muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2878, Karar No: 2023/4001, Tarih: 22.06.2023

4. Mülga 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinde ise haksız fiilden zarar görenin zararının tazmini istemiyle açacağı davaların zamanaşımı süreleri düzenlenmiştir. 6098 sayılı Kanun'un konuya ilişkin 49 uncu ve 72 nci maddeleri de aynı yönde düzenleme içermektedir. Anılan maddeler ile haksız fiillere uygulanacak üç zamanaşımı süresi belirlenmiştir. Bunlar; zarar görenin zararı ve faili öğrendiği tarihten itibaren başlayacak bir yıllık zamanaşımı, fiilin vukuundan itibaren işleyecek on yıllık zamanaşımı ve fiilin aynı zamanda ceza kanunlarında düzenlenmiş olması hâlinde uygulanacak olan ceza davası zamanaşımı süreleridir. Haksız fiillerin bir kısmı sadece hukuk açısından değil, ceza yasaları bakımından da sorumluluğu gerektirir. Haksız fiilin faili, yani sorumlusu genellikle daha ağır sonuçları olan ceza kovuşturmasına konu olabileceği sürece zarar görenin haklarını yitirmesinin kabul edilmesi mümkün değildir. Bu bakımdan haksız eylem aynı zamanda ceza kanunları gereğince bir suç teşkil ediyorsa ve ceza kanunları ya da ceza hükümlerini ihtiva eden sair kanunlar bu eylem için daha uzun bir zamanaşımı süresi tayin etmişse tazminat davası da ceza davasına ilişkin zamanaşımı süresine tabi olur. Nitekim bu husus YİBHGK'nın 07.12.1955 tarihli ve 1955/17 E., 1955/26 K. sayılı kararında da vurgulanmıştır. Buna göre anılan mevzuat uyarınca ceza davası zamanaşımı süresinin uygulanabilmesi için öncelikle zarar veren eylemin ceza kanunu veya ceza hükmü taşıyan özel kanunlarda suç olarak düzenlenmesi gerekli olup özel kanunlarda haksız eylem için başka bir zamanaşımı süresi tayin edilmiş olmadıkça haksız eylemden doğan maddi ve manevi zararların tazmini için açılacak davalarda 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı (6098 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi) maddesinde öngörülen zamanaşımının uygulanması gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun (YHGK), 09.10.2013 tarihli ve 2013/4-36 E., 2013/1457 K. sayılı kararı). Bu itibarla şayet zarar doğuran eylem aynı zamanda cezayı gerektirir nitelikte ise eğer ceza kanunundaki ya da ceza hükümlerini taşıyan özel kanunlardaki bu eylem için kabul edilen zamanaşımı süresi, 818 sayılı Kanun'daki bir yıllık süreden daha kısa ise o zaman yine 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin birinci paragrafındaki süre (6098 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi) olaya uygulanacaktır. Ceza kanunundaki zamanaşımı süresi 818 sayılı Kanun'un 60 ıncı maddesinin birinci paragrafındaki süreden daha uzun ise o zaman bu uzun süre tazminat davaları için de uygulama yeri bulacaktır. Böyle bir durumda uygulanması söz konusu olan ceza davası zamanaşımı süresi ise fiilin gerçekleştiği tarihe göre uygulama alanı bulacak olan ve hâlen yürürlükteki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesine (mülga 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102 nci maddesine) göre belirlenecektir.

5. Yeri gelmişken usulî kazanılmış hak kurumuna kısaca değinilmesi gerekmektedir. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmekte olup bu noktada bir mahkemenin Yargıtay dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğacağı gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usulî kazanılmış hak gerçekleşebilir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar yönünden yeniden inceleme yaparak aksine karar veremez. Bir başka anlatımla kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulî kazanılmış hak oluşturur (YİBHGK'nın 04.02.1959 tarihli 1957/13 E., 1959/5 K. sayılı kararı). Ancak mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı çıkması, uygulanması gereken kanun hükmünün karar kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilmesi, görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ile bozma kararının maddi hataya dayanması hâllerinde usuli kazanılmış hak oluşması mümkün değildir.

6. Yine yargılamada davalının yanında ferî müdahil sıfatıyla yer alan ... ve OYAK’ın durumundan bahsetmekte de yarar bulunmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 68 inci maddesinde (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 57 nci maddesi) ferî müdahilin, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia ve savunma vasıtalarını ileri sürebileceği, onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usûl işlemleri yapabileceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinde de belirtildiği üzere ferî müdahil, lehine katıldığı tarafla birlikte hareket eder, yani onun yardımcısıdır. Hüküm, lehine müdahale edilen taraf hakkında verildiğinden, bu hükme karşı temyiz yoluna başvurma yetkisi de doğal olarak bu tarafa aittir. Nitekim Yargıtay ancak asıl taraf temyiz etmişse müdahilin de kararı temyiz edebileceği yönünden kararlar vermektedir. (YHGK'nın 26.11.2014 tarihli ve 1329 E., ve 985 K. sayılı kararı). Ferî müdahilin asıl tarafla birlikte hareket etmesi, onun yaptığı usul işlemlerinin asıl tarafın işlemlerine aykırı olmamasını gerektirir. Buna karşılık ferî müdahil, yanında katıldığı tarafın lehine olan işlemleri yaparken her defasında onun ön onayını almak zorunda değildir. Bilâkis o, yanında katıldığı tarafından dava takip yetkisini kullanarak usul işlemlerini yapar, yanında katıldığı taraf ise bu işlemi geçersiz kılabilir. Aksi takdirde ferî müdahilin yaptığı işlemler asıl taraf için sonuç doğurur. Asıl tarafın yararına aykırı işlemler ile dava üzerinde tasarruf sonucunu doğurabilecek işlemler ferî müdahil tarafından yapılamaz (6100 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi). (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Korkmaz, Hülya Taş: Pekcanıtez Usûl, Medeni Usûl Hukuku, Cilt I, İstanbul 2017, s. 732). Ferî müdahil lehine katıldığı tarafında da hazır olduğu duruşmada davayı veya savunmayı değiştirir ya da genişletir şekilde beyanlarda bulunur ve lehine müdahalede bulunulan taraf buna itiraz etmezse bu beyanlar lehine müdahale edilen tarafça yapılmış sayılır. Karşı taraf, müdahilin yaptığı ve lehine müdahale edilen tarafın da zımnen benimsediği bu davayı değiştirmeye veya savunmayı genişletmeye zımnen veya açıkça muvafakat ederse bununla dava değiştirilmiş veya savunma genişletilmiş olur. (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, C. IV, s. 3470). Nitekim Dairemizin 28.01.1975 tarihli ve 3828 E. ve 482 K

. Karşı taraf, müdahilin yaptığı ve lehine müdahale edilen tarafın da zımnen benimsediği bu davayı değiştirmeye veya savunmayı genişletmeye zımnen veya açıkça muvafakat ederse bununla dava değiştirilmiş veya savunma genişletilmiş olur. (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, C. IV, s. 3470). Nitekim Dairemizin 28.01.1975 tarihli ve 3828 E. ve 482 K. sayılı kararında da müdahilin iltihak ettiği tarafın yardımcısı olarak davalının savunma sebeplerini izah ederek kanıtlayabileceği gibi hasmın muvafakati halinde müşterek amaç ve yarar için genişletebileceği veya değiştirebileceği, cevap dilekçesinde ileri sürülmeyen zamanaşımı savunması için de durumun müdahil yönünden aynı nitelikte olduğu, müdahilin müşterek amaca uygun olarak davaya iltihak ettikten sonra, zamanaşımı savunmasını ileri sürebileceği ve hasmın zımnen kabulü ifade edecek bir zaman geçtikten sonra tevsi itirazında bulunursa bu itirazın mahkemece nazara alınmayarak zamanaşımı itirazının (savunmasının) incelenmesi gerektiği belirtilmiştir.

