muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/148, Karar No: 2011/303, Tarih: 11.05.2011

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulu’nun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662 E. 2010/651 sayılı kararında da vurgulanmıştır.

Bu itibarla, kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığının doğal sonucu, idarenin hukuka aykırı eylemiyle mülkiyet hakkı engellenen taşınmaz mal sahibi davacının, dava yoluyla kamulaştırmasız el koyma hükümleri doğrultusunda mülkiyetin bedele çevrilmesini, eş söyleyişle idareden değer karşılığının verilmesini isteyebileceği açıktır.

Hal böyle olunca; kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığının kabulüyle, davalı İdarenin kamulaştırmasız el koyma hükümleri doğrultusunda sorumlu bulunduğuna ilişkin Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:1)-Yukarıda (I.) bentte yer alan nedenlerle, davalı Bornova Belediye Başkanlığı vekilinin direnmeyi temyize ilişkin dilekçesinin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

2)-Yukarıda (II) bendin (a) fıkrasında belirtilen nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA,  11.5.2011 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava İzmir İli Bornova İlçesi,Altındağ mah.24 pafta,2269 parsele ilişkindir.Taşınmazın yüzölçümü 7580 m2 dir.Uygulama imar planında bu parselin çok büyük bir bölümü PARK(uygulamayı büyükşehir belediyesi yapacaktır),küçük bir kısmı SOKAK(uygulamayı ilçe belediyesi yapacaktır),küçük bir kısmı da CADDE (uygulamayı büyükşehir belediyesi yapacaktır)dir.Somut olayda sokak ve cadde niteliğinde yol olarak planda gösterilen kısımlara eylemli olarak el atılıp yol haline getirildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık,tek bir parselin uygulama imar planında yol,park,sağlık amaçlı yapılaşma alanı,eğitim amaçlı yapılaşma alanı gibi farklı kamusal alanlara ayrıldığı, imar uygulaması ve  yapılacak kamulaştırmadan farklı yönetimlerin sorumlu olduğu bir durumda;ayrılmış alanlardan birine eylemli olarak kamulaştırmasız el atıldığı durumda;taşınmazın tümüne el atılmış sayılıp sayılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık,tek bir parselin uygulama imar planında yol,park,sağlık amaçlı yapılaşma alanı,eğitim amaçlı yapılaşma alanı gibi farklı kamusal alanlara ayrıldığı, imar uygulaması ve  yapılacak kamulaştırmadan farklı yönetimlerin sorumlu olduğu bir durumda;ayrılmış alanlardan birine eylemli olarak kamulaştırmasız el atıldığı durumda;taşınmazın tümüne el atılmış sayılıp sayılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Sayın Daire ve Yüksek Genel Kurulun tamamına yakın çoğunluğu;taşınmazın küçük bir kısmına imar uygulaması ve kamulaştırmayı yapmaya yetkili  yönetimlerden biri tarafından kamulaştırmasız el atıldığında;imar uygulamasının başlamış ve taşınmazın tümüne el atılmış sayılması,taşınmazın tamamının bedeline hükmedilmesi ve ilgili tüm yönetimlerin bedelden sorumlu tutulması gerektiği düşüncesindedir. Bu kabulün sonucu olarak; ilgili bakanlık,il özel idaresi,büyükşehir belediyesi,ilçe belediyesi gibi kendilerine göre yönetsel bağımsızlığı ve bütçesi olan yönetimler, tek bir yönetim olarak değerlendirilmiş olacaktır. Her yönetimin,her bütçe yılı için ayırdığı ödenekleri bellidir.El atmadığı halde,diğer yönetimin el atması nedeniyle,bir başka yönetimin kamulaştırmasız el atmış sayılması, ne derece doğru olacaktır?Bu durum bütçe olanakları sınırlı olan -özellikle küçük belediyeler gibi- yönetimleri çalışamaz ve yüklendiği diğer kamu hizmetlerini yürütemez hale getirecek;yönetimlerin bütçe planlaması ve uygulamasını işlevsiz hale getirecektir.Ayrıca böyle bir uygulama,yönetimler arası politik çekişme ortamına yol açabilecek,kötüye kullanmaya elverişli bir durum da yaratabilecektir.Kuşkusuz ilgili yönetimlerin,kişinin özel mülkünü imar planında kamusal alan olarak ayırarak uzun yıllar uygulamayı yapmaması davranışı; mağduriyet yaratma potansiyeline sahiptir.Ancak, bu mağduriyetin giderilmesi,açıklanan şekilde küçük bir bölüme el atılması durumunda,taşınmazın tümüne el atılmış sayılmayı gerektirmemelidir. Mülkiyet hakkı kutsanacak değil, korunması gereken bir haktır.Bu şekilde mülkiyet hakkına el atma ya da  kısıtlanmasıyla oluşacak mağduriyetlerin giderilmesinde;kamulaştırmasız el atma uygulamasının yargısal yorumla genişletilmesi yerine; kanımca “imar kirası”, “imar ecri misili” gibi yaratılabilecek zararın tazmin yöntemlerinin,kamulaştırma ve imar uygulamasının temelinde yatan “fedakarlığın denkleştirilmesi anlayışı”na uygun olacağını düşünüyorum.

Açıklanan nedenlerle,yerel mahkemenin direnme hükmünün isabetli olduğu ve hükmün bu nedenle onanması gerektiğini düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/15815, Karar No: 2012/3244, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15815 E.  ,  2012/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13054, Karar No: 2008/17134, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13054 E.  ,  2008/17134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 152 ada 21 parsel sayılı 3995 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden hali arazi olarak tesbiti yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılarak devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (Ğ) rumuzlu bölümün orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/213, Karar No: 2012/3195, Tarih: 22.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/213 E.  ,  2012/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kat mülkiyeti kurulu taşınmazdaki 14 nolu meskenini, hatlı minibüs alması ve bunun içinde bankadan kredi kullanabilmesi amacıyla satış göstermek suretiyle aile dostu ve uzaktan akrabası olan davalı ...'a devrettiğini, anlaşmaları gereği kredi borcu bitince taşınmazın iade edileceğini, ancak kredi borcu bitmesine yakın davalının çeşitli bahanelerle taşınmazı geri vermediği gibi aralarındaki ilişkiyi bilen diğer davalı ...'a satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek, tapu iptal ve adına tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, kullanılan konut kredisi gereğince bankanın davacıya ödeme yaptığını, davalılar arasındaki satışın da gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın bedelinin davacıya ödendiği ve temlikin muvazaalı olduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2,75.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30618, Karar No: 2011/9036, Tarih: 15.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30618 E.  ,  2011/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın dilekçesinin temyiz istemini içerdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Sanık ...'in eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanık ...'ın aşamalarda yüklenen suçu kabul etmediği, sanık ... Bakırcıların yakalandığında kendisini ... olarak tanıttığı, bu isimle iddianame düzenlendiği, daha sonra gerçek kimliğinin öğrenilmesi üzerine ek iddianame düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın mahkumiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraatı yerine yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

2-Sanıklardan ...'in sabıkasız olduğu, hakkında verilen hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ve sanık ...'ın temyiz itirazlarıı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12578, Karar No: 2013/26112, Tarih: 12.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12578 E.  ,  2013/26112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti (1.320 TL.) olup, hüküm sonucunda (1.3200,00 TL. ) olarak gösterilmesinin açık yazım hatası niteliğinde olmasına ve mahallinde tashihinin mümkün bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.12.11.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/1404, Karar No: 2011/2835, Tarih: 10.05.2011

15. Hukuk Dairesi 2010/1404 E., 2011/2835 K.

**15. Hukuk Dairesi 2010/1404 E., 2011/2835 K.**

**- ISLAH

- TAZMİNAT**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece ıslah da dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında Alanya 1. Noterliği'nin düzenleme şeklinde 01.04.1991 tarih 6903 yevmiye numaralı Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi imzalanmış, davaya konu teşkil eden 13 bağımsız bölüm numaralı daire, yapılan paylaşım gereği davacı yükleniciye düşmüştür. Bu husus taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Dava konusu bağımsız bölüm tapuda 14.10.1993 tarihinde davalı arsa sahibi tarafından H... D... isimli şahsa satılmış, H.... D....'nin satıştan daha sonra 29.01.1994 tarihinde davalı arsa sahibi ile evlendiği, 17.04.1998 tarihinde boşandıkları belirlenmiştir. Dava konusu bağımsız bölüm tapudaki satışlarla el değiştirmiş, son olarak 17.07.1995 tarihinde tapuda dava dışı A... A...'a satılmış olup, halen bu kişi adına tapuda kayıtlıdır. Davacı yüklenici dava konusu 13 nolu bağımsız bölüm ile aynı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümü 10.02.1995 ve 16.03.1995 tarihli noter senetleri ile dava dışı E...... K....'ya satış vaadinde bulunmuştur.

Dava dışı E...... K.... Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/726 E.-2002/266 K. sayılı dava dosyası ile 1 ve 13 numaralı bağımsız bölümlerin adına tescili için taraflar aleyhine tapu iptâli-tescil davası açmış, bu davada 1 numaralı bağımsız bölüm yönünden dava kabul edilmiş, 13 numaralı bağımsız bölüm yönünden ise tapu kaydının A... A... adına olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dışı E...... K.... tarafından yüklenici ve arsa sahibi aleyhine daha sonra Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin bozmadan sonra 2006/213 E.-2006/448 K. numarasını alan dosyası ile tazminat davası açılmış, mahkemece davanın arsa sahibi yönünden reddine, davacı yüklenici T.... D....... yönünden ise kabulüne karar verilmiştir.

Davacı T.... D....... 13 numaralı bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu, ancak davalı arsa sahibi tarafından satıldığını iddia ederek dairenin rayiç bedelinin davalı arsa sahibinden tahsili istemiyle bu davayı açmıştır. Davalı arsa sahibi ise davacı yüklenici T.... D.......'nun daireyi kendisinin sattığını, ancak tapuda adına kayıtlı olduğu için devir işlemini kendisinin yaptığını, bedeli davacı yüklenicinin aldığını savunmuştur.

Davacı T.... D....... 13 numaralı bağımsız bölümün kendisine ait olduğunu, ancak davalı arsa sahibi tarafından satıldığını iddia ederek dairenin rayiç bedelinin davalı arsa sahibinden tahsili istemiyle bu davayı açmıştır. Davalı arsa sahibi ise davacı yüklenici T.... D.......'nun daireyi kendisinin sattığını, ancak tapuda adına kayıtlı olduğu için devir işlemini kendisinin yaptığını, bedeli davacı yüklenicinin aldığını savunmuştur.

Dava konusu 13 numaralı bağımsız bölümün davacı yükleniciye kalan bağımsız bölümlerden olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Tapuda satın alana devrin 14.10.1993 tarihinde davalı arsa sahibi tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık davalı arsa sahibinin tapudaki devir işlemini davacı yüklenicinin şahsı üzerine yapıp yapmadığı konusunda toplanmaktadır.

Taraf vekillerince daha önce aralarında geçen yukarıda numaraları belirtilen her iki dosyaya delil olarak dayanılmıştır. Dava dilekçesinde davacı vekili tarafından davanın dayanağı belgelerin Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/726 E.-2002/266 K. sayılı dava dosyası içindeki belgeler olduğu belirtilmiştir.

Taraflarca delil olarak dayanılan Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/726 E.-2002/266 K. sayılı dava dosyası içindeki davacı yüklenicinin imzasını taşıyan 15.10.1993 tarihli belgede davacı yüklenicinin diğer bağımsız bölümler yanında 13 numaralı bağımsız bölümü de kendisinin sattığını kabul ettiği belirlenmiştir. Davacı yüklenici T.... D....... Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/726 E. sayılı dosyasının yargılaması sırasında 09.11.1995 günlü oturumunda tutanağı imzalayarak, 15.10.1993 tarihli belgedeki imzanın kendisine ait olduğunu kabul etmiştir. Bu belge davacı yüklenici T.... D.......'nu bağlayıcı niteliktedir.

Bu durumda daha önce açılan davaların davalı arsa sahibi yönünden reddedilmiş olması, 13 numaralı bağımsız bölümün tapuda ilk satış tarihi olan 14.10.1993 tarihinden bir gün sonraki 15.10.1993 tarihli belgede davacı yüklenicinin 13 numaralı bağımsız bölümü kendisinin sattığını kabul etmesi dikkate alındığında, 13 numaralı bağımsız bölümün davacı yüklenici tarafından satıldığı, ancak tapudaki ferağın kendisinin sattığı kişiye davalı arsa sahibi tarafından verildiği sonucuna varıldığından ve tapuda satış tarihi olan 14.10.1993 tarihinde davalı ile bağımsız bölümü satın alan Hülya Demirci arasında evlilik ilişkisi bulunmaması nedeniyle muvazaadan sözedilemeyeceği dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, daire rayiç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/516, Karar No: 2006/1625, Tarih: 06.03.2006

11. Ceza Dairesi 2006/516 E., 2006/1625 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/516 E., 2006/1625 K.**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 155 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanmak suçlarından sanık ..... ..... hakkında 20.05.1999 gün ve 1999/13 Esas, 1999/50 Karar sayılı ile verilip, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.11.1999 gün ve 1999/5434 Esas, 1999/6608 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen mahkümiyetinin, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK. nunu yönünden yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama sonunda 5237 Sayılı TCK. nun 158/1-f-h-j, 155/2 ve 62 maddeleri ile mahkümiyetine, kararın bu şekilde infazına dair BANDIRMA Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 2005/136 Esas, 2005/148 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan banka vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 18.01.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

I-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan 5237 Sayılı Yasanın 155/2. maddesi ile temel ceza tayin olunurken anılan yasanın 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve sağlanan haksız menfaat dikkate alınmayarak alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık müdafii ile katılan vekilinin dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizlerine gelince:

5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2004 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasa ile TCK. nun 158. maddesine eklenen ve sanık aleyhine hüküm içeren cümlenin anılan yasanın 7/2. maddesi uyarınca uygulanması mümkün olmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin banka zararının tazminine yönelik hüküm kurulması gerektiğine, sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin banka zararının tazminine yönelik hüküm kurulması gerektiğine, sanık müdafiinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

765 Sayılı TCK. nun 29. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde esas alınmayıp, 522. madde gereğince cezanın artırılmasını gerektiren, "sağlanan haksız menfaatin değeri" 5237 Sayılı TCK. nun 61. maddesine göre temel cezanın tayininde dikkate alınması gerektiği gibi anılan yasanın 158. maddesinin 1. fıkrasında yer alan birden fazla bendin ihlali halinde suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, sanığın kusurunun ağırlığı da gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.