muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21670, Karar No: 2018/23781, Tarih: 20.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/21670 E.  ,  2018/23781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait kuaför salonunda 2004 yılından beri güzellik uzmanı olarak çalıştığını, ancak sigortasının 13/08/2009 tarihinde başlatıldığını, 28/06/2013 tarihinde emeklilik nedeni ile işten ayrıldığı halde yasanın öngördüğü şekilde kıdem tazminatı ve ücret hak edişlerinin davacıya ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, bayram tatili ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işyerine ortak olduğunu, görünüşte sigortalı olduğunu, işyerinin faaliyet gösterdiği taşınmazın tamamı müvekkilinin eşi Ülkü Işık adına kayıtlı iken 1/2 hissesinin davacıya devredildiğini, herhangi bir bedel alınmadığını, davacının payını aldıktan sonra iş yerine gelmediğini, davanın iyi niyetli olmadığını, öncelikle İş Kanunu'na tabi bir durum, bir çalışma söz konusu olmadığı için davacının istemlerinin reddi ile görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, görev itirazı yerinde görülmez ise Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasının sonucunun bekletici sorun yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma Sonrası Gerekçe ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 19/10/2015 tarih ve 2015/25581 Esas, 2015/28960 Karar sayılı ilamıyla “Uyuşmazlık taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinin 1. fıkrasına göre, iş sözleşmesi, bir tarafın (işçi) bağımlı olarak iş görmeyi diğer tarafın (işveren) da ücret ödemeyi üstlenmesinden oluşan sözleşmedir. Ücret, iş görme ve bağımlılık iş sözleşmesinin belirleyici öğeleridir.

İş sözleşmesini belirleyen ölçüt hukuki-kişisel bağımlılıktır. Gerçek anlamda hukuki bağımlılık işçinin işin yürütümüne ve işyerindeki talimatlara uyma yükümlülüğünü içerir. İş sözleşmesinde bağımlılık unsurunun içeriğini işverenin talimatlarına göre hareket etmek ve iş sürecinin ve sonuçlarının işveren tarafından denetlenmesi oluşturmaktadır. Bağımlılık iş sözleşmesini karakterize eden unsur olup, genel anlamıyla bağımlılık, hukuki bağımlılık olarak anlaşılmakta olup, işçinin belirli veya belirsiz bir süre için işverenin talimatına göre ve onun denetimine bağlı olarak çalışmasını ifade eder.

Adi ortaklık sözleşmesi ise iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir. Bu sözleşmenin unsurlarını sözleşme, kişilerin bir araya gelmesi, katılım payı olarak emek yahut mal konulabilme ve ortak amaç oluşturur. Kişinin mal veya emek koyarak ortak olması, aynı yerde iş ilişkisi kapsamında çalışmasına da engel değildir. Özellikle emeğini ortaklığa koyan kişi, ortaklık adına işlem yapmadan hukuki ve kişisel olarak ortaklığa bağlı çalışıyor ise arada iş ilişkisi olduğu kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre davacının davalıya ait kuaför salonunda güzellik uzmanı olarak çalıştığı, tanık anlatımlarında davacının işyerine ortak çalıştığının ve 2012 yılından itibaren de işyerinin bulunduğu gayrimenkule yarı oranında ortak olduğunun belirtildiği, ancak davacının ortak olduğuna ilişkin katılım payı olarak emek veya malını (sermayesini) koyduğuna ve bu konuda sözleşme yapıldığına dair delil sunulmadığı, davacının işyerinde ortak sıfatı ile bağımsız çalıştığının somut olarak ortaya konmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca davacının işyerinin bulunduğu gayrimenkule ortak olması davalı ile ortaklık sözleşmesi kapsamında çalıştığı anlamına gelmediği gibi, açıklandığı gibi davacı ortak olsa bile iş sözleşmesi ile çalışmasına engel bir hüküm bulunmadığından, hukuki ve kişisel olarak bağımlılık unsuru ağırlık kazandığında iş ilişkisi kapsamında çalıştığının kabulü gerekecektir.

Somut olayda, dosyada yer alan bilgi – belgeler ve tanık beyanına göre davacının iddia ettiği dönem boyunca davalı işveren emrinde hukuki ve kişisel olarak bağımlı bir şekilde iş ilişkisi kapsamında çalıştığı, ortaklık sözleşmesinin unsurlarını gösteren bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ihtilaflıdır.

Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı ihtilaflıdır.

Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı“ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, bozma sonrası ıslah dilekçesine değer vermeksizin dava dilekçesinde talep edilen miktarları hüküm altına almaktır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 20.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14375, Karar No: 2015/2599, Tarih: 26.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14375 E.  ,  2015/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2013 gün ve 2012/272-2013/306 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/06/2014 gün ve 2014/6165-2014/12052 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin donatanı olduğu ....’nin Rusya’nın .... Limanı’ndan İzmir’e “dökme buğday kepeği” yükü taşımak üzere taşıtan ... arasında 30.01.2008 tarihinde yapılan Charter Party gereğince bir sefer için taşıtanın kullanımına tahsis edildiğini, .... Limanı'ndan 17.02.2008 tarihinde yüklemenin tamamlanmasından sonra, geminin 26.02.2008 tarihinde İzmir’e vardığını ve yükünü tahliyeye hazır olduğunu bildirdiğini, 03.03.2008 günü saat:12.35’te yükü tahliyeye başladığını, ancak gönderilen davalı ....’nin 03.03.2008 günü saat 23.30’dan itibaren yükün eksik olduğunu iddia ederek yükün çok az bir kısmını gemide bırakarak tahliye işlemini durdurduğunu, daha sonra da 05.03.2008 tarihine kadar hiçbir işlem yapmadan bekleyerek tedbiren mahkemeden seferden men edilmesi talebinde bulunduklarını, verilen tedbir kararının müvekkilinin teminat yatırarak kaldırdığını, ancak bu arada üç gün fazla beklemek zorunda kaldığını, E-TTK'nın 1110/1 maddesi gereği; taşıyan ile gönderilen arasındaki hukuki ilişkilerde konşimentonun esas tutulacağını, konşimentonun 30.01.2008 tarihli Charter Party’e atıf yaptığını, Charter Party hükümlerine göre yapılan ölçümlere göre eksik mal teslim edilmediğini, eksikli olduğu kabul edilse bile eksik çıktığı idda edilen miktarın yüke oranının %1,89 olup, Yargıtay kararlarına göre kabul edilen %2 fire oranından dahi az olduğunu, açıklanan nedenlerle seferden men kararının haksız olduğunu ileri sürerek 3.03.2008 tarihinden 06.03.2008 tarihine kadar 8.588,00 USD tutarında surastarya, yine aynı süre için Charter Party hükümlerine göre günlük surastarya ücreti olan 3.300,00 USD üzerinden hesaplanan 3.689,73 USD tutarında kayıp zaman alacağı, yine bu sürede acente tayin edilmesi zorunda kalınması nedeniyle; acenteye ödenen 1.625,00 USD olmak üzere toplam 13.902,73 USD’nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince işleyecek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tahkim itirazında bulunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, tahkim itirazında bulunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7719, Karar No: 2011/980, Tarih: 27.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7719 E.  ,  2011/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-Başbakanlık Toplu Konut İd. Baş. vekili avukat ... 2-... Endüst. İnşt. Elek. San.Ltd. Şti. vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında izmir 3.Tüketici Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.9.2009 gün ve 289-344 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, davalılar arasında düzenlenen, "Arsa Satışı Karşılığı Gelir Paylaşımına Ait Sözleşmenin" aslı yada onaylı örneği ile bu sözleşmeye göre davalı TOKİ tarafından davalı Yapı Endüstrisi Limited Şirketine verilen tüm vakaletnamelerin ilgili yerlerden celbi ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5513, Karar No: 2010/3652, Tarih: 31.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5513 E.  ,  2010/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

16.05.2005 gün ve 25817 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5345 sayılı Gelir İdaresi Başkanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 33. maddesi uyarınca, diğer mevzuatta defterdara ve defterdarlığa yapılmış atıfların ilgisine göre vergi dairesi başkanı ve başkanlığına yapılmış sayılacağının belirtilmesi ve bu hükme uygun olarak 04.04.2007 gün ve 26483 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5615 sayılı Kanunun 20. maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesinin 1. fıkrasında bulunan “defterdarlığın veya gelirler bölge müdürlüğünün” ibaresinin “vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın” şeklinde değiştirilmesi karşısında; Vergi Dairesi Başkanı vekili ... imzalı, T.C. Gelir İdaresi Başkanlığı, Eskişehir Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 03.08.2006 günlü yazısının 213 sayılı Kanunun 367. maddesinde belirtilen ve dava şartı olan mütalaa niteliğinde bulunduğundan tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17959, Karar No: 2008/3465, Tarih: 05.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17959 E.  ,  2008/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.07.2006 tarih 7744-10484 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli Mustafapaşa Mahallesi 3144 ada 7 parsel hakkında Hazinenin 2/B madde uygulamasına dayanarak açtığı tapu iptali ve tescil davasında, mahkemece tapu kaydının şuyulandırma sonucu oluştuğu ve bu işlem iptal edilmedikçe geçerli olacağı gerekçesiyle keşif yapılmaksızın davanın reddine karar verilmişse de taşınmazın aynı ile ilgili davalarda keşif yapılması gerektiği, somut olayda da kesinleşen orman kadastro haritasının uygulanması, taşınmazın bu haritaya göre konumunun belirlenmesi, şuyulandırma öncesi hangi parselden geliyorsa o taşınmaza ait kadastro tesbit tutanağı ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin tapusunun iptali ile 2/B uyggulamasına bağlı arsa niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uuygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi 29.08.1983 ve 14.12.1994 tarihlerinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon, 2. madde ve ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastro işlemi 28.01.1970 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;

1) Şubat 1313 tarih 114 ila 130 numaralarında Hasbeylik Mandırası Mevkiinde Binaları Yıkılmış Koyun ağılı, ... odası ve müştemilatı, çalılık ve mera cinsiyle, ... adına kayıtlı tapu kayıtlarının birleştirilmesi sonucu 506 Hektar 1232 m2 yüzölçümünde olan tapu kaydının askeri harita üzerine 7 cm x 7 cm kare şeklinde basit bir kroki çizilerek ve bu alanın yüzölçümü 166 Hektar 1232 m2 olduğundan bahisle 2490 Sayılı Yasanın 66. maddesi hükmüne göre Maliye Bakanlığınca, Gebze Belediyesine satıldığı ve Gebze Belediyesi adına 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümüyle Doğu, Batı, Kuzey ve Güney yönlerde Hazine üzerinde kalan mera ve çalılık ile tapunun tesisindeki diğer sınırlar yazılarak Ocak 1940 tarih 14 numarada Gebze Belediyesi adına, kalan 340 Hektarlık bölümde yine tapu kaydının tesisindeki sınırlar ile kısmen belediyeye satılan yer sınır gösterilerek Ocak 1940 tarih 15 numarada ... üzerinde bırakılarak tescil edildiği,

2) Yörede 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sırasında 3 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca düzenlenen 12.07.1944 tarihli orman tahdit tutanağında, Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kapsamında kalan 166 Hektar alanın XIV poligon numarası ile sınırlandırılan Beylik Dağı Devlet Ormanı dışında, Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu 340 Hektar yüzölçümlü tapu kaydının bitişikteki diğer ormanlarla birlikte Beylik Dağı Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan XIV numaralı poligon sınırları içinde kaldığının belirtildiği ve orman tahdidinin 12 Şubat 1945 tarih 2929 Sayılı Resmi Gazetede ve ayrıca; mahallinde 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince ilan edilerek XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanının Kadastrosunun kesinleştiği, orman tahdit haritasında Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 ve Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 738 ila 881 OSN ile sınırlandırılan XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığının gösterildiği, ifraz yoluyla Belediye adına tescil edilen Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydı ile Hazine üzerinde kalan aynı tarih 15 nolu tapu kaydının bir çok sınırları aynı olup, bazı bölümlerde biri birini sınır okuduğu, bu nedenle ifraz tapularının kesin sınırlarının belli olmadığı,

3) "Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla İstanbul şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan Gebze İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXIV numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu, "Gebze-...-... Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydının Gebze Belediyesi tarafından yeniden Hazineye devir edildiği ve Hazinenin belediyeden aldığı yerleri kendi yerleri ile birleştirilerek Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda 180 parçaya ifraz ederek ... sınırlarla ifraz tapu kayıtlarının oluşturduğu, bu ifraz kayıtlarından bir kısmının halen Hazine üzerinde kayıtlı olduğu, bir kısmını da birçok kişiye devir ettiği, bu durumun Ağustos 1952 tarih 87 nolu tapu kaydının iktisabında açıkça anlaşıldığı,

5) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan ... ... Mahallesi Beylik Ağılı mevkiindeki 233 Hektar 6312 m2 yüzölçümlü 321 ada 91 numaralı parsel ile 321 ada 90 ve 92 sayılı parsellere revizyon gösterilerek 321 ada 91 sayılı parsel mera niteliği ile Gebze Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

6) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

7) Beylik Dağı Devlet Ormanında 1994 yılında orman kadastro komisyonu tarafından 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma işlemleri yapıldığı ve bu ormanın, ... ... Mahallesi 321 ada 91 nolu parsel içinde kalan 1.350.590.40 m2'lik bölümünün nitelik kaybetmemesi nedeniyle önceden olduğu gibi orman sınırları içinde bıraklıdığı, aynı parselin Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile dava konusu parsel de içinde olmak üzere ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,