muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5042, Karar No: 2024/3227, Tarih: 21.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/5042 E.  ,  2024/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1748 E., 2023/2036 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/65 E., 2022/86 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... Eczanesinin sahibi olduğunu, davalı Kurumun 03.02.202 tarihli kararıyla 24.01.2020 tarihli ve 27G2GIM işlem numaralı Sema'ya ait reçetede Dicloflam 50 Mg 20 Tablet isimli ilaç 2 (iki) kutu yazılı iken sisteme 3 (üç) kutu giriş yapıldığı gerekçesiyle 2020 yılı Eczane Protokolünün (5.3.9) maddesi gereğince ekte yer alan listedeki 1 adet reçete ile ilgili 1. kez uyarı, (6.17) maddesi gereğince 28.994,45 TL ceza şart bedelinin ve (4.3.6) maddesi gereğince 1 adet reçete toplam bedeli olan 5.787,66 TL'nin davacıdan tahsiline ilişkin karar verildiğini ileri sürerek söz konusu cezai işlemin uygulanmasının teminatsız olarak dava sonuna kadar durdurulmasını ve işlemin protokole aykırılığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; işlemin protokol ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; işlemin protokol ve mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "(...) Bilirkişiler raporda (...) reçetede yazılı ilaçların kutu adetlerinin rakam ve harfi(yazı)olarak ayrı ayrı belirtildiği, tespite konu reçetenin IV (dört) numaralı sırasında yazılı olan "Dicloflam 50 Mg 20 Tablet" in kutu adetlerinin rakam ve harfi (yazı) olarak incelemesinde çıplak gözle dikkatli olarak bakıldığında rakamın kuyruk kısmının hekimin reçeteyi düzenlemesi esnasında kalem kayması nedeniyle oluştuğu düşünülen 2-3 rakamları arasında benzerlik gösterecek şekilde ve göz yanılgısı oluşturabilecek bir görüntüde olduğu, yine hemen yanında parantez içinde harfi (yazı) olarak bulunan kutu adetinin çıplak gözle dikkatli olarak bakıldığında açılan ilk parantez çizgisiyle ile harfin karışması nedeniyle iki-üç yazım şekilleriyle görsel anlamda benzerlik gösterecek şekilde ve göz yanılgısı oluşturabilecek bir görüntüde olduğu ve çıplak gözle bakıldığında tespite konu reçetenin IV (dört) numaralı sırasında yazılı olan "Dicloflam 50 Mg 20 Tablet" in kutu adetlerinin rakam ve harfi(yazı) olarak 2-3veya (iki-üç) şeklinde karıştırılma ihtimali olduğu tespit edilmiş ve gözlenmiştir (...)" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; söz konusu reçetedeki yazı ve rakamların çok açık şekilde yazıldığını, reçetenin yüksek tutarlı olması ve sık rastlanan bir tanı ve tedaviyi içermemesi nedeniyle eczacı ya da çalışanlarınca daha fazla ihtimam gösterilmesi gerektiğini, işlemin protokol ve mevzuata uygun olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; denetime elverişli bilirkişi raporu içeriği gözetildiğinde; Mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum tarafından 2020 yılı Eczane Protokolünün (5.3.9) uncu maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 28.994,45 TL cezai şart ve 5.787,66 TL reçete bedeli tahsili ile bir kez uyarıya ilişkin 03.02.2020 tarihli kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum tarafından 2020 yılı Eczane Protokolünün (5.3.9) uncu maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 28.994,45 TL cezai şart ve 5.787,66 TL reçete bedeli tahsili ile bir kez uyarıya ilişkin 03.02.2020 tarihli kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 2020 yılı SGK kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün (5.3.9) ve (4.3.6) maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15723, Karar No: 2012/366, Tarih: 17.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/15723 E.  ,  2012/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... AŞ. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/03/2011 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi ve tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/11/2007 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile men’i müdahale ve tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece tazminat isteminin bir bölümü kabul edilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı kişiden kiraladığı taşınmaz üzerine kule baz istasyonu kurmak için inşaat çalışmalarına başladığını, davalı belediyenin 19.02.2007 günü kulenin beton ayaklarını kırarak müdahalede bulunduğunu ileri sürerek, haksız müdahalenin önlenmesi ile tazminat ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, dava tarihinden önce alınan ihtiyati tedbir yoluyla müdahalenin menine karar verilmiş olup, yeni bir müdahale olmadığından bu yöndeki istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tazminat isteminin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. Anılan tüzel kişiliğin eylem ve işlemleri de kamusal nitelikte olup kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. İstemin ileri sürülüş ve olayın gerçekleşme biçimine göre davanın anılan davalıya yöneltilmesinin nedeni Belediye’nin eylem ve işlemleri çerçevesinde davacıya ait kule baz istasyonunun beton ayaklarını yıkmasıdır. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince bu tür istemlerin tam yargı davası olarak idari yargı yerinde açılacak davada ileri sürülmesi gerekir. Uyuşmazlığın, men’i müdahaleye ilişkin bölümünün temyiz konusu olmadığı da gözetilerek çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu benimsenip yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeni ile dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2718, Karar No: 2019/722, Tarih: 26.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2718 E.  ,  2019/722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu ... Elektronik İletişim Sis. Ltd. Şti. aleyhine 6183 Sayılı Yasa uyarınca ... takibi başlatıldığını ve borçlu şirketin araçlarına 2013/11898-2014/29 evrak sayılı haciz şerhi konulduğunu, borçlu şirkete ait araçların ... 4. ... Müdürlüğünün 2013/4401 Esas sayılı dosya üzerinden satıldığını ve bu satışlara ilişkin düzenlenen sıra cetvelinin 08.05.2014 tarihinde taraflarına tebliğ edildiğini, sıra cetvelinde şikayetçi kurumun 3. sırada yer aldığını, ilgili cetvelden satıştan elde edilen meblağın da 1. ve 2. sırada bulunan özel alacak haczi ile kurum arasında garameten taksim edilmesine karar verildiğini, 6183 Sayılı Yasa'nın 21. maddesi ve 5510 Sayılı Yasa'nın 88. maddesinde belirtildiği üzere kurum alacaklarının kamu alacağı niteliğinde olmakla imtiyazlı alacaklardan olduğunu ve sıra cetvelinin hatalı olduğunu, ayrıca sıra cetvelinde 1. sırada yer alan haczin ihtiyaten haciz olmakla sıra cetvelinde yer alamayacağını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, şikayetçi kurum alacaklarının özel kanunlarda imtiyazlı olarak kabul edilen alacaklardan olmadığından 206. maddeye göre 3. sırada olan adi alacaklardan olduğunu, davacı tarafın araçlar üzerindeki haciz tarihinin ... dosyalarındaki hacizden sonraki bir tarih olduğunu, açılan davada ... dosyası borçlusu şirketin taraf olarak gösterilmesi ve taraf teşkilinin sağlanması gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, 6183 Sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre satış bedelinin garameten taksim edilmesi gerektiğinden sıra cetvelinin iptali talebinin yerinde olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 6183 Sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde 3. şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağının hükme bağlandığı, kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak edeceği, ilk kesin haczin 1. sırada bulunan ... 4. ... Müdürlüğünün 2013/4401 Esas sayılı dosyası olduğu, satış bedelinden geride kalan paranın Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... 3. ... Müdürlüğünün 2013/4412 Esas sayılı dosyasına garameten paylaştırılmasına karar verildiği, sıra cetvelinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçi ...'dan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20262, Karar No: 2014/7678, Tarih: 14.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20262 E.  ,  2014/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/04/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/122

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davalı H.. B.. yönünden davanın reddine, davalı S.. A.. yönünden ise davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı S.. A.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı H.. B..'un davacıya ait taşınmaza bir müdahalesi bulunmadığından bu kişi yönünden davanın reddine, davalı S.. A..'nın ise davacıya ait taşınmaza taşkın şekilde yapılandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının kayden maliki olduğu 383 parsel sayılı taşınmaza davalıların kullanmak ve yapılanmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, dava konusu 383 parselin davacı, komşu 389 parselin davalı H.. B.. ve 384 parselin ise davalı S.. A.. mirasbırakanı Ö.A. adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere yıkım istekli davalarda, yıkılması istenen ve mütemmim cüz niteliği taşıyan binanın, ana nüvesinin yer aldığı taşınmaz maliklerinin tümünün davada yer almasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, davacıya ait 383 parsel sayılı taşınmaza tecavüzlü olduğu keşfen saptanan komşu 384 parsel sayılı taşınmazın dava dışı Ö.A.ait olduğu belirlendiği halde davalı dışında yasal mirasçısı bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve 384 parselin tüm maliklerinin davada yer alması gerektiği düşünülmeden sonuca gidilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, 384 parsel malikleri aleyhinde dava açması için davacıya önel verilmesi, açıldığı takdirde eldeki dava ile birleştirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Kabule göre de, dava değerinin elatılan kısmın değeri ile yıkımına karar verilen muhtesat bedeli toplamından ibaret olacağı gözetilmeksizin, yalnızca yıkımı istenilen muhdesat değeri üzerinden karar ve ilam harcı alınmış olması da doğru değildir.

Davalı S.. A..'nın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12309, Karar No: 2013/10698, Tarih: 23.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/12309 E.  ,  2013/10698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2012 tarih ve 2008/149-2012/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sektörde tanınmış "Duru" ve "Arko" markalı sabunların üreticisi olduğunu, ürettiği sabunlara dair tasarımları tescil ettirdiğini, davalının tescilli tasarımları ile iltibas yaratabilecek "Dalan Fruits Kremli Güzellik Sabunu” markalı sabun ürünlerini piyasaya sürdüğünü, bu sabunların dış görünümlerinin kendi tescilli tasarımlarının dış görünümleri ile aynı olduğunu, davalı tarafından üretilen sabunların Evyap sabunları ile birebir aynı olmasının tasarım haklarını doğrudan ve açıkça ihlal ettiğini ve bu durumun müvekkili haklarına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, tecavüzün refi ile zararın tazmini amacıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 1.000,00 TL manevi olmak üzere 2.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tasarımı ile müvekkili tasarımı arasında herhangi bir benzerliğin bulunmadığını, tasarımların farklı olduğunu ve müvekkilinin tasarımının da tescilli olup kullanımının tescile dayalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalının sabun ürünleri ile ilgili fiili kullanımının tescilli tasarım belgesi doğrultusunda olduğu, davacının tescilli tasarımlarına tecavüz teşkil edecek tüketiciler nezdinde her iki yan ürünlerinin karıştırılmasına sebep olacak düzeyde, yani iltibasa yol açar düzeyde bir durumun söz konusu olmadığı, sabun ürününün tasarım yönünden çok sayıda seçenek özgürlüğüne sahip olmadığı, buna rağmen davacı tasarım belgesindeki ürün görsellerinden farklı ve karıştırılmaya müsait olmayan şekilde davalı yan sabun ürün üretmiş olması sebebiyle de davacı tasarımına davalı yanın tecavüzünün söz konusu olmadığı, davalının adına tescilli endüstriyel tasarım tescil belgesi kapsamında söz konusu ürünleri ürettiği bu halde de, davadaki iddiaların subut bulmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12334, Karar No: 2012/24873, Tarih: 14.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/12334 E.  ,  2012/24873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanığın hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Tayin edilen cezaların tür ve miktarlarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesine göre; hükmün 14/07/2004 ... ve 5219 sayılı Kanun'un 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE,

2)Sanığın hakkında yüzde sabit iz oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanı 5237 sayılı TCK'nin 6/f maddesine göre silahtan sayılan tahta sopa ile vurarak yaraladığı sabit olduğu halde 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre cezada arttırım yapılmaması ve yaralanmanın yüzde sabit iz meydana getirmiş olması karşısında TCK'nin 87/1-son maddesi nazara alınmadan eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 14.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22747, Karar No: 2014/23688, Tarih: 13.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/22747 E.  ,  2014/23688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi :01.04.2014

No :2013/397-2014/212

Dava; iş kazası sonucu vefat eden sigortalı hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 5510 sayılı Kanunun 21’nci maddesi hükmü gereğince davalı işverenden rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya ait işyerinde, ayak başyukarıda tahkimat ve ilerleme yapmak üzere tertip olan usta işçi sigortalının, tahkimat işlemleri tamamlanmakta iken arından ani bir posta gelirinin sigortalıya çarpması ve sürüklenmesi sonucu iş kazasına maruz kaldığı, mahkemece, hükme esas alının bilirkişi raporunda kazanın gerçekleşmesinde; işveren şirketin % 70, sigortalının % 5 kusurlu olduğu ve % 25 oranında kaçınılmazlığın bulunduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

25.3.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sebebiyle açılan davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21. ve 76. maddeleridir. 21. madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır. 76. madde kapsamında yapılan sağlık hizmeti giderlerinden sorumlulukta kusur sorumluluğu esasır.