muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29980, Karar No: 2014/7561, Tarih: 17.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/29980 E.  ,  2014/7561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2012

NUMARASI : 2010/674-2012/88

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı İ. K. AŞ'nin Şişli Eftal Eğitim ve Araştırma Hastanesinden iki adet fatura karşılığı 90.055,80 TL tutarındaki alacağını, 21.08.2009 tarihili temlikname ile devir ve temlik almasına karşın ödeme yapılmadığını belirterek, 90.055,80 TL.nin davalıdan temerrüt tarihi olan 13.05.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, dava dışı İmir K. AŞ tarafından 15.09.2010 tarihli feshi ihbar ile tek taraflı olarak temliknamenin feshedildiğinin bildirilmesi nedeni ile ödemenin İmir Kimya AŞ'ye yapıldığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davası ile 21.08.2009 tarihli temliknameye rağmen kendisine ödenmeyen iki adet fatura karşılığı alacağının tahsilini istemektedir. Davalı ise ödemenin, temliknamenin tek taraflı feshi nedeni ile dava dışı temlik eden şirkete yapıldığını savunmaktadır. Beşiktaş 16. Noterliği'nce düzenlenen 189030 yevmiye numaralı temliknamede temlik eden İmir Kimya AŞ 90.055,80 TL alacağını davacı S..Ecza Deposu AŞ lehine temlik etmiştir. Bu temlikname Şişli Eftal ve Eğitim Hastanesi Başhekimliğine bildirilmiş olup kayıtlara alındığı ancak dava dışı temlik edenin Beşiktaş 16. Noterliği 20902 yevmiye numaralı feshi 2013/29980 2014/7561

ihbar ile temliknameyi tek taraflı olarak feshettiğini başhekimliğe bildirmesi nedeni ile ödemenin İmir Kimya AŞ ye yapıldığı anlaşılmışıtır. Tek taraflı feshin temlik alan tarafından kabul edilip edilmediği araştırılmadan borçlu tarafından ödeme yapılamaz. Dava konusu uyuşmazlık bu noktada çıkmış olup, davalı yanca tevdi mahalli belirlenip fatura tutarı bedelin tevdi mahalline yatırılması ile ihtilaf giderilmeksizin ödemenin dava dışı temlik edene yapılması davalıyı temlik alana karşı sorumluluktan kurtarmaz . Mahkemece, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde davanın reddine dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

AY.
Yargıtay — Esas No: 2021/8473, Karar No: 2022/2654, Tarih: 06.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/8473 E.  ,  2022/2654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62/1, 52/2-4. maddelerine göre mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 251. ve devamı maddeleri gözetildiğinde, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı hakimin tercihine bırakıldığı ve Dairemizin 24/02/2021 tarihli, 2019/8172 esas ve 2021/1962 karar sayılı bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sırasında takdirinin, bu hükümlerin uygulanmaması yönünde olduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın, mağdurun da içinde yolcu olarak bulunduğu sevk ve idaresindeki minibüsle seyir halinde iken, ani fren yapması neticesinde mağdurun yüzünü koltuğun yan tarafındaki tutunma demirine çarparak, yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusur tespitine, tayin edilen cezaya, beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılan vekilinin eksik incelemeye, kusur tespitine, az ceza verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10398, Karar No: 2013/8491, Tarih: 05.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10398 E.  ,  2013/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

