muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5090, Karar No: 2016/13023, Tarih: 25.10.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/5090 E.  ,  2016/13023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan S.. A.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, 200.000.00TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılardan S.. İ.. A.Ş. vekilince duruşmalı, T....... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilince de duruşmasız olarak istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/10/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan S.. İ.. A.Ş. ve S.. A.. vekili Avukat K........, Türkiye .............İşletmeleri Kurumu Genel Müdürlüğü vekili Avukat E........... ile karşı taraf vekili Avukat D...........geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün TeT.. T..k Hakimi................. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Nispi harca tabi davalarda, kararı temyiz eden davalının temyiz başvuru harcı ile birlikte ilam harcının 1/4'nü (nispi temyiz karar ve ilam harcı) peşin olarak yatırması gerekir.

Davalı T.. T.. vekilinin temyiz başvuru harcı ile karar ve ilam harcının 1/20'sini nispi temyiz harcı olarak yatırarak hükmü temyiz ettiğinin anlaşılmasına rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada nisbi temyiz harcının kalan kısmının yatırıldığına dair makbuza rastlanmaması, harçların yatırılmaması halinde temyiz edene gerekli harç ve giderlerin yatırılması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın da bulunamaması karşısında, mahkemece varsa yatırılmış temyiz harçlarına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6422, Karar No: 2017/6872, Tarih: 05.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6422 E.  ,  2017/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/05/2015 tarih ve 2014/878-2015/281 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.12.2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av....ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme ile mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla davacı şirkete işletme hakkının devredildiğini, sözleşmeden önce doğmuş dava konusu üçüncü kişilerin açtığı davada mahkeme kararına istinaden icra dosyasına yapılan ödemelerin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 maddesi gereğince sorumluluğunun davalıya ait olduğunu ileri sürerek, 780.149,95 TL’nin ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davalı şirket ile hisselerine sahip olduğu elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, devre ilişkin bilanço düzenlemeleri yapıldığını, geçmişe yönelik alacak ve borç işlemleri kesinleştirildiğinden geçmiş yıllar nedeniyle ...'tan herhangi bir talepte bulunulamayacağını, rücu davasına dayanak olan dava abone tarafından açıldığı için üçüncü kişi zararı bulunmadığından sözleşmenin 7. maddesinin uygulanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine göre gerçekleştirilen iş ve işlemlerden ve bu işlemler nedeniyle açılacak davalardan doğan her türlü mali sorumluluğun ...'a ait olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne,736.707,37 TL'nin dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 37.707,48 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 37.707,48 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05/12/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 31/08/2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ...Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 31/08/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 31/08/2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 14.07.2010 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ...'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 31/08/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 31/08/2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 31/08/2010 tarihi öncesi, 14.07.2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 31/08/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 31/08/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 31/08/2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 14.07.2010 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 31/08/2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2013/7391, Karar No: 2013/17353, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/7391 E.  ,  2013/17353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının yakının tedavi edildiğini, tedavi giderleri karşılığında senet alındığını, tedavi masraflarının ve alınan bu senedin ödenmediğini ve ödenmeyen bedelin tahsili amacıyla yapılan icra takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ... ilinde ikamet ettiğini, olay tarihinde ...'da bulunmadığını ve dava konusu senedi imzalamadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının yakının tedavi edildiğini, tedavi giderleri için senet alındığını fakat senedin ödenmediği iddiasıyla eldeki davayı açmıştır. Davalı dava konusu senetteki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Mahkemece, davalının ayakta ve otururken imza örnekleri alınarak grafolojik inceleme yaptırılmış, bilirkişi imzaların davalıya ait olmadığına dair rapor düzenlemiş ve bu rapora dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir. Davalının başka yerlere verdiği ve olay öncesi atmış olduğu imzalar toplanmadan sadece ayakta ve oturarak imza örnekleri alınarak bu imzalar üzerinden bilirkişi raporu düzenlenmiştir. Yapılan imza incelemesi eksik olup hüküm kurmak için yeterli değildir. Davalının seçim kurulundan ve diğer ilgili yerlerden dava konusu senetteki imzasından önceki tarihlerdeki attığı imzaları toplanarak, Adli Tıp Kurumundan 2013/7391-17353

