muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/24652, Karar No: 2025/7013, Tarih: 05.03.2025

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliyemahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13, Karar No: 2020/9734, Tarih: 08.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/13 E.  ,  2020/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, Denizli'de faaliyet gösteren .... Özel Sağlık Hizmetleri A.Ş yönetim kurulu başkanı, sanık ...'ın yönetim kurulu başkan yardımcısı, sanık ...'in genel müdürü olduğu, .... Göz Hastanesinin bu şirket bünyesinde faaliyet gösterdiği, sanıklar ..., ... ve ....'ın suç tarihlerinde... Göz Hastanesinde uzman doktor olarak, sanıklar ...., ...., ... ve ....'ın ise adı geçen hastanede tıbbi sekreter, doktor asistanı, hasta kayıt ve kabul bölümü personeli sıfatıyla çalıştıkları, sanık ...'ın Denizli il merkezinde faaliyet gösteren ... Optik isimli işletmenin sahibi, sanık ...'in burada mesul müdürü olduğu, ... Göz Hastanesi tarafından 2008 yılında Tavas ilçesi Nikfer ve Konak Kasabaları ile Kuyucak ilçesi Horsunlu Kasabasında ilgili mevzuat kapsamında göz taramalarının yapıldığı, tanık sıfatıyla ifadeleri alınan ..., ..., ..., ..., ..., ...., ...., ..., ...., ...., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...., ... ve ...'ın adı geçen hastane görevlileri tarafından sadece ikametgah adreslerinde göz taramalarının yapıldığı, hastanede muayene olmadıkları halde sanık ... tarafından 10/10/2008 tarihinde tanık ...'in, sanık ... tarafından 10/10/2008 tarihinde tanıklar ..., ..., ..., ...,, ..., ..., ..., ..., ... ve...'in, sanık ... tarafından 15/10/2008 tarihinde tanıklar ..., ..., ..., ve ...'ın bu hastaneye bizzat müracaat ederek muayeneleri yapılmış gibi optik reçetelerinin tanzim edildiği, bu reçetelerin hastanede görevli sanıklar ...., ...., ... ve .... tarafından kayıtlara işlenip doğrudan ... Optik isimli işletmeye gönderildiği, adı geçen işletmenin sahibi olan sanık ... ile mesul müdürü olan sanık ...'in geçersiz olan bu optik reçetelerini işleme alıp reçetelerde yazılı gözlükleri ve diğer malzemeleri ilgililerine personelleri vasıtasıyla teslim ettikleri, tüm tanıkların optik reçetelerinde yazılı tarihlerde... Göz Hastanesine müracaat edip hastanede muayene olmadıklarını, ikametgah adreslerinde göz taramalarının yapıldığı esnada kimlik bilgileri, kimlik belgeleri ve sağlık karnelerinin hastane görevlileri tarafından alındığını, reçetelerde yazılı gözlükler ile malzemelerin de ikametgah adreslerinde ... Optik isimli işletmenin personelleri tarafından kendilerine teslim edildiğini, gözlükleri almak için ... Optik isimli işletmeye gitmediklerini beyan ettikleri, bir kısım tanıkların optik reçetelerde yer alan imzaların kendilerine ait olmadığını, imza inkarında bulunmayan tanıkların da gözlüklerini ve diğer malzemeleri teslim aldıkları tarihte reçetelere imza attıklarını beyan ettikleri, tanık ifadeleri ve kriminal raporlar kapsamında, suça konu optik reçetelerinin sahte olarak tanzim edildiğinin anlaşıldığı, optik reçetelerinde imza inkarında bulunan tanıklara ait imzaların ise sanıklar tarafından atılıp atılmadığı hususunda yapılan kriminal incelemelerde, bu hususta menfi veya müspet bir kanaat bildirmenin mümkün olmadığının belirtildiği, somut olayda... Göz Hastanesi yetkilileri, doktorları ve çalışanları olan sanıklarla ..

