muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13546, Karar No: 2012/16464, Tarih: 25.06.2012

... 2. Ağır Ceza mahkemesinin 2011/80 esas sayılı dosyası kapsamında evrakta sahtekarlık ve dolandırıcılık suçlarına konu yapılan yargılamada dava dışı Uğur Bayraktar ve Gürdal Koca isimli

2012/13546-16464

kişiler tarafından sahte reçetelerle, yine sahte fotokopi ilaç kullanım raporları kullanılarak davacının içinde yer aldığı muhtelif eczanelerden ilaçlar aldıkları, ilaç kullanım raporlarının doktor imzalarının bulunduğu kısım aynı kalmak üzere üst kısımdaki isim sütunlarının fotokopi makinesinde değişik isimler yazılarak birden fazla ilaç kullanım rapor fotokopileri elde edilmek suretiyle bu fotokopi ilaç kullanım raporları ile eczanelerden ilaç temin ettikleri, olayın en son bir eczacı tarafından ilaç almak isteyen şahıstan kimlik sorması üzerine ortaya çıktığı tespit edilerek bu kişiler hakkında yapılan yargılama sonucu mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3. maddesinde;" eczanenin kuruma fatura ettiği reçetelerden bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçları teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Davacı tarafından, davalı kuruma fatura edilen reçete ekinde yer alan ilaç kullanım raporunun aslı bulunmadığı ve sahte olduğu halde davacı tarafından rapor üzerine davalı ... yanıltacak şekilde aslının davacı eczacı tarafından görüldüğüne dair “ aslı gibidir” şerhinin verildiği, ayrıca dolandırıcılık suçundan mahkum olan Uğur Bayraktar isimli kişinin ceza dosyası kapsamı itibariyle ilacı teslim alan ve ilacın teslimine ilişkin imzayı atan kişi olduğu sabit olmasına rağmen sahte raporda ismi yeralan Süleyman Demir isimli kişiye teslim edilmiş gibi imzanın alındığı, bu şahıstan kimlik sorulmasa dahi Uğur Bayraktar isimli kişinin 24-25 yaşlarında olduğu, sahte rapordaki Süleyman Demir isimli kişinin raporda yer alan yaş sütunu itibariyle yaşının 70 yaş ve civarında olduğu dikkate alındığında davacı eczacının ilaç teslim ettiği kişinin gerçek hasta olmadığını tespit imkanı mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Somut olaya ilişkin yukarıda açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne ilişkin hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 25.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29267, Karar No: 2013/20642, Tarih: 16.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/29267 E.  ,  2013/20642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/333872

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

NUMARASI : 2009/1168 (E) ve 2010/418 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, yakınana ait tüpleri aracına yüklediği sırada, durumu farkedip, olay yerine gelen yakınanın kardeşi E.. S..'ın geldiğini görünce, tüpleri yüklediği çalışır durumdaki araca binerek, aracı Enes'in üzerine doğru sürüp olay yerinden bu şekilde kaçtığının iddia edilmesi ve mahkemenin kabulünün de bu yönde olması karşısında, eylemin yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin değerlendirme yapma ve kanıtları takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı ile dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8520, Karar No: 2022/3025, Tarih: 12.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/8520 E.  ,  2022/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 10. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: EZİNE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 12/04/2022 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı vekili gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, ... ilçesi ... Mahallesinde bulunan 14 ada 7 parsel numaralı taşınmazı davacının 04.08.1989 tarihinde tapudan satın alıp beyannamesini belediyeye verip, tüm vergilerini 2017 yılına kadar ödediğini, bu taşınmazın kadastro uygulaması yapıldığı halde Kadastro Kanunu'nun 22. maddesine aykırı olarak ikinci kez kadastro çalışması yapılarak bu sefer 314 ada 7 parsel adı altında davalı ... adına yolsuz olarak tespit ve tescil edildiğini, davalının bu taşınmazın zilyedi dahi olmadığını, belediyeye beyanname vermediği gibi vergilerini de ödemediğini, yapılan ikinci kadastro ile çifte tapu kaydı oluşturulduğunu, davacıya ait tapu kaydının hukuki değerini koruduğunu, kanunun açık hükmü karşısında bir yerde iki kez kadastro yapılmasının mümkün olmadığını, ikinci kadastronun süreye tabi olmaksızın iptal edileceğini, ilgili tapu müdürlüğünün davacıya verdiği cevapta “davalıya ait tapu kaydının esasen Alaybey Mahallesi 538 ada 12 parseli kapsamakta iken, ayrıca 314 ada 7 nolu parsele uymadığı halde bu taşınmaza sehven hatalı tatbik edilmesinden kaynaklandığını” bildirdiğini, davalının sebepsiz olarak zenginleştiğini, buna göre hem idareye hem davalıya karşı tazminat haklarının saklı olduğunu ileri sürerek çekişmeli 314 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının kırk yılı aşkın süre Almanya’da doktorluk yaptığını bu nedenle 2 defa kadastro geçip geçmediği hususunu bilemeyeceğini, Çanakkale ili, Bozcaada ilçesi, Poyraz Limanı mevkisinde bulunan 03/08/1989 tarih 2 sıra nolu tapu kaydı ve 2.757m2 yüz ölçümündeki bağ vasıflı taşınmaz ...adına kayıtlı iken davalı tarafından 04/09/1989 tarihinde tapuda kayden satın alındığını, davalının devlet güvencesi ve koruması altında tapuda tesis edilmiş bir hakkı iktisap ettiğini, davacının ileri sürmüş olduğu kayıttaki yer ile davalıya ait yerin aynı yer olduğu hususunda da bir tereddüt bulunduğunu, eğer mükerrer bir kayıt tesis edilmişse, bunun sorumluluğunun davalıya değil idareye ait olması gerektiğini, kaldı ki davalının eski eşi ....'ın söz konusu gayrimenkulü 3.şahsa sattığını, satılan bu gayrimenkul dışında Bozcaada’da davalıya ait başka bir gayrimenkul bulunmadığını, bu itibarla açılan davanın yanlış açıldığı ve yanlış husumet tevcih edildiği kanısında olduklarını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Ezine Asliye Hukuk Mahkemesinin 10/11/2020 tarihli ve 2017/352 Esas - 2019/233 Karar sayılı kararı ile; gelen tutanaklardan davacı tarafın dava dilekçesinde bahsettiği şekilde mükerrer kadastro yapılmadığının anlaşıldığı, yörede 1990 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu 314 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 14/08/1992 tarihinde ... adına tespit ve tescil edildiği, davanın 20/11/2017 tarihinde açılmış olup 3402 Sayılı Kanun'un 12/3 madde hükmü gereği 1992 yılında kesinleşen tutanağa karşı 25 yıl sonra dava açıldığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre  nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili özetle; Çanakkale İli Bozcada İlçesi İğdelik mevkinde bulunan 21.09.1979 tarih 199 sıra no.lu tapu kaydı ile kayıtlı 301.00 metrekare yüz ölçümlü arsa vasıflı taşınmazı tapu kayıt maliki ... Yalçın Şimşek’den davacının 04.08

.09.1979 tarih 199 sıra no.lu tapu kaydı ile kayıtlı 301.00 metrekare yüz ölçümlü arsa vasıflı taşınmazı tapu kayıt maliki ... Yalçın Şimşek’den davacının 04.08.1989 tarih 7 nolu tapu kaydı ile satın aldığını ve vergilerini bu güne kadar ödediğini, ancak davacının satın aldığı taşınmazın kadastro tutanağında davalı adına kayıtlı olduğunu öğrendiğini, kendi adının ise yalnızca tapu kütüğünde yer aldığını gördüğünü, Tapu Müdürlüğü tarafından şifahen davacıya, taşınmazın sonradan yapılan bir kadastro ile 314 ada 7 parsele dönüştüğü ve sehven davalı adına kaydedilmiş olduğu bilgisinin verildiğini, Çanakkale Tapu Müdürlüğünden gelen cevapta yapılan yanlışlığın mahkeme kanalı ile giderilmesi gerektiği belirtildiğinden dava açıldığını, Kadastro Müdürlüğünün davacının dilekçesine karşılık yazdığı cevap ve teknik raporunda açıkça belirttiği üzere, davacının tapu kaydının gözden kaçması nedeni ile hiç bir kadastro tutanağına uygulanmadığı, kadastro tutanağı ilanının hataen davacı yerine davalı adına yapılmış olduğunu, davacının ad ve soyadı ilanda yazmadığından adına yapılmayan bir ilana itiraz hakkının da o dönemde henüz doğmadığını, bu sebeple kadastro tutanağı kesinleşmeyeceği gibi, hak düşürücü sürenin de işlemeyeceğini, bu halde davacı tapusunun karşılığının nerede olduğunun belirtilmesinin gerektiğini, mahkemenin işin esasına girmeden hak düşürücü süre ile davayı reddettiğini, davalının cevap dilekçesinde açıkça ikrar etmesine rağmen beyan dilekçesinde davalının taşınmazlarının sayısını hatırlamadığını ve davacıya ait taşınmazın da kendilerinin olabileceğini ileri sürerek kötü niyetli olarak savunmasını değiştirdiğini, davalının bu taşınmazı satın almadığını ve bir bedel de ödemediğini, sehven üzerine kayıt edildiğinden bu dava açılıncaya kadar haberi dahi bulunmadığını, davalı tarafın aynı mevkide farklı bir taşınmazı bulunduğunu, fakat davalı tarafın tapusunu sunduğu iş bu taşınmazın, dava konusu olmadığını, kadastro çalışmaları sırasında uygulanmış veya uygulanamaz kayıt değil hiç uygulanmamış gözden kaçmış kayıt bulunduğunu, davacının kaydı uygulanamaz kayıt olmadığından ve uygulanabilir kayıtlar arasında da davacının kaydı uygulanıp ilan edilmediğinden uygulanan kayıtlara ilişkin madde hükmünün davacıyı bağlamadığını böyle bir kaydın da kesinleşmesi mümkün olmadığı gibi, hiç uygulanmamış bir kayıt için yine hak düşürücü süreden de bahsedilemeyeceğini, vergilerin ödenmesi için belediyenin davacıya ihtar gönderdiğini, devletin kurumu olan Bozcaada Belediyesi davacıdan 2017 yılına kadar kadar taşınmazın vergisini tahsil ettiği halde; yine Devlet'in kurumu Tapu Müdürlüğünün davacı yerine sehven taşınmazın bedelini ve hiç bir vergisini ödemeyen davalıyı kadastro kaydına eklediğini, mahkemenin araştırma dahi yapmadığını ve maddi gerçekliğe ulaşmak için çaba harcamadığını, davanın reddedilmesinin doğru olmadığını açıklayarak ilk derece mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3.Gerekçe ve Sonuç

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/388 Esas - 2020/1263 Karar sayılı kararıyla, davacının dava dilekçesinde 04/08/1989 tarihli ve 14 ada 7 parsel sayılı tapu kaydına dayanması, aynı dilekçede tapu kaydının geldisinin daha eski tarihli olduğunu ve davacının burayı satın aldıktan 1 yıl sonra kadastro geçtiğini bildirmesi, yine taşınmaz yönüyle mükerrer kadastro olmadığının belirlenmesi ve taşınmaza yönelik kadastro tespitinin 1990 tarihli olması hususları birlikte gözetildiğinde davanın; kadastro tespitinden önceki hukuki sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olduğu, Davanın açıklanan bu niteliğine göre 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde ön görülen hak düşürücü süreye tabi olduğundan kuşku bulunmamasına, somut olayda; çekişmeli 314 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespitinin 1990 tarihinde yapıldığı ve söz konusu tespitin itirazsız olarak 14/08/1992 tarihinde kesinleşmesine ve bu halde tespitin kesinleştiği 14/08/1992 günü ile davanın açıldığı 20/11/2017 günü arasında 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde ön görülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf taleplerinin HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile ret kararının hükmen bozulmasını talep etmiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

HMK'nın 369. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde belirtilen sebepler ile kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususlar noktasında yapılan temyiz incelemesinde;

Dava, kadastro öncesi nedenlere dayalı olarak açılan tapu kaydının iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli 314 ada 7 parsel sayılı 284,76 m2 yüz ölçümünde ki arsa vasıflı taşınmaz 04/09/1989 tarih 2 sayılı tapu kaydına dayanılarak 29/10/1990 tarihinde davalı adına tespit edilmiş ve bu tespit itiraz edilmeksizin 14/08/1992 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesine göre; "bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz. "

Zamanın geçmesiyle bir hak ortadan kalkıyorsa buna hak düşürücü süre (sükut-u hak süresi) denir. Yasada ön görülen 10 yıllık sürenin hak düşürücü süre olduğu tartışmasızdır. Bu süreler kamu düzenine ilişkin olup, zaman aşımı def’inden farklı olarak hâkimin, dava şartı olan hak düşürücü süreyi kendiliğinden dikkate alması zorunludur.

Zamanın geçmesiyle bir hak ortadan kalkıyorsa buna hak düşürücü süre (sükut-u hak süresi) denir. Yasada ön görülen 10 yıllık sürenin hak düşürücü süre olduğu tartışmasızdır. Bu süreler kamu düzenine ilişkin olup, zaman aşımı def’inden farklı olarak hâkimin, dava şartı olan hak düşürücü süreyi kendiliğinden dikkate alması zorunludur.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19212, Karar No: 2019/1427, Tarih: 21.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/19212 E.  ,  2019/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin işe girdiği yıl itibariyle ilk 11 ayın üzerindeki çalışmaları ile ilgili yıllık izin kullandırılmadığı ve ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar Cevaplarının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1. maddesinin 1. fıkrası ile sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 2. fıkrasında ile on dört büyükşehir belediyelesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğunun belirtildiği, 5. fıkrasında ise bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava açılmadan önce sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre Bakanlıklara, Bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre Bakanlıklara, Bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı ile il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenerek davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğunun tespiti gerekmektedir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı ile il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlenerek davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğunun tespiti gerekmektedir.

Dava konusu olay açısından; davalı gösterilen ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermeden önce davacı işçinin nakil olduğu ve ... İl Özel İdaresinden talep ettiği ücret alacakları bakımından kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararı getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının devredildiği kurum belirlenmiş ise davalı taraf sıfatını borcu devralan bu kurum veya kuruluşun taşıdığı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması; tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında, davanın İçişleri Bakanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması gerekeceği anlaşılmaktadır.

3-Kabule göre ise, mahkemece hüküm altına alınan alacakların net ya da brüt olduğunun kararda belirtilmemesi hatalı olduğu gibi, davalı ... harçtan muaf olmasına karşın, davacı tarafından peşin karar ve ilam harcı olarak ödenen 80,23 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.