muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1669, Karar No: 2025/1006, Tarih: 20.02.2025

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı hakkında 2012 yılı Protokolü'nün (5.3.14.) maddesi ile verilen cezanın protokolden kaldırıldığı, aynı Protokolün (5.3.6.) maddesi uyarınca verilen cezai işlem nedeniyle dinlenilmesi gereken tanıklardan ... ve ... vefat ettiği, diğer tanık ... ise %95 engelli olduğu göz önüne alındığında, tanıkların dinlenilmesinin mümkün olmadığı, tanıkların daha önce alınan beyanlarında; katılım payını ödemediklerini belirtmeleri karşısında, Mahkemece 2012 yılı Protokolü'nün (5.3.6.) maddesi uyarınca verilen 1.500,00 TL cezai şart ve uyarı işleminin iptaline yönelik istemin reddine, Protokol'ün (5.3.14.) maddesi uyarınca verilen sözleşmenin üç ay süreli fesih işleminin iptaline karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, ancak her ne kadar bilirkişi heyetinde 2012 yılı Protokolü'nün (4.3.6.) maddesinin 2016 yılı Protokolünde de aynen yer aldığı belirtilmiş ise de, 2012 yılı Protokolü'nün (4.3.6.) maddesinde; "Protokolün 5.3. numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez. Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurumda tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir." düzenlemesinin bulunmakta olup, 2016 ve 2020 yılı Protokollerinin (4.3.6.) maddesinde bir kısım değişikliklere gidildiği, bu doğrultuda ilgili madde kapsamında "Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç). Kurumca yapılan yersiz ödemeler varsa, ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte eczacının Kurum da tahakkuk etmiş alacağından mahsup edilir. Eczacının alacağının yersiz ödeme tutarını karşılamaması veya alacağının olmaması halinde, genel hükümlere göre tahsil edilir" hükmüne yer verildiği, 2016 ve 2020 yılı Protokollerinin anılan maddesinde (5.3.6) madde istisna tutulduğundan davacıya kesilen cezada reçete bedellerinin tahsilinin mümkün olmadığı, hal böyle olunca, yetersiz araştırmaya dayalı olarak ve reçete bedeline ilişkin düzenleme değerlendirilmeksizin verilen kararda isabet bulunmadığı gerekçesiyle; davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulü ile davalı Kurumun 08.01.2014 tarihli yazısı ile 2012 Protokolünün (5.3.6.) maddesi uyarınca davacı hakkında uyguladığı 1.500,00 TL cezai şart ve uyarı işlemine ilişkin istemin reddine, aynı Protokolün (4.3.6.) maddesi uyarınca verilen toplam 2.910,04 TL reçete bedeli ile (5.3.14.) maddesi uyarınca verilen üç ay süreyle feshine dair Kurum işleminin iptaline karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; ilaç katılım payının hastadan alınmaması fiili somut olarak tespit edilememesine rağmen bu konuda cezai şart tesisinin yerinde olduğuna karar verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, reçete karşılanırken Medula sisteminin en ufak bir sekteye uğraması ya da reçetenin sisteme girilerek tekrar aynı işlem yapılması durumunda sistemin katkı payını göstermediğini, eczacının ilaç katılım payını almamasının Kuruma fatura edilen reçetedeki ilaç katılım payını kendi cebinden ödemesi sonucunu doğuracağını, bu külfetin müvekkili eczacıya yüklenemeyeceğini, Kurumun her halükarda katılım payını hastadan tahsil edecek olup herhangi bir zararının da bulunmadığını, bu nedenle 1.500,00 TL cezai şart ve uyarı işlemlerinin iptali taleplerinin de kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bu yönlerden bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; Protokolün ilgili maddelerinin sonradan değişmiş olmasının işlem ve dava tarihlerinde Kurumun davacı hakkında uyguladığı işlemlerin yerindeliğini değiştirmeyeceğini, Kurum tarafından uygulanan cezai işlemlerin dayanağı olan Protokol hükümlerinin aynı olup tesis edilen işlemlerde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, davacının değişen Protokol hükümleri nedeniyle Kuruma başvuru yaparak yeni hükümlerin uygulanmasını talep edebileceğini, bu nedenle fesih işleminin iptaline ilişkin talebinde hukuki yarar bulunmadığını, ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine ilişkin 2012 yılı Protokolü uyarınca davacı hakkında uygulanan uyarı, sözleşmenin feshi, reçete bedeli ve cezai şartın tahsiline ilişkin işlemlerin iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye ve özellikle yargılama sırasında yürürlüğe giren 2016 yılı Eczane Protokolünün (3.17.) maddesi ile 2012 yılı Protokolünün (5.3.14.) maddesinde yer alan eczaneler hakkında yönlendirme, reçete toplama, işbirliği, vb. faaliyetler nedeniyle uygulanan sözleşmenin üç ay süreyle feshine ilişkin cezai yaptırımın yürürlükten kaldırılmasına, öte yandan 2012 yılı Protokolü'nün (4.3.6.) maddesi 2016 ve 2020 yılı Protokollerinde yerini korumakta ise de, son iki Protokolün (4.3.6.) maddesinde; alınması gereken ilaç katılım payının tahsil edilmemesi halinde, uygulanması gereken cezai yaptırımın ilk tespitte uyarı cezası olarak öngörüldüğü, Protokolün (5.3.6.) maddesinin istisna tutulduğu, buna göre katılım payının tahsil edilmediği reçete veya ilaç bedellerinin davacı eczacıdan tahsil edilemeyeceği anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20872, Karar No: 2017/3280, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20872 E.  ,  2017/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7142, Karar No: 2022/8178, Tarih: 23.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/7142 E.  ,  2022/8178 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : GENEL KURUL İPTALİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Anadolu 13. İş Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA

MAHKEMESİ : ... Anadolu 9. İş Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen genel kurulun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davacı ... vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de davanın niteliği gereğince kanunda ivedi şekilde sonuçlandırılması öngörüldüğünden duruşma isteminin reddine, incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiş olmakla; dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Sendikanın, ... Şubesi delege seçimlerinin yapılmasını engellediğini, ... Şubesi delege seçimleri tamamlanmadan Genel Merkez Genel Kurulunu topladığını, davalı Sendikanın kanun ve tüzüğe aykırı bir şekilde almış olduğu merkez genel kurulu toplama kararının tedbiren durdurulması için ... Anadolu 7. İş Mahkemesinin 2020/288 Esas sayılı dosyası ile açılan davada Mahkemece “… asıl uyuşmazlığı çözecek nitelikte tedbir kararı verilemeyeceği ..." gerekçesi ile tedbir talebi reddedildiğinden gerçekleştirilen merkez genel kurulunun iptaline ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun (6356 sayılı Kanun) 15 inci maddesi uyarınca kayyum tayinine karar verilmesi için dava açma zorunluluğunun doğduğunu, şube genel kurulları gerçekleştirilmeden, şube üst kurul delege sayıları tüzüğe aykırı bir şekilde belirlenerek genel merkez genel kurulunu eksik delege ile toplayarak genel merkez genel kurulunun toplanma tarihi makul bir süre öncesinde şubelere bildirilmeden, seçilmiş delegelerin oy kullanma hakkı engellenerek ve muhaliflerin genel kurula katılmaları engellenerek oluşturulan genel kurulun kanuna, tüzüğe ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğunu, sendika ve şubelerin genel kurul toplantılarının kural olarak kanunda ya da tüzükte belirlenmiş zaman aralıklarıyla yapıldığını, bu toplantı aralığının 6356 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin altıncı fıkrası ile “... olağan genel kurul en geç dört yılda bir toplanır ..

