muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1827, Karar No: 2015/3105, Tarih: 30.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1827 E.  ,  2015/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın sahibi olduğu şirketten aldığı boru profil karşılığında kendisinin haricen sahibi olduğu ...Tic. Ltd. Şti'ne ait... Kayseri Şubesinde bulunan hesabından 10/02/2009 keşide tarihli ve 40.000 ABD doları tutarındaki çeki ciro ederek verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılığının çıkmadığı, başlatılan icra takibinde sanığın çekteki imzaları kendisinin atmadığını belirtip itiraz etmesi üzerine alınan bilirkişi raporunda çekin ön yüzündeki yazıların ve arka yüzündeki ciranta imzasının sanığın eli mahsulü olduğunun tespit edildiği iddia olunan somut olayda,

Sanık ile suç tarihinde şirketi temsile yetkili olan ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'ın birlikte hareket ederek katılana suç tarihi olan 2009 yılı içerisinde birden fazla çek vermek suretiyle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinden bahisle, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2012 tarihli, 2011/17633 soruşturma ve 2012/29 iddianame nolu iddianamesi ile ... Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmış olduğunun anlaşılması karşısında, arada hukuki ve fiili irtibat bulunması ve maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından delillerin birlikte takdirinde zorunluluk bulunması dikkate alınıp her iki davanın birleştirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/529, Karar No: 2024/3931, Tarih: 05.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/529 E.  ,  2024/3931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/616 E., 2021/194 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bursa ili Gemlik ilçesi ... mevkiinde sınırlarını belirttiği taşınmazın sazlık, bataklık, kayalık, taşlık gibi devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı, 27 yılı aşkın bir zamandan beri zeytinlik vasfında kendi tasarrufunda bulunduğu, malik sıfatı ile zilyet ettiği iddiasıyla ekli krokide pafta 87 parsel A (19.274,77m2), B (2.875,72m2) olarak belirtilen zeytinlik vasfındaki taşınmazın adına tapuya tespit ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi halinde Hazine adına taşınmazın tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, 15.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda (A1) harfi ile belirtilen 1.849,89 m2 yüz ölçümlü kısmın, (A2) harfi ile belirtilen 16.639,70 m2 yüz ölçümlü kısmın, (B) harfi ile gösterilen 2.608,36 m2 kısmın zeytinlik vasfı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili ile ... vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince; tek kişi tarafından hazırlanan ziraat bilirkişi raporunun hükme esas almaya yeterli olmadığı, taşınmazın evveliyatında orman olup olmadığı, zilyetlik süresi ve niteliğinin kesin olarak belirlenmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın Bursa Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı’nın 16.04.2019 tarihli yazısında 16.10.2008 tarihinde onaylanan 1/5000 ölçekli Umurbey Nazım imar planında kaldığı belirtilmesine rağmen bu hususun dikkate alınmadığı, imar planının onaylandığı 2008 tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait farklı tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafları temin edilerek yeniden bir orman mühendisi bilirkişi, üç ziraat mühendisi bilirkişi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi eşliğinde keşif yapılarak imar ve ihya ile zilyetlik araştırması yapılması gerektiği gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; dava konusu taşınmaz üzerinde 1984 ve 1997 yıllarına ait hava fotoğraflarında imar ihya çalışmalarının tamamlandığı, davacı ve eşi tarafından ihya edildiği, zilyetlik koşullarının sağlandığı, 20 yıldan fazla zilyetlik olduğu ve dava tarihine kadar da devam ettiği gerekçeleriyle bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 19.320,78 m² yüz ölçümlü kısım ile (B) harfi ile gösterilen 2.038,27 m² yüz ölçümlü taşınmazların zeytinlik vasfı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

A. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında, davalı Hazine vekilinin verilen hükme yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Davalı Hazine vekilinin dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmına yönelik temyiz talebine gelince; İlk Derece Mahkemesince her ne kadar az yukarıda yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, verilen hüküm dosya içeriğine uygun değildir.

B. Davalı Hazine vekilinin dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmına yönelik temyiz talebine gelince; İlk Derece Mahkemesince her ne kadar az yukarıda yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş ise de, verilen hüküm dosya içeriğine uygun değildir.

Şöyle ki; dava tarihinden daha önce yapılan ve kesinleşen imar planı var ise ve dava konusu taşınmaz plan kapsamındaysa imar planın kesinleşme tarihine kadar zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek ulaşılacak sonucu göre bir karar verilmelidir. Mevcut davada 24.03.2021 havale tarihli jeodezi ve fotogrametri mühendisi, ziraat mühendisleri ve orman bilirkişisi ortak raporunda dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısmı üzerinde imar ve ihyanın 1997 yılından önce tamamlandığının tespit edildiği, yine dava konusu taşınmazın 2008 yılında onaylanan Nazım İmar Planı kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfi ile belirtilen kısmının 1997 yılından önce imar ve ihya olduğu, nazım imar planının ise 2008 yılında onaylandığı dikkate alındığında bu tarihler arasında geçen davacının zilyetlik süresinin yeterli olmadığı anlaşıldığına göre, davacının bu kısma yönelik tescil talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle az yukarıda yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davalı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

Yukarıda (2) (A) nolu bentte açıklanan sebeplerle, davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının, yukarıda (2) (B) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2.430,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 7.053,57 TL'nin temyiz eden Gemlik Belediye Başkanlığından alınmasına,

