muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/175, Karar No: 2017/578, Tarih: 06.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/175 E.  ,  2017/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

...4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/04/2016 tarih ve 2016/508-2016/536 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili, karşı taraf ile müvekkili arasında herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığını, çek üzerinde...Anadolu 19. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/143 esas sayılı dosyasından verilen tedbir kararı bulunduğunu, ancak faktoring şirketi kötü niyetli olarak çeklerin bankaya ibrazında tedbir ve ödemeden men kararı olduğunu bilmesine rağmen ve keşideci müvekkilinin adresinin Pendik/İstanbul olduğunu ve çeklerin verildiği banka şubesinin Kartal/İstanbul ve dosyadaki tüm tarafların Anadolu Yakasında bulunmasına rağmen ihtiyati haciz talep ettiğini, mahkemenin yetkisiz olduğunu, yetkili mahkemenin...Anadolu Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili, itirazın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamın göre, kambiyo senetlerinden doğan alacakların aranacak alacaklar niteliğinde olduğu, alacaklar için 6098 sayılı TBK m. 89/1. (818 sayılı BK'nın 73/1) hükmünün uygulanmayacağı, kambiyo senedi alacaklısı kendi yerleşim yerinde kambiyo senedine mahsus alacağı için ihtiyati haciz talebinde bulunamayacağı, ancak borçlunun yerleşim yerinde, birden fazla borçlu bulunması halinden borçlulardan birinin yerleşim yerinde, çekin keşide yerinde, ödeme yerinde ihtiyati haciz talebinde bulunabileceği, ihtiyati hacze konu çekin ... ait olduğu, itiraz edenin adresinin Pendik/İstanbul olduğu, muhatap bankanın ...Şubesi olduğu, diğer borçluların adresinin de...adli yargı sınırları içinde olmadığı, muhatap banka ve itiraz edenin adresi itibariyle İİK nun 50. maddesi göndermesi ile HMK'nın 6. maddesi uyarınca...Anadolu Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle itirazının kabulü ile itiraz eden...A.Ş. yönünden ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına ve mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve yasal sürede talep halinde dosyanın yetkili...Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, karşı taraf (alacaklı) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, karşı taraf (alacaklı) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 22,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden karşı taraftan (alacaklı) alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 95,20 TL harcın temyiz eden karşı tarafa (alacaklı) iadesine, 06.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9858, Karar No: 2012/17546, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9858 E.  ,  2012/17546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alaplı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 1999/136-2010/377 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 20.02.1997 ila 26.12.1997 tarihleri arasında tasfiye halinde bulunan şirketin tasfiye memuru olarak görev yaptığını, bu süre zarfında kendisine elden teslim edilen 573,63 TL'nin, bankadan nakten verilen 1.000,00 TL'nin, müşteri alacaklarından teslim edilen 6.600,00 TL'nin, usulsüz ödeme yapılan 800,00 TL'nin, annesine usulsüz ödenen 102,62 TL'nin, eşine usulsüz ödenen 303,00 TL'nin, şirkete ait motorlu araç satışından elde ettiği 9.275,00 TL'nin, yaptığı satışlardan elde ettiği kar olan 1.400,00 TL'nin toplamı olarak 20.054,25 TL'nin ticari faizi ile birlikte tahsilini, ayrıca tasfiye memurluğu esnasında kendisine teslim edilen 1.170,00 Alman Markı, 250,00 USD ve 1000 adet Turcas Petrol hisse senedinin aynen iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacıların davayı takip etme ehliyetinin bulunmadığını, tasfiye memurluğu sırasında tarafından teslim alınan tüm meblağların usulüne uygun olup yasal defterlere işlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından temsilci sıfatı ile talepte bulunan ... ve ...'ün tasfiye memurluğu sıfatlarının 20.04.1998 tarihi itibariyle son bulduğu, 15.10.1999 tarihinde açılan işbu davada şirketi temsil yetkileri bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından temsilci sıfatı ile talepte bulunan ... ve ...'ün tasfiye memurluğu sıfatlarının 20.04.1998 tarihi itibariyle son bulduğu, 15.10.1999 tarihinde açılan işbu davada şirketi temsil yetkileri bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava tasfiye memurunun sorumluluğuna ilişkin olup mahkemece bilirkişi raporuna dayalı olarak davayı açan ... ve ...'ün tasfiye memurluğu sıfatının 20.04.1998 tarihi itibariyle sona erdiği, bu kişilerin şirketi temsil yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Ancak davacı şirketin 15.12.1997 tarih ve 1997/1 sayılı ortaklar genel kurulu kararı ile ... ve ...'ün tasfiye memuru olarak atanmalarını müteakip 20.04.1998 tarih ve 1998/4 sayılı ortaklar genel kurulu kararı ile de tasfiye halinden dönülmesine, şirketin faaliyetinin devamına ve ayrıca tasfiye memuru olan ... ile ...'ün bu kez şirkete müdür olarak atanmasına karar verilmiştir. Davacı şirketçe, 15.10.1999 tarihinde açtıkları işbu dava ile de 20.02.1997 ila 26.12.1997 tarihleri arasında tasfiye memuru olarak görev yapan davalının yaptığı işlemlerle şirketi zarara uğrattığı iddiası ile talepte bulunmuşlardır. Bu durumda mahkemece ... ve ...'ün şirketi temsilen müdür sıfatı ile işbu davayı açtıkları gözden kaçırılarak tasfiye memuru sıfatlarının son bulduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11204, Karar No: 2014/34082, Tarih: 27.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11204 E.  ,  2014/34082 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/259743

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2012

NUMARASI : 2011/81 (E) ve 2012/126 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Silahla sabit ize neden olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle; CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı 5 yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yolu ile dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yolu ile elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/533, Karar No: 2023/1758, Tarih: 05.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/533 E.  ,  2023/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/268 E., 2022/369 K.

DAVA TARİHİ : 08.12.2017

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Samsun 5. Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; babası olan davalının çekici ve tır dorsesi satın almak için kendisinden borç para istediğini, 04.02.2011 tarihinde davalıya 85.000,00 TL'yi borç olarak banka kanalıyla gönderdiği parayla 2011 SCANIA G 4x2 marka/model çekici ve tır dorsesi satın aldığını, akabinde aracı satın aldığı Samsun Erçallar Otomotiv A.Ş.'ye kalan borcu için yeniden borç para istediğini, bunun üzerine Erçallar Otomotiv A.Ş.'ye 08.04.2011 tarihinde 6.000,00 TL ve 18.960,40 TL, 10.05.2011 tarihinde ise 14.000,00 TL para gönderdiğini, davalının kendisine tırı kullanmaya başlayınca borcunu ödeyeceğini beyan etmesine rağmen bugüne kadar herhangi bir ödemede bulunmadığını belirterek, davalının Çorum 4. İcra Müdürlüğünün 2017/6430 E. ve Çorum 1. İcra Müdürlüğünün 2017/7011 E. sayılı icra takiplerine vaki itirazlarının iptali ile takibin devamını ve asıl alacağın asgari % 20'si oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini talep ettiğini, davacı ile aralarında herhangi bir alacak-borç ilişkisinin mevcut olmadığını, kendisinin halen taksitlerini ödemekte olduğu tır ve dorseyi İş Bankasından kullanmış olduğu taşıt/bireysel ihtiyaç kredisi ile satın aldığını, yine vergi borcu olması nedeniyle vergi borcunu yapılandırdığını davacının kendisine hiçbir zaman para göndermediğini belirterek, davanın reddini ve talep edilen miktarın % 40'ından aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 14.09.2021 tarih, 2017/429 E. ve 2021/214 K. sayılı kararı ile; her ne kadar icra takibine konu alacak miktar itibari ile senetle ispatlanması gerekmekte ise de davacı ile davalının baba-oğul olmaları nedeniyle 6100 sayılı Kanunun 203'üncü maddesi uyarınca davanın tanıkla ispatı mümkün olduğundan tarafların gösterdiği tüm tanıklar dinlenmiş, havale dekontlarında gönderilen paranın borç olarak verildiğine dair herhangi bir şerh bulunmasa da birbirini doğrulayan ve çelişmeyen tanık beyanlarına göre havalelerin ödünç olarak davacı tarafından davalıya verildiği anlaşılmakla, davalı tarafından da borcun ödendiğine dair herhangi bir ödeme belgesi sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011 E. sayılı ve Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430 E. sayılı takip dosyasına davalı itirazının iptaline, takibin aynen devamına, alacak likit olduğundan İİK'nın 67'nci maddesinin 2'nci fıkrası uyarınca asıl alacak olan 123.960,00 TL'nin % 20'si olan 24.792,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/1686 E., 2021/1734 K. sayılı kararıyla; taraflar arasında baba-oğul (altsoy-üstsoy) akrabalığının bulunması sebebiyle 6100 sayılı HMK'nın 203'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının a bendi gereğince senetle ispat zorunluluğunun istisnası olan eldeki uyuşmazlık yönünden dinlenilen tanık beyanlarına göre, davacı tarafından davalıya ödünç olarak verilen paraların icra takiplerinden önce davacı tarafından davalıdan istenilmesine ve bu şekilde davalının temerrüte düşürülmesine rağmen geri ödenmemesi üzerine davacı tarafından davalı hakkında dava konusu icra takiplerinin başlatıldığına ve bu nedenle davalının icra takiplerine vaki itirazlarının iptalleri ile dava konusu icra takiplerinin asıl alacak ve işlemiş faizler yönünden devamına yönelik mevcut şekilde değerlendirme yapılarak hüküm kurulmuş olmasında da herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.03.2022 tarihli ve 2022/538 E., 2022/2915K. sayılı ilâmı ile; davalının sair temyiz itirazlarının reddinin gerektiği belirtilerek, davalının takip tarihinden önce temerrüde düşürüldüğüne ilişkin dosyada bilgi ve belge bulunmadığından, davacı tarafından işlemiş faiz istenemeyeceğinin, faize ancak icra takip tarihinden itibaren hükmedilebileceğinin kabulünün gerektiği, mahkemece, bu yön gözardı edilerek takip tarihine kadar işlemiş faizi de kapsayacak şekilde davanın kabulü ile davalının Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011 E. ve Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430 E. sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011E. sayılı ve Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430E. sayılı takip dosyalarında asıl alacağa takip tarihine kadar faiz işletildiği, takip tarihine kadar işlemiş faiz talep edilmeyeceği gözetildiğinde, dava konusu icra takiplerinin asıl alacak yönünden devamına ve alacak likit/belirlenebilir/hesaplanabilir olduğundan asıl alacak miktarı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, Çorum 1.