muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18, Karar No: 2015/5894, Tarih: 17.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/18 E.  ,  2015/5894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... köyü 108 ada 1, 3, 7, 41, 42, 43 ve 44, 110 ada 20 ve 25 parsel sayılı sırasıyla 22695,61 m², 4920,18 m², 3433,39 m², 5610,28 m², 14033,42 m², 501,82 m², 5764,07 m², 2338,75 m² ve 8775,92 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, .... ilçesi, Müze Müdürlüğünün, 01.04.2003 tarih ve 709/258 sayılı yazısı ve haritasına göre 1. derece doğal sit sınırı içinde olduğu ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 11. maddesi uyarınca zilyetlikle iktisabı mümkün olmadıkları gerekçeleriyle 108 ada 1, 3, 7, 41 ve 43; 110 ada 20 ve 25 parseller tarla niteliğiyle, 108 ada 42 sayılı parsel tarla, iki ev ve ahır niteliğiyle, 108 ada 44 parsel ise ham toprak niteliğiyle adına tesbit edilmiş, daha sonra Kadastro Komisyonu 05.05.2005 tarihli kararıyla, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğünce .... Köyüne ait SİT ile ilgili Tescile Konu Olan Harita ve Planlar Yönetmeliğine uygun olarak tasdikli harita ve belgenin gönderilmediği ve kadastro komisyon çalışmalarına katılarak zeminde SİT sınır noktalarının yeri gösterilmediği ve inceleme sırasında taşınmazlar üzerinde herhangi bir korunması gerekli kültür ve tabiat varlığına rastlanmadığı gerekçeleriyle teknisyenlikçe yapılan tesbitler iptal edilerek, 108 ada 1, 3 ve 7 parsel sayılı taşınmazlarda 1936 tarih 738 ve 739 tahrir numaralı vergi kaydına, 108 ada 41, 42 ve 43 sayılı parsellerde, 1936 tarih ve 770 tahrir numaralı vergi kaydına, 110 ada 20 sayılı parselde 1936 tarih 742 tahrir numaralı vergi kaydına ve 110 ada 25 parselde 1936 tarih 743 tahrir numaralı vergi kaydına dayanılarak, 108 ada 1, 3 ve 7; 108 ada 42 ve 110 ada 25 sayılı parseller davacı ... adına, 108 ada 41 ve 43 sayılı parseller dava dışı Hasibe Canözü adına, 110 ada 20 sayılı parsel dava dışı Döndü Kuyucak adına ve 108 ada 44 parselin adına tesbitlerine karar verilmiş, daha sonra Kadastro Komisyonunun 10.04.2006 tarihli kararıyla, dava konusu taşınmazların 2863 sayılı Kanunun 11. maddesini değiştiren 5226 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca 1. derecede doğal sit alanı içinde kaldıklarından söz edilerek, komisyonca yapılan tesbitlerin iptali ile dava konusu taşınmazların 1. derece doğal sit alanında kaldıkları tapu kütüğünün beyanlar hanesinde belirtilerek adına tesbitlerine karar vermiştir.

