muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5491, Karar No: 2015/7799, Tarih: 27.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/5491 E.  ,  2015/7799 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava; yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamından 31.03.2000 tarihinde eşinden boşanan davalının boşandığı eşiyle uyuşmazlık konusu dönemde birlikte yaşadığı sabit görülmekle, mahkemenin yersiz aylık ödemeleri yönünden itirazın iptaline ilişkin kabul kararı isabetlidir.

Öte yandan; yersiz ödendiği ileri sürülen aylık ödemelerinin yasal faiziyle birlikte geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan birleşen davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına

devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir. İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 29.11.2012 tarihinde icra takibine konu yapılan aylık ödemelerin, takip ve dava tarihi itibariyle varlığı ve tutarının belli, sabit ve dolayısıyla likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına hükmolunan takip tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, isabetsizdir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1.fıkrasında yer alan "şartlar oluşmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine" sözcükleri silinerek, yerine "Hükmolunan takip tutarının %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20075, Karar No: 2015/7543, Tarih: 21.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/20075 E.  ,  2015/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında borç ilişkisi olmamasına rağmen müvekkili aleyhine ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/2331 esas numaralı dosyası ile icra takibi başlatıldığını,takibe dayanak senet üzerindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını,müvekkilinin takip alacaklısı olan davalıyı tanımadığını,senet üzerindeki imzanın sahte olduğunun açıkça belli olduğundan müvekkilinin takip konusu bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini,davalının %20 oranından az olmamak kaydıyla kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alüminyum doğrama ve cam işleri yapan bir işletmenin sahibi olduğunu,davacının oğlu ...'nin müvekkiline borcunun bulunduğunu,...'nin herhangi bir işte çalışmaması nedeniyle kendisi tarafından düzenlenen senedin müvekkili tarafından kabul edilmediğini, ...'nin babasına imzalattığını beyan ederek dava konusu bonoyu borcuna karşılık müvekkiline verdiğini,senet bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını,senet üzerinde imza incelemesi yapılacak ise davacının oğlu ...nin de imza örneklerinin toplanması gerektiğini savunmuş, davanın reddi ile davacı aleyhinde %20 oranında icra inkar tazminatı ile %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, yapılan yargılama doğrultusunda; ...İcra Müdürlüğü'nün 2013/2331 takip numaralı dosyasının dayanağı olan senetteki imzanın davacının imza örnekleri celp edilerek, ...Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Başkanlığı'ndan alınan raporda; senet üzerindeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı anlaşıldığından davacının davasının kabulü ile takibin iptaline, davalının kötüniyetle hareket ettiği kanıtlanamadığından ve takip durdurulmadığından taraf vekillerinin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14692, Karar No: 2025/9894, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14692 E.  ,  2025/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1568 E. - 2022/123 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/176 E. - 2021/448 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanun'unun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş. de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş. de mevcut hesabı üzerinde gerçekleştirdiği bankacılık işlemlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamamasına nazaran sanığın beraatine dair inceleme konusu hükümde, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası ile gerekçe içeriğine göre hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine,

Ancak;

Mahkemenin gerekçesine ve dosya kapsamına göre sanık hakkında müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Ancak;

Mahkemenin gerekçesine ve dosya kapsamına göre sanık hakkında müsnet suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasından "yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e" ibaresinin çıkarılarak yerine "yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle CMK'nın 223/2-b maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/416, Karar No: 2011/119, Tarih: 14.07.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/416 E.  ,  2011/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış tutarının tamamının ...AŞ’nden alacağı temlik alan ...’a verildiğini, aracın rehinli olup teminat teşkil ettiği tutarın bankaca farklı miktarlar üzerinden bildirildiğini, temlik bedelinin de belli olmadığını, işlemlerin muvazaalı olduğu kanısını taşıdıklarını, davalının ihale bedeli kadar alacaklı olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, aracın bütün borcun teminatını teşkil ettiğini, borçlu tarafından yapılmış bir ödeme de bulunmadığını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya kapsamına göre şikâyet olunanın alacağının, bedeli paylaşıma konu aracın rehniyle teminat altına alındığı, rehin alacağına üst sırada yer veren sıra cetvelinde yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İcra ve İflâs Kanunu'nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkinse görev İcra Mahkemesi'nindir. Somut olayda, davacı, işlemlerin muvazaalı olduğunu davalının alacağının sıra cetvelinde gösterilen tutarda olmadığını ileri sürdüğüne göre, davanın genel mahkemede görülmesi gerekir. Görevsizlik kararı verilmek gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdili yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2315, Karar No: 2016/15158, Tarih: 30.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/2315 E.  ,  2016/15158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Borçluların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçluların temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlular vekili, alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, diğer itirazlarının yanında aval veren yönünden aynı takip dosyasından takibe geçilemeyeceğini belirterek takibin iptalini istediği, mahkemece mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun 486 maddesi hükmüne göre kefilin borcu hem tali hem de feri nitelikte olduğu dolayısı ile alacaklı asil borçluyu kovuşturup haczi gerçekleştirmedikçe yahut iflas etmedikçe borcun kefilden istenemeyeceği gerekçesi ile İİK’nun 170/a maddesi uyarınca borçlular ... ve ... hakkındaki takibin iptaline karar verilmiştir.

Somut olayda itiraz eden borçlular ... ve ... takip dayanağı bonoyu aval veren olarak sorumlu olmayı gerektirir şekilde imzalamıştır.

6762 sayılı TTK'nun 614/1. maddesine göre; “Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi mesul olur."

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve aslî bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini defi veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel defilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir.

Bono üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Bu açıklamalar doğrultusunda Türk Ticaret Kanunu'nda özel hükümler olması nedeniyle kambiyo senetlerinde BK'nun kefalete ilişkin hükümleri uygulanamaz.

O halde, mahkemece tüm borçlular yönünden itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, aval veren borçlular ... ve ... yönünden yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece tüm borçlular yönünden itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, aval veren borçlular ... ve ... yönünden yazılı gerekçe ile takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8824, Karar No: 2010/15292, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8824 E.  ,  2010/15292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4590, Karar No: 2019/789, Tarih: 11.02.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4590 E.  ,  2019/789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/06/2017 tarihli ve 2015/235 esas, 2017/827 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 31/05/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 17/09/2014 tarihli ve 2014/120000 soruşturma, 2014/646 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 20/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 01/10/2014 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün çağrı yazısının 20/10/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmaması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce dosyanın kapatılarak 24/12/2014 tarihinde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 03/02/2015 tarihli ve 2014/120000 soruşturma, 2015/3719 esas ve 2015/3148 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozmaya konu Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/06/2017 tarihli ve 2015/235 esas, 2017/827 sayılı kararı ile; ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle "hüküm verilmesine yer olmadığına, denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına" karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 20/10/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi: