muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2144, Karar No: 2024/7908, Tarih: 24.12.2024

İlk Derece Mahkemesince, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, yapılan araştırma ve incelemenin hüküm ve vermek için yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; tespite esas alınan ve taraflarca dayanılan tapu kayıtları yöntemince uygulanmamış, hakkında talep bulunup bulunmadığı gözetilmeden taşınmaz hakkında hüküm tesis edilmiş ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporlarına istinaden karar verilmesi cihetine gidilmiştir.

Öte yandan, taşınmazların kadastro tespitine esas alınan kayıtların ve davacı tarafın dayandığı tapu kayıtlarının mevki - sınırları ve keşifte dinlenen (1938, 1951, 1955, 1949 doğumlu) mahalli bilirkişilerin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, mahalli bilirkişilerce bilinmeyen ve gösterilmeyen mevki ve hudutlar bulunduğu anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, söz konusu mevki ve hudutların tek tek gösterilip açıklandığı anlaşılmakta olup, fen bilirkişisinin kayıtlarda geçen mevki ve hudut bilgilerinin doğru olduğu / olmadığı sonucuna nasıl ulaştığı hususu, gerek rapor içeriğinden gerekse dosya kapsamından anlaşılamadığından, anılan fen bilirkişisi raporunun denetime elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

Ayrıca, kayıt uygulaması kapsamında, taşınmazlara uyduğu kanaatine varılan tapu kayıtlarının sabit sınırlı mı, yoksa değişebilir sınırlı mı olduğu değerlendirilmemiş, değişebilir sınırlı olduğu sonucuna varılması halinde miktarı ile geçerli olacağı, miktar fazlası yönünden taraflar lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılması gerektiği hususu da gözetilmemiştir.

Yine, hükme esas alınan tek ziraatçi bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, dava konusu 55, 56, 59, 60, 65 parsel sayılı taşınmazlar için "... taşınmaz çayır, kayalık, taşlık, mera niteliğindedir ..." şeklinde karışık ve birbiriyle çelişen tespitlerde bulunulmuş olmasına rağmen, İlk Derece Mahkemesince taşınmazların vasfının (çayır mı - kayalık mı - yoksa mera mı) ne olduğu hususu açıklığa kavuşturulmadan, gerekçeli kararda sebebi açıklanmadan taşınmazların mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmiştir.

Bununla birlikte; tapu kaydına istinaden tarla olarak kadastro tespiti yapılan 59 parsel sayılı taşınmaz hakkında, gerçek kişiler tarafından açılan tespite itiraz davaları yönünden, taşınmazın kadastro tespitine esas tapu kaydı kapsamında olduğunun belirlenmesi halinde vasfı ne olursa olsun davanın reddi gerekeceğinin gözetilmemesi ve Hazine tarafından bu taşınmaz hakkında açılan bir davada bulunmamasına rağmen "mera vasfındaki arazilerin hiç bir şekilde özel mülke konu olamayacağı" şeklinde hukuki olmayan gerekçeyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi de hatalı olmuştur.

Bunun dışında; ... oğlu ... ve müşterekleri adına kayıtlı tapularda hisse alımı nedeniyle davaya müdahil olan gerçek şahıslar yönünden, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 40. maddesi hükmü gözetilmeden taleplerin reddine karar verilmesi yerinde olmadığı gibi, asli müdahillerden (Mart 1935 tarih 9 sıra no ve 10 sıra no tapular ile Mart 1951 tarih 8 sıra no ve 9 sıra no tapularda hissedar ... oğlu Ali hissesi yönünden ...'ın kızı olması nedeniyle mirasçı ve hak sahibi olduğunu ileri süren) ... kızı ... mirasçılarının, tespitin iptali ile miras payları oranında adlarına tespit ve tescil taleplerine ilişkin olumlu yada olumsuz bir değerlendirme yapılmamış olması da usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için İlk Derece Mahkemesince, davanın tespite itiraz davası olduğu gözetilerek öncelikle, kadastro tespitine tespite itiraz eden ve kayda dayanan davacı ve asli müdahillere (İsa oğlu ... mirasçıları ve müştereklerinin kayıtları, ... oğlu ... ve müştereklerinin kayıtları), hangi taşınmaz için hangi kayda dayandıklarını açıklamaları husususnda süre ve imkan tanınmalı ve bundan sonra, davacı Hazine tarafından 53, 58, 59 ve 62 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılmış bir dava bulunmadığı da dikkate alınmak suretiyle mahallinde, elverdiğince yaşlı, taşınmazların bulunduğu yerleri iyi bilen, tarafsız üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taşınmazların sınırları yönünden gösterilecek taraf tanıkları ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak bu keşifte, davacıların dayandıkları tapu kayıtlarının sınırları tek tek okunup yerel bilirkişilerden sorularak zeminde gösterilmesi istenmeli, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı ve gösterilen sınırlar fen bilirkişisine kroki üzerinde işaretlettirilmeli; çevre parsellerle karşılaştırmalı olarak, taşınmazların nitelikleri ve fiziksel özelliklerine ilişkin mahkeme hakiminin gözlemi keşif tutanağına geçirilmeli; yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli; üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini belirtici taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan, değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflar ile desteklenmiş ayrıntılı ve bilimsel verilere dayalı ve denetlenebilir raporlar alınmalı; taşınmazların, tapu kayıtlarının kapsamında kaldıklarının belirlenmesi halinde, tapu kaydının sabit sınırlı olup olmadıkları değerlendirilerek, sabit sınırlı ise sınırları itibariyle, değişebilir sınırlı ise, kayıtta yazan miktarı ile geçerli olacağı dikkate alınmak suretiyle, tapu kaydının kapsamı, sabit sınırlardan başlanarak miktarına göre belirlenmeli; miktar fazlası yönünden ise, kadastro tespit tarihi itibari ile taraflar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden araştırma yapılmalı; ... oğlu ... ve müşterekleri adına olan tapu kaydı kapsamında olan taşınmaz / taşınmazlar belirlendiği takdirde, dayanak kayıtların tedavülleri yönünden asli müdahil olanlar hakkında Kadastro Kanunu 40 ıncı maddesi dikkat alınmalı; asli müdahil ... mirasçılarının talebi yönünden ise dayanak kayıtlarda hissedar ... oğlu ... adına oluşan (Mart 1935 tarih 9 sıra no ve 10 sıra no tapular ile Mart 1951 tarih 8 sıra no ve 9 sıra no) tapuların hukuken ayakta olduğu, tapuların iptal edilmediği, iptal edildiğine dair müdahil tarafça herhangi bir belge sunulmadığı göz önüne alınarak bir karar verilmeli ve her iki taraf (İsa oğlu ... mirasçıları ve müşterekleri, ... oğlu ... ve müşterekleri) yönünden kabul kararı verilecek taşınmazlarda, kadastro hakiminin infazı kabil, doğru sicil oluşturmaya elverişli hüküm kurmakla yükümlü bulunduğu dikkate alınarak, mirasçıların isimleri ve payları gösterilmek suretiyle tescil kararı verilmesi gerektiği gözetilmeli ve tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalan, hakkında zilyetlikle kazanım koşulları oluşmayan ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup ta davacı Hazinenin dava konusu ettiği taşınmazlar yönünden ise Hazinenin davasının kabulüne karar verilmelidir.

İlk Derece Mahkemesince, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeya dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğunda hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İlk Derece Mahkemesince, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeya dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğunda hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19559, Karar No: 2015/23057, Tarih: 14.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19559 E.  ,  2015/23057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/147248

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2012/372 (E) ve 2013/157 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Yüzüne karşı 26.03.2013 tarihinde kurulan hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde düzenlenen yasal bir haftalık süreden sonra 15.04.2013 tarihinde temyiz eden katılanın temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE

2-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a-Sanığın suç tarihinde eskiden kiracısı olduğu katılanın evine girerek bir adet televizyon çaldığının iddia edildiği olayda her ne kadar apartmana ait kamera görüntülerini izleyen katılanın beyanında hırsızlık suçunu işleyen kişinin sanık olduğunu belirtmiş ise de, sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve kamera görüntüleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesine göre görüntülerdeki kişinin yüzünün net olarak görülmediğinin belirtildiği, bunun dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair iddia dışında mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabule göre de,

Sanık müdafii, karar duruşmasında lehe maddelerin uygulanmasına talep ettiği halde hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın ertelenip ertelenmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4355, Karar No: 2022/5724, Tarih: 13.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4355 E.  ,  2022/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 24.09.2013 tarihinde davalıya ait AVM'ye alışveriş için gittiğini, alışveriş sırasında meydana gelen hırsızlık olayı sonucu içinde 5000 USD, nüfus cüzdanı, ehliyet, kredi kartları, cep telefonu ve anahtarlar bulunan ... çantasının çalındığını, durumun güvenlik görevlilerine bildirildiğini, görevlilerin görevlerini iyi bir şekilde yapmadığını, yönetimin denetiminde yetersiz kaldığını, hizmette kusur oluştuğunu, zararının giderilmediğini, ileri sürerek 26.540 TL'nin olay tarihinden itibaren mevduat oranında faiz uygulanarak ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar eksik incelemeyle hükmün kurulamayacağından bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı taraf mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna gerekçelerini de belirtmek sureti ile itiraz etmiş, ne var ki mahkemece bu itirazlar tam olarak karşılanmamıştır.

6100 sayılı HMK 266. hükmüne göre, genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkesin bilmesi gereken konularla hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konular dışında kalan ve çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Kural olarak bilirkişi raporu hakimi bağlamaz. Hakim raporu serbestçe taktir eder.

