muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17051, Karar No: 2017/2846, Tarih: 02.03.2017

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarınınkatılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve geçici 1.maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktadır.

Anılan yasa hükümleri gereği oluşturulan... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 12.03.2014 gün 104 nolu kararı ile ... İlçesi ... Beldesi'nde bulunan...İnş. Tic. Turz. San. Ltd. Şti'nin... Büyükşehir Belediyesi'ne devir edilmiş sayılmasına ve devri yapılan...İnş. Tic. Turz. San. Ltd. Şti'ne ait hak, alacak ve borç bulunması halinde söz konusu şirketin devredildiği kuruma geçmiş sayılmasına karar verilmiştir. İdare tarafından verilen kararın iptal edildiğine dair belge ve bilgi olmadığından geçerli bir karar olup İcra Müdürlüğü'nce borçlu şirketin dosya borcundan dolayı... Büyükşehir Belediyesi'ne gönderilen muhtıra usule uygundur. Bu nedenle şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6365, Karar No: 2020/10561, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/6365 E.  ,  2020/10561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin Eylül/2005 ila 03/07/2012 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde ayakçı olarak en son ortalama aylık net 2.000,00 TL. ücretle çalıştığını, çalıştığı süre boyunca sigorta kaydının davalılar arasında değiştirildiğini ancak müvekkilinin işveren olarak sadece davalı ...Deri San. ve Tic. Ltd. şirketini bildiğini, son 4 aylık maaşı ile genel tatil, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkili tarafından ödenemeyen aylık maaş ve fazla mesai ve diğer işçilik alacaklarının işverenden istemesi üzerine, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ancak kabul anlamına gelmemek kaydıyla mahkemece müvekkilinin işi bırakarak iş akdini eylemli olarak feshettiği kanaati oluşması halinde bu feshin haklı fesih sayılarak ihbar tazminatı dışındaki alacakların hüküm altına alınması gerektiğini savunarak, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...Deri San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının 11/12/2005-03/07/2007 tarihleri arasında müvekkili şirkette ayakçı olarak çalıştığını, son aylık brüt maaşının 555,00 TL olduğunu, çalışmış olduğu dönemde tüm yasal haklarının davacıya ödendiğini, davacının ibraname imzalayarak müvekkilini ibra ettiğini, diğer davalıların müvekkili şirkete fason dikim atölyesi olarak hizmet verdiklerini ve aralarında hukuki ve fiili bağ bulunmadığını ve davacının diğer davalılar yanında çalışmasından müvekkili şirketin sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının 13/04/2010 tarihinden 20/07/2012 tarihine kadar müvekkili yanında sigortalı olarak çalıştığını, izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, 2.000,00 TL. ücret aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, fazla mesai, genel tatil alacaklarının bulunmadığını, ödemelerin banka kanalı ile yapıldığını, ödenmemiş maaş alacağı bulunmadığını, işyerinde bayram ve genel tatillerde çalışma yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Diğer davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davalılar ... ve ...'nın davalı ...Deri San. ve Tic. Ltd. Şti'nin işçisi oldukları, muvazaalı işlemlerle bu işçiler adına işyeri açıldığı ve davalılar arasında organik bağ olduğu ve davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar tarafından temyizi üzerine karar, Dairemizce bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda hüküm kurulurken genel tatil ücreti alacağının, ıslah edilen tutarı aşılmak suretiyle fazlasına hükmedilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinde yer alan taleple bağlılık kuralına aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Hüküm altına alınan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve ücret alacaklarında brüt/net kavramları karıştırılmak suretiyle, brüt alacak tutarının net olarak veya net alacak tutarının brüt olarak hüküm altına alınması da isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2131, Karar No: 2017/5379, Tarih: 20.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2131 E.  ,  2017/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Sanıklar hakkında; 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/1, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Olay, görüntü inceleme ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...’ın 28.12.2013 tarihinde, Şırnak Uludere Irak Sınır hattında Türk Silahlı Kuvvetlerince yapılan hava harekatı sırasında 34 kişinin hayatını kaybetmesi olayını protesto etmek amacıyla düzenlenen basın toplantısı ve yürüyüş sırasında "biji serok Apo" şeklinde slogan attığı somut olayda; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, sanık hakkında 2911 sayılı Kanunun 24/3 maddesi gereğince kolluk marifetiyle işlem yapılması gerektiğinde şüphe bulunmadığının tespiti ile yapılan incelemede:

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Sanık hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK 52/4 maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10686, Karar No: 2013/6974, Tarih: 30.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10686 E.  ,  2013/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında: BeraatSanık ... hakkında: Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 'resmi belgede sahtecilik' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafılerinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... müdafılerinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla belgede sahtecilik suçunun işlenmesi halinde daha az cezayı gerektiren hal olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesindeki hafifletici nedenin uygulanabilmesi için failin gerçek olan bir olayın kanıtlanmasını sağlamak amacıyla hareket etmiş olması, kanıtlanmak istenen olayın doğruluğu veya gerçekliğinin koşul olmayıp, failin iyi niyetle bu olayın doğruluğuna inanması gerektiği, bu açıklamalar ışığında sanık ...'in hesap sahibi babası ... adına imza atarak çek keşide ettiği; çekin katılana arka yüzdeki birinci ciranta ... Çarman'ın cirosuyla geçtiği, katılan ...'ın, ...'e sattığı araç nedeniyle çekin cirolanarak kendisine verildiğini, takibe koyduktan sonra imzanın ... tarafından atıldığını öğrendiğini beyan ettiği, sanık ...'in de savcılık aşamasındaki ifadesinde birinci ciranta ...'e olan borcundan dolayı çeki teminat amaçlı verdiğini, ...'in çeki kendisinin imzaladığını bildiğini belirttiği, tüm dosya kapsamı ve beyanlara göre sanık ... ile katılan ... arasında doğrudan bir hukuki veya ticari ilişkinin bulunmadığı ve katılan ...'nin çekteki hesap sahibine ait görünen imzanın ...tarafından atıldığını bildiğine dair bir delilin mevcut olmadığı, kaldı ki katılanın çeki alırken keşideci imzasının sanık ... tarafından atıldığını bilmesi halinde sanığın suç kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceği cihetle; sanık hakkında uygulama yeri bulunmayan 211. madde uyarınca eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve TCK'nun 51/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. fıkradaki '1 yıllık' ibaresinin çıkartılarak, 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis olarak belirlenen temel cezadan 62. maddenin uygulanması sırasında yapılan 1/6 indirim ile sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis olarak belirlenmesi ve sonuç ceza gözetilerek denetim süresine ilişkin 7. fıkraya ' 1 yıl 8 ay' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22148, Karar No: 2017/24811, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22148 E.  ,  2017/24811 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4281, Karar No: 2017/8489, Tarih: 26.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4281 E.  ,  2017/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 5671 ada, 3 parselde bulunan ... ... Sitesi C Blok 5 nolu bağımsız bölümün 26/8000 arsa paylı hissesi ile maliki olduğunu, 01/06/2014 tarihli Kat Malikleri Olağan Genel Kurul Toplantısında bütçeye ilişkin alınan yakıt, aidat ve demirbaş giderleri olarak maliklerden toplanacak ücreti gösterir kararlar alındığını, bu kararlarda 2014 - 2015 dönemine ait yakıt gideri olarak 228.105 Dolar harcama yapılacağı ve metrekare hesabına göre dairelere düşen yakıt ücretinin de 100 m2 için 655 Dolar olarak hesaplandığı, esasında toplam yakıt harcamalarından kasa hesabında bulunan 38.205 Dolar düşüldükten sonra kalan kısım açısından ortaya çıkan tutarın arsa payları oranına göre kat maliklerine yansıtılması gerektiğini, ancak farklı şekilde hesaplama yapılarak fazla ödeme yapılmasının karara bağlandığını, ek olarak aidatlar içerisinde eşit bölünecek ödemelerle paylar oranında bölünecek ödemeler birlikte hesaplandığı ve aidat rakamının da yüksek çıkartıldığı, aynı hususun demirbaş ödemeleri içinde söz konusu olduğunu, kararların alındığı toplantıya bizzat katılmak suretiyle ilgili düzeltmenin yapılmasını istediğini ancak gereğinin dikkate alınmadığını ancak 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ana Gayrimenkulun Genel Giderlerine Katılma başlıklı 20. madde B fıkrası gereğince aidat, demirbaş ve apartman ortak tesisi sayılan kalorifer tesisatının işletilmesi için öngörülen masrafların kat maliklerinin arsa payı oranlarına göre katılımı neticesinde karşılanacağının açıkça belirtildiğini, yine 12 Nisan 2000 tarihli site yönetim planının 19. maddesinde yakıt giderlerine ilişkin yapılacak harcamaların ilgili yasal düzenlemeler doğrultusunda isteneceğinin açıkca belirtildiğini belirterek site yönetim planı ve Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı olarak alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacının davasının kabulü ile 1/6/2014 tarihli Kat Malikleri Kurul Kararının bütçeye ilişkin (yakıt ve aidat gideri) kararının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3503, Karar No: 2017/4223, Tarih: 28.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3503 E.  ,  2017/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 22/11/2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'ın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/02/2016 tarihli ve 2016/8-240 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/03/2016 tarihli ve 2016/290 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 13.12.2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 21/01/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/02/2016 tarihli ve 2016/8-240 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

4- Cumhuriyet savcısı tarafından, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uygun davranmamakta ısrar etme şartı gerçekleşmeden kamu davası açılarak yargılama yapılamayacağı gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edildiği,

5- İtirazı inceleyen Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/03/2016 tarihli ve 2016/290 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi: