muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2246, Karar No: 2021/197, Tarih: 14.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2246 E.  ,  2021/197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılardan... Kaldırma ve Çektirme San ve Tic. AŞ. ve ... vekilleri ile İşbir Sentetik Dokuma San. A.Ş. vekili ve ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, ... ve... Kaldırma ve Çektirme San ve Tic. Aş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 20.07.2016 tarihinden itibaren uygulanan 8. maddesinin 3. fıkrasına göre, “Bölge Adliye Mahkemesinin para ile değerlendirilemeyen dava ve işler hakkındaki kararları ile miktar veya değeri beşbin lirayı geçen davalar hakkındaki nihaî kararlara karşı tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde temyiz yoluna başvurulabilir.” Bu fıkradaki “beşbin” ibaresi 6763 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “kırk bin Türk Lirası” şeklinde değiştirilmiştir.

Mülga 5521 sayılı Kanunun, 6763 sayılı Kanun 5. maddesi ile değişik beşinci fıkrasına göre parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı öngörülmüştür.

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinde “temyiz edilemeyen kararlar” sayılmış ancak miktar itibariyle kesinliğe bu maddede yer verilmemiş, 7/3. maddede, 6100 sayılı HMK’nın kanun yollarına ilişkin hükümlerinin, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca, Bölge adliye mahkemelerinin miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz yoluna başvurulamayacağı hükme bağlanmıştır. HMK Ek madde 1 hükmüne göre de, 362. maddedeki parasal sınırların, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir.

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 362/2. maddesine göre “Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir”

HMK 366. maddenin yollaması ile temyiz yolunda da uygulanan 346. madde uyarınca, temyiz dilekçesi kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme temyiz dilekçesinin reddine karar verir. Ancak temyiz edilen karar kesin olduğu halde bu konuda inceleme yapılıp karar verilmeksizin dosya Yargıtay’a gönderilmiş ise, 01.06.1990 tarih, 1989/3 E. - 1990/4 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereğince dosyanın mahalline çevrilmesine gerek olmaksızın Yargıtay tarafından temyiz talebinin reddine karar verebilecektir

Yukarıda belirtildiği şekilde, iş mahkemelerinin kararlarının istinaf incelemesi sonucu Bölge adliye mahkemelerince verilen kararlarda karar tarihine göre kesinlik sınırı: 20.07.2016 - 01.12.2016 tarihleri arasında 5.000,00 TL; 02.12.2016 tarihi sonrası için 40.000,00 TL; 01.01.2017 sonrası için 41.530,00 TL ve 01.01.2018 tarihi sonrası için 47.530,00 TL' dir.

Somut olay incelendiğinde, temyize konu tutarın yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün bulunmadığından, davalılardan ... ve... Kaldırma ve Çektirme San ve Tic. A.Ş. vekillerinin temyiz dilekçelerinin miktarı itibarıyla kesinlik nedeniyle REDDİNE, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,14/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3124, Karar No: 2020/2705, Tarih: 06.07.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/3124 E.  ,  2020/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve arkadaşları, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1982 yılında yapılan kadastro sırasında 50 ada 14 parsel numarasıyla tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, gayrimenkul ve üzerindeki binada sahip oldukları dükkan ve dairelerinin zeminde isabet ettiği oranda adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ... İlçesi ... Mahallesi 50 ada 14 nolu parselin toplam 32 hisse kabul edilerek 5 hissesinin dava dışı ... oğlu ... adına olması gerektiğinden bu kısım için talep olmadığından karar verilmeyerek geriye kalan 27 hissenin, 9 hissesinin ... kızı ... adına, 9 hissesinin ... kızı ... adına ve 9 hissesinin ... kızı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ... , ... vekili tarafından yargılama harçlarına yönelik, davalı ... vekili tarafından esasa yönelik temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uyumlu olması zorunludur. Bu zorunluluk; açık, adil ve güvenli yargılanma ilkelerinin gereğidir. Somut olayda; Mahkemenin 04.11.2014 tarihli kısa kararında, dosyada ... oğlu ... davacı olmadığı halde, çekişmeli taşınmazın 5 hissesinin ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, 5 hissenin ... oğlu ... adına olması gerektiğinden bu kısım için talep olmadığından karar verilmeyerek geriye kalan kısmın davacılar adına tesciline karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece, çelişkiyi kaldırmak suretiyle yeniden bir hüküm kurulması gerekli olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı olan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/265, Karar No: 2018/13103, Tarih: 19.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/265 E.  ,  2018/13103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, aleyhine hükmolunan tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen 17.06.2015 tarihli karar, davacı-karşı davalı erkek tarafından kadın yararına hükmolunan tedbir nafakası, kendisi yararına hükmolunan manevi tazminat miktarı ve kendisinin reddedilen maddi tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmiş, Dairemizce 28.06.2016 gün ve 2015/19035 esas ve 2016/12449 karar sayılı ilamı ile karar, erkek yararına maddi tazminat verilmesi gerektiği yönünde bozulmuş, tarafların diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiş ve hükmün bu bölümleri onanarak kesinlemiştir. Bozma kapsamı dışında kalan ve kesinleşen yönlere ilişkin yeniden hüküm kurulamaz. Mahkemece bu husus dikkate alınmaksızın, boşanma, nafaka, manevi tazminat ve boşanma davalarına ilişkin vekalet ücretine yönelik yeniden hüküm kurulması doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasından asıl dava yönünden 1., 2., 4., ve 6. karşı dava yönünden 1. ve 4. paragrafın tamamen çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/7285, Karar No: 2011/9063, Tarih: 21.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7285 E.  ,  2011/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, tamamı devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan toplam 1155.85 m²'lik taşınmaza davalının mıcır atölyesi, soyunma odası, silo, kantar, konteynır monte ederek müdahale ettiğini, davalının işgal ettiği yerin bir kısmının dere yatağında kaldığını ileri sürüp, toplam 1010.18 m² yerin Hazine adına tescilini ve 1155.85 m²'lik yere davalının elatmasının önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer niteliği taşıyan taşınmazın tescili, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı Hazine'nin çekişme konusu edilen yerin 3402 sayılı Kadastro Yasasının 18.maddesi hükmü uyarınca adına tescili ile elatmanın önlenmesi ve yıkım istediği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 3402 sayılı Yasanın 18/1.maddesinde;"... tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur" hükmü öngörülmüştür. Diğer taraftan, aynı Yasanın 16/c maddesinde;"Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar)... gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır" hükmünü içermektedir.

Somut olayda, çekişmeli taşınmazın bilirkişi rapor  ve krokisinde A, B, C, D, E harfleri ile gösterilen toplam 1155.84 m²'lik kısmının dere yatağı olduğu, taşınmazın 3402 sayılı Yasanın 16/c maddesi kapsamında tescile tabi olmayan yerlerden bulunduğu ve aynı yasanın 18/1.maddesindeki tescil koşullarının oluşmadığı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, sadece davalının elatmasının önlenmesine ve yıkıma ve taşınmazın tescil harici bırakılmasına karar  verilmesi gerekirken Hazine adına tescile karar  verilmiş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları değinilen yön itibariyle yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  21.09.2011  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18030, Karar No: 2017/12074, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18030 E.  ,  2017/12074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/280, Karar No: 2006/1510, Tarih: 16.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/280 E.  ,  2006/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Bitkisel Yağlar A.Ş ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ... Gıda A.Ş haricindeki davalıların temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İflas davasının mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yer Ticaret Mahkemesinde açılması gerekir. ... Gıda A.Ş’nin muamele merkezinin ... olduğu belirtildiğinden mahkemece muamele merkezinin nerede olduğu araştırılıp bu davalı yönünden mahkemenin yetkisiyle ilgili bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı ... lehine BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/434, Karar No: 2020/2276, Tarih: 04.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/434 E.  ,  2020/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil-bedel istekli dava sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, dava harç ve masraflarını karşılayacak gücü bulunmadığını, dava konusu 2881 parsel sayılı taşınmazın tehdit, hile ve ikrahla davalılar tarafından elinden alındığını, okur-yazar olmadığı halde 07.02.2012 tarihli vekaletnamede okuma yazma biliyormuş gibi yazıldığını ve davalı ...’un satış konusunda yetkili kılındığını, anılan vekaletnamenin hukuka aykırı olarak elde edildiğini ve geçersiz olduğunu, dava konusu taşınmazın pafta numarasının 12 olduğu halde vekaletnamede 2 olarak yazıldığını, tapu müdürlüğünce de bu husus gözetilmeksizin devir işleminin yapıldığını ileri sürerek adli yardım kararı verilmek suretiyle dava konusu 2881 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini, olmadığı taktirde değerinin saptanarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000 TL’nin faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazı bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, iyiniyetli 3. kişi olduğunu, iddiaların yerinde olmadığını belirtip davanın reddini savunmuş; davalı ... herhangi bir savunma getirmemiştir.

Mahkemece, davacının adli yardım isteğinin reddine karar verildiği ve gider avansının da kesin süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen karar Dairece, “ ...Hâl böyle olunca; adli yardım hususunda kanunda belirtilen itiraz yasa yoluna gidilmeksizin, davacının gider avansından sorumlu tutularak yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, adli yardım isteğinin reddine ilişkin olarak verilen karara karşı davacının yaptığı itirazın merciince reddedildiği, kesin süreye rağmen gider avansının da yatırılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın, 10.000 TL değer gösterilmek suretiyle ve adli yardım talepli olarak açıldığı, yapılan zabıta araştırması sonucunda davacının düzenli gelirinin bulunduğunun tespit edildiği gerekçesiyle 21.03.2013 tarihli ön inceleme ve tensip tutanağı ile davacının adli yardım isteğinin reddine karar verildiği, 01.04.2013 tarihli muhtıra ile 1.325,80 TL gider avansının yatırılmasının istendiği, muhtıranın 24.06.2013 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilince sunulan 27.06.2013 tarihli dilekçe ile yeniden adli yardım talebinde bulunulduğu, mahkemece talebin itiraz olarak değerlendirilip 03.07.2013 tarihli derkenar yazısı ile bu konuda daha önce karar verildiğinden bahisle adli yardım talebinin reddedildiği ve kesin süreye rağmen gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairece, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun adli yardım talebinin incelenmesini düzenleyen 337. maddesinde 11.04.2013 gün ve 6459 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu adli yardım talebi hakkında verilen kararlara karşı itiraz yasa yoluna gidilebileceği, itiraz incelemesi neticesinde verilen kararın kesin olacağı, hal böyle olunca; adli yardım hususunda kanunda belirtilen itiraz yasa yoluna gidilmeksizin, davacının gider avansından sorumlu tutularak yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği; mahkemece bozma ilamına uyularak davacının adli yardım talebinin redddine ilişkin karara karşı yaptığı itirazın değerlendirilmesi için dosyanın itiraz merciine gönderildiği, Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.05.2016 tarih 2016/23 D.İş sayılı kararı ile davacının itirazının reddine kesin olarak karar verildiği; davacı vekilinin 15.06.2016 tarihli duruşmada giderleri tamamlamak üzere süre verilmesini istediği, mahkemece, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yaptığı itirazın merciince reddedildiği, kesin süreye rağmen gider avansının da yatırılmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, iddia ve savunma hakkı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27. maddesi ile usul hukukumuza yansıtılmıştır. Anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra maddenin ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkı"nı da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır.