muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2281, Karar No: 2013/2826, Tarih: 01.04.2013

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisinin 25.09.2012 tarihli rapor ve krokisinde (C) harfi ile gösterilen bölümünün yirmi yıldan fazla süre ile davacı tarafından kullanıldığı, TMK'nun 713/1. maddesinde belirtilen zilyetlikle tescil koşullarının davacı yararına gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkeme fen bilirkişisi raporunda dava konusu yere ait hava fotoğraflarının zemine uygulandığından söz etmiş ise de, taşınmazın fotoğraflarında sınırlar açıkça gösterilmemiş, taşınmazın tarım arazisi olup olmadığı hususları belirtilmemiş, ziraat bilirkişisi raporunda taşınmaz üzerinde 10-12 yaşlarında çeşitli ağaçlar bulunduğu belirtilmesine rağmen, taşınmazın toprak yapısı ve bitki örtüsü hususlarına değinilmemiş, jeolog bilirkişi raporunda (C) ile gösterilen dava konusu yerin tamamının bayır ve dere yatağı olduğu ve bu bayır olan alanın ev, bağ, bahçe ve susuz tarla olarak kullanıldığı belirtilmesine karşın, rapor ekindeki fotoğraflardan bağ niteliğinin tespit edilememesi nedeniyle bu konudaki çelişki giderilememiş, rapora taşınmazın sınırlarını gösterir nitelikte fotoğraf da eklenmemiş, inşaat bilirkişisi raporunda taşınmaz üzerindeki evin ne zaman yapıldığına ilişkin teknik bilgiler belirtilmemiştir. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için taşınmazın hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, fen bilirkişisi jeolog, jeodezi, fotogrametri, inşaat ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için taşınmazın hava fotoğrafları ve memleket haritaları getirilerek dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, fen bilirkişisi jeolog, jeodezi, fotogrametri, inşaat ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmaz üzerinde zilyetliğin sürdürülüşü ile ilgili olarak, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı jeolog, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişiler kuruluna dava konusu taşınmazın dava tarihine göre 30-35 yıl öncesine ait ve en az üç ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip uygulama yaptırılarak taşınmazın niteliği ile taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetliğin başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmeli, taşınmazın aktif dere yatağında olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği ve bitki örtüsüyle ilgili, inşaat bilirkişisinden dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan evin yaşı ile ilgili bilimsel ve teknik verilere dayalı raporlar alınmalı, fen bilirkişisine taşınmazın bilirkişi raporlarında belirlenen durumu ile ilgili olarak hava fotoğrafları ile mukayeseli, taşınmazın koordinatlarını belirtir, taşınmazın sınırlarını gösterir bütün yönlerinden çekilmiş fotoğrafları ekli keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli taşınmaz üzerinde yalnızca ev yapılmasının imar-ihya olarak kabul edilemeyeceği dikkate alınmalı, bu şekilde davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7650, Karar No: 2012/4460, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7650 E.  ,  2012/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçlardan silinme koşulları oluşmayan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

1-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hüküm, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümleri olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,

2-Adli sicil kaydına göre Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1999/759-1999/1479 esas ve karar sayılı 13.03.2000 kesinleşme tarihli ilamı ile tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan ve 28.10.2003 tarihli ilk hükümde de 81. madde ile uygulama yapılan sanık hakkında uyarlama yargılaması yapılırken yeterli olmayan gerekçe ile tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/24331, Karar No: 2015/30595, Tarih: 05.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/24331 E.  ,  2015/30595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/19758

