muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14579, Karar No: 2020/6029, Tarih: 17.06.2020

6- Sanık ...'nun ...Eczanesi sahibi ve mesul müdürü olduğu, ... adlı hastaya gıyabında rapor ve reçete tanzim ettirdiği, 1 adet reçeteden sorumlu olduğu, toplam olarak 162,79 TL kurumu zarara uğrattığı,

7- Sanık ...'ın ...Eczanesi çalışanı olduğu, bu eczane sahibi ... ile birlikte hareket ederek söz konusu suça iştirak ettiği,

8- Sanık ...'nin... Eczanesi sahibi ve mesul müdürü olduğu, ..., ..., ... ve ... adlı hastaların gıyabında sahte rapor ve reçete düzenlettirdiği, 4 adet reçeteden sorumlu olduğu, toplam olarak 569,75 TL kurumu zarara uğrattığı,

9- Sanık ... ...n... Eczanesi çalışanı olduğu, bu eczane sahibi ... ile birlikte hareket ederek söz konusu suça iştirak ettiği,

10- Sanıklar ... ve ...'in, eczanelerine ilaç almak için gelen müşteki ...'a, ilaçların hepsinin olmadığını, ilaçları temin edip evine getireceklerini söyleyip, müştekinin sağlık karnesini aldıktan sonra, sağlık karnesine müştekinin haberi ve rızası olmadan raporlu hastalara yazılan ilaçları yazdırarak, bu reçeteyi SGK İl Müdürlüğüne ibraz ettikleri ve sanık ...'in müştekiyi tehdit ettiği iddia edilen olayda;

A- Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen tehdit suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen katılan kurumun davaya katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin bu suçtan verilen hükme yönelik temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanıklar ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Dr.... Tıp Merkezine muayeneye giden hastaların, kabul kaydının yapılmasından sonra doktora gittiği, doktor tarafından yapılan muayene üzerine reçetelerin yazıldığı, her ne kadar eczanelerden alınan ilaçlarla ilgili sahte rapor ve reçete düzenlendiği iddia edilmiş ise de, reçete yazılması ve rapor düzenlenmesi hususunun tıp merkezinde belli bir usul içerisinde gerçekleştiği, düzenlenen rapor ve reçetelerin alınarak eczaneye gidildiği, eczanede çalışan kişilerin kendilerine gelen rapor ve reçetelerin sahteliği konusunda bir araştırma yapma yükümlülüğünün bulunmadığı, gelen reçete ve rapora göre ilaç verme zorunluluğunun olduğu, dava konusu reçete sahibi hastaların beyanlarında, reçete ve raporun muayene sonrası düzenlendiğini ve ilaçları ilgili eczanelerden aldıklarını beyan ettikleri, rapor ve reçetelerin nasıl ve ne şekilde sahte olarak düzenlendiğinin ispat edilemediği anlaşılmakla; sanıkların atılı suçları işlediklerine dair, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıklara atılı suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 18/08/2015 tarihinde öldüğünün UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 17/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9260, Karar No: 2015/11607, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9260 E.  ,  2015/11607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/286870

MAHKEMESİ : Ordu(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2013/360 (E) ve 2013/464 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 01.11.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 08.07.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38455, Karar No: 2012/8131, Tarih: 06.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/38455 E.  ,  2012/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dört ayrı müştekiye karşı kasten yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 62, 52. (4 kez) maddeleri uyarınca 2000 Türk Lirası (4 kez) adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 tarihli ve 2007/576-2008/639 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 27.04.2011 tarih ve 2011/4915-22484 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.06.2011 tarih ve 2011/196622 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın dört ayrı müştekiye karşı işlediği kabul edilen kasten yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının mahkemece kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmayarak fazla cezaya hükmolunmasında,

2-Sanığın müştekilere karşı işlediği kasten yaralama eylemini silahla işlediğinin mahkemece kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86. maddesinin 3. fıkrasının (e.) bendi hükmünün uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 13.11.2008 ... ve 2007/576 esas, 2008/639 sayılı hükmünün;

a)Sanığın müştekilere karşı işlediği kasten yaralama eylemini silahla işlediğinin mahkemece kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86.maddesinin 3. Fıkrasının (e.) bendi hükmünün uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

b)Sanığın dört ayrı müştekiye karşı işlediği kabul edilen kasten yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığının mahkemece kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanmayarak fazla cezaya hükmolunması;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. Maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak üzere, BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5699, Karar No: 2007/6616, Tarih: 19.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5699 E.  ,  2007/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.04.2007

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843) .../.../...

