muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12308, Karar No: 2012/13661, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/12308 E.  ,  2012/13661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 15.10.2010 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkına elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, irtifak hakkına elatmanın kal suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı taraf, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, davalıya ait 1728 ada 12 ve 313 parsel sayılı taşınmazlar üzerine inşa edilen ve karara ekli rapor ve krokisinde gösterilen binaların raporda gösterildiği şekilde çatı tepesinden zemine doğru 2,95 m2’lik kısmın yıkılmak suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Uzman elektrik ve İnşaat bilirkişileri tarafından düzenlenen raporda, dava konusu taşınmazlar üzerindeki binaların Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliğinin 44 ve 46. maddeleri uyarınca yatay ve düşey emniyet mesafelerinin sağlanması için irtifak alanı içinde kalan çatı tepelerinin zemine doğru 2,95 metrelik bölümlerinin yıkılması gerektiği bildirilmiştir.

Mahkemece "dava konusu taşınmazlar üzerine inşa edilen binaların çatı tepesinden zemine doğru 2,95 m'lik kısmının yıkılmak suretiyle" elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüte yol açacak şekilde "dava konusu taşınmazlar üzerine inşa edilen binaların çatı tepesinden zemine doğru 2,95 m2’lik kısmının yıkılmak suretiyle" elatmanın önlenmesi şeklinde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK'nun 438/VII maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3. paragrafın 4. satır ve 4. paragrafın 3. satırında yer alan “m2’lik” sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine “metrelik” sözcüklerinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34346, Karar No: 2013/37235, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/34346 E.  ,  2013/37235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekirdağ 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11798, Karar No: 2014/16840, Tarih: 09.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11798 E.  ,  2014/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Mükerrer dava nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkındaki mükerrer dava nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında aynı suç nedeniyle verilip kesinleşmiş karar bulunduğu, sanığın, Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/226 Esas, 2013/288 Karar sayılı dosyasında aynı eylem nedeniyle yargılanmış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir karar bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan, “bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine, “5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi uyarınca davanın reddine” ibaresi eklenip, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1920, Karar No: 2023/9639, Tarih: 08.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1920 E.  ,  2023/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/545 E., 2015/782 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesini birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 tarihli ve 2015/545 Esas, 2015/782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı "Hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetim tedbirine karar verilen sanığın tedbire uymadığının Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce bildirilmesine ve atılı suçun sabit olmasına rağmen mahkemece hakkında beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı " olması nedeniyle kararın bozulması gerektiğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı "Hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetim tedbirine karar verilen sanığın tedbire uymadığının Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce bildirilmesine ve atılı suçun sabit olmasına rağmen mahkemece hakkında beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı " olması nedeniyle kararın bozulması gerektiğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

" Olay tarihinde jandarma görevlilerinin sanığı yanında bulunan arkadaşı Mehmet Gökhan Küçük ile birlikte yanlarında esrar olduğu halde yakaladıkları, hem sanığın hem de arkadaşının esrarı içmek için aldıklarını beyan ettikleri, dosyada mevcut uzmanlık raporundan da anlaşılacağı şekilde sanıkta ve arkadaşında ele geçen bitkinin esrar ihtiva eden kenevir bitkisi olduğu, sanık hakkında Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu kararın kesinleştiği, kararın gereği için Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce sanığa tebligat çıkartıldığı, sanığın tebligata rağmen yasal süresi içerisinde gelmediğinden bahisle denetimli serbestlik evrakının kapatılarak dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na geri gönderildiği, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kaldırılarak sanık hakkındaki iş bu davanın açıldığı, sanığa atılı suçun

oluşması için denetimli serbestlik tedbirine uymamada ısrar etmesinin suçun unsuru olduğu, tebligata rağmen gitmeme şeklindeki eylemin ısrar olarak nitelendirilemeyeceği, kaldı ki bu hususun Cumhuriyet Savcılığı tarafından da dava açılmadan önce değerlendirilerek sanığa yeniden tebligat çıkartılmasının istendiği ancak bu tebligatın denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yeniden çıkartılmadığı, bu şekilde sanığa atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığı tüm dosya kapsamından " anlaşıldığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 19.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulması,

2. 6545 sayılı Kanunun 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş

sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanık hakkında atılı suçun unsurları itibari ile oluşmadığı gerekçesiyle beraat hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. 25.10.2014 tarihinde düzenlenen tutanak ile "... ve Mehmet Gökhan Küçük isimli şahısların kimlik kontrolü yapıldığı esnada yanlarında bulunan esrar maddesini teslim etmiştir " şeklinde anlatılan olayda; sanığın 11.12.2015 tarihli duruşmada " Mehmet Gökhan ile beraber yanımızda o dönem asker olan üç arkadaşımız daha vardı onların başı derde girmesin diye olayı kabul ettik" beyanı karşısında, olayın nasıl gerçekleştiği ve uyuşturucu maddenin nereden ele geçirildiğine ilişkin, tutanak tanıkları ve inceleme dışı diğer sanık ... Gökhan Küçük dinlenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 tarihli ve 2015/545 Esas, 2015/782 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1099, Karar No: 2018/7630, Tarih: 04.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1099 E.  ,  2018/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığın, suça konu şirketin müdürlüğünü yapmadığını, çocuğunu sigortalı yapmak isterken kimliğini alan kişilerin gıyabında bu şekilde ismini kullanarak şirket kurup sahte fatura düzenlemiş olabileceklerini savunması nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2006 yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, söylemesi halinde; diğer şirket ortağı ...'e CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/971, Karar No: 2018/202, Tarih: 17.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/971 E.  ,  2018/202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkillerinin davalı sitenin malikleri olduğunu, davalı site yönetiminin 04/11/2012 tarihinde yapılan toplu yapı temsilciler kurulu toplantısında, sitenin borç ve alacak farkının 255.000,00.-TL, tahsil edilemeyen aidat miktarının 80.000,00.-TL olmak üzere toplamda 335.000,00.-TL hesap açığı bulunduğunu tespit ettiklerini, bu meblağın kat maliklerinden tahsili için çok düşük bir çoğunlukla karar alındığını, site yönetiminin toplanamayan aidat bedellerinin faturasını zamanında ödeme yapan kat maliklerine yüklemeye çalıştığını, bu nedenlerle 04/11/2012 tarihli Toplu Yapı Temsilciler Kurulu Toplantısında yönetim planına, Kat Mülkiyeti Kanununa ve hak ve adalet ilkelerine aykırı biçimde alınan "toplam 335.000,00.-TL ek ödemenin kat maliklerinden toplanmasına" yönelik kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Yönetim planının 63. maddesinin toplantı yeter sayısını, 67. maddesinin ise karar yeter sayısını düzenlediğini, Toplu Yapı Temsilciler Kurulu Olağanüstü Toplantısında, 287 oyu temsilen kabul oyu verildiği ve bu sayının gerekli olan 282 oyun üzerinde olduğu, toplantı ve karar yeter sayısında bir eksiklik bulunmadığı, Aktürk Rapsodi Evlerinin, 563 bağımsız bölümden oluşan bir site olduğu, 282 oyun yönetim planının 63. ve 67. maddelerinde belirtilen bağımsız bölüm sayısının yarısından fazlasını ve salt çoğunluğunu temsil ettiği, kararların 287 oy ile alınmış olup, gerek toplantı yeter sayısı olan yarısından fazla şartı ve gerekse karar yeter sayısı olan salt çoğunluk şartının yerine getirildiği, Toplu Yapı Temsilciler Kurulunca yapılan işletme projesinin giderleri karşılamaya yetmemesi durumunda ek bütçe talebiyle yeni işletme projesi yapılmasına karar alabileceği, işletme projesinde belirtilen aidatların bazı üyelerden toplanamaması veya işletme projesinde gösterilmeyen bazı giderlerin yapılması nedeniyle site yönetimi ek bütçeye ihtiyaç duyduğunda ek bütçe yaparak ek tahsilat yapmasının tek başına iptal sebebi olmayacağı, yönetimin işletme projesinde öngörülen dışında giderler yapıyor olmasının yönetimin sorumluluğunu gündeme getirebileceği, ancak, açılan davanın Toplu Yapı Temsilciler Kurulu Kararının iptali olup, yöneticilerin görevini doğru yapıp yapmadığının Toplu Yapı Temsilciler Kurulu Kararının iptali için gerekçe olamayacağı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 04/11/2012 tarihli toplu yapı temsilciler kurulunda alınan kararların iptali istemine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamına göre, Aktürk Rapsodi Evleri Sitesi Yönetim Planının 47. maddesi uyarınca toplu yapı kat malikleri kurulunun bağımsız bölüm maliklerinin tamamından oluştuğu ve 48. maddesine göre ise, bu kurula tüm kat maliklerinin katılma hakkı olup, yönetim planının 59. maddesi uyarınca toplu yapı kat malikleri kurulu kararı ile toplu yapı temsilciler kurulunun oluşturulacağı hususunun düzenlenmesi karşısında, davacıların toplu yapı temsilciler kurulu kararına karşı, toplu yapı kat malikleri kuruluna itiraz etmeleri ve yöneticilerin sorumluluğu yolunda hukuki yollara başvurma hakları bulunduğu anlaşılmakla, alınan kararın toplu yapı kat malikleri kurulu kararı olmadığı, toplu yapı temsilciler kurulu kararı olduğu tespit edilmekle davanın reddi yönünde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 17/01/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.