muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/296, Tarih: 18.06.2020

.12.2016 tarihli beyanında yalnızca kendisine telefon açtığını söylemişken 01.12.2016 tarihli beyanında hem telefon açtığını hem de Ankara'ya geldiğinde yapacağı tanıklık konusunda kendisiyle görüştüğünü söyleyip ilk ifadesiyle bu yönüyle de çelişkiye düştüğünü, konuyla alakası olmamasına rağmen tanığın dönemin Erzincan Cumhuriyet Başsavcısı İlhan Cihaner’i elindeki bir soruşturmayla ilgili olarak o tarihteki Adalet Bakanı Cemil Çiçek’in ve kendisinin telefonla aradığını söylediğini, o dönem Adalet Bakanının Cemil Çiçek değil Mehmet Ali Şahin olduğunu, kendisinin Ceza İşleri Genel Müdür Yardımcısıyken vekaleten Genel Müdürlük görevi yaptığını, Mehmet Ali Şahin'in o tarihte Müsteşarlığa vekalet eden Müsteşar Yardımcısı Zeki Yiğit'in aracılığıyla ilettiği bir talimat çerçevesinde Erzincan Cumhuriyet Başsavcısının yürütmekte olduğu ve basına yansıyan örgütlü suçlardan olması sebebiyle Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün örgütlü suçlar bürosunu da ilgilendiren bir soruşturmayla ilgili olarak Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün genelgesi uyarınca bilgi verilmesini teminen telefon görüşmesi yaptığını, bu konunun tanıkla hiçbir ilgisi olmamasına rağmen bütün bunları bir araya sokuşturarak bir yerlere mesaj gönderdiğini, tanığın kendisiyle birlikte herhangi bir sohbete, cemaat faaliyetine kitap okuma etkinliğine katılmadığını, ... ile Yılmaz Erdem'in kendisiyle ilgili olarak cemaat mensubu olduğunu ifade ettiklerini söylediğini, bunun bir aktarma olduğunu, bu durumda ... ile Yılmaz Erdem’in dinlenmesi gerektiğini, tanığın kendisini Ankara’ya çağırıp görüşme yapanlardan birinin ... olduğunu söylediğini, arkasından bir başkası olduğunu söyleyerek çelişkiye düştüğünü, asker kişilerle ilgili tanıklık yapması konusunu kendisinin değil özel yetkili savcıların istemiş olduğunu söyleyerek yine çelişkiye düştüğünü, iki defa görüştüklerini söyleyen tanığın sonradan bu görüşme sayısını üçe çıkardığını, görüşmeleri sırasında yanlarında bir daire başkanı olduğunu söylediğini, dönemin Ceza İşleri Genel Müdürlüğündeki daire başkanlarının tanık olarak dinlenmelerini istediğini, tanığın başka yalanlarının da olduğunu, örneğin ..

... ile çok samimi olduklarını söylediğini, halbuki farklı fakültelerden mezun olduklarını, buna rağmen okul arkadaşı olduklarını söylediğini, zapta bu kısmın anlaşılmadığının geçtiğini ancak duruşmada tanığın böyle bir beyanda bulunduğunu hatırladığını, aralarında 14 yaş olduğunu, tanığın Ekrem Dinçer’in hakkında soruşturma yapan başsavcı olduğunu söylediğini, ancak yaptığı araştırmaya göre Ekrem Dinçer’in hiç başsavcılık yapmadığını, yine tanığın soruşturma aşamasnda Osman Şanal’ın cemaatin adamı, bu yapının taşra erkinin Erzurum Bölgesindeki adamı olduğunu, tanıştıktan sonra kendisini sık sık Erzurum’a davet ettiğini söylerken iddia makamının sorusu üzerine önceden Osman Şanal’ın cemaat mensubu olduğunu bilmediğini söylediğini, tanığın sürekli yalan söylemesinin içerisinde bulunduğu durumdan, eşinin ve kendisinin tutuklu olmasından, ismini değiştirip yüz estetiği yaptırmasından kaynaklandığını, mutsuz olan tanığın hakkındaki soruşturmalar ve açılmış davalardan kurtulmak için iftira attığını, ...'un Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/34 esas sayılı dosyasında da tanık olarak dinlendiğini, İzmir’deki bir soruşturmayla ilgili yazışmada başsavcının tanığın ismini verdiği bir kısım şahıslarla ilgili bilginin somut delile dayanmadığı tespitini yaptığını,

Tanık ...’un beyanlarına karşı; bu tanığın beyanında da Yargıtay Üyesi seçildiğinde hem cemaat mensuplarının hem Bakanlığın listesinde adının olduğunun belirtildiğini, kimsenin kontenjanından seçilmek gibi bir isteğinin olmadığını, üye seçilmesini istediğini kendisine ilk söyleyenin dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman olduğunu, tanık ...’un kendisinin cemaat mensubu olduğuna yönelik beyanını kabul etmediğini, bu tanığın da cezaevine konulup tek kişilik hücrede tutularak konuşması hâlinde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanacağından bahisle konuşmasının istendiğini, bu yüzden kendisine iftira attığını,

Mahkemedeki beyanlarına karşı; tanığı 1999 yılının mayıs ayında Bakanlığa tetkik hâkimi olarak geldiğinde tanıdığını, ...’un o tarihte Personel Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimi olarak çalıştığını, tanığın eşiyle aynı dönemde staj yaptıklarını, bu kadar uzun zamandır kendisini tanımasına rağmen somut bir beyanda bulunamayan tanığın cemaate sempatisinin olduğunu düşündüğünü söylediğini, ...’un görgüye dayalı bir eylem tarifi bulunmadığını, yaptığının tanıklık bile olmadığını, o dönem tanıkla neler konuştuklarını hatırlamadığını ancak 2011 tarihinden önce kimsenin cemaatle ilgili kötü konuşmadığını, kendisinin de yapı olarak kişi ve gruplar hakkında aleyhe konuşmamaya özen gösterdiğini, esas olarak pozitif yaklaşımı esas aldığını, olumsuz bir davranış varsa ilgili veya yetkili kişiler gereğini yapar düşüncesiyle üzerine vazife değilse dedikodu etmemeye çalıştığını, o dönem en üst düzey devlet yetkililerinin destek olduğu cemaat aleyhine söz sarf etmemesi nedeniyle tanığın bu gruba sempatisi bulunduğunu düşünmüş olabileceğini, bunun da tanıklık değil bir nevi değerlendirme olduğunu, üye seçilmesiyle ilgili de tanığın “Müsteşar Ahmet Kahraman Bey'in de üye olmasını istediği, değerlendirilmesini istediği bir arkadaştı. Ancak diğer dosyalarda da anlattığım cemaat mensubu arkadaşların seçilmesini istediği adaylar vardı. O adayların arasında da ismi vardı şeklinde bir beyanda bulunmuştur. Yine açık söyleyeyim, bizler de seçilmesine destek verirdik. O listede olmasaydı da seçilebilecek bir arkadaştı. Kıdem olarak, yaşı itibarıyla, pozisyon itibarıyla engel bir hali yoktu. O nedenle bizlerden de hiç kimse itiraz etmedi açıkçası” diyerek savunmasını desteklediğini, başka bir listede adının geçmesinin üye seçilmesine faydası olmadığını, kimseden üyelik istemediğini, tanığın ifadesindeki HSYK’da yaşanan sıkıntıları kendisine aktardığında bunları ileteceği kimsenin bulunmadığı, bu işlerle alakasının olmadığı yönünde kanaat elde edindiğine dair beyanın da savunmasını desteklediğini ayrıca ...’un Bakanlıkta YARSAV temsilcisi ile yapılan toplantıda kendisinin yer almadığını açıkça söylediğini, tanığın, dönemin HSYK Genel Sekreteri Mehmet Kaya’nın atanması sürecini ayrıntılı olarak anlattığını, kendisine herhangi bir isnatta bulunmadığını, bu kişinin doğrudan Bakan tarafından atandığını söyleyerek diğer tanık ...’in soruşturma aşamasındaki beyanlarını çürüttüğünü, Muzaffer Bayram’ın Yusuf Ziya Canik yerine daire başkanı olarak atanmasında orada bulunanların önerisiyle bu değişikliğin olduğunu anlatan tanığın kendisinin ortamda hazır bulunmadığını ifade ettiğini, tanık ...'nin de açıkça Muzaffer Bayram’ı kendisinin önerdiğini söylediğini,

Tanık ...’ın beyanlarına karşı; birlikte staj yaptıkları için ...’ı tanıdığını, zaman zaman birlikte cuma namazına gittiklerini, neden bunu cemaat üyesi olduğu yönünde algıladığını bilmediğini, bir düğün için tanığın memleketi olan Gaziantep yöresine gittiklerini, evinde ailecek misafir olduklarını, tanığın 25-26 yıl öncesine dayanan soyut iddialarına itibar edilmemesi gerektiğini, dosyaya celse arasında katılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan ifadesinde; ismini Yargıtay Üyesi olarak faaliyet gösteren cemaat mensupları arasında saydığını, herhangi bir faaliyetinden bahsetmediğini,

