muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3464, Karar No: 2015/10, Tarih: 12.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3464 E.  ,  2015/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyanın kabulüne, birleşen dosyanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi ... Vergi Dairesi vekili, borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili idareye para isabet ettirilmediğini, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre vergi alacaklarının imtiyazlı olduğunu ve masraflar çıktıktan sonra kalan 138.670,00 TL'nin kendilerine ödenmesi için sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi ..., düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan ...'nun haczinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetlerin reddini istemiş; asıl dosyada şikayet olunan ..., şikayetçi vergi dairesinin alacağının limited şirket vergi borcuna dayandığını ve bedeli paylaşıma konu taşınmazın malikine yönelebilmesi için Vergi Usul Kanunu'nun 10 ve 6183 sayılı Yasa'nın 35 ve mükerrer 35. maddesindeki şartların araştırılması gerektiğini bildirmiştir.

İcra Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunan ...'nun alacaklı olduğu takip dosyasındaki haczin, yasal süresi içinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğü ve vergi daireleri alacaklarının sıraya gireceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline; birinci sırada ... Vergi Dairesi'ne 3.718,80 TL ödendikten sonra artan tutarın ... Vergi Dairesi'ne ödenmesini sağlayacak şekilde yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi ... temyiz etmiştir.

Bir tüzel kişiliğin vergi borcundan dolayı onun temsilci ve ortaklarına hangi şartlarla müracaat edilebileceği Vergi Usul Kanunu'nun 10 ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 35 ve mükerrer 35. maddesinde gösterilmiştir. Asıl dosyada şikayet olunan ...'ün bu yöne ilişkin savunması üzerinde durulmadan hüküm kurulması, eksik incelemeye dayalıdır. Öte yandan şikayeti bulunmayan ... Vergi Dairesi'ne düşen payın arttırılması da HMK'nın 26. maddesine aykırıdır. Nihayet, kendisine sıra cetvelinde pay düşmeyen alacaklılara şikayetin yöneltilmesi doğru olmadığı gibi, bunların giderlerden sorumlu tutulması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1566, Karar No: 2019/4304, Tarih: 02.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/1566 E.  ,  2019/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Organizasyon Gazetecilik Reklamcılık Matbaacılık Ltd. Şti. ve ... aleyhine 20/06/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Organizasyon Gazetecilik Reklamcılık Matbaacılık Ltd. Şti. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Organizasyon Gazetecilik Reklamcılık Matbaacılık Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılardan şirkete ait olan ...t Gazetesinin 28/05/2014 tarihli nüshasında ve aynı gazetenin internet sitesinde, diğer davalı ... tarafından “Mandaların Ekonomiği Politiği” başlıklı bir köşe yazısı yayınlandığını, dava konusu köşe yazısında davacı hakkında ağır ithamlarda bulunulduğunu ve davacının toplum gözünde itibarsızlaştırılmaya çalışıldığını, köşe yazısı yayınlanırken özle biçim arasındaki dengenin davacının kişilik haklarını ihlal edecek şekilde bozulduğunu belirterek oluşan manevi zararın tazmini talep etmiştir.

Davalılar, dava konusu köşe yazısının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu köşe yazısında eleştiri sınırlarının aşıldığı, davacı siyasi partinin tüzel kişiliğine yönelik tahkir ve tezyif edici ibareler kullanıldığı, bu suretle kişilik haklarına haksız saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 28. maddesinde ve 5187 sayılı Basın Yasası’nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemede basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin nedeni; toplumun sağlıklı, mutlu ve güven içinde yaşayabilmesi içindir. Bunun için de kişinin, dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması gerekmektedir. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri ../.

bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bu nedenle basının yayın yaparken, yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. Yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluğu bu farklılıklar gözetilerek belirlenmelidir. Bu nedenle basının ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan gerekse MK.nun 24 ve 25. maddelerinde ve özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı gibi, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerekecektir.

Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmış olmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli ve haber verilirken özle biçim arasındaki denge de korunmalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Anılan ilke ve kurallara uyulması durumunda ise, yayının Anayasa, Basın Yasası ve basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlerine saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.

Anayasa’nın 28. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca basın özgürlüğünün sınırlanmasında ifade özgürlüğünün sınırlandırılmasına ilişkin hükümler uygulanır. Bu anlamda basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünün farklı bir görünümü olarak karşımıza çıkar. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (AİHM) ve Anayasa Mahkemesine (AYM) göre ifade özgürlüğü, demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan olup, sadece toplum tarafından kabul gören, zararsız veya ilgisiz kabul edilen bilgi ve fikirler için değil incitici, şok edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir. İfade özgürlüğü, yokluğu hâlinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir (AİHM: Handyside/Birleşik Krallık, B. No: 5493/72, 7/12/1976, par.49; Von Hannover/Almanya (No:2), B. No: 40660/08 ve 60641/08, 7/2/2012, par.101); (AYM: Medya Gündem Dijital Yayıncılık Ticaret A.Ş, B. No: 2013/2623, 11/11/2015, par.31 [G.K.]; D.Ö, B. No: 2014/1291, 13/10/2016, par.56 [G.K.]; Koray Çalışkan, B. No: 2014/4548, 5/12/2017, par.18; Kemal Kılıçdaroğlu ( 3 ), B. No: 2015/1220, 18/7/2018, par.28).

