muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4363, Karar No: 2019/1464, Tarih: 25.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4363 E.  ,  2019/1464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25/01/2017 tarih ve 2016/374 E. 2017/58 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 10/07/2017 tarih ve 2017/635- 2017/699 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisinin davalı şirketin ortağı olup, 2008 yılında vefat ettiğini, davalı şirketin 23.02.1997 tarihli olağan genel kurul toplantısında gerginlik nedeniyle hiçbir karar alınmadan toplantı sona ermiş olmasına rağmen, sanki toplantı devam etmiş gibi kararlar alındığını, bu kararlara ilişkin olarak sermaye artırım taahütnameleri düzenlendiğini, bir kısım ortakların tasfiye edildiğini, diğer genel kurul toplantılarında ve hazirun cetvellerinde de imza sahteliğinin devam ettiğini, 19.11.2004 tarihli hazirun tutanağının bu hususu ortaya koyduğunu, sermaye artırımı taahütnamelerinde ve genel kurul tutanaklarında sahte imzalar atıldığının sabit olduğunu, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturmada alınan bilirkişi raporunda da hazirun cetveli ile taahütnamelerdeki imzaların söz konusu kişilere ait olmadığının tespit edildiğini, genel kurul tutanaklarının her bir sayfasında hükümet komiserinin atmış olduğu imzalar arasında fark olmasının sahteliği gösterdiğini ileri sürerek, 24.11.1994 ve 23.02.1997 tarihli genel kurul kararlarının butlanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacıların aktif husumet ehliyetine sahip olmadığını, ceza soruşturmasından alınan bilirkişi raporunun butlanı talep edilen genel kurul kararlarıyla ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, davacıların aktif husumet ehliyetine sahip olmadığını, ceza soruşturmasından alınan bilirkişi raporunun butlanı talep edilen genel kurul kararlarıyla ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacılarının murislerinin ölümüyle hisseler üzerinde hak sahibi olmalarına rağmen dava tarihine kadar genel kurul kararının iptalini istemedikleri, davacı tarafça dava dışı başka ortakların imzalarının sahte olduğu ileri sürülmüş ise de, bu ortakların davaya taraf olmadığı, ayrıca bu konuda bir dava da açılmadığının sabit olduğu, bu halde davada taraf olmayan üçüncü kişilerle ilgili imzaların sahteliğinin incelenmesinin mümkün bulunmadığı, davalı şirketin tutmakla yükümlü olduğu defter ve kayıtları saklamakla yükümlü olduğu sürenin TTK'nın 82/5(E TTK 68) gereği 10 yıl olup davalı şirketin bu kayıtların bulunmadığını belirttiği, gerek davacıların murisi ve gerekse davacıların 1994 ve 1996 tarihinde yapılan genel kurul kararlarının iptalini uzun süre ileri sürmediği, hakkın her daim ileri sürülmesinin MK'nın 2. maddesinde yer alan hakkın kötüye kullanılmasını teşkil edeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacıların, murisleri ...'un davalı anonim şirket hissedarı olmasına dayanarak 24.11.1994 ve 23.02.1997 tarihli genel kurul kararlarının batıl olduğunun tespitini istediği, dava konusu 23.02.1997 tarihli genel kurul toplantısında faaliyet raporunun ve bilanço kar/zarar hesaplarının onaylanmasına, yedek akçe ayrılmasına ve yönetim kurulu üyelerinin seçimine dair kararlar alınmış olup alınan kararların TTK'nın 447. maddesinde belirtilen butlan halleri içinde değerlendirilemeyeceği, söz konusu genel kurul toplantısında davacılar murisinin ... başkanı olarak seçildiği, toplantıyı yürüttüğü, tutanağı imzaladığı ve davacıların murislerine ait imzanın sahteliğinin iddia ve ispat edilmediği, bu nedenle dava konusu 23.02.1997 tarihli genel kurul kararlarının batıl olduğunun tespitine dair istemin reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı, batıl olduğunun tespiti istenen 24.11.1994 tarihli genel kurulda sermaye artırım kararı alınmış olduğundan butlan halleri içerisinde değerlendirilebilse de, 1997 yılında genel kurul toplantısında ... başkanlığı bile yapan davacıların murisinin 1997 yılına hatta vefat ettiği 2008 yılına kadar genel kurul kararının iptali için dava açmamış olması ve imzaları sahte olduğu ileri sürülen diğer ortakların da dava açmamış bulunması karşısında artık mirasçıların butlan istemli dava açmasının hakkın kötüye kullanılması kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olduğu, davacılar, mirasçı ...'un 2012 yılında suç duyurusunda bulunması üzerine başlatılan ve takipsizlik kararıyla sonuçlanan soruşturma dosyasındaki imza incelemelerine dayanmışsalar da, söz konusu imza incelemelerinin dava konusu olmayan 1995 tarihli hazirun cetveline ve 1995 tarihli sermaye artırım taahütnamelerine ilişkin olduğundan sonuca etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 25/02/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12731, Karar No: 2015/29391, Tarih: 05.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/12731 E.  ,  2015/29391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıklardan ...'in 2005 yılında vefat eden polis memuru ...'in eşi olduğu, ... Karakol Amirliğinde Başkomiser olan diğer sanık ...'ın ise, sanık ... ile onbir yıldır beraber yaşadıkları ve sanık ...'i, ölen polis eşi nedeniyle tanıyıp ailece görüştükleri, katılan ...'ın ise sanık ...'yı komşusu olması nedeniyle tanıdığı, sanık ...'nın, 2007 yılı Temmuz ayı başlarında katılanı gizli bir numaradan arayarak, kendisine çok iyiliği olduğunu, bu sebeple yardım etmek istediğini, kendisini Devlet Hastanesi'nde kadrolu bir işe yerleştirebileceğini belirttiği, katılana bir telefon numarası verip Başbakanlık Özel Kalem Müdürlüğü'nde görevli ... isimli bir bayanla irtibat kurmasını istediği, katılanın, bu kişiye banka hesap numarasını vererek, bu hesaba 3.000 TL para yatırması ve işe girmesi için gerekli diğer evrakları tamamlaması gerektiğini söylediği, bu telefon görüşmesi üzerine katılanın, sanık ...'in verdiği telefon numarasını aradığı, telefonda kendisini ... Özel Kalem Müdürlüğü'nde görevli ... olarak tanıtan sanık ...'nin katılana... Bankasındaki 202... nolu hesap numarasını verdiği, katılanın 10.07.2007 tarihinde 3000 TL parayı bu hesap numarasına yatırdığı, gerekli olan diğer belgeleri hazırladıktan sonra sanık ...'nın yönlendirmesi üzerine sanık ...'a ilgili belgeleri verdiği, sanık ...'ye " Bu işin içinde bir kaypaklık olmasın, sonra beni dolandırmayın" demesi üzerine sanık ...'nin katılana güven uyandıran sözler söyleyerek kendi kızının da bu şekilde işe gireceğini belirttiği, 27.07.2007 tarihinde katılanın, sanık ...'ya sanık ... aracılığı ile telefonda ulaştığı, belgelerin tesliminden sonra sanık ...'ya bir süre ulaşılamadığı, katılanın kız kardeşi tanık ..., daha önce tanıdıkları olan sanık ...'nin, bu iş için sanık ...'nın aranması yönünde aşırı derecede kendisine ısrarcı olunması nedeniyle sanık ...'yı aradıklarını belirttiği, sanık ...nin hesabına gelen paraların bir kısmını, sanık ...'ya, bir kısmını da birlikte yaşadığı sanık ...'in hesabına havaleyle gönderdiğinin taraf beyanları ve banka kayıtlarıyla tespit edildiği, daha sonra katılanın sanık ...'ya tekrar aradığı, bu kez sanık ...'nın, katılana yatırdığı paranın yetmediğini bildirip Karabük ... şubesinde kendi adına açılmış bulunan 00158007287353148 numaralı hesaba 1387 TL daha yatırmasını istediği, katılanın bu parayı da yatırdığı, yine 30.07.2007 tarihinde ...'nın 1600 TL daha yatırması gerektiğini söylemesi üzerine ilgili hesaba 1600 TL daha para yatırdığı, bu suretle sanıkların, katılana, kendisini bir işe yerleştirebilecekleri vaadi ile kandırıp toplam 5.987 TL parasını almak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, basit dolandırıcılık suçunun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiilerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/1 maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımların kasten işlenen suçlarda, sadece kısa süreli hapis cezaları için uygulanabileceği gözetilmeden, sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/1-a maddesi kapsamında adli para cezasına çevrilmek suretiyle karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16866, Karar No: 2012/3174, Tarih: 07.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/16866 E.  ,  2012/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ... ile tüm sanıklar müdafiilerinin yerinde görül- meyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan önceki mahkumiyetine ilişkin 3167 sayılı Çek Kanunu 16. maddesine aykırı davranmaktan ibaret suçu bakımından 6273 sayı- lı Kanunda yapılan yasal değişiklikler gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulama yeri olup olmadığının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13630, Karar No: 2014/15445, Tarih: 12.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13630 E.  ,  2014/15445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/1111-2014/21

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin gerçekte ve fiilen asıl işveren ana şirket İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve işletme A.Ş. olan işyerinde evrak üzerinde diğer davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’de çalışmakta iken hiç bir geçerli sebep olmaksızın sırf sendikal nedenlerle bildirimli olarak 01.10.2012 tarihli yazı ile iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, işverenin işyerinin kapanmasını gerekçe göstermelerine rağmen asıl nedenin sendikal neden olduğunu, işverenin salt işyerindeki sendikal örgütlenmeyi tasfiye etmek ortadan kaldırmak ve işe iade hükümlerini bertaraf etmek için işyerini kapatmayı amaçladığını, daha önce çıkarılan işçilerin mahkemeye başvurmaları sonucunda işten çıkarmaların sendikal nedenlerle olduğunun tespit edildiğini işverenin bunun üzerine işyerini kapatma yoluna gittiğini, kapatma yolunda alınan işletmesel kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı tarafın müşteri kaybı gerekçesinin yerinde olmadığını beyanla feshin geçersizliğinin tespitine, davacının işe iadesine, işe iade kararı kesinleşinceye karar geçecek süre için 4 aylık ücret ve diğer hakları tutarında ücretin tahsiline, işe iade kararının uygulanmaması halinde işe başlatmama tazminatının davacının 3 yıllık brüt ücreti olarak belirlenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ..S..G.. Uluslararası Hava Limanı Yer Hizmetleri A.Ş. vekili, davacının iş akdinin feshedilmesinin sebebinin müvekkil şirketin iş hacminin %90 lık kısmını oluşturan P..’un yer hizmetleri anlaşmasını feshetmesi üzerine iş hacminin daralması ve yeni müşteri arayışının başarısız oluşu üzerine iş yerinin kapatılması karar verilmesi sebebiyle istihdam olanağı kalmayan işçilerin iş akdine son verilmek zorunda kalındığını, davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 17. ve 29. maddelere göre feshedildiğini, feshin gerekçesinin sendikal nedenlerle olmadığını, davacının başka işyerlerinde değerlendirilmesi için özel istihdam bürolarına başvurduklarını, 31.08.2012 tarihli yönetim kurulu kararı ile yetkilendirme belgesi iptal edilen müvekkil şirketin yer hizmetleri faaliyetinin kapatıldığını, davacının iş sözleşmesinin işyerinin kapanması sonucu feshedildiğini, davacı tarafın davaya dayanak teşkil ettiği belirttiği evrak ve belgelerin geçmiş döneme ait ve davacının iş sözleşmesinin feshinden önceki olaylara ilişkin olduğunu beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. vekili, müvekkil şirketin havaalanı yer hizmetleri vermesinin mevzuat uyarınca mümkün olmadığını, her şirket kendi faaliyet alanı içinde kendi işçileri ile faaliyetlerine devam ettiklerini, davacı ile müvekkil şirket arasında sözleşme bulunmadığını, davacının muhatabının diğer davalı şirket olduğunu, müvekkil firmanın davacının işvereni olmadığını, müvekkil şirket ile diğer davalı arasında müteselsil sorumluluğu doğuracak ilişkinin bulunmadığını bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin sendikal nedene dayanmamakla birlikte geçersiz olduğu gerekçesiyle davacının davalı İ.. S.. G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım ve İşletme A.Ş. bünyesinde işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilip edilmediği noktasındadır. Davacı iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğin iddia etmiş, davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. işyerini kapattığını bu nedenle davacıları işten çıkarttığını feshin sendikal nedenlere dayanmadığını savunmuştur.

1982 Anayasası’nın 48. maddesi uyarınca işveren işyerini açmakta serbest olduğu gibi işyerini kapatmakta da serbesttir. Ancak her hak gibi işyerini kapatma hakkı da kötüye kullanılmamalıdır. Nitekim konuyla ilgili doktrinde SÜZEK her hak gibi işyerini kapatma hakkının da kötüye kullanılmaması, işyeri kapatma kararının gerçek ve samimi olması gerektiğini, işverenin kararı bu niteliği taşımıyorsa, kapatma işçilerin bireysel veya toplu iş hukuku alanındaki haklarını kullanmalarını önlemeyi amaçlıyorsa hakkın kötüye kullanıldığı kabul edileceğini belirtmektedir (SÜZEK, Sarper, İş Hukuku, 8. Bası, s. 218). Doktrinde MOLLAMAHMUTOĞLU da işyerinin, bir toplu uyuşmazlık veya iş mücadelesi ortamında kesin ve devamlı olarak kapatıldığının hukuken sabit olduğu veya tartışma dışı olduğu uyuşmazlıklarda kapatma sebebinin olayın niteliği üzerinde bir önemi olmadığını; yani kanundışı bir lokavt uygulamasından değil de koşulları varsa işyerini kötüniyetle kapatmadan bahsetmenin ve bu durumda da iş sözleşmeleri feshedilen işçilerin, kötüniyetle feshe veya iş güvencesine ilişkin düzenlemelerden yararlanabileceklerinin kabulünün uygun düşeceği görüşündedir (MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi/ASTARLI, Muhittin İş Hukuku 5. Bası, s. 258).

Öncelikle işyerinde sendikal sürecin 2009 yılında başladığı bu süreç içerisinde birçok işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiği, bunlara karşı sendikal nedenle fesih iddiasıyla işe iade davalarının açıldığı, mahkemelerce fesihlerin sendikal nedenle yapıldığı gerekçesiyle geçersizliğine ve davacıların işe iadesine karar verildiği, söz konusu kararların Yargıtay incelemesinden geçerek onandığı görülmektedir. En son 2012 yılı Ocak ayında davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’nin P..’la olan sözleşmenin adı geçen firma tarafından feshedildiği gerekçesiyle işletmesel gerekliliklerden dolayı birçok işçinin iş sözleşmesini feshettiği, yine sendikal fesih nedeniyle işe iade davalarının açıldığı ve davalı İ..S..G Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’nin işçilerin iş sözleşmelerini fesih için gerekçe yaratmak amacıyla P..’un iş sözleşmesini feshetmesini sağladığı feshin sendikal nedene dayandığı kabul edilerek işe iade kararları verildiği ve davalı tarafından temyizi üzerine söz konusu kararların Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nce onandığı anlaşılmaktadır. Yaklaşık dokuz ay sonra dava konusu olayda yine P.. firmasının sözleşmeyi feshettiği, hiçbir müşterinin kalmadığı, rekabetin güçlüğü belirtilerek işyeri kapatıldığı gerekçesiyle işçilerin iş sözleşmeleri feshedilmiştir.

İşyerindeki sendikal süreç değerlendirildiğinde davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’nin işyeri kapatma kararının sendikal hakların kullanılmasını engelleme amacı taşıdığı, bu nedenle hakkın kötüye kullanılması teşkil ettiği kabul edilmelidir. Davacının iş sözleşmesinin sendikal nedene dayandığının kabulü ile işe başlatmama tazminatının davacının bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3- Davacı davasını İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım İşletme A.Ş. ve İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş.’ye ayrı ayrı yönelttiği, mahkemece yargılama sonunda feshin geçersizliğine karar verildiği hüküm kısmında doğru olarak davacının davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım ve İşletme A.Ş. bünyesinde işe iadesine şeklinde hüküm kurulduğu ancak işe iadenin mali sonuçlarından hangi davalının sorumlu olduğunun kısa kararda açık ve net bir şekilde belirtilmediği, ancak gerekçeli kararda yalnızca boşta geçen süre alacağından İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım, Yapım ve İşletme A.Ş.’nin sorumlu tutulduğu görülmekle bu husus usul ve yasaya aykırıdır.

Davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. ile diğer davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. ile diğer davalı İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. arasında organik bağ bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Aynı tarihte iş sözleşmeleri feshedilen bir çok işçinin işe girişleri sırasında İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. ile iş sözleşmesi imzaladıkları, sözleşme yapmış veya yapmamış bir çok işçiye İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. tarafından eğitimler ve eğitimler sonucu başarılı olanlara sertifikalar verildiği, hatta bir kısım işçilere İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş. tarafından ramp eğitimleri, temel yolcu hizmetleri gibi eğitimlerin ve sertifikaların verildiği görülmektedir. Buna göre İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yer Hizmetleri A.Ş. işçilerinin davalılar tarafından birlikte istihdam edildikleri, işe iadenin mali haklarından her iki davalının birlikte sorumlu tutulacak şekilde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İ..S..G.. Uluslararası Havalimanı Yatırım Yapım ve İşletme A.Ş.’de İŞE İADESİNE,

3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 1 yıllık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4.Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilin tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6.Davacının yaptığı 336.20 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,

8.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 12.05.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