Tanık ...’un beyanlarına karşı; tanığın soruşturma aşamasında Yargıtay Üyesi seçildikten sonra birlikte hareket ettiği kişilerin isimlerini verdiğini söyledikten sonra cemaat mensubu olduğunu zannettiği kişilerin isimlerinden de bahsettiğini, hakkında herhangi bir somut eylemden bahsetmeksizin adını zikrettiğini, tanıkla aynı fakültede farklı dönemlerde okuduklarını, herhangi bir teşrik-i mesailerinin olmadığını, ismini Furkan Haber Sitesinde okuduğu için etkin pişmanlıktan yararlanmak ve cazevinden bir an evvel tahliye olmak adına zikrettiğini düşündüğünü,

Tanık ...’in beyanlarına karşı; tanığın kendisi ve ... ile cemaat sohbetlerine katıldığını beyan ettiğini, oysa ki eşlerinin lojmanda iyi anlaşmaları nedeniyle ailece görüşmelerinin olduğunu, bunun hiçbir zaman örgüt toplantısı şeklinde gerçekleşmediğini, bu görüşmelerinin de 2003 öncesi dönemdeki tetkik hâkimliği zamanına denk geldiğini, tanıkla birlikte tutuklanınca eşlerinin aralarındaki iyi ilişkiler nedeniyle lojmanı boşaltıp yan yana daire tutarak birbirlerine destek olmaya çalıştıklarını, genel müdür yardımcısı ve sonrasında genel müdür olduğu 2008 Temmuz ila 2011 Şubat ayları arasında da sohbet toplantıları yaptıklarına yönelik beyanlarının da doğru olmadığını, tanığın ifadesinde hangi şahısların, hangi zamanda, kimlerle sohbet gruplarına katıldığını hatırlamadığını söylediğini,

Mahkemedeki beyanlarına karşı; tanığın Mahkemedeki ifadesinden sonra Yargıtay Cumuriyet Başsavcılığı tarafından tekrar dinlendiğini, tanığın her şeyden önce CMK’nın 50/1-c maddesi gereğince yeminsiz dinlenmesinin gerektiğini, söz konusu savcılık beyanında tanık ... ile kendisinin okul arkadaşı olduklarını bildiğini söylediğini ancak ...’un İzmir 9 Eylül Üniversitesi Hukuk Fakultesi mezunu, kendisinin ise Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olduğunu, dolayısıyla ne üniversite ne de öncesinden bir arkadaşlıklarının bulunduğunu, tanığın kendisiyle ilgili somut bir eylemden bahsetmeden cemaat mensubu olduğunu söylediğini, ismini Furkan Haber Sitesi’ndeki listede görmüş olabileceğini, tanığın hücrede kalmamak için aralarında kendisinin de bulunduğu pek çok kişiye iftira atarak dışarı çıktığını,

Tanık ...’un beyanlarına karşı; Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimiyken tanığın Ayaş Cumhuriyet savcısı olduğunu, tanıdıklarının yanına gelip giderken tanıştıklarını, unvan aldıktan sonra da kendisini ziyarete gelmiş olabileceğini, 2015 yılı adli tatil öncesi Bakanlıkta Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü de yapan Ali Bilen’i ziyarete gittiğini, tanığı da orada gördüğünü, tayin olduğunu ve bir ameliyat geçirdiğini öğrendiğini, hem hayırlı olsun hem de geçmiş olsun demek için adliyeye uğradığını, sabah 7 treniyle gidip akşam 7 treniyle döndüklerini, tanığın kendisini tren garına götürmeyi teklif etmesi, çocuğunun sınava gireceğinden bahsetmesi ve ikindi namazını kılmak düşüncesiyle evine gittiklerini, evden ayrıldıktan sonra Ali Bilen’i aldıklarını, trene de zor yetiştiklerini, tanığın Eskişehir'de ve Ankara'da yapmış oldukları sohbet toplantılarının bir veya ikisine katıldığı şeklindeki anlatımından kastı bu ise bu kısmının doğru olduğunu ancak bu sohbet toplantısının bahsettiği minvalde gerçekleşmediğini, ifadesinde geçen Yargıtay üyelerini orada hiç görmediğini, görüşmelerinin toplantı değil belirttiği çerçevede pidecide bir çay içme ardından da evinde namaz kılma şeklinde gerçekleştiğini, tanığın Ankara’da veya bir başka şehirde sohbet toplantılarında beraber olduklarına yönelik ifadesinin gerçeği yansıtmadığını,

