muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12023, Karar No: 2016/1383, Tarih: 09.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12023 E.  ,  2016/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ....... vekili, müvekkili şirket tarafından trafik poliçesi ile sigortalanan davalının maliki bulunduğu .......... plakalı aracın dava dışı alkollü sürücü idaresindeyken 25/10/2008 tarihinde cadde üzerindeki eczane vitrinine çarparak hasarlanmasına sebebiyet verdiğini, eczanenin işyeri paket sigorta şirketine ödenen 2.603,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihi olan 24/03/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilmesine karar verilen .......... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/999 Esas sayılı dosyasında; davacı ......vekili, aynı kaza ve hasarla ilgili olarak ödenen 3.682,00 TL tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödenme tarihi olan 27/01/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili asıl ve birleşen davalar yönünden, sürücüde bulunan alkol oranının 0,11 promil olup yasal sınırın altında olduğunu, bundan dolayı zararın sigorta kapsamında olmadığının ileri sürülemeyeceğini, yerinde yapılacak keşif sonucunda yolun mevcut özellikleri ve seyir

anındaki hız dikkate alınarak sürücüde tespit edilen alkol oranının güvenli bir sürüşü ortadan kaldırıp kaldırılmadığının ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli şekilde bilirkişi raporu ile tespit edilmesi gerektiğini, ispat yükünün davacıda olduğunu belirterek kaza mahallinde tanıklar dinlenerek keşif yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 9.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20812, Karar No: 2015/21329, Tarih: 16.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/20812 E.  ,  2015/21329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiş ise de yapılan incelemede sisteme "dosyaya eklenecek evrak" adı altında kaydedilen ... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2011/243 esas 2011/290 karar sayılı dosya içeriğindeki bir kısım evrakların ve sisteme "müzekkere evrakı" adı altında kaydedilen ... Aile Mahkemesinin 2009/280 esas 2011/62 karar sayılı dava dosyası evraklarının bir kısmının taranmadığı bu nedenle elektronik ortamda görüntülenemedikleri, bir kısım tebliğ mazbatalarının hatalı tarandığı (okunmuyor) ve bir kısım belgelerin doğru isimlendirilmedikleri anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1448, Karar No: 2011/4128, Tarih: 30.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1448 E.  ,  2011/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tahsilât Daire Başkanlığı’nca düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince kamu tüzel kişiliğini haiz bulunan davalı TMSF tarafından yapılan sıra cetvelinin iptalinin idari yargı yerinden istenebileceği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın talep halinde yetkili ve görevli İstanbul İdare Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMSF Tahsilat Dairesi’nce yapılan sıra cetveline yönelik itirazın idari yargı yerinde görülmesinde bir isabetsizlik yok ise de, yargı yolu bakımından şikâyetin reddine karar verilmek gerekirken görevsizlik ve gönderme kararı verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle yerel İcra Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının birinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Davanın görülmesi idari yargı yerinin görevine girdiğinden davanın reddine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarınca düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17272, Karar No: 2013/7609, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17272 E.  ,  2013/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 12/05/1980-30/06/2005 ve 03/07/2006-20/08/2008 tarihleri arasında Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespitiyle 20/08/2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 12/05/1980-30/06/2005 ve 03/07/2006-20/08/2008 tarihleri arasında Esnaf ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 20/08/2008 tarihli tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 12/05/1980-30/06/2005 ve 03/07/2006-20/08/2008 tarihleri arasında Esnaf ... sigortalısı sayılması gerektiğine ancak prim borçlarını ödemesi halinde yaşlılık aylığına hak kazanacağının tespitine şeklinde hüküm kurulmuşsa da, şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

HMK'nın 297. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Öte yandan, tahsis talebinde bulunan sigortalıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için; 1479 sayılı Kanun'un 35/a ve 5510 sayılı Yasanın 28. maddesinin sondan bir önceki fıkrasındaki düzenleme gereğince, tahsis talep tarihinde sigortalının prim ve her türlü borçlarının ödenmiş olması gerektiği tartışmasızdır.

Yapılacak iş; davacının hükümde belirtilen tarihlere göre çıkacak prim borçlarını ödemesi için davacıya önel vermek, anılan borcunu ödeyip ödememesi durumuna göre de açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde şarta bağlı hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23737, Karar No: 2025/8257, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23737 E.  ,  2025/8257 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/175 E., 2023/797 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/339 E., 2022/11 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1384, Karar No: 2017/4709, Tarih: 11.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1384 E.  ,  2017/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK'nın 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb,) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 saylı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Olay, görüntü inceleme ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların 30.09.2013 tarihinde, demokratikleşme paketi ile ilgili düzenlenen basın toplantısı ve yürüyüş sırasında "biji serok Apo" şeklinde slogan attıkları ve "Önder Apoya özgürlük hemen şimdi Kürdistana statü hemen şimdi" yazılı pankartı taşıdıkları somut olayda; atılan slogan ve taşınan pankartın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, sanıklar hakkında 2911 sayılı Kanunun 24/3 maddesi gereğince kolluk marifetiyle işlem yapılması gerektiğinde şüphe bulunmadığının tespiti ile yapılan incelemede:

