muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7897, Karar No: 2014/878, Tarih: 10.02.2014

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. Mahkemece, hüküm fıkrasının 1. bendinde geçen "Nevşehir 2. İcra Dairesinin 2009/6159 Esas sayılı takip dosyasında yapılan 04/12/2012 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan birinci sıranın Nevşehir 2. İcra Dairesinin 2011/ 831 esas sayılı dosyasında takip konusu olan asıl alacak ve ekleri ile sınırlı olarak iptali ile bu sıraya ayrılan paranın takip konusu asıl alacak ve ekleri miktarınca davacıya ödenmesine, artması halinde kalan kısmın davalıya ödenmesine," ibareleri anılan hükme uygun olmadığı ve karşılamadığı gibi infazda tereddüt uyandıracak nitelikte olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendindeki " Davanın Kabulüne, Nevşehir 2. İcra Dairesi'nin 2009/6159 Esas sayılı dosyasında yapılan 04.12.2012 tarihli sıra cetvelinde" ibaresinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "davalıya ayrılan payın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan vekalet ücreti ile yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/831 Esas sayılı dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine" yazılması sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8827, Karar No: 2015/13091, Tarih: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/8827 E.  ,  2015/13091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul(Kapatılan) 49.Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ :25/12/2013

NUMARASI :2013/114-2013/318

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan M.Tıbbi Cihazlar San ve Tic. AŞ'den taşınmaz satın aldığını, davalı S.. O.. tarafından bu satış ile ilgili olarak açılan tasarrufun iptali davasının kabul edildiğini, ancak bu davanın dayanağı takipteki 350.000,00 TL bedelli bononun ve bunağlı icra takibinin muvazaa nedeni ile iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı S. vekili, tasarrufun iptali davasında da ileri sürdüğünü ancak kabul edilmediğini davanın kesin hüküm nedeni ile reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı M., duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın İstanbul 10.İcra Müdürlüğünün 2011/4170 sayılı takibe konu bononun muvazaa nedeni ile iptali istemine ilişkin olduğu, bunun için davacının bu takibin alacaklısı olmadığı gibi, İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemisinin 2011/44 Esas sayılı tasarrufun iptali davası sırasında da bu iddiasını ileri sürmüş ve kabul görmeyerek anılan dosyanın Yargıtay 17.Hukuk dairesince onandığı, bu kararda varlığı kabul edilen olgu ve ulaşılan sonuçların mahkemeyi bağlayacağı, Mahkemenin tarfları aynı olan o davada ileri sürülen ve kabul edilmeyen olguların yeniden tartışılmasının mümkün olmadığı, senedin muvazaalı olduğu iddiası anılan davada tartışıldığından davanın kesin hüküm nedeni ile reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, göre HMK'nun 303.maddesine göre kesin hüküm için davanın taraflarının,

dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davanın talep sonucunun aynı olması gerektiği, dava konusu olayda böyle bir durum söz konus olmadığından mahkemenin kesin hüküm nedeni ile reddi yerinde değilse de, tasarrufun iptali davasında bu iddianın ileri sürülmüş ve kabul edilmemesi nedeni ile kuvvetli delil niteliğinde olduğundan davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonuç itibari ile usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 1.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5433, Karar No: 2018/12734, Tarih: 01.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/5433 E.  ,  2018/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun talimat mahkemesinde sorgusunun yapıldığı 12/10/2014 tarihli oturumun ve hükmün esasını teşkil eden kısa kararın açıklandığı 15/12/2014 tarihli oturumun gizli yerine açık yapılması ve hükmün açık tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 185. maddesine aykırı davranılması, giderilmesi olanaklı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15828, Karar No: 2012/3255, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15828 E.  ,  2012/3255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11188, Karar No: 2013/23890, Tarih: 26.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/11188 E.  ,  2013/23890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, 24.03.2008 tarihli oturumda “Şizofreni tedavisi gördüğünü, hastalığı sebebiyle ilaç kullandığını” beyan ettiği, aynı oturumda sanığın CMK'nın 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına karar verildiği, 16.05.2008 tarihinde düzenlenen uzman raporunda “cezai ehliyeti kaldıracak özellikte herhangi bir psikopataloji saptanmadığının” tespit edildiği, 12.06.2008 tarihli oturumda sanık savunmanının kullandığı ilaçların sanıkta geçici şuur kaybına yol açtığını iddia ederek yeniden rapor alınmasını talep ettiği, 13.06.2008 tarihli ikinci raporda kullanıldığı belirtilen ilaçların “cezai ehliyet üzerindeki etkisiyle ilgili kesin bir tespit yapmanın mümkün olmadığının” belirtilmesi karşısında; sanığın böyle bir tedavi görüp görmediğinin yöntemince araştırılarak, 5237 sayılı TCK’nın 32/1-2. maddesi gereğince, üzerine atılı suçun anlam ve sonuçlarını algılama veya bu eylemle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı ya da azalıp azalmadığı konusunda rapor düzenlettirilmesinden sonra hukuki durumunun saptanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Topaloğlu savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13069, Karar No: 2008/17119, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13069 E.  ,  2008/17119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 341 ada 22 parsel sayılı 14905 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham ... niteliği ile tespiti yapılmış kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılıp devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (A) rumuzlu bölümün orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23465, Karar No: 2008/19808, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23465 E.  ,  2008/19808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26247, Karar No: 2014/1016, Tarih: 16.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/26247 E.  ,  2014/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/340941

MAHKEMESİ : Keles Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

NUMARASI : 2010/58 (E) ve 2010/98 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği müdür yardımcısı odasının aleni yer olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezası ileride bir daha suç işlemeyeceğinden bahisle ertelendikten sonra, bu kez aynı gerekçeyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, gerekçede çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/788, Karar No: 2013/2570, Tarih: 12.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/788 E.  ,  2013/2570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dilencilik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2011 gün ve 2010/339 Esas, 2011/88 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Nüfus kaydına göre 01.09.2000 doğumlu olup, suç tarihinde 10 yaşı içerisinde bulunan mağdurun yaşı gereği şikâyet iradesinde bulunamayacağı, velisi olan annesinin de, babanın sanık olması nedeniyle mağduru temsilde menfaat çatışması bulunacağı, zorunlu vekilin de yargılama aşamasında şikâyet ve katılma talebinde bulunmadığı gözetilerek Medeni Kanun hükümleri gereği mağdura bu davada onu temsil edebilmesi bakımından bir kayyım tayin ettirilerek, gerekçeli hükmün kayyıma tebliği ile tebellüğ belgesinin ve verildiği taktirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

CMK.nın “Mağdur İle Şikâyetçinin Hakları” başlıklı 234. maddesinin 2. fıkrasında “Mağdur, on sekiz yaşını doldurmamış, sağır veya dilsiz ya da meramını ifade edemeyecek derecede malul olur ve bir vekili de bulunmazsa, istemi aranmaksızın bir vekil görevlendirilir.” hükmüne yer verilmiş, aynı maddenin 1-b/5. maddesinde “vekili bulunmaması halinde, cinsel saldırı suçu ile alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlarda, baro tarafından kendisine avukat görevlendirilmesini isteme” hakkının da bulunduğu vurgulanmıştır.

Ceza yargılamasında CMK.nın 234/3 maddesindeki şartlarda istem halinde ya da zorunlu olarak bir vekil görevlendirileceği emredici bir norm haline getirilmiştir.

Öte yandan mağdurun yargılamada yasal temsilci yoksa mutlaka yasal temsilci atanması zorunluluğu yoktur. Küçük mağdurlara müdafii atanması ceza yargılaması için zorunlu hale getirilmiştir. Somut olayımızda, suç tarihinde mağdure 10 yaşındadır. Mağdurenin annesi çocuğa dilencilik yaptırmak suçundan sanık olarak yargılanmaktadır. Mağdurun yaşı nedeniyle kendine zorunlu müdafii atanmıştır. Atanan zorunlu müdafi çocuk adına yargılamaları takip etmiş, çıkan beraat kararını da üst yargı merciinin denetimine sunmak üzere temyiz etmiştir. Sayın çoğunluk görüşü küçük mağdurenin yasal temsilcisi annenin sanık olması nedeniyle mağdur çocuğa kayyım atanması için kararı bozmuştur.

Ceza yargılaması için zorunlu hale getirilen zorunlu müdafinin yapabileceği çocuğun korunması işlemi için ayrıca kayyım atanmasını beklemek yargılamayı uzatacaktır. Hukuki muameleler ve işlemler için yasal temsilcinin zorunlu olması doğaldır. Ama bu mutlaka ceza yargılaması alanında da zorunludur anlamına gelmez. Böyle bir gereklilik olsa, akıl hastası sanıklar için de bu aranılırdı. Ceza yargılamasında akıl hastası sanıklar için zorunlu müdafiler nasıl onları temsil ediyorlarsa, mağdurlar için de zorunlu vekiller aynı görevi ifa edebileceklerdir. Bu nedenlerle ceza yargılaması alanı için bu gibi durumlarda yasal temsilciye zorunlu bir ihtiyaç vardır denilemez.

Yukarıda açıklanan nedenlerle hukuk alanında zorunlu olan yasal temsilci atanması işlemi ceza yargılaması için zorunlu olmadığından, zorunlu vekilin bu durumlarda katılma ve temyiz yetkilerinin bulunduğu kanaatinde olduğumdan ve çocuğa kayyım ataması artık zorunlu olmadığından, davaya atanan, takip eden ve çıkan kararı da temyiz eden zorunlu vekilin açık katılma iradesi karşısında temyiz isteminin kabul edilerek esastan inceleme yapılması gerekirken, temyiz istemenin reddine yönelik dairemiz sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/11522, Karar No: 2012/28998, Tarih: 03.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11522 E.  ,  2012/28998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.03.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/3968, Karar No: 2014/7532, Tarih: 06.03.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/3968 E.  ,  2014/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/242544

MAHKEMESİ : Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2009/268 (E) ve 2011/481 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sair tehdit suçunda seçimlik adli para cezasının tercih edilmesi imkanı varken hapis cezası tercih edildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesine aykırı biçimde bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi,

2- CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hakaret suçundan verilen hapis cezası ertelenen sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, “suçun işlenmesindeki özellikler, şikayetin devam etmesi ve tüm dosya kapsamı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık R.. Y..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22545, Karar No: 2022/4029, Tarih: 09.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22545 E.  ,  2022/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sadece sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.