muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3105, Karar No: 2018/776, Tarih: 25.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3105 E.  ,  2018/776 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gazetesinin 25/01/2015 tarihli ... ekinin 1 ve 4. sayfasında yayınlanan, “Bu Adam ...’yı Haraca Bağladı” başlıklı yazılar sebebiyle ilgilisi ... vekilinin cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair Bursa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/02/2015 tarihli ve 2015/1053 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/04/2015 tarihli ve 2015/1008 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 18/03/2017 gün ve 1822 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2017 gün ve KYB. 2017 / 20368 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda ... Gazetesinin 25/01/2015 tarihli ...ekinin 1 ve 4. sayfasında yayınlanan, “Bu Adam ...’yı Haraca Bağladı” başlıklı yazıların basın özgürlüğü kapsamında kaldığı nazara alındığında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada, düzeltme ve cevap metnine konu edilen haberin yer aldığı ... gazetesinin 25.01.2015 tarihli nüshasının bulunmadığı, bu nedenle haberin "basın özgürlüğü" sınırları içinde kalıp kalmadığının değerlendirilebilmesi amacıyla, haberin yer aldığı ... gazetesinin 25.01.2015 tarihli nüshasının dosyaya ibrazı yönünde gereğinin takdir ve ifası için, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5592, Karar No: 2013/20223, Tarih: 12.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5592 E.  ,  2013/20223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Lüleburgaz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.02.2013 tarih ve 2013/1-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin restaurant işlettiğini, 22.10.2012 tarihinde meydana gelen sel felaketi nedeni ile iş yerinin sular altında kaldığını, işletmedeki tüm defter ve belgelerin zayi olduğunu, bu kapsamda mahallinde tespit de yaptırıldığını belirterek, tespit dosyası kapsamında 1 adet yazar kasa, 2008,2009,2010 yıllarına ait resmi defter ve gelir gideri gösterir belgeler, bastırılmış bulunan A 1-2500 sıra numaralı 50 cilt, seri A 1-1000 sıra numaralı 20 cilt, seri A 18501-23500 sıra numaralı 100 cilt adisyon fişleri, seri A 1-200 sıra numaralı 4 cilt fatura, seri A 57100-57250 sıra numaralı faturalardan üç cilt, 2012 yılı 10. aya ait gelir gider fatura belgelerine ilişkin olarak zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinin 22.10.2012 olduğu, talep tarihi dikkate alındığında yasal süre içinde dava açılmadığı gerekçesiyle süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10610, Karar No: 2008/835, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10610 E.  ,  2008/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan koltuk takımı, yemek odası takımı,yatak odası takımı,yatak çalışma masası ve sair eşyaların 13.8.2004 tarihli sözleşme ile satın alındığını,parça parça teslim edilen bu ürünlerden oturma grubunun koku yaydığı,yatak olma fonksiyonunun düzgün çalışmadığı,yatak odası dolabının arızalı olduğu,yatak bazasının teşhirdeki ürün olması nedeniyle kirli olarak gönderildiği,tüm bunların ayıplı ürün olması nedeniyle sözleşmenin feshi ile ödediği bedelin iadesini,yatak odasının belli bir modeli takım olarak alınması ve dolabın iadesi halinde takımın bozulacak olması nedeniyle yatak odasının diğer parçalarının da iadesi ile bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile oturma grubu,yatak odasına ait sürgülü gardrob ile çocuk odası şifonyerinin davalıya iadesi ile bedeli 2.763 YTL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirtici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair,davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2007/10610-2008/835

2-Taraflar arasında mobilya alım satımı gerçekleştirildiği, satıma konu mobilyalarda;yatak odasındaki sürgülü gardrobun kapaklarının arızalı olduğu ve içe dönük durduğu,şifonyerin çekmecelerinin düzgün çalışmadığı,oturma grubunun koku yaydığı ve yatak olma fonksiyonunun tekli koltuklarda çalışmadığı,yapılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporlardan anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde ayıplı malların satıcıya iadesi ile ödediği bedelin istirdadını istemiştir.Ayrıca yatak odasının belli bir model olarak ve takım olarak satın alınması nedeniyle gardrobun iadesi halinde onunla renk ve model olarak uyum sağlayan ve takım oluşturan yatak odasının diğer parçalarının da iadesi ile ödenen bedelin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece davacının bu talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.4077 sayılı yasanın 4.maddesine göre tüketici, ayıplı mal teslimi halinde bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misli ile değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Somut olayda dava konusu edilen satıma konu yatak odası olup renk ve model olarak bir takım halinde satılan ürün olması ve umulan faydanın yanı sıra estetik amaçlı olarak da kullanılması hedeflenen bir mal olduğundan tüketicinin ayıplı eşyanın görüntüsüne katlanmasını beklemek doğru olmadığı gibi ayıplı gardrobun iadesinden sonra elde kalan takımın diğer parçalarının da yatak odası takımının renk ve model uyumunun ve estetik görüntüsünün bozulması nedeniyle iadesi ile ödenen bedelin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:1 nolu bentte açıklanan gerekçelere göre davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA aşağıda dökümü yazılı 121.30 YTL. kalan harcın davalıdan alınmasına, 24.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21880, Karar No: 2015/7280, Tarih: 20.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/21880 E.  ,  2015/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların açık alana bırakılan üç tekerlekli motorsikleti iterek çalıştırıp olay yerinden kaçmaya çalışmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9961, Karar No: 2015/22389, Tarih: 08.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9961 E.  ,  2015/22389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/220376

Parada sahtecilik suçundan suça sürüklenen çocuk İ.. G.. hakkında 31.01.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; (ANTALYA) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2014 gün ve 2013/434 esas, 2014/149 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca ince- lenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün, 7/56; 07.04.2009 gün, 16/50; 16.06.2009 gün, 57/168; 17.11.2009 gün, 212/269; 24.11.2009 gün, 164/275; 12.07.2010 gün, 155/172 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuk İ.. G..'in kovuşturma aşamasında 18 yaşını ikmal ettiği gözetilerek gerekçeli karar ve müdafiinin temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuk İ.. G..'e usulüne uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, aksi takdirde suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dos- yanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4892, Karar No: 2010/1742, Tarih: 29.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4892 E.  ,  2010/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 103 ada 3 parsel sayılı 8.025,82 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca davalı hazine adına oluşan tapu kaydının oluştuğu dönemden önce zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunun 46/1 maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tespitine dayanak yapılan ve hazine adına oluşan 8.11.1963 tarih, 468 ve 469 sayılı tapu kayıtları ve dayanağı haritaların kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Esasen yanlar arasında bu konuda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık davalı Hazine tapusunun oluştuğu dönemden önce adına tescil kararı verilen zilyet davacı ... yararına dava konusu taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1 maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip, gerçekleşmediği ve taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün bulunup bulunmadığının belirlenmesinden ibarettir.

Hazine tapusunun temelini oluşturan belirtmelik tutanağında taşınmazın belirtme sırasında dava dışı taşınmaza uygulanan 1937 tarihli vergi kaydının miktar fazlası ve orta malı olarak kullanılan taşınmazlardan olması nedeniyle oluşturulduğu anlaşılmış, öte yandan taşınmazın doğu, kuzey ve güneyinde komşu 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz mera olarak tespit edildiği halde somut olayda yöntemine uygun şekilde mera araştırması yapılmamış, taşınmazın 4753 ve 5618 sayılı Yasa uyarınca mera tahsis haritası kapsamında kalıp kalmadığı gereği gibi araştırılmamıştır. Mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırmanın dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu belde yada köyler halkından seçilecek yaşlı yansız, yerel bilirkişiler ile uzman fen bilirkişisi ve aynı yöntemle seçilecek tanıklar aracılığıyla taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde yapılacak araştırma ve soruşturma ile belirlenmesi zorunludur.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler ile uzman fen bilirkişisi ve tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar, Hazine tapusunun temelini oluşturan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi hakkında olaylara dayalı bilgi alınmalı, hazine tapusunun temelini oluşturan belirtmelik tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık bulunduğu takdirde çelişki giderilmeli, ayrıca kadastro tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasındaki çelişki giderilmeli, dava konusu taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar ile yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmaz ile sınırlarını oluşturan komşu 103 ada 1 parsel sayılı taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yeri bulunup bulunmadığı, taşınmazın tahsisli veya geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı belirlenmeli, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunmasının mümkün olduğu da düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10416, Karar No: 2019/13056, Tarih: 10.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10416 E.  ,  2019/13056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.03.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 12.12.2012 günü yeniden işlemeye başladığı ve temyiz dilekçesine göre, temyizin kapsamının sadece hırsızlık suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 142/1-b ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.02.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23359, Karar No: 2008/19830, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23359 E.  ,  2008/19830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:   İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının 06.08.1998 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E - 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.   O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.