şekilde yaraladığı, mağdurun yaralanarak yere oturması üzerine olay yerinden kaçtığı anlaşılmakla, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının kasten öldürme suçuna teşebbüs olduğu düşünülmeksizin, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de; tahrik nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması halinde 6 yıl 9 ay hapis cezası yerine 7 yıl 6 ay hapis cezasına ve TCK'nun 62.maddelerintn uygulanması sonucu sanığın 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılması yerine, 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, CMUK'nun 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), 19/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1723, Karar No: 2014/4386, Tarih: 06.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1723 E.  ,  2014/4386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2009/71-2013/330

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı F.. S.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı F.. S.. ve vekili Av. A.. Ç.. ile davacı vekili Av. M.. Z..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve paylaşım sözleşmesi gereğince, davacı yüklenicinin inşaatı tamamladığını ve arsa sahiplerine teslim ettiğini, ancak davacıya isabet eden iki adet iş yerinin tapusunun devredilmediğini ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan F.. S.., paylaşım sözleşmesinin onayı alınmadan vekili tarafından imzalandığını, bu sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, paylaşım sözleşmesini imzalayan arsa sahipleri vekilinin sözleşmeden sonra azledildiği, buna göre dava konusu bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye isabet ettiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı F.. S.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Taraf teşkili, kamu düzeninden olup, mahkemelerce ve temyiz aşamasında Yargıtay'ca resen dikkate alınmak zorundadır. Bu itibarla, Kartal 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/494 esas sayılı dava dosyasında davacılar, eldeki davanın da konusu olan taşınmazda hak sahibi olduklarını ileri sürerek tapu iptal ve tescil talebinde bulunmuşlar, mahkemece, dava kabul edilmiş, karar derecaattan geçerek 25.03.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Böylece, anılan davadaki davacılar da, eldeki davanın konusunu teşkil eden taşınmazda hissedar olmuşlardır.

Bu durumda, mahkemece, sözü edilen dava dosyasında davacı olarak yer alan kişilerin eldeki davaya katılmalarının sağlanıp, savunma ve delilleri sorulup, gerekli inceleme yapıldıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan esasa girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

2)Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durumda, mahkemece, sözü edilen dava dosyasında davacı olarak yer alan kişilerin eldeki davaya katılmalarının sağlanıp, savunma ve delilleri sorulup, gerekli inceleme yapıldıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan esasa girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

2)Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı F.. S..'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) no'lu bent uyarınca, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı F.. S..'e verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3094, Karar No: 2020/5643, Tarih: 08.10.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3094 E.  ,  2020/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... Ali ile inşaat yapılması hususunda anlaştıklarını, 27.04.2007 tarihinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile 11.05.2008 tarihinde adi yazılı sözleşme imzaladıklarını, davalının sözleşmeye aykırı davranarak vadettiği daireyi vermediğini, inşaat için fazladan harcama yaptığını beyan ederek, dairenin bedeli olan 60.000 TL ile, fazla yapılan masraf karşılığı olarak şimdilik 15.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 65.280,58 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, verilen bu kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.06.2012 tarih 2012/10892 Esas ve 2012/15935 Karar sayılı ilamı ile; davalının, yargılama devam ederken 12.09.2010 tarihinde öldüğü, ölü kişi aleyhine hüküm tesis edilemeyeceği, davalı ... 'nin tüm mirasçılarına husumet tevcih edilerek, davaya devam edilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozularak mahkemesine iade edilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davalının mirasçıları davaya dahil edilmiş ve bozmadan önceki gibi, davanın kısmen kabulü ile 65.280,58 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir. Söz konusu kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.01.2015 tarih ve Esas: 2014/13557, Karar: 2015/1162 sayılı kararı ile; yargılama sırasında taraflar arasında 26.03.2013 tarihli protokol düzenlendiği, protokolde davalıların, davacıya 20.000 TL peşin, 15.000 TL'si ise 16.4.2013 tarihinde ödenmek üzere toplam 35.000 TL ödeme yapacakları konusunda anlaştıkları, ayrıca söz konusu bedelin ifası ile taraflar arasında yapılan ve davaya konu edilen sözleşmeden kaynaklı hiçbir alacak ve borç ilişkisinin kalmayacağının kararlaştırıldığı, protokol hükümleri çerçevesinde davacıya verilen 76 adet 100 TL'lik banknotun sahte çıkması üzerine mahkemece protokol hükümleri yok sayılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı belirtilerek davalılar ... ve ... hakkında parada sahtecilik suçu ile açılan ceza davasının kesinleşmesinin beklenilmesi, davalıların bu eylemi gerçekleştirmediğinin sabit olması durumunda, 26.03.2013 tarihli protokol değerlendirilip, bu protokol gereği yapılan ödemeler de dikkate alınarak, davalıların borçtan kurtulup kurtulmadığının belirlenmesi, ardından hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davanın kısmen kablüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalılar hakkında açılan ceza davasında davalıların beraatine karar verildiği, kararın kesinleştiği, böylece taraflar arasındaki protokol hükümlerinin gereğinin taraflarca eda edildiği gerekçesiyle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının talebine konu toplam 75.000 TL alacak istemi yönünden de 65.280,58 TL'lik kısmına ilişkin haklı olduğu kabul edilerek alınması gerekli 4.459,32-TL harçtan peşin alınan 3.877,67-TL harcın mahsubu ile bakiye 581,65-TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yapılan 1.309,80 TL'lik harç giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacı tarafça yatırılan gider avansından kullanılan 691,50 TL'lik yargılama giderinden dava açılış tarihindeki davacının haklılık durumuna göre takdiren 601,60 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına, davalı tarafça yatırılan gider avansından kullanılan 119,30 TL'lik yargılama giderinden dava açılış tarihindeki davacının haklılık durumuna göre takdiren 15,51 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, bakiye kısmın davalılar üzerinde bırakılmasına, davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 7.530,86 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 2.725,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine karar verilmiş, davalılar vekili tarafından söz konusu karar temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.