muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/25145, Karar No: 2015/5962, Tarih: 16.04.2015

işletmesi olacak ve bu uyumazlık bu ticari işletmeleri ile ilgili olacaktır. Tek tarafın ticari işletmesi ile ilgili doğan uyuşmazlıklar ticari davanın konusu değildir. Örneğin bir şirketin bir evin mobilya aksamını tedarik etmesi yada imal etmesi şirket için ticari işletmesi ile ilgili faaliyet olsa bile ev sahibi şahıs için ticari işletme ile ilgili bir faaliyet olmadığı için çıkacak uyuşmazlık ticari dava niteliği taşımayacaktır.

Ticari davalara hangi mahkemeler bakacaktır. TTK 5. Maddesi “Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.(2) Bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa, asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve 4 üncü madde hükmünce ticari sayılan davalarla özel hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılır. Bir yerde ticaret davalarına bakan birden çok asliye ticaret mahkemesi varsa, iş durumunun gerekli kıldığı yerlerde Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca, asliye ticaret mahkemelerinden biri veya birkaçı münhasıran bu Kanundan ve diğer kanunlardan doğan deniz ticaretine ve deniz sigortalarına ilişkin hukuk davalarına bakmakla görevlendirilebilir.(3) (Değişik: 26/6/2012-6335/2 md.) Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.(4) (Değişik: 26/6/2012-6335/2 md.) Asliye ticaret mahkemesi bulunmayan yargı çevresindeki bir ticari davada görev kuralına dayanılmamış olması, görevsizlik kararı verilmesini gerektirmez; asliye hukuk mahkemesi, davaya devam eder.” düzenlemesi ile Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir.

6762 sayılı TTK 5. maddesinde asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki iş bölümü ilişkisi iken 6102 sayılı TTK 5. maddesinde iki mahkeme arasındaki ilişki artık görev ilişkisi haline getirilmiştir. Bunun anlamı HMK 1. maddesi gereği asliye

ticaret mahkemesi hakimi yada asliye hukuk mahkemesi hakimi önüne gelen davalarda artık kendiliğinden görevli olup olmadığını inceleyecek görevsiz olduğu düşüncesinde ise HMK 114 maddesi gereği görev bir dava şartı olması nedeniyle yine HMK 115/2 maddesi gereği dava şartı yokluğu nedeniyle dava dilekçesinin reddine dosyanın HMK 20. maddesi gereği görevli mahkemeye gönderilmesine karar verecektir. Bu açıdan ticari davalara bakacak olan ticaret mahkemelerinin görev alanını belirlerken ticari davaların sınırlarını doğru tespit etmek son derece önemlidir.

6102 sayılı TTK 5. maddesi ile artık ticaret mahkemeleri ticari davalara bakacak bir ihtisas mahkemeleri haline getirilmiştir.

6102 sayılı TTK 5. maddesi ile artık ticaret mahkemeleri ticari davalara bakacak bir ihtisas mahkemeleri haline getirilmiştir.

Somut davada davanın konusu, trafik kazası neticesi oluşan hasarın sigorta şirketi tarafından sigortalıya ödenmesi neticesi kusurlu tarafa rücuna ilişkin tazminat davasıdır. Burada davanın niteliğini belirlerken uyuşmazlığın çıkış kaynağını iyi tespit etmekte fayda bulunmaktadır. Somut davada uyuşmazlığın temeli “Haksız Fiile” dayalıdır. Davada davacı sigortacının halefiyete dayalı olarak açtığı bu dava davanın niteliğini değiştirmemektedir. Nitekim Diremiz artık istikrar kazanmış bir çok kararında olduğu gibi 14/03/2013 tarih 2012/13940 Esas , 2013/3488 sayılı kararında sigorta şirketinin sorumlu aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir ve ticari dava sayılmaz kararı verirken 22/03/1944 Tarih 1939/37 Esas, 1944/9 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararını dayanak almıştır.

YİBK “Haksız bir fiil neticesinde zarar gören şahıs zararını o fiilin failine tazmin ettirebilir. Bu hususta açacağı davanın rüyet mercii asliye mahkemesidir. Mutazarrırın istikbali derpiş suretiyle haksız fiilin vukuundan önce bir sigorta şirketi ile uğraması melhuz zararların karşılanmasını temin edecek olan bir sigorta mukavelenamesi imza etmiş olmasiyle haksız fiil arasındaki münasebet sadece fiilin vukuu ile şirket için bir tediye vecibesinin ortaya çıkmış olmasından ibarettir. İmdi, sigortacının, sigortacılık mutlak bir ticari muameledir diye kanuni halefiyetine istinaden açacağı rücu davası için ticaret mahkemesinde dava ikame etmesi icap eder, denecek

olursa, menşei, mahiyeti ve illeti ayni olan ve haksız fiil faili için tecezzisi mümkün bulunmıyan bir borç için iki ayrı kaza merciinde birden dava açılabileceği kabul edilmiş olur. Bu ise, kanuna ve hukuka uygun düşmez.

Burada Ticaret Dairesinin dava hakkını kabul ettiği davacı şirket rücuan tahsil davasında sigorta ettirenin makamına kaim olduğundan bu sıfatla dava edecektir. Bir kimsenin, makamına kaim olduğu şahsın haiz olduğu hak ve imtiyazlardan fazla bir hakka malik olmasını kabule mevzuat ve nazariyatı hukukiyemiz asla müsait değildir. Sigorta ettiren hangi mahkemeye gidebilecekse onun yerine geçen sigorta şirketi de o mahkemeye gidebilir. Aksini kabul edersek Ticaret Dairesinin dediği gibi bir garibe karşısında kalmış oluruz. Sigorta ettiren hukuka, onun makamına kaim olan da Ticaret Mahkemesine müracaat edecekse ayni hadise hakkında ayrı ayrı mahkemelere müracaat edilmiş olur ki, hakikaten böyle bir vaziyeti garibe olarak tavsif yerinde olur.

Ticaret Kanununun 965. maddesiyle konulmuş bulunan esasa göre sigortacı poliçede yazılı olup da sigortalısına ödediği sigorta bedeli nisbetinde sigortalının yerine geçer. Bu birkanuni halefiyettir. Binaenaleyh sigortacının haksız fiil failinin karşısına çıkması mutazarrır olan şahsa ödemiş olduğu miktar nispetinde dava külfetinden kurtarmış olduğu içindir. Hatta zararının tamamını sigortadan temin edememiş olan mutazarrırın şirketten aldığı bedelden fazlası için haksız fiil faili aleyhine dava ikame etmiş olması dahi mümkündür. Bu takdirde ayni menbadan çıkan bir tek borcun bir kısmı hukuk mahkemesinde talep edilmiş olacaktır.” denmiştir.

Bu kararda da açıkça belirtildiği gibi uyuşmazlığın temeli haksız fiile dayanmaktadır. Zarar görenin sigorta şirketi ile bir poliçe ile zararını teminat altına alması davanın mahiyetini değiştirmez. Sigortacı halefiyete dayalı olarak bu davayı açtığına göre zarar gören hangi mahkemeye başvurabilecekse sigortacıda o mahkemeye başvuracaktır. Değilse zarar gören şahıs açtığında asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu sigorta şirketi açtığında davayı asliye ticaret mahkemesi olduğunu düşündüğümüzde aynı olayda iki ayrı mahkemenin görevli olduğu demektir ki bunu düşünmek mümkün değildir. Çoğunluk davanın ticari dava

oluşunu zarar gören aracın ticari nitelikte bir araç olmasına dayandırmıştır. Oysa TTK 4. maddesinde ticari davalar tek tek belirtilmiştir. Bu kapsamda somut davanın tetkik edecek olursak; Öncelikle davanın mutlak ticari dava olup olmadığını araştıralım. Uyuşmazlığın temelini haksız fiil olarak belirlediğimize göre TTK düzenlenen hususlardan değildir. Haksız fiil TBK 49 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bir motorlu aracın karayolunda işletilmesinden doğan sorumluluğun esası da Karayolları Trafik Kanunun 85. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu haliyle uyuşmazlığın temelinin Türk Ticaret Kanunda düzenlenen hususlardan olduğunu söylemek mümkün değildir. Keza 4. maddenin b-f maddeleri arasında sınırlı olarak sayılan diğer kanunlarda sayılan mutlak ticari davalardan da değildir. Bunun sonucu bu uyuşmazlık mutlak bir ticari dava değildir.

Uyuşmazlığın nispi ticari dava olup olmadığının irdelenmesine gelince haksız fiilin ticari işletme ile ilgili olduğunu düşünmek mümkün değildir. Bir başka anlatımla ticari işletmelerin işinin haksız fiil olduğunu düşünmek mümkün değildir. Kaldı ki bu davada zarar gören davacının sigortalısı şahıstır. Karayolları Trafik Kanunu’nun ticari araç olarak nitelendirdiği aracı kullanması şahsı hiç bir zaman tacir yapmadığı gibi TTK 11. Maddesi kapsamında bir ticari işletmesi olduğu anlamına gelmez. Bu mantıkla düşünüldüğünde ticari araçla iş yerine gelip giden memurda tacir sayılacaktır ki bunu Kabul etmek mümkün değildir. Dosya içindeki sigorta poliçesi incelendiğinde aracı sigorta ettiren araç işleteninin şahıs olduğu ve bunun akside ispatlanmış değildir. Bu şartlarda bu davanın iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir dava, bir başka anlatımla nispi ticari dava olduğunu da iddia etmek mümkün değildir. O zaman HMK 2. maddesi gereği bu davaya bakmakla Asliye Hukuk Mahkemesi görevlidir. Bu nedenle çoğunluğun "davanın ticaret mahkemesinde görülmesi" görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/35014, Karar No: 2015/11723, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35014 E.  ,  2015/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/147328

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2009/1180 (E) ve 2012/1495 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın müşteki Niyazi'ye karşı eylemi nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanığın mağdur Doğan'a karşı eylemi nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur Doğan'ın, Bafra Devlet Hastanesi'nden 11.12.2009 tarihinde Kulak Burun Boğaz Hastalıkları uzman hekimi tarafından verilen adli raporda, "sol timpanik membranda damla şeklinde travmatik perferasyon, basit tıbbi tedavi ile giderilmez" şeklinde rapor düzenlendiği, mahkemece adli tıp kurumundan yeniden rapor alınırken beyin ve genel cerrahi uzman hekimlerin geçici raporlarının eklendiği, KBB uzman hekimin raporunun eklenmediği tespit edilmekle mağdurun basit tıbbi tedavi ile giderilemez şekilde yaralandığı ve eylemin TCK'nin 86/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin suç vasfının TCK'nin 86/2. maddesini oluşturduğundan şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi yönündeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanığın eyleminin TCK'nin 86/1. maddesi kapsamında suçu oluşturması ve uzlaşma hükümlerine tabi suçlardan olmasına, soruşturma aşamasında mağdur ve sanığın uzlaşma teklifini kabul ettiklerini bildirmelerine rağmen dava açıldığı, ancak yargılama aşamasında taraflara 5271 sayılı CMK'nin 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin CMK'nin 253. maddesine göre yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 01.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2678, Karar No: 2009/10159, Tarih: 27.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/2678 E.  ,  2009/10159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  : 28.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2017/1652, Karar No: 2018/7176, Tarih: 19.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1652 E.  ,  2018/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/06/2016 tarih ve 2015/690-2016/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından sigortalanan müvekkilinin yetiştirdiği sofralık çeltiğin 30/10/2011 tarihinde oluşan fırtına nedeniyle hasara uğradığını, ürünün o yılki veriminin % 40 oranında düştüğünü, zararın ödenmediğini ileri sürerek, 11.700,00 TL'nin 30/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesiyle, talep sonucunu 16.848,00TL'ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hasar tarihinde sigorta teminatı kapsamında fırtına düzeyinde kuvvetli rüzgarın estiği, fırtına nedeniyle davacının sigorta poliçesi kapsamında zararının 9.360,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 479,38 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5619, Karar No: 2018/894, Tarih: 13.03.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/5619 E.  ,  2018/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Pet. ve Pet. Ür. Kuy. Gıda San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.01.2016 gün ve 2015/37-2016/2 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan cezai şartın iadesine yönelik olup, mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1/1. maddesi uyarınca, kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı, aynı maddenin 8. bendinde, bu Kanun'la büyükşehir ilçe belediyesi olan belediyelerce yürütülen su, kanalizasyon, katı atık depolama ve bertaraf, ulaşım, her çeşit yolcu ve yük terminalleri, toptancı halleri, mezbaha, mezarlık ve itfaiye hizmetlerine ilişkin olmak üzere personel, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ve bu hizmetlerin yerine getirilmesine yönelik yatırım, alacak ve borçları, komisyonca ilgisine göre büyükşehir belediyesi ile ilgili bağlı kuruluş arasında paylaştırılacağı, aynı maddenin 26. maddesinde de, bu Kanun'la tüzel kişiliği kaldırılan belediye, il özel idaresi ve köylerden oluşan veya bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren amaçları ortadan kalkacak olan mahalli idare birlikleri, ilk mahalli idareler genel seçiminden önce tüzüklerindeki hükümlere göre tasfiye olunacağı, tüzüklerinde hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun'un devir, tasfiye ve paylaştırmaya ilişkin hükümleri uygulanacağı, bu birliklerin, Kanun'un yayımı tarihinden itibaren, yeni personel istihdam edemeyeceği, taşınır ve taşınmaz mal edinemeyecekleri, kendilerine ait taşınır ve taşınmaz malları satamayacakları, hizmet alımına ilişkin sözleşme ve borçlanma yapamayacakları düzenmiştir. Bu nedenle il özel idarelerinin ve köylere hizmet götürme birliğinin tüzel kişiliğinin kaldırılması nedeniyle görülmekte olan bu davanın 6360 sayılı Yasa uyarınca kurulan devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu tarafından hangi kuruma devredildiğinin ... Valiliği'nden sorulması gereklidir. Yasaya göre dava

konusunun devredildiği kurumun belirlenmesi görevi Valilik nezdinde oluşturulacak komisyona ait olduğundan mahkemece yapılacak iş, dosyanın devir işlemlerinin yapılması için ilgili valiliğe müzekkere yazılması, valilik tarafından dosyanın devredildiği kurumun bildirilmesinden sonra bu kuruma gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve temyiz süresinin beklenmesi, süresi içinde kararın temyiz edilmesi halinde gerekli işlemlerin tamamlanarak dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33326, Karar No: 2019/19244, Tarih: 06.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/33326 E.  ,  2019/19244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Mart 2005 -09.06.2014 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde bilgi yönetimi birimi müdür yardımcısı olarak çalıştığını, işyeri yöneticilerinin tehdit ve baskıları sonucu istifa etmek zorunda kaldığı ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücret alacağı, yıllık izin ücret alacağı ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, fazla çalışma yapmadığını, asgari geçim indirimlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının istifa ettiği gün yaş hariç emeklilik koşullarını taşıdığı, davacının bu yöndeki iradesini dilekçesinde açıklamamasının hak kazanmayı ortadan kaldırmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş akdinin sona erme şekli uyuşmazlık konusudur.

Davacı taraf, kendisinden baskı ile istifa dilekçesi alındığını, davalı ise davacının kendi isteği ile istifa ederek işten ayrıldığını savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ise davacının istifa ettiği gün yaş hariç emeklilik koşullarını taşıdığı, bu yönde iradesin açıklamamasının hak kazanmayı ortadan kaldırmadığı gerekçesiyle davacının kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Oysaki, davalı şirkette bilgi yönetim birimi müdür yardımcısı olarak çalışmakta olan davacının 09.06.2014 tarihinde davalı işverene verdiği “01.01.2006 tarihinde başlamış olduğum bölüm başkan yardımcısı/bilgi yönetimi görevimden kendi isteğimle 09.06.2014 tarihinde ayrılmak istiyorum.gereğinin yapılmasını arz ederim.” içerikli istifa dilekçesi ile iş akdini kendisinin sonlandırdığı açıktır.

Davacı davalı işverene kendi el yazısı ile yazdığı ve neden içermeyen 09.06.2014 tarihli istifa dilekçesi ile iş akdini kendisi sonlandırmış olup fesihten yaklaşık 1 ay sonra dava dilekçesinde fesih tarihinde emeklilik şartlarını taşıdığını belirtmesi haklı neden gösterilmeden yapılan feshe haklılık kazandırmaya yönelik çaba niteliğinde olup sonuca etkili değildir. Ayrıca davacı istifaya yönelik, baskı ile alındığı iddiasını da kanıtlayamamıştır.

Davacı davalı işverene kendi el yazısı ile yazdığı ve neden içermeyen 09.06.2014 tarihli istifa dilekçesi ile iş akdini kendisi sonlandırmış olup fesihten yaklaşık 1 ay sonra dava dilekçesinde fesih tarihinde emeklilik şartlarını taşıdığını belirtmesi haklı neden gösterilmeden yapılan feshe haklılık kazandırmaya yönelik çaba niteliğinde olup sonuca etkili değildir. Ayrıca davacı istifaya yönelik, baskı ile alındığı iddiasını da kanıtlayamamıştır.

Bu durumda davacının haklı neden içermeyen istifasına geçerlilik tanınarak kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 06.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6742, Karar No: 2025/833, Tarih: 06.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/6742 E.  ,  2025/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1414 E., 2024/1597 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/25 E., 2022/299 K.

Taraflar arasındaki tapu kaydının beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkartıldığı ve zilyetlik şerhi konulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R