... Göz Hastanesi yetkilileri, doktorları ve çalışanları olan sanıklarla ... Optik isimli işletmenin sahibi ve mesul müdürü olan sanıkların birlikte hareket ettikleri ve... Göz Hastanesinin adı geçen tanıklar yönünden muayene ücreti adı altında toplam 623 TL ücreti, ... Optik isimli işletmenin ise adı geçen tanıklara teslim edilen gözlükler ve diğer malzemeler yönünden ise 1652,03 TL ücreti faturalandırdıkları ve katılan kuruma gönderdikleri, katılan kurum tarafından faturalarda belirtilen bu meblağların 15/01/2009 tarihinde ödendiği, bu surette sanıkların adı geçen tanıklara ait optik reçetelerini sahte bir şekilde düzenleyip işleme koyduktan sonra faturalandırıp katılan kurumdan faturalarda yazılı meblağları tahsil etmek suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; sanıklar savunması, tanık beyanları, katılan kurum belgeleri, tutanaklar ile dosya kapsamından, sanıklardan şirket yönetim kurulu başkanı, yönetim kurulu üyesi olan ve hastanede tıbbi sekreter, yardımcı vs olarak çalışan sanıkların yapılan işlemler ile bağlantılı olmadıkları, yapılan göz taramaları ve sonucunda muayene edilen hastalara verilen reçeteler ve gözlükler ile ilgili olup sorumlu tutulmalarının mümkün olmadığı, hastane genel müdürü ve doktor olan sanıkların bizzat SGK'yı zarara uğratmak kastıyla sahte reçete düzenledikleri yönünde kesin bir bilgi veya belgeye dosya kapsamında rastlanamadığı, tanıkların hepsinin muayene olduklarını belirttiklerinden sahte reçete düzenlediklerine dair kesin kanaat oluşmadığı, optik iş yerinin sorumluları sanıkların da önlerine gelen reçetelere göre işlem yapıp buna göre işlem tesis ettikleri, reçetelerdeki imzaların sanıklardan birisi tarafından atılıp atılmadığı konusunda kesin kanaatin bildirilemediği gerekçesiyle sanıkların üzerine atılı suçların işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19857, Karar No: 2016/19570, Tarih: 17.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/19857 E.  ,  2016/19570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 17/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10963, Karar No: 2021/1355, Tarih: 28.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10963 E.  ,  2021/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BALIKESİR Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 23/03/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmediği dolayısıyla kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 28/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3551, Karar No: 2019/2710, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3551 E.  ,  2019/2710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5789, Karar No: 2015/6438, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/5789 E.  ,  2015/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... Kaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı sonucu ölüm iddiasına dayalı sigoratlının hak sahibinin manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; Kurum tarafından sigortalıda 24.11.1997 tarihi itibariyle meslek pnömokonyoz hastalığının oluştuğu ve 24.06.1998 itibariyle sürekli iş göremezlik derecesinin % 47,2 olarak belirlendiği, sigortalının 20.07.2011 tarihinde vefat ettiği, ölüm belgesinde ölüm nedeni olarak kronik obstrüktif akciğer hastalığı olarak gösterildiği, ... Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespitine İlişkin Sağlık Kurulu Kararında dosyada otopsi raporu veya tutanağı bulunmamasına rağmen sigortalının ölümünün tutulduğu pnömokonyoz meslek hasatlığı ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu olmasının kuvvetle muhtemel bulunduğuna karar verildiği, 15.06.2012 tarihli SSYSK kararında mevcut belgelere göre sigortalının ölümünğn meslek hastalığı sonucu olmadığına karar verildiği, ... Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 17.10.2012 tarihli kararında dosyada mevcut tıbbi belgeler ve 24.11.1997 PA akciğer grafileri incelendiğinde q 3/3 ile uyumlu görünüm olup kişide meslek hastalığı bulunduğu, kişide progresyon göstediği cihetle; kişide tespit edilen meslek hastalığının ölüme sebebşyet verecek düzeyde olduğu, tıbbi belgelere göre nefes darlığı şikayeti ile 2010 tarihinde yatışı olup KOAH+pnömoni ön tanıları ile tedavisi düzenlendiği, 08.02.2011-10.03.2011 tarihlerinde nefes darlığı, öksürük, balgam şikayeti olup KOAH+KKY ve tip 2 solunum

