muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1992, Karar No: 2016/12517, Tarih: 26.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1992 E.  ,  2016/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, murakıplık ücreti, genel müdür ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26616, Karar No: 2014/19771, Tarih: 14.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26616 E.  ,  2014/19771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/323675

Mahkemesi : Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01/11/2012

Numarası : 2011/155 - 2012/488

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 22:10 sıralarında ölen sürücü S.. C.. 261 promil alkollü vaziyette, yönetimindeki tescilsiz motorlu bisiklet ile bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli yolda, aydınlatma bulunmayan yerleşim yeri dışında, gece vakti seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde, sağ şerit üzerinde lastiği patladığı için dörtlü ikaz lambalarını yakarak duraklayan sanık sürücü F.. Ö.. yönetimindeki çekiciye takılı yarı römorka arkadan çarpması sonucu, ölümü ile sonuçlanan olayda, sanığın aydınlatması olmayan yolda, gece vakti park etmek zorunda kaldığı aracının görünürlüğünü artırmak amacı ile 150 metre gerisine uyarıcı levha koyması gerekirken bu kurala uymadığı ve dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle olayda tali derecede kusurlu bulunduğu anlaşılmakla, atılı suçtan cezalandırılması yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1277, Karar No: 2019/2619, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1277 E.  ,  2019/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18042, Karar No: 2017/7211, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18042 E.  ,  2017/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/44248, Karar No: 2013/4529, Tarih: 06.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/44248 E.  ,  2013/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Her ne kadar kısa karar davacı vekiline tefhim edilmiş ise de kısa karar açık ve detaylı olmadığı için mahkemenin gerekçeli kararının davacıya tebliği ile temyiz için öngörülen yasal sürenin beklenilmesi ve daha sonra gönderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14175, Karar No: 2018/15815, Tarih: 26.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14175 E.  ,  2018/15815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiş davalı vekili duruşmalı olarak incelenmesini istemiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 25.03.2010-21.02.2014 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı süreye ilişkin olarak tüm işçilik alacaklarının ödendiği beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; ”Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de tekrarlanmış; 294/3. maddesinde de “hükmün tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 298/2 maddesinde ise “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, yıllık izin alacağına hükmedilmediği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 500,00 TL yıllık izin alacağı olduğu kabul edilerek kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10/04/1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de ... Eczane Teknisyenleri Derneği tarafından bildirilen emsal ücretin değerlendirilmemesi isabetli olmamıştır. Davacının yaptığı işin niteliği ve kıdemine göre ... Eczane Teknisyenleri Derneği tarafından bildirilen emsal ücretin davacının talebi ile sınırlı kalınarak değerlendirilmesi gerekir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2068, Karar No: 2021/3344, Tarih: 06.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2021/2068 E.  ,  2021/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 105 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 106 ada 1, 107 ada 1, 2, 108 ada 1, 2, 3, 109 ada 1, 2, 3, 126 ada 1, 127 ada 1, 128 ada 1, 2, 63, 129 ada 1, 179 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 177 ada 1, 10, 11, 126 ada 1, 128 ada 1, 2, 63, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 129 ada 2, 4, 5, 6, 7 parsel sayılı taşınmazlar Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, davalı ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açtığı dava ile; sınırlarını bildirdiği 45.950 metrekarelik arazinin iki sınırının da dere olduğunu, tapuda belirtilen alan ile zemindeki alanın birbirlerinden farklı olduğunu dere yatağının sınırlarına Devlet Su İşleri tarafından duvar çekildiğinden bir kısım dere yatağının davalılar adına kayıtlı tapunun içindeymiş gibi göründüğünü belirterek nehir yatağından kazanılan kısmın Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş, bilahare yörede kadastro çalışmalarına başlanarak taşınmazlar hakkında tutanak düzenlenmesi üzerine dosya kadastro mahkemesine devredilmiştir.

Davacılardan Orman İdaresi'nin kısmi ilan süresi içerisinde açtığı ve orman dışında bırakılan bir kısım taşınmazların orman vasfı ile tescilini talep ettiği dava ile aktarılan dava birleştirildikten sonra yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 104 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 31.592,66 metrekarelik, 104 ada 3 parsel sayılı taşınmazın (C) harfi ile gösterilen 6.023,59 metrekarelik, 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (D) harfi ile gösterilen 5.379,30 metrekarelik, 104 ada 9 parsel sayılı taşınmazın (E) harfi ile gösterilen 3.290,69 metrekarelik 104 ada 10 parsel sayılı taşınmazın (F) harfi ile gösterilen 1.327,36 metrekarelik, 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 1.444,56 metrekarelik kısımları ve 104 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tamamının dere yatağı vasfıyla Hazine adına tesciline, 127 ada 1, 128 ada 1, 2, 6, 3, 129 ada 1, 179 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 177 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın kabulü ile taşınmaların orman vasfıyla Hazine adına tesciline 104 ada 11, 128 ada 3, 129 ada 2, 126 ada 1, 128 ada 4, 5, 6, 7, 8, 129 ada 4, 5, 6, 7, 104 ada 6, 7, 8 parsel, sayılı taşınmazlara yönelik davanın reddi ile taşınmazların davalılar adına tesciline 109 ada 3 parselin esasen dava konusu olmadığı anlaşılmakla ...'ün talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar vermiş; davacı ... İdaresi ve Hazine ile bir kısım davalılar ... ve arkadaşları ile asli müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2019 tarih 2019/2572-4693 Esas, Karar sayılı ilamıyla; "hükmün 126 ada 1 parsel yönünden bozulmasına, diğer parseller yönünden onanmasına" karar verilmiş; bu kez Mahkemece, 104 ada 8 parsel yönünden temyiz incelemesi yapılmasına rağmen onanmasına karar verilen parseller arasında bu taşınmaz yazmadığından hükmün infaz edilemediği belirtilerek maddi hatanın düzeltilmesi istemiyle dosya yeniden Dairemize gönderilmiştir.

Söz konusu Daire ilamı incelendiğinde, dava ve temyize konu 104 ada 8 parsel sayılı taşınmaza yönelik Hazine ve Orman İdaresinin temyiz itirazlarının incelendiği, bu hususun ilama yazıldığı ancak mahkemenin bu parselle ilgili kurduğu hükmün ve onanmasına karar verilen parseller yazılırken bu taşınmazın parsel numarasının yazılmasının gözden kaçırıldığı anlaşılmakla Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2019 tarih 2019/2572-4693 Esas, Karar sayılı ilamının 4. paragrafının 12. satırında, 1 nolu bendin 12. satırında ve sonuç kısmında geçen "...104 ada 6,7 parsel.." kelimelerinin "...104 ada 6, 7, 8 parsel" olarak yazılması suretiyle MADDİ HATANIN GİDERİLMESİNE, 06.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5191, Karar No: 2018/1228, Tarih: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5191 E.  ,  2018/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1219 sayılı Kanun'un 25. maddesi; "Diploması olmadığı halde , menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile , hasta tedavi eden veya tabip ünvanını takınan şahıs iki yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Buna göre, Kanun'un 25. maddesindeki suçun maddi unsurları "Menfaat temin etmek amacına yönelik olmasa bile diplomasız olarak hasta tedavi etmek veya tabip ünvanını takınmak"tır.

Bu açıklama uyarınca somut olaya gelince;

Sanığın güzellik salonu olan işyerinde 25/01/2013 tarihinde belediye zabıta ekipleri ve Beyoğlu Kaymakamlığı İlçe Sağlık Müdürlüğü yetkililerince yapılan denetimde, işyerinde bulunan odalardan birinde 93/42/EEC sertifikalı IPL cihazı bulunduğunun ve bu odanın epilasyon odası olarak kullanıldığının sabit olması karşısında, Yerel Mahkemece IPL cihazının lazer özelliğinin bulunup bulunmadığı, lazerli epilasyon işleminin hasta tedavi etmek olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği hususlarında içerisinde dermatoloji uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyetinden rapor alınması ve Danıştay 10. Dairesi'nin 07.09.2009 gün ve 2009/5600 esas sayılı kararı ile yürütmesi durdurulan "güzellik uzmanlarının tedavi amaçlı olmayan IPL cihazlarını kullanabileceğine" dair Sağlık Bakanlığı'nın 31.12.2008 tarih ve 49395 sayılı genelgesiyle ilgili davanın akıbetinin araştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9946, Karar No: 2019/6189, Tarih: 15.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/9946 E.  ,  2019/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Eczanesinin sahibi olduğunu, kurum müfettişlerince düzenlenen soruşturma raporu sonucunda 18.9.2014 tarihli işlemle 2012 yılı protokolünün 5.3.2 maddeleri uyarınca 27.778,83TL cezai işlem uygulandığını, cezai işlemin ilaçların hastanın kendisine veya yakına verilmediği gerekçesine dayandığını, reçete sahibi ile görüşmesinde reçeteyi bizzat kendisinin aldığını imzanın da kendisine ait olduğunu belirttiğini ileri sürerek; davalı idarenin 18.09.2014 tarihli yazısı ile tahakkuk ettirilen 27.777,83TL den dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, uygulanan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı eczacı ile davalı arasında düzenlenen 2012 yılı Eczane Protokolü nedeniyle uygulanan cezai şart işleminin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece tanık olarak beyanı alınan reçete sahibinin reçetede yazılı ilaçları aldığı, imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmesi gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemize gelen benzer uyuşmazlıklarda cezai şarta konu olay nedeniyle Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından başlatılan soruşturmaların bulunduğu ve reçete sahibi hastaların soruşturma dosyasında şüpheli olduğu anlaşılmıştır. (Dairemizin 2015/32155 Esas, 2016/19427 Esas sayılı kararları) Hukuk hâkimi Türk Borçlar Kanunu' nun 74. Maddesi (Eski B.K.53.Md.) uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece, soruşturma dosyasının sonucu beklenerek, soruşturma dosyası kapsamı ile bu dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın daalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4702, Karar No: 2010/10669, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/4702 E.  ,  2010/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-..., ..., ..., ... vd.

Vekilleri Av....

2-..., ..., ... vd.

Dava dilekçesinde 12.832.027.280 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ..., ..., ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Yasasının 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan Tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Aynı Yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi ise, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda dava dilekçesinin tebliği davalılar ..., ... ve ... adına Tebligat Yasasının 21. maddesine göre yapılmış ise de, yukarıda açıklandığı usule uyularak yapılmamış, mahkeme kararı ise aynı Yasanın 35. maddesine göre yapılmıştır. Bu durum karşısında Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeni ile davalılar adına yapılan tebligatların geçerliliğinden bahsedilemez.

./..

-2-

2010/4702-10669

Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla sıkı bir şekilde araştırılıp Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.