muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8547, Karar No: 2021/4758, Tarih: 19.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8547 E.  ,  2021/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MARDİN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Mardin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2013/418 DS sayılı dosyasına ilişkin 23.05.2014 tarihli uyarı yazısında sözü edilen Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlendiği belirtilen 11.04.2014 tarihli hastane kontrolünün sanığın 2013/96 DS sayılı bir başka denetimli serbestlik dosyasına ilişkin olduğu, Mardin Devlet Hastanesinin 24.07.2014 tarih ve 387 sayılı yazısında belirtilen sanığın idrarında uyuşturucu madde tespit edildiğine ilişkin tetkik sonucunun dosya arasında bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın 23.05.2014 tarihli uyarı yazısından önceki tarihli Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkine dair yazının, sevk üzerine sanık tedavi programını ihlal etmişse ne şekilde ihlal ettiğine ilişkin evrakın ve Mardin Devlet Hastanesinin 24.07.2014 tarih ve 387 sayılı yazısında belirtilen tetkik sonucunun araştırılıp var ise aslı ya da onaylı örneği dosyaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe kanunun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

6-Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/470 sırasında kayıtlı kenevir bitki tohumunun sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

6-Mardin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/470 sırasında kayıtlı kenevir bitki tohumunun sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24813, Karar No: 2014/34670, Tarih: 08.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24813 E.  ,  2014/34670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2012/648-2013/219

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı M.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediyede kaloriferci olarak çalıştığı dönemlerde 24 saat çalışma ve 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığını, bu dönemde yaptığı fazla çalışmaların ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, davanın reddini istemiştir.

Davalı Belediye, davacının tüm işçilik alacaklarının toplu iş sözleşmesi gereği hesaplanarak davacıya ödendiğini, davacının Belediyeden alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Ağrı Belediyesi yönünden davanın husumet yokluğundan reddine, M.. B.. yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı Bakanlık temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının ve davalı Bakanlığın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı temyizi yönünden; işyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda; davalı Ağrı Belediyesinde çalışmakta olan ve norm fazlası olduğu tespit edilen davacı işçinin 6111 sayılı Kanun Kapsamında davalı M.. B..nda görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı Bakanlığa ait okul işyerindeki çalışmasına ilişkin delil sunulmamış olsa da, davacı bir süre okulda çalıştığını ve ardından emekli olduğunu belirtmiştir. Davacının nakil üzerine davalı Bakanlıktaki çalışmasına ilişkin kayıtlar celp edilmeli ve Ağrı Belediyesinin devreden işveren konumunda olduğu göz önünde bulundurularak, devir tarihine kadar doğmuş olan fazla mesai alacağından 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu oldukları ve devreden işveren açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu da dikkate alınarak dava konusu fazla mesai alacağından davalı Belediye de sorumlu tutulmalıdır. Davalı Belediye yönünden davanın husumet yokluğu sebebi ile reddi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

3-Davalı Bakanlık temyizi yönünden; davalı Bakanlığın dava konusu alacaktan sorumlu olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İki nolu bozma ilamında da belirtildiği üzere davacının davalı Bakanlıktaki çalışmasına ilişkin herhangi bir kaydın dosyada yer almadığı anlaşılmakla; davacının Bakanlıktaki çalışmasına ilişkin kayıtlar celp edildikten sonra; davacının Bakanlıkta çalışması bulunduğunun anlaşılması halinde davalı Bakanlık, şimdiki gibi devralan işveren sıfatı ile tüm alacak miktarından sorumlu tutulmalı, davacının nakil üzerine Bakanlıkta hiç çalışması bulunmadığının tespiti halinde ise, davalı Bakanlığın işveren sıfatı bulunmadığı ve alacaklardan sorumlu tutulamayacağı dikkate alınarak Bakanlık yönünden husumet yokluğundan ret kararı verilmeli ve bu durumda işyeri devrinden söz edilemeyeceğinden dava konusu alacaktan iki yıllık süre ile sınırlı olmaksızın davalı Ağrı Belediyesi tek başına sorumlu tutulmalıdır. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı temyizi yönünden; davacı işçinin istek konusu süre içinde fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

4-Davalı temyizi yönünden; davacı işçinin istek konusu süre içinde fazla çalışma ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak, fazla çalışmanın taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda; davacı işçinin fazla çalışma alacağının 24 saat çalışma ve 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığı kabul edilerek hesaplanıp hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak , dosya içerisinde davacının çalışmasına ilişkin işyeri kaydı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılacak iş; davacı kaloriferci olarak çalıştığı dönem için talepte bulunduğuna göre, davalı Belediyeden davacının hangi tarihler arasında, ne kadar süre ile ve hangi çalışma şekline göre kaloriferci olarak çalıştığının sorulması, davacının kaloriferci olarak çalıştığı sürenin tespitinden sonra, bu döneme ilişkin tüm nöbet defterlerinin ve varsa puantaj kayıtlarının celp edilmesi, kayıt olan dönem varsa bu dönem için şimdiki gibi takdiri indirim yapılmaması, ancak kayıt olmayan dönemden dosya içeriğine uygun bir takdiri indirim yapılmasından ibarettir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3744, Karar No: 2022/417, Tarih: 19.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3744 E.  ,  2022/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili; Antalya İli, Alanya İlçesi, Güzelbağ Mahallesi çalışma alanında bulunan 105 ada 252 parsel sayılı 43.562,45 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edildiğini, 14.01.2008 tarihinde imar uygulamasına girerek 363 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6 parsel, 364 ada 1, 2, 3 parsel, 365 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 parsel, 366 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 parsel, 367 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 parsel, 368 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ifraz olduğunu ve bir kısmının üçüncü kişilere satıldığını, ancak söz konusu arazilerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu ve davalılarca arazinin niteliğinin değiştirildiğini ileri sürerek arazinin niteliğinin belirlenmesi amacıyla delil tespiti talebinde bulunmuş, davacının delil tespiti talebine yönelik keşif yapılmış ancak bilirkişi raporları henüz sunulmamışken davacı ... Alanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/246 Değişik İş dosyasına verdiği 20.01.2009 havale tarihli dilekçe ile hak düşürücü sürenin geçmesi ihtimali gözetilerek, Hazine zararının doğmaması adına davaya eda davası olarak devam edilmesini, söz konusu taşınmazlardan halen ... adına kayıtlı olanların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tescili, 3. kişilere devredilen taşınmazlar yönünden ise sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak belirlenecek tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 03.03.2009 tarihli ek kararla bu talebin esasa kaydedilmesi için davacı ...'nin dilekçesini 11.05.2009 tarihinde tevzi bürosuna göndermiş, temyize konu dava 26.05.2009 tarihinde Alanya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/254 Esasına kaydedilmiştir. Yargılama sırasında davacı, 3. kişilere satılan taşınmazlar yönünden 919.209,70 TL tazminatın davalıdan tahsil edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

