muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11351, Karar No: 2014/18224, Tarih: 24.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11351 E.  ,  2014/18224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2011/1-2014/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ilk olarak müvekkilince 2008 yılında...’nun ARGE’si tarafından geliştirilip üretilen kot görünümlü streç kumaşlarda kullanılan dava konusu markanın 2009 yılında tanıtılmaya başlandığını ve uluslararası pazarda büyük kabul gördüğünü,... alan adının 15.12.2009 tarihinde müvekkilinin adına tescil ettirildiğini, Jeggings kelimesinin 24, 25 ve 40. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerde kullanılmak üzere tescili amacıyla 08.06.2009 tarihinde Türk Patent Enstitüsü’ne başvuruda bulunulduğunu, yapılan başvurunun yayınına müteakip 15.03.2010 tarihinde davalı ... tarafından itiraz edildiğini ve neticesinde 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve 7/1-c maddeleri uyarınca başvuruya konu “...” ibaresinin, başvuru kapsamındaki “sınıf 24: dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar; sınıf 25: koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, ayak giysileri, baş giysileri, sınıf 40: deri ve kürk işleme hizmetleri, kumaş işleme hizmetleri, terzilik hizmetleri, nakış işleme hizmetleri” bakımından, ayırt edici niteliği bulunmadığı ve tanımlayıcı nitelikte bulunduğu belirtilerek markanın kısmen reddine karar verildiğini, itiraz neticesinde anılan kararın bir kez de TPE YİDK’da görüşüldüğünü ve başvuru hakkında verilen kısmi ret kararının yerinde olduğuna karar verildiğini, oysa bu kelimenin tasviri ve/veya jenerik bir niteliğinin bulunmadığını, Türkçe ve hatta İngilizce’de dahi bir anlamının olmadığını, kelimenin ... ibarelerinden uzaklaşılarak, başlı başına yeni bir nitelik kazandığını, YİDK kararında “tayt benzeri pantolon” olarak nitelendirilen...’i, “dokunmuş, dokunmamış kumaş, baş giysileri, deri kürk yün işleme hizmetleri, terzilik nakış işleme hizmetleri” açısından tanımlayıcı olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığını, dava konusu markanın, tescil talep edilen sınıflardaki kullanımı sonucunda ayırt edici nitelik kazandığını, 556 sayılı KHK’nın 7/son hükmü uyarınca tescil talebinin reddedilemeyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptalinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 2009/29933 nolu “...” markasının 556 sayılı KHK’nın 7/1-a maddesi kapsamında tescili mümkün olmayan işaretlerden olmadığı, 7/1-a maddesine göre markanın kısmı reddi koşullarının oluştuğu yönündeki YİDK kararının iptali koşullarının oluştuğu, 7/1-c maddesi kapsamında yapılan değerlendirmeler sonucunda ise 25. sınıfta yer alan “tayt görünümlü pantolonlar” emtiaları yönünden “jeggings” ibaresinin ayırt edici vasfını yitirdiği ve markanın reddi kararının “koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, tayt görünümlü pantolonlar hariç” şeklinde olması gerektiği, yani koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysilerin tamamı yönünden verilen ret kararının yerinde olmadığı, yine 25. sınıfta yer alan “ayak giysileri, baş giysileri;” 24. sınıfta yer alan dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar” ve 40. sınıfta yer alan “deri ve kürk işleme hizmetleri, kumaş işleme hizmetleri, terzilik hizmetleri, nakış işleme hizmetleri” yönünden 556 sayılı KHK kapsamında başlangıçta sahip olduğu ayırt ediciliği yitirdiğinden bahsedilemeyeceği, bu emtialar yönünden 7/1-c maddesi yönünden reddinin yerinde olmadığı ve bu nedenle anılan YİDK kararını iptali koşullarının oluştuğu, “....” ibaresinin başlangıçta sahip olduğu ayırt edici vasfını yitirmek suretiyle tescil edilmek istenildiği tayt görünümlü pantolonlar yönünden “jenerik” isim haline dönüştüğü, bu nedenle dava konusu markanın “tayt görünümlü pantolonlar” yönünden kullanıma bağlı ayırt edicilik kazandığından bahsedilmesinin mümkün olmadığı, sair emtialar yönünden ise markanın ayırt edici vasfa haiz olduğu ve tescil edilebilmesi için kullanım sonucu ayırt edicilik kazanmasına gerek olmadığı gerekçesiyle TPE YİDK'nın 22/10/2010 tarih 2010-M-4179 sayılı kararının 24 sınıfta dokunmuş ve dokunmamış kumaşlar 40. sınıfta deri ve kürk işleme hizmetleri kumaş işleme hizmetleri terzilik hizmetleri nakış işleme hizmetleri 25. Sınıfta (koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç ve dış giysiler-tayt görünümlü pantolonlar (kot görünümlü tayt) hariç) ayak giysileri baş giysileri yönünden iptaline, YİDK iptali ile ilgili fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8074, Karar No: 2014/8078, Tarih: 17.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/8074 E.  ,  2014/8078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/194

Davacı, 9007 günden emekli olmasına rağmen emsallerine göre az maaş alması nedeniyle gerçek aylığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1479 sayılı Yasa uyarınca bağlanan yaşlılık aylığının emsallerine göre düşük olduğundan bahisle, gerçek aylığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, Kurumca davacının tescil basamağının 4. gelir basamağı olarak kabul edilerek yapılan prim tahsilatı ile bu dava ile tescil basamağının 14. gelir basamağı olarak tespit edilmesine ve 01/05/2005 tarihinden 5510 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 01/10/2008 tarihine kadar gecen dönemde oluşacak basamaklar arası prim farkları asıllarının davacıdan tahsil edilmesi gerektiğinin tespiti ile davacının basamaklar arası fark pirimini ödemesi halinde ödemeyi takip eden aybaşından itibaren 14.gelir basamağı esas alınarak hesaplanacak aylığın davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmişse de, şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HMK'nın 297. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Yapılacak iş; davacının hükümde belirtilen tarihlerde bulunduğu basamaklara göre çıkacak prim farklarının ve ferileri tespit edilerek, prim borcu var ise, gerekirse prim borçlarını ödemesi için davacıya önel vermek, anılan borcunu ödeyip ödememesi durumuna göre de açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11965, Karar No: 2015/2391, Tarih: 19.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/11965 E.  ,  2015/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 25.05.2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında aidatın arttırılmasına, tamirat ve tadilatlar için toplanması kararlaştırılan aidata ve yönetim planının değiştirilmesine ilişkin alınan kararın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin suresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde: 25.05.2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında aidatın arttırılmasına, tamirat ve tadilatlar için toplanması kararlaştırılan aidata ve yönetim planının değiştirilmesine ilişkin alınan kararın iptali istenilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektiriei nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak:

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19.maddesinin birinci fıkrasına göre; kat malikleri, anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Anataşınmaza ait anayapıların veya blokların çatı örtülerinin ve diğer kısımlarının eskiyip, tamirinin zorunlu hale gelmesi halinde bu yerlerin onarımı için herhangi bir kat malikleri kurul kararına da ihtiyaç bulunmamaktadır. Bu nedenle, dava konusu taşınmazda çatı tamiri ve çatı kiremitlerinin değiştirilmesi, çatı oluklarının ve bina pis su tesisatının yenilenmesi ile çatı oluklarının ve bina pis su tesisatı için 200.00 TL avans toplanmasına ilişkin kararın iptaline yönelik talebin reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu talep yönünden kararın iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun '428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27658, Karar No: 2009/7207, Tarih: 06.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27658 E.  ,  2009/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı senette vade tarihi rakamla 29.2.2008, yazıyla "yirmidokuz şubat ikibinyedi" yazılmış olup, birbirinden farklı iki ayrı vade tarihi yer alan senet, bono vasfında değildir (TTK'nun 688/6 ve 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken 615/2.maddeleri hükmü uyarınca). Bu nedenle kambiyo senetlerine mahsus yol ile takibe konu edilemez.

İcra mahkemesince İİK'nun 170/a-2.maddesi gereğince, re'sen takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4892, Karar No: 2024/1947, Tarih: 04.06.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4892 E.  ,  2024/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1009 E., 2022/680 K.

HÜKÜM : Kararın Esasdan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/384 E., 2020/111 K.

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; mülkiyeti davalıya ait taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat yapım işinin davalı idare tarafından ihaleye çıkarıldığını ve ihaleyi kazanan davacı yüklenici ile davalı idare arasında noterlikçe düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin düzenlenmesinden sonra hem proje aşamasında hem de oluşturulacak yeni katın paylaşımı konusunda taraflar arasında ihtilaf oluşması nedeniyle, davacının Vakıflar Genel Müdürlüğüne şikayet başvurusuna istinaden başlatılan müfettiş incelemesi sonuçlanmadan, davalı idarenin gönderdiği yazı ile sözleşmenin feshedildiğini ve teminat mektubunun irat kaydedildiğini bildirdiğini, davalının inşaat yapılacak arsayı okul tarafından işgal edilen kısmını işgalden arındırmak suretiyle teslim etmediğini, inşaatın yapımına başlanamaması ve gecikmenin davalının kusurundan kaynaklandığını, davacının herhangi bir gecikmesi ya da kusurunun bulunmadığını, düzenlenen müfettiş raporunun da iddialarını doğruladığını, açıklanan nedenlerle davalı idarenin sözleşmeyi fesih bildiriminin haksız olduğunu ve yerinde olmadığını, sözleşmenin feshine de rızalarının bulunmadığını, kaldı ki kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin tek taraflı fesih beyanı ile feshinin mümkün bulunmayıp, feshe mahkemece karar verilmesi gerektiğini, sözleşmeye aykırı ve kusurlu davranan davalının işin gecikmesinden kaynaklanan davacı zararları ile davacının personel çalıştırması nedeniyle ödemiş olduğu SGK primi ve işçi ücretlerinden kaynaklanan zararlarını tazmin etmesi gerektiğini belirterek, davacıya nama ifa izni verilmesine, davacıya devri kararlaştırılan bağımsız bölümler için satış yetkisi verilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla gecikmeden kaynaklanan zarar karşılığı 10.000,00 TL ve personel çalıştırılmasından kaynaklanan zarar karşılığı 10.000,00 TL tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tazmin ve tahsiline, sözleşmeye aykırı şekilde irat kaydedilen 44.510,00 TL tutarındaki teminat bedelinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili ıslah dilekçesiyle, gecikmeden kaynaklanan tazminat miktarını 40.063,20 TL'ye, personel çalıştırılmasından kaynaklanan tazminat miktarını ise 59.387,34 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında sözleşme imzalanmasından sonra sığınaklarla ilgili olarak yönetmelik değişikliğinin gerçekleşmesi üzerine davacı yüklenicinin farklı tarihlerde proje değişikliği ve paylaşımla ilgili muhtelif taleplerde bulunduğunu, davacının ilk teklifinin kabul edildiğine dair komisyon kararı alınarak kendisine bildirildiğini, davacının uzlaşmaz tavrı ve davalı idarenin kabul ederek kendisine bildirdiği paylaşımı kabul etmeyeceğini bildirmesi nedeniyle taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığını, işe başlanılması hususunda davacıya gönderdikleri ihtarname gereğinin de yerine getirilmediğini, sözleşmenin 26. maddesinde ön görülen koşulların gerçekleşmesinden dolayı idare zararının daha fazla artmaması için sözleşmenin feshedildiğini ve kesin teminatın gelir kaydedildiğini, okul duvarını yıkmanın sözleşmeye göre davacının yükümlülüğünde olduğunu, sözleşmenin imzalandığı tarihte taşınmazın davacıya teslim edildiğini, iş bu davanın daha önce Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/339 Esas sayılı dosyasında açıldığını ve reddedildiğini, sözleşmenin feshedilmesine davacının tamamen kendi kusuruyla sebebiyet verdiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fesihte kimin kusurlu olduğu belirlenip buna göre hüküm kurulabileceği gözetilerek, davacının sözleşmenin aynen ifası(nama ifaya izin) talebinin reddine, davalı idarenin dava konusu parseldeki hukuki sorunları çözmeden ihaleye çıkarması, parselin hukuki sorunları nedeniyle, davacı yüklenici tarafından, ihale dosyasındaki mimari projeye uygun olarak hazırlanıp davalı idareye teslim edilen projelerin hükümsüz kalması ve yeni durumuna göre mimari, statik, mekanik ve elektrik projeleri yapılmak zorunda kalındığı, ayrıca sözleşme gereği işçi çalıştırılmak zorunda kalındığının anlaşıldığı, davacı yüklenicinin, ihale nedeniyle sözleşmenin ifasına yönelik yapmış olduğu proje giderlerinin 40.063,20 TL ve işçilik giderlerinin 59.387,34 TL olarak bilirkişi tarafından hesaplandığı, ancak, işçilik giderleri yönünden, davacı tarafın 22/10/2018 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde işçilik giderlerinin 47.105,00 TL olduğunu beyan etmesi karşısında, davacının ihale nedeniyle yaptığı işçilik giderlerinin 47.105,00 TL olduğu mahkemece kabul edilerek, 40.063,20 TL proje ve 47.105,00 TL işçilik giderlerinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verildiği, diğer yandan, davacı tarafça sözleşme nedeniyle davalı idareye verilen 44.510,00 TL kesin teminat mektubunun, davalı idarece kusurlu olarak sözleşmenin feshedildiğinden, irad kaydedilen 44.510,00 TL teminat mektubunun, davalı idareden tazmini ile davacıya verilmesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile; davacının sözleşmenin aynen ifası (nama ifaya izin) talebinin reddine, taraflar arasında imzalanan ... 7. Noterliğinin 06/08/2010 tarihli ve 18789 yevmiye sayılı kat karşılığı inşaat sözleşmesinin fesh edildiğinin tespitine, davacının fesh edilen sözleşme nedeniyle uğradığı 40.063,20 TL proje gideri, 47.105,00 TL işçilik gideri ve 44.510,00 TL davalı idareye yatırılan teminat masrafı olmak üzere toplam 131.678,20 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, davalı idarenin fesih işleminin idari işlem olarak görülmesinin hatalı olduğu, zira sözleşmenin yapılmasından sonraki tüm işlemlerin özel hukuk ilişkisi niteliğinde olduğu ve özel hukuk kurallarına tabi bulunduğu, tarafların fesih iradelerinin birleşmesinin söz konusu olmadığını, haklı bir neden olmadığından fesih ihtarnamesinin sözleşmenin sona erdirilmesine ilişkin irade açıklaması olarak kabul edilerek, sözleşmenin feshinin tespitine ve nama ifa isteminin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, kararın yerinde olduğu kabul edilse bile bu durumda da sözleşmenin feshine kusuru ile neden olan davalının, davacının uğradığı tüm menfi ve müspet zararlarını tazminle yükümlü olduğu, bu konuda inceleme yapılmaksızın eksik incelemeye dayalı olarak verilen kararın hukuka aykırı bulunduğu gerekçesiyle, karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, paylaşım oranı ve yüklenicinin bu gerekçeyle süreci uzatması nedeniyle fesih işleminin gerçekleştirildiği, mahkemece davalı idarenin taşınmazı boşaltıp teslim etme konusunda eksik ve hatalı davrandığından bahisle kusur tevcih etmesi ve aleyhlerine hüküm kurmasının yanlış değerlendirme niteliğinde olduğu, sözleşmenin 26. maddesinde ön görülen koşullar fazlasıyla gerçekleştiğinden idare zararının daha fazla artmaması için sözleşmenin feshedildiği ve kesin teminatın gelir kaydedildiği, yapılan işlemin mevzuata ve sözleşme hükümlerine uygun olduğu, bu nedenle davalının herhangi bir bedel ödeme yükümlülüğünün bulunmadığı gerekçesiyle, karara karşı istinaf yoluna başvurulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin feshi konusunda taraf iradelerinin birleşmesi söz konusu değil ise de, davalı idarenin 4735 Sayılı Yasanın 20. ve 22. maddelerinde düzenlenen yasadan kaynaklanan yetkisini kullanarak taraflar arasındaki sözleşmenin 26. maddesi uyarınca sözleşmeyi feshetmesinin mümkün olduğu, dosya içerisinde mevcut Dr. ... İlköğretim Okulunun duvarının sözleşme konusu inşaatın yapılacağı taşınmaz içerisinde kalması, bu duvarın yıkımıyla ilgili sözleşme öncesinde ... İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile davalı idare arasındaki yazışma içerikleri ve sözleşme sonrasında davacı yüklenici tarafından TBK 472/3 maddesi kapsamında bu hususta davalı idareye talep dilekçesi sunulması ve ihtarname gönderilmesi itibariyle sorumluluğun davalı idareye ait olduğu ve sözleşmenin feshinde davalı idarenin kusurlu olduğunun tespitinde, ayrıca oluşa ve dosya kapsamına uygun bilirkişi raporuna istinaden yazılı olduğu şekilde tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.