muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11556, Karar No: 2014/12773, Tarih: 25.06.2014

Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, İl Sağlık Müdürlüğü tarafından gönderildiği belirtilen listede sanıkların ismi ile yapılan harcamanın esas alınarak soruşturma başlatıldığı, dosya kapsamına göre, kullanılan yeşil kartın sahte olduğu veya usulsüz olduğuna dair bir iddiaya rastlanmadığı gibi bu husustaki bir belgenin de dosya içine konulmadığı ve sanıkların, kartın sahte olduğunu bilmediklerini belirttikleri dikkate alınarak, ilgili kurumlara yazı yazılarak, suç tarihinde sanıkların, ekonomik ve mali durumuna göre yeşil karta ihtiyacı bulunup bulunmadığı ve hukuken yeşil kart alabilecek durumda olup olmadığı, sanıkların, suça konu yeşil kartla hangi tarihte ve ne şekilde tedavi gördüğü, hastaneye hangi şikayetle geldiği, poliklinik veya acilden giriş yapıp yapmadığı, tedavi sırasında hangi yeşil kartı kullandığı ve bu sırada sigortalı olup olmadığı, söz konusu kartın, tamamen sahte mi yoksa ilgili kuruma sahte belgelerle başvuru yapılarak mı alındığı, hastaneye tedavi için başvuru yapıldığında, yeşil kartın sistemde sorgulanıp sorgulanmadığı ile tamamen sahte olan ve sistemde bir karşılığı bulunmayan yeşil kartın ne şekilde tedaviye esas alındığı, sanıkların gerçekte yeşil kartının veya sigortasının bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise bu kartın hangi tarihte verildiği veya iptal edildiği, sanıklar sigortalı ise, suç tarihinde sigortasının aktif olup olmadığı, kullanıldığı belirtilen kartın ne şekilde sahte olduğu veya usulsüz alındığı hususlarının sorulması, bunlara dair belgeler, varsa yeşil kart dosyası, ilgili sigorta dosyasının ve hastane tedavi evraklarının onaylı sureti istenerek dosya içine konulması, Sağlık Bakanlığı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde; M.. G.. isimli kişinin sahte yeşil kartlar düzenlediğini, bu hususta aynı mahiyette bir çok dosyanın bulunduğunu belirtmekle, M..G

.. G.. isimli kişinin sahte yeşil kartlar düzenlediğini, bu hususta aynı mahiyette bir çok dosyanın bulunduğunu belirtmekle, M..G. isimli kişi hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa söz konusu dosyaların onaylı suretleri getirtilerek, hukuki ve fiili irtibat bulunması halinde birleştirme hususunun değerlendirilmesi, böyle bir soruşturma bulunmuyor ise, adı geçen kişinin açık kimlik bilgileri ve adresleri araştırılarak ifadelerinin alınması, yapılan sahtecilik eylemleri hakkındaki bilgileri ve sanıklarla olan irtibatlarının sorulması, her ne kadar yeşil kartın ele geçirilemediği belirtilmiş ise de, bu hususta hiçbir araştırma yapılmadığı dikkate alınarak, yeşil kartın nerede olduğunun araştırılması, suç tarihinden sonra aynı kartla başka yerlerde tedavi olup olunmadığının belirlenmesi, sahteciliğin, yeşil karta esas belgelerde yapıldığının iddia edilmesi halinde de, sahteciliğin kim tarafından ve ne şekilde yapıldığının belirlenmesi, sanıkların, varsa başkaları tarafından yapılan böyle bir sahteciliği bilip bilmediğinin tespit edilmesi, bütün delillerin toplanmasından sonra, gerçekte bir sahtecilik olup olmadığı, sahteciliğin kim tarafından yapıldığı, acilden giriş yapılıp yapılmadığı, zorunluluk halinin bulunup bulunmadığı ve kurum zararı bulunup bulunmadığı hususları karar yerinde tartışılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9568, Karar No: 2022/11988, Tarih: 26.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9568 E.  ,  2022/11988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın, suç tarihinde katılan ...'ya yazdığı bir adet notun "seni seviyorum, beni gizli numarayla arıyorsun, ben utangaç bir insanım, sen de utangaç davranma ... daha fazla acı çektirme, aşka doymamış garibe merhametine sığınıyorum" şeklinde ifadeler içerdiği, sanığın istikrarlı savunmasına göre intikal tarihinden önce kapısının önünde "..seni seviyorum, sana aşığım, yakışıklısın ve güçlüsün, ben ....." yazan ve telefon numarası bulunan bir kağıt parçası bulduğu, yazan kişinin katılan ... olduğunu düşünerek karşılık vermek saikiyle bahsi geçen notu katılana gönderdiği bu nedenle sanığın TCK'nın 30/1 maddesi uyarınca suçun unsurunda hataya düştüğü gözetilerek taciz suçu yönünden kastının bulunmadığı anlaşılmakla beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11134, Karar No: 2010/3868, Tarih: 24.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11134 E.  ,  2010/3868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkümiyetine dair, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 2005/193 Esas, 2005/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve katılan vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılan vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/11716, Karar No: 2010/5803, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11716 E.  ,  2010/5803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davacı dairesinde oluşan hasar ve sorunların davalılar tarafından giderilmesi, bu olmazsa masrafı davalılar tarafından payları oranında kesilmek karşılanmak kaydıyla davacı tarafından giderilmesi için izin verilmesi, uğradığı kira kaybının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar vekili tarafından ve ayrıca ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... mahkeme kararını, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK. nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28992, Karar No: 2023/781, Tarih: 06.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28992 E.  ,  2023/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükmü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteğinin; mağdurların çalıştığı işyerinin açılan davalar sonucunda tahliyesine karar verildiğine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından flamaların kaldırıldığına, sanığın bu flamaların girişe engel olması nedeniyle bulunduğu yerden ileri itekleyerek evine girdiğine, şikâyetin haksız yere yapıldığına, tanıklar ile mağdurların ifadelerinin çelişkili olduğuna, sanığın hakaret etmesini gerektirir bir husus bulunmadığına, sanık ile mağdur ... arasında sosyal ve kültürel fark bulunduğuna, mağdur beyanları dışında somut tespit bulunmadığına, suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken şikâyetten vazgeçme kanaatiyle düşme kararı verilmesinin hukuka uygun olmadığına, yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tariihinde evinin bulunduğu binaya girdiğinde binanın 5 nolu dairesinde "... ... masaj ve güzellik salonu" adlı işyerinde çalışan mağdurlar ... ve ...'a hitaben bağırarak "Siz bu kerhanede mi çalışıyorsunuz, o.." dediği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, dosya kapsamında mağdurların şikâyetten vazgeçtiği ve sanığın da şikayetten vazgeçmeleri kabul ettiği anlaşıldığından hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1323, Karar No: 2015/9701, Tarih: 28.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1323 E.  ,  2015/9701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2014/159-2014/685

Taraflar arasındaki yardım nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Adana 2. Aile Mahkemesinin 07/03/2012 tarih ve 2011/1041 Esas, 2012/336 Karar sayılı dosyası ile davalı kızı F.. E.. yararına aylık 200 TL yardım nafakasına hükmedildiğini, davalının 2013 yılının sonlarında eğitimini bitirip çalışmaya başladığını ileri sürerek Adana 2. Aile Mahkemesinin 2011/1041 Esas, 2012/336 sayılı kararıyla bağlanan 200 TL yardım nafakasının kaldırılmasını dava ve talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, duruşmada, açılan davayı kabul etmediğini, okulu bitirdiğini, asgari ücretle çalışmaya başladığını, ev hanımı olan annesiyle birlikte oturduğunu, annesinin gelirinin, mal varlığının bulunmadığını, bel fıtığı ameliyatı olduğunu, dizinde menüsküs olduğunu, bu yüzden annesinin çalışamadığını, askerde olan kardeşine para gönderdiğini, yıllık 5.750 TL kira bedeli ödediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının çalışmaya başladığı, sabit işi ve geliri olduğunun belirlendiği, davacının fabrikada çalıştığı, aylık 850 TL maaş aldığı, ayrıca aylık 1.300 TL emekli maaşı elde ettiği, aylık 350 TL kira ödediği, davalının özel güvenlik firmasında aylık 800 TL maaşla çalıştığı, aylık 500 TL kira ödediği, Hukuk Genel Kurulunun 07/06/1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, eğitim gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların" yoksul kabul edilmesi gerektiğinin vurgulandığı, somut olayda tarafların sosyal-ekonomik durumlar bir bütün halinde değerlendirildiğinde davalının halen mali yönden babasının yardım ve desteğine ihtiyaç duyduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

./..

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Adana 2. Aile Mahkemesinin 2011/1041 Esas, 2012/336 Karar sayılı dosyasında, davacı F.. E.. tarafından davalı M.. E.. aleyhine yardım nafakası davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda üniversite öğrencisi olan davacı F.. E.. yararına aylık 200 TL yardım nafakasına karar verildiği kararın 24/04/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalının üniversite eğitimini tamamladığı, çalışmaya başladığı, yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olduğu,kendi geçimini sürdürmekten yoksun olmadığı anlaşıldığından yardım nafakasının kaldırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/693, Karar No: 2006/4330, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/693 E.  ,  2006/4330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılar hakkında ayrı ayrı açtığı ve birleştirilen dava dilekçelerinde, davalıların vekili olarak görev yaptığını, davalıların haklı sebep olmaksızın kendisini azlettiklerini ve vekalet ücretini ödemediklerini ileri sürerek toplam 1.900.011.840 TL’nin faiziyle birlikte davalı ... ...’dan tahsiline, toplam 1.559.550.104 TL’nin de faiziyle birlikte davalı ... Ltd.Şti’den tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda; “Davanın kısmen kabulüne, 1.893.22 YTL’nin 1.546.08 YTL’sinin dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine” denildiği halde, sonradan yazılan gerekçeli kararda; “Davanın kısmen kabulüne, 1.893.22 YTL’nin 1.546.08 YTL’sinin dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalı ... ...’dan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine, 2)birleşik 2002/11 esas sayılı davasının kısmen kabulü ile 1.837.84 YTL alacağın 1.486.93 YTL’sine dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle davalı ... Petrol Ltd.Şti’den tahsili ile davacıya ödenmesine, fazla talebin reddine”....şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. HUMK.nun 382-388 ve 389 maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan ... ilkesini zedeler.

Bu durumda, 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak, kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilebilmesi için usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması gerekir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle, davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4323, Karar No: 2014/2721, Tarih: 17.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4323 E.  ,  2014/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/310844

MAHKEMESİ : Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2012/291 (E) ve 2012/344 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın borcu nedeniyle katılan idare tarafından 15.12.2011 tarihinde GAK 40 nolu pense ile mühürlenmek suretiyle kesilen elektriğin 25.02.2012 tarihinde yapılan denetiminde, mührün bozulmak suretiyle kullanılmaya devam edildiğinin tespit edildiği, sanığın soruşturma aşamasında verdiği savunmasında “borcundan dolayı elektriğin kesildiğini, ancak mühürleme yapılmadığını, sadece sayacın alt kısmındaki kabloların çıkarıldığını, kendi imkanları ile elektriği açtırıp kullandığını" beyan etmesi karşısında, 15.12.2011 tarihli mühürleme tutanağını düzenleyen görevliler dinlenmek suretiyle gerçekten mühürleme işleminin yapılıp yapılmadığı açıkça tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile usulüne uygun mühürleme tutanağının bulunmadığından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5870, Karar No: 2017/9986, Tarih: 28.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/5870 E.  ,  2017/9986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin 01/07/2009 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin en az 40 yıldır nizasız-fasılasız malik sıfatı ile zilyedi bulunduğu Düzenli köyünde bulunan iki tarafının köy yolu, iki tarafında dere ile çevrili tahmini 6.000.00 m² olan taşınmaz ile yine düzenli köyünde bulunan iki tarafında köy yolu bir tarafının ... arazisi bir tarafının da dere ile çevrili tahmini 3.000.00 m²'lik taşınmazları olduğunu, davalı tarafından yaptırılan ... - ...- ...yol yapımı nedeni ile müvekkilin arazisine müdahalede bulunulduğunu, yol çalışmaları nedeni ile müvekkilinin arazilerine ve bu araziler içerisinde bulunan ahır - merek ve samanlıklarına zarar verildiğini ve kısmen el atıldığını bu nedenle ileride zararların tanzimi ve arazilere verilen zararın süreklilik taşıması halinde kamulaştırmasız elatma davası açma haklarının saklı tutularak müdahalenin önlenmesine ve taşınmazın müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine, davanın reddi ile zilyetlik koşulları oluşmadığından Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davaya konu taşınmazın Devlet ormanı sayılan yerlerden olduğunun ve tarım arazisi olmadığının bilimsel verilere dayalı bilirkişi raporları ile de anlaşılması karşısında davanın reddine davalı Hazinenin tescil talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından taşınmazın vasfına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin meni,tescil istemine ilişkindir

Yörede dava tarihinden önce yapılan orman tahdit çalışmaları bulunmamaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28/11/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.