muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17223, Karar No: 2015/18253, Tarih: 01.07.2015

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddeleride düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9. maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararma dere olunan talep yazısındaki gerekçeler, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 32 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler

somut verilere dayanmayıp soyut ve genel olmaları yanında genel yollarda ve umuma açık alanlarda 32 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116. maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ve soyut ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da tüm eylem ve işlemlerinde hukukla kendisini bağlı sayması gereken hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

O halde; ... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar, hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen eşyanın delil olarak kullanılması mümkün değildir. Bu şekilde ele geçirilen eşya yok sayılıp varsa hukuka uygun elde olunan diğer kanıtlara göre hüküm kurulabilir. Hukuk dışı yöntemlerle el konulan sigaranın karine niteliğinde ki sayısına ve ayrıca yurtdışı üretim olduğunu gösteren incelemeler sonucu ulaşılan bilgilere dayanılamaz. Sanığın iradesi aleyhine savunması genişletilip ikrar olarak kabul edilemez. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2 , 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanıkların mahkumiyetini gerektiren hukuka uygun delil mevcut değildir. Savunmalarında ticari amaçlarının bulunmadığını söylemişlerdir. Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak ele geçirilen sigaralar ve üzerinde yapılabilecek incelemeler sonucu bunların kaçak olduğunun tespitine ilişkin delillere dayanarak hüküm kurulması yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır.

Sonuç olarak; sanıkların cezalandırılması için hukuka uygun olarak elde edilmiş yeterli delil mevcut bulunmadığından sanıkların beraati ve dolayısıyla yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararma katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7923, Karar No: 2015/29797, Tarih: 19.10.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/7923 E.  ,  2015/29797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/328102

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2011

NUMARASI : 2010/112 (E) ve 2011/3 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Gerekçeli karar başlığında eksik yazılan suç tarihinin Mayıs/2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanığın, sahte çek düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi ve çek üzerindeki hesap sahibi adına atılı imzanın aidiyetine ilişkin bilirkişi incelemesinin yaptırılmaması karşısında, gerçeğin şüpheye yer

bırakmayacak şekilde tespiti açışından; suça konu çek üzerindeki yazı, rakam, hesap sahibi şirket adına atfen atılan imzanın şirket yetkilisine ya da sanığa ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/2. maddesinde yer alan "Cezanın ertelenmesi, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabilir." biçimindeki düzenleme karşısında, sanık tarafından yapılacak ödemenin belli ve infazda tereddüde yol açmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, "müdahilin zararının karşılanması halinde" şeklinde bir şarta bağlamak suretiyle hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sonuç

ceza itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8505, Karar No: 2006/16586, Tarih: 29.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8505 E.  ,  2006/16586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.11.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir? Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/21638, Karar No: 2016/8698, Tarih: 02.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21638 E.  ,  2016/8698 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/529-2015/135

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi ve taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın 6. bendinin tümüyle çıkartılarak (Alınması gereken 1.220,92-TL harcın, peşin alınan 24,30- TL harçtan mahsubu ile bakiye 1.196,62 TL'nin kararın kesinleşmesiyle davalı TEDAŞ'dan alınarak hazineye irat kaydına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3268, Karar No: 2019/3914, Tarih: 19.06.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3268 E.  ,  2019/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Mavikent Konut İnşaat Tüketim Enerji ve Nakliye Yatırımları İthalat ve İhracat AŞ vek. Av. ... ile davalılar 1-Be-Ka Nakliyat İnşaat ve Taahhüt İthalat İhracat Ltd Şti vek. Av ... 2- Akın Faktoring AŞ vek. Av ... 3- ... vek. Av. ..., feri müdahil ... Belediyesi vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.11.2016 gün ve 2016/213 E. 2016/695 K. sayılı hükmün davacı vekili ve feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Akın Faktoring A.Ş vekili olarak dosyada ismi bulunan ...’e tebliğ edilmiş olmasına rağmen bu avukatın dosyada vekaletnamesi olmadığı anlaşılmıştır. Bunun üzerine dosya eksiklik talebi yolu ile bu avukatın vekaletnamesi istenilmiş ise de bu istek yanlış değerlendirilerek Akın Faktoring A.Ş’nin güncel vekaletnamesi gönderilmiştir. Bu itibarla gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Akın Faktoring A.Ş vekili olarak Av. ...’e tebliğ edildiğinden Av. ...’e ait tebliğ tarihlerinde geçerli vekaletnamesinin dosyaya eklenmesi temin edilemez ise gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalının mevcut diğer vekillerinden birine tebliğ edilerek yasal sürelerin dolmasından sonra yeniden Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8602, Karar No: 2014/2015, Tarih: 17.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8602 E.  ,  2014/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/125-2012/115

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 04.06.2013 gün ve 2013/2427 Esas, 2013/3765 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının alacaklı olduğu İzmir 22. İcra Müdürlüğü'nün 2007/17758 sayılı dosyasından verilen talimat üzerine borçlunun 3/20 hissesine malik bulunduğu taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, yasal kesintiler düşüldükten sonra artan tutar için sıra cetveli düzenlenerek satış bedelinin bu dosyaya ödenmesine karar verildiğini, davalının takip dosyası borçlusundan alacağının bulunmadığını, yerleşik içtihatlarla sabit olduğu üzere alacağının varlığını ispatlaması gerektiğini aksi durumda sıra cetvelinin iptal edilerek davalıya ayrılan payın müvekkiline verilmesi gerektiğini, davalının haciz tarihi itibariyle yasal süresi içerisinde satış talebinde bulunmadığından haczinin düştüğünü, bu nedenle sıra cetvelinde bu dosyaya pay ayrılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İzmir 22. İcra Müdürlüğü'nün 2007/17758 Esas sayılı dosyasından düzenlenen 23.09.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline, davalıya ödenmesine karar verilen 40.964,15 TL'nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı bankanın haczinin ve alacağının devam ettiği, yine davalının da satış isteme yetkisinin devam ettiği, davalı alacaklının itiraza uğrayan alacağını usuli dairesinde ispatlayamadığı anlaşıldığından davacının davasının sıra cetveline itiraz yönünden uygun olduğu, ancak sıra cetvelinde davalıya ayrılan paranın kendilerine ödenmesi yönündeki talebin davanın mahiyetine uygun olmadığı anlaşıldığından yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile İzmir 22. İcra Müdürlüğü'nün 2007/17758 sayılı dosyasında düzenlenen 23.09.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline, davanın mahiyeti itibariyle davalıya ödenmesine karar verilen paranın davacıya ödenmesine ilişkin talebin reddine dair verilen kararın taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 04.06.2013 tarih ve 2013/2427 Esas, 2013/3765 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4715, Karar No: 2019/3895, Tarih: 20.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4715 E.  ,  2019/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

Gerekçeli kararın davalı şirketin tasfiye memurunun ticaret sicilinde kayıtlı adresine tebliğ edildiği, ancak uyap ortamından edinilen bilgiye göre mernis sisteminde kayıtlı adresin farklı olduğu anlaşıldığından,

Gerekçeli karar, davalı Tasfiye Halinde ... Deri Tekstil San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin tasfiye memuru ...’un adres kayıt (mernis) sisteminde kayıtlı son adresinin belirlenmesiyle bu adrese usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7788, Karar No: 2019/51, Tarih: 14.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7788 E.  ,  2019/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın, 05.12.2008 doğumlu ortak çocuk ....ile davalı baba arasında boşanma davası sonucunda kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını, isteği kabul edilmezse kısıtlanmasını dava etmiş, ilk derece mahkemesi 02.05.2018 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına, ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. Cumartesi günü saat 10.00 ile aynı gün saat 12.00, dini bayramların 2. günü saat 10.00 ile aynı gün saat 12.00 arasında kişisel ilişki tesisine karar vermiştir. Verilen bu karar üzerine davalı baba tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davalının istinaf talebi kabul edilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi, ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak davacının davasının kısmen kabulü ile davalı baba ile ortak çocuk arasında her ayın 1. ve 3. Cumartesi günü saat 10.00 ile aynı gün saat 17.00 arasında, dini bayramların 2. günü saat saat 10.00 ile aynı gün saat 17.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar vermiş, bölge adliye mahkemesince verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Toplanan delillerden tarafların 2009 yılında boşandıkları, ortak çocuk ....'in boşanma davası sırasında doğduğu, boşanma davası sonucunda velayetin davacı anneye verildiği, baba ile de kişisel ilişki kurulduğu ancak 2017 yılına kadar davalı baba ile ortak çocuk arasında fiilen bir kişisel ilişki kurulmadığı, davalı babanın ilk olarak 14.10.2017 yılında icra vasıtasıyla ortak çocuk ile kişisel ilişki kurabildiği anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını Türk Medeni Kanunu'nun 324. maddesinin (1.) fıkrasında gösterilen yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa, kişisel ilişki hakkı kendilerinden alınabilir (TMK m. 324/2). Kendisine kişisel ilişki hakkı tanınan davalının, bu hakkını amacına aykırı olarak kullandığını kabule yeterli delil mevcut olmadığı gibi, kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzurunun ciddi olarak tehlikede olduğuna ilişkin bir delil de bulunmamaktadır. Bir çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de haktır. Bu tür kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya engel olunabilir. Dinlenen tanık beyanlarına göre davacı annenin ortak çocuk ....'i ancak icra vasıtasıyla davalı babaya gösterdiği, davalı babanın da ekonomik durumu sebebiyle çocuğu her seferinde icra vasıtasıyla alamadığı, davalı baba ile çocuğun görüşememesine davacı annenin sebebiyet verdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan sosyal inceleme raporuna göre de davalı babanın çocuğa karşı olumsuz bir davranışının olmadığı belirlendiğine göre ortak çocuk Esma Melek ile davalı baba arasında boşanma kararı ile kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılmasını gerektirecek bir durum bulunmamaktadır. O halde davanın reddi gerektiği halde davanın kısmen kabulü ile davalı baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda gösterilen sebeple ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 25.09.2018 tarihli 2018/1838 esas, 2018/1181 karar sayılı kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5150, Karar No: 2013/2306, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/5150 E.  ,  2013/2306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Karşıyaka 1. Sulh Mahkemesinden verilen 23.09.2010 gün ve 2009/1375 Esas, 2010/1159 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.02.2013 gün ve 2012/1464 Esas, 2013/61 sayılı Kararında açıklandığı üzere; sanığın duruşmaya katıldığı celse, yüzüne iddianame okunmadan sorgusu yapılmış ise de, sanığa davetiye çıkartılıp katılmadığı ilk celse iddianamenin okunduğu ve bunun zapta geçtiği, soruşturma aşamasında savcılıkta atılı suçla ilgili savunmasının alındığı, iddianamede atılı suçun savcılıkta savunması alınan suçlama ile aynı olduğu, sanığın savunmasının alındığı celse CMK.nın 147. maddeye göre haklarının ve atılı suçlamaların anlatıldığı, sanığın atılı suçu anladığını ifade ederek savunma yapacağını beyanla, iddianamedeki suçlamaya paralel savunmasını yaptığı, karar celsesinde duruşmaya katılarak savunmalarını tekrar ettiği yargılamada, CMK.nın 191. madddenin düzenleniş amacı olan savunma hakkının kısıtlanmadığı, sanığın da bu yönde bir beyanının olmadığı anlaşıldığından, iddianamenin sadece sanığın yüzüne okunmadığından bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.