muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4844, Karar No: 2019/6576, Tarih: 25.09.2019

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/275, Karar No: 2015/337, Tarih: 06.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/275 E.  ,  2015/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikâyetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan ...'ya ait ve Türkiye Fians Katılım Bankası Trabzon Şubesi nezdindeki çek hesabına ait çek yaprağının işyerinden çalınmasından sonra, 28/01/2007 keşide tarihli, 4.000 TL bedelli olarak ve hesap sahibi adına sahte imza atılması suretiyle tanzim edilen suça konu sahte çeki ele geçiren sanığın, çekin ön ve arka tarafını doldurmak suretiyle keşide tarihinde muhatap banka şubesine tahsil amacıyla gittiği ve çekin karşılıksız çıktığının anlaşıldığı olayda ;

1-Çekin çalındığı olayla ilgili olarak yapılan hazırlık soruşturmasının akibetinin araştırılması

2-Sanığın savunmalarında suça konu sahte çekin ... tarafından bir ticari alış veriş sonucu kendisine ciro edildiğini belirtmesi karşısında , ...'ün araştırılarak ifadesi ile imza ve yazı örnekleri alınarak ciranta olarak atılan imzalar hakkında imza ve yazı incelemesi için Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alınması,

3-Olayla ilgili bilgisi olduğu anlaşılan ... ile ...'ün dinlenerek konuyla ilgili bilgilerine başvurulması,

4-Dosya içerisindeki soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan suça konu çek üzerindeki imza ve yazıların aidiyeti hususunda 24.02.2009 tarihli ve 22.11.2010 tarihli bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulundan rapor alınması gerekirken eksik inceleme ile beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32051, Karar No: 2014/22471, Tarih: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32051 E.  ,  2014/22471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/209048

MAHKEMESİ : Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2011/519 (E) ve 2012/444 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın savunmasında, "Suça konu kapıyı çöpün yanında bulduklarını ve Tuğrul isimli arkadaşının kapıyı aldığı sırada polislerin gelmesi üzerine bırakıp kaçtığını, kendisinin yakalandığını..." bildirmesine rağmen 10.05.2011 tarihli tutanak içeriğinde, "Hırsızlık yapıldığı anonsu üzerine gidildiğinde, iki şahsın bir kapıyı götürdüklerinin görüldüğü, şahısların kendilerini farketmeleri üzerine kaçmaya başladıkları, kovalamaca sonucunda sanığın yakalandığı, bahse konu işyerinden çaldıklarını söyleyerek işyerini gösterdiği ve çalışanlardan sorulduğunda kapının işyerine ait olduğunun belirlendiğinin..." bildirilmesi ve tutanak tanıklarının tutanağı doğrulamaları karşısında; sanığın sabit olan suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5420, Karar No: 2022/10044, Tarih: 15.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5420 E.  ,  2022/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdurlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

...'ın meydana gelen olay nedeniyle yaralanmadığı, bu itibarla suçtan doğrudan zarar görmediği dikkate alındığında, katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ve mağdur ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...’ın 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, azami hız limitinin 30 km olduğu meskun mahalde, gündüz vakti, sanık ...’un sevk ve idaresindeki ticari minibüsle bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, önünde trafik ışıklarında beklemekte olan sürücü ...’ın otomobiline hızla arkadan çarpıp aracı kaldırıma fırlatması ardından yoldan karşıdan karşıya geçmekte olan yayalara çarpması sonucu tamamen kusurlu olarak bir kişinin hayat fonksiyonlarını orta (3.) derece etkileyecek nitelikte, dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu,kaza tespit tutanağında sanığın aracına ait 8,5 metre fren izi uzunluğunun tespit edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kastı olmadığına, frenlerin tutmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, erteleme hükümlerinin uygulanmamasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin ceza miktarına, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, aynı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün hak yoksunluğuna ilişkin beşinci bendinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/311, Karar No: 2015/1474, Tarih: 12.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/311 E.  ,  2015/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde katılanın yetkilisi olduğu ecza deposunda stok görevlisi olarak çalışan sanığın, depodaki ilaçları yetkililerin bilgisi ve rızası olmaksızın temyiz dışı sanığa gönderdiği, katılanın beyanları, tanık anlatımları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın gönderilen bir kısım ilaçların farklı olduğunu ve faturası olmadığı için kabul etmediklerini, Mahkemeye teslim etmeye hazır olduklarını beyan etmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanamayacağından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1373, Karar No: 2013/13646, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1373 E.  ,  2013/13646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 2006/941 Esas, 2009/1842 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ...'ın yokluğunda verilen hükmün 03.02.2010 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinin ardından, sanığın anılan hükmü CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen kanuni bir haftalık süre geçtikten sonra 11.04.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık ...'nın temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İddianamede suçun temas ettiği sevk maddesinin gösterilmiş olması, Cumhuriyet Savcılığının mütalaasında da tekrarlanmış olması, mağdurenin reşit olması ve mahkemece uygulamanın doğru olarak yapılmış olması karşısında; uygulama maddesi olan TCK.nın 227/2. nin mahallinde karar metnine ilave edilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14055, Karar No: 2011/14332, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14055 E.  ,  2011/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : KARŞIYAKA 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2008/187 ESAS

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.12.2009 tarih ve 2008/68 - 2009/355 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen dava da müvekkili ile davalı arasında 05.03.2007 tarihli protokol imzalandığını, 3/b ve c maddeleri gereğince iki bankadan olan kredi borçlarını davalının ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, ancak anılan ödemelerin davacı tarafından yapıldığını, yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinin eski eşi olduğunu, Taso Güzellik Merkezi Özel Sağlık Hizm. Ltd. Şti.'nde yarı yarıya hisse sahibi olduklarını, boşanma sonrası 05.03.2007 tarihli hisse devrine ilişkin protokol yapıldığını, 06.07.2007 tarihli protokol ile davacının müvekkilini ibra ettiğini, borçları bulunmadığını savunarak, davanın reddini, kötü niyet tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında hisse devrinden kaynaklanan 05.03.2007 tarihli protokol imzalandığı, 3/b ve c maddeleri gereğince iki bankaya olan kredi borcunu davalının ödeyeceği, 06.07.2007 tarihli protokol isimli belgenin boşanma davasındaki nafaka ve yukarıda anılan protokolün 3/d maddesi gereğince ödenmesi gereken 25.000 TL'na ilişkin olduğu, anılan borcu kapsamadığı, alacağın likit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazların iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.027,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4718, Karar No: 2012/4613, Tarih: 16.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/4718 E.  ,  2012/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanma ması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış hükmolunan cezanın "TL" olarak infazı olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2720, Karar No: 2012/4904, Tarih: 12.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2720 E.  ,  2012/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/1. maddesinin gözden kaçırılarak alacaklarının ilk hacze iştirak ettirilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... ve SGK vekilleri, malın aynından doğan bir vergi alacağı bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nce, somut olayda ilk haczin şikayet olunan...'ın alacaklısı bulunduğu takip dosyasından konulduğu, bu durumda anılan yasanın 69. değil 21/1. maddesinin uygulanacağının açık olduğu, açıklanan düzenlemeye açıkça aykırı raporun hükme esas alınmasının usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, şikayetçinin 10 no'lu daireyle ilgili şikayetinin reddine, 9 nolu ve 14 nolu daireler yönünden şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Şikayet, sıra cetveline yöneliktir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmesi gerekirken, icra müdürünün yerine geçerek düzenleme yapılması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlere, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11689, Karar No: 2014/21985, Tarih: 18.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11689 E.  ,  2014/21985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2014/93640

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2008/1035 (E) ve 2014/23 (K)

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

Şikayet dilekçesinde, borçlu şirket adına kayıtlı haciz konulan tüm araçlar, akaryakıt ve LPG lisanslarının ... Petrol Ltd. Şti. adında yeni kurulan şirkete alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla devredildiğinden bahisle şikayetçi olunduğunun anlaşılması karşısında;

.. plakalı araç devrinin 12.03.2009 tarihinde yapıldığı ve şikayetin süresinde olduğu, borçlu adına kayıtlı... ., O. . 0. ...plakalı araç devirlerine ilişkin dosya içerisinde belge bulunamadığı anlaşılmakla araç devirlerine ilişkin satım sözleşmesi örnekleri getirtilerek, şikayetin süresinde olup olmadığı, süresinde ise ... plakalı araç ve bu araçların devirlerinin alacaklıyı zarara sokmak kastıyla yapılıp yapılmadığı ile sanıkların iştirak iradelerinin bulunup bulunmadığı hususları devredilen diğer araçlar ve akaryakıt tesisleri yönünden şikayet süresinin geçtiği de gözetilerek hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık Y.. K.. müdafii ile sanık K.. K..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.