muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17881, Karar No: 2011/496, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17881 E.  ,  2011/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14521, Karar No: 2013/30751, Tarih: 04.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/14521 E.  ,  2013/30751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı olduğu belirlenen müşteki ...'ya kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulup katılma konusunda bir karar verilmemiş ise de; tüm aşamalarda sanıklardan şikayetçi olması ve temyiz dilekçesindeki sanıkların cezalandırılmasına yönelik talebin katılma isteği niteliğinde olduğu anlaşıldığından, anılan Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...'nın davaya katılan avukatı ...'nin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...'in hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekili'nin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında tehdit eyleminden verilen beraat kararına yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanında, sanığın, kendisine “Bak ... bu iş iyilikle olsun, ben çok kötü şeyler yapacağım,artık benim kaybedecek bir şeyim kalmadı” şeklinde mesaj göndererek tehdit ettiğini iddia etmesi, Cumhuriyet Savcılığınca ifadesi alınırken mesaj içeriğinin ifade tutanağına geçmesi ve katılanın beyanını doğrulaması, ayrıca sanığın alınan savunmasında, mesaj içeriğini doğrulayarak mesajı kendisinin gönderdiğini kabul etmesi karşısında, sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yeterli delil bulunmadığı şeklindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8828, Karar No: 2013/10935, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/8828 E.  ,  2013/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin “geçerli” sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin “geçerli” sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece gerekçeli kararda feshin “haklı” sebebe dayandığından davanın reddine karar verildiği belirtilmiş ise de kısa karar ile hüküm fıkrasında feragat sebebiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme (rücu) imkanı olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir.

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçekten de 6100 sayılı Kanun'un 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasanın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanun'un 294. maddesinde de tekrarlanmış; 297. maddesinde ise “Kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkeme gerekçesinde feshin haklı sebebe dayandığını, bu sebeple davanın reddine karar verildiğini belirtmiş ise de kısa karar ve hüküm fıkrasına göre dava feragat sebebiyle reddedilmiştir.

Bu durumda, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu belirgindir.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 294., 297. ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29584, Karar No: 2016/12107, Tarih: 01.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/29584 E.  ,  2016/12107 K.**

**"İçtihat Metni"**

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Teknik bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere, sanık tarafından yapılan ahşaptan, basit tarzda, her an sökülebilir, şıngıl malzeme ile kaplanmış 20,16 metrakarelik barakanın, prefabrik PVC malzemeden yapılmış sabit olmayan taşınabilir kulübenin, ahşaptan yapılmış, derme-çatma ve her an sökülebilir 5 metrekarelik basit kulübenin ve ahşaptan direkler ve ahşap iskelet üzerine, üstü branda kaplı, her an sökülebilir, basit tarzda sundurma gölgeliğin kalıcı nitelikte olup olmadığı yönünde ek bilirkişi raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4726, Karar No: 2016/15687, Tarih: 13.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4726 E.  ,  2016/15687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilince davalıya satılan mal bedelinin ödenmediğini, bunun üzerine 2015/3937 E. sayılı .... 26. İcra Müdürlüğü'nün dosyası ile takip başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, daha sonra asıl alacak tutarı kadar çeki kendilerine teslim ettiğini, ancak takipte takip masrafı, tebligat giderleri ve takip vekalet ücretinden dolayı alacaklı olduklarını ve itirazın fer'iler yönünden iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan satın alınan mal bedellerinin faturalarda yazılı vade tarihlerinde ödenmesinin kararlaştırıldığının, ancak davacının henüz vade gelmeden icra takibine giriştiğini, bu nedenle takibe itiraz ederek ana parayı ödediklerini beyan etmiş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki teklif onay formu ve dosyaya ibraz edilen faturalarda yazılı son ödeme tarihleri dikkat alındığında davacının henüz vadesi gelmemiş bir alacak yönünden icra takibi yapamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4691, Karar No: 2022/4751, Tarih: 13.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4691 E.  ,  2022/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen ret kararının Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince onanmasına karar verilmiş, karar düzeltme talebinin kabulü ile hükmün bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin karar süresi içinde davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Manavgat ilçesi Sorgun köyü 2123  ada 9  parsel sayılı taşınmazın kendisine ait olduğunu, 1964 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında 483 parsel olarak tapuya tescil edildiğini, sonrasında mahkeme kararıyla tescil harici bırakıldığını, 2004 yılında Manavgat Belediyesince imar işlemine tabi tutulup 2123 ada 9 parsel numarasını aldığını, dava konusu bölümün 1972 yılında köy tüzel kişiliği tarafından dedesi ...’a verildiğini,  sonrasında kendisine devredildiğini ve bu şekilde kullanıldığını belirterek, dava konusu bölümün tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bölümün taşlık, kayalık, çalılık ve fundalık olması sebebiyle tescil harici bırakıldığını, zilyetlik koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur

III. MAHKEME KARARI

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/03/2015  tarihli ve 2014/189 E. 2015/138 K. sayılı kararıyla; ekonomik amaca uygun kullanım olmadığı gerekçesiyle  davanın reddine karar verilmiştir.

