muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27587, Karar No: 2020/2998, Tarih: 20.02.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/27587 E.  ,  2020/2998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1-E GRUP TAAH. İNŞ. HAYVANCILIK LTD. ŞTİ. ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin devreden işveren E Grup şirketi nezdinde 07/04/2011 tarihinden itibaren kasap ustası olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 31/01/2014 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini, davalı E Grup şirketince işyerinin diğer davalı ...’a 25/02/2014 tarihinde devredildiğini, davalıların devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan birlikte sorumlu olduklarını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, genel tatil, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı E Grup şirketi vekili, iş sözleşmesinin davacı tarafından haksız olarak feshedildiğini, mağduriyetinin giderilmesi amacıyla davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, davacının tüm hak ve alacaklarını aldığını ve ibraname imzaladığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, iddia edilenin aksine davalılar arasında işyeri ya da işletme devri söz konusu olmadığını, davacının işvereni olan diğer davalı şirketin halen ticari faaliyetine devam ettiğini, devirden önce meydana gelen fesihten müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, davacının davalı E Grup Taah. İnş. Hayvancılık Ltd. Şti. bünyesinde 07/04/2011-31/01/2014 tarihleri arası çalıştığı sabittir. İşyeri devri ile birlikte iş sözleşmesinin de devrinden söz edebilmek için, devir tarihi itibariyle işçi veya devreden işveren tarafından fesih bildiriminde bulunulmamış olması, kısaca devir tarihi itibariyle sözleşmenin devam ediyor olması gerekir. Mahkemece davalılar arasında işyeri devri olduğu ve dava konusu alacaklardan birlikte sorumlu oldukları kabul edilmiş ise de dava dilekçesine göre davalılar arasındaki işyeri devrinin 25/02/2014 tarihinde yapıldığı belirtilmiş olup fesih tarihinden sonra yapıldığı tartışmasız olan işyeri devri iddiasına göre dava konusu işçilik alacaklarından davalı ...’ın sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. Maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

Somut olayda davacı işçi davalı işyerinde yaz saati uygulandığı dönemde haftanın 6 günü 15 günde bir değişmek suretiyle 07.30-19.30 ya da 10.00-21.30 saatleri arası, kış saati uygulanan dönemde ise 07.30-18.30 ya da 10.00-20.30 saatleri arası çalıştığını belirttiği halde mahkemece hükme esas alınan hesap raporunda davacının fazla mesaisi talebi aşılarak yaz saati ve kış saati uygulanan dönem ayrımı yapılmaksızın sürekli haftanın 6 günü 08.00-19.00 saatleri arası 1 saat ara dinlenme sonrası haftalık 15 saat fazla çalıştığı kabulü ile hesaplandığı anlaşılmıştır.Hal böyle iken, dava konusu fazla çalışma ücreti alacağının, dava dilekçesinde belirtilen çalışma düzeni dikkate alınarak hesaplanması gerekirken davacının talebi aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca mahkeme gerekçesinde davacının işten çıkış saati 18.00 olarak kabul edildiği belirtilmiş ise de sonuç olarak davacının hesap raporundaki şekilde haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edildiğinden bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş ve bozma konusu yapılmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10991, Karar No: 2010/2035, Tarih: 23.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10991 E.  ,  2010/2035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2008 tarih ve 2008/209-2008/319 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin otobüsünde yolcu olarak seyahat ederken meydana gelen kazada ön koltuktaki yolcunun otobüs altında kalarak parçalandığını ve ikinci kaptanın da cesedini gördüğünü, psikolojik travma geçirdiğini, psikolojik tedavi gördüğünü, önünde giden araca çarpan otobüs sürücüsünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek, 10.000 YTL manevi tazminatın ticari faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ceza davasının sonucunda kusur oranlarının belirleneceğini, öndeki araç sürücüsünün kusurlu olduğunu, davacının yaralanmadığını, talep edilen manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davacının kaza sonrası izdiham nedeni ile psikolojik yönden travma geçirdiği, bedensel zarar gerçekleşmemiş ise de, olay nedeni ile kişinin üzülmesinin, sinirlerinin gerilmesinin ve ruh sağlığının etkilenmesinin BK' nun 47 nci maddesi anlamında bir bedelsel zararı oluşturduğu, caydırıcı etki, olayın oluş şekli, yanların ekonomik ve sosyal durumları itibariyle 1.500,00 YTL manevi tazminat takdirinin uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, manevi tazminatın reddedilen kısmı bakımından, hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/2 nci maddesinde öngörülen sınırlamaya uyulmaması suretiyle davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ve hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından hükmün HUMK' nun 438/ son maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün 4 nolu bendinde yer alan "1.020,00 YTL'sı" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "500,00 YTL 'sı ibaresinin konulmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 08,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28221, Karar No: 2019/10101, Tarih: 16.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28221 E.  ,  2019/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile katılanın aile dostu oldukları, katılanın bu dostluk ilişkisine dayanarak.... isimli işyerini işleten sanığa 280.000 Euro'yu muhafaza etmesi için verdiği, karşılığında da 22.06.2013 düzenlenme tarihli 27.08.2012 ödeme günlü, 277.000 Avro meblağlı borçlusu sanık, lehdarı katılan olan bonoyu aldığı, sanığın parayı iade etmediği, katılanın senedi icra takibine koyduğu, bu şekilde sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda,sanığa yüklenen suçun kanunda suç olarak düzenlenmediği, hukuki ihtilaf olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle,hükmün ONANMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/27137, Karar No: 2011/2011, Tarih: 02.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/27137 E.  ,  2011/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cezanın türü ve süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 318. (5271 sayılı CMK 299) maddesi uyarınca REDDİNE,

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın 107/15-a maddesi uyarınca şartla tahliyenin geri alınmasına karar verme yetkisinin hükmü veren mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, bu konuda ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması yerine aynen çektirmeye karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “Beyoğlu 2. Ağır ceza Mahkemesinin 2004/247-2005/350 sayılı ilamı ile ilgili, aynen çektirilmesine” ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8907, Karar No: 2024/8130, Tarih: 12.06.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/8907 E.  ,  2024/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/224 E., 2016/302 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 12.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, nitelikli dolandırıclık suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, müvekkilinin çeki sahte olarak düzenlediğini gösterir hiçbir delil bulunmadığını, satış elemanları aracılığıyla çekin müvekkiline ulaştığını, müvekkilinin üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, ...'un birden fazla çekinin farklı imzalar taşımasına rağmen ödendiğini, müvekkilinin kendisine imzalı olarak gelen ve imzanın kendisine ait olmadığı bilirkişi raporunca sabit olan çeki doldurarak kredi çekmek için kullanması nedeniyle cezalandırılmasının kabul edilemez olduğunu beyan ederek bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Fibabanka A.Ş. vekilinin, alacaklısı olduğu İstanbul 9.İcra Müdürlüğü'nün 2013/19374 E sayılı icra dosyasında suça konu 08.08.2013 keşide tarihli 58.000,00 TL bedelli çeke yapılan imzaya itiraz üzerine, çekin ... Plastik Sanayi İnş San Tic Ltd Şti tarafından çek tevdi bordrosu ile bankaya teslim edildiğini bildirerek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturmada; çekin icraya konulması üzerine, imzaya itiraz sonrası, İstanbul 21.İcra Hukuk Mahkemesi'nce aldırılan 04.01.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu çekteki imza ile müşteki Ahmet Gümşsoy'un imzaları arasında farklılıklar bulunduğunun tespiti üzerine, sanığın savunmasında suça konu çeki elde ediş şekline dair açıklamada bulunamadığı ve ticari ilişkiyi izah edemediği kabulü ile sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık savunmasında; ... Plastik Ltd Şti'nin sahibi ve yetkilisi olduğunu, ...'un firması olan ... Güzellik Ltd. Şti adına düzenlenmiş olan suça konu çekin, kendisine müşteki ... tarafından, keşideci imzası olacak şekilde, diğer bölümleri boş olacak şekilde vereceği mallara karşılık verildiğini, malların bedeli ne kadar olacaksa çekin bedelini de bu şekilde dolduracaklarını, daha sonra Fibabank'ta kullanmış olduğu krediye teminat olması amacıyla 58.000 TL bedeli kendisinin yazdığını ve şirketini lehtar olarak yazıp kullandığını, şirketi iflas edince kredi borcunu ödeyemediğini, aynı şekilde ...'un da iflas ettiğini, o nedenle çekin bedelinin ... tarafından da ödenmediğini, ...'un çekin çalıntı olduğuna ve altındaki imzanın kendisine ait olmadığına dair beyanlarının doğru olmadığını, aynı imza ile onlarca çek keşide edilip ödendiğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Müşteki ...'un alınan beyanında, çekin sanığa nasıl geçtiğini bilmediğini, 58.000,00 TL değerinde plastik malzeme alımı olmadığını, sanığı şahsen tanımadığını, icra takibine konu edilerek mağdur olduğunu beyan etmiştir.

4.03.07.2015 tarihli bilirkişi raporunda; çekin ön yüzündeki yazılar ile sanık yazılarının karşılaştırılmasında çekin ön yüzündeki yazılarında sanığın el ürünü olduğu, keşideci imzasının sanığın el ürünü olup olmadığı hususunda bir tespit yapılamayacağı kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

5.22.12.2015 tarihli celsede suça konu çek üzerinde yapılan gözlemde; ... güzellik ve ... Limited Şirketinin keşideci, ... Plastik Limited Şirketinin emrine düzenlenen 58.000 TL bedelli çek olduğu, kağıt kalite ve görünümü itibariyle gerçek çekle uygun yapıda olduğu, çek görünüm ve yapısı itibariyle gerçek çek olduğu intibağını verdiği tespit edilmiştir.

6.Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 12.Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/302 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5181, Karar No: 2013/11879, Tarih: 30.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5181 E.  ,  2013/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

KARAR

Davacı, aksi Kurum işleminin iptalini ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Yurt içi çalışmaları ve askerlik borçlanma süresi üzerinden 15.09.2004 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığının, yurtdışı çalışması ve ikameti olmadığına dair belge ibraz edilemediği gerekçesiyle, başlangıç itibarıyla durdurulması üzerine açılan bu dava ile, kurum işleminin iptali ve Türkiye çalışmaları üzerinden yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istenmiştir. Mahkemece, aylığı iptal eden kurum işleminin iptaline ve 15.09.2004 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığının yeniden bağlanmasına karar verildiği halde; hükmün gerekçesinde, hükümle ve dosya içeriğiyle çelişecek şekilde, 01.12.2005 tarihinden itibarın yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükmün gerekçesinin son paragrafının tamamen silinerek, yerine, “Buna göre, davacının yaşlılık aylığının 15.09.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yeniden bağlanmasına karar vermek gerekmiştir.” sözlerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8375, Karar No: 2015/15185, Tarih: 07.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8375 E.  ,  2015/15185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı........... OSB ile davalı ...............EDAŞ aralarındaki alacak davasına dair Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/06/2014 günlü ve 2013/244 E. -2014/174 K. sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında dairece verilen 24.02.2015 günlü ve 2014/16672 E.-2015/2913 K.sayılı ilama karşı taraf vekillerince kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davacı müvekkilinin 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu (OSBK) hükümlerine göre kurulmuş bir tüzel kişi olup, EPDK'nın (Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun) 27.08.2007 tarih ve 129/2 sayılı kararı ile Dağıtım Lisansı sahibi olduğunu; müvekkili ile davalı arasında, Elektrik alımına ilişkin 1 Şubat 2008 tarihli Y.G.Perakende Satış Sözleşmesi yapıldığını; sözleşme gereği, davalının, tedarikçi olarak; müvekkiline sattığı Elektrik satış bedeli ile yaptığı hizmetlere karşılık da yasa ve yönetmeliklere göre tahakkuk ettirilen iletim bedeli, dağıtım bedeli BTV, Enerji fonu gibi bedelleri de tahsil etme hakkına sahip olduğunu; 26.07.2008 tarihine kadar TRT payı tahsil etme hakkına da sahip bulunduğunu; ancak, 3093 sayılı Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Gelirleri Kanunu'nun 4/C maddesinde, 26.07.2008 tarihinde 5784 sayılı yasanın 11.maddesi ile yapılan değişiklik ile; "Organize Sanayi Bölgeleri tüzel kişilikleri, serbest tüketici olarak tedarikçilerden katılımcıları için temin ettikleri enerjiye ilişkin olarak Türkiye Radyo- Televizyon kurumuna ayrıca pay yatırmaz." hükmü ile Organize Sanayi Bölgelerinin " TRT payı ödemesinden muaf tutulduğunu; dolayısıyla, davalıya ödenen TRT payı bedellerinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; 2008 Eylül ila 2010 Eylül arası dönem için müvekkilinden mevzuata aykırı olarak tahsil edilen, 1.908.720,28 TL TRT payı ile 343.569,65 TL KDV olmak üzere toplam:2.252.289,93 TL alacağın, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.