muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20276, Karar No: 2010/2084, Tarih: 28.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/20276 E.  ,  2010/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır” denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde, medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde, ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin, inkar ettiği imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK  309/3 maddesinde; “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise,  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşıldığından mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31120, Karar No: 2013/20264, Tarih: 24.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31120 E.  ,  2013/20264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile birlikte yakınanın işyerinin ışıklarını açık görünce kombi arızası sormak için açık kapıdan içeri girdikleri, işyerinde kimsenin olmadığını görünce sanık ...’ın kapının açık kaldığını haber vermek için yakındaki polis noktasına gittiği, bu sırada sanık ...’ın işyerinde kalarak suça konu eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...’ın, dosya kapsamı itibariyle sanığın eylemine iştirak iradesiyle katıldığından bahsedilemeyeceğinden, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesiyle ceza verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde koşulları oluşmayan anılan Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4355, Karar No: 2024/2742, Tarih: 02.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4355 E.  ,  2024/2742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/770 E., 2023/930 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çay Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/491 E., 2023/81 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ... eczanesinin sahibi olduğunu, 30.04.2004 tarihinde dava dışı hastaya ait bir reçete ile gelen şahsa kontrol edildikten sonra reçetede belirtilen ilaçların teslim edildiğini, Bağkur Afyon İl Müdürlüğü tarafından yapılan soruşturmada adı geçen hasta adına bir ilaç deposu mümessili ile bir doktorun sahtecilik yaparak eczanelerden yüklü miktarda ilaç temin edildiğinin tespit edilmesi üzerine 16.04.2007 tarihinde müvekkili hakkında da fesih talebinde bulunulduğunu, reçetenin gerçek bir hastane kaydına dayandığını ileri sürerek; davalı Kurum tarafından 12.11.2007 tarihli ve 08090 sayılı karar ile müvekkilinin sahibi olduğu ... Eczanesinin 2007 yılına ait sözleşmesinin 3 ay süre ile feshi işleminin ve reçete bedeli ve faizi toplamı 331,46 TL'nin tahsili işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; taraflar arasındaki protokol hükümlerine uygun olan idari işleme karşı açılan haksız davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Danıştay 10. Dairesinin 03.11.2009 tarihli ve 2007/7397 E., 2009/9353 K. sayılı kararıyla, 2007 yılı eczacılık protokolünün (6.3.24) maddesinin iptaline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, dosyaya kazandırılan 27.12.2022 tarihli bilirkişi raporu, Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin davacı hakkında verdiği beraat kararı çerçevesinde sözleşmenin feshini gerektirir davacının ihlali olmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından davacı ile tesis edilen sözleşmenin 3 ay süre ile fesih işlemi ile reçete bedeli olan 331,46 TL'nin tahsili işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; bilirkişi raporuna itirazlarının süresinde bildirildiğini, yeni bir heyetten rapor alınması talebinin kabul edilmediğini, karne sahibi hastanın davacı eczanesine ve bulunduğu ilçeye hiç gitmediğini, rapor ve ilaç almadığını ceza dosyası kapsamında beyan ettiğini, hasta adına rapor alınması için düzenlenen dilekçedeki imzanın kriminal incelemesinde ilaç mümessilinin eli ürünü olduğunun belirlendiğini, reçete ve sağlık karnesini getiren kişinin kadın olduğu beyan edilmiş ise de imzanın ait olduğu kişinin erkek olduğunu, bir erkeğin kısırlık tedavisi ilacı almasının eczacının sorumluluğunda olduğunu, eczanede imza alınması gerektiğini, davacının yükümlülüklerini ihmal ettiğini, reçete bedeli 66,29 TL'nin beş katının 341,46 TL olduğunu, harçtan muaf olduğu halde Kurum aleyhine harç tahsiline karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı eczane hakkında her ne kadar 2007 yılı protokolünün (6.3.24) maddesi gereğince üç ay süreyle sözleşme feshedilip sahte reçete tutarının 5 katı tutarında cezai şart uygulanmış ise de, söz konusu düzenlemenin iptal edilerek eczacı/çalışan kastı dışında üçüncü kişilerin dahili olan sahte reçetelerle ilgili fesih ve cezai şart düzenlemesinin ortadan kaldırıldığı, buna göre davacı eczane sahibinin sahte reçeteye ilişkin kastı tespit edilemeyip ayrıca ceza yargılamasında beraat etmesi nedeniyle 2007 protokolünün iptal edilen (6.3.24) maddesi gereğince işlem tesis edilmesinde hukuka uyarlılık bulunmadığından Kurum işleminin iptali gerektiği; davacının sahte reçeteye ilişkin sorumluluğu ise her ne kadar 2007 tarihli protokolün (6.3.3) maddesindeki hükme aykırılık dolayısıyla bu madde kapsamında sadece reçete bedeline ilişkin cezai şarttan sorumlu tutulabileceği ancak davalı Kurum tarafından bu madde kapsamında bir cezai işlem tesis edilmediğinden davacının sorumluluğunun bulunmadığı; davalının diğer yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü gerektiğinden bahisle; İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından davacı ile tesis edilen sözleşmenin 3 ay süre ile fesih işlemi ile reçete bedeli olan 341,46 TL'nin tahsili işleminin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum tarafından tesis edilen 12.11.2007 tarihli ve 08090 sayılı işlemin haksız olduğunun tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Taraflar arasındaki 2008 yılına ait eczacılık protokolünün (6.3.19) maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğunun anlaşılmasına ve Kurum tarafından tesis edilen cezai işlemin kapsamına göre; davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5558, Karar No: 2016/11765, Tarih: 31.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/5558 E.  ,  2016/11765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 31.05.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı .... Ltd. Şti. vekili Av.... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av...geldi. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı şirkette 27/11/2008 tarihinden 22/11/2013 tarihine kadar ilk bir yıl mağaza müdürü, devamında ise satın alma müdürü olarak çalıştığını, son ücretinin net 2,200,00 TL olduğunu, günde 1 öğun öğlen yemeğinin şirket tarafından karşılandığını, davalının davacının şirket yetkililerinin gözetimi altında mağaza müdürü iken 08:00 -21:30 saatleri arasında, 2012/ Ocak ayından 2013 / Ekim ayı sonuna kadar yeni merkez binada 07:30 - 20:30 saatleri arasında ve 2013/ Kasım ayından itibaren ise 07:30 - 19:00 saatleri arasında çalışmasına rağmen davacıya fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, milli bayram ve genel tatil günlerinde ve ayda bir bazen iki pazar çalıştığını, yılda 6 iş günü yıllık izin kullandığını, ...'na prime esas kazancının asgari ücret üzerinden bildirildiğini, bu nedenlerle davacının iş sözleşmesini noterden gönderdiği ihtarname ile feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının davalı işyerinde müdür olarak çalışmadığını, zaten işyerinin de müdür çalıştırılmasını gerektirecek bir işyeri olmadığını, davacının yemek dağıtımı, koli açma, ürün mal indirme, mal yükleme, servis aracı kullanma işlerinde çalıştığını, davacının işe girişte 26 yaşında olduğunu ve deneyimsiz bir kişinin mağaza müdürü olarak çalıştırılmasının iş hayatının olağan akışına aykırı olduğunu, davacının fazla çalışma yapmadığını, davacının, davalı işyerinde 09:00 - 18:00 saatleri arasında çalıştığını, bu durumun personel çizelgeleri ile sabit olduğunu, günlük imzalı çizelgelerinin aksinin yazılı kanıtla ispatlanması gerektiğini, milli bayram ve genel tatil günlerinde, hafta tatillerinde çalışma iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, kendisinin iş akdinin feshettiği tarihten üç gün önce şirket temsilcisi...'ün yanına gelerek işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini, asgari ücretle çalıştığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalıya ait iş yerinde 27/11/2008- 22/11/2013 tarihleri arasında 5 yıl 26 gün çalıştığı, davalı tarafça verilen belgede davacının Kasım/2010 tarihinde 1.500,00 TL maaş aldığının bildirildiği, davacının yaptığı iş ve kıdemi dikkate alındığında asgari ücretle çalışmasının beklenemeyeceği, bu sebeple davalı tarafından imzalanan maaş beyanı ticaret odası yazısıyla da desteklendiğinden bilirkişi raporundaki ücrete ilişkin görüşün yerinde olacağı, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile fesheden davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda hesap edilen diğer alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının aylık ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı vekili en son satın alma müdürü olarak çalışan davacının fesih tarihindeki ücretinin net 2200,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı vekili ise davacının müdür olmadığını, işyerinin müdür çalıştırılmasını gerektirecek mahiyette olmadığını, asgari ücret aldığını savunmuştur.

Davacı tanıklarından ... davacının ücretini bilmediklerini beyan ederken; davacı tanığı ... davacının 2000,00 TL-2200,00 TL arasında ücret aldığını belirtmiştir. Davalı tanık beyanlarına göre asgari ücret alan davacının kuruma bildirilen ücreti de asgari ücrettir.

Davacı vekilinin dava dilekçesine ekli olarak sunduğu ve bankadan kredi çekmesi için verildiği anlaşılan 2010 yılı Kasım ayında düzenlenmiş belgede ücreti net 1500,00 TL yazılıdır.

Görüldüğü üzere davacının aylık ücreti konusunda tanık beyanları arasında çelişki mevcut olup bu beyanlardan hareketle bir sonuca varmak mümkün değildir. 2010 yılı Kasım ayında düzenlenmiş belge ise davacıya bankadan kredi alması için verilen belge olduğundan, buna tek başına değer verilemez. Mahkemece bu hususta emsal ücret araştırması yapılmış olup, ... Ticaret ve Sanayi Odası 2013 yılı için asgari ücretin %30 ila %50 fazlası kadar net ücret alabileceğini; ... Esnaf Odası ise 2013 yılı için net 1500,00 TL bildirmiştir. Hal böyle olunca, yapılan emsal ücret araştırması sonuçlarına göre davacının fesih tarihinde alabileceği ücretin belirlenmesi ve buna göre de işçilik alacaklarının hesap edilmesi gerekirken, emsal ücret araştırması ile desteklenmeyen kredi çekilmesi için verilen belgedeki ücretin o dönemdeki asgari ücrete oranlanması sureti ile bulunan katsayı esas alınarak fesih tarihindeki ücretinin net 2008,23 TL brüt 2809,12 TL olarak kabul edilmesi hatalı olmuştur.

3-Davalı vekili, dava dilekçesinin tebliği üzerine cevap süresinin uzatılması için mahkemeden talepte bulunmuş, mahkemece davalı vekiline cevaplarını sunması için iki haftalık ek süre verilmiştir. Davalı vekili, bunun üzerine kendisine tanınan iki haftalık süre içinde verdiği 21.02.2014 tarihli cevap dilekçesinde zaman aşımı savunmasında bulunmuş olup davaya karşı ileri sürülen zaman aşımı savunmasına değer verilmesi gerekirken, dava zaman aşımının dikkate alınmaması doğru olmamıştır.

3-Davalı vekili, dava dilekçesinin tebliği üzerine cevap süresinin uzatılması için mahkemeden talepte bulunmuş, mahkemece davalı vekiline cevaplarını sunması için iki haftalık ek süre verilmiştir. Davalı vekili, bunun üzerine kendisine tanınan iki haftalık süre içinde verdiği 21.02.2014 tarihli cevap dilekçesinde zaman aşımı savunmasında bulunmuş olup davaya karşı ileri sürülen zaman aşımı savunmasına değer verilmesi gerekirken, dava zaman aşımının dikkate alınmaması doğru olmamıştır.

4-Fazla mesai ücreti konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Fazla mesai yaptığını iddia eden işçi iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. İddianın tanık anlatımları ile ispat edilmeye çalışılması halinde ise, tanıkların aynı dönemde işyerinde iddia sahibi işçi birlikte çalışmış, süreklilik arzeden çalışma düzenini ve biçimini görmüş, gözlemiş olmaları gerekir. Çalışma düzenini bilmeyen, bilmesi mümkün olmayan tanık beyanlarına itibar edilemez.

Somut olayda; davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuş; bilirkişi raporunda davacı tanık beyanları esas alınarak davacının haftanın 6 günü 08.00-20.30 arası 1,5 saat ara dinlenme ile 66 saat çalıştığı haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı; 2013 Kasım ayından itibaren talep dikkate alınarak 08.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalıştığı ve haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek alacak hesaplanmıştır. Mahkeme ise takdiri indirim uygulayarak alacağı hüküm altına almıştır. Ancak davacı tanıkları davacı ile hesap döneminin tümünde birlikte çalışmamışlardır. Bu itibarla davacı tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre gerekirse tanıkların hizmet cetvelleri getirtilerek belirlenmeli ve tanıklarının davacı ile birlikte çalıştıkları süre ile sınırlı olmak üzere şimdiki gibi; geri kalan hesap dönemi içinde davalı tanık beyanları değerlendirilerek fazla mesai yapıp yapmadığı tespit edilmeli, varsa alacak hüküm altına alınmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, Yargıtay duruşmasında kendini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücreinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 31.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.