muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3318, Karar No: 2018/9281, Tarih: 24.09.2018

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..." şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2007 gün ve 65-70 sayılı kararında da belirtildiği gibi; geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser ortaya koyma haklarıdır.

Temelini Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Kanununun 3. maddesinde düzenlenen basın özgürlüğü ve bu kapsamda bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser ortaya koyma hakkı, TCK'nın 25. maddesinin birinci fıkrasında; "Hakkını kullanan kimseye ceza verilmez" düzenlemesi kapsamında bir hukuka uygunluk nedenidir. Ancak habere ulaşma, haberi yorumlama ve eleştirme ile haberi kamuya ulaştırmayı kapsayan bu hakkın hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilebilmesi için; haberin gerçek ve güncel olması, haberin kamuyu ilgilendirmesi yani kamuoyunun haberi öğrenmekte menfaatinin bulunması ve haber ile haberin veriliş şeklinin uyumlu olması gereklidir. (Hamide Zafer, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, İstanbul, 2013, 3. bası, s.323; Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Türk Ceza Hukukuna Giriş, Beta Yayınevi, İstanbul, 2010, 6. basım, s.336-338; Hakan Hakeri, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara, 2011, 12. basım, s.279-282). Nitekim Ceza Genel Kurulunun 24.02.1998 gün ve 386-52 sayılı kararında da aynı hususlara vurgu yapılmıştır.

III- DEĞERLENDİRME VE SONUÇ

Uyuşmazlığa konu somut olay, yukarıda yapılan açıklamalar, genel ilkeler ve emsal içtihatlarla birlikte değerlendirildiğinde;

Yerel bir gazetenin internet sitesinde verilen haberin bir kişinin şeref ve haysiyetine, kişiliğine saldırı amacından daha ziyade oda yönetimi hakkında bir yolsuzluk iddiasını ortaya koyduğu, haberin sonunda yer alan fotoğrafın, iddiaların içinde yer alan oda başkanının oğlunun odaya yaptığı kredi başvurusu belgesi olduğu, açıklanması zorunlu olmayan bu belgenin, haberin çarpıcılığını, etkileyiciliğini ve doğruluğunu artırmak maksadıyla haberin

kaynağını oluşturan bir delil mahiyetinde yazının sonuna yapıştırıldığı, böylece kredi başvuru belgesi içinde yer alan başvuranın kimlik, adres ve diğer iletişim bilgilerinin de üzeri çizilmeden, kapatılmadan haberi okuyan tüm ilgililere açıklandığı, bu yönüyle eylemin haberin muhataplarını tanımayan kişilere yönelik olarak kişisel verilerin korunmasına dair cezai ve hukuki mevzuata aykırı olabileceği, ancak bu değerlendirmeyi yapma hak ve yetkisinin bu hususta açılacak kamu davasına bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin olduğu değerlendirilmiştir.

Başvuranın kimlik bilgilerinin, bir yolsuzluk iddiasıyla ilgili haberin altında yer alan kredi başvuru belgesi fotoğrafı aracılığıyla açıklanması eyleminin, ifade ve basın özgürlüğü kapsamında kalması, ayrıca URL adresinde yer alan haberin teknik olarak yazı ve fotoğraftan oluşan bir bütün halinde ve aynı sayfada yer alması karşısında; 5651 sayılı Kanun'un 9. maddesi kapsamında, haberde derhal ortadan kaldırılmasını ve erişimin engellenmesini gerektirir mahiyette acilen giderilmesi gereken bir kişilik hakkı ihlali olmadığından, başvuranın internet yayının içeriğine ve sayfanın tümüne erişimin engellenmesi yönündeki talebinin reddi gerektiği anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda belirtilen sebeplerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12989, Karar No: 2018/7408, Tarih: 06.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/12989 E.  ,  2018/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 05/11/2013 tarihli ve kararın verildiği 27/02/2014 tarihli celselerde 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmaların anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 05/11/2013 ve 27/02/2014 tarihli duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28631, Karar No: 2015/46173, Tarih: 10.12.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/28631 E.  ,  2015/46173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/271528

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2006/213 (E) ve 2012/191 (K)

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, resmi belgede sahtecilik, kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında, resmi belgede sahtecilik, kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi ve mağdur S... A...'a yönelik yağma ve kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi suçlarından kurulan beraat hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli olmamasına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında, yakınan B.. B...'e yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; mağdur S... A...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli olmamasına, mahkemenin soruşturma sonunda oluşan inanç ve takdirine, hükmün gerekçesine göre Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında, yakınan B.. B...'e yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; mağdur S... A...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin yapılan temyiz incelemesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat: 23.00 sıralarında yakınan B.. B.., arka sokağında yürüdüğü sırada, eski polis memuru olduğu anlaşılan sanık M.. A..'ın plakalı oto ile yakınanın önüne geçerek kendisinin asayiş şubede ahlak bürosu polislerinden olduğunu söyleyip, cüzdanında bulunan ve kriminal rapora göre iğfal kabiliyetinin bulunmadığı tespit edilen, kendisine ait eski polis kimliğinin resmi fotokopisini göstererek hile kullanmak suretiyle aracına bindirdiği ve arabanın kapılarını kilitleyerek elindeki ruhsatsız telsizi otonun ön kısmına görünecek şekilde koyduğu, yakınandan kimlik sorması üzerine "üzerimde değil, ev yakın, gidip alıp geleyim" dendiğinde; "seni ahlak bürosuna götürürüm, ya da benimle birlikte ol" dediği, razı gelmeyen yakınana "üzerinde kıymetli ne varsa çıkar" diyerek zorla 20.00.-TL'sini aldıktan sonra araçtan inmesine izin verdiği yakınanın, dışarı çıkınca polis imdat hattını aradığı, bu sırada sanığın oradan ayrıldığı, yakınan B... B...'in yanına gelen görevlilerin birlikte sanığı aramaya başladıkları; bu sırada olay yerinden ayrılan sanık önünde beklemekte olan mağdur S.. A...'ın yanına gittiği, elindeki telsizi gösterip polis olduğunu söyleyerek hileli davranışlarla aracına bindirmek istediği, mağdur binmek istemeyince zorla araca doğru sürüklemeye çalıştığı, mağdurun karşı koyduğu esnada sanığın belinde silah olduğunu da fark ederek korkup çekindiği, o sırada sanığı, yakınan B.. B... ile birlikte arayan görevli polislerce sanığın yakalandığı şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın yakınan Betül'e yönelik yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile mağdur Sema'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu işlediğinin sabit olduğu gözetilmeden, oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17527, Karar No: 2018/11729, Tarih: 27.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17527 E.  ,  2018/11729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğunun Kars Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14.02.2014 tarihli raporunda açıkça belirtilmesi ve mahkemenin 13.05.2014 tarihli celsedeki gözlemi karşısında, tebliğnamenin yüzde sabit iz olup olmadığına dair yeniden rapor alınması gerektiğine dair (1) numaralı bozma düşüncesine; dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin kimin tarafından başlatıldığının kesin olarak tespit edilemediği olayda, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesindeki haksız tahrik indirim oranının (1/4) olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine; mahkemenin sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 62.maddesi gereğince takdiri indirim uygulamama gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.06.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/957, Karar No: 2023/4833, Tarih: 11.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/957 E.  ,  2023/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1506 Esas, 2021/1786 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/976 E., 2019/378 K.

Taraflar arasındaki haksız rekabet nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından Yargıtayca duruşma istemli, davalı şirketçe duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 117.960,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ilaç ve göz bakım ürünleri üreten müvekkilinin aynı zamanda www.lenskullan.com adlı internet sitesinin de sahibi olduğunu, davalı ... tarafından Optik Gazete adlı internet sitesinde "İnternet Üzerinden Kontakt Lens Pazarlama ve Satışı Yapan Alcon'a İdari Yaptırım Kararı" başlıklı bir yazı yazıldığını, ...'in yazısında aynen "Türkiye'de kontak lenslerin satış, tanıtım ve reklamının sıkı şartlara ve denetimi tabi olduğu hususu bilinmekle birlikte, bu şartlara uymayarak halk sağlığını tehdit ettiği gibi dürüst ticari faaliyetlere de zarar veren firmalar hakkında T.C. Sağlık Bakanlığı Tıbbi Cihaz Kurumu Başkanlığı, 09.05.2017 tarih ve 26944 sayılı kararı ile idari yaptırım uygulama kararı" alındığını, Eke&Şimşek Law Consultancy olarak, internet üzerinden yapılan ticari faaliyetlerin getirdiği maddi kolaylıkları fırsat olarak görüp, halk sağlığını ve güvenliğini hiçe sayar biçimde internetten tıbbi cihazların satış, reklam ve pazarlamasını yapan firmaların..." ifadelerini kullanarak müvekkili firmanın, internet üzerinden kontakt lens pazarlama ve satışı yaptığını, halk sağlığını ve güvenliğini tehdit ettiğini, dürüst ticari faaliyette bulunmadığını öne sürdüğünü, yazının ekinde ise söz konusu uyarma cezası kararına yer verildiğini, ... vekili olan davalı tarafından yapılan şikayet neticesinde müvekkili aleyhine bir uyarma cezası verildiğini, ancak uyarma cezasına dair kararın iptali için İstanbul 2. İdare Mahkemesinin 2017/993 E. sayılı dosyasıyla cezanın iptali için dava açıldığını, bu uyarma cezasının gerekçesinin ise yazıda yer aldığı şekilde internet üzerinden ürün satışı yapılması değil, promosyon kodu verilmek suretiyle belirli optisyenlik müesseselerine yönlendirme yapılması olduğunu, müvekkilinin hiçbir zaman internet üzerinden ürün satışı veya pazarlaması yapmadığını, müvekkilinin aldığı uyarı cezasının gerekçesi ile tamamen farklı ve gerçek dışı olan bu haberle, müvekkilinin diğer firmalara ve tüketicilere karşı kötülendiğini, yanıltıcı beyanlarla ticari itibarının zedelendiğini ve kişilik haklarının ihlal edildiğini, Optik Gazete internet sitesinin ve alan adının sahibinin diğer davalı HC Kontakt Lens Deposu Ltd. Şti. olduğunu, şirket ortak ve yetkililerinin aynı zamanda ... ve Cihan Medikal firmalarının ortağı ve yetkilisi olarak müvekkilinin rakibi konumunda olduklarını, söz konusu yazı ve davalıların eylemlerinin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, ilamın ulusal gazetelerde ilan edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirketin "optikgazete.com" adlı internet sitesinin sahibi olduğunu, müvekkili şirketin internet sitesinde yer alan dava konusu haberin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 55 inci maddesi vd. hükümlerde tip olarak sayılan dürüstlük kuralına aykırı davranışlara, ticari uygulamalardan hiçbirine uymadığını savunarak haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; avukatlık görevini ifa eden müvekkilinin internet üzerinden tıbbi cihaz satışı yapılmasının hukuka, yürürlükteki mevzuat hükümlerine, daha da mühimi insan ve kamu sağlığına aykırı olduğunu her mecrada söylemekten kaçınmadığını, müvekkili tacir olmadığından mahkemenin görevli olmadığını, ileri sürülen iddia ve talepler ile maddi olayların çeliştiğini, müvekkilinin yazısı art niyetten ari olmakla beraber haksız rekabetin şartlarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü tarafından davacının promosyon kodu vermek sureti ile belirli optisyenlik müesseselerine yönlendirme yaptığının tespit edildiği, bu nedenle idari yaptırım kararının yazı tarihi itibari ile var olduğu, davalının da bu karara istinaden uyuşmazlık konusu yazıyı kaleme aldığı ve diğer davalının ise yazının yayımlandığı internet sitesinin sahibi olduğu, davalı yazısının haksız rekabet teşkil edebilmesi için davacının faaliyetlerinin veya ticari işlerinin yanlış, yanıltıcı veya gereksiz yere incitici açıklamalarla kötülemesi gerektiği, davalı ... tarafından kaleme alınan yazının mahkemelerince irdelendiğinde, davalı ... tarafından yazının Sağlık Bakanlığının mezkur kararına dayalı olarak kalem alındığı ve yazının başlığında dahi Sağlık Bakanlığının yaptırım kararından esinlendiğinin görüldüğü, davalı tarafından kaleme alınan köşe yazısında Sağlık Bakanlığı idari yaptırım kararı kapsamında somut uyuşmazlığın değerlendirilmesinin yapıldığı, davacının doğrudan doğruya faaliyetlerinin ve ticari işinin hedef alınmadığı, davalının avukat olması ve bu sıfatı ile köşe yazısını kaleme aldığı, kamuoyunu aydınlatma saikinin ön planda olduğu, davalının yanlış ve yanıltıcı bilgi verme kastı ile hareket etttiğinin sabit olmadığı, yazının Sağlık Bakanlığının kararına neticesi itibari ile uyumluluk gösterdiği, bu nedenle yazının yanıltıcı olarak addedilemeyeceği, davalının davacı şirketin değerini küçümsetme ve düşürme amacı ile hareket ettiğinin yazının bütünü itibari ile değerlendirilemeyeceği, kötülemenin oluşabilmesi için salt incitici ve küçük düşürücü açıklamaların olması gerektiği, davalı ...'in kaleme aldığı yazının bu kapsamda haksız rekabet oluşturur nitelikte olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı tespitler içerdiğini, itirazların giderilmediğini, savcılık tarafından suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının tespitine yönelik hazırlatılan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm verilemeyeceğini, müvekkilinin internet üzerinden lens satışı yaptığına ilişkin bir tespit veya idari yaptırım kararı bulunmadığını, uyarı cezasının belirli optisyenlere yönlendirme yapıldığı gerekçesiyle verildiğini, ancak bu kararın idare mahkemesince iptal edilerek kesinleştiğini, davalının, müvekkilini promosyon kodu vermek suretiyle belirli optisyenlik müesseselerine yönlendirme yaptığı için verilen hukuka aykırı cezayı, kamuoyuna yanıltıcı ve gerçeğe aykırı şekilde duyurarak müvekkilini internet üzerinden satış yapmakla suçladığını, davalının söz konusu uyarı cezasına neden olan şikayeti ... vekili olarak yaptığını, davalı ...'in yazısında, Alcon tarafından internet üzerinden satış yapıldığının iddia edildiği, kamu sağlığı ile oynandığı, yönetmelik hükümlerinin ihlal edildiği gibi iddiaların bulunduğunu, kötüleyici beyan olması bir yana, esasen kamu sağlığına zarar verme şeklinde suç isnadının dahi yapıldığını, yazıda internet üzerinden lens satışı yapılmasının suç olduğunu, müvekkilinin ise bu nedenle ceza aldığını ileri sürdüğünü, oysa müvekkiline verilen tek ceza 30.12.2016 tarihli uyarı cezası olup, gerekçesinin ise optisyenlik müesseselerine yönlendirme yapılması olduğunu, halk sağlığını tehdit ettiği iddia olunan eylemin, en yakın optisyenlik müessesesinin arama motorunda gösterilmesi olduğunu, İstanbul 2. İdare Mahkemesince verilen gerekçeli kararda, www.lenskullan.com adlı sitede kullanıcılara kolaylık sağlamak amacıyla kullanıcıların bulundukları adrese en yakın optikleri gösteren bir bölüme yer verilerek kullanıcıların arama motoruna girerek bulundukları yeri belirtmelerinin ardından en yakın optiklerin dökümünün yapıldığı, böylelikle kullanıcılara kolay ve hızlı şekilde en yakın optisyenin nerede olduğunu adresleri ile birlikte görme imkanı sağlandığı, arama motorunun google tabanlı olup seçimin kullanıcıların inisiyatifine bırakıldığı, kayıtlı tüm alternatiflerin sitede kullanıcılara sunulduğu, Türkiye’de bulunan tüm optisyenlik müesseselerinin bir şart aranmadan siteye kayıt olabildiği, bu haliyle davacı şirketin kullanıcıları herhangi bir sağlık kurumuna, kuruluşuna veya tabibe yönlendirdiğinden bahsetmenin mümkün olmadığının tespit edildiğini, kararda bir satış eyleminden bahsedilmediğini, kötüleme yoluyla davalıların haksız rekabet fiili ika ettiğinin açık olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç