muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5852, Karar No: 2015/1267, Tarih: 02.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5852 E.  ,  2015/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 29. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/301-2013/143

Davacı M.. T.. vekili Avukat Fatih tarafından, davalı A.. Ö.. aleyhine 01/02/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 26/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının maddi tazminat istemine yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayet nedeni ile maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kendisi hakkında haksız yere dayanaksız davalar açtığını, sırf davacıyı zarara uğratmak için ve kötü niyetle yaptığı başvurular sonucunda mahkemelerde, işini gücünü bırakıp kendisini savunmak zorunda kaldığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki davayı açmıştır.

Davalı, hak arama özgürlüğünü kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının başvurusunun şikayet hakkının kullanılması kapsamında kaldığı, davacının soyut olarak maddi ve manevi zarara uğradığını iddia ettiği, somut herhangi bir delil ve belge ibraz edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25. maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.'nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Davaya konu olayda; davalının 24/06/2005 tarihinde davacının kendisini darp ettiği iddiasıyla şikayetçi olması aynı şekilde davacının da şikayetçi olması sonucu açılan kamu davasında Pendik Sulh Ceza Mahkemesi 2006/211 sayılı dosyasında; sanık-davalıya, davacı ve dava dışı Bahriyi yaralamaktan adli para cezası verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, davacı hakkında ise kendisini savunmak zorunda kaldığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Yine davalı tarafından davacının kendisini telefonda tehdit ettiği gerekçesiyle davacı dahil dokuz kişi hakkında şikayetçi olunmuş ve Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2005/343 sayılı dosyasında sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir. Son olarak davalı tarafından 24/06/2005 tarihinde davacının kendisine karşı eylemde bulunduğu gerekçesiyle yapılan suç duyurusu sonucu başlatılan soruşturmada Pendik C.Başsavcılığınca 2007/359 sayılı soruşturma dosyasında; aynı iddia ile ilgili olarak kamu davası açıldığından kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Davacının korunması gereken kişilik hakları ile davalının şikayet hakkı arasında çatışan yararlar dengesi, davacı yönünden bozulmuş ve davalı yönünden ise hukuka uygunluk nedeni gerçekleşmemiştir. Davanın ret gerekçesi olarak kabul edilen olgular, tazminat tutarının belirlenmesinde etkili olabilirse de istemin tümden reddini gerektirmez. Şu durumda yerel mahkemece, açıklanan olgu ve ilkeler gözetilip davalının eyleminin hukuka aykırı olduğu sonucuna varılarak, davacı yararına somut olaya uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12609, Karar No: 2019/19885, Tarih: 13.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12609 E.  ,  2019/19885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin en erken 2005 yılı olmak üzere o tarihten 09/07/2012 tarihine kadar davalı şirkete bağlı çeşitli şubelerde şube müdürlüğü ve çeşitli tesislerde de mesul müdürlük görevlerini üstlendiğini ve bu görevlerinin gereklerini yerine getirdiğini, müvekkili, davalı şirketin şubelerinden olan ... şubesinde 2008 yılından beri şube müdürü olarak davalı şirketçe atandığını ve görev yaptığını, ayrıca davalı şirkete ait olan etenna otelde 2007 yılından beri, ...'te 2008 yılından beri, ... Otel'de 2008 yılından beri hem şube müdürü hemde mesul müdür olarak atandığını ve görev yaptığını, bunların dışında yine davalı şirkete ait olan ...'de 2006 yılından beri ve ...'de yine 2005 yılından beri ayrıca sadece mesul müdür olarak atandığını ve görev yaptığını, davacı müvekkilinin davalı şirketçe şube müdürü olarak atanması ve bu şekilde görev yapması Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün ilgili belge ve gazetelerinde yer alarak tescil edildiğini ve gereği gibi de ilan edildiğini, davacı müvekkilinin ayrıca yukarıda belirtmiş oldukları davalıya ait şube ve tesislerde mesul müdür olarak atandığı ve görev yaptığı hususu ilgili kurum olan Kemer Belediyesi'ne bildirildiğini ve davalı şirketçe tescil ettirildiğini, müvekkilinin de davalı şirkette şube müdürü ve mesul müdür olarak görevlerini üst düzey yöneticisi olarak yerine getirdiğini, şirket ortaklarından sonra yukarıda belirttikleri görevleri yerine getiren müvekkilinin bu görevlerine üst düzey yönetici olarak davalı şirket tarafından atandığını ve her türlü yasal işlem de davalı şirket tarafından yerine getirildiğini, bu görevleri üstlenmesi halinde aylık 5.000,00 TL ödeme yapılacağı ve her yıl %10 ücret artışı yapılacağı kendisine taahhüt edilmesine rağmen bu ödemelerin sürekli ertelendiğini, üst düzey yönetici sıfatıyla bu görevler nedeniyle hak ettiği ücretlerin kendisine hiç ödenmediğini iddia ederek; 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 yıllarına ilişkin davalı şirket tarafından müvekkiline ödenmeyen şube müdürlükleri ve mesul müdürlükler görevlerine ilişkin ücret alacaklarının davalı şirketten alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili; müvekkili davacının davalı şirkette 16/04/1997 tarihinde Finans ve Muhasebe Müdürü olarak çalışmaya başladığını ve bu çalışmasının 09/07/2012 tarihine kadar devam ettiğini, müvekkilinin almakta olduğu son maaşının 6.250,00 TL olduğunu, davalı şirket yetkilisinin olumsuz tutum ve davranışları ve iş hukukunun temel ilkesi olan eşitlik ilkesine aykırı davranılması nedeniyle müvekkilinin herhangi bir kusuru olmaksızın iş akdinin son bulduğunu, iş akdinin müvekkili tarafından haklı sebeple fesih tarihinden yaklaşık 1,5-2 ay öncesinden müvekkilinin karşılaşmış olduğu muameleler ve özellikle aylık ücretlerde yapılan ayrımlar sebebiyle müvekkilinin işveren tarafından açık bir şekilde eşitlik ilkesine aykırı davranışlarla karşı karşıya geldiğini, şirketin büyümesi ve buna paralel olarak sürekli artan iş hacmi ve sorumluluklara paralel olarak müvekkilinin ücret ve haklarında bir artış olmamasına rağmen aynı konum ve nitelikte çalışan diğer personelin ücretlerinde artışlar meydana geldiğini bu durumun düzelmesi için müvekkilinin davalı şirket yetkilileri ile defalarca görüşmesine rağmen herhangi bir sonuç alınmadığını, müvekkilinin davalı şirkette ve geçmişte yapmış olduğu sigortalı çalışma süreleri göz önüne alındığında müvekkilinin SGK' ya ilişkin mevzuat ve uygulamalar bakımından kıdem tazminatını da başka bir işleme gerek kalmadan yasal olarak hak ettiğini, müvekkilinin son almakta olduğu maaşının 6.250,00 TL olduğunu ve buna ilişkin şirket yetkilisi tarafından kendisine gönderilen mailler bulunduğunu, ancak SGK kayıtları incelendiğinde SSK primlerini müvekkilinin gerçek aldığı maaştan değil 2.000,00 TL üzerinden hesaplayıp bu şekilde yatırdığını, bu durumun gerek müvekkili açısından gerekse stopaj vergisi bakımından kayıplara neden olduğunu, müvekkilinin çalışmış olduğu, davalı şirkette normal mesai saatinin bütün çalışanlar için 09.00-19.00 olarak belirlendiğini, ancak müvekkili için bu çalışma saatlerinin hafta için genellikle 09.00-21.00/22.00 saatleri arasında olduğunu, sadece pazar günü hafta tatili izni olduğunu, bu izin dışında müvekkilinin aralıksız olarak çalıştığını çoğu çalışma saatlerinde mesaisinin akşam saat 22.00 lara kadar uzadığını, bu hususun davalı şirket tarafından oluşturulan parmak izi okuma sisteminde açıkça belli olduğunu, müvekkilinin günlük çalışma süresinin yaklaşık 11-12 saat civarında olduğunu, çalışma saatleri göz önünde bulundurulduğunda yasal çalışma süresi olan haftalık 45 saatin çok üzerinde bir çalışma süresinin söz konusu olduğunu, yaklaşık olarak müvekkilinin haftalık 27 saat fazla çalışması olmasına rağmen davalı şirketin bu fazla çalışmaların karşılığı olarak müvekkiline çalıştığı süre boyunca hiçbir fazla mesai ücreti ödemediğini, müvekkilinin fazla çalışmalarının bununla sınırlı olmadığını, yeri geldiğinde özellikle vergilendirme ve hac organizasyonları geldiğinde gece yarıları saat 01.00-02

.00-02.00 saatlerine kadar diğer personellerle birlikte yılda en az 40-50 gün çalışmalarının olduğunu, müvekkilinin davalı şirkette çalışmış olduğu 15 yıllık süre içerisinde kendisine kullandırılması gereken yıllık ücretli izinlerinin bir kısmının kullandırıldığını geriye kalan büyük bir kısmının yani yaklaşık 9-10 yıla tekabül eden 238 günlük izninin kullandırılmadığını, iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı fazla çalışma mesai alacağı, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, davacı ile aralarında hizmet ilişkisi bulunmadığını, davacıya ücret ödenmesine ilişkin bir taahhüt bulunmadığını, bir iş görme ilişki içerisinde olunmadığını, davacının başka bir şirkette muhasebe müdürü olarak çalıştığını başka bir şirkette tam zamanlı çalışan davacının müvekkili şirkette şube müdürü olarak çalışmasının mümkün olmadığını, davacının yasal prosedürü tamamlamak için mesal müdür, şube müdürü olarak bildirildiğini, hizmet ilişkisi bulunmadığından davaya iş mahkemesinde bakılamayacağını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 8 yıl boyunca kararlaştırılan ücretin ödenmediği ve kendisinin buna rağmen çalıştığı şeklindeki iddiasının kabul edilemeyeceğini, müvekkili firmanın tüm çalışanlarının ücretini alırken davacıya ücret ödenmemesinin düşünülemeyeceğini, savunarak haksız ve dayanaksız olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın kısmi dava olarak açılmasının mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemesi kaydıyla davacının alacaklarının hesap edilebilir alacaklar olduğunu, yine davayı kabul anlamına gelmemesi kaydıyla davacının taleplerinin dava tarihinden geriye doğru 5 yılı aşan kısmının zamanaşımına uğramış olması sebebiyle zamanaşımı itirazında bulunduklarını, esas yönünden ise davanın haksız olduğunu, davacının iş sözleşmesini hak düşürücü süre geçtikten sonra haksız olarak feshettiğini, gerek işçi gerekse işveren açısından haklı nedenin öğrenilme tarihinden itibaren 6 iş günü içinde fesih hakkının kullanılması gerektiğini kanunda düzenlenen sürenin hak düşürücü süre olduğunu söz konusu süre geçtikten sonra yapılan feshin geçersiz olduğunu, davacının iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, davacının emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini de iddia ettiğini oysa ki davacının iş akdini feshettikten kısa bir süre sonra başka bir şirkette çalışmaya başladığını, davacının sözleşmeyi haksız olarak feshetmesine kılıf uydurmak amacıyla kendisine yapılan muamele ve ücret eşitliği ilkesine aykırı davranıldığını öne sürdüğünü, böyle bir iddianın gerçek dışı olduğunu, iş sözleşmesini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının fazla çalışma, tatil ve izin ücreti alacağı bulunmadığını, davacının son aldığı aylık net ücretin 2.000,00 TL olduğunu davacının tüm taleplerinin gerçek dışı olduğunu bu sebeplerle haksız ve dayanaksız olarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-) Davacının temyizi yönünden;

Davacı temyiz aşamasında 05.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinden temyiz isteminin FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE,

2-) Davalıların temyiz talebine gelince;

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-) Davacının temyizi yönünden;

Davacı temyiz aşamasında 05.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğinden temyiz isteminin FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE,

2-) Davalıların temyiz talebine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... İnşaat Turizm Otelcilik Yatırım A.Ş.' nin tüm, davalı ... Turizm Villa Emlak İnşaat Ticaret Ltd. Şti.' nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Gerekçeli kararın birleşen dava için oluşturulan hükmün "B" fıkrasının 9 numaralı bendinde birleşen davanın davalısı ... Turizm Villa Emlak İnşaat Tic. Ltd. Şti. lehine reddedilen kısım üzerinden hükmedilen red ücreti vekaletin davacıdan alınarak birleşen davanın davalısı ... Turizm Villa Emlak İnşaat Tic. Ltd. Şti.' ne verilmesine şeklinde hüküm kurulması gerekirken, davacıdan alınarak asıl davanın davalısı ... İnşaat Turizm Otelcilik Ve Yatırım A.Ş.' ye verilmesine şeklinde karar verilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hükmün "B" fıkrasının 9 numaralı bendindeki, "...kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... İnşaat Turizm Otelcilik Ve Yatırım A.Ş.' ye verilmesine," şeklindeki sözcüklerin hükümden çıkarılarak yerine "...'' kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... Turizm Villa Emlak İnşaat Ve Ticaret Ltd.Şti.' ne verilmesine," sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 13.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28424, Karar No: 2016/10212, Tarih: 07.11.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/28424 E.  ,  2016/10212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 13.11.2014 gün ve 2014/22858 Esas, 2014/20589 Karar sayılı ilamında 25.05.2011 gün ve 2011/3034-6899 Esas/Karar sayılı ilamına atıf yapılarak "sanığın herbir işlem yönünden atıf yapılan bozma ilamında belirtilen kriterlere göre basit ya da nitelikli zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi, sahte imzalı tediye fişleri ile yapılan işlemler yönünden ise mudilere ait bankada mevcut orijinal imzalarla, sahte mudi imzası taşıyan fişlerdeki imzaların karşılaştırılıp aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığının mahkemece saptanması, işlemlerin çokluğu ya da duraksama halinde mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından bankacılık konusunda uzman bir kişinin görüşüne başvurulup, her bir işlem bakımından duraksamaya yer bırakmayacak şekilde eylemlerin ayrı ayrı basit ya da nitelikli olup olmadıklarının tesbit edilmesi gerektiği gözetilerek, eylemlerin bir kısmının basit bir kısmınında nitelikli zimmet suçunu oluşturması durumunda sanığın kastının banka parasını zimmete geçirme olduğu ve bunu aynı suç işleme kararı altında çeşitli işlemlerle gerçekleştirdiği, yenilenen bir suç kastından bahsedilemeyeceğinden kanunun aynı hükmünün bir çok kez ihlali nedeniyle sanık hakkında suçun nitelikli hali ihtilasen zimmet suçundan hüküm kurulup TCK'nun 43. Maddesiyle cezada artırım yapılması yerine eylem bölünerek ayrıca basit zimmet suçundan da ceza tayini nedeniyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece 25.02.2015 günlü celsede bozmaya uyulduğu halde, hükmün gerekçesinde ise; 25.05.2011 gün ve 2011/3034-6899 sayılı bozma kararı öncesinde dosyada bulunan belgelere ve bu bozma kararından sonra alınan ve dairemizin 13.11.2014 gün 2014/22858-20589 sayılı bozma kararı öncesinde dosyada bulunan 27.09.2013 günlü kriminal ve 19.12.2013 tarihli "1.061.740.41 TL tutarındaki ödeme belgelerinde adlarına atılan imzaların hesap sahibine ait olduğuna dair yeterli bulgu ve kanıya ulaşılamadığı, dolayısıyla belirtilen tutarın zimmetinde olduğu ve bu miktar zimmetin nitelikli zimmet kapsamında olduğunun, ödeme belgelerinde adlarına atılan imzaların hesap sahibi elinden çıkmadığı kanaati belirtilen toplam 307.059.60 TL lik paranında sanığın zimmetinde olduğu ve basit zimmet kapsamında kaldığı yönündeki bilirkişi heyeti raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulduğu gözetilmekle;

Bankanın ... şubesinde servis görevlisi olarak çalışan sanığın banka mudilerine ait yatırım hesaplarındaki fonları mudilerin talimatı ve bilgisi olmaksızın nakde çevirip, bu tutarı mudiye ait mevduat hesabına aktararak sonrasında sahte imzalı, imzasız ya da elde edilemeyen fişlerle ya nakit olarak çektiği veya başka hesaplarla transfer ettiği, kimi mevduat hesaplarını başka mevduat hesaplarına bağlayarak, bu hesaptaki paralar ile yine sahte belgeler düzenlemek suretiyle bir kısmı vefat etmiş başka kişiler adına kullandırılmış kredi tutarını mal edinmek suretiyle gerçekleştirildiği her bir işlem yönünden 25.05.2011 gün 2011/3034-6899 ve 13.11.2014 gün 2014/22858-20589 Esas, Karar sayılı bozma ilamlarındaki kriterlere göre duraksamaya yer bırakmayacak şekilde, eylemlerin ayrı ayrı basit ya da nitelikli zimmet olup olmadıklarının değerlendirilmesi ve imzaları taklit edilen banka müşterilerinin hesap kartonlarındaki imzaları ile sanık tarafından düzenlenen belgelerdeki imzalar karşılaştırılarak usulsüz işlemlerde mudiler yerine atılan imzaların aldatıcılık kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tesbit edilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekirken eksik incelemeye dayalı bozma gereği yerine getirilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanığın nitelikli zimmet suçundan cezalandırılması halinde, adli para cezasının tayini yönünden 5411 sayılı Yasa'nın 160/2 maddesinde yer alan "Hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca üç kat uygulanmasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen toplam zarar miktarının dikkate alınacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8342, Karar No: 2019/3207, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8342 E.  ,  2019/3207 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2951, Karar No: 2021/4893, Tarih: 20.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2951 E.  ,  2021/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde; sanığın 28/07/2016 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında, bu hususun mahkemece araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.