muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48379, Karar No: 2010/5105, Tarih: 01.03.2010

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile ... İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle ... adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz ... Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı ... ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere ... Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle ... Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde ... Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda ... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği ... Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli ... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin ... Belediyesince yerine getirileceği yönünde ... Belediyesi ile ... Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar ... Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi ... Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın ... Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1488, Karar No: 2017/686, Tarih: 09.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1488 E.  ,  2017/686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2013/136-2015/173 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/02/2017 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekilleri Av.... ile Av. ..., davalı ...vekili Av. ..., davalılardan...A.Ş) vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde farklı eklemelerle birlikte çok sayıda "...", '...", "..." ibareli ve bazıları için şekilden oluşan tescilli markaların sahibi olduğunu, bu marka tescillerinin en eskisinin 1995 yılına dayandığını; müvekkili şirket adına tescilli "..." markasının ayırt edilemeyecek derecede benzerinin hiçbir kullanım hakkı sağlanmadan, ulusal yayın yapan ... adlı televizyon kanalında haksız şekilde kullanıldığını, diğer davalı... tarafından www....com.tr alan adı altında faaliyet gösteren internet sitesi üzerinden bahsi geçen televizyon yayını ile ilgili duyurular yapıldığını ve bu yolla büyük gelir elde edildiğini, müvekkili şirketin iyi niyetli olarak davalılara ihtarnameler gönderdiğini fakat davalıların bu ihtarnamelere cevaben televizyon kanalında yapılan yayının davalılardan ... Ltd Şti adına TPE nezdinde tescilli "..." markasına dayandığının belirtildiğini, fakat 35 ve 41. sınıflarda tescilli 174931 numaralı markayla TV, Radyo, internet ve diğer ortamlarda yayın yapma olanağı bulunmadığını, müvekkilinin 2001 06780 nolu ve 03. 25. ve 41. sınıflarda tescilli "..." markası ile 2001 18734 no'su ile 38. sınıfla tescilli adına tescilli "... markalarının davalı...adına tescilli ''..." markası ile ayırt edilemeyecek derece benzer olduğunu, bu durumun ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali yarattığını ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespitine, şimdilik 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi ve 15.000,00 TL itibar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin 1990 tarihinden itibaren ... yarışmasını muhtelif organizasyonlarla gerçekleştirdiğini; bahsi geçen markayı tanıtıp, meşhur hale getirdiğini ve markanın ilk olarak 1990 yılında kullanıldığını ve 1996 tarihinde ...Şti. adına tescil edildiğini, markanın 2012 tarihinden itibaren de, müvekkili şirkete devredildiğini, davacının müvekkil adına tescilli markayı haksız rant sağlamak ve tanınmışlığından yararlanmak için adına tescil ettirdiğini, Müvekkili kullanımının tescilli markaya dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı... A.Ş vekili, ... logolu kanalın dava dışı... A.Ş. tarafından işletildiğini, bu nedenle davanın müvekkili şirket bakımından husumet yokluğu sebebiyle reddini talep etmiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, müvekkilinin sadece isim sponsoru olduğunu, müvekkil şirketin davacı tarafça ortaya konulan iddiaların muhatabı olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Radyo Televizyon Üst Kurulu İzin ve Tahsisler Dairesi Başkanlığı'nın 05/12/2014 tarihli yazısına göre ...nin ... AŞ'ye ait olduğu, davalı ....A.Ş ile ilgisinin bulunmadığı, davacı vekilinin bu şirkete davasını yöneltmeyeceğini beyan ettiği gerekçesi ile davalı... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... Tic. Ltd. Şti'nin güzellik yarışmaları organize ettiği, davalının bu faaliyeti, adına tescilli olan markanın hizmet listesinde yer alan bir faaliyet olduğundan davalının markasal kullanımının hukuka uygun olduğu; davalı, güzellik yarışması organizasyon hizmetinde gerçek hak sahibi olduğunu iddia etmiş olmakla beraber, bu iddiasını ispat eder delilleri dosyaya ibraz etmemiş olduğundan, tescilde öncelik ilkesi gereğince, belirtilen hizmet alanında (güzellik yarışması organizasyon hizmeti) "..." ibaresini kullanım hakkının davalı ... Tic. Ltd. Şti'ye ait olduğu gerekçesi ile diğer davalılar hakkındaki davanın da esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalılar ... (...A.Ş) ile ... (...)'a verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

31,40 TL O.H.

29,20 TL P.H.

2,20 TL Kalan

10/02/2017 F/D
Yargıtay — Esas No: 2017/2, Karar No: 2017/3973, Tarih: 21.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/2 E.  ,  2017/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 07.12.2016 tarihli yazısı ile 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun’a aykırılık suçundan şüpheli ... ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 18/12/2015 tarihli ve 2014/11551 soruşturma, 2015/7768 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Bodrum Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/04/2016 tarihli ve 2016/533 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 22/12/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

Şüpheli hakkında, ruhsat talebi reddedildiği halde eczane açarak ilaç satışı yaptığından bahisle 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle suç duyurusunda bulunulması üzerine başlatılan soruşturma sonucunda, yeterli delil bulunmadığından bahisle Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 18/12/2015 tarihli ve 2014/11551 soruşturma, 2015/7768 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın Bodrum Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/04/2016 tarihli ve 2016/533 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Muğla 32. Bölge Eczacılar Odası vekilince yapılan 16/10/2014 tarihli suç duyurusu ekinde, şüphelinin söz konusu işyerinde ilaç satışı yaptığına ilişkin delil olarak sunulan 07/08/2014 tarihli satış fişine ilişkin olarak ilgili kamu kurum ve kuruluşlarıyla gerekli yazışmaların yapılması, suç tarihinde söz konusu işyerinin faaliyette bulunup bulunmadığının işyerine ilişkin kira sözleşmesi vs. ile de tespitinden sonra, toplanacak tüm delillerle birlikte sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği cihetle, eksik incelemeye dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bodrum Sulh Ceza Hakimliği'nin 11/04/2016 tarihli ve 2016/533 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Kanun yararına bozma isteğinin kapsamı, şüphelinin 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 40. maddesinde yer alan “Bu Kanunda yazılı usullere uygun olarak ruhsatname almaksızın eczane açanlar üç aydan bir seneye kadar hapis ve yüz günden az olmamak üzere adlî para cezasıyla cezalandırılır.” şeklindeki düzenlemeye aykırı eyleminin bulunup bulunmadığı ve bu hususta verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin kararın yasaya uygun olup olmadığına ilişkindir.

Bu duruma göre, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararı ile 20.01.2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olması nedeniyle, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; kanun yararına bozma talebinin incelenmesi Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, dosyanın görevli Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18348, Karar No: 2014/2301, Tarih: 29.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/18348 E.  ,  2014/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/532-2013/167

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurumla imzaladıkları Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi gereği bir takım branşlarda hizmet sunmayı taahhüt ettiklerini, sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, Ağustos ve Ekim 2010 dönemine ait faturalarla ilgili yapılan incelemelerde toplam 416.888,29 TL mutabakat faiz kesintisi adı altında haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 TL nin fatura tarihlerinden işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, 20.3.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 420.691,68 TL ye çıkarmıştır.

Davalı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 420691,68 Tlnin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu bedelin 10.000 TL sine dava tarihinden,406888,29 Tl sine 20.03.2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş ,hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal 2013/18348 2014/2301

olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda “davanın kabulü ile 10.000 TL nin dava tarihinden, 410.691,68 Tl nin ıslah tarihinden itibaren davalıdan tahsiline “ şeklinde karar verilmiş, gerkeçeli kararda ise “davanın kabulüne, 420691,68 Tlnin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ,bu bedelin 10.000 TL sine dava tarihinden,406888,29 Tl sine 20.03.2013 ıslah tarihinden itibaren yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline,karar verildiği gibi mahkemece gerekçede kısa kararda faize de faiz işletilecek şekilde hüküm kurulmuş olduğu ve bu hususun gerekçeli kararda düzeltildiği de belirtilmiştir. Gerekçeli karar ve kısa karardaki hükmün az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının ve davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacı ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13967, Karar No: 2015/18003, Tarih: 27.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13967 E.  ,  2015/18003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/373111

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/909 (E) ve 2013/881 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 22.11.2011 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 01.10.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7076, Karar No: 2009/9017, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/7076 E.  ,  2009/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi ve Belediye Bşk. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Mustafapaşa Mahallesi 3159 ada 18 sayılı parselin 1943 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırı içinde olup, 1994 yılında 2/B madde uygulaması ile orman sınırı dışına çıkarıldığını bildirerek, davalılar adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptaline ve 2/B madde şerhi verilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Genel arazi kadastrosu işlemi 1970 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma çalışması, 1994 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;

1) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen...Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numalarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan mera niteliği ile ... Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

2) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen...Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda,

-2-

2009/7076-9017

... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile ... ... Mahallesinde 321 adada bulunan parsellere ve dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

...Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin...Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,