muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10188, Karar No: 2015/4252, Tarih: 14.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10188 E.  ,  2015/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında ... köyü, ... mevkii 280 ada 36 parsel sayılı 467,74 m² yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden ..., 280 ada 37 parsel sayılı 595,26 m² yüzölçümlü taşınmaz, belgesizden ..., 280 ada 38 parsel sayılı 942,64 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ..., 280 ada 39 parsel sayılı 4448,77 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ..., 280 ada 40 parsel sayılı 3259,42 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ..., 280 ada 41 parsel sayılı 835,94 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ..., 280 ada 49 parsel sayılı 470,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ... adına tesbit edilmiştir.

Bilgilendirme askı ilânı içinde ... tarafından dava dışı 133 ada 1 ilâ 9, 138 ada 1 ilâ 12, 280 ada 38, 39, 40, 41 ve 49 parsellere ilişkin sulh hukuk mahkemesinin 25.05.1978 tarih ve 1975/647-215 sayılı kararına dayanılarak yapılan itiraz, kadastro komisyonunca mahkeme kararındaki kişilerin veya mirasçılarının zilyetliklerinin terki söz konusu olduğu, tesbit maliklerinin ise 20 yıl süreyle zilyetliklerinin devam edip etmediği konusunda kanaat oluşmadığı gerekçesiyle tesbitlerin iptali ile itiraza konu parsellerin tarla niteliğiyle ... adına tesbiti, kadastro tutanaklarındaki tesbit maliklerinin de beyanlar hanesinde zilyet olarak gösterilmelerine karar verilerek çekişmeli 280 ada 38, 39, 40, 41 ve 49 sayılı parseller ilâna çıkarılmıştır.

Davacılar ..., ... ve ... vekili, 26.02.2007 havale tarihli dilekçe ile, sulh hukuk mahkemesinin 25.05.1978 tarih ve 1975/647-215 sayılı kararına ve zilyetlik savına dayanarak 280 ada 36 ve 37 parsellerin kadastro tesbitlerinin, 280 ada 38, 39, 40, 41 ve 49 sayılı parsellerin ise komisyon tesbitlerinin iptali ile davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davacı ..., 06.02.2007 havale tarihli dilekçe ile, 1970 yılı harici satım senedi ve zilyetlik iddiasına dayalı olarak 280 ada 39 sayılı parselin komisyon tesbitinin iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davacı ..., 07.02.2007 havale tarihli dilekçe ile; mirasen intikal ile zilyetlik şartlarının yararına oluştuğu iddiasıyla 131 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptali ile adına tescilini talep etmiş, yargılama sırasında dava açılan parseli 280 ada 39 sayılı parsel olarak (HUMK madde 80) HMK'nın 183. maddesi uyarınca düzeltmiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla davanın reddini savunmuştur.

Davacı ..., 07.02.2007 havale tarihli dilekçe ile; mirasen intikal ile zilyetlik şartlarının yararına oluştuğu iddiasıyla 131 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptali ile adına tescilini talep etmiş, yargılama sırasında dava açılan parseli 280 ada 39 sayılı parsel olarak (HUMK madde 80) HMK'nın 183. maddesi uyarınca düzeltmiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ayrı ayrı açılan davalar birleştirildikten sonra, davanın reddine, dava konusu 280 ada 36 ve 37 sayılı parsellerin tesbit gibi, 280 ada 38, 39, 40, 41 ve 49 sayılı parsellerin ise komisyon tesbiti gibi tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından 280 ada 39, davacılar vekili tarafından 280 ada 36, 37, 38, 39, 40, 41 ve 49 sayılı parsellere yönelik temyiz edilmesi üzerine dairemizin 05/11/2013 tarih ve 2013/7634 – 9596 sayılı kararı ile hükmün 280 ada 36, 37, 38, 40, 41 ve 49 sayılı parseller yönünden onanmasına, 280 ada 39 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddine, 280 ada 39 sayılı parsel yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay ilâmında özetle;

“1) Davacılar ..., ... ve ... vekilinin 280 ada 36, 37, 38, 40, 41 ve 49 sayılı parsellere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucu; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ancak, davacı gerçek kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere ilişkin usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davacılar ..., ... ve ... vekilinin 280 ada 39 parsele ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ancak, davacı gerçek kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin çekişmeli 280 ada 39 sayılı parsele ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3) Davacı ...'in 280 ada 39 parsele ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın ...'nın yakınında bulunduğu ve aynı özellikleri taşıdığı, öncesinde hayvan otlatılan alan iken 1990 yılından sonra kuru hububat tarımı yapılarak kullanıldığı, ancak, kullanımın kesintisiz olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi hükme esas alınan ziraat bilirkişi ... 18/7/2012 havale tarihli raporunda taşınmaz üzerinde kuru hububat tarımı yapıldığı, açık renkli, kumlu-tınlı, su tutma kapasitesi nispeten düşük, orta derinlikte, humussuz toprak yapısında olduğu, aralıklarla kullanıldığı, imar ve ihyasının tam olarak tamamlanmadığının tespiti ile mevcut bitkisi örtüsü, toprak yapısı ve kullanım durumları ile beraber yapılan inceleme sonucunda taşınmazın özel mülkiyete tabi olabileceğine ilişkin kanaat belirtmiş olmasına rağmen, mahkemece alınan 12/10/2012 havale tarihli ek raporunda çekişmeli 39 sayılı parsele ilişkin aynı belirlemelerle taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğu kanaatine varıldığını belirtmiş olup, önceki görüşünden neden vazgeçildiği ise bilimsel ve fenni nedenlerle açıklanmamış, 28.12.2012 tarihli duruşmada bilgisayar hatası olarak belirtilmiştir. Mahkemece de gerekçeli kararda raporlar arasındaki çelişki üzerinde durulmamış, neden ek rapora üstünlük tanındığı açıklanmamıştır. Birbiri ile çelişen bilirkişi raporuna değer verilerek hüküm kurulamaz.

O halde, mahkemece, önceki bilirkişiler dışında seçilecek ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dava konusu 39 sayılı parselin değişik yerlerinden alınacak toprak numunelerinin analizi ve çevre taşınmazlarla yapılan karşılaştırması sonucu, çekişmeli taşınmazın imar ve ihya yapılıp yapılmadığı, zilyetliğin başlangıcı ne zaman olduğu ve ne şekilde sürdürüldüğüne ilişkin rapor alınmalı, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihya yapılmışsa hangi tarihte başlanılıp bitirildiği, kimden kime kaldığı, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, maddi olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak, taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından sorulmalı, davacının dayandığı harici satım senedi taşınmaz başında uygulanmak suretiyle çekişmeli parseli kapsayıp kapsamadığı belirlenmeli, taşınmazın terk koşullarını oluşturmayacak şekilde ara ara kullanılmamasının zilyetliğin kesildiği anlamına gelmeyeceği gözönünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve çelişen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır." denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu; davacın davasının kısmen kabulüne, dava konusu ... köyü 280 ada 39 sayılı parsele ilişkin kadastro komisyon kararının iptaline, çekişmeli parselde fen bilirkişi ...'in 29/08/2014 havale tarihli raporuna ekli krokide sarı renge boyalı (A1) ile gösterilen 4183,12 m²'lik bölümün tarla vasfıyla ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, mavi renge boyalı (A) ile gösterilen 265,65 m²'lik bölümün ise kayalık vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 01/12/2005 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6024, Karar No: 2019/3107, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6024 E.  ,  2019/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15656, Karar No: 2017/446, Tarih: 19.01.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15656 E.  ,  2017/446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü müteveffanın hat ustası olarak çalıştığı cami inşaatında, iskeleden beton zemine düşerek öldüğü olayda; sanığın götürü usulü ile camide hattat ve süsleme işlerini yapmak üzere ölen ile anlaştığı, yapılan çalışmaların fenni yeterliliği bulunan yetkili kişinin kontrol ve denetiminde sürdürülmemesi, çalışmaların işçilerin inisiyatifine bırakılması, iskelenin üst seviyesinde korkulukların mevcut olmaması, iskelenin işçiler üzerinde çalışmaya başlamadan evvel kontrol edilmemesi, sanığın iş verdiği kimsenin ehil ve ekipmanın sağlam olmasına dikkat etmesi gerektiği, bu sebeple oluşa uygun iş güvenliği uzmanlarından oluşan bilirkişi heyet raporunda sanığın tali kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, üzerine atılı eylemin sabit olduğu gözetilerek, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19024, Karar No: 2010/2086, Tarih: 22.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19024 E.  ,  2010/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 104 ada 70 parsel sayılı 1194.16 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve dava konusu parselin teknik bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 293.89 m2'lik bölümün orman niteliği ile Hazine adına, (B) harfi ile gösterilen 900.27 m2'lik bölümünün davalılar Fatime Böcek ve arkadaşları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Yapılan incelemede; yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı son oturumda oluşturulan kısa kararda Devrek ilçesi ... Köyü 104 ada 70 parselle ilgili yapılan kadastro tespitinin iptaline, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 293,89 m2'lik kısım ile ilgili davanın kabulüne , bu kısmın ayrı parsel numarası altında orman vasfı ile Hazine adına tapula tesciline, (B) harfi ile gösterilen 900,27 m2'lik kısım ile ilgili davanın reddine, bu kısmın ayni parsel numarası altında tespit gibi tapuya tesciline dendiği halde, gerekçeli kararda Devrek ilçesi ... Köyü 104 ada 70 parselle ilgili yapılan kadastro tespitinin iptaline, teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 293,89 m2'lik kısım ile ilgili davanın kabulüne, bu kısmın ayrı parsel numarası altında orman vasfı ile hazine adına tapula tesciline, (B) harfi ile gösterilen 900,27 m2'lik kısım ile ilgili davanın reddine, bu kısmın ayni parsel numarası altında tespit gibi tapuya tesciline. Devrek İlçesi ... Köyü 104 ada 70 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak yapılan kadastro tespitinin iptaline; dava konusu taşınmazın orman niteliği ile hazine adına tapuya kayıt ve tesciline denmiştir. Oysa, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bozma nedeni oluşturur (İ.B.B.G.K. 10.04.1992 t, 1991/7 E. – 1992/4 K.).Ayrıca gerekçeli kararda çekişmeli parsel hakkında birbiri ile çelişkili iki ayrı hüküm kurulmuş olup yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 22/02/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/421, Karar No: 2024/4764, Tarih: 30.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/421 E.  ,  2024/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2954 E., 2022/1405 K.

DAVA TARİHİ : 23.03.2015

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/327 E., 2019/132 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Milli Savunma Bakanlığı'nın 41. Merkez Bakım Komutanlığı'nda 15.06.1989-13.02.2014 tarihleri arasında dökümcü ustası olarak çalıştığını, müvekkilinin en son net maaşının 2.700,00 TL olduğunu, her yıl 4 yarım maaş tutarında ve 2 kez de tam maaş tutarında ikramiye verildiğini, müvekkilinin 08:00-16:30 saatleri arasında çalştığını, müvekkilinin çalışması esnasında, dökümhanenin çalışma koşullarından ötürü işitme kaybına maruz kaldığını, davalı işyerinde müvekkilinin işitme kaybına maruz kalmasını önlemek için herhangi bir koruyucu malzeme verilmediğini, gerekli gözetim ve denetim mekanizması da bulunmadığını, Tuzla Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapılan maluliyet tespitinde müvekkilinin işitme nedeniyle %15 maluliyeti olduğunu tespit edildiğini, açıklanan nedenlerle meslek hastalığına bağlı olarak kazanma gücünün kaybı sebebiyle 117.262,78 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; askeri bir işyeri olan 41. Bakım Merkezi Komutanlığı işyerinde, sıralı amirler ile tam zamanlı görev yapan işyeri hekimi ve B sınıfı serfitikaya sahip İş Güvenliği Uzmanı tarafından işçilerin süreki kontrol ve gözetim altında tutulduğunu, çalışma yasalarının işverene yüklediği eğitim, çalışma ortamındaki risk analizleri, İSGÜM ortam ölçümleri, periyodik muayeneleri, İSG eğitimleri, Kişisel Koruyucu Donanımlarının kullanılması eğitimi ile kontrolü ve diğer yasal sorumluluklar titizlikle yerine getirildiğini, özellikle işçilerin iş kazası ve meslek hastalıklarından korunmaları için çalışma ortamlarına ve yaptıkları işlere uygun KKD'larını teslim edilmekte, bunların düzenli kullanılıp kullanılmadığı kontrol edildiğini, KKD'larını düzenli kullanan işçiler örnek teşkil etmesi açısından ödüllendirilmekte, kullanmayanlar ise Yasa ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre cezalandırıldığını, davacının periyodik muayenelerinin düzenli olarak yaptırıldığı, meslek hastanesince 2001 yılına ait düzenlenen periyodik muayene raporunda "maluliyet bırakılmamış, gürültü sonucu oluşan işitme kaybı" tanısı sonrası tüm muayeneler doğrultusunda kulaklık takılarak çalıştırıldığı, işçiye, çalaşma güvenliği açısından eldiven, gözlük, kulak tıkacı ve kulaklık gibi gerekli koruyucu donanımların verildiği, günde 7,5 saat çalışmaya tabi olan işçiye, KKD kullanımı da dahil İSG konularında eğtimi verilmesine rağmen kendisine verilen KKD ları düzenli kullanmamaktan dolayı cezalar verildiği, çalışma hayatı boyunca emir talimat ve nizamlara riayet etmemekten, İSG bakımından uyulması gereken kurallara riayet etmemekten dolayı cezalar aldığı ve ail olarak işitme kaybı ve kulak çınlaması şikayetlerine neden olabilecek kazaya maruz kalmasında kaynaklabileceği, işverenin bu husuta bir ihmalkarlığı bulunmadığı, açıklanan nedenlerle davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı yana yükletilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davacının % 10, davalı işverenin % 90 oranında kusurlu olduğu ve davacının davaya konu iş kazası nedeni ile % 15,38 oranında sürekli iş göremezliğe girdiği kabulünden hareketle davacının davasının kısmen kabulü ile 117.262,78 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacının çalıştığı askeri işyeri olan 41. Bakım Merkezi Komutanlığı işyerinde; sıralı amirler ile tam zamanlı görev yapan işyeri Hekimi ve B sınıfı sertifikaya sahip iş güvenliği uzmanı tarafından işçiler sürekli kontrol ve gözetim altında tutulduğunu, çalışma yasalarının işverene yüklediği eğitim, çalışma ortamındaki risk analizleri, İSGÜM ortam ölçümleri, periyodik muayeneleri, İSG eğitimleri, Kişisel Koruyucu donanımlarının kullanılması eğitimi ile kontrolü ve diğer sorumluluklar titizlikle yerine getirildiğini, işçilerin iş kazası ve meslek hastalıklarından korunmaları için çalışma ortamlarına ve yaptıkları işlere uygun KKD'larını teslim edilmekte, bunların düzenli kullanılıp kullanılmadığı kontrol edildiğini, KKD'larını düzenli kullanan işçiler örnek teşkil etmesi açısından ödüllendirilmekte, kullanmayanlar ise Yasa ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine göre cezalandırıldığını, İşçiler ile ilgili tüm işlemlerin mevzuata uygun, tarafsız ve doğru bir şekilde yürütülüp yürütülmediği, İş Sağlığı ve Güvenliği kapsamındaki yükümlülükler ile tedbirlerin alınıp alınmadığı, 4857 sayılı İş Kanunu, 5510 Sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ile ikincil mevzuatlar doğrultusunda MSB Askeri İş Müfettişleri Yönetmeliğinin esaslarına göre İş müfettişlerince denetlendiğini, Meslek hastalığına tutulan işçinin gerekse işverenin veya üçüncü kişilerin bu meslek hastalığında kusurlu davranışlarının bulunup bulunmadığını belirlemek üzere 12/17 Ekim 2014 tarihleri arasında teftiş yapıldığını, 17.10.2017 tarihli “İş Sağlığı ve Güvenliği Özel Teftiş Raporu”nun Mahkemeye sunulduğunu, bu yöndeki beyanların dikkate alınmadığını, 15.06.1989 tarihinde kaynakçı olarak işe başlayan işçinin sağlık durumunun yaptığı işe elverişli olduğunun tespit ettirildiği, periyodik muayenelerinin düzenli olarak yaptırıldığını, Meslek hastanesince 2001 yılına ait düzenlenen periyodik muayene raporunda “maluliyet bırakılmamış, gürültü sonucu oluşan işitme kaybı tanısı sonrası tüm muayeneler doğrultusunda kulaklık takılarak çalıştırıldığı, işçiye, çalışma güvenliği açısından eldiven, gözlük, kulak tıkacı ve kulaklık gibi gerekli koruyucu donanımların verildiği, günde 7

.5 saat çalışmaya tabi olan işçiye, KKD kullanımı da dahil İSG konularında eğitim verilmesine rağmen kendisine verilen KKD ları düzenli kullanmamaktan dolayı cezalar verildiği, çalışma hayatı boyunca, “emir talimat ve nizamlara riayet etmemekten” “İSG bakımından uyulması gereken kurallara riayet etmemekten” dolayı cezalar aldığını ve asıl olarak işitme kaybı ve kulak çınlaması şikayetlerine neden olabilecek kazaya maruz kalmasında iddia edildiği gibi meslek hastalığı oluşumunun işverenin gözetim borcuna aykırı davranışından kaynaklanmadığı tespitlerinin yapıldığını, Müfettiş raporunda da belirtildiği gibi işyerinin çalışma ortamından kaynaklanan ve kaçınılmaz olan gürültüden korunması için kendisine verilen KKD ları düzenli kullanmayan, işyerinin bu konudaki talimatlarına zaman zaman uymayan işçinin disiplinsizliğinden kaynaklandığını, ...'un meslek hastalığının oluşumunda kusurunun bulunduğu müfettiş raporunun 7, 8, 9 maddelerinde belirtildiğini, davacı işçinin verilen teçhizatı kullanmış olması halinde gürültüden etkilenmeyeceğinin açık olduğunu, işyerinde teknik tedbirlerin alındığını, bu nedenlerle müvekkil bakanlığın kusur ve sorumluluğunun olmadığını, sonuç olarak 13.02.2014 tarihinde tüm yasal haklarını alarak emekli olan işçinin kusuru ve işyerindeki talimatlara uymaması ve verilen teçhizatı kullanmaması sebebiyle hastalandığını, kabul anlamına gelmemek kaydıyla; davacı işçinin tüm yasal haklarını alarak emekli olduğu göz önüne alındığında hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının fahiş olduğunu, davada, idarenin bildirdiği belgelere itibar edilmediğini ve davacı tanıklarının soyut ifadeleri ile yetinildiğini, dinlenen tanıkların lehine olan beyanlarına da itibar edilmediğini beyanla istinaf yoluna başvurmuştur.