muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4179, Karar No: 2022/1929, Tarih: 09.03.2022

2. Temyiz Nedenleri

Davacı, taşınmazın 50 yılı aşkın zamandır zilyetliğinde olduğunu, eskiden traktör olmadığı için at çifti ile ekip biçtiğini, traktör köye geldikten sonra A harfi ile gösterilen yeri ekip biçtiğini, B harfi ile gösterilen yere traktör girmediği için yaklaşık 15 yıldır ekemediğini, tanık beyanlarının dikkate alınmadığını, hava fotoğraflarının 1970 yılından önce çekildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucunda Konya İli Bozkır İlçesi Koçaş mahallesi çalışma alanında bulunan 197 ada 152 parsel sayılı 193.060,47 metrekare yüzölçümlü taşınmaz ham toprak niteliğiyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ileride tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olduğu açıklanarak 18.11.2005 tarihinde Hazine adına tespit ve tutanak itirazsız olarak 27.06.2006 tarihinde kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Dava, kadastro öncesi kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayalı olarak TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14 ve 17. maddesine dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

3.2.İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun olağanüstü zamanaşımı başlıklı 713. maddesinin birinci fıkrasında "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir." düzenlemeleri yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV/3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV/3.) no.lu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2103, Karar No: 2023/3387, Tarih: 29.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2103 E.  ,  2023/3387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2128 E., 2022/2404 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/194 E., 2022/62 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Seçkin Deri İhracat İthalat San. Tic. Ltd. Şti.'ne ait ...../2 Merter ... adresindeki işyerinde 11.09.1989 - 01.02.1990 tarihleri arasında çalıştığını, işe giriş bildirgesi verilmesine rağmen prim ödemesi yapılmadığını, bu nedenle yaşlılık aylığından yararlanabileceği sürenin uzadığını, bu sebeple mağduriyetinin giderilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 05.01.2020 tarihli dilekçesinde ise, müvekkilinin Seçkin Deri İhr. İth. Ltd. Şti.'nde 11.09.1989 tarihinde işe başladığının ve bu tarihte sigorta başlangıç tarihi olarak tespit edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davanın kabulüne, davacının ...sicil numaralı Seçkin Deri İhracat İthalat San. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinde 506 sayılı Kanun doğrultusunda sigortalılık başlangıç tarihinin 11.09.1989 tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde çalışmanın gerçek ve fiili olduğunun ispatlanması gerektiğini, tanıkların kayıtlı tanık olması gerektiğini, Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilemeyeceğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili,istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının11.09.1989 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kurum vekili,istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının11.09.1989 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanun'un 2 inci, 108 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,29.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3097, Karar No: 2013/4106, Tarih: 17.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3097 E.  ,  2013/4106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlardan ... vekili, ... Teks. Tic. Ltd. Şti. vekili ve katılma yolu ile şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetvelinde ilk iki sırada gösterilen alacaklıların takiplerinin kendi takiplerinden sonra olduğunu, ayrıca ilk sıra alacaklısının takibinin düştüğünü ve borçlunun ....kişiden olan alacağının bir kısmının ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/4167 sayılı dosyasına aktarılmasının doğru olmadığını ileri sürerek, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2007/1636 sayılı dosyasından düzenlenen ....09.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekillleri, şikayetin reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bu tür uyuşmazlıklarda şikayetin borçluya yöneltilemeyeceği ve haciz tarihlerine göre sıra cetvelinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlardan ... vekili, ... Teks. Tic. Ltd. Şti. vekili ve katılma yolu ile şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlardan ... vekili, ... Teks. Tic. Ltd. Şti. vekili ve katılma yolu ile şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harçlar peşin yatarıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31220, Karar No: 2016/1248, Tarih: 19.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/31220 E.  ,  2016/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonolara dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibinde, borçlu icra mahkemesine başvurusunda bonolarda isminin yer almadığını, imzayı şirket adına attığını belirterek borca ve ferilerine itiraz ile takibin iptalini istemiş, mahkemece takibin iptaline karar verilmiştir.

Takip dayanağı bonoların düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup, olayda uygulanması gereken TTK.nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK.nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur.

Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda ise, takibe konu edilen 12.03.2013 tanzim, 22.07.2013-22.08.2013 ve 22.09.2013 vade tarihli senetlerin incelenmesinde, keşidecisinin .... olduğu, senet metninde bulunan imzalardan birinin kaşe üzerinde, diğerinin kaşe dışına atıldığı, yine 05.06.2013 tanzim, 10.10.2013-10.11.2013 vade tarihli senetler incelendiğinde aynı şekilde keşidecisinin.... Şti. olduğu ve senet metinlerinde yer alan her iki imzanın da şirket kaşesi dışına, açığa atıldığı görülmektedir. Bu halde, yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, şirket kaşesi dışına atılan ikinci bir imza ile açığa atılan ikinci imzanın keşideci lehine aval veren sıfatı ile atıldığının ve imza sahibinin de aval veren sıfatı ile sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece takibe konu edilen 12.03.2013 tanzim, 22.07.2013-22.08.2013 ve 22.09.2013 vade tarihli senetler ile yine 05.06.2013 tanzim, 10.10.2013-10.11.2013 vade tarihli senetler yönünden borçlu tarafından yapılan borca itirazın reddi ile sair itirazının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; mahkemece borçlu ...'in şahsen sorumlu olmadığı kabul edildiğine göre, itirazının kabulü halinde İİK.nun 169/a-5. maddesi uyarınca takibin durdurulması gerektiği gözardı edilerek takibin iptali yönünde hüküm tesisi de doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20611, Karar No: 2014/2282, Tarih: 20.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/20611 E.  ,  2014/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkin davada Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Bursa 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, uzun süredir haber alınamayan ... hakkında gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, 6100 sayılı HMK.nun 382/2-4 maddesinde gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın çekişmesiz yargıya ilişkin olduğunun düzenlendiği, 383. maddede de çekişmesiz yargıda aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece Sulh Hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtildiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 6100 sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden önce açılıp devam eden davalarda geçici 1. madde uyarınca göreve ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 32. maddesinde “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” hükmü getirilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK.nunun 8.maddesinde sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu davalar belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı, uzun zamandır kendisinden haber alınamayan oğlu Sabri’nin tüm aramalara rağmen bulunamadığını belirterek oğlu hakkında gaiplik kararı verilmesini talep etmektedir.

6100 sayılı HMK.nun geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.“ hükmü getirilmiştir. Her ne kadar aynı kanunun 382. maddesinde gaiplik kararı verilmesi çekişmesiz yargı işlerinden sayılmışsa da, davanın kanunun yürürlüğe girmesinden önce 02/02/2010 tarihinde açıldığı anlaşıldığından anılan madde uyarınca uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10571, Karar No: 2019/11810, Tarih: 16.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/10571 E.  ,  2019/11810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1) Olaydan 2 saat kadar sonra yapılan ölçüme göre 199 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın gece saat 00:30 sıralarında idaresindeki araç ile tek yönlü yoldan kavşağa geldiğinde, kavşakta kırmızı ışık yanması sebebiyle beklemekte olan mağdur ... idaresindeki araca arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve iki kişinin yaralanması ile neticelenen olayda; bozma üzerine yapılan yargılamada müşteki ... ile sanık arasında uzlaşmanın sağlanamadığı ancak mağdur ... ile sanık arasında uzlaşmanın sağlandığı anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca temel cezanın tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2) 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem B sınıfı hem de E sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle E sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

3) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin TCK’nın 50/1-a maddesi olarak gösterilmesine rağmen TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin hükümde hatalı gösterilmesi;

4) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin hükümde hatalı gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/56701, Karar No: 2011/35005, Tarih: 29.09.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/56701 E.  ,  2011/35005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/92784

MAHKEMESİ : Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2007

NUMARASI : 2007/610

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa ait evdeki sayacın delinmesi suretiyle kaçak elektrik kullandığına dair tutanak tutulması, mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 05.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda, “tutanak öncesi 294 günde günlük ortalama tüketimin 1.38 Kwh iken tutanak sonrası 265 günde günlük ortalama tüketimin 2.11 Kwh olduğu tutanak öncesi ve tutanak sonrası aynı döneme ve süreye ait tüketimleri kıyaslandığında tutanak öncesi tüketimlerinin tutanak sonrası tüketimlerden çok düşük olduğu ve dosyadaki belge ve bulguların sanığın kaçak elektrik kullandığını gösterdiğinin bildirilmesi, sanığın evinin üç katlı olduğunu serin olması nedeniyle yaz aylarında üçüncü kata çıktığını alt katta sadece buzdolabı çalıştığını, bu nedenle yaz dönemi tüketimlerinin düşük geldiğini bilirkişi raporunu kabul etmediğini savunması üzerine, bilirkişiden alınan 05.10.2007 tarihli ek raporda ise, “sanığın yaz aylarında üçüncü katı kullanması durumunda tutanak sonrası yaz aylarında da aynı yeri kullanması gerektiği oysa aynı dönem ve süreye ait tüketimler arasında % 250-300 oranında fark olduğunun, sadece buzdolabı kullanılsa dahi tüketimin düşük olduğunun belirtilmesi karşısında, alınan rapora neden itibar edilmediği yöntemince ve denetime olanak verecek biçimde tartışılıp açıklanmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2451, Karar No: 2019/3700, Tarih: 28.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2451 E.  ,  2019/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Hükmü temyiz eden davalının adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 20/12/2018 gün ve 2016/20263 E. - 2018/6727 K. sayılı kararı ile davalının adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davalı ..... temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 20/12/2018 gün ve 2016/20263 E. - 2018/6727 K. sayılı kararı ile.... adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalı İfran Görgülüer’e usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karara davalı ..... yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

HMK'nın 337/2. maddesine göre, adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde itiraz edilebilir.

Somut olayda, adli yardım talebinin reddine dair kararın, davalı .....22/01/2019 tarihinde tebliğ edildiği halde, itiraz dilekçesinin HMK’nın 337/2. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçirildikten sonra 31/01/2019 tarihinde verildiği görülmekle, süresinden sonra yapılan itirazın reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının itirazının, süre yönünden REDDİNE, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.