muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4607, Karar No: 2019/3845, Tarih: 25.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4607 E.  ,  2019/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın asıl ve birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacılar vekili avukat ... ile asıl ve birleşen davada davalılar vekili avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, müvekilli ile davalılar arasındaki 26.02.2010 tarihli ''Anonim Şirket Hisse Devir Sözleşmesi'' gereği ... Enerji A.Ş. hisselerinin müvekilillerine devredildiğini, aynı sözleşme gereği 2009 yılına ait bilançoda yer verilmeyen bir boç ya da yükümlülüğün ortaya çıkması halinde bu yükümlülüğün davalıların sorumluluğunda olduğunun belirtildiği, hisse devir tarihinden sonra ... Barajı ve Hes Projesi ile ilgili ... Genel Müdürlüğünce şirkete gönderilen yazıda su kullanım hakkına ilişkin ödemelerin yapılmasının belirtildiği ve şirket tarafından ödemelerin yapıldığını ileri sürerek yapılan ödemelerin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar vekilleri; zamanaşımı defi ve yetki itirazlarında bulunmuş, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin 5.4. maddesinde; ''Satıcıların, teminat mektupları hariç olmak üzere şirketin devir tarihi itibariyle herhangi bir banka, özel finans kuruluşu, sair gerçek ve tüzel kişilere kredi ve sair borcu bulunmayacağı (ÇED ile yapılan anlaşma gereği geri kalan ödeme hariç ve bu bedelin alıcılarca ödeneceği)'' yazılı olduğu, şirketin iştigal alanının ... Barajı ve HES projesi olduğu, şirket ile idare arasında yapılan 26.08.2005 tarihli protokol ve taahhütname ile ihale gerçekleştirme işlemi olarak hizmet bedelinin %1'nin peşin geri kalanın da taksitle ödeneceğinin belirtildiği, devir sözleşmesindeki ÇED ile ilgili bölümün idare ile yapılan anlaşma gereği bakiye ödeme olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle davacılardan ... A.Ş.'nin aktif husumet ehliyeti yokluğundan davasının reddine, diğer davacıların davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalılar yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9939, Karar No: 2012/5848, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9939 E.  ,  2012/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalı ... Müdürlüğünün temyiz dilekçesi 13.07.2010 tarihinde, yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, davalının harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesinde “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” düzenlenmiş olup, davalı ... 5018 sayılı Yasa’ya ekli 1 sayılı cetvelde yazılı genel bütçeye dahil idarelerden olmayıp mahalli idaredir. Öte yandan 5302 sayılı İl Özel İdaresi Yasası’nın 8.maddesinin yargı harçlarını kapsamadığı açıktır. Hal böyle olunca da temyiz eden davalı ... Müdürlüğünden peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır.

21.5.1985 gün ve 1984/ 5 esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K.’da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nun 434/3 maddesind e öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Müdürlüğüne eksik harçları ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harçlar ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/1332, Karar No: 2024/6444, Tarih: 06.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/1332 E.  ,  2024/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/22 E., 2023/571 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Hükümde yasa yolu gösterilirken, 7 günlük temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla temyiz istemi süresinde kabul edilerek;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; beraat kararı verilmesi, aksi halde lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, dinlenme tesisi müdürü olduğunu bildiren şahsın ihbarı üzerine, kolluk görevlilerince dinlenme tesisinde beklemekte olan yolcu otobüsünde, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcılığından alınan arama kararı uyarınca yapılan aramada, bagaj kısmında 3 valiz içerisinde 250 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Suça konu eşyanın bulunduğu valizleri Turgutlu ilçesinde alınmak üzere bırakanın, Akşehir'de otobüsten inen sanık ... olduğu dosya kapsamındaki tüm beyanlardan anlaşılmaktadır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, yolcu otobüsünden Akşehir'de indiğini, valizlerinin Turgutlu'ya götürülmesi için otobüste bıraktığını, 8-10 paket kaçak sigara olduğunu ancak iddianameye konu kaçak sigara miktarını kabul etmediğini ifade ederek atılı suçu dolaylı olarak ikrar etmiştir. Bozma ilamı sonrasında, gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ve gümrük vergilerini ödeyecek durumunun olmadığını, lehine olan hükümlerin uygulanmasını istediğini ifade etmiştir.

