muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6900, Karar No: 2021/1450, Tarih: 15.02.2021

Mahkemece, uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalı ve bir kısım davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, Merkez ilçesi, ... köyü, 108 ada 10 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan farklı yer ve özellikte olduğundan emsal olarak alınması doğru olmadığı gibi, dava konusu taşınmaz ile emsalin asgari vergi değerleri karşılaştırması yapılmadan düzenlenen bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bundan ayrı; Dairemiz denetiminden geçen aynı kamulaştırma kapsamında 108 ada 21 parsel sayılı taşınmazın m2’sine aynı değerlendirme tarihi itibari ile 562,00 TL değer biçildiği ve tespit edilen bedelinin Dairemizin 2018/11161 E.-2019/1747 K. sayılı dosyası ile onanmak suretiyle kesinleştiğide nazara alındığında, dava konusu taşınmaza 314,00 TL/m2 birim fiyatı belirleyen bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgil Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2976, Karar No: 2014/15455, Tarih: 18.11.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2976 E.  ,  2014/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2010/198-2013/584

Davacılar Ş.. A.. vd. vekili Avukat Ö.. E.. tarafından, davalı V.. G..-... Gazeteciler Yayıncılık A.Ş. aleyhine 04/06/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ve duruşmasız olarak da davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı V.. G..nin internet sitesinde yapılan "karılarına yakalandılar" başlıklı haber içeriği ile kişilik haklarına saldırı yapıldığını iddia ederek uğradıkları manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya konu haberin Ankara 3. Aile Mahkemesi dosyası içeriğinde yer alan bilgi ve belgelere dayalı olduğunu ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayının içerik olarak davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre; ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve herbir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır. (Prof.Dr.Osman Doğru-Dr.Atilla Nalbant; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, Cilt:2, s.365, Nilsen ve Johnsen [BD] 43).

Dosya içeriğinden; Dava dışı G.. G.. Alan tarafından davacılardan E.. A.. aleyhine Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2008/568 Esas, 2009/1556 Karar no'lu dosyasında, "kocasının Ş.. A.. ile ilişkisi olduğu iddiasıyla" boşanma davası açıldığı, dava dilekçesi ekinde, bu kişiler arasında olduğu iddia edilen bir kısım yazışma ve görüntü

Dosya içeriğinden; Dava dışı G.. G.. Alan tarafından davacılardan E.. A.. aleyhine Ankara 3. Aile Mahkemesinin 2008/568 Esas, 2009/1556 Karar no'lu dosyasında, "kocasının Ş.. A.. ile ilişkisi olduğu iddiasıyla" boşanma davası açıldığı, dava dilekçesi ekinde, bu kişiler arasında olduğu iddia edilen bir kısım yazışma ve görüntü

çıktılarının delil olarak sunulduğu, yapılan yargılama sonunda E.. A..'ın güven sarsıcı tutum ve davranışları nedeniyle boşanmaya neden olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına karar verildiği, boşanma dosyasında mahkemece alınmış gizlilik kararı olmadığı anlaşılmıştır.

Gerek Dairemizin, gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamaları ve haber içeriği birlikte değerlendirildiğinde; davaya konu haberin görünür gerçeğe uygun olduğu, kişilik haklarını ihlal edici tarzda verilmediği, ifade ve basın hürriyetine aykırı bir durum olmadığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/258, Karar No: 2010/4838, Tarih: 21.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/258 E.  ,  2010/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından düzenlenen 7.7.2009 tarihli sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince sıra cetveli icra dairesince yapılmadığından, davanın görülmesinin idare mahkemesinin görevi dâhilinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm şikâyetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra mahkemeleri icra ve iflas daireleri ile iflas idarelerinin işlemlerini şikâyet yoluyla incelerler. Somut olayda sıra cetveli Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tahsilat Dairesi’nce yapıldığından, bunun iptali İcra Mahkemesinin görevi dahilinde değildir. Bu bakımdan karar doğru ise de, idari yargı adli yargıya göre bir başka yargı kolu olup, gönderme kararı değil; dava dilekçesinin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmekle yetinilmesi gerekir. Somut olayda mahkemece karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli İzmir İdare Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmesi doğru değildir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII nci maddesi uyarında düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “İzmir İdare Mahkemesinin görevli olduğuna, karar kesinleştiğinde ve istenildiğinde dosyanın görevli İzmir İdare Mahkemesi’ne gönderilmesine” sözcüklerinin karardan çıkartılmasına ve sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19867, Karar No: 2017/3149, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19867 E.  ,  2017/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4198, Karar No: 2014/13316, Tarih: 15.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4198 E.  ,  2014/13316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/3-2013/273

Taraflar arasında görülen yardım nafakasının artırımı davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının davalının oğlu olduğunu, davacının Kıbrıs'da üniversite öğrencisi olduğunu, bu nedenle çeşitli giderleri olduğunu ileri sürerek, daha önce Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/770-2011/334 E.K. sayılı ilamı ile davacı lehine hükmedilen 100 TL nafakanın 400 TL'ye artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, davacının Girne American Üniversitesinde öğrenci olduğu, davacının 24 yaşında olduğu, part-time çalışma imkanının bulunduğu, davacının annesinin SGK' dan emekli olduğu, oturdukları evin kendilerine ait olduğu, davalının ise, Emekli öğretmen olduğunu, emekli maaşı dışında bir gelirinin olmadığını, ayrıca davalının eşi ve iki çocuğu olduğu, eşinin çalışmadığını, davalının diğer çocuklarının öğrenci olduğunu, davalının kirada kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ''...davacının işbu davayı açarken 24 yaşında olması, bu yaşlarda davacının akranlarının çoğunun üniversiteyi bitirme yaşında oluşu, davacının üniversite değişikliği yaparak tekrar babasından daha önce almakta olduğu yardım nafakasının arttırılması talebinde bulunuşunun davacının mevcut yaşı, çalışmasına engel bir halinin dosya kapsamı itibariyle iddia edilmeyişi ve bu hususta dosyada delil bulunmaması dikkate alınarak davacı tarafın yukarıda belirtildiği gibi ilk yardım nafakasının bağlandığı tarihte okuduğu üniversiteyi değiştirmesi, mevcut yaşı dikkate alınarak, akranlarının ortalama üniversite hayatını bitirme yaşı dikkate alındığında, ayrıca davalının yeniden evlenip öğrenci olan iki çocuğuna bakmak zorunluluğun bulunması yan yana incelendiğinde davacı tarafın davasında haksız olduğu kanaatine varılarak...'' gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı lehine daha evvel hükmedilen yardım nafakasının artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece taraflar hakkında yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davalının emekli öğretmen olduğu, aylık 1.450 TL emekli maaşı olduğu, kız kardeşine ait evde eşi ve iki çocuğu ile birlikte oturduğu, çocuklarının öğrenci olduğu, davacının ise Kıbrıs'da öğrenci olduğu, gelirinin olmadığı, annesinin SSK emeklisi olduğu ve 900 TL geliri olduğu görülmüştür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 20.09.2012 tarihinde Girne American Üniversitesi Uluslararası ilişkiler bölümüne %100 burslu olarak kayıt olduğu ve 2017 yılında mezun olmasının beklendiği anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 20.09.2012 tarihinde Girne American Üniversitesi Uluslararası ilişkiler bölümüne %100 burslu olarak kayıt olduğu ve 2017 yılında mezun olmasının beklendiği anlaşılmaktadır.

Tarafların nüfus kayıtlarının incelenmesinden, davacının davalının oğlu olup, 13.11.1989 doğumlu olduğu, davalının ise 08.03.1996 yılında yeniden evlendiği ve bu evliliğinden 1997 ve 2005 doğumlu iki çocuğunun daha olduğu görülmüştür.

Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.05.2011 tarihinde kesinleşen 2010/770 E. 2011/334 K. sayılı ilamı ile davacı lehine aylık 100 TL yardım nafakasına hükmedilmiştir.

TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması veya bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda, mahkemece; yukarıda anılan hükümler uyarınca, davacının eğitimine devam etmekte olduğu da gözönüne alınarak, nafaka yükümlüsü davalının gelir durumu dikkate alınmalı ve davalıyı ödemede zorlamayacak ve zarurete düşürmeyecek şekilde TMK'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, davacı lehine daha evvel hükmedilen yardım nafakasının, bir miktar artırılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde istemin tümüyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14058, Karar No: 2007/1511, Tarih: 07.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14058 E.  ,  2007/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

... (... Eczanesi) vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... 2.... Eczacı Odası Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 8.3.2006 tarih ve 169-61 sayılı hükmün Dairenin 13.6.2006 tarih ve 6883-9554 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı sahibi olduğu eczane ile davalı kurum arasında ,davalı kurum hastalarının dağıtıma bağlı faktör ve kan ürünlerini içeren ilaç reçetelerinin karşılanması için sözleşme aktedildiğini ,davalı kurumun hastane kayıtları ile hasta heyet raporları arasındaki çelişkiyi gerekçe göstererek , temin ettiği ilaç bedelerinin ödenmediğini ileri sürerek ,ödenmeyen ilaç bedeli olan 10.034.415.000 tl nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;davalı temyizi üzerine mahkeme kararı dairemizce onanmış,bu defa davalı dairemiz onama ilamına karşı karar düzeltme talebinde bulunmuştur..

1-Dosyadaki yazılara,mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-1479 sayılı yasanın 20/d maddesi gereğince, Bağ-Kur harçtan muaf olduğu halde , hükümde davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup,hükmün bu nedenle bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşılmış olmakla davalının bu yöne ilişkin karar düzeltme itirazının kabülüne ve dairemizin 13.06.2006 gün ,2006/6883-9554 sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Birinci bent gereğince davalının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle,dairemizin 13.06.2006 gün,2006/6883-9554 sayılı onama kararının kaldırılmasına,mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün 2.fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine “davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” sözlerinin yazılmasına, 4. maddesindeki “...664,15 YTL. “ ibaresinin silinerek yarine “ 524,65 YTL. “ ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA,7.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.