muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/603, Karar No: 2013/1503, Tarih: 30.10.2013

- Bireysel Başvuru sonucu verilen karar; , Uyuşmazlık Mahkemesi’nce benzer bir olayda görevli mahkemenin idari yargı olduğuna ilişkin verdiği kararın kaldırılması için Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuruda bulunulmuş, Yüksek Mahkeme’nin 18.09.2013 tarih ve 2013/1586 başvuru numaralı kararı ile başvurunun, adil yargılanma hakkının ve kanuni hâkim güvencesi ilkesinin ihlal edildiği iddiaları yönünden “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmiştir.

-Anayasaya aykırılık nedeniyle verilen karar; 04.11.1983 günlü, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun, 24.05.2013 günlü, 6487 sayılı Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 21.maddesiyle değiştirilen geçici 6.maddesinin yedinci, onbirinci ve onüçüncü fıkralarının Anayasa’nın 10. ve 38.maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptallerine karar verilmesi istemi ile Anayasa Mahkemesi’ne yapılan itiraz sonucu Yüksek Mahkeme’nin 25.09.2013 tarih ve 2013/93 esas 101 karar sayılı ilamı ile “...2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2.maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde, “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları”nın idari yargıda görüleceği hükme bağlanmıştır. Buna göre, özel kanunlarda adli yargının görevli olduğu belirtilmedikçe, idari işlem ve eylemlerden kaynaklanan tazminat davalarının görüm ve çözümü idari yargının görev alanına girmektedir.

Bununla birlikte, Türk Hukukunda, Fransız uygulamasının etkisiyle idarenin, hiçbir hukuki temeli bulunmayan bazı eylemlerinden doğan zararların tazmininin idari yargıda değil, adli yargıda görülmesi gerektiği doktrin ve yargısal içtihatlarda kabul edilmektedir. Bu eylemler, şeklen idareden sadır olmalarına rağmen eylemlerdeki ağır hukuksuzluk, bunların fonksiyonel açıdan idari eylem olma niteliğini ortadan kaldırmakta ve fiili yola dönüştürmektedir. Bu derece ağır hukuksuzluklar içeren fiiller, öteden beri idari eylem olarak değil haksız fiil olarak yorumlamakta ve uygulanmaktadır.

Türk hukukunda “fiili yol”un en karakteristik örneği, “kamulaştırmasız elatma”lardır. Kamulaştırmasız el atma, idarenin, bir kişiye ait taşınmazı bilerek veya bilmeyerek kamulaştırmaya ilişkin usul ve kurallarına uymaksızın ve bir bedel ödemeksizin işgal ederek kamu hizmetine tahsis etmesi şeklinde tanımlanmaktadır. Buna göre, kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için, kişiye ait gayrimenkulün idarece (kamu hizmetinde kullanılmak amacıyla) işgal edilmiş olması ve bu işgalin kanunda öngörülen usul ve esaslara uyularak tesis edilmiş bir kamulaştırma işlemine dayanmadan gerçekleştirilmiş olması gerekmektedir. Bu şekilde, idarenin hukuk dışı eyleminden kaynaklanan fiili el atmaların, özel kişilerin haksız fiil teşkil eden eylemlerinden hiçbir farkının bulunmadığı, bu nedenle bu tip eylemlerden doğan zararların da özel kişilerin haksız fiilinden doğan zararlarda olduğu gibi adli yargıda dava konusu edilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Başvuran Mahkemede görülen davaya konu olayda, davacıya ait taşınmaz, imar planlarıyla ‘‘dere mutlak koruma alanı ” sınırları içine alınmış ve bu nedenle davacının taşınmaz üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanmıştır. Davacının tasarruf yetkisinin kısıtlanmasının, davacının mamelekinde azalma meydana getirebileceği tartışmasızdır. Ancak, davacının mülkü üzerinde tasarruf etme hakkının kısıtlanması, idarenin bir eyleminden değil, idari bir işlem niteliğinde olduğu tartışmasız olan imar planından kaynaklanmaktadır. Olayda, idarenin fiili el koyma niteliği taşıyan bir eylemi henüz bulunmamakta, aksine kanunen yapması gereken kamulaştırma işlemlerini yapmamak biçiminde tezahür eden bir eylemsizliği söz konusudur.

Öte yandan, kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerekmektedir. Oysa Mahkemede görülen davaya konu olayda olduğu gibi “imar kısıtlamaları”nda taşınmaz zilyetliği malikte kalmaya devam etmekte olup yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kalması söz konusu olmaktadır...”

