muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/957, Karar No: 2023/4833, Tarih: 11.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... tarafından yazılan dava konusu yazının başlığında aynen "İnternet Üzerinden Kontakt Lens Pazarlama ve Satışı Yapan Alcon'a İdari Yaptırım Kararı" denilmek suretiyle yanıltıcı veya gereksiz yere incitici ibarelere yer verildiği, davacı hakkında, internet üzerinden lens satışı yapmadığı halde ortalama tüketici nezdinde lens satışı yapıyor izlenimi yaratıldığı, oysa davacıya internetten lens satışı yaptığı gerekçesiyle verilmiş bir idari yaptırım kararı bulunmadığı, TİTCK tarafından verilen uyarı cezasının ise kullanıcıları yönlendirme eyleminden kaynaklandığı, davacının yönlendirme niteliğinde bulunan bir eyleminin bulunmadığının da kesinleşmiş İdare Mahkemesi kararıyla tespit edildiği, bu yönüyle dava konusu yazının yanıltıcı ve incitici olmanın yanında yanlış bilgi de içerdiği, davalı ...'in davacı hakkında yaptığı şikayetin ... firması adına vekaleten yapıldığı, bu firma ile davalı HC Kontakt Lens firmasının ortaklarının da aynı kişiler olduğu dikkate alındığında, yazının kötüleme amacı taşıdığı sonucuna varıldığı, diğer davalı HC Kontakt Lens ise yazının yayınlandığı internet sitesi ve alan adının sahibi olduğu, herkesin görüşlerini paylaşabildiği kamuya açık bir platform niteliği taşımadığından, haksız rekabet eyleminden her iki davalının birlikte sorumlu tutulması gerektiği, bu durumda haksız rekabet olgusunun gerçekleştiğinin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, dava konusu yazının niteliği, haksız rekabet eyleminin ağırlık derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile hakkaniyet kuralları gözetilerek, davacı yararına taleple bağlılık ilkesi gereğince 1.000,00 TL maddi ve takdiren 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına davalı şirkete ait optikgazete.com adresinde 23.05.2017 tarihinde ... imzasıyla yayınlanan "internet üzerinden kontakt lens pazarlama ve satışı yapan Alcon'a idari yaptırım kararı" yazı ve içeriğinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine; maddi tazminat isteminin kabulüne, 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin kanaatinin aksine, dava konusu yazıyla davacının lens satışı yapıyor izlenimi yapılmadığını, davacının doğrudan pazarlama faaliyeti yaptığını, ancak dolaylı yönden satış yaptığının ifade edildiğini, davacının TİTCK hakkında ikame etmiş olduğu idari davanın huzurdaki davaya bir etkisi sözkonusu değilken bu kararı hükme gerekçe olarak gösterilmesinin kabul edilemez olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin diğer davalının dava dışı ... firması ile olan vekalet ilişkisini dava konusu haberin kötüleme maksadı taşıdığına gerekçe yapmasının da ayrı bir hatalı değerlendirme olduğunu, ... Firması ile müvekkili şirketin ortaklarının aynı olmasını ve haberin yayımlandığı internet sitesinin herkesin görüşünün paylaşıldığı bir portal olmadığı yönündeki Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesinin de isabetsiz olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin istinaf mahkemesinin gerekçesinde de bildirdiği gibi dava konusu yazıyı vekaleten kaleme almış olup müvekkiline avukatlık görevini yapmış olması nedeniyle haksız rekabet eylemi ika ettiğinin tespitinin hukuka açıkça aykırılık teşkil ettiğini, İlk Derece Mahkemesinin kararına esas teşkil eden 04.03.2019 tarihli bilirkişi raporunun istinaf mahkemesinde değerlendirilmediğini, bunun yerine yanlı ve taraflı davacının sunduğu uzman mütalaasına dayalı olarak gerekçe oluşturulduğunu, müvekkili tarafından kaleme alınan yazının malumun ilanı niteliğinde olup ilgili sektörü hukuki açıdan bilgilendirme gayesi taşıdığını, davacı tarafın mahkemeye sunduğu İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2017/993 E. ve 2017/2424 K. sayılı kararda; tarafı müvekkili olmayan idari makamların daha önce verdiği bir cezanın mahkemece kaldırılması amacıyla ikame edilmiş bir dava olduğunu, idari makamın bir yaptırım kararı uyguladığını, sonrasında bu karara karşı ikame edilen dava sonucu işlemin iptaline karar verildiğini, müvekkilinin işlemin tarafı dahi olmadığını, dolayısıyla huzurdaki dosyaya bu kararı sunmanın hiçbir etkisi, ilgisi ve gereği bulunmadığını, müvekkilinin kaleme aldığı yazının hiçbir satırında kötüleme unsuru bulunmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4287, Karar No: 2012/1110, Tarih: 06.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/4287 E.  ,  2012/1110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde asıl ve birleştirilen davanın davacıları vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl ve birleştirilen davanın davacıları vekilleri, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik, sürücüsü ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, asıl davada 9.200.00 TL'nın, birleştirilen davada ise 3.370.00 TL'nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, aracın, davalı ... tarafından izinsiz alınarak kullanımı sırasında kazanan meydana geldiğini, hasardan sorumlu olmadıklarını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... Sigorta A.Ş. vekili, çalınan veya gaspedilen aracın sebep olduğu ve işletenin sorulu olmadığı zararların teminat dışında kaldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, araç anahtarının şoför

uyurken cebinden gizlice davalı ... tarafından alınarak aracın kullanıldığı sırada kazanın meydana geldiği, KTK.'nun 107. maddesi uyarınca aracın çalınmasında işletenin veya eyleminden sorumlu olduğu şoförünün kusurunun bulunmadığı, davalı ... şirketinin de hasardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş. hakkındaki asıl ve birleştirilen davanın reddine, davalı ... aleyhindeki davanın kabulüne, asıl davada 9.200.00 TL'nın, birleştirilen davada ise 3.370.00 TL'nın faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, asıl ve birleştirilen davanın davacıları vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olay nedeniyle davacı ... tarafından davalı ... Sigorta A.Ş. aleyhine açılan ve kesinleşen Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/40-101 Esas ve Karar sayılı kasko tazminat davasında hasarın teminat kapsamında kaldığının kabul edilmesinin kuvvetli delil teşkil edeceğine göre, asıl ve birleştirilen davanın davacıları vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 6.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4917, Karar No: 2012/7579, Tarih: 21.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4917 E.  ,  2012/7579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde yer alan davalılar ... Faktoring AŞ. ile ... Gıda Tic. AŞ’nin borçlu şirketten herhangi bir alacağının bulunmadığını ileri sürerek, adı geçenlerin sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan .... Gıda Tic. AŞ ile ... Factoring AŞ vekilleri, davacının sıra cetvelinde birinci sırada yer aldığını ve bütün paranın kendisine isabet ettiğini, bu itibarla dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ....’e dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilememiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ....’e tebligat yapılamamışsa da İİK’nun 142/2 nci maddesi uyarınca davanın basit usule tâbi olmasına, HMK’nun 320/1 inci maddesi çerçevesinde dosya üzerinden karar verilebilmesine ve aynı Kanun’un 27 nci maddesinde gösterilen hukuki dinlenilme hakkının ihlal edilmemiş sayılması nedeniyle, tebligat yapılamamasının sonuca etkili bulunmadığı gözetildiğinde, sıra cetveline konu bütün paranın davacıya ödendiği, davalılara cetvelde pay ayrılmadığı, bu nedenle dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23445, Karar No: 2008/19801, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23445 E.  ,  2008/19801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :   İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2758, Karar No: 2019/15653, Tarih: 16.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2758 E.  ,  2019/15653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 02/05/2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7749, Karar No: 2010/1488, Tarih: 18.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7749 E.  ,  2010/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 124 ada 2 ve 4 parsel sayılı sırasıyla 8118,96 metrekare ve 4605,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 124 ada 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazların 1/2 payının davalılar ... ve paydaşları adına, 1/2 payının davacı ... murisi ... mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller ile duruşma tutanaklarına, yansıyan bilgi ve belgelere göre taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusu taşınmazların davacı ...'ın ortak miras bırakanı ...’dan yada davalıların ortak miras bırakanı ... oğlu ...’dan ve hatta davacı ve davalıların kök miras bırakanları olduğu öne sürülen ancak adı belirlenmeyen Hacıgül sülalesi olarak belirtilen ortak miras bırakandan kalıp kalmadığı yönünde toplanmıştır.

Uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için öncelikle taşınmazın hangi miras bırakandan kaldığının belirlenmesi gerekir. Öncelikle taşınmazın öncesinin kime ait olduğu belirlenmeli, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, geçerli bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, tüm mirasçılarının, bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlıdır. Saptanan dava niteliği ile az yukarıda vurgulanan hukuksal olgular da dikkate alındığında, yerel mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri, olaylara dayanmayan soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibarettir. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle dava konusu taşınmazların kimden kime kaldığı ve ortak miras bırakan belirlendikten sonra miras bırakanın terekesine dahil dava dışı başka taşınmaz mallar bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın tarafların ortak miras bırakanlarından mı yoksa birbirleriyle akrabalığı olmadığı tespit edildiği takdirde davacının ortak miras bırakanı ...’dan mı yoksa davalının ortak miras bırakanı ..

...’dan mı yoksa davalının ortak miras bırakanı ...’dan mı kaldığı öncelikle belirlenmeli, ortak miras bırakan belirlendikten sonra belirlenen miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında az yukarıda açıklanan hukuksal olgulara göre yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazın hangi mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer mirasçı yada mirasçıların miras payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda da yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişilerinin tümü taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek çelişki giderilmeli, mirasçılar arasında aynı nitelikte kadastro mahkemesinde görülmekte olan dava yada davalar varsa, usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca davalar arasında fiili ve hukuki irtibatın varlığı, davalardan biri hakkında verilecek hükmün, aynı nitelikteki diğer davanın sonucunu etkileyeceği göz önüne alınarak dava dosyalarının birleştirileceği düşünülmeli,

sonuçlanan ve kesin hükme bağlanan davalar varsa, deliller değerlendirilirken sözü edilen taşınmazlarla ilgili olarak yerel mahkemesinden verilen ve kesinleşen hükümler de gözönüne alınmalı, özellikle sözü edilen taşınmaz yada taşınmazların tespit tutanakları içeriğinde paylaşma olgusuna yer verilip verilmediği yönü üzerinde durulmalı, uyuşmazlığın niteliğine göre deliller değerlendirilirken paylaşmada her bir mirasçıya eşit yüzölçümde ve eşit verimlilikte taşınmaz yada ekonomik yönden aynı parasal değerde menkul mal isabet etmesinin paylaşmanın koşulu olmadığı gözönünde tutulmalı, bir yada bir bölüm mirasçıya miras payına karşılık menkul mal verilmiş ise niteliği ve adedi belirlenmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bu çerçevede değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davalı ...’ya iadesine, 18.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.