muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/65951, Karar No: 2013/9981, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65951 E.  ,  2013/9981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'un,... ...'nda faaliyet gösteren ...Eczanesi’nin sahibi olduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından oluşturulan birim görevlilerince, reçete ve kupürlerin üzerinde yapılan denetleme ve inceleme sonucunda, sigortalı...’a ait reçetede mevcut 5 Adet "Zyprexa" kupürünün sahte olduğunun, ayrıca aynı reçetede yer alan Noröşirurji uzmanı Dr....’ın yazı karakteri ve imzasının orjinalinden farklı olduğunun tespit edildiği, böylelikle sanığın sahte üretilen ilaç kupürlerinin karşılıklarını tahsil ederek kamu kurumunu 907,80 TL zarara uğrattığının iddia edildiği olayda; sanığın savunmasında, 5 Adet Zyprexa isimli ilaçları belirli ilaç depoları olan....,..... ve ... Ecza depolarından aldığını ileri sürmesi, sahteliği tespit edilen ilaç sayısının eczaneye ilişkin

günlük ... hacmi gözetildiğinde cüz’i miktarda olması, sanığın bu ilaç depolarından almış olduğu ilaçları teker teker kontrol edip sahteliğini anlamasının ve eczanedeki tüm işlerin yalnızca sanık tarafından yürütülmesinin mümkün olmaması hususları gözetilerek, sanığın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet Savcısının ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 29.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5802, Karar No: 2019/2641, Tarih: 13.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5802 E.  ,  2019/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak, beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi kararının davacı erkek vekiline tebliğine ilişkin mazbatada komşunun isim ve imzadan imtina ettiği belirtilmektedir. Tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini yukarıda sayılan kişilerden araştırma yükümlülüğü bulunmaktadır. Tebligat Kanunu'nun 23. maddesine göre, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten de imtina edemez. Davacı erkek vekiline yapılan tebligat geçersizdir. Buna göre, davacı erkek vekiline usulüne uygun olarak bölge adliye mahkemesi kararı tebliği sağlandıktan ve temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/17435, Karar No: 2015/20741, Tarih: 23.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/17435 E.  ,  2015/20741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2014/247-2015/136

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde hükümlü kişilere tebligat yapılmasını müessese müdür veya memurunun temin edeceği, aynı yasanın 11. maddesinde kanuni temsilcisi bulunanlara veya bulunması gerekenlere yapılacak tebligatın bizzat kendilerine yapılması icap etmedikçe kanuni temsilciye yapılacagı belirtilmiştir.

Öte yandan, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde hükümlü kişilere tebligat yapılmasını müessese müdür veya memurunun temin edeceği, aynı yasanın 11. maddesinde kanuni temsilcisi bulunanlara veya bulunması gerekenlere yapılacak tebligatın bizzat kendilerine yapılması icap etmedikçe kanuni temsilciye yapılacagı belirtilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28. maddesinde tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin edeceği, bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligatın, 19 uncu maddeye göre yapılacağı, 19. madde de ise, kanuni temsilcisi bulunanlara yapılacak tebligatın temsilciye yapılacağı, kanuni temsilcisi bulunanlara kanun hükümleri gereğince bizzat kendilerine tebligat yapılması icap ederse temsilciye tebligat yapılmayacağı, kanuni temsilcisi olmayıp da bulunması gerekenlere usulüne göre kanuni temsilci tayini yoluna gidileceği belirtilmiştir.

..../....

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1- Gerekçeli kararın ve Temyiz eden Davacılar vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Aras Elektirik Dağıtım A.Ş. vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10488, Karar No: 2018/14867, Tarih: 04.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/10488 E.  ,  2018/14867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 23.01.2018 gün, 2015/13789 Esas, 2018/1148 Karar sayılı geri çevirme kararı ile ... 2.İcra Müdürlüğü'nün 2013/328 Talimat sayılı dosyasının eksiksiz aslının, ... İcra Müdürlüğü’nün 2013/9670 Esas sayılı dosyasının ve bu dosya ile bağlantılı ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2013/806 Talimat sayılı dosyasının okunaklı ve onaylı bir suretinin,... 36. İcra Müdürlüğü’nün 2013/1885 esas sayılı takip dosyasında borçlular adına çıkarılan tüm ödeme emri tebligat parçalarının (iade dönenler de dahil) asıllarının, dava dışı...Otelcilik Yatçılık Taşımacılık Reklamcılık Turizm Yatırım İnşaat Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile ...Turizm Seyahat Yatçılık Gıda Ticaret İthalat ve İhracat AŞ’nin kuruluş tarihinden itibaren sıralı şekilde ticaret sicil kayıtlarının bulunduğu yerden temin edilip eklenmesi istenmiş ise de; gereğinin kısmen yerine getirilmediği anlaşıldığından bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden;

10629 ticaret sicil numarası ile ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne kayıtlı bulunduğu tespit edilen dava dışı...Otelcilik Yatçılık Taşımacılık Reklamcılık Turizm Yatırım İnşaat Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile 891632 ticaret sicil numarası ile ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne kayıtlı bulunduğu tespit edilen ...Turizm Seyahat Yatçılık Gıda Ticaret İthalat ve İhracat AŞ’nin kuruluş tarihinden itibaren sıralı şekilde ticaret sicil kayıtlarının, bulunduğu yerden temin edilip eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2202, Karar No: 2014/1978, Tarih: 17.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2202 E.  ,  2014/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/30-2013/709

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; hizmet sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davalı S.. B..'nın tacir olmamasına göre hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2161, Karar No: 2019/7143, Tarih: 12.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/2161 E.  ,  2019/7143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 13.12.2006 tarihinde davalı hastanede burun ameliyatı olduğunu, ameliyat sırasında kullanılan koter cihazının yanlış kullanılması sonucunda bacağında derin yanıklar oluştuğunu, 2.03.2007 tarihinde yaranın iyileşmemesi üzerine yeniden ameliyat olduğunu, ameliyatla doku transferi yapıldığı için kalıcı iz kaldığını, sinirlerinin tahrip edilmesi sonucu bacağının bu kısımlarını eskisi gibi hissedemediğini, maddi ve manevi yönden zarara uğradığını ileri sürerek fazlası saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi ve 45.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini dilemiştir.

Davalı hastane, dava konusu ameliyat sırasında kullanılan koter cihazının halen kullanıldığını, aletin kullanımının hekimin sorumluluğu altında olduğunu, davanın müdahaleyi yapan hekime karşı açılması gerektiğini ileri sürerek husumetten ve esastan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu ile Üniversite Tıp Fakültelerinden alınan raporlar esas alınarak, yapılan işlemde doktor hatası ve özensiz davranışı bulunmadığı, yapılması gereken ile yapılanın uyumlu olduğu anlaşıldığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile, 1.500.00 TL. Maddi 6.000.00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hakim manevi tazminat miktarını belirlerken Medeni Kanun'un 4.maddesi gereğince hak ve nesafet ilkeleriyle bağlı kalmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarını, kusurlu eylemin mağdurda uyandırdığı elem ve ızdırabın derecesini, istek sahibinin toplumdaki yerini, kişiliğini, hassasiyet derecesini gözetmelidir. Takdir edilecek manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalı, ne var ki mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanması amaç edinilmediğinden zenginleşme aracı da olmamalıdır. Dava konusu olayın gelişimi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve özellikle davacının vücudunda 3.dereceden yanık meydana gelmesi karşısında, mahkemece takdir edilip hükmedilen manevi tazminat oranı davacının geçirdiği tehlike ve sıkıntıya nazaran çok düşük kalmıştır.

O halde az yukarıda bahsedilen ilkeler çerçevesinde, somut olaya uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

O halde az yukarıda bahsedilen ilkeler çerçevesinde, somut olaya uygun bir miktar tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26941, Karar No: 2022/7785, Tarih: 19.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26941 E.  ,  2022/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 10/11/2015 tarihli temyiz ve süre tutum dilekçesinde, gerekçeli hükmün kendisine tebliğini istediği, mahallince sanığın süre tutum dilekçesinde bildirdiği adresine gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı ve bila tebliğ iade gelmesi üzerine ve aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı anlaşılmakta ise de; Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve sanığın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmaması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir usulüne uygun tebligat bulunmadığından kendisine 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde cezaevinde okunup anlatılarak bizzat tebliği, aksi halde sanığın temyiz süre tutum dilekçesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 19.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6307, Karar No: 2018/14777, Tarih: 18.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6307 E.  ,  2018/14777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından maddi tazminat, velayet düzenlemesi ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davalarında vekalet ücreti davanın kabulü veya reddi halinde verilir. Kadın tarafından açılan boşanma davasında mahkemenin 18.01.2016 tarihli kararıyla tarafların boşanmasına karar verilmiştir. Bu karar davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, velayet düzenlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmiş olup vekalet ücreti temyizin kapsamı dışında bırakılarak kesinleşmiştir. Bu konuda mahkemece yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 6. bendinin tamamen çıkartılmasına, onun yerine "Vekalet ücreti kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek, temyiz konu diğre bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/19180, Karar No: 2014/6461, Tarih: 21.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19180 E.  ,  2014/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Aksaray İş Mahkemesi

Tarihi : 09.05.2013

No : 2011/77-2013/185

Dava, davalı şirkete ait eczane işyerinde davalı Kurum tarafından çalıştığı tespit edilen davacının çalışmadığının tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. İncelenen dava dosyasında, çalışma hakkında bilgisi olabilecek kayden bordrolu tanık ve komşu işyeri tanıklarının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, işveren şirket tarafından düzenlenmiş gözüken işe giriş bildirgesinin Kuruma intikal edip etmediği, işe giriş bildirgesinin aslında davacının imzasının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, davalı işverenin ifadesine başvurulmadığı göz önüne alındığında çalışma olgusunun tam olarak araştırılmadığı anlaşılmakla, mahkemece belirtilen hususlar yönünden araştırma yapılarak uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3813, Karar No: 2014/6705, Tarih: 27.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3813 E.  ,  2014/6705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/350-2013/62

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.10.2013 gün ve 2013/5859 Esas, 2013/6239 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatifin 22.07.2011 tarihli genel kurulunun 8. maddesi ile site içinde bulunan G, K ve L bloklar arasındaki boşlukların yaya yolu yapılmasına karar verildiğini, toplantı gündeminde kasten muğlak ve yoruma müsait ifadelerin kullanıldığını, belirtilen alanların yeşil alan yapılmasıyla ilgili ileri sürülen tek gerekçenin sitenin görünümüne güzellik katacağı olduğunu, ancak bu alanların araç yolu yapılmasını zorunlu kılan birden çok neden bulunduğunu, sitenin önündeki trafo binasının bulunduğu yerde park alanının bulunduğunu, gündeme bağlılık ilkesi uyarınca anılan maddenin görüşülemeyeceğini, genel kurul toplantısının yasal süresi içinde yapılmadığını, toplantıya katılmayan ortaklar olduğunu, alınan kararın kanuna, eşitlik, iyiniyet kurallarına da uygun olmadığını ileri sürerek, 22.07.2011 tarihli genel kurul kararının 8. maddesinde alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, gündemin 8. maddesinde sitenin ortasındaki G blok ile I blok, L blok ile N blok arasında kalan boş alanların, genel kurul toplantı tutanağında ise sitenin ortasında bulunan G blok, L blok ve N blok arasında kalan boş alanların ortasından araç yolu mu, yaya yolu mu geçirilmesi konusunun görüşülerek karara bağlanması ifadesinin kullanılmış olduğu, ilk bakışta farklı ifadeler olduğu düşünülse de sitenin ortasında söz konusu yer dışında boş alanın mevcut olmadığı, belirtilmek istenen yerlerin aynı yer olduğu, anılan boş alanların yaya yolu yapılmasına ilişkin kararın kanun, anasözleşme, iyiniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacının temyiz istemi üzerine Dairemizin 09.10.2013 gün ve 2013/5859 Esas, 2013/6239 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.