muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17870, Karar No: 2017/3290, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17870 E.  ,  2017/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5415, Karar No: 2006/7122, Tarih: 29.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5415 E.  ,  2006/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :21.2.2006

Nosu :708-79

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline ait rehin hakkının 4.000.000.000,-TL.lik rehin bedeli üzerinden belirlenerek kendilerine bu meblağın isabet ettirildiğini oysa rehnin işlemiş ve işleyecek faizleri ve sair fer’ileri de kapsayacağını; öte yandan davalı ...’ün alacağının muvazaaya dayandığını ileri sürerek sıra cetvelinin, müvekkiline 20.313,-YTL. isabet edecek şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; davacı alacağının rehinle temin edildiği ve rüçhanlı bulunduğu, sıraya ve memur muamelesine yönelik bu iddianın çözüm yerinin İcra Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizliğe; İcra Mahkemesi'nce davanın kabulü halinde davacının bütün alacağı ödeneceğinden ve alt sıradaki davalı aleyhine dava açmakta hukuki yararı bulunmaması nedeniyle bu kısma yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkinse, davaya bakmak görevi İcra Mahkemesi'ne aittir. Hem alacağın varlığına ve hem de sıraya ilişkin olan davanın bir bütün olarak incelenmesi gerekirken, taleplerin bölünerek bir kısmı hakkında görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2014/14829, Karar No: 2014/21607, Tarih: 28.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/14829 E.  ,  2014/21607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; temyiz eden davacı tarafça sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'un 433. maddesi gereğince, temyiz eden davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 28.10.2014 gününde oybirilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2457, Karar No: 2018/5968, Tarih: 07.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/2457 E.  ,  2018/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı Karayoları Genel Müdürlüğü'nün 16. Bölge Müdürlüğünde çalıştığını, bu bölge müdürlüğü kapsamında Erzincan, İliç, Suşehri , Zara ve Kangal 'da geçici olarak görevlendirildiğini, ancak 6245 sayılı Harcırah ve Bütçe Kanunundan kaynaklanan yolluk ve geçici görev tazminatının ödenmediğini, TİS 59. maddesinde yolluk ve seyyar görev tazminatı konusunda Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanununun uygulanacağının düzenlendiğini beyan etmiş, yolluk ve seyyar görev tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, Karayolları Genel Müdürlüğünün bölge bazında teşkilatlandığını, çalışma alanının il sınırları ile değil bölge bazında belirlendiğini, çalışanların bakım şube şeflikleri içerisinde geçici olarak görevlendirildiklerini, davacının bu kapsamda bakım şube şefliklerinde görevlendirildiğini ve seyyar görev tazminatlarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 16. Bölge Müdürlüğünde çalıştığı, asıl görev yeri dışında görevlendirildiği yerler için seyar görev tazminatı ödendiği, geçici görev yolluğuna ilişkin ispat yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının seyyar görev tazminatı ve geçici görev yolluğuna ilişkin hak kazandığı halde ödenmeyen alacağı bulunup bulunmadığı konusundadır.

Davacının üyesi olduğu Yol İş Sendikası ile Karayoları Genel Müdürlüğü arasında imzalanan 7, 8, 9 ve 10. dönem Toplu İş Sözleşmelerinin 61. ve 11,12,13,14 ve 15. dönem Toplu İş Sözleşmelerinin 59. maddelerinde Yolluk ve Seyyar Görev tazminatı konusunda Harcırah Kanunu ve Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

6245 Sayılı Kanunun Memuriyet mahalli dışına gönderilenlerin gündeliği başlıklı 39. maddesinde;”Resmi bir görevle memuriyet mahalli içinde bir yere gönderilenlere gündelik verilmez. Geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden, buralarda ve yolda öğle (saat 13.00) ve akşam (saat 19.00) yemeği zamanlarından birini geçirenlere 1/3, ikisini geçirenlere 2/3 oranında ve geceyi de geçirenlere tam gündelik verilir.

6245 Sayılı Kanunun Memuriyet mahalli dışına gönderilenlerin gündeliği başlıklı 39. maddesinde;”Resmi bir görevle memuriyet mahalli içinde bir yere gönderilenlere gündelik verilmez. Geçici bir görevle memuriyet mahalli dışındaki bir yere gönderilenlerden, buralarda ve yolda öğle (saat 13.00) ve akşam (saat 19.00) yemeği zamanlarından birini geçirenlere 1/3, ikisini geçirenlere 2/3 oranında ve geceyi de geçirenlere tam gündelik verilir.

Seyyar olarak vazife gören memur ve hizmetliler başlıklı 49. maddesinde ise, “Asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında ve belirli bir görev bölgesi (Merkez veya il kuruluşuna dahil birimlerde il sınırı, bölge şeklinde çalışan birimlerde bölge sınırı) içinde fiilen gezici olarak görev yapan memur ve hizmetlilere gündelik ve (Aşağıda unvanları sayılanlar hariç) yol masrafı ödenmez.

Bunlardan, Maliye ve Gümrük Bakanlığınca görev unvanları ile iş ve çalışma özellikleri uygun görülenlere; bu Bakanlıkça vize edilen cetvellere dayanılarak fiilen gezici görev yaptıkları günler için almakta oldukları aylık/kadro derecelerine göre müstehak oldukları yurtiçi gündeliklerinin üçte biri günlük tazminat olarak verilir.

Takip memuru, gezici sağlık memuru, ebe, orman muhafaza memuru, koruyucu, koruma memuru, posta dağıtıcısı, hat bakıcısı, tahsildar, gezici başöğretmen ve görev niteliklerinin bunlara benzerliği Maliye Bakanlığınca onaylanacak diğer memur ve hizmetlilerin yol masrafları mutat taşıt araçlarına fiilen ödedikleri miktarlar üzerinden karşılanır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı ... 16. Bölge Müdürlüğü nezdinde 1. Şube şefliğinde sürücü operatörü olarak çalışmıştır. Anılan Bölge Müdürlüğü kapsamında, farklı şube şefliklerinde çeşitli tarihlerde geçici görevlendirmeler ile çalıştırıldığı dosya kapsamındaki görevlendirme yazılarından anlaşılmaktadır. Bölge müdürlüğü içerisindeki bu görevlendirmeler nedeni ile davacıya seyyar görev tazminatı tahakkukları yapılmıştır. Yine, geçici görev belgeleri ve yıl bazında yurtiçi geçici görev yolluğu tahakkuklarına ilişkin ödeme emri belgeleri sunulmuştur. Ancak bu tahakkuklara ilişkin ödeme belgeleri sunulmamıştır. Varsa ödeme belgeleri temin edilmeli ve dosyaya sunulan görevlendirme formları ve yevmiye tahakkuk bordroları denetime açık şekilde değerlendirilerek davacının hak kazandığı halde ödenmeyen alacağı bulunup bulunmadığı denetime açık şekilde belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13316, Karar No: 2013/11157, Tarih: 11.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13316 E.  ,  2013/11157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar Bülten Basın Yayın Reklamcılık Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 07/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davalılar tarafından temyiz edilen hüküm, Dairemizin değerli çoğunluğu tarafından onanmıştır.

Uyuşmazlık, Evrensel Gazetesinin 11 Mart 2010 günlü nüshasının birinci sayfasında yer verilen "PİŞİRİN SATIN PARASINI GETİRİN" başlıklı haberde, "Kıymet Necip Tesal İlköğretim Okulu Müdürü, öğretmenlerine yiyecek yaptırıp, öğrencilerine sattırıyor. Çalışanların hakkı olan promosyon parasının bir kısmı 'müdür payı' !..." ifadesinin, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Anılan Gazetenin üçüncü sayfasında yer alan haberin devamında, yılbaşı, 8 Mart kadınlar günü ve sevgililer günü gibi günlerde okul öğretmenlerinin yaptığı kurabiye, pasta, börek, çörek gibi yiyeceklerin öğrencilere satılmasından elde edilen gelirin bir kısmının okula kaldığı belirtilerek öğretmen ve öğrencilerin davacı okul müdürünün bazı uygulamaları ve davranışlarından duydukları huzursuzluk dile getirilmiştir.

Görüldüğü üzere "müdür payı" ifadesinin yiyeceklerin satışından elde edilen gelirin bir bölümünün davacı tarafından okula bırakılmasının istenmesinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Gazetecilik tekniği açısından okuyucunun ilgisini çekmek amacıyla çarpıcı başlık kullanılması doğaldır. Diğer yandan Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 28. Borçlar Kanunu'nun 41 ve devamı maddeleri nazara alındığında haber içeriğinde kişilik haklarına saldırı ve hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Tüm bu nedenlerle davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulünün doğru olmadığını düşündüğümden sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 11/06/2013

KARŞI OY YAZISI

Tüm bu nedenlerle davanın tümden reddi gerekirken kısmen kabulünün doğru olmadığını düşündüğümden sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyorum. 11/06/2013

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

Başlık ayrıntıdır. Okuyucunun dikkatini çekmek için çarpıcı olması gerekir. Bu bir gazetecilik tekniğidir. Davalı taraf bu şekilde başlık atmıştır. Bu nedenle dava reddedilmeliydi.

Yukarıda belirttiğim nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 11/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2014/6463, Karar No: 2015/5094, Tarih: 01.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6463 E.  ,  2015/5094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hüküm asıl davada davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ....'den alacağını tahsil amacıyla .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/14038 sayılı dosyasında yaptığı takipte borçlu adına kayıtlı taşınmazın haczedildiğini, kendisinden önce ipotek alacaklısı olan ... Bankası tarafından yapılan icra takibinde taşınmazın satıldığını, ... İcra Müdürlüğü'nce hazırlanan sıra cetvelinde yer alan davalılardan ...'un gerçekte diğer davalı ....'den herhangi bir alacağının olmadığını, ...'un davalı ...'nin yetkilisi ...'ın avukatı aynı zamanda şirket ortağı olduğunu, muvazaalı olarak aralarında bir ipotek alacak il...kisi kurulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalı ...'a ayrılan bedelin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosya davacısı... vekili, alacaklısı oldukları ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/2144 sayılı dosyası kapsamında haciz konulan taşınmazın satışı sonrası düzenlenen sıra cetvelinin 2. sırasında yer alan davalının alacağının muvazaaya dayalı üçüncü kişilerden mal kaçırma kastıyla yapıldığını, davalının aynı zamanda borçlu şirketin de avukatlığını yaptığını, davalı ile borçlu arasında bir ticari alışveriş olmamasına rağmen varmış gibi gösterip kendisi lehine ipotek tesis ettirmesinin muvazaya delil olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...vekili, sıra cetveli itiraz davasında sıra cetvelinde pay alan alacaklılara karşı husumet yöneltilebileceğini savunarak, müvekkili yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davalı borçlu ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, banka kayıtları incelendiğinde davalıya ipotek bedelini aşan miktarda borç verdiğinin sabit olduğunu, davalının kendisine 550.000 USD borçlu olduğunu bu nedenle taşınmaz üzerine ipotek tesis ettiklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davalı borçlu ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını, banka kayıtları incelendiğinde davalıya ipotek bedelini aşan miktarda borç verdiğinin sabit olduğunu, davalının kendisine 550.000 USD borçlu olduğunu bu nedenle taşınmaz üzerine ipotek tesis ettiklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davalı ...'un alacağının muvazaalı olduğu iddia edilmiş ise de, davalının alacağının ipotek belgesine dayandığı, resmi belge niteliğindeki ipotek belgesinin aksi ancak resmi nitelikteki delillerle kanıtlanabileceğinden davacılar tarafından alacağın muvazalı olduğunu kanıtlanamadığı ve sıra cetveline itiraz davalarının sıra cetvelinde yer almakla birlikte kendisine para isabet eden alacaklılara karşı açılacağı gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden açılan davanın ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ... ile borçlu arasında yapılan 04.01.2008 tarihli ipotek senedinin muvazaalı olduğu iddiasına dayalı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İpoteğin resmi makam önünde yapılmış olması sebebiyle yapıldığı tarihin ve tarafların imzası açısından aksinin yine resmi belge ile ispat edilmesi gerekir. Ancak ipoteğe konu alacağın muvazaalı olduğuna ilişkin iddia karşısında, alacağın muvazaalı olmadığı hususunu ispat yükü davalı ipotek alacaklısı üzerindedir. Bu durumda, emsal alınan ilama da yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Kabule göre de; davada taraf sıfatı bulunmayan ... hakkında hüküm kurulmasıda doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı ... yararına BOZULMASIN