muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9563, Karar No: 2016/4640, Tarih: 25.04.2016

Öte yandan, işbu davanın dayanağını oluşturan icra takibinde protokol uyarınca davalıya devredilen işyerinin kira bedeline ilişkin alacak talebinde de bulunulmuştur. Somut olayda dava dışı.. Gıda Ltd. Şti.'nin işlettiği Balgat Cevizlidere Cad. 25/B adresinde bulunan işyeri de protokol uyarınca davalıya devredilmiştir. Ancak, dosya içerisindeki belgelerden bu işyerinin dava dışı ......e ait olduğu, davacı ile yapılan kira sözleşmesi uyarınca dava dışı şirket tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen protokol uyarınca dava dışı şirkete ait işyerinin alt kiracı sıfatıyla davacıya devri öngörülmüş ve devir tarihi sonrasındaki kira bedellerinin davalı tarafından ödeneceği kararlaştırılmıştır. Nitekim, davacı alt kiracı olan davalı tarafından ödenmesi gereken kira bedellerinin ödenmediği, bu bedellerin tarafından ödendiğinden bahisle alacak isteminde bulunmuştur. Alt kira ilişkisi bakımından diğer takip alacaklıları ile davalı arasında bir hukuki ilişki bulunmadığından davacının bu talep yönünden tek başına itirazın iptali davası açmasına engel bir husus bulunmamaktadır. Dosyaya ibraz edilen .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/938 esas 2013/102 karar sayılı ilamı uyarınca davacı ve kira kontratında kefil olarak görülen dava dışı şahıs aleyhine protokol uyarınca alt kiracı sıfatıyla davalıya devredilen işyerinin tahliyesi ve ödenmeyen kira bedelinin tahsiline yönelik takip yapıldığı takibe yapılan itirazın kaldırılmasına karar verilerek taşınmazın tahliyesine ve 1.3.2012-1.5.2012 tarihleri arasında ödenmeyen üç adet kira bedelinin tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, yukarıda taraflar arasında düzenlenen protokol uyarınca alt kiracılık ilişkisi çerçevesinde davalıya devredilen işyeri nedeniyle davalı tarafından ödenmesi gerektiği halde ödenmeyen bu nedenle davacı tarafından kiralayana ödenmek zorunda kalınan kira bedeli bulunup bulunmadığı tespit edilerek varsa bu bedele ilişkin davalının sorumluluğunun belirlenip icra takibine konu edilen kira bedeline ilişkin alacak yönünden sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle bu talep yönünden de davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16916, Karar No: 2012/17175, Tarih: 12.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16916 E.  ,  2012/17175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine ilişkin Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2008 tarih 2008/280 Esas 2008/349 Karar sayılı kararının, dairemizin 20.12.2011 tarih 2011/6592 Esas 2011/49751 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, 14.02.2012 tarih ve 2008/205515 sayılı yazıları ile itiraz kanun yoluna başvurarak dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

Anılan dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmadan 6352 sayılı yasanın 99-101. maddeleri ile değiştirilen CMK 308. maddesi gereğince dairemize gönderilmesi nedeni ile dosya yeniden incelenerek değerlendirilip, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜ ile dairemizin 20.12.2011 tarih 2011/6592 Esas 2011/49751 Karar sayılı kararının sanık ...'a ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/331 esas, 1999/727 karar sayılı ilamının 5237 sayılı TCK'nın 58/2-b maddesi uyarınca tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere ilişkin infaz rejiminin uygulanmasına ve infazdan sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına kısmının çıkarılarak eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8129, Karar No: 2016/6069, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/8129 E.  ,  2016/6069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının taşınmazında projeye aykırı imalatları ile haksız müdahalede bulunduğunu belirterek el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesine göre; kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz.

Buna göre bilirkişi kurulu tarafından anataşınmaza ait mimari proje yerinde uygulanarak projeye aykırı olan her bir husus ayrı ayrı belirlenip krokiye de bağlanmak suretiyle tespit edilip bunların projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunun yapılan proje dışı bir kısım imalatların projeye aykırı sayılmayacağı yolundaki raporu esas alınarak hüküm kurulması,

2-Mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 03.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu işyerinin üç cephesinde alüminyum kompozit panelden yapılı reklam panolarıyla kaplanmış olduğu tespit edilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı boyutlarda olmamak, ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak, diğer bağımsız bölüm maliklerini rahatsız etmemek kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir.

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan dava konusu reklam panolarının (tabelaların) Yargıtay uygulamalarında açıklanan hususlara uygun olup olmadığının tek tek belirlendiği rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz araştırma, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine,18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16709, Karar No: 2015/22563, Tarih: 01.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/16709 E.  ,  2015/22563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi ve alacaklı.... istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Hava Kandemir tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1)Şikayetçinin temyiz isteminin incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.980,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2)Alacaklı....'ın temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçinin, ihale konusu aracın aynından kaynaklanan kurum alacağının rüçhanlı olduğunu belirterek ihale bedelinin takip alacaklısına ödenmesine dair icra müdürlüğü kararının iptali ve sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulü ile aracın satış bedelinden, öncelikle, şikayetçinin alacaklı olduğu miktarın ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”. Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Somut olayda, ihale konusu aracın kaydında birden fazla haczin bulunduğu ve şikayetçinin, vergi alacağı olduğunu iddia ettiği görülmektedir.

Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, ihale konusu aracın kaydında birden fazla haczin bulunduğu ve şikayetçinin, vergi alacağı olduğunu iddia ettiği görülmektedir.

Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklının bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, icra müdürlüğünce İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Diğer yandan, şikayetçinin başvurusu, icra müdürlüğünün satış bedelinin alacaklıya ödenmesi işleminin iptali ile sıra cetveli yapılmasına yönelik olup, HMK.nun 26.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak, şikayetçinin alacağının satış bedelinden öncelikle ödenmesine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı....'ın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6342, Karar No: 2013/20960, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6342 E.  ,  2013/20960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 04.12.2012 tarih, 2012/36687 E ve 2012/40639 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4483, Karar No: 2023/5446, Tarih: 16.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4483 E.  ,  2023/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2018 E., 2023/186 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/41 E., 2022/166 K.

Taraflar arasında iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl dava dosyasında Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı bünyesinde boya, dış cephe inşaat işinde çalıştığını, 02.05.2015 tarihinde çalışması esnasında iş kazası meydana geldiğini, bu kazada davalı işverenin sorumluluğunun bulunduğunu, davacının ömrü boyunca iş gücü kaybı oluştuğunu, halen çalışamadığını, müvekkilinin sağlık durumunun doktor ve adli tıp raporları sonrasında ortaya çıkacağını, bu kazadan dolayı manevi olarak acı ve elem yaşadığını belirterek 350.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduatı faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Birleşen 2016/42 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı bünyesinde boya, dış cephe inşaat işinde çalıştığını, 02.05.2015 tarihinde çalışması esnasında iş kazası meydana geldiğini, bu kazada davalı işverenin sorumluluğunun bulunduğunu, davacının ömrü boyunca iş gücü kaybı oluştuğunu, halen çalışamadığını, müvekkilinin sağlık durumunun doktor ve adli tıp raporları sonrasında ortaya çıkacağını, bu kazadan dolayı manevi olarak acı ve elem yaşadığını belirterek 350.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduatı faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3.Birleşen 2016/43 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı bünyesinde boya, dış cephe inşaat işinde çalıştığını, 02.05.2015 tarihinde çalışması esnasında iş kazası meydana geldiğini, bu kazada davalı işverenin sorumluluğunun bulunduğunu, davacının ömrü boyunca iş gücü kaybı oluştuğunu, halen çalışamadığını, müvekkilinin sağlık durumunun doktor ve adli tıp raporları sonrasında ortaya çıkacağını, bu kazadan dolayı manevi olarak acı ve elem yaşadığını belirterek 350.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduatı faiziyle davalıdan tahsiline,

4. Birleşen 2016/88 Esas sayılı dosyada davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı bünyesinde boya, dış cephe inşaat işinde çalıştığını, 02.05.2015 tarihinde çalışması esnasında iş kazası meydana geldiğini, bu kazada davalı işverenin sorumluluğunun bulunduğunu, davacının ömrü boyunca iş gücü kaybı oluştuğunu, halen çalışamadığını, müvekkilinin sağlık durumunun doktor ve adli tıp raporları sonrasında ortaya çıkacağını, bu kazadan dolayı manevi olarak acı ve elem yaşadığını belirterek 200.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduatı faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yaşanan kazanın müvekkili adına üzücü bir olay olduğunu ancak iş kazası geçiren işçilerin bu durumun ekonomik yıkımlarına ve maddi kayıplarına yol açmadığını, kaza müvekkili işverenin üzerine düşen tüm hukuki sorumluluğu yerine getirdiğini fakat illiyet zincirinden bağımsız olarak gerçekleşen kazanın sonuçlarını üstlenmek gibi hukuki bir zorunluluğunun olmadığını, ayrıca ihtiyati tedbir kararına itiraz ettiklerini, taşeron firma ile işvereni müvekkilinin arasında asıl-alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, Yusuf Bey'in inşaatın hizmet almakta olduğu Yalıkavak OSGB'nin çalışanı ve Yılmaz Yıldız'ın ise Far İnşaat... çalışan kalfası olduğunu, bu nedenle talep edilen maddi ve manevi tazminat taleplerini kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; 26.05.2021 tarihli kusur raporunda dava harici ...'nin %50, Rönesans Vip Turizm Yatırım İnşaat Ticaret San.ve Ltd. Şti.'nin %30 ve asıl ve birleşen dava davacılarının %20 oranında kusurlu oldukları tespit edilmiştir. 04.01.2022 düzenlenme tarihli ek raporda maddi tazminat miktarları hesap edilmiş ancak davalıların %100 kusurlu oldukları ihtimali kapsamında hesap yapıldığından davacılar için hesap edilen miktarlardan kendi kusur oranları dışlanarak davalının %80 oranındaki kusuruna göre birleşen dava davacısı Kıyasettin'in 231.173,48 TL, birleşen dava davacısı Baykan'ın 275.922,67 TL, birleşen dava davacısı Mehmet'in 235,94 TL ve asıl dava davacısı Reşat'ın 1.595,81 TL maddi tazminat alacaklısı olduğu olduğu tespit edilmiştir. Manevi tazminat istemleri ile ilgili olarak; asıl davada davacı ... lehine 3.000,00 TL, birleşen davada davacı ... lehine 3.000,00 TL, Birleşen davada davacı ... lehine 14.000,00 TL, Birleşen davada davacı ... lehine 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; deliller toplanmadan, raporlar arası çelişkiler giderilmeden düşük miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedildiğini, gerekçeli kararda müvekkiller lehine Van Eğitim Ve Araştırma Hastanesindeki maluliyet oranı raporlarına neden itibar edilmediğinin ve çelişki giderilmeden karar verildiğinin açıklanmadığını, bilirkişi raporunda hesaba esas alınan maluliyet oranlarının hatalı olduğunu, yerel mahkeme tarafından İ.T.Ü. veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum ve kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi heyetinden, tüm dosya kapsamı incelenmek suretiyle, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık bir rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken çelişkiler giderilmeden karar verilmiş olduğunu, hesaba esas alınan kazanç miktarlarının hatalı olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davacı ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilleri lehlerine hükmedilen manevi tazminat miktarının çok düşük olduğunu, dava konusu iş kazasında müvekkilinin hiçbir kusuru bulunmadığını, davalının asıl işveren olarak dava harici alt işveren kusurundan dolayı tam kusurlu olduğunu, tazminattan %20 oranında kusur tenzili yapılmasının hatalı olduğunu, 2022 yılı asgari ücretlerinin rapora yansıtılmasının kamu düzeninden kaynaklı olduğu halde dikkate alınmadığını beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.