muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21561, Karar No: 2017/14434, Tarih: 24.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6053, Karar No: 2019/3111, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6053 E.  ,  2019/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26216, Karar No: 2016/4196, Tarih: 07.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26216 E.  ,  2016/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; Hatay 1. Aile Mahkemesi'nin bir dosyasında davalı olan sanığın, mahkemece boşanma ile birlikte verilen nafaka, tazminat, velayet ve çocuklarıyla ayda bir kez kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesi üzerine, mahkeme kararı aleyhine yerel gazetede yayınlanmak üzere yazdığı yazıda, "Hakim M. Muhsin Turhan'ın verdiği karar duyan herkesi şok etti. 3.250 TL maaşı olan birine 4500 TL nafaka nasıl bağlanır, bunun bir kriteri yok mudur, nafaka bağlanırken kişinin gelir durumu göz önüne alınmaz mı .... Hem bu derece ağır nafakaya mahkum edip ceza verilerek infial uyandırıp, hemde bu şekilde ilgili şahsı toplumda konuşulur hale getirip, küçük düşürmek bir hakime yakışır mı ? bir doktorun bir sivilceye 20 gün istirahat vermesi neyse, bu da ona benziyor. Ayrıca öğrendiğimize göre 150.000 TL lik tazminata mahkum etmiştir. Ama en anlaşılmazı hakimin bir babayı sadece ayda bir defa çocuklarını görmeye mahkum etmesidir, bu hangi etikle ve mantıkla izah edilebilir ? Biz adalette şaşkınlık ve toplumda infial yaratan kararları alan hakimlerin şapkasını önüne alarak düşünmesini arzuluyoruz, Halis Toprak'ın verdiği nafakadan, Cem U.'ın verdiği nafakadan gariban bir doktor nasıl daha fazla nafaka verebilir. Doktor ... Holding sahibi midir ?" ifadelerine yer verilmiş olması nedeniyle, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık, davalı olarak bulunduğu dosyada, amacının mağduriyetini dile getirmek olduğunu, Hakim Bey'e yönelik herhangi bir hakaret amacı taşımadığını, yazı içeriğinde de hakaret teşkil edecek herhangi bir cümle olmadığını, anayasal şikayet hakkını kullandığını, müştekiyi hedef göstermek amacıyla da hareket etmediğini savunmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki, yazıda yer verilen ifadelerin rahatsız edici olduğu anlaşılmakla birlikte mahkeme tarafından belirlenen nafaka ve tazminatın, ödeme güçlüğü yarattığını ve çocuklarıyla kurulan ayda bir kez kişisel ilişkinin yetersizliğini anlatmak için sanık tarafından söz konusu yazının yazılmasının, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirileceği konusunda tereddüt bulunmamaktadır.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Nitekim Anayasa'nın 26. maddesinde koruma altına alınan ifade özgürlüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasanın 13. maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykarı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8. maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir.

AİHM içtihatlarına göre, avukatlar ve davanın tarafları gerek kamuoyunun önünde gerekse yargılama faaliyetleri esnasında adaletin işleyişine dair yorum yapma hakkına sahiptirler. Ancak bu husustaki eleştiriler belirli sınırları aşmamalıdır. Bu bağlamda adaletin uygun biçimde sağlanması isteği ile yargılama makamlarının mesleki onurları arasında bir denge kurulmalıdır. Aksi takdirde, bir yargı mensubunun önyargılı ve dayanaktan yoksun bir şekilde eleştirilmesi onun itibarını kolayca zedeleyebilecektir. Ancak yine de yargı mensupları da diğer kişiler gibi özellikle kamu yararını ilgilendiren konularla ilgili yapılan eleştirilerde kendilerine karşı yapılan eleştirilere karşı belli bir oranda hoşgörü göstermek zorundadırlar.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Son olarak, adil yargılama ilkesi, taraflar arasında serbest, hatta enerjik bir görüş alışverişini gerekli kılmaktadır. Bu nedenle, bir yargılama sırasında sanığın ya da savunma makamının ifade özgürlüğüne getirilen sınırlamalar dar yorumlanmalıdır. Zira, yargılama makamlarına karşı kullanılan ifadeler görevi sırasındaki hakim ve savcıların onuruna dönük bir saldırı olarak kabul edilse dahi üst sınırdan verilen ceza, izlenen meşru amaçla orantılı kabul edilmeyecektir.

AİHM, Lesnik/Slovakya davasında, ilk olarak kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken hoşgörü göstermeleri gereken eleştiri sınırının diğer insanlara göre daha geniş olduğunu, ancak, kamu görevlilerinin siyasetçilerde olduğu gibi her türlü söylemlerini yakın denetime açtıkları anlamına gelmeyeceğini, üstelik görevlerini hakkı ile yerine getirebilmeleri için kamu güvenine sahip olmaları gerektiğini; bunun ise kamu görevlilerinin asılsız suçlamalara karşı korumakla sağlanabileceğini vurgulamıştır (Lesnik/Slovakya, 35640/97, 11.03.2003)

AİHM, Schöpfer/ İsviçre davasında ise, davanın taraflarından biri olan avukatların yargı sistemine saygılı olması gerektiğini, avukatların, hâkimler aleyhine aşırı abartılı veya hakaretvari bir dil kullanmamalarını, ancak yargı hakkında aleni tartışmalarda yer alma hakkına sahip olabileceklerini belirtmiştir (Schöpfer/ İsviçre, 25405/94, 20.05.1998)

Savcı tarafından tanıklık yapmak için mahkemeye bir kişinin çağırılması işlemini “manipülasyon ve kanıtların yasadışı yollarla sunulması” olarak nitelendirmesi nedeniyle, başvuran hakkında, yargılama sırasında kullandığı ifadelerden ötürü hakaret davası açılarak para cezasına çarptırıldığı Nikula - Finlandiya davasında, AİHM, resmi görev yapan memurlara karşı kabul edilebilir eleştiri sınırlarının sade kişilere göre daha geniş olduğunu, ancak bu memurların davranışlarının, tıpkı politikacılar gibi, sürekli denetim altında olacağı ve bu nedenle her türlü eleştiriye göğüs germeleri gerektiği anlamına gelmediğini, aksine görev başındaki memurların sözlü hakaret mahiyetindeki saldırılara karşı korunması gerektiğini yinelemiştir. Bununla birlikte AİHM’e göre, bu davada hakaret içeren bir saldırı söz konusu değildir. Başvuranın temel eleştirisi, sert de olsa, savcının dava devam ederken seçtiği yöntem hakkındadır. Dolayısıyla, savcının mesleki veya diğer nitelikleri hedef yapılmamıştır. Bu nedenle AİHM’e göre, savcı bu eleştirileri hoşgörü ile karşılamalıdır. AİHM, ayrıca, içtihadındaki sonucuna ulaşırken, ifadelerin medya önünde değil, sadece duruşma salonunda söylenmiş olduğunu da özellikle vurgulamıştır. Nitekim AİHM, göre ancak çok istisnai hallerde savunma avukatının ifade özgürlüğüne getirilen bir sınırlama kabul edilebilecektir (Nikula/Finlandiya, 31611/96, 21.03.2002)

