muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21259, Karar No: 2012/25214, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21259 E.  ,  2012/25214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2131, Karar No: 2010/6606, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/2131 E.  ,  2010/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda icra inkar tazminatının reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda bu konuda herhangi bir hüküm kurulmamıştır.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15292, Karar No: 2011/2020, Tarih: 13.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/15292 E.  ,  2011/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nın 157/1, 52.mad.ger.1 yıl hapis ve 100 YTL.apc (2 kez)

Sanığın gıyabında verilen hükmün 7201 sayılı T.K.nun 35.maddesi uyarınca tebliğ edilerek kesinleştirilip infaza verildiği,dosya arasında mevcut Sandıklı A 3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nün 22.02.2010 gün ve 2010/716 sayılı cevabi yazısında sanığın bir başka mahkemece verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için kurumlarında hükümlü olarak bulunduğunun bildirildiği, sanığın da 22.02.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinde 02.06.2009 tarihinden beri cezaevinde bulunduğunu, temyize konu karardan 18.02.2010 tarihinde haberdar olduğunu belirtmesi karşısında; temyizin süresinde yapılıp yapılmadığının saptanabilmesi bakımından: öncelikle sanığın hangi tarihte cezaevine alındığı,temyize konu Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/691 esas, 2009/462 sayılı hükmünün infazına başlandığında infaz merciince sanığa tebliğ edilip edilmediği, sanığa bir başka suçtan verilen hükümlülük süresi de nazara alınarak vasi atanıp atanmadığı araştırılıp,atanmış ise gıyabi karar ile Yargıtay Savcılığı’nın tebliğnamesinin sanığa ve vasisine tebliğ edilerek bu hususlara ilişkin belgelerin eklenmesinden ve bu belgelere göre ek tebliğname düzenlenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1678, Karar No: 2015/5808, Tarih: 17.11.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1678 E.  ,  2015/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Diyarbakır 6. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :26.11.2014

Numarası :2013/113-2014/1970

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca iş bedelinden bakiye alacağın tahsili istemiyle girişilen icra takibine vâki itirazın iptâline ilişkindir. Davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece davalının temerrüdü nedeni ile işin uzaması, dolayısıyla davacının fazladan ödediği iskele kirası nedeni ile 3.900,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalının temerrüdünden söz edilmesi için sözleşmede kararlaştırılmış kesin vade olması veya davalının usulünce temerrüde düşürülmesi zorunludur (BK'nın 101/1. md.). Taraflar arasındaki sözleşmede işin teslimine ve ödemenin yapılacağı tarihlere ilişkin vade bulunmadığı gibi davacının bu hususta davalıyı temerrüde düşürdüğünü de kanıtlayamadığından işin gecikmesinden ve buna da davalının sebebiyet verdiğinden sözedilemez. Bu halde davacının iskele kirasına ilişkin 4.000,00 TL isteminin tümüyle reddi gerekirken 3.900,00 TL'nin kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5107, Karar No: 2020/8498, Tarih: 02.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5107 E.  ,  2020/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ERZURUM 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanığın denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara uymaması nedeniyle verilen mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek ./..

dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Kabule göre;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına 06/09/2012 tarihinde başlandığı belirtilmişse de 06/09/2012 tarihli tebliğ tebellüğ tutanağında sanığın imzasının yer alması gerektiğinin gözetilmemesi, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin ../..

sırasıyla 02/01/2014 ve 26/05/2014 tarihli, 41340010/Amatem pol. ve 2012009785 dosya nolu yazılarının fiziki dosya içerisinde ve UYAP sisteminde asılları veya onaylı örnekleri bulunması gerektiğinin gözetilmeyip yalnızca fokokopi belgelerinin bulunması, 14/01/2014 tarihli uyarı yazısının sanığa tebliğ edilemediğine ilişkin tebliğ mazbatasının ve uyarı yazısının sanık tarafından elden tebliğ ile tebliğ edildiğine ilişkin tutanağın fiziki dosya içerisinde ve UYAP sisteminde asılları veya onaylı örnekleri bulunması gerektiğinin gözetilmeyip yalnızca fokokopi belgelerinin bulunması ile Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin sırasıyla 02/01/2014 ve 26/05/2014 tarihli, 41340010/Amatem pol. ve 2012009785 dosya nolu yazılarından sanığın tedaviye ne şekilde uyumsuz olduğu anlaşılmadığından; hastane randevularına gitmeyerek mi yoksa uyuşturucu madde kullanmaya devam etmek suretiyle mi tedaviye uyumsuzluğunun araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 02/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3199, Karar No: 2018/8224, Tarih: 05.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3199 E.  ,  2018/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sözcü Gazetesinin 05/10/2017 tarihli nüshasında “Özdil: İddianame Sabah Gazatesi İddianamesidir’’ başlığı altında yayımlanan yazı nedeniyle ilgilisi Turkuaz Haberleşme ve Yayıncılık A.Ş. vekili tarafından yapılan cevap ve düzeltme isteminin reddine dair İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/11/2017 tarihli ve 2017/4550 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 13. Sulh Ceza Hâkimliğinin 29/11/2017 tarihli ve 2017/5090 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 17/04/2018 gün ve 4352 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2018 gün ve KYB. 2018 / 37090 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğince, tekzip talebine konu haberin yayınlandığı 05/10/2017 tarihli nüshasının dilekçe ekinde sunulmadığı ve düzeltme ve cevap metninin bizzat yetkili yazı işleri müdürüne tebliğ edilmediği kanaatiyle düzeltme ve cevap hakkı kullanımı talebinin reddine karar verilmiş ise de,

1) Dosya kapsamına göre, düzeltme talebine ilişkin 03/11/2017 havale tarihli dilekçede ve ekindeki ihtar yazısında, düzeltilmesi istenilen yazının yayımlandığı gazete nüshasının tarihinin belirtildiği ve tamamlanabilir eksiklikler sebebiyle tekzip isteminin reddine karar verilemeyeceği,

2) Tekzip metninin yayımlanması için Beyoğlu 19. Noterliğince ... A.Ş’e gönderilen tebligatın, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 17 ve 20. maddelerine uygun olarak işyeri sahibi muhatabın bulunmaması ve iş takibinde olması sebebiyle yazı işleri müdürü yerine daimi çalışana tebliğ edildiği,

Gözetilmeden, itirazın bu yönlerden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada, düzeltme ve cevap metnine konu edilen haberin yer aldığı Sözcü gazetesinin 05/10/2017 tarihli nüshasının veya bir fotokopisinin bulunmadığı, ayrıca dosyada muhatap yazı işleri müdürüne gönderilen ve sekreterine tebliğ edilen tebliğ mazbatasının aslı veya onaylı bir örneğinin de bulunmadığı, bu haliyle Kanun Yararına Bozma talebi hakkında bir karar verilebilmesi amacıyla, haberin yer aldığı Sözcü gazetesinin 05/10/2017 tarihli nüshasının ve adı geçen tebliğ mazbatasının dosyaya ibrazı yönünde gereğinin takdir ve ifası için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5602, Karar No: 2009/15067, Tarih: 17.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5602 E.  ,  2009/15067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Mega Deri San.Tic.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı işveren vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava,davacının işkazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğraması nedeniyle manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu % 13,20 oranında sürekli işgöremezliğe uğradığı olayda davacı sigortalının % 25, davalı işverenin % 75 oranında kusurlu olduğu dosyA içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli işgöremezlik oranı işçinin yaşı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 14.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 20,000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine,

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 14.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 20,000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine,

"1-Davalı ... hakkındaki davanın atiye bırakılması nedeniyle bir karar verilmesine yer olmadığına

2-Manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 14.000,00 TL manevi tazminatın 2.7.2001olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Mega Deri San.Tic.Ltd.Şirketinden alınarak davacıya verilmesine fazla istemin reddine

3-Alınması gereken 756,00 TL ilam harcından davacıdan alınan 270,00 TL peşin nispi harcın mahsubu ile bakiye 486,00 TL harcın davalı Mega Deri San.Tic.Ltd.Şirketinden alınarak Hazine'ye gelir kaydına,davacıdan peşin alınan 270.00 TL nispi harç ile 14.00 TL başvurma harcı toplamı 284.00 TL harcın davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesi gereğince kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden 1.680.00 TL avukatlık ücretinin davalı şirketten alınarak davacıya,red edilen miktar üzerinden 720.00 TL avukatlık ücretininde davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,

5-Davacının yaptığı,38,50 TL yargılama giderinden red ve kabul oranına göre takdiren 27.00 TL yargılama giderinin davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine bakiye yargı giderinin davacı üzerinde bırakılmasına"rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,67.20 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.