muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13340, Karar No: 2012/6432, Tarih: 05.04.2012

ancak 10.08.2008 günü sağlığına uygun iş verilmediğini, istifaya zorlandığını, sağlığına uygun iş olan şoförlük işi verilmediği takdirde iş sözleşmesini haklı nedenle feshedeceğini bildirmiştir. Bu ihtarname iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiği 12.06.2008 tarihinden sonra 14.06.2008 tarihinde davalı tarafa tebliğ edilmiştir. Davalı işverence ihtarnameye karşı verilen cevapta özlük dosyasında iş başvurusunda sunulan raporlarda rahatsızlığı ile ilgili bir bulgu ve başvurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

Davacı tarafından sunulan 10.06.2008 tarihli doktor raporunda hastanın ayakta sabit kalmasını gerektiren veya bacağını bir pozisyonda uzun süre tutmasını gerektiren işlerde çalıştırılmasının tıbben sakıncalı olduğu, yaptığı iş nedeniyle iş makinesi kullanması gibi uzun süre sabit pozisyonda ve ayağı zorlayıcı işlerde çalışması nedeniyle venöz yetmezliğe bağlı olarak sorunlar yaşanmasının yüksek olasılıkta olduğu ifade edilmiştir.

Davacının operatörlük işini yapmasının sağlığı açısından sakıncalı olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması uyuşmazlığın çözümü bakımından önem arz etmektedir. Buna göre tam teşekküllü bir devlet hastanesinden rapor alınarak davacının operatörlük işinde sürekli biçimde yetersiz duruma gelip gelmediği belirlenmeli, davacının anılan işte sürekli bir yetersizliği ortaya çıkmışsa feshin son çare olması ilkesi kapsamında gerekirse uzman bir bilirkişi aracılığıyla işyerinde keşif yapılarak davacının rahatsızlığına uygun başka bir bölümde değerlendirilme olanağının bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11262, Karar No: 2020/2731, Tarih: 25.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/11262 E.  ,  2020/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: TCK 158/1-f-son, 52, 53.

TCK 204/1, 53. maddeleri gereği mahkumiyet Sanıklar... ve ... hakkında: her iki suçtan beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık, sanıklar... ve... hakkında verilen beraat hükümleri ise katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ...'nün kendisine ait ... Optik şirketine ait çek karnesi içinden iki adet çeki 5.000 TL ve 2.500 TL bedelle keşide edip bankaya çalıntı nedeni ile ödemeden men talimatı verip iştirak iradesi içinde sanık ...’ın oğlu aracılığı ile sanık ...’a verdiği, sanık ...’ın da ...Optik adlı şirketin kaşesini vurarak ciroladığı ve...Faktoring adlı şirket ile yapmış olduğu faktoring ve temlik sözleşmesinde ödeme olması için katılan şirkete verdiği sanıkların bu şekilde iştirak iradesi içinde katılanı dolandırdıkları iddia olunan olayda;

1- Sanık ... hakkında belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından kurulan beraat hükümleri ve sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Sanık ...’nin belgede sahtecilik suçu yönünden davaya konu çeklerin ön yüzlerindeki yazıların, keşideci imzalarının ve arka yüzündeki 1.ciranta imzalarının kendisine ait olması, çeklerin gerçek çek olması ve üzerinde de sahte yazı ve imzanın bulunmaması karşısında sadece ödemeden men talimatı verilmiş olmasının çekin resmi belgede sahtecilik suçuna vücut vermeyeceği, resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının olayda bulunmadığı anlaşılmakla sanık ... hakkında verilen beraat hükmünde, sanık ...’ın ise iştirak iradesi içinde davaya konu herhangi bir eylemi gerçekleştirdiği yönünde delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Davaya konu çeklerin ön yüzlerindeki yazıların, keşideci imzalarının ve arka yüzündeki 1. ciranta imzalarının keşideci olan sanık ...‘ye ait olması, çeklerin gerçek çek olması ve üzerinde de sahte yazı ve imzanın bulunmaması karşısında sadece ödemeden men talimatı verilmiş olmasının çekin resmi belgede sahtecilik suçuna vücut vermeyeceği, resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının olayda bulunmadığı anlaşılmakla sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçundan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Sanık ... hakkında iddianame ile 158/1-j maddesi sevki ile dava açılması ve yapılan yargılamada ek savunma hakkı verilmeden sanığın olmadığı celsede mütalaa ile 158/1-f maddesi talebi üzerine TCK 158/1-f-son maddesi gereği mahkumiyet hükmü kurulması sureti ile fazla ceza tayini, ayrıca;

