muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9326, Karar No: 2021/8431, Tarih: 13.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9326 E.  ,  2021/8431 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1-Sanık ...'ın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 29/04/2016 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanıkların 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmedikleri, sanık ...'in kendisinin suç tarihinde okuma yazması dahi olmadığını, madde bağımlısı olduğu için ... isimli şahıs tarafından kullanıldıklarını beyan ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

a)Suça konu fatura asılları temin edilip, sanık ...'e gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ... ve ...'ın temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

dd)Mükellef şirketin muhasebecisi olduğu dosya kapsamından anlaşılan ...'in açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak duruşmaya çağrılması, CMK’nin 46/1-c. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra kendisinden sanık ...'i ya da tanığı tanıyıp tanımadığının ve beyannamelere konu faturaların kim tarafından kendisine getirildiğinin, şirketten kiminle muhattap olduğunun sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11762, Karar No: 2024/6642, Tarih: 21.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11762 E.  ,  2024/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Müşteki vekilinin temyiz istemi yönünden; müşteki İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesinin 16/09/2015 tarihli duruşmada katılma taleplerinin İnsan Hakları Derneğinin taraf ehliyeti bulunmaması ve CMUK 237. maddeye göre suçun mağduru veya zarar göreni olmaması nedeniyle reddedildiği anlaşıldığından; müşteki dernek tarafından yapılan temyiz itirazının şikayetçinin CMUK'un 366. maddesine göre doğrudan suçtan zarar gören sıfatı olmadığından hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmaması nedeniyle CMUK'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddi gerektiği anlaşılmıştır.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçlarından, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıkların Metris Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda cezaevi müdürü, müdür yardımcısı ve infaz koruma memuru oldukları, maktul ...'un Gaziosmanpaşa 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 29/06/2014 tarihli tutuklama müzekkeresine istinaden tutuklanarak bu cezaevine gönderildiği, maktulün cezaevinde can güvenliği açısından tek kişilik T2 No'lu odaya yerleştirildiği, burada maktulün psikolojik sorunlarının olduğunun anlaşılması üzerine cezaevi psikoloğu tarafından muayene edildiği ve Bayrampaşa Devlet Hastanesi Psikiyatri servisine sevk edildiği, 04/07/2014 tarihinde burada yapılan muayene neticesinde maktulün Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevk edilerek burada tedavisinin yapılmasına karar verildiği, 07/07/2014 tarihinde maktulün Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevki yapıldığı, maktulün 08/07/2014 tarihinde bu hastanede müşahede ve muayenesinin gerçekleştirildiği, muayene neticesinde 08/07/2014 tarihinde maktulün atipik psikoz simülasyon tanısı gördüğü ancak tutuklu servisinde yer olmadığı belirtilerek yatışı yapılmayarak ilaç tedavisi ile yakın gözetimi ve 10 gün sonra kontrolü önerilerek cezaevine geri gönderildiği, maktulün cezaevi şartlarında yakın kontrolü yapılabilecek şekilde müstakil tek kişilik odada muhafaza edildiği ve bunun dışında cezaevi şartlarında yakın gözetimini sağlamanın mümkün olmadığı, bu raporun tanık ..

...'ın beyanından da anlaşılacağı üzere 16:30-16:45 sıralarında cezaevine döndüklerinde, cezaevi revirine teslim edildiği, maktulün de tahsis edilen tek kişilik koğuşuna tekrar konulduğu, ancak maktulün 08/07/2014 'ü 09/07/2014 tarihine bağlayan gece yani 09/07/2014 tarihinde saat 01:30 sıralarında yapılan kontrolde, koğuşunun içerisinden ses vermemesi ve camından bakıldığında koğuş içerisinde görülmemesi nedeniyle koğuş kapısı açılarak koğuşa girildiğinde, maktulün banyoda bulunan duş fiskiyesine iple asmak suretiyle kendini intihar ettiğinin görüldüğü, bu şekilde gerçekleşen olayda, maktulün kendine zarar vermesinin engellenmesi için muayyen vakitlerde gerek koğuşun önünde bulunan havalandırma boşluğuna bakan penceresinden, gerekse kapı mazgalından bakılarak kontrolünün infaz koruma memurlarınca yapıldığı, bunun dışında daha aşırı bir kontrol yapılmasının mümkün olmadığı, odaya kamera yerleştirilmesinin ve bu şekilde kontrolünün insan haklarına aykırı olacağı gibi, cezaevi şartlarına da uymayacağı, ayrıca kontrol amacıyla sık sık odaya girilip kontrolünün yapılmasının da mahkumun huzur ve sükununu bozmak olarak değerlendirileceği, hak ihlali olarak görüleceği, bu nedenle müsait olan pencereden ve mazgaldan gözleme yapmak dışında sanıkların yapabileceği bir yakın takip muamelesinin cezaevi şartlarında olmasının mümkün olmadığı, sanıkların da bu vazifelerini ifa ettikleri, maktulü göremediklerinde derhal müdahale ettikleri, ancak neticenin ortaya çıkmasını engelleyemedikleri, bu bağlamda değerlendirildiğinde, sanıklarında üzerine atf-ı kabil bir kusurun bulunamayacağı, hükümlünün intihar amacıyla kullandığı ipin tüm cezaevleri kantininde mahkumların çamaşırlarını kurutmak amacıyla Bakanlıkça satışına izin verilen çamaşır ipi olduğu, bunun her zaman için cezaevinde kantinden temininin mümkün bulunduğu, bu açıdan da sanıklar hakkında, neticenin oluşmasında herhangi bir ihmallerinin bulunduğunun düşünülemeyeceği kabul edilerek sanıklar hakkında taksirle öldürme ve görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

1.Müşteki vekilinin temyiz istemi yönünden;

Müşteki İnsan Hakları Derneği İstanbul Şubesinin 16/09/2015 tarihli duruşmada katılma taleplerinin İnsan Hakları Derneğinin taraf ehliyeti bulunmaması ve CMUK 237.maddeye göre suçun mağduru veya zarar göreni olmaması nedeniyle reddedildiği anlaşıldığından; müşteki dernek tarafından yapılan temyiz itirazının şikayetçinin CMUK'un 366. Maddesine göre doğrudan suçtan zarar gören sıfatı olmadığından hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmaması nedeniyle CMUK'un 317.maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Hükmün gerekçe kısmında sanıkların kusurunun bulunmadığının belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-a maddesine dayanılması suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 1. bendinin yerine “Sanıkların kusuru bulunmadığından üzerlerine atılı görevi kötüye kullanma ve taksirle öldürme suçlarından CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATLERİNE” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1129, Karar No: 2013/3623, Tarih: 11.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1129 E.  ,  2013/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62/1, 53/1, 58/7-9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Van Cumhuriyet Savcılığının (CMK 250. madde ile yetkili) 2011/996 soruşturma sırasına kayıt edilip 31.05.2011 tarihinde 2011/986 soruşturma numarasına birleştirilme karar verilip işlemsiz bırakılan "terör örgütünün propagandasını yapmak" suçu ile ilgili soruşturma evrakı hakkında Cumhuriyet savcılığınca her zaman bir işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulunun 28.06.2011 tarih ve 2011/1-130 esas 2011/149 sayılı kararında da belirtildiği üzere, ceza muhakemesinin amacı maddi gerçeğe ulaşmaktır. Bu amaca ulaşılması için Ceza Muhakemesi Kanununun 217. maddesinde delil serbestisi ilkesi benimsenmiştir. Buna göre; deliller hâkimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilecektir. Maddi gerçeğe ulaşmada bir yandan delil serbestisi ilkesi benimsenirken diğer yandan CMK'nın 206. ve devamındaki maddelerde delillerin ortaya konulması ve tartışılmasına ilişkin kurallar gösterilmiştir.

Bu kapsamda, maddi gerçeğe ulaştırabilecek tüm deliller eksiksiz biçimde toplanmalı, hükme esas alınan delillere ilişkin tüm belge ve tutanaklar duruşmada okunmalı, tarafların belge ve tutanakların içeriği hakkında bilgi sahibi olmaları sağlanmalı ve bir diyecekleri olup olmadığı sorulmalıdır. Kollektif bir faaliyet olan yargılama, maddi gerçeğin ortaya çıkarılabilmesi amacına yönelik olarak tüm kurum ve kurallarıyla tam ve eksiksiz olarak icra edilmelidir.

