muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4696, Karar No: 2020/549, Tarih: 15.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4696 E.  ,  2020/549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 53/1-2-3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık ... sevk ve idaresindeki otomobiliyle yerleşim yeri içerisinde bölünmüş asfalt kaplama yolda, gece vakti, İzmir istikametine seyri sırasında Erbiller Kavşağı’na geldiği esnada, aynı istikamette önünde sol şeritte kırmızı ışıkta beklemekte olan müşteki ...’nın sevk ve idaresinde bulunan otomobile arkadan çarpması ile bu aracın da çarpmanın etkisiyle kendi önünde bulunan başka bir araca çarpması neticesinde müştekiler ... ve ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları olayda; sanığın olaydan yaklaşık yarım saat sonra yapılan ölçümde 0.83 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun, vücuttaki alkol oranının 1 saatte 0,15 promil azalacağı yönündeki bilimsel tespitleri karşısında sanığın olay saati olan 23:00'da yaklaşık 0.91 promil alkollü olduğunun tespiti gerekeceğinden ve Dairemiz yerleşik içtihatları doğrultusunda 1,00 promil altında tespit edilen alkol miktarının, belirlenecek temel ceza miktarları üzerinde TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümleri kapsamında artırım yapılmasını gerektirmeyeceği göz önünde bulundurularak eylemin basit taksirle işlendiğinin kabulü ve katılanların hükümden önce şikayetten vazgeçtikleri, sanığın da 14.03.2016 tarihli keşifte alınan beyanında şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, mahkemece şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ,

2)Sanığın üzerine atılı eylemin taksirle yaralama suçunun yanı sıra trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunu da oluşturabileceği nazara alınarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan suç duyurusunda bulunulup sonucuna göre hukuki durumunun tayini yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre;

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirle suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6503, Karar No: 2012/24943, Tarih: 07.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6503 E.  ,  2012/24943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/463-2011/920

Davacı, tedavide kullanılan tıbbi malzeme bedelinden, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 750,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf Avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmün temyizinde hukuki yararı bulunmayan davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

B- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Taraflar arasında, davacının sağlık sigortası müstehaklığı ile teşhis edilen hastalığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının, tedavisinde, kronik insterstisyel sistit teşhisi konulup, Kurum tarafından finansmanı sağlanan heparin tedavisine cevap vermediği belirtilerek, 2010 ve 2011 yıllarındaki tedavide kullanılıp, finansmanının sağlanmayacağı belirtilen “Cythal Flakon” içeren ilaç bedelinin ödenip-ödenmeyeceğine ilişkindir. Davalı Kurum tarafından, davaya konu içerikli ilaçlar daha önce ödemeye konu edilirken, sonradan ödenmeyeceği belirtilen Sağlık Uygulama Tebliğine göre işlem yapıldığı belirtilmiş; Mahkemece, tedavi için zorunlu olduğunun belirtilmediği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış;

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış;

anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı belirtilmiştir. Anılan Kanunun 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri; yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince, hastalığı durumunda sigortalı veya hak sahiplerinin sağlıklarını kazanmaları için gerekli ilacın Kurum tarafından karşılanması gerekmekte olup; teşhis edilen hastalığının, Kurum’ca finansmanı sağlanan yöntem ve ilaçlarla tedavi edilemediğinin anlaşılması karşısında; somut oluşa göre, tedavi için tıbben gerekli olduğunun anlaşılması durumunda, Kanunun 64. maddesindeki düzenlemeden, davaya konu içerikli ilaçların finansmanının sağlanmasına engel bir anlamın çıkarılamayacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 63. Maddesinde, Kurum’un, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkili olduğu; Kurum’un, bu amaçla komisyonlar kurabileceği, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabileceği, komisyonların çalışma usûl ve esaslarının Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiş olup; Mahkemece, somut olayın özelliği (kronik insterstisyel sistit teşhisi konulup, Kurum tarafından finansmanı sağlanan heparin tedavisine cevap alınamadığı) belirtilip, davaya konu “Cythal Flakon” içeren ilacın davacının tedavisinde kullanılmasının tıbben gerekli olup-olmayacağı, gerekli olmadığının belirtilmesi durumunda bu durumdaki hastaların tedavisinde kullanılan başkaca tedavi yönteminin bulunup-bulunmadığı Sağlık Bakanlığı’ndan sorulmalı; gerektiğinde, tıbbi gereklilik konusunda alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; davacının tedavisinin Kurum’ca finansmanı sağlanan ilaçla tedavi edilemediği hususu gözetilmeksizin, davaya konu ilacın tıbben zorunlu olmadığı gerekçesi ile, yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

2- Kabule göre de; 21 Aralık 2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren karar tarihinde uygulanması gereken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre, ”Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” düzenlemesi gözetilmeksizin; talep edilen miktara göre, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 400,00 TL vekalet ücreti yerine, maktu 1200 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11790, Karar No: 2015/9564, Tarih: 07.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11790 E.  ,  2015/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/130561

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. (Pendik 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2012

NUMARASI : 2010/279 Esas, 2012/25 Karar

SUÇ : Kasten basit yaralama, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde Pendik İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan sanığın katılanlardan S.. İ.. ve M.. İ..'nin GBT sorgulamalarını yapıp önleme arama kararına istinaden araçlarında arama yapmak istemesi üzerine diğer katılan S.. İ..'nin de olay yerine gelmesiyle çıkan tartışmada katılan M.. İ..'ye jop ile diğer katılanlara ise tekme ve yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı şeklinde gelişen olayda; TCK'nın 257. maddesinde düzenlenen suç tali, genel ve tamamlayıcı bir hüküm olup, kamu görevlisinin görev gereklerine aykırı davranışının başka bir suçu oluşturmaması durumunda uygulanabileceği nazara alınarak eylemin bir bütün halinde her bir katılana karşı zor kullanma yetkisinde sınırın aşılması suretiyle kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu ayrıca görevi kötüye kullanma suçundan da hüküm kurulması,

Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan kurulan hükümlerde denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sadece "takdiren" denilerek seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilmesi,

Kasten basit yaralama suçunun katılan M.. İ..'ye karşı saldırıda kullanılmaya elverişli aletle işlendiği kabul edildiği halde TCK’nın 86/3-e maddesinin uygulanmaması, Sanığın olay tarihinde katılanların aracında arama kararına istinaden arama yapmak istediğinde kendisine küfür ettikleri, vurdukları, tehditte bulundukları şeklindeki savunması, bu savunmayı doğrulayan adli rapor içeriği ve tanıklar F.. A.. ve M.. G..'nın aşamalardaki beyanları karşısında, katılanlar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükümleri de nazara alınarak; olayın başlangıcı ile gelişimi irdelenip sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 07/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8988, Karar No: 2019/7575, Tarih: 05.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8988 E.  ,  2019/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009 yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın mahkeme huzurunda savunmasında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, 2009 yılında arkadaşı ...ile birlikte tekstil üzerine bir dükkan açtıklarını, arkadaşı ...'e tüm yetkileri kapsayan bir vekaletname verdiğini, sahte fatura düzenlemediğini, faturaları arkadaşı ...'in düzenlemiş olabileceğini söylemesi karşısında, suçun unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Sanığın savunmasında geçen vekaletnamenin gerçekliğinin araştırılması, mümkünse getirtilip dosya arasına alınması,

b)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların sanığın veya faturaları kullanan mükelleflerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sorulmak suretiyle getirtilmesi, söz konusu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ...isimli kişinin adres ve kimlik bilgileri tespit edilerek CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenilmesi, suça konu faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların tanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d)Suç tarihlerinde mükellefiyet adına verilen matrahlı KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin de araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

d)Suç tarihlerinde mükellefiyet adına verilen matrahlı KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin de araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

a) İddianame içeriğine göre mütalaaya uygun olarak 2010 yılında da dava açıldığı halde bu yıla ilişkin olarak sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmaması,

b) Yerleşik Daire kararlarına göre aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14108, Karar No: 2010/22351, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14108 E.  ,  2010/22351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi ve bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, taşınmazın el atılarak yol durumuna dönüştürülen bölümünün 4721 sayılı T.M.K’nun 999. maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın el atmadan arta kalan ve ekonomik olarak yararlanma olanağı kalmadığı gerekçesiyle bedeline hükmedilen bölümünün 5018 sayılı Yasanın 45. maddesi uyarınca Hazine adına tescili yerine, idare adına tesciline karar verilmesi,

2-Yol çalışmaları nedeniyle yakından geçen ... Çayı'nın yön değiştirmesi sonucu, taşınmazın dere yatağında kalan bölümünün de tapudan terkinine karar verilmesi gerekirken, idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinde geçen “A harfi gösterilen 573,88 m²'lik alanın ve C harfi ile gösterilen 5783,16 m²'lik tapuda davalı adına TESCİLİNE” ibaresinin çıkarılmasına, yerine “C harfi ile gösterilen 5783,16 m²'lik alanın ise dere yatağı olarak tapudan TERKİNİNE, A harfi gösterilen 573,88 m²'lik alanın tapu kaydının iptali ile Hazine adına TESCİLİNE” ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3229, Karar No: 2014/6057, Tarih: 04.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3229 E.  ,  2014/6057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/964-2013/1190

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının başvurusu, kesinleşen sıra cetvelinden sonra 23.08.2013 tarihinde dosyaya gelen üzerinde başka hacizlerin de bulunduğu son hakediş bedelinin kendisine ödenmesi talebini reddeden memur işleminin iptaline ilişkin olup mahkemece, sıra cetveli kesinleşip ödeme yapıldığından artık yeni bir sıra cetveli düzenlenemeyeceği, alacaklının bir alacağı olduğu talebi hakkında genel mahkemede dava açması gerektiği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Özetle, İİK'nun 100. ve 140. maddeleri uyarınca, satış bedeli bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmez ise, icra müdürü sıra cetveli yapmak zorundadır.

Buna göre mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürünce sıra cetveli yapılmasına karar vermek gerekir iken uyuşmazlığa çözüm getirmeyecek biçimde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12628, Karar No: 2011/30935, Tarih: 27.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12628 E.  ,  2011/30935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve (1) sayılı kararının 1.maddesi ile yine Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2005 tarih ve (1) sayılı kararının (3) nolu bendi gereğince kira ilişkisinden dolayı İİK.nun 10.Bab’ında düzenlenen hükümler uyarınca başlatılan takipler üzerine icra mahkemelerince verilen itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine ilişkin kararların temyiz incelemesi Yargıtay 6.Hukuk Dairesince yapılacağından dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/836, Karar No: 2019/2222, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/836 E.  ,  2019/2222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.