muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12316, Karar No: 2021/9251, Tarih: 15.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/12316 E.  ,  2021/9251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin yalnızca polis memuru mağdurlara yönelik hakaret suçuna ilişkin olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 esas, 2013/297 karar sayılı ve 11/06/2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası; "Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın Kanunun 43/1. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür. Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir. Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın, oğlunun yaralanması olayı ile ilgisi olduğunu düşündüğü emniyet amirliğinde beklemekte olan müşteki ...’a sinkaflı hakarette bulunduktan sonra araya giren polis memuru müştekilere de hakarette bulunması biçimindeki eylemi nedeniyle TCK’nın 125/3-a ve 43/2. maddeleri uyarınca hüküm kurulup, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında belirlenen cezanın mahsup edilmesi gerekliliği,

2- Polis memuru müştekiler ..., ... ve ...’ya yönelik TCK’nın 125/3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçunun aynı Yasanın 131/1. maddesi uyarınca şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi,

3- Hüküm fıkrasında sehven polis memuru ... yerine müşteki ...’ın adının yazılması,

2- Polis memuru müştekiler ..., ... ve ...’ya yönelik TCK’nın 125/3-a maddesinde düzenlenen hakaret suçunun aynı Yasanın 131/1. maddesi uyarınca şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi,

3- Hüküm fıkrasında sehven polis memuru ... yerine müşteki ...’ın adının yazılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4380, Karar No: 2014/11330, Tarih: 13.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4380 E.  ,  2014/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/12/2013 tarih ve 2013/814-2013/794 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin bir kısım ortaklarının paylarını devrettiğini, hisse devrinin ilanı için davalıya başvurduklarını, hisse devir sözleşmelerinin noter tarafından tasdik edilmediği gerekçesiyle taleplerinin reddedildiğini, anonim şirketlerde devir için yazılı şekil şartı arandığını, noter tasdikinin kanuni zorunluluk olmadığını ileri sürerek, itirazın kabulünü, davalının 17.12.2013 tarihli kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, evrak üzerinden yapılan inceleme sonunda, anonim şirketlerde hisse devirlerinin tescil ve ilana tabi olmadığı, ancak Sanayi Bakanlığı'nın 18.12.1998 tarihli yazısı ile devir sözleşmesi ve devre muvafakat edildiğini gösterir yönetim kurulu kararının noter tasdikli olmasını istediği, tescili istenen hususun hakikate uygun olup olmadığını araştırmanın davalının görevi olduğu, sicil kayıtlarının 3. kişiler yönünden bağlayıcı sonuçlar doğurması, kayıtların kamu düzenine aykırı olmaması gerektiğinden ilanın gerçekleştirilmesi amacıyla bahsi geçen belgelerin istenmesinin TTK ve Sicil Yönetmeliği'ne uygun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9510, Karar No: 2009/18146, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9510 E.  ,  2009/18146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 127. maddesi gereğince  taşınmaz  satışlarında, satış  ilanının  bir örneği borçluya  tebliğ  edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış olması  başlı başına  ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda icra takibinin borçlusu olan şikayetçi ........ satış ilanının 07.10.2008 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, adı geçenin ise icra mahkemesine başvurusunda tebliğ belgesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ve bu nedenle tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek ihalenin feshini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi, tebliğ belgesindeki imzanın inkârında tahkik şeklini ve yöntemini göstermemiştir. Bu nedenle hâkim her somut olayın özelliğini cereyan şeklini gerçekleşen maddi olguları en ufak ayrıntılarına kadar gözönünde tutup iddiayı tetkike tabi tutmalıdır. 7201 Sayılı Tebligat Kanununun 32.maddesi gereğince, tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminde haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği öğrenme tarihi tebliğ tarihi olarak kabul edilir.

Hukuk Genel Kurulunun 12.02.1969 tarih ve 1967/172-107 sayılı kararında da benimsendiği üzere öğrenme tarihinin aksi tanık beyanıyla ispat edilemez.

Tebligattaki imza inkâr edildiğine göre mahkemece, HUMK. nun 308 ve 309. maddeleri gereğince imza yönünden yöntemince bilirkişi incelemesi  yapılıp sonucuna göre satış ilanı tebliğ işleminin usulüne uygun olup olmadığı belirlenmelidir.

Öte yandan, borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, kıymet taktirine itiraza ilişkin icra mahkemesinin ret kararının doğru olmadığını da ileri sürmektedir. Kıymet  takdirine  itiraz üzerine  verilen kararlar kesin olmakla  birlikte anılan  hükümler ihalenin feshi  aşamasında incelenebilir. Borçlunun kıymet taktirine itirazının Pendik İcra Mahkemesinin 07.12.2007 tarih ve 2007/900-264 sayılı kararı İİK. nun 128/a maddesi uyarınca 7 günlük sürede masraf yatılmadığından reddedildiği anlaşılmaktadır. İİK.nun 128/a-1. maddesi  son cümlesinde “şikayet tarihinden itibaren  yedi gün  içinde gerekli  masraf ve ücretin  mahkeme  veznesine yatırılması halinde  yeniden bilirkişi  incelemesi  yaptırılabilir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükmün uygulanabilmesi için borçlunun yatırması gereken miktarın mahkemece belirlenmiş olması  gereklidir.

O halde mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda inceleme yapılarak sonra oluşacak sonuca göre ihalenin feshi istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken  eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

O halde mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda inceleme yapılarak sonra oluşacak sonuca göre ihalenin feshi istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken  eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34982, Karar No: 2014/32688, Tarih: 05.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34982 E.  ,  2014/32688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EREĞLİ(KONYA) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 06/04/2012

NUMARASI : 2010/144-2012/202

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, 9 aylık maaşının ödenmediğini ileri sürerek, yaptığı takibe yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işverenler, davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalılarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı 2007/Aralık ile 2008/Ağustos ayına ilişkin maaş alacağını talep etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hizmet cetveli dökümüne göre davacının 2008/Mayıs ayında SS Sefakent Konut Yapı Koop. Başkanlığında çalıştığı anlaşıldığından bu ay dışında diğer aylarda çalıştığı kabul edilerek 8 aylık maaş alacağı hesaplanmıştır.

Taraflar arasında davacının hizmet süresi ihtilaflıdır. Davalılar davacı ile hizmet ilişkilerinin olmadığını savunmuş iseler de dosyada mevcut mesul müdür belgesine göre davacının davalılar yanında çalıştığı sabit olmakla birlikte davacı 2007/Aralık ile 2008/Ağustos arasında çalıştığı tam olarak ispatlanamamıştır. Zira davacı tanıklarından F.. Y.. davacının hangi yıllar arası çalıştığını ve kaç yıl çalıştığını bilmediğini beyan ederken diğer davacı tanığı K.. Ü.. davalılar ile 2008/Haziran ayında ortak olduğunu ve davacının 2008/Ağustos ayında ayrıldığını beyan etmiştir.

Bu tanık beyanları, hizmet cetveli ve 7.3.2008 tarihli mesul müdür belgesine göre davacının 7.3.2008-2008/Ağustos tarihleri arasında hizmet cetveli dökümüne göre SS S..Konut Yapı Koop. Başkanlığında geçen 30.4.2008-20.5.2008 tarihleri arasındaki süre dışında çalıştığı kabul edilerek maaş alacağı hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/718, Karar No: 2017/2642, Tarih: 20.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/718 E.  ,  2017/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ihtiyati hacze itirazın reddine dair verilen ara kararın temyizen tetkiki ihtiyati hacze itiraz eden vekilince talep edilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesi ile dosyadaki tüm belgeler okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili için başlatılan ihtiyati haciz takibi üzerine, mahkemece verilen 17.03.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına, bu kez davalı taşeron MY2 İnş. Ltd. Şti. tarafından itiraz edilmesi üzerine, mahkeme 16.04.2015 tarihinde ret kararı vreilmiş, bu karar taşeron şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararları belli bir şekle uygun olarak yazılmaktadır. Kararın nasıl yazılacağı konusundaki şekil 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde gösterilmiş olup, bunlar arasında en önemlilerden biri mahkeme kararlarının gerekçeli olması yazımda kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasıdır.