... olağan genel kurul en geç dört yılda bir toplanır ...” olarak belirlendiğini, sendika şubelerinin de kural olarak en geç 4 yılda bir toplanmak zorunda olduğunu, sendika şubeleri için ilk kurulduktan sonra yapacakları kuruluş genel kurullarının dışındaki genel kurullarını genel merkez genel kurulundan iki ay önce tamamlamaları gerektiğini, bu gerekliliğin, 6356 sayılı Kanun'un 80 inci maddesinin yollaması ile anılan Kanun'da hüküm bulunmayan hâllerde uygulanacak kanun olan 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 8 inci maddesinden doğmakta olduğunu, emredici bir düzenleme olan maddeye göre şube genel kurullarının olağan toplantılarını merkez genel kurulu toplantısından en az iki ay önce bitirmek zorunda olduğunu, davalı Sendika Ana Tüzüğü'nün (Tüzük) 30 uncu maddesinde de aynı kural Tüzük hükmü olarak tekrarlanarak şube genel kurullarının en geç 4 yılda bir ve sendika merkez genel kurulundan en az iki ay önce bitirilmesi gerektiğinin hüküm altına alındığını, dolayısıyla Sendika Tüzüğü'nün 30 uncu ve 6356 sayılı Kanun'un 10 ve 14 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler göz önüne alındığında, şube genel kurullarının 4 yıl dolmadan ve merkez genel kurullarından en az iki ay önce bitirilmesinin zorunlu olduğunu, şube genel kurullarının sendika merkez genel kurullarından önce yapılması gerekliliğinin sendikaların iç işleyişlerinde demokratik ilkelere uygun hareket etme zorunluluğunun bir gereği olduğunu, şube genel kurullarının şubeye bağlı üyelerce seçilen delegelerden, merkez genel kurullarının ise şube genel kurullarında seçilen üst kurul delegelerinden oluşmakta olduğunu, bu durumun Tüzük'ün 15 inci maddesindeki “... sendika genel merkez genel kurulu, sendikanın en yüksek ve yetkili organı olup, bağlı şubelerin genel kurullarında üye sayılarına oranla seçilecek 200 delege ile, sendika genel merkez yönetim ve denetleme kurulları asil üyelerinden oluşur.” şeklindeki düzenlemeyle açık olarak belirtildiğini beyan ederek şube genel kurulları gerçekleştirilmeden, Tüzük'e aykırı olarak delege yeter sayısı oluşmadan, yeni seçilen delegelerin oy kullanma hakkı kısıtlanarak yapılan sendika merkez genel kurulu ve bu genel kurulda alınan kararların Tüzük'e ve Yargıtay içtihatlarına açıkça aykırı olduğunu ileri sürerek davalı Sendikanın 19.09.2020-20.09.2020 tarihlerinde yapmış olduğu 18. Olağan Genel Kurulun iptaline, Sendika Yönetim Kuruluna işten el çektirilerek kanuna ve Tüzük'e uygun bir şekilde seçime götürmek üzere 6356 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi uyarınca davalı Sendikaya kayyım tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Birleşen davada davacı vekili dava dilekçesinde belirttiği gerekçelerle davalı Sendikanın 19.09.2020-20.09.2020 tarihlerinde yapmış olduğu 18. Olağan Genel Kurulun iptaline, Sendika Yönetim Kuruluna işten el çektirilerek kanuna ve Tüzük'e uygun bir şekilde seçime götürmek üzere 6356 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi uyarınca davalı Sendikaya kayyım tayinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı vekilinin iddialarının gerçek dışı olduğunu, davacının beyanının aksine şube genel kurullarının tamamının gerçekleştiğini, Kristal İş Sendikasının 6 adet şubesinin bulunduğunu ve bunların tamamının da 02.10.2016 tarihinden sonra genel kurullarını tamamladığını, davacının mensubu olduğu ... Şubesinin ilk genel kurul gerçekleştiren şube olduğunu, şubeler üst kurul delege sayılarının Tüzük'e uygun olarak belirlendiğini, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 83 üncü maddesi uyarınca belirlenmeden sonraki bir aylık süre içerisinde ... Şubesi dâhil hiç bir şube tarafından itiraz olmaması sebebiyle tüm şubeler için üst delege sayılarının kesinleştiğini, genel merkez genel kurulunun eksik delege ile toplanmaya zorlanmadığını, iddia edilen hususların hiç birisinin gerçeği yansıtmadığını, 19-20 Eylül 2020 tarihlerinde gerçekleşen 18. Genel Merkez Genel Kurulunun hukuka ve Tüzük'e uygun olduğunu, 19-20 Eylül 2020 tarihlerinde gerçekleşen uyuşmazlık konusu genel kurulda davacı ve arkadaşlarının özgür bir şekilde genel kurula katıldıklarını, genel başkanlığa ve diğer görevlere adaylıklarını koyduklarını ancak seçilemediklerini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

... 13. İş Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/350 Esas, 2021/106 Karar sayılı kararıyla;

“... merkez olağan genel kurulunun 19-20 Eylül tarihlerinde yaptığı, sonuç olarak ... şubesinin olağan genel kurulunu, merkez genel kurulunun toplanma tarihinden önce en az iki ay önceden toplanmadığı iddiasının doğru olmadığı, Sendika ana tüzüğün 30.maddesinden de görüleceği üzere en az iki ay önce şubenin genel kurulunu yapması gerektiği denilerek alt sınır konulduğu ancak üst sınır konulmadığı, dolayısıyla ... Şubesinin genel merkez genel kurulundan en az iki ay önce genel kurul yaptığı ve delegelerini seçtiği ...

Davacılar ... Şubesinin merkez genel kuruluna 55 delege ile katılması gerekirken, 45 delege ile temsil edildiğini belirtmiş ise; seçim mazbatasının incelenmesinde 10 delege eksikliğinin seçim sonucunu etkileyecek nitelikte olmadığı ...

Davacılar ... Şubesinin merkez genel kuruluna 55 delege ile katılması gerekirken, 45 delege ile temsil edildiğini belirtmiş ise; seçim mazbatasının incelenmesinde 10 delege eksikliğinin seçim sonucunu etkileyecek nitelikte olmadığı ...

Davacılar genel kurulda 200 delege olması gerektiğini ancak hazirun listesine göre YSK' ya 196 delege ismi verildiğini belirtmiş ise de; delegelerin vefat etmiş olabileceği, seçme yeterliliklerini kaybetmiş olabilecekleri ayrıca bu eksikliğin seçim sonucunu etkileyecek nitelikte olmadığından bu hususun seçimin iptali için tek başına neden olamayacağı ... Davacılar dava dilekçesinde ... Şubesine 66 delege ile temsil edilme hakkı verilmesi gerekmesine rağmen 55 delege verildiğini iddia etmişlersede; davacıların sendikanın delege belirleme kararına karşı yargı yoluna başvurma imkanların varken yargı yoluna başvurmadıkları, eldeki davada delege sayısının 55 olarak belirlenmesine dair alınan alınan kararın iptalinin talep edilmediğinden delege sayısının doğru olarak belirlenip belirlenmediğinin mahkememizce değerlendirmeye tabii tutulamayacağı...” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; gerek ilçe seçim kurulundan gelen kayıtlar, gerekse yerel Mahkeme karar içeriği, genel merkez genel kurulunun Sendika Ana Tüzüğü'nün 15 inci maddesine aykırı olarak eksik delege ile toplandığının belgelendiğini, temsilde adalet ilkesi ve yerleşik Yargıtay kararları gereği genel merkez genel kurulundan bir yıl ve daha öncesinde yapılan şube genel kurulların yenilenmesinin gerektiğini, ... Şubesinin en az 55 delege ile sendika merkez genel kurulunda temsil hakkı varken yasaya aykırı bir şekilde 2016 yılında yapılan şube genel kurulunda seçilen 45 delege ile merkez genel kuruluna katılmak zorunda bırakıldığını, seçilmiş delege olan müvekkillerinin seçme- seçilme hakkının ellerinden alındığını ve genel merkez genel kurulunda oy kullanmalarının engellendiğini, İlk Derece Mahkemesinin sendika genel merkez genel kuruluna katılacak olan şube üst kurul delege sayılarının keyfî bir şekilde belirlendiği yönündeki iddialarını değerlendirmediğini, İlk Derece Mahkemesince davalı Sendika tarafından dosyaya sunulan ve yıllara ait toplam üye sayılarını gösteren bilgi ve rakamların hatalı olduğu yönündeki iddialarının değerlendirilmediğini, somut olayda olduğu gibi sendika yönetiminin sendikanın demokratik işleyişini zedeleyen, biçimleştiren, şeklen var olmasına neden olan uygulamaları öncelikle Anayasa'dan doğan yükümlüklerine aykırı olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/1390 Esas, 2021/1528 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 29.06.2021 tarihli ve 2021/1390 Esas, 2021/1528 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemiz 09.12.2021 tarihli ve 2021/8653 Esas, 2021/16361 Karar sayılı kararı ile;

“... somut uyuşmazlıkta, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yer alması gereken zorunlu unsurlardan olan “Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan veya olmayan hususlarla bunlara ilişkin delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep” hususları kararda yer almadığından, ilk derece mahkemesin kararına yönelik olarak davacılar vekilinin gerekçeli şekilde istinaf başvuru dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları değerlendirilmediğinden ve bu itirazlara dair bir gerekçe tesis edilmediğinden, bir başka ifadeyle karar somut olaya özgü hukuki gerekçe ihtiva etmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararı 6100 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesine aykırı olarak tesis edilmiştir.

...” gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyulan bozma kararı doğrultusunda ;