muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2628, Karar No: 2014/11053, Tarih: 10.06.2014

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı limited şirketin ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacının, davalının ortağı olduğu hususu uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, davalının 01.06.2010 tarih ve 1 sayılı mevcut müdür yetkisinin sonlandırılması ve yerine yeni müdürler tayin edilmesine ilişkin ortaklar kurulu kararının usulüne uygun şekilde alınmadığını, kendisine ve başka ortaklara çağrı yapılmadığını, ayrıca seçilen müdürlerin müdürlük şartlarını taşımadıklarını ileri sürerek iptaline karar verilmesini istemiştir.

Somut olaya uygulanacak mülga 6762 sayılı TTK'nın 538. maddesinde limited şirketin toplantıya çağrılması hususu açıkça hükme bağlanmıştır. Anılan düzenleme uyarınca toplantıya ve yazılı olarak oy vermeye davetin, şirketin ana sözleşmesinde gösterilen şekilde ve eğer ana sözleşmede bu yönde bir düzenleme yoksa taahhütlü mektupla ve toplantıdan en az beş gün önce ve gündem bildirilmek suretiyle yapılacaktır. Anılan Kanun hükmünün son bendinde bütün ortakların aralarında biri itirazda bulunmadığı takdirde, toplantıya çağırma hakkındaki merasime riayet etmeksizin de genel kurul halinde toplanabileceği düzenlemiş bulunmaktadır. Böyle bir ortamda ortaklar kurulu, yetkisine dahil tüm konularda karar alabilmesi mümkündür. Ancak, bunun geçerli olabilmesi için, tüm ortakların bizzat veya temsilcilerinin ortaklar kurulunda bulunmaları ve bunlardan herhangi birinin itirazının olmaması gerekmektedir. Öte yandan, çağrıda usulsüzlük, tek başına alınan kararların iptali için yeterli olmayıp, kararın aynı zamanda kanuna, ana sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına da aykırı olması zorunludur. Çağrıda usulsüzlük olup olmadığının değerlendirilmesi için, öncesinde mutlaka ortaklara bir çağrı yapılması gerekir. Hiçbir şekilde çağrı yapılmadan karar alınması, çağrıda usulsüzlük olarak nitelendirilemez.

Dava konusu olay bakımından değerlendirme yapıldığında davalı şirketin ana sözleşmesinin 7. maddesinde şirkete ait ilanların TTK'nın 37. maddesi hükmü saklı kalmak kaydıyla şirket merkezinin bulunduğu yerde en az bir gazete ile 7 gün evvel yapılabileceği düzenlenmiştir. Dosya kapsamından karar öncesi böyle bir ilan yapıldığı veya taahhütlü mektupla veyahut başka bir kanalla ortaklara toplantının yapılacağının bildirildiği kanıtlanmamış, aksine toplantının yapılacağının sözlü olarak ortaklara bildirildiği, davacıya da bu şekilde bildirim yapıldığı savunulmuştur. Ancak, davalı, davacı ve diğer ortaklara karar öncesi toplantı yapılacağı yönünde bir çağrı yapıldığını kanıtlayamamıştır. Dava konusu kararın da davacı ve başka ortaklar katılmadan 6762 sayılı Kanunun 536/2. maddesine uygun şekilde bazı ortakların katılımı ile alındığı anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davalının, kanuna ve ana sözleşmeye uygun şekilde çağrı yapıldığını kanıtlayamadığı, başka bir ifade ile çağrısız şekilde toplantı yaptığı, bu toplantının mülga TTK'nın 538/son maddesi kapsamında gerçekleştirilerek uyuşmazlığa konu kararın alındığı, ancak anılan toplantıya tüm ortakların veya temsilcilerinin katılmadığı, emredici hükme uyulmadığı, bu nedenle kararın yok hükmünde olduğu dikkate alınarak sonucuna bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14579, Karar No: 2014/11642, Tarih: 10.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14579 E.  ,  2014/11642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'un hükümlülüğüne, müsadereye, sanık ...'in hükümlülüğüne, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında verilen HAGB kararına yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nun 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yolu mümkün olup kararın temyizi mümkün bulunmadığından, dilekçenin gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Katılan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören Gümrük İdaresi olup suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

III-Sanık ... müdafiinin temyizine gelince;

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığa verilen hapis cezasından TCK'nun 62 maddesi gereğince 1/6 indirim yapıldıktan sonra 8 ay 26 gün yerine 8 ay 27 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükmün, 4, 7 8 ve 9. bendlerinde bulunan "8 ay 27 gün" ibaresinin çıkarılarak yerine "8 ay 26 gün" ibaresinin eklenmesi, 9 ve 10. bendlerde bulunan "5340 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "5320 TL" ibaresinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/321, Karar No: 2013/38336, Tarih: 05.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/321 E.  ,  2013/38336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca “kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına” çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde “temizlik işlerinde çalıştırılmasına” karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine ilişkin 5. fıkrasından “ temizlik işlerinde “ ibaresinin hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17995, Karar No: 2018/17371, Tarih: 16.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/17995 E.  ,  2018/17371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

2-Kabule göre de;

a-Sanığın, ilk olarak, müştekinin cep telefonuna tehdit içerikli mesaj gönderdiği ve aynı gün içerisinde kısa bir süre sonra yüz yüze konuştukları olayda, söz konusu suçu yenilenen kastla işlemeye elverişli sürenin olup olmadığı ve hareketlerin kesintiye uğrayıp uğramadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması,

b-Sanığın, müşteki ile yüz yüze yaptıkları görüşmede tehdit etmediğini beyan etmesi karşısında, soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan ve tanık ... dinlenilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

c-Sanığın, müştekinin cep telefonuna gönderdiği, ... ey ben .... istediğin şeyi söyle ben vereyim, mevzun varsa benimle gör, sen ne istiyorsan bende görüşelim, benim kanımın karıştığı yerden uzak dur, görüşelim istersen, gırgılda istersen .... istersen Ulukışlada istersen .... her sokakta seni ilk ve son defa uyarıyorum kendine dikkat et görüşelim telefonda tehdit olmaz" ve yine yüz yüze yaptıkları görüşme sırasında da, " ... abi ayağını denk al .... benden sorulur, sen benim nasıl biri olduğumu bilirsin, neler yapacağımı bilirsin" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde

./..

-2-

düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20458, Karar No: 2014/17043, Tarih: 11.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20458 E.  ,  2014/17043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2008/767-2013/954

Davacı, maluliyet aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya zeka geriliği nedeniyle maluliyet aylığı bağlanması talebine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iş gücünü % 60 kaybetmemiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 51. maddesi hükmü gereğince, dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetine göre belirlenir. Aynı Yasa'nın 50. maddesi hükmü uyarınca da medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip olan, davada taraf ehliyetine de sahiptir. Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmayan gerçek kişiler ise, davada kanuni temsilcileri tarafından temsil edilir. Gerçek kişinin medeni haklardan yararlanma ehliyetine sahip.olup olmadığı ise, Türk Medeni Kanunu'nun 9 ve izleyen maddeleri hükümlerine göre belirlenir. Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi hükmü gereğince, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır. Bu husus, mahkemece, tespit olunduğunda hemen yetkili vesayet makamına bildirilmelidir.

HMK'nııı 114/d maddesi hükmü gereğince tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartı olup; mahkemece her aşamada, doğrudan gözetilmesi gerekir. Bu hukuksal sebeplerle, Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesi gereğince davacının vesayet altına alınmasının gerekli olup olmadığının ilgili vesayet makamına bildirilmesi ve HMK'nın 56. maddesi hükmü gereğince işlem yapılması zorunludur.

Somut olayda, davacının Ankara Numune Hastanesinin 24.12.1999 tarihli sağlık kurulu raporunda kesin tanının hafif derecede mental retardasyon olduğu belirtilmiş, hükme dayanak alınan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesi’ııin 30.1 1.2012 tarihli raporunda ise maliiliyet oranı belirtilmemiş, iş gücünü % 60 oranında kaybetmemiş olduğunun saptanmasıyla yetiniImiştir.

Yapılacak iş; sulh hukuk mahkemesine davacıya vasi tayini gerekip gerekmediği konusunda gerekli işlemleri yapmak için ihbarda bulunmak, sonucunu beklemek ve vasi atanması durumunda atanan vasinin vesayet makamından alacağı husumet izin belgesiyle davayı takip etmesi sağlandıktan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz, itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz, itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3173, Karar No: 2017/11226, Tarih: 04.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/3173 E.  ,  2017/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen 19.02.2015 tarih, 2015/1278 sayılı karara karşı yapılan itiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 28.04.2015 tarih, 2015/428 sayılı itirazın reddine dair kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının trafik sigortacısı olduğu kamyonu sevk ve idare eden davacıların babası/ eşi ... yaptığı tek taraflı kazada öldüğünü, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada şimdilik 185.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatının 11.11.2014 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 12.02.2015 tarihli artırım dilekçesiyle, taleplerini 268.000 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisinin tam kusurlu olarak sebep olduğu tek taraflı kazada öldüğünü, murisin kusurunun davacılara da yansıyacağını ve davacıların tazminat talep haklarının bulunmadığını, SGK tarafından davacılara ödenen rücuya tabi gelirlerin tazminattan indirilmesi gerektiğini, davaya konu trafik kazasının aynı zamanda iş kazası olduğunu belirterek başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; başvurunun kabulü ile ... için 204.840,97 TL, Kadir için 23.962,69 TL. ve ... için 39.196,34 TL'nin 11.11.2014 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; bu karara, davalı vekili İtiraz Hakem Heyeti nezdinde itiraz etmiştir. Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davalı vekilinin itirazının reddine, davacı ... için 204.840,97 TL, Kadir için 23.962,69 TL. ve Muhammed için 39.196,34

TL'nin 11.11.2014 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; özellikle, davacıların talebinin doğrudan kendileri üzerinde doğan destekten yoksunluk zararına ilişkin olması, bu zararın oluşumundaki desteğin kusurunun davacılara yansıtılamayacağı, sürücü desteğin tam kusurlu olmasının, onun desteğinden yoksun kalan davacıları etkilemeyeceğine ilişkin HGK'nun 15.6.2011 gün ve 2011/17-142 Esas-411 Karar, HGK'nun 22.2.2012 gün 2011/17-787 Esas- 2012/92 Karar, HGK'nun 16.1.2013 gün ve 2012/17-1491 Esas- 2013/74 Karar sayılı ilamları uyarınca, davalının tazminattan sorumluluğuna hükmedilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrasında; "iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır" düzenlemesine; aynı maddenin 4. fıkrasında "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir" düzenlemesine; maddenin 5. fıkrasında ise "iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık; kamu görevlileri, er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı bulunanlar hariç olmak üzere, sigortalı

veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan gelirler için kurumuna veya ilgililere rücu edilmez. Ayrıca, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümlerde, bu Kanun uyarınca hak sahiplerine bağlanacak gelir ve verilecek ödenekler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kusuru bulunan hak sahiplerine veya iş kazası sonucu ölen kusurlu sigortalının hak sahiplerine, Kurumca rücu edilmez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; davalı sigortacı tarafından ZMSS poliçesi düzenlenen ... plakalı kamyonun, dava dışı ... A.Ş'ye ait olduğu; davacıların desteği ... ... anılan şirkette kamyon şöförü olarak çalıştığı ve sigortalı araçla şantiyeye kum taşırken yaptığı tek taraflı kazada öldüğü anlaşılmaktadır. Davaya konu kaza nedeniyle SGK Başkanlığı tarafından davacılara ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmış rücuya tabi ödemelerin tazminattan düşülmesi davalı tarafça savunulmuş olmasına rağmen; Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından bu hususta herhangi bir araştırma yapılmadan, 06.02.2015 tarihli aktüerya uzmanı bilirkişi raporu doğrultusunda tazminata karar verilmiştir. Davalı tarafın, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti nezdinde yaptığı itiraz üzerine verilen kararda ise; SGK Başkanlığı tarafından iş kazası nedeniyle yapılan ödemeler için, sadece olayda kusuru olanlara kurumun rücu hakkının sözkonusu olduğu; davacıların olayda kusurlu olması mümkün olmadığından SGK Başkanlığı tarafından yapılan ödemelerin rücuya tabi olmadığı ve bu ödemelerin TBK'nun 55. maddesi gereği tazminattan düşülemeyeceği gerekçesiyle, davalının bu yöne ilişkin itirazları reddedilerek tazminata karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 21/5. maddesi ile, kurumun ödeme yaptığı hak sahiplerine rücusuna ilişkin düzenleme yapılmış ve kurumun ödeme yaptığı hak sahiplerinin ödemeye neden olan iş kazası sonucu ölüm ya da meslek hastalığının ortaya çıkmasındaki şahsi kusurları nedeniyle bu kişilere rücu edilemeyeceği düzenlenmiştir. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından bu düzenlemeden hareketle, SGK ödemesinin rücuya tabi olmayacağı kabul edilmiş ise de, yapılan değerlendirme hatalıdır. Davalı ... şirketinin savunması, SGK Başkanlığı tarafından davacılara ödenen bedel için, araç maliki ve işveren konumundaki şirket (... İnşaat A.Ş.) ile birlikte kendilerine rücu edilmesi haline ilişkin olup, davalı savunmasının dayanağı olan madde de 5510 sayılı Kanun'un 21/4. maddesidir. Anılan bu maddedeki düzenlemenin

de, kazada davacıların kusurunun bulunmayışı ve kurumun davalı ... şirketine rücu hakkı ile hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. Nitekim, SGK tarafından davacılara bağlanan 283.971,69 TL. peşin sermaye değerli gelirin, davalı ... şirketi ile davacılar desteğinin işvereni olan şirketlerden rücuen tahsili için, SGK Başkanlığı tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/10 Esas sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığı da dosya kapsamı ile sabittir.

de, kazada davacıların kusurunun bulunmayışı ve kurumun davalı ... şirketine rücu hakkı ile hiçbir ilgisi bulunmamaktadır. Nitekim, SGK tarafından davacılara bağlanan 283.971,69 TL. peşin sermaye değerli gelirin, davalı ... şirketi ile davacılar desteğinin işvereni olan şirketlerden rücuen tahsili için, SGK Başkanlığı tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/10 Esas sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığı da dosya kapsamı ile sabittir.

İfade olunan tüm bu hususlar karşısında; Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı'na müzekkere yazılarak, davaya konu kazaya ilişkin olarak iş kazası yönünden araştırma yapılıp yapılmadığı ve olayın iş kazası olarak kabul edilip edilmediği; olayın iş kazası olarak kabulü suretiyle, davaya konu kaza sonucu ölen Şahin Urhantekin'in hak sahibi olan davacılara gelir bağlanıp bağlanmadığı; gelir bağlanmış ise, rücuya tabi olup olmadığı; davacılara bağlanan rücuya tabi gelirin ilk peşin sermaye değerinin ne olduğu hususlarının sorulması; bağlanan gelir rücuya tabi ise, 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesi hükmü gereği tazminattan düşülmesi suretiyle davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.