muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2906, Karar No: 2006/6037, Tarih: 24.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2906 E.  ,  2006/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5027 Sayılı 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesindeki faiz oranı, genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda katma bütçeli bir idare olan, borçlu ...., ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre faiz hesaplamasında ilamın kesinleşme tarihi olan 16.02.2004 tarihine kadar 2004 Yılı Bütçe Kanunundaki faiz oranının uygulanması zorunludur.(2003 Yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi, Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. - 2004/4 K. sayılı kararı ile iptal edildiğinden uygulanmayacaktır) Bu husus dikkate alınmadan hesaplama yapılan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10621, Karar No: 2015/13367, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/10621 E.  ,  2015/13367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin 27.08.2005 olmasına karşın gerekçeli karar başlığında 23.05.2005 olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

I-Sanık...... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ..... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın oğlu olan 2001 doğumlu .....'ın 27.08.2005 günü saat 15:00 sıralarında ..... İlçesi ....... Mahallesi ....Sokak ile ....... Sokağın kesiştiği yerde bulunan elektrik dağıtım panosunun yanında oynadığı bir sırada, bilyesinin panonun altına kaçması üzerine, 2001 yılında yapılarak teslim edildiği, 185 cm boyunda ve 120 cm genişliğinde olduğu anlaşılan panonun üzerine oturtulduğu beton zeminde doğa olayları neticesinde oluşan boşluktan elini sokması sonucu, pano içerisinde bulunan açık kabloya temas ederek akıma kapılıp, yaralandığı, elektrik çarpması ve bağlı koplikasyonlar nedeni ile de 25.10.2005 tarihinde öldüğü olayın yargılaması sonunda ......... İşletme Şefi sanık ...... hakkında beraat kararı verilmiş ise de, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 67. maddesinde de bildirildiği üzere, olayın meydana geldiği enerji nakil hattına bağlı dağıtım panosunu periodik olarak kontrol ettirmek, gerekli bakım ve onarımını yaptırmak, yöneticisi olduğu şefliğin imkanları yetmediğinde gerekli bakım ve onarımın yapılmasını Adıyaman Tedaş İşletme ve Bakım Müdürlüğünden istemek hususlarında görevli ve yetkili olduğu anlaşılan sanığın kusuru bulunduğunun, söz konusu panonun üzerine oturduğu beton zemindeki açıklığın olmadığı halde ölenin elini pano içine sokamayacağından hareketle kusurunun asli derecede olduğunun gözetilmeyerek mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1906, Karar No: 2020/2641, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1906 E.  ,  2020/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.07.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10.09.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.08.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7330, Karar No: 2018/2236, Tarih: 19.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/7330 E.  ,  2018/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 29.06.2015 gün ve 2014/10949 Esas, 2015/5015 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçiler vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2014/3140 esas sayılı dosyasında ... plakalı aracın satışı sonrası hazırlanan sıra cetvelinde, Motorlu Taşıtlar Vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı gerekçesiyle, alacaklarının dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.Şikayet olunan vekili, karşı taraf alacağının rüçhanlı olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçiler vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan şirket vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Bedeli paylaşıma konu olan aracın muhafazası ile ilgili masraflar, aracın aynına ilişkin MTV'den önce ödenir. Ancak, bu bedel Adalet Bakanlığı'nca yayınlanan Yediemin Depolarına İlişkin Ücretten fazla olamaz. Bu nedenle, mahkemece Adalet Bakanlığı'nca yayınlanan tarifeye göre, aleyhine şikayet olunanın saklama ücreti, bu tarifeye göre belirlenip MTV'den önce ödenmesi, geri kalanın da sıra cetveli yapılarak önce MTV gelmek kaydıyla sıraya alınması gerekir. Sıra cetvelinin bu şekilde yapılmasına karar verilmesi gerekirken, bu usule uyulmadan yapılmış sıra cetveline şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Her ne kadar İİK'nın 16. maddesi, şikayetlerde duruşma yapılmasının takdirini mahkemeye bırakmış ise de; Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre, karşı tarafın savunma hakkının engellenmemesi için takdirin duruşma yapılması yönünde kullanılması gerekir. Bu itibarla duruşma yapmadan yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir. Mahkemenin kararı, bu gerekçelerle bozulması gerekirken, Dairemizin 29.06.2015 tarih ve 2014/10949 Esas-5015 Karar sayılı ilamı ile değişik gerekçe ile bozulması doğru olmayıp, bu kez bozma kararımızın kaldırılarak yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın bozulmasına karar verilmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 29.06.2015 gün ve 2014/10949 Esas, 2015/5015 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak, hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12386, Karar No: 2014/14043, Tarih: 22.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/12386 E.  ,  2014/14043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı D.. G.. adına Avukat E.. M.. ile davalı S. S. S...köy T... K.. Koop. adına Avukat H.. E.. G.. aralarındaki dava hakkında Ayvacık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.11.2012 tarihli 2010/246 esas ve 2012/193 sayılı kararı Dairenin 07.02.2014 tarihli 2013/3582 esas ve 2014/1721 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Davalı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davalı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 22.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2667, Karar No: 2023/2644, Tarih: 16.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2667 E.  ,  2023/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/378 E., 2022/2487 K.

