muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17558, Karar No: 2017/7170, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17558 E.  ,  2017/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3570, Karar No: 2017/7544, Tarih: 16.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/3570 E.  ,  2017/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.05.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Dairemizin 03.04.2017 günlü mahalline iade kararı sonrası dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 139 ada 79 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu taşınmaz ve çevresinin kayalık, engebeli ve eğimli olması nedeniyle yol açmanın mümkün olmadığı, açılsa dahi fiilen kullanılamayacağı gibi aleyhine geçit verilecek taşınmazların ekonomik kullanım bütünlüğünü bozacağı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine Dairemizin 14.01.2013 tarihli, 2012/13795 Esas, 2013/264 Karar sayılı ilamıyla davacının mutlak geçit ihtiyacı içinde olması nedeniyle taşınmazı lehine geçit tesisine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davacıya ait 139 ada 79 parsel sayılı taşınmaz lehine, 139 ada 47, 48, 80 ve 99 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit tesisine dair verilen karar davalılardan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 03.02.2015 tarihli, 2014/10185 Esas, 2015/1392 Karar sayılı ilamıyla, kurulan geçitin hükmü temyiz eden davalı ...’ya ait 99 parsel sayılı taşınmazın ekonomik kullanım bütünlüğünü böldüğü gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davacıya ait 139 ada 79 parsel sayılı taşınmaz lehine 139 ada 80, 89, 98, 82, 81,99, 48 ve 47 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davacıya ait 139 ada 79 parsel sayılı taşınmaz lehine 139 ada 80, 89, 98, 82, 81,99, 48 ve 47 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir. Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2. maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince, dosya içerisinde bulunan tapu kayıtlarına göre aleyhine geçit kurulan taşınmazlardan 82 parsel maliki ..., 81 parsel maliki ..., 89 ve 98 parsel maliki Salih Kaya davada yer almamıştır. O halde, adı geçen kayıt maliklerinin sağ iseler kendileri, ölü iseler ibraz ettirilecek mirasçılık belgesine göre tespit edilecek mirasçıları hakkında ya usulünce dava açılıp eldeki dava ile birleştirilmeli ya da usul ekonomisi açısından harcı da verilmek suretiyle aynı davaya dahil edilmeleri sağlanmalı, taraf teşkili tamamladıktan sonra davanın esası incelenerek hüküm kurulmalıdır. Eksik taraf teşkili ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, mahkemece hükmolunan geçit davalılara ait taşınmazları bölerek ekonomik kullanım bütünlüklerini bozacak şekilde kurulmuştur. Bu durumda, civarı da kapsayacak şekilde daha geniş pafta örneği getirtilerek bilirkişiler vasıtasıyla daha uygun geçit tesis edilip edilemeyeceğinin tespit edilmesi gereklidir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, mahkemece hükmolunan geçit davalılara ait taşınmazları bölerek ekonomik kullanım bütünlüklerini bozacak şekilde kurulmuştur. Bu durumda, civarı da kapsayacak şekilde daha geniş pafta örneği getirtilerek bilirkişiler vasıtasıyla daha uygun geçit tesis edilip edilemeyeceğinin tespit edilmesi gereklidir.

Mahkemece, yukarıda değinilen hususlar gözetilmeksizin yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5231, Karar No: 2015/6033, Tarih: 21.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5231 E.  ,  2015/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/151754

MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2010

NUMARASI : 2010/621 (E) ve 2010/941 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık S.. A.. hakkında suç eşyasının satın alınması suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık S.. A.. hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olduğu gözetilmeden hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. A..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesine ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık S.. T.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Başka suçtan yakalanan sanığın hırsızlık yaptığını kabul ederek, çaldığı eşyalardan olan televizyonu sattığı yeri göstererek televizyonun soruşturma aşamasında mağdura iade edilmesini sağladığının anlaşılması karşısında, televizyonu sattığı kişinin zararının giderilip giderilmediği araştırıldıktan sonra, mağdurun sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup, olmadığı sorularak sonucuna göre suça sanık hakkında hırsızlık suçu açısından TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken alt sınırdan ceza belirlendiği halde suçun gece işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe göstermeden en üst oranda artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18640, Karar No: 2011/19309, Tarih: 22.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/18640 E.  ,  2011/19309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-... kadının açtığı boşanma davasından sonra taraflar biraraya gelmiş, üç ay birlikte yaşamışlardır. Bu üç aylık süre içersinde gerçekleşen başkaca bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır. Bu durum karşısında; tarafların birbirlerinin kusurlu davranışlarını affettikleri en azından hoşgörü ile karşıladıkları kabul edilmelidir. Bu nedenlerle, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasından söz edilemeyeceği, böylece Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediği halde; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus temyiz edilmediğinden yanlışlığa dikkat çekilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine yönelik incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece arttırılarak boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra devamına karar verilen aylık 350 TL. nafakanın Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca verilmiş yoksulluk nafakası niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90'ar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.11.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/915, Karar No: 2016/3897, Tarih: 25.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/915 E.  ,  2016/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

11.06.2015 tarihli hükmün, sanık ...’a 10.07.2015 günü tebliğ edilmiş olmasına rağmen, kararı temyiz etmediği, 06.05.2015 tarihli dilekçesinin daha önce verilen hükmü kapsadığı anlaşıldığından, diğer sanıkların temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve 2014/140-2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle koşullarının oluşması halinde, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıkların, suç tarihinde gece saat 02:00-02:30 sıralarında yanlarında temyiz dışı ...’ın da bulunduğu bir sırada .... Meslek Lisesi'nin tel örgülerini keserek okul bahçesine girdikleri, bahçede duran ve üstleri demir direkler ile eterniti tabir edilen malzemeyle örtülmüş bölmede beklemekte olan mamul döküm kalıplarını almak amacıyla 2mx80 cm ebadındaki eterniti kırdıklarının iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, herhangi bir sebebe dayanmayan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in, adlî sicil kaydında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06.11.2008 tarih ve 2007/112-2008/1829 sayılı kararına konu 500,00 TL adlî para cezasının, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Sanık ...’in, adlî sicil kaydında yer alan ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06.11.2008 tarih ve 2007/112-2008/1829 sayılı kararına konu 500,00 TL adlî para cezasının, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, anılan maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından, TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5189, Karar No: 2009/4937, Tarih: 29.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5189 E.  ,  2009/4937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tic.Mah.Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu dairenin davalı ile dava dışı yüklenici arasında imzalanan kat karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerince yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerden olduğu, arsa sahibince yükleniciye verilen vekâletname ile de yükleniciye verilecek bağımsız bölümlerin satışına yetki verildiğinden ve davacı ile yapılan satış vaadi sözleşmesinde de arsa sahibine verilecek bağımsız bölümler dışında kalan daire olduğu açık seçik belirtildiğinden, her ne kadar 18.02.2004 tarihli taahhütnamede arsa sahibine vekâleten yüklenici tarafından imza konulmuş ise de, yukarıdan beri yapılan açıklamalarda davacıya satış ve taahhüdün yüklenici tarafından yapıldığı anlaşılmakla ve aksine kabulün hayatın olağan akışına aykırı olup ve arsa sahibinin sorumlu olduğu düşünülemeyeceğinden, taahhütnameden yüklenicinin sorumlu olması gerektiğinden, sonucu itibariyle doğru bulunduğundan mahkemenin red kararı HUMK’nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 22,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 29.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.