muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1555, Karar No: 2014/6087, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1555 E.  ,  2014/6087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2009/814-2011/418

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.11.2013 gün ve 4761 Esas, 7120 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı S.. İ.. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıların garameye sokulduğunu, oysa davalı S.. İ..’in alacağının muvazaaya dayalı olduğunu, diğer davalı Vergi Dairesi'nin alacağının da dava dışı şirketin vergi borcundan kaynaklandığını ve gerekli usullere uyulmadan taşınmaza haciz konulduğunu iddia ederek, davalıların sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. İ.. vekili, müvekkilinin dava dışı borçluya borç para verdiğini ve karşılığında bono aldığını, bir bankadan aldığı teminat mektubuna kefil olduğunu, borçlunun yaptığı iş karşılığında istihkak almasından sonra kendisine olan borçlarını ödememesi ve mal kaçırdığı söylentileri üzerine icra takibine giriştiğini, karşılıklı bir çok davanın açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava dışı .... Deri Mamulleri San. Tic. A.Ş.'nin vergi borçları bulunduğunu, şirket sorumlusu durumundaki borçlunun taşınmazına haciz konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 08.04.2009 tarih ve 1966 E., 2860 K. sayılı kararı ile, davalı vergi dairesi yönünden, mahkemece, vergi alacağı için usulüne uygun takip yapılıp yapılmadığı üzerinde durulmak ve varılacak sonuca göre bir karar verilmek gerektiği, davalı S.. İ.. yönünden ise, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün, kural olarak davalı alacaklıda olduğu, davalı alacaklının alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyit eden belgelerle ispatlamak zorunda olduğu, somut olayda dava dışı borçlu ile davalı arasında görülen bir davadaki ikrar, alacağın varlığı için delil sayılmış ise de, bu ikrarın sadece davanın taraflarını bağlayacağı, kaldı ki taraflarca davaya devam edilmediği ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, diğer taraftan bağlantısı doğrudan kanıtlanamayan üçüncü kişi adına yapılan banka havalelerinin de borçluya gönderildiğine ilişkin savunmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, açıklanan durum karşısında bu davalı hakkındaki davanın kabulüne karar verilmek gerektiği belirtilerek davacı yararına bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı S.. İ.. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemiz'in 15.11.2013 tarih ve 4761 E., 7120 K. sayılı kararıyla onanmıştır.

Davalı S.. İ.. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı S.. İ.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3897, Karar No: 2019/2754, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3897 E.  ,  2019/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1007, Karar No: 2007/5599, Tarih: 18.04.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/1007 E.  ,  2007/5599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan haricen bir taşınmaz satın aldığını, satış bedeline mahsuben 40.000 YTL ödediğini, ancak taşınmazın hacizli olması nedeniyle satın almaktan vazgeçip, ödediği 40.000 YTL'nin tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek davalının itirazının iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmeden davacının caydığını, ödenen kaporanın istenemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, itirazın iptaline, takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin alacak yargılamayı gerektirdiğinden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın 2007/1007-5599

sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda “Davanın kabulüne, itirazın iptaline,40.000 ytl üzerinden takibin devamına ,davacının icra inkar tazminatı talebinin alacak yargılamayı gerektirdiğinden reddine ” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararın gerekçesinde ise, “Davanın kabulüne, itirazın iptaline,davalının haksız itirazından dolayı icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ” şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 18.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9535, Karar No: 2009/18378, Tarih: 08.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9535 E.  ,  2009/18378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Kanunun 32.maddesinde "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatab, tebliğ işleminden haberdar olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih tebliğ tarihi addolunur." Görüldüğü üzere, tebligatın usulsüz olarak yapılmış olması halinde, tebliğ işlemi mutlaka batıl olmayıp muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olur. Borçlunun tebligatın  usulsüzlüğünü şikayet etmesi halinde, mahkemece tebliğ işleminden muhatabın haberdar olduğu gün belirlenmeli ve tebliğ tarihi öğrenme tarihi olarak düzeltilmelidir. (HGK.nun 5.6.1991 tarih ve 1991/12-258 E 1991/344 K)

Hukuki tavsif hakime aittir. Borçlunun 11.9.2008 tarihinde tebligattan haberdar olduğu ve mahkemece de tebligatın usulsüz olduğu tespit edildiğine göre yukarıda açıklanan yasa hükmü gözetilerek bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28279, Karar No: 2013/32527, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/28279 E.  ,  2013/32527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılması ve ... yetkililerinden söz konusu kayıtsız sayaçta tüketim kaydını engellemeye yönelik fiziki bir müdahale mevcut olup olmadığının tespit edilip edilmediği huzurunda sorulması, gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan ve eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2750, Karar No: 2023/12596, Tarih: 20.09.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/2750 E.  ,  2023/12596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/534 E., 2015/735 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2014 tarihli ve 2014/13611 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama, hakaret, tehdit, silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1-4. 106/1.1.cümle, 86/2,3-e, 125/1-4, 106/1,2-a, 53/1, 54 maddeleri (...'in ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle), 125/1-4, 86/2,3-e, 35, 53/1 maddeleri (...'nın ...'e eylemi nedeniyle) gereğince cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/735 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/4-c. maddelerince ''ceza verilmesine yer olmadığına'', tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 29, 50/1-a, 52 nci maddelerince hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3-e, 29, 62, 52 nci maddelerince 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

1-Cezanın alt sınırdan verilmemesi gerektiğine,

2-Haksız tahrik ugulanmaması gerektiğine,

3-Adli para cezası verilmemesi gerektiğine,

İlişkindir.

B-Sanığın Temyiz Sebebi

1. Hem tehdit suçundan hem yaralama suçundan mahkûmiyet verilmemesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi

1-Cezanın alt sınırdan verilmemesi gerektiğine,

2-Haksız tahrik ugulanmaması gerektiğine,

3-Adli para cezası verilmemesi gerektiğine,

İlişkindir.

B-Sanığın Temyiz Sebebi

1. Hem tehdit suçundan hem yaralama suçundan mahkûmiyet verilmemesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde sanığın katılan sanık ...'ye vermiş olduğu parayı istemek üzere evine gittiği, katılanın eşi olan ...'ye ...'yı sorduğu, ...'nın ikamette olmadığını öğrenmesi üzerine de, ...'in yüzüne karşı ...'dan için "a..koduğumun şerefsizi, ben iyilik yaptım, iyiliğimin karşılığı bu mu, borcunu ödesin bu işin sonu kötüye gidecek" şeklinde hakaret ve tehdit etmesinden sonra iş yerine gittiği, parayı istediği, burada da tartıştıkları, ...'nın da eline aldığı demir parçası ile ...'in üzerine yürüyürek "paranı sinkaf ederim, bende paran mı kalır" diyerek hakaret ettiği sanığında aracına giderek aldığı ... Adli Emanetin 2014/6371 sırasına kayıtlı av tüfeği ile katılan sanık ...'ya "şimdi konuş lan anasını avradını sinkaf ettiğim" şeklinde yönelttiği, ...'nı tüfeği tutmak için hamle yaptığı ve bu sırada sanığın tetiğe basması sonucu ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, olay nedeniyle tarafların birbirlerinden şikayetçi olup uzlaşmak istemedikleri anlaşılmıştır.

2. Katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığına dair hastane raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

3. Tanıklar Ş.Ç. ve M.Ç'in ''... tornavida ile üzerine yürümeye devam edince o da elindeki pompalı tüfeği ...'ya doğru doğrulttu'' şeklindeki katılanın beyanları ile uyumlu beyanları dosya içerisinde yer almaktadır.

4. Adli Emanetin 2014/6371 sırasına kayıtlı av tüfeği dosya içerisinde yer almaktadır.

5. 18.08.2014 tarihli Olay Görgü ve Tespit Tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

6. ... Numune Hastanesinin 18.08.2014 tarihli katılan sanık ...'nin sol ayak bileği ve tibiada minimal abrazyonlar mevcut olduğu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

7. ... Numune Hastanesinin 18.08.2014 tarihli raporunda; katılan sanık ...'in darp cebir izi olmadığı raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

8. Yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Diğer Temyiz Sebepleri Yerinde Görülmemiştir.

Ancak;

7. ... Numune Hastanesinin 18.08.2014 tarihli raporunda; katılan sanık ...'in darp cebir izi olmadığı raporu dosya içerisinde yer almaktadır.

8. Yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

Sanığın Diğer Temyiz Sebepleri Yerinde Görülmemiştir.

Ancak;

İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; katılanın, sanığa borcu olduğu, olay tarihinde sanığın alacağını istemek amacıyla katılanın iş yerine gittiği, burada katılandan borcunu ödemesini istediği, bu sebeple aralarında tartışma çıktığı, katılanın eline aldığı demir parçası ile sanığın üzerine yürüyürek "paranı sinkaf ederim, bende paran mı kalır" diyerek hakaret ettiği sanığında aracına giderek aldığı av tüfeği ile katılanı yaralamış olması karşısında eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinde düzenlenen alacağın tahsili amacıyla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması ve buna ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 2014/534 E., 2015/735 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5099, Karar No: 2025/14870, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/5099 E.  ,  2025/14870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/206 E., 2021/1030 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/194 E., 2020/336 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1809, Karar No: 2014/11910, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1809 E.  ,  2014/11910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur hakkında Bodrum Devlet Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından düzenlenen 22.07.2008 tarihli raporda mağdurede anxieteli uyum bozukluğu düşünüldüğü belirtilmişse de, Muğla Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.09.2008 tarihli raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulmamış olduğunun bildirilmesi ve olayın üzerinden uzun zaman geçmiş olması nedeniyle suçun mağdure üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma olasılığı ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki meşkukiyet göz önünde bulundurularak, tebliğnamedeki mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor alınması için bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.