muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1019, Karar No: 2013/15341, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1019 E.  ,  2013/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, ... Devlet Hastanesi kantininde yanında ... da olduğu halde katılana yaklaşıp diyaloga girmesi, ilerleyen aşamada samimiyeti kurup “evlendirebileceği bir kadın olduğu” yalanı ile katılanı kandırıp, birlikte gittikleri banka hesabından suça konu parasını çektirmeyi sağlayıp bu vaatle ondan alması eyleminin “dolandırıcılık” suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9208, Karar No: 2008/12335, Tarih: 13.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9208 E.  ,  2008/12335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibin kesinleşmesinden önceki zamanaşımına dayanarak İİK.nun 169/a-4.maddesi koşullarında borçlunun icra mahkemesi nezdinde yaptığı başvuru sonucunda iddianın ispatlanması halinde Mahkemece İİK.nun 169/a-5.maddesi hükmü gereğince takibin durdurulmasına karar vermek gerekirken somut olayda uygulanma yeri bulunmayan İİK.nun 71/son ve 33.maddeleri hükmü gereğince icranın geri bırakılması kararının gerekçesi doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11807, Karar No: 2014/16979, Tarih: 11.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11807 E.  ,  2014/16979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/320-2014/107

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlu imzaya ve borca itiraz etmiş mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

1-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a. maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edildiği, İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." hükmü gereğince,uygulanması gereken anılan Kanun'un 211. maddesine göre de; imza incelemesinin yönteminin gösterildiği, buna göre hakimin bilirkişi incelemesine karar vermesi halinde önce, imzası incelenecek kişiye ait karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları ilgili yerlerden getirteceği, bilirkişinin bu yazı ve imzalarla o mahkemede uygulamalı olarak temin edilen yazı ve imzaları esas alarak incelemesini yapacağı, bilirkişinin gerekli görmesi halinde kendi huzurunda ilgili kişinin yeniden yazı ve imza örneklerini almak için mahkemeden talepte bulunabileceği ve buna göre raporunu hazırlayacağı öngörülmüştür.

Ayrıca imza incelemesinde sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin imzası incelenecek kişinin uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Yerleşik Yargıtay kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesinin belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,

2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da belirtildiği gibi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduğu veya eli ürünü olmadığı fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. İmza incelemesine esas teşkil edecek belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E., 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporu ,Y. Ö. ve A. Ö. mukayese imzalarını havi, huzurda alınmış tarihsiz iki adet belge, Bursa 22. Noterliğince düzenlenmiş 18.01.2013 tarih ve 01711 yevmiye nolu bir adet imza sirküleri fotokopisi, 10.06.2013 tarihli bir adet dilekçe incelenmek suretiyle tanzim edilmiş olup hem mukayese evrakının azlığı hem de fotokopi evrak üzerinden inceleme yapılmış olması sebebiyle rapor Yargıtay denetimine elverişli değildir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporu ,Y. Ö. ve A. Ö. mukayese imzalarını havi, huzurda alınmış tarihsiz iki adet belge, Bursa 22. Noterliğince düzenlenmiş 18.01.2013 tarih ve 01711 yevmiye nolu bir adet imza sirküleri fotokopisi, 10.06.2013 tarihli bir adet dilekçe incelenmek suretiyle tanzim edilmiş olup hem mukayese evrakının azlığı hem de fotokopi evrak üzerinden inceleme yapılmış olması sebebiyle rapor Yargıtay denetimine elverişli değildir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan kıstaslara uygun olarak denetime imkan verecek şekilde bilirkişi raporu alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Ayrıca kabule göre de; TTK'nın 783/3. maddesine göre "Muhatap nezdinde karşılığı kısmen veya tamamen bulunmayan bir çek düzenleyen kişi, çekin karşılıksız kalan bedelinin yüzde onunu ödemekle yükümlü olduktan başka, hamilin bu yüzden uğradığı zararı da tazmin eder. " .

Buna göre takibe dayanak çekin karşılıksız kalan kısmı 248.955 TL iken çekin tüm bedeli olan 250.000 TL üzerinden çek tazminatına hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8427, Karar No: 2014/15676, Tarih: 06.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8427 E.  ,  2014/15676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ortaköy (Aksaray) Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2010/346-2014/21

Dava dilekçesinde, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalının kendisinin ve diğer kat maliklerinin rızasını ve muvafakatını almadan ortak yerlerden olan havalandırma boşluğuna hidrofor konularak tecavüzde bulunduğunu, davalının musluğu açtığı zaman aşırı derecede gürültü meydana geldiğini ve rahatsızlık verdiğini, davalının aynı zamanda apartmanın ortak yerlerinden olan merdiven boşluğundan da su borusu gerçirerek görüntü kirliliğine neden olduğunu, bu nedenle ortak yerlere yapılan müdahalesinin men'ine, merdiven boşluğundaki su borusunun ve havalandırma boşluğundaki hidroforun kaldırılmasına ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin ilk fıkrasında, kat maliklerinin anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları öngörülmüş, maddenin ikinci fıkrasında ise kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün rızası olmadıkça, anagayrimenkulün ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişik renkte dış badana veya boya yaptırması yasaklanmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmaza ait projenin getirtilerek yerinde hidrofor ve merdiven boşluğunda bulunan su borulurı ile ilgili inceleme yapıtırılması ve kat maliklerinin 4/5 çoğunluğunun oluru bulunup bulunmadığının araştırılması, hidrofor ve su boruluranın projede öngörülmüş ve 4/5 çoğunluğun rızasının bulunduğunun anlaşılması halinde Kat Mülkiyeti Yasası'nın 18. maddesine göre; kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememekle yükümlü olduklarından yapılan işlem ile bağımsız bölüm maliki davacının gürültü sebebi ile rahatsız olup olmayacağının bilirkişiye ayrıntılı ve açıkca tespit ettirilerek rahatsız olacağının tespiti halinde bu olumsuz etkinin ne şekilde giderilebileceğinin açıklattırılarak bu önlemlere hükmedilmesi, 4/5 çoğunluğun rızasının bulunmadığı ve projesindede öngörülmemiş olması halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5432, Karar No: 2016/3630, Tarih: 04.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/5432 E.  ,  2016/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ...Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda ...adına kayıtlı bulunan eski 1722 parsel sayılı 32.218 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 119 ada 17 parsel numarasıyla ve 32.123,44 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 205 parsel sayılı 12.500 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 119 ada 18 parsel numarasıyla ve 11.914,36 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiş, ...ve ...'nın uygulama tespitine karşı itirazları ayrı ayrı Komisyon tarafından reddedilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak Kadastro Müdürlüğü aleyhine dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı vekili, eksikliğin 119 ada 18 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürmüş, ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, davalı Kadastro Müdürlüğüne karşı açılan davanın husumet nedeni ile reddine, davaya konu 119 ada 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazların yüzölçüm ve sınırlarının komisyon yenileme tutanağı gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosuna itiraz davaları, zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, taşınmaz sınırlarının tek tek değerlendirmeye tabi tutulup ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmesi faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Uygulama kadastrosunun amacı, mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı gibi, mülkiyet uyuşmazlıkları da uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamaz. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir

. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Somut olayda; mahkemece yapılan uygulama yetersiz ve alınan rapor denetime elverişsiz olup çekişmeli eski 1722 (yeni 119 ada 32) ve eski 205 (yeni 119 ada 18) parsel sayılı taşınmazlara ait arazi kadastrosu sırasında düzenlenen hesap cetveli, ölçü krokisi ile tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilmemiş, fen bilirkişisinden yukarıda açıklanan şekilde rapor ve harita alınmamıştır. Ayrıca taşınmazların uygulama kadastro tutanağı ile komisyon karar tutanağının düzenlenmesinde görev yapan Adnan Keskin (tasarruf kontrol memuru) ve Hasan Fehmi Bakıcı (kadastro üyesi)'nın keşif sırasında bilirkişi olarak görevlendirilmesi isabetsiz olduğu gibi, tesis hesap cetveli, ölçü krokisi getirtilmeden rapor düzenlendiğinden tesis yüzölçüm hesabında hata olup olmadığı da denetlenememektedir. Hal böyle olunca; mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Hal böyle olunca; mahkemece harita mühendisi sıfatına sahip önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49724, Karar No: 2010/12891, Tarih: 20.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/49724 E.  ,  2010/12891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/43435

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2007

NUMARASI : 2007/642

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10162, Karar No: 2012/17047, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10162 E.  ,  2012/17047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararda; "Davanın kısmen kabulü ile; davacının Antalya 7. İcra Müdürlüğünün 2010/38 esas sayılı takip dosyasındaki takip nedeniyle asıl alacağın 10.777,00.-TL'lik kısmından borçlu olmadığının tespiti ile; takibin 10.777,00.-TL asıl alacak, 1.650,21.-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 12.427,21.-TL olmak üzere asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle devamına, davalı alacaklının takipte haksız ve kötü niyetli olduğu ispatlanmadığından davacının tazminat isteminin reddine, davalının tazminat isteminin reddine," denildiği halde, 26/03/2012 tarihli kısa kararı içeren duruşma zaptının altına "düzeltme" başlıklı bir bölüm açılarak; "Mahkememizin 2010/143 esas sayılı dosyasında hüküm kısmının 3. paragrafında yapılan maddi hatanın; " 'Takibin 1.223,00-TL asıl alacak, 325,42-TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.548,42 TL olmak üzere asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle devamına,' şeklinde düzeltilmesine karar verildi. " şeklinde şerh verilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmı da düzeltilmiş bu haliyle yazılmıştır.

Tefhim edilen kısa karar değiştirilmiş olup, mahkemece kısa kararın maddi hata bulunduğundan bahisle, tefhimden 4 gün sonra değiştirilmesi mümkün olmadığı gibi düzeltme maddi hata kapsamında da değerlendirilemez. 6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi, "Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz." düzenlemesini amirdir. Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığından 6100 sayılı HMK'nın 297 ve 298. maddeleri ve 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararı uyarınca bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

peşin harcın istek halinde iadesine, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.