muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10004, Karar No: 2018/3219, Tarih: 17.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/10004 E.  ,  2018/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, alacağının 23.01.2012 tarihli temliknameye dayandığını sıra cetvelinde 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, ...... 2012/719 Esas sayılı dosyasında yapılan 01.06.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre şikayetçinin alacağının 23.01.2012 tarihli temliknameye dayandığı, şirketin temellük ettiği 75.000.00 TL'lik kısmının 1. sırada yer alması gerektiği, kalan 128.757.04 TL 'nin alacak üzerine ilk haczi uygulayan ...... sayılı dosyasının 2. sıraya alınarak bu ikinci sıraya ...'nün amme alacağının iştirak ettirilerek garameten paylaştırılması gerektiğinden davacının davasının kabulü ile Eskişehir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/719 E. sayılı takip dosyasındaki 05.06.2014 tarihli sıra cetvelinin iptaline, icra müdürlüğünce yeniden sıra cetveli yapılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunalar vekilleri temyiz etmiştir.

Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek şikayette bulunulmuş olsa dahi, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması; birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi gereğinden, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur.

Aynı sıra cetveline yönelik farklı şikayetler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olarak uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimali doğurabilir. Somut olayda aynı sıra cetveli ile ilgili olarak..... Ticaret Mahkemesinin 2014/619 E sayılı dosyasından şikayet yolu ile itiraz edildiği, bu dosyada görevsizlik kararı verildiği ve şikayet olunan vekilince dosyaların birleştirilmesi talebinde bulunulduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

../..

S.2.

Bu durumda mahkemece, anılan dosyadaki şikayet tarihinin 01.07.2014 olduğu ve aynı sıra cetveline yönelik olduğu gözeltilerek, HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiri ile bağlantılı olduğunun kabulü ile, önce esasa kaydı yapılan dosya ile birleştirilmek üzere hükmün re'sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

../..

S.2.

Bu durumda mahkemece, anılan dosyadaki şikayet tarihinin 01.07.2014 olduğu ve aynı sıra cetveline yönelik olduğu gözeltilerek, HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiri ile bağlantılı olduğunun kabulü ile, önce esasa kaydı yapılan dosya ile birleştirilmek üzere hükmün re'sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8982, Karar No: 2025/14892, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/8982 E.  ,  2025/14892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/713 E., 2022/127 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/44 E., 2021/80 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8547, Karar No: 2019/3187, Tarih: 03.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/8547 E.  ,  2019/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamından; şikayetin hak düşürücü süreden sonra yapıldığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun 142. maddesine göre, sıra cetveline şikayet, sıra cetvelinin tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde yapılır. Somut olayda, sıra cetvelinin şikayetçiye tebliği 30.12.2015 tarihi olup, şikayet de 05.01.2016 tarihinde yasal süresi içerisinde yapılmıştır. Bu itibarla mahkemece, işin esasına girilip, inceleme yapılıp oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı ve yanılgılı gerekçe ile davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3579, Karar No: 2019/6412, Tarih: 23.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3579 E.  ,  2019/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesi uyarınca; "Hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Aynı Kanunun 294-301 maddelerinde ise mahkeme kararlarının nasıl olması gerektiği belirlenmiştir. Bu düzenlemelere göre Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Kanunun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükümleri öngörülmüş olup, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 294. maddenin (4) fıkrasındaki “zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.” hükmü gereği zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297’inci maddelerine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141’inci maddesi ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır.

Davaya konu somut olayda; Kurum tarafından, denetmen raporuna dayalı olarak 01.01.2008-31.12.2008 tarihleri arasında davacı işyerinden bildirimleri yapılmayan 38 kişi ile ilgili olarak ilgili meslek odasından bildirilen emsal ücretler esas alınarak prime esas kazanç belirlemesi yapılarak davacı işverenden ek bildirimlerin yapılması talep edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada; davacı işverenden ek bildirimleri talep edilen çalışanların, davacı şirkete verdikleri taahhütnameler, istifa dilekçeleri ve denetledikleri alanlar dikkate alınmak suretiyle, ...'ın çalışmadıkları tespit edilmiş, ... (kısa kararda sehven hilal kaptan yazılmış),...dışında kalan çalışanların çalıştıkları tespiti yapılarak banka vasıtasıyla işveren tarafından yapılan ödemeler gibi prime esas kazançlarının tespiti gerektiği, ... (kısa kararda sehven hilal kaptan yazılmış), ... ...'ın ise yine çalıştıkları tespiti yapılarak davacı işveren işyerinde daimi olarak çalışanların ücretleri emsal alınarak prime esas kazançlarının tespiti gerektiği değerlendirmesi yapılmıştır.

27.12.2017 tarihli gerekçeli kararın hüküm fıkrasında;"

Davanın KISMEN KABULÜNE;

Davaya konu davalı SGK tarafından düzenlenmiş 16.02.2010 tarihli 106452 / ...İ.R. 05 nolu inceleme raporunda davacı işverenden ek aylık prim hizmet belgelerinin istenmesine yönelik kurum işleminin hükme esas alınan bilirkişi heyetinin 05.10.2017 tarihli raporu doğrultusunda çalışması tespit edilemeyen ... isimli kişiler ve ...dışındaki çalışanlar açısından İPTALİNE, bu çalışanlar açısından davacının davasının REDDİNE "şeklinde karar verilmiş,... hakkındaki Kurum işlemi yönünden iptal kararı mı yoksa red kararı mı verildiği ,"bu çalışanlar ifadesinden kimler hakkında davanın reddine karar verildiği anlaşılamamaktadır.

27.12.2017 tarihli gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise;

27.12.2017 tarihli gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise;

Gerekçeli kararın gerekçe kısmında, bir kısım çalışanların çalışmadıkları tespiti yapılmış olmasına rağmen, kısa kararda davanın reddine karar verildiği, gerekçe kısmında davanın reddi gerektiği tespiti yapılan bir kısım çalışanlarla ilgili kısa kararda Kurum işleminin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, infaza elverişli ve çelişkiden uzak hüküm tesis edilmelidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönler incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.09.2019 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20299, Karar No: 2014/20146, Tarih: 02.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20299 E.  ,  2014/20146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/30106

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2010

NUMARASI : 2009/787 (E) ve 2010/610 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık Ş.. D..'ın H.. D..nda operasyon müdürü olarak görev yaptığı sanık Şahin'in kardeşi olan diğer sanık R.. D..'ın da aynı şirkette satın alma bölümünde çalıştığı, sanık Ş.. D..'ın eczaneleri alıcı olarak göstermek suretiyle farklı ilaç depolarına ilaç satışları yaptığı, bu ilaçların parasının şirket hesabına değil sanık Ş.. D..'ın kendi hesabına yatırıldığı, sanık Ş.. D..'ın bilahare kendi hesabına gelen bu paralardan tümünün parasını şirket hesabına aktarılmadığı, bir kısmını uhdesine geçirdiği, sanık R.. D..'ın da sanık Ş.. D..'ın kardeşi olması ve şirketin satın alma bölümünde çalışması nedeniyle sanık Ş.. D..'ın bu eylemlerinden haberdar olduğu ve malların Ş.. D..'ın talimatı üzerine depodan çıkışını sağlamak suretiyle suça iştirak ettiği ve bu şekilde sanıkların üzerilerine atılı hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; katılanın beyanlarında sanıkların ilaç firmaları lehine hareket ederek ortalama 40.000TL ilaç parasını uhdelerine geçirdiklerini beyan etmesine karşın sanıkların eylemlerinin, şirketin zarara uğrayıp uğramadığının tespit edilmemesi, bu konuda şirketin raporu ile yetinilerek alanında uzman bir bilirkişi raporu alınmamış olması, sanıkların bu iş yerindeki görevlerinin sınırlarının belirtilmemiş ve sanık Recep'in , diğer sanığın kardeşi olması haricinde eyleme ne şekilde iştirak ettiğinin tespit edilmemiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanıkların katılan şirketteki hizmet akitlerinin getirtilerek katılan adına ilaç satım ve sevkiyat işlerinde yetkileri olup olmadığının belirlenmesi, sanık Şahin'in ve tanıkların ifadelerinde adı geçen Y. E.. ve Yıldız Kurnaz'ın temin edilerek konu ile ilgili tanık sıfatı ile ifadelerinin alınması, şirketin defter ve kayıtlarının temin edilerek alanında uzman bilirkişi tarafından şirketin zararı olup olmadığının varsa bunun sanıkların eylemlerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığının detaylı şekilde rapor edilmesi, konu ile ilgili olarak P.. Eczanesi, K..eczanesi, H..eczanesi, M.. eczanesi ve Z... ilaç deposu sorumluları ile bilirkişi raporunda tespit edilmesi halinde ilgili diğer eczane ve ecza deposu yetkililerinin temin edilerek konu ile ilgili tanık sıfatıyla ifadelerinin alınmasının ardından sanıkların eylemlerinin tespit edilerek hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde her iki sanığın mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Kabule göre;

Kabule göre;

Sanık Şahin'in eylem sebebi ile başta 17.000TL sonrasında ise 24.000TL katılan şirkete ödeme yaptığını beyan etmesi karşısında TCK 168. maddenin uygulanma ihtimaline binaen katılan şirket temsilcisinden kısmı ödemeye muvaffakatları olup olmadığının sorulmaksızın doğrudan TCK 168. maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/296, Tarih: 18.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2019/330 E.  ,  2020/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Sayısı : 29 -19

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.02.2019 tarih ve 29-19 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve müdafisi ile sanık eşi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “temyiz isteğinin esastan reddi ile hükmün onanması” istemli 18.06.2019 tarihli ve 59092 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanığın duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca yapılacak olan temyiz incelemesi, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Temyiz incelemesine geçilmeden önce Ceza Genel Kurulu Başkanı tarafından;

1- Sanık ve müdafisinin temyiz dilekçelerinin bir temyiz nedeni içerip içermedikleri, bu bağlamda; sanığın 27.02.2019 tarihli temyiz dilekçesinde “Aleyhimde kurulan hükmü usul ve yasaya aykırı buluyorum”, sanık müdafisinin 28.02.2019 tarihli temyiz dilekçesinde ise “Dairece verilen usule ve yasaya aykırı karara karşı süresinde temyiz kanun yoluna başvuruyoruz” şeklinde yer alan ibarelerin CMK'nın 288 ve 294. maddeleri bakımından geçerli bir temyiz nedeni sayılıp sayılamayacağı, sayılması hâlinde de temyiz denetiminin ne şekilde yapılacağı,

2- Özel Dairece yapılan yargılama sırasında karar oturumunda heyetteki en kıdemli üye yerine daha az kıdemli üyenin heyete başkanlık yapmasının usul ve yasaya uygun olup olmadığı,

Hususlarının değerlendirilmesi gerektiğinin ileri sürülmesi üzerine bu hususlar öncelikle değerlendirilmiştir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda kısa kararın, oturumda hazır bulunan sanık ve müdafisi ile sanık eşine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercisi ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Bu karara karşı sanık ve eşinin 27.02.2019; sanık müdafisinin ise 28.02.2019 tarihli dilekçeleriyle süresinde temyiz isteğinde bulundukları,

Sanığın temyiz dilekçesinde;

1- Aleyhinde kurulan hükmü usul ve yasaya aykırı bulduğunu

2- Gerekçeli kararın kendisine tebliğini,