muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27709, Karar No: 2016/7002, Tarih: 23.03.2016

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacının davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacının görev tanımında sunum yapacağına ilişkin bir tanıma rastlanmadığı gibi doğrudan toplantı tarihinde sunum yapacağı, toplantıda hazır olması gerektiğine dair bir tebligat da yapılmadığı, davacının toplantıya katılmamasının veya sunumu geç hazırlamasının işyerinde ne tür olumsuzluklara yol açtığının işverence kanıtlanamadığı, feshin bu nedenle geçerli nedene dayanmadığı anlaşılmakla davanın kabulü yerine yanılgılı değerlendirme ile reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin 4 aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.800 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 477.20 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33245, Karar No: 2018/9764, Tarih: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/33245 E.  ,  2018/9764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın sorumlusu olduğu Ena Kuaför ve Güzellik Salonu isimli işyerinde yapılan tespitte ve bilirkişi raporunda, söz konusu müzik yayınının umumi mahalde bilgisayar aracılığıyla yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, hangi teknik araçla yapıldığı hususunun açıklanmadığı, sanığın müzik eserlerini radyo üzerinden dinlettiğini savunması ve katılanların hak sahibi olduğu sanatçıya ait eserlerin yer aldığı herhangi bir CD'ye elkonulmadığı da gözetildiğinde, bilirkişinin ve tutanak mümzilerinin beyanları alınarak işletmede yapılan müzik yayınının, sanığın yayın akışını kendisinin kontrol ettiği bilgisayarda depolanmış eserler ile mi yoksa uydu aracılığıyla yapılan bir yayından yararlanarak mı yapıldığı hususunun tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediğinin sanığa sorulmaması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5678, Karar No: 2023/6401, Tarih: 02.11.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/5678 E.  ,  2023/6401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/1007 Esas, 2021/1020 Karar

HÜKÜM : İtirazın reddi

KARAR : Saklama

SAYISI : KIT/2021-354

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince uyulan bozma ilamı ile itirazın reddine karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait 2 adet badem ağacı bahçesinin davalı nezdinde Devlet Destekli Bitkisel Ürün Poliçesi ile teminat altına alındığını, 24.03.2018 tarihinde gerçekleşen fırtına sebebiyle ağaçlarda hasar oluştuğunu, oluşan hasarın tazmini için poliçeye dayalı olarak davalıya başvurmuşsalar da davalının oluşan hasarın muafiyet altında kaldığından bahisle ödeme yapmayı reddettiğini ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ağaç başı verimin poliçede sigortalı beyanı ile kaydedildiğini, eksperlerin yaptığı incelemeye göre ağaç başı verimin 3,46 kg olduğunu, meydana gelen verim düşüklüğünün sadece fırtına değil ilaçlama, bakım ve budama konusundaki zafiyetler nedeniyle de oluştuğunu, fırtınaya bağlı hasarın %7-8 civarında olduğunu, yapılan hesaplamalarda muafiyetlere dikkat edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetinin 10.12.2018 tarihli, k-2018/80314 sayılı kararı ile davalı şirketin başvuranın badem ağaçlarında oluşan hasara ilişkin sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle başvurunun reddine karar verilmiş, bu karara davacı vekili tarafından süresi içinde itiraz edilmiştir.

IV. İTİRAZ HAKEM HEYETİ KARARI

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 02.04.2019 tarih ve 2019/İHK-3684 karar sayılı kararı ile talebin dayanağı olan sigorta poliçelerine göre, fırtına hasarı halinde % 10 oranında muafiyet uygulanacağı, hasar ihbarından sonra kısa bir zaman aralığında yapılan 2 ayrı ekspertiz incelemesinde fırtına rizikosu sebebiyle % 7-8 oranında hasar meydana geldiğinin tespit edildiği, bu oranlar gözetildiğinde muafiyet sınırını aşan bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. BOZMA İLAMI

Dairemizin 22.03.2021 tarih, 2020/1135 E., 2021/2706 K. sayılı kararı ile hasarın oluştuğu döneme ilişkin hava sıcaklık kayıtları getirtilerek, asıl rapora ilişkin itirazları karşılar ve dosya kapsamındaki ekspertiz raporunu denetler mahiyette ek rapor alınması gereğine işaret edilerek hüküm bozulmuştur.

V. BOZMA İLAMI

Dairemizin 22.03.2021 tarih, 2020/1135 E., 2021/2706 K. sayılı kararı ile hasarın oluştuğu döneme ilişkin hava sıcaklık kayıtları getirtilerek, asıl rapora ilişkin itirazları karşılar ve dosya kapsamındaki ekspertiz raporunu denetler mahiyette ek rapor alınması gereğine işaret edilerek hüküm bozulmuştur.

VI. BOZMAYA UYULARAK VERİLEN NİHAİ KARAR

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayıları belirtilen kararı ile davacı zararının taraflar arasında akdedilen poliçenin muafiyet oranını aşmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

VII.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda yapılan incelemeye göre hasarın tamamının fırtınaya bağlı olduğunun belirlendiğini, zira tozlaşmayı engelleyici bir hava şartının bulunmadığını, rüzgar hızına bakıldığında Tarsim Genel Şartlarına göre fırtına hasarının gerçekleştiğini, görsellerden hasarlanan meyvenin sağlam meyve olduğunun anlaşıldığını, ağaç başı verim hesabının poliçe için nasıl yapıldıysa hasar için de yapılabileceğini, muafiyet uygulamasının tazminat tutarının hesaplanmasında önem arzettiğini, fırtınanın ürünlerde neden olduğu miktar kaybı nedeniyle zarar hesabı yapılması gerektiğini, %50 oranında hasar olduğunu, davalının verim kaybının fırtınadan olmadığını ispatlaması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigorta Poliçesi'nden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun 30 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7217, Karar No: 2014/10923, Tarih: 01.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7217 E.  ,  2014/10923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 6. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2011

NUMARASI : 2009/201-2011/569

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı M.. O.. ile dava dışı M.. Y.. birlikte işlettikleri Y.. Y.. D.. 01.09.1983-08.08.2000 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız olarak sona erdirildiğini, işyerini devralan davalı şirketinde işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin 25.01.2002 tarihinde 3 nolu B.. şubesini satın aldığını, bu işyerinde çalışanlarla ilgili bir sicil dosyasının davalıya verilmedigini, davacının iş akdinin devirden önce feshedildiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı M.. O.. vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkilinin iş yerinin ortağı veya sahibi olmadığını, husumet yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Davacı işçi açmış olduğu bu davada kıdem tazminatı ödetilmesini talep etmiş ve davalı işverenler arasında işyeri devri olduğunu ileri sürerek birlikte sorumluluğa dair karar verilmesini istemiştir. Davalılardan Y.. Ö.. E..H.. L..Ş.. cevabında, diğer davalıdan Beşiktaş 3 nolu şubenin ruhsatnamesinin devralındığını savunmuş, diğer şubelerin devralınmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu kıdem tazminatı alacağından, davalıların birlikte sorumluluğuna dair karar verilmiştir.

Kararı davalı şirket vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğinden Ö.. Y.. Y.. D.. İstanbul ilinde bir dönem birden fazla şubede faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır. Davalı Y..Ö..E.. Hizmetleri Ltd Şirketi sadece Beşiktaş 3 nolu şubenin ruhsatnamesinin devralındığını, diğer şubelerin devralınmadığını savunmuştur. Mahkemece davacının devirden önce iş akdinin sona erip ermediği hususu aydınlatılmaksızın hüküm kurulmuştur.

Davalı şirket vekilince; cevap dilekçesi ekinde, davalılar arasında yapılmış olan 25.01.2002 tarihli devir senedinin ibraz edildiği belirtilmiş ise de, bu belge dosya içerisinde yer almamaktadır. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğü ile İl ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerince yazılan cevabı yazılardan da devir tarihi net olarak tespit edilememiştir.

Davalı şirket vekilince; cevap dilekçesi ekinde, davalılar arasında yapılmış olan 25.01.2002 tarihli devir senedinin ibraz edildiği belirtilmiş ise de, bu belge dosya içerisinde yer almamaktadır. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Genel Müdürlüğü ile İl ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüklerince yazılan cevabı yazılardan da devir tarihi net olarak tespit edilememiştir.

Öncelikle devir sözleşmesi ekleriyle birlikte getirtilerek devir tarihi ve devredilen şube veya şubeler tespit edilmeli, gerekirse ilgili Milli Eğitim Müdürlükleri ile Sosyal Güvenlik Kurumundan bu konuda araştırmaya gidilmeli ve devralınan iş yeri ya da iş yerleriyle ilgili gerçek durum belirlenerek, dosya içerisindeki hizmet sözleşmelerinden 3 nolu şubede çalıştığı anlaşılan davacının, iş yeri devri öncesinde iş akdinin sona erip ermediği ve buna göre kıdem tazminatı alacağından davalı Şirketin sorumlu olup olmadığı tespit edilmelidir.

Yukarda belirtildiği üzere gerekli araştırmalar yapılmaksızın, yazılı şekilde davalı Şirketin sorumluluğuna hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre de, davacının iş akdinin feshedildiğini iddia ettiği tarihte kıdem tazminatı tavanı 558,44 TL olmasına karşın davacının, 1000 TL net ücret aldığından bahisle hesaplama yapılması da yerinde değildir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4748, Karar No: 2011/8612, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4748 E.  ,  2011/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali, karşı davada kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5088, Karar No: 2021/5449, Tarih: 13.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/5088 E.  ,  2021/5449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 06.04.2016 gün ve 2015/338-2016/222 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve ek karar yönünden davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; davalı vekili tarafından verilen kararın adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, mahkemece davalı vekiline eksik temyiz harç ve giderlerin yatırması için muhtıra çıkarıldığı, temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığı gerekçesiyle 16.12.2016 tarihinde temyiz talebinin reddine dair ek karar verildiği ve davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği, Dairemizin geri çevirme kararından sonra, tebliğ edilen muhtıraya istinaden yasal süresi içerisinde ek kararın temyizine ilişkin temyiz harçlarının davalı vekili tarafından yatırıldığı anlaşılmıştır.

1- Mahkemece, temyiz harç ve giderlerinin tebliğ edilen muhtıraya rağmen süresinde yatırılmadığından bahisle 16.12.2016 tarihli ek kararla davalı vekilinin temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ise de davalı vekilinin kararı temyiz ederken adli yardım talebinde bulunduğu, 6100 sayılı HMK’nın 336/3. maddesinde temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin Yargıtay’a yapılacağı ve dolayısıyla adli yardım talebinin Yargıtay tarafından değerlendirileceği gözetilmediği ve ayrıca muhtıra tebliğ tarihinden önce UYAP üzerinden hakkında azilname ibraz edilen davalı vekiline muhtıra tebliğ edilmesine dair işlemin de hatalı olduğundan davalı vekilinin 16.12.2016 tarihli ek kararın temyizi isteminin kabulü ile ek kararın kaldırılarak davalı vekilinin asıl karara yönelik adli yardım talebinin incelenmesi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecekler, gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının şirket olması nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden davalı şirket vekilinin yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecekler, gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının şirket olması nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden davalı şirket vekilinin yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin kabulü ile 16.12.2016 tarihli ek kararın KALDIRILMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9700, Karar No: 2009/11775, Tarih: 17.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/9700 E.  ,  2009/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karaman Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :20.3.2008
Yargıtay — Esas No: 2011/471, Karar No: 2011/1609, Tarih: 16.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/471 E.  ,  2011/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 10 sayılı parseldeki 46 numaralı bağımsız bölümü davalının işgal ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, taşınmazı boşalttığını savunmuştur.

Mahkemece, konusuz kaldığından bahisle elatmanın önlenmesi isteğinin reddine, takip edilmeyen ecrimisil isteği hakkında ise davanın açılmamış sayılmasına karar  verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmazdaki bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda; konusu kalmayan davanın reddine, gerekçeli kararda ise ; ayrıca, ecrimisil davasının HUMK.'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ve HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda konusu kalmayan davanın reddine karar verildiği halde; gerekçeli kararda ayrıca, ecrimisil davasının HUMK.'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda konusu kalmayan davanın reddine karar verildiği halde; gerekçeli kararda ayrıca, ecrimisil davasının HUMK.'nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına hükmedilmesi suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Tarafların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  16.2.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.