muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18389, Karar No: 2017/25253, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/841, Karar No: 2016/3091, Tarih: 06.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/841 E.  ,  2016/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, cinsel saldırı, tehdit

Nitelikli dolandırıcılık, cinsel saldırı, tehdit suçlarından sanık İ.. D..'in, nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar G.. G.., A.. G..'ün mahkumiyetlerine yönelik hükümler, sanıklar müdafiileri, sanık İ.. D.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık İ.. D.. hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

03.02.2009 gün ve 2009/313-14 sayılı iddianame ile sanık İ.. D.. hakkında, mağdur S.......'ı tehdit ettiği iddiası ile açılan davada her hangi bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince bu konuda her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık İ.. D.. hakkında cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığın katılan S........'e “Hak'tan geldi. Seninle evlenmem lazım” diyerek yanığından öptüğü, bazen de dudağından öptüğü, “biz bağlıyız, bizden kötülük gelmez” diyerek, eliyle bütün vücuduna dokunduğu diğer katılan A....'yi de tokalaşma bahanesi ile yanaklarından öptüğü olayda, sanığın eylemini katılanların vücutlarına temas ederek gerçekleştirmesi karşısında TCK'nın 102. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafilerinin, reşit olan katılan S..'in rızasının bulunduğu, sanığa komplo kurulduğu, diğer katılan A.......'ye yönelik cinsel istismar boyutunda bir davranışın olmadığı, çelişkili beyanlar dışında somut bir delil bulunmadığı, sanık lehine olan hiç bir hükmün uygulanmaması, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar İ.. D.., G.. G.., A.. G.. hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet, sanık İ.. D.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

a-Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;

Bozma öncesi verilen 11.03.2010 tarihli hükmün sanık İ.. D.. müdafii ve katılanlar S........, A.. A.., F.. A.., Ü.. Ö.. vekili tarafından temyiz edildiği ve katılanlar B.. A.., Y... S...., Y.. Y.., U.. S..'ya yönelik nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri yönünden aleyhte temyiz bulunmadığı dikkate alınmadan ve bu katılanlar yönünden kazanılmış haklar gözetilmeden, her katılan yönünden ayrı ayrı hüküm de oluşturulmadığı, tek hükümde 8 kez denilmek suretiyle hükümlerde karışıklık oluşturularak yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Tehdit suçu yönünden;

b-Tehdit suçu yönünden;

5271 sayılı CMK.nun 225.maddesi uyarınca, hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 03.02.2009 gün ve 2009/313-14 sayılı iddianame ile sanık İ.. D.. hakkında, mağdur S... A...'ı tehdit ettiği iddiası ile dava açıldığı, A.. A..'a yönelik tehdit suçundan her hangi bir dava açılmadığı gözetilmeden, iddianame kapsamı dışına çıkılarak, açılmayan suçtan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hapis cezasının yasal sonucu olarak TCK.nun 53.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiileri, sanık İ.. D.. temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10307, Karar No: 2010/766, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10307 E.  ,  2010/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2004 yılında yapılan kadastro sırasında ... Köyü 196 ada 19 parsel sayılı 5.249,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kayalık ve çalılık niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3302 Sayılı Yasa uyarınca yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3302 Sayılı Yasa uyarınca yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın 1958 baskı tarihli memleket haritasında ve 1948 çekim tarihli hava fotoğraflarında kapalı alanda gözüktüğünü, % 15-30 eğimli olduğunu, taşınmazın üzerinde pırnal meşe çalıları, 15 tane 70-80 yaşlarında zeytin ağacı bulunduğunu, hava fotoğrafını stereoskopla incelediğinde taşınmaz üzerinde zeytin ağaçlarının gözüktüğünü, eski tarihli belgelerde yeşil alan olarak gözükmesinin sebebinin üzerindeki zeytin ağaçları olduğunu, bu sebeplerle orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirtmiştir.Ancak rapor ekindeki fen bilirkişi ile ortak düzenlenen aplikeli memleket haritasında çekişmeli yer çevresinde yapraklı ağaç, ibreli ağaç ve çalılık rumuzları bulunan yeşil renkli alanda işaretlenmiştir. Bu durumda orman bilirkişi raporu kendi içinde çelişik olduğu gibi soyut ve bilimsellikten uzaktır. ZeYtinlikler memleket haritasında zeytinlik sembolü ile gösterilmektedir. Memleket haritasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu alan da zeytinlik rumuzları gözükmemektedir. Bu durumda çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünde duraksama olmuştur. Karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporu çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz. 1970, 1974, 1984, 1986 ve 2004 tarihli orman kadastro yönetmeliklerinin tümünde “3573 Sayılı Yasa ile bu Yasayı değiştiren 6777 Sayılı Yasaya göre Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş, zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalar için tevzi işlemleri yapılmamış ise Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır.” hükmü bulunmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157-194 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi delicelik ve yabani zeytinlerin aslı orman ağacı olup, 3573 Sayılı “Zeytinciliğin Islahı ve

-2- 2009/10307 - 2010/766

-2- 2009/10307 - 2010/766

Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Yasa" hükümlerine göre imar-ihya edilmek üzere tahsis edilmesi ve bunun yerine getirildiğinin yetkili makamlarca belirlenerek imar-ihya eden kişi adına tescil kararı verilmesi ya da verilen bu karar uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yer orman sayılmaz.Yasa gereği zeytincilik parseli olarak belirlenip tahsis edilmeyen yerin aşılanmak suretiyle kazanılması mümkün değildir. Bu tür bir yerin orman sınırları dışında bırakılması davalıya bir hak sağlamaz. Aslı orman olup herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılan taşınmaz 05/11/2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince her zaman orman sınırları içine alınabilir ya da Hazine tarafından orman olarak tahsis edilebilir.

Bu sebeplerle mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde 2 orman mühendisi bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; eğim ölçer aletler (klizimetre) kullanılıp, münhanili kadastro paftasından, memleket haritası, halihazır harita ve topoğrafik haritalardan da yararlanılmak suretiyle taşınmazın gerçek eğimi belirlenmeli, hava fotoğrafları stereoskopik aletlerle incelenmeli, taşınmazın 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmaz hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi,sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan zeytinlerin kök yaşının ve aşı yaşının ne olduğu yönünde rapor alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklarından taşınmazın öncesinin delicelik, çalılık ve makilik niteliğinde olup olmadığı sorulmalı, 6831 Sayılı Yasanın 23.09.1983 gün ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 1/ı maddesinde "sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, Özel Yasası (..

.09.1983 gün ve 2896 Sayılı Yasa ile değişik 1/ı maddesinde "sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, Özel Yasası (...1939 gün 3573 Sayılı Yasa) gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 Sayılı Yasayla tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar orman sayılmaz" hükmünün bulunduğu, davalının kendisine 3573 Sayılı Yasanın 2. ve devamı maddeleri gereğince tahsis edilip imar ve ıslah işlemleri tamamlanarak yetkili makamlarca yapılan temlik işlemine ya da tapuya dayanmadığından taşınmaz üzerinde bulunan ve orman ağacı niteliğindeki delice ağaçlarının aşılanması halinde orman sayılan yerlerde 3402 Sayılı Yasanın 17. maddesinin uygulanmayacağı, %12’den fazla eğimli delicelerin muhafaza (koruma) makisi olduğu, muhafaza makilerinin 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 1/e maddesinin istisnasını teşkil ettiği, aynı maddenin son fıkrası gereğince Devlet Ormanı olarak kabulü gerekeceği, yine 08.09.1956 tarihinde yürürlüğe giren 6831 Sayılı Yasanın 1/J

-3- 2009/10307 - 2010/766

maddesi gereğince toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makiliklerin orman sayılan yerlerden olduğu, bilimsel olarak, eğimin % 12’yi aştığı yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı, bu nedenle orman sayılan yerlerden olduğunun kabulü gerekeceği gözetilmeli, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 27/01/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10475, Karar No: 2009/14328, Tarih: 20.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10475 E.  ,  2009/14328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı için ilanen tebligat gideri yatırılmadığından davacının duruşma isteminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

1-Tebliğ olunacak karar ve temyiz dilekçesi ile ilan suretinin mahkeme divanhanesinde askıya çıkarılış ve indiriliş tarihlerini gösterir tutanak ( TK.m.29, Tebligat Tüzüğü m.47/2) dosyada bulunmamaktadır. Askı ilanı yapıldı ise tutanağın gönderilmesi aksi halde bu yöndeki eksikliğin giderilmesi gereklidir.

2-Davalı kadının bilinen son adresi KKTC’de olup, tebliğ olunacak mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin ve ilan suretinin davalı kadının yabancı memleketteki malum adresine iadeli teahhüdlü mektupla gönderildiğine dair posta makbuzu dosyaya konulmamıştır.(Tebligat Kanunu m.28/son Tebligat Tüzüğü m.47/2) Açıklanan tebligat yapıldı ise makbuzun evraka eklenilmesi, aksi halde bu yöndeki tebligat noksanının giderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan eksikliklerin giderilmesi amacıyla dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.07.2009 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2012/2838, Karar No: 2012/4414, Tarih: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2838 E.  ,  2012/4414 K.**

* SIRA CETVELİNE İTİRAZ

* MUVAZAA İDDİASI

* GÖREV

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlunun alacağı üzerine müvekkili tarafından haciz konulduğunu, ancak müvekkilinin haczinden önce aynı alacak üzerine davalı tarafından muvazaalı olarak haciz konulduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacağının birinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kendi haczinin daha önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Bursa 11. İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen 29.12.2009 tarihli derece kararında yer alan takip dosyalarında takibin başlama, kesinleşme ve haciz tarihleri göz önüne alındığında şikayet olunanın haczinin daha önce olduğu, sıra cetvelinin düzenlenmesinde bir usulsüzlük görülmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Düzenlenen sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m. 142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m. 142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda şikayetçi, şikayet edilenin hem sırasına hem de muvazaa iddiası ile alacağının esasına itiraz ettiğinden, genel mahkeme görevlidir. İcra Mahkemesince bu yön gözetilerek, İİK'nun 142/son maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18116, Karar No: 2025/10367, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18116 E.  ,  2025/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1289 E., 2022/711 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/389 E., 2021/290 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.