muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4935, Karar No: 2018/12626, Tarih: 22.05.2018

(6) Herhangi bir nedenle elektronik ortamda işlem yapılamaması halinde durum bir tutanakla tespit edilir ve işlem fiziki ortamda yapılır. Elektronik sistem açıldığında fizikî ortamda yapılan işlemler gecikmeksizin elektronik ortama aktarılır. Bu durumda kanun yolu başvuru dilekçesi tutanağın düzenlendiği tarihte verilmiş sayılır.

(7) Fiziksel ortamda kanun yolu başvurusu mesai saatleri içinde yapılır.

(8) Gerçek kişilerin UYAP Vatandaş Bilgi Sistemi üzerinden, tüzel kişi temsilcilerinin UYAP Kurum Bilgi Sistemi üzerinden kanun yolu başvuru dilekçeleri gönderebilmeleri için elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Gerçek ve tüzel kişiler elektronik ortamda yapacakları kanun yolu başvurusunun harcını elektronik ortamda mahkeme veznesinin bağlı olduğu banka hesabına aktarırlar. Kanun yolu başvurusu, dilekçenin sisteme kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir alındı belgesi oluşturulur.

(9) Taraf vekillerince UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile kanun yolu başvuru dilekçesi gönderilebilir. Bu işler için ayrıca elle atılmış imzalı belge istenmez. Avukatların UYAP Avukat Bilgi Sistemi üzerinden kanun yolu başvuru dilekçesi gönderebilmeleri için elektronik imza sahibi olmaları gerekir. Kanun yolu harçları avukat tarafından elektronik ortamda mahkeme veznesi hesabına aktarılır. Ayrıca bu işlemlerin Barokart veya kredi kartı gibi ödeme araçlarıyla yapılması sağlanabilir. Kanun yolu başvurusu, dilekçenin sisteme kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. İşlem sonucunda başvuru sahibinin elektronik ortamda erişebileceği bir alındı belgesi oluşturulur.

(10) Elektronik ortamda kanun yolu başvurusu saat 00:00’a kadar yapılabilir.

(11) Kanun yoluna başvurulan dava veya işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra kanun yolu formu ve dizi pusulası UYAP üzenden hazırlanarak ilgili mercie gönderilir.” hükümleri yer almaktadır.

Somut olayda, dosya içeriğinden ve UYAP sisteminden; davalı vekilinin 21.04.2017 tarihinde elektronik imzalı süre tutum dilekçesi vermiş olduğu ve aynı tarihte istinaf harçlarını yatırdığı, İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekiline 01.06.2017 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin elektronik imzalı gerekçeli istinaf dilekçesinin bilgilerinde ''Oluşturma Tarihinin'' ve ''Havale Tarihinin'' 09.06.2017 15:15:39 olduğu görülmektedir. Davalı vekili kararı 01.06.2017 tarihinde tebliğ almış olmakla, gerekçeli istinaf dilekçesinin de 09.06.2017 tarihinde, 8 günlük yasal süresi içinde verildiği anlaşılmaktadır. Buna göre davalı vekilinin gerekçeli istinaf dilekçesini süresinde vermesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf dilekçesinde sebep belirtilmediği gerekçesiyle kamu düzenine yönelik inceleme yapılarak karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4531, Karar No: 2020/3530, Tarih: 15.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4531 E.  ,  2020/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 17. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkı bulunduğundan, erteleme kararında, itiraz mercii ve süresiyle birlikte şüphelinin itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ne denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiç bir aşamada sanığa bu hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı görüldüğünden, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüz olduğu için bu kararın şüpheli tarafından öğrenilmiş olmasına rağmen, kesinleştiğinden söz edilemez. Bu durumda, usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

Dolayısıyla bu usulsüzlükleri ortadan kaldırmak için, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi gerektiğinden, durma kararı verilmesi yerine, mahkûmiyet kararı verilmesi

