muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7258, Karar No: 2015/12675, Tarih: 31.03.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin tanıtım işini ifa ettiği, depolara herhangi bir şekilde ilaç satışı yapmadığı, gerek ... gerekse ecza deposu satış verilerine müdahale etmesinin görevi itibariyle fiilen mümkün olmadığı, ilaç satışının hiçbir aşamasında bulunmamasına rağmen satış miktarları arasındaki farktan sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı, söz konusu suni satışların bir disiplin suçu olmasına karşın feshe ilişkin değerlendirmede dikkate alınmadığı, düzenlenen soruşturma raporunda davacının sanal satış yaptığının ileri sürülmemesi ve suç duyurusunda bulunulan çalışanlar arasında davacının yer almaması, davalı şirket tarafından feshe esas alınan soruşturma raporunda çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış oluşturduğu iddia edilen 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin olduğu belirtilmesine rağmen 15.11.2013-12.12.2013 tarihleri arasındaki dönemde tespit edilenin üzerinde bir sayıda (267) tıbbi tanıtım temsilcisinin iş sözleşmesinin feshi yoluna gidildiğinin belirtilmesi ölçülülük ilkesine aykırı davranıldığının bir göstergesi olduğu ve giderek davacının iş sözleşmesinin haklı nedenlerle feshine esas olabilecek nitelikte güçlü ve yoğun bir şüphe tespit edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen ... verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada ... verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, ... verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı ... İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının ... verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 2.066.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12189, Karar No: 2011/14320, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/12189 E.  ,  2011/14320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 647 sayılı Kanunun 4. maddesine göre paraya çevrildiği ve suç tarihi itibariyle verilen kararın kesin olmadığı anlaşıldığından sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulü ile 14.05.2009 tarihli temyizin reddine ilişkin kararın kaldırılarak, 04.11.2008 tarihli esas hükme yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7014, Karar No: 2022/19937, Tarih: 30.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7014 E.  ,  2022/19937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

Sanığın mahkumiyet, katılan vekilinin beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizinin incelenmesinde;

1) Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, iş gereği sürekli şehir dışına çıktığı için, boş faturaları imzalayıp iş yerine bıraktığını, 2011 yılı ocak ayında cezaevine girdikten sonra iş yerinin sekreteri olan ...’in imzalayıp bıraktığı faturaları sattığını ayrıca cezaevinde olduğu için de defter ve belgeleri ibraz edemediğini savunması, ...’in tanık sıfatıyla tespit edilen anlatımında savunmayı doğrulamaması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçu yönünden;

aa) Suça konu ilgili takvim yıllarına ait faturaların, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ve suça konu şirketin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde ismini bildirdiği ...’in yeniden tanık olarak çağrılarak çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek, sanığın yazıların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazıların, imzaların da kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

bb) ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

b)“Defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçu yönünden; yapılan UYAP sorgulamasında, sanığın 03.01.2011 ve 29.01.2021 tarihleri arasında Denizli D tipi Kapalı Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, defter ve belgelerin istendiği yazının tebliğ edildiği 01.12.2014 tarihinde de ceza infaz kurumunda bulunduğu, bu durumun 213 sayılı VUK'nin 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep niteliği taşıdığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

b)“Defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçu yönünden; yapılan UYAP sorgulamasında, sanığın 03.01.2011 ve 29.01.2021 tarihleri arasında Denizli D tipi Kapalı Ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, defter ve belgelerin istendiği yazının tebliğ edildiği 01.12.2014 tarihinde de ceza infaz kurumunda bulunduğu, bu durumun 213 sayılı VUK'nin 13. maddesinde belirtilen mücbir sebep niteliği taşıdığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

2) Sahte fatura düzenleme suçunun sübutu ile defter kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden; Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre de;

a)“Defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulurken temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin“213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun “359/a-2” maddesi yerine “359/b-1”, “Sahte fatura düzenleme” suçundan beraat hükmü kurulurken de “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun “359/b-1” maddesi yerine “ 359/a-2” olarak yanlış gösterilmesi,

b)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden temel cezanın suç tarihi itibarıyla 5904 sayılı Kanun’un 23. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK’nin 359/a-2. maddesi uyarınca “18 ay ” hapis cezası olduğu gözetilmeden ve asgari hadden uzaklaşıldığı da belirtilmeden, temel cezanın “3 yıl ” hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4085, Karar No: 2022/1763, Tarih: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4085 E.  ,  2022/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 51/1, 53/6. maddeleri uyarınca 1yıl 8 ay hapis, erteli, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle , dosya incelendi gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyoneti ile Havalimanı istikametinden Başakşehir istikametine seyir halinde iken kaza mahalline yaklaştığı esnada kamyonetin sol ön tarafı ile seyir istikametine göre yolun solundan, demir bariyerle bölünmüş yolda, orta refüjden karşıya geçmek isteyen ölene çarpması neticesi ölümlü trafik kazası meydana geldiği, sanığın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile seyir halinde iken aydınlatmanın olduğu mahalde yayayı zamanında fark ederek etkin fren tedbiri alması gerekirken almadığı, hız sınırın 50 km olduğu yolda 27 metre fren izi bırakması da gözetildiinde mahal şartlarına uygun bir hızla seyretmediği, bu suretle gerçekleşen kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşılmakla; bu itibarla, sanığın eyleminin taksirle bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa, kusur durumuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34923, Karar No: 2021/3793, Tarih: 30.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/34923 E.  ,  2021/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

