muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19865, Karar No: 2016/21966, Tarih: 20.10.2016

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan, bilirkişi ...’ın hazırlamış olduğu 18.01.2016 günlü raporda imza incelemesinin vekaletname fotokopisi, 21120 Y. nolu belge fotokopisi ve borçlu şirket yetkilisinin mukayese imzalarını havi duruşma tutanakları esas alınarak yapıldığı anlaşılmış olmakla raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.

Somut olayda, hükme esas alınan, bilirkişi ...’ın hazırlamış olduğu 18.01.2016 günlü raporda imza incelemesinin vekaletname fotokopisi, 21120 Y. nolu belge fotokopisi ve borçlu şirket yetkilisinin mukayese imzalarını havi duruşma tutanakları esas alınarak yapıldığı anlaşılmış olmakla raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.

O halde mahkemece, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı da gözetilerek yukarıda açıklanan kıstaslara uygun olarak belge asılları üzerinden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18295, Karar No: 2014/2272, Tarih: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18295 E.  ,  2014/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35.maddesine göre; Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda ise; ilamın tebliği için davalıya çıkartılan tebligat, adresinden ayrıldığı ve yeni adresinin tesbit edilemediği belirtilerek bila tebliğ iade edilmiş, bunun üzerine davalının adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, eski adresine Tebligat Kanununun 35.maddesi gereğince tebligat yapılmıştır.

Bu nedenle, davacının adres kayıt sisteminde yerleşim yerinin bulunup bulunmadığı araştırılarak yeni adresinin tesbit edilmesi halinde ilam ile karşı tarafın temyiz dilekçesinin bu adrese tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, aksi halde ise derhal gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10950, Karar No: 2017/7427, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/10950 E.  ,  2017/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2539, Karar No: 2009/3763, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2539 E.  ,  2009/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat .... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 22.4.2008 gün ve 33-152 sayılı hükmün Dairemizin 26.12.2008 tarih ve 8548-15622 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170,00 (Yüzyetmiş) TL para cezası ile 32.30 TL red harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 19.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17798, Karar No: 2020/4209, Tarih: 12.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17798 E.  ,  2020/4209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU: TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... Köyü çalışma alanında ve tapuda ....adına kayıtlı bulunan eski 742 parsel sayılı 7.940,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 150 ada 51 parsel numarasıyla ve 8.395,35 metrekare yüzölçümlü olarak; yine 746 parsel sayılı 1.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 150 ada 52 parsel numarasıyla ve 990,77 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına kayıtlı bulunan eski 739 parsel sayılı 2.120,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 150 ada 53 parsel numarasıyla ve 2.085,00 metrekare yüzölçümlü olarak; ... ve müşterekleri adına kayıtlı bulunan eski 737 parsel sayılı 7.640,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 150 ada 54 parsel numarasıyla ve 6.592,48 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı bulunan eski 738 parsel sayılı 12.320,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 150 ada 55 parsel numarasıyla ve 9.257,96 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü, uygulama kadastrosu sırasında adına kayıtlı bulunan yeni 150 ada 55 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin komşu yeni 150 ada 51, 52, 53 ve 54 parsel sayılı taşınmazlarda kaldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak

keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda; Mahkemece, dava konusu taşınmazlara ilişkin tesis ve uygulama kadastrosuna ait paftalar, hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, ölçü krokisi, ada raporu, taşınmazların tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, tesis kadastrosu sırasında taşınmazlarda sınırlandırma, ölçü, çizim veya hesaplama hatası yapılıp yapılmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamış, yalnızca davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı bulunan yeni 150 ada 55 parselin zemindeki kullanım durumuyla oluşan sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucunda oluşturulan sınır yerlerinin çakıştırılması ile yetinilmiş olan teknik bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2358, Karar No: 2014/2794, Tarih: 18.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2358 E.  ,  2014/2794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YUMURTALIK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/11/1997

NUMARASI : 1997/186-1997/151

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında K. Köyü çalışma alanında bulunan 521, 522, 523 ve 525 parsel sayılı sırasıyla 33900, 66000, 44000 ve 13550 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, vergi kaydı, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı E. D. ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak itiraz etmek suretiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında G.. T.. tüm taşınmazlar hakkında, H.. U.. ise 522 ve 523 parsel sayılı taşınmazlar hakkında tespit tarihinden sonra pay satın almaya dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının reddine, çekişmeli 521, 522, 523 ve 525 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tespit malikleri adına payları oranında tapuya tesciline, katılan davacılar yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 381/2. HMK'nın 298/2. maddeleri gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir. Somut olayda Mahkemenin 26.11.1997 tarihli kısa kararında, davanın reddi ile çekişmeli taşınmazların, bilirkişi tarafından düzenlenen 20.11.1997 tarihli raporda belirtilen tespit malikleri adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verildiği (Kısa kararda, mahkemece atıf yapılan 20.11.1997 tarihli bilirkişi raporunda bir kısım tespit malikleri tarafından kendilerine pay satışı yapılan katılan davacılara da pay verildiği dikkate alındığında) halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tespit malikleri adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratıldığı kuşkusuzdur. O halde, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 18.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2329, Karar No: 2017/14079, Tarih: 02.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2329 E.  ,  2017/14079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahalli mahkemece verilen 28.11.2007 tarih 2007/103 (E) ve 2007/804 (K) sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının iki yıla çıkartılması ile soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince, bu hususun mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu” gerekçesi ile sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonraki açıklanan hükümde hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle CGK'nin 09.02.2016 tarih 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararı gereğince kazanılmış hakkın dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

2) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8516, Karar No: 2012/19762, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8516 E.  ,  2012/19762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Duruşma sürecinde tutum ve davranışlarını izlediği sanığın, kişilik özelliklerinden edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafıyete düşmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulan- masına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülme- diğinden, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.