muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11951, Karar No: 2019/9557, Tarih: 17.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11951 E.  ,  2019/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Orman ürünleri ticareti ile fast-food ve çay ocağı faaliyetinde iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettiren sanığın 2011 ve 2012 yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında işyeri kendi üzerine kayıtlı görülse de eşi...'nin söz konusu işyerini çay ocağı olarak işlettiğini, ...'a işleri idare etmesi hususunda vekalet verdiğini, bu kişinin eşi ile birlikte çay ocağını çalıştırdığını, ancak 2 yıl önce öldüğünü, iddianamede belirtilen olaylarla bir ilgisinin bulunmadığını söyleyerek suçlamayı kabul etmemesi; vergi raporlarında mükellef ...'nin 2011 ve 2012 yıllarında gerçekte orman ürünleri ticaretinin olmadığı, orman ürünlerine ilişkin faturaların sahte fatura olduğunun değerlendirilmesi karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanığın eşi olan...'nin CMK'nin 45 ve 48. maddeleri uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, kendisine suça konu faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3-Sanığın ve eşi ...'nin faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya...'ye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...'ye ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ya da eşini tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5-Sanığın muhasebecisi olan ...'nun CMK'nin 46. ve 48. maddeleri uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, kendisinden beyannamelere konu faturaların kim tarafından getirildiğinin, söz konusu işyerinin sanık ya da eşi tarafından işletilip işletilmediğinin, söz konusu işyerinde orman ürünleri satışının yapılıp yapılmadığının sorulması,

5-Sanığın muhasebecisi olan ...'nun CMK'nin 46. ve 48. maddeleri uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, kendisinden beyannamelere konu faturaların kim tarafından getirildiğinin, söz konusu işyerinin sanık ya da eşi tarafından işletilip işletilmediğinin, söz konusu işyerinde orman ürünleri satışının yapılıp yapılmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 17.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14879, Karar No: 2013/22105, Tarih: 01.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/14879 E.  ,  2013/22105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davacı vekili 2.3.2006 tarihli dilekçesi ile 14.09.2005 tarihinde müvekkiline ait iki adet araç ile birlikte 50’şer kiloluk 902 çuval toz şekere el konulduğunu, yapılan soruşturma sonunda da kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğini, gerekli tedbirlerin alınmaması sebebiyle şekerlerin kullanılamaz hale geldiğini ve çürüdüğünü belirtip araçlara uzun süre elkonulması ve çürüyen şekerlerin bedeli olarak 97.846 lira maddi ve 30.000 lira manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Elkoyma işlemi 14.09.2005 tarihinde yapılmış olup 07.11.2005 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararla birlikte şekerlerin ve araçların iadesine karar verilmiş, 19.12.2005 tarihinde fiilen teslimatlar yapılmış olup böylece davacıya ait şeker ve araçlara 95 gün süreyle elkonulmuştur. Teslim sırasında mahkemece yapılan tespitte yağış ve nem durumları dikkate alınıp koruyucu tedbirler alınmadığından elkoyma süresi içinde şekerlerin bozulduğu tespit edilmiş olup, elkoyma CMK hükümlerine uygun olarak yapılmış ise de ancak elkoyma koruma tedbiri nedeniyle tazminat verilmesini öngören CMK’nın 141/1-j maddesi gereğince elkonulan şekerlerin korunması için gerekli tedbirlerin alınmaması dolayısıyla zarar gördüğü ve araçların da “zamanında geri verilmemesi” nedeniyle davacının oluşan zararları nedeniyle azminata hak kazandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay 7.Ceza Dairesinin 24.05.2010 tarih ve 2007/15524 esas ve 2010/7253 sayılı bozma kararında belirtilen noksanlıkların ikmali ve aldırılan bilirkişi raporlarında tespit edilen zarar miktarlarına göre maddi tazminatın isabetle belirlendiği, elkoyma nedeniyle manevi tazminat şartlarının bulunmadığı belirtilerek, davacının manevi tazminat talebinin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik görülmemiş, mahkemece kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 2012 yılına ait Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre belirlenen 7.757 TL nisbi vekalet ücretinin doğru olarak hesaplanması nedeniyle tebliğnamedeki vekalet ücretinin 2.400 liraya indirilmesi gerektiğine dair görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme sonuç itibariyle uygun olarak, ONANMASINA, 01.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3218, Karar No: 2014/7031, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3218 E.  ,  2014/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2012

NUMARASI : 2011/274-2012/460

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının haftalık 350,00 TL aldığı maaş üzerinden 05/0462000-28/11/2008 tarihleri arası sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hizmet tespiti talebi yönünden reddine, ücret talebi yönünden, kısmen kabulü ile, 01/09/2005-28/11/2008 tarihleri arasındaki dönemlerde 1.783,43 TL brüt ücret oranlanarak karar verilmiştir.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş ictihadı gereğidir. Yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 86/8. ve 506 sayılı Kanunun 79/10. maddeleri olan bu tür davalarda çalışma olgusu hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlendikten sonra ücret konusu üzerinde durulmalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının kesimci olarak çalıştığı, davacı tarafından imzalanmış 01/09/2005, 15/05/2006, 01/05/2007 ve 12/02/2008 tarihli işe giriş bildirgelerinin Kuruma verildiği, yine imzalı 03/01/2006, 23/12/2006, 30/11/2007 ve 28/11/2008 tarihli işten ayrılma belgelerinin bulunduğu, taraflar arasında işe giriş tarihleri itibariyle düzenlenmiş imzalı belirli süreli hizmet sözleşmelerinin bulunduğu ve bu sözleşmelerde ücretin brüt olarak belirtildiği, işe giriş ve çıkış tarihleri arası dönemin çalışmaları sözleşmede belirtilen ücretlere uygun olarak tamamının Kuruma bildirildiği, yine işe giriş ve çıkış tarihleri arası dönemlerin imzalı ücret bordrolarının bulunduğu ve bordrolardaki miktarın Kuruma yapılan bildirimlerle uyumlu olduğu, taraflar arasındaki alacak davasının davacının feragatı nedeniyle reddedildiği, Türkiye Deri Kofeksiyoncuları Derneğinin yazısında, deri sektöründe ücretin asgari ücret olduğu, kalifiye elamanlar yönünden asgari ücretin % 10'u kadar fazla, yoğun dönemlerde ise, asgari ücretin % 20-30 oranında fazla olabileceğinin belirtildiği, tanık beyanlarında davacının aralıklı olarak çalıştığı ve haftalık ücretinin 350 TL olarak ifade edildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda,mahkemece hizmet tespitine yönelik verilen karar yerinde ise de, sigorta primine esas ücret ile davacı aleyhine hükmedilen vekalet ücreti yönünden yerinde değildir. Çünkü taraflar arasında imzalı belirli süreli hizmet sözleşmesi bulunduğu ve ücretin brüt olarak sözleşmede belirlendiği, yine ücret bordrolarının ve işe giriş bildirgelerinin imzalı olduğu, işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki dönemler itibariyle Kuruma yapılan bildirimlerin sözleşme ve ücret bordrolarındaki ücretlerle uyumlu olduğu, dolayısıyla yazılı deliller dikkate alınarak, sigorta primine esas ücret yönündende davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan davacı aleyhine tek vekalet ücreti yerine, her bir davalı yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalıdır.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacı ile davalılardan B. Tekstil Deri San.Ve Tic.Ltd. Şti.'ye iadesine

07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3454, Karar No: 2018/11979, Tarih: 19.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3454 E.  ,  2018/11979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mütekilerin evine girilerek yapılan hırsızlık eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık uzamış zamanaşımının, suç tarihi olan 17/08/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24084, Karar No: 2012/39166, Tarih: 20.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/24084 E.  ,  2012/39166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 20.06.2012 tarih, 2012/4185-21659 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28035, Karar No: 2014/20162, Tarih: 17.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28035 E.  ,  2014/20162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/316224

Mahkemesi : Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/06/2013

Numarası : 2012/811 - 2013/345

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve sanığın, sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, tek yönlü iki şeritli iniş eğimli sokakta seyri sırasında, aracının ön kaportası ile soldaki okul istikametinden yola girip sağa geçmek isteyen yayaya yol ortalarında çarpması sonucu meydana gelen olayda; kaza tespit tutanağında sanığın yayaya okul geçidinin bulunduğu yerde çarptığını beyan etmesi, olay sonrası yapılan tespitlerde, sanığın seyrine hitaben kaza yeri öncesi yolun sağında “Dikkat Yavaş” levhası ile devamında olay yerinden 50 metre önce “Okul Geçidi” levhasının bulunması, yine asfalt zemin üzerinde “Yavaş” yazılarının iki levha arasında üç kez bulunması, ayrıca sanığın sağ gözünün hiç görmediğini beyan etmesi karşısında; bilinçli taksir koşullarının oluştuğu dikkate alınıp, sanığın cezasında; TCK'nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5240, Karar No: 2010/6131, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5240 E.  ,  2010/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine ve orman tahdidine itiraz ile tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... ile ... ... mirasçıları tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...-... Mahallesi 38 ada 10 parsel (Yenileme ile 555 ada 1 parsel sayılı) 105.800 m2 yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliğiyle, Mayıs 301 tarih 12 numaralı sicilden gelen Şubat 1944 tarih 16 numaralı tapu kaydı uygulanarak ve tamamı 105.800 pay kabul edilerek 7/8’i (6433) pay ... ...; 1/8’i (919) pay Salcızade ..., kalan 98.448 pay da ormandan açıldığı ve tapu miktar fazlası olduğu belirtilmek suretiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Tapu malikleri ... ... mirasçıları ve Hikmet ... tarafından 27.12.1962 tarihli dilekçe ile kadastro mahkemesinin 1962/24 sayılı dosyasında tapu kaydına dayanılarak açılan davada Hazine adına yapılan tespitin iptali istenmiştir.

Yine aynı davacılar tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde Hazine aleyhine açılan 1988/291 sayılı davada, Hazine adına tespit edilen taşınmazda 40 yıldır zilyed olunduğu iddiasıyla Şubat 1944 tarih 16 nolu tapudaki Hazine hissenin iptali istenmiştir.

Davanın devamı sırasında yörede 1995 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında, taşınmazın “Balibey Devlet Ormanı” olarak sınırlandırılmış, Hazine tarafından Orman Yönetimi aleyhine 6 aylık sürede kadastro mahkemesinde açılan 1997/12 sayılı davada orman sınırlamasının iptali istenmiştir.

... tarafından kadastro mahkemesinde Orman Yönetimi aleyhine açılan 1997/13 sayılı orman kadastrosuna itiraz davasında da, imar planı kapsamında kalan 38 ada 10, 35 ada 1, 2, 3 ve 4, 34 ada 9 ve 14, 33 ada 1, 39 ada 9, 40 ada 7 ve 10 parsellerin orman sınırı içine alınması işleminin iptali istenmiş, 38 ada 10 sayılı parsel dışındaki taşınmazlara ilişkin davalar ayrılmış ve yukarıda sözü edilen 1997/12, 1988/291, 1962/24 sayılı dosyaların tümü 1997/13 numaralı dosya ile birleştirilmiştir. 1999 yılında yapılan imar düzenlemesi sonucu çekişmeli taşınmazın 555 ada 1 parsel numarasını alması üzerine ... ve ... ... imar tapusunda malik oldukları iddiasıyla; ... ... ve ... ise zilyetliğe dayanarak davaya müdahil olmuşlardır.

Mahkemece 11.06.1990 tarihinde yapılan keşif sonucu ... bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda gösterilen 8000 m2 bölümün 7/8 payının ... ... mirasçıları; 1/8 payının ... ... mirasçıları adına; geriye kalan 97.800 m2 bölümünde orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm 20. Hukuk Dairesinin 26.05.2009 tarih 2009/7058-8651 sayılı ilamı ile “... ile ... ... mirasçıları ile müdahil ... ... ve ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile 97800 m2’lik kısma yönelik hüküm onanmış; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazları kabul edilerek 8000 m2’lik kısma yönelik olarak 27.12.1962 gününden beri süregelen davada bir çok kere keşifler yapılarak, uzman bilirkişilerden raporlar alındığı, mahkemelerce verilen hükümlerin bir çok kere

bozulduğu ve çoğunluğu 14. Hukuk Dairesi tarafından verilen bozma kararlarında özellikle, "taşınmazın orman olup olmadığı konusunun yöntemince araştırılarak, orman olmaması halinde davacıların tutunduğu tapu kaydı kapsamı belirlenerek hüküm kurulması" gereğine işaret edildiği, 25.04.1975 tarihli Orman Bakanlığı mütalaası esas alınarak taşınmazın 21.675 m2'sinin makilik, 28.606 m2'sinin meşelik yapıda ise de 1941 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ve meşelik kısmın 3 Hektardan ... olması nedeniyle, 6831 Sayılı Yasanın 1/G maddesi gereğince orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle verilen hükümlerin Yargıtay’ca bozulduğu, orman kadastro çalışmasına ait 20.12.1995 günlü işe başlama tutanağında "..., Merkez Beldesinde 3116 Sayılı Yasa uyarınca 1941 yılında Ekşiköy Devlet Ormanı olarak bir orman tahdidi yapılmış ise de sözü edilen orman bugün İmrendere Köyü mülki hudutları dahilinde kaldığından, ... Merkez beldede bu güne kadar başkaca bir orman tahdidi olmadığı" tesbit edilerek 1995 yılında ilk defa orman kadastrosunun yapıldığı, dolayısıyla Orman Bakanlığından alınan mütalaa bu yönüyle doğru olmadığı gibi, uzman bilirkişi raporlarında çekişmeli taşınmazın 1942 tarihli ... fotoğrafları ile 1960 tarihli memleket haritasında yeşil renkli orman alanında kaldığı, eğiminin % 20'lere kadar çıktığı, üzerinde 60 yaşlarında meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu bildirilmiştir. Mahkemece bu bulgulara rağmen davacıların tutunduğu tapu kaydının taşınmaza ait olması nedeniyle özel orman olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacıların tutunduğu Mayıs 1301 tarih 12 nolu sicilden gelen Şubat 1944 tarih 16 numaralı 8 dönüm (tahvilen 7352 m2) yüzölçümlü koru cinsli tapu kaydının doğusu, ... ... oğlu ... ..., kuzeyi cadde yolu, batısı ... ... tarlası ve fundalık, güneyi Kaymakçıoğlu ... ve bazen ... ... tarlaları okumakta olup 1/8 payı ... ..., 7/8 payı ... ... adına kayıtlıdır. Keşiflerde bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar kuzeydeki yol sınırı dışında, diğer sınırlarda ... isimlerin kimler olduğunu bilmediklerini söyledikleri gibi, taşınmaza komşu olan 38 ada 8, 9, 12 ve 57 parsellere revizyon gösterilen tapu kayıtlarının hiçbiri çekişmeli taşınmazı sınır okumamakta, tapu kapsamı olarak gösterilen 8000 m2 yüzölçümlü bölüme doğu yönde komşu 12 parsele revizyon gören ... 1959 tarih 26 numaralı tapu kaydı dahi batı yönü "öncesi hali iken halen ... ... kullanımındaki yer" olarak açıklamaktadır. Bundan ayrı komşu taşınmazların tümünde fundalık niteliğinde yerler olması ve uygulanan tapu kayıtlarında miktar fazlalığı bulunması nedeniyle, aynen çekişmeli taşınmazda olduğu gibi miktar fazlası bölümler paya yansıtılarak paylı olarak Hazine adına tespit edilmiştir. Yine kuzeyde 39 ada 9 parselin (ve onun devamında bu davadan tefrik edilen 33 ada 1, 34 ada 16, 34 ada 9, 35 ada 1, 2 ve 3 parsellerin) tespiti orman olup, orman kadastrosunda da orman sınırları içinde bırakılmaları nedeniyle Hazine tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davaları reddedilip, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmekle Kuzey Yön Devlet Ormanı olarak kesinleşmiştir. Yukarıdaki açıklamalardan hareketle, dayanılan tapu kaydının taşınmaza uyduğu kabul edilemez, 5658 Sayılı Yasaya göre bir yerin özel orman olarak sınırlandırılabilmesi için öncelikle, geçerli bir tapu kaydına dayanılarak tasarruf edilmesi ve bu yerin devlet ormanı sınırları içinde ve bitişiğinde olmaması gerekir.Orman kadastro yönetmeliğinin 25. maddesinin (O) bendinde "ormana bitişik olmama" hali, "Devlet ormanlarından tarla, bağ, bahçe gibi kültür arazileri, özel orman, tahsisli mera ve toplu yerleşim alanları, 6831 Sayılı Orman kanununun 1. maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, nehir, ırmak, yaz-kış devamlı akan ve yatağı değişmeyen ..., 5658 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden evvel mevcut olan Devlet Karayolu ve Demiryolu ile kilometrelerce uzanan yarıntı ve kayalıklarla ayrılma" şeklinde ifade edilmiştir. Davacıların tutunduğu tapu kaydı çekişmeli parsele uymadığı bir yana, yukarıda açıklanan kesin sınırlarla bitişik Devlet ormanından ayrılmamaktadır. Bu nedenlerle H.G.K

. maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, nehir, ırmak, yaz-kış devamlı akan ve yatağı değişmeyen ..., 5658 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden evvel mevcut olan Devlet Karayolu ve Demiryolu ile kilometrelerce uzanan yarıntı ve kayalıklarla ayrılma" şeklinde ifade edilmiştir. Davacıların tutunduğu tapu kaydı çekişmeli parsele uymadığı bir yana, yukarıda açıklanan kesin sınırlarla bitişik Devlet ormanından ayrılmamaktadır. Bu nedenlerle H.G.K.'nun 1989/16-684-691 sayılı kararında ve benzer nitelikli kararlarında belirtildiği gibi, taşınmazın tapuda kayıtlı olduğu düşünülse dahi, 4785 Sayılı Yasa gereğince hiç bir bildirime gerek olmadan devletleştirildiği ve tapu kaydının yasal değerini kaybettiği, devlet ormanına bitişik olması nedeniyle de 5658 Sayılı Yasa uyarınca iadeye tabi olmadığı kabul edilerek dava konusu parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiği ” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra Hazine ve Orman Yönetiminin davasının kabulü ile 38 ada 10 parsel sayılı taşınmazın tapulama tespitinin iptali ile tamamının orman vasfı ile hazine adına tapuya teciline karar verilmiş; hüküm ... ile ... ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.