Hususları açıklanarak geçici 6.maddenin onuncu fıkrasının üçüncü cümlesinde de, “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir” hükmüne yer verilerek imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılacağının teyit edildiği belirtilmiştir.

H-Sonuç:

H-Sonuç:

Anılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; davacıların ½ oranında paydaşı oldukları Kâğıthane 3242 parsel sayılı, 288 m2'lik arsalarının ıslah imar planı ile yol yapıldığı, bu yere karşılık davacılara Kâğıthane 4742 ada, 5 parsel sayılı taşınmazda 144/2184’er pay olmak üzere toplam 288/2184 hisse verildiği, bu taşınmazın ise imar planında ağaçlandırılacak alan olarak planlandığından kullanılmasının mümkün olmadığı, tahsis edilen yerin, yürürlükte olan imar planına göre özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu ileri sürülerek kamulaştırmasız el atıldığı gerekçesi ile tazminat isteğinde bulunulduğu gözetildiğinde, idarenin fiili el koyma niteliği taşıyan bir eylemi henüz bulunmamakta ise de, idari bir işlem niteliğinde olduğu tartışmasız olan imar planıyla davacıların mülkleri üzerindeki tasarruf etme hakları kısıtlandığı gibi kamulaştırma, ya da, takas cihetine gitmeyen davalı İdarenin, maliklerin taşınmaz üzerindeki tasarruf haklarını belirsiz bir süre için kullanılamaz hale getirdiği, dolayısıyla maliklerin taşınmazlarından mülkiyet hakkının özüne uygun şekilde yararlanma olanağı kalmadığı, taşınmaz maliklerinin mülkiyet haklarının idari bir işleme dayalı olarak idarece engellendiği sonucuna varılmıştır.

Önsorun olarak tartışılan geçici 6.maddenin onuncu fıkrasının üçüncü cümlesinde de, “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. ” hükmüne yer verilerek imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılacağının teyit edildiği, eldeki davanın da idari yargı yerinde görülmesi gerektiği sonucuna varılması nedeniyle önsorun kabul edilerek, hükmün görev yönünden bozulması Hukuk Genel Kurulu çoğunluğunca benimsenmiştir.

Bozma nedenine göre işin esasına yönelik inceleme yapılmamıştır.

Bu nedenle yerel mahkemenin direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, direnme kararının bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440/I.maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.10.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6447, Karar No: 2017/2687, Tarih: 18.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6447 E.  ,  2017/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure...'nin aşamalardaki samimi anlatımları ile bunu doğrular nitelikteki tanıklar ... ile ... ve diğer mağdure ... beyanları nazara alındığında, suç tarihinden önce Bakırköy Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde uzman doktor olarak görev yapan mağdure...'den istediği ilaçları yazmasını isteyen sanığın, aldığı olumsuz yanıt üzerine kızıp olay günü taşıdığı bıçakla hastaneye gitmesinin ardından koridorda gördüğü...'ye arkadan yaklaşıp boğazına bıçak dayayarak odasına götürmek istediği ve durumu gören hastane personeliyle diğer mağdure ... müdahalesi nedeniyle eylemini tamamlayamadan yakalanıp...'nin kurtarıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 3-a, 3-c, 35/2. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15219, Karar No: 2014/23321, Tarih: 20.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15219 E.  ,  2014/23321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.20.11.2014(Prş.)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin "açık rızası" alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.
Yargıtay — Esas No: 2010/12736, Karar No: 2010/14162, Tarih: 13.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12736 E.  ,  2010/14162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 21.7.2010

No : 1622-689

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Factoring AŞ vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkilinin alacağının vergi alacağı olması nedeniyle ilk hacze garameten iştirak ettirilmesi gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Factoring Hizm.AŞ vekili, vergi alacaklarının 4949 sayılı yasa uyarınca artık imtiyaz hakkı tanınmadığını, bir malın aynından doğan kamu alacakları dışındaki kamu alacaklarının imtiyazlı olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Kooperatifi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının alacağının 6183 sayılı yasanın 21.maddesi uyarınca garameten paylaştırılması gerektiği, davalı ... ve Sanatkarlar Kooperatifinin taşınmaz üzerinde alacağının ipotekli olduğu, ipotek bedeli ödendikten sonra bakiyenin taksim edilmesi gerektiği anılan davalı yönünden davanın reddine, diğer davalı yönünden ise sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan EDF Finans Factoring Hizmetleri AŞ vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vergi dairesi, ... 10.İcra Müdürlüğünün 2007/6002 esas sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin iptalini istemiş ve garameten paylaştırmanın hatalı olduğunu, vergi dairesinin alacağı ödenmeden 3.şahısların hacizleri için pay ayrılamayacağını ileri sürmüştür.

