muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/603, Karar No: 2013/1503, Tarih: 30.10.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/5-603 E.  ,  2013/1503 K.**

* KAMULAŞTIRMASIZ ELKOYMA KAVRAMI

* İMAR KISITLAMASINDAN KAYNAKLANAN KAMULAŞTIRMASIZ ELATMA TAZMİNATI (GÖREV - YARGI YOLU)

* MÜLKİYET HAKKI KAVRAMI

* İMAR PLANININ HUKUK KURALLARINDAKİ YERİ

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 33

* BÜYÜKŞEHİR BELEDİYESİ KANUNU (5216) Madde 7

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 46

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 35

* KÜLTÜR VE TABİAT VARLIKLARINI KORUMA KANUNU (2863) Madde 5

* KAMULAŞTIRMA KANUNU (2942) Madde 38

* İMAR KANUNU (3194) Madde 8

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 683

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 11.Asliye Hukuk (Şişli 2.Asliye Hukuk) Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 05.04.2011 gün ve 2010/91 E.-2011/162 K sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 5.Hukuk Dairesi’nin 06.12.2011 gün ve 2011/12327 E.-2011/20105 K sayılı ilamı ile;

(...Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapordan, dava konusu taşınmaza fiilen el atılmadığı ve taşınmaza ilişkin 1/1000 ölçekli uygulama imar planının onay işlemlerinin devam ettiği anlaşıldığı gibi 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun 7/s maddesi gereğince mezarlık alanlarını tespit etmek, mezarlıklar tesis etmek, işletmek, işlettirmek ve defin ile ilgili hizmetleri yürütmek Büyükşehir Belediyesi'nin görevleri arasında bulunduğundan davalı belediye hakkında açılan davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na  eklenen "Geçici 3.madde" atfıyla uygulanmakta olan  1086 sayılı H.U.M.K.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan gerekçe ile hüküm bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalı vekili temyize getirmiştir.

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan gerekçe ile hüküm bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davalı vekili temyize getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşme sırasında, işin esasının incelenmesinden önce, dava dilekçesinde, imar öncesi 3242 parselden bahsedildiği, Özel Daire bozma ilamında ise, dava konusu edilmeyen imarla oluşan 5 parsel sayılı taşınmazla ilgili hukuki nitelendirme yapılmış bulunması karşısında davacıların davasının hangi parsel hakkında olduğu, sonucuna göre davacının aktif dava ehliyeti önsorun olarak tartışılmıştır.

Yapılan görüşmeler sonucunda Hukuk Genel Kurul çoğunluğunca;  6100 sayılı HMK’nun 33 (1086 sayılı HUMK’nun 76.) maddesi uyarınca; hakimin Türk Hukukunu resen uygulaması (hukuki niteleme ile uygulanacak kanun maddesini tespit etmesi) gerektiğinden ve dava dilekçesi bir bütün olarak

değerlendirilip, davacının zarara uğradığını belirtip, tazminat istediği gözetildiğinde, dava dilekçesinin içerdiğinden davacıların amacının gerek imar öncesi malik oldukları parsel, gerekse imar sonucu verilen parselin işlerine yaramadığı, bu taşınmazları kullanma imkânlarının kalmaması nedeniyle, tazminat istemine ilişkin olduğu, Özel Daire bozma ilamında imar parseli ile ilgili nitelendirmeden sonra davacılar vekilinin bozma ilamına uyulmasını talep ettiği, dava dilekçesinin netice-i talep bölümünde eski parsel numarası yazılmasının maddi hataya dayalı olduğu dolayısıyla davacının talebinin yeni parsele ilişkin olduğu oyçokluğu ile kabul edilmiştir.

İkinci önsorun olarak; 11.06.2013 günlü resmi gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 24.05.2013 günlü, 6487 sayılı “Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un 21.maddesi ile değişen 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun geçici 6'ncı maddesinin eldeki davaya etkisinin ne olacağı ve eldeki davaya adli yargı yerinde mi yoksa idari yargı yerinde mi bakılacağı hususu değerlendirilmiştir.

Öncelikle uyuşmazlığa ilişkin hukuki kavram ve kurumlar ile ilgili mevzuatın irdelenmesinde yarar vardır:

A-Kamulaştırmasız Elkoyma Kavramı, Niteliği ve Yasalarımızdaki Süreci:

Kamulaştırmasız el koyma kavramı, 6830 sayılı İstimlâk Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 09 Ekim 1956 tarihinden sonraki olgular için söz konusu olup; bu tarihten önceki el koymalar, 05.01.1961 gününde kabul edilen 221 sayılı Amme Hükmi Şahıslar veya Müesseseleri Tarafından Fiilen Amme Hizmetlerine Tahsis Edilmiş Gayrimenkuller Hakkındaki Kanun ile “Kamulaştırılmış” sayılmıştır.

A-Kamulaştırmasız Elkoyma Kavramı, Niteliği ve Yasalarımızdaki Süreci:

Kamulaştırmasız el koyma kavramı, 6830 sayılı İstimlâk Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 09 Ekim 1956 tarihinden sonraki olgular için söz konusu olup; bu tarihten önceki el koymalar, 05.01.1961 gününde kabul edilen 221 sayılı Amme Hükmi Şahıslar veya Müesseseleri Tarafından Fiilen Amme Hizmetlerine Tahsis Edilmiş Gayrimenkuller Hakkındaki Kanun ile “Kamulaştırılmış” sayılmıştır.

Gerek 6830 sayılı İstimlâk Kanunu’nda, gerekse bu Kanunu kaldırarak, kamulaştırma konusunda yeni ilkeler getiren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nda; kamulaştırma yapılmaksızın taşınmaz malına el konulan kimsenin, uğradığı zarar ve ziyan ile mülkiyet hakkının kullanılmasından doğan malın özüne bağlı hangi davaları açabileceği konusunda bir düzenleme getirilmemiştir.

Taşınmazına kamulaştırmasız el konulan kimsenin, ilgili kamu tüzel kişisi aleyhine el atmanın önlenmesi davası açabileceği gibi, tazminat verilmesini de isteyebileceği, 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile çözüme bağlanmıştır.

Bu noktada, 04.11.1983 tarihinde kabul edilip 08.11.1983 gününde yürürlüğe giren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 38.maddesinde, kamulaştırmasız el koymadan kaynaklanan davalarda süre yönünden yirmi yıllık bir sınırlama getirilmiş ise de; bu hükmün, Anayasa Mahkemesi’nin 04.11.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 10.04.2003 gün ve 2002/112 Esas, 2003/33 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi sonucu, idarenin kamulaştırmasız el koyma işlemine karşı hak sahiplerinin dava hakkını yirmi yıl ile sınırlayan hak düşürücü süre ortadan kalkmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararının yürürlüğe girdiği 04.11.2003 tarihinden sonra ve bu tarihten önceki yirmi yıl içinde taşınmazlarına kamulaştırmasız el konulanların, idare aleyhine tazminat ve elatmanın önlenmesi istemiyle süreye bağlı olmaksızın dava açmalarının önünde yasal bir engel bulunmadığı gibi; İptal Kararının yürürlüğe girdiği tarihten önceki yirmi yıldan daha önce taşınmazlarına kamulaştırmasız el konulanların hak ve durumları da, 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 18.06.2010 gün ve 5999 sayılı “Kamulaştırma Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” la 2942 sayılı kamulaştırma kanununa geçici 6.madde eklenmiş ve malikçe tazmin talebinde bulunulması hâlinde öncelikle uzlaşma yoluna gidilmesi, uzlaşma temin edilemeyen hâllerde dava yoluna gidilebileceği öngörülmüştür.

Bu düzenlemeden sonra 25.02.2011 tarihinde yayınlanan 6111 sayılı “Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un geçici 2.maddesi ile “ Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren onbeş yıl süreyle geçerli olmak üzere; 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6'ncı maddesi hükmü, 04.11.1983 tarihinden sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemlerine de uygulanır. Ancak, bu tarihten sonraki kamulaştırmasız el koyma işlemleri sebebiyle açılan tazminat davalarında verilen ve kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden 2942 sayılı Kanunun geçici 6'ncı maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması halinde, idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için  öngörülen  ödeneklerden ayrıca yüzde beş pay ayrılır” hükmü getirilmiştir.

Nevarki, anılan bu madde, Anayasa Mahkemesi'nin 01.11.2012 Tarih, 2010/83 Esas, 2012/169 Karar sayılı ilamı ile iptal edilmiş ve iptalin 30.05.2013 tarihinde yürürlüğe gireceği karar altına alınmıştır.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararı üzerine, 30.05.2013 tarihinde kabul edilip 11.06.2013 günlü resmi gazete yayınlanarak yürürlüğe giren 6487 sayılı “Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un 21.maddesi ile 04.11.1983 tarihli ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6'ncı maddesinde değişiklik yapılmıştır.

Diğer taraftan, Kamulaştırmasız el atma müessesesi, kaynağını ve dayanağını Anayasa ve yasalardan almayan, mülkiyet hakkının özüne dokunan bir işlemdir. Kamulaştırmada, yöntem olarak Anayasa ve yasalara uygun bir kamulaştırma işlemi yapılması söz konusu iken, kamulaştırmasız el koymada usulüne uygun bir kamulaştırma işleminden söz edilmesi olanaklı değildir.