7. Özetle YİBHGK'nın, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı gereğince, mûdilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihi esas alınarak, daha önceden temyiz incelemesinden geçmiş dosyalar bakımından içtihadı birleştirme kararının, usuli kazanılmış hakkın istisnalarından biri olduğu gözetilerek, zamanaşımına ilişen temyiz itirazları konusunda bir değerlendirme yapılması ve davalı tarafça zamanaşımı hususunda bir temyiz sebebi ileri sürülmemiş olsa dahi ferî müdahil tarafından temyiz nedeni olarak getirilmek kaydıyla davalı yönünden zamanaşımı incelemesinin yapılması, dava konusu olay bakımından ceza mahkemesince banka yöneticilerinin eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirildiği gözetilerek uzamış ceza zamanaşımı süresinin bu suça göre belirlenmesi ve uzamış ceza zamanaşımı süresinin 10 yıllık zamanaşımı süresinden kısa olması halinde her halükarda 10 yıllık zamanaşımı süresinin esas alınması, zamanaşımı durduran ve kesen sebeplerden davacı tarafça daha önce açılmış olan bir dava bulunması halinde zamanaşımı süresinin, o davanın kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıl olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

8. Tüm bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davacının bankaya 1999 yılında para yatırdığı ve aynı yıl paranın off shore hesabına aktarıldığı, işbu davanın ise 2014 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı, bu itibarla davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı anlaşıldığından mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile 12.04.2019 tarihli ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA,

2.Fer'î müdahil ... vekilinin zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı banka ve ferî müdahil ... yararına BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin asıl karara yönelik tüm, ferî müdahil ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalı bankaya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9651, Karar No: 2022/2832, Tarih: 06.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9651 E.  ,  2022/2832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.....

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08/02/2019 tarihli ve 2013/178 Esas, 2015/1140 Karar sayılı tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek kararın bozulmasına dair Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22/04/2021 tarihli ve 2019/1398 Esas, 2021/3946 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresi içerisinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Şanlıurfa Merkez Örencik köyünde bulunan 47 ve 48 parsel sayılı taşınmazların maliki olan davacının bu taşınmazların güneyinde yer alan yaklaşık 12 dönüm civarındaki taşlık ve kayalık taşınmazı imar-ihya ettiğini ileri sürerek, davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.1. Davalı Hazine vekili, davanın reddine, dava konusu taşınmazın Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

2.2. Dahili davalı Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.3. Dahili davalı Şanlıurfa ..., davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

3.1. Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/12/2015 tarihli ve 2013/178 Esas, 2015/1140 Karar sayılı kararıyla; davacı lehine imar-ihya sebebine dayalı tescil koşullarının oluştuğunun keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile uzman bilirkişilerden alınan raporlardan anlaşıldığı gerekçesiyle, dava konusu taşınmazın idari yoldan Hazine adına tescil edilmesi hususu da dikkate alındığı belirtilerek, davanın kabulü ile; Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi Örencik Mahallesi 422 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri, ... ve ...'un 14/05/2014 tarihli raporundaki krokide (A) harfi ile gösterilen 8.359,11 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı ... ... adına kayıt ve tesciline dair karar verilmiş, kararın davalılar Hazine, ... ve Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 11/10/2018 tarihli ve 2016/1835 Esas, 2018/5700 Karar sayılı kararı ile onanmış, tarafların karar düzeltme yoluna gitmemesi üzerine 26/11/2018 tarihinde kesinleşmiştir.