Her ne kadar olayda sahte çek olmamasına karşın sanık ...’nin sanık ... ile işbirliği yaparak kendisine ait men talimatı verdiği çekleri sanık ...’a ulaştırıp katılan factoring şirketine vermek suretiyle sanık ... ile birlikte dolandırıcılık suçunu işlemiş olmasına karşın sanığın ek savunma hakkı tanınarak banka aracı kılınarak dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve katılan vekilinin sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10268, Karar No: 2013/16104, Tarih: 18.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10268 E.  ,  2013/16104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

MÜDDEABİHİ DEVREDEN

MÜDDEABİHİ DEVRALAN

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2010/101-2012/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından tescil başvurusu yapılan 2007/60527 sayılı “nuν” ibareli marka başvurusunun 12.05.2008 tarihinde Resmi Marka Bülteninde yayınlanması üzerine yayına itiraz ettiklerini, ancak TPE Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından; itiraza dayanak gösterilen müvekkiline ait "Nu" ibareli seri markaların tescili talep edilen marka ile benzer olmadığı; 2001/01964 sayılı “Nu” ibareli markasının ise “benzer olmasına rağmen farklı mal ve hizmetleri içerdiği” gerekçesiyle müvekkili itirazlarının red edildiğini; bu karara karşı YİDK nezdinde yaptıkları itirazlarının da nihai olarak reddedildiğini; oysa, müvekkili şirketin, yarattığı “nu” ibareli markaların tanınmış marka haline geldiğini, 2001 yılından itibaren çok büyük emek ve sermaye harcayarak yirmiyi aşkın markayı TPE nezdinde tescil ettirdiğini ve bu markaları maruf ve meşru hale getirdiğini, bu durumun diğer şirketler tarafından da bilindiğini, müvekkil itirazlarının reddine ilişkin Enstitü kararının hatalı olduğunu, davalı markasının müvekkili markası ile birebir aynı yazılışa, fonetiğe ve görüntüye sahip olduğunu, bu yönüyle müvekkili markasıyla bağlantılı bir marka olduğunun düşünülmesine ve ayırt edicilik gücünün azalmasına sebebiyet vereceğini ileri sürerek, TPE YİDK'nun 05.03.2010 tarihli 2010-M-562 sayılı kararının iptaline, davalı şirket markasının tescil işlemlerinin durdurulmasına ve davalı şirket markası tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, dava konusu “nuν+şekil” ibareli markanın, bütününde bıraktığı izlenim itibariyle davacının “nu” ibareli markalarından farklı olduğunu, ayrıca davacının muhtelif markalarında “nu” ibaresine eklenen “studios, club, bar, apartments, skoll, radio, plaza, loft, hotel” şeklindeki tamamlayıcı unsurlar ile farklı şekil ve logo unsurlarının da markaların karıştırılma ihtimalini ortadan kaldıracak diğer faktörler olduğunu, “NU” ibaresinin davalının ticaret ünvanının çekirdek unsurunu oluşturduğunu ve davalının bu ünvanı ile uzun yıllardır giyim sektöründe faaliyet gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili adına TPE nezdinde 2001/28183 ve 2007/57522 sayılar ile tescilli bulunan “NU” ibareli markalar bulunduğunu ve bu markaların tescil kapsamında 18., 25. ve 35. sınıflara ait mal ve hizmetlerin olduğunu; dava konusu marka başvurusunun da önceki markaların reprodüksiyonu olduğunu 18. sınıftaki “işlenmiş ve işlenmemiş deriler ve postallar, yapay deriler, derilerden yapılmış taşıma araçları, çantalar” gibi müvekkilinin 2001 yılından beri adına tescilli bulunan "NU" ibareli markaları kapsamında kalan ürünlerle benzer nitelikteki emtialar olduğunu ve bu emtialar bakımından müvekkilin önceye dayalı üstün hakkı bulunduğunu, ayrıca dava konusu başvurunun davacının tescilli markalarından hiç birisi ile benzer olmadığını, davacı markalarının tanınmış olmadığı gibi, müvekkili marka başvurusu ile davacının markasının tanınmışlığından haksız bir yarar sağlamasının söz konusu olmadığını, davacının zarar görmesinin veya markasının ayırt edici karakterinin zedelenmesi olasılıklarının da bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibas bulunduğu; çekişmeli mallar ve başvuru bakımından davalının müktesep hakkı olmadığı; başvurunun kapsadığı çekişmeli mallardan "İşlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (Çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil)” malları için TPE YİDK kararının iptal koşullarının oluştuğu diğer mallar yönünden ise bir isabetsizlik olmadığı ve davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK’nun 2010-M-562 sayılı kararının davacının itirazının reddine dair bölümü yönünden 18.sınıftaki “işlenmiş veya işlenmemiş deriler ve postlar, yapay deriler, köseleler, astarlık deriler. Derilerden, deri taklitlerinden veya diğer malzemelerden mamul taşıma amaçlı başka sınıflarda yer almayan eşyalar (çantalar, deri veya kösele kutular ve sandıklar, anahtarlıklar dahil)” malları yönünden kısmen iptaline, 2007/60527 sayılı marka başvurusunun hükümden sonra düştüğü ve tescilin gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümsüzlük talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kısmen kabul kapsamı dışında kalan mallar yönünden fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı, davacı vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilleri ve davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı, davacı vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilleri ve davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilleri ve davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24257, Karar No: 2016/6710, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24257 E.  ,  2016/6710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 130 kg'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 65 kg alınması ve üretim masraflarının da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10727, Karar No: 2015/7609, Tarih: 23.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10727 E.  ,  2015/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

...nin Veri Hazırlama ve Kontrol elemanı hizmet alımı ihalelerini üstlenen firmalar; ..., ..., ....'ne, ...'ne, ...'ne, yazı yazılarak 2009-2012 yılları arasında davacı ile imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3937, Karar No: 2015/19170, Tarih: 06.07.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3937 E.  ,  2015/19170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlu Ahmet icra mahkemesine başvurusunda; bonodaki imzayı, borcun aslını, faiz ve fer'ilerine kabul ettmediğini ileri sürerek itiraz etmiş, mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelemede,icra takip dosyasında borçlunun açtığı davada feragat ettiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 169/a-1. maddesine göre; "İcra mahkemesi hakimi, itiraz sebeplerinin tahkiki için iki tarafı en geç otuz gün içinde duruşmaya çağırır. Hakim, duruşma sonucunda borcun olmadığının veya itfa veya imhal edildiğinin resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispatı halinde itirazı kabul eder. İcra mahkemesi hakimi, yetki itirazının incelenmesinde taraflar gelmese de gereken kararı verir." hükmüne yer verilmiştir. Buna göre, borca itirazın duruşma açılarak incelenmesi gerekir.

Anılan Kanunun 170/b.maddesi göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 70. maddesi uyarınca icra mahkemesi imza inkarı incelemesi için de duruşma açmak zorundadır.

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK.nun 154.maddesinin 3.fıkrası; "Aşağıdaki hususlar mutlak olarak tutanağa yazılır" hükmünü içermekte olup, Anılan Kanun maddesinin (ç).bendinde; "Beyanda bulunana okunmak ve imzası alınmak kaydı ile ikrar, yeminin edası, davanın geri alınmasına muvafakat, davadan feragat, davayı kabule ilişkin beyanlar ile sulh müzakereleri ile sonucu." şeklinde bir düzenlemeye gidilmiştir. İcra hukukunda da kıyasen uygulanması gereken bu hükme göre, feragate dair beyanın feragat edene okunması ve okunduğunun tutanağa yazılması zorunludur. Feragatin doğurduğu hukuki sonuçlar gözönüne alındığında, feragat beyanında bulunan taraf, ancak hangi hukuki sonuçlar doğuracağını bildiği veya en azından bilmesi gerektiği ölçüde onunla bağlı tutulabilir.

Somut olayda, başvuru borca ve imzaya itiraz niteliğinde olup, mahkemece mutlaka duruşma açılmalı ve itiraz duruşmalı olarak incelenmelidir. Diğer taraftan borçlu asilin icra mahkemesinde açtığı davadan feragate ilişkin beyanı icra müdürlüğünce 10.10.2014 tarihli kesin haciz tutanağına geçirilmiş ise de, işbu feragat beyanı hakkında borçlunun diyecekleri de sorulmamıştır.

O halde mahkemece, duruşma açılarak borçluya davadan feragat beyanı sorularak ve varsa tarafların delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, duruşma açılarak borçluya davadan feragat beyanı sorularak ve varsa tarafların delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinden yapılan inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/07/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2576, Karar No: 2011/2070, Tarih: 24.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2576 E.  ,  2011/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 07.08.1998 tarihinde davadışı ...'ın davalı kooperatifteki ortaklık payını devraldığını, kooperatife ortaklığa kabul edilerek kooperatif üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirdiğini, uzun zaman geçmesine rağmen dairesinin kendisine teslim edilmemesi üzerine davalı kooperatife başvurduğunda kendisinin hak sahibi olmadığı, kooperatifteki üyelik kaydını 08.08.2001 tarihinde kooperatif üyelik sözleşmesi ile kardeşi davalı ...'e devrettiğinin bildirildiğini, belirtilen sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının, davalıya dava konusu daireye ilişkin kooperatif hissesini devrettiğine ilişkin sözleşmedeki imza üzerinde inceleme yaptırılmak istendiği, davacı vekilinin imza incelemesi yaptırılmadan karar verilmesini talep ettiği, mevcut delil durumuna göre ilgili sözleşmedeki imzanın davacıya ait olup olmadığının çıplak gözle anlaşılamayacağı, bu saptamanın teknik bilgiyi gerektirdiği, bu sebeple davacının davasını mevcut delil durumuna göre ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, 08.08.2001 tarihli devir sözleşmesinde ismi altındaki imzanın kendine ait olmadığını ileri sürmüştür. Bu hususta sorumlular hakkında Çorlu Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/17 esas, 2010/310 karar sayılı dosyasında dava açıldığı ve henüz kararın kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece adı geçen dosya getirtilip, imza ile ilgili bilirkişi incelemesi yapılıp yapılmadığı, tarafları yönünden bekletici mesele yapılması şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılıp, şayet şartlar oluşmamış ise BK'nun 53. maddesi hükmü de dikkate alınarak devir sözleşmesindeki imzanın aidiyetinin incelenmesi bakımından tüm eksiklikler tamamlanıp uzman grafolog bilirkişiden rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, tarafların bilirkişi incelemesi yapılması konusundaki talepleri de dikkate alınmadan eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2190, Karar No: 2018/4839, Tarih: 17.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2190 E.  ,  2018/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, itirazın  iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın asıl alacak yönünden   kabulüne, %20 icra inkar tazminatı talebinin  reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 5510 sayılı Yasanın 56. mad. Kapsamında yersiz ödenen aylıklar için  başlattığı icra takibine, davalının itirazı ile takibin durması üzerine, itirazın iptali ve %20 icra inkar tazminatı ödenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, itirazın iptaline ve takibin devamına ancak itiraz kanosu alacak yargılamayı gerektirdiğinden  icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse, alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür.  05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup,  Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.