muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9662, Karar No: 2023/1205, Tarih: 16.02.2023

2-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. madde ve fıkrasında "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir", aynı Kanun'un 272/2. madde ve fıkrasında ise "Hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden veya başkaca kanun yolu öngörülmemiş olan mahkeme kararlarına karşı da hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilir

" hükümlerinin yer aldığı, bu düzenlemelere göre, sanık müdafinin yargılamanın devamı için 2547 sayılı Kanun uyarınca izin alınmasına ilişkin talebinin reddine dair Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07/09/2021 tarihli ve 2019/25 esas sayılı 4 numaralı ara karar ile mahkemenin işten el çekmeyip yargılamaya devam ettiği ve bu kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 267. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna değil asıl hükümle birlikte istinaf kanun yoluna tabi olduğu, itiraz mercince anılan gerekçeyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiği halde işin esasına girilerek değerlendirme yapılmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında irtikap ile rüşvet almaya teşebbüs rüşvet alma suçlarından görülmekte olan Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/25 Esas sayılı dosyasının 07.09.2021 tarihli duruşmasının (4) numaralı ara kararı ile sanık ve müdafiilerinin, irtikap suçu yönünden sanık özel soruşturma ve kovuşturma usulüne tabi olduğundan, yetkili merciden izin alınmasına dair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

2.Sanık müdafii 14.09.2021 tarihli dilekçe ile ara karara itiraz etmiş, Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2021/492 sayılı Değişik iş Kararıyla itirazın kabulü ile soruşturma izni verilip verilmeyeceğine dair Gaziantep Üniversitesi Rektörlüğüne mahkemesince müzekkere yazılmasına ve cevap gelene kadar yargılamanın durmasına karar verilmiştir.

3.5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir", aynı Kanun'un 272 nci maddesinin ikinci fıkrası ise "Hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden veya başkaca kanun yolu öngörülmemiş olan mahkeme kararlarına karşı da hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilir" şeklinde düzenlenmiştir.

4.Sanık müdafiinin yargılamanın devamı için 2547 sayılı Kanun uyarınca izin alınmasına ilişkin talebinin reddine dair Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.09.2021 tarihli ve 2019/25 Esas sayılı (4) numaralı ara karar ile mahkemenin işten el çekmeyip yargılamaya devam ettiği anlaşılmıştır.

4.Sanık müdafiinin yargılamanın devamı için 2547 sayılı Kanun uyarınca izin alınmasına ilişkin talebinin reddine dair Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.09.2021 tarihli ve 2019/25 Esas sayılı (4) numaralı ara karar ile mahkemenin işten el çekmeyip yargılamaya devam ettiği anlaşılmıştır.

5.Talebin reddine ilişkin ara karar 5271 sayılı Kanun'un 267 nci maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna değil asıl hükümle birlikte istinaf kanun yoluna tabi olduğundan, itiraz mercince karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi yerine işin esasına yönelik değerlendirme yapılması Kanun'a aykırı olup, (2) numaralı kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

6.(2) numaralı istemin içeriğine nazaran, (1) numaralı kanun yararına bozma istemi ile ilgili bir değerlendirme yapılmamıştır.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) numaralı kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/492 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.(1) numaralı kanun yararına bozma istemi ile ilgili olarak bir karar verilmesine yer olmadığına,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23647, Karar No: 2017/2696, Tarih: 13.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23647 E.  ,  2017/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, her iki boşanma davası ile reddedilen ziynet ve çeyiz eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kadın tarafından 21/01/2013 tarihinde karşı boşanma davası açılmış, davalı-davacı kadın vekili 17/11/2014 tarihli celsede kendi açtıkları boşanma davasından feragat ettiklerini bildirmiştir. Mahkeme, kadının açmış olduğu davanın feragat nedeniyle reddine karar vermiştir.

Davalı-davacı kadın vekiline ait vekaletname davadan feragat ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir (HMK m.74). Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının vekilinin davadan feragat konusunda özel yetkisi bulunmadığı gözetilmeden kadının boşanma davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün münhasıran bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- DavaIı-davacı kadın vekilinin ziynet ve çeyiz alacağı davalarına yönelik açık bir feragat beyanı bulunmamaktadır. Davadan feragat beyanının, kesin ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açık olması lazımdır. O halde kadının ziynet ve çeyiz alacağı davalarının esasına girilerek gösterilen deliller değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre her iki boşanma davasına ve boşanmanın fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/10203, Karar No: 2006/13731, Tarih: 17.10.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10203 E.  ,  2006/13731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Sıfatı ile)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ...-Karadeniz Ereğlisi yüksek gerilim hattı için davalı ile 2.1.1973 tarihide 49 yıllığına irtifak hakkı sözleşmesi imzaldıklarını, davalının irtifak hakkı bedelinin gecikme zammı KDV sini ödemediğini ileri sürerek 4.137.026.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3533 sayılı Yasanın 4.maddesine göre katma bütçe ile idare edilen daireler,belediyeler, ... bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya ... idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesselerden biriyle genel bütçeye dahil dairelerden biri arasındaki uyuşmazlıklar o yerdeki yüksek dereceli hukuk hakimi tarafından mecburi hakem sıfatıyla çözümlenir. Oysaki davalı ... hukuk alanında faaliyette bulunan iktisadi Devlek Teşekkülüdür. Hal böyle olunca dava Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmelidir. Mahkemenin bu hususu gözardı ederek davaya hakem sıfatıyla bakmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemeştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6802, Karar No: 2017/2721, Tarih: 17.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6802 E.  ,  2017/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Vergi Dairesi'nin 4100081897 vergi no'lu mükellefi iş yeri merkezi ... olarak görülen ... Tavukçuluk Gıda Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'ne ait sıra cetvelinin müvekkiline 14.05.2014 tarihinde tebliğ edildiğini, söz konusu sıra cetvelinde müflis şirketin 2008-2009 vergi borcu olan 134.923,06 TL’nin görünmediğinden bahisle .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/1 İflas dosyasına ait sıra cetveline müvekkili kurumun alacağı müflisin 2008-2009 tarihinde ortaya çıkan 134.923,06 TL vergi borcunun ilave edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; İflas idaresi tarafından 11.03.2011 tarihinde dosya kapsamına göre sıra cetveli düzenlendiği, dosya kapsamında bulunan ve ... Tavukçuluk Gıda Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinden alacaklı olan tüm taraflara sıra cetvelinin tebliğ edildiği, davacı ...'nün de vergi alacaklısı olarak dosyada yer aldığı, davanın 23.05.2014 tarihinde açıldığı, davacı tarafa sıra cetvelinin tebliğ tarihi dikkate alındığında, 7 günlük yasal süre içinde açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İflasta kayıt kabul davalarının masraf verilmediği takdirde ilandan itibaren İİK'nın 235. maddesi uyarınca 15 gün içinde açılması gerekir. Dosya içeriği ile ilanın 20.03.2012 tarihinde yapıldığı, davanın ise 15.03.2014 tarihinde açıldığı anlaşıldığından hak düşürücü süre geçirildikten sonra açılan davanın bu sebeple reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş ise de, HUMK’nın 438/son maddesi uyarınca izah edilen değişik gerekçeyle ve HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca da hükmün değiştirilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11455, Karar No: 2015/7992, Tarih: 09.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/11455 E.  ,  2015/7992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/10/2013

NUMARASI : 2012/543-2013/526

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2013 tarih ve 2012/543-2013/526 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/06/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. İbrahim Gözükatı ve davalı vekili Av. A. Y. D.dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02.04.2004 tarih ve 22 sayılı kararı ile T.'ın özelleştirme kapsam ve programına alındığını, 4046 sayılı Özelleştirme Kanununun 20. maddesi uyarınca Özelleştirme İdaresine devredilen kitlerin anonim şirkete dönüştürüldüğünü, Özelleştirme İdaresi Başkanlığının kararı ile de T.'ın 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılmasına karar verildiğini, B., B., Ç. ve Y. illerindeki "Elektrik dağıtım müeseseleri" U. Elektrik ve Dağıtım Anonim Şirketi (U.) adını aldığını, T. ile bu şirket arasında 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi (İHDS) imzalandığını, 24.06.2010 tarih ve 2010/42 sayılı özelleştirme yüksek kurulu kararı uyarınca da bu şirketteki %100 oranındaki hissenin dava dışı Uluğ Elektrik Dağıtım Anonim Şirketine satışının yapıldığını, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi imzalandığını, T. ile U. arasında yapılan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 10/1, 15/2 maddeleri uyarınca dağıtım tesislerinin mülkiyetinin ve mülkiyetten gayri ayni haklardan doğan idari ve hukuki ihtilafların T.'a devredildiğini, dağıtım faaliyetlerinin T. tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun T.'a ait olduğunu, T. tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının T. olduğunu ileri sürerek, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinden önce istimlaksız el konulan taşınmaz için Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/644 Esas 2010/396 Karar sayılı dosyasından verilen kararın Çorlu 3. İcra Müdürlüğünün 2011/7825 sayılı dosyasında takibe konulması üzerine ödenen 117.318,32 TL'nin işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu kapsamından, 24.07.2006 tarihli İşletme Devir Hakkı Sözleşmesinden önce istimlaksız el konulan taşınmaz nedeniyle mahkemece tazminata hükmedildiği, ilamın icraya konulması üzerine belirtilen tarihte talep edilen miktar kadar ödemenin yapıldığı, Hisse Devir Sözleşmesinde, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesindeki hükümler saklı tutulduğundan bu sözleşmesinin 7.4. maddesine göre de ödenenden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 117.318,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6.010,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11469, Karar No: 2018/1877, Tarih: 13.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11469 E.  ,  2018/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. m. 141/1). Davalı kadın cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminatlar yönünden bir beyanda bulunmamış, 25.03.2015 tarihinde verdiği beyan dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. İşbu talepler iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının maddi ve manevi tazminat (TMK. m. 174/1-2) talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.02.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/5922, Karar No: 2024/8061, Tarih: 11.07.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5922 E.  ,  2024/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1941 E., 2024/158 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/246 E., 2022/209 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ile sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin davalı şirketin Kırıkkale Hacılar Kasabasında bulunan işyerinde 29,09.1998 tarihinde çalışmaya başladığını, işten çıkartıldığı 19.12.2016 tarihine kadarda çalışmasını sürdürdüğünü, müvekkilinin davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, tankerler dolarken büyük hortumları müvekkil yerleştirdiğini, bunun çok ağır ve tehlikeli bir iş olduğunu, nitekim aynı işte çalışan bir çok müvekkilin arkadaşları da aynı şekilde sakatlanarak meslek hastalığına yakalandıklarını, davalı işyerinde çalışırken müvekkil sürekli olarak bel ağrısı ve baş ağrısı rahatsızlığına düşer olmuş ve sık sık doktora gitmek zorunda kaldığını, doktorlar disklerde dejerenasyon olduğunu tespit ettiklerini, Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi sağ omuzda Toraslkma Longus Lezyonu, sol omuzda ise hareket kısıtlılığı olduğu belirtilerek, %24 oranında maluliyet olduğu belirtildiğini, doktor raporlarına karşın davalı şirket müvekkilime aynı şekilde çalıştırmaya devam ettiğini, Ağır ve tehlikeli işlerde çalışamaz raporu verildiğinde ise; en son Beyoğlu 28. Noterliğinin 27.12.2016 gün ve 20242 yevmiye nolu ihtarnamesi ile İş aktinin fesh edildiği ve işten çıkartıldığı belirtildiğini, müvekkili işe girerken 22.04.2008 tarihinde aldığı sağlık raporunda sağlam, ağır ve tehlikeli işlerde çalışır dile rapor aldığını, şimdi ise sürekli iş göremez durumuna düştüğünü, Konya Numune Hastanesinden 17.02.2017 tarihinde aldığı raporda toplamda %51 oranında malul olduğu ortaya çıktığını çalıştığı işyerinde Meslek Hastalığına yakalanan ve mağdur olan müvekkilim sürekli iş göremez duruma düştüğünü, zararlarının tahsili için Kırıkkale 1. İş Mahkemesinin 2017/680 E. sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, dava açarken de SGK tahkikatının devam ettiğini, 09.04.2019 tarih ve 5475448 numaralı yazı ile müvekkilinin "... hastalığının mesleki olmadığına karar verildiğini..." bildirildiğini, bu yazı üzerine de Kırıkkale 1. İş Mahkemesinin 2017/680 E. sayılı dosyasının 14.05.2019 günlü celsesinde "..Maluliyetin Mesleki olduğu konusunda tespit davası açmak.." üzeri mehil verildiğini, müvekkilin davayı konu ise başladığında sağlıklı, sağlam bir kişi olduğunu, çalışırken hastalanıp rahatsızlandığını, hastalığı yaptığı işle tam olarak illetli olduğunu, arada illiyet bağı olduğunu, hatta bu işi, yani tanker dolumu yapan kişilerin hemen hemen hepsinde de aynı hastalıkların olduğunu belirterek, davacının, davalıya ait iş yerinde meslek hastalığına tutulduğunun, bu rahatsızlığının Meslek Hastalığı olduğunun, bu nedenle sürekli iş göremez duruma düştüğünün ve sürekli iş göremezlik oranının tespitine, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin de davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının tutulduğunu iddia ettiği hastalığın mesleki olduğunun tespitine ilişkin, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun (“5510 sayılı Kanun”) öngördüğü şekilde, T.C. Sosyal Güvenlik Kurumu (“SGK”) Sağlık Kurulunun düzenlediği bir meslek hastalığı raporu davacı tarafından dosyaya ibraz edilemediğini, en son aşamada ise, Kırıkkale 1. İş Mahkemesinin 2017/680 E. sayılı dosyasında, 07.02.2019 tarihinde gerçekleşen (3) numaralı celse oturumunun 1 (bir) numaralı ara kararında; “Davacı vekiline maluliyet başvurusunda bulunmak ve tanık beyanlarına karşı yazılı beyanlarını sunmak için gelecek celseye kadar kesin süre verilmesine,” karar verildiğni, yine 2017/680 E. sayılı dosyasında, 14.05.2019 tarihli, bir sonraki, (4) numaralı duruşma oturumunda ise, davacı vekili tarafından; “SGK İl Müdürlüğünden davacının hastalığının mesleki olmadığına dair aldığımız belgeyi dosyaya sunuyoruz, davacının mesleki hastalığının tespiti konulu dava açmak için süre talep ediyoruz.” şeklinde beyanda bulunulmuş, Kırıkkale 1. İş Mahkemesi de, 2017/680 E. sayılı dosyaya ilişkin tesis ettiği, (1) numaralı ara kararında davanın reddine karar vermesi gerekirken; “Davacı vekiline maluliyet başvurusunda bulunmak ve tanık beyanlarına karşı yazılı beyanlarını sunmak için gelecek celseye kadar kesin süre verilmesine,” şeklinde ara karar tesis ettiğini, davacınında anılan ara karara dayalı olarak dava açtığını, davacının dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların hiçbir şekilde kabulü mümkün olmadığını, davacının hastalığının mesleki olmadığı SGK yetkili Yüksek Sağlık Kurulunun 12 üyeli heyeti tarafından hazırlanan raporunda, oybirliği ile tespit edilmiş olduğunu, davacı tarafından da açıkça ifade edildiği üzere, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezinin 07.02.2018 tarihli Meslekten Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararı ile davacıda mevcut olduğu iddia edilen “lomber ve servikal disk hernisi, rotator kuf sendromu, bisipital tendinit periferik sinir lezyonları” hastalıklarının mesleki olmadığına karar verildiğini, davacının karar karşı 26.02.2019 tarihinde itiraz etmesi neticesinde itiraz SGK Yüksek Sağlık Kurulu tarafından değerlendirilmiş ve 25.03