muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2191, Karar No: 2015/2821, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2191 E.  ,  2015/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.05.2014 gün ve 2013/712 E., 2014/269 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 gün ve 2014/18939 E., 2014/28109 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5717, Karar No: 2013/8125, Tarih: 08.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5717 E.  ,  2013/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, yeniden inşa nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının kiracı olarak kullandığı taşınmazın yıkılarak yeni bir bina yapılacağını belirterek davalının tahliyesini istemiştir. Davalı, davacının iyiniyetli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın hukuksal dayanağı 6570 sayılı Yasanın 7/ç maddesinde düzenlenen yeniden inşaat sebebine dayalı tahliyedir. Davacı taşınmazın yıkılıp yeni bir bina yapılacağını ileri sürmektedir. Yapılacak binaya ilişkin onaylı vaziyet planını dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılarak inşaat bilirkişisinden rapor alınmışsa da raporda planın taşınmaza ait olup olmadığı incelenmemiştir. Esasen planın keşiften sonra ibraz edildiği de görülmektedir. Bu durumda mahkemece yeniden keşif yapılarak, projenin yerine uygulanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ve eksik araştırma sonucu yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2078, Karar No: 2009/17954, Tarih: 21.10.2009

2. Hukuk Dairesi 2009/2078 E., 2009/17954 K.

**2. Hukuk Dairesi 2009/2078 E., 2009/17954 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- MİRASIN REDDİNİN İPTALİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 605 ]

- 5235 S. ADLİ YARGI İLK DERECE MAHKEMELERİ İLE BÖLGE ADL... [ Madde 6 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Mirasbırakan 25.12.2007 tarihinde vefat etmiş, mirasçılarından kızı Pınar, 12.03.2008 tarihinde sulh hakimine başvurarak mirası kayıtsız şartsız reddettiğini bildirmiştir. Bu beyan sulh hakimince 16.06.2008 tarihinde tutanağa bağlanmıştır.

İstek, mirası kayıtsız şartsız reddin iptaline ilişkindir (TMK m. 605/1). Sulh Hukuk Mahkemeleri, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile diğer kanunlarda belirtilen görevi yerine getirir. Asliye Hukuk Mahkemeleri ise, Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevi dışında kalan ve özel hukuk ilişkilerinden doğan her türlü dava ve işler ile kanunların verdiği diğer dava ve işlere bakar (5235 s. K. m. 6). Mirasın kayıtsız şartsız reddinin iptaline ilişkin davaların Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağına ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Ka-nunu'nda (m. 8) bir hüküm bulunmadığı gibi, Türk Medeni Kanunu'nda da bir hüküm yoktur. O halde, mirasın kayıtsız şartsız reddin iptaline ilişkin davalarda görev Asliye Hukuk Mahkemesine aittir. Öyleyse görevsizlik kararı verilmesi

gerekirken açıklanan yön gözetilmeden yargılamaya devam olunarak işin esasının incelenmesi yanlıştır.

Sonuç: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA),

temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11865, Karar No: 2011/14190, Tarih: 27.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/11865 E.  ,  2011/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/06/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, komşu taşınmazda inşaat yapan davalı müteahhidin inşaattan çıkan malzemeleri sahibi bulundukları 33 ada 80 parsel sayılı taşınmaz üzerine ve taşınmazın güney kenarındaki dereye yığdığını belirterek taşınmazın eski hale getirilmesini bu mümkün olmadığında eski hale getirme bedelinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, belediye başkanlığından izin almak suretiyle iki taşınmaz arasında kalan derenin inşaat yapılan kısmına beton menfez köprü yaptığını, bu kısmın imarda yola terk edilen kısım olduğunu, davacılara ait taşınmaza müdahalede bulunulmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece, yargılama sırasında taşınmaz üzerindeki hafriyat malzemelerinin bir kısmının kaldırılması nedeniyle, taşınmaz üzerinde kısmen kalan hafriyat malzemelerinin taşınmaz üzerinden kaldırılması için gereken bedele yönelik olarak istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya arasına giren 18/5/2007 tarihli tespit dosyası içeriğinden; davacılara ait taşınmaz üzerindeki hafriyat malzemelerinin kaldırılması kaldırma sırasında taşınmazın güney kesiminde kaymalar olacağı bu nedenle de masraf gerekeceği belirtilerek tespit tarihi itibariyle 45000TL zarar olduğu tespit edilmiştir.

Dosya arasına giren 18/5/2007 tarihli tespit dosyası içeriğinden; davacılara ait taşınmaz üzerindeki hafriyat malzemelerinin kaldırılması kaldırma sırasında taşınmazın güney kesiminde kaymalar olacağı bu nedenle de masraf gerekeceği belirtilerek tespit tarihi itibariyle 45000TL zarar olduğu tespit edilmiştir.

Yerel Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 26/1/2009 tarihli tazminat bilirkişisi raporunda; davalının doğal yatağı kendi çalışma yaptığı parsel üzerinde olan derenin üzerine dolgu malzemesi yığmak suretiyle dere yatağını davacılara ait 33 ada 80 parsel sayılı taşınmazdan geçirecek şekilde değiştirdiği belirtilerek derenin eski hale getirilmesi için gereken maliyetin 17.587 TL olduğu belirlenmiş, 26/6/2009 tarihli ek raporda da davacılara ait taşınmazda yapı ve çevre düzenlemesi yapılmadığından taşınmaz üzerindeki hafriyatın taşınmaz üzerine serilebileceği Bayındırlık ve İskan Bakanlığı resmi birim fiyatlarına göre hafriyat kaldırma bedelinin 3382 TL olduğu tespit edilmiştir. İtiraz üzerine Mimar ve Yüksek Mühendis tarafından düzenlenen 24/9/2009 tarihli tazminat bilirkişisi raporunda; ilk keşif sonrası taşınmaz üzerindeki bir kısım hafriyatın davalı tarafından kaldırılarak taşınmazın sınırına yakın yerde istinat duvarı ve imar yoluna malzeme olarak kullanıldığı belirtildikten sonra, taşınmaz üzerindeki malzemenin kaldırılması için gereken bedelin 2007 yılı resmi birim fiyatlarına göre 3382 TL olduğu belirtilmiş yerel mahkemece bu rapor benimsenerek karar verilmiştir.

Davacılar, sahibi bulundukları taşınmazın bitişiğindeki dereye davalı tarafından hafriyat malzemesi yığılarak dere yatağının kendilerine ait taşınmaz üzerinden geçirildiğini, ayrıca taşınmaz üzerine de hafriyat malzemesi yığıldığını belirterek öncelikle taşınmazın ve derenin eski hale getirilerek müdahalenin önlenmesini bu mümkün olmadığında eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiş, yerel mahkemece taşınmaz üzerindeki hafriyatın kaldırılması için gereken bedele yönelik kısmen kabul kararı verilmiştir.

Yerel mahkemece, davacılara ait taşınmaz ile taşınmaz bitişiğinde bulunan ve davalı tarafından hafriyat malzemesi dökülmek suretiyle yatağı değiştirilen dereyi kapsayacak şekilde belediye başkanlığı tarafından imar değişikliği yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bu değişikliğin ne zaman yapıldığı ve davacılara ait taşınmaz ile dereyi ne şekilde etkilediği değerlendirilerek, davacının öncelikli talebinin taşınmazın ve derenin eski hale getirilmesi olduğu da gözetilerek yapılacak inceleme sonucu oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle ve davacının dere yatağının eski hale getirilmesi biçimindeki talebi tartışılmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9278, Karar No: 2024/2011, Tarih: 25.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9278 E.  ,  2024/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1469 E., 2020/1562 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/137 Esas, 2020/165 Karar sayılı Kararı ile;

Sanık hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1469 Esas, 2020/1562 Karar sayılı Kararı ile;

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının ''..sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin anlaşılması..'' sebebiyle kaldırılması ile sanık hakkında üst soya karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereği hükmolunan cezanın sanığın kazanılmış hakkı gereği 5 yıl hapis cezası üzerinden infaz olunmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, haksız saldıraya karşı orantılı kuvvet uygulandığına, yaralama ve öldürme amacıyla hareket edilmediğine, meşru savunma ve ya sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri, haksız saldıraya karşı orantılı kuvvet uygulandığına, yaralama ve öldürme amacıyla hareket edilmediğine, meşru savunma ve ya sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün alkollü bir şekilde eve geldiği ve sürekli yaptığı şekilde evde bulunan herkese küfür ve hakaretler ettiği, ağza alınmayacak sözler kullandığı, hatta evde bulunmayan sanığın öz annesine dahi küfür ve hakaret ettiği, ayrıca sanığın kardeşi ile üvey annesinin üzerine yürüdüğü bunun üzerine sanığın öz babasını uyararak doğru konuşmasını ve düzgün davranmasını istediği ancak maktulün almış olduğu alkolün etkisi ile aniden üzerinde taşımış olduğu suçta kullanılan bıçağı çıkartarak sanığın üzerine yürüdüğü ve sanık ile aralarında itişme-kakışma olduğu bu sırada sanığın babasının elinde bulunan bıçağı aldığı ancak maktulün halen sanık olan oğlunun üzerine yürüdüğü ve saldırdığı, aralarında bu kavga ve boğuşma ortamında sanığın maktul babasını korkutmak amacıyla bıçağı rastgele savurduğu ve bıçağın maktulün boğaz ve omuz kısmına gelecek şekilde değdiği, boğaz kısmına gelen yaralamanın öldürücü nitelikte olduğu, maktulün yere düştüğü sanık ve orada bulanan suçtan zarar gören ile katılanın da hemen birlikte maktule müdehale ettikleri yarasına havlu basarak tampon yaptıkları, ambulans ve polisi aradıkları, hatta bizzat sanığın havlu ile pansuman yapmaya çalıştığı daha sonra ölenin hastaneye kaldırıldığı ve bu yara neticesinde öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay yeri inceleme ve görgü tespit tutanakları, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.01.2020 tarihli otopsi raporu nüfus ve adli sicil kayıtları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği, ancak; ''..maktülün boyun bölgesindeki bıçak yarasının 10,5 cm boyunda

olması, bu darbenin şah damarı olarak bilinen jugulerven, karatip arter ve sinir yaralanmasına tek başına sebep olabilecek kadar büyük olması, hayati bölge olması, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın diğer ikinci darbesininde yine hayati öneme haiz omuz bölgesine isabet etmesi, sanığın kardeşi olan ...'nin etkin bir şekilde sanığa engel olduğu gözetildiğinde sanığın öldürme kastı ile hareket ettiği..'' sebebiyle kaldırılması ile sanık hakkında üst soya karşı kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ve aleyhe istinaf başvurusu olmadığından ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı korunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın suçta kullandığı bıçağın öldürmeye elverişli olması, sağ omuz ön ve arka yüzde birer adet, boyun sağ yan yüzde bir adet olmak üzere toplamda üç adet bıçak darbesinden birinin şah damarı olarak bilinen jugulerven, karatip arter ve sinir yaralanması sebebiyle maktulün ölümüne neden olduğunun tespit edilmesi, tanık ...'nin sanığa müdahalede bulunması sebebiyle engel halin ortaya çıkmış olması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, saldırı ile savunma arasında orantı bulunmadığından meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1469 Esas, 2020/1562 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4146, Karar No: 2020/5569, Tarih: 02.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4146 E.  ,  2020/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında düzenlenen Gülnar Devlet Hastanesinin 08.07.2015 tarihli raporunda ''...kafada alın çizgisinde 2x2 cm parçalı düzgün kesisi mevcut olup...'' rapor edildiği, düzenlenen raporda yüz bölgesinde tarif edilen yara ile ilgili olarak yüzde sabit iz konusunda bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmakla; mahkemece, mağdurun tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek tarif edilen yaranın yüzünde sabit iz niteliğinde bulunup bulunmadığına ilişkin denetime elverişli rapor alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın dikkate alınmasına, 02.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9989, Karar No: 2013/12525, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9989 E.  ,  2013/12525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ..., kayden malik olduğu 680 parsel sayılı taşınmazın 333m2'lik kısmının komşu 2328 parsel malikleri tarafından işgal edildiğini, davalıların bu kısmı ev ve avlu inşaa etmek suretiyle kullandıklarını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ile davalılar tarafından işaa edilen yapıların yıkılmasını istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların ...'ye ait taşınmaza haklı ve geçerli bir neden olmaksızın müdahale ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 7.907,50.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.