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2008/851 (E) ve 2011/724 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sahte çekin hamili ve alacaklısı olan ....... A.Ş'nin bu suçun mağduru ve suçtan zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olduğunu belirterek katılma talebinde bulunan ancak sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmediği gerekçesiyle katılma talebi reddedilen, hükmün tebliği üzerine de hükmü temyiz eden .......... A.Ş'nin katılma talebinin CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca kabulü ile adı geçen müştekinin katılan, Av. B.. K..'un da katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan S.. A..'ın ve sanık Ç.. G..'in aşamalarda değişmeyen ve birbirini doğrulayan anlatımlarına ve Ç.'in S.. A..'a kendi adına 13.000 TL bedelli bir çek vermesini gerektirecek hukuki veya ticari bir ilişkinin bulunmaması söz konusu çekin bizzat sanık tarafından getirilerek aralarındaki kum alışverişi nedeniyle katılan S.. A..'a verilmesi, çekteki imzanın da sanık K.. K..'un istemesi üzerine yanında çalışan Ç.. G.. tarafından işçi işveren ilişkisi içinde imzalaması, katılan S.. A..'ın sanığa atfı cürümde bulunmasını gerektirecek aralarında bir husumetin de bulunmaması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1229, Karar No: 2009/990, Tarih: 23.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1229 E.  ,  2009/990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imalât bedelinin ödenmemesi üzerine girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli ve takibin devamı istemi ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı tarafından yapılan imalât, davalının kontrol mühendisince denetlenip kabul edilmiş ve imara aykırılığa, yıkım kararına rağmen davalı iş sahibinin aynı inşaata devam etmiş, imar cezasını ödemiş ve davacının işten el çekmesinden sonra da, aynı şekilde inşaatı yürütmüş olmasına, bu durumda yüklenicinin BK’nın 357. maddesindeki uyarı görevini yerine getirdiğinin kabul edilmesi gerekmesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalının 19.998.194.000 TL ödeme yaptığı kabul edilerek sonuca varılmıştır. İhtilaf eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, ödemeleri davalı iş sahibinin kanıtlaması gerekmektedir. Davalı ödemelerle ilgili olarak dosyaya bir takım belge örnekleri sunmuştur. Bu belgelerin bir kısmında ödemelerin şirket adına şahıslara yapıldığı ve bir kısmının da çeklere ilişkin olduğu görülmektedir. Mahkemece bu konuda yapılan araştırma hüküm tesisine yeterli olmadığı gibi alınan raporlar arasında da çelişki bulunmaktadır. İbraz olunan belgeler fotokopi olup, fotokopi belge üzerinde imza incelemesi teknik olarak mümkün olmadığından mahkemece belge asıllarının davalıya ibraz ettirilmesi için mehil verilmeli, belge asılları sunulduğu takdirde davacı şirket belgelerle ilgili isticvap edilmeli, çeklerle ödeme yapılmış ise ödeme yapan bankalar çek tarih ve numaraları dikkate alınarak bankalardan ödeme yapılan kişiler sorulmalı, para tahsil eden kişilerin davacı şirketi temsil ve ilzama yetkili olup olmadıkları BK’nın 32 ve devamı maddeleri uyarınca değerlendirilmeli, gerektiğinde belge asılları üzerindeki imzaların inkârı halinde imza incelemesi yaptırılmalı, bu suretle ispatlanan ödemelerin mahkemece kabul olunan ödeme miktarı içinde yer alıp almadığı denetlenmeli, buna rağmen ispatlanamayan ödemeler varsa bu konuda davalının, davacıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılmalı ve sonucuna göre hükme varılmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16058, Karar No: 2013/23258, Tarih: 19.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/16058 E.  ,  2013/23258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.10.2011 gün ve 2010/369-2011/734 sayılı kararı bozan Daire’nin 08.05.2013 gün ve 2012/7893-2013/9409 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ODET Ortadoğu Özel Eğitim Tesisleri Ticaret Limited Şirketi'nin hissedarı olan diğer davalıların ayrı ayrı hisselerinin 400.00 TL'lik kısmını müvekkiline noterde düzenlenen hisse devri sözleşmesi ile devrettiklerini, devir bedellerinin ödendiğini, hisse devirlerinin davalı şirkete bildirildiğini ve pay defterine kayıtlarının talep edildiğini ancak davalı şirketin bundan imtina ettiğini, davalı şirketin devre muvafakat etmemesinde haklı bir gerekçe bulunmadığını, davalı ortakların da devre muvafakat etmemesinin kötü niyetlerini gösterdiğini ileri sürerek, öncelikle davalı şirket ortaklar kurulu kararının yok sayılarak müvekkilinin sahip olduğu hisselerin tescil ve ilanını , bu talebin reddi halinde ise fazlaya ilişkin ve diğer