muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4570, Karar No: 2019/6499, Tarih: 25.09.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1171, Karar No: 2007/1963, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1171 E.  ,  2007/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Beykoz İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde kendisine ilk sıranın verildiği davalının, sıra cetveline esas alınan ilk haczinin düştüğünü; satış isteminin yasal gereklere uyulmaması nedeniyle hükümsüz hale geldiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce dava sıra cetvelinde yer alan diğer alacaklılara yöneltildikten sonra yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre davalılardan ...’ın takip dosyasından ilk haczin 04.05.2001 günü konulduğu ve bu haciz düşmeden 02.05.2003 günü yenilendiği, bu istemin ilk hacizden vazgeçme anlamına gelmeyeceği ve sıra cetvelinde ilk haciz tarihinin dikkate alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/31, Karar No: 2020/477, Tarih: 24.11.2020

**Ceza Genel Kurulu         2018/31 E.  ,  2020/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi :... Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ...'ın tefecilik suçundan TCK’nın 241/1, 43/1, 62, 52/1-2, 53 ve 63. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukluğuna ve mahsuba ilişkin ...2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.12.2013 tarihli ve 21-635 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesince 04.05.2017 tarih, ... sayı ve "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 140-85 sayılı, TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin ilamının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür." eleştirisi ile onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay ...Başsavcılığı ise 23.08.2017 tarih ve 46211 sayı ile;

"...1- Mahkeme yetersiz gerekçe ve eksik inceleme sonucu mahkûmiyet kararı vermiştir;

16 sayfadan oluşan gerekçeli kararın yaklaşık 7 sayfası kitabi bilgilerden oluşmakta, kararı okuyan bir kişinin kafasında çelişki oluşturacak şekilde tefecilik suçuna ilişkin eski ve yeni uygulamalara yer verilmektedir.

Dosya içeriğine göre sanıklarla irtibatlı olan tek kişi müşteki ... olduğu hâlde kardeşi ... ve babası ...'in sadece tanık olabileceği yargılamada müşteki olarak yer almaları ve suçun bunlara karşı işlenmiş birden fazla suç şeklinde kabul edilmesi ve özellikle sanık ...'dan alındığı iddia edilen faizli para miktarının 70.000 TL olması dışında başkaca iddia bulunmaması, mahkemece iştirak vs. bir kabul ve gerekçe de belirtilmediği hâlde haklarında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Tefecilik faaliyetlerine ilişkin kolluğa araştırma yaptırılmış ve tefecilik yaptıklarına dair somut herhangi bir bilgiye ulaşılamadığına ilişkin polis memurlarınca 09.04.2013 tarihli tutanak tanzim edilmiş olmasına rağmen, usule aykırı olarak polis bölgesinde iştigal eden sanıklar hakkında Jandarma aracılığı ile araştırma yaptırılmış ve 04.04.2013 tarihli sanıkların tefecilik yaptığı, ancak somut delil ve belgenin bulunmadığına ilişkin tutanak tutulmuştur. Mahkeme deliler kısmında Kolluk araştırma tutanağı demekle yetinmiş olup hangi tutanağa ne gerekçe ile üstünlük tanındığına açıklık getirilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Müşteki ...'ın UYAP üzerinden sorgusu yapıldığında taraf olduğu birden çok karşılıksız çek suçundan sanık olduğu, tefecilik suçlaması ile müşteki olduğu başka dosyalarının da bulunduğu görülmüş; sanıklar ve müdafilerinin iddiaları doğrultusunda özellikle son celsede müşteki ...'ın sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi ve 'Aralarındaki ilişkinin ticari ilişki olduğunu, sanıklara faiz ödemediğini' beyan etmesi üzerine hakkındaki dosyaların da celp edilerek müşteki iddialarının inandırıcılığının değerlendirilmesi gerekirken aksi uygulama usul ve yasaya aykırıdır.

Tarafların iddia ve savunmalarında bahsi geçen ev, arsa ve arabaların alım-satım tarihlerindeki gerçek değerlerinin tespiti, kayden kime ait oldukları vakfa devredilme tarihleri bilirkişi marifetiyle belirlendikten sonra; kardeş ve baba olan mağdur tarafın beyanları (dosya kapsamından ... ve ...'in tefecilik suçlaması ile ilgili doğrudan görgü ve bilgilerinin olmadığı; müşteki ...'ın anlatımlarından hareketle beyanda bulundukları anlaşılmaktadır) ile işveren, çalışanı ve kardeşinin beyanları bulunan sanık tarafın beyanlarından hangisine üstünlük tanındığının gerekçeleri ile birlikte karar yerinde tartışılması gerekirken genel ifadelerle aleyhe değerlendirilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Mahkemenin asıl dayanağını oluşturan 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporu yetersiz, teknik incelemeye dayanmayan ve genel ifadelerle yorum yaparak sonuca ulaşan dolayısıyla hükme dayanak yapılamayacak bir rapordur.

Bilirkişi hiçbir inceleme yapmadan sanıkların hesaplarında yüklü miktarda havale giriş çıkışı olmasını ve sanıkların vakfın parasını kullanarak tefecilik yaptıklarını belirtmiştir. Mahkemenin de bu havaleleri gönderenlerin tespiti ve dinlenmesi yerine genel ifadelerle bilirkişinin eksik inceleme ve değerlendirilmesini kararına dayanak yapması usul ve yasaya aykırıdır.

Müştekilerin beyanlarından sanık ... ile yapılan alışverişin ifade edildiği, diğer sanık ...'dan bir sefer 70.000 TL alındığı belirtilmesine rağmen bilirkişi ...'ın şoför olması ve gelirinin düşük olması yorumu ile her iki sanığın birlikte tefecilik yaptığını belirterek mahkeme yerine bilirkişilik görevinin sınırlarını aşıp hüküm ihdas etmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemeye sunulan 09.09.2013 tarihli ve 17 sayılı Vakıflar Genel Müdürlüğünün denetim raporunda sanıkların yöneticisi ve şoförü olduğu ...te .... Vakfının hesaplarında ve yönetiminde 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda ifade edilen vakfın parasını kullanarak tefecilik yapılmasına ilişkin herhangi bir usulsüzlük tespit edilememiş, defter ve kayıtlara ilişkin birtakım eksikliklere ilişkin tenkitlere yer verilmiştir. Buna göre bilirkişi raporunun dayandığı vakıf parasının kullanılması yorumu dosyada desteksiz kalmıştır.

3- Kabule göre de; dosyada mevcut beyanlar ve deliller karşısında sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetlerine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

.." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 09.11.2017 tarih ve ... sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

.." görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince 09.11.2017 tarih ve ... sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ...’a atılı tehdit suçundan verilen beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş, inceleme dışı sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik itiraz ise adı geçen sanığın hükümden sonra ölmesi nedeniyle Özel Dairece değişik gerekçeyle kabul edilmiş olup itirazın kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay ...Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı tefecilik suçunun unsurlarıyla sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Mağdur ... ile sanık arasında yapılan 08.06.2011 tarihli protokolde; "... ile ... arasında aşağıdaki hususlarda protokol yapılmıştır.

1- ...’in ...’a 160.000,00 TL (Yüz altmış bin Türk Lirası) borcu bulunmaktadır. ... bu parayı ödemeyi kabul ve taahhüt etmiştir. Bu para taksitler hâlinde ödenecektir. Borçlu ..., 30.05.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.06.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.07.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.08.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.09.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.10.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.11.2012 tarihinde 20.000,00 TL, 30.12.2012 tarihinde 20.000,00 TL ödeyecektir.

2- Bu taksitler için ... ...'a 8 adet 20.000,00 TL’lik t...at senedi verecektir.

3- Bu taksitlerden 1. taksit ödenmediği taktirde ... ...'ın... Vakfından kiralamış olduğu dükkânı devretmeyi kabul ve taahhüt eder. Taksitlerin tamamı ödendiği taktirde dükkanın kiracılık haklan ...’de kalacaktır.

4- Bu protokol 2 (iki) nüsha hâlinde düzenlenmiş olup 08.06.2011 tarihinde taraflar arasında akdedilmiştir." hususlarına yer verildiği ve sanık, mağdurlar ve tanık ... tarafından imzalandığı,

...2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/324 esas sayılı dosyası kapsamında yapılan 07.11.2011 tarihli duruşma tutanağına göre; mağdur ...’in, mağdur sıfatıyla verdiği ifade sırasında sanıklar müdafisinin ...ta satın aldığı ev ile ilgili sorduğu soru üzerine "Evi aldığım esnada maddi durumum iyiydi. O nedenle evi almıştım. Ancak daha sonra faiz sarmalına girince evimi sattım. ...taki evi alışımla satışım arasında yaklaşık 6-7 ay kadar süre vardır. Evi almış olduğum fiyat olan 100.000-TL’ye sattım." şeklinde beyanda bulunduğu,

...Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 22.11.2011 tarihli inceleme ve tespit tutanağına göre; ...Tapu Müdürlüğünce gönderilen sanığa ait tapu kayıtları uyarınca ...parsel üzerinde bulunan 545 metrekare bodrum dükkânın 17.02.2004 tarihinde mağdur ... adına kayıtlı iken 11.02.2010 tarihinde sanığa satış ile devredildiği, 28.09.2010 tarihinde ise... Vakfı tüzel kişiliğine satış ile devrinin yapıldığı,

.... parsel üzerinde bulunan 850 metrekare z... meskenin 17.02.2004 tarihinde mağdur ... adına kayıtlı iken 11.02.2010 tarihinde sanığa satış ile devredildiği, 28.09.2010 tarihinde de... Vakfı tüzel kişiliğine satış ile devrinin yapıldığı,

Türkiye Finans Katılım Bankası ...Şubesi tarafından gönderilen sanığa ait ..., ...000, ...001 ve ...002 numaralı hesap kayıtlarının incelemesinde; 17.06.2010 tarihinde sanık tarafından ...000 numaralı hesaba vadeli olarak 40.000 TL yatırıldığı ve bu paranın 17.08.2010 tarihinde ... numaralı hesaba aktarıldığı,

17.08.2010 tarihinde sanık tarafından...numaralı hesaptan 40.479 TL çekildiği,

03.01.2011 tarihinde sanık tarafından...numaralı hesaba 99.000 TL'nin vadeli olarak yatırıldığı,

04.05.2011 tarihinde...numaralı hesaptan ...numaralı hesaba 100.978,82 TL yatırıldığı,

Aynı tarihte sanık tarafından...numaralı hesaptan 50.978,82 TL çekildiği,

Aynı tarihte...numaralı hesaptan...numaralı hesaba 50.000 TL aktarıldığı,

Aynı tarihte...numaralı hesaptan...numaralı hesaba 100.978,82 TL aktarıldığı,

Aynı tarihte...numaralı hesaptan...numaralı hesaba 50.000 TL'nin vadeli olarak yatırıldığı,

08.06.2011 tarihinde sanık tarafından...numaralı hesaptan 50.267,45 TL çekildiği,

31.01.2011 tarihinde ... tarafından 40.000 TL para yatırıldığı,

18.02.2011 tarihinde 40.000 TL, 21.02.2011 tarihinde ise 60.000 TL yatırıldığı,

21.02.2011 tarihinde ... numaralı hesaba 100.000 TL yatırıldığı,

Aynı tarihte ... tarafından 25.000 TL yatırıldığı,

24.03.2011 tarihinde ...tarafından 100.000 TL yatırıldığı,

17.06.2011 tarihinde ... tarafından 45.000 TL yatırıldığı,

08.07.2011 tarihinde ...tarafından 100.000 TL yatırıldığı,

11.07.2011 tarihinde ... tarafından 35.000 TL yatırıldığı,

29.07.2011 tarihinde ...tarafından 200.000 TL para yatırıldığı,

01.08.2011 tarihinde sanık tarafından tanık .......'un hesabına 20.000 TL gönderildiği,

03.08.2011 tarihinde sanık tarafından tanık ... ...’in hesabına 50.000 TL gönderildiği,

Aynı tarihte tanık .... tarafından sanığın hesabına 5.000 TL yatırıldığı,

11.08.2011 tarihinde ... Turizm İnşaat firması tarafından 10.000 TL para yatırıldığı,

31.10.2011 tarihinde ... tarafından 50.000 TL yatırıldığı,

14.11.2011 tarihinde ...tarafından 100.000 TL yatırıldığı,

Halkbank ...Şubesi tarafından gönderilen Tanık ....’e ait ...numaralı hesap kayıtlarının incelemesinde; 03.02.2011 tarihinde 20.000 TL yatırıldığı,

04.03.2011 tarihinde 10.000 TL yatırıldığı,

29.07.2011 tarihinde 46.800 TL yatırıldığı,

01.08.2011 tarihinde sanık tarafından 20.000 TL yatırıldığı,