muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9197, Karar No: 2019/4175, Tarih: 10.06.2019

Somut olayda, davacılar tarafından dava konusu taşınmaz hakkında tespit tarihinden önce genel mahkemede, müdahalenin men'i davası açılmıştır. Bu durum karşısında dava konusu taşınmaz hakkında genel mahkemede tespit tarihinden önce mülkiyete ilişkin bir dava bulunduğundan, kadastro sırasında tutanağın malik hanesinin ... adına doldurulması hukukça değer taşımamaktadır. Kadastro mahkemesince, aktarılan davanın tamamı hakkında yöntemince inceleme ve araştırma yapılarak sonucunda gerçek hak sahibi adına tescil kararı verilmesi gerekirken, davalıların vaki kabulü üzerine gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan davanın kabulüne karar verilerek, hem davacılar hem de davalılar adına tescil kararı verilmesi ve dava konusu taşınmazın bitişiğinde dere bulunduğu halde taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığının ve dereden kazanılıp kazanılmadığının araştırılmaması doğru değildir. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece kadastro tutanağının malik hanesinin doldurulmasının hukuken bir değer taşımadığı ve yok hükmünde olduğu göz önünde tutulmak suretiyle, dava konusu taşınmazın başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişisi, ziraat bilirkişisi ile jeoloji bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte çekişmeli parselin gerçek hak sahibinin kim olduğu ve taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, dereden kazanılıp kazanılmadığı hususlarında yöntemine uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre tescil kararı verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile sair yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/784, Karar No: 2013/15295, Tarih: 20.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/784 E.  ,  2013/15295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde sanığın TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemle derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması yerine Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nden aldırılan ve hakaret, mala zarar verme, tehdit suçları ile ilgili görüş içermeyen tek uzman hekim raporu ile yetinilmesi,

2-CMK'nın 328. maddesi uyarınca sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... Karaboğa müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38212, Karar No: 2017/16811, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38212 E.  ,  2017/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2385, Karar No: 2016/7535, Tarih: 26.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2385 E.  ,  2016/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza yargılamasında mahkumiyetin kesin delillere dayanılarak verilmesi gerektiği, suça konu çalıntı cep telefonunun sanıkta ele geçmediği, müştekinin sanığı hırsızlık yaparken görmediği, sanığın, aynı zamanda asker arkadaşı olan tanık ... ...’a nüfus cüzdanını verdiğini, kimlik fotokopisini kullanarak telefonu ... ...’ın satmış olabileceğini söylediği, buna karşılık tanık ... ...’ın da sanıktan kimliğini alıp hemen geri verdiğini kabul ettiği ve ... Kriminal Laboratuarının raporuna göre sanığın imza ve yazı örnekleri ile satım belgesindeki imza ve yazı örnekleri arasında kaligrafik ve grafolojik özellikler yönünden ilgi ve irtibat tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında; belgedeki imza ve yazıların dosyada mevcut tanık ... ...’ın imza ve yazı örnekleri ile karşılaştırmasının yaptırılması ve sanığın temyiz dilekçesinde bildirdiği ... ... ve babasının tanık sıfatı ile beyanlarının alınması ve delillerin tümü bir bütün halinde yeniden değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Müştekiye ait cep telefonunun bina vasfındaki kahvehanenin içinde bulunan masa üzerinden çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2435, Karar No: 2014/6221, Tarih: 09.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2435 E.  ,  2014/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu... İli, ... İlçesi, , ... Mevkii 110 ada 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54 ve 55 parsel nolu, ... Mevkii 109 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36 ve 37 parsel nolu, ... Mevkii 107 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 18, 22, 23, 24, 25 ve 29 parsel nolu,... Mevkii 102 ada 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91 ve 92 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101 ve 102 parsel nolu,... Mevkii 102 ada 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121 ve 122 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75 ve 76 parsel nolu, ... Mevkii 101 ada 1 ve 102 ada 1 parsel nolu,... Mevkii 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 parsel nolu, ... Mevkii 103 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 194, 195, 197, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 204 ve 205 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 102 ada 131, 132, 133, 134, 139, 141, 142, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178, 179, 180, 181, 182, 183, 184, 185, 186 ve 187 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129 ve 130, ... Mevkii 108 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel nolu, ... Mevkii 105 ada 1, 106 ada 1 ve 2 parsel nolu, ... Mevkii 152 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel nolu taşınmazlar, kadastro mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tesbit edilmiştir. Kadastro Mahkemesinde davacı ..., Hazine ve Orman Yönetimi aleyhine, sahibi olduğu taşınmazlarının tahdit içine alındığı ileri sürülerek zilyetlik iddiasıyla orman tahdidine itiraz davası açılmıştır. Taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Dahili davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... , ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... davalı taşınmazlarda kendilerinin de hakları bulunduğunu ileri sürerek davaya müdahil olarak katılmışlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; dava konusu ... İli, ... İlçesi, , ... Mevkii 110 ada 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54 ve 55 parsel nolu, ... Mevkii 109 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18,

19, 20, 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36 ve 37 parsel nolu, ... Mevkii 107 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 18, 22, 23, 24, 25 ve 29 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 90, 91 ve 92 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100, 101 ve 102 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 103, 104, 105, 106, 107, 108, 109, 110, 111, 112, 113, 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121 ve 122 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 66, 67, 68, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75 ve 76 parsel nolu, ... Mevkii 101 ada 1 parsel nolu, 102 ada 1 parsel nolu, ... Mevkii 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 parsel nolu, ... Mevkii 103 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 194, 195, 197, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 204 ve 205 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 102 ada 131, 132, 133, 134, 139, 141, 142, 145, 146, 147, 148, 149, 150, 151, 152, 153, 154, 155, 156, 157, 158, 159, 160, 161, 162, 163, 164, 165, 166, 167, 168, 169, 170, 171, 172, 173, 174, 175, 176, 177, 178, 179, 180, 181, 182, 183, 184, 185, 186 ve 187 parsel nolu, ... Mevkii 102 ada 123, 124, 125, 126, 127, 128, 129 ve 130 ... Mevkii 108 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel nolu, ... Mevkii 105 ada 1, 106 ada 1 ve 2 parsel nolu, ... Mevkii 152 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel nolu taşınmazların kadastro tesbitlerinin iptaline, 109 ada 15 ve 107 ada 13 sayılı parsellerin kayalık niteliğiyle, 102 ada 62 sayılı parselin yol niteliğiyle Hazine adına, 109 ada 5, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36 ve 37, 107 ada 3, 102 ada 43, 69, 71, 72, 74, 106, 109, 110, 113, 156, 16 ve 204, 103 ada 1, 2, 3, 4 ve 5, 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 ve 12, 108 ada 4 ve 106 ada 1 sayılı parsellerin tamamı ile 102 ada 1, 30, 31, 32, 33, 35, 36, 37, 41, 42, 51, 58, 61, 65, 66, 67, 68, 70, 73, 76, 89, 91, 92, 93, 94, 101, 102, 107, 108, 111, 112, 118, 121, 123, 126, 134, 141, 142, 152, 153, 154, 155, 157, 158, 159, 160, 161, 163, 167, 164, 171, 172, 174, 181, 185, 187 ve 205, 110 ada 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50 ve 51, 109 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 19, 24, 25, 26 ve 27, 107 ada 18, 23, 25 ve 29, 108 ada 1, 106 ada 2 ve 152 ada 4 sayılı parsellerin kısmen orman niteliğiyle Hazine adına, bu parsellerin kalan kısımları ile diğer parsellerin zilyetleri adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir. İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda temyize konu çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14

.Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir. İncelenen dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda temyize konu çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, yol olduğu belirtilen ve 3402 sayılı Kanunun 16/B maddesi gereğince tescile tâbi olmayan 102 ada 62 sayılı parselin yol olarak Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının yüzonbeşinci bendinin çıkartılarak yerine, “Dava konusu 102 ada 62 sayılı parselin tesbitinin iptali ile paftasında yol olarak gösterilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 09/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5883, Karar No: 2018/14249, Tarih: 10.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5883 E.  ,  2018/14249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet Görevinin Kötüye Kullanılması Nedeniyle Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İncelenmesi gerekli hale gelen;

... (...) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2017/385 esas sayılı ve 2017/197 esas sayılı doslarının aslının veya onaylı örneklerinin dosya arasına alındıktan sonra gönderilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5474, Karar No: 2011/3755, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5474 E.  ,  2011/3755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 130 promil alkollü olarak ... kullanarak kaza yaptığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4110, Karar No: 2014/610, Tarih: 20.01.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4110 E.  ,  2014/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2012/149-2012/1203

Davacı E.. K.. vekili Avukat R.. O. Yeni tarafından, davalı S.. D.. aleyhine 26/01/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, kendisi gibi eczacı olan davalının, herhangi bir delil ve emare olmaksızın hastalara yönlendirme yapmak suretiyle usulsüz reçete temin ettiği iddiasıyla hakkında şikayette bulunduğunu beyanla manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, somut olayda hak arama özgürlüğü sınırlarının aşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK’nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler incelendiğinde, davalının SGK İl Müdürlüğü'ne hitaben yazdığı dilekçesinde; kendi eczanesinin yakınında bulunan özel hastanenin, davacının eşi tarafından işletildiğini, bu hastane doktorlarınca yazılan reçetelerin hastalar yönlendirilerek davacı ve gelinine ait eczanelerce karşılandığını ve bu durumdan şikayetçi olduğunu belirtmiştir. Yapılan idari inceleme neticesinde, gerçekten de, bahse konu özel hastane tarafından hastalara yönlendirme yapıldığı ve reçetelerin davacının gelinine ait eczane tarafından karşılandığının tespit edildiği, davacıya ait eczane yönünden ise bu yönde bir tespite rastlanmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacının eşinin sahibi olduğu ve açıkça reçete yönlendirmesinin yapıldığı tespit edilen özel hastane personelinin birtakım eczanelerle işbirliği içinde yaptığı bu faaliyeti ile ilgili olarak hastane sahibinin eşi olan davacının işlettiği eczaneden şüphe duyarak şikayetçi olunmasında zayıf da olsa somut bir takım emareler bulunduğu anlaşılmakla, şikayetin olağan kuşku üzerine somut emarelere dayandırılarak yapıldığı gerekçesi ile istemin tümden reddi gerekirken, şikayetin haksız olduğundan bahisle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.