Tüm bu açıklamalar ışığı altında; dava konusu edilen maddi gerçeğe ulaşabilmek ve yargılamayı bu amaç doğrultusunda icra edip hükme ulaşabilmek için;

1- Dosya kapsamına göre sanık hakkında hakim kararları uyarınca yapılan iletişimin tespiti neticesinde, sanığın organize ettiği, katılımı sağlamak için görüşmeler yaptığı toplantı veya gösterilere dair olay tutanakları ve varsa eylem evrakı ile sanığın bu eylem ve etkinliklere ne şekilde katıldığına dair görüntüleri,

2- Varto ilçesinde kurulan "terör faaliyetlerinin odağı haline getirilmiş demokratik çözüm çadırı"na sanığın katılıp katılmadığı, katıldığının tespiti halinde hangi eylem ve faaliyetlerde bulunduğunun tespiti ile, getirtilen tüm delillerin açık duruşmada okunması, tartışılması ve tüm dosya kapsamı içerisinde incelenerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2- Varto ilçesinde kurulan "terör faaliyetlerinin odağı haline getirilmiş demokratik çözüm çadırı"na sanığın katılıp katılmadığı, katıldığının tespiti halinde hangi eylem ve faaliyetlerde bulunduğunun tespiti ile, getirtilen tüm delillerin açık duruşmada okunması, tartışılması ve tüm dosya kapsamı içerisinde incelenerek sonucuna göre hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Hükmün gerekçesinde, "suçun işleniş biçimi, sanığın amaç ve saiki ile kastına dayalı kusurunun ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğinin" belirtilmesine rağmen, kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında "suçun işleniş biçimi dikkate alınarak alt sınırdan ceza tayin edildiğinin" belirlenmesi suretiyle hükmün gerekçesi ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2078, Karar No: 2017/5775, Tarih: 21.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2078 E.  ,  2017/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların anataşınmazda kat maliki olduğunu, davalının ortak alanlarını kendi kullanımına kattığını belirterek davalının ortak alanlara elatmasının önlenmesine ve eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre, kat malikleri anagayrimenkulün bakımını, mimari durumu ile sağlamlığını ve güzelliğini titizlikle korumakla mecburdur. Buna göre davalının, anayapının projesine aykırı biçimde açıklanan ilkelere aykırı olarak yaptığı imalat ve tadilatları projeye uygun hale getirmesi gerekir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2 maddesinde, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi mevcuttur. Buna göre, mahkemece, projeye aykırı olduğu tespit edilen imalat ve tadilatların krokiye bağlanarak eski hale getirilmesi gereken alan ve işlemlerin açıkça tespit edilip bu hususlar açıkça gösterilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, hükmün birinci fıkrasında "16/10/2014 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda davalı müdahalesinin menine, bilirkişi raporunun sonuç ve kanaat bölümünün 1'den 5'e kadar olan kısımlarının ilamın icrası sırasında uygulanmasına" denerek hüküm kurulması doğru bulunmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/06/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4117, Karar No: 2019/5616, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4117 E.  ,  2019/5616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ....Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, sıra cetveline ve alacağın esasına yönelik itiraza ilişkindir.

..... Mahkemesince, davacı..... vekili tarafından sıra cetvelinin hatalı olduğu ayrıca alacağın esasına yönelik de itirazda bulunulduğunun belirtilmesi karşısında hem esasa hem de sıraya itiraz edilmesi nedeniyle uyuşmazlığın hallinin genel mahkemede çözülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

