muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11179, Karar No: 2013/17171, Tarih: 19.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11179 E.  ,  2013/17171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığa ait elektrik sayacı üzerinde Balıkesir Sanayi Ticaret İl Müdürlüğünce yapılan incelemede, sayacın Bakanlık mühürlerinin kopartılmış ve kopuk olan mührün birinde pense izleri olduğunun tespiti üzerine 03.11.2008 tarihli Kaçak/Usulsüz Elektrik Tespit Tutanağı düzenlendiği, 21.11.2010 tarihli bilirkişi raporunda kaçak elektrik tespit tutanağından önceki elektrik tüketim miktarının işyerindeki kurulu güç miktarına göre çok düşük olması, kaçak elektrik tespit tutanağından ve sayaç yenisi ile değiştirildikten sonraki elektrik tüketim miktarının önceki dönemlere göre anormal artış göstermesi de dikkate alınarak sayacın Bakanlık mühürlerinin kopartılmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi karşısında, her ne kadar katılan kurumdan alınan cevabi yazıya göre sayaçta işletme mührü olmadığı anlaşılmış ise de, sanığın bakanlık mührü bulunan suça konu sayacın mühürlerini kopartarak kaçak elektrik kullandığı anlaşılmakla tüm unsurları ile oluşan mühür bozma suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2958, Karar No: 2016/8818, Tarih: 12.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2958 E.  ,  2016/8818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Temlik eden davacı ...Ş. Temlik alan davacı...A.Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1-... 2-... Gaz Dağ. ve Tük. Malz. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ..., 3-... arasındaki alacak davası hakkında ...0. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 22/12/2014 gün ve 2014/23 E. - 2014/349 K. sayılı hükmün temlik alan davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 2015/8268 E. - 2015/12519 K. sayılı 12/10/2015 tarihli kararıyla (1) nolu bentte “hükmü temyiz eden davacı-temlik alan...A.Ş. vekili Av. ... adına düzenlenen vekaletnamenin süreli olduğu ve 31/08/2014 tarihine kadar geçerli olduğu anlaşıldığından, adı geçen vekile yeni bir vekaletname verilmiş ise sunulması, aksi halde hükmün davacı-temlik alana tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenilmesi, ... (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmesi için” dosya yerel mahkemesine geri çevrilmiş ise de; Dairemiz kararının (2) nolu bendi yerine getirilmiş ise de, (1) nolu bendin gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır. Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin yerine getirilmesi konusunda gerekli özen ve dikkatin ivedilikle gösterilmesi, yapılacak işlemlerin yargılamanın uzamasına sebep olunmasının sorumluluk gerektireceği nazara alınarak, hükmü temyiz eden davacı-temlik alan...A.Ş. vek. Av. ...'a yeni bir vekaletname verilmiş ise sunulması, aksi halde hükmün davacı-temlik alana tebliği ile yasal temyiz süresinin beklenilerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/695, Karar No: 2011/7437, Tarih: 30.05.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/695 E.  ,  2011/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ... hakkındaki geçici ve kati raporlar ile varsa hasta müşahade kağıtları ve grafiler hep birlikte eklenerek ... Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek mağdurdaki yaralanma hususunda yüzde sabit eser kalıp kalmadığı ve sabit eser oluşmuş ise bu yaralanmaya sebebiyet veren eylemin sopa ile mi yoksa tekme ve yumruk sonucu oluştuğunun ve yaralanmaların ayrı ayrı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kabule göre,

Yargıtay CGK’nun 11.03.2008 tarih 25-22 sayılı kararında açıklanıp Dairemizce de benimsenen içtihadındaki açıklamalar nazara alınarak, 5237 sayılı yasanın 6/f-4 maddesinde belirtilen “ fiilen saldırı ve savunmaya elverişli şeylerin” silah tanımı içinde kabul edilmesinin gerekmesine göre, ele geçmeyen şemsiye ile katılana vurulması sonucunda ... Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 13.10.2006 tarih ve 2087 sayılı raporuna göre “yüzde sabit eser kalacağının” belirtilmesi, katılanda gerçekleşen bu ağır sonuç bakımından suçta kullanılan ancak ele geçmeyen sopanın yasa tanımında belirtilen “elverişlilik” ölçütüne uygun bulunması karşısında, 5237 sayılı yasanın 86/3-e maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve Üst ... Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21216, Karar No: 2015/18336, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21216 E.  ,  2015/18336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/03/2015

Numarası : 2013/218-2015/111

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2609, Karar No: 2015/11431, Tarih: 02.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2609 E.  ,  2015/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Merzifon Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2010/622-2013/530

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı K. G. M. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 09.09.2010 tarihinde davalılardan Sigorta şirketi sigortalı, müvekkil sürücü S.. Ç..’a ait aracın idaresinde iken tek taraflı trafik kazası meydana gelmesi sonucu, davacılardan S., A. ve Y.’nın yaralandığını, destek A. Ç.’ın hayatını kaybettiğini belirterek, ıslah ile birlikte davacılar S.. Ç.. için 36.357,59 TL, Ç.Ç. için 18.996,90 TL, A.. Ç.. için 11.909,72 TL, Y.. Ç.. için 8.308,66 TL olmak üzere toplam 75.572,89 TL yaralanan davacılar için tedavi gider (TG), Geçici işgöremezlik (GİG) ile tüm müvekkiller için destekten yoksun kalma (DYK) tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın ayrı ayrı reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar S.. Ç.. için 36.357,59 TL, Çağla Çoban için 18.996,90 TL, A.. Ç.. için 11.909,72 TL, Y.. Ç.. için 8.308,66 TL olmak üzere toplam 75.572,89 TL yaralanan davacılar S.. Ç.., A.. Ç.. ve Y.. Ç..’nın TG, GİG tazminatının şartları ve ispat edemediklerinden, davacı A.. Ç..’nın estetik ameliyat ilişkin tazminat isteminden feragat etmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı K. G. M.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından ve idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davaya dâhil edilen K. G. M.aleyhinde hizmet kusuruna dayanılarak açılan davada olumlu olumsuz karar verilmemiştir. İdare aleyhinde hizmet kusur nedeniyle açılan davanın İdari Yargıda görülmesi gereken bir dava olduğu da nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı K.G.M.vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/605, Karar No: 2023/267, Tarih: 04.05.2023

**Ceza Genel Kurulu         2022/605 E.  ,  2023/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname No : 2017/24938

YARGITAY DAİRESİ : 6. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 527-501

I. HUKUKİ SÜREÇ

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.01.2017 tarihli ve 309-2 sayılı hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 15.03.2017 tarih ve 527-501 sayı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 20.10.2022 tarih ve 19400-14286 sayı ile;

"...28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve bu hususun CMK’nın 289/1-e maddesi uyarınca kesin hukuka aykırılık hâli oluşturması," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

II. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 17.11.2022 tarih ve 24938 sayı ile; "...Sanığın temyiz dilekçesinde; 'Sayın Başkanım yukarıda belirtmiş olduğum dosya nolu davadan hırsızlık suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası almışımdır. Bu cezamı Antalya İstinaf Mahkemesine itirazda bulunmuşumdur. Fakat Bölge Mahkemesi bana (İstinaf başvurusunun esastan reddine) demiştir ve Yargıtaya 7 gün içerisinde temyiz hakkımın olduğunu beyan etmiştir. Siz büyüklerimden bu dosyamın Yargıtay ilgili daireye temyizin gerçekleştirilmesini saygılarımla arz ederim.' şeklinde gösterdiği temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmediği ve bu nedenle temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği," görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.11.2022 tarih ve 13166-16416 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.11.2022 tarih ve 13166-16416 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

III. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara yönelik sanık tarafından sunulan ve herhangi bir temyiz nedeni içermeyen temyiz dilekçesine dayanılarak CMK’nın 289. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılıp yapılamayacağının belirlenmesine ilişkin ise de yapılan müzakere esnasında bir kısım Ceza Genel Kurulu Üyesince, temyiz dilekçesinin sebep içermesi gerektiğine ve aynı Kanun'un 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde sunulabileceğine ilişkin sanığa ihtarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığının hususunun tartışılması gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine, Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle bu hususun değerlendirilmesi gerekmiştir.

IV. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca 22.11.2016 tarihli ve 31586-9994 sayılı iddianame ile sanık ...’ın nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, sanığın nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-h, 143/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verildiği,

Hükmün, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddedildiği,

Bölge Adliye Mahkemesi kararının kanun yolu bildirimi kısmının; "Kararın sanığa tebliğinden itibaren 7 günlük süresi içerisinde Dairemize ya da Dairemize gönderilmek üzere bulunduğu yer Nöbetçi Ceza Mahkemesine ibraz edilecek bir dilekçe ile veya zabıt katibine sözlü beyanını zapta geçirtilmesi suretiyle veya cezaevi idaresine müracaat ederek zapta geçirtmek suretiyle verilen karar Yargıtay'da temyizi kabil olmak üzere oybirliğiyle karar verildi." şeklinde olduğu,

Söz konusu kararın sanığa 27.03.2017 tarihinde tebliğ edildiği, Tebliğ-Tebellüğ belgesinde "CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği," yönünde herhangi bir ihtarata yer verilmediği,

Söz konusu kararın sanığa 27.03.2017 tarihinde tebliğ edildiği, Tebliğ-Tebellüğ belgesinde "CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiği," yönünde herhangi bir ihtarata yer verilmediği,

Sanığın 03.04.2017 tarihinde söz konusu hükmü temyiz ettiği, temyiz dilekçesinde; "Sayın Başkanım yukarıda belirtmiş olduğum dosya nolu davadan hırsızlık suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası almışımdır. Bu cezamı Antalya İstinaf Mahkemesine itirazda bulunmuşumdur fakat Bölge Mahkemesi bana (İstinaf başvurusunun esastan reddine) demiştir ve Yargıtaya 7 gün içerisinde temyiz hakkımın olduğunu beyan etmiştir. Siz büyüklerimden bu dosyamın Yargıtay ilgili daireye temyizin gerçekleştirilmesini saygılarımla arz ederim." şeklinde açıklamalara yer verildiği,

Özel Dairece yapılan inceleme sonucunda "...28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve bu hususun CMK’nın 289/1-e maddesi uyarınca kesin hukuka aykırılık hâli oluşturduğu," şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği,

Anlaşılmaktadır.

V. GEREKÇE

A. Temyiz dilekçesinin sebep içermesi gerektiğine ve CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde sunulabileceğine ilişkin sanığa ihtarda bulunulmasının gerekip gerekmediği;

1- İlgili Mevzuat ve Öğretide Ön Soruna İlişkin Görüşler

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için temyiz yolunun açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

CMK’nın "Kanun yollarına başvurma hakkı" başlıklı 260. maddesi;

"(1) Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.

(2) Ağır ceza mahkemelerinde bulunan Cumhuriyet savcıları, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresindeki asliye ceza mahkemelerinin; bölge adliye mahkemesinde bulunan Cumhuriyet savcıları, bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı kanun yollarına başvurabilirler.

(3) Cumhuriyet savcısı, sanık lehine olarak da kanun yollarına başvurabilir.",

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlıklı 294. maddesi;

"(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

(3) Cumhuriyet savcısı, sanık lehine olarak da kanun yollarına başvurabilir.",

"Temyiz başvurusunun içeriği" başlıklı 294. maddesi;

"(1) Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

(2) Temyiz sebebi, ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.",

"Temyiz gerekçesi" başlıklı 295. maddesi;

"(1) Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtir.

(2) Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise, ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilir.

(3) Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilir; tutanak hâkime onaylatılır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi hakkında 262 nci madde, tutuklu sanık hakkında ise 263 üncü madde hükümleri saklıdır.",

"Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı hükmü veren mahkemece reddi" başlıklı 296. maddesi;

"(1) Temyiz istemi, kanunî sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.

(2) Temyiz eden, ret kararının kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde Yargıtaydan bu hususta bir karar vermesini isteyebilir. Bu takdirde dosya Yargıtaya gönderilir. Ancak, bu nedenden dolayı hükmün infazı ertelenemez." ve

"Temyiz isteminin reddi" başlıklı 298. maddesi;

"Yargıtay, süresi içinde temyiz başvurusunda bulunulmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını ya da temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa, temyiz istemini reddeder.",

Hükümlerini içermektedir.

CMK'nın 295. maddesinin gerekçesinde ise;

"Madde, temyiz nedenlerinin temyiz dilekçesinde veya beyanında veya ek dilekçede belirtileceğini kabul etmiş bulunmaktadır.

Ancak Cumhuriyet savcısı veya taraflar, temyiz nedenlerini dilekçe veya beyanda bildirmemişlerse, yüze karşı açıklanan hükümlerde temyiz süresinin bitmesinden veya gıyapta verilen gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe sunacaktır...." açıklamalarına yer verilmiştir.

"Madde, temyiz nedenlerinin temyiz dilekçesinde veya beyanında veya ek dilekçede belirtileceğini kabul etmiş bulunmaktadır.

Ancak Cumhuriyet savcısı veya taraflar, temyiz nedenlerini dilekçe veya beyanda bildirmemişlerse, yüze karşı açıklanan hükümlerde temyiz süresinin bitmesinden veya gıyapta verilen gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye, temyiz nedenlerini içeren ek dilekçe sunacaktır...." açıklamalarına yer verilmiştir.

CMK’nın 294. maddesine göre; temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir. Aynı Kanun'un 295. maddesi uyarınca, temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse başvuru için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir. Cumhuriyet savcısı ise temyiz dilekçesinde, temyiz isteğinin sanığın yararına veya aleyhine olduğunu açıkça belirtecektir. Temyiz, sanık tarafından yapılmış ise ek dilekçe kendisi veya müdafii tarafından imza edilerek verilecektir. Müdafii yoksa sanık, tutanağa bağlanmak üzere zabıt kâtibine yapacağı bir beyanla gerekçesini açıklayabilecek, düzenlenen tutanak ise hâkime onaylatılacaktır. Sanığın yasal temsilcisi ve eşi, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'ndan 262. madde; tutuklu sanık ise aynı Kanun’un 263. madde hükümlerinde belirtilen şartlara göre ek dilekçe verebilecektir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dâhil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz yolunda, mülga 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'ndan farklı şekilde, resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde, temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse başvuru için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür.

Gerekçeli temyiz dilekçesi (ek dilekçe, temyiz layihası), temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından dayandığı hukuka aykırılıkların gösterilmesi gerekir.

Bölge adliye mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz edilemeyecekleri, hangilerinin ise temyiz kanun yoluna tabi oldukları aynı Kanun’un 286. maddesinde ayrı ayrı sayılmıştır.