muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/32605, Karar No: 2017/10776, Tarih: 11.05.2017

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi ... ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Somut olayda, Mahkemece kısa kararda hüküm altına alınan alacaklar bakımından dava ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedildiği, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise bu alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar bu durumun kısa kararın tanzimi sırasında kopyalama işlemi yapılırken faiz başlangıç tarihinin daha önceki kararda yazıldığı üzere dava ve ıslah tarihinden yazıldığı belirtilmiş ise de, kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulduğu açıktır. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı ilamı gereğince bozma sebebidir. Bu nedenlerle; 6100 sayılı Kanun'un 297, 298/2 ve 321. maddelerinde belirtilen zorunlu unsurların hiç birisini taşımadığı anlaşılan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11239, Karar No: 2014/18986, Tarih: 25.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11239 E.  ,  2014/18986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/99-2014/117

Dava ve ıslah dilekçesinde, maddi ve manevi tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava ve ıslah dilekçelerinde; kat maliklerinin ortak giderleri ödememeleri, ortak alan olan çatıyı yaptırmamaları sebebiyle bürosunun tavanından su aktığını, demirlerin korozyana uğradığını ileri sürerek bürodaki değer kaybı için; 10.000,00 TL, kâr kaybı olarak 20.532,81 TL ve 10.000,00 TL manevi tazminat istemiş, mahkemece kâr kaybı olarak 20.532,00 TL, manevi tazminat olarak da 5.000,00 TL'ye hükmedilmiştir.

Mahkemece, davacının 10.000,00 TL olarak talep etmiş olduğu bürosunun değer kaybı yönünden olumlu olumsuz bir karar verilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Ancak;

1-Mahrum kalınan kazanç kaybı yönünden;

Dava, ortak alan olan çatı katından su akması sebebine dayalı, yoksun kalınan kazanç, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup, her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Buna göre davacı da dahil tüm kat malikleri gerek ortak çatı katının onarımından gerekse davacının bağımsız bölümünde oluşan zarardan arsa payları oranında sorumludurlar. Öte yandan davacı anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğuna göre anataşınmazın bakımı ve sağlamlığının korunması için gerekli önlemlerin alınması konusunda diğer bağımsız bölüm malikleri kadar sorumludur. Bu durumda ortak alan çatıdan su sızıntısının önlenmesi için gerekli önlemleri almayan davacı, sadece bürosunda oluşan zarar miktarını diğer maliklerden isteyebilecekken, bağımsız bölümünün kötü görünümünü ileri sürerek mahrum kaldığı kazanç kaybını isteyemez.Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözardı edilerek davacı dışındaki kat maliklerinin, davacının bağımsız bölümünün kötü görünümü nedeniyle mahrum kaldığı kazanç gelirinden sorumlu tutulmamaları gerekirken, bu bedelin davalılardan tahsiline karar verilmesi,

2-Manevi tazminat istemi yönünden;

2-Manevi tazminat istemi yönünden;

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 58. maddesi( BK.49) uyarınca manevi tazminata hükmedilebilmesi için, davalıların kusurlu davranışı sonucu davacının kişilik haklarının saldırıya uğraması gerekir. Somut olayda ortak alandaki su sızıntısından dolayı davacının bürosunda oluşan hasar ve zararın davacının kişilik haklarına yönelik bir özelliği bulunmayıp doğrudan doğruya malvarlığı (mülkiyet) hakkına tecavüz niteliği taşıdığı ve 634 sayılı Yasanın 19. maddesinin son fıkrasına göre salt maddi tazminatı gerektirebileceği gözetilmeden, manevi tazminata hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3098, Karar No: 2015/3701, Tarih: 08.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3098 E.  ,  2015/3701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/386157

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2011

NUMARASI : 2008/549 (E) ve 2011/295 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın ve temyiz kapsamı dışında olan sanık Ertuğrul'un sahte olduğunu bildikleri suça konu 10.06.2007 keşide tarihli 7.200,00 TL bedelli çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia ve kabul edildiği olayda; Sanığın, suça konu çekin arka kısmında yazılı olan M.. E.. yazısı altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, beraat eden diğer sanık Ümit'i tanımadığını bu nedenle suça konu çeki ona ciro etmiş olamayacağını savunmuş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından, sanığın ve diğer sanık Ertuğrul'un imza, yazı ve rakam örnekleri alınıp tatbike medar imza örneklerini içerir imzalarını havi belge asılları da bulundukları yerlerden getirtilerek çekin ön yüzündeki rakam, yazı, imza ile arka yüzündeki M.. E.. yazısı ve altındaki imza yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Suça konu sahte çekin dosyada delil olarak saklanması gerekirken müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12501, Karar No: 2023/2405, Tarih: 03.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12501 E.  ,  2023/2405 K.**

**"İçtihat Metni"**

D İ R E N M E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Direnme

... 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/19332 Esas, 2021/6225 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle değişik 307/4. maddesi ile aynı Kanun’un 38. maddesiyle, 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2015 tarihli ve 2014/14563 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 31/son maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/175 Esas, 2015/727 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 31/3, 62 ve 50/1-a maddeleri gereğince 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/175 Esas, 2015/727 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/19332 Esas, 2021/6225 Karar sayılı kararı ile özetle; suça sürüklenen çocuğun kapıları kilitli otobüs içerisinden katılana ait cüzdanı çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi ile 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesi uyarınca istinabe yasağına aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 31/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

4. ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 31/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu işlediğine dair somut, kesin delil bulunmadığı, beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; suça sürüklenen çocuğun savunmasında şikâyetçi uyurken servis aracına bindiğini kabul ettiği, ancak şikâyetçinin montunun cebindeki arayı almadığını savunduğu, kamera görüntülerinde suça sürüklenen çocuğun olay günü saat 02.10:50'de servis otobüsünün mandalını çevirerek araca girdiği ve saat 02.12:57'de araçtan çıktığının tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun 2 dakikalık süre içinde şikâyetçinin montunun cebindeki parayı çaldığı, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu tevilli ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuğun, kapıları kilitli olmayan otobüs içerisinden katılana ait cüzdanı çalması şeklinde gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında olduğu, şikâyetçinin duruşmada alınan ifadesinin de "Çevirme mandalını herkes bilmez. Ancak yazıhanelerde çalışanlar bilir. Dışarıdaki herhangi bir vatandaş da bu şekilde kapıyı açabilir ancak bu mekanizmayı bilmesi gerekir" şeklinde olduğu, şikâyetçinin beyanı, suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrarı ve kamera görüntülerinden atılı suçun sübuta erdiği kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu tevilli ikrar ettiği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalarda alınan ifadeleri, 01.04.2015 tarihli CD izleme tutanağı, 01.04.2015 tarihli olay tutanağı dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecinde ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı yönündeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecinde ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı yönündeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Katılanın, bir firmada servis şoförü olarak çalıştığı, katılana ait cüzdanın kapıları kilitli olan şehir içi servis otobüsü içerisinden çalındığı, otobüsün dış kısmında kapıyı açmaya yarayan çevirme mandalının bulunduğu, ancak katılanın aşamalardaki ifadelerine göre bu mekanizmanın herkes tarafından bilinemeyeceği, muavin veya yazıhanelerde çalışanlar gibi kişilerin bilebileceği, suça sürüklenen çocuğun da aynı firmada muavin olması nedeniyle söz konusu çevirme mandalını kullanarak aracın kapısının açıldığını bildiği hususları ve Dairemizin 23.03.2021 tarihli bozma ilamındaki gerekçeye göre Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/101 Esas, 2021/320 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 23.03.2021 tarihli ve 2020/19332 Esas, 2021/6225 Karar sayılı bozma kararının DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5228, Karar No: 2015/18198, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/5228 E.  ,  2015/18198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının annesi ...'ün baba adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, davacının, 22.03.1993 tarihinde vefat eden annesi ...'ün kızlık hanesi nüfus kaydında baba adı ... olarak, evlilik hanesinde ise ... .. olarak yer aldığını, bu farklı isim kaydının bürokratik işlemlerde sorun yarattığını, annesinin öz kardeşleri ... ile ...'ın mahkeme kararı ile baba adlarının ... ... olarak düzeltildiğini, aynı yanlışlığın teyzesi Ferdane Gök...ler de de mevcut olması nedeniyle oğlu tarafından İzmir-Karşıyaka 2.Asliye Hukuk Mahkemesine dava açtığını beyan ederek annesi olan ...'ün baba adının ... ... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece, davacı tarafından ibraz edilen; Türkiye Cumhuriyeti Adliye Vekaleti Evlenme Cüzdanı 185 622 yazılı "Adliye Vekaleti Celilesince tespit edilen numunesi veçhile Türk Tayyere Cemiyetince ihzar ve tabedilen bu cüzdanının fiatı bir liradır ibareli belge aslında ve 454 183 seri numaralı 10.07.1936 tarihinde verilen 24 sayfadan ibaret olan nüfus hüviyet cüzdanı asıllarının incelenmesinde, davacının annesi ...'ün baba adının ... ... olarak geçtiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacının annesi .. ..., babası ... Büyüktaşbay hanesinde kayıtlı iken 28.01.1939 tarihinde evlenerek eşi hanesine gittiği, eşi hanesinde baba adının ... .. olarak yazıldığı, yargılama sırasında 20.11.2014 günlü idari düzeltme ile eşi hanesindeki baba adının ... olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır.

Dava, ölü kişinin adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 27.maddesi, haklı sebebin varlığı h...nde adın değiştirilmesine ve bu değişikliğin nüfus siciline kaydedilmesine imkan vermekte ise de; birinci fıkradaki ifadeden bu değişikliği isteme hakkının ilgili kişiye ait olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ölü olduğu da anlaşılan baba ...'nin adının değiştirilmesine ilişkin davanın aktif husumet ehliyeti yönünden reddedilmesi gerekirken, esasına girilerek kabulü doğru görülmemiştir.

./..

2015/5228-18198 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1257, Karar No: 2021/4388, Tarih: 22.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/1257 E.  ,  2021/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığınca kaçakçılık suçu nedeniyle sanıklar hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu,

15/04/2010 tarihinde ... plakalı araçta toplam 410 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, bu dosyanın sanığı olan ... hakkında Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2013 tarih ve 2013/127 numaralı iddianamesi ile Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/226 Esasında kamu davası açıldığı;diğer sanıklar ... ve ... hakkında ise yine Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığınca 04/07/2013 tarih ve 2013/480 numaralı iddianamesi ile anılan mahkemenin 2013/611 Esasında açılan davanın birleştirilmesine karar verildiği; sanıklar hakkında 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar Kanunu'nun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "Sigara Kaçakçılığı ve Ticareti" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıkların tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu, sanıkların suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, bu suçun da katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle sanıklar ... ve ... yönü ile iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların aşamalardaki üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.