6100 sayılı HMK 281. maddesi uyarınca; (1) Taraflar, bilirkişi raporunun, kendilerine tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde, raporda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilirler.

Mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden, yeni sorular düzenlemek suretiyle ek rapor alabileceği gibi, tayin edeceği duruşmada, sözlü olarak açıklamalarda bulunmasını da kendiliğinden isteyebilir.

Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itirazlar karşılanmamış, aynı bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişi kurulundan yeni bir rapor almaksızın itirazı konu bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi cihetine gidilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabilir.

Somut olaya gelince; mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapora itirazlar karşılanmamış, aynı bilirkişiden ek rapor ya da yeni bir bilirkişi kurulundan yeni bir rapor almaksızın itirazı konu bilirkişi raporuna dayalı hüküm tesisi cihetine gidilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirir.

Hal böyle olunca, mahkemece dosyanın oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilerek, bilirkişi heyetinden davacı ve davalının müterafik kusuru hakkında, tereddüte yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun bir rapor aldırılarak, sonucu dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, eksik inceleme, soruşturma ve itiraza uğramış, bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre; “Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.”

Yukarıda açıklanan maddede belirtilen hata kavramından amaç; hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta hata olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık hatalardır. Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi Yargıtay denetimi sırasında da; uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında veya vekillerinde, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgular ile bunlara benzer durumlarda; yanlış algılama sonucu, açık ve belirgin hatalar yapılması mümkündür.

Yapılan bu açıklamalar ışığında, ....... (asil/vekili) tarafından verilen açık hataların düzeltilmesi istemli dilekçe üzerine yeniden yapılan incelemede; (temyiz/karar düzeltme) incelemesi sonucunda verilen Yargıtay kararında, açık ve belirgin bir hatanın bulunmadığı belirlenmiştir.

Hal böyle olunca, ………. (asilin/vekilinin) dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle ……. (asilin/vekilinin) dilekçesinin REDDİNE, …………. tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6324, Karar No: 2024/7782, Tarih: 06.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6324 E.  ,  2024/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1206 Esas, 2023/1127 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/296 E., 2021/232 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/103562 sayılı "..." ibareli marka başvurusunun Markalar Dairesi Başkanlığı kararı ile resen reddedildiğini, bu ret kararına karşı yaptıkları itirazın da Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca nihai olarak reddedildiğini, oysa müvekkilinin “non-invasive” sıcaklık ölçüm araçlarında öncü firma olduğunu, ... web sitesinin müvekkiline ait bulunduğunu ve 2001 yılından beri aktif olduğunu, ... ibaresinin tanımlayıcı olmadığını, başvurunun “beşeri ve tıbbi kullanım için tıbbi cihazlar yani kızıl ötesi radyasyon termometreleri” bakımından ayırt edici olarak kabul edilmesi gerektiğini, müvekkilinin Türkiye’deki temsilcileri aracılığıyla satış yapıyor olması nedeniyle markasının ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ... markasının ayırt edicilik kazandığı iddiasının mesnetsiz olduğunu, temporal ibaresinin, insanın başının iki yanındaki bölgeye verilen isim olduğunu, scanner kelimesinin tarayıcı anlamına geldiğini, ... ibaresinin tanımlayıcı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, “...” ibaresinin iştigal konusu 10. sınıftaki emtia açısından 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri anlamında ayırt ediciliğinin olmadığı, tasviri olduğu, dosya içindeki bilgi ve belgelerin davacının Türkiye'de anılan ibareyi yoğun bir şekilde kullanarak ibareye davacının markası olarak algılanmasını sağlayacak ayırt edicilik kazandırdığı kanaatini oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafından "..." ibaresi için 10. sınıf mal ve hizmetler yönünden marka başvurusunda bulunulduğu, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere tıp terminolojisinde temporal kelimesinin "beynin iki yanındaki bölge"yi tanımladığı, scanner kelimesinin hastalığın teşhisi için "tarama, tarayan, tarayıcı" anlamlarına geldiği, 10. sınıftaki bir tıbbi cihazın üzerinde “...” ibaresinin kullanılmasının cihazın işlevi, karakteri, fonksiyonu, özelliği hakkında kullanıcıya doğrudan mesaj vereceği, bu nedenle “...” ibaresinin tüketicilerce marka olarak algılanmasının, belirli bir işletmeye ait mal ve hizmetleri, başka işletmelere ait mal ve hizmetlerden ayırt etmeyi sağlamasının mümkün olmadığı, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ayırt edici niteliği haiz bulunmadığı gibi başvurunun reddedildiği hizmetler yönünden aynı maddenin (c) bendi uyarınca tanımlayıcı da olduğu, dava konu ibarenin başka ülkelerde tescilli olmasının varılan sonucu değiştirmeyeceği, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası anlamında davacının kullanım yoluyla ayırt edicilik kazandırıldığının, davacının markası olarak tanındığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.11.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3868, Karar No: 2019/2747, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3868 E.  ,  2019/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.