muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13678, Karar No: 2012/15420, Tarih: 30.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/13678 E.  ,  2012/15420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/117008

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2007

NUMARASI : 2005/36 (E) ve 2007/191 (K)

SUÇ : Görevli Memura Mukavemet, Tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında görevli memura mukavemet suçu ile mağdure Ş.. S..’ya karşı tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı ‘kasıtlı bir suçtan mahkum olmama’ nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdurlar E.. H.. ve S.G.’e karşı tehdit suçundan kurulan hükümlere gelince,

Tanıklar S. H. ve S. K.nun ifadelerinde sanığın mağdure Şengül’ü tehdit ettiğini beyan etmeleri diğer mağdurlar E. ile S.’u tehdit ettiğine ilişkin bir beyanlarının bulunmaması ve dosya içeriğine göre de mağdurların iddiası dışında sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından sanık hakkında mağdurlar Ercan ve Sonnur’a karşı tehdit suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/05/20112 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15873, Karar No: 2012/46594, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15873 E.  ,  2012/46594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede izah edilen fiilde, ... Kaymakamlığı'nın yazılarında Gençlik ve Spor İlçe Müdür vekili olarak görev yapan sanığın görevi kapsamında bulunan amatör futbol müsabakalarında yer alan kişiler hakkında bordro düzenleyerek ücret tahakkuk ettirmek görevinin bulunduğu, bu görevi sırasında görev almayan hayali kişiler adına düzenleme yaparak içeriği itibariyle sahtecilik suçunu işlediğinin anlatıldığı, görevsizlik kararında da bunun belirlendiği, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 339/1 maddesi kapsamında olduğu anlaşılmakla;

İddianamedeki sevk maddeleri ve tavsife, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre, “Sahtecilik” suçunun temyiz incelemesinin Yüksek (11.) Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu anlaşılmakla; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay C. Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/3184, Karar No: 2024/4704, Tarih: 09.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/3184 E.  ,  2024/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/216 E., 2022/130 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Rize ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesinde bulunan, kadastro çalışmalarında "dere yatağı" olarak tescil harici bırakılan, bilahare Hazine adına tescil edilen dava konusu 2361 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanlarından intikal ettiğini ileri sürerek ve eklemeli zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemece; iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen ilk kararın davalı Hazine vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince; çevredeki bir fabrikanın harfiyatından çıkan toprağın bu yere doldurularak çay bahçesi haline getirildiğinin anlaşıldığı, tescil harici bir yerin toprak doldurularak tarıma elverişli hale getirilmesinin imar ve ihya sayılmadığı, bundan ayrı, dava konusu taşınmazın derenin etki alanında kalıp kalmadığının net olarak açıklanmadığı, ayrıca, Karayolları Genel Müdürlüğü'nden söz konusu karayolunun yapımına hangi yıl başlandığı, yol yapımının hangi yıl tamamlandığı ve kamulaştırma yapılıp yapılmadığının soruşturulmadığı, noksan soruşturma ile yetinilerek hüküm kurulduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, davacılar vekilinin karar düzeltme talebi ise reddedilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, dava konusu taşınmazda imar ve ihyanın tamamlanmadığı, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince; Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Onama kararına karşı süresi içinde davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10.09.2020 tarihli ve 2020/214 Esas, 2020/2870 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın öncesinde dere yatağı olmayıp çevresindeki taşınmazlarla bir bütün olarak tarım arazisi niteliğinde kullanıldığı (çevresindeki taşınmazların kadastro sırasında kişiler adına tespit ve tescil edilen taşınmazlar olduğu), 1950’li yılların başlarında yaşanan afet sonucunda güneyinde bulunan Kalkandere’sinden sel bastığı, 3-4 yıl kadar su altında kaldığı için taşınmazın tespit dışı bırakıldığı, suların çekilmesiyle birlikte yeniden tarımsal faaliyete devam edildiği, 1970’li yıllarda güneydeki Kalkandere yolunun yapılmasıyla taşınmazın, yolun da güneyinde kalan Kalkandere Deresinin taşkın sahasından kurtulduğu, yol ile dere arasında 4 metre kot farkının bulunduğu, 1970-1971 yıllarında yapılan çay fabrikası sahasından çıkan toprağın yine civardaki arazi sahiplerinin de yaptığı gibi davacı tarafça taşınmaza döküldüğü, daha sonra çevre taşınmazlarla birlikte çaylık haline getirildiği, 2015 yılında yapılan keşifte çaylığın en az 40 yaşında olduğunun belirtilmesi karşısında bu çaylığın davanın açıldığı 2009 yılından geriye doğru en az 30 yıllık olduğu, 1980 tarihli hava fotoğraflarına göre de 1980 yılı itibariyle tarım arazisi niteliğinde bulunduğu, tescil harici, taşlık, kayalık niteliğinde bulunan yerin sırf toprak dökülerek/doldurularak tarıma elverişli hale getirilmesinin imar ve ihya sayılmayacağı, taşınmaza toprak dökme işleminin zaten tarım arazisi niteliğinde bulunan taşınmazın toprağının iyileştirilmesi amacına yönelik bulunduğu ve bu durumun imra-ihya ve zilyetlikle kazanılmasına engel teşkil etmeyeceği, bu haliyle çekişmeli taşınmazda davacılar lehine TMK’nın 713 üncü ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinde öngörülen şartların gerçekleştiğine değinilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle onama ilamının ortadan kaldırılmasına, mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemenin 28.04.2022 tarihli ve 2020/216 Esas, 2022/130 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

3. Mahkemenin 28.04.2022 tarihli ve 2020/216 Esas, 2022/130 Karar sayılı kararıyla; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporlarıyla da sabit olduğu üzere taşlık ve çalılık vaziyette, tarım yapılamaz halde bulunduğunu, dava konusu taşınmazın imar- ihya yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın 1952 yılında yapılan kadastro çalışmalarında dere yatağı olarak işaretlendiğini, şimdiki hali ile dere yatağı doldurularak teşekkül etmiş bir arazi olduğunu ve bu vasıfta olduğu için Medeni Kanun'un ilgili hükümleri gereği ilgili kuruluşlardan alınan görüşler doğrultusunda Hazine adına çay bahçesi vasfı ile tescil edildiğini bildirerek ve önceki beyanlarını tekrarla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; kadastro tespiti sırasında tescil harici bırakılan, bilahare Hazine adına ihdasen tescil edilen taşınmazın tapu iptali-tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 713 üncü maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 üncü ve 17 nci maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Rize ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesinde bulunan ve 1952 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan dava konusu yerin 2010 yılında idari yoldan 2361 parsel numarası ile Hazine adına tescil edildiği, bilahare 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi gereği 125 ada 5 parsel numarasını aldığı anlaşılmaktadır.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Ancak; bilindiği üzere, kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hakimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü vardır. Dava konusu 2361 parsel sayılı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi gereği 125 ada 5 parsel numarasını aldığı anlaşılmakla, Mahkemece yeni parsel numarasına hükümde yer verilmemesi doğru değildir. Öte yandan, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığı, davacıların 2009 yılında tescil isteği ile dava açtığı, dava konusu yerin yargılama sırasında 2361 parsel numarasıyla idari yoldan Hazine adına tescil edildiği, bu suretle tescil davasının tapu iptal ve tescil davasına dönüştüğü gözetilerek, Mahkemece hükmün 3 numaralı bendinde yer verildiği üzere davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına dair hüküm kurulmakla yetinilmesi gerekirken bir sonraki bentte, alınması gereken harcın davacı taraftan tahsiline ilişkin hüküm tesisi isabetsizdir.

Ne var ki; anılan hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 nci maddesi uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine ve re'sen yapılan inceleme sonucu Mahkeme kararının; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan "2361 parsel" ibaresinden sonra gelmek üzere "(yeni 125 ada 5 parsel)" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinin hüküm yerinden çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2716, Karar No: 2012/2872, Tarih: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2716 E.  ,  2012/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2775, Karar No: 2013/5522, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/2775 E.  ,  2013/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca; arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlar dikkate alınarak, taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ayrı ayrı değerinin bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin ve varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarının ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilip gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmazın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ile bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen ve hükme esas alınan raporda; dava konusu ile emsal olarak alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp eksik ve üstün yönleri -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden taşınmazın m² birim fiyatı gösterilmiş ve genel sözlerle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitlerinde Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın bulunan başka taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa, kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinde, taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörüldüğünden; bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz mal sahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Dava, DSİ Genel Müdürlüğüne izafeten ... tarafından açıldığı halde karar başlığında davacı olarak ...'nin gösterilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21449, Karar No: 2012/37968, Tarih: 13.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21449 E.  ,  2012/37968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 28.05.2012 tarih, 4183/17822 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43.90. TL ilam harcı alındığından karar düzeltme isteyenden başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4543, Karar No: 2012/7200, Tarih: 06.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4543 E.  ,  2012/7200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından temlik alınan İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2006/15110 esas sayılı icra dosyasında, borçluya ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini, satış bedelinden harçlar ve vergiler düşüldükten sonra kalan 8.536.972,36 TL'nin İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'ne gönderildiğini, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde birinci ve ikinci derece ipotek alacaklısı olan davalıya, ipoteğin dayanağı olan kredi alacağından fazla pay ayrıldığını ileri sürerek, davalıya fazla ayrılan miktarın sıra cetvelinden çıkartılarak müvekkili şirkete ödenmesini ve sıra cetvelinde yer almayan paraya çevrilme ve paylaştırma giderlerinin de sıra cetvelinden çıkartılarak müvekkili şirkete ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, sıra cetveli düzenlenirken paraya çevirme ve paylaşma giderlerinin öncelikle masrafı yapan alacaklıya ödenmesi gerektiği yönündeki davacı talebinin haklı olduğunu, bu kısımla ilgili talebi kabul ettiklerini, ancak bunun dışında kalan taleplerin yerinde olmadığını, dava dışı borçlu şirkete üç çeşit kredi kullandırıldığını, bu kredilerin teminatı olarak uyuşmazlık konusu teminatların alınmış olduğunu, müvekkili bankanın alacağının müvekkili bankaya sıra cetvelinde ayrılan paydan daha fazla olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, Vakıflar Bankası Gaziosmanpaşa şubesi ile dava dışı kredi asıl borçlusu arasında kredi sözleşmelerinin imzalandığı, Dünya Bankası kaynaklı işletme kredisi, Dünya Bankası kaynaklı yatırım kredisi, davacı banka kaynaklı kredi ve teminat mektubu kredisi kullandırıldığı, 26.10.2000 takip tarihi itibariyle banka alacağının 1.627.660,69 TL olduğu, 18.02.2008 satış tarihi itibariyle banka toplam alacağının ise 18.954.755,51 TL'ye ulaştığı, davalı bankanın dava dışı şirketten olan alacağı yönünden sıra cetvelinde fazla pay ayrıldığından söz etmenin mümkün olmadığı, bu yöne ilişkin itirazın yerinde olmadığı, ancak davacı tarafından yapılan paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin davacıya öncelikle ödenmesi gerektiğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabul edilerek, davanın kısmen kabulüne, sıra cetvelinde davacı tarafından yapılan paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin öncelikle davacıya ödenmesi gerekirken bu ödeme yapılmadan sıra cetveli düzenlendiği anlaşılmakla, bu masrafların sıra cetvelinden çıkartılarak davacıya ödenmesine, davalıya ipotek alacakları nedeniyle fazla pay ayrılmasının sözkonusu olmadığı anlaşılmakla, bu yöndeki itirazın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar tebliğinden itibaren 15 gün olmak üzere karar düzeltme süresi açık olmak üzere, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2476, Karar No: 2018/8036, Tarih: 23.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2476 E.  ,  2018/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın başka suçtan Tekirdağ T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 25/09/2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 196.maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.