muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5888, Karar No: 2013/6973, Tarih: 11.11.2013

Somut olayda, sıra cetveli alacaklı olarak yer alan ... Vergi Dairesi'ne 13.05.2009 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 26.05.2009 tarihinde işbu şikayette bulunulmuştur. ... Vergi Dairesi'nin sıra cetvelinin düzenlendiği ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/8335 Esas sayılı dosyasına gönderdiği 25.10.2007 tarihli yazıda kurumun mükellefi olan borçludan olan alacağı ile mevcut hacizlerin devam ettiği bildirilmiş ve ayrıca hesaplama tablosunun bir örneğinin gönderilmesinin talep edilmiş olması gözönüne alındığında şikayete konu sıra cetvelinin ... Vergi Dairesi'ne tebliğinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Takip ve tahsil yetkisi bulunan vergi dairelerine tebligat yapılmasında kural olarak bir usulsüzlük bulunmamaktadır. (Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2006 tarih ve 132E., 2044 K. sayılı ilamı bu yöndedir.) Mahkemece bu husus isabetli olarak tespit edildiği ve mahkeme görevli olduğu halde, İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca şikayetin süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca esasa girilip, şikayetin esas yönünden reddine karar verilerek varılması isabetsiz ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

2-Kabule göre, hem sıraya hem de alacağın esasına yönelik olan itiraz üzerine mahkemece genel mahkemenin görevli olduğu sonucuna varıldığına göre, karar tarihinde yürürlükte olan HUMK'nın 7. ve 27. madde hükümleri uyarınca şikayet dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmemesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11879, Karar No: 2011/20730, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11879 E.  ,  2011/20730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl havzası mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3838, Karar No: 2014/13355, Tarih: 26.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3838 E.  ,  2014/13355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/190760

MAHKEMESİ : Ankara 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2009

NUMARASI : 2008/118 (E) ve 2009/105 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma eylemi esnasında müşteki O.. Ş..’e bıçak teşhir edildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, sanıklar hakkında TCK’nın 149/1. maddesinin “a” bendinin uygulanması,

2-Sanık S.. G..’in suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu gözetilmeyerek, TCK’nın 31/2. maddesi yerine, 31/3. maddesi uygulanarak, fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. G.. ve E.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6152, Karar No: 2019/3133, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6152 E.  ,  2019/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21946, Karar No: 2014/16291, Tarih: 01.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21946 E.  ,  2014/16291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.madde fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup, lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, "gümrük idaresi lehine verilen vekalet ücretine" ilişkin fıkranın hükümden çıkarılması, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde ... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2010/430 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden jandarmaca yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, kamyonette yapılan aramada, şüpheliye ait kaçak olduğu iddia olunan 29 karton sigara ele geçirilmiş, şüpheli tüm aşamalarda sigaraları içmek için aldığını söylemiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık sigaraları ticari amaçla aldığını hiç bir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir..

Dosyada bir örneği bulunan ... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme arama kararı incelendiğinde; Milli güvenlik ve kamu düzeninin, suç işlemenin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak her türlü silah patlayıcı madde veya eşyanın yakalanması ve tespiti amacıyla birçok kara yolu üzerinde 19.08.2010-02.09.2010 tarihleri arasında şahısların üzerinde ve araçlarında önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden kamyonette arama yapılmış ve dava konusu sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

Bu karara istinaden kamyonette arama yapılmış ve dava konusu sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararına derc olunan talep yazısındaki gerekçeler, kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 15 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında genel yollarda 15 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nunu 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebilece hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir.” biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

O halde; ... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar, hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen ve karine niteliğinde ki sigaraların miktarına ve sigaraların yabanacı menşeili olduğunu gösteren diğer bulgulara dayanılamaz. Sanığın iradesi aleyhine savunması genişletilip ikrar olarak kabul edilemez. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir. Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak ele geçirilen sigaralar ve üzerinde yapılabilecek incelemeler sonucu bunların kaçak olduğunun tespitine ilişkin delillere dayanarak hüküm kurulması yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır.

Sonuç olarak; sanığın cezalandırılması için hukuka uygun olarak elde edilmiş yeterli delil mevcut bulunmadığından sanığın beraati ve dolayısıyla yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/11152, Karar No: 2012/13821, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11152 E.  ,  2012/13821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.11.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, 361 parsel numaralı taşınmazının genel yol ile bağlantısının bulunmadığını belirterek, davalılara ait 363 ve 364 parsel numaralı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 22.04.2010 tarihli fen bilirkişi raporunun ekindeki krokide gösterildiği şekilde 361 parsel yararına, 364 parsel numaralı taşınmaz üzerinden (C) harfi ile gösterilen 8,66 m2’lik, 363 parsel numaralı taşınmaz üzerinden de 111,63 m2’lik (A) harfi ve 46,83 m2’lik (B) harfi ile gösterilen kısımlardan geçit hakkı tesisine dair verilen karar; Dairemizce “Zorunlu geçit hakkının genel yola kadar kesintisiz kurulması şart olup, genel yol ile bağlantısı bulunmayan, paftasında dere ve sonrasında tescil harici kısma bağlantı sağlanarak davalı parsellerden geçit tesisi ile kesintisizlik ilkesi ihlal edilmiştir” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak Orman İşletme Müdürlüğü'ne yazılan yazı doğrultusunda, krokide genel yola bağlantı sağlayan yolun mevcut kullanım şekli ile halk tarafından kullanılmasında bir sakınca bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Bozma ilamımızda da belirtildiği gibi zorunlu geçit hakkının genel yola kadar kesintisiz kurulması şart olup mahkemece Dairemizin bozma ilamına aykırı olarak genel yol ile bağlantısı bulunmayan, paftasında dere ve sonrasında tescil harici kısma bağlantı sağlanarak davalı parsellerden geçit tesisi ile kesintisizlik ilkesine aykırı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3632, Karar No: 2019/4846, Tarih: 11.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3632 E.  ,  2019/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM :a) Kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

b) Mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası; CMK'nin 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılması.

c) Maktule karşı hakaret suçundan TCK'nin 125/1, 125/4, 62, 52. maddeleri uyarınca 1,740 TL adli para cezası; CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geriye bırakılması.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar, CMK’nin 231. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.

18/11/2014 tarihli iddianame anlatımı ve sevk maddelerine göre sanık ... hakkında maktul ...’a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan dava açıldığı, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 tarihli kararı ile sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı verildiği, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinde kovuşturma aşaması devam ederken maktulün 23/02/2015 tarihinde 13/10/2014 tarihinde maruz kaldığı kesici delici alet yaralanmasına bağlı iç organ yaralanması ve gelişen komplikasyonları nedeni ile öldüğü anlaşılan olayda sanık hakkında öldürme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeksizin ve sanık hakkında kasten öldürme suçu yönünden iddianame ile dava açtırılarak davaların birlikte görülmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

11/11/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı 14/11/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/4842, Karar No: 2010/5903, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4842 E.  ,  2010/5903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmediği iddia olunan kısmının tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında işin yapılmasına ilişkin yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. Davacı tahsil ettiği iş bedellerine ilişkin bir belgeyi de dosyaya koymamıştır. Davacı 29.08.2007 tarihli belgeye dayanmıştır. Davalı şirket vekili ise davacı ile akdî ilişkileri olmadığını, davacıya herhangi bir iş yaptırılmadığını, davacının dayandığı 29.08.2007 tarihli belgedeki yazıların müvekkiline ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece 29.08.2007 günlü belge yazılı delil başlangıcı kabul edilerek ve dinlenen davacı tanıklarının beyanları değerlendirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafça davada dayanılan 29.08.2007 tarihli belgenin başlığında davalı şirketin adı yazılı olup, bu belgenin yazıldığı kağıdın davalı şirketin başlıklı kağıdı olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Sözkonusu belgede herhangi bir imza yer almamaktadır. Böyle bir belgenin yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmesi için davalı şirketi temsile yetkili kişilerin birisinin elinden çıkmış olması gerekir. Mahkemece bu belgedeki yazı ve rakamların kim tarafından yazıldığı davacıya açıklattırılmadan ve bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadan 29.08.2007 tarihli belgenin yazılı delil başlangıcı kabul edilerek tanık beyanlarına göre davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, öncelikle davacıya 29.08.2007 tarihli belgedeki yazı ve rakamların kimin eli mahsulü olduğunun açıklattırılmasından buna göre ilgili şahsın isticvabın ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmasından, belgedeki yazı ve rakamların davalı şirket yetkililerinden birisine ait olduğunun belirlenmesi halinde davanın şimdiki gibi kabul edilmesinden, belgedeki yazı ve rakamlar davalı şirket yetkililerinden birisine ait olmadığı sonucuna varılırsa, davacı vekilinin dava dilekçesinde ve delil dilekçesinde yemin deliline de dayandığı dikkate alınarak akdî ilişkinin varlığı konusunda davalı şirket yetkilisine yemin teklif etme hakkının bulunduğu hatırlatılmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp hüküm kurulmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3571, Karar No: 2012/10912, Tarih: 06.11.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/3571 E.  ,  2012/10912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Devlet Hastanesi müdürü ve tahakkuk memuru olan sanığın, hastanenin temizlik işini ihaleyle üstlenen ve katılan ...´ın da sorumlusu olduğu şirketin ihale şartnamesine aykırı olarak, raporlu olup da çalışmaya gelemeyen işçilerin yerine başka birisinin görevlendirilmediğini ve raporlu oldukları halde bu işçilerin tam çalışmış gibi kabul edilerek hakediş belgelerinin hazırlanmış olduğunu gördüğü, bu durumun şartnameye göre, yüklenici şirketin cezai şartı nedeniyle ödeme yapması ve/veya ihalenin tek taraflı olarak hastane yönetimince feshedilmesi sonucunu doğuracağını bildiği için, bu konuda yasal gereğini yapmadığı ve yüklenici şirket sorumlusu olan katılan ...´dan, kendisine verilecek 1.000,00 lira karşılığında şartnameye aykırılıklarla ilgili olarak herhangi bir işlem yapmayacağını bildirdiği, bu talebin sürekli tekrarlanması üzerine katılanın, Cumhuriyet Başsavcılığına başvurduğu, yapılan bu başvuru sonrasında adli soruşturma başlatıldığı ve bu kapsamda seri numaraları tespit edilen toplam 1.000,00 liranın olay günü katılan tarafından sanığa götürüldüğü, katılanın sanığa arabasında parayı verdikten hemen sonra, olay yeri yakınında beklemekte olan polislerin önceden seri numaraları belirlenmiş paraları sanığın cebinde ele geçirdikleri, böylece sanığın rüşvet almaya teşebbüs suçunu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişiklik de gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

TCK'nın 53/5. maddesinde yer alan "... cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kötüye kullanılmasının yasaklanmasına karar verilir" şeklindeki düzenlemeye göre; cezanın bir katından anlaşılması gerekenin, cezanın kendisi olup sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasını geçemeyeceği gözetilmeden 3 yıl süreyle 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına hükmedilmesi,