muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4280, Karar No: 2024/60, Tarih: 09.01.2024

D. İlk Derece Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, Diyarbakır ili Çüngüş ilçesi İbikkaya Köyü Mırgan mevkii 104 ada 1 parsel ... taşınmazın tapu kaydının iptali ile, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli Ek raporunda (A) harfi ile gösterilen 72.380,50 m2 lik alanın, susuz tarla vasfıyla davacılar ..., ..., ... ve ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli Ek raporunda (B) harfi ile gösterilen 22.687,00 m2 lik alanın susuz tarla vasfıyla davacılar ..., ..., ... ve ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli ek raporunda (D) harfi ile gösterilen 79.875,16 m2 lik alanın bağ vasfıyla davacılar ..., ..., ... ve ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli Ek raporunda (E) harfi ile gösterilen 86.084,99 m2 lik alanın bağ vasfıyla davacılar ..., ..., ... ve ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli Ek raporunda (F) harfi ile gösterilen 4.456,54 m2 lik alanın bağ vasfıyla davacılar ..., ..., ... ve ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli Ek raporunda (G) harfi ile gösterilen 111.004,13 m2'lik alanın susuz tarla vasfıyla birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli ek raporunda (H) harfi ile gösterilen 23031,00 m2 lik alanın susuz tarla vasfıyla birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli Ek raporunda (M) harfi ile gösterilen 16706,36 m2 lik alanın bağ vasfıyla birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, kadastro bilirkişinin 05.02.2020 tarihli ek raporunda (N) harfi ile gösterilen 1.097,50 m2 lik alanın susuz tarla vasfıyla birleşen dosya davacıları ..., ..., ..., ... adına eşit hisse ile tapuya tesciline, İlk Derece Mahkemesinin 2010/64 Esas ... dosyasında birleşen dosya davacıları ... ve müştereklerinin açtığı davanın reddine ilişkin kararın Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 06.11.2018 tarihli ve 2018/4678 Esas, 2018/7145 Karar ... ilamı ile onanması nedeniyle birleşen dosya davacıları ... ve müşterekleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalılar Orman İdaresi ve Hazine temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının eksik incemeye dayalı olduğunu ve hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Hazine temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının eksik incemeye dayalı olduğunu ve hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... İdaresi temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kanun, 6831 ... Kanun

3. Değerlendirme

1. Davalı ... İdaresinin temyiz itirazları yönünden;

02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 ... Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3 üncü maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceği hüküm altına alınmıştır. Dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebilecek olup, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesi ise anılan KHK tarafından öngörülmemiştir.

Eldeki dosyada mahkeme kararına karşı Orman Genel Müdürlüğünü izafeten Çermik Orman İdaresi tarafından verilen 12.08.2020 tarihli temyiz dilekçesi, çermik orman işletme şefliğinin taşra birim amiri olan orman işletme şefi tarafından değil dava takip memuru tarafından imzalanarak mahkemeye sunulduğu anlaşılmış olup, 659 ... Kanun hükmünde kararnameye göre Çermik Orman İdaresine temsile yetkisi olmayan dava takip memuru tarafından verilen 12.08.2020 tarihli temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı Hazinenin dava konusu taşınmazın A, B, E ve F harfi ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazları yönünden;

2. Davalı Hazinenin dava konusu taşınmazın A, B, E ve F harfi ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazları yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı hazinenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden hükmün A, B, E ve F harfi ile gösterilen taşınmaz bölümleri yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3. Davalı Hazinenin dava konusu taşınmazın D, G, H, M ve N harfi ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece taşınmazın D, G, H, M ve N ile gösterilen bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve tapu kayıtları kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın D harfi ile gösrterilen bölümünün hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda 1952 ve 1958 tarihli memleket haritalarında yeşil renkli alanda kaldığı belirtilmiş olup bilirkişi raporu ekinde bulunan memleket haritası incelendiğinde D harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün doğusunda bulunan geniş orman alanı ile birlikte orman sayılan yerlerden olduğunda tereddüt bulunmamaktadır. Hal böyle olunca D harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün evveliyatının orman sayılan yerlerden olduğu ve 4785 ... kanuna göre devletleştirmeye tabi bulunduğu ve taşınmaz bölümüne uyan 1952 tarihli ve 13 sıra numaralı tapu kaydının bu bölüm yönünden hukuki kıymetinin bulunmadığı gözetilerek D harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yine dava konusu taşınmazın G, H, M ve N harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin 1944 tarihli ve 35 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı mahkemece kabul edilmiş ise de, tapu kaydının doğu yönünü okuyan Bayraktar ..., Mecit ve Şinto Ömer'e ait taşınmazların, kuzey yönünü okuyan dere ile ... mamo, muharrem ve hamzaya ait taşınmazların, güney yönünü okuyan derenin keşifte zeminde bulunamadığı ve hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda da bu yönlerin krokiye aktarılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda dava konusu G, H, M ve N harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin dayanılan 1944 tarihli ve 35 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kalmadığı ve taşınmaz bölümlerinin 6831 ... Orman Kanunu'nun 17/2 nci maddesi hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin 20.11.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 16 ncı maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve zilyetlikle kazanılamayarak özel mülkiyete konu olmayacağı gözetilerek taşınmaz bölümleri yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda (V.C.3.1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Orman İdaresinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Yukarıda (V.C.3.2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen Hazinenin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün dava konusu taşınmazın A, B, E ve F harfi ile gösterilen bölümleri yönünden ONANMASINA,

3. Yukarıda (V.C.3.3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün dava konusu taşınmazın D, G, H, M ve N harfi ile gösterilen bölümleri yönünden 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4170, Karar No: 2019/6027, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4170 E.  ,  2019/6027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7836, Karar No: 2015/24195, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7836 E.  ,  2015/24195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan Sanık ... savunmanı Av. ...'ın 22/03/2013 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü,dosyada fiziken bulunmayan,ancak UYAP'tan yapılan incelemede Mahkemeye sanık savunmanı sıfatıyla25/03/2013 günlü süre tutum dilekçesini vererek süresinde temyiz ettiğinin,aynı tarih itibariyle söz konusu dilekçenin havale edilip onaylandığının ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın adı geçen avukatın vekaletnamede bildirdiği adres yerine 20/05/2013 tarihinde usulsuz olarak doğrudan mernis adresine tebliğ edildiğinin anlaşılmasına göre ek kararın temyizinin,öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile 24/04/2013 günlü ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

1)Sanıklar ... hakkında yaralama suçundan; sanık ... hakkında katılan ...u yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2)Sanık... hakkında katılan İbrahim'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkında katılan İbrahim'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında katılana karsı yüzde sabit iz bırakacak şekilde yaralama eyleminden hüküm kurulurken TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi,mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

a-)Sanığın eylemi sonucunda katılanda hem kemik kırığı hemde yüzde sabit iz meydana gelmiş olduğunun anlaşılması karşısında,birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle, asgari hadden ayrılmak suretiyle temel cezanın belirlenmesi gerekirken,yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini,

b-)TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.