muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5894, Karar No: 2024/6483, Tarih: 26.09.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası, vekâlet ücreti ile yargılama gider yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli, 2022/1539 E., 2022/2081 K. sayılı kararıyla; erkeğin kadının alkollü vaziyette eve geç gelme vakıasına dayanmadığı halde kusur belirlemesinde dikkate alınmasının mümkün olmadığı, kadının diğer iddialarının affedilmiş ya da dava tarihinden sonra olduğu anlaşılmakla erkeğin istinafa gelmeyerek kesinleşen kusurlarının dışında başka bir kusurunun bulunmadığı, kadının güzellik uzmanı olup sigortasız çalıştığı, düzenli işi ve geliri olmadığı, gibi arkadaşlarının yanında kaldığı, lehine yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kusur tespiti, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına yasal koşulları oluşmakla 35.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, aylık 800,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yolu ile vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yolu ile vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 05.12.2023 tarihli kararı ile; İlk Derece Mahkemesince yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında erkeğin asgari ücretle çalıştığı, daha sonra işten çıktığı buna karşılık kadının güzellik uzmanı olduğunun belirtildiği ancak geliri hakkında bir tespit yapılmadığı, diğer yandan tanıkların kadının güzellik salonunda çalıştığını, boşanma olayından sonra işten çıktığını ifade ettikleri, İlk Derece Mahkemesince tarafların geliri denk olduğundan nafaka talebinin reddine karar verilirken Bölge Adliye Mahkemesince kadının SGK'lı çalışması olmadığından yoksulluk nafakası takdiri yoluna gidildiği, gerçekleşen bu durum karşısında kadının sürekli ve kendisini yoksulluktan kurtaracak düzenli bir gelirinin olup olmadığı hususunda çelişkinin söz konusu olduğu, yeniden usulünce tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının SGK kayıtları, vergi kayıtları, Ticaret Sicil kayıtları da dikkate alınarak etraflıca araştırılarak, kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığının belirlenerek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinin usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına, erkeğin sair, kadının tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Bölge Adliye Mahkemesince yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; boşanmaya sebep olan olaylarda kusuru tespit edilemeyen kadının sürekli ve düzenli bir işinin bulunmadığı, her ne kadar bir güzellik merkezinde çalıştığı anlaşılmakta ise de, bu çalışmasının düzenlilik arzettiğinin ispat edilemediği, mal varlığının bulunmadığı, boşandıktan sonra yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın lehine aylık 800,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun’un 175 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olduğu, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/715, Karar No: 2014/26101, Tarih: 09.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/715 E.  ,  2014/26101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 20. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.09.2013

No : 2013/52-2013/105

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 23.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve ödenen cenaze yardımının davalılardan rücuan tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Maddenin açık hükmünden de anlaşılacağı üzere madde, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, davalı işveren Kurumun rücu alacağından kusuru oranında sorumludur.

Davalıya ait gemide ikmal yapılırken, hava koşullarının sertleşmesi sırasında, deneyimli sigortalının, güverteden düşerek vefatı şeklinde gerçekleşen işkazası nedeniyle açılan rücu davasında; davalılardan gemi kaptanının %10, sigortalının %90 kusurlu bulunduğu sonucuna varan bilirkişi raporundak değerlendirme esas alınmak ve işgüvenliği önlemlerini alma hususunda asıl yetki ve sorumluluğunun işverene ait olduğundan bahisle davalıları ortaklaşa ve zincirleme kusurlu kabul ederek hüküm kurulmuş ise de; olayın oluş şekli itibariyle, işverene kusur vermeyen, olay gününe ait meteorolojik durum (lodos) tehlikesini dikkate almayan, yakıt ikmaline başlayıp

sona erdirmeyen, sonuçta emirlere riayet durumunda bulunan kazalı sigortalıya fazla kusur izafe eden kusur raporunun oluşa uygun olmadığı, belirtilen sebepleri vurgulayan sigorta müfettişi raporu ile çeliştiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, sigorta müfettişi tarafından alınan beyanlarda geçen ve sigortalının fırtınalı havada, gemi üzerinde, uygun yolu kullanmadığına dair iddialar gözetilip, bu yönde sigortalıya eğitim verildiğine dair varsa bilgi ve belgeler de getirtilmek suretiyle değerlendirme de yapacak olan, iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda, oluşa uygun kusur raporu alındıktan sonra karar verilmelidir.

Mahkemece, sigorta müfettişi tarafından alınan beyanlarda geçen ve sigortalının fırtınalı havada, gemi üzerinde, uygun yolu kullanmadığına dair iddialar gözetilip, bu yönde sigortalıya eğitim verildiğine dair varsa bilgi ve belgeler de getirtilmek suretiyle değerlendirme de yapacak olan, iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda, oluşa uygun kusur raporu alındıktan sonra karar verilmelidir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.12.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19761, Karar No: 2017/7134, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19761 E.  ,  2017/7134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9860, Karar No: 2018/14781, Tarih: 03.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/9860 E.  ,  2018/14781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı Vakıf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun redrine karar verilmiş, bu kez de Bölge Adliye Mahkemesi kararının duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'a incelenmesi davalı Vakıf vekillerince istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 03.07.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı Vakıf vekilleri Avukat Avukat .... Avukat ... .. ve karşı taraftan Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Avukat .... davacılar vekili Avukat ... Avukat ... Feri müdahil vekili Avukat ....geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosyanın incelenip karara bağlanması için 05.07.2018 gününe bırakılması uygun görüldüğünden dosya incelendi gereği düşünüldü:

..K. A R A R

Dava dilekçesinde, davalı vakıf yönetim kurulunun üye seçimine dair 18.02.2014 tarihli toplantısı ile alınan kararların mutlak butlan ile yok hükmünde olduğu ileri sürülerek iptali istenmiş; ilk derece mahkemesince, iptali istenilen 18.02.2014 tarihli toplantının, vakıf senedi gereği üye sayısının (oniki) yarısının bir fazlası olan yedi üye yerine altı üyenin katılımı ile gerçekleştirildiği böylece yeterli çoğunluk sağlanmadan yapılan toplantı ve alınan kararların mutlak butlan ile malül olduğu gerekçesi ile toplantı ve alınan kararların iptaline karar verilmesi üzerine davalı vekilinin, toplantı için yeterli sayının bulunduğunu, davacıların aktif husumet ehliyetinin olmadığı, davanın süresi içinde açılmadığı gerekçeleri ile ilk derece mahkemesinin kabul kararına karşı istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliyesi (4.) Hukuk Dairesince, iptali istenilen toplantıya dört üyenin asaleten, iki üyenin ise vekaleten katıldığı, vakıf toplantılarında vekaleten oy kullanma söz konusu olmadığı halde vekaleten oy kullanılması, vekaleten oy kullananlar düşüldüğünde karar yeter sayısına ulaşılamadığı gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine dair verilen karar davalı vakıf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı vakfın 18.02.2014 tarihli yönetim kurulu toplantısı ile bu toplantıda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalı vakfın 18.02.2014 tarihli yönetim kurulu toplantısı ile bu toplantıda alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369.maddesi gereği Yargıtayın tarafların ileri sürdükleri temyiz sebepleriyle bağlı olmadığı, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleme yetkisine sahiptir. Bölge Adliye Mahkemeleri ise HMK'nın 355.maddesi uyarınca kamu düzenine aykırı durumlar hariç, istinaf incelemesini istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler ile sınırlı olarak yapar.

Somut olayda; ilk derece mahkemesinin Vakfın oniki üyesinin yarıdan bir fazlası ile yani yedi üyenin katılımı ile toplanması gerektiği, bu sayıya ulaşmayan toplantı ve karar yeter sayısı sebebi ile toplantının mutlak butlan ile malül olduğunu saptadığı, vekaleten toplantıya katılma ve oy kullanma hususuna hiç değinilmediği gibi, davacının da dava dilekçesi ve aşamalarda bu yönde bir iddiasının olmadığı, yine davalı vakfın istinaf dilekçesinde vekaleten toplantıya katılma ve oy kullanmanın geçerli veya geçersiz olduğuna dair bir sebep ileri sürülmediğine göre, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf istemini ilk derece mahkemesince saptanan kanun ve vakıf senedine uygun gerekçelere dayalı olarak esastan reddine karar verilmesi gerekirken, istinaf sebepleri ile bağlı olan Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf sebepleri dışına çıkarak vakıflarda vekaleten oy kullanmanın söz konusu olmadığı gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar vermesi doğru görülmemiştir.

Ancak; HMK'nın 370/4.maddesinde, Yargıtayca temyiz edilen kararın, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek onama kararı verebileceği düzenlemesi gereği sonucu itibari ile doğru olan hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün gerekçesinin değiştirilerek ve DÜZELTİLEREK ONANMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1). bentte gösterilen nedenle reddine, dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi (4.) Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8066, Karar No: 2020/18373, Tarih: 26.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/8066 E.  ,  2020/18373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan Tekirdağ Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/11 /2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5597, Karar No: 2012/7165, Tarih: 17.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5597 E.  ,  2012/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, hükme esas alınan uzman bilirkişiler ..., ..., ... tarafından düzenlenen 21.12.2009 tarihli raporda 7 nolu olarak belirtilen dam olarak kulllanılmak üzere yapılmış, kerpiç yığma tek katlı binanın hüküm yerinde numarası belirtilmeksizin " dam olarak kulllanılmak üzere yapılmış, kerpiç yığma tek katlı bina" şeklinde gösterilerek diğer muhdesat niteliğindeki binalar ile birlikte davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesine, bir başka anlatımla sözü edilen raporda 7 nolu bina olarak gösterilen muhdesat hakkkında davacılar lehine hüküm kurulmuş olmasına göre mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 614.70 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacılara iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32986, Karar No: 2013/22405, Tarih: 02.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32986 E.  ,  2013/22405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

3- Behiye Fatma Gürel

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6 maddesi uyarınca bir meslek ve sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği gözetilmeksizin sanığın üç yıl dört ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, TCK'nın 53/6. maddesindeki sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 4.paragrafındaki “üç yıl dört ay” ibaresinin “ üç yıl” şeklinde düzeltilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.