her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 21.06.2005 tarihinde davalı ...'dan devralmış olduğu 2.500,00 TL'lik toplam hisseden 400,00 TL ve aynı tarihte davalı ...'dan devralmış olduğu 2.500,00 TL'lik toplam hisseden 400,00 TL nominal değerli hisselerin dava tarihi itibariyle rayiç değerleri ile hisse devir tarihlerinden itibaren ödenmeyen kar paylarının, hisse bedellerinin dava tarihinden itibaren, kar paylarının tahakkuk ettikleri tarihlerden itibaren işleyecek faizleriyle birlikte davalılar ... ve ...'dan devrettikleri hisseleri oranında tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nın 520. maddesinde düzenlenen hisse devrinin şirketin sermaye ve sayısal olarak ortaklardan en az 3/4'nün muvafakati ile pay defterine kaydedilmiş olması gerektiği halde bu yasal zorunluluğun gerçekleştirilmediği, davacının ortaklık sıfatını iktisap etmediği gerekçesiyle pay defterine ve ticaret siciline ortak olarak tescili, hisselerin bugünkü rayiç değerleri üzerinden uğranılan zarar ve devir tarihinden itibaren mahrum kalınan kar paylarının avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ilişkin taleplerinin reddine, hisse bedellerinin tevdi mahalli tayini kararları gereğince davalılar tarafından yatırıldığından davalı ... tarafından yatırılan 400,00 TL'nin ilgili hesaptan davacıya ödenmesine ve hisse devir sözleşmesi tarihi olan 21/06/2005'den tevdi mahalline paranın yatırılma tarihi olan 07/12/2009 tarihine kadar 400,00 TL'ye işleyecek avans faizinin davalı ...'dan, yine davalı ... tarafından yatırılan 400,00 TL'nin ilgili hesaptan davacıya ödenmesine ve hisse devir sözleşmesi tarihi olan 21/06/2005'den tevdi mahalline paranın yatırılma tarihi olan 07/12/2009 tarihine kadar 400,00 TL'ye işleyecek avans faizinin davalı ...'dan tahsiline dair verilen kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.05.2013 günlü ilamıyla davalılar vekilinin temyiz isteminin usulünce yapılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilerek, karar ilamda açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmuştur.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9068, Karar No: 2018/2139, Tarih: 12.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9068 E.  ,  2018/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduklarını, kooperatifin arsa sahipleri davalılarla yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca hakedeceği 2 adet daireyi satın aldıklarını, ancak inşaat bitmesine rağmen bağımsız bölümlerin halen teslim edilmediğini, taşınmazların kirası ile birlikte yapılan harcamalara istinaden 40.000 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davacıların ihraç edildiğinden bahisle davanın reddini talep etmiştir.Diğer davalılar vekili, davacılarla herhangi bir ilişkilerinin bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece kooperatif yönünden davanın kabulüne arsa sahipleri yönünden reddine dair verilen karar Dairemizce; Kooperatifle ilgili davanın, arsa sahipleri aleyhine açılan davadan tefrik edilmesi ve arsa sahipleri aleyhine verilen kararın gerekçesiz olması gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak kooperatif aleyhine açılan dava dosyadan tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmiş, arsa sahipleri aleyhine açılan davanın, davacıların kooperatif üyesi olduğu, bu nedenle taleplerini kooperatiften talep edebilecekleri ve davalı arsa sahipleri ile davacılar arasında yapılan bir sözleşme bulunmadığı, davalı toprak sahiplerinden kira alacağı ve eksik işler yönünden talepte bulunmalarının yasal olmadığı gerekçesiyle, davacıların davalı ... ve ... yönünden açmış oldukları davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacılar temyiz etmiştir.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacıların temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5555, Karar No: 2022/84, Tarih: 13.01.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/5555 E.  ,  2022/84 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarih ve 2017/86 - 2018/133 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7-2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 62 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine, anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirlenen süre içerisinde temyiz edilmekle incelendi;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.