muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1479, Karar No: 2010/5068, Tarih: 01.03.2010

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

DY
Yargıtay — Esas No: 2013/15326, Karar No: 2014/11431, Tarih: 12.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15326 E.  ,  2014/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/278566

Mahkemesi : İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.02.2011

Numarası : 2009/13-2011/75

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet Savcısının eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Oluşa, tanık A.. G..'un anlatımlarına, otopsi tutanağında tarif edilen yaralanma biçimi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın yönetimindeki kamyonu ile biçerdöverin hasat ettiği mısır başaklarını toplamakta olan işçilerin bulunduğu tarlada mısır yüklemesi yapmak için biçerdöverin arkasından seyretmekte iken tarlanın köşesini döndüğü sırada mısır toplama işçisi olan ölene çarpması sonucu meydana gelen olayda, işçi kalabalığının bulunduğu tarlada aracın hareket alanına her an birisinin girebileceğini öngörerek dikkatli seyretmesi gereken sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile olayda kusurlu olduğu, olay sırasında ölen kişinin hareket halinde olması veya durmasının sanığın kusur durumuna etkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mahkumiyeti yerine beraatine dair yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6591, Karar No: 2008/11267, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6591 E.  ,  2008/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fenni hataların düzeltilmesi çalışmasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 06.05.2005 tarihli dilekçesiyle, ... Köyü, ... mevkii 459 sayılı parselin, orman ile ilgisi olmadığı halde, 111 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 9/son maddesi gereğince yapılan ve 31.03.2005 ila 30.04.2005 tarihlerinde ilan edilen fenni hataların düzeltilmesi çalışmasında, kısmen orman sınırları içinde bırakıldığını, bu işlemin iptalini ve taşınmazın orman sınırları dışında gösterilmesini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 6831 Sayılı Yasanın 9/Son maddesi gereğince yapılan fenni hataların düzeltilmesi çalışmasına itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde ilk orman kadastrosu 1976 yılında yapılmış, ekip çalışmaları 16.03.1978 tarihinde ilan edilerek, 16.03.1979 tarihinde kesinleşmiş, itirazların incelenmesi sonucu komisyon çalışmaları da 10.09.1979 tarihinde ilan edilmiş, daha sonra, Daha sonra 1989 yılında yapılan aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasayla ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması 19.04.1990 tarihinde ilan edilip, 19.10.1990 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede 2005 yılında 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 9/son maddesi gereğince Fenni hataların düzeltilmesi çalışması yapılmış, 07.04.2005 ila 07.05.2005 tarihlerinde ilan edilmiştir. ... Beldesinde daha önce sınırlandırması yapılmış ormanların kadastrosu ve mahkeme kararıyla orman sınırları içine alınan taşınmazlarda 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına 28.03.2005 tarihinde başlanmış, çalışmalar 06.04.2005 tarihinde bitirilmiş, 27.06.2005 tarihinde sonuçlandırılmış, 26.04.2006 tarihinde ilan edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/09/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/3705, Karar No: 2003/2500, Tarih: 23.06.2003

8. Ceza Dairesi 2002/3705 E., 2003/2500 K.

**8. Ceza Dairesi 2002/3705 E., 2003/2500 K.**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 513 ]

**"İçtihat Metni"**

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıklar Ali Cengiz ve Sebahi Cengiz'in yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair (ŞEBİNKARAHİSAR) Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.5.2001 gün ve 8 esas, 38 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar ile O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 16.4.2002 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Köy tüzelkişiliği adına tapuya arsa olarak tescil edildiği Tapu Sicil Müdür-lüğünce bildirilen yere elatma eyleminde, TCK.nun 513/2. maddesinde tanım-lanan suçun ögeleri oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZUL-MASINA), 23.6.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6082, Karar No: 2019/705, Tarih: 28.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/6082 E.  ,  2019/705 K.**