İcra Müdürlüğünün 2017/7011E. sayılı takip dosyasına davalı itirazının iptaline takibin 85.000,00 TL asıl alacak yönününden devamına, Çorum 4.İcra Müdürlüğünün 2017/6430E. sayılı takip dosyasına davalı itirazının iptaline, takibin 38.960 TL asıl alacak yönününden devamına, alacak likit olduğundan İİK 67'nci maddesinin 2'nci fıkrası uyarınca asıl alacak olan 123.960,00 TL'nin % 20'si olan 24.792,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; icra takibine konu alacağa esas teşkil eden banka havalelerindeki makbuz kayıtlarında paranın borç olarak verildiğine dair açıklama olmasının şart olduğunu, Yargıtayın güncel kararlarına göre "borç-havale" gibi yetersiz açıklamalar ile gönderilen paraların karşı tarafça borç vermek amacıyla gönderildiği iddiasının kabul görmediğini, dava konusu banka havale makbuzunda borç verildiği şerhinin yazılmadığını, bu durumda baba-oğul arasında banka havalesi yoluyla gönderilen paranın bağış niteliğinde olduğunu, taraflar arasında tüketim ödüncü sözleşmesinin kurulduğunu, davacı yanın alacak iddiasını yazılı bir delille ispatlayamadığı gibi yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilebilecek bir belge de sunmadığını, davacının Türk Borçlar Kanunu'nun 392 nci maddesine göre ihtarname düzenleyip usülüne uygun tebliğ ettirmediğini, borcun iadesine yönelik düzenlenen ihtarnamenin tebliğinden itibaren altı hafta geçmedikçe borçlunun ödüncü geri vermekle yükümlü olmadığını, davacı ile aralarında borcun iadesi yönünde bir sözleşme olmadığını, davacının davalının sebepsiz zenginleştiğini ispat etmek zorunda olduğunu, sebepsiz zenginleşmeye yönelik zamanaşımı itirazlarını sunduklarını, davanın reddinin gerektiğini, Türk Borçlar Kanunu'nun 387 nci maddesi gereğince, borç para verenin bu paranın geri verilmesi tarihinde faiz talep edemeyeceğini, fakat tarafların yazılı sözleşme ile aksini kararlaştırabileceğini, dava konusu olayda da sözleşme mevcut olmadığından davacının faizi talep etmesinin TBK'nın 387'nci maddesine aykırı olduğunu, alacak miktarının % 40'ından aşağı olmamak üzere davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmesinin gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, borç para vermekten kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Usuli kazanılmış hak olarak tanımlanan bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı YİBK).

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" başlıklı 203'üncü maddesinin 1'inci fıkrasının a bendinde; "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler." denilmiştir.

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Borçlunun temerrüdü" başlıklı 117'nci maddesinde; "Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer." düzenlemesi mevcuttur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava veya takip tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir.

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uyularak verilmiş olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle bozmaya uyulmakla kesinleşmiş olan yönlere ilişkin taraflarca ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin mümkün olmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5004, Karar No: 2020/1726, Tarih: 10.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5004 E.  ,  2020/1726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ...2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 14/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2- Hükme esas alınan denetim dosyasının aslı veya onaylı örneği getirtilmeden, onaysız fotokopisiyle yetinilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 169. maddesine aykırılık oluşturulması,

3- Sanıktan ele geçirilen uyuşturucu madde ile ilgili ekspertiz raporunun dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek dosyaya konulması, duruşmada okunup tartışılmasının sağlanması, yoksa buna ilişkin ekspertiz raporunun alınması,

4- İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması yönünde bir istek bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmediği gözetilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi

.