muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9068, Karar No: 2022/7821, Tarih: 28.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/9068 E.  ,  2022/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı Hazine vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın davalılardan ... ve ... yönünden reddine, davalı Hazine yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve davalı Hazine vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafça dava dışı borçlu ... oğlu ... isimli şahıs aleyhine Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 1996/1037 Esas sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığı ve borcuna karşılık olarak aynı isme sahip borçlunun dedesi olan Hayrettin oğlu ... adına kayıtlı ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... parsel sayılı taşınmazların cebri icra yoluyla davacıya satışının yapıldığı, tapu maliki ...'nün bir kısım mirasçıları tarafından Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/506 E. sayılı dosyası üzerinden açılan tapu iptali ve tescil davası neticesinde, davacının, dava konusu taşınmazlardaki 16/20 hissesinin iptali ile tapu malikinin bir kısım mirasçıları adına tesciline karar verildiği ve kararın 18.03.2004 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 18.03.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

İlk derece mahkemesince 4721 sayılı Yasa'nın 1007. maddesi uyarınca tapu sicilinin yanlış tutulmasından kaynaklanan sorumluluk şartlarının oluştuğunun kabulü ile taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesine bedelin davalı Hazine'den tahsiline ilişkin olarak verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4922, Karar No: 2024/180, Tarih: 16.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4922 E.  ,  2024/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/82 E., 2022/284 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen alacak davasında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kurumca düzenlenen soruşturma raporuna göre davalı ... Eczanesi’nin sözleşmeye aykırı davranarak kurumu 85.226,88 TL (sahte reçete bedeli ve dava tarihine kadar işlemiş faizi) zarara uğrattığını, davalı hakkında fesih işleminin başlatıldığını ve yasal başvuruların yapıldığını ileri sürerek 85.226,88 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu reçeteler nedeniyle Kurumca alınan beyanlarında doktorların reçeteleri yazdıklarını kabul ettikleri, hastaların kronik böbrek hastası olmaları nedeniyle ilaçlarını diyaliz sırasında doktor nezaretinde kullandıklarının sabit olduğu ve kupürü sahte çıkan 2 ilacı ........,Ecza deposundan aldığı için sorumlu tutulamayacağından davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.12.2013 tarihli ve 2007/273 E., 2013/1137 K. sayılı kararıyla; dava konusu reçete sahibi hastaların kronik böbrek hastası oldukları ve diyalize girdikleri, belirtilen ilaçların davalı eczacı tarafından verildiği ve diyalizden hemen sonra da hasta tarafından kullanıldığı, bu nedenle kurumun zarara uğratıldığından söz edilemeyeceği, söz konusu reçetelerin aldatma kabiliyetini haiz oldukları, davalı eczacının bu reçetelerin sahte olup olmadıklarını anlamasının mümkün olmadığı, davalı aleyhinde yapılan ceza yargılaması sonucunda da beraat ettiği anlaşılmakla temin edilen bilirkişi raporlarına itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 19.03.2015 tarih ve 2014/18097 E. ve 2015/8861 K. sayılı kararı ile; dava konusu soruşturma raporunda, davalının 22 adet reçetedeki ilacı hasta/hasta yakınına teslim edilmediği halde Kuruma fatura edilmesi nedeniyle, 22 adet reçetenin indirimli bedeli olan 52.673,18 TL'nin reçetelerin ödendiği tarih dikkate alınarak yasal faizi ile davalıdan tahsili gerektiği yönünde görüş bildirildiği, Mahkemece, dava konusu reçete sahibi hastaların kronik böbrek hastası oldukları ve diyalize girdikleri, belirtilen ilaçların davalı eczacı tarafından verildiği ve diyalizden hemen sonra da hasta tarafından kullanıldığı, bu nedenle kurumun zarara uğratıldığından söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verildiği, her ne kadar Mahkemece reçete sahibi hastalar tarafından kullanıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; soruşturma konusu reçetelerin sahibi olan ve soruşturma dosyasında beyanı alınan hasta ve hasta yakınlarının yargılama sırasında dinlenilmediği, o halde mahkemece soruşturma dosyasında beyanı alınan hasta ve hasta yakınları tanık sıfatıyla dinlenerek, ayrıca ilaçların diyalizden hemen sonra kullanıldığı kabul edildiğine göre reçete sahibi hastaların reçete tarihleri itibariyle diyaliz merkezinde tedavi görüp görmedikleri ve reçete konusu ilaçların burada kullanılıp kullanılmadığı tespit edilerek ve gerek görülmesi halinde nefroloji uzmanı bilirkişiden de rapor alınmak suratiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şakilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş ve bu karar karşı karar düzeltme talebinde bulunan davalı vekilinin talebi yerinde görülmediğinden Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesi’nin 14.12.2015 tarih ve 2015/34578 E. ve 2015/36640 K. sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile reçetelerin içeriği itibariyle gerçek dışı olduğu ve davalının kasıtlı ve kusurlu davranışları ile davacı ... zarara uğrattığı konusunda somut bir tespitin söz konusu olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile reçetelerin içeriği itibariyle gerçek dışı olduğu ve davalının kasıtlı ve kusurlu davranışları ile davacı ... zarara uğrattığı konusunda somut bir tespitin söz konusu olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 23.03.2023 tarihli ve 2022/8602 E., 2023/776 K. sayılı kararıyla, temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalının Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte reçete ve sahte kupür fatura ettiğinin ispatlanamadığı anlaşılmakla; davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; davanın konusunun tedaviye dayanmadığı tespit edilen, bedeli davalı eczane tarafından tahsil edilmiş olan 22 adet reçete bedellerinin davalıdan tahsili talebine ilişkin olduğunu, bu nedenle sözü edilen 2009 yılı Eczane Protokolünün 6. 3. 19 uncu maddesi uyarınca değerlendirme yapılmasının hatalı olduğunu, davalının tedavi karşılığı olmayan reçeteleri kuruma fatura ettiğinin dosya kapsamında tartışmasız olduğunu, davalı eczanenin reçeteleri kuruma fatura etmesinde kusuru olmadığı kabul edilse bile kurum sorumlululuğunda olmayan reçetelerle ilgili davalının kurumdan reçete bedellerini tahsil etmesinin mümkün olmadığını, raporda hiçbir bilimsel ve teknik inceleme yapılmadığını, objektif kriterlere aykırı bir şekilde yorum yapmak suretiyle dosyanın esası hakkında adeta hakim yerine geçilerek hukuki görüş bildirildiğini, yargılama sırasında ifadesine başvurulan bir kısım reçete sahibi hasta/ hasta yakınlarının reçete konusu ilaçları kullanmadığını, davalıya ait eczaneye gitmediğini, reçete arkasını imzalamadığını beyan ettiklerini, bilirkişi raporunda müfettiş incelemesine hiç değinilmediğini ve davalının kurum ile imzaladığı sözleşme kapsamındaki sorumluluğunun da hiç tartışılmadığını beyan ederek onama kararının düzeltilerek kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının kurum lehine bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kurumun zarara uğratıldığı iddiasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 yılı Protokolünün 6.3.19. ve 4.3.6 ncı maddeleri

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı kurumun zarara uğratıldığı iddiasından kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 yılı Protokolünün 6.3.19. ve 4.3.6 ncı maddeleri

2.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. (09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı YİBK)

3. Değerlendirme

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına göre, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda hasta veya yakınlarının beyanlarının alındığı, yine nefroloji uzmanı bilirkişiden de rapor alındığı, son olarak hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunun taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli olduğu, davalının Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak sahte reçete ve sahte kupür fatura ettiğinin ispatlanamadığı anlaşılmakla davacının karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3340, Karar No: 2011/6788, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3340 E.  ,  2011/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için:

Mahkemece 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı ve murisi olan babası yönünden de Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, aynı yasanın 03.07.2005 gün 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Yasası ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı bulunup bulunmadığı sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 06/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/11871, Karar No: 2012/7569, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11871 E.  ,  2012/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1992-2008 yılları arasında çalıştığının tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işlemini iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 1992-2008 yılları arasında ...'na bağlı ... Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu'nda usta öğretici olarak işe giriş ve çıkış tarihleri arasıda ayda 30'ar gün süreyle çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “Bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümlerinin 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir. Bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5. maddesi, “Uzman ve usta öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla: 4. maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir . ” ; aynı Yönetmeliğin 8. maddesi, “geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir”; aynı yönetmeliğin 9. maddesi ise, “uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum müdürü, cumartesi, pazar günleri de dahil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 08.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir.

Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup, anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde yer alan “işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde, çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dahilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80. maddesi (j) bendinde de, ...’na bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunacağı, bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratların dikkate alınamayacağı hükmü ile, usta öğreticilerin çalışmalarının tam süreli olmadığı açık olarak belirtilmiştir.

Bu konuda ortaya çıkan uyuşmazlık sonucu Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda da, “dinlenen tanıkların da aynı davacı gibi başka köylerde usta öğretici olarak çalışan kişiler olduğu, resmi belgeler ve davacının imzasını taşıyan belgelerle çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından; tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmek gerektiği” belirtilmiş olup, bu şekildeki bir çalışma ilişkisinde, tam süreli çalışmaya ilişkin hakların doğduğunu kabule olanak yok ise de, yasa ve sözleşmelerde belirtilen sınırlamalara aykırı, tam süreli hizmet sözleşmesinin unsurlarının gerçekleştiği bir çalışma durumunun, eylemli olarak oluştuğunun iddia edilip kanıtlanması olanak dahilinde bulunmaktadır. Ancak, bu yöndeki iddia, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek kanıtlanmalı; işverenin resmi kurum niteliği, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olma gerekleri dikkate alınarak; Kurum kayıtlarına yansıyan bilgilerin aksinin kanıtlanmasına yönelik kanıtların hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı, sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik davanın özelliklerinin gerektirdiği duyarlılık uyarınca denetlenmelidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının geçici usta öğretici olduğu, davalıya ait işyerinden 01/12/1992—01/07/2008 tarihleri arasında işe giriş bildirgeleri ve çıkışlarla çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, tanık olarak dinlenenlerden Halk Eğitim Merkezi müdür yardımcısı, davacının tam gün çalışmadığını, hafta içi 09:00-15:00 saatleri arası çalıştığını, hafta sonu çalışma olmadığını, geçici usta öğretici olan diğer tanık, hafta içi çalışıldığını, hafta sonu çalışma olmadığını, davacının tanık olarak dinlenen akrabası ise 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonu çalışmadıklarını beyan ettikleri, aylık ek ders çizelgeleri, ek ders ücret çizelgeleri ve ek ders bordrolarının bir kısmının getirtildiği, ücret bordrolarının, ders proğramlarının, devam-devamsızlık çizelgeleri, puantaj kayıtları ve davacının işyeri özlük dosyasının getirtilmediği, ders programlarıyla kursa geliş ve ayrılış saatlerini gösterir belgelerin dosyada bulunmadığı, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde müdür, müdür yardımcısı şef ve öğretmen olarak görev yapan tanıkların tespit edilip dinlenmediği tanık beyanları arasında davacının günlük çalışma saati ile ilgili çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde eğitim yılı boyunca haftada 5 gün mesai saatleri arasında kesintisiz çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, işyerinden davacının işyeri özlük dosyası ile ders programlarını, aylık ek ders çizelgeleri, ek ders ücret çizelgeleri ile ek ders bordrolarının tamamını, kursa geliş ve ayrılış saatlerini gösterir belgeleri, devam-devamsızlık ve puantaj kayıtlarını ve imzalı ücret ödeme belgelerini getirtmek, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, şef, öğretmen ve usta öğretici gibi başkaca kişileri tespit edip dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını belirlemek, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek, davacının eğitim yılı boyunca haftada 5 gün mesai saatleri içerisinde kesintisiz çalışıp çalışmadığı aydınlığa kavuşturulup, ayrıca davacıya 5510 sayılı Yasanın geçici 31.maddesinden yararlanıp yararlanmayacağı hususuda hatırlatılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.