IV.  TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/03/2015  tarihli ve 2014/189 E. 2015/138 K. sayılı kararıyla; ekonomik amaca uygun kullanım olmadığı gerekçesiyle  davanın reddine karar verilmiştir.

IV.  TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10/11/2017 tarihli 2015/21437 E. 2017/7772 K. sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulması sonucunda, Dairenin 19/04/2019 tarih 2018/2840 E. 2019/2925 K sayılı kararıyla; her ne kadar çekişmeli taşınmaz 1964 yılında çalılık niteliğiyle tescil harici bırakılmış ise de, taşınmazın 1972 yılında dağıtım sonucu köylülere verilmesi üzerine parsellerin üzerinde evlerin yapıldığı, çalılık denen bir olgunun o tarihte yok edildiği, artık saptanan bu durum karşısında taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca imar ve ihya koşullarının araştırılmasına, bu konuda inceleme yapılmasına gerek kalmadığının tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile saptandığı, taşınmazın dağıtım sonucu köylülere verildiği 1972 yılından, Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 20/07/2004 tarihine kadar kazanmayı sağlayan zilyetlik, imar ve ihya koşularının davacı yararına gerçekleştiği, 1972 yılında dağıtım sonucu yerin alınmasıyla üzerlerine evlerin yapılması nedeniyle imar ve ihyanın bu tarihte tamamlandığının kabulü gerektiği, aynı nitelikte ve aynı konumda bulunan birçok dosyanın Daireden geçtiği ve onanmalarına karar verildiği, Dairece onanan  ilam  örneklerinin  dosya arasına konulduğunun görüldüğü,  dava dosyası kapsamı ile aynı nitelikteki dosyaların içerisinde bulunan bilgi ve belgeler üzerinde yapılan incelemede parseller üzerindeki binaların 1980 yılından önce yapıldığının belirlendiği, en geç imar ve ihyanın bu tarihte tamamlandığının kabulünün zorunlu olduğu, davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla  Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olmasının isabetsiz olduğu belirtilerek, onama kararının kaldırılmasına, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manavgat 4.Asliye Hukuk Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Manavgat 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2019/249 E. 2020/148 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, çekişmeli 2123 ada 9  parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Manavgat 4.Asliye Hukuk  Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine  vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

4. Bozma Sonrası Manavgat 4.Asliye Hukuk  Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine  vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde;  Mahkemenin eksik inceleme neticesinde karar verdiğini, taşınmaz üzerinde imar ihya işlemlerinin araştırılmadığını belirterek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

Mahkemece mahallinde yapılan keşif, alının beyanlara göre dava konusu taşınmaz üzerinde davacının ekonomik amaca uygun kullanımının olduğu, davacı lehine zilyetlik ile kazanım koşullarının oluştuğunun tespit edilmesi nedeniyle, dosya içeriğine, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinin yerinde bulunmasına göre (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9844, Karar No: 2021/8924, Tarih: 23.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9844 E.  ,  2021/8924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ...Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 7. İş Mahkemesi

No : 2016/153-2018/245

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ...Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; kurum sigortalısı ...'in davalı işyerinde meslek hastalığına tutulduğunu, sürekli iş göremez hale geldiğini, buna ilişkin kurum sağlık kurulu raporu düzenlendiğini, bu nedenle davacıya gelir bağlandığı ve hastane masrafı yapıldığını, meslek hastalığının meydana gelmesinde işveren olan davalı şirketin kusurunun bulunduğunu iddia ederek kurum tarafından yapılan masraf ve ödemelerin rucuen tahsilini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı vekili dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinin açık olmadığını, gelirin ne zaman bağlandığı belli olmadığından faiz başlangıç tarihinin belirli olmadığını, işveren şirketin işçiye iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin her türlü eğitimi verip bu konuda gerekli tüm tedbirleri aldığını, gerekli kontrolleri yaptığını, bu bakımdan hastalığın meydana gelmesinde işverenin bir kusurunun bulunmadığını, hastalıkla işyeri çalışma ortamı arasında illiyet bağı bulunmadığını bu bakımdan kurum tarafından yapılan ödemelerden sorumlu olmadıklarını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III- MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince ilamda belirtildiği üzere; davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ: