muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1793, Karar No: 2016/352, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1793 E.  ,  2016/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/465 E., 2013/814 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3229 E., 2014/6781 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9754, Karar No: 2015/10704, Tarih: 03.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/9754 E.  ,  2015/10704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2013/2101-2014/1246

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıda yazılı bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekili dava dilekçesinde; taşınmazın henüz Başbakanlık TOKİ idaresi adına kayıtlı olduğundan tapusunun verilmediğini bu nedenle de taşınmazı 30.05.2013 tarihli devir protokolü ile satın aldığını, eşinin eczacı olup kirada olduğunu ve dükkan sahibiyle sorunları olduğunu bu nedenle de taşınmaza ihtiyacı olduğunu, çekilen ihtarnameye rağmen tahliyenin gerçekleşmediğini, ihtiyaç nedeniyle taşınmazın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının ihtiyaç iddiasının samimi, gerçek ve zorunlu olduğu kanaatine varılarak ihtiyaç nedeniyle tahliye isteminin kabulüne karar verilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda taşınmazın mevcut projesine göre 111m2 + 40 m2 = 151m2 olup bunun 40m2 sinin davalı tarafından halihazırda ...... Eczanesi olarak kullanılmakta olduğu, 111m2 sinin ise ara duvarla ayrılmış olup boş vaziyette bulunduğu bildirilmiştir. Bu durumda davalının kullanmakta olduğu bölümden ara duvarla ayrılmış ve boş vaziyette bulunan 111 m2 yüzölçümlü kısmın Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 12.04.2014 tarih ve 28970 sayılı Yönetmeliğe uygun şekilde Eczane olarak kullanılıp kullanılamayacağı, yapılmak istenen işin özellik ve niteliklerine uygun olup olmadığı, Belediyece ruhsat verilip verilemeyeceği hususları üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5106, Karar No: 2012/10149, Tarih: 17.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5106 E.  ,  2012/10149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin % 5'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan 5.419,64 m2'lik irtifak alanında davacılar payı oranında irtifak tesisine karar verilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde daha az alan üzerinde irtifak kurulup, ayrıca bu alanın iptaline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4426, Karar No: 2016/6402, Tarih: 30.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/4426 E.  ,  2016/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Çocukla Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı baba ile velayeti davacı-davalı anneye bırakılan tarafların müşterek çocuğu 28.02.2011 doğumlu ... arasında, ''müşterek çocuk ile babanın aynı yerde ikamet etmeleri halinde her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 09:00 dan Pazar günü saat 17:00 ye kadar, farklı yerde ikamet etmeleri halinde her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 09:00 dan 30. günü saat 17:00 a kadar, her iki halde de dini bayramların 2. günü saat 09:00 dan 3. günü saat 17:00 ye kadar '' kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, "ikamet" kavramı ile ''yerleşim yeri'' kavramlarının birbirinden farklı olduğu ve kişisel ilişki hakkı sahibi babanın ...'da bulunması halinde her ayın 1. ve 3. hafta sonları çocuğu yanına alarak kişisel ilişki kurabileceği gerekçede belirtilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden annenin ...'da babanın ise ...'da yaşadığı anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Tarafların boşanmalarına ilişkin karar 03.10.2012 tarihli olup o tarihte müşterek çocuğun anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu düşünüldüğünde baba ile yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulması doğru olduğu gibi, eldeki davanın karar tarihinde çocuğun yaşı itibariyle anneye bağımlılığının azaldığı göz önünde tutulduğunda baba ile yatılı kişisel ilişki kurulması da isabetlidir. Ancak çocuğun yaşı gözetildiğinde ayrı şehirlerde yaşayan çocuk ile baba arasında her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 09:00 dan 30. günü saat 17:00 a kadar yatılı kişisel ilişki kurulması çocuğun bedeni ve fikri gelişimine engel olacağı gibi, annenin velayet görevini de engelleyecek niteliktedir. Buna karşılık farklı şehirlerde yaşayan baba ile çocuk arasında ayın belirli günlerinde yatılı kişisel ilişki kurulmaması da isabetli bulunmamıştır. Bu bakımdan mahkeme tarafından günümüzün ulaşım kolaylıkları göz önüne alınarak, aynı şehir-farklı şehir ayrımı kaldırılıp, her ayın belli iki hafta sonu ve dini bayramlarda çocuğun baba yanında yatıya kalacağı, ayrıca yaz tatilinde ise çok uzun süreli olmayacak şekilde baba ile yatılı kalacağı şekilde kişisel ilişki düzenlenmesi gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru değildir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendindeki müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden çıkartılmasına, yerine "velayeti anneye verilen müşterek çocuk ile davalı-davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. cumartesi günü sabah saat 10.00'dan pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü sabah saat 10.00'dan 3. günü akşam saat 17.00'ye kadar ve her yıl 1 Temmuz sabah saat 10.00'dan 15 Temmuz akşam saat 17.00'ye kadar kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2016 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2023/8631, Karar No: 2023/10317, Tarih: 26.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/8631 E.  ,  2023/10317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2023 E., 2023/702 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/69 E., 2022/180 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ile davalılardan Ak İnş. A.Ş. ve Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ile davalılardan Ak İnş. A.Ş. ve Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçelerinde özetle; davacının, davalı AK İnş. A.Ş.'de çalışmakta iken 03.12.2010 tarihinde iş kazası geçirdiğini, SSYK tarafından maluliyet oranının %7.1 olarak belirlendiğini, iş kazası nedeniyle davalı aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davasında ATK tarafından maluliyet oranının %10.1 olarak belirlendiğini, ATK raporu doğrultusunda maluliyet oranının %10.1 olarak esas alınarak işlem yapılması istemiyle Kuruma başvurduğunu, talebinin reddedildiğini belirterek davacının sürekli iş göremezlik oranının %10.1 olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı Ak İnş. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, iddiasının aksine hızar makinesinde ağaç kesme işinde çalışmadığını, katrak operatörü olarak çalıştığını, ATK 3. İhtisas Kurulunun ve ATK Genel Kurulunun kararında belirlenen maluliyet oranlarının yüksek olduğunu, davacının yaşı ve kaza tarihi gözetilerek iş bu tarihe kadar iyileşme göstermiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı Yüce Nak. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin, kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığını, devir tarihinde muaccel bir borç olmadığını, işçi alacaklarının ve tazminatlarının devir sözleşmesine dahil edilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

3.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; "1-Davacının davalı Yüce Nakliyat şirketine karşı açmış olduğu davanın husumetten reddine,

2- Davacının davalı SGK ve Ak İnşaat şirketine karşı açmış olduğu davanın kabulüne,

3.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kararda özetle; "1-Davacının davalı Yüce Nakliyat şirketine karşı açmış olduğu davanın husumetten reddine,

2- Davacının davalı SGK ve Ak İnşaat şirketine karşı açmış olduğu davanın kabulüne,

Davacı ...'in 03.12.2010 tarihinde geçirdiği iş kazasına bağlı olarak 11.10.2008 tarih 27021 sayılı Resmi Gazete Yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerince Meslek Grup Numarası 6 baz alınarak E cetveline göre % 10,1 oranında Meslekte Kazanma Gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ile davalılardan Ak İnş. A.Ş. ve Kurum vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Yüce Nak. ... A.Ş. yönünden verilen kararın isabetli olmadığını, davacının çalışmış olduğu iş yerinin bütün halinde Yüce Nak. A.Ş. tarafından satın alındığını ve akabinde de şube olarak bildirildiğini, eldeki mevcut duruma göre mahsus yere de çalışanlarda bir bütün halinde devir alındığını, sorumluluktan kurtulma için ilan olması gerektiğini, ilan olmadığı nazara alınıp davanın tümden kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı Ak İnş. ... A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Genel Kurulu kararlarında belirlenen sürekli iş göremezlik oranlarının yüksek olduğunu, davacının yaşı ve kaza tarihi göz önünde bulundurulduğunda davacının bu tarihe kadar iyileşme göstermiş olacağını, mahkemece tazminat davasında alınan ATK raporlarına itibar edilerek yeniden rapor almadan karar verilmesinin de yerinde olmadığını, maluliyetin yeniden değerlendirilmesi için davacının ATK'ya tekrar sevk edilmesi ve yeniden sürekli iş göremezlik oranının tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

3.Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; Kurumun, ... 5. İş Mahkemesinin 2015/748 E. sayılı tazminat dosyasında taraf olarak yer almaması nedeniyle anılan davada alınan raporların Kurum için bağlayıcılığı bulunmadığını, yargılama sırasında alınan ATK Genel Kurulu raporu ile Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasındaki çelişkinin üniversitelerin Tıp Fakültesi bünyesindeki işitme ile ilgili bölümlerinde görev yapan uzmanlardan oluşturulacak bir kurul tarafından giderilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı ile davalılardan Ak İnş. A.Ş. ve Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı ile davalılardan Ak İnş. A.Ş. ve Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı Ak İnş. A.Ş. vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

3.Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı ile davalılardan Ak İnş. A.Ş. ve Kurum vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9150, Karar No: 2012/19202, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9150 E.  ,  2012/19202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 2005 yılına ilişkin ticari ilişki bulunduğunu, davalının müvekkilinden örme kadife ve tafta satın aldığını ancak kumaş bedelinin ödenmediğini, bu konuda çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını belirterek 12.586.23 YTL'nin ihtar tarihinden itibaren ticari reeskont faizi ile birlikte ve davalının cari hesabına tahakkuk edecek olan vade farkının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin 06.09.2005 tarihinden itibaren davacıdan kumaş alımı yapmaya başladığını, müvekkilince en son 27.09.2006 tarihinde kumaş alındığını, müvekkilinin sadece 24.27 YTL davacıya borcu bulunduğunu, zira davacının son mal alımında gönderdiği kumaşların numune olarak bırakılan kumaşın kalitesi ve standartlarına uymadığını, bu durumun üretim aşamasına gelindiğinde fark edildiğini ve kullanılmayan kumaşların davacıya iade edilerek 9.915 YTL tutarında iade faturasının düzenlendiğini, iade edilen malların .. Ambarında davacı adına beklemekte olduğunu, davacının süresinde iade faturasına itiraz etmediğini bildirerek 24.27 YTL'yi aşan kısım bakımından davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davalının ayıp savunmasını kanıtlayamadığı, bu itibarla iadesi davacı tarafça kabul edilmeyen kumaş bedellerinden ve davacı muavin kayıtlarında karşılıksız çıktığından bahisle davalıya iade edildiği belirtilen 2000 TL bedelli çekle ilgili isticvap davetiyesinin tebliğine rağmen davalı yetkilisinin duruşmaya gelmediği, HUMK'nun 234. maddesi uyarınca isticvaba konu hususu ikrar etmiş sayılacağından 2000 TL çek bedelinden ve kendi defterlerinde borç olarak gözüken 24.27 TL'den davalının sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne, 12.586.23 TL alacağın temerrüt tarihi olan 15.04.2006 tarihinden itibaren değişen oranlar uygulanmak suretiyle yürütülecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.