muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6200, Karar No: 2023/11409, Tarih: 08.06.2023

1. Sanık hakkında kasten basit yaralama suçunda, yaralamanın niteliği ve mağdurun sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedenleriyle şikâyet yokluğundan kamu davasının düşmesine dair kararda temyiz sebepleri yönünden hükümde,

Hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın eylemine uyan hukuki alacağın tahsili amacıyla silahla tehdit suçundan ise mağdur, tanık beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, güvenlik kamerası kayıtlarıyla suçu işlediği sabit olan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle hükümde,

Hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Kasten Basit Yaralama Suçuna İlişkin

Gerekçe bölümü ve aynı bölümün (1) nolu fıkrasında açıklanan nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/566 Esas,2022/145 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık Hakkında Hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Tehdit Suçuna İlişkin,

Gerekçe bölümü ve aynı bölümün (2) nolu fıkrasında açıklanan nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/566 Esas,2022/145 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12681, Karar No: 2022/136, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12681 E.  ,  2022/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde,davalının anataşınmazda 14 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının taşınmazda imara ve mimari projeye aykırı tadilatlar yaptığını, ortak alana müdahalelerde bulunduğunu, taşınmazdaki imara mimari projeye aykırılıkların ve ortak alana el atmaların tespitini, tespit edilecek aykırılıklar kaldırılarak taşınmazın eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2019/1869 Esas, 2021/1433 karar sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin , istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükmüne uygun karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17483, Karar No: 2015/31185, Tarih: 04.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/17483 E.  ,  2015/31185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 26. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/416-2014/110

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı- karşı davalı, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile prim, fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı- Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacı-karşı dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini ve karşı dava olarak da davacının eğitimi için yapılan masrafların ve hizmet içi eğitim taahhütnamesine aykırı şekilde iş akdinin feshedilmes nedeniyle 5000 € cezai şartın ödenmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulüne, davalı- karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir

D) Temyiz:

Karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı- karşı davacının tüm, davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Satış temsilcilerinin fazla çalışma yapıp yapmadıkları hususu, günlük faaliyet planları ile iş çizelgeleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Satış temsilcileri genelde belli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışmaktadırlar. Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut olayda mahkemece “Yargıtay'ın satış temsilcileri ile ilgili yerleşmiş kararlarında genelde belirli hedeflerin gerçekleşmesine bağlı olarak prim karşılığı çalışan bu işçilerin prim ödemelerinin fazla çalışmayı karşılayıp karşılamadığının araştırılması, tam olarak karşılamaması halinde aradaki farkın işçiye ödenmesi gerektiğinin belirtildiği, buradan hareketle bilirkişi ek raporunda tespit edilen prim kazançlarının davacının belirlenen fazla mesai ücreti tutarlarının üzerinde olduğu, bu sebeple fazla mesai ücreti talep edemeyeceği” gerekçesiyle fazla mesai ücret alacağının reddine karar verilmiş ise de, Dairemizin bu konudaki içtihadının değiştiği dikkate alınmaksızın sonuca gidilmesi hatalıdır.

Dosya içeriğindeki bilgi ve deliller ile hükme etkili olacak tanık beyanlarının değerlendirilmesi sonucunda, davacı- karşı davalının işyerinde sabit ücret ve işveren tarafından belirlenen hedeflerin gerçekleştirilmesi halinde prim aldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı- karşı davalının hak kazandığı fazla çalışma ücretinin hesabında, davacının mesaisi artıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olup, fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekirken talebin yazılı gerekçe ile reddi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13418, Karar No: 2014/4372, Tarih: 12.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/13418 E.  ,  2014/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/176414

MAHKEMESİ : Karaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2011

NUMARASI : 2006/396 (E) ve 2011/2 (K)