Sonuç olarak, sanık tarafından kullanılan ifadeler, değer yargısı niteliğine sahiptirler. Bu itibarla somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde kabul edilemezler. Ayrıca bahse konu ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedirler. Bu durumun aksinin savunulması, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine, hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1623, Karar No: 2013/18785, Tarih: 24.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1623 E.  ,  2013/18785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 tarih ve 2012/3-2012/337 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete eczanem sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinde bulunan çeşitli emtianın davalı şirkete ait işyerinin musluklarının açık unutulması sonucu hasara uğradığını ve söz konusu hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 5.410,4 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde; olayın üzerinden seneler geçmesi, keza olayın meydana geldiği yerin tahliye edilmesi ve hasara neden olayların giderilmesi sebebiyle keşif yapılmayarak ilk keşifte görev alan bilirkişilerden ek rapor alındığı, bozma ilamı doğrultusunda çözüme götürür bir sonuca varılamadığı, ancak olayın tek görgü tanığı ve olayı ilk görüp sigorta şirketine bildiren sigortalı Eczacı Nimet Çetinkaya'nın 23/07/2003 tarihli hasar başvuru dilekçesinin detaylı olarak incelenmesinde, hasarın meydana geldiği sigortalıya ait eczanenin tuvaletinden öncesinde suyun taşması üzerine yaptıkları araştırmada binanın pis su giderinin arızalı olduğunu tespit ettikleri ve 17/07/2003 tarihinde ustalarla tamirat işlemine başladıkları, tamirat çalışmaları devam ederken içme suyunun kesildiği, ancak binaya ait ortak gider tamiratı bitmeden 21/03/2003 tarihinde gece suların geldiği ve bitişik komşu olan davalı şirkete ait iş yerindeki muslukların açık olması sebebiyle suyun normal olarak pis su giderinden gidip ancak ortak gider bozuk olduğundan sigortalıya ait eczanenin tuvaletinden suyun geri tepip hasara neden olduğunun anlaşıldığı, esasen hasara neden sigortalının tuvaletinden suyun geri tepmesinin sebebi ne davalı İSKİ tarafından yapılan bir çalışma, ne de davalı Memişler Ltd. Şirketinin musluğu açık bırakması olduğu, binanın ortak pis su giderinin tıkalı olması nedeniyle hasarın meydana geldiği ve hasardan BK nın 58. maddesi uyarınca bina sahibinin sorumlu olduğu, bu itibarla olayda ne davalı şirkete ne de davalı İSKİ'ye atfedilecek bir kusur bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, uğranılan zararın davalılara rücu davası olup, dava mahkemece reddedilmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda musluğun açık bırakılması, suların kesik olması, gecenin bir vakti gelen suyun lavabodan taşması, giderin kapalı olması, İSKİ tarafından yapılan kanal çalışması nedeniyle suyun geri tepmesi sonucu hasarın meydana geldiği belirtilerek, İSKİ'nin %50 nispetinde sorumlu olduğu, diğer davalının da musluğu açık bırakarak işyerini terketmek suretiyle %50 nispetinde sorumlu olduğu belirtildiği halde, mahkemece bina sahibinin sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/592, Karar No: 2011/740, Tarih: 03.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/592 E.  ,  2011/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İFLASIN

ERTELENMESİ

TALEBİNDE

BULUNANLAR :

MÜDAHİLLER :

- KARAR -

Mahkeme kararı, davacılardan ..... Tic. Ltd. Şti. vekili olarak Av. ...'a tebliğ edilmiş ise de, anılan vekile bu davacı tarafından verilmiş olan vekaletnameye dosya içerisinde rastlanmamıştır.

Bunun yanı sıra, iflas erteleme davasının kanuni dayanağı olan TTK'nun 324. ve İİK.'nun 179/b maddesinde ilan hususuna yer verilmemiş ve iflas erteleme davaları hasımsız olarak açılmakta ise de, davanın mahiyeti itibariyle alacaklıların menfaatini yakından ilgilendirdiğinden davacının kötü niyetli olduğu, borca batık olmadığı veya iyileştirme projesinin hayata geçirilmesinin mümkün olmadığı yönünde beyanda bulunmaları ve delil sunmaları için olanak tanınması bakımından, alacaklıların davadan haberdar edilmesi gerekmektedir. Dosya içerisinde İİK'nun 166/2 maddesine uygun şekilde Ticaret Sicili Gazetesinde yapılmış ilana ve iyileştirme projesine rastlanmamıştır.

Bu durumda, adı geçen avukat, iflas erteleme davası açma yetkisini veren bir vekaletnamenin varsa dosyaya sunulması, yok ise .... Şti.'ne mahkeme ilamının tebliğ edilmesi, Ticaret Sicili Gazetesinde ilan yapılmış ise dosyaya eklenmesi, iyileştirme projesinin bir örneğinin de dava dosyasına konulması için dava dosyasının mahkemesine çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10519, Karar No: 2017/12291, Tarih: 05.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/10519 E.  ,  2017/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahalli mahkemece 14.10.2010 tarih 2010/364 (E) ve 2010/346 (K) sayılı ilamında 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün “geçici ve kati raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra hüküm kurulması gerekirken, yargılamaya devamla eksik inceleme ile hüküm kurulması" gerekçesi ile sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan 6 ay hapis cezasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına mahkum edilerek sanığın kazanılmış hakkına dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranıldığından CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,"sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.