muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17281, Karar No: 2019/6707, Tarih: 22.10.2019

c) Mahkemece, dava konusu 215 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (J1), (J3), (J5) olarak gösterilen bölümlerinin aktarılan dava kapsamında kalmadığı belirtilerek, ev ve arsası vasfıyla ve sırasıyla davacılar ..., ... ve ... adına tesciline karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamıyla uyumlu bulunmamaktadır. Yukarıda anılan ve tarafların büyük çoğunluğu açısından kesin hüküm niteliği taşıyan ilamın konusunu oluşturan taşınmazın sınırlarının nokta sınırlar olarak belirlenmesi karşısında, "Arzıgeben" ile "Kurtöldüren" tepesinin düz hatla birleştirilmesi sonucunda 215 ada 1 parsel sayılı taşınmazın büyük bir kısmının kesin hüküm kapsamında kaldığı, batı sınırına yakın küçük bir bölümünün bu düz hattın dışında kalmasının kesin hükmün kapsamı dışında kaldığını düşünmek mümkün değildir. Dava konusu 215 ada 1 parselin batı sınırından sonra zaten kayalık, taşlık niteliğinde olduğu anlaşılan ve geniş bir bölgeye yayılan tescil harici olarak bırakılan alanlarla çevrili olduğu görülmektedir. Bu haliyle; (J1), (J3), (J5) bölümlerininde kesin hükmün kapsamı içinde ve mera parselinin devamı niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki; 1957 tarihli hava fotografı üzerinde yapılan inceleme sonucunda jeodezi bilirkişilerince verilen rapora göre bu bölümler üzerinde bir kullanımın olmadığı, diğer bir anlatımla adlarına tescil hükmü kurulanlar yönüyle dava tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin de bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece dava konusu 215 ada 1, 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazların tamamının mera olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline kaydına karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine ile davacı ... Belediye Başkanlığı (Büyükşehir yasası nedeniyle davacı konumunda olan ... Köyünün Tüzel Kişiliği kalmadığından) vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile ... Köyü 215 ada 1, 2, 4 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9325, Karar No: 2025/14891, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/9325 E.  ,  2025/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2073 E., 2021/1441 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/213 E., 2021/325 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30830, Karar No: 2013/27770, Tarih: 04.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30830 E.  ,  2013/27770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/2, 53/6. Maddelerigereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde belirtilen, trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen suçtan mahkumiyet halinde, sanığın sürücü belgesinin geçici süre geri alınması güvenlik tedbirinin ancak taksirli suçlarda uygulanma imkanı bulunduğu gözetilmeksizin, kasıtlı suçtan mahkumiyetine karar verilen sanığın sürücü belgesinin geçici süre geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanığa ait sürücü belgesinin geçici süre geri alınmasına ilişkin hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkartılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1751, Karar No: 2021/99, Tarih: 15.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1751 E.  ,  2021/99 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi ... vekili, takip borçlusu müvekkiline ait taşınmazların satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedellerinin satış tarihinden itibaren nemalandırılmadığını, ayrıca SGK’ya ve Vergi Dairesine yapılan ödemeler dikkate alınarak son borç durumunun sorulmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi...Vergi Dairesi Başkanlığı vekili, müvekkili kuruma garameten pay ayrılan sıra cetvelinde, garameye giren tüm alacaklıların alacak miktarları gösterilmediğinden, hesaplamanın doğru olup olmadığını denetleyemediklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece asıl dosyada davacının şikayetten feragati nedeniyle şikayetin reddine, birleşen dosyada ise açılan davanın sıra cetvelindeki sıraya yönelik olmadığı, şikayetin aynı sırada ya da üst sırada kendisine pay ayrılan alacaklılara yöneltilmesi gerektiği, şikayet edilenlerin şikayet dilekçesinde gösterilmediği gerekçesiyle HMK’nın 114/1-d, 114/2 ve 115/2 uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde sıra itibariyle önce olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir.

Sıra cetvelinde hakkı etkilenen kişiler şikayet dilekçesinde hasım olarak gösterilmelidir. Ancak şikayet edilenler hasım olarak gösterilmemiş olsa dahi şikayet edilen sıra cetveli münderecatından hakları şikayetten etkilenen alacaklılar anlaşılabiliyorsa hakim re'sen bu kişilere davetiye çıkartarak şikayeti sonuçlandırmalıdır.

Somut olayda şikayetçi kendisi ile garameye giren alacaklıların alacağında yapılan hesaplamayı şikayet etmiştir. Bu durumda mahkemece şikayetçi ile garameye giren alacaklıları re'sen duruşmaya davet ederek gelmeseler dahi şikayeti sonuçlandırması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1882, Karar No: 2011/2411, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/1882 E.  ,  2011/2411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili,dava dışı borçlunun alacaklı olduğu dosyaya yatan para üzerine konulan hacizler nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde ikinci ve üçüncü sıradaki alacaklıların alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, bunlara verilen paydan, 21.151,00TL’nin müvekkilinin alacaklı olduğu İzmir 13’üncü İcra Müdürlüğünün 2009/6417 no’lu ve 1.439,00TL’nin 2009/6416 no’lu dosyaya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, alacağının avukatlık ücreti olup, hapis hakkını kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, sıra cetvelinin ikinci sırasında yer alan davalı Tuğba’ya ait alacağın rüçhanlı olduğu gerekçesiyle bu davalı aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı ...’ın alacağının gerçek olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinin üçüncü sırasında yer alan Nurican’ın sıra cetvelindeki sırasının iptali ile buradaki 8.090,50 TL’nin davacıya ödenecek bedele ilave edilmek suretiyle 11.142,70 TL olarak ödenmesine karar verilmiştir

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Davalılardan ...ile davacı arasında dava konusu sıra cetvelinin muvazaa iddiasıyla iptali için İzmir 13. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1006 esas sayılı dosyasıyla dava açıldığı,yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile ...’ın İzmir 13. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6417 sayılı dosyasındaki alacağı nedeniyle sıra cetvelinin 4. sırasından çıkarılmasına karar verildiği ve kararın kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından, davacı ...’ın bu icra dosyasıyla ilgili olarak yeniden sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3060, Karar No: 2008/2866, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3060 E.  ,  2008/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit ve tescil edilen 128 ada 30 parselin 848.22 metrekarelik kısmının dere yatağı olduğu iddiasına dayanmakta olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi gereğince kararın temyizen incelenmesi görevi 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23340, Karar No: 2015/128, Tarih: 12.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23340 E.  ,  2015/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; gıyabi kararın bir kısım sanıklar müdafii Av. ... ile sanıklar ... ve ...'a yeniden tebliği ile temyiz etmeleri halinde ek tebliğname düzenlenmesi istenilmiş olup, dosyada yapılan incelemede tevdii kararımız sonrasında sanıklar ...’ın 04/09/2013 tarihli, ... ile . ...'ın 05/09/2013 tarihli ve bir kısım sanıklar müdafiisi Av. ..’ın ise 06/09/2013 havale tarihli temyiz dilekçelerinin bulunmasına rağmen bu temyizler hakkında tebliğname düzenlenmediği anlaşıldığından, sanıklar ... ile ... ve bir kısım sanıklar müdafii Av. ...’ın temyizleri yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/01/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13443, Karar No: 2024/24557, Tarih: 04.11.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13443 E.  ,  2024/24557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 15.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/7585 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61604 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61604 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 23.04.2021 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 10.06.2021 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli kararı ile mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

Adı geçen sanığın evvelce 17.11.2014 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçundan Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarih ve 2015/365 soruşturma sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2015/108 esas, 2015/275 sayılı kararı ile isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle beraat kararı verildiği ve beraat kararının 08.05.2015 tarihinde kesinleştiği, bu hâliyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanık hakkında beraat kararı verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraat kararına konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukukî geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 23.04.2021 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde

bulundurma suçundan, Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2021 tarihli ve 2021/1238 Soruşturma, 2021/405 Esas, 2021/352 sayılı iddianamesi ile Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Merzifon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.11.2021 tarihli ve 2021/282 Esas, 2021/570 sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B. İncelemeye konu suç öncesinde;

1. Şüphelinin 17.11.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2014 tarihli ve 2014/15313 soruşturma sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2015 tarihli ve 2015/365 Esas sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 30.04.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/275 Karar sayılı kararı ile, suçun sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının temyiz edilmeksizin 08.05.2015 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.

2. Sanığın 09.10.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2018 tarihli ve 2018/2208 Soruşturma, 2018/708 Esas, 2018/43 sayılı iddianamesi ile doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Erzurum Çocuk Mahkemesinin 04.04.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/128 sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, kararın, 17.05.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.

C. Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi, TCK’nın 191/3. fıkrası uyarınca erteleme süresi içerisinde asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanması, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulması" kararı verilmesini takiben, TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır.

Ancak; erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilmesi gerekecektir.