muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11498, Karar No: 2010/19585, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11498 E.  ,  2010/19585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3902, Karar No: 2019/2757, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3902 E.  ,  2019/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12669, Karar No: 2022/629, Tarih: 27.01.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12669 E.  ,  2022/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi.,

SUÇLAR :Kasten öldürmeye teşebbüs, iftira, kişiyihürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER :1) ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/05/2016 tarih, 2013/382 Esas ve 2016/227 Karar sayılı kararı ile;

1- Sanık ... hakkında;

a)Mağdur ...'ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1,35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası,

b)Mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

c)6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, TCK'nin 62, 52, 53. ve CMK'nin 231/5. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, hükmünün açıklanmasının geriye bırakılması,

2-Sanık ... hakkında;

a)Mağdurlar ..., Kemal, Hamza ve ...'ayönelik iftira suçundan TCK'nin 267/1, 43, 269/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,

b) Mağdurlar ... ve ...ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nin 267/4, 109/1, 267/1, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

3- Sanık ... hakkında;

a) Mağdurlar ..., Kemal, Hamza ve ...'a yönelik iftira suçundan TCK'nin 267/1, 43, 269/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası,

b) Mağdurlar ... ve ...ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK'nin 267/4, 109/1, 267/1, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası mahkumiyetine dair

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafi, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi, Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm sanık ... müdafi, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi ve Cumhuriyet savcısı tarafından süresinde temyiz edilmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafi tarafından 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca, verilen hüküm itiraz yasa yoluna tabi olduğundan mahallinde değerlendirilmek üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

1-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesindeki ve duruşmalı incelemedeki sübuta, eksik soruşturmaya, Cumhuriyet savcısının sanık ...'in ...'e yönelik eyleminin olası kast olarak değerlendirilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ...hakkında mağdurlar ..., ..., ...ve ...'a yönelik iftira ve mağdurlar ... ve ...ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in silahlı saldırısı sonucu yaralanan mağdur sanıklar ... ve ...nin bu olay nedeniyle başlatılan soruşturma sırasında, henüz olayın etkisi altında ve hastanede tedavi altında oldukları sırada fiili işleyenler arasında mağdurların da bulunduğunu beyan ettikleri, ancak kovuşturma aşamasına geçmeden bu beyanlarından döndükleri olayda;

Sanıklar ... ve ...nin akrabaları olan mağdur ... ile önceden yaşadıkları husumet ve olayın sıcaklığında kolluk makamı hususunda ifadelerinin alındığı sırada içinde bulundukları durumda dikkate alındığında, iftira suçunun manevi unsurlarının oluştuğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı halde, sanıkların üzerlerine atılı "iftira" ve "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçlarından ayrı ayrı beraatlerı yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde ayrı ayrı mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafinin ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1175, Karar No: 2007/3478, Tarih: 30.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1175 E.  ,  2007/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.10.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.05.2001 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin tebliğ gideri olmadığından reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanılarak açılmış tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, iyiniyet koşulu gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Kural olarak, Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri gereğince yapı üzerinde bulunduğu taşınmazın tamamlayıcı parçası (mütemmim cüzü) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olayda olduğu gibi bazı özel durumlara değer tanımış, taşınmaz maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi keserek yapı sahibine koşulların varlığı halinde yapı sebebiyle temliken tescil isteme yetkisi vermiştir.

Dosyada yer alan bilirkişi raporuna göre yapı kıymetinin evin bulunduğu alan ve zorunlu yararlanma alanına nazaran daha fazla olduğu anlaşılmaktadır. Ancak, bu davanın kabulünde önemli olan mahkemece isabetli olarak saptandığı üzere malzeme sahibinin iyi niyetli olup olmadığıdır.

Davada davacı kayıt maliklerinden ...’ın eşi ...’in kendisine yaptığı satış dışında eski Medeni Kanununun 639. maddesine göre açtığı tescil davası sonucu kazandığı 17.12.1970 tarih 5 numaralı tapu kaydına da dayanmıştır. Gerçekten, davacının kaydı sonradan açılan davada iptal edilse de mahkeme hükmü ile kazandığı görülmektedir.

Türk Medeni Kanunu’nun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanunun 3.maddesinde hükme bağlanan subjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşın bilebilecek durumda olmamasını, ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder. Malzeme malikinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarih 17/1 sayılı İçtihatları Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü, bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Mahkemece, 17.4.2001 tarihinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ... ... dava konusu yapının davacı tarafından 1973 yılında tamamlandığını söylediğine göre yapının davacının 17.12.1970 tarihli tapunun kazanılmasından sonra yapıldığını gösterir. Dolayısıyla, davacı başkasının arazisine binayı mülkiyeti kazandıktan sonra yapmaya başladığından iyiniyetli kabul edilebilir. Mahkemece, iyi niyete ilişkin delillerin yanılgılı değerlendirilmesi doğru olmamıştır.

Temliken tescil davalarında davanın kabulünde aranan diğer bir koşulda, yapıyı yapanın (malzeme malikinin) taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir. Mevcut uyuşmazlıkta davacı davalılara ait arazi üzerine yaptığı evin oturduğu alan ile bunun zorunlu kullanma alanının tescilini isteyebileceğinden, arsanın yüzölçümü bulunarak bunun dava tarihindeki rayiçide arazi sahiplerine ödenmelidir.

Diğer taraftan, her ne kadar bilirkişiler taşınmazın bulunduğu alanın imar planında spor sahasında kaldığını söylemişlerse de bu durumun gerçekliği belediyeden imar planı getirtilerek uygulama ile doğrulanmamıştır. Bu eksiklik tamamlanmalı, ifraz durumu yetkili belediyeden taşınmazın krokisi tanzim ettirilerek sorulmalı, ifraz olanağı varsa bedele ilişkin koşul davacıya yerine getirtilerek istem hüküm altına alınmalı, aksi takdirde dava şimdiki gibi red olunmalıdır.

Bütün bu yönler üzerinde durulmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın yazılı şekilde hükme bağlanması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8052, Karar No: 2020/5253, Tarih: 30.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/8052 E.  ,  2020/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

1-2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın ;' 'Söz konusu yerin demir profil ticaret işi ile iştigal ettiğini, kendisinin 2007 yılında gelen malları beklemek üzere eleman olarak alındığını, daha sonra işten çıkartıldığını, kendisinin üzerine bir kısım evrakların imzalattırıldığını, sahte şirket kurulduğunu bilmediğini, iş yerini kuran çalıştıranın ... adlı kişi olduğu...'' şeklindeki savunması karşısında suçun unsurlarının ve maddî gerçeğin tespiti için;

a) Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen 2009 takvim yılına ait fatura asıllarının temini ile , sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Sanığın mükellefiyetiyle ilgili iş yerine ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken ve de söz konusu dava sahte fatura düzenlemeden açıldığı halde hüküm fıkrasında hem düzenlemeden hem kullanmadan bahsederek çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması,

bb) Daha sonra, sanığın iş yeri ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken ve de söz konusu dava sahte fatura düzenlemeden açıldığı halde hüküm fıkrasında hem düzenlemeden hem kullanmadan bahsederek çelişki yaratacak şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8499, Karar No: 2020/1771, Tarih: 12.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8499 E.  ,  2020/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağı sebebiyle şikayet dışı borçlu adına kayıtlı bulunan taşınmaz üzerine haciz koydurduklarını, taşınmazın satışı neticesinde İstanbul 27. İcra Müdürlüğü’nün 2012/22551 E. sayılı takip dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin hatalı olduğunu, müvekkilinin ayrıcalıklı olarak iştirak etmesi gerektiğini, sıra cetvelinde 1. sırada bulunan ... A.Ş. ile sadece kamu kurumlarının garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlardan ... A.Ş., ..., ..., ... vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ilgili icra müdürlüğünce yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu, sıra cetvelinde ayrılan paylarda da bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı,şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4792, Karar No: 2017/12245, Tarih: 19.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4792 E.  ,  2017/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının 10.06.2013 tarihli yazılı kira sözleşmesi gereğince müvekkilinin maliki olduğu taşınmazda kiracı olduğunu, kira sözleşmesinde kira bedelinin 500 TL olarak yazıldığını ancak gerçekte kira bedelinin 2.250 TL olup, kalan kısmın elden ödendiğini, ancak davalının 1.750 TL lik elden ödemesi gereken kısmı ödemediği gibi, 02.08.2014 tarihinde dükkanın ne zaman tahliye edileceğini sormaya giden davacının kızı, torunu ve damadına, davalı ve eşinin hakaret ederek darp ettiğini, kavga üzerine balkona çıkan davacıya da hakaret ettiğini, davalı ve eşi hakkında hakaret ve kasten yaralama nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4889 soruşturma sayılı dosyasında kamu davası açıldığını, bu olay sonrasında da, yoldan geçen davacı ve akrabalarına hakaret edildiğini, müvekkili için kira ilişkisinin çekilmez bir hale geldiğini, bu nedenle kiralananın açıktan açığa kötü kullanıldığını iddia ederek 10.06.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin feshine, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının iddialarının asılsız olduğunu, kira borcu bulunmadığını, hiç bir şekilde akde aykırı kullanım olmadığını, aksine davacı ve akrabalarının tahliye baskısı nedeniyle 02.08.2014 tarihinde meydana gelen olayda davacı ve akrabalarının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4889 soruşturma sayılı dosyasında, tarafların karşılıklı hakaret, kasten yaralama iddialarının bulunduğu sözkonusu dosyanın halen derdest olduğu, olayın kira sözleşmesinin devamı ile ilgili taraflar arasında bulunan tartışmaya ilişkin olduğu bu hususun akde aykırılık teşkil etmediği taraflar arasındaki tartışmanın ve olayların akde aykırılık teşkil etmeyeceği gibi kiracı, kiralananı, sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmadığının kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara saygıyı göstermediğinin gerçekleşen tartışma ile ortaya çıktığının değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile

komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir. Bunun dışında sözleşme ile konulan yükümlülüklerin kiracı tarafından yerine getirilmemesi akde aykırılık nedeni ile tahliye sonucunu doğurmaz.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir. Bunun dışında sözleşme ile konulan yükümlülüklerin kiracı tarafından yerine getirilmemesi akde aykırılık nedeni ile tahliye sonucunu doğurmaz.

Olayımıza gelince; taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunduğu ve taşınmazın işyeri olarak kullanılmak üzere kiraya verildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Her ne kadar mahkemece, taraflar arasında meydana gelen tartışmanın akde aykırılık teşkil etmediği gerekçeleriyle açıktan fena kullanmanın şartları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmiş ise de, TBK'nun 316.maddesinde düzenlenen “kiracıdan beklenen komşuluk ilişkilerine uyma, kiralayan ve ailesine karşı rahatsız edici ve uygunsuz davranışlardan kaçınma” yükümlülüğünden kastedilen bu davranışların (hakaret ve kasten yaralama) Türk Ceza Kanunu anlamında suç teşkil edip etmemesi değildir. TBK'nun 316. maddesinde düzenlenen açıktan fena kullanma nedeniyle tahliye şartlarının gerçekleşmesi için kiracının ve onunla birlikte hareket edenlerin davranışlarının kiraya veren ya da komşular için çekilmez bir hale gelmesi yeterlidir. Ayrıca Davacı tarafından davada dayandığı maddi olgu ve hukuki sebepler; kiralananın açıktan açığa fena kullanılmasına ilişkin olup, davacı, 02.08.2014 tarihli meydana gelen olay ve sonrasındaki vakılara da dayanmış ve delil olarak tanıkları bildirmiştir. Mahkemece davacı tarafın tanıkları dinlenmemiştir. O halde Mahkemece uyuşmazlığın 6098 Sayılı TBK.nun 316/3 maddesi çerçevesinde değerlendirilmek suretiyle, tarafların bildirdiği tanıklar dinlenerek ve ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/4889 soruşturma sayılı dosyası sonucu açılan kamu davasındaki deliller ve dinlenecek tanıkların beyanları da dikkate alınarak, davalının davranışlarının açıktan fena kullanıma ilişkin olup olmadığı, tahliye şartlarının oluşup oluşmadığı üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.