muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3360, Karar No: 2020/3482, Tarih: 10.07.2020

Geniş bir alanda faaliyet yürüten örgütlerin yöneticileri, örgüt yapılanması da dikkate alınarak somut olayın özelliklerine, bu kişilerin örgütün hiyerarşik yapısı içerisindeki konum ve görevlerine göre belirlenmelidir. Bu tür örgütlenmelerde her yöneticinin örgütün tamamını yönetmesi mümkün olmadığından, örgütün bölge, il, ilçe sorumlularının yönetici olup olmadıklarının sorumluluk sahalarındaki örgütsel faaliyetlerin yoğunluğu da gözetilerek belirlenmesi gerekir.

Somut olayda; dosya kapsamına göre DYG (Demokratik Yurtsever Gençlik) sözcülerinden birisi olduğu, PKK/KCK silahlı terör örgütünün yapılanmalarından komalen civan koordinasyonundan doğrudan talimatlar aldığı, akademi eğitimi aldığı, gençlik meclisi içerisinde sorumlu olarak faaliyet gösterdiği, DYGM tarafından düzenlenen eğitimlere eğitimci olarak katıldığı kabul edilen sanığın üstlendiği görev, emir ve talimat verme yetkileri ile sorumluluk alanları itibarıyla genele yayılmayan ve bağımsız hareket etme imkanı bulunmayan, KCK üst yöneticilerinin emirlerini uygulama ve alt kademeye iletmekten ibaret faaliyetlerinin, örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesine imkan sağlamayacağı, ancak sübuta eren eylemlerinin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu nazara alınarak sanığın örgüt içerisindeki konumu ve eylemlerindeki yoğunluk da dikkate alınmak suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 10.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8565, Karar No: 2006/9575, Tarih: 22.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8565 E.  ,  2006/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.3..2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı temyize getirmiştir.

Dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi raporunda dava konusu taşınmazın durumu incelenmiş; 1951 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman tahdit sınırları dışında kaldıgı bildirilmiş, ancak serbest orman mühendisi... tarafından düzenlenen rapor imzalanmamıştır. Bilirkişi raporu bu yönü ile eksik bulunduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.9.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5815, Karar No: 2007/7965, Tarih: 24.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5815 E.  ,  2007/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı ilamda hükmedilen tazminat alacağının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda borçlu idare ilamda öngörülen tazminat alacağı için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerle yer alan oranlara göre yapılması zorunludur.Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi ile 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir. 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e. maddesi de  5335 Sayılı  yasayla iptal edilmiş ve iptal hükmü  1.5.2005 tarihinde  yürürlüğe girmiştir.

O halde Mahkemece  01.01.2005-01.05.2005 döneminde 2005 yılı Bütçe Kanunlarındaki oran üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, anılan dönem için 3095 sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca faiz hesaplanarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takip dayanağı ilamda borçludan tahsiline karar verilen karar ve ilam harcı alacaklı tarafından ödendiğine göre, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte anılan alacak kalemini, borçludan talep etmesinde yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Mahkemece, ilam hükmüne aykırı olarak borçlunun harçtan muaf olduğu gerekçesi ile takipte talep edilen karar ve ilam harcı alacağının istenemeyeceği yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

Öte yandan, borçlunun itirazı sonucunda, yaptırılan bilirkişi incelemesi doğrultusunda, Mahkemece icra emrinin düzeltilmesi ile yetinilmesi gerekirken, icra emrinin tümden iptaline karar verilmesi yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (1). maddede yazılı nedenlerle borçlu yararına, (2). maddede yazılı nedenlerle alacaklı yararına İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5594, Karar No: 2018/250, Tarih: 24.01.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5594 E.  ,  2018/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnsan öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 82/1-e, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’un mağdur ...’ı nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne, tahrike ve takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2659 sayılı Adli Tıp Kanununun İhtisas Kurullarının Görevleri başlıklı 16. maddesi ile "cezai ehliyet veya bunu kaldıran veya hafifleten sebepler ile hukuki ehliyetin tespiti hakkında bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek" görev ve yetkisinin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna verildiği, aynı Kanunun 18. maddesi ile Gözlem İhtisas Dairesinin görevinin, "mahkemeler ve hakimlerce gözleme tabi tutulmasına karar verilenleri gözleme tabi tutmak ve gözlem sonucunu bir raporla tespit etmek" olduğu hususunun düzenlendiği anlaşılmakla;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, Dairemizin 02.12.2013 tarih 2013/4558 Esas ve 2013/7187 Karar sayılı ilamı ile; “28.02.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda sanığın mental ve bilişsel yönden hafif düzeyde yetersizlik yaşadığı ve olaya ilişkin içgörüsünün yeterince gelişmediğinin bildirilmesi, Bakırköy Prof. Dr. Mashar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin bila tarihli yazısında da, sanığın, donuk

S/2

zeka düzeyinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın öncelikle Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına alındıktan sonra Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi kapsamında rapor alınması, raporlar arasında çelişki bulunduğu takdirde, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle, çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekir” denilmek suretiyle kararın bozulduğu, ancak bozma kararının gereği yapılmayarak, suça sürüklenen çocuk gözlem altına alınmaksızın, yapılan muayene sonucu Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7436, Karar No: 2022/1079, Tarih: 27.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/7436 E.  ,  2022/1079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/332 E. - 2021/369 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, İnecik Mahallesi, 2234 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı

HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5147, Karar No: 2013/4876, Tarih: 13.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5147 E.  ,  2013/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.12.2011 tarih ve 2011/478-2011/554 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı konutun davalıya ait üst kattan sızan sular nedeniyle hasar gördüğünü, sigortalının zararının karşılandığını ileri sürerek, 1.559 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 119. maddesi uyarınca davacı tarafın verilen kesin süreye rağmen davalının açık adresini bildirmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, konut sigortasından kaynaklanan rücu istemine ilişkin olup, mahkemece davalının açık adresinin verilen kesin süreye rağmen bildirilmediği gerekçesiyle, HMK’nın 119. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde dava dilekçesinde bulunması gereken hususlar düzenlenmiş olup, ikinci fıkrasında ise, dava dilekçesinde bulunması gereken bu unsurlardan birinin eksik bırakılması veya yazılmaması durumunda mahkemenin davacıya eksikliğin tamamlanması için kesin süre vereceği, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği belirtilmiştir. Nitekim, benzer düzenlemeye 1086 sayılı Kanunun 179. maddesinde de yer verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davalının açık adresi belirtilmiş, çıkartılan tebligat ise anılan kişinin adreste tanınmadığı gerekçesiyle iade edilmiş, mahkemece davacı tarafa gönderilen meşruatlı davetiyede dava dilekçesinde belirtilen adrese çıkarılan tebligatın bila ikmal döndüğü, davalının tebligata yarar açık adresinin 1 haftalık kesin süre içerisinde bildirilmesi istenmiş, sonrasında ise HMK’nın 119/.... maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere anılan Kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması halinde, davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımı düzenlemiş olup, bunun aksi yönündeki düşünce, gerek Tebligat Kanunu gerekse, Tebligat Tüzüğünün tebligata ilişkin ilgili hükümlerini işlevsiz hale getirecektir. Bu itibarla, mahkemece davaya devam edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle HMK 119/.... maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17046, Karar No: 2016/6249, Tarih: 11.04.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17046 E.  ,  2016/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 11/09/2015

NUMARASI : 2013/625-2015/301

DAVACI : M.. C.. vek. Av. A.. D..

DAVALI : T..İ.B.. A.Ş. vek. Av. M.. Ü..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin imzasını taşımayan kredi sözleşmesine dayanarak müvekkili aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını, müvekkilinin krediden ve ipotekten haberi olmadığını ileri sürerek takipten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve %20 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olduğunu, taşınmazın banka lehine ipotek verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, takibe konu... tarihli Genel Nakdi ve Gayrinakdi Kredi Sözleşmesindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı, davalı tarafça kredi sözleşmesi imzalanırken gerekli dikkat ve özen gösterilmemesi sonrasında davacı aleyhine icra takibi yapılması karşısında davalının kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı lehine asıl alacağın %20'si oranında kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13924, Karar No: 2011/1473, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13924 E.  ,  2011/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Tarih : 12.10.2010

Nosu : 443-548

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı alacaklının alacağının işçi alacağı olduğu gerekçesiyle iflas sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına dair iflas idaresi işleminin iptali ile davalı alacağının birinci sıradan çıkartılması istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 235 inci maddesi uyarınca sıra cetveline itirazlar kural olarak genel mahkemelerde görülür. Somut olayda davacının iddiası davalının bulunduğu sıradan çıkartılması (terkini) istemini içerdiğinden, görev genel mahkemelerindir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek bir karar vermek gerekirken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19904, Karar No: 2015/9709, Tarih: 22.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19904 E.  ,  2015/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm davacı ve davalılar ... .... Genel Müdürlüğü ile ....vekillerince süresi içinde temyiz edilmiş, davalılar .... .... Genel Müdürlüğü ile ..... vekilleri tarafından duruşma istenmiş ise de; davalı ..... ... Genel Müdürlüğü'nün duruşma isteğinin miktardan, davalı ....'nin duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...‘nin tüm ve davacı ile davalı ... Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davalı ... Genel Müdürlüğü’nün temyizi yönünden;

Davacı vekili, davacının davalı .... ve ona bağlı ... Genel Müdürlüğü’ nün ihtiyacı olan personelin davalı .... tarafından karşılandığını, müvekkilinin de uzun süre önce bu şekilde işe alınıp kadrosu .....’ de görülmesine rağmen gerçekte ... Genel Müdürlüğü’ nün ulaşım araçlarında hat şoförü olarak çalıştığını, işe alınırken, alındıktan sonra meslek içi eğitimde ve işin gördürülmesi sırasında her türlü amir ve talimatı ... Genel Müdürlüğü yetkililerinden aldığını, toplu taşım ve ulaşım hizmetlerinin Belediyelerinin asli görevleri arasında yer aldığını, tüm bu nedenlerle .... ile ... Genel Müdürlüğü arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu iddia ederek ....ile diğer davalılar ..... ve ... Genel Müdürlüğü arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkilinin baştan itibaren ..... ve .... Genel Müdürlüğü'nün işçisi sayılmasını, müvekkilinin işe başlama tarihinden itibaren ... Genel Müdürlüğünün işçilerine ödediği ücret ve Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklı fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ..... hakkında husumet yönünden ret kararı, diğer davalılar arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğunun tesptine ve ilave tediye alacağının tahsiline, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, son dönem ilave tediye alacağı kısmi talep olan 50,00 TL üzerinde kaldığından ileride açılacak ek davada taraflarca ücret ödeme bordroları sunulması halinde, zaman aşımına girmeyen tüm dönem için hesaplama yapılmak kaydı ile bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, son dönem ilave tediye alacağı kısmi talep olan 50,00 TL üzerinde kaldığından ileride açılacak ek davada taraflarca ücret ödeme bordroları sunulması halinde, zaman aşımına girmeyen tüm dönem için hesaplama yapılmak kaydı ile bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece son dönem ücreti bilindiğinden önceki dönemlerin ek davada değerlendirilebileceği belirtilmiş ise de her eda davasının özünde tespit talebini de içerdiği, mevcut yargılamada alacağın tespit edilmemesinin ileride yeni uyuşmazlıklara yol açabileceği, davalı işyerinin tüm ödemelerinin kayda dayalı olması gerektiği, bu durumda bilinmeyen dönem ücretinden sözedilemeyeceği, Mahkemece eksik kayıtlar getirilerek kayıtlardaki ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanması ve gerekçeli kararda bu miktarın gösterilmesi gerekliliği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3.Davacının temyizi yönünden;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/F maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı .....nin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı ... Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, ... Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarihli 4483 sayılı .... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş .....ne bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, ... Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil kanunla kendine verilmiş toplu taşıma hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması nedenleri ile ..... ile asıl-alt işveren ilişkisi içinde olduğunun ileri sürülemeyeceği açık olmakla birlikte İzmir’de ulaşım hizmetlerinin .... tarafından yerine getirilmesi nedeniyle davacının husumette yanılarak davayı .... yanında ......’ne de yönelttiği, hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu bu nedenle hakkında dava reddedilen ..... lehine avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde davacı ve davalı ... Genel Müdürlüğüne iadesine, davalı .....'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.