muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5059, Karar No: 2019/9579, Tarih: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5059 E.  ,  2019/9579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa baro tarafından zorunlu müdafii atandığı, 05/05/2010 tarihli celsede suça sürüklenen çocuk ile müdafinin birlikte savunma yaptıkları, yargılama neticesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda hükmün, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda atanan bu müdafinin yüzüne karşı 06/03/2015 tarihinde tefhim edildiği ancak müdafinin hükmü temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğun ise 20/05/2015 tarihinde yapılan tebligattan sonra 21/05/2015 havale tarihli dilekçe ile hükmü bizzat temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun atanan zorunlu müdafiden haberdar olduğu ve müdafii atanmasına bir itirazının olmadığı, müdafiye yapılan tefhimin temyiz süresini başlattığı, gerekmediği halde sonradan yapılan tebligatın suça sürüklenen çocuğa ek bir temyiz süresi kazandırmayacağı gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı verilen 06/03/2015 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21/05/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12693, Karar No: 2014/17296, Tarih: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12693 E.  ,  2014/17296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2008/90-2012/45

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesindeki 1....sicil no lu işyerinde 01.02.2006 -31.12.2007 tarihleri arası kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığını, davalının haklı bir neden olmaksızın 31.12.2007 tarihinde iş akdini feshedip iş mevzuatından kaynaklanan hiçbir hakkını ödemediğini, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını, fazla çalışma yaptığını belirterek; kıdem ve ihbar tazminatları,fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile vergi iadesi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. Yemek Gıda Teks. Med. Pet. Nak. Inş. Tur. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davalı S.. B.. vekili yapılan ihale sonucu 31.01.2006 tarihli hizmet alımları tip sözleşmesinin imzalandığını, şartname ve sözleşme hükümleri gereğince idarenin sorumluluğunun olamayacağını, sorumluluğun firmaya ait olduğunu, idareye husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete ve davalı S.. B..na aynı taleplerle açtığı davanın birleştirilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonunda davacının davalı şirket hakkındaki davasından feragati nedeniyle, davalı şirket hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı S.. B.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davanın yöneltildiği alt işverenin ihaleyi kaybetmesinden sonra davacının yeni firmada çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin alt işverenin ihaleyi kaybetmesi üzerine feshedildiği tam anlamıyla kanıtlanmış da değildir. Yargıtay uygulamasına göre alt işveren işçisinin ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi işyerinin devri olarak kabul edilmektedir. İşyeri devri ise iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir sebep olmadığı gibi sözleşmeyi sona erdiren bir olgu da değildir. Davacının çalışmasının ihaleyi üstlenen yeni alt işveren nezdinde devam edip etmediği ve ortada bir fesih olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminat "taleplerinin değerlendirilmesi gerekeceğinin düşünülmemesi" hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9653, Karar No: 2009/11459, Tarih: 15.11.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/9653 E.  ,  2009/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vakıflar idaresi, kayden maliki olduğu 9354 ada 3 parsel sayılı taşınmaza davalının bina yapmak ağaç dikmek suretiyle haksız olarak müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalı,taşınmazın vakıflarla Kepez Belediyesi arasında yapılan protokolle Kepez Belediyesine devrinin kararlaştırıldığını, bedelini Belediye’ye ödemekte olduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya ait taşınmaza bina yapıp ağaç dikerek müdahale ettiği gerekçesiyle elatmasının önlenmesine, muhtesatların yıkımına, ecrimisil yönünden konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi,yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Kısa kararın bir nolu bendinde “… ecrimisil davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına …” denilmesine karşın gerekçeli kararın bir nolu bendinde “…meni müdahale ve kal davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına …” denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Kısa kararın bir nolu bendinde “… ecrimisil davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına …” denilmesine karşın gerekçeli kararın bir nolu bendinde “…meni müdahale ve kal davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına …” denilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6346, Karar No: 2012/13773, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6346 E.  ,  2012/13773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının kiracı olduğu dava konusu restauranta ilişkin devir yetkisi olduğu kanaati uyandırarak ve asıl kiralayan ile olan kira sözleşmesinin Ağustos ayında sona ereceğini ve bu tarihte şehir dışında olan kiralayanın döneceğini onunla kira sözleşmesi yapılmasını sağlayacağını söyleyerek, dava konusu yeri kendisine 30.000 TL bedelle devrettiğini, devir bedeli karşılığı 10.000 TL peşin her biri 2.000 TL bedelli 3 senet karşılığı toplamda 16.000 TL ödediğini,ancak daha sonra asıl kiralayanın kiralamaya rızasının olmadığını ve kendisi ile davalı hakkında meni müdahale davası açtığını öğrendiğini belirterek; ... olduğu 16.000 TL ile iki aylık kira bedeli olarak ödediği 2.000 TL'nin ve davalıya devir karşılığı verdiği 14.000 TL bedelli senedin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının bu durumları bilerek sözleşmeyi imzaladığını, işyerindeki 20 adet masa, 80 adet sandalye, benmari, buzdolapları, havalandırma sistemi,tüm mutfak aletleri, televizyon, müzik seti vs. karşılığı davacının zikrettiği nakit ödemeyi ve senetleri aldığını, bu senetlerden davacının ödediğini iddia ettiği 2.000 TL bedelli senedin ödenmediğini, davacının talebine konu kira bedellerinin ödenmediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,davalı ile kira sözleşmesi dışında ayrıca yapılan “devir sözleşmesi “ ile davalıya 10.000 TL peşin ve her biri 2.000 TL bedelli üç senet karşılığı 6.000 TL ödeme yaptığını iddia ederek bu bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı savunmasında talebe konu 14.000 TL bedelin işyerinin devri sırasında işyerinde bulunan demirbaş eşyaların karşılığı olarak aldığını, davacının ödendiğini iddia ettiği 2.000 TL bedelli senedin ise ödenmediğini savunmuştur. Mahkemece kira sözleşmesinin geçersiz olduğu kabul edilerek sebebsiz zenginleşme hükümleri gereğince taraflar arasında yapılan devir sözleşmesi uyarınca ödendiği kabul edilen 16.000 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 19.01.2007 tarihli devir sözleşmesinde davaya konu yerin davalı tarafından davacıya isim hakkı ve içindeki demirbaşlar ile birlikte 30.000 TL bedel karşılığında devredildiği,bu bedelin 10.000 TL kısmının peşin kalan bedelin ise düzenlenen senetler karşılığı ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu sözleşme içeriği itibariyle ödenmesi taahhüt edilen bedelin içinde demirbaş olarak kabul edilen eşyaların bedelininde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı tarafından alındığı kabul edilen 14.000 TL bedelin içinde davacıya teslim edilen eşya bedellerinin de olduğu anlaşılmakla öncelikle mahkemece bu eşyaların davalıya teslim edilip edilmediği hususu araştırılarak teslim edilmediğinin tespiti halinde bu eşyaların bedelinin mahsubu gerektiği gözetilerek ve davalı tarafından kabul edilmeyen 2.000 TL senet ödemesinin ödenip ödenmediği hususu araştırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1479, Karar No: 2010/4882, Tarih: 18.10.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1479 E.  ,  2010/4882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.12.2008 gün ve 189/694 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı 1000 m2 yüzölçümlü taşınmazın 20 yılı aşkın bir süreden beri vekil edeninin zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, taşınmazın bir kısmının 811 ada 3 sayılı parsel ile 298,20 m2 yüzölçümlü olarak davalı Hazine adına tesbit ve tescil edildiğini, taşınmazın Hazineyle bir ilgisinin bulunmadığını, zilyetliğin 1970 yılından bu yana devam ettiğini açıklayarak Hazine adına oluşan tapu kaydının iptali ile TMK.nun 713.maddesi gereğince dava konusu yapılan taşınmazın vekil edeni adına 1000 m2 yüzölçümlü olarak tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, yapılan keşifte taşınmazın idari yoldan Hazine adına tesbit ve tescil edildiğini, davacının 1998 ila 2003 yılları arasında Hazineye ecrimisil ödediğini belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, 21.10.2005 tarihinde Hazine adına tescil edilen parsele karşı davacının imar-ihya ve zilyetlikle taşınmaz edinme sebebine dayanarak tapu iptali ve tescil davası açtığı, taşınmazın ilçe imar planı kapsamında kaldığı, 3402 sayılı Kanunun 17/son maddesi gereğince isteğin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17.maddeleri gereğince açılan tapu iptali, tescil ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacı vekili, dava dilekçesinde çok açık yazılmamakla birlikte sınırlarını belirtmek suretiyle 1000 m2 yüzölçümlü yerin 1970 yılından beri vekil edeni tarafından tasarruf edildiğini belirterek tescil isteğinde bulunmuştur. Dosya kapsamıyla dava dilekçesi kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazın 298,20 m2’lik kısmının idari yoldan 21.10.2005 tarih ve 811 ada 3 sayılı parseliyle Hazine adına tapuya bağlandığı dosyadaki tapu kaydından anlaşılmıştır. Kalan kısmın ise tapusuz yer olduğu görülmektedir. Şu halde davacının isteği Hazine adına tapuya bağlanan yer için tapu iptali ve tescil, tapusuz kalan yer için ise tescil davası olarak nitelendirilip sonuçlandırılması gerekir.

Yapılan nitelendirme uyarınca istek tapu iptali tescil ve tapusuz yer bakımından tescil davası olduğuna ve daha öncesi taşınmazın sınırları içerisinde bulunduğu Kalınören Köyü’nün teknik bilirkişilerin raporlarının kapsamıyla 1993 yılında Anamur Belediyesine bağlı bir mahalle haline getirildiği gözetilerek tescil davası açısından öncelikle davanın Anamur Belediyesine yöneltilmesi, davaya katıldıkları takdirde savunma ve delillerinin sorulması, böylece taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra davanın yürütülmesi gerekir. Dava koşulu kamu düzeniyle ilgili olup yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilir.

Mahkeme gerekçesinde toplanan delilleri değerlendirerek sonuca ulaşmak yerine 26.11.2008 tarihli teknik bilirkişilerin raporunu esas almıştır ve buna dayalı olarak hüküm kurulmuştur. Teknik konular dışında hukuki nitelendirme yapmak ve delilleri değerlendirmek hakime aittir. 11.11.2008 tarihinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu yerin taşlık ve kayalık olduğunu, ıslah etmek suretiyle ev yaptığını, kültür arazisi haline getirdiğini bildirdiklerine göre taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesi gereğince imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğunun kabulü gerekir. Bu durum karşısında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde açıklanan imar ve ihyaya ilişkin tüm olumlu ve olumsuz koşulların belirlenip saptanması zorunludur. Kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya hukuksal sebebine dayalı olarak taşınmaz edinilebilmesi için tescili istenen taşınmazın orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerlerden olması gerekir. Bunun yanında 3402 sayılı Kanunun 14.maddesinde açıklanan koşullarda aranmaktadır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesinin son fıkrası uyarınca; il, ilçe ve kasabaların imar planlarını kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallar hakkında aynı maddenin 1.fıkrasının uygulanamayacağını öngörmektedir. 3402 sayılı Kanunun 17.maddesinin son fıkrasının değerlendirilebilmesi için öncelikle, teknik bilirkişinin rapor ve krokisi eklenerek Hazine adına tapuya bağlanan yerin ada ve parsel numarası da gösterilerek iptal ve tescili istenen tapulu ve tapusuz taşınmazın belediye imar planları kapsamında kalıp kalmadığının, kalıyor ise hangi tarihte onaylanan plan kapsamında kaldığının öncelikle belediyeden sorulup saptanması gerekmektedir. İmar ihyaya muhtaç taşınmaz belediye imar planları içinde kalmakla birlikte zilyetliğin başlangıç tarihi ile imar planının onaylandığı tarih arasında davacının kazanmayı sağlayan zilyetlik süresi dolmuş ise, 4721 sayılı TMK.nun 713/5. fıkrasının son cümlesi gereğince davacının mülkiyet hakkının doğduğunun kabulü gerekir. Böyle bir yer açıklanan biçimde koşullar oluşmuş ise, kural olarak kazanılabilir.

Şu halde mahkemece yapılacak iş; davacının isteği kapsamında olduğu kabul edilen tapu iptali ve tescile konu taşınmaz bölümüyle tapusuz yerin 1968 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında hangi tarihte ve ne niteliğiyle tesbit dışı bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden, teknik bilirkişilerin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle kadastroda tesbit dışı bırakılan ve halen tapusuz olan taşınmaz hakkında çifte tapunun önlenmesi açısından tapuda kayıtlı olup olmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, alınacak yazılı cevapların dosya arasına konulması, aynı şekilde dava konusu yapılan taşınmaz bölümlerine ait kadastroca oluşturulan orijinal pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi, ondan sonra yeniden yapılacak keşifte HUMK.nun 258 ve 259.maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davacının tapulu ve tapusuz taşınmaz bölümlerinin imar ve ihyasına hangi tarihte başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde sürdürdüğü ve hangi tarihte tamamladığı hususlarının sorulup belirlenmesi, kazanma süresinin imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar, şayet taşınmaz imar planı kapsamında kalıyor ise, bu sürenin imar planının onaylandığı tarihe göre hesaplanması düşünülmelidir.

Bundan ayrı, yerel bilirkişi Abdullah Ergir ve davacı tanığı Tevfik Turan keşifte alınan beyanlarında; dava konusu yerde daha önceleri köyün hayvanlarının otladığını bildirdiklerine göre, dava konusu taşınmaz bölümleri bakımından tahsisli ve kadim mer'a araştırma ve incelemesinin yapılması zorunludur. Bu nedenle Kalınören Köyüne (mahallesine) ait tahsisli ve kadim mera kayıtlarının olup olmadığının Tapu Sicil, Kadastro, İl ve İlçe Özel İdare Müdürlüklerinden sorulması, varsa getirtilerek yukarıda açıklandığı biçimde teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, dava konusu taşınmaz bölümlerinin tahsisli ve kadim mera kayıtları kapsamında kalıp kalmadığının saptanmasına çalışılması, sözü edilen kayıtlar kapsamında kalmadığının anlaşılması halinde taşınmazların kadim mera niteliğinde olup olmadıkları hususunun yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, yerel bilirkişi ve tanıkların meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından seçilerek keşifte dinlenmelerinin sağlanması, bu konuda taraflara süre ve imkan tanınması, teknik ve uzman bilirkişi ziraat mühendisinden gerekçeli, denetime açık rapor alınması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 18.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14718, Karar No: 2016/12318, Tarih: 31.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14718 E.  ,  2016/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davaya konu edilen aracın, ruhsat sahibi... olarak kendisini tanıtan kişi tarafından davacının vekili olarak hareket eden dava dışı ...'a Mersin 5.Noterliği'nde 18.12.2012 tarihinde satıldığını, satış işlemi sonrasında aracın sahte kimlik ile kimliği belirsiz kişiler tarafından satıldığının belirlendiğini, olayla ilgili savcılık soruşturmasının devam ettiğini, soruşturma dosyasında bulunan 14.01.2013 tarihli polis tutanağından da anlaşıldığı üzere sahte kimlik ile gerçek kimlik arasında bariz farklılıklar olduğunu, noter çalışanının gerekli dikkat ve özeni göstermediğinden kusurlu olduğunu belirterek, davacının uğradığı 16.800 TL'lik zararın,araç satış tarihi olan 18.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek ( yasal faizden aşağı olmamak üzere) avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; bahsi geçen 14.01.2013 tarihli polis tutanağının gerçek kimlik ile sahte kimliğin karşılaştırılması suretiyle düzenlendiğini, noter tarafından satış işlemi sırasında bunun yapılabilmesinin mümkün olmadığını, kamera kayıtlarından da anlaşıldığı üzere davacının vekili olan dava dışı ....'ın ... ile yüz yüze görüştüğünü ancak buna rağmen yaş farkını farkedemediğini, noter tarafından ...'ın nüfus cüzdanına göre işlem yapıldığını, illiyet bağının 3.kişi ya da zarar görenin ağır kusuru ile kesileceğini, somut olayda da iğfal kabiliyetine haiz nüfus cüzdanını kullanan 3. kişinin eylemi ile illiyet bağının kesildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 12.600,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davalı noter tarafından düzenlenen 18.12.2012 tarihli araç satış sözleşmesinde satıcı konumunda bulunan kişinin sahte kimlikle araç satışı yapması nedeniyle uğranılan zarar bedeli talep edilmektedir

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

HMK. 297/2 maddesinde; “Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi bulunmaktadır.