muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5645, Karar No: 2019/7195, Tarih: 09.10.2019

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak "yeniden yargılama"dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde "Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi" yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37195, Karar No: 2016/1913, Tarih: 10.02.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37195 E.  ,  2016/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/33089

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2014

NUMARASI : 2013/341 (E) ve 2014/10 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar G.. K.. ve C.. K.. müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10270, Karar No: 2021/8000, Tarih: 16.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/10270 E.  ,  2021/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 8. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : ŞİKAYET

-KARAR-

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 20.09.2021 tarih ve 2021/3374-7674 sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davacı (takip borçlusu) ...′ün, İcra Hukuk Mahkemesinde açtığı şikayet davasının reddine ilişkin 2019/622 esas, 2020/177 sayılı karara karşı yaptığı istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddedildiği; davacının bu kez adli yardım talepli olarak temyiz isteğinde bulunduğu ve dilekçesine ödeme güçlüğüne ilişkin belgeler eklediği; ne var ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davacı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK′nın 336/2. maddesi ″Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.″ hükmünü içermektedir.

Somut olayda, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacının temyiz dilekçesine eklediği belgelerden ödeme güçlüğü içerisinde bulunduğu kanaatine varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 20.09.2021 tarih ve 2021/3374-7674 sayılı kararına karşı davacı tarafından yapılan itirazın yerinde olduğu görülmekle, ADLİ YARDIM TALEBİNİN KABULÜNE; dosyanın ilgisi bakımından anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine, 16/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5448, Karar No: 2023/318, Tarih: 17.01.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/5448 E.  ,  2023/318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ve önlenmesi davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve karşı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin diğer birçok firma gibi yol süpürme araçlarının vakumlu araçlar olması ve ürünün vakumlu olma özelliğini belirtmesi için VKM ibaresini seri kodu olarak kullandığını, marka veya isim hakkı olarak kullanmasının söz konusu olmadığını, müvekkili firmanın marka olarak Üstün-El ismini kullandığını, davalı tarafın bir ürünün niteliğini vurgulayan VKM ibaresini 23.02.2017 tarihinde kötü niyetle marka olarak tescil ettirdiğini, müvekkili firmanın tanınmışlığının VKM ibaresi ile gerçekleşmediğini, müvekkilinin uzun yıllar boyunca VKM'nin bir kod olması sebebiyle tescile gerek duymadığını, davalının müvekkilinin ticari faaliyetlerini kısıtlamak ve zora sokmak amacıyla marka tescil işlemini gerçekleştirdiğini, müvekkilinin VKM kodunu taşıyan ürünlerin kullanımını durdurması konusunda davalı tarafın ihtar çektiğini, bu durumun davalının kötü niyetini gösterdiğini, kötü niyetli tescilin hükümsüzlüğüne karar verilmesi gerektiğini, müvekkilinin Üstün-El adı altında satış yapıp tanındığını, hiçbir zaman marka olarak VKM'yi kullanmadığını, bir ürünün özelliğini nitelendiren işaretlerin marka olarak tescil edilemeyeceğini, 6769 sayılı Sınaî Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 ve 6 ncı maddeleri gereğince mutlak ve nisbi red nedenlerinin bulunduğunu ileri sürerek davalı adına tescil edilen VKM markasının hükümsüzlüğüne ve markanın sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili karşı dava dilekçesinde; tescilli "VKM" markasının korunmasını, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.Davacı vekili karşı dava dilekçesinde; tescilli "VKM" markasının korunmasını, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl dava cevap dilekçesinde; müvekkilinin 2002 yılından bu yana VKM markasını kullandığını, marka tescilinin haksız ve kötü niyetli yapılmadığını, davacının ürünün özelliğini vakum kelimesi ile belirtilebileceğini, mutlak red sebebi olabilecek kelimenin vakum olduğunu, VKM'nin bu kapsamda sayılamayacağını, VKM'nin model değil tescil edilmiş bir marka olduğunu, müvekkilinin sahibi olduğu VKM markasının davacı tarafça haksız ve kötü niyetli kullanıldığını, ürünün özelliklerini VKM markasını kullanmak zorunda kalmadan anlatabileceğini, davacı tarafa ihtarname gönderilmesinin yasal gereklilik olduğunu, aksi halde markanın kullanımına sessiz kalmasının muvafakat sayılabileceğini, başka firmaların da VKM ibaresini kullanmasının davacının eylemini yasal hale getirmeyeceğini, vakum kelimesinin sadece yol süpürme araçları için kullanılan bir kelime olmadığını, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci ve 6 ncı maddesinde belirtilen mutlak ve nisbi red nedenlerinin söz konusu olmadığını, Türk Patent ve Marka Kurumu (TPMK) tarafından değerlendirilerek tescilin uygun bulunduğunu, marka başvurusuna da itiraz olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Karşı davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talepleri ve kötü niyetli tescilinin müvekkilinin pazardaki faaliyetlerini kısıtlayarak haksız rekabet oluşturmaya yönelik olduğu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; toplanan delillere ve aldırılan bilirkişi raporuna göre 2016/60360 sayılı 21.07.2016 başvuru tarihli "VKM" harflerinden oluşan dava konusu markanın 7. sınıfta süpürme makineleri dahil olmak üzere davalı adına 23.02.2017 tarihinde tescil edildiği, asıl davacı Üstünel firmasının kullandığı katalog içeriğinde sergilediği birtakım ürünlerin görselleri yanında ürüne verdiği kodları ve ürünle ilgili teknik özellikleri de ilan ettiği, ürünleri "VKM 3000", "VKM 4000", "VKM 5000" gibi adlar ile tasnif ettiği, kataloğun üstünde kendi marka adı ve ticari adının bulunduğu, ürünlerin de süpürme makineleri olduğu, marka başvurusunun 21.07