Tüm bu açıklamalar ışığında davaya konu olay değerlendirildiğinde; davacının iktirdarda olan siyasi parti olduğu, dava konusu köşe yazısında davalı yazar tarafından iç ve dış politikada yaşanan güncel olayların ele alındığı, yazı kaleme alınırken sert, kaba, incitici ve kışkırtıcı bir uslüp kullanılarak somut olguya dayanmadan genel ifadelerle davacının eleştirildiği, bu kapsamda dava konusu yazının sert eleştiri niteliğinde olduğu, siyasetçilere ve siyasi partilere yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırlarının, özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına göre daha geniş olduğu, davacı siyasi partinin konumu gözetildiğinde kendi

iktidarı döneminde ülkede meydana gelen olaylar nedeniyle eleştiriye katlanmasının çoğulculuğun ve hoşgörünün gereği olduğu, bu nedenlerle dava konusu köşe yazısının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda; davaya konu köşe yazısının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gözetilerek mahkemece davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6384, Karar No: 2007/10439, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6384 E.  ,  2007/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 7. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalı şirketin takip dosyasından çıkartılan ödeme emri tebligatının usulsüz olduğunu, tebligatı alan kişinin borçlunun işçisi olmadığını; ihtiyati haczin 20.000,-YTL. üzerinden konmasına rağmen garame hesabının tüm dosya alacağı üzerinden yapılmasının doğru olmadığını; müvekkilinin alacaklısı olduğu diğer takip dosyasının da garameye dahil edilmesi gerektiğini ve diğer davalı Hasan Kılıççı’nın takip dosyasından yapılan ödeme emrinin usulünce tebliğ edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili müvekkilinin takip dosyasından yapılan ödeme emri tebligatında usule aykırı yön bulunmadığını, dosya hesabında ihtiyati haciz miktarının önemli olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline; ... 28. İcra Müdürlüğü’nün 2004/4849 sayılı dosyasına 7.786,23 YTL., aynı icra müdürlüğünün 2004/4850 sayılı dosyasına 7.786,23 YTL., davacının alacaklı olduğu 16. İcra Müdürlüğü’nün 2004/6041 (9041) dosyasına 13.591,50 YTL. ve nihayet 3. İcra Müdürlüğü’nün 2004/9772 sayılı dosyasına 6.755,77 YTL. ödenecek şekilde yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı şirket icra takibine 20.000,-YTL.lik ihtiyati haciz kararının infazı ile başlamış, ödeme emrinin 04.09.2004 günü dava dışı borçluya tebliğini izleyen beşinci günün (İİK.m.169, 170) sonunda ihtiyati haciz icrai hacze dönüşmüştür (İİK.m.264). Bu durumda mahkemece 10.09.2004 tarihinden satış tarihine kadar bu miktar alacağa, satış tarihine kadar (İİK.m.138) işleyecek faizin hesaplatılarak düzenlenecek yeni sıra cetvelinde dikkate alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

3- 4949 sayılı yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesine göre, önceki tarihli ihtiyati haczin sonraki kesin hacze iştiraki için, ihtiyati haciz alacaklısının aynı yasanın 100 ncü maddesinde belirtilen şartları haiz olması gerekir. Somut olayda taraflardan hiç birinde anılan maddenin aradığı şartlar bulunmadığından, sıra cetvelinin ihtiyati haciz tarihlerine değil, bunların kesinleşmesi tarihine göre tanzimi gerekir.

3- 4949 sayılı yasa ile değişik İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesine göre, önceki tarihli ihtiyati haczin sonraki kesin hacze iştiraki için, ihtiyati haciz alacaklısının aynı yasanın 100 ncü maddesinde belirtilen şartları haiz olması gerekir. Somut olayda taraflardan hiç birinde anılan maddenin aradığı şartlar bulunmadığından, sıra cetvelinin ihtiyati haciz tarihlerine değil, bunların kesinleşmesi tarihine göre tanzimi gerekir.

4- Sıra cetveline itiraz davası, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmış bulunan alacaklılar aleyhine açılır. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan Hasan Kılıççı aleyhindeki davanın husumetten reddine karar verilmek gerekirken, davanın kabulüne ve üstelik adı geçenin bir talebi olmadığı halde (HUMK.m.74) kendisine 13.591,50 YTL. pay ayrılmasına karar verilmesi doğru değildir.

5- Dosyanın incelenmesinde aynı sıra cetveline yönelik birden çok davanın bulunduğu anlaşılmaktadır. Sıra cetveline itiraz davasının kabulü halinde, davanın sonucundan sadece itiraz edenin yararlanacağı ilkesi de göz önünde tutulmalı, aynı sıra cetveline yönelik birden çok dava sonucunda çelişki barındırmayan tek bir hüküm kurulması sağlanabileceği de düşünülerek davaların birleştirilmesi (HUMK.m.45) ihtimali üzerinde durulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, yukarıda 2, 3, 4 ve 5 sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48111, Karar No: 2010/5240, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48111 E.  ,  2010/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra

Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine ... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin ... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, ihale süresinin sona ermesinden sonra yeni yapılan ihalede de tüm işçiler işten çıkartılmışken ve yeni dönemde 438 işçi çalıştırılacakken, İş Kanununun 29.maddesinde belirtilen kurallara uyulmaksızın çıkartılan işçilerden 327 sinin yeniden işe alındığı, işe alınırken de en kıdemlilerin seçilmediği, keyfi davranıldığı, ayrıca

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile ... İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle ... adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz ... Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı ... ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere ... Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle ... Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde ... Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda ... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği ... Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli ... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin ... Belediyesince yerine getirileceği yönünde ... Belediyesi ile ... Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar ... Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi ... Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın ... Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.