muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19283, Karar No: 2013/13807, Tarih: 04.09.2013

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usuli)bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur (6100 sayılı HMK.m.59) Şekli (usuli) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir.(PEKCANITEZ .../ATALAY .../ÖZEKES ..., Medeni Usul Hukuku, 12.Bası, Ankara 2011,s.223).Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usuli işlemler birbirinden bağımsızdır.

Alt işveren işçisi tarafından feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak,davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 2.maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik resen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6.maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27.maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usuli) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddi ve usuli bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddi ve usuli bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesi halinde mahkemece dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik işe iade kararı gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı muvazaalı işlemde işçi taraf olmadığından bu gerçek veya tüzel kişi işe iadenin mali sonuçlarından haksız fiil hükümlerine göre gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır. Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.09.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1201, Karar No: 2023/6580, Tarih: 27.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/1201 E.  ,  2023/6580 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/269 E., 2015/738 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/269 Esas, 2015/738 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü ve 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine ve Adli Tıp Kurumundan rapor alınmadan hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın, şikâyetçi ...'in borçlu olduğu suça konu 5 adet senedi sahte olarak tanzim edip eşinin bayiliğini yaptığı Divanpen isimli firmaya verdiği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında; şikâyetçi ... ile iş yerlerinin yan yana olduğunu, şikayetçiye verdiği 2.000,00 TL borç karşılığında suça konu senetleri düzenlediklerini, senetlerdeki yazıların kendisine ait olduğunu ancak şikayetçi ...'in yanında senetleri imzalamadığını belirtmiştir.

3. Suç tarihinde sanığın iş yerinden çalışan tanık E.A. ifadesinde; şikâyetçinin sanıktan borç istemesi üzerine sanığın bir takım senetler düzenlediğini, kendisinin de bu senetleri imzalaması için şikayetçinin iş yerine götürdüğünü, yaklaşık 1,5 saat sonra tekrar şikayetçinin iş yerine gidip senetleri aldığını belirtmiştir.

4. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.02.2014 tarihli raporunda; "suça konu senetler üzerindeki yazı ve borçlu imzalarının ...’ın elinden çıkmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu, ancak mukayese yazı ve imza örneklerinin sadece huzurda alınmış yazı ve imzalardan ibaret olmasının incelemeyi olumsuz etkilemesi nedeniyle daha ileri derecede bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığı" belirtilmiştir.

5. Mahkemece, tanık E.A.'nın suç tarihinde çalışanı olması nedeniyle sanığı korumaya yönelik beyanına itibar edilmemiş ve sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece, tanık E.A.'nın suç tarihinde çalışanı olması nedeniyle sanığı korumaya yönelik beyanına itibar edilmemiş ve sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 24.02.2014 tarihli raporunda; "suça konu senetler üzerindeki yazı ve borçlu imzalarının ...’ın elinden çıkmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğununun, ancak mukayese yazı ve imza örneklerinin sadece huzurda alınmış yazı ve imzalardan ibaret olmasının incelemeyi olumsuz etkilemesi nedeniyle daha ileri derecede bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığının" belirtilmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanık ... ve şikayetçi ...'in suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örneklerinin getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte gönderilerek Adli Tıp Kurumundan yeniden rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerekli olup; ayrıntıları Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.12.1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 tarih ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kambiyo senetlerinde bulunması zorunlu olan keşide yerinin hiçbir duraksamaya meydan vermeyecek biçimde açık ve anlaşılır olması gerektiği dikkate alındığında; Adli emanetin 2014/3754 sırasında kayıtlı senet asıllarının duruşmaya getirtilerek, unsurlarının tam olup olmadığının ve keşide yerinin idari birim niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi ve keşide yerinin bulunmadığının tespit edilmesi halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2015 tarihli ve 2014/269 Esas, 2015/738 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11108, Karar No: 2009/12303, Tarih: 24.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11108 E.  ,  2009/12303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı belediye tarafından dere yatağının ıslah edilmemesinin malik olduğu 733 ada, 30 parsel sayılı taşınmazında toprak kaybına yol açtığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi dere yatağının ıslah edilmesi ve eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı idare, taşınmaza herhangi bir müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın görev nedeniyle reddine ilişkin verilen karar Dairece, “... İddianın ileri sürülüşü ve içerdiği itibariyle mülkiyet hakkına dayalı olduğu çekişmenin adli yargı yerinde çözümlenmesi “ gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; elatmanın önlenmesi, eski hale getirme isteğine ilişkindir.

Mahkemece; aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; dava konusu 30 sayılı kadastral parselin bulunduğu alanda davalı Belediye’nin 3194 sayılı Yasa uyarınca İmar uygulaması yaptığı, 01.11.2006 tarihinde kesinleşen imar sonucu, çekişmeli yerin bir kısmının yolda bir kısmının ise imarla dava dışı M.. T.. adına tescil edilen  1600 ada, 2 parselde kaldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda dava 6.2.2006 tarihinde imar uygulamasından önce açılmıştır.

Bilindiği üzere her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir. Aktif husumet yokluğunun imar uygulamasından kaynaklanması halinde davalı tarafın dava açılmasına sebebiyet verdiği, öte yandan İmar uygulamasını gerçekleştirenin idare olduğu gözetilerek yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olduğu kabul edilen avukatlık ücretinden davacının sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK’nu 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3082, Karar No: 2019/963, Tarih: 12.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3082 E.  ,  2019/963 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili,......sayılı dosya ile sıra cetveli yapıldığını, ......Esas sayılı dosyada alacakları olduğunu, icra müdürlüğünün sıra cetvelini sorgularken satış tarihinde geçerli olan hacizler olup olmadığını sorması gerekirken sorulan tarih itibarı ile sorgulama yapıldığını, sıra cetveline alınmadıklarını, alacağa mahsuben alınan yerin sıra cetveli düzenlenmeden ve hesaplamaya dahil edilmeden alacağa mahsuben satılamayacağını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında, ..... sayılı dosyadan İİK'nın 100. maddesine yarar bilgilerin ilgili taşınmazların İİK'nın 106-110 maddeleri uyarınca haczin düştüğünün anlaşılması nedeni ile gönderilemediğinin belirtildiği, 06.12.2013 tarihinde davacıların alacaklarını temlik etmiş olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinde sıraya şikayete ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçiler vekilinin aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece, şikayet alacağının temlik edilmesi sebebiyle reddedilmiştir. Mahkemece şikayetçinin haczinin şikayet olunanın haczinden daha önce olduğu ve sıra cetvelinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5091, Karar No: 2021/5656, Tarih: 22.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/5091 E.  ,  2021/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan ceza miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE, sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından da kamu davası açıldığı, bu suçlardan CMK'nin 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır" düzenlemesinin verdiği yetkiye ve CMK'nin 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından açılan kamu davasına katılan olarak KABULÜNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin sanıklar hakkında değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanma ve bu suça yardım eden sıfatıyla iştirak etme suçlarından verilen mahkumiyet, müdafilerin sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan tüm mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI VE DURUŞMASIZ OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanık ...'ın suç tarihinde ... Polis Karakolunda görevli polis memuru olması nedeniyle dava konusu eylemle ilgili görev ve yetkisinin bulunmadığı, sanıkların aşamalarda istikrarlı olarak suçlamaları kabul etmedikleri, arkadaş olduklarını, sanık ...'in diğer sanık ...'e borç para verdiğini savunmaları, sanık ... hakkında fuhuş için yer temin etme suçu yönünden de dosya kapsamında sanığın fuhuş için yer temin ettiği bir kimsenin bulunmaması, eylemi kime yönelik ve ne zaman gerçekleştirdiği hususunda bir tespitin olmaması karşısında, dosyada sanıkların savunmalarının aksine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince de yüklenen suçlardan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde ise;

... Güzellik ve Masaj Salonu isimli iş yerini işleten sanık ... ...'nin bahse konu salonu fuhuş için kime ve ne zaman temin ettiğinin karar yerinde gösterilmediği, UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; adı geçen sanık hakkında fuhuş için yer temin etme suçu yönünden benzer nitelikteki eylemlerinden dolayı aynı suçtan açılan kamu davaları bulunduğu, yine soruşturma aşamasında ifadesi alınan tanık ...'ın, sanık ... ... tarafından işletilen ... Güzellik ve Masaj Salonu isimli iş yerinde fiyatta anlaşılırsa cinsel ilişkiye girildiğini bildiğini, kendisinin de 04/11/2011 tarihinde fuhuş yapmak amacı ile söz konusu iş yerine gittiğini, içeride bulunduğu sırada polislerin geldiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, bahse konu olaya ilişkin düzenlenmiş bir tutanağın bulunup bulunmadığı ve soruşturma başlatılıp başlatılmadığı ile sanık hakkında mevcut tüm davaların araştırılarak, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı birer suretinin getirtilerek incelenmesinden sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun ayrı ayrı takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar hakkında tüm suçlardan kurulan hükümlerde sanıkların yeniden suç işlemeyecekleri hususunda mahkemece olumlu kanaate varılarak TCK'nin 51. maddesinin uygulanması suretiyle cezaların ertelenmesine karar verilmesine rağmen, sanıkların yeniden suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaat hasıl olmaması nedeniyle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması,

Hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde bu cezalarının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesi yerine infazı kısıtlayacak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde kararlar verilmesi,

Görevi kötüye kullanma ve bu suça yardım etme suçlarından verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilemeyeceğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 22/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5760, Karar No: 2012/6228, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5760 E.  ,  2012/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan mahkûmiyetine dair Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.10.2006 gün ve 2004/939 Esas, 2006/322 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre, 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 11.10.2006 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.