muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4399, Karar No: 2016/273, Tarih: 14.01.2016

Mahkemece dosyaya getirtilen haritaların kroki mahiyetinde olduğu, 3116 sayılı Kanun hükümlerine yapılan orman kadastrosuna ilişkin orijinal orman kadastro haritasının tamamının ve yörede yapıldığı anlaşılan zeytincilik dağıtımına ilişkin parselasyon harita ve belgelerinin getirtilerek, zeytincilik parsellerinin 3116 sayılı Kanuna göre düzenlenen orijinalinden fotokopi orman kadastro haritası getirtilerek üzerinde gösterilmediği, 187, 189, 192, 181 ve 179 numaralı zeytincilik parsellerinin kimlere tahsis edildiği, tahsis edilmiş ise imar ve ihya koşullarının oluşup, tevziatın tamamlanıp tamamlanmadığı, dağıtılan zeytincilik parselleri hakkında tapu kaydı oluşup oluşmadığı ise dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. ... tüm valilik ve kaymakamlıklara gönderilen 08/05/1963 gün ve 1329/1 sayılı yazıda (3573 ve 6777 sayılı kanunlar gereğince (1961 tarihli) Anayasanın 37 ve 131. maddeleri karşısında Devlet ormanlarından yabani zeytinlik, menengiçlik, harnupluk sahalarının ayrılamayacağının bildirildiği, her kanunun yürürlüğü döneminde ilgili bulunduğu uyuşmazlıklarda uygulanmasının vazgeçilmez bir kural olduğu, (HGK'nın 9/3/1988 gün 1987/2-860-232 ve 23/11/1988 gün 1988/1-825-964 ve 13/10/2004 gün 2004/10-528-533 ve 8/11/2006 gün 2006/14-701-698 sayılı kararları), Devlet ormanlarından zeytinlik tespit ve tefrikinin, ormanların özel mülke konu olamayacağı ve daraltılamayacağı hakkındaki, Anayasanın 37 ve 131. maddesine aykırı olduğu, 11/06/1958 gün 1958/8-7 sayılı İ.B.K. İle (Deliceliklerin para ve emek harcanarak zeytinlik durumuna getirilmesinin imar ve ihya sayılacağı kabul edilmiş ise de bu içtihatta orman olmayan taşınmazların sözkonusu olduğu, 1970, 1974, 1984, 1986 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliklerinin tümünde “3573 sayılı Kanun ile bu Kanunu değiştiren 6777 sayılı Kanuna göre Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş, zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalar için tevzi işlemleri yapılmamış ise Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır.” hükümlerinin mevcut olduğu, yine 6831 sayılı Kanunun 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesinde "evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosunun orman kadastro komisyonunca yapılacağının" hükme bağlandığı; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157 E

.” hükümlerinin mevcut olduğu, yine 6831 sayılı Kanunun 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesinde "evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosunun orman kadastro komisyonunca yapılacağının" hükme bağlandığı; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157 E.- 2008/194 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere delicelik ve yabani zeytinlerin aslının orman ağacı olduğu, ancak 3573 sayılı “Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun" hükümlerine göre yetkili makamlarca zeytincilik parseli olarak tahsis edilmesi, daha sonra da imar ve ihya koşullarının oluştuğu belirlenerek temlik kararı verilmesi ya da verilen bu temlik kararı uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yerin orman sayılmayacağına, (HGK'nın 2008/20-157-194) göre, zeytincilik parsellerinin dağıtılıp imar ve ihya koşullarının tamamlandıktan sonra kişiye tahsis ve temlikinin yetkili makamlarca yapılmak suretiyle tapu kaydının oluşturulması halinde o yerin Hazinenin mülkiyetinden çıkacağı ve orman sayılmayacağı, aksi takdirde dağıtım ve tahsis yapılmamış ve tapu oluşmamışsa, öncesi itibarıyla orman sınırı içinde kalması nedeniyle orman olmaya devam edeceğinden bu yönde araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, her ne kadar mahkemece davaya konu taşınmazın tespit dayanağı olan ve 5373 sayılı Kanun hükümlerine göre oluşan 9900 m² yüzölçümlü 8/3/1954 tarih 13 sayılı tapu kaydının dava konusu yere uymadığı kabul edilmiş ise de bu tapunun nereye uyduğunun araştırılmadığı ve yine davalıların miras bırakanı .... adına Zeytincilik Kanununa göre tespit dayanağından başka yerlerin de tahsis edildiği gözlenmekle bu belgelerden hangisinin çekişmeli taşınmaza ait olduğunun davalı taraftan sorulup tespit edilmeden eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak hüküm kurulamaz. ...'' denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1941 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu; daha sonra 07/06/2002 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması ile 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9/son maddesi uyarınca yapılıp 28/02/2008 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesine ilişkin çalışma bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/01/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13932, Karar No: 2017/6818, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13932 E.  ,  2017/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

12-15 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuk hakkında ruh sağlığı ve hastalıkları uzman doktoru tarafından düzenlenen rapor ile; yapılan psikiyatrik değerlendirme neticesinde suça sürüklenen çocuğun donuk-sınır zeka seviyesinde olduğunun tespit edilmesi ve ayrıca işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını yeterince algılayamadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğu kanaatine varılmış olması karşısında; mahkemece suça sürüklenen çocuğun ceza sorumluluğunun bulunmadığı yönündeki uzman doktor raporuna itibar etmeyerek takdiren suça sürüklenen çocuğun ceza sorumluluğuna sahip olduğundan bahisle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Geliri bulunduğuna dair dosyada bilgi ve belge bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hapis cezası tedbire çevrilirken gerekçesi gösterilmeksizin para cezasına hükmolunması,

2-CMK’nın 231. maddesi uyarınca, katılan idarenin uğradığı zararı giderip gidermeyeceği hususu suça sürüklenen çocuktan sorulmadan yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5760, Karar No: 2021/14915, Tarih: 10.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5760 E.  ,  2021/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile, yangının tepe yangını şeklinde seyrettiği ve gerçek zararın 2154 TL olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; sanığa gerçek zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nun 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanma imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nun 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği anlaşılmakla, infazı kısıtlayacak şekilde "3 ay Tedaş sorumlu mühendisliği mesleğinin icrasının yasaklanmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6279, Karar No: 2012/14356, Tarih: 26.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6279 E.  ,  2012/14356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.02.2011 tarih ve 2010/534-2011/76 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalıları ..., Wellness Pro.Güzellik Mar. Teks. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada davalının kendi şirketi adına bir franchise sistemi kurduğunu ve bu sisteme dahil olan işletmelere piyasa fiyatının altında güzellik malzemeleri sattığını bildirdiğini, bu amaçla müvekkiline bir şube açmasını teklif ettiğini, müvekkilinin bu teklifi kabul ederek davalı ile birlikte Wellness Pro Ltd. Şti. adlı şirketi kurduğunu, davalının franchise sisteminden yararlanılması için 40.000 USD ödeme yapılması gerektiğini belirtmesi üzerine müvekkilinin söz konusu ödemeyi yaptığını ancak vaat edildiği şekilde franchise sözleşmesi yapılmadığı gibi sistemin avantajlarından da faydalandırılmadığını ileri sürerek, davalıya yapılan ödeme karşılığı olan 59.500 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada davacılar vekili, müvekkili Berna ve kardeşinin Zeren Prodüksiyon limitet şirketinin ortakları ve yetkilileri olduğunu, müvekkili tarafından kiralanan taşınmazın tüm tadilatlarının yapıldığını ve mağaza olarak kullanılmak üzere işletmeye hazır hale getirerek davalılara teslim ettiğini ancak kar elde etmeye başlandıktan sonra müvekkili dışındaki davalı Wellness Ltd. Şti. ortaklarının çoğunluk hissesini elde etmeleriyle fatura konusu borçları ödemeden müvekkiline ait markadan yararlanmaya devam ettiklerini ileri sürerek, 100.000 TL alacağın davalılardan tahsiline ve asıl davada talep olunan 59.500 TL’ye ilişkin borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dosyadaki kayıtlar incelendiğinde tarafların hissedarı oldukları davalı şirketin tescilli adresinin Bağcılar’da bulunduğu gerekçesiyle HUMK’nun 17 nci maddesi gereğince asıl ve birleşen davalar yönünden dava dilekçelerinin yetki yönünden reddi ile talep halinde dosyanın Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalıları ..., Wellness Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalıları ..., Wellness Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalıları ..., Wellness Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalıları ..., Wellness Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl dava davacısı ... ve birleşen dava davalıları ..., Wellness Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 23,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, alınmadığı anlaşılan 79,00 TL temyiz başvuru harcının ve 21,15 TL temyiz ilam harcının birleşen dava davalılarından Wellness Pro. Güzellik Mer. Koz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve ...'dan alınmasına, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2205, Karar No: 2020/1163, Tarih: 09.03.2020

**4. Hukuk Dairesi         2019/2205 E.  ,  2020/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacılar kendi adına asaleten ...'a velayeten ... vekili Avukat ... tarafından davalı ... aleyhine 09/09/2011 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı ...'ın maddi tazminat isteminin kabulüne, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne dair verilen 20/12/2018 günlü karara karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalının vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1. fıkra (b-1) maddesi gereğince esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen 09/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili, 01/08/2010 tarihinde davalının sevk ve idaresindeki otomobille müvekkillerinden ... yönetimindeki motosiklete çarpması neticesinde ...’ın omzunun kırıldığını, meydana gelen kazada davalının tam kusurlu olduğunu, fotoğrafçılık yapan müvekkilinin kolunu tam olarak hareket ettiremediğini, kaza sonucunda motosiklette bulunan her iki davacıda klinik boyutta olmayan psikolojik rahatsızlıklar oluştuğunu belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece mahkemesince; davacı ...’ın meydana gelen kazada %18 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, davalının %100 kusurlu olduğu belirtilerek, benimsenen hesap raporu ve ıslah istemi doğrultusunda davacı ...’ın maddi tazminat isteminin kabulüne, her iki davacının manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi ilgili dairesince; davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin tarafsızlığı, adil yargılanma hakkının zımni bir unsuru olup, medeni yargıda hâkimlerin tarafsızlığını sağlayabilmek için muhtelif hükümler sevk edilmiştir. Bunların başında hakimin davaya bakmaktan yasaklı olması (6100 sayılı HMK m. 34-35) ve

hâkimin reddi (m.36) kurumları sayılabilir. Diğer yandan mahkemenin kanuna uygun teşekkül etmemiş olması (HMK 375/1-a) ve davaya bakması yasaklı olan veya hakkındaki ret talebi merciince kesin olarak kabul edilen hâkimin davaya bakarak hükmünü vermesi ve bilahare bu hükmün kesinleşmesi, yargılamanın iadesi sebebi olarak kabul edilmiş (m. 375/1-b) ve hâkimlerin kayırma, taraf tutma ya da taraflardan biriyle kin veya düşmanlığı nedeniyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar vermeleri ise sorumluluk sebebi sayılmıştır (m.46/1-a).

Hâkimlerin tarafsızlığını sağlamaya yönelik bu hükümlerden 6100 sayılı Kanunun 34. maddesinde düzenlenen davaya bakması yasak olan hâkimin davaya bakmış olması kamu düzenine ilişkin olduğundan re’sen dikkate alınır ve davadan çekinmesi gereken hâkimin karar vermiş olması mutlak bozma nedenidir. Anılan Kanun’un 36. maddesine göre ise hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli bir sebebin bulunması hâlinde, taraflardan biri hâkimi reddedebileceği gibi, hâkim de bizzat çekilebilir. Bu hâllerde hâkimin reddi sebebinin varlığı kabul edilmiştir. Bunlardan özellikle ( c ) bendinde, davada tanık veya bilirkişi olarak dinlenmiş veya hâkim ya da hakem sıfatıyla hareket etmiş olmak, hâkimin tarafsızlığından şüpheyi gerektiren önemli sebepler arasında sayılmıştır. Geçerli şüphe sebebiyle hakkında ret istemi öne sürülmüş olup da bu istem kabul olunduğu hâlde, istinaf mahkemesi hâkiminin hükme katılmış olması temyiz sebebidir. Kararı veren istinaf mahkemesinin kanuna uygun şekilde teşekkül etmemiş olması da mutlak temyiz sebeplerinden biridir. Öte yandan, mutlak bozma sebebi dışında kalan usul hukukuna ilişkin aykırılıkların ise hüküm sonucunu etkileyecek nitelikte olması gerekir (HMK m. 371-1-ç).

Dosyanın incelenmesinde, ilk derece mahkemesinde davacılardan ...’ın gelir durumunun vergi dairesinden de araştırılmasına yönelik davalı vekilinin talebini 09/09/2014 tarihli oturumda uyuşmazlığın çözümüne katkı sağlamayacağı gerekçesiyle reddederek ara kararı veren hâkimin, bu kez bölge adliye mahkemesinde daire başkanı sıfatıyla davalının istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükme katılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenle; istinaf mahkemesi heyetinin usule uygun şekilde oluşturularak davalının istinaf başvurusunun yeniden incelenmek suretiyle hüküm tesisi gerektiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının esası incelenmeksizin kaldırılmasına ve dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının esası incelenmeksizin re’sen KALDIRILMASINA ve davalının istinaf başvurusunun yeniden görülmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5224, Karar No: 2013/6199, Tarih: 08.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5224 E.  ,  2013/6199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, özetle; müvekkilinin dava dışı ...isimli şahıstan ... .... Noterliğinde yaptığı devir sözleşmesiyle kooperatif hissesini devir aldığını, ... Ticaret ve Sanayi Odası Başkanlığı'ndan taşıt belgesini ve ilgili belgeleri tamamlayarak kooperatif üyeliğine kabulü için posta yoluyla davalı kooperatife başvurduğunu, ancak kooperatif yönetim kurulunca ortaklık başvurusunun kabul edilmediğini ileri sürerek, davalı kooperatifin ortağı olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, özetle; ortaklık hissesinin devrinde kooperatif yönetimin muvafakatının alınmaması, devrin ... Noterliği yerine kötüniyetli olarak ... Noterliğinde yapılması, devreden üyenin devir tarihinde aidat borcunun bulunması karşısında, davacının davalı kooperatife ortak olamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, iddia ve savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; anasözleşme ve yasal mevzuata göre hisse devir sözleşmesinin belirli bir noterlikte yapılması yönünde bir düzenleme bulunmadığı, yönetim kurulunca alınan bu yöndeki kararın davacıyı bağlamayacağı, kooperatif anasözleşmesine göre parasal yükümlülükleri yerine getirmeyen ortağın ihraç prosedürüne uygun şekilde yönetim kurulunca ortaklıktan çıkarılmasının olanaklı olduğu, yönetim kurulunca payını devreden ... isimli ortak hakkında aidat borcundan dolayı ortaklıktan çıkarılmasına yönelik bir karar bulunmadığı, devreden ortağın aidat borcunun devir sözleşmesi yapmaya ve devralan ortağın da ortaklığa girmesine engel teşkil etmeyeceği, davacının ... isimli ortağın hissesini devralmak suretiyle anasözleşme hükümlerine uygun şekilde ortaklığa kabul için davalı kooperatif yönetim kuruluna müracaat ettiği, davalı kooperatifin davacının ortak olarak alınmamasına ilişkin karar gerekçelerinin anasözleşme hükümlerine uygun olmadığı ve davacının kooperatife ortak olmasına engel başkaca geçerli ve hukuken dinlenebilir bir iddia da ileri sürülmediği gerekçesiyle, davacının davalı kooperatif ortağı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.