muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10804, Karar No: 2010/19567, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10804 E.  ,  2010/19567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12226, Karar No: 2015/11139, Tarih: 26.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12226 E.  ,  2015/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2014

NUMARASI : 2014/94-2014/1101

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı N.. A.. vekili ve davalılar K.. Ö.. ve S.. E.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Mahkemece davanın ön şartı olan aciz belgesinin ibrazı için davacı tarafa süre verilmesi, aciz belgesi ibraz edildiği takdirde davacının alacağının dayanağı olan mahkeme ilamının tasarruf tarihinden sonra olduğu, ancak davacı ile borçlu davalı arasında tasarruf tarihinden önce de bir davanın görüldüğü gözönüne alınarak borcun doğum tarihinin belirlenmesi, tarafların tüm delillerinin toplanması ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de davaya ihbar edilmek suretiyle dahil edilen kişilere ilişkin olarak da bu kişilerin tasarrufu yönünden de aslında iptal talep edildiği göz önüne alınmayarak davanın ihbar edildiği kişilere yönelik bir karar

oluşturulmaması da doğru bulunmadığı gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulü ile, 686 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 1 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin davalı Necmi Aslanoğlu tarafından davalı K.. Ö..'ye 22.06.2006 tarihinde yapılan satışına ilişkin ve 686 ada 17 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 2, 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin ise davalı N.A.tarafından diğer davalı S.. E..'a 22.06.2006 tarihinde yapılan satışına ilişkin tasarrufların ayrı ayrı iptaline, davacı vekilinin talep ettiği 187.500 TL'nin davalı K.. Ö..'den, 354.000 TL'nin ise diğer davalı S.. E..'dan alınarak (davalı ve asıl borçlu N.A. aleyhine Eskişehir 2. İcra Müdürlüğünün 2010/5998 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen icra takibindeki asıl alacak ve fer'ilerini geçmemek kaydı ile) davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı N.. A.. vekili ve davalılar K.. Ö.. ve S.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davacı vekili ile davalı N.. A.. vekili ve davalılar K.. Ö.. ve S.. E..'un temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.253,11 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.561,63 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar N.. A.., K.. Ö.. ve S.. E..'dan alınmasına 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1374, Karar No: 2012/5568, Tarih: 06.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1374 E.  ,  2012/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Mahkemece 16.07.2010 tarihli tensip tutanağının 3 nolu bendi gereğince Muğla Valiliği'ne yazı yazıldığı belirtilmiş ise de Muğla Valiliği'nin karşılık yazısı dosyada bulunamamıştır. Mahkemenin 16.07.2010 tarihli tensip tutanağının 3 nolu bendi gereği Muğla Valiliği'ne yazılan yazı cevabının bulunarak dosyaya konulması, bulunulamaması halinde 16.07.2010 tarihli tensip tutanağının 3 nolu bendi gibi Muğla Valiliği'ne tekrar yazı yazılarak alınacak karşılık cevabi yazının dosyaya konulması,

2-Dava konusu 109 ada 23 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak aslı dosyada bulunamamıştır. Dava konusu taşınmaza ait kadastro tutanak aslının Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Mahkeme Kaleminden sıkı ve titiz bir şekilde araştırılarak kadastro tutanak aslının dosyaya konulması,

3-Dava konusu taşınmaza komşu olan taşınmazların tespitlerine esas alınan 1937 tarih 611 ve 622 sayılı vergi kayıtlarının İlçe Özel İdare Müdürlüğü'nden,

4-Dava konusu taşınmaza komşu 109 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan 04.12.1978 tarih 2 sayılı tapu kaydının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 06.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22787, Karar No: 2016/7934, Tarih: 18.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22787 E.  ,  2016/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ... ve ...'a yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması esasa etkili olmayacağından bozma sebebi yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince başkaca nedenler yerine görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanık müdafinin temyiz aşamasında verdiği 15/05/2015 havale tarihli dilekçesinde; sanığın akıl hastası olduğunu, ceza ehliyetinin bulunmadığını belirtmesi ve buna ilişkin Çivril Asliye Ceza Mahkemesi 2012/499 esas 2012/802 karar sayılı dosyasında verilen ve Yargıtay tarafından onanarak kesinleşen 2 yıl 36 ay hapis cezasına ilişkin ilamın infazı sırasında Çivril Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından aldırılan Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 20.11.2013 tarihli rapor fotokopisini ibraz etmesi karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi gereğince "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" konusunda sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

b- Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

b- Hakaret suçundan temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılması yerine, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca ceza belirlendikten sonra 125/3-a maddesi uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1057, Karar No: 2019/7855, Tarih: 04.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1057 E.  ,  2019/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19/07/2017 tarih ve 2014/384 E.- 2017/437 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 21/12/2018 tarih ve 2018/601 E.- 2018/1321 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006/03899 tescil numaralı tasarımı “Akasya Ayak” adlı mobilya ayağı ürettiğini, davalının benzer/ayırtedilemez ürünü “ASL D 380” koduyla satışa sunduğunu, ürünlerin aynı türden ve benzer olduğunu, farklılığın bulunmadığını ileri sürerek üretim ve satışlarının durdurulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, dağıtılan katalogların toplatılmasına, üretmeye yarayan kalıp ve makinalara el konulmasına, davalı tarafın eylemleri nedeniyle tasarımın 29/08/2006 tescil tarihinden dava tarihine kadar ki dönem için şimdilik maddi zarar, fiili zarar ve yoksun kalınan kazanç nedeniyle 1.000,00 TL'nin ve manevi zarar nedeniyle 20.000,00 TL'nin 14/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari iş avans faizi ile tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 05/06/2017 tarihli ıslah diklekçe ile maddi tazminat talebini 27.000,00 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, müvekkilinin internet sitesinde yayımı yapılan ASL D 380 kod nolu plastik ayağın karşı tarafın tescilli ürünü arasında farklılıklar bulunduğunu, tescil tarihinden öncesinde de kullandığını, davacının KHK’nın 8. maddesindeki korumadan faydalanmasının mümkün olmadığını, davacının iddialarının mesnetsiz ve yersiz olduğundan maddi ve manevi tazminat isteyemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin internet sitesinde yayımı yapılan ASL D 380 kod nolu plastik ayağın karşı tarafın tescilli ürünü arasında farklılıklar bulunduğunu, tescil tarihinden öncesinde de kullandığını, davacının KHK’nın 8. maddesindeki korumadan faydalanmasının mümkün olmadığını, davacının iddialarının mesnetsiz ve yersiz olduğundan maddi ve manevi tazminat isteyemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporları, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; ASL D 380 kod numarasına sahip mobilya ayağının davacı firmaya ait ürünle benzerlik gösterdiği, davacıya ait 2006/03899 numaralı tasarımdan doğan hakları ihlal ettiği, Borçlar Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca belirlenen 7.921,67 TL tazminatın yerinde bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ve davalının "ASL D 380" adı altında ürettiği ürünlerin üretim ve satışlarının durdurulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, bu ürünlerin yer aldığı katalogların toplatılmasına, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabul kısmen reddiyle 7.921,67 TL maddi tazminat, 7921,67 TL manevi tazminatın 14/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, üretmeye yarayan kalıp ve makinalara el konulması talebinin ve fazlaya ilişkin talebin reddine, karar ilanına karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuşturlar.Bölge Adliye Mahkemesince, davacı ... vekilinin tüm, davalı Asilaks Metal Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent dışındaki diğer istinaf itirazlarının esastan reddine; davalı Asilaks Metal Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, davalının "ASL D 380" adı altında ürettiği ürünlerin, üretim ve satışlarının durdurulmasına, internet sitesinden kaldırılmasına, bu ürünlerin yer aldığı katalogların toplatılmasına, maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, 7.921,67 TL maddi tazminat, 7.921,67 TL manevi tazminatın 14/10/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, üretmeye yarayan kalıp ve makinalara el konulması talebinin reddine fazlaya ilişkin istemlerin reddine kararın ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 767,11 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/12/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21219, Karar No: 2022/2313, Tarih: 15.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21219 E.  ,  2022/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan başka bir ilam olan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/764 Esas - 2008/833 Karar sayılı ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uygulandığından sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasının gerekmesi nedeniyle daha ağır olan bu ilamın sanık hakkında tekerrüre esas alınması gerekirken, başka bir ilam tekerrüre esas alınarak mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9850, Karar No: 2006/12845, Tarih: 15.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9850 E.  ,  2006/12845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 15.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1859, Karar No: 2011/1501, Tarih: 01.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1859 E.  ,  2011/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkiline borcu bulunan dava dışı borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalının muvazaaya dayalı alacağının kendi alacaklarıyla garameye sokulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, İİK’nun 235’nci maddesi göre, görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İİK' nun 142/1. maddesine göre,hacizde sıra cetvelinde alacaklının alacağının esas veya miktarına itiraz edilmesi halinde genel mahkemeler görevlidir.

İflasta sıra cetveline karşı itiraz davaları, İİK' nun 235. maddesine göre, iflasın açıldığı yerdeki Ticaret Mahkemesinde görülmelidir.

Dava hacizde sıra cetveline karşı açıldığı için görevli mahkemenin İİK’ nun 142/1. maddesine göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece, gerekçede ve hüküm fıkrasında İİK’ nun 235’ inci maddesinden bahsedilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,diğer temyiz itirazının kabulü ile kararın gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan “235” maddesinin gerekçeden ve hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “ 142/1” maddesinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3299, Karar No: 2024/3249, Tarih: 22.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3299 E.  ,  2024/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/915 E., 2023/399 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kira bedelinin indirilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş incelemenin duruşmalı yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...’ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra, işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 06.04.2016 tarihli sözleşme ile jeotermal sahasını elektrik enerjisi üretmek üzere davalıdan kiraladığını, kira sözleşmesi ile teslim edilen kuyuların yapılan tetkikler sonucunda kuyu teslim tutanağında belirtilen özelliklere sahip olmadığını, bu nedenle elektrik üretimlerinin az olacağını, teslim tutanağında belirtilen özelliklere sahip olsalardı kuyulardan elde edilecek toplam elektrik enerjisi miktarının minimum 7,60 MW iken sahanın veriminin nerdeyse yarı yarıya düştüğünü ve elde edilecek enerji miktarının maksimum 3,80 MW olarak belirlendiğini, sözleşmede ve ihale eklerinde bildirilen niteliğe haiz olmayan kuyular nedeniyle belirlenen miktarda kira bedellerinin ödenmesinin beklenilmesinin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, sözleşmede belirlenen iki tür kira alacağının da kuyulardan elde edilen verimler esas alınarak belirlendiğini, yeni koşullarda ise sıcaklık, derinlik, kuyu sayısı gibi farklılıklar nazara alındığında beklenen verimin alınamayacağını ileri sürerek; kuyuların debi ve sıcaklık ölçümleri yapılarak elde edilecek elektrik enerjisi miktarlarının tespitini, kira sözleşmesinin değişen koşullara uyarlanmasını, elde edilecek elektrik enerjisi miktarının yarı yarıya düşmesi nedeniyle dava tarihinden itibaren yıllık sabit kira bedelinin KDV hariç 250.000,00 USD, satışı yapılan net elektrik enerjisi üzerinden davalı şirkete ödenecek bedelin KDV hariç 1,45 USD olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP