muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17209, Karar No: 2018/16247, Tarih: 20.09.2018

Taraflardan husumetin belirlenmesi konusunda bildirecekleri başka delil olup olmadığı sorularak varsa toplanmalı ve gerekirse HMK’nun 220. maddesi de tatbik edilmelidir.

Gerekmesi halinde husumetin tespiti noktasında tanıklar dinlenmelidir.

Buna göre davalı ...’ye devredilmiş bir işçilik alacağı ise Mahkeme tarafından işin esasına girilerek bir karar verilmelidir. Esas hakkında karar verilmesi için de eksik belgeler var ise gerekmesi halinde HMK’nun 220. maddesi uygulanmalıdır. İşin esasına girilmesi halinde hizmet süresi gibi kamu düzenine ilişkin konuların yanı sıra tüm iddia ve savunmalar ele alınarak sonuca gidilmelidir.

Davacının ...’ın tüzel kişiliğinin sona ermesinden sonra fiilen çalıştığı bir kurumun olduğu iddiası var ise bu şekilde ...’ın sona ermesinden sonra süren fiili çalışması olup olmadığı, böyle bir fiili çalışması olduğunun anlaşılması halinde bu kurum tespit edilerek, bu kurum davalı kurum ise işçilik alacaklarında davalı kurum da -kendisine karşı dava açılmış alt işveren var ise o alt işveren ile birlikte- sorumlu tutulmalıdır. Zira, genel kural, işçiyi fiilen çalıştıran asıl işverenin alt işveren ile birlikte işçilik alacaklarından sorumlu tutulmasıdır. Bir diğer deyişle, işçinin hizmetinden fiilen yararlanan kurum, salt bu fiili faydalanmanın neticesi olarak işçilik alacaklarından sorumlu hale de gelir. Bu durum da gözetilmelidir.

Davacının işçilik alacaklarının davalı ...’ye değil de başka bir kuruma devredildiğinin anlaşılması halinde 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi işletilerek sonuca gidilmelidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11257, Karar No: 2015/1946, Tarih: 26.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11257 E.  ,  2015/1946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatif üyesi olan müvekkilinin davalı kooperatiften bir proje kapsamında iki adet damızlık gebe düve aldığını, teslim edilen hayvanlarda şap hastalığının ortaya çıkması sonucu sahibi olduğu 29 adet hayvanın da hastalandığını, hastalık nedeniyle yem ile tedavi için eczane ve veteriner masrafları yapmak zorunda kaldığını, zararın oluşmasında davalı kooperatifin kusurlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatif üyesi olan davacıya teslim edilen hayvanların teslim sonrası da hastalanma ihtimallerinin bulunduğudan davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14679, Karar No: 2011/1108, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/14679 E.  ,  2011/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13430, Karar No: 2013/8196, Tarih: 26.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13430 E.  ,  2013/8196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.04.2009 gün ve 2006/1572 Esas, 2009/715 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Fuhuş eyleminin mağdur sayısınca suç teşkil edeceği nazara alınmadan sanık hakkında tek suçtan hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesi gereğince sanık hakkında hapis cezası ile birlikte ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece hapis cezasına hükmedilmesi ve sanığın kamu tüzel kişilerinin verdiği izne dayanarak vekâleten işlettiği güzellik salonunda fuhuş için yer temin etme suçunu işlediği halde TCK.nın 60. maddesindeki iznin iptali ve müsadereye ilişkin güvenlik tedbirlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/37693, Karar No: 2011/5069, Tarih: 14.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/37693 E.  ,  2011/5069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/263651

MAHKEMESİ : Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

NUMARASI : 2007/157

SUÇLAR : Hakaret-Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının belirtilmesi ve olayda da katılanın maddi tazminat talebinin bulunmadığı halde, katılan zararının karşılanmaması şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12114, Karar No: 2007/11565, Tarih: 31.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12114 E.  ,  2007/11565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın şirket devri nedeniyle oluşan borçtan devir edenin mi yoksa devir alanın mı sorumlu olacağına ilişkin olup bu nedenle, temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, taraflar arasındaki benzer davalar ile ilgili temyiz incelemesi de Yüksek 11. Hukuk Dairesi tarafından yapılmıştır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 31.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2532, Karar No: 2018/5732, Tarih: 18.04.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/2532 E.  ,  2018/5732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Müstehcenlik, hakaret, kasten yaralama, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında, katılan ...’e yönelik müstehcenlik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesi sonucu bozulması karşısında, bozma kararı sonrası Yerel Mahkemece yeniden inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerekmekte olup, temyiz kanun yoluna tabi bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Hakaret, cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının niteliğine göre CMK’nın 286/1, 2-a ve 298 maddeleri uyarınca hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

3- Sanık hakkında, katılan ...’a yönelik müstehcenlik suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından, CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri gözetilerek yapılan değerlendirmede:

İstinaf isteminin esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyizinin, yeterli araştırma yapılmaması, savunma alınmaması, kuvvetli delil olmaksızın, aceleyle üst sınırdan ve lehe hükümler uygulanmadan karar verilmesine yönelik olduğu, ancak kurulan hükümlerde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunmakla, sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak, CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18.04.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21128, Karar No: 2014/5509, Tarih: 03.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21128 E.  ,  2014/5509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2013/326-2013/380

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen muris payı nedeniyle davacının murisi lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen muris payı nedeniyle davacının murisi lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ölü kişilere karşı dava açıldığından bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde davalı olarak Ş.. S.. mirasçıları ile C.. S.. davalı olarak gösterilmiş, mahkemece Ş.. S.. mirasçılarının ad, soyad ve adresleri belirtilmediğinden HMK.nun 119/b-son maddesi uyarınca davalının adı, soyadı ve adresinin sonradan tamamlanması mümkün olmayan eksikliklerden olduğu gerekçesi ile C.. S..’ın ise dava açıldığında ölü olduğundan bahisle davanın usulden reddine dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda karar verilmiştir.

HMK.nun 119/son maddesinde “Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır.” dendiğine göre birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen “Davacı ile davalının adı, soyadı ve adresleri” sonradan tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Bu durumda davacı vekiline Ş.. S.. mirasçılarının açıklanması için kesin süre verilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19080, Karar No: 2021/4879, Tarih: 09.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19080 E.  ,  2021/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Katılan ...'nın soruşturma aşamasında aracın kapılarını kilitleyip kilitlemediğini hatırlamadığı, kovuşturma aşamasında ise garson uyardıktan sonra aracın yanına gittiğinde kapıların açık olduğunu gördüğü şeklindeki beyanları ile olay yeri inceleme raporunda aracın kapılarının açık ve zorlama izinin bulunmadığı şeklindeki tespit karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmadığının gerekçeli kararda tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1520, Karar No: 2019/1418, Tarih: 19.12.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1520 E.  ,  2019/1418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesince (aile mahkemesi sıfatıyla) davanın reddine dair verilen 04.06.2013 tarihli ve 2012/87 E., 2013/299 K. sayılı karar davacı vekilinin temyizi üzerine,Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 13.01.2014 tarihli ve 2013/15724 E., 2014/74 K. sayılı kararı ile:

“…Davacı dava dilekçesinde, düğünde takılan altınların davalı tarafından bir tartışmadan sonra alındığı ve dükkânın kasasında saklandığı sonrasında ise sattığı, boşanma davasının derdest olduğu 2 metre zincir, 18 ayar 80 gr=8.000,00 TL, 5 adet bilezik 22 ayar 25 gr= 12.500,00 TL, altın kolye çerçeve ve zincir=800 TL, büyük altın=650 TL, 1 adet saat=100 TL, 1adet yüzük=250 TL, 1 adet gül küpe=250 TL şeklinde olan ziynet eşyalarının aynen veya bedeli olan 22.550 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, tarafından 30 sene kadar önce evlendiklerinde düğün hediyesi olarak takılan ziynet eşyalarının davacı eşi tarafından muhafaza edildiğinden dolayı haksız, yersiz ve dayanaksız davanın reddine karar verilmesi savunulmuştur.

Mahkemece, Yargıtay'ın Yerleşik İçtihatlarına göre olağan olanın ziynet eşyasının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması olduğu, bu durumun aksini iddia edenin iddiasını ispatlaması gerektiği, davacı tanığı..., bahse konu altınları ilkokula gittiği sıralarda davalı babasına ait işyerindeki kasada gördüğünü beyan etmiş ise de, bu tanığın beyanlarına bu hususa ilişkin birbiri ile çelişmeyen ve oluşa uygun görülen davalı tanıkları..., ...ve ...'ın beyanları karşısında itibar edilmeyerek, davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Somut olayda, davacının altınlarının bir kavga sonrası davalı koca tarafından alındığı ve sonrasında satıldığı tarafların müşterek çocukları tarafından beyan edilmiştir. Davalı tanıkları ise davalının kasasında altınları görmediklerini beyan etmişler; altınların davalı tarafından satılmış bulunması sebebiyle kasada bulunmayacağı, yine, kasada altın bulunduğu takdirde kasanın herkesin görebileceği şekilde açık bırakılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu bu durumda müşterek çocuk beyanına itibar edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle bozulmuş, bu karara karşı davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 12.06.2014 tarihli ve 2014/8972 E., 2014/9564 K.sayılı kararı ile:

“...Davada, davacıya düğünde takılan altınların, davalı tarafından bir tartışmadan sonra alındığı ve dükkanının kasasında saklandığı, sonrasında ise sattığı, boşanma davasının derdest olduğu belirtilerek, ziynet eşyalarının aynen veya bedeli olan 22.550 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı, 30 sene önce evlendiklerinde düğün hediyesi olarak takılan ziynet eşyalarının davacı tarafından muhafaza edildiğinden dolayı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.01.2014 tarih ve 2013/15724 E.- 2014/74 K.sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Davalı vekili süresinde verdiği dilekçe ile Dairemizin kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

Yargılama esnasında tanık olarak dinlenen tarafların müşterek çocukları...'in beyanı, altınların babası tarafından alınarak işyerine götürülüp ordaki kasaya konulduğuna, altınları kasada gördüğüne ilişkin olup, "altınların babası tarafından satıldığına" dair beyanı yoktur. Ayrıca davacının tanık olarak dinlenen kardeşi ... ise kardeşinin kendisine "altınları davalının sattığını ancak parasını vermediğini" söylediğini beyan etmiştir.

Ne var ki; bozma ilamında sehven tanık...'in; "altınların babası tarafından satıldığına" dair beyanına yer verilmiştir.

Ne var ki; bozma ilamında sehven tanık...'in; "altınların babası tarafından satıldığına" dair beyanına yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bu yönlere ilişkin karar düzeltme talebinin kabulü ile; Dairemizin 13.01.2014 tarih ve 2013/15724 E.- 2014/74 K.sayılı bozma ilamının ikinci sayfasında yer alan "ve sonrasında satıldığı" ifadesinin çıkartılmasına, yine ikinci sayfadaki "altınların davalı tarafından satılmış bulunması sebebiyle" ifadesinin çıkartılarak yerine "davacı tanığı ...'nun beyanında belirtildiği gibi altınların davalı tarafından satılmış bulunmasına göre" ifadesinin yazılması suretiyle gerekçenin düzeltilmesine...”

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, ziynet eşyalarından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline düğünde takılan altınların davalı tarafından bir tartışma sonrasında alındığını ve dükkân kasasında saklandığını, sonrasında ise davalının bu ziynet eşyalarını satarak ailesinin iaşesi dışında kullandığını ileri sürerek, ziynet eşyalarının bedeli olan 22.550TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava tarihi itibariyle evlilikleri devam ettiğinden evlilik birliği içerisinde açılan ziynet eşyası davasının dinlenemeyeceğini, 30 sene kadar önce evlendiklerinde düğün hediyesi olarak takılan ziynet eşyalarının davacı eşi tarafından muhafaza edildiğinden ziynet eşyasının kendisinde bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması olup, bu durumun aksini iddia edenin iddiasını ispatlaması gerektiği, davacı tanığı... bahse konu altınları ilkokula gittiği sıralarda davalıya ait işyerindeki kasada gördüğünü beyan etmiş ise de adı geçen tanığın beyanlarına, bu hususa ilişkin birbiri ile çelişmeyen ve oluşa uygun görülen davalı tanıkları..., ...ve ...'ın beyanları karşısında itibar edilmediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuş; bozma kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Özel Dairece ilk bozma kararının gerekçesinde düzeltme yapılmak suretiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece, ilk karar gerekçeleri tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.