muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13508, Karar No: 2015/6450, Tarih: 16.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13508 E.  ,  2015/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/45-2013/912

Taraflar arasındaki tazminat(ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat) davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesinde; müvekkili Vahit'in 08.04.2010 tarihinde uzun süreli elektrik kesintisini önlemek ve elektrik arızasını gidermek için, davalıya ait direkteki seksiyonel koluna dokunduğunda direkte bulunan kaçak elektrik akımına kapılarak vücudunun tamamının yandığını, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralanmaya ve maluliyete davalı kurumun sebep olduğunu ileri sürerek; davacı Vahit için 20.000,00 TL manevi 1.000,00 TL işgörmezlik tazminatının; davacı eş Ayşe için 20.000,00 manevi, çocuğu Baran için 5.000,00 TL manevi, çocuğu Fatma için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının elektrik arıza ekibini beklemesi gerekirken izinsiz ve yetkisiz bir şekilde direğe çıktığı, bu nedenle kazanın oluşumunda davacı Vahit'in %100 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirikşi raporunda; meydana gelen elektrik arızası nedeniyle davacının, arızanın davalı tarafından giderilmesini beklemek olduğu halde davacının bu arızayı kendisinin direğe çıkarak gidermeye çalışması nedeniyle %100 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Davacı her ne kadar elektrik arızasını bizzat trafoya çıkarak gidermeye çalışmakta kusurlu ise de; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 20.9.2006 tarih 2006/4-536 E, 557 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere;davalı da ağır özen yükümlülüğü doğuran bir hizmet yürütmektedir. Yaptığı iş itibariyle her türlü önlemi alması gerekir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki kanıtlara ve dava konusu direğe herkesin kolaylıkla çıkabileceği anlaşılmasına göre, davalı kurum gerekli güvenlik önlemini alma konusunda üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirmemiştir. Şu durumda, davalının tamamen kusursuz olduğundan söz edilemez. Zarar kapsamı ve tarafların kusur oranları belirlenip sonucuna göre karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davalının yaptığı işin mahiyeti gereği, yüksek özen yükümlülüğü nedeniyle kusurlu olduğu ve Yüksek Gerilim Yönetmeliği de göz önünde bulundurularak, zarar kapsamı ve tarafların kusur oranlarının yeniden belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yensiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2334, Karar No: 2020/5907, Tarih: 07.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/2334 E.  ,  2020/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın 15 davacı yönünden kabulüne 20 davacı yönünden reddine karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar vekili ve katılma yoluyla bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, vekil edenlerinin 824 parsel sayılı taşınmazın hissedarları olduğunu ve taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını belirterek, dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için 15.000,00 TL ecrimisilin kademeli faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalılar cevap dilekçesi vermemiş, yargılama sırasında davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ..., ..., ... mirasçıları (..., ..., ...), ... ... mirasçıları (..., ..., ..., ...), ... mirasçıları (..., ..., ..., ..., ... ... mirasçılar ... ve ... tarafından açılan davanın kabulü ile 15.000,00.TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline; diğer davacılar tarafından açılan davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekili ve katılma yoluyla bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 824 parselin 15.250 m2 tarla, kısmen narenciye bahçesi ve kargir ev vasıflı olduğu, keşif sonucu alınan raporda parsel üzerinde tek ve çift katlı toplam 15 yapının bulunduğu ve bu yapıların konut ve atölye olarak kullanıldığı, yine parsel üzerinde mandalina, nar, zeytin vs. ağaçlarının bulunduğu, 824 parselin fiili olarak üç parça halinde kullanıldığı A ile gösterilen alanda fiili olarak ... ve çocukları, B ile gösterilen alanın ... Pay mirasçıları ve C ile gösterilen alanın Ahmet Dündar ve ... mirasçıları tarafından kullanıldığının belirlendiği belirtilmiştir.

1. Bir kısım davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz itirazının incelenmesinde; temyiz başvuru dilekçesinin 26.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, bir kısım davacılar vekilince temyiz başvuru harcının 09.11.2015 tarihinde yatırıldığı ve temyiz dilekçesinin 10.11.2015 tarihinde verildiği, yani bir kısım davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz başvurusunun süresinde olmadığı anlaşılmış olup; dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

a. Öncelikle belirtilmelidir ki; Mahkemece, hangi davacının hangi davalıdan ne miktarda ecrimisil istediği açıklatılmadan karar verilmesi doğru değildir.

2. Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince;

a. Öncelikle belirtilmelidir ki; Mahkemece, hangi davacının hangi davalıdan ne miktarda ecrimisil istediği açıklatılmadan karar verilmesi doğru değildir.

b. Davalılar ... ve ...’un dava konusu taşınmazda paydaş oldukları ve diğer davalıların ise intifadan men edilmediklerini iddia ettikleri ancak bu kişilerin taşınmazda paylarının bulunup bulunmadığı hususunun araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalıların hangilerinin paydaş hangilerinin paydaş olmadığı hususu araştırılmadan karar verildiği açıktır. O halde Mahkemece davalılardan hangilerinin paydaş olduğu belirlenip, paydaş olanlar bakımından intifadan men hususunun gerçekleşip gerçekleşmediği hususu üzerinde durulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

c. Bundan ayrı; ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak ecrimisil miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirme gerekçeleri bilimsel verilere ve HMK'nin 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

Bu nedenle; özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmi veriler, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu Tarım İl veya İlçe Müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, Hal Müdürlüğünden ilgili dönem için getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

Arsa ve binalarda ise kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir. İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Somut olayda; Mahkemece tüm davalılardan 15.000 TL’nin tahsiline karar verilmiş ise de; her bir davalının kullandığı yer ve kullanım durumu tereddüde yer vermeyecek şekilde saptanarak, her bir davalı için ayrı ayrı kullandığı yerin durumuna göre yukarıda belirtilen ilke ve usuller çerçevesinde ecrimisil hesabı yapılması; kullanılan alan tarla ise münavebeli ürün esasına göre, narenciye bahçesi ise narenciye bahçesi olarak mı tarla olarak mı hesaplanması gerektiği araştırılarak rapor alınması; ev niteliğinde olan yerler için ise kira esasına göre ilk dönem rayiç kira bedeli belirlenip buna ÜFE oranında artış yapılarak ecrimisil hesabı yapılması gerekirken, davalıların kullandığı alanlar ve bu bağlamda sorumlu oldukları ecrimisil miktarları ayrı ayrı belirtilmeden 15.000,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmiş olması hatalıdır.

Kabule göre de; davacıların bir kısmının davası reddedildiği halde, davalılar lehine vekalet ücreti verilmemesi isabetli değildir.

SONUÇ: Bir kısım davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenle reddine; bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının ise yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,70 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17879, Karar No: 2011/14402, Tarih: 01.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/17879 E.  ,  2011/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetki- lerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi ge- rektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2998, Karar No: 2013/235, Tarih: 15.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/2998 E.  ,  2013/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ören Belediyesi Fen İşleri müdür vekili olan sanığın, Mersin 2. İdare Mahkemesinin, dava konusu parsellerle ilgili belgelerin gönderilmesi isteğiyle ilgili yazılan ve iki kez de tekit edilen müzekkerelere cevap vermeyerek duruşmaların ertelenmesine neden olduğunun anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 257/2. madde ve fıkralarında düzenlenmiş bulunan ihmal suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden; yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8367, Karar No: 2011/16184, Tarih: 24.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/8367 E.  ,  2011/16184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava ve ıslah dilekçesinde 13.875 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dahili davalılardan ...'a gerekçeli karar Tebligat Kanunu 21. madeesine göre tebliğ edilmiş olup, bu tebligat usulsüzdür. Zira muhtabın (davalının) evde bulunmama sebebi yazılmadığı gibi komşunun ismide yazılmamıştır. Bu hal Tebligat Kanunu 21. ve Tebligat Tüzüğü 28. maddesine aykırıdır.

2-Diğer dahili Davalılar ..., ..., ...'a gerekçeli karara ilişkin tebliğdeki adreste "muhatap adreste hazır bulunmadığından birlikte çalıştığını beyan eden işçisi ... ...'ye tebliğ edilmiştir" şeklinde tebligat yapılmıştır. Aynı kişilere ise dava dilekçesi ve duruşma günün bildirir davetiyelerdeki tebligatlardaki aynı adreste ise "aynı konutta birlikte oturan aile efratlarına yapılmıştır." Bu duruma göre, tebligat yapılan adreste ev mi, iş yerimi olduğu, tebligat yapılan kişi ...'ın tebliğe ehil kişi olup olmadığı anlaşılamadığından gerkçeli kararın bu sayılan kişilere tam olarak usulüne uygun tebligat yapılarak ilgili tebliğ belgelerinin dosyaya konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3214, Karar No: 2019/10384, Tarih: 10.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3214 E.  ,  2019/10384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Dağıtım A.Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/352, Karar No: 2011/522, Tarih: 22.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/352 E.  ,  2011/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait araçların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan davalıların alacaklarının muvazaaya dayalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalılara ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tensiben itirazın İİK'nun 142 nci maddesinin son fıkrası uyarınca alacağın sırasına yönelik olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, davacının görevli ve yetkili Bakırköy İcra Mahkemesi’nde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Karar, davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 142 nci maddesi uyarınca sıra cetveline yönelik itirazlarda görev, kural olarak genel mahkemelerindir. Aynı Kanun'un 142/son maddesi uyarınca itiraz sadece sıraya ilişkinse İcra Mahkemesi görevlidir. Somut olayda davacı, davalıların alacaklarının muvazaaya dayandığını, bir diğer ifade ile gerçekte mevcut olmadığını ileri sürmüştür. Bu haliyle iddia alacağın varlığına yönelik olup, esas hakkında bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öte yandan, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi halinde dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesine dair hüküm kurulmak gerekirken, davacının İcra Mahkemesi'nde dava açmakta muhtariyetine şeklinde karar verilmesi de kabul şekli itibariyle hatalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10510, Karar No: 2013/6019, Tarih: 13.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10510 E.  ,  2013/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde müştekiye ait etrafı açık inşaat alanından adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan inşaat kalıp demirlerini çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (e) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1. maddesiyle hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ün temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3925, Karar No: 2011/1482, Tarih: 16.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/3925 E.  ,  2011/1482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve müşterekleri ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasında adli yardım talebinin reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.06.2010 gün ve 229/100 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 02.11.2007 tarihli dava dilekçesiyle; kadastro çalışmalarında 149 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kardeş olan davacıların babası Halil, davalının babası ...ve tarafların ortak amcaları ... tarafından 1968 yılında eşit olarak satın alındığını, ...'un bekar ve çocuksuz olarak 1986 tarihinde vefat etmesi üzerine geriye mirasçı olarak davacı ve davalıların kaldığını açıklayarak davalı adına olan payların iptali ile ...'dan gelen 1/3 payın ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili 10.03.2008 tarihli dilekçesinde ... ...'ın taşınmazdaki 1/3 payını almış olduğu kredi borcunu kapatması karşılığında davalının murisi ......'a sattığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından fakir olması nedeni ile harcın davalı tarafından ödenmeyeceği bildirilerek adli yardımdan yararlandırılması talebi ile temyiz edilmiştir.

Mahkemece, eksik kalan karar ve ilam harcı ile temyiz harcının yatırılmadığı, karardan sonra adli yardım talebinde bulunulamayacağı gerekçesi ile temyiz talebinin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekili harç ve giderleri yatıramayacağı gerekçesi ile temyiz aşamasında adli yardım talebinde bulunmuştur. HUMK 465. maddesinde "kendisi ile ailesini maişetçe ehemmiyetli zarurete düşürmeksizin masrafi lazimeyi kısmen veya tamamen ifadan aciz olan kimselerle müessesatı hayriye iddia ve müdafalarında veya icraya ve ihtiyati tedbirlere müracaatlarında haklı olduklarına dair delil gösterirlerse müzahereti adliyeye nail olabilirler" şeklinde düzenlemeye yer verilmiş, takip eden maddelerde adli yardımlara dair esaslar ele alınmıştır. Yasada adli yardım talebinin yargılamanın hangi aşamasında yapılacağı hususunda açıklık bulunmamaktadır. Bu halde adli yardım talebinin temyiz aşamasında da ileri sürülmesinde hukuken bir engel bulunmamaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu konu ile ilgili kararında, adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru aşamasında yapılabileceğini kabul etmiş, ilk derece mahkemesinin bu yönde delilleri değerlendirerek usuli işlemleri tamamlaması gerektiğini hükme bağlamıştır ( Yargıtay HGK 27.01.2010 gün ve 2010/19-49 E-2010/10 K ).

Öte yandan Harçlar Kanununda 6009 sayılı Yasa ile 23.07.2010 tarihinde değişiklik yapılmış olup anılan yasanın 28. maddesine göre bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması hükmün tebliğe çıkarılmasına, takibe konulmasına ve kanun yollarına başvurulmasına engel oluşturmamaktadır. Nitekim, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bir kararında, “başvurucuyu harç ödemekle yükümlü tutmanın kendisine aşırı bir yük getirmesi halinde, mahkemeye başvuru hakkının özünün zedelendiği kabul edilmiştir” (AİHM, 26.06.2007 tarih başvuru no: 25321/02, Ülger Türkiye, AİHS m. 6, 1982 tarihli TC.Anayasası m. 90).

O halde yerel mahkemece adli yardım talebi yönünden işin esasına girilerek adli yardım talebinin yasal şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, şartların varlığı halinde davalının bu kurumdan yararlandırılması, adli yardım talebi şartlarının bulunmadığının tespiti halinde ise, usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması (HUMK. m. 434/son fıkra) için süre verilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu adli yardım ve temyiz talebinin reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.