rapor alınıp taraf ve yargı denetimine uygun şekilde imzanın aidiyeti belirlenerek, hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1442, Karar No: 2019/11598, Tarih: 05.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/1442 E.  ,  2019/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ... Sigortası Poliçesi ile sigortalı olan eczaneyi 08/12/2011 tarihinde dahili su basması nedeniyle bir kısım ilaçların zarar gördüğünü, eczane olarak kullanılan yerin mülkiyetinin davalıya ait olup kira sözleşmesine istinaden kullandığını, yapılan ekspertiz çalışmaları sonunda hasarın bina genel giderinin tıkanması ile eczanede bulunan klozetten suyun geri tepmesi sonucu oluştuğunu, hasar miktarı olan 17.310,98 TL'nin sigortalı hak sahibine 02/01/2012 tarihinde ödendiğini belirterek 17.310,98 TL'nin ödeme tarihi olan 02/01/2012 tarihinden itibaren uygulanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,40 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/72, Karar No: 2014/2751, Tarih: 09.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/72 E.  ,  2014/2751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2013/52-2013/219

-KARAR-

Dairemizin 25.10.2013 tarihli geri çevirme kararı ile, sıra cetvelinin düzenlendiği Adana 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5161 E. sayılı dosyasının, aslının ya da onaylanmış bir suretinin gönderilmesi istenmiş, Mahkemece, anılan icra dosyası dosya içerisine konularak gönderilmiş ise de, söz konusu dosya arasında şikayete konu sıra cetvelinin ve bu sıra cetvelinin taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Adana 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5161 E. sayılı dosyasının Dairemize gönderilen klasör dışında, sıra cetvelinin ve tebligatların yer aldığı başkaca bir eki olup olmadığı ilgili İcra Müdürlüğü'nden sorularak, varsa dosya içerisine konulması, sıra cetvelinin başka bir icra dosyasında düzenlendiğinin bildirilmesi halinde, bildirilen dosyanın içerisinde sıra cetvelinin ve tebligatların bulunup bulunmadığı da denetlenip, aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18431, Karar No: 2025/10324, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18431 E.  ,  2025/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/317 E., 2023/571 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/185 E., 2023/28 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4503, Karar No: 2014/484, Tarih: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/4503 E.  ,  2014/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2002/1089-2012/175

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 05.10.1995 havale tarihli dilekçe ile; davalı Ö.. Ç.. adına tapu siciline kayıtlı S.. K.. 159 ada 39, 176 ada 1, 181 ada 44 ve 47 parsel sayılı taşınmazların kayılık ve taşlık olup makilik ve çalılıkla kaplı bulunan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların özel mülkiyete tabî tarım kültür arazisi oldukları, zilyetlik şartlarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilerek, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 30.04.2002 gün 2002/3263-5475 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Daire bozma kararında özetle “...yapılan araştırmanın ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı, öncelikle 44 ve 47 sayılı parsellerin tesbitlerine dayanak yapılan vergi kayıt maliki ile davalının bağlantısının sağlanması, tesbite esas alınan satış ve zilyetlik satış devir senetlerinde adı geçen şahıslarla kayıt malikinin ilgisinin araştırılması, satış senetlerindeki şahısların kim olduklarının belirlenmesi, davalı ve önceki zilyetler bakımından 3402 sayılı Kanunun 14. maddedeki araştırmanın yapılması, komşu parsellere ait kayıt ve dayanakların getirilmesi, tüm belgeler toplandıktan sonra yeniden keşif yapılarak sınırların belirlenip kayıtların usûlüne uygun şekilde zemine uygulanması, vergi kayıtlarının kapsamlarının belirlenmesi, 39 sayılı parsel açısından bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi...” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davalı öldüğünden dolayı husumet mirasçılarına yaygınlaştırılmıştır.