2.1. Davalı ..., davaya konu taşınmazların etrafı taş duvarla çevrili kültür arazileri olduğunu, kadimden beri tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını, üzerinde önceleri tahıl daha sonra meyve ağacı yetiştirildiğini, kadastro tespitinden sonra çeşitli kurumlarla yürütülen süreçler sonucunda imar uygulaması yapıldığını, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, davalının yargılama sırasında ölmesi nedeniyle mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

2.2. Davalının talebi üzerine, Mahkemece verilen süre içerisinde davaya dahil edilen ve taşınmazları 3. kişi sıfatıyla satın alan davalılardan ..., ... ve ...; taşınmazları tapu kaydına güvenerek iyi niyetle satın aldıklarını ve taleple bağlılık ilkesi gereğince davanın kendilerine yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 13/11/2013 tarihli ve 2009/254 E., 2013/590 K. sayılı kararıyla; davaya dahil edilen üçüncü kişiler yönünden davacının tapu iptali ve tescil talebinin bulunmadığı, bu nedenle bu kişilerin dava ehliyetlerinin bulunmadığı, davalı ... yönünden ise öncelikle değişik iş dosyası ile delil tespiti talebinde bulunulduğu, doğrudan mahkemeye yazılan bir dava dilekçesinin bulunmadığı ve dava dilekçesinin HMK’nın 11. maddesindeki şartları taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi’nin 07/05/2015 tarihli ve 2014/12069E., 2015/5738 K. sayılı ilamı ile “…davacı ...'nin harçtan muaf olduğu göz önüne alındığında 20.01.2009 tarihinde Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne verilen usule uygun dilekçe ile hak düşürücü süre içinde davanın açıldığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca, davacı tarafından doğru hasma yöneltilerek süresinde görevli mahkemede açılmış bir dava bulunduğuna göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.” gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 27/03/2019 tarihli ve 2016/490 E. 2019/180 K. sayılı kararıyla; davaya konu bir kısım taşınmazlar yönünden imar ihyanın tamamlandığı ve zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, bir kısım taşınmazın kayalık ve çalılık vasfında olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 363 ada 1 parsel, 363 ada 5 parsel, 365 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 nolu parseller, 366 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 nolu parseller, 367 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 nolu parseller, 368 ada 1 nolu parsel hakkında açılan tapu iptal ve tescile yönelik davanın reddine; çekişmeli 363 ada 2, 3, 4 nolu parseller, 364 ada 1, 2, 3 nolu parseller, 365 ada 1, 11, 12 nolu parseller, 367 ada 7, 8, 9, 10 nolu parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline; çekişmeli 365 ada 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 nolu parseller, 366 ada 2, 5, 6 nolu parseller, 367 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18 nolu parseller hakkında açılan tazminat davasının kabulü ile 618.845,74 TL tazminatın miras payları oranında davalı ... mirasçılarından alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar bakımından sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili ve davalı ... mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde, tazminat talebinin tamamının kabulüne karar verilmesi gerektiğini, davaya konu taşınmazlar üzerinde davalı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, taşınmazların tamamının taşlık ve çalılık olması nedeniyle Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, mahallinde yaptırılan tespitte kayalar kırdırılarak etrafına duvar örülüp toprak serilerek düzleştirildiğinin tespit edildiğini belirterek kararın kısmen bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ... mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde, el değiştiren taşınmazların yeni maliklerinin davaya dahil edilmesinin gerektiğini, taşınmazın ... adına tescilinden sonra çeşitli kamu kurumları ile yapılan yazışmalar sonucunda taşınmazların imar uygulaması gördüğünü, park, trafo, karakol gibi tesisler için alan bırakıldığını, inşaat yapı ruhsatları alındığını, mahkemece eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın kısmen bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Hazine tarafından taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerden olduğu iddiasıyla kadastrodan önceki sebebe dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi uyarınca, tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.

Aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya yirmi yıl önce hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.

Tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır.

Davanın konusu, Mahkemece gazeteyle bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilân olunur.

Son ilândan başlayarak üç ay içinde yukarıdaki koşulların gerçekleşmediğini ileri sürerek itiraz eden bulunmaz ya da itiraz yerinde görülmez ve davacının iddiası ispatlanmış olursa, hâkim tescile karar verir. Mülkiyet, birinci fıkrada öngörülen koşulların gerçekleştiği anda kazanılmış olur.

Davalılar ve itiraz edenler, aynı davada kendi adlarına tescile karar verilmesini isteyebilirler.