2007/5699 - 6616 -2-

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/1273, Karar No: 2012/411, Tarih: 22.03.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/1273 E.  ,  2012/411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 07.06.2011 gün ve 2011/27424-16898 sayılı, 11.Hukuk Dairesinin 29.07.2011 gün ve 2011/8855-11486 sayılı, 23. Hukuk Dairesinin 25.10.2011 gün ve 2011/2619-1329 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, BK'nun 313. Maddesinde düzenlenen hizmet sözleşmesine dayalı alacak isteminden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın 13. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8265, Karar No: 2013/4587, Tarih: 26.03.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/8265 E.  ,  2013/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 16.02.2012

İtiraz Edilen Daire Kararı : 28.12.2011 tarih ve 2010/670 – 2011/30743 sayılı bozma kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2008 tarih, 2007/146-2008/3 sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : 1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan; Beraat

2- Katılan sanık ... hakkında; TCK'nın 86/2,51/3-6-7-8 maddeleri uyarınca mahkumiyet

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

İtiraza Konu Olan Katılan Sanık : ...

Suç : Mala zarar verme, yaralama

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun”un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan beraat kararı ile katılan sanık ... hakkında yaralama suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi sonrasında, Dairemizin 28.12.2011 tarih ve 2010/670 - 2011/30743 sayılı kararı ile;

"Katılan sanığın sorgusunun yapıldığı ve tanık beyanının alındığı 11.06.2007 tarihli oturum tutanağının ilk sayfasının katip tarafından imzalanmaması suretiyle CMK'nın 219. maddesine muhalefet edilmesi,” hususu kanuna aykırı görülerek anılan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16.02.2012 tarihli itiraz dilekçesinde;

"Dosyanın incelenmesinde, katılan sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı, tanık ...'in beyanının alındığı 11.06.2007 tarihli 1.nci oturumun ilk sayfasının duruşma hakimi tarafından imzalandığı halde tutanağı yazan katip tarafından imzalanmadığı, ancak aynı oturumun ikinci sayfasının hem duruşma hakimi hemde katip ... tarafından imzalandığı, devam eden oturumlardan 4. ve karar verilen 6. oturum tutanaklarının oturama katılan aynı katip tarafından imzalandığı, anılan imzaların imza eksikliği olan 1. oturumdaki imza ile uyumlu olduğu tespit edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma tutanakların her bir sayfasının mahkeme başkanı veya hakimi ile tutanağı yazan zabıt katibi ve 232/4 maddesi uyarınca karar ve hükümlerin bunlara katılan hakimler tarafından imzalanması gerekir. Bu yasal düzenlemenin amacı tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamaktır. Duruşma tutanakları imzalanmak suretiyle ancak sahteciliği iddia olunabilen resmi belge niteliğine kavuşur.

5271 sayılı CMK'nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma tutanakların her bir sayfasının mahkeme başkanı veya hakimi ile tutanağı yazan zabıt katibi ve 232/4 maddesi uyarınca karar ve hükümlerin bunlara katılan hakimler tarafından imzalanması gerekir. Bu yasal düzenlemenin amacı tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamaktır. Duruşma tutanakları imzalanmak suretiyle ancak sahteciliği iddia olunabilen resmi belge niteliğine kavuşur.

5271 sayılı CMK'nın 222. maddesinde " Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanak ile ispat olunabilir. Tutanağa karşı yanlız sahtecilik iddiası yöneltilebilir." hükmü ile bu husus belirtilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan CMUK'nun 307. maddesi uyarınca, temyiz ancak hükmün yasaya aykırı olması sebebine dayanır. Yasaya aykırılık ise bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Ancak her yasaya aykırılık mutlak bir bozma nedeni değildir. Mutlak bozma nedeni olan kanuna aykırılık halleri aynı Kanunun 308. maddesinde sekiz bent halinde sayılmıştır. Bu hallerin bozma sebebi sayılıp sayılmaması hususu Yargıtay'ın takdirine bırakılmamıştır. Bunun dışındaki hallerde yasaya aykırılığın bozma sebebi sayılabilmesi için aykırılığın yine aynı Kanunun 306. maddesindeki "hükme esas alınan", 309. maddesindeki "hüküm için mühim noktalarda" ve 320. maddesindeki "hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet" ibareleri ile işaret olunduğu üzere son karara (hükme) tesiri olması gerekir.

