muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3315, Karar No: 2010/8813, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/3315 E.  ,  2010/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... 1.İcra Müdürlüğü’nün 2008/2410 Esas, sayılı dosyasından 21.07.2009 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılması,%15 tazminatın davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili,davacı ile borçlunun anne-oğul olup birlikte oturduğunu, eşyaların borçluya ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu ..., davacı annesi ile birlikte oturduğunu, dava konusu ... televizyon dışındaki eşyaların davacıya ait olduğunu belirterek davanın kabulünü savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacı ile borçlunun haciz yapılan adreste birlikte ikamet ettikleri,bu nedenle İİK 97/a maddesi gereğince haczedilen menkullerin borçlu elinde sayılacağı, bu karinenin aksinin davacı tarafından kuvvetli delille ispatlanması gerektiği, haczedilen ... marka televizyonun borçluya ait olduğunun tanık beyanları ile belirlendiği, haczedilen ... marka bulaşık makinası,beko marka buzdolabı, ... marka mini buzdolabı, ... marka kurutma makinası, ... marka çamaşır makinası, ve çekyat niteliğindeki eşyaların davacı tarafından tanık olarak dinlenen torunu için alındığı ve ona bağışlandığı davacının bu eşyalar yönünden dava açma hakkının bulunmadığı, diğer eşyalar yönünden ise mülkiyet karinesinin

aksini ispatlıyacak belge ibraz edilmediği, haciz tarihine yakın tarihli tamir faturalarının mülkiyeti ispatlayan niteliklerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6144, Karar No: 2010/12163, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6144 E.  ,  2010/12163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 65 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8506, Karar No: 2019/6445, Tarih: 09.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/8506 E.  ,  2019/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.07.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, eski 99 ada 8 parsel sayılı (yeni 920 ada 8 parsel) taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, satış istediklerini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, eski 99 ada 8 parsel sayılı (yeni 920 ada 8 parsel) taşınmazdaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince: Davalılardan ... ve ...’a bilirkişi raporlarının tebliğ edilmediği ve adı geçen davalıların temyiz aşamasında muhdesat iddiasında bulundukları anlaşılmakla, mahkemece muhdesatlar konusunda uyuşmazlık bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, muhdesatlara itiraz edilmemesi halinde bilirkişilere usulüne uygun muhdesat oranlaması yaptırılarak muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşlara, geri kalan bedelin ise payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilerek oranlamaların hüküm sonucunda gösterilmesi; uyuşmazlık bulunması halinde muhdesatın aidiyeti davası açılması için muhdesat iddiasında bulunan davalıya süre verilerek verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi hüküm kurulması gerekir.

Mahkemece, değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6725, Karar No: 2013/9554, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/6725 E.  ,  2013/9554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralanın tahliyesi istemiyle yapılan takibe vaki kısmi itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, takibe konu itiraz edilmeyen 2012 Mayıs ayı kirası takipten ve vadesinden önce ödendiğinden, itiraza konu muaccelliyet şartı gereğince talep edilen kiraların muacceliyet şartı gerçeklemediğinden istenemeyeceği gibi, Türk Borçlar Kanunu gereğince muacceliyet şartına ilişkin sözleşme hükmü geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 10.04.2010 tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesine ilişkin uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kira parasının her ayın 10. günü peşin ödeneceği, sözleşmenin 5. maddesinde ise her hangi bir ayın kirasının zamanında ödenmemesi halinde o yıla ait tüm kira parasının muaccel olacağı kararlaştırılmıştır. Davacı 15.05.2012 tarihinde yaptığı icra takibi ile Ödenmeyen 2012 Mayıs ayı kirası olan 1600 TL ile sözleşme gereğince muaccel hale gelen 11 aylık kira parasını talep etmiştir. Davalı borçlu yasal süresinde 21.05.2012 tarihinde icraya verdiği dilekçe ile 2012 Mayıs kira parasını ve bu aya ilişkin masrafları kabul ettiklerini ancak, muaccelliyet şartı gereğince talep edilen kira paralarına ve faiz oranına itiraz ettiklerini bildirmiştir. 2012 Mayıs ayı kirasının en geç 10.05.2012 tarihinde ödenmesi gerekirken 11.06.2012 tarihinde ödendiği banka hesap dökümünden anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemenin 2012 Mayıs ayı kirasının takipten ve sözleşmede kararlaştırılan ödeme tarihiden önce ödendiğinden bahisle takip eden aylara ilişkin kiraların muaccel olmadığına dair kabulü yerinde değildir.

Öte yandan mahkemenin TBK.nun 346. maddesi gereğince, kira sözleşmesindeki muacceliyet koşulunun geçersiz olduğuna dair gerekçesine gelince; Kiracı aleyhine düzenleme yasağı başlıklı 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde; kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, 6101 Sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun Geçmişe etkili olma başlıklı 2.maddesinde; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kurallarının

gerçekleştikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanacağı, aynı kanunun görülmekte olan davalara ilişkin uygulama başlıklı 7.maddesinde de; Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları ile geçici ödemelere ilişkin 76'ncı, faize ilişkin 88'nci, temerrüt faizine ilişkin 120'nci ve aşırı ifa güçlüğüne ilişkin 138'nci maddesinin görülmekte olan davalara da uygulanacağı hüküm altına alınmıştır. Kiracıyı koruma amacıyla getirilen TBK.nun 346.maddesindeki bu yasal düzenlemenin kamu düzenine ilişkin olduğu kuşkusuzdur. Bununla birlikte 6217 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinde değişiklik yapan 6353 Sayılı Yasanın 53.maddesine göre; kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu işyeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süreyle uygulanamayacağı, bu halde kira sözleşmelerinde bu maddelerde belirtilmiş olan konulara ilişkin olarak sözleşme serbestisi gereği kira sözleşmesi hükümlerinin tatbik olunacağı da öngörülmektedir. Dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı yönünden TBK.nun 346.maddesinin 01.07.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözardı edilerek mahkemece, sözleşmedeki muacceliyet şartının geçersiz olduğuna dair kabulü de isabetsizdir. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam edilip, davalı kiracının tüm itirazları değerlendirilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8562, Karar No: 2020/1934, Tarih: 04.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8562 E.  ,  2020/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, Adana 6. İcra Müdürlüğünün 2005/9976 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetveline ilişkin itirazlar yapıldığını bu itirazlar sonuçlanmadan Adana 6. İcra Müdürlüğünün 2005/9976 E sayılı dosyasından 05.11.2009 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiğini, bu sıra cetvelinde müvekkiline 59.500 TL pay ayrıldığını bakiye 23.864,91 TL için sıra cetveli düzenlenerek şikayet olunanlar arasında garame yapıldığını, 05.11.2009 tarihli sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı düzenlendiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemenin 22.12.2011 tarihli ve 2009/957 E.- 2011/1039 K. sayılı ilamı ile şikayetin kabulüne dair kararının şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.09.2012 tarih ve 2012/3155 E.- 2012/5320 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu şikayet konu 05.11.2009 tarihli sıra cetvelinin Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesinin Yargıtay denetiminden geçmek sureti ile kesinleşen 2007/115 E. ve 2008/240 K. sayılı ilamı uyarınca düzenlendiği, bu mahkeme kararında ...'ın rüçhanlı alacağının 59.500,00 TL ile sınırlı olduğunun belirtildiği, bakiye kalan 23.864,91 TL yönünden sıra cetvelinin 6. İcra Müdürlüğünün 2005/9976 sayılı dosyasından yapılmasına karar verildiği, anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27781, Karar No: 2015/3243, Tarih: 19.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/27781 E.  ,  2015/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu ... hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Buna göre ödeme emrine itiraz dilekçesinin icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.-2009/182 K).

Somut olayda, icra dosyasında, borçlu ... tarafından itiraz dilekçesi verildiğine ilişkin icra tutanağında bir kayıt olmadığı gibi, uyap sitemine kaydedilmiş bir itiraz dilekçesine de rastlanmamıştır. Bu durumda İİK'nun 62/1. maddesinde belirtilen yasal sürede borçlu tarafından yapılmış bir itiraz bulunmamaktadır.

Öte yandan, bir an için itirazın süresinde yapıldığı kabul edilse bile, icra takibi borçlu ... hakkında başlatıldığından belediyenin taraf olduğu bu takipte, belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil edeceğinden, belediye başkan yardımcısı tarafından yapılan itiraz da sonuç doğurmaz.

Bu durumda, borçlu tarafından süresinde yapılmış bir itirazdan söz edilemeyeceğinden alacaklının itirazın kaldırılmasını istemekte hukuki yararı yoktur.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin konusu bulunmadığından istemin reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2575, Karar No: 2011/4061, Tarih: 06.07.2011

11. Ceza Dairesi 2011/2575 E., 2011/4061 K.

**11. Ceza Dairesi 2011/2575 E., 2011/4061 K.**

**- DAVA ZAMAN AŞIMI NEDENİYLE KAMU DAVASININ ORTADAN KALDIRILMASI

- SAHTE FATURA KULLANMA**- 213 S. VERGİ USUL KANUNU [ Madde 367 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin 2002 takvim yılı için 01.05.2003 ve 2003 takvim yılı için 01.05.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık A…

… C…

… hakkında 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık A…

… C…

… hakkında 2002 yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2002 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 01.05.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

III\_Sanık M…

… A…

… hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiinin temyizine gelince:

Dosya içerisinde bulunan Gelirler Genel Müdürlüğü Adana Bölge Müdürlüğü'nün 27.01.2005 gün ve 2004-200-T/10/551 sayılı mütalaasının münhasıran, sanık A…

… C…

…'e ilişkin olup diğer sanık M…

… A…

III\_Sanık M…

… A…

… hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiinin temyizine gelince:

Dosya içerisinde bulunan Gelirler Genel Müdürlüğü Adana Bölge Müdürlüğü'nün 27.01.2005 gün ve 2004-200-T/10/551 sayılı mütalaasının münhasıran, sanık A…

… C…

…'e ilişkin olup diğer sanık M…

… A…

… hakkında 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasının bulunmaması karşısında 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık M…

… A…

… müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14583, Karar No: 2013/31861, Tarih: 18.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14583 E.  ,  2013/31861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi-sözleşmenin feshi işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurum tarafından Aralık 2009 ve ocak 2010 dönemine ait reçetelerde yazılan ilaçların aynı firmaya ait ilaçlara ait olduğunun dikkat çekmesi üzerine reçeteler üzerinde inceleme başlatıldığını, inceleme sonucunda 9 adet reçetedeki imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı, 8 adet reçetedeki ilaçların hastalar tarafından alınıp kullanmadıkları gerekçeleri ile 7.09.2010 tarihli yazı ile 2009 protokolünün 6.3.3 ve 6.3.16 maddeleri uyarınca uyarı, 2yıl süreli fesih ve 21291,25 TL idari para cezası uygulandığını, reçete sahiplerinin reçetelerde yazılı ilaçları almadıklarını beyan etmeleri ilaçları yakınlarına teslim etmediği anlamına gelmediğini ileri sürerek, davalı kurumun 07.09.2010 tarihli haksız ve tek taraflı uyarma, fesih ile para cezası işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, 9 adet reçete ili ilgili ifadeleri alınan kişilerin ilaçları aldıklarını beyan etmeleri, eczanenin imzanın kimin tarafından atıldığını tespit yükümlülüğünün bulunmaması, bu durumun halkın bilinçsizce davranmasından kaynaklandığı, davalı kurumun incelemesinin yeterli olmadığı, sırf müfettiş raporuna dayanılarak fesih işleminin yerinde olmadığı, 2009 protokolünün 6.3.16 maddesinin 2012 protokolünde müeyyide olmaktan çıkarıldığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.