2- Kabule göre; sanık hakkında, suça konu 24.08.2014 tarihli eylemi nedeniyle, suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdiği için, bu suçtan dolayı ilk olarak 03.11.2014 tarihinde, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 17.11.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 02.12.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1510, Karar No: 2025/1927, Tarih: 07.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1510 E.  ,  2025/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1322 E., 2024/535 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/647 E., 2022/767 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı şirket tarafından 12.03.2018 tarihli e-fatura ile 29.08.2016 tarihinde ölçü hücresinde 150/5 akım trafosu bulunduğu varsayımıyla çarpan hatasından dolayı eksik faturalandırma yapıldığı gerekçesiyle geriye dönük 1.626.939,00 TL tutarında ek tüketim bedeli tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin 14.03.2018 tarihli faturaya itirazının davalı tarafından reddedildiğini, müvekkilinin üretiminin tamamen elektrik enerjisine bağlı olmasından dolayı enerjinin kesilerek üretiminin aksamaması için 22.03.2018 tarihinde söz konusu fatura bedelini ödediğini, müvekkilinin 05.11.2015 tarihli yazı ile güç artırımı talebinde bulunduğunu, 29.08.2016 tarihinde TEDAŞ, BEDAŞ, ... Plastik adına 2'şer kişilik heyet temsilcileri ile geçici kabul tutanağının imzalandığını ve BEDAŞ tarafından 28.09.2016 tarihinde onaylandığını, o tarihte firmada elektrik kesintisi yapılmadığını, ölçü hücresindeki mevcut akım trafoları değiştirilmediğini, ... Plastik Trijenerasyon Santrali kabulü sonrasında üretimin müsaitliğinin beklenmesi sebepli 26.09.2017 tarihli dilekçe ile 08.10.2017 pazar günü ölçü hücrelerindeki akım trafolarının değişiminin talep edildiğini, talebin uygun görülmesi üzerine 04.10.2017 tarihinde BEDAŞ 1. Bölge İşletmesinin Ziraat bankasındaki hesabına 170,51 TL kesme bağlama bedelinin ödendiğini ve BEDAŞ'ın internet sitesinde 08.10.2017 tarihli planlı elektrik kesintisi olarak yayınlandığını, 20150 nolu TM'de elektrikler kesilerek ölçü hücresindeki mevcut 125/5 akım trafolarının 150/5 olarak değiştirildiğini, 09.10.2017 tarihli ve 11135 sayılı İlk Endeks ve Değiştirme Protokolü ile tutanak düzenlendiğini, sayaçtaki endeks çarpanının 8625 yerine 10350 olarak değiştirildiğini ve sisteme girildiğini, gerekli kontroller yapıldıktan sonra 20150 TM nin BEDAŞ yetkilileri tarafından kapatıldığını, trafo merkezinin BEDAŞ'a ait olup kilitli olduğu ve hiçbir şekilde taraflarınca girilemediği, sayacın OSOS sistemine bağlı olup online olarak BEDAŞ tarafından izlendiğini, 29.08.2016 ile 08.10.2017 tarihleri arasında 2 faturada müvekkili şirkete güç aşım bedelinin yansıtıldığını, müvekkili şirketin 10.350 endeks oranıyla güç aşımına girmesinin olanaksız olduğunu, bu güç aşımlarının akım trafolarının geçici kabulde değişmediğinin kanıtı olduğunu ileri sürerek; ödenmiş olan 1.626.939,00 TL'nin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL'sinin ödeme tarihinden itibaren en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, Mahkeme aksi kanaatte ise 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 114/2 maddesi delaletiyle 52. maddesi gereğince uygulanması gereken indirim miktarının tespiti ile ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 01.03.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle toplam taleplerini 1.626.939,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; huzurdaki davanın BEDAŞ'a yöneltilmesi gerektiğini, dava konusu faturanın hesaplanmasında herhangi bir hata olmadığını, davacının 05.11.2015 tarihinde 1600 kVA güç artırım talebi üzerine 17.11.2015 tarihli bağlantı görüşünün tanzim edildiğini ve güç artırımı işi 29.08.2016 tarihinde TEDAŞ Boğaziçi Koordinatörlüğü tarafından onaylanarak geçici kabul tutanağının düzenlendiğini, davacı şirket temsilcisinin de imzasının bulunduğu 29.08.2016 tarihli geçici kabul tutanağında 20150 'TM'de ölçü akım trafosunun 3 adet 150/5 A bilgisinin kayit altına alındığını, buna göre akım trafolarının değişikliğinin geçici kabul tarihinde yapıldığını, fiiliyatta yeni akım trafosu üzerinden enerji akışının sağlandığını, fiili olarak akım trafosu değişikliği yapıldığı halde sözleşmeye bağlanmasının 06.07.2017 tarihinde gerçekleştiğini, geçici kabul tutanağında belirtilen akım trafolarının imal tarihi ve seri numaralarının mevcut 150/5 akım trafoları ile aynı olduğunu, itiraza konu faturanın 09.10.2016-09.10.2017 tarihleri arasında çarpan hatasından kaynaklanan 193.048,.425 kWh ek tüketim için düzenlendiğini, 500311003 seri nolu sayacın tahakkuk çarpanının 8625 olarak yer alması, olması gerekenin ise 10.350 olduğunun anlaşılması üzerine Enerji Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) 13. maddesi uyarınca eksik tüketim hesabı yapıldığını, davacının trafodaki akım değerinin değişim tarihinin 09.10.2017 olduğunu iddia etme sebebinin dava dışı dağıtım şirketi personelinin hatalı işlemi olduğunu ve bu konuda İstanbul Cumhuriyet Savcılığında soruşturma başlatıldığını, davacının güç artırım talebinde bulunması akabinde 