3.2. Bu kez davacı vekilinin 28.12.2018 tarihli dilekçesi ile taşınmazın toplulaştırma çalışmaları neticesinde 102 ada 2 ve 102 ada 3 parsellere revizyon gördüğü ileri sürülerek, hükmün tavzihinin talep edilmesi üzerine Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/02/2019 tarihli ve 2013/178 Esas, 2015/1140 Karar sayılı ek kararıyla; hükmün infazında tereddüt hasıl olduğunun anlaşılması, yüzölçümde bir değişiklik olmayacağı gerekçesiyle, tavzih talebin kabulüne, Mahkemenin 14/12/2015 tarihli hükmünün;

"Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi Örencik Mahallesi 422 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişileri, ... ve ...'un 14/05/2014 tarihli raporundaki krokide (A) harfi ile gösterilen 8.359,11 m2'lik alanın tapusunun iptali ile davacı ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline, fen bilirkişileri, ... ve ...'un 14/05/2014 tarihli raporunun kararın eki sayılmasına" şeklindeki (1) numaralı fıkrasının;

"Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi Örencik Mahallesi 422 parselden toplulaştırma sonucu dağıtım gören/ifrazen oluşan 25/12/2018 tarihli Kadastro Müdürlüğü yazısında ve eki krokide belirtilen (A) harfi ile gösterilen 8.354,00 m2'lik kısmı Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi Örencik Mahallesi 102 ada 2 parselde kalan, 5,11 m2'lik kısmı Şanlıurfa ili Haliliye ilçesi Örencik Mahallesi 102 ada 3 parselde kalan alanların tapu kayıtlarının iptali ile davacı ... ... adına tapuya kayıt ve tesciline, 25/12/2018 tarihli Kadastro Müdürlüğü yazısı eki krokinin tarihli raporunun kararın eki sayılmasına" şeklinde tavzihine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin ek kararına karşı süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bozma İlamı

Ek karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22/04/2021 tarihli ve 2019/1398 Esas, 2021/3946 Karar sayılı ilamıyla; “6100 sayılı HMK'nın "hükmün tavzihi" başlıklı 305. maddesinde, tavzihin koşulları açıklandığı; hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebileceği, hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile değiştirilemeyeceği ifade edildiği, ne var ki Mahkemece, 08.02.2019 tarihli tavzihin kabulüne ilişkin ek karar ile hüküm fıkrasına, haklarında verilmiş bir karar bulunmayan ve toplulaştırma sonucu oluştuğu belirtilen 102 ada 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların eklenmesi suretiyle hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların değiştirildiği, tashih veya tavzih, verilen hükmün hukuka uygunluğunu kontrol etmeye yarayan bir kanun yolu olmadığı gibi, yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça verilen hükmün değiştirilmesi de hukuken mümkün olmadığı, hal böyle olunca; tavzih yoluyla, hüküm fıkrasının yukarıda belirtilen şekilde değiştirilerek yeniden hüküm tesis edilmesinin yasal düzenlemeler karşısında olanaklı olmadığı, Mahkemece, tavzih talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabul kararı verilmesinin isabetsiz olduğu” hususlarına değinilmek suretiyle bozulmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Yargıtay bozma ilamına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri

V. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Yargıtay bozma ilamına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri

Davacı vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle, kesinleşen ilam ile Tapu Sicil Müdürlüğüne başvuran davacıya karar altına alınan koordinatları belirlenmiş taşınmazın toplulaştırma işlemi ile parsel numarasının değiştiğinin bildirildiğini ve hükmün infazının reddolunduğunu, her ne kadar bozma ilamında tavzih ile hüküm fıkrasında mükellefiyet değişemez denmişse de bu dosyada verilen tavzih ile hiç bir mükellefiyet değişikliği veya hak kaybı veya kazancı olmadığını, aynı koordinat içinde hüküm altına alınmış bulunan yeni parselin hüküm altına alınarak hükmün infazının sağlandığını, bu husus göz ardı edilerek yeni bir dava açılarak kesinleşmiş hüküm delil gösterilerek yeni bir yargı sürecinin boşuna masraf ve yargı yüküne sebebiyet vereceğini ileri sürerek, verilen kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemi ile açılan davada verilen kabul kararının tavzihi talebine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun hükmün tavzihi başlıklı 305. maddesinde “(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” düzenlemesi yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. 1971 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, Şanlıurfa ili, Örencik köyü çalışma alanında bulunan taşınmaz bölümü dağ vasfıyla tescil harici bırakılmış, çekişme konusu taşınmaz bölümünün de içinde bulunduğu 3.656.455,64 metrekarelik taşınmaz idari yoldan 13/03/2013 tarihinde 422 parsel numarasıyla Hazine adına tescil edilmiş, bilahare taşınmazın 22.03.2018 tarihinde yapılan toplulaştırma işlemi neticesinde 8.354,00 metrekare yüzölçümlü kısmının 102 ada 2 parsel, 5,11 metrekare yüzölçümlü kısmının ise 102 ada 3 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı Şanlıurfa Kadastro Müdürlüğünün 25.12.2018 tarihli yazısından anlaşılmıştır.

3.3.2. Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair karar düzeltme itirazları yerinde değildir. Ne var ki; Mahkemelerce verilen hükümlerin infaz kabiliyetinin bulunması asıldır. Çekişme konusu 422 parsel sayılı taşınmazla ilgili kurulan hükmün infaz edilemediği Şanlıurfa Kadastro Müdürlüğünün 25.12.2018 tarihli yazısı ile belirtilmiş ise de, Mahkemece hüküm verildikten sonra dosya arasına alınan belgeler ile çekişme konusu taşınmaz bölümünün bulunduğu yörede toplulaştırma yapıldığı anlaşılmakla ilgili Tapu Müdürlüğünce davacı adına tesciline hükmedilen taşınmaz bölümünün toplulaştırma işlemi ile ifraz gördüğü parsellerde davacının hükmedilen payı hisselendirilmek suretiyle paydaş kılınabileceği, hükmün bu hali ile infazının mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

3.3.3. Hal böyle olunca; karar düzeltme incelemesinin yapıldığı iş bu tarih itibariyle 22.04.2021 tarihli bozma gerekçelerinin eksik kaldığı, hükmün tavzihine karar verilmesinin bu gerekçe ile de doğru olmadığı anlaşılmıştır.

VI. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22/04/2021 tarihli ve 2019/1398 Esas, 2021/3946 Karar sayılı bozma ilamına kararın (V/3.3) numaralı paragrafında belirtilen hususunda eklenmesi suretiyle usul ve yasaya aykırı tavzih talebinin kabulüne ilişkin ek kararın BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3444, Karar No: 2025/7652, Tarih: 13.05.2025

**4. Hukuk Dairesi         2025/3444 E.  ,  2025/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/368 Değişik İş, 2023/380 Karar

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU İTİRAZ HAKEM HEYETİ

SAYISI : 2023/İHK-24724

SİGORTA TAHKİM KOMİSYONU UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ

SAYISI : K-2023/98461

İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Dairece, dosyadaki eksikliklerin tamamlanması için Daire'nin 2023/7831 Esas 2024/3703 Karar sayılı 24.04.2024 tarihli kararı ve 2024/11765 Esas sayılı kararı ile kazaya karışan ... plakalı aracın trafik bilgileri, aracın dolaşımda olup olmadığı, aracın trafikten men edilip edilmediğine ve kaza tarihinde dolaşımda olup olmadığına dair evrakların temini için Mahkemenizce yazışma yapılması istendiği halde geri çevirmenin gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla, gerekli dikkat ve özen gösterilmek suretiyle mahkemenizce (dosyanın İtiraz Hakem Heyetine gönderilmeyip yazışmaların mahkeme tarafından yapılması); kazaya karışan ... plakalı aracın trafik bilgileri, aracın dolaşımda olup olamdığı, aracın trafikten men edildiğine ve kaza tarihinde dolaşımda olup olmadığına dair evrakların temini için yazışma yapılarak sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.