muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/401, Karar No: 2024/3853, Tarih: 13.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın dayanağı hile olmasına rağmen usulüne uygun şekilde bildirdikleri tanıkların dinlenmediğini, şirket adına alınan tasfiye kararı hariç hiç bir kararda müvekkilinin imzasının bulunmadığını, şirketin işlerini davalının yürüttüğünü, müvekkili şirketin yönetiminde aktif rol almadığından şirketin kâr zarar durumu konusunda ancak davalının beyanları doğrultusunda bilgi sahibi olduğunu, hisse devrinden birkaç ay önce alınan fakat tescil ve ilan edilmeyerek vazgeçilen tasfiye kararının da müvekkilinin iradesinini fesada uğratıldığının ispatı olduğunu, hayatın olacağın akışına göre kâr eden bir şirket ile ilgili olarak müvekkilinin tasfiye ve kâr dağıtılmayarak tüm aktif pasifleriyle hissesini devretme kararını almayacağını, şirketin zararda olduğunun ısrarcı bir şekilde bildirilmesi üzerine müvekkilinin tasfiye kararına razı olmak zorunda kaldığını, 2013 yılından hisse devrinin yapıldığı tarihe kadar müvekkilinin şirketten kâr payı almadığını, davalının kötü niyetli olarak müvekkillini herhangi bir kâr payı almadan şirketten çıkarma gayesi ile hareket ettiğini, davalı tarafça müvekkilinin iradesi fesada uğratıldığını, bilirkişi raporu ve dosya evrakına göre şirketin kâr ettiğini, şirketin yapmış olduğu villaların satım bedellerinin düşük gösterilmesi nedeniyle şirket kârının resmî kayıtlarda düşük olduğunun müzekkere cevabı ile sübut bulduğunu, davalının eşi ve eşinin kardeşinin şirkette yüksek maaşlı olarak sigortalı gösterildiğine yönelik iddalarının Sosyal Güvenlik Kurumu yazı cevabı ile sübut bulduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, davacının müdürler kurulu başkanı olması sebebiye şirketin mali durumu hakkında tüm kayıt belgelere rahatça ulaşabilme imkânı bulunduğu ve bu imkânın engellendiğine yönelik herhangi bir beyanı olmaması karşısında artık hile hususunun ayrıca araştırılmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; irade sakatlığı hallerinden hileye dayandıkları halde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 203 üncü maddesi uyarınca tanıklarının dinlenilmediğini, müvekkilinin Tatvan'da ikamet ettiğini, Manisa'da bulunan şirketin işlerinin davalı tarafından yürütüldüğünü, müvekkilinin şirketin işleyişinden davalının beyanlarına göre haberdar olduğunu, kuruluş aşamasında her iki ortağında münferiden yetkili olduğunu, şirket lehine çekilen kredi işlemi ve tasfiye kararı hariç diğer hiçbir şirket işleminde müvekkilinin imzasını olmadığını, dosyaya gelen müzekkere cevaplarına göre de şirketin yönetim ve temsili ile davalının ilgilendiğinin belli olduğunu, 8 adet villanın yapım ve satışı aşamasında zarar edildiği beyan edilerek müvekkilinin tasfiyeye zorlandığını, sonrasında da hisse devrinin dayatıldığını, bu aşamalarda davalı ve eşinin beyanlarına göre şirketin borca batık olduğunun bilindiğini, hisse devrinde bir kaç önce alınan ancak tescil ve ilan edilmeyerek vazgeçilen tasfiye kararının da müvekkilinin iradesinin fesada uğratıldığının ispatı olduğunu, hisse devrinin esasen, davalı tarafından tasfiye işlemlerinin yürütülmesine ilişkin olduğunu, yani muvazaalı olduğunu, aslında şirket zarar etmediği halde davalı tarafça iradesinin fesada uğratıldığını, zira hayatın olağan akışına göre kâr eden bir şirketten müvekkilinin tasfiyeyi, ve kâr dağıtılmayarak tüm aktif ve pasfileri ile devri istemeyeceğini, kurulduğu tarihten beri müvekkilinin şirketten hiç kâr payı almadığını, %50 hissedar olunan şirketten kâr payı alınmaksızın ayrılmanın akla uygun olmadığını, şirketin kâr ettiğinin dosya evrakından anlaşıldığını, villa satış rakamlarına göre de şirketin oldukça fazla kâr ettiğinin sabit olduğunu, davalı tarafça ısrarla şirketin zarar ettiği savunulduğundan, bu belgelerle aksinin ispatlandığını, davalının eşi ve eşinin kardeşinin şirkette sigortalı gösterilerek yüksek miktarda maaş aldıklarının müzekkere cevapları ile sübut bulduğunu, müvekkili dahi herhangi bir maaş almazken adıgeçenlerin aldığı maaşların, davalının şirketi kendi menfaati doğrultusunda yönettiğini gösterdiğini, davalı, müvekkilinin şirket borçlarından kaçmak üzere hissesini devrettiğini iddia etse de, kredi sözleşmesinde müvekkilinin kefaleti bulunduğundan bu hususun doğru olmadığını, kâr ettiği halde, kâr payı dağıtılmaması ve genel kurul toplantılarında bu yönde karar alınmasının, müvekkilinin iradesini fesada uğratıldığını ortaya koyduğunu, hile hukuki sebepleri kabul görmese dahi, edimin yerine getirilmemesi sebebiyle sözleşmenin geçersiz olduğuna karar verilmesi gerektiğini, zira hisse devir bedeli ilgili herhangi bir ödeme yapılmadığını, dava dilekçesinde sembolik bir rakam devir bedeli olarak belirtilmişse de bu miktarın dahi ödenmediğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava Limited Şirket Pay Devri Sözleşmesinin iptali ile uğranılan zararın tazmini talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9996, Karar No: 2016/7941, Tarih: 26.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9996 E.  ,  2016/7941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Adli emanetin 2011/6897 sırasında kayıtlı suça konu personel defterinin akıbeti hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür

Katılana ait eczanede çalışan sanık hakkında, eczane personel defterinin 5. sayfasına “2005-18 Şubat” yazısını eklemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek, katılanın isteği üzerine bu yazıyı yazdığını savunması ile UYAP sisteminden yapılan kontrolde, sanık tarafından ... 10. İş Mahkemesine açılan hizmet tespiti davasında mahkemece sanığın, katılana ait işyerinde 01.06.2005-08.09.2010 tarihleri arasında çalıştığının belirlenmesi, mahkemenin hükme esas aldığı deliller arasında, suç tarihi olan 03.09.2010 günü yapılan denetim sonucu düzenlenen ve sanığın 18.02.2005 tarihinden itibaren katılana ait işyerinde çalıştığını gösterir tutanağın altında katılana ait imzanın da bulunduğunun tespit edilmesi ve bu kararın Yargıtay Yüksek 10. Hukuk dairesi tarafından onanarak kesinleşmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nun 204. maddesinde düzenlenen "belgede sahtecilik" suçunun unsurları oluşmayacağından tebliğnamede yazılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2329, Karar No: 2016/6944, Tarih: 19.04.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/2329 E.  ,  2016/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adet ve kullanımları gereği açıkta bırakılan, etrafı açık olan inşaat alanından gerçekleştirilen hırsızlık eyleminin, TCK'nın 142/1-e. maddesine uyduğu gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16497, Karar No: 2017/15966, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/16497 E.  ,  2017/15966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin mevsimlik işçi kadrosunda çalışırken daha sonra asıl kadroya geçirildiğini, işe başladığı tarihten emekli olduğu tarihe kadar onbir ayı geçen çalışmaları için hak ettiği yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, İl özel İdaresinin tüm işlemlerinin yada dava dosyalarının bir bütün halinde müvekkili belediyeye devredilmediğini, ayrıca 6360 sayılı kanunun geçici 1. maddesinin 9/d fıkrası uyarınca nakil tarihinden önceki borçlardan nakledilen kurumun sorumlu tutulamayacağını, davacının müvekkili kurumdan hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, tüm hak ve alacaklarının çalışmakta olduğu kurum tarafından ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Ondört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmiyedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiliği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanun'un 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22200, Karar No: 2015/15988, Tarih: 21.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22200 E.  ,  2015/15988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/333771

Mahkemesi : Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/04/2014

Numarası : 2013/226-2014/218

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanık M.. S.. Ö.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ve katılan sanık S.. M..'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan sanık S.. M.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık M..S.. Ö.. hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık S.. M.. hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında güvenlik tedbiri niteliğindeki sürücü belgesinin süreli olarak geri alınmasına karar verilmiş olması karşısında, hükmün temyiz edilebilir olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; bölünmüş tek yönlü köy yolunda geri manevra yapıp, geri geri seyretmesinden dolayı asli kusurlu olarak trafik kazasına neden olan katılan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17983, Karar No: 2012/621, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/17983 E.  ,  2012/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4473, Karar No: 2006/6562, Tarih: 15.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4473 E.  ,  2006/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 5.İcra Mahkemesi

Tarih :30.12.2005

Nosu :596-760

Taraflar arasında sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde Yeğenbey Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait ... plakalı araç ve iş makinasının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Yeğenbey Vergi Dairesine pay ayrılmadığını, işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacının sıra cetveline itiraz edemeyeceği, sıra cetveline itiraz süresini geçiren Vergi Dairesinin müdahale yoluyla sıra cetvelinin iptalini talep edemeyeceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, karar müdahil hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 15.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2018/7457, Karar No: 2019/17193, Tarih: 24.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/7457 E.  ,  2019/17193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/53 E. - 2017/181 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu yapılara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payları düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.