K A R A R

Mahkemenin nitelendirmesi kapsamında; dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olduğuna göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10485, Karar No: 2008/12091, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10485 E.  ,  2008/12091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.08.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim, soyisim ve baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi ... ... ’in maliki olduğu 475,745,467,470 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında “...” olarak yazılan adının “...” “...” yazılan baba adının ise “...” olarak düzeltilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davanın reddini istemiş, mahkemece “...” yazılan adın “...” ...” yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiş , hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Kayıt malikinin baba adının tapu kaydında ve nüfus kayıt örneğine göre de “...” olarak yazılı bulunduğu anlaşılmaktadır. Tapu kaydında, nüfus kaydına uygun olarak “...” şeklinde yazılı olan baba adının “...” olarak düzeltilmesinde davacının hukuki yararı bulunmadığından isteminin reddi gerekirken, istemin kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden baba adı değişikliği ile ilgili bölümünün hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün H.U.M.K.nun 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: : Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının (1). bent uyarınca reddine , (2). bent uyarınca kabulü ile hüküm fıkrasının birinci, ikinci üçüncü ve dördüncü bentlerinde “... olan baba isminin ... olarak” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 21.10.2008 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15440, Karar No: 2022/5991, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/15440 E.  ,  2022/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1)Sanık hakkında 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak olarak, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık ... hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, Metin Çelik isimli kişinin kendisini iş bulma vaadiyle kandırdığını, birçok belgeye imza attırdığını, okuma-yazmasının iyi olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Suçlara konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükellefler ile sanık ...’ın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; savunmasında bahsi geçen Metin Çelik'in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanığın ve Metin Çelik’in temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, tanığa ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/42, Karar No: 2007/2102, Tarih: 21.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/42 E.  ,  2007/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Köyü 1712 parselin makiye ayrılan ve ... tevzi yoluyla tapuları oluşan yerlerden olduğu halde, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarıldığını bildirerek orman sınırlamasının iptalini ve orman şerhinin silinmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile orman sınırlamasının iptaline ve tapu kaydındaki 2/B şerhinin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, şerhin silinmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre yapılan makiye ayırma işlemi ile 1988 yılında 3302 ve 3373 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulamaları vardır.Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1956 yılında kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından, çekişmeli parselin 1944 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı içine alınıp, Mayıs 1946 tarih 19 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edildiği, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan Mayıs 1946 tarih 19 numaralı orman tapu kaydı 1100 sayılı orman parseline revizyon gösterilerek tesbit tutanağının düzenlendiği, bu parsel hakkında gerçek kişilerin gezici arazi kadastro mahkemesinde açtıkları dava sonucu 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1100 sayılı parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği, 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1100 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına ... tevzi tapu kaydı oluştuğu, davacının dayandığı 1392 numaralı tevzi parseli tapusunun 1100 sayılı orman parselinin bir bülümü olup, fiilen çayırlık niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

-2- 2007/42 - 2102

4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi yoluyla dağıtılacağı konusunda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle, aslında orman olan yerler hakkında 4753 Sayılı Yasa hükmüne göre oluşturulan tevzi tapu kayıtları bulunsa dahi, bu tapu kaydı temelde özel mülkiyete konu olmayacak kamu malı niteliğindeki Devlet Ormanı olan yerde oluşturulduğundan, böyle bir tapunun 26.03.1996 gün ve 1993/5-1996/1 sayılı Y.İ.B.G.K. kararının öngördüğü özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı olduğu kabul edilemez.

Diğer taraftan, 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1/e maddesi uyarınca kurulan maki tesbit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği kabul edilmişse de, makiye ayırma komisyonlarının yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulması ve yine yasa ve yönetmeliğe uygun olarak çalışma yapması gereklidir.

1951 yılında yapılan maki çalışması sırasında yürürlükte bulunan 3116 Sayılı Yasanın 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5. maddesi "Devlet ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak, diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar; beldelerde, belediye encümenleri, köylerde, ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzümlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır." şeklinde olup, orman kadastro komisyonlarının kuruluşunun nasıl olacağını göstermiştir.

Yine, Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin amacını belirleyen 1. maddesinde "5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz Sahil mıntıkılarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır.

"Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine Ait Talimatnamenin 10. maddesinde ise "Funda ve maki sahalarının tesbiti işi: Umum Müdürlükçe Başmüdürlük merkezlerinde vazifelendirilen, biri tercihan ... muhafaza mevzuunda yetişmiş üç yüksek orman mühendisinden müteşekkil komisyonlar marifetiyle yapılır. Komisyon reisini Orman Umum Müdürlüğü tesbit eder. Zaruret halinde bu elemanlardan biri mühendis yardımcısı da olabilir. Mahalli Bölge Şefi ve bölge orman muhafaza memuru müşahit sıfatıyla mıntıkada çalışan komisyonlara iltihak ederler..." şeklindedir.

Her ne kadar makilik ve orman sınırlarının tesbitine ait yönetmelikte orman kadastro komisyonlarının yanı sıra 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesine aykırı olarak Orman İdaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da makiye ayırma çalışmasının yapılabileceği öngörmüşse de hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak

-3- 2007/42 - 2102

sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler ise kaynak bulduğu yasalara aykırı olamaz, Yönetmelik Yasaya aykırı ise uygulayıcı tarafından, yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer verilerek işlem yapılamaz (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81 - 118 sayılı ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları).

Somut olayda; yörede görev yapan maki tefrik komisyonu, Başkan ... ile üye ...'ın katılımı ile oluşturulmuş, yönetmelikte öngörülen diğer üyeler komisyonda yer almamıştır. Bu nedenle, komisyon 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapmamıştır. Şöyle ki;

Yörede 17.09.1951 tarihinde başlanıp üç gün sonra 20.09.1951 tarihlerinde tamamlandığı bildirilen Komisyon Başkanı Lütfü Çupuktepe ve üye ...’dan oluşan iki kişilik komisyonca Makilik Sahalar Sınırlama Tutanağı başlığıyla XVIII numaralı maki poligonu tutanağı düzenlenmiş ve tutanakta herhangi bir ölçü ve açı değeri gösterilmeden ... İlçesinin birçok köyünün yerleşim yerini, bu köylerin ... arazilerini, meralarını Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dereleri, dağları, tepeleri, kayalıkları tahdidi yapılmış ve yapılmamış ormanlar bu poligon içinde olacak şekilde 1/25000 ölçekli memleket haritası üzerinde sınırlar kabataslak çizilerek gösterilmiş, aynı komisyon tarafından 15.02.1952 tarihinde bir tutanak daha düzenlenerek İzmit İli Merkez, ..., Karamürsel ve ... İlçelerinde 23, ...-... Bucağında 1 adet ki, toplam 24 adet poligon içinde binlerce hektar arazi hakkında düzenlenen sınırlama tutanağında, her poligonun yüzölçümü ile niteliği gösterilmiş, dava ve temyize konu araziyi ilgilendiren ve birçok köyün yerleşim yerini ve arazilerini içine alan XVIII numaralı poligonun 22.262 Hektar yüzölçümünde olduğu belirtildikten sonra sonuçta “... bu XVIII sayılı poligon sahası içinde köylülere ait tapulu ve tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar üzerinde tarla açma mümkündür.” şeklinde belirtme yapılmış, aynı belirtme diğer poligonlar yönünden de tekrarlanmıştır. 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında “3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 1. maddesinin (e) fıkrası uyarınca çıkartılan makiliklerle orman sınırlarının birleştiği yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik ile bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonları yasal olup, yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu, orman sınırlaması kapsamında iken sözü edilen komisyonlar tarafından makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği” kabul edilmişse de, yasa (3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi) ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmayan, yasa ve bu yönetmelikte (o tarihte yürürlükte olan Orman Tahdit Yönetmeliği ile 17.08.1950 tarihli Makilik ve Orman Sahalarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik) belirtilen usul ve esaslara uygun olarak makiye ayırma çalışması yapmayan (Yönetmeliğin 1. maddesinde açıkça yazılı olduğu gibi Makilik ve Orman Sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki ormanlar ile makilik sahaların sınırları tespit edilmediğinden) komisyonların işlemlerine değer verilemez. Aynı maki poligonu içinde kalan başka bir taşınmaz hakkında makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek kişiler adına olan tapu kaydının iptali konusunda Hazine davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.02.2002 gün ve 2000/519-94 sayılı kararının 1. Hukuk Dairesinin 04.07.2002 gün ve 2002/8740-8570 kararıyla taşınmazın orman olduğu gerekçesiyle onanıp kesinleştiği

. Aynı maki poligonu içinde kalan başka bir taşınmaz hakkında makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek kişiler adına olan tapu kaydının iptali konusunda Hazine davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.02.2002 gün ve 2000/519-94 sayılı kararının 1. Hukuk Dairesinin 04.07.2002 gün ve 2002/8740-8570 kararıyla taşınmazın orman olduğu gerekçesiyle onanıp kesinleştiği. Bir an için makiye ayırma işleminin geçerliliği kabul edilse bile 1951 yılında yapılan makiye ayırma işleminden sonra yörede 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 1944 yılında kesinleşen orman kadastrosu sonucu oluşturulan Mayıs 1946 tarih 19 numaralı