muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3919, Karar No: 2019/2761, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3919 E.  ,  2019/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18349, Karar No: 2015/29134, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18349 E.  ,  2015/29134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/403715

MAHKEMESİ : İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/299 (E) ve 2013/577 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 27.03.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 26.11.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26799, Karar No: 2022/7655, Tarih: 18.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26799 E.  ,  2022/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, müştekiye ait güzellik salonuna gündüz vakti 14.30 sıralarında çalışma saati içerisinde ve herkese açık işyerine girme eylemi açısından işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal öğelerinin oluşmayacağı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı BOZULMASINA, 18/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18561, Karar No: 2012/44815, Tarih: 01.11.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/18561 E.  ,  2012/44815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/138041

MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

NUMARASI : 2005/449 (E) ve 2010/239 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İş Yeri Dokunulmazlığını Bozmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre sanıkların geceleyin sağlam ve dayanıklı işyeri kilidini kırmak suretiyle yakınana ait işyerinden sığır ve keçi derisi çaldıkları, bunları H. D.. isimli şahsa sattıkları, sanıklardan M.. Ö..'in yakalandıktan sonra suça konu derileri sattıkları bu kişinin yerini kolluk güçlerine göstererek 11 adet sığır derisi ve 116 adet keçi derisinin (çalınan derilerin tamamı olup olmadığı anlaşılamamakla birlikte) yakınana iadesini sağladıkları, yakınanın daha sonra soruşturma ve kovuşturmada sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCK’nun 493/1-son. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, ; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 143 maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesinde belirtilen geceleyin birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğu, buna göre geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan uzlaşma yöntemi de uygulanarak her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulama yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik ve denetime olanak sağlamayacak şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklardan M.. Ö..'in yakalandıktan sonra suça konu derileri sattıkları H.D.. isimli kişinin yerini kolluk güçlerine göstererek 11 adet sığır derisi ve 116 adet keçi derisinin yakınana iadesini sağladıkları, yakınanın daha sonra soruşturma ve kovuşturmada sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, elde edilen derilerin 26.03.2005'te çalınanderilerin tamamı olup olmadığı tespit edilerek tamamı ise 5237 sayılı TCK:nun 168/1. maddesinde yer alan soruşturmadaki etkin pişmanlığa yönelik hükümlerin; çalınan derilerin tamamı olmadığının tespiti halinde ise aynı Yasanın 168/4 maddesi uyarınca yakınana sanıklar hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hukuki durumlarının tespit edilmesi zorunluluğu,

3- Geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunun 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253-254 maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında bulunduğu gözetilerek usulüne uygun şekilde taraflara uzlaşma olanağı sağlanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 7/3 maddesi gereğince sanık Şahin Koçyiğit hakkında 08.07.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı yasanın 58/6-7 madesinde yer alan mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

4-5237 sayılı TCK.nun 7/3 maddesi gereğince sanık Şahin Koçyiğit hakkında 08.07.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı yasanın 58/6-7 madesinde yer alan mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

Kabule göre de;

5-Yakınan H. S..'ın soruşturmada 01.04.2005'te sanıklar hakkında şikayetinden vazgeçtiğine yönelik anlatımı karşısında 5560 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 142/4 maddesinde yapılan değişiklik öncesi işlenen suçlarda hırsızlık suçu ile birlikte işlenen mala zarar verme suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete bağlı suçlardan olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanıklar T.. A.., M.. Ö.., S.. T..,Ş. K.. müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2012 tarihinde oyb
Yargıtay — Esas No: 2020/10531, Karar No: 2022/10170, Tarih: 11.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10531 E.  ,  2022/10170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen 15/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair tebligat belgesinin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere 545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açıldığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 11/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/884, Karar No: 2014/6074, Tarih: 03.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/884 E.  ,  2014/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/199504

MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2009/943 Esas, 2012/434 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, tehdit, kasten yaralama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık K.. K.. hakkında kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 09/07/2013 tarihinde öldüğü temyiz incelemesi sırasında UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanıklar M.. Ç.., R.. A.., M.. S.. ve D. S. hakkında hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Beraet hükümlerinde CMK'nın 223/2-c-e, ceza tertibine yer olmadığına dair hükümlerde ise aynı Kanunun 223/4-c maddesine yer verilmemesi sonuca etkili görülmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık F.. S.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Olay sırasında sanıkla birlikte aynı araç içerisinde bulunan D. S. ve M.. S..'ın görevi yaptırmamak için direnme eylemi ile ilgili bilgi ve görgülerinin özellikle sorulmasından, soruşturma aşamasında herhangi bir beyanı bulunmayan ve tanık olarak dinlenmesine karar verilen İ.. S..'ın duruşmaya çağrılıp olay hakkında beyanına başvurulmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği nazara alınmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Hakaret suçunun karşılıklı işlendiği kabul edilerek TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen direnme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmayarak çelişkiye yol açılması,

Kabule göre de;

Direnme eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Hakaret suçunun karşılıklı işlendiği kabul edilerek TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine rağmen direnme suçundan kurulan hükümde TCK'nın 29. maddesi kapsamında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmayarak çelişkiye yol açılması,

Kabule göre de;

Direnme eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirdiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." biçimindeki düzenleme nazara alınmadan kamu davasına katılmayan müştekiler M.. Ç.. ve R.. A.. lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık F.. S.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek kazanılmış hak saklı kalmak üzere CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1704, Karar No: 2023/5407, Tarih: 28.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1704 E.  ,  2023/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1583 Esas, 2021/1793 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/213 E., 2019/284 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili hakkında takip başlatıldığını, senedin "TL" kısmının boş olarak düzenlendiği ve senedin kuruş kısmında "145.000" ibaresi, yazı ile yazılan kısmında ise sadece yüzkırkbeş ibaresi yer aldığını, alacaklı tarafından kuruş kısmında yazılı 145.000 kuruş ifadesi TL olarak kabul edilmiş ve takibin 145.000,00 TL üzerinden başlatıldığını, müvekkilinin davalıya bu miktarda bir borcu bulunmadığını, müvekkilinin mal varlığı araştırıldığında da bu miktarda bir iş hacminin olmadığının anlaşılacağını, tüm bu nedenlerle 143.550,00 TL miktarında borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; takibe konu bonoda rakamla yazılı kısmında "145.000" yazılı iken yazı kısmında ise "yüzkırkbeş" TL yazıldığını, bonoyu borçlunun kendisinin düzenlediğini, müvekkilinin dikkatsizliğinden ve bilgisizliğinden faydalanmak üzere böyle bir hile yaptığını, senet düzenlendikten sonra müvekkilinin uyarısı üzerine "iki meblağ da aynı zaten rakamla yazılı olan miktar geçerli" diyerek müvekkilini bu konuda ikna ettiklerini, her ne kadar senette rakam ile yazı bölümlerinde farklı değerlerin bulunması durumunda tahrifat olmaması koşulu ile yazı ile yazılan kısma itibar edilmesi gerekir denmiş ise de söz konusu farklılıktan kastın senedin çelişkili değerler ihtiva etmesi olduğunu, dava konusu bonoda bulunan miktarlar birbiriyle örtüşmekte aslında çelişki ihtiva etmediğini, öyle ki yazı ile yazılan "yüzkırkbeş" ibaresi aslında rakam ile yazılan "145.000" iradesini açıkça belli ettiğini, kaldı ki yazı ile yazılan miktarda bir bononun düzenlenmesi pek olağan karşılanacak bir durum olmadığını ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ki bonoyu borçlunun kendisi düzenlediğini, bono değerinin "yüzkırkbeş" olması gerekmiş olsaydı borçlu rakamla yazılan kısma da "145" yazacağını, aşırı şekilcilikten ötürü müvekkilinin hak kaybına uğramaması için davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, takip dosyasına konu 03.01.2017 tanzim tarihli 01.06.2017 ödeme tarihli bononun rakam kısmında 145.000 TL, yazı kısmında "yüzkırkbeş"olarak belirtildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 675 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yazıyla gösterilen miktarın göz önünde bulundurulması gerektiği düzenlenmiş ise de, bononun düzenleme tarihindeki Türk Lirasının değeri dikkate alındığında alım gücü olmayan "yüzkırkbeş" TL üzerinden bono düzenlenmesi hayatın olağan akışına uygun olmayacağından bunun maddi hata sonucu yazıldığı kanaatine varıldığından davanın reddine, davalı tarafın kötüniyet tazminatı talebinin ise icra takibinin durdurulması yönünde tedbir kararı verilmediğinden bu talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesi tarafından borçlu olmadığının tespitine yönelik olarak yeterli inceleme yapılmadığı, takibe konu senet üzerinde şekli inceleme yapıldığı, borcun varlığı konusunda araştırma yapılmadığı, senedin ticari ilişki sonucu verilmediğini, mahkemece borcun niteliğinin araştırılmadığını, ayrıca senedin davacının elinden zorla alındığını, senedin tanzim tarihi, lehdar ismi, ödeme tarihi, ödeme ve keşide yeri yazılmadan eksik düzenlendiğini, öncelikle bonoda zorunlu unsurların bulunmadığını ve geçersiz olduğunu, taraflar arasında davaya konu bononun bir borç ilişkisinden kaynaklanmadığını, zorla imzalatıldığı için savcılığa suç duyurusunda bulunduklarını, soruşturmanın bekletici mesele yapılmasını, bonoda rakam ve yazı ile gösterilen değerler arasında fark bulunduğunu, bu nedenle icra takibinin geçici olarak durdurulmasını ve yerel mahkeme kararının kalddırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı içerisindeki bilgi ve belgeler, ilk derece mahkeme gerekçesinde dayanılan deliller ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, yerel mahkeme kararını usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

TTK 676/1. maddesi hükmüne göre, bonoda hem yazı hem rakamla bedel gösterilip de iki bedel arasında fark bulunması halinde yazı ile gösterilen bedel üstün tutulur.