Sanığa etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun ihtaratın yapıldığı, kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

1. Adli sicil kaydına göre sabıkasız olan ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 nci maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlarından birine çevrilip çevrilmeyeceğinin ve aynı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

2. Suça konu tüm eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yalnızca numune olan eşyanın müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4698, Karar No: 2022/5222, Tarih: 28.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4698 E.  ,  2022/5222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: KANGAL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle: Sivas ili, ...ilçesi, ... köyü sınırları içerinde bulunan Karatarla mevkii 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında ham toprak vasfıyla Hazine adına tescil gördüğünü, kadastro tutanağının itirazsız 18.06.2009 tarihinde kesinleştiğini, 7901 metrekare büyüklüğündeki taşınmazın müvekkilinin babası ... tarafından harici satış sözleşmesi ile satın alındığını, rızai taksim sonucu da yaklaşık 50 yıldan beri malik sıfatıyla ekilip biçildiğini, araziyi 2011 tarihinde ev inşa etmek suretiyle halen kullandığını, taşınmazın Hazine ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek, Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine cevap dilekçesi sunmamış olup, aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanıkları dava konusu taşınmazın tespit yapılmadan önce eklemeli zilyetlik ile kullanıldığını belirtmişlerse de; dava konusu taşınmazın hava fotoğrafları jeodezi ve fotogrametri bilirkişisine incelettirildiğinde 1954 yılında kültür arazisi olduğu ve tarımsal amaçla kullanıldığı, 1973, 2004, 2015 tarihli hava fotoğraflarında tarım arazisi olarak kullanılmadığının tespit edildiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesine göre tapusuz taşınmazların senetsizden kazanılabilmesi için kadastro tespitinden geriye doğru 20 senelik zilyetliğin olması gerektiği, somut olayda kadastro tespitinin 2009 yılında yapıldığı, hava fotoğrafları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde zilyetlik şartının sağlanmadığı gerekçesiyle, dava reddedilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahallinde yapılan keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişi ve davacı tanıklarının beyanları birbirini destekler mahiyette olmasına rağmen dikkate alınmadan karar verilmesinin yasaya aykırılık teşkil ettiğini, Hukuk Genel Kurulu ve Yargıtay dairelerinin 20 yıllık zilyetlik süresinin dava tarihine kadar gerçekleşmiş olması koşulunu aradığını, zilyetlik tespitinin yanlış değerlendirildiğini, davalı ... muhtarının beyanının karar gerekçesinde dikkate alınmadığını ileri sürerek, kararın kaldırılması ile davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2020/51 E., 2020/172 K. sayılı kararıyla; Kadastro Kanunu'na göre zilyetlikle kazanma koşulunun oluşması için 20 yıllık aralıksız, çekişmesiz ve ekonomik amaca uygun zilyetliğin tespit tarihine kadar süregelmiş olması gerektiği, keşfen yapılan değerlendirmede, dava konusu taşınmazın 1954 yılında kültür arazisi olduğu ve tarımsal amaçla kullanıldığı, imar ihyaya konu olabilecek dağlık, taşlık kayalık vb. yerlerden olmadığı, ancak 1973, 2004, 2015 tarihli hava fotoğraflarında ise tarım arazisi olarak kullanılmadığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya içeriğine, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve tespit gününe kadar aralıksız 20 yıllık kullanım bulunmadığı belirlenmiş olmasına göre delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin yerinde olmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarının dikkate alınmadığını, davacının zilyetliğinin davasız aralıksız 20 yılı aşkın süredir devam ettiğini, köy tüzel kişiliğini temsilen muhtarın beyanına itibar edilmediğini, 1973, 2004, 2015 tarihli hava fotoğraflarında boş görünümünde olduğunun belirtildiğini, ancak o tarihlerde nadasa bırakıldığını, eksik araştırma ile gerekçesiz karar verildiğini öne sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğinden ibarettir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.2. Anayasa’nın 36. maddesinin 1. fıkrası uyarınca herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı yahut davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkında sahiptir; yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde de herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme huzuruna taşınma hakkı teminat altına alınmıştır. Mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvuru hakkı adil yargılanma hakkının saç ayaklarındandır. Bu anlamda mahkemeye erişim hakkı kapsamında uyuşmazlığın etkin şekilde sonuçlandırılması ancak kanun yolu denetimi ile mümkündür. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararlarınındenetim mekanizmasını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, erişim hakkını ihlal edebilir.

3.2.3. 28.07.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 22.07.2020 tarihli ve 7251 sayılı Kanun’un 53. maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesi ile "Kadastro Mahkemesinin veya askı ilan süresinden sonra, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar ile orman kadastrosuna ilişkin davalarda bu mahkemelerce verilen kararlara karşı, miktar ve değere bakılmaksızın 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir." hükmü getirilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Hemen belirtmek gerekir ki, 7251 sayılı Kanun’un 53. maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesinin gerekçesinde de açıkça belirlendiği üzere, bu madde ile mevzu davaların mülkiyet hakkına doğrudan tesirinden ötürü ehemmiyeti gereği miktar ve değerine bakılmaksızın kanun yolu incelemesine tabi tutulması suretiyle etkin denetim mekanizması oluşturulması amaçlanmıştır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Hemen belirtmek gerekir ki, 7251 sayılı Kanun’un 53. maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesinin gerekçesinde de açıkça belirlendiği üzere, bu madde ile mevzu davaların mülkiyet hakkına doğrudan tesirinden ötürü ehemmiyeti gereği miktar ve değerine bakılmaksızın kanun yolu incelemesine tabi tutulması suretiyle etkin denetim mekanizması oluşturulması amaçlanmıştır.

3.3.2. Anayasa ve AİHS ile güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamında mahkeme kararlarına karşı kanun yolu başvurusunda bulunma hakkı, hukuki belirlilik ilkesi, etkin denetim mekanizmasının oluşturulması gayesi ve 7251 sayılı Kanun’un 53. maddesi ile 3402 sayılı Kanun’a eklenen Ek 6. maddesinin düzenleme amacı bir arada değerlendirildiğinde, tereddüte yol açan usul hükümlerinin aşırı şekilci olarak uygulanması neticesinde yasanın denetim yollarının kullanımını önemli ölçüde etkileneceğinden, kanun yolu başvuru aşamalarının süren usul işlemlerinden olduğu, hükmün kesinleşinceye kadar geçirdiği derecatın bir bütünü oluşturduğu hususları da göz önüne alındığında, 3402 sayılı Yasa'nın Ek 6. maddesinin henüz kanun yolu aşamasında olan dava dosyalarına, yürürlük tarihinden bağımsız olarak sirayet edeceği hususunun tereddütsüz olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesi yapılmıştır.

3.3.3. Çekişmeli 118 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ham toprak vasfıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlaması mümkün olan yerlerden olduğu belirtilerek Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

3.3.4. Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın dayandırıldığı yasal ve hukuksal nedenlere, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3) paragrafta yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle, davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı asliye hukuk mahkemesinde açılmış tapu iptali ve tescil davasıdır.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu kararın değer itibariyle verildiği anda kesin olup olmadığı, bir başka ifadeyle temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK'da düzenlendiğine göre aynı Yasa'nın 448. maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” demektedir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu kararın değer itibariyle verildiği anda kesin olup olmadığı, bir başka ifadeyle temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK'da düzenlendiğine göre aynı Yasa'nın 448. maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” demektedir.

Diğer yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek madde 6 ise “…kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar …..miktar veya değerine bakılmaksızın 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.” şeklindedir. Söz konusu bu düzenleme 22.07.2020 tarihli 7251 sayılı yasanın 53. maddesi ile getirilmiştir. Yürürlük tarihi ise 28.07.2020 dir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ise “Bölge adliye mahkemelerinin …göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur…” şeklinde düzenlenmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesi ise “miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” demek suretiyle gayrımenkullere ilişkin uyuşmazlıklarda değere bakılmaksızın temyiz yolunun açık olduğu belirtilmiştir.

HMK’nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. maddesinin 1-a bendi ise “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.” demek suretiyle temyiz sınırını belirlemiştir. Bu miktarın her yıl yeniden değerleme suretiyle arttırıldığı izahtan varestedir.

Bölge adliye mahkemeleri ise bilindiği üzere 20.07.2016 tarihinde faaliyete başlamıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında çözümlenmesi gereken husus; bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 ile Kadastro Yasası'nın Ek 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 28.07.2020 tarihi arasında hüküm altına alınan ve miktar itibariyle verildiği anda Yasa yolu kapalı olan uyuşmazlıklar açısından Ek 6. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı, bir başka ifade ile verildiği anda kesin olan bu kararlara karşı temyiz yolunun mümkün olup olmadığı hususudur.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2. maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı Yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.

3402 sayılı Yasa'nın Ek 6. maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de bulunmamaktadır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.