Tanık ...’in beyanlarına karşı; ...’in önce tanık daha sonra da şüpheli sıfatıyla verdiği ifadelerinde isminin geçtiğini, 2010 yılı HSYK adaylarının belirlenmesi amacıyla yaptıkları toplantıya ..., Muzaffer Bayram, Mehmet Kaya, Dursun Murat Cevher ve kendisinin katıldığını, kendilerine “Sizden Resul Yıldırım’ı aday göstereceğiz.” dediğini anlattığını, kendisinin o tarihte genel müdür olduğunu, böyle bir görüşme yapmadıklarını, tanığın ismini saydığı kişilerin hepsinin adli yarıgı kökenli olduğunu, gösterdiği adayın ise idari yargı kökenli olduğunu, idari yargıdan birini adli yargı mensuplarına sormasının anlamlı olmadığını, tanığın güçlerini göstermek için o dönem YARSAV’dan Murat Arslan’ı Bakanlığa getirip yapılan toplantıya katılanlar arasında ismini söylemediği gözetildiğinde kendi ifadesiyle çeliştiğinin anlaşıldığını, dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman ile aralarında sadece hemşehricilik bağı olduğunu, tanığın Ahmet Kahraman aracılığıyla Yargıtay, Danıştay ve bürokrasideki tanıdıkları vasıtasıyla kendilerini refere ettirdiklerine dair beyanının zanna dayandığını, tanığın dönemin HSYK Genel Sekreteri olan Mehmet Kaya’nın bu göreve getirilmesi için Müsteşar nezdinde ... ve Ömür Borazan ile yoğun kulis yaptıkları iddialarını da kabul etmediğini, zaten tanığın ifadesinin devamında Mehmet Kaya’nın bu göreve ...’un tercihi olarak geldiğini anlattığını, yine Yargıtay Üyeleri arasındaki cemaat mensupları arasında ismini zikretmesini de kabul etmesinin mümkün olmadığını, ...’in zanlarından bahsettiğini, üye seçildikten sonra isteği dışında 10. Hukuk Dairesinde görevlendirildiğini, ardından 23. Ceza Dairesi kurulunca oraya geçtiğini, hiçbir idari görev almadığını, komisyon ya da kurullarda görevlendirilmediğini, yurtdışı gezilerine katılmadığını, bu nedenle tanığın Yargıtayda önde ve aktif olduğuna dair beyanını kabul etmediğini, mevzuat gereği Yargıtay Üyeleri hakkında soruşturma yapma yetkisi kendisine verilmeyen dönemin Adalet Bakanlığı Müsteşarı ...’in maiyetindeki genel müdürler ve daire başkanları aracılığıyla cemaat mensubu üyeleri araştırtıp sonuçlarını ilgili makamlara vermeksizin MİT’e iletmesinin fonksiyon gasbı ve yetki aşımı olduğunu, sırf bu nedenle dahi beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, tanığın yaptığı ve MİT’e verdiği listenin çeşitli internet sitelerinde yayımlanması sonucu adının tekrar tekrar lekelendiğini, bu listeye göre suçlandığını, ...’in muhbir tanık olduğunu, tanıklar ... ile ...'nin Mehmet Kaya’nın genel sekreterlik görevini getirilmesinde ... ile farklı şeyler anlattıklarını, Muzaffer Bayram’ın Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde daire başkanı olarak atanmasıyla ilgili de tanığın soruşturma aşamasıdaki ifadesinde tahminince bir şeyler söylediğini belirttiğini, Muzaffer Bayram’ın göreve getirilmesinde kendisinin o birimin Genel Müdürü olmasına rağmen görüşünün alınmadığını, o dönemde Personel Genel Müdürlüğü, Müsteşarlık katı ile Bakan’ın birlikte isimleri belirlediklerini sonradan öğrendiğini, ..

