muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4696, Karar No: 2014/7112, Tarih: 07.04.2014

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tesbitine ilişkindir. Bu tip hizmet tesbiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı , işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Somut olayda; bordro tanıklarının işyerinde Nisan ayı başından Kasım ayı başına kadar çalışma olduğunu, işin mevsimlik olarak yürütüldüğünü beyan etmişlerdir.Davalı işyerinde her yıl Nisan ayı başından Kasım ayı başına kadar çalışma olduğunun kabul edilmesi halinde davacının hizmet cetvelindeki bildirilen çalışmaları nazara alındığında eksik bildirilen süre olup olmadığının tespit edilmeden karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davalı işyerinde her yıl Nisan ayı başından Kasım ayı başına kadar çalışma olduğu kabul edilerek davacının hizmet cetvelindeki bildirilen çalışmaları nazara alındığında eksik bildirilen süre olup olmadığının tespit edilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4775, Karar No: 2022/3608, Tarih: 10.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4775 E.  ,  2022/3608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyetine

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.08.2013 tarihinde, saat 00:45’te, meskun mahal dışında, aydınlatması olan, bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, her iki tarafta kaldırım bulunan, kuru asfalt yolda sanık sevk ve idaresindeki aracıyla 1,01 promil alkollü vaziyette seyir halinde iken kontrollü kavşağa geldiğinde durmayarak aracının ön kısmı ile kırmızı ışıkta beklemekte olan katılan Secarettin Vural‘ın sevk ve idaresindeki aracın arka kısımlarına çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile katılan sürücü Secarettin Vural’ın hayati tehlike geçirmez, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır (4) derece olacak ve yolcu olarak araçta bulunan diğer katılan ...‘ın ise hayati tehlike geçirmez, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır (5) derece olacak olayda;

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin, mahalli Cumhuriyet savcısının eksik güvenlik tedbirine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/4. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK'nın 22/3. madde uyarınca 1/3 oranında arttırılması sırasında, 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına ve aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 1 yıl 10 ay 6 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak, sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 22/3. madde uyarınca 1/3 oranında arttırılması sırasında, 1 yıl 18 ay hapis cezası, aynı Kanunun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 1yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ikinci parağrafında yer alan "1 yıl 18 ay" ibaresinin, "2 yıl 2 ay 20 gün" ibaresi olarak değiştirilmesi, hükmün üçüncü parağrafında yer alan "1 yıl 13 ay" ibaresinin, "1 yıl 10 ay 6 gün" ibaresi olarak değiştirilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 10/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19179, Karar No: 2011/19154, Tarih: 21.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/19179 E.  ,  2011/19154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :22.07.2010
Yargıtay — Esas No: 2014/13147, Karar No: 2014/20686, Tarih: 09.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/13147 E.  ,  2014/20686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/262280

MAHKEMESİ : Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2011

NUMARASI : 2008/551 (E) ve 2011/490 (K)

SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tartışılmadan, bunun tespit edilememesi halinde "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği tüm sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar S.. K.. ve S.. S..'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18272, Karar No: 2011/11181, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18272 E.  ,  2011/11181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... şirketi ile 25.6.1994 tarihinde 30 yıl süreli devre tatil sözleşmesi imzaladığını, 2008 yılına kadar sözleşme şartlarını yerine getirdiğini, 2008 yılında tatil hakkını kullanmak üzere müracaat ettiğinde, tesise girişinin kabul edilmediğini, sebep olarak da tesisin diğer davalıya devir edildiği ve davacının tatil hakkının tapuya şerhi bulunmadığının gösterildiğini, oysa devir edilmesinin tatil hakkını kullanımını engellemeyeceğini ileri sürerek, devre tatil hakkının sözleşme sonu 25.6.2024 tarihine kadar devam ettiğinin tesbitine, muarazının men'ine , tatil hakkının kullandırılmaması nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın tesbiti ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... şirketi, davacının ödemesi gereken bakım giderini ödemediğini savunmuş, diğer davalı şirket de, davacıya karşı sözleşme ile sorumluluğunun bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı ATİ şirketi hakkındaki davanın pasif husumetten reddine, 2008 ve 2009 yılları için 4.900 TL. Maddi tazminatın davalı ... şirketinden tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı ile davalı ... şirketi arasındaki 25.6.1994 tarihli devre tatil sözleşmesinde, ...'s Hotel's Saphire anekslerindeki ... nolu odanın 9 nolu devresinin 30 yıl boyunca kullanımının davacıya tahsis edildiği

anlaşılmaktadır. Dava konusu tesisin davalı ... şirketi tarafından diğer davalı ATİ Şirketine işletmesinin 6.10.2007 tarihinde devir edildiği anlaşılmaktadır. Davalı ATİ şirketi işletmeyi devre tatil sistemini bilerek devir aldığına göre yani işletmeyi tüm hak ve borçları ile devir aldığına göre tatil sahiplerinin kullanım haklarının bulunduğunu bilmemesi düşünülemez. Bu nedenle davacıdan sözleşme sonuna kadar tatil hakkını kullanma isteğinin mi yoksa sözleşmeyi fesih isteğinin mi bulunduğu sorularak sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece, davalı Ati şirketinin sorumlu olmadığı gerekçesi ile davacının diğer yıllara ilişkin zararının saklı tutulduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Davacı, 2008 yılında tatil hakkını kullanmak üçere müracaatında davalı tarafça tesislere alınmadığı ve davalının muaraza çıkardığı iddiası ile manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece, kişisel bütünlüğe saldırı bulunmadığından manevi tazminat isteği reddedilmiştir. Davacı, tatil yapmak üzere tesislere gittiğini ve kapıdan çevrilip tesislere alınmadığını ispat etmelidir. Öyle olunca, davacıdan bu yönde delilleri sorulup toplanmalı, davacının ihtilaf konusu dönemde tatil yapamamasının somut olarak belirlenmesi amacıyla davacıya bu yönde tanıklarını bildirmesi için süre verilmeli, bildirilen tanıkların çağrılarak dinlenilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu gerekçe ile manevi tazminat reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 7.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5264, Karar No: 2016/3645, Tarih: 01.03.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/5264 E.  ,  2016/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili takibin dayanağı olan ilamın 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi gereğince kesinleşmeden takibe konulamayacağını açıklayarak, takibe dayanak ilamın kesinleşmesine kadar takibin durdurulmasına, mal hak ve alacakların haczedilemeyeceğine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, şikayetin kabulüne, ilam kesinleşinceye kadar takibin durdurulmasına karar verilmiş, hüküm; alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

K A R A R

Borçlu vekili takibin dayanağı olan ilamın 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesi gereğince kesinleşmeden takibe konulamayacağını açıklayarak, takibe dayanak ilamın kesinleşmesine kadar takibin durdurulmasına, mal hak ve alacakların haczedilemeyeceğine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, şikayetin kabulüne, ilam kesinleşinceye kadar takibin durdurulmasına karar verilmiş, hüküm; alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

18.06.2010 tarih ve 5999 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. madde 8. fıkrada ''Kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden bu madde uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması hâlinde, merkezi yönetim bütçesine dâhil idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerinin (Milli Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinin güvenlik ve savunmaya yönelik mal ve hizmet alımları ile yapım giderleri için ayrılan ödeneklerin) yüzde ikisi, belediye ve il özel idareleri ile bağlı idareleri için en son kesinleşmiş bütçe gelirleri toplamının, diğer idareler için en son kesinleşmiş bütçe giderleri toplamının en az yüzde ikisi oranında yılı bütçelerinde pay ayrılır. Kesinleşen alacakların toplam tutarının ayrılan ödeneğin toplam tutarını aşması hâlinde, ödemeler, sonraki yıllara sâri olacak şekilde, garameten ve taksitlerle gerçekleştirilir. Taksitlendirmede, bütçe imkanları ile alacakların tutarları dikkate alınır. Taksitli ödeme süresince, 3095 sayılı Kanun'a göre ayrıca kanuni faiz ödenir. İdare tarafından, mahkeme kararı gereğince nakdi ödeme yerine, üçüncü fıkrada belirtilen diğer uzlaşma yolları da teklif edilebilir ve bu maddenin uzlaşmaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılabilir '' hükmü düzenlenmiştir. Anılan bu yasa maddesinde kamulaştırmasız elatmaya dayalı tazminat ilamının kesinleşmeden takibe konulamayacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Yasada bahsedilen kesinleşen mahkeme kararına istinaden yapılacak ödemeler açıklaması idari yönden memuru bağlayıcıdır. Kesinleşen ilamlara dayalı nasıl ödeme yapılacağını gösteren idareye yönelik bir düzenlemedir. 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi ve bu maddeyi değiştiren 6487 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile getirilen değişiklik haciz yasağı ile ilgili olup, yasada kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. Mahkemece, istemin bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine,

01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17927, Karar No: 2017/189, Tarih: 11.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17927 E.  ,  2017/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.01.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 23.11.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 18.10.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17211, Karar No: 2014/5794, Tarih: 04.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17211 E.  ,  2014/5794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mağdurun aşamalardaki ifadelerinde, "Sanığın birşey söylemek istediğini düşünerek ayağa kalktığı sırada cebinden 145 TL'sini çekip aldığını, 45 TL'sini elinden geri aldığını ancak 100 TL'sini alıp gittiğini..." bildirmesi karşısında; mağdurun kendisinin parasını geri aldığı, sanığın rızai bir iadesinin olmadığının, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulama şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3354, Karar No: 2012/1758, Tarih: 23.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3354 E.  ,  2012/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : -Sanık ...'in kasten yaralamadan hükümlülüğüne;

-Sanık ...'nın genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık ...'da yakalanan ve kuru sıkı olarak nitelendirilen tabanca üzerinde usulüne uygun şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılarak 6136 sayılı Yasa kapsamında kalıp kalmadığı veya kuru sıkı tabanca niteliğinde olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanık ... ve tanıkların olayın akabinde alınan beyanları ile tüm dos- ya kapsamına göre, sanık ...'in haksız tahrik sonucu suçu işlediği sabit olduğu halde, yazılı gerekçeyle TCK.nun 29. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer C.Savcısı ile sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde- si gereğince (BOZULMASINA), 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7414, Karar No: 2015/5454, Tarih: 28.05.2015

**9. Ceza Dairesi         2015/7414 E.  ,  2015/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 37/1. maddesi delaletiyle 188/3, 62, 52/2, 53/1-3, 54/4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve müsadere

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, aşağıdaki hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

... Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu maddeden alınan numunenin müsaderesine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilgili paragrafında yer alan “Pendik Emanetinin 2010/1651 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin ve ambalajların” ibaresinden sonra gelmek üzere “ayrıca ... Kriminal Polis Laboratuvarında bulunan numunenin” ibaresinin yazılması, suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13822, Karar No: 2012/1572, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13822 E.  ,  2012/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8513, Karar No: 2012/28696, Tarih: 29.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8513 E.  ,  2012/28696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, tazminatların miktarı, yoksulluk nafakası ve tedbir nafakaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin kabulünün aksine toplanan delillere göre, davacı kadının kendisini yoksulluktan kurtaracak ve gelir elde edecek düzenli bir işte çalışmadığı anlaşılmaktadır.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, herhangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.11.2012 (Prş.)