muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24265, Karar No: 2018/443, Tarih: 25.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/24265 E.  ,  2018/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-.... Yay. Org. Tur. Tar. ve Hay. San. Ltd. Şti. adına Av. ... 2-... A.Ş. adına Av. ... 3-...

aralarındaki dava hakkında ... 4. İş Mahkemesi'nden verilen 11/03/2015 günlü ve 2008/438-2015/112 sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davacının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir. (HGK 2011/19-54 E.,2011/315 K.)

Bu çerçevede davalı ... Karaduman adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 SK.’nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen aciz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise davalı ... tarafından sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçenin ekinde muhtarlıktan aldığı fakirlik belgesi ve SGK'dan aldığı sigortalı işte çalışmadığına ve genel sağlık sigortalısı olduğuna dair belge dışında delil yoktur.Davalı ...'un adli yardım talebinde bulunarak temyiz harcı yatırmamış olması nedeniyle adli yardım şartlarının oluşup oluşmadığı hususunda, gerekli bilgi ve belgeler istenip, gerekli araştırmanın yapılarak,

2- Ödeme iddiasında bulunan sigorta şirketinin ödemeye ilişkin belgelerinin temini

3-Kazalı işçi tarafından açılan taminat dosya örneği veya aslının temini ile gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 25.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15087, Karar No: 2014/1088, Tarih: 22.01.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/15087 E.  ,  2014/1088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.01.2014 (Çar.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.
Yargıtay — Esas No: 2018/2292, Karar No: 2021/5722, Tarih: 18.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2018/2292 E.  ,  2021/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen raporlara dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemlerini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2587, Karar No: 2006/8720, Tarih: 01.06.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/2587 E.  ,  2006/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bursa 4.Aile Mahkemesi

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kısa kararda manevi tazminata hükmedildiği halde gerekçeli kararda bu konuda hüküm kurulmayarak, kısa kararla gerekçeli karar arasında bu konuda çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Hükmün 2. bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların 1. bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi .01.06.2006(Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* manevi tazminat konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve  “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 ,  II. Cilt,  Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/805, Karar No: 2023/16067, Tarih: 14.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/805 E.  ,  2023/16067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2.180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2021 tarihli ve 2020/397 Esas, 2021/499 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2023 gün ve 2022/149185 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2023 tarihli ve KYB-2022/149185 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür ve hükmün kesinleşmesinden sonraki vazgeçme cezanın infazına engel olmaz" ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Somut olayda, şikâyetçi sanık ... ve ...'un 15.04.2021 tarihli oturumda, şikâyetçi sanık ...'ın 01.06.2021 tarihli oturumda mağdur sanıklar hakkında şikâyetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, hakaret suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete bağlı olduğu, mağdur sanıkların şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında takibi şikâyete bağlı hakaret suçundan düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

1. İddianame içeriğine göre sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan dava açıldığı, mağdurlar ... ve ...'a yönelik hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesine uygun olarak açılmış bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçun tek bir fiille birden fazla kişiye karşı işlediği kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmak suretiyle dava konusu edilmeyen eylemden mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

2. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine,

Oy birliğiyle, 14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7001, Karar No: 2008/9691, Tarih: 16.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7001 E.  ,  2008/9691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av....ile davalı 1-... Finansal Kiralama A.Ş vek.Av.... ... ... 2-... Sigorta İl Müdürlüğü SSK Başkanlığı vek.Av.... aralarındaki şikayet davası hakkında ... 5.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 03.03.2005 gün ve 1479-185 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosya daha evvel takip dosyasının ve sonrasında şikâyet konusu edilen sıra cetvelinin eklenerek gönderilmesi için iki kez geri çevrilmişti.

Bu defa yapılan incelemede, dosya içine eklenerek gönderilen sıra cetvelinin 03.03.2004 günü ..., ... köyü1262, 695, 646 ve 959 sayılı parsellerin satış bedelinin paylaşılmasına ilişkin olduğu, oysa şikâyet konusu sıra cetvelinin ... mahallesi 2 ve 13 numaralı parseller ile, aynı yer 4 parselde bulunan 3 ve 7 numaralı bağımsız bölümler ve ..., Çankaya 18 parselde bulunan taşınmazların satış bedelinin paylaştırılması için düzenlendiği, ne var ki bu sıra cetvelinin dosyaya eklenmediği görülmüştür.

Gereksiz yazışmaya ... açılmaması ve Yargıtay’ca istenen eksik hususların tamamlanması konusunda hassasiyet gösterilmesi usul ekonomisi ve makul sürede yargılama yapma ilkelerinin gereğidir. Temyiz incelemesinin sağlıklı biçimde yapılabilmesi için itiraz konusu sıra cetvelinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine üçüncü kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5449, Karar No: 2021/1712, Tarih: 22.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/5449 E.  ,  2021/1712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekmektedir (10.05.1965 gün ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı ... ve Sinan vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmış olmasına rağmen, peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K. gözönünde tutularak, davallar ... ve ... vekiline harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nun 434. maddesi gereğince süre verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince işlem yapılması,

2-Davalı borçlu şirket hakkında verilen iflas kararının (Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2014/1251-2015/1059) kesinleşip kesinleşmediği sorulup, kesinleşmiş bir örneğinin eklenmesi ve bu halde ikinci alacaklılar toplantısı yapılmış ise davacıya bu davayı takip için yetki verilip verilmediği ya da iflas idaresi tarafından takip edilip edilmeyeceği sorularak alınan cevap ve ikinci alacaklılar toplantısına ilişkin tutanağın eklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, dosyanın Dairemize gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8055, Karar No: 2013/11346, Tarih: 18.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8055 E.  ,  2013/11346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı - Davalı ... vek. Av. ... ile davalı - davacı ... AŞ. vek. Av. ... aralarındaki karşılıklı menfi tespit davası hakkında İstanbul 25. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12.12.2012 gün ve 2012/58 K. - 2012/281 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1) Davacı/birleşen davalı ... vekilinin 11.02.2013 tarihli dilekçesinde müvekkilinin borca batmış durumda olduğunu bildirip, mali durumuna ilişkin herhangi bir kayıt örneği veya belge sunmaksızın adli yardım talebinde bulunduğu, mahkemenin vermiş olduğu 11.02.2013 tarihli ek karar ile davacı/birleşen davalının adli yardım talebinin reddine ve temyiz harç ve giderlerini yatırması için muhtıra tebliğine karar verildiği, çıkarılan muhtırada tebliğden itibaren bir haftalık kesin süre içinde temyiz harç ve masraflarının yatırılmaması halinde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağının bildirildiği, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı anlaşılmıştır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan Kanun' un 336/3.md.uyarınca "Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay' a yapılır." Buna göre somut olayda, sözkonusu talebi inceleme yetkisi Yargıtay' a ait olduğundan yerel mahkemenin bu konuda verdiği "talebin reddine" dair ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

2) Davacı/birleşen davalı ... vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesine mali durumuna ilişkin belgeleri eklemediği anlaşıldığından koşulları oluşmayan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

35) Hükmü temyiz eden davacı/birleşen davalı ... vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile nispi temyiz harcını yatırmadıkça müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından HUMK 434/3 maddesi uyarınca, işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı/birleşen davalı ... vekilinin "adli yardım talebinin reddine" ilişkin yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı/birleşen davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen adli yardım talebinin reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22484, Karar No: 2014/5423, Tarih: 24.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22484 E.  ,  2014/5423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak ... ve ...'dan eşit olarak tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin oybirliği ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanıklar savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında yakınan ...'a karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden yürütülen soruşturma sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.01.2010 tarih ve 2009/347 sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, sanıklar hakkında yakınan ...'a karşı konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden açılmış bir dava ve mahkemece bu suç yönünden verilmiş bir karar bulunmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, açılmayan bir dava ve kurulmayan bir hükmün temyizi mümkün olmadığından O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmediğinden O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında yakınan ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yakınan ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yağma, sanık ... hakkında yakınan ...'a karşı hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;