muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1851, Karar No: 2024/8544, Tarih: 09.10.2024

Sanık ... bozma öncesi savunmasında; ....... plakalı aracın şoförü olduğunu, kaçak mazotların sanık ...'ya ait olduğunu, yevmiye usulü şoförlük yaptığını, ....'nin 100,00 TL vereceğini söyleyerek kamyonunda şoförlük yapmasını istediğini, kamyon içerisinde kaçak mazot olduğunu bilmediğini beyan etmiş, bozma sonrasında gümrüklenmiş değerin iki katını maddi durumu nedeniyle ödeyemeyeceğini ifade etmiştir.

Sanık ... bozma öncesi savunmasında; sanık ...'nin patronu olduğunu,.... plakalı kamyonu kullandığını, .... ... plakalı kamyonun da ... tarafından kullanıldığını, sanık ...'nın da ... plakalı kamyonu kullandığını beyan etmiş, bozma sonrasında gümrüklenmiş değerin iki katını maddi durumu nedeniyle ödeyemeyeceğini ifade etmiştir.

06.12.2013 tarihli İnönü Üniversitesi Pal Analiz raporuna göre, suça konusu motorin numunelerinin teknik düzenlemelere aykırı oldukları, kaynama noktası düşük hem de kaynama noktası ve kükürt değeri yüksek organik sıvı eklenerek tağşiş edildiği tespit edilmiştir.

Suça konu kaçak akaryakıtın gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik uygulamalarına göre "fahiş" değerde olduğu anlaşılmıştır.

Olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle, sanıkların suça konu kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurduklarının kabulü ile haklarında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında, suçta kullanılan....plakalı aracın her ne kadar ... üzerinde kayıtlı olduğu anlaşılmış ise de, fiiilen sanık ... tarafından kullanıldığı ve tarafların beyanlarına göre de araçta yarı yarıya ortak olduklarının anlaşılması karşısında, malen sorumlunun iyiniyetli sayılamayacağı, araçta yakalanan

akaryakıt miktarı da dikkate alındığında yakalanan kaçak ürünün ağırlık, hacim bakımından aracın ağırlıklı bölümünü oluşturduğu anlaşılmakla nakil aracının müsaderesi kararında da bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri denetime olanak verecek şekilde somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılmamış ise de eşyanın “fahiş” değerde olması nedeniyle uygulama lehe olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratında bulunulmamış ise de, kovuşturma aşamasında yapılan etkin pişmanlık ihtaratına karşın açıkça maddi durumları nedeniyle ödeme yapamayacaklarını ifade etmeleri karşısında, indirim oranının 1/2 yerine 1/3 olarak bildirilmesinin sanıkların ödememe iradelerini değiştirmeyeceği anlaşılmakla Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ..., malen sorumlu ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar ... ve ..., malen sorumlu ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ... ve ..., malen sorumlu ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/685, Karar No: 2019/1501, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/685 E.  ,  2019/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, kanun yolu bildiriminde "kararın SEGBİS sistemi ile sanığın yüzünde, iş bu hükmün sanığa tebliğinden itibaren bir hafta içinde" ibaresinin kullanılarak yanıltıcı ifadede bulunulduğu ve gerekçeli kararın da sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmakla; sanığın 10/02/2015 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK'nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsarların bulunması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6449, Karar No: 2023/6951, Tarih: 10.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/6449 E.  ,  2023/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/865 değişik iş

İNCELEME KONUSU

KARAR : İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/263 Esas, 2021/532 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'ün, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin Bergama İnfaz Hâkimliğinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/2060 Esas, 2021/2068 Karar sayılı kararını takiben, hükümlünün denetim süresi içinde 09.04.2022 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan dolayı hakkında kamu davası açılmış olması sebebiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesine yönelik Bergama Cumhuriyet

Başsavcılığının talebinin, hükümlünün Covid-19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, izin süresinin 2023 yılına kadar uzatıldığı, bu haliyle denetimli serbestliğin uygulanamadığından açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle reddine dair Bergama İnfaz Hâkimliğinin 20.09.2022 tarihli ve 2022/1939 Esas, 2022/2037 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli ve 2022/865 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-35-32772-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/64763 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/64763 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-35-32772-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/64763 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve 2023/64763 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasında, "(Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir" şeklinde düzenleme ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 9 ncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31.5.2020 tarihine kadar izinli sayıldığı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabileceğinin belirtildiği ve anılan düzenleme uyarınca Adalet Bakanlığınca söz konusu sürenin 2 aylık sürelerle uzatıldığı, yine bahse konu düzenleme uyarınca izinli sayılanlar hakkında anılan Kanun'un 95 ve 97 nci madde hükümlerinin uygulanacağı, bu itibarla Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayıldığı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Bergama İnfaz Hâkimliğinin 25.11.2021 tarihli kararı ile denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 09.04.2022 tarihinde işlediği iddia olunan

uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçuna ilişkin olarak Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2022 tarihli ve 2022/1960 soruşturma, 2022/1245 Esas, 2022/710174 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının açıldığı,

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Bergama İnfaz Hâkimliğinin 25.11.2021 tarihli kararı ile denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 09.04.2022 tarihinde işlediği iddia olunan

uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçuna ilişkin olarak Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2022 tarihli ve 2022/1960 soruşturma, 2022/1245 Esas, 2022/710174 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının açıldığı,

Hükümlünün denetim süresi içinde işlemiş olduğu kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında kamu davası açılmış olması sebebiyle Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi talebi üzerine, hükümlünün Covid-19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, izin süresinin 2023 yılına kadar uzatıldığı, bu haliyle denetimli serbestliğin uygulanamadığından açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle Bergama İnfaz Hâkimliğinin 20.09.2022 tarihli kararıyla talebin reddedildiğinin anlaşılması karşısında,

5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olan hükümlü hakkında denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi hususunda İnfaz Hâkimliklerine takdir hakkı tanındığı, somut olayda, Bergama İnfaz Hâkimliğince belirtilen gerekçe gösterilmek suretiyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş ise de, Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayıldığı, bu haliyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına başlandığı gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Kanun’nun 191 ... maddesinin konu ile ilgili birinci fıkrası;

“ (1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.”

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Kanun’nun 191 ... maddesinin konu ile ilgili birinci fıkrası;

“ (1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.”

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının infazına 24.11.2021 tarihinde başlandığı ve 25.11.2021 tarihli İnfaz Hakimliğinin kararı ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihi olan 22.09.2022 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün Covid 19 sebebiyle izinli sayıldığı dönemde 09.04.2022 tarihinde işlediği iddia uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile 05.09.2022 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonu'nun kararını da ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olduğu gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

6. Somut olayda, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen, denetimli serbestlik altında bulunacağı süre içerisinde uyması gereken kural ve yükümlülükler kendisine tebliğ edilen hükümlünün, Covid-19 sebebiyle izinde geçirdiği sürenin infazından sayılması nedeniyle infazının denetimli serbestlik tedbiri kapsamında devam ettiğinin kabulü gerektiği ve şartla tahliye tarihinden önce işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olmasından dolayı, 5275 sayılı Kanunu’nun 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda İnfaz hakimliğinin kendisine tanınan takdir hakkını kullanarak yasal ve yeterli gerekçesini de göstermek suretiyle bir karar vermesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanmadığından bahisle verdiği karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesince verilen 22.11.2022 tarihli ve 2022/865 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12367, Karar No: 2009/4572, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/12367 E.  ,  2009/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, güneş enerjisi sistemlerinin verdiği zararın önlenmesi, bu sistemlerin sökülerek kaldırılması ve her bir davalıdan ayrı ayrı 1.200 YTL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11885, Karar No: 2010/11639, Tarih: 27.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/11885 E.  ,  2010/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatih 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 34.793.-TL kira parasının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve takip konusu alacağın %40 oranında icra inkar tazminatı ile davalının sorumlu tutulmasına karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 23.07.2008 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.03.2005 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanmıştır. Sözleşmede yıllık kiranın 6.500.000.000.-TL olduğu ve kiranın en geç ait olduğu ayın ilk beş gününde ve her ay peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı borçlu icra müdürlüğüne süresinde yapmış olduğu itirazında takibe dayanak yapılan kira sözleşmesinin geçersiz olduğunu aylık kiranın 400.-TL olup, davacının 01.06.2008 tanzim tarihli ibranamede dükkanı 01.06.2008'de teslim aldığını ve alacağının olmadığını beyan ettiğini ileri sürerek ibra belgesini ibraz etmiştir. Davacı bu belgedeki imzasını inkar etmiştir. Davalı borçlu 01.06.2006 başlangıç tarihli bir yıl süreli aylık kirası 400.-TL olan kira sözleşmesini ibraz etmiştir. Bu durumda uyuşmazlığının çözümü yargılamayı gerektirir. Mahkemece uyuşmazlığının çözümü yargılamayı gerektirdiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20139, Karar No: 2011/6553, Tarih: 13.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20139 E.  ,  2011/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 65 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen miktar üzerinden davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.