muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8459, Karar No: 2022/4865, Tarih: 14.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/8459 E.  ,  2022/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 44. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23.02.2017 tarih ve 2016/73 E. - 2017/37 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.11.2020 tarih ve 2020/100 E. - 2020/290 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin piyasada "bebelux, babylux, fatoşbebe, sweet baby, mysweet baby” gibi markaları ile tanındığını, davalının ise müvekkilinin çalışmalarından ve ününden yararlanarak "bebeneo" ibareli markasını 16/03/2015 tarihinde kötü niyetli olarak TPMK'da 2012/43210 tescil numarası tescil ettirdiğini, müvekkilinin markası üzerinde önceye dayalı kullanım hakkı olduğunu, davalının haksız olarak tescil ettirdiği "bebeneo" markasının müvekkili adına kayıtlı "bebe ve baby" ana ibareli markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzediğini, davalının TPE nezinde tescilli 2012/43210 tescil numaralı "bebeneo" markasının müvekkilinin tescilli markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer ve aynı emtia sınflarında tescil ettirilmiş olmaları nedeniyle halk nezdinde iltibasa sebebiyet vermesi ve kötü niyetli olarak tescil edilmiş olmaları nedeniyle tescillerinin hükümsüzlüğüne ve kararın ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markası ile aynı sektörde faaliyet gösterdiğini belirten davacının, müvekkilinin markasının TPMK'daki tescil sürecine itiraz etmediğini, BEBE ve BABY ibarelerinin ancak markaların bebek ürünlerine ilişkin sektörde kullanılması nedeniyle

tamamlayıcı unsur olarak kabul edilebilir olduğunu, bu ibarelerin tek başına tescile konu ibareler olmadığını, ticari hayatta herkes tarafından kullanılan ibareler olduğunu, müvekkilinin markasının iki farklı nitelikte kelimenin biraraya gelmesi ile yeni bir ibare oluşturulduğunu ve tüketici nezdinde bir bütün olarak ayırt edicilik kazandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

tamamlayıcı unsur olarak kabul edilebilir olduğunu, bu ibarelerin tek başına tescile konu ibareler olmadığını, ticari hayatta herkes tarafından kullanılan ibareler olduğunu, müvekkilinin markasının iki farklı nitelikte kelimenin biraraya gelmesi ile yeni bir ibare oluşturulduğunu ve tüketici nezdinde bir bütün olarak ayırt edicilik kazandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafa ait BABYLUX, bebelux, fatoş bebe, sweet baby, mysweet baby gibi markalar ile davalı tarafa ait BEBENEO markaları dikkate alındığında her iki marka arasında ortak unsurun bebe ibaresi olup, bebe ibareli çok sayıda tescilli marka olduğu, bu ibarenin ayırt ediciliği olmayan yaygın kullanım nedeniyle zayıf marka niteliğinde olduğu, söz konusu davacı ve davalı kullanımlarında her ne kadar bebe ibareleri ortaksa da, ortalama tüketici gözünde zayıf marka niteliği dikkate alındığında ayırt ediciliği olup, karıştırma ve bağlantı kurulma ihtimali bulunmadığı, davacı tarafın bebe ibaresi zayıf marka niteliğinde olup, bir çok kişi tarafından tescili söz konusu olması dikkate alındığında farklı ibare ile markanın tesciline karşı çıkılmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle, davacı ve davalı markaları karşılaştırıldığında davacı markasındaki BEBE ibaresi zayıf marka niteliğinde ve davalı markası farklı ve ayırt edicilik vasfı kazanmış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı markasının BEBENEO ibaresinden oluştuğu BEBE ve NEO olarak iki anlam ifade eden kelimenin birleştirilerek oluştuğu, davacı markalarının BEBE ve BABY kelimeleri kullanılarak oluşturulduğu, söz konusu kelimelerden BEBEK kelimesinin ingilizcesi ve kısaltması şeklindeki ifadeler içerdiği, ülkemizde de yaygın şekilde kullanımı bulunduğu, BEBE ve BABY kelimelerinin yaygın kullanımı olması nedeniyle güçlü ve ayırt edici niteliği bulunmadığı, zayıf marka hüviyetinde olup, BEBE ve BABY kelimelerinin kullanımları dikkate alındığında BEBENEO markasının kullanılmasının davacı markalarıyla karışıklığa sebep olmayacağı, ortalama tüketicinin ayırt edici niteliği bulunmayan BEBE ibaresini farklı marka bütünleri içerisinde algılamasının markalar arasında iltibasa sebep olmayacağı, bu nedenle markalar arasında karıştırma ihtimalinin bulunmadığının tespit edilmesine, davacı markaları ile davalı başvurusunun konusu olan işaret arasında biçim ve umumî intiba itibariyle bir benzerlik bulunmamasına, günlük yaşamda ve ticaret hayatında yoğun bir şekilde kullanılan bebe, bebek ve ingilizcesi baby kelimelerinin kullanılmasının davacının tekelinde olmadığının açık bulunmasına, davacının "bebeneo" markasının Azerbaycan'daki başvuru tarihinin davalının markayı TPMK nezdinde tescil ettirmesinden 5 ay sonrası olmasına, kaldı ki davalının itirazı üzerine davacının "bebeneo" markasını tescil talebinin Azerbaycan yetkili makamlarınca reddedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf talebinin sayılı HMK'nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/06/2022 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, önceki tescilden doğan hakka dayalı davalı adına sonradan tescil edilmiş olan “bebeneo” ibareli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın reddine, bölge adliye mahkemesince ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, önceki tescilden doğan hakka dayalı davalı adına sonradan tescil edilmiş olan “bebeneo” ibareli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın reddine, bölge adliye mahkemesince ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 556 sayılı KHK’nın 42. maddesi ile marka tescilinde mutlak ve nispi red nedenleri hükümsüzlük nedeni olarak düzenlenmiştir. Nispi red nedenlerini düzenleyen m. 8/1-(b) hükmüne göre, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın sahibinin itirazı üzerine marka tescil başvurusu reddedilir.

Bu maddenin dördüncü fıkrasına göre ise, marka, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir markanın aynı veya benzeri olmakla birlikte, farklı mallar veya hizmetlerde kullanılabilir. Ancak, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği durumda, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu daha önce yapılmış bir marka sahibinin itirazı üzerine, farklı mal veya hizmetlerde kullanılacak olsa bile, sonraki markanın tescil başvurusu reddedilir.

Bilindiği üzere 556 sayılı KHK m. 8/1-b kapsamında karşılaştırma yapılırken önce markaların aynı ve/veya benzer olup olmadıkları, sonrada tescilli oldukları mal ve/veya hizmetlerin aynı ve/veya benzer ya da aynı tür olup olmadıklarının tespiti yapılmaktadır.

Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, davacı önceki tescilli “BEBE” ve “BABY” ibareli markalarına dayanarak davalı tarafından sonradan tescil edilen “BEBENEO” markasının hükümsüzlüğünü istemiş olup hükümsüzlüğü istenen davalıya ait sonraki tescilli “BEBENEO” markası hükümsüzlüğe dayanak gösterilen önceki tarihli davacıya ait “BEBE” ve “BABY” ibareli markalar ile aynı sınıflarda tescillidir. Diğer bir ifade ile taraf markaları aynı ve/veya benzer malları kapsamaktadır.

Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere, davacı önceki tescilli “BEBE” ve “BABY” ibareli markalarına dayanarak davalı tarafından sonradan tescil edilen “BEBENEO” markasının hükümsüzlüğünü istemiş olup hükümsüzlüğü istenen davalıya ait sonraki tescilli “BEBENEO” markası hükümsüzlüğe dayanak gösterilen önceki tarihli davacıya ait “BEBE” ve “BABY” ibareli markalar ile aynı sınıflarda tescillidir. Diğer bir ifade ile taraf markaları aynı ve/veya benzer malları kapsamaktadır.

Hükümsüzlüğe dayanak gösterilen önceki tescilli “BEBE” ve “BABY” ibareli davacı markaları ile sonraki tescilli davalının “BEBENEO” ibareli markası arasında anlamsal aynılık, görsel ve fonetik (sesçil) olarak benzerlik bulunmaktadır. Taraf markaları arasında mevcut olan benzerlik, aynı ve/veya benzer mal ve/veya hizmetler yönünden 556 sayılı KHK m. 8/1- (b) hükmü anlamında karıştırmaya sebebiyet verecek boyuttadır. Diğer bir ifade ile, anlamsal, görsel ve fonetik yönden değerlendirme yapıldığında, taraf markaları birbirinin aynı ve/veya benzeri ve/veya birbirinin devamı intibaını oluşturacak şekilde benzer olup, ortalama tüketiciler tarafından karıştırılma ihtimali ve/veya tehlikesi olduğu ihtimali görülmektedir.

Bu nedenlerle kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan onama yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/9516, Karar No: 2013/8422, Tarih: 08.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9516 E.  ,  2013/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde Hasar Denetim ve Lojistik Departmanında şaibeli hasar yönetim uzmanı olarak çalıştığını, 15/12/2009 tarihinde şirkete gelen ihbar ve şikayetlerin olduğu gerekçesiyle; davacı, Bölüm müdürü ..., çalışma arkadaşları ..., ...' ın İnsan Kaynaklarına çağırılarak 15-31/12/2009 tarihlerinde ücretli izne çıkartıldığını, 29/12/2009 tarihinde de İç Denetim Soruşturması sonucu, sorumlu olduğu işlerle ilgili gerekli kontrolleri yeterince yapmadığı ve işini savsakladığından dolayı şirketin zarara uğramasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanunu 25/II-ı maddesine göre iş akdinin feshedildiğini, usulsüz bir iç denetim mizanseni ile feshe gerekçe oluşturulmaya çalışıldığını feshin hiçbir haklı ve geçerli nedene dayanmadığından feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, maddi hasarlı trafik kazalarında tarafların kendi aralarında Anlaşmalı Trafik Kazası Tutanağı düzenlenmesi uygulaması başladıktan sonra hasar dosyalarının arttığını şirkete gelen ihbar şikayetler nedeni ile şirketin Hasar Denetim ve Lojistik Departmanında iç denetim soruşturması yapıldığı yapılan soruşturma sırasında sahte kaza tutanağı tutularak usulsüz ve sahte işlemler ile haksız sigorta tazminatları alındığının tespit edildiği şirket çalışanları olan müdür ... ve diğer davacılar ... ve ...'ın motorsiklet kazaları ile ilgili diğer çalışma arkadaşlarını devre dışı bırakarak tüm hasar dosyalarında ... yı görevlendirdikleri, asıl görevleri şaibeli hasar dosyalarını araştırmak olan bu ekibin şirket çalışanlarınca kendilerine gönderilmek istenen ihbar ve inceleme taleplerini bilinçli bir şekilde geri gçevirdikleri, ve şaibeli usülsüz işlemleri perdelediklerini, başta eksper ... olmak üzere davacı ve arkadaşlarının amaç ve fikir birliği içerisinde hareket ederek haksız ödemelerin oluşumuna imkan ve zemin hazırladıkları soruşturma sırasında tespit edilebildiği kadarıyla şimdilik 1.547.321.95 TL şirketi zarara uğrattıkları Savcılık soruşturmasının da devam ettiğini belirterek, şirketin zarar gördüğünü, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunun 19/1 maddesinde "işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır" şeklindeki düzenlemeye rağmen işverence yapılan feshin açık ve kesin olmadığı somut olayları içermediği davacının yapması gereken kontrollerin neler olduğu, hangi kontrolleri yapmadığı ve şirketi ne miktarda ve ne şekilde zarara uğrattığının belirtilmediği anlaşılmış olmakla, fesih sebeplerinin açık ve kesin olarak belirtilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeni ile geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur.Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.,

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Paralel düzenleme aynı Yasanın 25/son maddesinde düzenlenmiş ve haklı nedenlerle işverenin feshi hallerinde, işçinin 18,20 ve 21. madde hükümleri uyarınca yargı yoluna başvurabileceği belirtilmiştir. Haklı nedenle fesihte, bu düzenlemeler karşısında, 19. maddedeki yazılı bildirim, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmesi ile savunma alınması koşulu aranmamalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise geçerli ve haklı neden konusunda işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre işten ayrılma bildirgesinde, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesih haklı neden savunmasına dayandırılmıştır. Bu nedene göre yazılı fesih bildirim koşulunun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/son maddesi uyarınca aranmaması gerekir. Mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi yerinde değildir.

Somut olayda davalı şirket tarafından tebliğ edilen fesih bildiriminde "04/03/2008 tarihinden itibaren şirketimizde Saha Denetim Uzmanlığı görevini yürütmekte iken; sorumlu olduğunuz işlerle ilgili gerekli kontrolleri yeterince yapmadığınız ve işiniz savsakladığınızdan dolayı şirketinizin zarar uğramasına sebebiyet verdiğiniz anlaşılmıştır. Bu nedenle hizmet akdinizin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-ı maddesi uyarınca 29/12/2009 tarihi itibarıyla sona erdirilmesine karar verilmiştir." denilerek feshin haklı nedene dayanılarak yapıldığı anlaşılmıştır. Şirket tarafından yapılan iç denetim soruşturma raporu ve dosyada bulunan tüm belgelerden yapılan ihbar ve şikayetlerin doğru olduğu düzmece belgeler ve olmayan kazalar yapılmış gibi gösterilerek sahte belgeler düzenlendiği, çoğu kez aynı hasar fotoğrafları kullanılarak hasar dosyaları oluşturulduğu, dosyaların hiçbirinde fatura mevcut olmayıp karşılıklı mutabakatla ödemenin yapıldığı, ödemelerin araç bedeline yakın olmasına karşın pert işlemi uygulanmadığını, davalı şirket sisteminde kayıtlı olmayan bir çoğunun da hayali olduğu tespit edilen ve fakat eksper raporlarında anlaşmalı olduğu bildirilen servislerce hasar tespiti yapıldığı ve kazaya karışan araç fotoğraflarının hasar dosyalarında bulunmadığı ve sigortalının tüm dosyalarda % 100 kusurlu olduğu, ayrıca bazı motorsiklet plakalarına aynı poliçe döneminde birden fazla ödemenin yapıldığı, tüm dosyalarda Müdür ... ve ... ..., ..., bu kişiler dışında diğer şirket çalışanlarının eksper parametreleri giriş onayı kaldırıldığı, tüm hasar dosyalarında ...'ının görevlendirmesinin sağlandığı, şirket çalışanı ...'ın 15/01/2009 tarihinde hasar miktarı yüksek üç adet motorsiklet hasarı dosyasını e-maille ...'e gönderdiği, davacının da e-mail olarak "... Beyin baktığı dosyalar tarafımızca yakından takip edilmekte olup, sürekli olarak irtibat halindeyiz, olumsuz bir durum olması halinde olaya müdahil oluruz Bahse konu dosyalarda olumsuz bir şey yok ise araştırmaya göndermenize gerek olmadığı kanaatindeyim. Aksi durumda dosya inceleme süreci müşteri şikayetine yol açmaktadır. Sizlerin zor durumda kalmasına gerek olmadığı kanaatindeyim." diyerek hasar dosyalarına ... ve ... nın baktığını ifade ettiği ve ...'ın ise 26/02/2009 tarihli mailinde dosyalarda olumsuz bir durum olmadığını bildirdiği, bütün bu tespitler nedeniyle Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet yapıldığı şikayet üzerine gerekli soruşturma yapılarak davacının da arasında bulunduğu 29 (... dahil 5 i tutuklu) sanık hakkında Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2012/180 Esas numarası ile özel belgede sahtecilik, sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu, Ayrıca İstanbul 4

... dahil 5 i tutuklu) sanık hakkında Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2012/180 Esas numarası ile özel belgede sahtecilik, sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu, Ayrıca İstanbul 4. Ağır Ceza 2012/265 Esas sayılı dosyası ile de 36 kişi hakkında dava açıldığı açılan davaların devam ettiği, şirket zararının usulsüz hasar dosyaları ile 1,5 milyon TL 'nin üzerinde olduğu eksperde bekleyen dosyaların da bulunması nedeniyle artabileceği, tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında davalı şirket ile davacı işçi arasındaki sözleşme temelinin çöktüğü feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla; Mahkemece, 4857 Sayılı İş Kanunun 19/1 maddesinde "işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır" şeklindeki düzenlemeye rağmen işverence yapılan feshin açık ve kesin olmadığı somut olayları içermediği davacının yapması gereken kontrollerin neler olduğu, hangi kontrolleri yapmadığı ve şirketi ne miktarda ve ne şekilde zarara uğrattığının belirtilmediği anlaşılmış olmakla, fesih sebeplerinin açık ve kesin olarak belirtilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeni ile geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü kararı verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan 17.15 TL harcın tenzili ile bakiye 7.15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5- Davalının yapmış olduğu 3 adet tebligat masrafı 21.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08/05/2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.