...

...

KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/251 E., 2020/165 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; SGK Başkanlığı tarafından Kocaeli 2. İş Mahkemesi'nin 2017/225 Esas sayılı dosyası ile sigortalı ...'nın müvekkil iş yerinde çalışmasından kaynaklı meslek hastalığına tutulduğunu ve %15,2 oranında malul kaldığının tespit edilerek müvekkil aleyhine dava açıldığını, bu şekilde kurum tarafından verilen karara itiraz ettiklerini ve külliyen iptalini istediklerini, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından sigortalı için "Sinovit, Tenosinovit, diğer ön köy bilateral hastalığının mesleki olduğuna ve maluliyet oranının %15,2 olduğuna karar verildiğini, sigortalıda müvekkil iş yerinden kaynaklı herhangi bir sağlık sorunu olduğunu kabul etmediklerini, hastalığın hiçbir tedaviye cevap vermeyecek noktaya gelmişse ve kişide kalıcı bir sekel yaratmışsa bu durumda kişinin meslekte kazanma gücünden kayıp yaşadığının iddia edilebileceğini, söz konusu hastalık tanısı konulan kişilere öncelikle kortizon iğne tedavisi ve fizik tedavisi uygulandığını, bunlara rağmen iyileşme olmazsa ameliyat edilerek tedaviye cevap verip vermediğine bakılacağı, sinovit ve tenosinovittenin bu şekilde %100 iyileşmesinin mümkün olduğunu, bu süreçler ardından hala iyileşme sağlanmadığı takdirde kişinin sekel kaldığından bahsedilebileceğini, davalı ...'nın çalıştığı operasyonlarda binek oto lastiği ile çalıştığını, söz konusu operasyonun kamyon otobüs lastiği operasyonlarına göre çok daha kolay bir görev olduğunu, otomasyon ile desteklendiğini, genel olarak incelendiğinde, söz konusu iş için meslek hastalığına yol açabilecek ergonomik zorlama söz konusu olmadığını, bu nedenle itirazlarının gereği kararın iptali ile meslek hastalığının ve maluliyetinin Adli Tıp Kurumunca tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin ilk olarak davacı firmada 2003 yılında sözleşmeli olarak işe başladığını ve fesih tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalının kolundaki ağrıların artması nedeniyle meslek hastalıkları hastanesine muayene olmaya gittiğini ve sinovit, tenosnovit, diğer ön kol bilateral hastalığı olduğu ve bu hastalığının da mesleki hastalık olduğunun tespit edildiğini, yine aynı raporda (MKGAO) %15,2 olarak belirlendiğini, davalı müvekkilinin bel ve boynunda da benzer rahatsızlıkların bulunduğunu, bunun sebebinin çalışma şekline göre davalının vücudunun ağırlıklı olarak eğik şekilde çalışması olduğunu, müvekkilinin işe girdiği ilk günden iş akdinin feshedildiği güne kadar toplam 11 sene boyunca ilk olarak düzgünlük makinasında operatörlük yaptığını, bu makinede günde 1200 pişmiş lastiği el yordamıyla paletten alıp kontrol amacıyla konvöre koymak ve ardından çıkan lastiği de aynı şekilde alıp palete dizmek suretiyle çalışmasını sürdürdüğünü, ağırlığı 10 kg ile 30 kg arasında değişen lastikleri toplamda 2400 kez davalının elinden geçtiğini, davalının bu çalışmasının 2003-2005 yılları arasında aralıksız devam ettiğini, söz konusu hastalığın işverenin davalıyı rotasyona tabi tutmadan 10 yıl boyunca uzun sürelerde aynı yerlerde çalıştırmasından, iş yerinde meslek hastalığını önleyecek nitelikte iş güvenliği tedbirlerini almaması ve işin yoğunluğunu azaltacak son teknoloji makine ve aletler kullanmamasından ötürü oluştuğunu, bu nedenle davacının haksız davasının reddini talep etmiştir.

2. Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı iş yerinde çalışmakta iken 27.08.2014 tarihinde tutulduğu meslek hastalığı nedeni ile düzenlenen 16.06.2017 tarih 93269/21/İR/21 Sayılı Müfettiş Raporu ve eki tutanaklar ile diğer belgelerin incelenmesinde; sigortalı ...'nın ... Meslek Hastalıkları Hastanesinde muayene ve tedavileri sonucu hastanece düzenlenen 27.08.2014, 11.02.2015 ve 06.05.2016 tarihli sağlık kurulu raporlarına istinaden SGK Başkanlığı Yüksek Sağlık Kurulunun 07.12.2016 tarih ve 92/15892 sayılı kararı ile sinovit tenosinovit, diğer ön kol bileteral mesleki hastalık tespit sonucu Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranının %15,2 olduğunun tespit edildiğini, davcı işverenin yaklaşık 11 yıldır iş yerinde çalışan sigortalının tutulduğu hastalığın meslek hastalığı olmadığı iddiasının yersiz ve mesnetsiz bir iddia olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tüm dosya kapsamına göre; Davalının maluliyetine ilişkin Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi arasındaki raporlarda çelişki olması nedeniyle çelişki giderilmek üzere Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmış, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu davalı ...'da Servikal ve lomber diskopati hastalığının mesleki olduğu, maluliyetine neden olacak düzeyde araz tespit edilmediğinden maluliyet tayinine mahal olmadığı, yine sigortalıda bilateral sinovit ve tenosinovit meslek hastalığı nedeniyle davalının meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 22,2 olduğu, meslek hastalığının ve maluliyetinin başlangıç tarihinin 18.08.2014 olduğu anlaşıldığından; davanın kısmen kabulüne,

1)Davacı ...'da servikal ve lomber diskopati hastalığının mesleki olduğuna ancak 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Rezmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri kapsamında maluliyetine neden olacak düzeyde araz tespit edilmediğinden maluliyet tayinine mahal olunmadığına,

2-Davacı ...'da bilateral sinovit ve tenosinovit meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Rezmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası grup 4 (dört) alınarak;

a) GR 4 VIII(2 Cb....19) A %23

E cetveline (yaşına) göre % 22.2 (yüzdeyirmiikinoktaiki) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına,

b)Meslek hastalığının ve maluliyetinin başlangıç tarihinin 18.08.2014 olduğuna, dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili ile davacı şirket vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepler

1.Davacı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; -Maluliyet oranını kabul etmediklerini, taraflarınca maluliyetin tümüyle iptali için açılan bir davada, itiraz edilenden de daha yüksek bir oranda maluliyet tespiti nedeniyle kararın hatalı olduğunu,

-Tarafların rapora yaptıkları itirazlarla ilgili hiçbir değerlendirme yapılmadığını, Adli Tıp Kurumu raporunda verilen meslek hastalığı ve maluliyet kararının hatalı olduğunu,

-Sigortalının müvekkili iş yerinde çalışmasından kaynaklı herhangi bir rahatsızlığı ve sekeli bulunmadığını, meslek hastalığı tanısının ve maluliyetinin külliyen iptalinin gerektiğini

-Yerel Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle;-Karar meslekte kazanma gücü kayıp oranı yönünden, SGK Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile çeliştiğinden, yerel mahkeme kararını kabul etmediklerini,

-Sigortalının müvekkili iş yerinde çalışmasından kaynaklı herhangi bir rahatsızlığı ve sekeli bulunmadığını, meslek hastalığı tanısının ve maluliyetinin külliyen iptalinin gerektiğini

-Yerel Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle;-Karar meslekte kazanma gücü kayıp oranı yönünden, SGK Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile çeliştiğinden, yerel mahkeme kararını kabul etmediklerini,

-Üniversite Hastanesi, Araştırma ve Uygulama Hastanesi gibi farklı hastanelerden görüş almadan hüküm kurulduğunu, çelişkiler mevcut olduğunu, çelişkiyi giderir bir rapor alması gerektiğini,

-Raporda, %15,2 den %22,2 ye artış gösterme sebebinin açıklanmadığını,

-Yerel Mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı yanın, SGK tarafından dosya davacısına açılan Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2017/225 Esas sayılı rücuen tazminat dosyasında YSK tarafından % 15,2 oranında malüliyet belirlenmesi üzerine malüliyetin tesbitini talep ettiği bu davayı açtığı, İlk derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama ile malüliyetin Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu 04.06.2020 tarih 772 Karar sayılı raporunda, davalının maluliyet oranının %22,2 olduğunu, meslek hastalığının ve maluliyetinin başlangıç tarihinin 18.08.2014 olduğunu belirtildiğinin bildirildiği anlaşılmakla, dava açanın sıfatı dikkate alındığında davanın reddi gerekir iken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuş ve ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket tarafından; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığı nedeniyle meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2- 01.10.2008 sonrası yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde de "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendiren sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır...

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A) Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar" hükmü getirilmiştir.

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A) Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar" hükmü getirilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün % 10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

3-Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17.02.2010 gün ve 2010/21-60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10-390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’nın ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı şirket vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...