09.10.2017 tarihinde fen muayene elektrik teknisyeni ... ... tarafından akım trafolarının değiştirildiği gerekçesiyle İlk Endeks ve Değişim Protokolü hazırlandığını, söz konusu formda takıldığı belirtilen 2017 model akım trafolarına ait seri numaraların geçici kabul tutanağındaki akım trafosu seri numaralarıyla aynı olduğunu, sökülen akım trafalarına ait herhangi bir bilgi olmadığını ve firma temsilcisinin imzasının alınmadığını, davacının istirdadını talep ettiği bedeli ihtirazi kayıt koymaksızın ödediğini ve geri iadesini istemeye hakkı olmadığını, fazla tahakkuk ve tahsilat mevcutsa bile EPMHY gereği iadenin mahsuplaşma şeklinde olacağını, davacının müterafik kusura dayalı olarak ödeyeceği bedelden indirim yapılmasını istemesinin yasal dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan 1.ve 3.heyet bilirkişi kurulu raporları ile dava konusu faturanın 20150 TM de ölçü hücresinde bulunan akım trafolarının geçici kabul sırasında 125/5 A'lik güç artışı yapılmadan önceki akım trafolarının olduğu ve akım trafolarının 08.10.2017 tarihinde değiştirilerek BEDAŞ görevlileri tarafından İlk Endeks ve Değiştirme Protokolü düzenlendiği, davacı şirkete ait tesisatın BEDAŞ Edrims sistemindeki tahakkuk çarpanının 09.10.2017 tarihinde 8625 den 10350 ye değiştirildiği, buna göre akım trafolarının fiziki olarak bu tarihten geriye dönük bir, iki veya üç gün içerisinde değiştiğinin anlaşıldığı, dosyadaki bilgilere göre bu tarihten önce çarpanın değiştiğini gösterir yasal bir belge olmadığı, ayrıca akım trafolarının yüksek gerilim bulunan tel kafes içinde bulunduğu, bu kısmın mühür altında olduğu ve mühürlere ancak BEDAŞ elemanlarının müdahale edebileceği, bu kısımda davacı elemanlarının kendi başlarına yapabileceği herhangi bir işlem olmadığı dikkate alındığında, hesaplanması gereken bir ek tüketim değerinin bulunmadığının tespit edildiği, 1. ve 3. bilirkişi heyetinin raporlarının birbirini doğruladığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacının 12.03.2018 tarihli e-faturaya konu 1.626.939,00 TL yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, fatura bedelinin davalıya ödediği anlaşıldığından 1.626.939,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı şirketin ödemeyi yaptığı davalı şirkete husumet düştüğü, Mahkemece alınan 1.ve 3. heyet bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, sahada görevli BEDAŞ yetkilerinin sehven veya kasıtlı olarak İlk Endeks ve Değişim Protokolü düzenlemedikleri konusunda Mahkemeyi bağlayıcı nitelikte herhangi bir ceza veya hukuk mahkemesi kararı bulunmadığından somut olay yönünden dikkate alınmasını gerektirir bir durumun söz konusu olmadığı, davacının reeskont faizi talep ettiği, ancak Mahkemece talep aşılmak suretiyle avans faizine hükmedildiği gerekçesiyle; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden davanın kabulüne, davacının dava konusu 12.03.2018 tarihli e-faturaya konu 1.626.939,00 TL yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacının işbu fatura bedelini davalıya 22.03.2018 tarihinde ödediği anlaşıldığından 1.626.939,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davaya konu işlemler yönünden husumetin BEDAŞ'a yöneltilmesi gerektiğini, Mahkemece eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporlarına göre karar verildiğini, TEDAŞ Boğaziçi Bölge Koordinatörlüğü tarafından onaylanmış ve davacı yetkilileri tarafından imzalanmış geçici kabul tutanağı ve içeriğinin irdelemediğini, dava dışı dağıtım şirketi personelinin hatalı işlemi konusundaki suç duyuruları ve iş mahkemesi dosyalarının neden yasal delil olarak kabul edilmediğinin gerekçelendirilmediğini, Geçici Kabul Tutanağının resmi belge niteliğinde olduğunu, belgenin aksinin davacı tarafından ispatlanamadığını, müvekkili şirket ile davacı arasında 29.08.2016 tarihli geçici kabul tutanağı ve yeni trafoların işletmeye alınması ile fiili (eylemsel) sözleşme ilişki kurulduğunu ve buna göre hizmet (elektrik) verildiğini, bunun yazıya dökülmemesi veya geç dökülmesi nedeniyle sözleşmenin kurulmadığının ve hizmetin verilmediğinin varsayılmasının hukuka ve yerleşik yargı içtihatlarına aykırı olduğunu, davayı kabul anlamına gelmemek kaydıyla istirdat istemine ilişkin olarak davacı tarafın ihtirazi kayıt ileri sürmediğinden ödediği bedeli geri isteyemeyeceğini, ilgili Elektrik Piyasası mevzuatına göre fazla bedelin bizatihi iadesinin mümkün olmadığını, ancak elektrik faturalarından mahsuplaşma şeklinde iadesinin gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı tarafından tahakkuk ettirilen çarpan tüketim farkına ilişkin faturanın ödenmesi nedeniyle istirdadı istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, akım trafolarının geçici kabul sırasında değiştirildiği ve bu tarihten itibaren yeni akım trafosu üzerinden enerji akışının sağlandığı yönündeki savunmanın davalı tarafça ispatlanamamasına, buna bağlı olarak hesaplanması gereken herhangi bir çarpan farkı bedelinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8190, Karar No: 2014/1221, Tarih: 21.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/8190 E.  ,  2014/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/105167

MAHKEMESİ : Dereli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/11/2010

NUMARASI : 2010/52 (E) ve 2010/103 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve tehdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın adli sicil kaydında gözüken mahkumiyetinin silinme şartlarının gerçekleşmiş olması karşısında; 5271 sayılı CMK.nun 231/6-b madde, fıkra ve bendi uya- rınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulun- durularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gere- kirken, sabıkasından söz edilerek yeterli ve yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanma- sının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Katılanın sanığın kardeşi olduğu ve aynı konutta yaşamadıklarının dos- ya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nun 167/2. madde ve fıkrası- nın uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4600, Karar No: 2019/12522, Tarih: 09.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4600 E.  ,  2019/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 25/06/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7869, Karar No: 2010/8797, Tarih: 20.09.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/7869 E.  ,  2010/8797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 24.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapunun kısmen iptali ve dere yatağı olarak terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22676, Karar No: 2014/8461, Tarih: 03.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22676 E.  ,  2014/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/119271

MAHKEMESİ : Konya 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2010/865 (E) ve 2012/398 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın CMK'nin 74. maddesi uyarınca gözlem altına alınmasına karar verilip suç tarihinde işlediği suçun anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğine sahip bulunup bulunmadığının Adli Tıp kurumu 4. İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporu alındıktan sonra sonucuna göre TCK'nin 32. maddesinin değerlendirilmesi yerine dosyada mevcut psikıyatrı uzman raporuna dayanarak hüküm kurulması,

2) Kabule göre, sanığın eylemi nedeniyle TCK'nin 32/1. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; kanunun amir hükmü gereğince aynı maddenin 2. cümlesi gereğince TCK'nin 57. maddesi gereğince güvenlik tedbirine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.