5271 sayılı CMK'nın 219/1 ve 232/4 maddelerine aykırı davranılması, 5271 sayılı CMK'nın 8/1 maddesi ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 308 maddesinde sayılan mutlak bozma nedenlerinden biri değildir. Bu itibarla her imza eksikliği hükmün bozulmasını gerektirmez. Eksik imza bulunan tutanaklarda esaslı bir işlemin yapılıp yapılmadığı, mevcut imzaların tutanağa yeterli güveni sağlayıp sağlamadığı, tutanağın diğer sayfalarında imza eksikliği bulunup bulunmadığı, eksik imzalı tutanaklardaki imzaların imza eksikliği olmayan tutanaklardaki imzalar ile uyumlu olup olmadığı, imza eksikliği olan tutanağın içeriğine yönelik her hangi bir itirazın olup olmadığı gibi hususlar gözetilerek mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte usul ve yasaya aykırılık teşkil edip etmediği belirlenmelidir. Anayasanın 141/4 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen davaların makul sürede bitirilmesinin sağlanması ve usul ekonomisi esaslarına da uygun olan budur.

İtiraza konu olayda, her ne kadar 11.06.2007 tarihli duruşma tutanağının ilk sayfası zabıt katibi tarafından imzalanmamış ise de hakim tarafından imzalanmış, ikinci sayfası ise hem hakim hem de zabıt katibi tarafından imzalanmıştır. Devam eden 4. oturum ile kararında verildiği 6. oturumun aynı zabıt katibi tarafından imzalanmış ve bu tutanaklardaki imzalar ile imza eksikliği olan tutanaktaki imza ile uyumlu olması, imza eksikliği olan tutanağın içeriğine yönelik her hangi bir itirazın olamaması karşısında, yasanın aradığı ve amaçlanan tutanağa güvenin kafi derecede korunduğu, imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığı, imza eksikliğinin mahallinde tamamlanabilecek ve 5271 sayılı CMK'nın 219/1 maddesine aykırılık oluşturacak mutlak bir bozma nedeni olmadığı” gerekçesine dayanarak Dairemiz bozma kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, imza eksikliği nedeni ile oluşan kanuna aykırılığın hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte bir kanuna aykırılık olarak kabul edilip edilmemesi gerektiğine ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Dairemizin 09.11.2012 tarihli yazısı ile, “sanığın sorgusunun yapıldığı ve tanık beyanlarının alındığı 11.06.2007 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1. sayfasında 95844 sicil nolu zabıt katibinin imzası bulunmadığı gibi bu sayfanın elektronik olarak da imzalanmadığı” belirtilip, bu eksikliğin aynı katip tarafından hakim huzurunda giderilerek, buna dair düzenlenecek tutanakla birlikte iade edilmesi istenilmiş,

“11.06.2007 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1. sayfasında katibe ait imza eksikliğinin giderildiğine” dair Karadeniz Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2012 tarihli tutanağı ve ekindeki duruşma zaptı da nazara alındığında itiraz yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR:

1- Dairemizin itiraz edilen bozma kararının kaldırılmasına,

2- Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 26.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3049, Karar No: 2017/5904, Tarih: 31.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3049 E.  ,  2017/5904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2015 tarih ve 2014/700-2015/596 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'ın davalı şirketin çalışanı olup, davalı şirket tarafından 30/12/2013 tarihli taşıma irsaliyesi ve davalı ...’ın sevk ve idaresindeki araç ile 7050 litre kurşunsuz benzin, 6728 Litre prodizel- motorin, 14963 litre Eurodizel- motorinin müvekkilinin iş yerine taşıma, nakliye ve boşaltım işleminin üstlenildiğini, davalıların emtiaların boşaltılması sırasında edimlerini gereği gibi yapmamaları nedeniyle maddi hasarın oluşmasına yol açtıklarını, oluşan hasarla ilgili aleyhlerine icra takibi başlatıldığını ancak, davalıların haksız itirazları takibi durdurduklarını ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalılar aleyhine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin taşıma sözleşmesinden kaynaklanan ediminin akaryakıt ürününü gönderilenin adresine götürüp teslim etmek olduğunu, tankerden istasyonda bulunan akaryakıt tanklarına yapılacak boşaltım işinin tamamen istasyon işleticisinin sorumluluğunda olduğunu, meydana geldiği iddia edilen hasar nedeniyle müvekkillerinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davacı tarafça bozulduğu iddia edilen ürünün akibetinin de belirtilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.