muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2071, Karar No: 2013/15392, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2071 E.  ,  2013/15392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mülga olan 625 sayılı ve sonradan yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu uyarınca, kamu görevlisi sayılan ve katılanın sahibi olduğu ... Bale ve Dans Eğitim Merkezi'nde müdür statüsü ile çalışan sanığın, adı geçen okulda kursiyer olarak eğitim gören öğrencilerin velilerinden tahsil ettiği bir kısım kurs ücretlerini katılana teslim etmeyip mal edindiğinin iddia olunması karşısında; eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247. maddesinde öngörülen zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2313, Karar No: 2007/2757, Tarih: 26.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2313 E.  ,  2007/2757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.26.02.2007 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 84

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/2412, Karar No: 2022/4800, Tarih: 19.04.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/2412 E.  ,  2022/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu ... Kuaför Güzellik Salonu Tic.Ltd.Şti.’nin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Borçlu-kefil ...’ın temyiz itirazları yönünden;

Alacaklı tarafından asıl borçlu ve kefiller aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine alacaklının icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince; itirazın kaldırılması ve tahliyeye hükmedildiği, asıl borçlu ve kefil tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

6098 Sayılı Yasa TBK'nin kefalet sözleşmesinde şekil şartını düzenleyen 583.maddesi “Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır.” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15.03.2018 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 15.03.2018 tarihli olmakla, 6098 Sayılı TBK'nin yürürlüğe girmesinden sonra imzalandığından TBK’nun kefalete ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği açıktır.Taraflar arasındaki kira sözleşmesinde kefilin sorumlu olduğu azami miktar ve kefalet tarihine ilişkin el yazısı ile yazılmış bir ibare bulunmamaktadır. Bu durumda TBK'nin 583.maddesinde belirtilen şekil şartlarına uyulmadan yapılan kefalet sözleşmesinin geçersiz olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece davalı kefil ... hakkındaki davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde adı geçen kefil hakkında da itirazın kaldırılması ve tahliyeye dair karar verilmesi ve istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

O halde, mahkemece davalı kefil ... hakkındaki davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde adı geçen kefil hakkında da itirazın kaldırılması ve tahliyeye dair karar verilmesi ve istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi’nin istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 15.12.2021 tarih ve 2020/2196 E.-2021/2153 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA ve ... ... 16. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26/03/2019 tarih, 2019/8 E.-2019/249 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13300, Karar No: 2017/24234, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13300 E.  ,  2017/24234 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/748, Karar No: 2017/4031, Tarih: 03.07.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/748 E.  ,  2017/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.03.2015 tarih ve 2014/815-2015/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davacı ... vekili ile davalılar ..., ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, diğer davalıların davalı şirketteki toplam (13.450) adet payının müvekkiline devredilmesine karşın şirket pay defterine kaydedilmediğini ileri sürerek, payların müvekkiline devredildiğinin tespitini, birleştirilen 2001/325 Esas sayılı davada davacı ... vekili, davalılardan ... ve ...’ten satın alındığını ileri sürdüğü toplam (800) adet ... A.Ş. payının müvekkiline aidiyetinin tespitini, birleştirilen 2001/171 Esas sayılı davada davacı ... vekili, ... ve ...’nun toplam (1000) adet ... A.Ş. payını müvekkiline devretmelerine karşın aynı payların ... adlı kişiye de devredildiğinin öğrenildiğini, ilk devir işleminin geçerli olduğunu ileri sürerek, sözkonusu payların müvekkiline aidiyetinin tespitini, birleştirilen 2000/945 Esas sayılı davada davacı ... vekili, müvekkilinin ...’ten devraldığı (600) adet ... A.Ş. payının (asıl davada davacısı) ...’a mükerrer devredildiğinin öğrenildiğini ileri sürerek, anılan payların müvekkiline aidiyetinin tespitini talep ve dava etmişlerdir.

Bir kısım davalılarca davaların reddi savunulmuştur.

Bir kısım davalılarca davaların reddi savunulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde;alınan bilirkişi kök ve ek raporları doğrultusunda davalı şirketin hisse miktarının toplam 36.500’e yükseltildiği, yapılan ilk devirlerin geçerli olduğu da nazara alınarak asıl davanın kısmen kabulü ile, davalı ... Ticaret A.Ş. ortaklarından; ...'e ait 450 payın, ...'a ait 1000 payın, ...'e ait 1200 payın,...'ye ait 400 payın,...'e ait 1000 payın,...'e ait 700 payın,...'ye ait 900 payın,...'e ait 150 payın,...'e ait 900 payın, ...'e ait 500 payın davacı ...'a devredildiğinin ve devir nedeniyle bu paylarında ona ait olduğunun tespitine,fazla istemlerin reddine; birleşen davada davacı ... tarafından açılmış 2001/325 Esas sayılı davanın kabulü ile, davalı ... ...ve Ticaret A.Ş. ortaklarından; ...'e ait 400 payın,Alaaddin Ekşi'ye ait 266 payın, ...'e ait 134 payın birleşen davacı ...'e devredildiğinin ve devir nedeniyle bu payların da adı geçen davacıya ait olduğunun tespitine; yine birleşen davacı ... tarafından açılmış 2001/171 Esas sayılı davanın kabulü ile, davalı ... ...Ticaret A.Ş. ortaklarından; ...'a ait 600 payın ...'ya ait 400 payın birleşen davacı ...'ya devredildiğinin ve devir nedeniyle bu payların ona ait olduğunun tespitine; yine birleşen diğer bir davada davacı ... tarafından açılmış 2000/945 Esas sayılı davanın kabulü ile, davalı ... ... Ticaret A.Ş. ortaklarından; ...'e ait 600 payın davacı ...'e devredildiğinin ve devir nedeniyle bu payın adı geçene ait olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı ... vekili ile davalılar ..., ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davacı ... vekili ile davalılar ..., ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 51,70 TL harcın temyiz eden asıl davada davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10933, Karar No: 2016/17641, Tarih: 03.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/10933 E.  ,  2016/17641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, asıl davada eşi ... davalı doktor ... tarafından davalı şirkete ait hastanede ameliyat edildiğini, doktorun hatası ve özensizliği nedeniyle eşinin öldüğünü ileri sürerek yapılan tedavi ve defin masrafları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 25.000-TL maddi, 100.000-TL manevi tazminatın davalılardan tahsili talebinde bulunmuş, birleşen Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2008/218 Esas, 2008/276 Karar sayılı dosyasında ise kendisi adına asaleten, oğlu Alp Ayhan Özkan’a velayeten şimdilik 100.000-TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, yapılan ameliyat ve sonrasında gelişen ölüm nedeniyle kendilerine atfedilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalıların kusurlu olmadıkları gerekçesi ile asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı doktor tarafından laporoskopik cerrahi yöntemi ile gerçekleştirilen mide bandı uygulaması, gelişen mide perferasyonunu takiben yapılan açık ameliyat sonucu hastanın ölümünden kaynaklı maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece, Bakırköy 9.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/466 E. Sayılı dosyasında görülen dosyadan ve bu dosyaya kazandırılan davalı tarafa kusur izafe etmeyen 16/17.04.2009 tarihli Sağlık Şurası Kararı'ndan sözedilip, eldeki dava dosyasında alınan 29.11.2010 tarihli bilirkişi heyeti raporuna itibar edilerek sonuca gidildiği görülmektedir. Ne var ki, anılan ceza dosyasına kazandırılan Adli Tıp İhtisas Kurulu'nun 27.05.2005 tarihli raporunun sonuç kısmında " ... kişinin ölümünün 15.08.2003 tarihinde uygulanan ameliyat dikiş yerindeki kaçak ve buna bağlı gelişen karın içi peritonite bağlı sepsis ve multi organ yetmezliğinden ileri gelmiş olduğu ... " , Adli Tıp Kurumu 2. Tıp İhtisas Kurulu'nun 19.04.2006 tarihli raporununun sonuç kısmında da " ... ileri derecede laporoskopik denemiyi ve beceriyi gerektirdiği, cerrahi problem olmasa da bu hastalarda kardiyak ve solunumsal problem çıkma olasılığı çok yüksek olduğundan riskli hasta grubuna girdiği, bu tür hastalarda postoperatif olarak anormal bir gidiş söz konusu olduğundan mutlaka bir komplikasyon olabileceği düşünülmesi gerektiği, hastada ise mevcut perforasyonun postoperatif 3. günde saptandığı ve intraabdominal sepsis tablosununun oturmuş olduğu, bu nedenle zamanında mide perferasyonunun saptanmaması nedeniyle gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği ... " mütalaa edilmiş, ancak gerek hükme esas alınan 29.11.2010 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, gerekse mahkeme gerekçesinde anılan adli tıp raporları üzerinde durulmamıştır. Diğer yandan, hükme esas alınan (29.11.2010 tarihli) bilirkişi raporunun da yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır. Zira, raporun 9. bendinde " 17.08.2003 tarihli gözlem raporlarında ... hastaya çekilen ayakta batın grafisinde hava – sıvı seviyelerine rastlandığı ... ", 10. bendinde ise " .. 18.08.2010 tarihinde ... ve radyolojik tetkikte karın içinde serbest havanın bulunuması sonucu ikinci ameliyat yapılmış olduğu anlaşılmaktadır." ifadelerine yer verilmiş, raporun sonuç kısmında ise " ... Tedavi süresince uygulanan yöntemler yeterli olmakla birlikte sadece zamanlaması tartışılabilir... " denilmiştir. Sözü edilen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun raporunda da " ... zamanında mide perferasyonunun saptanmaması nedeniyle gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği..." ifadesiyle bu hususa yönelik mütaalada bulunulmuştur

." ifadelerine yer verilmiş, raporun sonuç kısmında ise " ... Tedavi süresince uygulanan yöntemler yeterli olmakla birlikte sadece zamanlaması tartışılabilir... " denilmiştir. Sözü edilen Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun raporunda da " ... zamanında mide perferasyonunun saptanmaması nedeniyle gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği..." ifadesiyle bu hususa yönelik mütaalada bulunulmuştur. Hal böyle olunca, adli tıp raporlarıyla saptanan ameliyat dikiş yerindeki kaçağın laporoskopik müdahalenin hatalı veya yetersiz uygulanmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı, buna bağlı gelişen mide perferasyonunun tanısında geç kalınıp kalınmadığı, tanı ile yapılan açık ameliyat ve sonrasında gelişen ölümde doktor hatası olup olmadığı hususunun üniversitelerin Tıp Fakültelerinden seçilecek konusunda uzman içlerinde genel cerrah, gastroenterolog doktorunda olduğu 5 kişilik bilirkişi kurulundan taraf mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınmalı, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Bu yönler gözardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.