Vergi Dairesinin bu itirazı sıra cetvelinde garameten pay ayrılan alacaklara yönelik olup, şikayet dilekçesinin garameten pay ayrılan diğer alacaklılara tebliğinin sağlanıp iddia ve savunma doğrultusunda deliller birlikte değerlendirilip ve 6183 sayılı yasanın 21/1 maddesi hükmü gözetilerek bir karar verilmelidir.

İcra Mahkemesince bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilemeyecek olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16483, Karar No: 2012/3248, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16483 E.  ,  2012/3248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13055, Karar No: 2008/17133, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13055 E.  ,  2008/17133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 152 ada 19 parsel sayılı 1090 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden hali arazi niteliği ile tesbiti yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılıp devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada (G) rumuzlu bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9904, Karar No: 2022/3369, Tarih: 01.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/9904 E.  ,  2022/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın hüküm tarihinde Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 30/06/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35263, Karar No: 2013/19569, Tarih: 02.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/35263 E.  ,  2013/19569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adana Kriminal Polis Laboratuarı Müdürlüğünün 07.12.2011 tarihli Ekspertiz raporuna göre, 22.07.2011 günü meydana gelen ateşli silah ile yaralama olayında elde edilen 2 adet kovan ile 19.09.2011 günü meydana gelen kasten silahla yaralama olayında elde edilen 4 adet kovan ve 2 adet mermi çekirdeğinin, sanıkta ele geçen suça konu tabanca ile atıldığının belirtilmesi ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin oluşması karşısında, sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından bahsi geçen olaylar nedeniyle sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda dava açılıp açılmadığı saptanarak mümkün olduğunda davaların birleştirilmesi, aksi halde ince- lenerek dosya içerisine alınıp bu davaları ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dos- yaya konulduktan sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki duru- munun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23688, Karar No: 2015/29031, Tarih: 20.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/23688 E.  ,  2015/29031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2010/44875

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2009

NUMARASI : 2007/990 (E) ve 2009/864 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık M.. Y..'un 08.09.2009 tarihli dilekçesinde sanık sıfatı ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık C.. K..'nın katılan Muammer'e yönelik mala zarar verme suçu temyiz incelemesi dışında tutulmuş olup, temyiz incelemesi sanık M.. Y.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılmıştır.

1) Sanık S.. B.. hakkında müşteki E.. Ö..'ı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

29.05.2008 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği için davaya katılma hakkı bulunmayan mağdurun temyiz hakkı bulunmadığından, mağdur Erdal vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık S.. B.. hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı suç ile ilgili olarak suçtan zarar gören sıfatı bulunmaması nedeniyle temyiz hakkı bulunmadığından katılan C.. K.. vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Sanık S.. B.. hakkında Y.. K..'ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

07.05.2008 tarihli duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan eden mağdurun davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdur Yılmaz vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

4) Sanık Y.. M.. hakkında katılan C.. K..'yı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

5) Sanık E.. Ö.. hakkında katılan S.. B.. ve Y.. M..'yu kasten yaralama; sanık C.. K.. hakkında S.. B.., Y.. M.., M.. Y.. ve B.. Ö..'ı kasten yaralama; sanık S.. B.. hakkında Y.. K.. ve C.. K..'yı kasten yaralama; sanık M.. Y.. hakkında C.. K..'yı kasten yaralama; sanık Y.. K.. hakkında Y.. M.., B.. Ö.. ve S.. B..'ı kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların üzerlerine atılı suçlarla ilgili olarak zarar gideriminde bulunduklarına dair dosyada bilgi yada belge bulunmaması karşısında, mahkemenin 5271 sayılı CMK'nin 231/5. madde hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (2) no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıkların üzerlerine atılı suçlarla ilgili olarak zarar gideriminde bulunduklarına dair dosyada bilgi yada belge bulunmaması karşısında, mahkemenin 5271 sayılı CMK'nin 231/5. madde hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin (2) no.lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

a) İlk haksız hareketin hangi sanığın eylemi ile gerçekleştirildiği üzerinde durularak 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin her bir sanık yönünden ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanıkların üzerine atılı suç için TCK'nin 53/1-c maddesi hükmünün aynı kanunun 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından infaz tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Uğur ve Muammer, katılanlar vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3232, Karar No: 2006/5240, Tarih: 23.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3232 E.  ,  2006/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Eskişehir İş Mahkemesi

Tarih               : 23.6.2005