muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5660, Karar No: 2019/6579, Tarih: 25.09.2019

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17178, Karar No: 2014/20065, Tarih: 03.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/17178 E.  ,  2014/20065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kahramanmaraş 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/04/2014

Numarası : 2013/708-2014/172

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü-Çalışma ve İş Kurumu-Kahramanmaraş İl Müdürlüğünün 06.08.2013 tarih ve 4985 sayılı tutanağının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın 4857 sayılı İş Kanunun 92/3. maddesi uyarınca iş müfettişi tarafından düzenlenen tutanak ve rapora yönelik itirazdan ibaret olduğu, iş müfettişi tarafından düzenlenmiş bir rapor veya tutanak bulunmadığı ancak iş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

4857 sayılı Kanun 6111 sayılı Yasa 78.maddesi ile değişik 92/3 maddesi “Çalışma hayatını izleme, denetleme ve teftişe yetkili iş müfettişleri ile işçi şikayetlerini incelemekle görevli bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tutanaklar aksi kanıtlanıncaya kadar geçerlidir. İş müfettişleri tarafından düzenlenen raporların ve tutulan tutanakların işçi alacaklarına ilişkin kısımlarına karşı taraflarca otuz gün içerisinde yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İş mahkemesinin kararına karşı taraflarca 5521 sayılı Kanunun 8 inci maddesine göre kanun yoluna başvurulabilir. Kanun yoluna başvurulması iş mahkemesince hüküm altına alınan işçi alacağının tahsiline engel teşkil etmez.” düzenlemesini içermektedir. Madde içeriğinden işçi şikayetlerinin iş müfettişleri ve bölge Müdürlüğü memurları tarafından incelenebileceği anlaşılmaktadır.

Maddenin değişikliğinden önceki düzenleme incelendiğinde çalışma hayatına ilişkin raporların sadece iş müfettişleri tarafından tutulabildiği, 6111 sayılı Kanun ile Bölge Müdürlüğü memurlarının da denetlemeye yetkili kılındıkları anlaşılmaktadır. Bu değişiklik dışında ayrıca kararlara karşı yargı yolu da düzenlenmiştir.

Maddedeki açık düzenlemeye göre sadece iş müfettişi raporlarına karşı adli yargı yolu açık bırakılmıştır. Tutanak düzenlemeye yetkili bölge müdürlüğü memurları tarafından tutulan tutanaklara ilişkin yasa yolundan maddede bahsedilmemiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 125.maddesine göre idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolu açıktır. Bölge müdürlüğü memuru tarafından tutulan tutanaklara karşı adli yargının görevli olduğuna ilişkin düzenleme bulunmadığına göre Anayasanın açık hükmü karşısında davaya bakmakla idari yargı görevlidir.

Mahkemenin yargı yolu hususunu gözetmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 125.maddesine göre idarenin her türlü eylem ve işlemlerine karşı yargı yolu açıktır. Bölge müdürlüğü memuru tarafından tutulan tutanaklara karşı adli yargının görevli olduğuna ilişkin düzenleme bulunmadığına göre Anayasanın açık hükmü karşısında davaya bakmakla idari yargı görevlidir.

Mahkemenin yargı yolu hususunu gözetmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5350, Karar No: 2011/4474, Tarih: 03.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5350 E.  ,  2011/4474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 165 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13824, Karar No: 2009/22203, Tarih: 10.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13824 E.  ,  2009/22203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.03.2009 tarih, 2008/25683-2009/5441 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu limited şirket hakkında çeke istinaden başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe karşı borçlu şirket, çekteki imzanın şirket temsilcisine ait olmadığını, ciro zincirinde kopukluk olduğunu, lehdar hamil ile ciro edenin aynı şirket olmadığını itirazen ileri sürmüştür. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; çekteki imzanın keşide tarihinde şirket yetkilisi olarak belirtilen ......................’a ait olmadığı, daha önce yetkili olan .................’a ait olduğu belirtilerek ve kabul de dikkate alınarak borçlunun yapmış olduğu imza itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Sakarya Ticaret Sicili Memurluğunun 05.10.2007 tarihli yazısı ve eklerine göre; borçlu .......................03.09.2001 tarihinden 10.01.2007 tarihine kadar şirket yetkilisinin .................., 24.10.2003 tarihinden 23.10.2008 tarihine kadar ise şirket yetkilisinin ................olduğunun belirtildiği görülmüştür.

TTK.nun 540. maddesi gereğince limited şirketler müdürleri vasıtası ile temsil edilirler. TTK.nun 542. maddesine göre müdürlerinin temsil yetkisi aynı kanunun 321. maddesinde belirtilmiştir. Ortaklar kurulu kararı ile ............. 03.09.2001 tarihi itibarı ile şirketi temsile yetkili olarak atanmış ve borçlu  şirket adına müdür sıfatı ile takibe konu çeki 30.01.2007 tarihinde keşide etmiştir. Borçlu şirket 10.01.2007 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müdür .............’ın temsil selahiyetine son vererek, ............’ın 23.10.2008 tarihine kadar müdürlük görevinin devamına şeklinde karar almış ve anılan bu karar Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 15.02.2007 tarih ve 6746 sayılı nüshasında yayımlanmıştır. .................’ın temsil yetkisine istinaden şirket adına yapacağı işlemlere ilişkin olarak şirketin sorumluluğu açısından (iç ilişki nedeni ile), ortaklar kurulu kararının tescil ve ilanına lüzum yok ise de, şirketi temsil yetkisinin eski temsilciden alınarak başka temsilciye verilmesine ilişkin ortaklar kurulu kararı, TTK.nun 39. maddesinde de belirtildiği üzere tescil ve ilan edildikten sonra, üçüncü kişiler açısından geçerli (bağlayıcı) olur. Tescil ve ilandan önce ancak durumu müspet olarak bilen üçüncü kişilere karşı bu husus ileri sürülebilir.

Somut olayımızda, .................. şirket yetkilisi iken yetkisi 10.01.2007 tarihi itibarı ile kaldırılmış ise de, bu hususun üçüncü kişiler açısından sonuç doğurabilmesi, 15.02.2007 tarihli Ticaret Sicili Gazetesinde yapılmış olan ilandan sonrasına ilişkindir. Dolayısı ile ilan tarihinden önce keşide edilen 30.01.2007 tarihli çekten dolayı borçlu şirketin sorumluluğu mevcuttur. Bu durumda, çekteki imzanın ..................’a ait olup olmadığı hususunda borçlu şirketin bir itirazı olup olmadığı sorularak, oluşacak sonuca göre ve gerekir ise diğer itiraz nedeni de incelenerek bir karar vermek gerekir iken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi doğru olmayıp, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir iken onandığı anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.03.2009 tarih ve 2008/25683 E. 2009/5441 K. sayılı onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda belirtilen nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA
Yargıtay — Esas No: 2015/3920, Karar No: 2015/6929, Tarih: 19.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3920 E.  ,  2015/6929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/59333

MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

NUMARASI : 2010/384 (E) ve 2011/366 (K)

SUÇ : 05/11/2008

SUÇ TARİHİ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikil dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık F.. Ö..'in Denizli İlinde faaliyet gösteren E. P. S. İplik Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olduğu, katılan S.. U..’in ise Gaziantep İlinde faaliyet gösteren Uzer Tekstil Dokuma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sahibi olduğu, Sanık F. Ahmet’in suç tarihinde katılan S. Serkan’ın sahibi olduğu şirketten satın aldığı toplam değeri 16,858,80 TL olan ürün karşılığında suça konu diğer katılan B.. Ş..'in G. B. A. Üsküdar Şubesinde çek hesabından almış olduğu çek karnesindeki bilgilere göre düzenlenmiş ve renkli yazıcı marifetiyle tamamen sahte olarak oluşturulmuş keşidecisi B.. Ş.., keşide tarihi 30/12/2008, lehdarı E. P. S. İ. Tekstil Sanayi Ticaret Limited Şirketi olan 29.670 TL bedelli çeki katılan S.. U..’e verdiği, adı geçen katılan tarafından 05/11/2008 tarihinde bankaya ibraz edilen suça konu çekin sahte olarak oluşturulduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanık F.. Ö..'in üzerine atılı “nitelikli dolandırıcılık” ve “resmi belgede sahtecilik” suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmasına, katılanların beyanlarına, 30/10/2008 tarihli fatura içeriğine, 28/07/2008 tarihli ekspertiz raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar yaptırılan bilirkişi incelemesinde suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığı tespit edilmiş ise de; çekte hem lehdar hem de ciranta olarak yer alan sanığın suça konu çeki aldığı kişinin kimlik