2.371,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 7.112,87 TL'nin temyiz eden Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığından alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27336, Karar No: 2013/4595, Tarih: 07.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/27336 E.  ,  2013/4595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ve fer'i müdahil avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.’nin alt işveren davalı Kurumun asıl işveren olarak göründüğü Ankara İl Telekom Müdürlüğü operatörlü çağrı merkezi iş yerinde müşteri hizmetleri yetkilisi olarak çalışmaktayken iş sözleşmesinin 18.11.2011 tarihi itibariyle bildirimsiz ve tazminatsız feshedildiğini, iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiğini iddia ederek işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken sendikal tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında işçi işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının işvereninin ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. olduğunu, 14.04.2009 tarih ve 27200 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nın 08.04.2009 tarih ve 2009/14 sayılı “İş kolu tespit kararında” “... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. ve bağlı işyerlerinde yapılan işlerin niteliği itibariyle “İşkolları Tüzüğü’nün 17 sıra numaralı “Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar” işkoluna girdiğine karar verildiğini, Assitt A.Ş.’nin davalı şirketten bağımsız bir şirket olduğunu, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalılar arasında hizmet alımına yönelik imzalanan hizmet alımı sözleşmesinin muvazaalı olup olmayıp davalının feshin geçerli sebebe dayandığını ispatlayamadığı gerekçeleriyle feshin geçersiz olduğunun tespiti ile işe iade talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili ile feri müdahil ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı ...Ş. ile dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili ile feri müdahil ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı ...Ş. ile dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. arasındaki ilişkinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir iş yerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Yasanın 2 nci maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11 inci maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla İş Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka İş Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile İş Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, İş Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

İş Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde iş müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı iş günü içinde yetkili iş mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. İş Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla iş kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda davacı dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. işçisi olarak çalışmaktayken iş sözleşmesi feshedilmiştir.

Davacı dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.’nin alt işveren davalı Kurumun asıl işveren olarak göründüğü Ankara İl Telekom Müdürlüğü operatörlü çağrı merkezi iş yerinde çalıştığını, bu iki şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu belirterek davalı olarak Türk Telekomünikasyon A.Ş.’ni göstererek işe iadesini talep etmiştir. Yargılama sırasında dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. müdahillik talebinde bulunmuş müdahillik talebi mahkemece kabul edilmiştir.

Müdahil ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. davacının kendi çalışanlarıyken iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, davalı ile doğrudan ya da dolaylı olarak işçi-işveren ilişkisi söz konusu olmadığını, işe iade başvurusunda muhatabın kendilerinin olduğunu, davacının savunmasının alındığını, davacıya uyarı verilmesine rağmen müşteri ile polemiğe girmemek yükümlülüğüne aykırı davrandığını, iş sözleşmesinin sürdürülmesinin olanaksız hale geldiğini, davacının ... müşteri hizmetleri grubunda çalıştığını, ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. ile ... arasında yapılan çağrı merkezi hizmet sözleşmesi gereği belirli bir performansın yakalanması gerektiğini, davacının çalıştırılmasının devam etmesinin beklenmesinin yasanın amacına uygun düşmeyeceğini, bu itibarla iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirtmiştir.

Dava dışı şirketle davalı ...Ş. arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu konusunda birçok yerel mahkeme kararı bulunmakta olup dairemizin önceki kararlarında (16.05.2012 Gün, 2012/11821 Esas, 2012/17360 Karar) ve aynı yönde Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin (03.11.2011 Gün, 2011/1609 Esas, 2011/3808 Karar) sayılı kararlarında da muvazaa kabul edilmişti. Ancak Türkiye Haber-İş Sendikası’nın ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. ve ilgili sendikalar ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına açtığı işkolu tespiti davası dairemizin 05.07.2012 gün, 2012/18727 Esas, 2012/26716 Karar sayılı kararıyla sonuçlandırılmış ve “….A.Ş. ile ... ve Müşteri Hizmetleri arasında imzalanan Çağrı Merkezi İletişim sözleşmesine göre danışmanlık, rehberlik ve çağrı merkezi işinin yapılıyor olması, çağrı merkezi hizmetinin telekomünikasyon hizmeti dışında kalan ve bu sektöre özgü olmayan bir hizmet türü olması gibi hususlar dikkate alındığında, mahkeme kararının bozularak, şirkete ait belirtilen işyerinde yapılan işlerin İşkolları Tüzüğünün 17 sıra numaralı “Ticaret Büro Eğitim Güzel Sanatlar” işkoluna girdiğinin tespiti ile” davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin söz konusu işkolu tespiti kararından sonra konuya daha ihtiyatlı yaklaşılması gerekmiştir. İş kolu tespiti kararımızdan sonra çağrı merkezi hizmeti sözleşmesinin doğrudan muvazaalı olduğu söylenemeyecektir. Ancak önceki kararlarımızda muvazaa kabul edildiğinden davacının husumeti tevcihte yanılması makul görülerek alt işveren ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.’ye davanın yöneltilmesi için davacıya süre verilmeli, ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.’nin davaya dahil edildikten sonra, davacının fiilen nerede çalıştığı, yani asıl işverenin Türk Telekomünikasyon A.Ş. olup olmadığı ve feshin haklı veya geçerli olup olmadığı tarafların delilleri toplanarak tespit edilmelidir. Dava dışı ... ve Müşteri Hizmetleri A.Ş. ise davacının ... A.Ş. ile yapılan çağrı hizmeti sözleşmesi gereğince ... projesinde çalıştığını beyan etmiştir. Bu husus tartışmaya yer vermeyecek şekilde tespit edildikten sonra davalı ...Ş.’nin sorumluluğu değerlendirilerek sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı konusunda bir karar verilmelidir. Buna göre yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.