... ile farklı şeyler anlattıklarını, Muzaffer Bayram’ın Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde daire başkanı olarak atanmasıyla ilgili de tanığın soruşturma aşamasıdaki ifadesinde tahminince bir şeyler söylediğini belirttiğini, Muzaffer Bayram’ın göreve getirilmesinde kendisinin o birimin Genel Müdürü olmasına rağmen görüşünün alınmadığını, o dönemde Personel Genel Müdürlüğü, Müsteşarlık katı ile Bakan’ın birlikte isimleri belirlediklerini sonradan öğrendiğini, ...’in soruşturma aşamasında kendiyle birlikte ..., Muzaffer Bayram ve Hüseyin Yıldırım’ın seçimi başka grupların kazanmaması için birlikte çalışmayı teklif ettiklerine ilişkin beyanını kabul etmediğini, kimseye teklif götürmediğini, üyesi olduğu Adalet Akademisi kontenjanından dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman’ın isteği üzerine HSYK adayı olduğunu, müsteşarın “Bakan Beyin iradesi bu şekilde.” demesi üzerine adaylıktan çekildiğini,

Mahkemedeki beyanlarına karşı; tanığın da beyan ettiği gibi aralarında bir yakınlık olmadığını, tanığın iki defa odasına geldiğini, üst düzey görevde oldukları süreçte Müsteşar veya Bakan Beyler’in başkanlık ettikleri resmî toplantılara birlikte katıldıklarını, tanığın kendisi hakkında söylediklerinin sağdan soldan duyduklarından ibaret olduğunu, gördüğü bir şeyin bulunmadığını, zaten tanığın muhafazakar kişiliğini saklamadığını, işine mensubiyetini yansıtmadığını söylediğini, ancak Yargıtayda görev yaptığı sürede cemaat mensuplarıyla birlikte hareket ettiğinin kendisine iletildiğinden bahsettiğini, birlikte hareket etmekten kastının ne olduğunu bilmediğini, kendisiyle ilgili bu sözü kimin söylediğinin, hangi olaydan dolayı bu kanıya varıldığının belli olmadığını, Adalet Bakanlığı Müsteşarının, Yargıtay Üyelerine yönelik böyle bir çalışma başlatıp toplantılar yapmasının görevi olmadığını, böyle bir yetkisinin bulunmadığını, Yargıtay Birinci Başkanı ve Birinci Başkanlık Kurulu’na iletilmesi gereken iddiaların hâkimevinde toplantılar yapılarak görüşülemeyeceğini, bütün bunların suç teşkil ettiğini, tanığın hakkındaki iddaları amiri olmaması nedeniyle de araştıramayacağını, kendisi suç olan bir toplantının meyvesi olan kanaatın da suç olduğunu, bu kanaatın tanıklık olarak kabul edilip edilmeyeceğinide heyetin takdirine bıraktığını, tanığın kendisinin Yargıtay Üyesi seçilmesiyle ilgili olarak cemaatten böyle bir talebin geldiğini hatırlamadığını, dönemin Müsteşarının Bakanlıktan seçilecek üst düzey görevliler arasında kendisini aday gösterdiğini söylemesinin de Yargıtay Üyesi seçilmesinde cemaatin rolünün olmadığına yönelik savunmasını desteklediğini, tanığın, aynı şekilde 2010 yılı HSYK seçimlerinde görüştüğü 5-6 kişiden birinin kendisi olduğunu ancak ne konuştuklarını hatırlamadığını söylediğini, Savcılıkta dönemin YARSAV temsilcisi Murat Arslan ile yapılan toplantıda kendisinin de bulunduğunu söyleyen tanığın kovuşturma aşamasında ifadesini değiştirdiğini, Murat Arslan’ın yargılandığı davada kendisinin o toplantıda bulunmadığını ifade ettiğini anlattığını, bunun da savunmasını doğruladığını, 2010 HSK seçimleri öncesi sadece İller Bankasındaki toplantıya katıldığını, bu toplantıyı Müsteşar Ahmet Kahraman’ın tertip ettiğini, bunun dışında HSYK aday belirleme toplantılarına katılmadığını, orada da kimlerin aday gösterileceğinin konuşulmadığını, Müsteşar tarafından Adalet Bakanının HSYK üyeliğine aday olmasının istendiğinin iletilmesi üzerine adaylık dilekçesini verdiğini, yine dönemin Bakanının talebiyle adaylıktan çekildiğini, dönemin HSYK Genel Sekreteri Mehmet Kaya’nın görevlendirilmesiyle ilgili Savcılık ifadesinde kendisine yönelik bazı iddialarda bulunan tanığın kovuşturma aşamasında bu yönde bir beyanda bulunmadığını,

Esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanlarında savunmasına ek olarak; tanık ...’in soruşturma aşamasındaki ifadesini Mahkemede düzelttiğini, dolayısıyla yeminli kovuşturma ifadesine itibar edilmesi gerektiğini,

Esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanlarında savunmasına ek olarak; tanık ...’in soruşturma aşamasındaki ifadesini Mahkemede düzelttiğini, dolayısıyla yeminli kovuşturma ifadesine itibar edilmesi gerektiğini,

Tanık ...’in beyanlarına karşı; tanığın beyanlarından küçük yaşlardan beri bu yapıyla irtibatlı olduğunun anlaşıldığını, hakkında bir soruşturma yapılmışsa onun da CMK’nın 50/1-c maddesi kapsamında dinlenmesi gerektiğini, tanığın idari yargı hâkimi olduğunu, adli yargıyla ilgili bu kadar bilgiyi nasıl edindiğini, önündeki bir listeye bakarak mı ismini verdiğini merak ettiğini, idari görevi nedeniyle tanıdığı tanığın bir dönem müfettişlik yaptığını, İstanbul Vergi Mahkemeleri denetimi öncesi tıpkı diğer müfettişlerin uygulamalarında olduğu gibi denetime gideceği yerdeki hâkimlerle ilgili derdest inceleme ve soruşturma bilgilerini almak için Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne geldiğini, kendisiyle görüştüğünü, o sırada hâkim şikâyetlerine baktığını, rutin bir uygulama olarak yanına gelen tanığın, Personel Genel Müdür Yardımcısı olması nedeniyle ziyaretine gittiğini, onun dışında hiç görüşmediklerini,

Mahkemedeki beyanlarına karşı; tanığın teftişe çıkmadan önce dönemin Teftiş Kurulu Başkan Vekili olan Selahattin Atalay’ın Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gidip bizim arkadaşımızdır dediği kendisiyle görüşmesini istediğini söylediğini ancak Selahattin Atalay’ın firari olması nedeniyle tanığın bu beyanının tahkik edilmesinin mümkün olmadığını, aralarında böyle bir konuşma geçmiş olsa bile bunun kendisinin cemaatçi olduğunu göstermeyeceğini, iki defa tanıkla görüştüğünü, birincisinin bahsedilen teftiş öncesi ikincisinin tanığın Personel Genel Müdür Yardımcısı olması nedeniyle ziyaretine gitmesi şeklinde gerçekleştiğini, tanığın teftişe gitmeden önce yanına gelmesinin ise müfettişlerin görev emri almalarına ilişkin usulden kaynaklandığını, mevzuat gereği Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne gelen bir şikâyet olması hâlinde Adalet Bakanından konunun müfettiş marifetiyle incelenmesi ve gerekirse soruşturmaya geçilmesi için görev emrini kendilerinin istediğini, ancak hangi müfettişin görevlendirileceğine Teftiş Kurulunun karar verdiğini, tanığın sözünü ettiği olayda Müsteşar Beyin talimatı ile müfettiş onayını Ceza İşleri Genel Müdürü olarak kendisinin Bakandan aldığını hatırladığını, bazı avukatların İstanbul Vergi Mahkemelerinde rüşvet vererek istedikleri şekilde karar alabildiklerinin iddia edildiğini, Müsteşarın bazı durumlarda görevlendirme yapılınca müfettiş ile kendilerinin konuşmalarını istediğini, somut olayda da hatırladığı kadarıyla “Görevlendirilen müfettişle görüşün.” dediğini, konunun üzerinde hassasiyetle durulmasını, bir şey çıkmayacak gibiyse hâkimlerin yok yere tedirgin edilmemesini istediğini, bunun üzerine tanığın görev emrini alıp yanına geldiğini, dönemin Müsteşarının bahsettiği mesajını kendisine ilettiğini, somut olayda şikâyetin doğrudan Müsteşara yapıldığını hatırladığını, konunun aydınlatılması için görev emrinin celbini talep ettiğini,

Tanık ...’ün beyanlarına karşı; tanığın istinabe suretiyle ifadesinin İzmir’deki bu suçlara bakmakla yetkili ağır ceza mahkemesi yerine Tire Asliye Ceza Mahkemesinde alındığını, bunun usule aykırı olması nedeniyle ifadenin hükme esas alınamayacağını, tanığın beyanında kendisini tanımadığını, örgüt içerisinde ismini duyduğunu söylemesine rağmen kimlik tespiti sırasında zapta “Sanığı tanır.” şeklinde kayıt düşüldüğünü, bu nedenle zaptın çelişkili olduğunu, tanığın görgüye dayalı herhangi bir bilgisinin bulunmadığını, örgüt üyeliği yönünden kimden duyduğunu hatırlayamadığını belirttiğini,