....Mahkemesi tarafından ise ...Mahkemesinin 2016/92 E. - 2016/161 K. sayılı görevsizlik kararı ile mahkememize tevzi edilen dosya kapsamında, asıl davadaki şikayetçi ... vergi dairesinin sırasına itiraz ettiği, birleşen davada şikayetçi ... vekilinin de düzenlenen sıra cetvelindeki paranın tamamının kendilerine ödenmesinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ettiği, bu bağlamda asıl davanın davacısının asıl talepte sıra cetveline konu olan paranın ... Vergi Dairesine değil, tamamının kendisine ayrılması gerektiğini iddia ederek vergi dairesinin alacağının aslına değil, sırasına itiraz ettiği, birleşen dosyada ise .... alacak aslı ile ilgili açılan menfi tespit davası sonucu verilen karar uyarınca paranın tamamının öncelikle kendisine ayrılmasını talep ettiği, bu bağlamda her iki talebin niteliği itibariyle sıra cetveline şikayet olduğu, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 26/10/2015 tarih 2015/6743 E. - 2015/6871 K. sayılı ilamının da bu doğrultuda olduğu, kaldı ki mahkememize sunulan beyan dilekçeleri uyarınca taraf vekillerinin taleplerinin alacağının esasına ilişkin değil, sıraya ilişkin olduğunu beyan ettikleri, dolayısıyla sıra cetveline şikayete ilişkin ihtilafları çözümleme yetki ve görevinin İcra Hukuk Mahkemesinde olduğu, tarafların hem sıraya hem esasa yönelik itiraz ve şikayetleri olması durumunda ancak mahkememizin görevli olacağı ve tarafların borcun esasına yönelik itirazları olmayıp sadece sıraya yönelik itirazlarının bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosyada Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin bozma ilamı mevcuttur.

Somut olayda, asıl dosya davacısı .... asıl talepte sıra cetveline konu olan paranın .... değil, tamamının kendine ayrılması gerektiğini iddia etmiş vergi dairesinin alacağının aslına değil sırasına itiraz etmiştir. Birleşen dosyada ise davacı ...alacak aslı ile ilgili açılan menfi tespit davası sonucu verilen karar uyarınca paranın

Dosyada Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin bozma ilamı mevcuttur.

Somut olayda, asıl dosya davacısı .... asıl talepte sıra cetveline konu olan paranın .... değil, tamamının kendine ayrılması gerektiğini iddia etmiş vergi dairesinin alacağının aslına değil sırasına itiraz etmiştir. Birleşen dosyada ise davacı ...alacak aslı ile ilgili açılan menfi tespit davası sonucu verilen karar uyarınca paranın

tamamının öncelikle kendine ayrılmasını talep ettiğine göre; her iki talebin niteliği itibariyle sıra cetveline şikayet mahiyetinde olduğu anlaşılmakla İİK'nın 142/3. fıkrasına göre; şikayet yalnızca sıraya ise görevli mahkeme icra hukuk mahkemesidir. Ancak dosya kapsamında davacı .... şirketi vekili tarafından sıra cetvelinin hatalı olduğu ayrıca alacağın esasına yönelik de itirazda bulunulduğunun belirtilmesi karşısında hem esasa hem de sıraya itiraz edilmesi nedeniyle uyuşmazlığın hallinin genel mahkemede çözülmesi gerektiğinden uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6608, Karar No: 2020/7618, Tarih: 26.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/6608 E.  ,  2020/7618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR

Davacı vekili, müvekkili idarenin ... ilçesi 3093 ada, 3 parsel sayılı taşınmazın 24/47 hissesinin maliki olduğunu, davalı belediyenin söz konusu taşınmazı yeşil alan ve kaldırım olarak işgal ettiğini bildirerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 01/04/2011-31/03/2016 tarihleri arası dönem için 9.045,00 TL ecrimisilin işgalin başlangıcından itibaren kademeli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun’un 1. ve 4. maddesindeki düzenlemeler dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dava konusu arsa vasıflı, 174 m² yüzölçümündeki 3093 ada, 3 parsel sayılı taşınmazda ... ve ... Vakfı ile ... Efendi ve ... Ağa Vakfı’nın 24/47 oranında paydaş olduğu kayden sabittir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın, ... Genel Müdürlüğü ile Belediye arasındaki ecrimisil talebine ilişkin olduğu açıktır.

3533 sayılı zorunlu Tahkim Yasası’nın 4. maddesi uyarınca; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Somut olaya gelince; çap kaydından da anlaşılacağı üzere dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğünün idaresindeki mazbut ... paydaş olduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasa’ya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (23.08.2008 tarihli 2008/3-10 E., 2008/32K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Hal böyle olunca işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.