muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4989, Karar No: 2022/5475, Tarih: 22.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/4989 E.  ,  2022/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nin 86/1, 86/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, sanığın yüzüne karşı verilen 23/12/2020 tarihli kararda, temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilip 23.12.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim olunan kararın, sanık müdafii tarafından kısa kararda belirtilen 15 günlük temyiz süresinden sonra 17.01.2021 tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi karşısında, süresinden sonra yapıldığı anlaşılan temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 22.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9661, Karar No: 2022/9366, Tarih: 20.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9661 E.  ,  2022/9366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 12/10/2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 13/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 24/11/2014 tarihinde tebliğ edildiği ancak;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, dolayısıyla tebligat usulsüz olup sanığın yükümlülüklerine uymaması eyleminin sözü edilen 13/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği anlaşılmakla,

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından, sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/4. maddesindeki kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından, sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/4. maddesindeki kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de; sanığın, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı kapsamında, Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 23/02/2015 tarih ve 20208392 - 640 sayılı yazısı ile 23/02/2015 tarihli tetkik sonucu madde kullanımına devam ettiği belirtilmekle, hastane yazısına konu raporun aslı veya onaylı örneğinin istenmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4327, Karar No: 2022/10405, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/4327 E.  ,  2022/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Pendik ...'na göre, suça konu tabancaların namlusu içerisinde gaz dağılımını temin eden gaz ayırıcı parçasının bulunduğu, mevcut haliyle ateşli silah fişeklerini istismale elverişli olmadığı, gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, bu haliyle özel şekil ve nitelikteki mermi çekirdeği niteliğini taşıyan metal küre veya parça yerleştirilmek suretiyle sonradan ateşli silah fişeği niteliği kazandırılmış fişekleri patlatabileceği ancak teknik özelliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin tespit edilmediği, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması ve sanığın suça konu silahın kurusıkı tabanca olduğuna ilişkin savunması karşısında, sanığın savunmasının aksine, ele geçen tabancanın vasıflarını bilerek taşıdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati ve ele geçen tabancanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereği BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12367, Karar No: 2021/18194, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12367 E.  ,  2021/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.06.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25.05.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 116/1 ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 09.12.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14641, Karar No: 2012/2630, Tarih: 20.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14641 E.  ,  2012/2630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39617, Karar No: 2013/3543, Tarih: 30.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39617 E.  ,  2013/3543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, kötüniyet alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin bilgisayar teknolojisine yeterince ayak uyduramamış olması ve yeterince verim alınamaması gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin bilgisayar teknolojisine yeterince ayak uyduramamış olması ve yeterince verim alınamaması nedeniyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte kötüniyetli olduğu, ihbar tazminatının ödendiği bakiye kıdem tazminatı ile kötüniyet tazminatı alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar öneli tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de, bu hakkın da her hak gibi Medenî Kanunun 2 nci maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.

Kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları ve tazminat miktarının hesaplanması açısından, 4857 sayılı Yasada önemli değişiklikler öngörülmüştür. Yasanın 17 nci maddesinin altıncı fıkrasının açık hükmü gereğince, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

Kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları ve tazminat miktarının hesaplanması açısından, 4857 sayılı Yasada önemli değişiklikler öngörülmüştür. Yasanın 17 nci maddesinin altıncı fıkrasının açık hükmü gereğince, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.

1475 sayılı Yasada, “işçinin sendikaya üye olması, şikâyete başvurması” gibi sebepler ileri sürülerek iş sözleşmesinin sonlandırılması, kötüniyetin varlığı açısından örnekseme biçiminde sayıldığı halde, 4857 sayılı Yasada genel anlamda fesih hakkının kötüye kullanılmasından söz edilmiştir. Maddenin gerekçesinde de belirtildiği üzere, işçinin işvereni şikâyet etmesi, aleyhine dava açması veya tanıklık yapması nedenlerine bağlı fesihlerin kötüniyete dayandığı kabul edilmelidir.

Tazminat miktarının belirlenmesi de Yasa ile açıklığa kavuşturulmuş, “kötüniyet tazminatının” ihbar önellerine ait ücretin üç katı tutarında olacağı belirtilmiş ve ayrıca ihbar tazminatının da ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

Yasanın 17 nci maddesinin son fıkrasındaki düzenleme kötüniyet tazminatını da kapsamakta olup, bu tazminatın hesabında da işçiye ücreti dışında sağlanmış para veya para ile ölçülebilir menfaatler dikkate alınmalıdır (... 9.HD. 12.6.2008 gün 2007/21422 E, 2008/ 15336 K).

Somut olayda davacı iş sözleşmesinin işverence kötüniyetli olarak feshedildiğini ileri sürmüştür. İşveren fesih bildiriminde bilgisayar teknolojisine yeterince ayak uyduramaması ve yeterince verim alınamamasını gerekçe göstermiştir. Dinlenen davalı tanıkları da işyerinde davacı ile iş sözleşmesi feshedilen diğer iki işçinin işi yavaşlatıcı davranışlarının olduğunu açıkça belirtmiştir. Bu durum karşısında işveren tarafından yapılan feshin kötüniyetli olduğu yönündeki mahkeme değerlendirmesi hatalıdır. Mahkemece davacının kötüniyet tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26094, Karar No: 2013/1263, Tarih: 23.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/26094 E.  ,  2013/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı üniversitenin Tıp Fakültesi hastanelerinde tedavi gören davalı ... mensuplarına ve bakmakla yükümlü olduğu kişilere verilen hizmetlere istinaden, Medula sistemi üzerinden davalı kuruma teslim edilen 2010 yılı Temmuz dönemi faturalarından "mutabakat faiz kesintisi" adı altında davalı kurumca 1.077.899,46 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek şimdilik 10,000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan kesintinin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözüleceği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli hakem sıfatı ile Ankara 15.Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı yasa gereğince; Katma Bütçe ile idare edilen Daireler, Belediyeler, Özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, Belediye veya Özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar bulunduğu yerin ve uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin ise o gayrimenkulün bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müesseselerin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin Yüksek Dereceli Hukuk Mahkemesi Başkanı veya hakimi tarafından Hakem Sıfatıyla çözümlenir.

2012/26094 2013/1263

Bir uyuşmazlığın 3533 sayılı yasa gereği mecburi tahkim yoluyla çözümlenmesi için iki tarafında bu yasa kapsamında kalması gerekir.Davalı ..., Kanununun 1.maddesi “.. Kamu tüzel kişiliğine haiz idari ve usuli açıdan özerk, bu konuda hüküm bulunmayan durumlarda ise özel hukuk hükümlerine tabi Sosyal Güvenlik kurumu kurulmuştur” düzenlemesini getirmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince davalı kurum 3533 sayılı yasa hükümlerine tabi değildir.Bu açıklamalar gözetildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlığın genel mahkemede görülmesi gerekir.Hal böyle olunca mahkemece işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken uyuşmazlığın mecburi hakem sıfatı ile görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen nedenlerle hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17343, Karar No: 2020/1115, Tarih: 20.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17343 E.  ,  2020/1115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'ın soruşturma aşamasında verdiği ilk ifadesinde sanığın kendisine kızarak sehpa ile sağ bacağına ve sol ayak bileğine vurarak darp ettiğini, bu esnada yaralandığını beyan etmesine ve beyanı ile uyumlu Sivas Devlet Hastanesinin 29.05.2015 tarihli raporunda yaralanmasının "....hastanın sağ femur leteralinde yaklaşık 5 cm'lik alanda yatay şekilli... abrazyon ve abrazyon alanın üstünde 1cm'lik genişlik, 2-3 cm ... olan yeşil ...şekli ekimotik alan mevcuttur. Sol fibia ön yüzde 1,5 x 1 cm² lik alanda yeşil... renkli ekimotik alan, sol femur iç yüzde 1 x 1cm² lik ekimotik alan mevcuttur, hayati tehlikesi yoktur, basit tıbbi müdahale ile giderilir..." şeklinde belirtilmesine göre sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde atılı suçtan mahkumiyeti yerine, sanığın kovuşturma aşamasındaki suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17629, Karar No: 2009/26211, Tarih: 24.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17629 E.  ,  2009/26211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

TTK.nun 598 ve 702.maddelerinde senedi elinde bulunduranın, kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılacağı belirtilmiştir.

Takip konusu yapılan 25.12.2008 tarihli çekte ibrazdan önce cirosu bulunan alacaklı, bu çeke ilişkin takipte yetkili hamil olduğundan anılan çek yönünden mahkemece verilen karar doğrudur.

Ancak 18.11.2008 tarihli 8.000.TL bedelli çeke ilişkin olarak ibrazdan önce yada sonra yapılmış bir ciro bulunmadığı gibi, TTK.nun 705.maddesi uyarınca adına alacağın temliki sonucunu doğuran kendisine yapılmış bir ciro da bulunmadığından, bu çeke ilişkin olarak alacaklı takipte yetkili hamil değildir.

Mahkemece bu çek yönünden takibin iptaline karar verilmesi gerekirken istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1886, Karar No: 2015/5676, Tarih: 11.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1886 E.  ,  2015/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-C.. D.. 2-S.. T.. 3-S.. S.. 4-Z.. Dişli ile davalılar 1-H... Beton San. İnş. ve Tic. A.Ş. 2-A.. M.. A.Ş. 4-Öz Ka İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti. 5-R.. T.. arasındaki davadan dolayı Çan Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.06.2011 gün ve 2006/105-2011/179 sayılı hükmü bozan Dairemizin 17.09.2014 gün ve 2014/3991-5257 sayılı ilâmı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezası ile bakiye 5,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacılara yükletilmesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.