muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9041, Karar No: 2012/29023, Tarih: 21.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/9041 E.  ,  2012/29023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ... ve genel tatil, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... sözleşmesinin sebepsiz ve haksız olarak işverence fesih edildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap dilekçesi vermemiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kıdem tazminatının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Davalı işveren, dava açılmadan 04.01.2011 tarihinde konutta ödemeli olarak 1.275.00 TL kıdem tazminatı miktarının davacının ikametgah adresine ... kanalı ile gönderildiğini savunmuştur. ... Genel Müdürlüğü'nün 03.01.2012 tarihli cevabi yazısında ise, “ilgi yazı ile sorulan ... ... 4. Kısım Yöneticiliği Nilüfer ... göndericili, ... ... ... Mah. ... Cad. .. 4. Kısım Kapıcı Dairesi ... ... alıcılı 1.275,00 TL bedelli konutta teslim havaleyi, alıcısı almak istemediğinden, ./..

Merkezimize iadesi yapılmış olup, alıcısına iadeten ödenmek üzere Merkezimizde beklemektedir.” denilmiştir.

İşçilik alacakları, götürülen borçlardan bulunduğundan ...'ye konutta ödemeli olarak alacaklıyı temerrüde düşürür. Davacı kanuni şekilde ödenmiş bulunan parayı almamakla kendisi temerrüde düşmüş demektir. Bu durumda, hüküm altına alınan kıdem tazminatına, ... sözleşmesinin feshi tarihinden davacı işçinin (alacaklının) temerrüde düştüğü tarihe kadar faize hükmedilmesi gerekirken, ... sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinmesine, yerine,

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin silinmesine, yerine,

“1-Davacının talep ettiği 1.190,00 TL kıdem tazminatının, ... sözleşmesinin fesih tarihi olan 31.12.2010 tarihinden davacı alacaklının temerrüde düştüğü 04.01.2011 tarihine kadar işlemiş olan bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22768, Karar No: 2013/24702, Tarih: 09.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22768 E.  ,  2013/24702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi kapsamına göre hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik olarak da temyiz talebi bulunduğu, ancak bu konuda tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; anılan hükmün temyizine yönelik ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için dos- yanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6207, Karar No: 2025/5112, Tarih: 27.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/6207 E.  ,  2025/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat sonucu Mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu Mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148. maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı Kanun'un "Bireysel Başvuru Hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı Kanun'un "Bireysel Başvuru Hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“ Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanun'da yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise Mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtayın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiş ise İlk Derece Mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İncelemeye konu olan kararın kanun yolu denetimini yapmakla görevli olan merci Bölge Adliye Mahkemesi olduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesi'ne İADESİNE,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9681, Karar No: 2009/11483, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9681 E.  ,  2009/11483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 2.7.2009

Nosu : 406-545

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı yargılama sırasında davayı kabul etmiştir.

Mahkemece sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesine uygun biçimde yapıldığı, muvazaalı olduğu iddia edilen davalı alacağının işçi alacaklısı olup anılan hükme göre birinci, davacı alacağının ise dördüncü sırada yer aldığı; davalıya isabet eden payın öncelikle davacıya ödenmesi şeklinde hüküm kurulması halinde yasanın 207 nci maddesine aykırılık oluşacağı ve bu uygulamanın ayrı bir muvazaaya yol açabileceği gerekçesiyle; taleple de bağlı kalınarak birinci sıradaki alacaklının cetvelden çıkartılarak cetvelin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde esas alınan husus haciz tarihleri ve hacze iştirak halleridir (İİK.m.100, 101, 268 ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun m.21/I). Bu durumda davalıya isabet eden payın, yargılama giderleri de dâhil olmak üzere öncelikle davacıya tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine karar verilmek gerekir.

Mahkeme gerekçesinde yer alan İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ve 207 nci maddeleri, kural olarak iflas tasfiyesi aşamasında düzenlenen sıra cetvellerine dayanak teşkil etmektedir. Dolayısıyla somut olayda davalı alacağının birinci, davacı alacağının dördüncü sırada olduğu yönündeki tesbit, isabetli değildir. Öte yandan davalı ile garameye giren SGK Başkanlığı tarafından açılmış bir dava bulunmadığından, adı geçene isabet eden payın kesinleştiği tartışmasız olup; yeni bir muvazaaya yol açılabilmesi mümkün değildir.

Açıklanan durum karşısında, yukarıda belirtildiği şekilde hüküm tesisi gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçe ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2009/4243, Karar No: 2010/12900, Tarih: 05.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/4243 E.  ,  2010/12900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, silahla yaralama sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan aylıklarla diğer giderlerin. 1479 sayılı Kanun'un 63. maddesi gereği rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ...'ın dava dilekçesinde gösterilen ve ilgili ceza davası yargılamasının başında kullandığı anlaşılan “...... adresine dava dilekçesi tebliğine yönelik işlem, adreste bulunmadığı için sonuç vermemiş, bunun üzerine davalının tebligata uygun adresinin belirlenmesi için yeterli araştırma yapılmaksızın, dava dilekçesinin anılan adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliği yoluna gidilmiş, yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuştur.

Tebligat Kanununun, adres değişikliğinin bildirilmesi başlıklı 35. maddesinde, "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır..."düzenlemesi öngörmüştür. Anılan mevzuat hükümlerine aykırı olarak usulsüz tebliğ halinde ise, tebligat gerçekleşmemiş sayılmaktadır. Somut olayda muhataba kanunun gösterdiği usullere göre yapılmış bir tebliğ sonrası adres değişikliğini mahkemeye bildirmeme durumunun oluşmadığı gibi, aynı Kanunun 28. maddesine aykırı olarak polis memuru olduğu anlaşılan davalının adresinin bulunması mümkün olan resmi ve özel kurum ve kuruluşlarda araştırma yapmaya dair yükümlülük de yerine getirilmemiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 73. maddesi hükmüne göre mahkeme, tarafları dinleyip onları iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için usulüne uygun biçimde davet etmedikçe hüküm tesis edemez. Dava dilekçesinin davalılara yöntemince tebliği ve taraf teşkili sağlanmadan; davalıların savunma hakkı ortadan kaldırılarak davanın esasına girilip hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9826, Karar No: 2018/1090, Tarih: 19.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9826 E.  ,  2018/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulü, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dava davalıları ... ve ... Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-