muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5271, Karar No: 2013/10486, Tarih: 21.11.2013

14.01.2005 tarihli keşif sonucu bilirkişiler Orman Yüksek Mühendisi ..., ... ve ... tarafından düzenlenen 21.03.2005 tarihli raporda; 1941 tahdit tutanaklarında pusulalı alet ve katı mesafe ölçümüyle 1446 ilâ 1474 numaralı noktalardan oluşan orman sınır hattının sol tarafının Kavaklıdağ Devlet Ormanı, sağ tarafının ise Hacı ..., ..., Hoca ..., ..., ..., ... ... tarlaları olarak tahdit dışında bırakıldığı, çalışmanın 1942 yılında kesinleştiği, taşınmazın bulunduğu yerde 1978 yılında 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonuna bağlı 2 numaralı ekip tarafından 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması yapıldığı, önceki ormanın aplikasyonun kısmen yapıldığı, çalışmaların 04.08.1981 tarihinde ilân edildiği, bu işlemlerde de çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin bir aplikasyon yapılmadığı, komisyon çalışmaları sırasında 20.07.1982 tarih ve 25 ile 28.07.1982 tarih ve 26 nolu itiraz inceleme tutanaklarının düzenlendiği, daha sonra 7 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 10.08.1984 tarihinde tekrar işe başlandığı, 1463 - 1515 numaralı orman sınır noktalarının yerlerinin tapulama paftalarına göre haritada gösterildiği gibi olduğunun tutanağa yazıldığı, 17.08.1984 tarih ve 31 numaralı tutanak ile 1457 ilâ 1469, 1502 ilâ 1509 numaralı orman sınır noktalarını birleştiren hattın sağında kalan yerlerin 4785 sayılı Kanun hükümlerine göre devletleştirilen yerlerden olduğu, 6831 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince Devlet ormanı sayılan yerlerden olduğu ve Soğucaksu Devlet Ormanı olarak isimlendirilmesine karar verildiği, çekişmeli parselin bu işlemde orman sınırları içinde bırakıldığı, çalışmaların 11.12.1985 tarihinde ... Köyünde ilân edildiği, 28.11.1986 tarihinde açılan tahdide itiraz davası nedeniyle çekişmeli parsel için kesinleşmediği, 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre aplikasyon ve 2/B işlemlerinin 32 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapıldığı, 62, 2034, 2035, 2036, 63 ve 62 numaralı orman sanır noktalarını birleştiren hat içinde kalan alanın, P.X olarak Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan P.X poligonu içinde kaldığı, (B) harfi ile gösterilen bölümünün ise orman sınrıları içinde kaldığı, bu işlemin de mevcut dava nedeniyle kesinleşmediği, taşınmazın 1963 baskı tarihli memleket haritasında beyaz renkli alanda kaldığı, 1963 ve 1973 yıllarında düzenlenen amenajman planlarında (Z) rumuzlu alan olarak nitelendiği, önceden ... Köyü sınırları içindeyken 09.11.1962 tarihinde kurulan ... Köyü sınırlarına dahil edildiği, kadim ziraat alanı olduğu, orman ağacı ve kalıntıları ile humus bulunmadığı, tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu, aynı keşif katılan ziraat uzmanı bilirkişi raporuyla da çekişmeli parselin üzerinde dağ oteli ve eklentileri bulunduğu, süs bitkileri dikilip çimlendirildiği, 2 yaşında çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğu bildirilmiştir.

..., ... ve ...’dan oluşan orman bilirkişi kurulu ile bilirkişi Harita Mühendisi ... tarafından düzenlenen 06.03.2007 tarihli raporda; çekişmeli taşınmazın 1963 yılında basılan memleket haritasında beyaz ormansız alan olarak nitelendirildiği bildirilmiş ise de rapora ekledikleri memleket haritasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer kapalılık oluşturmayacak sayıda ibreli ağaç ve küçük yapraklı ağaç sembollerinin bulunduğu yer olarak nitelendiği görülmüştür.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan keşifler sonucu Orman Yüksek Mühendisleri ... ve ... tarafından düzenlenen raporlarda, çekişmeli parselin üzerinde orman ağaçları ve maki florası bulunan ve tarımda kullanılmayan orman içi boşluklar şeklinde olduğu belirlendiği halde, son keşifte düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporundan, taşınmaz üzerine otel yapılıp, otelin ve eklentilerinin etrafında çevre düzenlemesi yapılarak bu bitki örtüsünün kaldırıldığı, harçlı duvarlarla yapılan teraslarla eğimin düzeltildiği anlaşılmaktadır. Kurul raporuna ekli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın kapalılık oluşturmayacak orman ağaçları ve maki florası bulunan yerde işaretlenmesi de bu durumu doğrulamaktadır. Tüm bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde taşınmazın öncesi orman ağaçları ve maki florası bulunan yüksek eğimli yer yer orman içi boşluklar halinde kullanımsız bir yerken, sonradan turistik tesis yapıldığı ve bu örtünün kaldırıldığı taşınmazın eğimi ve bitki örtüsü nedeniyle öncesi itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu, 1988 yılından sonra bu niteliğinin değiştirildiği anlaşılmaktadır. 1984 yılında yapılan orman kadastrosunda orman olarak sınırlandırılan taşınmazın, davanın devamı sırasında yapılan ve 22.04.1992 tarihinde ilâna çıkartılan 2/B madde uygulamasıyla taşınmazın kısmen Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini kaybettiğinin belirlendiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, 1988 yılında belirlenen bitki örtüsü ve eğimi ile orman olduğu saptanan ve 1984 yılında ilk kez 2896 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan işlemde orman niteliği saptanarak etrafı ile birlikte tamamı orman olarak sınırlandırılan dava konusu parselin 31.12.1981 tarihinden önce nitelik kaybetmesinin hayatın olağan akışına uymadığı gibi dosyadaki deliller ile de bağdaşmaz.

Açıklanan teknik bulgular ve olgulara göre, ... Köyü 114 sayılı çekişmeli parselin 2896 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu sınırları içine alınması işlemi kanun ve yönetmeliklere uygun olup, 31.12.1981 tarihinden önce nitelik kaybı nedeniyle orman sınırları dışına çıkarılması işlemi kanuna aykırı olduğundan davacı gerçek kişinin davasının reddine, Hazinenin katılma suretiyle davasının kabulüne ve çekişmeli parselin 4999 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 11/4 maddesi gereğince tamamının çevresindeki orman olarak sınırlaması itirazsız ya da hükmen kesinleşen alanlarla birlikte Devlet ormanı olarak tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabulüyle bir bölümün 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yer niteliğiyle, bir bölümünün ise orman niteliğiyle tesciline ve tarla niteliğiyle tesciline karar verilen bölüm için davacı yararına kullanıma ilişkin şerh yazılmasına karar verilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğu”na değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı gerçek kişilerin davasının reddine, Hazinenin katılmak suretiyle davasının kabulüne ve dava konusu ... Köyü, 162 ada 15 nolu parselin (eski 114) 6831 sayılı Kanunun 11/4 maddesi gereğince tamamının çevresindeki orman olarak sınırlaması itirazsız ya da hükmen kesinleşen alanlarla birlikte Devlet Ormanı olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha önce sınırlaması yapılmayan ormanlarda 4785 sayılı Kanun gözönünde bulundurularak 1984 yılında yapılan ve 11.12.1985 tarihinde ilân edilen ve dava tarihinde kesinleşmeyen 4785 orman kadastrosu ilk tahdidin aplikasyonu ve 2/B uygulaması, 22.04.1992 tarihinde ilân edilen, aplikayon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1941 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha önce sınırlaması yapılmayan ormanlarda 4785 sayılı Kanun gözönünde bulundurularak 1984 yılında yapılan ve 11.12.1985 tarihinde ilân edilen ve dava tarihinde kesinleşmeyen 4785 orman kadastrosu ilk tahdidin aplikasyonu ve 2/B uygulaması, 22.04.1992 tarihinde ilân edilen, aplikayon ve 2/B madde uygulaması vardır.

... Köyü 114 parsel sayılı 97200 m2 tarla 760 tahrir numaralı vergi kaydıyla ... oğlu ... adına tesbit edilmiş, 13.02.1984 - 14.3.1984 tarihleri arasında ilân edilerek, kadastro tesbiti 15.03.1984 tarihinde itirazsız kesinleşip aynı kişi adına tapuya tescil edilmiş, ... Köyünde 1941 yılında orman kadastrosu yapılıp kesinleşmiş, ancak, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer idarî sınırlardaki değişiklikle, sonradan ... Köyüne bağlanmış, bu yerde 4785 sayılı Kanun gözönünde bulundurularak, ilk defa orman kadastrosunun 2896 sayılı Kanun hükümlerine göre 1984 yılında yapılıp, sonuçları 11.12.1985 tarihinde ilân edilerek, itirazsız yerlerde 12.12.1986 tarihinde kesinleşmiş, daha sonra 1991 yılında aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılıp, sonuçları 22.04.1992 tarihinde ilân edilmiş, 11.12.1985 tarihinde ilâna çıkartılan ilk orman kadastrosu işlemi hakkında dava açılmış olduğundan bu son işlemler sadece gerçek kişinin açtığı temyize konu bu dava nedeniyle çekişmeli parsel yönünden kesinleşmemiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/410, Karar No: 2022/1603, Tarih: 24.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/410 E.  ,  2022/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 10.000.000TL maddi ve maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; HMK’nın 48. maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yargılama sırasında tüm delillerin toplandığını, yeterli inceleme ve irdeleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde yargılama yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/26 E., 2021/52 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA: Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafı olduğu 4 adet icra dosyasının bulunduğunu, icra takiplerinden dolayı yerel mahkemelerce hukuka aykırı olarak verilen kararlar nedeniyle mağduriyet yaşadığını, aleyhine ve kanunun emredici hükümlerine aykırı olarak verdikleri kararlar nedeniyle istinafa başvurduğunu, buradan da bir sonuç alamayınca kararı temyiz ettiğini, somut olaydaki davada Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 2018/11870 esas 2018/15095 karar sayılı ilamı ile verilen hükmü onandığını, böylece yargısal hataların kesinleştiğini beyan ederek 10.000.000,00-TL maddi ve 30.000.000,00-TLmanevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, HMK'nun 46. maddesindeki sorumluluk sebeplerinden hiçbirinin oluşmadığını, dava değerleri ve taleplerin çelişkili olduğunu, somutlaştırma yükümlülüğünün de yerine getirilmediğini beyan ederek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, HMK'nun 46. maddesindeki sorumluluk sebeplerinden hiçbirinin oluşmadığını, dava değerleri ve taleplerin çelişkili olduğunu, somutlaştırma yükümlülüğünün de yerine getirilmediğini beyan ederek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

GEREKÇE: Dava, hâkimlerin yargılama faaliyetlerinden dolayı hukuki sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat davası olup, davacı adli yardım talebinde bulunmuş, 23.03.2021 tarihli oturumda davacının sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmasına ilişkin olarak toplanan bilgi ve belgeler ile HMK’nun 334. maddesinde gösterilen şekilde davacının talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması gerekçesiyle adli yardım talebinin reddi ile başvuru harcı ve peşin harcın yatırılması için kesin süre verilmiş, verilen süre içerisinde harcın yatırılmaması durumunda Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32. maddeleri uyarınca davanın açılmamış sayılacağı ihtarında bulunulmuş, ancak davacı ihtaratın gereğini yerine getirmemiştir.

HMK'nın 336. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca adli yardım talebinde bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıradığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Davacının sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin bilgi ve belgeler, talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması dikkate alınarak adli yardım talebi kabul edilmemiştir. Davacının adli yardım talebinin reddine dair karara yönelik itirazı ise Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 05/04/2021 tarihli kararı ile kesin olarak reddedilmiştir.

Harçlar Kanunu'nun 27/3 ve 32. maddeleri uyarınca yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı öngörülmüş olup, somut olayda davacının kendisine yapılan ihtar ve kesin süreye rağmen yargılama harçlarını yatırmadığı anlaşılmakla davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-Davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen dava harcı ikmal edilmemiş olduğundan davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2-Alınması gerekli 59,30-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 5.940,00-TL maddi tazminat, 5.940,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 11.880,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 6 adet tebligat gideri olan 114,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 6 adet tebligat gideri olan 114,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

8. Davacının, Özel Dairenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, davacının kanun yoluna başvuru sırasındaki adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı, adli yardım talebinin yerinde olmadığına karar verilmesi hâlinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlattırılması için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

9. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukukî yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, İstanbul 2017, s. 2410-2411).

10. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1. maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

11. Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukukî yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

12. Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından malî yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin malî durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

14. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

15. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

16. Talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir.

17. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki açıkça dayanaktan yoksun olmama koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adli yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

18. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 13.04.2020 tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesiyle, yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararlarda kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; davacının talep dayanaklarını açıkça göstermediği gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda Yargıtay 5. Hukuk Dairesince itirazın reddedildiği, ilk derece başvurma ve peşin nispi harcın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesine rağmen davacının süresi içinde harçları yatırmaması üzerine Özel Dairece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu ancak temyiz dilekçesinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

19. Davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebine ilişkin kararların HMK’nın 337/2. maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunulmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre davacının üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7087, Karar No: 2019/2744, Tarih: 17.06.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7087 E.  ,  2019/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, hacizlerinin düşmediğini taşınmazın ayrıca bir başkasının vergi borcu için teminat olarak gösterildiğini ileri sürerek sıra cetvelinde sıralarının ikinci sıra olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece alacağın esasına da itiraz edildiğinden Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle şikayetin usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet dilekçesinde borcun kamu borcu olmadığı ve bu nedenle garameye dahil edilmemesi yönündeki şikayet alacağın esasına değil niteliğine ilişkin olup İcra Müdürünce kendiliğinden gözetilmesi gerekli olan bir durumdur. Bu yönüyle alacağın esasına ilişkin bir itiraz bulunmadığı gözetilerek şikayet konusu hakkında bir karar verilmesi gerekirken hatalı şekilde görev dava şartı yokluğundan usulden red kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayetçi yararına ve RE'SEN BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.