.02.2017 tarihinde tescil edildiği, asıl davacı Üstünel firmasının kullandığı katalog içeriğinde sergilediği birtakım ürünlerin görselleri yanında ürüne verdiği kodları ve ürünle ilgili teknik özellikleri de ilan ettiği, ürünleri "VKM 3000", "VKM 4000", "VKM 5000" gibi adlar ile tasnif ettiği, kataloğun üstünde kendi marka adı ve ticari adının bulunduğu, ürünlerin de süpürme makineleri olduğu, marka başvurusunun 21.07.2016 tarihinde yapılmış olması nedeniyle hükümsüzlük davasının 6769 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, asıl davalının markasının üç harften oluştuğu, 6769 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca bu harflerin mutlak suretle belli bir tasviri, sözcüğün kısaltması olması gerekmediği, bu işaretlerin 7 nci sınıf ürünler için mutlak red engelini geçtiği, yani ayırt edicilik taşıdığı, tanımlayıcı veya tasvir edici, cins bildirici olmadığı, bu harflerin tescilinin kötü niyet oluşturduğuna ilişkin davacı iddiasının kanıtlanamadığı, "VKM" harflerinin 6769 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 inci maddeleri bakımından marka olma engelinin bulunmadığı, başkasına ait bir markanın tescili iddiası bulunmadığı, "VKM" harflerinin kasıtlı ve kötü niyetle tescili iddiasının dayanaksız olduğu, ilgi sektörde "VKM" ibaresinin tasviri bir anlamda kullanıldığına ilişkin bir bulguya ulaşılamadığı, dava konusu olan "VKM" ibaresinden oluşan markanın, ilgili mallar için doğrudan tanımlayıcılık, cins veya vasıf bildiricilik gibi bir özellik taşımadığı, karşı tarafın ise aynı sektörde kullandığı markanın "Üstünel" markası olduğu, iki marka arasında herhangi bir yakınlık veya benzerlik bulunmadığı, karşı davacının iddiasının kataloglarda kullanılan "VKM 3000", "VKM 5000" şeklindeki açıklamalar olduğu, ilk bakışta karşı davacı markasının bu ibarelerde aynen yer aldığı gözlense de bu kullanımların mahiyetinin değerlendirilmesi gerektiği, mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ile karşı davalının ürünlerini tanıttığı stant ve katalogda, internet sayfasında kullanımlarının markasal mahiyet taşımadığı, katalogda veya internet ortamındaki tanıtımlarda bilgi verici mahiyette ibareler yer aldığı, katalogda kendi marka ve isminin ön planda olduğu, internet ortamında "Üstünel" logosu ön planda olup ürün görseli ve şekillerinin altında "VKM 5000 Teknik Özellikler" şeklinde bir ibare yer aldığı, söz konusu ibarenin, gerek katalog, gerekse internet ortamında markasal olarak öne çıkarılmadığı, ürünlerin tanıtımıyla ilgili olarak yanlarında teknik özelliklerini belirten metin içinde kullanıldığı, tarafların içinde bulunduğu sektörde bu türden makinelerin alıcıları veya tüketicileri uzun vadeli kullanılacak bir mal alış verişi yaptıklarından, etraflıca düşünerek ve araştırarak karar verdiklerinden iltibasa düşmelerinin daha zor olduğu, çekişmeye konu olan "VKM" ibaresinin karşı davalı tarafından markasal anlamı vurgulanmadığından kullanımın markaya tecavüz olarak değerlendirilmesinin hakkaniyete aykırı olduğu gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı Üstün-El Temizlik Makinaları San. Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; VKM ibaresinin vakumlu ibaresi karşılığı olarak kullanıldığını gösterir internet sitelerinden alınmış birçok örnek sunulduğunu, tüm bu örneklerde ürünün vakumlu olmasının VKM ibaresi ile ifade edildiğini, örneklerin hem aynı sektörden hem farklı sektörlerden olduğunu, davalının 2002 yılından beri kullandığı markasını yaklaşık 15 sene sonra tescil ettirmesinin haksız ve kötü niyetli tescili desteklediğini, VKM ibaresinin davalıdan önce de Türkiye'de vakumlu ürün üreten her firma tarafından kullanıldığını, bilirkişi raporu esas alınarak verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı tarafın kötü niyetli olarak müvekkilini sektör dışında bırakmak niyetiyle müvekkiline ihtarname gönderdiğini, resmi marka gazetesinde yayınlanmayan bir tescilin hüküm doğurmayacağını, marka tescilinin 31.03.2017 tarihinde yayınlandığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak markanın hükümsüzlüğüne ilişkin asıl davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı-karşı davacı Çeksan Yol Süpürme Araçları Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili firmanın ürettiği vakumlu yol süpürme makinaları açısından farkındalık oluşturmak kastı ile VKM ibaresini marka olarak tescil ettirdiğini, bu makinaları üretme ve satmaya tek yetkili firma olduğunu, karşı davalının bu şekilde kullanımının müvekkilinin markasının kullanımı olarak algılandığını, müvekkilinin mağduriyetine sebebiyet verdiğini, ürünün teknik özelliklerinin VKM ibaresi kullanılmadan da belirlenmesinin mümkün olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak karşı davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla 2016/60360 sayılı 21.07.2016 başvuru tarihli "VKM" harflerinden oluşan dava konusu markanın 7. sınıfta süpürme makineleri dahil olmak üzere davalı adına 23.02.2017 tarihinde tescil edildiği, başvuru tarihi itibariyle hükümsüzlük davasının 6769 sayılı Kanun hükümlerine tabi olduğu, 6769 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 5 inci maddesi uyarınca "VKM" harflerinin marka olma engeli bulunmadığı, davalı markasının üç ayrı harften ibaret olduğu, bu harflerin mutlak suretle belli bir tasviri, sözcüğün kısaltması olması gerekmediği, bu işaretlerin 7. sınıf ürünler için mutlak red engelini geçtiği, ayırt edicilik taşıdığı, tanımlayıcı veya tasvir edici, cins bildirici olmadığı, markanın kötü niyetle tescil edildiği iddiasının da kanıtlanamadığı, davalı tarafça ihtarname gönderilmesinin kötü niyetli tescil iddiasını ispatlamadığı, dava konusu olan "VKM" ibaresinden oluşan markanın, ilgili mallar için doğrudan tanımlayıcılık, cins veya vasıf bildiricilik gibi bir özellik taşımadığı, bu marka ile marka sahibinin ürünlerinin, diğer işletmelerin ürünlerinden ayırt edilmesini sağlamasının mümkün olduğu, hükümsüzlük davasının reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin istinaf itirazlarının yerinde görülmediği, karşı davalının süpürme makineleri ürünlerini "VKM 3000", "VKM 4000", "VKM 5000" gibi adlarla tasnif yaptığı, kataloğun üstünde kendi marka adı ve ticari adının bulunduğu, karşı davalının aynı sektörde "Üstünel" markasını kullandığı, ürünlerini tanıttığı stant ve katalogda, internet sayfasındaki kullanımlarının markasal mahiyet taşımadığı, bilgi verici mahiyette ibareler yer aldığı, katalogda kendi marka ve isminin ön planda olduğu, tarafların içinde bulunduğu sektör alıcı veya tüketicilerinin iltibasa düşmelerinin zor olduğu, "VKM" ibaresi karşı davalı tarafından markasal anlamda kullanılmadığından karşı davanın reddine dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından karşı davacı vekilinin istinaf itirazlarının da yerinde görülmediği gerekçesiyle asıl davacı ve karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı Üstün-El Temizlik Makinaları San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı Üstün-El Temizlik Makinaları San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, "VKM" ibareli davalı markasının hükümsüzlüğü, karşı dava ise, karşı davacıya ait "VKM" markasına karşı davalının tecavüzünün ve haksız rekabetinin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı Üstün-El Temizlik Makinaları San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, "VKM" ibareli davalı markasının hükümsüzlüğü, karşı dava ise, karşı davacıya ait "VKM" markasına karşı davalının tecavüzünün ve haksız rekabetinin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 4, 5 ve 7 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı Üstün-El Temizlik Makinaları San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacı-karşı davalı Üstün-El Temizlik Makinaları San. Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16016, Karar No: 2015/15535, Tarih: 02.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16016 E.  ,  2015/15535 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/

KARAR NO : 2015/

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Menemen 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2015/43-2015/355

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen gıda tarım ve hayvancılık müdürlüğü verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan genel idari giderler ve masrafların faiz karşılığı düşülmeden hesaplama yapılarak üretim giderleri yüksek alınmak suretiyle taşınmaz bedelinin eksik tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı NE.