muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/714, Karar No: 2011/41, Tarih: 09.02.2011

Mahkeme, bozmadan sonra yargılamanın 30.06.2005 tarihli ilk oturumunda bozmaya uyulmasına karar vermiştir. Bozma kararına uyma kararı verilmesi ile birlikte mahkeme uyulan bozma kararı çerçevesinde araştırma ve inceleme yapıp, bozmada belirtilen esaslar doğrultusunda hüküm verme yükümlülüğü altına girer. Özellikle bozmada işaret edilen hususların yerine getirilmesi gerekir. Oysa mahkeme bozma gereklerini tam olarak yerine getirmemiştir. Bozmadan sonra taşınmaz başında yapılan 07.05.2008 tarihli keşifte orman yüksek mühendisi bir bilirkişi hazır bulundurularak rapor alınmış ise de, başkaca orman araştırması yapılmamıştır. Bu nedenle uyuşmazlık konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait kesinleşen orman sınırlandırılmasına ilişkin harita ve belgeler var ise bunlar ilgili Orman İdaresinden getirtilmeli, şayet orman sınırlandırılması yapılmamış ise o takdirde gizli memleket ve orman amenajman haritaları bulundukları yerlerden istenilerek dosya arasına konulmalı ve orman bilirkişisinin raporunun Yargıtay'ca denetlenebilmesi sağlanmalıdır.

Bundan ayrı; bozma kararında açıkça dava dilekçesinde 50 dönüm yere ait tapu kaydının iptal ve tescilinin istenildiği, kabul edilen miktar dışında kalan yerin değeri üzerinden davalı Hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca avukatlık ücreti takdir ve tayini gereğine değinilmiş olmasına rağmen mahkemece belirlenen avukatlık ücreti buna uygun bulunmamaktadır. Davanın kabul edilen 4397,54 m2'lik bölümü için davacılar yararına 2021,50 TL. Avukatlık ücretine hükmedilmiş, kabulden çok daha fazla kısım yönünden ret kararı verilmesi gerektiği halde bu yapılmayarak davalı Hazine yararına 2580,12 TL vekâlet ücreti verilmesi ile yetinilmesinin doğru olmadığı…

…")

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar; murisleri O. O…

….'a ait 109 ada 61 parsel sayılı taşınmazın 50.000 m2 yüzölçümündeki bölümünün, yapılan kadastro çalışmalarında bitişikte yer alan 109 ada 76 parsel içerisinde davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini belirterek, 76 parsel sayılı taşınmazın 50.000 m2 yüzölçümündeki bölümünün Hazine üzerindeki tapu kaydının iptali ile kendileri adına tapuya tescilini istemişlerdir.

Davalı Maliye Hazinesi vekili; dava konusu taşınmazın 233.000 m2 yüzölçümlü olup, dağa meyilli, içerisinde kendiliğinden yetişen meşe ve sakız ağaçları bulunan kayalık bir özelliğe sahip olduğunu, tespit tarihine kadar özel mülkiyete konu olmayan taşınmazda davacıların nizasız fasılasız zilyetlik iddialarının dinlenme olanağının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı Maliye Hazinesi vekili; dava konusu taşınmazın 233.000 m2 yüzölçümlü olup, dağa meyilli, içerisinde kendiliğinden yetişen meşe ve sakız ağaçları bulunan kayalık bir özelliğe sahip olduğunu, tespit tarihine kadar özel mülkiyete konu olmayan taşınmazda davacıların nizasız fasılasız zilyetlik iddialarının dinlenme olanağının olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 08.06.2004 tarihli fen bilirkişi raporunun ekinde bulunan krokide 76/A harfi ile gösterilen 5320,86 m2'lik kısmın davacılar ve miras bırakan O. O…

… tarafından tespit tarihine kadar 20 yıldan fazla süreyle tasarruf edildiği ve ziraatçı bilirkişi tarafından da kültür arazisi niteliğinde olduğunun bildirildiği gerekçesiyle davalıya ait tapu kaydının iptali ile davacılar adına tapuya tesciline, taşınmazın keşifte belirlenen değeri üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife gereğince hesaplanan 1.203,91 YTL vekâlet ücretinin davalı Hazineden alınıp davacılara verilmesine, davanın kısmen reddi nedeniyle 350,00 YTL vekâlet ücretinin davacılardan alınıp davalı Hazineye verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Özel Dairece; Dava konusu taşınmazın, 6831 sayılı Yasanın 1.maddesi hükmü uyarınca orman sayılan yerlerden olup olmadığının yöntemine uygun bir biçimde araştırılıp belirlenmesi gerektiği, bundan ayrı, davacıların dava dilekçesinde açıkça, 50 dönüm yere ait tapu kaydının iptal ve tescilini istedikleri, kabul edilen bölüm dışında kalan miktar yönünden, davalı Hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi(AAÜT) uyarınca avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken daha az miktara hükmedilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ve dava konusu taşınmazın bulunduğu yer ile ilgili memleket ve orman amenajman haritaları ile hava fotoğrafının ilgili kurumlardan getirtilmesinden sonra yapılan keşif sonucunda; harita mühendisi bilirkişi, dava konusu taşınmazın bulunduğu yere memleket haritası ile hava fotoğrafını, orman mühendisi bilirkişi de orman amenajman haritasını uygulamışlar ve buna ilişkin raporlarını ibraz etmişlerdir.

Mahkemece, 08.06.2004 tarihli fen bilirkişi rapor ekinde bulunan krokide; (A) harfi ile gösterilen 4397,54 m2'lik kısım yönünden davanın kabulüne, (B) harfi ile gösterilen 612,98 m2 ve (C) harfi ile gösterilen 310,34 m2'lik kısımlar yönünden davanın reddine, karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince kabule göre 2.021,50 YTL vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince 2.580,12 YTL vekâlet ücretinin davacılardan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçelerle hüküm bozulmuştur.

Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçelerle hüküm bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki gerekçelerle ve ayrıca başka dosyalar için orman işletme şefliğinden gelen cevabi yazılardan, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ve il sınırları içerisinde orman kadastrosunun yapılmadığının bilindiği, taşınmazın bulunduğu yere ilişkin hava fotoğrafı, memleket haritası, orman amenajman planının getirtildiği, uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde uygulandığı, yapılan uygulama ile orman sınırının kesin bir şekilde belirlendiği, harita ve plan üzerinde gösterildiği, ibraz edilen raporun mahkemece yeterli ve kanaat verici nitelikte bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, önceki karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince kabule göre 2.021,50 TL vekâlet ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, reddedilen kısım yönünden önceki karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince 2.580,12 TL vekâlet ücretinin davacılardan tahsili ile davalıya verilmesine dair direnme kararı verilmiş; hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık; ilk bozma kararının gereklerinin mahkemece tam olarak yerine getirilip getirilmediği noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtmelidir ki, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429/2 maddesinde bozma sonrası mahkemece yapılacak işlemler açıklanmıştır. Buna göre mahkeme, temyiz edenden Aynı Kanunun 434. maddesi uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip, dinledikten sonra Yargıtay'ın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verecektir. Mahkemece tarafların beyanlarının alınıp bozmaya uyulmasına karar verildikten sonra yapılacak iş; bozma gereklerinin yerine getirilmesi olmalıdır. Zira mahkemece bozmaya uyulması yönünde oluşturulan karar bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine neden olur. Usulü kazanılmış hakkın gerçekleşmesine engel olacak istisnai bir durum da yoksa mahkeme hükmüne uyduğu bozma kararında gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince karar vermek mükellefiyetindedir ve sonuçta vereceği hükmün bozmada gösterilen esaslara uygun olması gerekir.

Öte yandan, bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki yıllara ait olmak üzere en az iki ayrı tarihe ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için 19.08.2002 dava tarihinden geriye doğru 20-25 yıllık (1982-1987) zaman dilimi içinde veya bu tarihlere en yakın zamanda çekilmiş 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının dosyada yer almalı ve bu fotoğraflar stereoskopla incelenmelidir. Stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelendiğinde arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabileceği bilinmelidir.

Şu hale göre, Mahkemece uyuşmazlığın açık bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için yukarıda belirtilen nitelikte hava fotoğraflarından yararlanılmalı; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ve il sınırları içerisinde orman kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı hususu orman müdürlüğünden sorulmalı ve sonuçta taşınmazın niteliği duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Somut olayda ise, mahkemece, ilk bozma ilamına uyma kararı verildiği halde, bozma ilamında değinilen biçimde 6831 Sayılı Yasaya uygun biçimde araştırma yapılmamış, taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı hususu orman müdürlüğünden sorulmamış, zilyetliğin başladığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafı getirilmesi gerekirken 1985 tarihli hava fotoğrafı getirilmiş; böylece bozma gerekleri yerine getirilmeden karar verilmiştir.

Diğer taraftan, mahkemece taşınmazın kabul ve reddedilen kısmının dava tarihi itibarıyla değeri üzerinden, karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi (AAÜT) uyarınca davalı Hazine lehine avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken, bir önceki karar tarihine göre belirlenmiş olması da doğru değildir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; ziraat mühendisi, orman mühendisi ve hava fotoğrafı uygulamasında uzman olan harita mühendisinden oluşacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla belirtilen zaman aralığında iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başlandığını belirleyerek, tanık ve bilirkişi beyanları bilimsel esaslara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmek, taşınmazın önceki niteliği, üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlenmek ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle karar vermek ve taşınmazın kabul ve reddedilen kısmının dava tarihi itibarıyla değerleri üzerinden, karar tarihindeki AAÜT uyarınca davalı Hazine lehine avukatlık ücreti takdir etmek olmalıdır.

Açıklanan hususlar göz ardı edilerek önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.02.2011 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19954, Karar No: 2010/1027, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19954 E.  ,  2010/1027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,55 TL. harcın temyiz edenden alınmasına, 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10172, Karar No: 2015/7482, Tarih: 03.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10172 E.  ,  2015/7482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2015

NUMARASI : 2008/481-2015/137

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin mutlak butlan ile batıl olduğunun tespiti sözleşmesinin feshi ve tapu iptali tescil istemine ilişkin olup, Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin bozma ilamı üzerine hüküm kurulmuştur.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 23. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18994, Karar No: 2011/3630, Tarih: 03.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18994 E.  ,  2011/3630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre; dava konusu taşınmaza 05.03.1979 tarihinde el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı yasa uyarınca uzlaşma esas ise de; davacı tarafın uzlaşma için başvurmadığı anlaşıldığından işin esasının incelenmesinde;

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2734, Karar No: 2019/7636, Tarih: 28.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/2734 E.  ,  2019/7636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 06/02/2019 tarih ve 2018/525-2019/103 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka vekili ile katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 26.11.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalılardan Garanti Bankası A.Ş. vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın 13.06.2000 ile 11.03.2002 tarihleri arasında müvekkili şirkette çalıştığını, işten ayrılmasından sonra yapılan incelemelerde anılan davalının, bir takım sahte talimatlarla müvekkilinin, diğer davalı banka nezdinde bulunan hesaplarından usulsüz biçimde para çektiğinin tespit edildiğini, işten ayrılmadan önce başladığı usulsüz işlemlere işten ayrıldıktan sonra da devam ettiğinin anlaşıldığını, bu nedenle hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davalı bankanın hesaptan para ödenmesine ilişkin talimatlardaki imzaların gerçekten müvekkili şirket yetkilisine ait olup olmadığını kontrol etmeden ve müvekkilinden teyit etmeden söz konusu ödemeleri yapması nedeniyle kusurlu olduğunu, bu nedenle oluşan zarardan müvekkiline karşı sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 62.209 TL'nin faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davaya konu edilen işlemlerin, davacı hesaplarının normal işleyişine dahil olduğunu, işlemlere dayanak talimatlar altındaki imzalar ile davacı şirketin imza sirküleri ve itiraz konusu edilmeyen işlemlerdeki imzalar arasında benzerlik bulunduğunu, usulsüz işlemleri gerçekleştirdiği ileri sürülen diğer davalı ...'ın, söz konusu işlemlerden önce de benzer şekilde hesaplardan para çektiğini, anılan davalının işten çıkarıldığının müvekkiline bildirilmediğini, şirkete ait basılı evrak ve kaşenin güvenilir olmayan kişilerin eline geçmesine davacının yol açtığı, müvekkiline yüklenebilecek bir kusurun bulunmadığını, asıl davacının kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, bir dönem davacı şirkette çalışan müvekkilinin, davacıya izafeten davalı bankadan para çektiğini, işten ayrıldıktan sonra da devam eden bu işlemlerin, davacı şirketin yetkilisi olan ...ile olan samimiyetten kaynaklandığını, davaya konu olan tutarlardan hangilerinin müvekkili tarafından çekildiğinin ancak yapılacak bir imza incelemesinden sonra ortaya çıkacağını, müvekkilinin çektiği paraları şirket muhasebesine teslim ettiğini, ciddi bir şirkette banka hesaplarının aylarca kontrol edilmemesinin, kontrol edilmese dahi para kaybının fark edilmemesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, uyulan bozma ilamı uyarınca takdiren %20 indirim yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, davalı ... yönünden verilen karar kesinleştiğinden bu yönde karar oluşturulmasına yer olmadığına, davalı banka yönünden tespit edilen 62.209,00 TL maddi zarardan takdiren %20 oranında müterafık kusur indirimi yapılarak 49.767,20 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ile katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, davacı şirketin davalı banka nezdinde bulunan hesabından usulsüz çekilen paralar nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davacının %20 müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, bankalar kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre, mevduat ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. BK'nın 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan, akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur. Aynı Yasa’nın 472/1. maddesi uyarınca usulsüz tevdide paranın nef’i ve hasarı mutlak şekilde saklayana geçtiği için ayrıca açıklamaya gerek kalmadan saklayan bu parayı kendi yararına kullanabilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, usulsüz işlemle çekilen paralar aslında doğrudan doğruya bankanın zararı niteliğinde olup, mevduat sahibinin bankaya karşı alacağı aynen devam etmektedir. Usulsüz işlemlerin gerçekleşmesinde ispatlandığı takdirde mevduat sahibinin müterafik kusurundan söz edilebilir ve banka bu kusur oranı üzerinden hesap sahibinin alacağından mahsup talebinde bulunabilir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan sonra somut olaya gelindiğinde ise, davacı tarafça dava dilekçesiyle, diğer davalı ...’ın davacı şirkette çalıştığı, işten ayrılmasından sonra sahte talimatlarla davalı banka nezdinde bulunan hesaplardan usulsüz biçimde havale işlemleri gerçekleştirdiği ve ayrıca para çektiği, işten ayrılmadan önce başladığı usulsüz işlemlere işten ayrıldıktan sonra da devam ettiğinin tespit edildiği, davalı bankanın hesaptan para ödenmesine ilişkin talimatlardaki imzaların gerçekten davacı şirket yetkilisine ait olup olmadığını kontrol etmeden ve teyit almadan ödemeleri yapması nedeniyle kusurlu olduğunun iddia edildiği, davalı bankanın ise, dava konusu işlemlerin, davacı hesaplarının normal işleyişine dahil olup, işlemlere dayanak talimatlar altındaki

imzalar ile davacı şirket imza sirkülerinde yer alan imzaların benzer olduğu, davacı şirket çalışanı diğer davalının söz konusu işlemlerden önce de benzer şekilde hesaplardan para çektiği ve işten çıkarıldığının davalı bankaya bildirilmediğinin savunulduğu, mahkemece bozma öncesi yapılan yargılama sırasında dava konusu işlemlere ilişkin talimat ve dekontlar üzerinde imza incelemesi yaptırıldığı, 11.12.2013 tarihli Adli Tıp raporunda, talimat asıllarında davacı şirket adına atılı imzaların şirket temsilcisine ait olmadığı, davalı ...'ın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği, 27.06.2008 tarihli Adli Tıp raporunda da, 35.961,00 TL tutarındaki 12 adet dekonttaki imzanın davalı ...'ın eli ürünü bulunduğu, 26.248,00 TL tutarındaki 5 adet dekonttaki imzanın davalı ...'nın imzası olmadığı nazara alınarak, toplam 62.209,00 TL'lik zararın 35.961,00 TL'sinden davalı banka ile birlikte sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönüden kısmen kabul kararı verildiği ve anılan davalı hakkında verilen işbu kararın bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, ilke olarak davalı bankanın özel yasa ile kurulmuş ve kendisine ayrıcalıklar tanınmış bir güven kurumu olması dolayısıyla en hafif kusurlarından bile sorumlu olmasının yanı sıra, her ne kadar mahkemece meydana gelen olayda davacının %20 oranında müterafik kusurlu olduğu kabul edilerek hüküm tesisi cihetine gidilmiş ise de, davacı hesabından usulsüz şekilde işlem yapan diğer davalının davacı şirketin çalışanı olması nedeniyle iyi adam çalıştırmayan ve ayrıca daha önce de davalı bankada şirket adına işlem yapan bu kişinin davacı şirketteki işinden ayrıldığını davalı bankaya bildirmeyen davacının ve alınan raporlar uyarınca para çekilme işlemlerine ait talimatlardaki imzalar davacı şirket yetkilisine ait olmamasına rağmen işbu talimatlar uyarınca, davacıdan teyit de almadan işlem yapan davalı bankanın dava konusu zararın meydana gelmesinde %50 oranında eşit kusurlu olduğu kabul edilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekirken gerekçesi de belirtilmeksizin davacının %20 müterafik kusurlu olduğundan bahisle yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.