bilgilerine veya bu kişi ile arasındaki ticari ilişkiye yönelik herhangi bir belge ibraz edememiş olması karşısında, somut olayda sanığın bir şekilde ele geçirdiği ya da tamamen sahte olarak oluşturulmasını temin ettiği suça konu çeki bu özelliğini bilerek tedavüle koyduğu anlaşılmış olup, buna göre; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6027, Karar No: 2017/13161, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6027 E.  ,  2017/13161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/37037, Karar No: 2011/21998, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/37037 E.  ,  2011/21998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hesap sahibi adına çek keşide etmek üzere özel olarak yetkilendirildiğine dair bir karar ya da düzenlenen bir vekaletname bulunmasa da, hesap sahibi tarafından bu hususta keşideciye izin verilmiş olması, çek keşide edilmesine rıza gösterilmesi halinde de geçerli bir vekaletin varlığından söz edilebileceğinden tebliğnamede onama isteyen görüşe işitirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Kamu davası iki çek hakkında açıldığı halde, gerekçe ve hüküm kısmında bir çekten bahsedilmesi suratiyle hükmün karıştırılmış olması,

2-Sanığın savunmasında, dava konusu çekteki keşideci imzasının kendisine ait olduğunu ileri sürmesi, çekin keşide tarihinde hesap sahibi şirketi temsile yetkili olan ...'ın sanığın eşi olması karşısında, suça konu çekin ...'ın rızası ile sanık tarafından keşide edilip edilmediği, sanığa bu konuda bir yetki verilip verilmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1060, Karar No: 2014/20863, Tarih: 04.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1060 E.  ,  2014/20863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/338240

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. (Pendik 4.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2010

NUMARASI : 2008/57 (E) ve 2010/84 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sahte kira sözleşmesi düzenlendiğinin iddia ve kabul olunduğu olayda, sanığın, kira sözleşmesinin vefat eden ağabeyi tarafından imzalanmak üzere B. K..'a bırakıldığını savunmasına rağmen, B. K..'un sözleşmeden haberi olmadığını ileri sürmesi, kira sözleşmesinde şirket kaşesinin yer alması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir şekilde tespit edilebilmesi için, atılı suça konu kira sözleşmesinin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, katılan şirketin suç tarihine ait başka evraklara vurulmuş kaşe örnekleri temin edilerek sözleşmedeki kaşenin sahte olup olmadığı tespit edilip, üzerindeki imzanın aidiyeti belirlendikten sonra, bütün deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle, hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/10225, Karar No: 2022/9495, Tarih: 22.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10225 E.  ,  2022/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÜTAHYA 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olması, hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

2- Sanığın olay tarihinde 112 acil servis hattı ile Evliya Çelebi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne kaldırılması sonrası "uyuşturucu madde içen hasta çarpıntı, baş dönmesi şikayetiyle getirildi, tetkikler yapıldı, tedavisi verildi" şeklinde genel adli muayene raporu düzenlenmiş ise de, sanığın kan-idrar örnekleri üzerinden uyuşturucu ya da uyarıcı madde kullandığına dair raporun bulunup bulunmadığının adı geçen kurumlardan sorulup temin edilmesi ile sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının aynı tarihte 12/02/2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığa tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;