muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/385, Karar No: 2023/3457, Tarih: 01.06.2023

Davacı, davalı ve davadışı ... ile birlikte Marmara Güçbirliği Holding A.Ş.'nin İş Bankasına olan Genel Kredi Sözleşmelerinden doğan borçlarına müştereken ve müteselsilen kefil olduğunu, asıl borçlunun temerrüdü üzerine bankaya ödemeler yaptığını, bu ödemelerin ⅓'nden davalının sorumlu olduğunu, aleyhinde Kocaeli 5. İcra Müdürlüğünün 2010/144 Esas sayılı dosyasında yapılan takibe haksız yere itiraz ettiğini bildirerek davalının itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel Mahkemesinin 03.05.2012 günlü kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalının temyizi üzerine Dairenin 02.10.2013 günlü kararı ile "Davacı kefilin yaptığı ödemelere ilişkin olarak asıl borçlu şirket tarafından verilen ipotekli taşınmazı alacağına karşılık temlik aldığı, Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2010/12593 sayılı icra dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine giriştiği ve taşınmazın satışının yapılarak tahsilatta bulunduğu dosya içeriğindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece anılan icra dosyası üzerinde inceleme yapılarak yapılan tahsilat ve davacı kefilin asıl borçlu adına yapmış olduğu ödemeler birlikte gözetilerek davacının rücuya esas alacağının bulunup bulunmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi" gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak 13.10.2016 tarihinde, 03.05.2012 günlü karar gibi aynı karar verilmiş,

Kararın bu kez de davalı yanca temyizi üzerine Dairenin 05.02.2019 tarihli kararı ile önceki bozma gerekçesine uygun araştırma yapılması gereğine işaret edilerek karar tekrar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece bilirkişi raporu alınmış, yazılı şekilde temyize konu kararla davanın reddine karar verilmiş, davacının temyiz istemi üzerine karar çoğunluk görüşü doğrultusunda onanmıştır.

Sayın çoğunluğun onama gerekçesine katılamıyorum.

Dava konusu ödemeler Alacaklı İş Bankasına 13.03.2009-30.09.2009 tarihleri arasında davacı tarafından yapılmıştır.

Bozma üzerine alınan 10.11.2020 tarihli raporda da belirtiği üzere, davacı, davadışı borçlu Marmara Güçbirliği Holding A.Ş.'nin 2008/2010 yılı vadeli üçüncü kişilere ait ödenmemiş 167 adet senet beledi 740.141,00 TL'yi İş Bankasına ödeyerek banka lehine 12.08.2008 tarihinde tesis olunan ipoteği, dava konusu ödemelerden sonra 14.07.2010 tarihinde temlik alarak Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2010/12593 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi yapmış ve ipotekli taşınmaz bu alacağa istinaden davalı tarafından temellük edilmiştir.

Şu halde dava konusu ödemeler ile Pendik 2. İcra Müdürlüğünün 2010/12593 Esas sayılı dosyasına konu borç farklı olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekmektedir.

Davacının temyiz isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kararın onanması doğru değildir.

Açıklanan nedenle sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2012/4902, Karar No: 2012/6973, Tarih: 27.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4902 E.  ,  2012/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dava dışı borçlu ....'in, limited şirket ortağı olup vergi ve sigorta prim borçları için aleyhine takip yapıldığını, borçluya ait üç parça taşımazın satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline pay isabet etmediğini ileri sürerek, hatalı olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/4456 Esas sayılı takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK ve Vergi dairesi vekilleri, limited şirketten tahsil edilemeyen alacaktan şirket ortağının sorumlu olduğunu dosyanın, aynı sıra cetveline yönelik açılan 2012/44 Esas dava dosya ile birleştirilmesi ve sıra cetvelinde ismi geçen tüm alacaklıların hasım gösterilmesi gerektiğini, ayrıca davanın süresinden sonra açıldığını savunarak reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; şikayetçinin şikayet olunanların sırası yanında alacağına da, itirazı ettiğinden davaya Asliye Hukuk Mahkemesi'nde bakılması gerektiği gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlardan SGK vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İİK'nın 142. maddesinde, sıra cetveline itirazın ne şekilde yapılacağı düzenlenmiştir. Aynı maddenin son fıkrasında ise, "İtiraz alacağın esas ve miktarına taalluk etmeyip sadece sıraya dairse, şikayet yoliyle İcra Mahkemesine arzolunur." hükmü düzenlenmiştir.

Şikayetçi tarafça, şikayet olunanların alacağının hiç ya da gösterilen miktarda bulunmadığı ya da muvazaalı olduğu iddia edilmediğine göre, şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkin olup İİK'nın 142. maddesinin sonuncu fıkrasına göre davaya bakmakta İcra Mahkemesinin görevli olduğu hususu gözetilmeksizin yanılgılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayet olunan SGK vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan SGK yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararının tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27665, Karar No: 2014/40261, Tarih: 25.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/27665 E.  ,  2014/40261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu konuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra iki maaşta fazladan ödeme yapıldığı, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmelidir şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.25.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/17950, Karar No: 2017/25114, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17950 E.  ,  2017/25114 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3886, Karar No: 2020/672, Tarih: 22.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/3886 E.  ,  2020/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/04/2016 gün ve 2015/209 - 2016/84 sayılı kararı onayan Daire'nin 19/06/2018 gün ve 2016/13595 - 2018/4569 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı markası ile davacı markasının karıştırılmaya ve ilişkilendirilme ihtimaline sebep olacak derecede benzer olduğunu, iki markanın da "S" harfi unsurlarından oluştuğunu, davalı markasının tüm unsurları ve ayırt edici nitelikleriyle aynen içerdiğini, müvekkiline ait tescilli “S” unsurlu markanın söz konusu olduğunu davalı tarafın “S SWIFT” 2014/23408 sayılı markası aynı sınıflarda müvekkil markasına benzer şekilde tescilli olduğunu ileri sürerek davalı markasının 25. sınıf ayak giysileri ve 35. sınıf müşterilerin mallara elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için koruyucu amaçlı olanlar hariç her türlü malzemeden yapılmış iç ve dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giysileri, malların bir araya getirilmesi hizmetleri yönünden hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9259, Karar No: 2019/3672, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/9259 E.  ,  2019/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, itirazın reddine dair merci kararının sorumlu müdüre 25.01.2013 tarihinde tebliği üzerine tekzip metninin yayımlandığı tarih olan 26.01.2013 yazılması gerekirken, kararın kesinleşmesinden sonraki üç günü takip eden 07.01.2013 olarak yazılması,

2-) 5187 sayılı Kanun'un "Düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.

...Düzeltme ve cevabın yayımlanmasına hâkim tarafından karar verilmesi halinde, birinci fıkradaki süreler, sulh ceza hâkiminin kararına itiraz edilmemişse kararın kesinleştiği tarihten, itiraz edilmişse yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren başlar..." hükmünü amirdir.

Temyize konu edilen dosyada, suça konu belge olan Mustafakemalpaşa Sulh Ceza Mahkemesinin 20.12.2012 tarihli, 2012/786 D.İş. Sayılı düzeltme ve cevap yazısı yayımlanmasına dair kararının, bu kez Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2013 tarihli, 2013/19 D.İş. Sayılı "itirazın reddi" kararı üzerine kesinleştiği, kesinleşen kararın sorumlu müdür olan sanık ...'ya 25.01.2013 günü tebliğ edildiği, düzensiz süreli yerel yayın olan İlkadım gazetesinin tebliği takip eden ilk nüshası olan 26.01.2013 günlü nüshasında aynı sayfa, punto ve şekilde yayımlandığı anlaşılmakla,

Mahkemece, düzeltme ve cevabın, 5187 sayılı Kanun'da yazılı süre içinde ve usulüne uygun şekilde yayımlandığı gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Mahkemece, düzeltme ve cevabın, 5187 sayılı Kanun'da yazılı süre içinde ve usulüne uygun şekilde yayımlandığı gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Düzeltme ve cevaba konu yazının yayımlandığı gazetenin, yerel süreli yayın olduğu, dosyada üç veya daha fazla ilde veya bölgede yayım yapan bölgesel bir süreli yayın olduğuna dair bir delil bulunmaması karşısında sanıkların 5187 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmaları gerekirken 20.000 TL adli para cezasına mahkum edilmeleri,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7330, Karar No: 2006/8728, Tarih: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7330 E.  ,  2006/8728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilmiş hükmü davalı vekili temyize getirmiştir.

Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi raporunda dava konusu taşınmazın durumu incelenmiş; 1951 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman sınırları içinde kaldıgı, 1992 yılında yapılan aplikasyon ve 2B çalışmasında ise orman sınırları dışarısına çıkarıldığı, raporun sonuç kısmında da taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun belirtildiği, bu haliyle raporun gerekçe kısmı ile sonuç kısmı arasında bir çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu bu yönü ile eksik olup orman mühendisi bilirkişinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı, bir kısmı orman ise orman olan ve olmayan yeri belirleyerek infaza elverişli krokide göstermesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan, yargılama giderlerinin davalı vekili yerine davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8795, Karar No: 2006/8853, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8795 E.  ,  2006/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili mahkeme kararını, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması,

2-Hükmü davalı idare adına temyiz eden avukata verilmiş, vekalet mevcut ise vekaletnamenin (verilmemiş ise bu hususta tutulacak tutanağın) konulması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.