muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1769, Karar No: 2019/4185, Tarih: 10.06.2019

Mahkemece; tüm dosya kapsamına göre, ortaklar kurulu kararlarının yoklukla malul olduklarının tespiti istendiğinden hak düşürücü sürenin uygulanmayacağı; 1997 tarihli karar aslına ulaşılamadığından bu karar üzerinde inceleme yapılamadığı, diğer kararlar yönünden ise alınan bilirkişi raporunun yeterli görüldüğü; davacının 06.12.2000 tarihinde hisselerinin bir kısmını davalı ...’a devrettiği, ayrıca devre ilişkin alınan ortaklar kurulu kararına da itiraz etmediği ve devirden sonra ortaklık payının %10’a düştüğü dikkate alındığında davaya konu 20.06.1997 tarihli ortaklar kurulu kararının davacı tarafından benimsendiği, hal böyle olunca da mezkur kararın aslının daha fazla araştırılmasına ve imza incelemesine tabi tutulmasına gerek görülmediği, 21.10.2003 ve 22.07.2005 tarihli ortaklar kurulu kararlarındaki imzaların davacının eli ürünü olduğunun bilirkişi incelemesi ile anlaşılması yanında davacının %10’luk ortaklık payının da korunduğu, 28.12.2011 tarihli ortaklar kurulu kararında yer alan imzanın ise davacının eli ürünü olmadığının gerek eldeki dava dosyasında ve gerekse de davalılar hakkında başlatılan savcılık soruşturması kapsamında alınan grafoloji raporlarından anlaşılması ve kararın içeriğinin sermaye arttırımı neticesinde davacının payının %2’ye düşürülecek olması karşısında davacının ortak olmasından kaynaklanan sermaye arttırım taahhüdü hakkını kullanmasına engel olunduğu ve bu nedenle kararın yoklukla malul olduğu; her ne kadar davalılar vekili 28.06.2011 tarihli ortaklar kurulunun sermaye arttırımına yönelik kararında davacının katılım ve imzasının olduğunu ve içerik itibariyle bu kararın 28.12.2011 tarihli kararla aynı olduğundan bahisle karardaki imzanın davacıya ait olmamasının sonuca etkili olmadığını savunmuşsa da 28.06.2011 tarihli kararın ana sözleşme değişikliğini içermesi nedeniyle tescil ve ilanının gerektiği, oysa bu kararın tescil ve ilan ettirilmeyip sicil dosyasında dahi bulunmadığı, ayrıca 6 ay sonra aynı hususta yeniden karar alınması taahhüdünde bulunabileceği; 05.09.2015 tarihli ortaklar kurulu toplantısına davacının katılmasına ve muhalefet şerhini yazdırmasına izin verilmediği iddiasının ise gerçek olduğu kabulünde dahi pay oranları gözetildiğinde sonuca etkili olmayacağı; şirketin organsız kaldığı için feshi talebinin, yerleşik Yargıtay içtihatları gereğince görev süresi dolan müdürün şirket ortaklarını toplantıya çağırmasının mümkün olması ve sonrasında alınan kararlarda şirket müdürünün atanmış olması karşısında yerinde olmadığı; ortaklar kurulu kararının iptali, şirketin feshi ve tasfiyesi istemlerinin şirkete yöneltilmesinin gerekli ve yeterli olduğu, ortaklara husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı şirketin 28.12

.12.2011 tarihli sermaye arttırımına ilişkin ortaklar kurulu kararının yoklukla malul olduğunun tespiti ile bu sonuç karşısında yok hükmünde sayılan bu karardan önce ise davacının davalı şirkette %10 oranında hissesi olduğunun tespitine; davacının dava konusu ettiği diğer ortaklar kurulu kararlarıyla ilgili taleplerinin reddine; davalı şirketin organsız kalmaması nedeniyle davacının fesih ve tasfiye talebinin reddine, karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, 1997 yılından sonra davacının hisselerinin bir kısmını devretmesiyle birlikte bu kadar uzun süre sermaye arttırımından bihaber olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, şirketin aile şirketi olması ve şirketin faal olup davacı zararına işlem yapılacağına dair yeterli delil sunulmadığından haklı sebebe dayalı fesih ve tasfiye isteminin yerinde olmadığı, davanın TTK’nın 447. maddesi anlamında butlan davası olması karşısında ilk derece mahkemesinin sair hususlarda vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından davacıdan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 10/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12452, Karar No: 2015/12129, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12452 E.  ,  2015/12129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 03.03.2013 tarihli kararın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür.

Bu nedenle;

1-Tarafların beyanlarına başvurulup dava konusu anataşınmazın birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, kurulu ise diğer parsellerin ada ve parsel numarası tarafların açıklamalarına başvurulmak suretiyle düzenlenecek tutanakla tespit edilip sözü edilen sitenin üzerinde kurulduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığı, birden fazla parselde kurulu ise 5711 sayılı Yasa ile değişik 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası hükümlerine göre toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği, geçilmiş ise tarihi, 5711 sayılı Yasa ile değişik Kat Mülkiyeti Yasası'nın 66 ve 67. maddeleri gereğince toplu yapıyı oluşturan imar parselleri ve ortak yerlerin tapuda birbirleriyle bağlantıları sağlanmak suretiyle irtibatlandırılıp irtibatlandırılmadığı sorularak buna ilişkin tapu kayıtlarının ve toplu yapı yönetim planı örneğinin, toplu yapı kurulmamış ise ilgili ada ve parsellere ait yönetim planı örneklerine ilişkin belgelerin ilgili tapu müdürlüğünden,

2-Dava konusu anataşınmazda 03.03.2013 tarihli kat malikleri kurulu kararının içinde yer aldığı karar defteri ile hazırun cetvelinin, çağrı evrakı ve gündem belgesinin yönetimden,

3-Dava konusu anataşınmaza ait 03.03.2013 tarihi itibarıyla tüm bağımsız bölümleri ve maliklerini gösteren tapu kaydının tapu müdürlüğününden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5659, Karar No: 2019/6578, Tarih: 25.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5659 E.  ,  2019/6578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5124, Karar No: 2008/42, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5124 E.  ,  2008/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Gıda Paz. Otom. Bilgisayar Yaz. ve Don. Sosyal Hizmet ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... Elektrik Tic. ve San. Ltd. Şti'nin 29.5.1999 ve 3.7.1999 keşide tarihli çekler nedeniyle toplam 4.797.460.000TL borcu olduğunu, hakkındaki takibi karşılıksız bırakmak amacıyla ..., ... 2418 ada 15 parselde kayıtlı taşınmazını 26.5.1999 tarihinde düşük bedelle ... Gıda Pazarlama Otom. Bilg. Yaz. ve Don. Sosyal Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti'ne sattığını her iki şirketin ortak ve yöneticilerinin yakın akraba olduğunu belirterek tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı şirketler tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre davanın kabulü ile 5.232.906.669TL takip konusu alacak ve ferileriyle sınırlı olmak üzere borçlu ile 3. kişi davalı arasında yapılan 26.5.1999 tarihli gayrimenkul satış tasarrufun iptaline, davacı alacaklıya dava konusu taşınmazın haciz ve satışını isteme yetkisi tanınmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Gıda Paz. Otom. Bily. Yaz. ve Don. Sosyal Hizmet ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. 280/1. maddesi malvarlığı borçlarına yetmeyen bir borçlunun alacaklılarına zarar verme kastıyla yaptığı tüm işlemler, borçlunun içinde bulunduğu mali durumun ve zarar verme kastının, işlemin diğer tarafınca bilindiği veya bilinmesini gerektiren açık emarelerin bulunduğu hallerde iptal edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda taşınmazı satın alan davalı şirket ile diğer davalı borçlu şirketin kurucuların kardeş ve yakın akraba oldukları anlaşıldığından davalı şirketin borçlu şirketin mal kaçırma amacını bilebilecek durumda olması nedeniyle tasarrufun İİK'nun 280/1. maddesi gereğince iptal edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenlere ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... Gıda Pazarlama Otom. Bilgisayar Yaz. ve Don. Sosyal Hizmet ve Tic. Ltd. Şti.'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 210.486.00.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ... Gıda Paz. Otom. Bilgisayar Yaz. ve Don. Sosyal Hizmet ve Tic. Ltd. Şti.'nden alınmasına 14.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14194, Karar No: 2015/13592, Tarih: 08.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/14194 E.  ,  2015/13592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Vergi İdaresi ile davalı M.. D.. ve S.. K.. arasındaki dava hakkında Ankara 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.04.2013 gün ve 2012/743 Esas ve 2013/204 Karar sayılı hüküm, Dairemizin 04.05.2015 gün ve 2013/21335 Esas-2015/6454 sayılı kararı ile bozulmuş, süresi içinde davalı S.. K.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalı S.. K..'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 8.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.