muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/415, Karar No: 2022/1607, Tarih: 24.11.2022

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

14. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2. maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

15. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

16. Talepte bulunanın malî gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle malî yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir.

17. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki açıkça dayanaktan yoksun olmama koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adli yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

18. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 25.03.2020 tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesiyle, yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararlarda kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; davacının talep dayanaklarını açıkça göstermediği gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda Yargıtay 5. Hukuk Dairesince itirazın reddedildiği, ilk derece başvurma ve peşin nispi harcın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesine rağmen davacının süresi içinde harçları yatırmaması üzerine Özel Dairece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu ancak temyiz dilekçesinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

19. Davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebine ilişkin kararların HMK’nın 337/2. maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunulmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre davacının üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3433, Karar No: 2019/1244, Tarih: 08.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3433 E.  ,  2019/1244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; ... 14. İcra Müdürlüğünün 2014/7346 sayılı dosyasında 03/12/2014 tarihli sıra cetveli düzenlediğini, sıra cetvelinde birinci sıraya alınan dosya alacaklısının 10/08/2012 tarihli beyanı ile ... Tapu ve Mamak Tapu Sicili Müdürlüğünde kayıtlı taşınmazlar dışındaki hacizlerin fekkini talep ettiğini, talebin icra müdürlüğünce kabul edildiğini, talep üzerine fekke ilişkin müzekkerelerin müdürlükçe yazılmamasının fek talebini geçersiz hale getirmeyeceğini, fek talebinden vazgeçiyorum şeklindeki beyanının geçerliliğinin bulunmadığını aksi halde dahi haciz ihbarnamesinin İİK'nun 106 maddesine göre geçerliliğini kaybettiğini, icra müdürlüğünün derece kararı oluşturmadan harç kesintisi yapmasının yasal olmadığını dağıtıma esas meblağ tespit edilirken bu miktarın ilavesi ile derece kararı oluşturması gerektiğini belirterek ... 14. İcra Müdürlüğünün 2014/7346 sayılı dosyasındaki 03/12/2014 tarihli sıra cetveli ve derece kararına yapılan itirazın kabulü ile sıra cetveli ve derece kararının iptaline, müvekkilinin alacaklı olduğu ... 20. İcra Müdürlüğünün 2012/593 sayılı dosya alacağının birinci sıraya kaydedilmesine ve 1. sıraya kaydedilen 14. İcra Müdürlüğünün 2014/7346 Esas sayılı dosyasının sıra cetvelinden çıkarılmasına ve dağıtıma esas miktarın 64.740,72 TL. olduğunun belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre 14. İcra Müdürlüğü dosyasında alacaklı 10/08/2012 tarihinde icra dosyasına beyanda bulunarak ... ve ... Tapu Sicil Müdürlüğünde kayıtlı taşınmazlar dışındaki hacizlerin fekkini istediği ve ... Valiliği İl Özel İdaresinden gelecek paralarla ilgili fek iradesini ortaya koyduğu, Müdürlükçe müzekkerenin yazılmaması hacizlerin devamı anlamına gelmediği, alacaklının daha sonra icra dosyasına fek yönündeki talebinden feragat beyanı dahi artık fek iradesini ve hacizlerin düştüğü gerçeğini ortadan kaldıramayacağı, gelen para yönünden 14. İcra Müdürlüğünce konulan haciz kalktığı, 14. İcra Müdürlüğü dosyası ile ilgili bu para üzerinde müdürlük tasarruf etmek hakkını haiz olmadığı, 14. İcra Müdürlüğü dosyası için alacaklının beyan ettiği haricen tahsil nedeniyle dosyaya ait olmayan bu paradan tahsil harcı da kesilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Dosyaya gelen her hakedişle ilgili ayrı sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece ... Tek. Sist. İnş. San. Ltd. Şti'nin ... 14. İcra Müdürlüğünün 2014/7346 Esas sayılı dosyasındaki haczinin fek edildiğinden bahisle sıra cetveline konu edilen şikayetçiye ödenmesi yönündeki kararında herhangi bir usulsüzlük yok ise de icra dosyasına 06/11/2013 tarihinde gelen 78.971,18 TL.den kesilen 16.000 TL. tahsil harcının daha sonra yapılan yeni sıra cetvelinde şikayete konu edilmesi mümkün değildir. Bu taleple ilgili şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9732, Karar No: 2014/24514, Tarih: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9732 E.  ,  2014/24514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/277-2014/11

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, tamamının yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin % 4'ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9327, Karar No: 2013/7944, Tarih: 22.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/9327 E.  ,  2013/7944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....2011 tarih ve 2011/223/2011/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2010/09306 sayı ile "BT” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvurunun 556 sayılı KHK'nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, redde dayanak yapılan "BT TARIM+şekil" ve "BT Barefoot Technology" ibareli markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer gösterildiğini, markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceğini ileri sürerek ...'nın 01.04.2011 tarih ve 2011-M-1191 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın tescil başvurusunda bulunduğu marka ile redde mesnet markaların telaffuz, biçim ve anlam itibariyle benzer olduklarını, markalara ayırt ediciliğini sağlayan esas unsurun “BT” ibaresi olduğunu, müvekkili Enstitüce yapılan işlemlerde bir isabetsizlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacıya ait marka başvurusunun siyah kare içinde eşit boyutta bulunan küçük harfle yazılan "B" ve büyük harfle yazılan "T" harflerinden oluşan "BT" ibaresinden meydana geldiği, redde dayanak yapılan 2009/55808 sayılı markanın büyük harflerden oluşan "BT" ve altında yine büyük harflerden oluşan "TARIM" ve altında küçük puntolarla yazılı "Pazarlama Tic. ve San. Ltd. Şti." unsurlarının yer aldığı, redde dayanak 2010/08950 sayılı markanın elips üzerinde yazılı ikisi büyük harflerden oluşan "B" ve "T" harflerinden oluştuğu, her ne kadar markaların renkleri değişik ve yazılış şekilleri kısmen farklı ise de, bu küçük farklılıklar markalar arasındaki ayniyeti kaldırdığı ve fakat ayırt edilemeyecek derecede benzer olma (mutlak iltibas) halini bertaraf etmediği, davaya konu markanın 35. sınıflarda tescil edilmek istendiği, redde dayanak markaların da 35. sınıflarda tescilli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının ‘BT’ ibareli markasının tescili için davalı Kuruma başvurduğu, aynı sınıf emtialarda kullanılmak üzere tescil edilen ‘BT TARIM+ ŞEKİL’ ve "BT Barefoot Technology" ibareli tescilli markaların varlığı nedeniyle istemin 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği hususları uyuşmazlık konusu değildir.

Mahkemece, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik kabul edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ‘BT’ ibareli markasının tescili için davalı Kuruma başvurduğu, aynı sınıf emtialarda kullanılmak üzere tescil edilen ‘BT TARIM+ ŞEKİL’ ve "BT Barefoot Technology" ibareli tescilli markaların varlığı nedeniyle istemin 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiği hususları uyuşmazlık konusu değildir.

Mahkemece, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik kabul edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nın 32. maddesiyle marka tescil sisteminin esası ilan-itiraz sistemi olup, bu sistem marka tescilinde mutlak ret nedenlerini düzenleyen 7. madde kapsamında uygun görülen başvuruların ilanını ve bu ilana nispi ret nedenlerini düzenleyen 8. madde kapsamında yapılacak itirazların değerlendirilmesi neticesinde markanın tescil edilip edilmeyeceğinin belirlenmesi ilkesine dayanmaktadır.

556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi hükmüne göre, ... tarafından re'sen uygulanacak mutlak ret nedeni kapsamında bir marka başvurusunun reddedilebilmesi için başvuru konusu işaretle önceki tarihte tescil edilen veya tescil başvurusu yapılan markaların hem emtia listelerinin aynı veya aynı tür mal ve hizmetleri kapsaması hem de marka işaretlerinin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerekir. 556 sayılı KHK’nın 7/1-b hükmü, 8/1-b maddesi hükmünden farklı olarak ayırt edilemeyecek kadar benzer olmayı aramaktadır.

Yine KHK'nın 8/1-b maddesi hükmünden farklı olarak 7/1-b maddesi hükmünde "markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali"nden ayrıca söz edilmemiştir. Bu durumda 7/1-b maddesi hükmünün uygulanabilmesi için, markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerekir. Somut olayda davacıya ait başvuru ile redde dayanak markada 35. sınıf emtialar olmakla 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi hükmünün uygulanma koşullarından ilki gerçekleşmiştir. Şu halde maddenin uygulanmasının ikinci koşulu olan işaretlerin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, olmadığı incelenmelidir. Taraf markalarının aynı olmadığı tartışmasızdır. Bahse konu işaretlerin ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, olmadığına gelince, her ne kadar işaretler arasında esas unsurlarından kaynaklanan bir benzerlik bulunmakta ise de, davacıya ait başvuruya konu marka ve redde mesnet markaların görsel, işitsel, semantik farklılıkları karşısında davacının marka başvurusunu redde dayanak gösterilen markadan "ayırt edilemeyecek kadar benzer" olmaktan çıkartmaktadır.

Bu durum karşısında, davanın kabulü ile davalı ... ... kararının iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Bu durum karşısında, davanın kabulü ile davalı ... ... kararının iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle davanın reddine karar verilmiş olması hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1431, Karar No: 2015/495, Tarih: 07.05.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1431 E.  ,  2015/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/11/2014 tarih, 2013/9-610 esas ve 2014/512 karar sayılı kararında, "5271 sayılı CMK'nın 2/e, 161 ve 2559 sayılı PVSK'nın Ek 6. maddeleri uyarınca bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenen kolluğun derhal Cumhuriyet savcısına olayı haber verip emri doğrultusunda soruşturma işlemlerine başlaması gerekmekte iken usulüne uygun adli arama emri veya kararı almadan delil elde etmek amacıyla olaydan 8 gün önce verilmiş mevcut önleme araması kararı uyarınca yaptığı arama işlemi, usulüne uygun verilmiş bir arama kararı bulunmadığından açıkça hukuka aykırı olup bu arama sonucunda elde edilen delillerin hükme esas alınması da mümkün değildir." ifadesine yer verilmiş olup, somut olayda hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediğine dair kuvvetli suç şüphesinin varlığı nedeniyle CMK'nın 135. maddesi uyarınca iletişimin tespiti kararı verilen ve 26/04/2007 tarihinde, "... ...'ye satmak için uyuşturucu madde getireceğine" ilişkin isimsiz ihbarda bulunulan sanığın, olay günü yolcusu olduğu otobüs içindeki el valizinin, adli arama emri veya usulüne uygun adli arama kararı alınmadan olaydan 8 gün önce verilen ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin 19/04/2007 tarih ve 2007/123 değişik iş sayılı önleme araması kararına dayanılarak yapılan aramasında, sanıkta net 184,5 gram esrarın ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; hukuka uygun olmayan arama işlemi sonucunda ele geçen maddi delillerin hükme esas alınamayacağı dikkate alınarak, temyize konu dava dosyasının, soruşturma aşamasında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28/04/2007 tarih, 2007/24 sayılı kararı ile 2006/1600 soruşturma sayılı dosyadan ayrıldığı anlaşılmakla; temyize konu dosya ile aralarında hukuki ve fiili irtibatı bulunan ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2006/1600 soruşturma sayılı dosyasının akıbetinin sorulması, kamu davası açılmış ise her iki dosyanın birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise dosyanın getirtilerek bu dosyanın içine konulması sonucuna göre, tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1393, Karar No: 2014/11514, Tarih: 26.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1393 E.  ,  2014/11514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ergani Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :30.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2011/65 Karar no:2013/442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu taraf, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceği gibi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer taraftan ayrıca manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini de isteyebilir (TMK md 174/1-2). Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşine şiddet uygulayan, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmeyen koca tamamen kusurlu olup, davacı kadının kusuru bulunmamaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi koşulları davacı kadın yararına gerçekleşmiştir. O halde mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.05.2014 (Pzt.)