muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1069, Karar No: 2013/1590, Tarih: 04.02.2013

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; dönemin .... kaymakamının girişimleri ile mülkiyeti hazineye ait .... Köyü 733 parsel sayılı taşınmaz 21.7.2004 tarihinde ifraz edilerek 11 parça taşınmaza ayrılmış, ardından bu taşınmazlar ihale yapılmak sureti ile satışa çıkarılmıştır. İhalesi yapılan 1641 parsel sayılı taşınmaza en yüksek teklifi dönemin garnizon komutanı olan davacı ...'nun oğlu olan diğer davacı ... vererek taşınmazı 28.10.2004 tarihinde iktisap etmiş, 24.6.2008 tarihinde ise taşınmazın ½ hissesini kaymakamın eşi olan ....'ye satmıştır. İhalesi yapılan 1642 parsel sayılı diğer taşınmaza ise en yüksek teklifi vekili aracılığı ile .... isimli yaşlı bir kadın vermiş, bedel ödemeden ....'da bulunan taşınmazı ile trampa yapmak sureti ile taşınmazı 16.12.2004 tarihinde iktisap etmiş, 17.12.2004 tarihinde de taşınmazın tamamını davacı ...'na satmıştır. Bu iktisap ve satışlardan sonra 1641 ve 1642 parsel sayılı taşınmazlar 22.7.2008 tarihinde tevhit olarak 2043 parsel sayılı taşınmazı oluşturmuş, ardından 25.7.2008 tarihinde 4 parçaya ayrılan taşınmazdan 2044 parsel sayılı olanın ½ hisse payları ile ... ve ...., 2045 parsel sayılı olanın ...., 2046 parsel sayılı olanın ..., 2047 parsel sayılı olanın ½ hisse payları ile ... ve ... adlarına tapuda kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu haberin gazetede yayınlanmasından sonra .... Müfettişliği tarafından kaymakam hakkında ön inceleme yapılmış, hazırlanan ön inceleme raporunda, yapılan ihalelerde mevzuata aykırılık ve çıkar elde etmeye yönelik bir girişim bulunmadığı, kaymakam eşi olan ....'ye taşınmazın ....'den değil, dostluk ilişkisi içerisinde bulundukları ...'ndan intikal etmesinden dolayı kaymakam hakkında soruşturma izni verilmesine gerek olmadığı mütalaa edilmiştir.Ne var ki; yapılan ihaleler yasal mevzuata uygun olsa bile, ihaleye çıkarılan taşınmazların hazineye ait olması, davacı ...'nun öğrenci olmasına karşın babasının garnizon komutanı olarak görev yaptığı ilçede ihalelere girmesi, ihaleyi kazanan şahıslardan ..... isimli kadının oldukça yaşlı olması, yaşlı olan bu kadının oturduğu yerden başka bir ilçede yapılan ihaleleri takip etmesinin olağan olmaması, vekil aracığı ile işlemlerini yürütmesi, vekili hakkında bir kısım suçlamaların bulunması, trampa yaptığı .....'daki taşınmazının sit alanında kaldığının iddia edilmesi, buna rağmen trampa yapmak sureti ile bedel ödemeden sahibi olduğu taşınmazı hemen ertesi gün davacı ...'na satması, keza aradan yaklaşık 4 yıl geçtikten sonra kaymakam eşinin davacı ...'dan hisse satın alması şüphe uyandırmış, mesleki konumları gereği daha özenli davranmaları gereken şahıslar oldukları için meselenin üzerine gidilmiş, dava konusu yayınlarda okuyucunun dikkatini çekmek amacı ile bir takım nitelendirmelerde bulunulmuştur. Gazetecilik tekniği gereği kullanılan dikkat çekici başlık ve üslup özle biçim arasındaki dengeyi bozar nitelikte bulunmamaktadır. Nitekim kaymakam hakkında yayında belirtilen hususlarda ön inceleme yapılmış, mahkemece dinlenen bazı tanıklar, yayındaki isnatları doğrular nitelikte beyanda bulunmuşlardır.

Şu durumda, ihaleye çıkartılan taşınmazların satış süreci, ihaleye giren şahısların konumu, yapılan devirler düşünüldüğünde, dava konusu yayının yayınlandığı tarih itibari ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, ayrıntı niteliğindeki bir takım beyanların gazetecilik tekniği gereği okuyucunun dikkatini çekmeye yönelik olduğu, görünür gerçekliği değiştirmediği, yayımlanmasında toplumsal ilgi bulunduğu, konu ile anlatım biçimi arasındaki düşünsel bağın kopartılmadığı, yayının tümü itibari ile hukuka aykırılığından söz edilemeyeceği sonucuna varılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar Bağımsız Gazeteciler Yayıncılık AŞ. ve ... yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacıların, bu davalılara yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacıların, davalılar ... ve ...'ya yönelik temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4359, Karar No: 2016/1689, Tarih: 30.05.2016

**10. Ceza Dairesi         2015/4359 E.  ,  2016/1689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 16/07/2014 tarihli yazısı ile zehirli madde imal ve ticareti suçundan sanık M.. A.. hakkında Bakırköy 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23/01/2014 tarihli 2013/1078 değişik iş kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 24/01/2014 tarihinde 2014/280 değişik iş sayı ile verilen kararın kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/09/2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 25/12/2012 tarihinde 2012/46870 esas sayı ile sanık M.. A.. hakkında kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç yapma veya satma suçundan Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesi'ne 2013/46 esas sayılı kamu davası açıldığı, Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanığın fiilinin 6197 sayılı Kanun'un 43. maddesi delaleti ile TCK'nın 193. maddesinde düzenlenen "zehirli madde imal ve ticareti" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği ve dosyanın Bakırköy 4. Sulh Ceza Mahkemesi'ne gönderildiği,

2- Bakırköy 4. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 17/12/2013 tarihinde 2013/1078 esas ve 2013/1848 karar sayı ile sanığın 6197 sayılı Kanun'un 43. maddesi delaleti ile TCK'nın 193. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli emanette kayıtlı madde olmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği; katılan vekilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına, sanık müdafiinin sanık hakkında 6197 sayılı Kanun'un 44. maddesinin uygulanmamasına ve el konulan ilaçların iadesine karar verilmemesine ilişkin itirazları Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/01/2014 tarihli 2014/280 değişik iş sayılı kararıyla reddedildiği,

3- Sanık müdafiinin kanun yararına bozma yoluna gidilmesini istediği üzerine, Yargıtay 19. Ceza Dairesi tarafından ... tarihinde ... esas ve ...karar sayı ile “...Hükmün konusuna, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 ve 2015/8 sayılı kararına göre, kanun yararına bozma isteminin; 5237 sayılı TCK’nun 193/1. maddesinde düzenlenen kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak şekilde ilaç yapma veya satma suçuna bağlı olarak emanet eşya hakkındaki karara ilişkin olup temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 10. Ceza Dairesine ait bulunduğu...” gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiği ve Dairemizce 03/04/2015 tarihinde işbölümü gereği verilen gönderme kararı görevsizlik kararı kabul edilerek görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderildiği,

4- Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından 21/05/2015 tarihinde 2015/Bşk-118 esas ve 2015/429 karar sayı ile, "Daire Başkanı tarafından imzalanan tevdi ./..

kararının görevsizlik kararı olarak kabulü mümkün olmadığı" gerekçesiyle dosyanın Dairemize tevdiine karar verildiği

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «sanığa ait işyerinde yapılan arama neticesinde elkonulan ve 02/08/2012 tarihli yazı ve ekindeki tutanak ile İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü’ne yediemin olarak teslim edilen eşyaların müsadere edilmesi talep edildiği hâlde, mahkemesince adli emanette kayıtlı eşya bulunmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de;

5237 sayılı Kanun’un 54/1.maddesinde “İyi niyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. Suçun işlenmesinde kullanılmak üzere hazırlanan eşya, kamu güvenliği, kamu sağlığı veya genel ahlâk açısından tehlikeli olması durumunda müsadere edilir" hükmünün yer aldığı ve söz konusu madde uyarınca müsadere konusunda karar verilmesi gerektiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun müsadere ilişkin 256. maddesinin 1. Ve 2. fıkralarında, “(1) Müsadere kararı verilmesi gereken hâllerde, kamu davası açılmamış veya kamu davası açılmış olup da esasla beraber bir karar verilmemişse; karar verilmesi için, Cumhuriyet savcısı veya katılan, davayı görmeye yetkili mahkemeye başvurabilir.

(2) Kamu davası açılmış olup da iade edilmesi gereken eşya veya malvarlığı değerleri ile ilgili olarak esasla birlikte bir karar verilmemiş olması durumunda, mahkemece re'sen veya ilgililerin istemi üzerine bunların iadesine karar verilir.”aynı kanunun 257. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında yer alan; “(1) 256 ncı maddeye göre verilmesi gereken kararlar, duruşmalı olarak verilir.

(2) Müsadere veya iade olunacak eşya veya diğer malvarlığı değerleri üzerinde hakkı olan kimseler de duruşmaya çağrılır. Bu kişiler, sanığın sahip olduğu hakları kullanabilirler.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanık müdafiinin iadesini talep ettiği bahse konu ilaçların müsaderesi ya da iadesi hususunda karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.» denilerek, Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/01/2014 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Zehirli madde imal ve ticareti suçunu düzenleyen TCK'nın 193. maddesinde, "içeriğinde zehir bulunan ve üretilmesi, bulundurulması veya satılması izne bağlı olan maddeyi izinsiz olarak üreten, bulunduran, satan veya nakleden kişi, iki aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." denmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Zehirli madde imal ve ticareti suçunu düzenleyen TCK'nın 193. maddesinde, "içeriğinde zehir bulunan ve üretilmesi, bulundurulması veya satılması izne bağlı olan maddeyi izinsiz olarak üreten, bulunduran, satan veya nakleden kişi, iki aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." denmiştir.

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanun'un 23. maddesinde "Zehirli ve müessir eczanın muhafazası ve müstehlike satışı bu husustaki kanun ve mevzuata göre yapılır." aynı Kanun'un 43. maddesinin 1. fıkrasında "Zehirli veya kimyevi maddelerle tıbbî ecza ve müstahzarların müsaadesiz satılması yasaktır. Bunları müsaadesiz satan veya satmak üzere dükkanında bulunduranlar Türk Ceza Kanununun 193 üncü maddesine göre cezalandırılır." hükümleri öngörülmüştür.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 06/06/2014 tarihli 2014/Bşk-193 esas ve 2014/229 karar sayılı kararında "6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 43. maddesinde de zehirli ve kimyevi maddeler ile tıbbı ecza ve ilaçların izinsiz satılması suç olarak düzenlenmiş ve bu eylemleri gerçekleştirenlerin 5237 sayılı TCK'nun 193. maddesi uyarınca cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. İnceleme konusu suç 6197 sayılı Kanunda düzenlendiğinden ve maddi unsurları da anılan kanunda açıkça belirtildiği" gerekçesiyle başka bir dairenin görev alanına girmeyen bu suçlara ilişkin işlere bakma görevinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi'ne ait olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, sanığın eylemi nedeniyle, 6197 sayılı Kanun'un 43. maddesi delaleti ile TCK'nın 193. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli emanette kayıtlı madde olmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Somut olayda, sanığın eylemi nedeniyle, 6197 sayılı Kanun'un 43. maddesi delaleti ile TCK'nın 193. maddesinin 1. fıkrası ve 62. maddesi gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezanın CMK'nın 231. maddesinin 5. fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve adli emanette kayıtlı madde olmadığından müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kanun yararına bozma isteğinin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 24/01/2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 06/06/2014 tarihli 2014/193 esas ve 2014/229 karar sayılı kararına göre, özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin temyiz inceleme görevinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi'ne ait olması; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı kararı ile sözü edilen işlere ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne verilip işbölümü değişikliğinden önce Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin görev alanına giren ancak diğer dairelere devredilmeyen bütün işlere ait dava dosyalarının Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne devredileceğinin öngörülmesi; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12/02/2016 tarih ve 2016/1 sayılı kararına göre, istisnalar hariç olmak üzere özel ceza kanunlarından veya Kabahatler Kanunu'ndan doğan ve başka dairelerin görev alanına girmeyen suçlar ve kararlara ilişkin inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesi'ne ait olması nedeniyle, Dairemizin görevli olmadığına karar vermek gerekmektedir.

D) Karar : Açıklanan nedenlere göre;

1- Dairemizin GÖREVLİ OLMADIĞINA, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin GÖREVLİ OLDUĞUNA,

2- Dairemiz ile Yargıtay 19. Ceza Dairesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,

30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15985, Karar No: 2011/2999, Tarih: 23.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15985 E.  ,  2011/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden su isale, enerji nakil hattı ve yol geçirilen taşınmazın mülkiyet bedeli ile, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden su isale, enerji nakil hattı ve yol geçirilen taşınmazın mülkiyet bedeli ile, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın bilikişi raporunda belirlenen özelliklerine göre, taşınmazda objektif değer artırıcı unsur uygulanamayacağı gözetilmeden, değer artırıcı unsur uygulayan rapora göre karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen aynı idareye ait enerji nakil hattı ve isale hattı için aynı oranda değer azalışı hesaplanması gerekirken, isale hattı için ayrı, eneji nakil hattı için ayrı ve mükerrer değer azalışı tesbit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 23.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4873, Karar No: 2019/6296, Tarih: 08.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4873 E.  ,  2019/6296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21/09/2017 tarih ve 2015/76 E- 2017/689 K. sayılı kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne-reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 13/06/2018 tarih ve 2018/753 E.-2018/725 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Davalıların adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Davalılardan Mega Nur Elektrik Tic. ve San. Ltd. Şti. adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunması gereken belgeleri sunmadığı, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesinde her iki davalıya ait taşınır ve taşınmaz mal varlığı olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalıların adli yardım talebinin HMK'nin 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılara işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5578, Karar No: 2019/6091, Tarih: 12.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5578 E.  ,  2019/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması, yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması,

2-)Adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3-)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satım" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4-)Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin sanık yönünden "06/03/2013-25/03/2013" yerine sanık ayrımı gözetilmeksizin "02/02/2013-06/03/2013-25/10/2013" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9977, Karar No: 2010/23533, Tarih: 14.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9977 E.  ,  2010/23533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.