UYGULAMA : Beraat (ayrı ayrı)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın yaklaşık 5 yıldır Metro Grossmarket meyve-sebze bölümü sipariş yetkilisi ve mal girişi sorumlusu olduğu, sanık ...'ın ise bu firmaya yaş sebze ve meyve tedarikçisi olarak çalıştığı, katılan firmanın Gaziemir mağazasında satışı yapılan göbekli marul ürününün stok hareketlerinde yapılan iç denetimde 2011 yılına ait 365.000 TL değerinde stok eksiğinin belirlendiği, söz konusu stoktaki bu eksiklik miktarı ile sanıkların sorumlu olduğu ve kendilerine teslim edilen bu malları kendi menfaatlerine yarar sağlamak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, katılan şirkete ait envanter kayıtları stoklar ve tüm muhasebe kayıtları birlikte incelenerek yaptırılan üç kişilik bilirkişi heyetinin düzenlemiş olduğu 22/02/2016 tarihli rapora göre, 105700 stok kodlu göbek marulun emtiasının 31/10/2011 tarihli sistemde 12 adet ürünün 0,95 TL giriş kaydının yapılmasına rağmen şirketin bu miktar ve birim fiyatından mal almadığı, sanık ...'nın sisteme şifre ile bu alış kaydını yapıp 31/10/2010 tarihinde ... adlı müşteriye yapılan satışlar mukabilinde 1125 TL, 01/11/2011 tarihinde aynı müşteriye yapılan satışlar mukabilinde 2.355 TL zarara uğratıldığı belirlenmesine rağmen şirket bilgisayar program kayıtlarının güvenilir olmadığı, söz konusu açığın bizzat sanıkların kendilerine teslim edilen marulların kendi adlarına satılıp veya bir şekilde muhasebe kayıtlarından izleyerek güveni kötüye kullanmak suretiyle menfaat temin ettiklerine dair delil bulunmadığı, sadece hesap açığının belirlenmiş olmasının sanıkların söz konusu açık miktarı mal edinmek veya menfaat temin etmek amacıyla yapmış olduklarına delil teşkil etmeyeceği, söz konusu açığın mevcut olması halinde bunun hukuki sorumluluğu gerektiren bir eylem olup sanıkların güveni kötüye kullandıklarına ve bu kasıtla hareket ettiklerine dair savunmalarının aksine her tür şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8538, Karar No: 2013/12484, Tarih: 08.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8538 E.  ,  2013/12484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-ipoteğin fekki-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı bankanın, müvekkilinin müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladığı, ayrıca taşınmazı üzerinde davalı banka lehine ipotek tesis ettiği genel kredi sözleşmesinden doğan borcun ödenmediği gerekçesiyle müvekkili aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yaptığını, kredi borcunun ödenmiş olmasına rağmen müvekkilinin icra tehdidi altında 25000 TL fazladan ödeme yaptığını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespiti ile Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2010/7525 esas sayılı dosyasındaki icra takibinin iptaline, takibe konu taşınmazdaki ipoteğin fekkine ve 25.000 TL'nin davalıdan istirdatı ile % 40 tan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkil bankaya müteselsil kefil sıfatıyla ve ipotekli taşınmaz maliki sıfatıyla ayrı ayrı borçları bulunduğunu, davacının ipotek maliki sıfatıyla ödeme yapması nedeniyle istirdat talebinin reddi gerektiğini, ipotek limiti ödendiği taktirde ipoteğin fek edilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı bankaya müteselsil kefil sıfatıyla ve ipotekli taşınmaz maliki sıfatıyla ayrı ayrı borçlarının bulunduğu, kredi borçlusu ...'ın halen davalı bankaya ödenmeyen kredi borcunun bulunduğu, davacının taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını talep edebilmesi için ipotek tutarını ödemesi gerektiği. Tekirdağ 1 İcra Müdürlüğünün 2010/7525 sayılı dosyasındaki takıp talebinde ipotek limiti kadar sorumlu olduğu belirtildiği halde icra emrinde hataen yazılan kefalet limiti kadar sorumlu olduğunu belirtir ifadenin, davacının ipotekten kaynaklanan borcunu ortadan kaldırmayacağı, davacının dava konusu takip dosyasına ödemiş olduğu harçlar tutarı kadar (30 000.00-28 596.85)= 1 403,35 TL ödeme yapması halinde ipotek bedelinin tamamlanacağı ve ipoteğin kaldırılabileceği davacının ipotek bedelinin tamamını ödememiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3861, Karar No: 2015/5510, Tarih: 06.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/3861 E.  ,  2015/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2014

NUMARASI : 2014/660-2014/1740

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tepit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12518, Karar No: 2012/17614, Tarih: 05.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/12518 E.  ,  2012/17614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :901-588

Dava, 5335 sayılı Yasanın 30.maddesi uyarınca yersiz ödendiği belirtilen aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddeleridir. 5277 sayılı Bütçe Kanunu 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 25’inci maddesinin (f) fıkrası; “...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 01.01.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz...” hükmünü içermektedir.

Anılan hükmün Anayasaya aykırılığı iddiası ve iptali istemiyle dava açılmış, ancak kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına dair Anayasanın 161’inci maddesi gözetilerek, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.