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanıkların muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın ve taşınan pankartın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Sanıklar hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Sanıklar hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK 52/4 maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3199, Karar No: 2021/5084, Tarih: 09.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/3199 E.  ,  2021/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 130 ada 19 ve 131 ada 50 parsel sayılı sırasıyla 4.959,32 ve 19.690,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle; 131 ada 43 parsel sayılı 19155.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiş, ancak Sulh Hukuk Mahkemesi’nde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmıştır. Davacı ... tarafından, davalılar Hazine ile Adaklı Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine, Sulh Hukuk Mahkemesi’nde açılan tescil davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Birleşen dosya davacısı ... tarafından, tapu kaydına dayanılarak tespit tarihinden önce ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan men’i müdahale ve tescil davası Kadastro Mahkemesi’ne aktarılmış ve 131 ada 43 ve 50 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davası tefrik edilerek, ... tarafından açılan tescil davasına ilişkin eldeki davayla birleştirilmiştir. Yargılama sırasında müdahiller ... ve müşterekleri, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine; müdahiller ... ve ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve müdahil ..., tapu kaydına dayanarak davaya katılmıştır. Kadastro Mahkemesinde, yapılan yargılama sonunda; dava konusu 131 ada 50 parsel numaralı taşınmaz içerisinde kalan fen bilirkişileri ... ve ...'ın 17/02/2015 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 6.460,59 m2'lik kısmın ifraz edilerek aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfı ile asli müdahil davacı ... oğlu 1920 d.lu ... adına tespit ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen 5.939,07 m2'lik kısmın ifraz edilerek aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfı ile asli müdahil davacı ... oğlu 1940 d.lu ... adına tespit ve tesciline, (C) harfi ile gösterilen 7.291,11 metrekarelik kısmın ise aynı ada ve parsel numarası ile tarla vasfı ile asli müdahil davacı ... oğlu 1928 doğumlu ... adına tespit ve tesciline; 131 ada 43 parsel numaralı taşınmaza ilişkin olarak fen bilirkişileri ... ve ...'ın 17.02.2015 tarihli krokili raporunda (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısma ilişkin asli müdahil davacı ...'un davasının kabulüne, (C) harfi ile gösterilen kısma ilişkin Maliye Hazinesi lehine davanın kabulüne, 131 ada 43 parsel numaralı taşınmaz içerisinde kalan fen bilirkişileri ... ve ...'ın 17.02.2015 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.0995,39 metrekarelik ve (B) harfi ile gösterilen 4.195,49 metrekarelik kısmın ifraz edilerek aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfı ile asli müdahil davacı ... oğlu 1930 doğumlu ... adına tespit ve tesciline, 131 ada 43 parsel numaralı taşınmaz içerisinde kalan fen bilirkişileri ... ve ...'ın 17.02.2015 tarihli krokili raporunda (C) harfi ile gösterilen 3.964,87 metrekarelik kısmın aynı ada ve parsel numarası ile ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı

.195,49 metrekarelik kısmın ifraz edilerek aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle tarla vasfı ile asli müdahil davacı ... oğlu 1930 doğumlu ... adına tespit ve tesciline, 131 ada 43 parsel numaralı taşınmaz içerisinde kalan fen bilirkişileri ... ve ...'ın 17.02.2015 tarihli krokili raporunda (C) harfi ile gösterilen 3.964,87 metrekarelik kısmın aynı ada ve parsel numarası ile ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili, davacı ... vekili, davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacı ..., müdahil davacılar ..., ... ile asli müdahil davacılar ... ile ...'un zilyetliklerini ispat edemedikleri, lehlerine Kadastro Kanun'un 14. maddesinde sayılan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluşmadığı, dava konusu 130 ada 19 parselin dayanak tapu kaydı olan 29.09.1978 tarih ve 92 sıra numaralı tapu kaydının kapsamında kaldığı ve dava konusu bu taşınmazın asli müdahil ...'a miras yoluyla intikal ettiği, tespit tarihinden geriye doğru eklemeli olarak 20 yıldan fazla süredir malik sıfatıyla zilyet olunduğu, içerisinde ekonomik amacına uygun tarım yapıldığı, dava konusu 131 ada 50 parselin 3 ayrı parça görünümünde olduğu bu parçaları birbirinden ayıran sınır olduğu, (A) harfi ile gösterilen kısmın sürülü olduğu, komşu parsellerle benzer nitelikte olduğu, (B) ve (C) harfleri ile gösterilen alanların sürülü olmadıkları, ancak geçen yıldan kaldığı anlaşılan hububat kalıntılarının bulunduğu, tarım arazisi vasfında oldukları, (A) harfi ile gösterilen kısmın ... tarafından, (B) harfi ile gösterilen kısmın ... tarafından, (C) harfi ile gösterilen kısmın ... tarafından tespit tarihinden geriye doğru eklemeli olarak 20 yıldan fazla süredir malik sıfatıyla zilyet olunduğu, ayrıca (A) ve (B) harfleri ile gösterilen yerlere ilişkin dayanak tapu kaydının keşfen uygulandığı ve dava konusu bu kısımlara aynen uyduğu, bu tapu kayıtlarından 23.05.1972 tarih ve 75 sıra numaralı tapu kaydının yönleri itibariyle (C) harfi ile gösterilen ... tarlasını da okuduğu, dava konusu 131 ada 43 parselin 3 ayrı parça görünümünde olduğu bu parçaları birbirinden ayıran sınır olduğu, (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısımların sürülü olmadıkları, komşu parsellerle benzer nitelikte oldukları, ancak geçen yıldan kaldığı anlaşılan hububat kalıntılarının bulunduğu, tarım arazisi vasfında oldukları, (A) ve (B) harfi ile gösterilen kısmın ..