Davacı ..., 15.06.2006 tarihli dilekçesiyle irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 108 ada 1, 3, 7, 41, 42, 43 ve 44; 110 ada 20 ve 25 parsel sayılı taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davacı ..., 15.06.2006 tarihli dilekçesiyle irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu 108 ada 1, 3, 7, 41, 42, 43 ve 44; 110 ada 20 ve 25 parsel sayılı taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davacının 108 ada 1 ve 3 sayılı parsellere yönelik davasının esastan, 108 ada 7, 41 ve 43, 110 ada 20 parsel sayılı taşınmazlar ile 108 ada 44 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümlere yönelik davasının feragat nedeniyle reddine, 108 ada 42 ve 110 ada 25 sayılı parsellere yönelik davasının tamamen, 108 ada 44 parsel sayılı taşınmaza yönelik davasının kısmen kabulüne ve dava konusu .... köyü 108 ada 1, 3, 7, 41, 42, 43 ve 44; 110 ada 20 ve 25 parsel sayılı taşınmazların kadastro komisyon tesbitlerinin iptali ile 108 ada 1, 3, 7 ve 41 sayılı parseller orman niteliğiyle adına, 108 ada 43 sayılı parsel ham toprak niteliğiyle adına, 108 ada 44 sayılı parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 5067,47 m² yüzölçümündeki bölümünün kayalık niteliğiyle adına, 108 ada 42 ve 110 ada 25 sayılı parsellerin tamamı ve 108 ada 44 parselin bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 696,60 m² yüzölçümündeki bölümünün tarla niteliğiyle davacı ... adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 108 ada 1 ve 3 sayılı parsellere yönelik olarak ve davalı vekili tarafından ise dava konusu tüm taşınmazlar yönünden temyiz edilmesi üzerine Dairece 108 ada 1, 3, 7, 41, 43; 110 ada 25 sayılı parselin tamamı ile 108 ada 44 sayılı parselin (B) bölümü yönünden Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/09/2013 gün ve 2013/5607-8250 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; “Davalı vekilinin temyize konu 108 ada 7, 41 ve 43; 110 ada 20 parseller ile 108 ada 44 sayılı parselin krokide (B) harfi ile gösterilen 5067,47 m² yüzölçümündeki bölüme yönelik temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece davacı gerçek kişi tarafından 108 ada 7, 41 ve 43; 110 ada 20 sayılı parseller ile 108 ada 44 sayılı parselin krokide (B) harfi ile gösterilen 5067,47 m² yüzölçümündeki bölümüne yönelik açılan davanın reddine karar verilmiştir. Davacı gerçek kişinin sözü edilen parsel ve parsel bölümüne yönelik açtığı dava reddedildiğine ve ve .... Yönetimi tarafından sözü edilen taşınmazların orman veya başka nitelikte oldukları iddiasıyla açılan bir dava da bulunmadığına göre, anılan taşınmazlar yönünden kadastro komisyon kararı gibi tapuya tescil kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Davacı ... ile davalı vekilinin 108 ada 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarına gelince; 108 ada 1 sayılı parselin (A) ve (D) harfiyle işaretli bölümü ile 108 ada 3 parsel sayılı taşınmazlar öncesi itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğundan davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı, 108 ada (B) ve (C) harfiyle işaretli bölümlerde ise tarım arazisi niteliğinde olmadığı bu nedenle edinme koşullarının oluşmadığı, ancak davanın reddedilmiş olmasına rağmen komisyon kararı gibi tesciline karar verilmesi gerekirken orman olarak tesciline karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır” denilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyulduktan sonra; davacının 108 ada 3 sayılı parsel ile 108 ada 1 sayılı parselin fen bilirkişisinin raporunda (A) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımlara yönelik davasının kabulüne, 108 ada 7, 41 ve 43; 110 ada 20 sayılı parseller ile 108 ada 44 sayılı parselin fen bilirkişisinin raporunda (B) harfi ile gösterilen kısmına yönelik davasının feragat nedeniyle, 108 ada 1 parselin fen bilirkişisinin raporunda (B), (C) harfleri ile gösterilen kısımlarına yönelik davasının subut bulmadığından reddine, davacının 108 ada 42, 110 ada 25 parseller ile 108 ada 44 parselin fen bilirkişisinin raporunda (A) harfi ile gösterdiği kısma yönelik davası hakkında verilen 22/01/2010 tarihli hükmün Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2013/5607-8250 E.-K. sayılı ilâmı ile onanmak suretiyle kesinleşmesine göre yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, .... köyü 108 ada 7, 41 ve 43; 110 ada 20 parsel sayılı taşınmazların tamamı ile 108 ada 44 parsel sayılı taşınmazdan (B) harfi ile gösterilen 5067,47 m2'lik kısmın kadastro komisyon kararı gibi tapuya tesciline, 108 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile tarla niteliğiyle ... adına tapuya tesciline, 108 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline 06/10/2009 tarihli fen bilirkişi rapor ve eki haritasında (A) harfi ile gösterilen 14321,02 ve (D) harfi ile gösterilen 5809,78 m2'lik kısmının tarla niteliğiyle davacı ... adına tapuya tesciline, aynı raporda (B) ve (C) harfleri ile gösterilen toplam 2564,81 m2'lik kısmın komisyon kararı gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından davacı adına tesciline karar verilen 108 ada 3 sayılı parselin tamamı ile 108 ada 1 sayılı parselin (A) ve (D) harfiyle işaretli bölümüne yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmü uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/06/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19378, Karar No: 2015/6702, Tarih: 22.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/19378 E.  ,  2015/6702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde, davacının bağımsız bölümünün üzerinde bulunan çatıdan akan yağmur sularının bağımsız bölümüne zarar verdiğini, bu durumun önlenmesi için çatının tamir edilmesini davalılardan istediği halde buna yanaşmadıklarını, davacının söz konusu tamiratı kendi imkanlarıyla yaptığını ileri sürerek tamirat masrafının arsa payları oranında davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davacının çatının tamamını değil sadece kendi bağımsız bölümünün üzerindeki kısmını tamir ettirdiği, bu durumun Medeni Kanunun 2.maddesinde belirtilen dürüstlük kuralına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinde kat maliklerinin anagayrimenkulün bakımına, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu, kat maliklerinden birinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin tespiti halinde bu onarımın projesine ve tekniğine uygun yapılması konusunda rıza aranmayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Buna göre yapılan onarımın projesine uygun olarak yapıldığının ve yapılmasının zorunlu olduğunun anlaşılması halinde her kat maliki yapılan masraflara arsa payı oranında katılmakla yükümlüdür. Davacı tarafından yapılan onarımın zorunlu olup olmadığı, projesine uygun yapılıp yapılmadığı bilirkişiye tespit ettirilerek yapılmış olan masraflarda hesaplattırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacının tüm çatıyı onarmadığından Medeni Kanunun 2.maddesinde belirtilen dürüstlük kuralına aykırı davrandığı ve iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3345, Karar No: 2009/7081, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3345 E.  ,  2009/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

2009/3345-7081 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ...
Yargıtay — Esas No: 2014/6855, Karar No: 2015/2033, Tarih: 24.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/6855 E.  ,  2015/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/486-2013/636

Davacı Z.. T.. vekili Avukat Ercan tarafından, davalılar B. S. Yayıncılık Turizm Gazetecilik Mat. Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi Aydın vdl aleyhine 13/09/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılardan M.. G.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 27,70 TL'sinin davacıya, 342,00 TL'sinin de temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 24/02/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan ve imtiyaz sahibi, köşe yazarı ve sorumlu yazı işleri müdürü davalı olarak gösterilmek suretiyle açılan manevi tazminat davasıdır.

Yerel mahkeme davalıların tümünü sorumlu tutarak davayı kısmen kabul etmiştir.

Makeme kararını davacı ve davalılardan köşe yazarı M.. G.. temyiz etmiştir.

Dairemizin sayın çoğunluğu sorumlu yazı işleri müdürünün temyiz talebinin olmaması nedeniyle yerel mahkeme kararını onamıştır.

Basın Kanunu'nun 13. maddesine göre, sorumlu yazı işleri müdürünün açılan manevi tazminat davalarında hukuki sorumluluğu yoktur.

1086 sayılı HUMK'nın 435/1. maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 369/1. maddesine göre, "Yargıtay tarafların ileri sürdükleri temyiz sebepleri ile bağlı olmayıp kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir."

Yerel mahkemece kanunun açık hükmüne aykırı olarak sorumlu yazı işleri müdürünün sorumlu olmamasına rağmen sorumlu tutulması doğru değildir. Sorumlu yazı işleri müdürünün temyizi olmasa dahi Yargıtay olarak HUMK'nın 435/1 ve HMK'nın 369/1. maddeleri gereğince kanuna açık aykırı şekilde karar verildiğinde kararın bu yönden bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, sayın çoğunluğun kararı onama düşüncelerine katılmıyorum.24/02/2015
Yargıtay — Esas No: 2012/4990, Karar No: 2012/6801, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4990 E.  ,  2012/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ..... Beldesi 395, 529, 534, 537, 538, 540, 541, 542, 552, 554, 556 ve 557 sayılı parsellerin tapuda davalı adına kayıtlı olduğunu, yörede 1999 yılında yapılan 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılıp işlemin kesinleştiğini belirterek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 529, 534, 537, 538, 540, 541, 542, 552, 554, 556 ve 557 sayılı parsellerin tamamı ile 395 sayılı parselin (A) işaretli 87,94 m2’lik bölümünün tapu kaydının iptaline, kütüğün beyanlar hanesine “6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile orman rejimi dışına çıkartılmıştır” şerhi de verilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazların tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1949 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince yapılmış orman kadastrosu ile daha sonra 1999 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1981 yılında yapılmıştır.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalıp nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartılan taşınmazların tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1949 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince yapılmış orman kadastrosu ile daha sonra 1999 yılında 3302 sayılı Yasa ile değişik aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1981 yılında yapılmıştır.

6831 sayılı Orman Yasasının 1744 sayılı Yasa ile değişik 2., 2896 ve 3302 sayılı yasalar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usul ve esasların belirlenmesi amacıyla düzenlenen, 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Yasa”, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe girmiş ve aynı Yasayla 17/10/1983 tarihli ve 2924 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Yasa ile 16/2/1995 tarihli ve 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Yasa yürürlükten kaldırılmış, 6831 sayılı Yasanın bazı maddelerinde de değişiklikler yapılmış, bu cümleden olarak, diğer bir çok hükmün yanı sıra, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlara ilişkin tapu kaydına konulan şerhlerin silinmesi, bu alanlar için Hazine tarafından dava açılmaması, açılan davalardan vazgeçilmesi ya da davaların durdurulması, tapusunun iptaline karar verilen taşınmazların tekrar tapu sahibine iadesi gibi konular düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerin, dava konusu taşınmazın niteliğine ve durumuna göre, görülmekte olan davaya etkisinin değerlendirilmesi için yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazine ve davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 08/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8081, Karar No: 2014/6589, Tarih: 17.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/8081 E.  ,  2014/6589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/246716

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2012

NUMARASI : 2010/444 (E) ve 2012/1271 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının izinsiz kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın savunmasında suça konu kredi kartını teslim aldığını fakat kullanmadığını beyan etmesi karşısında, alışveriş yapılan işyeri sahipleri tanık olarak dinlenip, suça konu kredi kartıyla alışveriş yapanın sanık olup olmadığı, alışverişlerin imza karşılığı yapıldığının anlaşılması karşısında slip asılları araştırılıp imza incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4179, Karar No: 2020/707, Tarih: 05.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4179 E.  ,  2020/707 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi kabul edilerek, tebligatın bu adrese yapılması gerekmektedir. Dosyadaki bilgilere göre, 29/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın soruşturma aşamasında kollukça alınan ifadesinde belirttiği adresine tebliğe çıkarılması yerine doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edildiği anlaşıldığından; usulüne uygun şekilde kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, 29/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

2- ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 10/12/2014 tarihli çağrı davetiyesinin, sanığın soruşturma aşamasında kollukça alınan ifadesinde belirttiği adresine tebliğe çıkarılması yerine doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edildiği anlaşıldığından; tebligatın usulsüz olması yanında, sanık hakkında, suça konu 13/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 29/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 10/12/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;