Ancak, kamulaştırmasız el atma ile kamulaştırmanın, konu, amaç ve yetki yönüyle benzer yönleri bulunmaktadır; her iki müessesenin de oluşması için, kamulaştırma yapmaya yetkili devlet kamu tüzel kişileri veya kamu kurumları tarafından kamulaştırma işleminin yapılması veya kamulaştırmasız el atılmış olması gereklidir. Kamulaştırmasız el koymada da, kamulaştırmada olduğu gibi, taşınmazın edinilmesinde kamu yararının bulunması zorunludur. Gerek kamulaştırmanın, gerekse kamulaştırmasız el koymanın konusu sadece özel mülkiyette bulunan taşınmaz mallardır.

Az yukarıda açıklandığı üzere, kamulaştırmasız el koyma müessesesi mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip olmakla birlikte, çağdaş bir yaklaşımla ve sosyal devlet ilkesi gereği olarak uygulamada, taşınmaz malikine, dava yoluyla mülkiyetin bedele çevrilmesi ya da idarenin hakkın özünü zedeleyen el koyma eylemine son verilmesi yolu açılmıştır.

- Bireysel Başvuru sonucu verilen karar; , Uyuşmazlık Mahkemesi’nce benzer bir olayda görevli mahkemenin idari yargı olduğuna ilişkin verdiği kararın kaldırılması için Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuruda bulunulmuş, Yüksek Mahkeme’nin 18.09.2013 tarih ve 2013/1586 başvuru numaralı kararı ile başvurunun, adil yargılanma hakkının ve kanuni hâkim güvencesi ilkesinin ihlal edildiği iddiaları yönünden “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmiştir.

-Anayasaya aykırılık nedeniyle verilen karar; 04.11.1983 günlü, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun, 24.05.2013 günlü, 6487 sayılı Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 21.maddesiyle değiştirilen geçici 6.maddesinin yedinci, onbirinci ve onüçüncü fıkralarının Anayasa’nın 10. ve 38.maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptallerine karar verilmesi istemi ile Anayasa Mahkemesi’ne yapılan itiraz sonucu Yüksek Mahkeme’nin 25.09.2013 tarih ve 2013/93 esas 101 karar sayılı ilamı ile

“...2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2.maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde, “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları”nın idari yargıda görüleceği hükme bağlanmıştır. Buna göre, özel kanunlarda adli yargının görevli olduğu belirtilmedikçe, idari işlem ve eylemlerden kaynaklanan tazminat davalarının görüm ve çözümü idari yargının görev alanına girmektedir.

Bununla birlikte, Türk Hukukunda, Fransız uygulamasının etkisiyle idarenin, hiçbir hukuki temeli bulunmayan bazı eylemlerinden doğan zararların tazmininin idari yargıda değil, adli yargıda görülmesi gerektiği doktrin ve yargısal içtihatlarda kabul edilmektedir. Bu eylemler, şeklen idareden sadır olmalarına rağmen eylemlerdeki ağır hukuksuzluk, bunların fonksiyonel açıdan idari eylem olma niteliğini ortadan kaldırmakta ve fiili yola dönüştürmektedir. Bu derece ağır hukuksuzluklar içeren fiiller, öteden beri idari eylem olarak değil haksız fiil olarak yorumlamakta ve uygulanmaktadır.
Yargıtay — Esas No: 2015/8974, Karar No: 2015/12624, Tarih: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/8974 E.  ,  2015/12624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ EREĞLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/87-2014/139

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Ü. Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada 310 parsel sayılı 3.026,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu gibi mülkiyet iddiasında bulunan da olmadığından davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı B.. Y.. miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 106 ada 310 parsel sayılı taşınmazın davacı B.. Y.. adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece taşınmazı gösterir hava fotoğrafları ile fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar getirtilerek uzman bilirkişi eliyle incelenmemiş, yetersiz ve "taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunu" sonrasında "taşınmaz üzerinde toprak işlemek suretiyle tarımsal faaliyette bulunulmadığını" bildiren kendi içinde çelişkili tek kişilik ziraat bilirkişi raporu hükme esas alındığı gibi söz konusu teknik rapora atıf yapan mahkeme gerekçesi dahi çelişkili olmuştur. Öte yandan çekişmeli taşınmazın sınırında dere bulunmasına rağmen yapılan keşif sırasında jeolog bilirkişi bulundurulmamış, bu yolla taşınmazın sınırdaki derenin etkisi altında kalıp kalmadığı belirlenmemiştir. O halde doğru sonuca ulaşılabilmesi için, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu gözetilerek tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalıdır. Mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, jeolog bilirkişi, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır

. Mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi, jeolog bilirkişi, fen bilirkişisi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif yapılmalıdır. Keşifte nizalı taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, bilinen ilk zilyedinin kim olduğu, ne sıfatla kullanıldığı, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı araştırılarak bu hususlarda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli; beyanlar arasındaki çelişkiler, gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan, önceki ziraat bilirkişi raporunu da değerlendiren, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenen fotoğrafları ile desteklenmiş ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli; jeolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı, dere yatağının etkisi altında bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişilere belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın, önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmeli, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, sonuca göre 3402 sayılı Yasa'nın 14. maddesi uyarınca belgesiz araştırması yapılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte incelenerek sonucuna göre hüküm tesis edilmelidir. Mahkemece, bu yönler göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6229, Karar No: 2021/361, Tarih: 21.01.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/6229 E.  ,  2021/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

...,...

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı ...Ş. ye zorunlu trafik sigortalı dava dışı sürücü ... yönetimindeki sondaj makinesinin ve hemen arkasından davalı ...Ş.'ye zorunlu trafik sigortalı dava dışı... yönetimindeki binek aracın, Samsun - Ankara çevre yolunun Kimeski bağlantılı stabilize tali yoldan kontrolsüz bir şekilde duble yolun Ankara istikameti yönünden davalı ...Ş.'ye zorunlu trafik sigortalı davacı sürücü ... yönetiminde ve aynı istikamette seyir halinde bulunun aracın önüne aniden çıkmasıyla çarpışmaları sonucu davacı sürücü ... 'ın kullandığı araç içerisinde yolcu olarak bulunan ..., ..., ...'ın vefat ettiğini, müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını, kazaya karışan araçların poliçe limiti kapsamında oluşan zarardan sorumlu olduklarını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ...'ın vefatı nedeniyle eşi ... için 1.000,00 TL, çocukları ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ...'ın vefatı nedeniyle; Eşi ... için 1.000,00 TL, çocukları ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ...'in vefatı nedeniyle, Eşi ... için 1.000,00 TL, çocukları ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ... için 1.000,00 TL, ...'ın vefatı nedeniyle; Annesi ... için 1.000,00 TL, babası ... için 1.000,00 TL, ...'ın vefatı nedeniyle; Annesi ... için 1.000,00 TL, babası ... için 1.000,00 TL olmak üzere toplam 15.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, bedel artırım dilekçesiyle taleplerini ...'ın vefatı nedeniyle; Eşi ... için 97.252,56 TL, çocukları ... için 22.337,86 TL,... için 3.627,09 TL, ... için 6.300,08 TL , ...'ın vefatı nedeniyle; Eşi ... için 123.913,12 TL, çocukları ... için 9.415,58 TL, ... için 15.215,34 TL, ... 'in vefatı nedeniyle, Eşi ... için 98.319,97 TL,

çocukları ... için 6.171,92 TL , ... için 6.171,92 TL, ... 'ın vefatı nedeniyle; Annesi ... için 15.830,78 TL, babası ... için 12.743,33 TL, ...'ın vefatı nedeniyle; Annesi ... için 4.634,35 TL, babası ... için 3.175,50 TL'ye yükseltmiş, 15.10.2014 tarihli dilekçesiyle davalı HDI Sigorta A.Ş. kendi sorumluluğuna düşen kısmı yargılama giderleriyle birlikte ödediğinden davalı HDI Sigorta A.Ş. yönünden davanın konusuz kaldığını ve kendisinden yargılama gideri talebi olmadığını belirtmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, iş makinesinin müvekkili şirket nezdinde 250.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olarak sigortalı olduğunu, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün kusuru olmadığını, mahkemede aksi kanaat oluşursa sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru ve oluşan gerçek zarar ile sınırlı olduğunu, dava tarihi öncesinde müvekkili şirkete başvuru olmamakla dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, iş makinesinin müvekkili şirket nezdinde 250.000,00 TL poliçe limiti ile sınırlı olarak sigortalı olduğunu, kazanın oluşumunda araç sürücüsünün kusuru olmadığını, mahkemede aksi kanaat oluşursa sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru ve oluşan gerçek zarar ile sınırlı olduğunu, dava tarihi öncesinde müvekkili şirkete başvuru olmamakla dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı HDI Sigorta A.Ş. vekili, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zarar nispetinde olduğunu, dava tarihi öncesinde müvekkili şirkete başvuru olmamakla dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin sorumluluğunun sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında ve gerçek zarar nispetinde olduğunu, dava tarihi öncesinde müvekkili şirkete başvuru olmamakla dava tarihinden itibaren yasal faiz istenebileceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,Dairemizin uyulan bozma kararı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre,asıl davada; tüm davacıların HDI Sigorta A.Ş. Hakkında açılan dava konusuz kaldığından bu davalı yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, taraflar sulh olduklarından karşılıklı olarak yargılama gideri ve vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, davacı ...'ın davasının kabulü ile; 97.252,56-TL tazminatın davalı ...Ş.'den dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı