muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8138, Karar No: 2017/1897, Tarih: 21.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8138 E.  ,  2017/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5568 sayılı dosyasında borçlunun haczedilen taşınmazlarının ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1225 Tal. dosyası ile satışı yapıldığını, müvekkilinin alacağına mahsuben taşınmazları aldığını, sıra cetvelinin hatalı olduğunu, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/265 esas sayılı dosyasının yanlış bildirim ile ilk sırayı aldığını, 2. sıradaki ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2003/4793 sayılı dosyası ve ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1065 esas sayılı dosyası ile ilgili bilgilerinde yanlış olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5568 esas sayılı dosyasının birinci sırada olduğuna karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili; sıra cetvelinde ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/265 esas sayılı dosyası üzerinden konulan ihtiyati tedbirden sonra ikinci sırada müvekkili alacaklısının bulunduğu ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/1065 esas sayılı dosyasının olması gerektiğini savunarak, sıra cetvelinin düzenlenmesini istemiştir.

Şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda sıra cetvelinin ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2003/4793 esas sayılı dosyasında düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5568 sayılı dosyasında şikayete konu edilen 08.05.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20855, Karar No: 2012/5876, Tarih: 20.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/20855 E.  ,  2012/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, mağdurun aşamalardaki beyanına,sanığın tevil ... ikrarına ve dosya içeriğine göre, sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı,çıkan tartışma sırasında sanığın mağduru iteklemesi sonucunda yere düşen mağdurun ayağında kırık oluşacak şekilde yaralandığı,sanığın ağırlaşan neticeden de sorumlu olacağı gözetilmeden,sanık hakkında şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1984, Karar No: 2012/4915, Tarih: 13.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1984 E.  ,  2012/4915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin 26.04.2009 tarihli genel kurul toplantısında, genel gider harcamaları, SSK, vergi ve icra dosyası ödemeleri için her üyeden 31.07.2009 tarihine kadar 3.000,00 TL alınmasının karalaştırıldığını, bu meblağın ve işlemiş 270,00 TL gecikme faizinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine, davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürürek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı kooperatife peşin ödemeli ortak olarak alındığını, genel gider ve alt yapı harcamalarının dışında, inşaat maliyetlerinden kaynaklanan harcamalardan dolayı her hangi bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının davacı kooperatife peşin bedelle ortak olarak alındığı, 26.04.2009 tarihli genel kurulda kararlaştırılan ve icra takibine dayanak teşkil eden ödemelerin, inşaat giderlerinden kaynaklanmadığı, genel yönetim ve alt yapı giderlerinden kaynaklandığı, davalının bu ödemelerden de sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline ve davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HUMK'nun 388 nci (HMK'nun 298/3 ncü) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389 ncu (HMK'nun 294/3'ncü) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381/son (HMK'nun 294/4 ncü) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK'nun 389 ncu (HMK'nun 294/3 ncü) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nun 298/2'nci maddesi uyarınca gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

İşte bu gibi hallerde, HUMK'nun 389 ncu (HMK'nun 294/3 ncü) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nun 298/2'nci maddesi uyarınca gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141 nci maddesi ile HUMK'nun ve HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, 27.12.2011 tarihli oturumda tefhim olunan kısa kararda “...% 40 İİT'nın reddine...” karar verildiği halde, gerekçeli kararda “...%40 İİT'nın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine...” karar verilmiştir. Bu hali ile gerekçeli kararla kısa karardan farklı hüküm tesis edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1992/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42190, Karar No: 2018/3460, Tarih: 22.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/42190 E.  ,  2018/3460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ... Sigorta A.Ş vekili avukat ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...'in eşi, diğer davacı ...'ın kızı olan ... in hamileliği boyunca düzenli olarak Özel ... Hastanesinde davalı doktor ... tarafından takip edildiğini, hamileliğin 7. ve 8. ayında nefes darlığı ve göğüs ağrısı şikayetini davalı doktora ilettiklerini, ancak davalı doktorun bebeğin büyümesi nedeni ile normal olduğunu bildirdiğini, 30.04.2013 tarihinde nefes darlığı ve göğüs ağrısı şikayeti ile davalı Hatem Hastanesine başvurduklarını ve serum takılarak taburcu edildiklerini, ancak 01.05.2013 tarihinde ... n tekrar rahatsızlandığını, davalı... Hastanesinde beklenenden 1 ay önce doğum yaptığını, doğumdan sonra ... 'nin durumunun daha da kötüleştiğini, durumun davalı doktora iletildiğini, göğüs hastalıkları uzmanı olan davalı ...'ın çağrıldığını, ancak muayene etmediğini ve başından savdığını, Mine'nin taburcu edildiğini, 04.05.2013 tarihinde aynı şikayetler ile bu kez davalı ... Hastanesine başvurduklarını, acil serviste müdahale yapılıp vakit kaybetmeksizin tıp fakültesine götürmelerinin söylendiğini, 04.05.2013 tarihinde yoğun bakıma alınan Mine'nin 13.09.2013 tarihinde vefat ettiğini, davalı doktorların özensiz davranışları nedeni ile kusurlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi ve davacılardan her biri için 100.000,00 TL olmak üzere 300.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile davalılardan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, eldeki davada davalı doktorların ve davalı hastanelerin kusuru ile davacı ...'in eşi, davacı ...'ın kızı olan ... in vefat ettiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir. Davalılar, herhangi bir kusurları olmadığını savunarak davanın reddini dilemişler; Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, kişinin gebelik takibini yapan, sezaryan ameliyatı ve ameliyat sonrası takip ve tedavileri yapan hekimlere atfı kabil kusur bulunmadığı bildirilmiştir. Ne var ki; söz konusu rapor davacıların itirazlarını karşılamamaktadır. O halde Mahkemece, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, davacıların itirazları da karşılanmak suretiyle olayda her bir davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda, nedenleri açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13165, Karar No: 2013/18517, Tarih: 01.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13165 E.  ,  2013/18517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :16.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen,  yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davası koca tarafından 05.08.2011 tarihinde açılmıştır. Davalı (kadın) tarafından 09.08.2011 tarihinde başka yer (Pendik) aile mahkemesinde Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayanılarak "nafaka" davası açılmış, ikinci davanın açıldığı mahkemede davalısı (koca)'nın, birleştirme talebini ilk itiraz olarak ileri sürmesi üzerine, aralarındaki bağlantı sebebiyle nafaka davasının, boşanma davasıyla birleştirilmesine 11.10.2012 tarihinde karar verilmiş, birleştirme kararı 16.05.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Her ne kadar yargılama aşamasında birleştirilen bu dava yönünden mahkemeye taraflarca bilgi verilmemiş ve mahkemece de bu sebeple nafaka dosyası celp edilmemiş ise de, temyiz aşamasında birleştirilen nafaka davasının kesinleşmesi üzerine Dairemize intikal ettirildiği anlaşıldığına göre davalının birleştirilen nafaka davası yönünden de bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının  yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/1804, Karar No: 2016/363, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1804 E.  ,  2016/363 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ... İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.11.2013 gün ve 2013/498 E., 2013/755 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay .... Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/1902 E., 2014/6751 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri İl Özel İdaresi” gösterildiği ve direnme kararının “Kayseri İl Özel İdaresi vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı Kayseri İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3850, Karar No: 2009/4589, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3850 E.  ,  2009/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1- Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

2- 10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

Doğru değil ise de, bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde "davacı idare" sözcükleri yerine "Hazine" sözcüğü yazılmak, hüküm fıkrasının 4 nolu bendinin karar metninden çıkartılarak yerine "davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına" sözcükleri yazılarak hükmün düzeltilmesi ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2599, Karar No: 2009/2647, Tarih: 22.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2599 E.  ,  2009/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ticaret

Taraflar arasındaki şirketin tasfiyesine ilişkin davada Çatalca 2. Asliye Hukuk ve Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kolektif şirketin tasfiyesi isteğine ilişkindir.

Müstakil ticaret mahkemesi bulunan yerlerdeki Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi arasındaki ilişki (görev değil) işbölümüne ilişkindir. İş bölümü itirazı yalnız ilk itiraz olarak ileri sürülebilir. (T.T.Y. 5. md., HUMK. 187), İlk itiraz olarak ileri sürülmeyen işbölümü itirazının mahkemece kabul edilmemesi gerekir. İşbölümü itirazının uygun bulunması halinde mahkemece dava dosyasının ilgili mahkemeye gönderilmesine karar verilir. Gönderme kararı nihai bir karardır. Mahkeme bu karar ile davadan elini çeker. Gönderme kararı ile dava sona ermeyeceğinden temyizi kabil kararlardan değildir. Gönderme kararı usulüne uygun şekilde verilmesi halinde (ilk itiraz olarak ileri sürülmesi ve mahkemece uygun görülmesi) gönderilen mahkemeyi bağlar ve gönderilen mahkeme bu davaya bakmak zorundadır. Ancak, gönderilen mahkemenin davaya bakma zorunluluğu iş bölümü itirazının ilk mahkemede süresinde yapılması hali ile sınırlıdır.

-2-

2009/2599-2647

TTK’ nun 5/1. maddesinde, "Aksine hüküm olmadıkça dava olunan şeyin değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk Mahkemesinin ticari davalara dahi bakmakla vazifeli olduğu, 5/3 maddesinde, “Bir davanın ticari veya hukuki mahiyeti itibariyle iş sahasına girip girmediğinin yalnızca iptidai itiraz şeklinde taraflarca dermeyan olunabileceği,” 5/son maddesinde ise, "vazifesizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddi halinde yapılacak muamelelere ve bunların tabi oldukları müddetlere dair usul hükümleri iş sahasına ait iptidai itirazın kabulü halinde de tatbik olunur" hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere kural olarak gönderme kararları tek başına tamyizi kabil değildir. Ancak, işbölümü itirazında hiç bulunulmadığı halde verilen bir gönderme kararı, TTK’nun 5/3. maddesine uygun verilmiş bir gönderme kararı değildir. Bu gibi hallerde, gönderme kararı temyizi kabildir. Yargıtay 11. HD’nin 11.10.2004 tarih ve 923-9542 sayılı, 29.11.2004 tarih ve 2680-11555 sayılı, 02.05.2005 tarih ve 2004/7908 – 2005/4478 karar sayılı ilamları ile doktrin ve bir kısım Yargıtay uygulaması da bu yöndedir. Yine bir davanın TTK’nun 4. maddesinde yazılı mutlak ticari dava olması halinde de davanın Asliye Hukuk Mahkemesinden; Ticaret Mahkemesine gönderilebilmesi için süresi içinde iş bölümü itirazında bulunulması gerekmektedir.

Somut olayda; davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiş, davalı tarafından iş bölümü itirazında bulunulmamıştır. İş bölümü itirazında bulunulmamasına rağmen mahkemece davanın mutlak ticari dava olması nedeniyle Ticaret Mahkemesine gönderme kararı verilmiştir. Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemesi arasındaki ilişkinin görev değil iş bölümü ilişkisi olduğu ve iş bölümüne itiraz edilmeden verilen görevsizlik kararının bu nedenle bağlayıcı olmadığı anlaşılmakla, davanın Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.