muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5109, Karar No: 2016/143, Tarih: 13.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5109 E.  ,  2016/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/216941

MAHKEMESİ : Ankara(Kapatılan) Batı (Sincan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2012/58 (E) ve 2012/855 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararı gereğince; sanığa yüklenen açığa imzanın kötüye kullanılması suçunun Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispat olunamayacağı, yazılı delille ispatı gerekeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21290, Karar No: 2012/25255, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21290 E.  ,  2012/25255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6451, Karar No: 2020/3007, Tarih: 03.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6451 E.  ,  2020/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereği beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 13:35 sıralarında; yerleşim yeri içi, 90 km hız sınırı olan, bölünmüş, 3 şeritli, kaldırım ve emniyet şeridi olmayan, düz, eğimsiz, asfalt yolda; sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde seyir istikametine göre yolun solundan bölünmüş yolda yükseltili beton orta refüj kısmını aşarak kaplamaya girerek geçiş yapmakta olan yaya ...'a aracının sol ön yan kısımlarıyla çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda; yaya ...’un bariyerlerle bölünmüş yayalara kapalı olan yolda geçiş yaparak kendi güvenliğini tehlikeye düşürdüğü, ilk geçiş hakkını sanık sürücü sevk ve idaresindeki kamyonete vermediği, seyir halinde olan araçların hız ve mesafe durumlarını göz önünde bulundurmadan geçiş yaptığı anlaşılmakla kazanın oluşumunda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile tamamen kusurlu olup sanığın kusurlu olmadığının belirtilerek beraatine karar verilmesine yönelik mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sanığın olay anında hızının fazla olduğuna, keşif yapılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40550, Karar No: 2012/14660, Tarih: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/40550 E.  ,  2012/14660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların savunmasının alındığı 12/10/2009 tarihli oturumun kapalı yerine açık yapılmasının telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak,

1-Mağdurun, sanık ...'ün kot kemeri ile yüzüne vurduğunu, ...'ın kendisine sadece tekme ve tokat vurduğunu beyan etmesi karşısında; mağdurdaki kafa kırığının ve yüzündeki sabit izin hangi sanığın eylemi ile oluştuğu hususunun belirlenmesi için mağdurun ayrıntılı beyanının alınmasının ardından ve tüm adli raporları ile tedavi belgeleri ve grafilerinin Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayini gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Kabule göre, sanıkların eylemi sonucu mağdurun yaşamsal tehlike geçirmekle birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, TCK'nin 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca TCK'nin 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3739, Karar No: 2009/5774, Tarih: 30.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/3739 E.  ,  2009/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26.06.2007

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \*bozulmasına dair Dairemizin \*20.10.2008 gün ve \*17220-13614 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan mIktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 169.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 32.30 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17945, Karar No: 2013/13400, Tarih: 24.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/17945 E.  ,  2013/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı ........ Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3746, Karar No: 2024/2549, Tarih: 25.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3746 E.  ,  2024/2549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1986 E., 2023/705 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/6 E., 2022/95 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının 1999 yılından beri ... Eczanesinin sahibi olduğunu, 01.07.2008 tarihinde yenilenen davalı Kurumla yapılan sözleşmeye göre anlaşmalı olarak çalıştığını, davalı Kurumun 24.02.2009 tarihli yazısı ile taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 6.3.19 maddesi gereğince sahte rapora istinaden düzenlenen reçetenin Kurumu zarara uğratmak maksadıyla Kuruma fatura edildiği sebebiyle davacının sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshedilerek 8.214,84.-TL cezai işlem uygulandığını, davacı eczacının reçetelerin sahte rapora istinaden verildiğini anlamasının veya buna ilişkin detaylı araştırma yapmasının mümkün olmadığını, Kurum işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek işlemin iptaline, davacının davalı Kuruma söz konusu cezai işlem nedeniyle borcunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum müfettişleri tarafından yapılan denetimlerde, davacı tarafından ... ve ... adına şeklen sahih içerik olarak sahte olan Pendik Devlet Hastanesinden 11.09.2001 tarih ve 3804 sayılı, 27.07.2001 tarih ve 3116 sayılı tanzim edilmiş raporlara istinaden toplam 12 adet reçetenin bu eczane tarafından Kuruma fatura edildiğinin tespit edildiğini, reçetedeki ilaçların şahsa verilmeksizin kupür eklemek suretiyle Kuruma fatura edilerek davalı Kurumun zarara uğramasına neden olunduğunu, işlemin yasal mevzuata ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2009/161 E., 2019/77 K. sayılı kararıyla; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/17 E. sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda yer alan detaylı değerlendirmelerle davacının düzenlediği reçetelerin resmi bir devlet hastanesi tarafından tanzim edildiği ve bu rapor kapsamında düzenlenen reçete ile ilaçların verildiği eczaneden verilen ilaçların dayanağı olan raporun sahteliğinde eczaneye bir kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle; davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ceza davasında verilen kararın kesinleşmediği, davanın sonucunun, eldeki davanın sonucunu etkileyecek mahiyette olup, sonucunun beklenilmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisinin isabetli olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yargılamanın yapılmak üzere dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Gebze 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/17 E. sayılı dosyasında davacının da aralarında olduğu sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları yönünden yargılandıkları ve sanıkların bu suçları işlediklerine dair delil elde edilemediğinden 11.02.2014 tarihinde beraatlerine karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 12.11.2018 tarihli ve 2017/11503 E., 2018/8993 K. sayılı kararı ile, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle düşmesine karar verilerek, kararın 12.11.2018 tarihinde kesinleştiği, Gebze 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/17 E. sayılı dosyasında alınan 05.02.2014 havale tarihli bilirkişi raporu ve Mahkemece alınan 22.02.2022 tarihli bilirkişi raporunda sahte olarak düzenlendiği belirtilen raporların şekil olarak her eczacı için iğfal kabiliyetine haiz olduğu, raporların devlet hastanesinde çalışan doktorlar tarafından düzenlendiği, davacının raporun sahte olduğunu bilebilecek durumda olmadığı, davacının davalı Kuruma zarara uğratmak amacıyla kasti olarak hareket ettiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile Sosyal Güvenlik Kurumu Kocaeli İl Müdürlüğü tarafından verilen 24.02.2009 tarihli ve B.13.SGK.4.41.01.00-2966350 sayılı cezai şart işleminin iptali ile sözleşmenin devamına ve davacının davalı Kuruma 8.214,84 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacı tarafından sahte rapora istinaden yazılan reçetelerin Kuruma fatura edildiği, şahısların ilaçları almadıklarını söylediklerini, davacı eczacının ilaçları reçete sahipleirne değil kim olduğu belirli olmayan kişiye teslim ettiğini, tarafların rızaları ile akdettikleri protokol hükümlerine aykırı hareket eden davacı ile davalı ... sözleşme yapmaya mecbur tutmanın hukukun temel ilkelerine aykırı olduğunu, dosyanın yargılaması aşamasında alınan 24.02.2022 tarihli bilirkişi raporu ile 29.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda yapılan tespitlerin çeliştiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmiş olmasınında doğru olmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/17 E. sayılı dosyasında görülen ceza davasında, alınan 09.12.2013 tarihli bilirkişi heyet raporunda; davacının sözleşmesinin feshi ve cezai işlem uygulanmasına sebep olan reçetelerden hasta Fazlı'ya ait reçetelerin ekinde yer alan ilaç kullanım raporunun tahrif edildiği ancak eczacılar bakımından iğfal kabiliyetinin bulunduğu ve sahteliğin ilk bakışta fark edilir nitelikte olmadığı, hasta Resul'a ait reçetelerin dayanağı olan raporun doğru olduğu, müfettişlikçe Pendik Devlet Hastanesinden alındığı iddia edilen dava konusu reçete ekindeki raporların Haseki Eğitim Araştırma Hastanesinden alındığının tespit edildiği, İlk Derece Mahkemesince alınan 24.02.2022 tarihli bilirkişi raporunda da, sözleşmenin feshi ve cezai şart kararının uygun olmadığı tespitine yer verildiği, taraflar arasında imzalanıp reçete tarihlerinde geçerli olan 2008 yılı Eczane Protokolünün dava konusu sözleşmenin feshi ve cezai şart işleminin dayanağı olan (6.3.19) maddesinde cezai şart uygulanması için eczacı yada eczane çalışanlarınca Kurumu zarara sokmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç küpürü veya sahte raporun fatura edilmesi gerektiği, ancak eldeki uyuşmazlıkta davacının kastının davalı Kurumca ispatlanamadığı gerekçesiyle, davalı Kurum'un istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştitr.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2008 yılı protokolünün (6.3.19) maddesi gereğince Kurum tarafından düzenlenen sözleşmenin iki yıl süre ile feshi ile, 8.214,84 TL cezai şart bedelinin tahsili işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5510 sayılı Kanun'un "Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi" başlıklı 73 üncü maddesi,

2. 6643 sayılı Türk Eczacılar Birliği Kanun'un merkez heyetinin görevlerini düzenleyen 39 uncu maddesinin birirnci fıkrası,

3. Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2008 yılı protokolünün (6.3.19) uncu maddesi

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporlarında Kurum işlemine konu olan hasta ...'a ait reçetelerin dayanağı olan raporun sahte olmadığının, hasta ...'ya ait reçetelerin ekinde yer alan ilaç kullanım raporunda yapılan tahrifatın eczacı tarafından anlaşılmasının mümkün olmadığının tespit edildiğinin ve davacının kastının ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23443, Karar No: 2008/19802, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23443 E.  ,  2008/19802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.