**"İçtihat Metni"**

.. vekili avukat ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Genel Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14/07/2014 tarih ve 2013/147-2014/444 sayılı hükmün Dairemizin 06/02/2017 tarih ve 2015/16037-2017/1257 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı eczacı, sahibi olduğu ... Eczanesi’nin ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü’nce ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle, davalı kurumun hukuka aykırı bir şekilde re’sen kendisine 102.128,00 TL borç tahakkuk ettirdiğini, İdare Mahkemesine dava açtığını, yürütmeyi durdurma kararı verildiğini, davanın halen derdest olduğunu, ruhsat iptalinin usul ve esaslarıyla hukuka aykırı olduğunu, bedel iadesi talep edilen reçete içeriklerinin de hiçbir şekilde gerçeğe aykırı veya sahte nitelikte olmadığını, yasal ve resmi olduğunu, bu nedenlerle ...'nın resen borç tahakkuk işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyizi üzerine, karar, Dairemizin 06.02.2017 tarih 2015/16037 esas, 2017/1257 karar sayılı ilamı ile onanmış; davacı vekili bu sefer karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyizi üzerine, karar, Dairemizin 06.02.2017 tarih 2015/16037 esas, 2017/1257 karar sayılı ilamı ile onanmış; davacı vekili bu sefer karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada davacıya ait eczanenin işletme ruhsatının muvazalı olduğu anlaşıldığından ... Valiliği’nce 02.03.2011 tarihinde ruhsatının iptaline karar verildiği, davacının bu işlemin iptali için idare mahkemesine dava açarak yürütmeyi durdurma kararı aldığı, ancak idari yargı yolunda görülen bu davanın kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bunun üzerine davalı tarafça, 2012 yılı protokolünün 5.3.12. maddesi uyarınca, davacı ile akdedilen sözleşme tarihinden itibaren kurumca eczaneye yapılan tüm ödemelerin geri alınmasına karar verilerek işlem yapılmıştır. Yerel mahkemece 2012 yılı protokolünün uygulanmasını doğru bularak davanın reddine karar verilmiş ise de; davacıya karşı 2012 yılı protokolü uygulanamaz. Öyle ki, ruhsat iptaline karar verildiği 02.03.2011 tarihinde 2009 yılı eczane protokolü yürürlükte olduğu için bu protokol uygulanmalı ve 01.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Yılı Protokolünün 6.3.21. maddesinde sadece “muvazaalı olarak eczane işlettiği tespit edilen eczacı ile sözleşme yapılmaz. Sözleşme yapılmış ise feshedilir ve bir daha sözleşme yapılmaz” hükmü yer almaktadır. Hal böyle olunca, 2009 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 06.02.2017 tarih 2015/16037 esas, 2017/1257 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.02.2017 tarih 2015/16037 esas, 2017/1257 karar sayılı onama kararının kaldırılarak kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11714, Karar No: 2018/11429, Tarih: 22.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/11714 E.  ,  2018/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket nezdinde ... merkez ve tüm ilçeleri ile ...-...-... ... ilçelerinin oluşturduğu çalışma bölgesinde merkezi sinir sistemi (Nöroloji psikiyatri) ilaçları tanıtım satış temsilcisi olarak çalışmakta iken iş akdinin davacı tarafından 23/09/2013 tarihinde fesih edildiğini, fazla mesai ücret alacağının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasında düzenlenen iş sözleşmesinde yetkili Mahkemenin, ... İş Mahkemeleri olduğunun kararlaştırıldığını, yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... İş Mahkemeleri'ne gönderilmesini, ayrıca davacının ... 5. İş Mahkemesi'nin 2013/469 esas sayılı dosyasında işe iade davası açtığını savunarak yetki ve esas yönünden davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta; mahkeme 12/04/2016 tarihli duruşmada davacının davasını ıslah etmesi için bir haftalık kesin süre vermiştir. Ancak mahkeme HMK’nun 181. maddesini yanlış yorumlayarak, ıslahın bir haftalık kesin süre içinde yapılmadığından bahisle dosyayı mevcut haliyle karara çıkarmıştır.

HMK’nun 177/1. maddesine göre ıslah yapılması süreye bağlı olmayıp, ıslah tahkikatın sona ermesine kadar her zaman yapılabilir. Bu itibarla kesin süre içinde yapılmayan ıslah hakkının kaybedildiği düşünülerek dosyanın mevcut haliyle karara çıkarılması hatalıdır..

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4878, Karar No: 2022/5478, Tarih: 08.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4878 E.  ,  2022/5478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ÜNYE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen kadastro sırasında tespit dışı bırakılan taşınmazın tapuya tescili istekli davanın yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın ... ve ... yönünden husumetten, Hazine yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacı vekilinin yaptığı istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, davacının istinaf başvurusunun kamu düzenine aykırılık nedeniyle kısmen kabulüne, Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.02.2018 tarihli ve 2016/448 Esas, 2018/78 Karar sayılı kararının kaldırılarak esas hakkında yeniden karar verilmesi suretiyle davanın tüm davacılar yönünden esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmekle; dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ...; kadastro sırasında dere yatağı-kumluk vasfıyla tescil harici bırakılan çekişmeli taşınmazı imar-ihya ederek nizasız ve fasılasız, kanunda aranan süre boyunca zilyet ettiği iddiasıyla, taşınmazın adına tapuya kayıt tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, dava açılması için belirlenen hak düşürücü sürenin dolduğunu, çekişmeli taşınmazın dere yatağı vasfında olup Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, ayrıca somut olayda davacı yararına imar-ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, taşınmazın imar planı kapsamında kaldığını bu nedenle zilyetlikle kazanımının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekilleri dava açılması için belirlenen hak düşürücü sürenin dolduğunu, müvekkili idarelerin eldeki davada husumet ehliyetinin bulunmadığını, çekişmeli taşınmazın dere yatağı vasfında olup Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.02.2018 tarihli ve 2016/448 E., 2018/78 K. sayılı kararıyla; davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığı, davalı belediyelerin ise eldeki davada husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın ... ve ... yönünden husumetten, Hazine yönünden ise esastan reddine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Yerel Mahkemenin vermiş olduğu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davaya konu taşınmazda ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğin 40-50 yıl önce başladığı, zilyetliğin kavak, çeltik ve mısır tarımı yapılarak sürdürüldüğü dikkate alınması gerekirken Yerel Mahkemenin bu hususları irdelememesinin istinaf nedeni olduğunu, bir yerin imar ve ihya ile kazanılması için taşınmazın emek ve para sarf edilerek tarım arazi haline getirilmesinin gerektiği, ekime dikime ve ürün yetiştirmeye müsait olmayan yerlerin ihya edilecek taşınmazlar olduğunu, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tarıma elverişli olmayan bir taşınmazın tarım arazisi haline getirilmesi halinde imar ve ihyadan söz edilebileceğini, bu bağlamda taşınmazın tarıma elverişli hale getirilmesinin önemli bir olgu olduğunu, çekişmeli yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve dere boşluğu vasfıyla tespit dışı bırakıldığını, yapılan keşif sırasında toplanan delillerden taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu bu bağlamda masraf ve emek sarfı ile söz konusu taşınmazın imar-ihya edilip tarıma elverişli hale getirildiği imar-ihyanın tamamlandığı tarihten söz konusu tescil davasının açıldığı tarihe kadar 20 yıla aşkın bir süre ile davacı tarafından zilyet edildiğini bu hususun dosya içeriği ile teknik bilirkişi tarafından fotoğraf ve memleket haritasının uygulanması sonucunda dava konusu taşınmazın 1978 yılından sonraki zamanlarda tarım arazisi haline getirildiğinin belirlenmesine rağmen bu tarih ile dava tarihi arasında çekilmiş uydu fotoğrafları, memleket haritası, hava fotoğrafları hiç bir şekilde incelenmeden sonuca gidilmesinin itiraz nedenleri olduğunu, dava konusu taşınmazın toprak yapısı ile komşu parsellerin toprak yapısının aynı olması, nehrin yatak değiştirdiği 1978 yılından itibaren davacı tarafında imar-ihya edilmek sureti ile kullanıldığı belirlenmesine göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, taşınmazın öncesinin dere yatağı olduğu imar-ihya ile kazanılamayacağı gerekçesi ile reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, kararın kaldırılması isteğiyle istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

3. Gerekçe ve Sonuç