muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14747, Karar No: 2013/12698, Tarih: 17.06.2013

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, davacıların murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle 04.07.2007-04.07.2008 tarihleri arası için hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiştir. Poliçenin düzenlenmesinden kısa bir süre sonra, 07.07.2007 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Taraflar arasında iki noktada uyuşmazlık sözkonusu olup, bunlardan birincisi, poliçe düzenlenirken sigortalı tarafından sağlığı ile ilgili bir form doldurulmamasının doğru beyan yükümlülüğü açısından bir etkisinin olup olmadığı, ikincisi ise poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığıdır. Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen TTK'nın 1290. maddesi her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Dairemizin yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, ... Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Gerek TTK’nın 1290. maddesi ve gerekse ... Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, formun doldurulmamış olması sigortalının sağlığına ilişkin konularda sigortacıya bildirimde bulunma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Bu itibarla mahkemenin poliçe düzenlenirken davalı sigorta şirketi tarafından basiretli bir tacir gibi davranılarak davacıların murisine bu konuda bir uyarı yapılmadığı, sigorta sözleşmesinin yapılması sırasında sigortalı tarafından form doldurulmadığı, poliçenin ilgili kısmının boş bırakıldığı, davalının davacılara ödeme yapmamasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesi yerinde değildir.

Uyuşmazlıkta çözümü gereken bir diğer sorun ise, poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının ölüme sebebiyet veren hastalığının mevcut olup olmadığı, bunu kasten gizleyip gizlemediği, dolayısı ile ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığıdır. Şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı sözkonusu olup, Dairemiz yerleşik uygulamasına göre TTK’nın 1290/1. maddesindeki ihbar yükümlülüğüne aykırı davranışın gerçekleşebilmesi için bildirilmeyen rahatsızlık ile riziko arasında illiyetin mevcut olması gerekmektedir.

Bu itibarla mahkemece, sigortalıya ait tüm tedavi kayıtları dosya içine getirtilerek aralarında kalp-damar cerrahisi konusunda uzman olan bir hekimin de bulunduğu bilirkişi kurulu vasıtasıyla inceleme yaptırılmak suretiyle, sözleşme anında sigortalının savunmada geçen hastalığının bulunup bulunmadığı, mevcut olduğunun tespiti halinde gizlenip gizlenmediği, ölüm rizikosu ile bildirilmeyen hastalık arasında illiyet olup olmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8302, Karar No: 2019/3190, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8302 E.  ,  2019/3190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11150, Karar No: 2012/9345, Tarih: 06.09.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/11150 E.  ,  2012/9345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, dere yatağına elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5673, Karar No: 2010/7828, Tarih: 01.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/5673 E.  ,  2010/7828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/02/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1535 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 1537 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7 parsellerin davacı belediye adına kayıtlı iken, sahte encümen kararları ile hukuka aykırı olarak SS P.K.Y.K.'ne, daha sonra bu kooperatif tarafından P.A.Ş.'ye satıldığını, satıştan sonra yapılan imar uygulamaları ile dava konusu 2273 ada 6 parsel sayılı taşınmaz  ve başka taşınmazların oluştuğunu, son olarak taşınmazın davalıya temlik  edildiği, sözkonusu sahtecilik ile ilgili olarak sorumlular hakkındaki ceza davasının sürdüğünü, ilk satış işlemin mutlak butlanla batıl olması nedeniyle davalının iyiniyetli olsa bile iyiniyetinin korunmayacağını belirterek, 2273 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile belediye adına tescile karar  verilmesini istemiştir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, taşınmazı iyiniyetli olarak iktisap ettiğini ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın davacı belediye tarafından satış tarihinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle, davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde; 1535 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8 ve 1537 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7 parsel sayılı taşınmazların davacı belediye adına kayıtlı iken, sahte encümen kararları ile ve hukuka aykırı olarak dava dışı kooperatife satıldığını, bu satış işlemi ile ilgili sorumlular hakkındaki ceza davasının sürdüğünü, kooperatif tarafından dava dışı P. A.Ş.'ye  satıldıktan sonra yapılan imar uygulaması ile çekişme konusu 2273 ada 6 parsel sayılı taşınmaz  ve başka taşınmazların oluştuğunu, taşınmazların ilk temlikinin sahtecilik nedeniyle mutlak butlanla batıl olduğunu, son kayıt maliki davalının iyiniyetli olsa bile bunun korunamayacağını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

İddianın açıklanan içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibariyle, dava yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı olup, işin aynına (mülkiyet hakkı) dayalı davalarda, hak düşürücü süre ya da zamanaşımı söz konusu değildir.

Hal böyle olunca, tarafların delilleri toplanarak, işin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca karar  verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar  verilmiş olması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  01.7.2010  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2581, Karar No: 2024/6243, Tarih: 06.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/2581 E.  ,  2024/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/349 E. 2022/678 K.

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62/1 ve 53/6.maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından yapılan temyiz üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2020/4303 Esas, 2022/4805 Karar sayılı ilâmıyla, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması ile yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 50.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,62/1 ve 53/6.maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz isteği; kusur durumunun hatalı olduğuna, adli para cezası hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Sanığın temyiz isteği; ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafinin temyiz isteği; kusur durumunun hatalı olduğuna, adli para cezası hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

B.Sanığın temyiz isteği; ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;16/07/2013 günü saat 18:00 sıralarında meskun mahal dışı, yol yapım çalışması sebebiyle tek gidiş tek geliş olmak üzere iki yönlü, düz ve eğimsiz yolda sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halindeyken, karşı istikamette seyir halinde olan ...'nın idaresindeki otomobil ile çarpışması neticesinde ... ile otomobilde yolcu olarak olarak bulunanlardan ...'nın öldüğü, Sadiye Kaya'nın ise basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve vücudunda 3. derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda, hükme esas alınan Ankara Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 22/12/2015 tarihli raporda; sanığın idaresindeki kamyonet yolda seyrederken yola gereken dikkatini vermemesi, aracının hızını kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlerine, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken yapım ve onarım alanlarına girerken azaltmaması ve şerit ihlali yapması sebebiyle asli kusurlu olduğu, ...'nın ise idaresindeki otomobil ile seyrederken yola gereken dikkatini vermemesi, aracının hızını, kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlerine, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken yapım ve onarım alanlarına girerken azaltmaması sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3212, Karar No: 2014/6552, Tarih: 21.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3212 E.  ,  2014/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANGAL SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/06/2013-19.07.2013 (EK KARAR)

NUMARASI : 2010/479-2013/139

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda K.. İlçesi H.. Belediyesi Cumhuriyet Mahallesi çalışma alanında bulunan 192 ada 133 parsel sayılı 162.252,71 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacı İ.. D.., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak taşınmazın bir bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda kısa kararda "davanın kısmen kabulüne; 192 ada 133 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının diğer tüm özelikler aynı kalmak kaydı ile iptali ile; fen bilirkişisi İ.. Ö..'in 06.06.2012 havale tarihli rapor ve ekli krokisinde (B) harfi ile gösterilen kısmın dava konusu taşınmazdan ifraz edilerek takip eden parsel numarası adı altında davacı İ.. D.. adına tapuya kayıt ve tesciline" gerekçeli kararda taşınmazın tapu kaydının diğer tüm özelikler aynı kalmak kaydı ile iptali ile; fen bilirkişisi İ.. Ö.. 11.09.2012 havale tarihli rapor ve ekli krokisinde (B) harfi ile gösterilen kısmın dava konusu taşınmazdan ifraz edilerek mera niteliği ile sınırlandırılıp özel siciline kaydına" karar verilmiş; gerekçeli kararın sehven bu şekilde yazıldığı gerekçesi ile 19.07.2013 tarihli ek karar ile "192 ada 133 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının diğer tüm özelikler aynı kalmak kaydı ile iptali ile; fen bilirkişisi İ.. Ö.. 06.06.2012 havale tarihli rapor ve ekli krokisinde (B) harfi ile gösterilen kısmın dava konusu taşınmazdan ifraz edilerek takip eden parsel numarası adı altında davacı İ.. D.. adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş, hem asıl karar hem de ek karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 20.06.2013 tarihli kısa kararında taşınmazın davacı adına tesciline, gerekçeli kararında ise mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, 19.07.2013 tarihli ek karar ile de kısa karara uygun şekilde hüküm tesis edilmeye çalışılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca gerekçeli karar, tefhim edilen kısa karara aykırı olamaz. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık mahkemelere olan güveni sarsıcı nitelikte olup, bozma nedenini oluşturmaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması isabetsiz olduğu gibi söz konusu çelişkinin maddi hataya dayanmayıp davanın esasına ilişkin olmasına rağmen ek kararla bu çelişkinin giderilmeye çalışılması dahi isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hem gerekçeli kararın hem de 19.07.2013 tarihli ek kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22689, Karar No: 2016/19204, Tarih: 20.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/22689 E.  ,  2016/19204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu ... Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu ... Tic. Ltd. Şti'nin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçlular ... Tic. Ltd. Şti ve .... A.Ş'nin temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından borçlular hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte, borçluların icra mahkemesine yaptıkları başvuruda; senet metni içinde yer almayan imzalarına dayanılarak haklarında takip yapılamayacağını, borçlulardan ...Ltd.Şti'nin imzası dışında senede atılan imzaların ne için atıldığının belli olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettikleri, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Borçluların icra mahkemesine başvuruları, bu hali ile İİK'nun 168/5. maddesinde düzenlenen borca itirazdır.

TTK'nun 778. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701. maddesi gereğince; keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Ancak atılan imzaların aval veren sıfatıyla sorumluluk doğurması için, senet metni içine dahil olması zorunludur. Senet metni dışına atılmış imzaların aval şerhi sayılmayacağının kabulü gerekir.

Somut olayda, takibe konu bonunun incelenmesinde; aval veren sıfatıyla bononun kefil hanesinde senet metni içine gelecek şekilde ... Tic.Ltd.Şti'nin imzalı kaşesi bulunduğu, borçlulardan .....A.Ş'nin kaşe ve imzalarının ise, bononun sol ön yüzünde bono metni dışında kalacak şekilde atılmış olduğu görülmektedir. Bu halde, yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, senet metni dışına atılmış imzaların, düzenleyen lehine aval veren sıfatı ile atıldığının ve imza sahibinin de aval veren sıfatı ile sorumlu olduğunun kabulü mümkün değildir.

O halde mahkemece, borçlular..... A.Ş tarafından yapılan borca itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlular ... A.Ş'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38060, Karar No: 2012/45690, Tarih: 25.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/38060 E.  ,  2012/45690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdur çocuklar hakkında düzenlenen 07.04.2009 tarihli sosyal inceleme raporunda yurt müdür vekili ...'un sosyal çalışmacıya verdiği beyanında sanık ...'nın zihinsel engelli biri olduğu ve çocukların onunla dalga geçip sinirlendirdikleri yönündeki beyanı karşısında, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamamasına veya bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmasına neden olacak nitelikte bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı araştırılarak hakkında 5237 Sayılı TCK'nin 32. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 25.12.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7008, Karar No: 2015/4553, Tarih: 12.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7008 E.  ,  2015/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan şikayet olunan alacaklı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan alacaklı vergi dairesinin haczine konu vergi alacağın mahiyeti üzerinde durulmadan sıra cetveli düzenlendiğini ve motorlu taşıtlar vergisine ilişkin haczin vergi borcunun ödenmiş olmasından ötürü geçerli olmadığı, buna karşın sıra cetvelinde alacaklı vergi dairesinin haksız olarak 1. sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan alacaklı vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan borçlu, şikayet dilekçesine cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde sıraya itirazın alacaklı sıfatına sahip kişilere karşı ileri sürülebileceği, borçlunun pasif dava ehliyetinin mevcut olmadığı, şikayet olunan alacaklı vergi dairesi yönünden ise, vergi dairesince satışa konu araca konulan hacizlerin mevcut borç olmadığından geçerli olmadığı, başka araçlara ilişkin vergi borçlarının ise haciz konulan satışa konu araç bedeli üzerinden mahsubunun usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle, şikayet olunan borçlu yönünden şikayetin reddine, alacaklı yönünden ise şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan alacaklı vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, haciz sıra cetvelindeki alacağın sıra ve esasına ilişkindir.

HMK'nın 24/1, 25 ve 26. maddeleri ile 04.06.1958 tarih ve 15/6 sayılı İBK uyarınca, hukuki nitelindirme hakime ait olup, hakim tarafların dayandıkları maddi vakıalar ve talep sonucu ile bağlı ise de tarafların hukuki nitelendirmesi ile bağlı değildir.

Öte yandan, İİK’nın 142. maddesinde, “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir. Dava basit muhakeme usuliyle görülür. İtiraz alacağın esas ve miktarına taalluk etmeyip yalnız sıraya dairse, şikayet yoluyla icra mahkemesine arzolunur.” hükmü bulunmaktadır.

Şikayet dilekçesi ve dosya kapsamındaki diğer belgelere, özellikle şikayet olunan alacaklı vergi dairesinin haczine konu alacağın mevcut olup olmadığına ilişkin tespitler içeren bilirkişi raporuna göre şikayetin sıra cetvelindeki alacağın sıra ve esasına ilişkin olduğu anlaşılmakta olup, görevli mahkeme genel mahkemelerdir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın esasına girilerek hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17157, Karar No: 2018/4225, Tarih: 25.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/17157 E.  ,  2018/4225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: