muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8055, Karar No: 2014/9946, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8055 E.  ,  2014/9946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Devrek 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi :28.02.2008

No :2005/476-2008/50

Davacı Kurum, trafik iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca davalılardan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesi iptal kararını da gözeterek, yazılı biçimde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı mirasçılardan S.. K.. dışında tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının, dava dışı anonim şirket çalışanı sigortalının, fason atölyelerini denetlemek için görevli olarak Devreke giderken, içinde bulunduğu Ö.. Emniyet firmasına ait ve davalılar murisi H.. K.. idaresindeki otobüsün devrilmesi sonucu 15.11.2002 tarihinde ölmesi biçiminde gerçekleştiği anlaşılmaktadır. 506 sayılı Yasanın 26/2. fıkrası, “İş kazası veya meslek hastalığı, 3’üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3’üncü kişilere ve şayet kusuru varsa, bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” hükmünü, anılan maddenin son fıkrası ise, “Ancak, iş kazası veya meslek hastalıkları sonucu ölümlerde bu kanun uyarınca hak sahiplerine yapılacak her türlü yardım ve ödemeler için, iş kazası veya meslek hasatlığının meydana gelmesinde kastı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine Kurumca rücu edilemez.” hükmünü içermektedir.

Dosya içeriğinden, bir kısım davalılar murisi sürücü H.. K.., kaza anında vefat etmekle hakkında ceza davası açılmadığı, davalı mirasçılardan Saadettin Kartal’ın davadan önce bekar olarak vefat ettiği, sigorta müfettişi raporunda muris sürücü hakkında 506 sayılı Yasanın 26/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği, sigorta şirketi tarafından; kazaya konu aracın 14.11.2002 tarihi itibariyle “O.. F..Kaza Koltuk Sigortası Poliçesi” ile sigortalı olduğunun, azami teminat limit olan 25.000 TL’nin 26.03.2003 tarihinde İş Bankası kanalıyla hak sahiplerine ödendiğinin belirtilerek davanın reddinin savunulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, hazırlık soruşturmasında muris sürücünün %100 kusurlu sayıldığından bahisle, ilk peşin değerli gelirin %100 kusur karşılığı 47.459,49 TL gösterilip, taleple bağlı kalınarak 21.946 TL’nin tüm davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, hazırlık soruşturmasında muris sürücünün %100 kusurlu sayıldığından bahisle, ilk peşin değerli gelirin %100 kusur karşılığı 47.459,49 TL gösterilip, taleple bağlı kalınarak 21.946 TL’nin tüm davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, davalıların rücu alacağından sorumluluğu ancak anılan maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi hâlinde mümkündür. Mahkemece, bu konuda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan alınacak raporla tarafların kusur oran ve aidiyeti belirlenmeli, mirasçılardan S.. K..’ın davadan önce bekar olarak ölmesi nedeniyle ölü kişi hakkında dava açılamayacağı göz önünde bulundurulmalı, davalı sigorta şirketinin ileri sürdüğü ödeme savunması üzerinde gereğince durulup, bu yöne ilişkin ödeme belgeleri celp ve ibraz ettirilip ve ödemenin varlığı halinde ise ödemeye konu tutar yönünden sigorta şirketinin sorumluluğunun ortadan kalkacağı dikkate alınmalı, bir kısım davalılar murisi sürücü H.. K..’ın aynı kazada ölmesi nedeniyle Kurumun hak sahiplerine rücu imkanının bulunup bulunmadığı 506 sayılı yasanın 26/ son maddesi kapsamında irdelenmeli ve varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Belirtilen maddi ve hukuki esaslar nazara alınmadan eksik inceleme ve araştırmayla hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, davalı mirasçılardan S.. K.. dışında tüm taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı mirasçılardan S.. K.. dışında tüm taraflara iadesine, 06.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1226, Karar No: 2012/6845, Tarih: 04.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1226 E.  ,  2012/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10364, Karar No: 2014/11216, Tarih: 24.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10364 E.  ,  2014/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılar ..., ..., ... ve ...'e temyiz dilekçesinin, ...'e ise gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sisteminde" gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın adreste bulunmama sebebine ilişkin beyan sahibinin imzası alınmamıştır. İmzadan imtina ettiğine dair bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemenin gerekçeli kararının ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz ve cevap süresinin beklenmesi,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, susam (2.ürün), domates ve biberin 2008 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderine ilişkin (motopomp gideri de olmak üzere) veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22088, Karar No: 2025/6369, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/22088 E.  ,  2025/6369 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/302 E., 2022/1042 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/336 E., 2019/250 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6189, Karar No: 2014/21695, Tarih: 22.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/6189 E.  ,  2014/21695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Paşabahçe Devlet Hastanesi'nde annesinin ameliyatı için beklemekte olan katılan ...'in yanına gelen sanık ...'ın, kendisini başkomiser olarak tanıtıp bir süre sohbet ettiği, annesinin ameliyatı için medikal malzeme beklediğini söylediği, katılanın yanından kısa bir süreliğine ayrılıp tekrar geri gelerek tıbbi malzemenin gelmiş olduğunu ancak yanında parası olmadığını söyleyerek katılandan 285 TL para istediği ve hemen geri iade edeceğini belirttiği, sanığa inanan ve başkomiser olduğunu sanan katılanın da 285 TL parayı sanığa verdiği, parayı alan sanığın hızlı bir şekilde hastane dışına yönelmesi üzerine katılanın kendisini takip ederek polislere durumu anlattığı ve sanığı yakalattığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında, tekerrür hükümlerinin uygulanacağının belirtilmesine rağmen uygulamada yer verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün", "10 gün" ve "200 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "1 gün" ve "20 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9059, Karar No: 2018/6079, Tarih: 07.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/9059 E.  ,  2018/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 140. maddesinin 1. fıkrasına göre; “Satış tutarı bütün alacakların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra müdürlüğü alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” hükmünü düzenlemektedir. Sıra cetveli ilk haczi koyan icra müdürlüğünce yapılmalıdır.

Somut olayda davalı 3. kişi ...'in, borçlu ... aleyhinde başlattığı icra takibinde icra mahkemesinden aldığı yetki ile borçlunun miras hissesinin paraya çevrilmesi için ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde ortaklığın giderilmesi davası açtığı, dava sonucunda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği, bu karara konu taşınmazların ... Sulh Hukuk Mahkemesi satış memurluğunca açık artırma ile satıldığı, bu satışlardan satış masrafı ve sair kesintiler düştükten sonra borçlu ...'in hissesine düşen miktar için satış memurluğunca borçlunun miras hisselerine haciz koyduran icra dosyası alacaklıları arasında 28/05/2015 tarihli sıra cetveli düzenlendiği, ... İcra Müdürlüğünün 2012/1688 E. ve 2012/1703 E. sayılı dosyalarında borçlu ...'in alacaklısı olan şikayetçinin paylaştırmaya konu paranın kendi dosyasına gönderilmesi gerekçesi ile sıra cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesini talep ettiği görülmektedir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi satış memurluğunun şikayete konu işlemi, ihale bedelinin taşınmaz hissedarları arasında paylaştırma olmayıp, taşınmaz hisselerine değişik icra dosyalarından haciz konulan borçlunun hissesine paylaştırma sonucu düşen paranın icra dosya alacaklıları arasında paylaştırmaktan ibaret olup sıra cetveli niteliğindedir.

Yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca sıra cetvelini satış memurluğu değil ilk haczi koyan icra müdürlüğü yapmaya yetkili olduğundan, sıra cetveli yapılmak üzere ihaleler sonucu borçlunun hissesine düşen paranın ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesi gerekirken Vakfıkebir Satış Memurluğunca sıra cetveli düzenlenmesi hukuka aykırıdır.

O halde mahkemece, yukarıda yazılı nedenlerle şikayetin kabulü ile 28/05/2015 tarihli işlemin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5768, Karar No: 2015/307, Tarih: 28.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/5768 E.  ,  2015/307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten silahla yaralama

Sanık ..... hakkında mağdur-katılan ......'ı kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)Tüm tedavi evrakı ile birlikte mağdurun Adli Tıp Kurumu'na gönderilmesi, boyunda meydana gelen yaralanmanın, yüzde sabit ize yol açıp açmadığı hususlarında rapor alınması ve sonucuna göre netice sebebiyle ağırlaşmış yaralanmanın derecesinin tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-) Sanığın hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi alt soyu üzerinde koşullu salıverme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre, sanık ile mağdur arasında çıkan tartışmada sanığın mağdurun yüzüne vurarak hayati tehlike geçirmeyecek, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaraladığı olayda; alınan doktor raporunda mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğu belirtildiğinden sanık hakkında TCK'nın 86/2 maddesi gereğince temel ceza tayin edilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 86/1 maddesi gereğince temel ceza tayin edilip hüküm kurularak sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3479, Karar No: 2018/1932, Tarih: 07.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3479 E.  ,  2018/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

21.03.2012 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu Mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporunda, ... ... Denetim Ltd.Şti. yetkilileri olan sanıklar hakkında, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazına yönelik 16.09.2011 tarihli isteme yazısının, 26.09.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde, sanıkların defter ve belgeleri süresinde ibraz etmediklerinin belirtilmesine rağmen, Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 03.05.2012 tarihli iddianamesi ile, dosyada örneği bulunan ve Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ... ... Kimya ve Madencilik San.Tic.Ltd.Şti. yetkilisi ... ... hakkında, “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek“ ve “29.09.2011 tarihinde yapılan tebligata rağmen defter ve belgeleri ibraz etmemek“ suçlarından düzenlenen 06.01.2012 tarihli iddianamenin kopyalanarak sanıklar hakkında dava açıldığı anlaşıldığından; sanıklar hakkında 21.03.2012 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu Mütalaasına uygun olarak ayrıca dava açılması mümkün görülmüştür.

Yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.