muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16923, Karar No: 2012/15642, Tarih: 20.09.2012

Mahkemece, iş kazasının meydana geldiği iş kolunda ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden, oluşa ve iş güvenliği mevzuatına uygun olarak, davalıların kusur durumunu ve dağılımını belirleyen kusur raporu almaktan ibarettir.

Öte yandan, İş kazasının vuku bulduğu tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile, “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tesbit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmiyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir.

İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, bozma sonrası alınan bilirkişi raporu sonucu, tarafların kusur dağılımında değişiklik meydana gelmesi halinde, davalıların hükmü temyiz etmemesi karşısında, Kurum lehine oluşacak usulü kazanılmış hak durumunun da gözetilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgulara göre; 506 sayılı Yasanın 9 ve 10. maddeleri kapsamında, davalı ... ve ...'ın işeren ve işveren vekili sıfatıyla sorumluluğu irdelenmeksizin, yetersiz kusur raporuna dayanılarak eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7556, Karar No: 2020/6360, Tarih: 24.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7556 E.  ,  2020/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 51/1-3-7-8. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin takdiri indirim ve erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın eğitim çavuşu olarak görev yaptığı, Sivas 5. Piyade Er Eğitim Tugay Komutanlığında, acemi birliğinde vatani vazifesini yapmakta olan ...'nın 14.03.2011 tarihinde birliğe katıldığı, 26.03.2011 tarihinde solunum sıkıntısı şikayetiyle başvurduğu Özel Sivas Tıp Merkezinde yapılan muayene sonucu bronşit teşhisi konularak, ilaçlı tedavi önerisiyle taburcu edildiği, reçete edilen 10 adet egilozin enjeksiyonun üçünü birlik revirinde yaptıran ...'nın, 06.04.2011 tarihinde kabus görme, ses kısıklığı, kalbinde sıkışma şikayetleriyle birlik revirine başvurduğu, revir doktoru tarafından kendisinin Askeri Hastanenin psikiyatri kliniğine sevk edildiği, bunun üzerine psikiyatr hekimine başvurduğu, burada genel durumu bozuk olan hastanın herhangi bir polikliniğe yönlendirilmeksizin ertesi gün kıta anket formu ile yeniden gelmesinin söylenilerek gönderildiği, ertesi gün durumu kötüleşen ...'nın revirde yapılan muayenesinde tansiyon ve nabızının yüksek olduğunun anlaşılması üzerine dektort ve avil enjeksiyonlarının enjekte edilerek, Askeri Hastaneye sevkinin sağlandığı, hastanın Hastane kapısına geldiğinde bayıldığı ve yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayarak abseleşen lobüler pnömoni neticesinde öldüğü olayda; ölenin revirde görevli doktor tarafından muayene edildiği, ölene istirahat raporu verilmediği, ayrıca Askeri Hastaneye ilgili branş dalına sevkinin sağlanmadığı ve muayene eden doktor hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 25/06/2015 tarihli, 2014/19953 esas ve 2015/11961 karar sayılı kararıyla kesinleştiği, sanığın görev tanımı gözetildiğinde, revirle ilgili herhangi bir görevinin bulunmadığı, istirahat raporu verilmeyen ve Askeri Hastaneye sevk edilmeyen öleni emir komuta zinciri içerisinde üstlerinin talimatına uyarak eğitimlere katılmasını devam ettiren bölük çavuşu olan sanığın meydana gelen ölüm olayından sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de,

1-Sanığın tek olmasına rağmen hükmün 1. fıkrasında "ayrı ayrı" ve 2. fıkrasında ''sanıklar'' denilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

Kabul ve uygulamaya göre de,

1-Sanığın tek olmasına rağmen hükmün 1. fıkrasında "ayrı ayrı" ve 2. fıkrasında ''sanıklar'' denilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre işçilik yapmakta olan sanığın doktorluk mesleğini icra etmekten 6 ay süre ile yasaklanmasına karar verilmesi,

3-Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2011 tarih, 2011/3-167 Esas, 2011/194 Karar ve 20.12.2011 tarih, 2011/2-364 Esas, 2011/287 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi için davalı vekilinin duruşmaları takip zorunluğunun bulunmadığı gözetilmeden, Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Olayımızda; Sanığın Sivas 5. Piyade Er Eğitim Tugay Komutanlığında acemi birliğinde eğitim çavuşu olarak görev yaptığı, vatani vazifesini yapmakta olan müteveffa ...'nın ise acemi er olarak 14.03.2011 tarihinde birliğe katıldığı, yemin törenine gelen babasının tespiti üzerine 26.03.2011 tarihinde solunum sıkıntısı şikayetiyle Özel Sivas Tıp Merkezine müracaat ettiği, yapılan muayene sonucu bronşit teşhisi konularak ilaçlı tedavi önerisiyle taburcu edildiği, reçete edilen 10 adet egilozin enjeksiyonun üçünü birlik revirinde yaptıran ...'nın, 06.04.2011 tarihinde kabus görme, ses kısıklığı, kalbinde sıkışma şikayetleriyle birlik revirine başvurduğu, revir doktoru tarafından kendisinin Askeri Hastanenin psikiyatri kliniğine sevk edildiği, burada genel durumu bozuk olan hastanın herhangi bir polikliniğe yönlendirilmeksizin ertesi gün kıta anket formu ile yeniden gelmesinin söylenilerek gönderildiği, ertesi gün durumu kötüleşen ...'nın revirde yapılan muayenesinde tansiyon ve nabzının yüksek olduğunun anlaşılması üzerine enjeksiyon yapılıp Askeri Hastaneye sevkinin sağlandığı, hastanın hastane kapısına geldiğinde bayıldığı ve yapılan müdahalelere rağmen kurtarılamayarak abseleşen lobüler pnömoni neticesinde öldüğü anlaşılmıştır.

Ölenin revirde görevli doktor tarafından muayene edildiği, ölene istirahat raporu verilmediği, ayrıca Askeri Hastaneye ilgili branş dalına sevkinin sağlanmadığı ve muayene eden doktor hakkında taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararının Dairemizin 25/06/2015 tarihli, 2014/19953 esas ve 2015/11961 karar sayılı kararıyla onanarak kesinleştiği izlenmiştir.

Sanığımızın 5. Piyade Er Eğitim Tugay Komutanlığında acemi birliğinde eğitim çavuşu olarak görev yaptığı hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu ve Yönetmeliğinde, görev yapan askerlerin sağlığının nasıl korunacağı bununla ilgili ve sorumlu birim ve amirler ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Sağlık hizmetleri ve yürütülmesi Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun 57- 70 maddeleri arasında düzenlenmiştir. Bunun yanında Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği konunun hassasiyetini gözönüne alarak ayrıntılı bir düzenlemeye gitmiştir. Örneğin, Yönetmeliğin 13. maddesinde “Amir maiyetinden mutlak bir itaat beklemeye ve istemeye haklıdır. Amir de maiyetinin şeref ve haysiyetlerini, sağlığını ve özlük haklarını gözetmeye mecburdur.” Yönetmeliğin 271. maddede “Silâhlı kuvvetler sağlık teşkillerinin esas vazifesi askerlerin fizik ve moral durumlarını yakından takibetmek ve elde mevcut sağlıkla ilgili mevzuata istinaden koruyucu tababetin tatbikini sağlamaktır. Bu hizmetin yürütülmesinden kıta kumandanları veya âmirleriyle bunların tabipleri sorumludur.” hükmüne yer vermiş devamında da sağlık hizmetleriyle ilgili tüm detaylar sayılmıştır.

Sanığımızla meydana gelen ölüm olayı arasında illiyet bağınının kurulabilmesi için İç Hizmet Yönetmeliğinin kıtalarda görev yapan çavuşlara yüklediği görevlerin bilinmesi gereklidir. Yönetmelikte bu husus ayrıntılı olarak düzenlemiştir. Şöyle ki;

Madde 368 - Çavuş, kumandanı olduğu birliğin âmiridir. Bunu yetiştirmek, sevk ve idare etmekle mükelleftir. Emrinde bulunan daha küçük birliklere ait vazifelerin takibinden zamanında ve pürüzsüz yapılmasından ve disiplinin korunmasından mesuldür.

Madde 369 - Çavuş, kendi birliğinde, (silâh, cephane, âlet, seferi eşya ve vasıta olarak) sınıf ve teşkilâtın icabı neler varsa hepsinin bakımından ve korunmasından mesul olduğu gibi bunların bulundukları yerlerde temizlik ve düzgünlüğün teminine, bütün erlerin sıhhatlerinin korunmasına, elbise ve çamaşırlarını temiz tutmalarına, hayvanların bakılmasına dikkat eder ve fırsat bulduğu zamandan istifade ederek bu hususlara dair ders verir.

Hükümlerine yer vermiştir.

TSK İç Hizmet Kanunu ve Yönetmeliği komuta kademesinin ilk basamağında onbaşı ve çavuş olarak ünvanlandırılan eratları göstermiştir. Çavuş komutanı olduğu birliğin amiridir. Öyleyse astı konumunda olanların her türlü sorunuyla ilgilenmek, karşılaştığı sorunları üst amirlere bildirmek ve gerekli önlemleri geciktirmeden almakla yükümlüdür.

Hükümlerine yer vermiştir.

TSK İç Hizmet Kanunu ve Yönetmeliği komuta kademesinin ilk basamağında onbaşı ve çavuş olarak ünvanlandırılan eratları göstermiştir. Çavuş komutanı olduğu birliğin amiridir. Öyleyse astı konumunda olanların her türlü sorunuyla ilgilenmek, karşılaştığı sorunları üst amirlere bildirmek ve gerekli önlemleri geciktirmeden almakla yükümlüdür.

Olayımızda; eğitim çavuşu olan sanık, sürekli komutası altındaki acemi erlerle birlikte hareket etmekte, tüm faaliyetler onun denetimi ve gözetimi altında yürütülmektedir. Aksayan veya çözülmesi gereken sorun gördüğünde sıralı amirleri uyaracak olanda eğitim çavuşu olan sanıktır.

Sanığın, ölenin ayakta durmakta zorlanacak kadar hasta olduğunu, tedavi gördüğünü, ağır öksürük krizlerine girdiğini, göğüs kısmında ağrı olduğunu, nefes darlığı olduğunu, ölenin öksürüğünün koğuştaki askerleri rahatsız ettiğini, eğitimde hep geri kaldığını, yemek yemekte bile zorlandığını bildiği ya da bilmesi gerektiği açıktır. Çünkü bu TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 369. maddesiyle çavuşuna verilmiş bir görevdir. Bu durumların sanık çavuş tarafından bilindiğide tanık beyanlarıyla açıklığa kavuşmuştur. Sanık birliğinin amiri olarak ölenin sağlık durumunu izlememiş, ağır bir hal alan sağlığıyla ilgili olarak üst amirlere derhal bilgi iletmemiş, maiyetinin sağlığını koruyamamıştır. Çavuş görev tanımında yer alan hususların yerine getirilmesinde özenli davranmayarak, istemediği halde ölüme yol açmıştır.

Bu davranışıyla sanık TCK’nın 22/2. maddesinde izah edilen dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen sonucu öngörülmeyerek gerçekleşmesine yol açmıştır. Buna göre sanık, genel olarak, istenen bir davranışın istenmeyen sonucundan yani ölümden sorumlu tutulmalıdır.

Yukarıda izah edildiği üzere; sanığın dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı davranarak bir kişinin ölümüne yol açtığı, sanığın davranışıyla ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu değerlendirildiğinden; sanığın görev tanımı gözetildiğinde, revirle ilgili herhangi bir görevinin bulunmadığı, istirahat raporu verilmeyen ve Askeri Hastaneye sevk edilmeyen öleni emir komuta zinciri içerisinde üstlerinin talimatına uyarak eğitimlere katılmasını devam ettiren bölük çavuşu olan sanığın meydana gelen ölüm olayından sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine dair kararın bozulması yönündeki çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/2991, Karar No: 2013/1816, Tarih: 28.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2991 E.  ,  2013/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28.2.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21554, Karar No: 2017/14427, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21554 E.  ,  2017/14427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32704, Karar No: 2016/17816, Tarih: 13.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/32704 E.  ,  2016/17816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve dahili davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı ...,'de işe başladığını, davalı şirketin bir takım hukuki sorumluluklardan kurtulabilmek adına müvekkilini başka şirketlerde sigortalı gösterdiğini, müvekkilinin iş akdinin hiçbir hukuki neden yokken davalı tarafından feshedildiğini, işe girişi noktasında .... yetkililerinin karar verdiğini, çalışma şartlarının tamamen .... tarafından belirlendiğini, bordrolama işlemini yapan ...nin bu konularda hiçbir yetkisinin olmadığını, müvekkilinin yaptığı işin mahiyet itibariyle alt taşerona devredilebilecek mahiyette bir iş olmadığını dolayısıyla müvekkilinin gerçek işvereninin .... olduğunu belirterek, feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin davalı ....'nde işe iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... vekili; davacının müvekkil şirkette 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında herhangi bir çalışmasının bulunmadığını, davacının ..., nezdinde çalıştığını, müvekkil şirkete husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı .... vekili, davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, zira diğer davalı ile müvekkili şirket arasında muvazaa söz konusu olmadığı gibi müvekkil şirketin farklı bir işkolunda hizmet verdiğini davacının tel işvereninin müvekkili şirket olduğunu, yalnızca davalı ....’ye dava açılmış olmasının husumet eksikliğine neden olduğunu sonradan davaya dahil edilmek istenildiğini davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirketin diğer davalıya çağrı merkezi hizmeti sunulduğunu, davacı hakkında birçok tutanak tutulduğunu bu nedenle koçluk ve geri dönüş eğitimi verilmişse de defalarca uyarılmasına rağmen durumunda bir değişiklik olmadığı feshin son çare olması ilkesine uygun davranıldığını davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece ....’nin sadece personel temini ve bordrolamaya yönelik hizmet verdiği, davacının görevinin davalı ... Şirketinin asli görevi kapsamında bulunduğu bu nedenle davalı ... ile .... arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı, işverence davacının performansını artırıcı eğitici destek faaliyetleri verildiğini kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı .... vekili ile dahili davalı .... vekili temyiz etmiştir.