muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21002, Karar No: 2016/26269, Tarih: 28.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/21002 E.  ,  2016/26269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddi ile birlikte borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında 9.450,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11414, Karar No: 2011/29285, Tarih: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11414 E.  ,  2011/29285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 19/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1247, Karar No: 2006/2194, Tarih: 13.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1247 E.  ,  2006/2194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün katma bütçeli idarelerden olduğundan Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerekir. 4833 Sayılı 2003 Yılı Bütçe Kanununun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. Ancak 2004 yılı için faizin 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesine göre hesaplanması gerekmektedir.

Mahkemece bu hususta gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle, Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10138, Karar No: 2017/300, Tarih: 23.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/10138 E.  ,  2017/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının stent bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Stent bedelinin ödendiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer." hükmünü içermekte olup davacının talebinin anılan yasal düzenleme kapsamında hak düşürücü süreye uğradığı gözetilmeksizin, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; hükmün gerekçesindeki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; mahkeme kararının gerekçe bölümündeki son paragrafın son cümlesi olan “5510 sayılı Yasanın 37/5. maddesine göre 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.” sözcüklerin silinerek yerine, “506 sayılı Yasanın 99. maddesinin 2. fıkrasının "İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer." hükmünü gereği davacının talebinin hak düşürücü süreye uğradığının anlaşılması nedeni ile, davanın reddinin gerektiği kanaati ile aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.” cümlesinin yazılarak kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazlı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6604, Karar No: 2012/7449, Tarih: 17.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6604 E.  ,  2012/7449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, bedeli sıra cetveline konu araç üzerindeki ilk haczin müvekkili tarafından konulmuş olmasına rağmen, sıra cetvelinde satış bedelinin müvekkili ve şikayet olunan arasında hatalı bir şekilde garameten paylaştırıldığını, satış bedelinin tamamının müvekkiline ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin süresinde olmadığını ve sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin düzenlenmesinden sonra alınmış olan kararda tüm bedelin şikayetçiye ödenmesine karar verildiğinden şikayetçinin hukuki yararı kalmadığı gerekçesiyle, 15.03.2011 tarihinde şikayetin reddine karar verilmiş; red kararının şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 25.10.2011 tarihli ilamıyla sıra cetvelinin şikayetçiye 27.01.2011 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet başvurusunun ise yedi günlük yasal süresinden sonra 07.02.2011 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle mahkemenin red kararı bozulmuş; mahkemece bozma kararına uyularak yargılamaya devam edilmiş; mahkemece tüm dosya kapsamına göre, bozma ilamında belirtilen gerekçelerle, 04.09.2012 tarihinde süresinde olmayan şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6426, Karar No: 2015/13530, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6426 E.  ,  2015/13530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigorta şirketi bulunduğu aracın tek taraflı trafik kazası yaptığını, araç içinde yolcu olarak bulunan müvekkilin yaralandığını, kazada topuğu parçalanan davacının ameliyat olduğunu, davacıda kalıcı sakatlık oluştuğunu, davacının kaza öncesi güzellik uzmanı olarak aylık 2.500,00-3.000,00 TL kazanç elde ettiğini, başkasının yardımı olmadan hayatını sürdüremez hale geldiğini, kaza öncesi tempoda çalışmasının mümkün olmadığını, sağlık giderlerinin de olduğunu belirterek 4.000,00 TL maddi tazminatın 30.04.2012 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, 50.000,00 TL manevi tazminatın ... Sigorta A.Ş. haricindeki diğer davalılardan 30.04.2012 kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili, 17.07.2013 tarihli celsede davalı ... şirketi tarafından 77.177,86 TL ödeme yapılması nedeniyle maddi tazminat talebi yönünden diğer davalılarda dahil olmak üzere davadan feregat ettiğini beyan etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ile ... Otomotiv Ltd. Şti.'ne usulüne uygun yapılan tebliğe rağmen duruşmaya gelmemiş, davaya karşı beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, davacı tarafından davalılar ... ve ...

Otomotiv Tur. Pet. Ürn. Enerj. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne yönelik manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 1.500,00 TL manevi tazminatın 30/04/2012 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Manevi tazminat, zarara uğrayanda manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat, bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan miktar kadar olması gerekir. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim, bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda, davacının yaralanma derecesi, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, olay tarihine göre paranın alım gücü gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı çok az olup, daha fazla manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11156, Karar No: 2016/16028, Tarih: 01.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/11156 E.  ,  2016/16028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yerel mahkemece sanık hakkında TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi yönündeki gerekçesi yeterli görülmüş ve tebliğnamedeki 1 no’lu bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2013 gün ve 2010/907 Esas ve 2013/627 sayılı ilamının inceleme konusu suç tarihinden sonra kesinleşmesi, diğer ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak ve yine hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12060, Karar No: 2013/17491, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12060 E.  ,  2013/17491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/02/2012 gün ve 2010/73-2012/55 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/05/2013 gün ve 2012/12495-2013/10027 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının İstanbul Deri Serbest Bölge Müdürlüğü'nden tescilli beyanname muhteviyatı ürünlerle ilgili olarak İ.D.S.B. Gümrüğü'ne ithal malların uygunluk değerlendirme sonuç belgesini sunduğunu, İstanbul Deri Serbest Bölge Müdürlüğü'nce de, davalı tarafından ibraz edilen söz konusu belgenin müvekkilince düzenlenip düzenlmediği hususunun sorulduğunu, yapılan araştırma neticesinde, davalının beyanname muhteviyatı eşyalarla ilgili müvekkiline herhangi bir başvurusunun bulunmadığının, ithal malların uygunlak değerlendirme sonuç belgesinin müvekkilince düzenlenmediğinin İ.D.S.B. Gümrük Müdürlüğü'ne bildirildiğini, davalı şirket yetkilileri hakkında gerçeğe aykırı belge düzenlemek suçundan ceza davası açıldığını, bu durumun müvekkilini maddi ve manevi zararlara uğrattığını ileri sürerek, 4.924,14 TL maddi ve 24.620,70 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 15.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3415, Karar No: 2024/3297, Tarih: 17.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/3415 E.  ,  2024/3297 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/644 E., 2014/798 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2014/644 Esas, 2014/798 Karar sayılı kararı ile; olay günü katılan sanık ...'in arkadaşları ile birlikte Urla ilçesinde bulunan polis kampına giderek denize girdikleri, katılan sanık ...'ın da eşi ... ve kızı .......leri, katılan sanık ...'ın eşi ile yanyana koltukta oturduğu, ...ın ise sağ taraftaki tekli koltukta oturduğu, katılan sanık ...'in kız arkadaşlarının minibüsün ön koltuğunda, erkek arkadaşı ...in minibüsün konsolu üzerinde oturduğu, katılan sanık ...'in ise ayakta yolculuk yaptığı, minibüse yolda binen yolcular nedeniyle içinin kalabalıklaştığı, katılan sanık ...'in, ...ın yolculuk yaptığı koltuğa tutunarak ayakta yolculuk yaptığı, bu arada arkadaşı ... ile sohbet ettiği, yolculuk esnasında ...ın katılan sanık ...'in kendisini rahatsız ettiğini, taciz ettiğini ailesine söylemesi üzerine katılan sanık ...'ın ayakta yolculuk yapmakta olan katılan sanık ...'e aniden saldırarak yüzüne birkaç kez yumrukla vurarak darp ettiği, şeklinde kabul edilen olayda; katılan sanık ...'ın yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e uyarınca beraatine, yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'in hakkında iddia edilen yaralama, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarının sübuta erdiğine ilişkindir.

B. Katılan Sanık ... Vekilinin Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'in hakkında iddia edilen yaralama, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarının sübuta erdiğine ilişkindir.

B. Katılan Sanık ... Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan sanık ...'in hakkında iddia edilen yaralama, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarının sübuta erdiğine, katılan sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Oluşa uygun kabule göre katılan sanıklar Ercan ve Mert'in işlediği yaralama suçunun, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesi ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemlerin 22.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı ve katılan sanık ...'in savunmasının alındığı aynı tarih olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Katılan Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanıkların anlatımları, katılanların ifadeleri, savunmalar ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, katılan sanık ...'in minibüste mağdurenin oturduğu koltuğun arkasında ayakta yolculuk yaptığı sırada mağdurenin oturduğu koltuğun iç kısmına doğru elini uzattığı ve mağdurenin beline dokunduğu, mağdurenin rahatsızlığını birkaç defa sanığa söylediği, ailesinin yanında olduğunu belli etmek için kendilerinden su istediği ancak sanığın eylemine devam ettiği anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle sanığın mahkûmiyeti yerine beraat kararı verilmesi yerinde olmadığından hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2014/644 Esas, 2014/798 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ... müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak katılan sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Katılan Sanık ... Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden