muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1256, Karar No: 2025/2580, Tarih: 15.05.2025

2. İlk Derece Mahkemesince, sulu mutlak tarım arazisi olup dereyle ilgisi bulunmadığı, 1972 tarihli hava fotoğrafında imar-ihyasının tamamlandığı, davacıya babasından intikal edip mirasçılar arası taksim ile davacıya düştüğü, eklemeli zilyetlikle davacı lehine iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle temyize konu (C) harfli bölüm yönünden yazılı şekilde davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

3. Davacı ... murisi ...'ın 03.05.1998 tarihinde öldüğü ve haricen alınan aile nüfus kaydından davacı dışında da mirasçıları olduğunun görüldüğü, davacı tarafça dava dilekçesinde mirasçılar arasında taksim ile taşınmazın kendisine intikâl ettiği ileri sürülmüş ise de 25.04.2018 tarihli ilk keşifte davacının, muris babasına baktığı için taşınmazın kendisinin olduğunu, diğer kardeşlerin murise bakmadığını ileri sürdüğü, 25.04.2018 tarihli keşifte dinlenen tespit bilirkişisi Kemal'in beyanında taşınmazın murisin ölümü sonrası taksimle davacıya düştüğünü ancak davacıyı kullanırken görmediğini, mahalli bilirkişi İbrahim taşınmazın davacının murisi öldüğünden beri kullanılmadığını, murisin taşınmazlarının taksim edilmediğini, davacı İstanbul'da olduğundan ekip biçmediğini, mahalli bilirkişi ... taşınmazın miras yoluyla davacıya intikâl ettiğini, davacının ekip biçtiğini bilmediğini, alt kısmı sel vurduğunu, mahalli bilirkişi Muharrem davacının murisinin 2000'lerde ölümü sonrası mallarının paylaşılmadığını, ekilip biçilmediğini, arazinin kısmen selden etkilendiğini, davacı tanığı ... ise taşınmazın davacıya nasıl intikâl ettiğini bilmediğini, taşınmazı davacının ekip biçmediğini, eken komşuların ise davacıdan izin alıp almadıklarını bilmediğini, arazinin alt kısmının selden etkilendiğini, selin engellenmesi için kavak ve söğüt dikildiğini beyan etmiş olup ortak beyanlarında taşınmazın davacı tarafından kullanılmadığını belirtmeleri, kaldırma sonrası 03.10.2020 tarihli keşifteki mahkeme gözleminde de (C) harfli kısım üzerinde tarıma rastlanmadığı, üzerinin yabani çayır otuyla kaplı olduğunun belirtilmesi karşısında davacının zilyetliğinin ispatlanamadığı, her ne kadar ziraat mühendisleri heyeti raporunda (C) harfli kısım sulu mutlak tarım arazisi olduğu belirtilmiş ise de sınır hatlarında dere etkisini kırmak ve ıslah amacıyla dikilmiş kavak ve söğüt ağaçları haricinde taşınmaz bölümü üzerinde imar-ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tarımsal faaliyetin ne şekilde sürdürüldüğü de belirtilmemiş, taşınmaz üzerindeki tarımsal faaliyet ve sürdürülen zilyetliğin türü bakımından teknik bilirkişi raporları ile mahkeme gözlemi ve dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasındaki çelişki karşısında davacı taraf taksim ve eklemeli zilyetlik iddiasını ispatlayabilmiş değildir.

4. Hal böyle olunca; Mahkemece (C) harfli taşınmaz bölümünün imar-ihya edilerek üzerinde 20 yıllık ekonomik amaca uygun zilyetlik sürdürüldüğünün, taşınmazın davacıya taksim sebebiyle intikâlinin ve davacının malik sıfatıyla zilyetliğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi gerektiği hâlde yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetli değildir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının değinilen yönden kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16105, Karar No: 2007/19561, Tarih: 25.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16105 E.  ,  2007/19561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.05.2007 tarih, 10191/10866 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında her iki tarafır karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160.'ar YTL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınmasına, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan 27.00.YTL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 25/10/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3719, Karar No: 2024/2540, Tarih: 24.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3719 E.  ,  2024/2540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/565 E., 2023/865 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/378 E., 2023/46 K.

Taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiyesi ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davacıların kardeş, davalıların murisi ...'nin ise davacılardan ...'nin oğlu olduğunu, davacılar ile muris ... arasında inşaat ve taahhüt işleri yapılması konusunda adi ortaklık kurulduğunu, taraflar arasındaki sözlü anlaşma gereğince davacı ...'nin ortaklıktaki payının %60, davacı ...'un ortaklık payının %30 ve muris ...'nin payının ise %10 olduğunu, idareci ortak olan davacı ...'nin ortaklık süresince dönem dönem ortaklığa avans verdiğini ve bu kapsamda taşınmazlar satın alındığını, resmi işler muris ... tarafından yürütüldüğü için tapuların onun adına yapıldığını, ortak olarak yapılıp tamamlanan ve ortaklığa kalan daireler satılarak bitirilen işler olduğu gibi tamamlanmış ancak ortaklığa kalan ve resmiyette ... üzerine tapusu olmakla henüz satılmayan daireler de olduğunu, yine davacı ...'un avans ödemesi ile alınan iki adet taşınmaz ve ortaklık parasıyla alınmış 3 adet taşınmaz; ayrıca ortaklığa ait olmakla ... adına kayıtlı araçlar varken adi ortaklığın 27.08.2017 tarihinde muris ...'nin ölümü ile sona erdiğini, davalı mirasçı ...'ın ortaklığın tasfiyesi gerçekleştirilmeden 10.10.2017 tarihinde Kayseri'ye gittiğini ve bir daha da geri dönmediğini, bu nedenle taraflar arasında rızai bir tasfiye yapılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek; adi ortaklığın tasfiyesi ile ortaklığa konu olup davalıların murisi adına kayıtlı bulunan araç ve taşınmazların araç ve tapu kayıtlarının iptali ile davacıların ortaklıktaki payları dikkate alınarak davacı ... adına 6/10, davacı ... adına 3/10 hisse oranına göre tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın adi ortaklık malı olduğunu ileri sürdüğü tüm taşınır ve taşınmaz malların muris ...'nin şahsi kazanımları olduğunu, murisin uzun süre toptan gıda işi ile iştigal ettiğini, bu işten elde ettiği gelir ile yatırımlar yaptığını, ayrıca davacı babasının bağış olarak verdiği sermaye ile dava konusu taşınır ve taşınmazları elde ettiğini, davacıların amacının torunu ve gelini olan davalılardan mal kaçırmak olduğunu, tarafların 95012 ada 1 parselde kayıtlı bulunan taşınmaza ilişkin olarak ortaklık yaptıklarını ve inşa edilen taşınmazlardan yükleniciye isabet eden bölümlerin taraflar arasında pay edildiğini, bunun dışında taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılar tarafından adi ortaklığın varlığına, ortakların hisselerine ilişkin yazılı bir delil ya da belge sunulmadığı, dinlenen tanık beyanlarının tek başına ispata yeterli olamayacağı, celp edilen vergi kayıtlarına göre davacıların ve muris ...'nin ayrı ayrı vergi mükellefiyet kayıtlarının bulunduğu, dava konusu taşınmaz ve araçların resmi satış senetlerine göre ... tarafından doğrudan satın alındığı, taşınmaz ve araçların ortaklık adına ödeme yapıldığına dair de bir delil ya da belge sunulmadığı, bu haliyle davacıların davasını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, taraflar arasındaki akrabalık ilişkisi gereği eldeki davanın tanık ile ispatının mümkün olduğunu, davacı tarafın yargılama sırasında dinlettiği tanıklar ile iddiasını ispat etmesine rağmen davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; adi ortaklığın kurulması herhangi bir şekil şartına tabi olmadığından, davalılar murisi ile davacılar arasında adi ortaklığın kurulması hususunun maddi vakıa boyutuyla her türlü delil ile ispatı mümkün olup, davacı ... ile davalıların murisinin baba oğul (davacı ve davalının da kayınpeder-gelin) oldukları da göz önünde bulundurulduğunda senetle ispat zorunluluğunun istisnası olarak tanık dinlenebileceği, ancak eldeki davada davacı tarafın yargılama sırasında dinlettiği tanık beyanları ve dosyaya ibraz ettiği tüm delilleri ile taraflar arasındaki adi ortaklık ilişkisini ispat edemediği gerekçesiyle, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, adi ortaklığın tasfiyesi ile ortaklığa konu taşınmazların ve araçların davalıların murisi adına olan kayıtlarının iptali ile hisseleri oranında davacılar adına tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''ispat yükü'' başlıklı 190 ıncı ve "senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" başlıklı 203 üncü maddesi,

3. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 620 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Kanun'un 620 nci maddesinin birinci fıkrasına göre; adi ortaklık sözleşmesi, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmedir.

2. Adi ortaklık sözleşmelerinde "şekil serbestisi" ilkesi uygulanmakta olup, ortaklık ilişkisinin sözlü olarak da kurulabilmesi mümkündür. Adi ortaklık sözleşmesinde şekil, ispat açısından önem arz etmektedir.

3. Taraflar arasında ortaklık ilişkisinin varlığına dair ihtilaf çıktığında, ispat yükü, ortaklık ilişkisinin varlığını iddia edene düşer.

4. Adi ortaklık ilişkisi, 6098 sayılı Kanun'un 620 nci maddesinde de tanımlandığı gibi sözleşme temeline dayanmakta olup, aynı zamanda bir hukuki işlemdir. Bu nedenle, 6100 sayılı Kanun'un 200 üncü maddesinde düzenlenen parasal sınırın üzerindeki ortaklık ilişkisinin varlığının ispatında, kural olarak, senetle ispat zorunluluğu geçerlidir.

5. Aynı Kanun'un 203 üncü maddesinde ise, senetle ispat zorunluluğunun istisnaları sayma yöntemiyle belirlenmiştir. Bunlardan biri de altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler olup, bu kişiler arasındaki işlemler miktar ve değerine bakılmaksızın tanıkla ispat edilebilir.

6. Somut uyuşmalıkta ise; kardeş olan davacılar, davacılardan ...'nin oğlu ve ayna zamanda davalıların murisi olan ... ile aralarında adi ortaklık ilişkisinin bulunduğunu ileri sürmüş ve ...'nin ölümü ile sona eren adi ortaklığın tasfiyesini talep etmiş, davalı taraf ise taraflar arasında süregelen ortaklık bulunmadığı, ortaklığa konu edilen dava konusu taşınır ve taşınmaz malların muris ...'nin kendi çabası ile elde edildiği, sadece 95012 ada 1 parsele ilişkin olarak ortaklık kurulduğu, bu ortaklığın da sona erdiği ve yapılan taşınmazların ortaklar arasında pay edildiği, taraflar arasında devam eden bir ortaklık olmadığı savunmasında bulunmuştur.

7. İlk Derece Mahkemesince dinlenen tanık beyanları incelendiğinde; davacı tanığı ...'nın "...2008 yılında davacı eşim ile diğer davacı kaynım şirket kurmaya karar verdiler. Bunun görüşmeleri evimizde oldu. Ben de oradaydım. Eşim 140.000,00 TL sermaye koydu, kaynım ise 60.000,00 TL getirdi. Toplam 200.000,00 TL sermaye ile şirket kuruldu. %70 hisse eşimin,%30 hisse kaynımın olacaktı. O dönemde oğlum ... 20'li yaşlarında ve işi yoktu. Eşim kendi hissesinden %10'luk kısmı oğluma devretti. Ondan sonra ... babasının ve amcasının yanına giderek işlerinde yardımcı olmaya başladı. Ortaklık bu şekilde 3 ortakla devam ediyordu. Beraber inşaat işi yapıyorlardı...", davacı tanığı ...'in; "Davacıları 2012-2014 yılları arasında şirketlerinde çalışmam sebebiyle tanırım, o dönemde şirketin ortakları ..., ... ve ...'ydı. ...'nın hissesini %10 olarak biliyorum...", davacı tanığı ...'ın; "...Davaya konu şirket 2008 yılında kurulmuştu. Ortakları ..., ... ve ... . Bu şirkette ...'ye %10 hisse verilmişti. Eniştemin amacı ...'nin iş öğrenmesi ve meslek sahibi olmasıydı. Ancak şirketle ilgili işlerin tümünü eniştem ... yürütüyordu...", davacı tanığı ...'nin; "... ... beyin bir kardeşi kendisi ile ortaktı. Bir de yanında oğlu ...'nin gelip gittiği biliyorum. Ancak aralarındaki ortaklık yapısı ile ilgili bir bilgim yoktur ancak ortaklığı ... bey temsil ediyordu, tüm işlerle ... bey ilgileniyordu..." şeklinde uyuşmazlığı ifade ettikleri görülmektedir.

8. 6100 sayılı HMK'nın 203 üncü maddesi uyarınca davanın tarafları arasındaki yakın akrabalık nedeniyle senetle ispat zorunluluğunun istisnası olmasından dolayı tanık dinlenmesi mümkün olduğundan, aksine inandırıcı delil ve olaylar mevcut olmadıkça tanıkların gerçeği söylediklerinin kabulü gerekir. Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada davacı tanıklarının olmamışı olmuş gibi ifade ettiğini kabulü dair bir delil bulunmadığı aksine tanıkların beyanlarının hayatın akışına uygun bulunduğu anlaşılmaktadır.

9. Bundan başka; davalı tarafın cevap dilekçesinde, ortaklığa konu olduğu iddia edilen 95012 ada 1 parseldeki işe ilişkin kısmi ikrarı da mevcuttur.

10. Yapılan bu açıklamalar ışığında; davacılar ile davalıların murisi ... arasında adi ortaklığın kurulduğu, bu ortaklığın davalı ...'nin ölümü ile sona erdiği anlaşılmaktadır.

11. Adi ortaklığın sona ermesi ile birlikte ortaklık tasfiye aşamasına girer. Ortaklar arasındaki hukuki bağ, tasfiye tamamlanmadan ortadan kalkmış kabul edilemez. Tasfiye, ortaklar arasındaki ortaklık ilişkisinin tamamen sona erdirilmesine yönelik kanuni bir usuldür. Tasfiye ile artık ortaklık mal varlığı para haline dönüştürülecek, borçlar ödenecek, katılım payları ortaklara iade edilecek ve geri kalan meblağ ortaklar arasında kar ve zararın paylaşılması esasına göre dağıtılacaktır.

11. Adi ortaklığın sona ermesi ile birlikte ortaklık tasfiye aşamasına girer. Ortaklar arasındaki hukuki bağ, tasfiye tamamlanmadan ortadan kalkmış kabul edilemez. Tasfiye, ortaklar arasındaki ortaklık ilişkisinin tamamen sona erdirilmesine yönelik kanuni bir usuldür. Tasfiye ile artık ortaklık mal varlığı para haline dönüştürülecek, borçlar ödenecek, katılım payları ortaklara iade edilecek ve geri kalan meblağ ortaklar arasında kar ve zararın paylaşılması esasına göre dağıtılacaktır.

12. Adi ortaklığın tasfiyesi ya tarafların anlaşması suretiyle ya da bizzat mahkemece yapılır. Taraflar tasfiye konusunda anlaşmadığı takdirde ortaklığın tasfiyesinin mahkemece 6098 sayılı Kanun'un 642 vd. madde hükümlerine uygun olarak yapılması gerekir.

13. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; davacı tarafın adi ortaklığın varlığını ispat ettiği ve talebinin adi ortaklığın tasfiyesine ilişkin olduğu dikkate alınarak, tasfiye hükümlerinin uygulanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacılar yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9465, Karar No: 2016/9064, Tarih: 26.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9465 E.  ,  2016/9064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 2.500 TL adli para cezası (her iki sanık hakkında ayrı ayrı)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin katılan firmada genel müdür, ..'nin ise genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı 2002 yılından beri bu görevi yapmalarına rağmen 01.01.2007-03.03.2008 tarihleri arasında olağan dışı faaliyetlerde bulunarak firmayı 238.874 TL zarara uğrattıkları, uğranılan zararın ticari faaliyetin gereği olmadığı sanıkların konumu ve çalışma tecrübesi düşünüldüğünde menfaat teminine yönelik gerçekleştirildiği bilirkişi raporu da gözetildiğinde sanıkların iştirak halinde zincirleme şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyeti yönündeki mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca, TCK'nın 53/1-b maddesindeki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" yoksun bırakılma düzenlemesinin iptal edilmiş olması ve TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması ve TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10572, Karar No: 2019/12046, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10572 E.  ,  2019/12046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 23/12/2008 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.