muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3199, Karar No: 2017/3739, Tarih: 04.05.2017

6100 sayılı Kanunun 189. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, bir hususun belirli delillerle ispatını ancak kanun emredebilir.

İnançlı işlemi doğrudan düzenleyen bir kanun hükmü bulunmamaktadır. İspatı hakkında ise yine kanunlarımızda belirli delillerle ispatını emreden bir hüküm de yer almış değildir.

Bu hüküm uyarınca, içtihadı birleştirme kararı ile dahi bir hususun belirli bir delille ispatı şart koşulamaz, yargılama ispat konusundaki kanun hükümlerine göre yapılmalıdır.

Öte yandan, uyuşmazlığın çözümünde dayanak yapılan İçtihadı Birleştirme Kararı, konusuyla sınırlı, gerekçesiyle açıklayıcı ve sonuçlarıyla görülmekte olan benzer davalar için bağlayıcıdır. Davacının “mülkiyet hakkına” dayanarak, inançlı işlem iddiasıyla açtığı tapu iptal davası ile “şahsi hakka” dayanarak, inançlı işlem iddiasıyla açtığı tapu iptali davası arasında farklılık bulunmaktadır. Şöyle ki, mülkiyet hakkına dayalı tapu iptal davasında, davaya konu taşınmazın mülkiyetinin önceden davacıda bulunduğu, teminat amacıyla veya başka bir sebeple davalıya devredildiği ve yapılan inanç sözlemesi gereğince taşınmazın mülkiyetinin davacıya iadesi gerekirken, davalı tarafın bu inanç sözleşmesine aykırı davranması nedeniyle iadeye yanaşmadığından tapunun iptali ile davacı adına tescili talep edilmektedir. Davacı taraf, mülkiyetinde bulunan taşınmazı resmi akit ile davalıya devrettiğinden senede karşı tanıkla ispat yasağını düzenleyen HMK'nın 201. maddesi nazara alınarak, taraflar kardeş olsa bile tanıkla ispatın mümkün olamayacağı 1947 tarihli İBK gerekçe gösterilerek, ancak yazılı delille ispatlanabileceği konusunda Yargıtayın istikrarlı kararlı bulunmaktadır.

Davaya konu olay, “mülkiyet hakkına” dayanmayıp, “şahsi hakka” dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır. Davacı, mülkiyeti başkasına ait bulunan taşınmazın 1/2 payının bedelinin kendisi tarafından karşılanmak suretiyle alındığını, bu durumun kardeşleri davalılar tarafından da bilinmesine rağmen, taşınmazla ilgili olarak ortaklığın giderilmesi davası açıldığını belirterek, finansmanı kendisi tarafından karşılanan ve muris ...adına kayıtlı bulunan taşınmazın 1/2 payın tapusunun iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının, mülkiyet hakkına dayanılarak, inançlı işlem nedeniyle açılan tapu iptal davalarında uygulanabileceği; tapu iptal davasının şahsi hakka dayanması halinde, davalı tarafın iddianın aksini ispat amacıyla senet ileri sürmemesi halinde, bir senedin varlığından ve senede karşı tanıkla ispat yasağından söz edilemeyecektir.

05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının, mülkiyet hakkına dayanılarak, inançlı işlem nedeniyle açılan tapu iptal davalarında uygulanabileceği; tapu iptal davasının şahsi hakka dayanması halinde, davalı tarafın iddianın aksini ispat amacıyla senet ileri sürmemesi halinde, bir senedin varlığından ve senede karşı tanıkla ispat yasağından söz edilemeyecektir.

Mahkemece, inançlı işlem nedeniyle mülkiyeti devredilen ve yine bu sözleşme hükümleri uyarınca mülkiyet hakkına dayanılarak taşınmazın iadesinin talep edildiği davalarda uygulanması gereken İçtihadı Birleştirme Kararının, yanlış anlam verilmek suretiyle, şahsi hakka dayalı inançlı işlem gerekçe gösterilerek açılan bu davada da uygulandığı, ispat hukukuna ilişkin hükümlerin ise nazara alınmadığı ve yazılı belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedildiği anlaşılmıştır.

Davaya konu inançlı işlemin, baba-oğul arasında yapıldığı ve bu taraflar arasında mülkiyetin nakline yönelik resmi bir senedin varlığı ileri sürülmediğine göre, davanın ispat hukukuna ilişkin genel hükümler çerçevesinde ve özellikle 6100 sayılı Kanunun senetle ispatın istisnasını düzenleyen 203. maddesi nazara alınarak davacı tarafın tanıkları da dinlenmek suretiyle çözülmesi gerekir.

Açıklanan gerekçelerle, yerel mahkemenin hukuka aykırı kararı bozulması gerekirken, onanmasına yönelik Sayın çoğunluğa katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/3549, Karar No: 2015/7049, Tarih: 24.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3549 E.  ,  2015/7049 K.**

* NİTELİKLİ DOLANDIRICILIK

* ECZACININ ORJİNAL OLMAYAN İLAÇ KÜPÜRÜ İHTİVA EDEN REÇETE FATURA ETMESİ

* BİLİRKİŞİ İNCELEMESİ GEREKTİĞİ HALDE YAPILMAMASI

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihlerinde eczanesinin olduğu, katılan kurum tarafından yapılan rutin incelemede sanığın suç tarihlerinde çeşitli firmalara ait ilaçlara ilişkin toplam 573 adet orjinal olmayan ilaç küpürü ihtiva eden 337 adet reçete fatura ettiği ve bedellerini tahsil etmek suretiyle katılan kurumu 20.300,70 TL zarara uğrattığı, bu suretle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanığın suç tarihlerinde ilaç aldığı ve faturalarını dosyaya ibraz ettiği ecza depoları ile iletişime geçilerek sanığın söz konusu ilaçları alıp almadığının tespiti; küpürleri sahte olduğu iddia edilen ilaçların firmaları ile irtibata geçilerek orjinal küpürlerin temin edilip, sonrasında sahte olduğu iddia edilen küpürler ile orjinal küpürler üzerinde tekrar bilirkişi incelemesi yaptırılarak sahte olup olmadıklarının kesin olarak tespiti ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14196, Karar No: 2012/6457, Tarih: 01.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14196 E.  ,  2012/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38108, Karar No: 2014/34429, Tarih: 27.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/38108 E.  ,  2014/34429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/272580

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2012

NUMARASI : 2011/490 (E) ve 2012/159 (K)

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar N.. S.. ve G.. S.. hakkında hakaret suçları nedeniyle verilen ceza vermekten vazgeçilmesine dair hükümlerin temyizinde;

Karşılıklı hakaret nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde temel cezaya hükmetmeden TCK’nın 129/1. maddesi uyarınca, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıkların, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak ceza uygulamasının karardan çıkarılarak yerine, sanık hakkında 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı ibaresi eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık N.. S..’in yaralama suçuna ilişkin düşme kararında;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık N.. S.. ile mağdur C.. D.. arasında bir husumet bulunmadığı, sanığın G.. S..’e karşı bıçak sallaması sırasında araya girerek bıçağın keskin tarafını tutan mağdurun, sanığın bıçağı geri çektiği sırada elinden yaralandığı gözetilerek, TCK’nın 21/2. maddesinde belirtilen olası kast halinin bulunup bulunmadığı tartışılmadan, eylemi taksirle yaralama kabul ederek şikayet bulunmaması nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21512, Karar No: 2015/36179, Tarih: 21.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21512 E.  ,  2015/36179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2010/950-2015/110

Davacı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan A. Özel Sağlık Hizmetleri Gıda Tarım Ürünleri İletişim Güzellik Merkezi Sanayii ve Ticaret Limited Şirketi ile C. Doğal Yaşam Ürünleri Turizm Yem Gıda Mad San Tic Ltd Şti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 21/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31972, Karar No: 2012/40604, Tarih: 29.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/31972 E.  ,  2012/40604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine ve erteli önceki hükmün aynen infazına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

765 sayılı TCK'nin 95/2. maddesi çerçevesinde yapılan talep ile ilgili olarak mahkemece 'yeniden hüküm kurulmasına ve aynen infaza' ilişkin 24.02.2012 tarihli karara yönelik temyizin incelenmesinde; sanık hakkında erteleme süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi ve bu suça ilişkin mahkumiyet ilamının kesinleşmesi üzerine 24.02.2012 tarihli kararla verilen 'tehdit ve yaralama suçlarından mahkumiyetine ve erteli ilamın aynen infazı' kararı, itirazı kabil kararlardan olduğu anlaşımakla, isteme aykırı olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7830, Karar No: 2015/21117, Tarih: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7830 E.  ,  2015/21117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek , kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatili ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Aksi halde kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı HMK.nun 298/2. Maddesi gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece, tefhim edilen hüküm özetinde kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağının kabulüne ,hafta tatili alacağının reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda bayram tatili ile fazla çalışma ücretinin kabulüne karar verilip diğer alacakların reddine karar verilmesi, hüküm özeti ile hüküm sonucu çelişkisi olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5498, Karar No: 2019/7820, Tarih: 29.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5498 E.  ,  2019/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 21/11/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21222, Karar No: 2012/30223, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21222 E.  ,  2012/30223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu gerçek kişinin , takip dayanağı bonolarda şirket kaşesi dışında imzası olmamakla  şahsi sorumluluğunun bulunmadığı  ve  imzalarında şirket yetkilisine ait olmadığı belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine yaptığı başvuru üzerine mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir, düzenlemesine yer verilmiştir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki adet imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın imzanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Ayrıca İİK'nun 170/3.maddesinde; "İcra mahkemesi İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı  inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca İİK'nun 170/3.maddesinde; "İcra mahkemesi İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı  inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, takip dayanağı bonoda imzaların şirket kaşesi üzerine atıldığı görülmektedir. Bu durumda, söz konusu  bono yönünden imzaların  şirketi borçlandırma iradesi ile atıldığının  kabulü gerekir.Yine borçlu şirketle ilgili imza itirazı yönünden keşide tarihi itibari ile şirketi temsil ve ilzama yetkili olanların tespiti ile İİK nun 170/3 maddesi yollaması ile 68/a maddesi uyarınca yapılacak bilirkişi incelemesi  ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7686, Karar No: 2011/13519, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7686 E.  ,  2011/13519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın dosya içindeki tapu kaydına göre intifa hakkı sahibi ... oğlu ... davaya dahil edilmeden, eksik taraf teşkiliyle hüküm kurulması,

2-Aynı kamulaştırma amacıyla aynı cadde üzerinde bulunan taşınmaz için açılan davada Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/143 Esas, 2009/375 sayılı kararıyla 2008 yılı Nisan ayı itibariyle 4.000,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyat Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Sözü edilen dosyada hükmedilen bedel kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek ayrılma nedenleri hususunda raporları hükme esas alınan bilirkişi kurullarından ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9700, Karar No: 2014/14027, Tarih: 06.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/9700 E.  ,  2014/14027 K.**

* BİLİNÇLİ TAKSİRLE YARALAMA

* OTOBÜS ŞÖFÖRÜNÜN OTOGARDA BİLİNÇLİ TAKSİRLE HAREKET EDİP YARALAMA EYLEMİNİ GERÇEKLEŞTİRMESİ

* KUSURUN YOĞUNLUĞU NEDENİYLE CEZA TAYİNİNDE ASGARİ HADDEN UZAKLAŞMA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 22

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

**"İçtihat Metni"**

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, idaresindeki yolcu otobüsü ile geri manevra ile perondan çıktığı ve daha sonra sağa ve ileri manevra ile ilerlediği sırada, otogar içindeki refüj kenarında ve üzerinde bulunan üç yayaya aracın sağ arka teker kısmı ile çarpması sonucu, bir kişinin ayağının amputasyon geçirecek, iki kişinin de ayaklarında ağır kırıklar oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; olay günü asker uğurlaması olduğu ve sanığın aracında da asker adaylarının bulunduğu, sanığın savunmasında, asker adayı yakınlarının aracın önünde istiklal marşı söylediklerini, harekete geçtiklerinde aracın etrafındaki kalabalığın otobüse vurmaya devam ettiklerini, tanıkların ifadelerinde, olay yerinin çok kalabalık olduğunu beyan ettikleri, tanıklar B.. Ç.., C.. Ç.., M.. K..ve K.. U..'un ifadelerinde, sanığın önündeki otobüsün ilerlemesini beklemeden, agresif bir tavırla sağdan ani manevra ile harekete geçtiğini beyan ettikleri dikkate alındığında; sanığın çok kalabalık olduğunu gördüğü otogar alanında ani sert manevra yapmak sureti ile bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş olup, asli kusurlu sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, sanığın kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.