Yargıtay İçtihatı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının bozma nedeni olacağı ve yerel mahkemenin bozmadan sonra, önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verilebilceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkemenin temyiz olunan ihtiyati haciz kararına itiraz üzerine verdiği 16.04.2015 tarihli celsede kısa kararında "ihtiyati haczin reddine", gerekçeli kararının hüküm kısmında ise "ihtiyati hacze itirazın reddine", denilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğundan az yukarıda bahsi geçen İçtihadı Birleştirme Kararı, uyarınca önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderecek şekilde karar verilmesini temin açısından ve bu aşamada diğer temyiz itirazları incelenmeksizin ilk derece mahkemesinin kararının bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre yüklenici borçlu Nasa İnş. Taah. ve Tic. A.Ş.'nin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden ihtiyati hacze itiraz edene geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13495, Karar No: 2010/469, Tarih: 14.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/13495 E.  ,  2010/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davacılar vekilinin tüm, davalı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8247, Karar No: 2012/1326, Tarih: 18.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8247 E.  ,  2012/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/859, Karar No: 2019/2229, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/859 E.  ,  2019/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19606, Karar No: 2007/14248, Tarih: 24.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19606 E.  ,  2007/14248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.8.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacının delil dilekçesinde gösterdiği ve açıkca dinlenmesinden vazgeçmediği tanıkları R A ile C A A'nın Hukuku Usulü Muhakemeleri Kanunununun 253 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.10.2007 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12483, Karar No: 2015/10493, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12483 E.  ,  2015/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Mersin 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2015

NUMARASI : 2015/353-2015/340

DAVACI : C.. G..

DAVALILAR : M.. M.. - G.. S.. - M.. S..

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Mersin 1. Asliye Hukuk ile Mersin 1 . Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalılardan G.. G.. ile M.. S..'in evli oldukları dönemde, davalı G.. ile gayr-î resmî birlikteliğinden dünyaya gelen kızı Yağmur'un, davalı M.. S..'in nüfusuna işlendiğini, davalı G.. ve M..'ın boşanmalarının akabinde davalı G..'le 13/02/2015 tarihinde evlendiklerini belirterek kızı Y..'un nüfus kaydında baba adının C.. G.. olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın soybağına ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi tarafından ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK'nın 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK'nın 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda; davacı, nüfusta G.. ve M.. G.. kızı olarak görünen Y.. S..'in gerçekte davalı G.. ile birlikteliğinden dünyaya geldiğini belirterek nüfus kaydının iptal edilerek baba adının gerçek duruma uygun olarak tescil edilmesini talep etmiştir. Davanın kabul edilmesi halinde küçük Y..'un nüfusta babası gözüken kişi ile soybağı iptal edileceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Görev ve Yargılama Usûllerine Dair Kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup, TMK'nın 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2445, Karar No: 2019/3571, Tarih: 08.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/2445 E.  ,  2019/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Beyazıt Vergi Dairesi Müdürlüğünün 451 016 8110 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 14.12.2010 tarihli ...... sayılı vergi tekniği raporunda, mükellefe iş yeri ve ikamet adreslerinden ulaşılamadığı, defter ve belge isteme yazısının tebliğ edilemediği, Şubat 2009 - Şubat 2010 tarihleri arasında 1.438.775,00 TL KDV matrahı beyan etmiş olmasına karşın, diğer mükelleflerin verdikleri BA formu ile aynı dönemde 3.757.031,00 TL mal ve hizmet aldıklarını beyan ettikleri, mal alışlarının yalnıza 61.292,00 TL olduğu, bir kaç masa ve sandalye dışında demirbaş eşya bulunmadığının tespit edilmesi; sanığın savunmasında, iş yerinin kağıt üzerinde sahibi olduğunu, gerçekte iş yerinin ağabeyi tarafından işletildiğini söylemesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- 2009 ve 2010 takvim yılına ait faturaların, kullanan şirketlerden ve bağlı bulunduğu vergi dairesinden araştırılarak dosyaya getirtilmesi, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ağabeyine ait olduğunu söylemesi halinde; ağabeyinin açık kimlik ve adres bilgileri sanıktan da sorulmak suretiyle tespit edilip, bu kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Sanığın ağabeyi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ağabeyine ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,