SUÇLAR : İş ve çalışma hürriyetini ihlali, mala zarar verme, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık Y.. Ş.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık Y.. Ş.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar A.. B.., M.. K.., A.. Y.., S.. G.., H.. Ç.., İ.. E.., G.. K.., S.. A.., İ.. A.., K.. A.., A.. Y.., Necdet Yılmaz, İ.. G.., M.. Ö.., R.. G.., B.. Y.., S.. S.., M.. Y.., V.. Ö..'e yükletilen iş ve çalışma hürriyetini ihlal ve mala zarar verme eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar K.. K.. Matbaa A.Ş. ve Y.. Ş.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4654, Karar No: 2012/10129, Tarih: 27.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4654 E.  ,  2012/10129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 18.12.2012 günü belirlenen saatte temyiz edenler davalı ... vd. vekili Av.... ... ... ve davacı ... vd. vekili Av.... geldiler, gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere, kararın gerekçesi ile açıklayıcı hüküm fıkrası ile bağlayıcı olmasına, davanın kabul edildiği ve taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat yönünden davanın açılmasına esas olan ortaklığın giderilmesi davası sonunda, taşınmazın satış bedelinin taşınmaz paydaşlarına dağıtılmasına esas dağıtım cetvelinin düzenlenebilmesi için taşınmaz ve üzerindeki muhdesatların değerinin yeniden tespit edileceği ve bu değerlendirmeye göre oranlama yapılıp satış bedelinin paylaştırılmasına karar verileceği gözetildiğinde mahkemece harca esas alınan muhdesat değerinin bağlayıcılığının bulunmamasına, yine, davalılardan ...’in hazır olduğu ilk oturumda (07.05.2009 tarihli) davayı kabul etmesine ve davanın açılmasına da sebebiyet vermemesine, dava dilekçesindeki anlatım ile davacılar vekilinin yargılamanın son oturumundaki istemi dikkate alındığında dava konusu muhdesatın davacı ... ile diğer davacıların miras bırakanı ... ... tarafından meydana getirildiğinin öne sürülmesine ve mahkemece de bu doğrultuda hüküm oluşturulmasına göre, davacı tarafın tüm, davalılar ... ve ...’un ise yargılama giderine, husumete ve talebin aşıldığına yönelik usule ilişkin ve davanın esasına yönelen sair temyiz itirazları yerinde olmayıp, mahkemece muhdesatın davacı ... ile diğer davacıların miras bırakanı ... ... tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, mülkiyet olgusu doğuracak biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, az yukarıda isimleri geçen davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin birinci fıkrasından “….ve aidiyetinin...” sözlerinin çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından temyiz eden davalılardan harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 1400,25 TL harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, davacıdan alınması gereken harcın mahsubu ile fazla ödenen 1.379,10 TL harcın ise istek halinde davacı tarafa iadesine, kararın niteliği gereği kendisini yargıtay duruşmasında vekil ile temsil ettiren taraflar yararına avukatlık ücreti verilmesine takdiren yer olmadığına, 27.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/812, Karar No: 2017/6502, Tarih: 19.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/812 E.  ,  2017/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 19/09/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi, karşı taraftan gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile yönetim kurulunun 01/01/2012 -31/12/2012 dönemi 441/1 ada yönetimi işletme projesinin posta yoluyla tarafına ulaştırıldığını, ada bütçesi içerisinde blokların dışında kalan ve 144 dairenin ortak faydalanacağı alanların giderlerin bulunması gerektiğini, bloklara ait harcamaların ada bütçesi içerisinde gösterilmesinin Kanuna ve yönetim planına aykırı olduğunu, bütçenin ayrıntılı olmadığını, 441/1 ada bütçesi incelendiğinde görüleceği üzere giderler kısmına toplu yapı katılım payı adı altında 60.480,00.-TL'lik gider belirlendiğini, iş bu miktarın nereye harcanacağı detaylandırılmadığını, bütçedeki bazı kalemlerde bir önceki yıl bütçe gerçekleşmelerine göre çok fazla artış yapıldığını, aidatların KMK'nın 20. maddesine ve yönetim planının 30. maddesine uygun olarak belirlenmesi gerekirken bu husus dikkate alınmaksızın Kanuna aykırı olarak iş bu bütçe yapıldığını, blok kat maliklerinin kararı olmamasına rağmen bloklar için çeşitli başlıklar altında bakım, onarım, tadilat için ve blok asansörleri için fahiş miktarda revizyon adı altında giderler belirlendiğini, binaların ve asansörlerin sigortası, blok yöneticileri parafından yapılması gerekirken Kanuna aykırı olarak ada yönetimi tarafından yapıldığını, bu nedenlerle haklı davalarının kabulü ile 441/1 ada temsilciler kurulu tarafından kabul edilen 01/01/2012-31/12/2012 dönemi 441/1 ada yönetimi işletme projesinin ve bu bütçeyle ilgili olarak alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece ada yönetim kurulunca hazırlanan 2012 yılına ait işletme projesinin yönetim planına uygun olarak toplanan ada temsilciler kurulu tarafından karar defterine kaydedilerek ve ada temsilcilerince imzalanarak kabul edildiği, bu hususun yönetim olanına uygun olduğu ve ada yönetim kurulunun anılan işletme projesini hazırlamaya yetkili olduğu, ayrıca tapu kaydında mevcut yönetim planına göre blok yönetiminin ayrı bütçe yapmasının mümkün olmakla birlikte bunun zorunlu olmadığı ve kat maliklerinin iradelerine aykırı bir surette buna zorlanamayacağı, ada temsilciler kurulunun işletme projesi yapılmasına yönelik kararına istinaden birleştirilmiş 2012 yılına ait işletme projesi yapan, yaptığı işletme projesini de ada temsilciler kuruluna onaylatan ada yönetim kurulunun yaptığı bu işlemlerin mevcut yönetim planına uygun olduğu, bu hali ile davacı tarafın iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; yönetim planının 30/2-b maddesinde üst yapı yönetiminin bloklar haricinde ortak yerlere yönelik olarak korunması, bakımı, onarım ve tadilatı için gerekli önlemleri alması düzenlenmiş olmakla, dava konusu işletme projesinin blok işlerini kapsayacak şekilde blokların onarım, tadilat, asansör revizyon giderleri gibi blok yönetimine ait yükümlülükler getirmesinin doğru olmadığı sonucuna varılmakla, mahkemece yönetim planının 1. bölümündeki 9. ve 22. maddeleri arasındaki düzenlemeler uyarınca ve ada yönetimine ilişkin maddelerine göre delillerin toplanıp konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak rapordaki elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu oluşan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan göre 1480.-TL'nin davalıdan alınıp kendisini vekille temsil ettiren davacıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1942, Karar No: 2011/8856, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1942 E.  ,  2011/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22575, Karar No: 2009/31143, Tarih: 25.06.2009

2. Ceza Dairesi 2009/22575 E., 2009/31143 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/22575 E., 2009/31143 K.**

**- DİNLEME, KAYDA ALMA VE SİNYAL BİLGİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

- İLETİŞİMİN TESPİTİ

- TELEKOMÜNİKASYON YOLUYLA YAPILAN İLETİŞİMİN DENETLENMESİ**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 135 ]

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığımın 2008/12634 soruşturma sayılı dosyasında şüphelinin kullandığı cep telefonu İle ilgili iletişimin tespiti talebinin, talebin bizzat Cumhuriyet Başsavcıcığı'nca yerine getirilebileceğinden reddine dair (Elazığ Birinci Sulh Ceza Mahkemesi)'nin 12.11.2008 tarihli, 2008/1462 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine ilişkin (Elazığ İkinci Asliye Ceza Mahkemesi)'nin 18.11.2008 tarihli ve 2008/266 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 25.03.2009 gün ve 2009/2631/14334 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2009 gün ve 2009/87830 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 5353 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle değişik 135. maddesinin 1. fıkrasında "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suçun işlendiğine İlişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka surette delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı'nın kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir". 6. fıkrasında "Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümler... sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir".

Şeklindeki düzenlemelerde belirtildiği üzere, soruşturma evresinde telefonla yapılan görüşmelere ilişkin detay bilgilerinin, yani telefonla yapılan iletişimin kimlerle ve ne zaman yapıldığının belirlenmesi anlamına gelen tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/6. maddesi kapsamı dışında kaldığı, hangi suça ilişkin olursa olsun, telefondan kimlerle, ne zaman görüşüldüğüne dair tespitin, 5271 sayılı Kanun'un 135/1. maddesi uyarınca hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı'nın kararıyla mümkün olacağı, somut olayda da şüpheliye ait olan cep telefon numarasını arayan ve aranan telefon dökümlerini içerecek şekilde detay bilgilerinin istendiği dikkate alınmaksızın itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Gereği düşünüldü: