muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3739, Karar No: 2022/332, Tarih: 17.01.2022

"Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez" hükmüne yer verilmiştir.

6.2.5 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesinden önce gelen 13, 14 ve 17. maddelerinde mülkiyet hakkının tespitine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Kanun'un önceki maddelerinde özel veya tüzel kişiler adına taşınmaz malların tespit ve tescil şartlarına yer verilmişken, Kanun'un 18/1. fıkrası ile bunların dışında kalan ve tescile tabi olan malların Hazine adına tespit ve tescil edileceği, diğer bir deyişle özel ve tüzel kişiler lehine iktisap şartları oluşmayan malların Hazineye ait olması esası getirilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasında ise kamunun yararlanmasına mahsus orta malları ile hizmet mallarının (3402 sayılı Kanun'un m. 16/1), ormanların (6831 sayılı Orman Kanunu m. 1 vd), devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da (TMK'nın m.715) kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerler ile kanunlar uyarınca devlete kalan yerlerin olağanüstü zamanaşımı zilyetlik yolu kazanılamayacakları açıkça ifade edilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. HUMK'na göre olağan kanun yolu olan karar düzeltme incelemesi sonucunda Yargıtay 16. HD. 2017/1626 Esas, 2017/3238 Karar sayılı kararıyla yapılan bozma, kazanılmış hakkın ihlali olmadığı gibi, kesin bozma niteliğindedir. Mahkemece bozma kararına uyulduğundan davalı Hazine yararına usuli kazanılmış hak doğar.

6.3.2 Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV-3) numaralı bendinde yer verilen yerel mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6153, Karar No: 2014/9790, Tarih: 16.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6153 E.  ,  2014/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/736-2014/516

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili Av. A.. G.. ve davacı vekili Av. F.. E.. geldiler. Hazır bulunanların sözlü beyanları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana yapılan iyileştirme bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan 15.01.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşme kiralananın iş yeri ve güzellik salonu olarak kullanılacağı belirtilmiştir.Sözleşmenin hususi şartlarının 1.maddesinde; kiralanan dairenin bütün kayıtları kiracı tarafından incelenmiş olup belediyeden veya her hangi bir resmi ya da özel kurumdan kaynaklanabilecek tüm vergi,resim,harç v.s. doğmuş doğabilecek tüm cezalar ve masraflardan kiralanma tarihine kadar olanlar kiralayana,bundan sonrakiler kiracıya ait olacaktır” 2.maddesinde; kiracı kiralanan mecuru hali hazır şekliyle görmüş ve kiralamıştır. Kiracı binada kullanım amacına uygun tadilatlar yapabilecektir. Kiracı binayı görmüş ve hali hazır haliyle kiralamış olduğundan tadilat esnasında meydana gelebilecek tüm hasarlardan binaya ve çevreye,orada çalışan veya üçüncü şahıslara verebilecek her türlü zararlardan,maddi manevi, tazminat taleplerinden resmi kurumların tazminat ve ceza taleplerinden kusuru olsun veya olmasın tamamen kiracı sorumlu olup bu konuyla ilgili kiralayandan hiç bir talebi olmayacaktır.Yaptırılacak tüm tadilatlardan dolayı kiracının kiralayandan hiçbir masraf talebi kesinlikle olmayacak, tüm tadilat v.s. masrafları kiracıya ait olacaktır. Kiracı yapacağı tüm tadilatlarda projeye sadık kalacak,tadilat projesi gerektiğinde kiralayandan vekaletname alarak tadilat projesini yaptırdıktan sonra tadilatları yapabilecektir.Aksi takdirde gerek tadilat projesinin hatalı olmasından gerekse proje dışı yapılacak işlemlerden dolayı tüm sorumluluk ve zarar ziyan kiracıya ait olacaktır” 17. maddesinde ise; kiracı Belediye elektrik,su idaresi sanayi bölgesi yönetimi ve idaresi vs ile ilgili olan veya daha sonra doğacak tüm sorunları mal sahibine hiç bir maddi ve kanuni sorumluluk yüklemeden çözmeyi peşinen kabul eder” hükümlerine yer verilmiştir.TBK. 321 maddesinin son fıkrasında " kiracı aksine yazılı bir anlaşma yoksa kiraya verenin rızasıyla yaptığı yenilik ve değişiklikler sebebiyle ortaya çıkan değer artışının karşılığını isteyemez” hükmü getirilmiştir.Davacı taşınmazı güzellik salonu olarak kiraladıktan sonra davacı kiracıya Çankaya Belediyesince 03.04.2012 tarih ve 1362 nolu iş yeri çalışma ruhsatı verildiği, iş yeri ve çalışma ruhsatı alındıktan sonra Belediyece iş yerinde defalarca yapılan denetimlerde iş yerinin kapalı olması nedeniyle denetlenemediği ve iş yerinde tesbit yapılamadığı, iş yeri sahibi kiracıya da durumu 26.04.2012 tarihinde bilgi verilmesine rağmen belediyeye müracaat etmediği nedeniyle iş yeri ve çalışma ruhsatının 28.06.2012 tarihinde iptal edilerek iş yerinden 03.07.2012 tarihinde men edildiği,Çankaya Belediyesinin 29.01.2013 tarihinde yaptığı denetim sonucu tutulan zabıtnamede ise kiralananda projeye aykırı imalatların yapıldığının tespit edildiği ve yasal işlemlere başlandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Davacı yapılan tadilatların İmar Kanununun 32

.04.2012 tarihinde bilgi verilmesine rağmen belediyeye müracaat etmediği nedeniyle iş yeri ve çalışma ruhsatının 28.06.2012 tarihinde iptal edilerek iş yerinden 03.07.2012 tarihinde men edildiği,Çankaya Belediyesinin 29.01.2013 tarihinde yaptığı denetim sonucu tutulan zabıtnamede ise kiralananda projeye aykırı imalatların yapıldığının tespit edildiği ve yasal işlemlere başlandığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Davacı yapılan tadilatların İmar Kanununun 32.maddesine aykırılıktan dolayı eksiklikler giderilmediğinden ruhsat alamadığını bu nedenle iyileştirme bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı ise iddiaların doğru olmadığını kiralananı görerek kiraladığını,projeye aykırı tadilatların davalı tarafından yapıldığını davanın reddini istemiştir.

Somut olayda; Davacı kiracı taşınmazı kiraladıktan sonra iş yeri ve çalışma ruhsatını almıştır. İş yeri çalışma ruhsatını alıktan sonra kiralananda kullanma amacına uygun tadilatlar yaptığı ve yapılan denetimlerde iş yerini kapalı tutarak belediye elamanlarının denetimine açmadığından ruhsatın iptaline kendisinin sebeb olduğu, öte yandan belediye ile yapılan tüm yazışmaların iş yeri ve çalışma ruhsatı tarihinden sonraki tarihte olduğu,iş yeri ve çalışma ruhsatının iptalinin davacı kiracının kendi kusurundan kaynaklandığı,kendi kusurundan kaynaklanan zararları isteyemeyeceği gibi sözleşmede açıkça yapılan tadilat bedellerinin istenemeyeceğine ilişkin hüküm bulunduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14873, Karar No: 2018/10083, Tarih: 29.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/14873 E.  ,  2018/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...’nın üzerine atılı “hakaret suçunu”, 5271 sayılı CMK’nin 253/1-b-1 maddesine göre uzlaşmaya tabi olmayan “kasten yaralama” suçu ile birlikte işlemesi karşısında, CMK’nin 253/3-2. cümlesi gereği uzlaşma hükümlerine tabi olmayacağı anlaşıldığından tebliğnamenin A(2) numaralı görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK’nin 86/2, 86/3-a maddelerinin tatbiki ile doğrudan verilen adli para cezasının temyizine ilişkin olarak mahkemece 15/04/2015 tarihli ek karar ile “Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan temyiz isteminin reddine” karar verildiği, söz konusu ek kararın sanığa 01/05/2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, sanığın ek karara yönelik temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu karar inceleme dışı bırakılmıştır.

1) Sanık ... hakkında “kasten yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında “hakaret” suçundan kurulan “beraat” hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...’ın “o anki sinirle ağabeyime küfür etmiş olabilirim.” şeklindeki savunması ile tevil yollu ikrarı ve katılan ...’nin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları karşısında, sanığın eyleminin TCK’nin 125/3-c maddesi kapsamında kalıp kalmadığı da tartışılarak mahkumiyeti yerine; “taraflar arasındaki yoğun husumetten dolayı mağdurun iftira atma ihtimalinin bulunması ve sanığın suçlamayı kabul etmemesi” şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4897, Karar No: 2019/1914, Tarih: 27.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4897 E.  ,  2019/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2016/1591 esas, 2017/2057 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 13/07/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 15/09/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığnca yürütülen soruşturma sonucunda, 21/01/2016 tarihli ve 2016/7280 soruşturma, 2016/259 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 01/03/2016 tarihinde tebliğ edildiği, gereğinin ifası için 02/05/2016 tarihinde Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/05/2016 tarihli çağrı yazısının 26/05/2016 tarihinde, 07/06/2016 tarihli çağrı yazısının 29/06/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması üzerine evrakın kapatılarak 24/10/2016 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 11/11/2016 tarihli, 2016/7280 soruşturma, 2016/40982 esas ve 2016/34920 sayılı iddianame ile şüpheli hakkında TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozma istemine konu; Ankara 31.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli 2016/1591 esas ve 2016/2057 sayılı kararı ile davanın düşürülmesine karar verildiği, kararın 17/11/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

4-Kanun yararına bozma istemine konu; Ankara 31.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli 2016/1591 esas ve 2016/2057 sayılı kararı ile davanın düşürülmesine karar verildiği, kararın 17/11/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21/01/2016 tarihli ve 2016/7280 soruşturma, 2016/259 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2016 tarihli ve 2016/7280 soruşturma, 2016/40982 esas, 2016/34920 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılmasını müteakip, ısrar şartının ve kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2016/1591 esas ve 2017/2057 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, düşme kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılmasında isabet görülmemiştir.” Denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli ve 2016/1591 esas ve 2017/2057 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, somut olayda mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, düşme kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “davanın düşürülmesine” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara 31.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarihli, 2016/1591 esas ve 2017/2057 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10131, Karar No: 2012/15888, Tarih: 06.07.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/10131 E.  ,  2012/15888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2010

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, dört aylık boşta geçen ücret alacağı, işe başlatmama tazminatı, ihbar ve kıdem tazminatı farkı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13. maddesine göre genel bütçeye dahil idarelerin anılan yasanın bir ve  üç sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan müstesnadır. Harç yatırmaksızın dava açan genel bütçeye dahil idareler, davayı kaybedecekler olursa, kanun uyarınca kendilerinden harç alınmamasına rağmen, davayı kazanmaları halinde önceden alınmamış olan harcın karşı taraftan tahsiline mahkemece karar verilir. Harç yatırarak genel bütçeye dahil idareler aleyhine dava açan gerçek veya tüzel kişilerin, davayı kaybetmeleri halinde de bu harca katlanmaları doğaldır. Ancak, bu kişiler davayı kazanacak olurlarsa, genel bütçeye dahil idarelerin işlemleri harçtan müstesna olduğu için önceden yatırmış oldukları harcın bu kişilere iadesine karar vermek gerekir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun  29.11.1985 tarih ve 5/538-95 sayılı kararı da aynı esasları içermektedir. Somut olayda, alacak  davasının kabulüne karar verildiğine göre, davacı tarafından yatırılan harçların istek halinde kendisine iadesine karar verilmesi gerekirken, peşin, ıslah ve başvuru harcının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.

3-Öte yandan, kıdem tazminatı  için  faiz başlangıcı, işçinin işe başlatmama yoluyla gerçekleşen fesih tarihi olmalıdır. Geçersiz sayılan fesih tarihinden faiz yürütülmesi doğru  olmaz. Ayrıca, mahkemece verilen karar ile iki tarafa yükletilen  yükümlülüklerin  kuşku  ve duraksama gerektirmeyecek surette çok açık olarak yazılması gerekmektedir. Bu durumda, Mahkemece, kıdem tazminatı farkı alacağının iş sözleşmesinin feshi tarihinden itibaren  mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte tahsiline karar verilmiş bulunmasına rağmen, fesih tarihinin hangi fesih tarihi olduğunun belirtilmemesi de hatalıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3614, Karar No: 2018/7697, Tarih: 12.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/3614 E.  ,  2018/7697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sonucu ...İlçesi, Çakmakdüzü Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 119 ada 22, 123 ada 8, 124 ada 7, 11 ve 142 ada 45 parsel sayılı 1.424.39, 810.20, 3.119.55, 824,09 ve 3.118,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle el birliği mülkiyeti ile davalı ... ve müşterekleri adına; 161 ada 216 parsel sayılı 2.191,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras payı oranında tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 119 ada 22, 123 ada 8, 124 ada 7, 11, 145 ada 45 ve 161 ada 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile ...Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/76 Esas, 2012/400 Karar sayılı veraset ilamı doğrultusunda davacılar ve davalıların payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...’ın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; hükmün, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açık, anlaşılır ve infazı kabil olması, bunun için de kararda her bir pay sahibinin açık kimliğinin ve pay oranlarının tereddüte meydan vermeyecek şekilde açık ve anlaşılır şekilde gösterilmesi gerekir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiğine göre davanın miras payına yönelik olduğu göz önüne alınarak çekişmeli taşınmazların tapu kaydının miras payları oranında iptali ile davacılar adına tesciline, kalan payın davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, "taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline ve ...Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/76 Esas, 2012/400 Karar sayılı veraset ilamı uyarınca davacılar ve davalıların payları oranında tapuya tesciline" şeklinde dava miras payına yönelik olarak açılmış olmakla açıkta pay bırakacak ve tapu maliklerinden...'ın veraset ilamında yer almaması nedeniyle infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 12.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.