-yetmezliği tanıları ile yatışı yapıldığı, çekilen ... akciğer grafilerinde radyolojik olarak progresyon olduğu tespit edilmiş olmakla birlikte ölümünden önceki 4 aylık döneme ait tıbbi belge bulunmadığı, ölü mernis tutanağında ölümün evde ve 20.07.2011 tarihinde meydana geldiği, ölüm anına ait herhangi bir tıbbi belge olmadığı ve otopsi yapılarak iç organ değişimleri de araştırılmadığından eldeki verilerle ölüm nedeninin belirlenemediğinin belirtildiği, ... Kurumu Genel Kurulu'nun 24.04.2014 tarihli kararında da aynı hususların belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu bilgi ve belgeler çerçevesinde her ne kadar ... Genel Kurul tarafından ölüm anına ait herhangi bir tıbbi belge olmadığı ve otopsi yapılarak iç organ değişimleri de araştırılmadığından eldeki verilerle ölüm nedeninin belirlenemediğini ifade edilmiş ise de, bu durumun davacı aleyhine yorumlanamayacağı ve bu doğrultuda sonuca gidilmesi gerektiği halde yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6148, Karar No: 2012/5491, Tarih: 07.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/6148 E.  ,  2012/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

25 Aralık Devlet Hastanesi ilaç alım ihale komisyonu üyeleri olan sanıkların 29.01.2004, 22.03.2004 ve 14.06.2004 tarihlerinde yaptıkları ilaç alımlarının açık ihale usulüyle yapılması gerekirken pazarlık usulüyle alındığı, alınan bu ilaçların ticari isimlerinin belirtilmesi nedeniyle rekabetin engellendiği, ihalelere ait dosyalardaki belgelerin eksik olduğu, yaklaşık maliyet cetvelinin düzenlenmediği, 30.05.2005 tarihinde de Beşer Ecza Deposu'ndan beş ayrı fatura ile onar kutu eritropoetin içeren Neorecormon 5000 İU isimli ilacın kısımlara bölünerek aynı gün içerisinde aynı ilaç için birden fazla belge düzenlenerek alınması suretiyle yasaya aykırı olarak bir çok kez ilaç alımı yaptıklarını iddia edilmesi karşısında, eylemlerin 765 sayılı TCY.nın 205 ve 339 (5237 sayılı TCY.nın 235 ve 204/2) maddelerine uyan resmi belgede sahtecilik ve ihaleye fesat karıştırma suçlarını oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçları nitelendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başka yönleri incelenmeksizin tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyan esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12872, Karar No: 2012/29235, Tarih: 12.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12872 E.  ,  2012/29235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21.02.2012 tarih, 19642/4649 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4098, Karar No: 2016/14260, Tarih: 19.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4098 E.  ,  2016/14260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 19/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1258, Karar No: 2025/2597, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/1258 E.  ,  2025/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2885 E., 2022/3240 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/292 E., 2022/458 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin kısıtlı ... tarafından vücut bütünlüğünün ihlal edilerek böbreklerinden birini kaybetmesi ile sonuçlanacak şekilde yaralandığını, davalıların aile apartmanında dava dışı ve ceza ehliyeti olmayan ... ile birlikte yaşadığını, davalıların ev başkanı olarak bakım ve gözetim sorumlulukları olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, sürekli olarak iş gücü kaybına uğramış olması dolayısıyla şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın ve maruz kaldığı acı, elem, keder ve ızdırap dolayısıyla 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 24.02.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat alacağını 632.162,00 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

1. Davalılar ..., ... ve ... ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleriyle; görevli Mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, şahsi sorumluluk gereği taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

2. Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli kararıyla; olay faili olan ... hakkında hakkaniyet sorumluluğuna ilişkin açılmış bir dava bulunmadığı, davalıların ev başkanı sıfatına sahip olmadıkları, bu kapsamında hukuki sorumluluğun mevcut bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, kararın süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2021 tarihli kararıyla; ev başkanının sadece küçüğün değil, kısıtlı, akıl hastalığı ve akıl zayıflığı bulunanın kusurundan da kusursuz sorumlu olduğu, o halde dava konusu olayda davacıya karşı bıçaklama eylemini gerçekleştiren ... yönünden kusursuz sorumluluk ilkesi gözetilerek ev başkanı olarak kimlerin sorumlu olduğu araştırılarak, gerektiğinde kurtuluş beyinnesi de tartışılarak karar verilmesi gerekirken, davalıların hiçbirinin ev başkanı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden inceleme yapmak üzere dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir.