muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10341, Karar No: 2019/5210, Tarih: 16.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10341 E.  ,  2019/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda Suriye uyruklu ... ve ... adına kayıtlı bulunan eski 201 parsel sayılı 19.150,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 113 ada 35 parsel numarasıyla ve 18.588,90 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, Suriye uyrukluların mallarına el konulmasına dair 1062 sayılı Yasa gereğince el konulan eski 201 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sırasında yüzölçümünün eksildiğini, uygulama kadastrosu işleminin hatalı olduğunu belirterek; taşınmazın önceki yüzölçümü ile tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın uygulama kadastrosu gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; paftalarının zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu paftaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmeli, değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tesis kadastrosu krokisi ile uygulama kadastrosu krokisinin çakıştırılması neticesinde sınırlarının değiştiğinin anlaşılmasına rağmen bu değişikliğin nedeni belirtilmediği gibi, yüzölçümlerindeki farklılığın nereden kaynaklandığı da açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilemez. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, davacıya ait taşınmazı ve komşu taşınmazları bir arada gösteren ve tesis kadastrosu sırasında tanzim edilen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü çizelgesi örnekleri ile yukarıda belirtilen şekilde ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) ve hava fotoğrafları getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra, harita mühendisi sıfatına sahip önceki keşfe katılan bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak, varsa yerleri bilirkişilere işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, üç kişilik teknik bilirkişi kuruluna yukarıda ayrıntıları gösterildiği şekilde araştırma ve inceleme yaptırılarak denetime ve hüküm vermeye elverişli rapor alınmalı, taşınmazın yüzölçümündeki küçülmenin komşu parsellerden kaynakladığının tespit edilmesi durumunda parsel maliklerinin davaya dahil edilmesi için davacıya imkan ve süre tanınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17551, Karar No: 2014/21740, Tarih: 18.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/17551 E.  ,  2014/21740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/95-2014/143

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Genel haciz yolu ile ilamsız takipte borçlu belediye vekili, icra mahkemesindeki şikayetinde, 02.12.2013 tarihinde ödeme emrini tebliğ aldıktan sonra E.. B.. Mali Hizmetler Müdürlüğü’nün 2778 Sayılı borca itiraza ilişkin dilekçesinin 04.12.2013 günü zimmet defteri ile icra müdürlüğüne teslim edildiğini, buna rağmen icra müdürlüğünce itiraz süresinde kabul edilmeyerek belediyenin banka hesaplarına haciz konulduğunu ileri sürerek itirazlarının süresinde sayılmasını ve hacizlerin kaldırılmasını istemiş; mahkemece, zimmet defterinde icra müdürlüğünün imzasının bulunduğu, itirazın süresinde olduğu, evrak teslim alındığında dilekçe üzerine havale yapılmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

İİK.nun 8. maddesinde"İcra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra memuru veya muavini veya katibi tarafından imzalanır. İcra ve iflas dairelerince verilen kararlar gerekçeli olarak tutanaklara yazılır. İlgililer bu tutanakları görebilir ve bunların örneğini alabilir. İcra ve iflas dairelerinin tutanakları, hilafı sabit oluncaya kadar muteberdir." hükmüne yer verilmiştir.

İcra müdürlüğüne yapılan işlemlerde aslolan icra müdürlüğü kayıtları olup, yukarıdaki yasa hükmü uyarınca bu kayıtlar, aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.

Somut olayda, borçlu belediyeye ait itiraz dilekçesi üzerinde yer alan havale tarihi 11.12.2013 olup bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarih ise 25.02.2014 tarihidir. Sözü edilen her iki tarih itibarı ile de borçlunun itirazı, İİK’nun 62. Maddesinde öngörülen yasal 7 günlük sürede değildir.

O halde mahkemece; yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken takipte taraf olan belediyeye ait kayıtlar uyuşmazlığın çözümünde esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4248, Karar No: 2011/1111, Tarih: 03.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4248 E.  ,  2011/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davada, kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeni ile tescili istenildiğine, tescil konusu yerin bir bölümü 101 ada ... nolu ... parseli içerisinde kaldığına, taşınmaza ait fotoğraflardan sınırlarında Devlet ormanı bulunduğu anlaşıldığına ve ... sayılan yerlerden olup olmadığı hususunda inceleme yapılması gerektiğine göre, ... Başkanlar Kurulunun ....01.2009 tarih ... nolu kararı gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek ... (....) Hukuk Dairesine ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11622, Karar No: 2015/28307, Tarih: 08.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11622 E.  ,  2015/28307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın Tekirdağ Belediyesi tarafından yapılmış olan Muratlı Caddesi Alt Yapı ve Üst Yapı İnşaat ihalesini kazanan Hakkı Ekşi İnşaat ve Ltd. Şti.'de şantiye şefi olarak görev yaptığı, ihale kapsamında, 2012 yılı Mayıs ayında, başlanan sanığın gözetimi ve sorumluluğunda Muratlı Caddesi yol genişletme çalışmaları sırasında, katılana ait olan ve taşınmaz üzerine bulunan 7-8 adet zeytin ve meyve ağacını kestirdiği, daha sonra, arsa üzerine yaklaşık 20-25 kamyon toprak döktürdüğü, yol genişletme çalışmalarında kullanacağı malzemeleri koyduğu ve arsanın Muratlı Caddesine bakan bölümüne 5-5,5 metre uzunluğunda istinat duvarı çektirdiği, sanığın arsayı kullanmak için, arsada ekili olan meyveli ağaçları kasten kesmek ve arsa üzerine toprak doldurup malzeme koymak suretiyle işgal etmek, katılanın yararlanmasını engellemek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda,

Sanığın ihaleyi alan şirketteki görev ve yetkisinin belirlenerek, katılanın arazisine ağaçların kesilmesi ve inşaat malzemelerinin konulması hususunda çalışanlara emir ve talimat verip vermediğinin tespit edilmesi, şirket yetkilisinin ve inşaat alanında çalışan görevlilerin de dinlenmesi sonucu sanığın sorumluluğunun belirlenerek tüm deliller değerlendirilmek suretiyle hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7364, Karar No: 2019/3508, Tarih: 20.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7364 E.  ,  2019/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine, 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de; ihbara konu Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2015 tarih, 2014/1157 Esas - 2015/80 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1. cümlesinde düzenlenen "tehdit" suçuna ilişkin olduğu; denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan "tehdit" suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, söz konusu ilama ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2) Müştekinin yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

3) Sanığın eşe karşı silahla yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1,3-a-e, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, TCK'nin 87/1-c-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 20.02.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9802, Karar No: 2021/14050, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9802 E.  ,  2021/14050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalı yönetim tarafından projede olmayan işyerinin önünün demirlerle kapatılması, demir kapı yapılması, davalı yönetim tarafından yapılan tadilatlar sebebiyle davacının malik bulunduğu işyerlerinde müşteri kaybı ve ticari zararlar oluştuğunu ve oluşmaya devam ettiğini belirterek dava konusu binada mimari projeye aykırı olarak yapılan tüm imalatların kal'i ile yapıların mimari projesine uygun hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulü ile mimari projesinde bulunmayan 14 nolu dükkan önünde demir parmaklıkla çevrilerek sürgülü kapıda takılan ve özel otopark konumuna getirilen alandaki demir parmaklık ve sürgülü kapının kaldırılmasına ve mimari projesine uygun hale getirilmesine, bunun için davalı yönetime bir ay mehil verilmesine, diğer talebin reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi 2021/449 esas, 2021/533 karar sayılı ilamı ile tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Hüküm, her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükmüne uygun karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13630, Karar No: 2012/3528, Tarih: 28.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13630 E.  ,  2012/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, meslek hastalığına yakalanan sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı işveren vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.05.1984-22.05.2001 tarihleri arasında, davalıya ait toprak seramik üretimi yapılan işyerinde imal edilen lavabolara pistole tabanca ile sır atma işini yapmakta olan sigortalının mesleki pnomökonyoz hastalığına yakalanarak % 37,18 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi şeklinde gelişen zararlandırıcı sigorta olayında, mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverenin % 80,98 kusurlu, sigortalının kusursuz ve % 19,02 oranında ise kaçınılmazlık faktörünün etkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, bu tür davalar kusur sorumluluğu esasına dayanmaktadır. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm bu önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”..... olup; bu halin kabulünün koşulu, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir

kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez”(Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139.

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Diğer taraftan Anayasamızın 17. maddesinde, herkesin yaşama hakkına, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu, tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında vücut bütünlüğüne dokunulamayacağı düzenlenmek suretiyle, yaşama hakkı, Anayasal bir hak olarak teminat altına alınmış bulunmaktadır.

Somut olaya dönülecek olursa, sigortalı davalı işyerinde imal edilen lavabolara pistole tabanca ile sır atma işini yapmakta olup, anılan püskürtmeli sır atma işleri yapılan ortamda kuvars tozunun açığa çıkması neticesi mesleki pnomökonyoz hastalığına yakalanması biçiminde gelişen olayın, işverene kusur verilmesi yanında, kömür ve maden işçileri için uygulanan “32 yıl formülü” nün, bu işkolunda uygulama yeri ve etkisinin bulunmadığı gözetilmeksizin % 19,02 oranında "kaçınılmaz bir sonuç olarak değerlendirilmesi" isabetli bulunmamaktadır. Mahkemece, zararlandırıcı olayın meydana geldiği işkolunda uzman bilirkişiden yeniden rapor alınması gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.