muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8396, Karar No: 2016/7668, Tarih: 09.06.2016

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu köşe yazısı bütün halinde değerlendirildiğinde Ülkemiz gündeminde olan bu yönüyle güncel nitelikte kabul edilen, toplumun tüm kesimlerince ilgiyle takip edilen ve paralel devlet yapılanması olarak bilinen konu ile ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Davacının, mahkemece de belirlendiği üzere Hükümete karşı aldığı tavır ile siyasete etki etmiş; bu yönüyle kamuya mal olmuş bir kişi olması, yazının yayınlandığı tarihten kısa bir süre önce yerel seçimlerin yapılmış bulunması nedenleri ile bu seçimlerin sonuçlarının davacının aldığı pozisyonla birlikte davalı yazar tarafından kendi kişisel değer yargıları da katılarak yorumlandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yazının bir bölümü itibariyle kişilik haklarının ihlal edildiği sonucuna varılmış ise de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi basın özgürlüğünde belli ölçüde abartıya ve hatta tahrik yoluna başvurmanın mümkün olduğuna (Prager ve Oberschlick v. Avusturya, 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313) işaret etmektedir. Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan «bilgi» ya da «düşünceler» için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, «demokratik toplumun» onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğini,...” ifade etmektedir.

Şu durumda, dava konusu edilen köşe yazısının yayınlandığı tarih itibariyle güncel nitelikteki bir konuya ilişkin olduğu, davacının yerel seçimlerden önce siyasi olarak aldığı tavır nedeniyle davalı yazar tarafından eleştirildiği, düşüncelerin yukarıda değinildiği gibi hoşa gitmeyen, sarsıcı hatta rahatsız edici olanları dahi Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 10. maddesi, Anayasanın 26. maddesi uyarınca ifade ve düşünce özgürlüğü kapsamında korunması gerektiği, kişisel değer yargısı niteliğindeki beyanların eleştiri sınırlarında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddi yerine kısmen kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1912, Karar No: 2024/3517, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1912 E.  ,  2024/3517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1211 E., 2024/157 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/800 E., 2022/284 K.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, 8. sırada yer alan şikayetçinin açtığı tasarrufun iptali davasında kabul kararı verildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin 3, 4, 5, 6 ve 7. sırasındaki alacaklıların sırasına itiraz ederek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar şikayetin reddini savunmuşlardır.

İlk derece mahkemesince sıra cetvelinde olan tüm alacaklılar şikayete dahil edilerek satış bedelinin öncelikle tasarrufu iptal ettiren şikayetçi alacaklıya ödenmesi gerektiği, 485.969,00 TL satış bedelinin tamamının, şikayetçi alacaklının alacaklısı olduğu dosyaya ödenmesi, para artmadığından diğer ipotek ve haciz alacaklılarına pay ayrılmaması gerektiği, bu nedenle şikayete konu edilen sıra cetvelinin hatalı olduğu gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O., Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Birleşim Varlık Yönetim A.Ş., ... ve Garanti Bankası A.Ş. vekillerinin istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, sıra cetveline yönelik eldeki şikayetin konusunun üçüncü sırada bulunan kurum alacağı ile 4, 5, 6 ve 7. sıradaki alacaklıların sırasına yönelik olduğu, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/778 Esası üzerinden görülen davanın ise, sıra cetvelinde 1 ve 2. sırada yer alan alacaklıların sırasına ve alacağına yönelik olduğu, eldeki sıra cetveline şikayet isteminin belirlenen şikayet konusu üzerinden değerlendirilmesi gerektiği, şikayetçi olunmadığı halde 1 ve 2. sırada yer alan alacaklılar hakkında hüküm kurulmasının taleple bağlılık kuralına aykırı olduğu gibi bir ve ikinci sıra alacaklısının sırasına yönelik, genel mahkemede alacağın esasına yönelik itiraz sebepleri karşısında farklı sonuçların ortaya çıkmasına sebebiyet vereceği, yine şikayetçinin kendinden sonraki alacaklıları şikayet etmede hukuki yararı olmadığı halde bu alacaklıların da şikayete dahil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile şikayet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O., Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı ve Birleşim Varlık Yönetim A.Ş. vekili istinaf başvurularının esastan reddine, şikayet olunan ... ve Garanti Bankası A.Ş. vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına şikayetin kabulü ile 26.11.2021 tarihli sıra cetveli ek kararının iptaline, şikayet olunan ..., Garanti Bankası A.Ş., ... Öğretim Ltd. Şti. ve TTNET A.Ş. yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayet olunan Vakıfbank A.Ş., Birleşim Varlık A.Ş. ve SGK vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Aynı sıra cetveli için farklı tarihlerde şikayette bulunulmuş veya davalar açılmış olması halinde tüm dosyaların birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi açısından ve bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur. Bu durumda davaların birleştirilerek yargılama yapılması, sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanmaktadır. Aynı sıra cetveline yönelik farklı davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olması ve uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimalini de doğurabilecektir. Yine itiraz üzerine birden çok dosyada kabul hükmü kurulması halinde sıra cetveline itirazı olumlu sonuçlanan alacaklılar yönünden de garameten paylaşıma karar verilecektir.

Somut olaya gelince; aynı sıra cetveline ilişkin olarak iş bu davada şikayetçi olan alacaklının aynı zamanda 1 ve 2. sırada yer alan alacaklıların alacağın esasına ilişkin olarak muvazaa iddiası ile dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, aynı sıra cetveline karşı genel mahkemede açılmış olan sıra cetveline itiraz davası ile eldeki şikayet dosyasının HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile dosyaların birleştirilerek görülmesi gerektiği hususu gözde kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bölge adliye mahkemesi kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre şikayet olunan Vakıfbank A.Ş., Birleşim Varlık A.Ş. ve SGK vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre şikayet olunan Vakıfbank A.Ş., Birleşim Varlık A.Ş. ve SGK vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden şikayet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O. ile Birleşim Varlık A.Ş.'ye iadesine, dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23401, Karar No: 2025/16538, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23401 E.  ,  2025/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/43 E., 2022/1178 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/223 E., 2021/235 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33210, Karar No: 2016/10183, Tarih: 06.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33210 E.  ,  2016/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, icra dairesine yaptığı itirazın yasal süresinde olmasına rağmen icra müdürlüğünce devamına karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek icra müdürlüğünün takibin takibin devamına ilişkin 17.09.2015 tarihli kararının iptalini talep ettiği, mahkemece itirazın süresinde olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri, yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları, ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Ödeme emrine itiraz dilekçesinin, icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp, bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K). İcra müdürlüğünce, itiraz dilekçesi tarihinin, önceki bir tarih olarak bildirilmesine itibar edilemez.

Somut olayda, borçluya örnek 7 ödeme emrinin 07.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun 14.09.2015 tarihli itiraz dilekçesinin, icra katibi tarafından 14.09.2015 tarihinde havale edilip imzalandığı, ancak itiraz dilekçesinin, ödeme emrinin tebliğinden itibaren 7 günlük süreden sonra 15.09.2015 tarihinde tutanağa kaydedildiği görülmektedir. Bu durumda borçlunun itirazının süresinde olduğunun kabulü mümkün değildir.

O halde borçlu tarafından süresinde yapılmış itirazın varlığından bahsedilemeyeceğinden, mahkemece şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2830, Karar No: 2015/4744, Tarih: 06.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2830 E.  ,  2015/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... adına kayıtlı, sanıklar ... ve ...'ın fiilen işlettikleri, sanık ...'ın kalfa olarak çalıştığı, sanık ...'ın da sanık ...'den aldığı vekaletname ile her türlü işlemi yapmaya yetkili olduğu eczanenin faaliyeti sırasında sanıkların sahte küpürlü 318 adet ilacı, 230 adet de enjektörü kuruma fatura ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların suça konu ilaç ve enjektörleri ecza depolarından satın aldıklarını ifade etmeleri ve dosyaya 2003-2007 yılları arasında suça konu ilaç ve enjektörlerin alımına ilişkin olarak ibraz etmiş oldukları fatura örnekleri karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanıkların hangi tarihler arasında, hangi görev ve yetkilere sahip olarak eczanede çalıştıklarının tespit edilmesi, iddiaya konu sahte küpürlü ilaçlarla, enjektörlerin sanıkların ibraz ettikleri faturalarda bulunan aynı ilaçların karşılaştırmasının yapılarak sayı, tür ve nitelik olarak birbiri ile uyumlu olup olmadıkları hususunda bilirkişi raporu aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12604, Karar No: 2018/18388, Tarih: 08.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/12604 E.  ,  2018/18388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın ......' ye karşı usulden reddine davacıların muhdesatın tespiti davasının reddine, tanzimat istemininkısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; eski 518 yeni 141 ada 15 parselin ... adına tapuda kayıtlı olduğunu, 1945 yılından beri vekil edenleri murisi ...... ... tarafından 1/2'şer hisse ile kullanılıp, taşınmazdaki delicelerin...... edilip, tek tek aşılanıp, taşınmazda yaklaşık 550 adet ...... ağacı yetiştirildiğini, bunların 111 adedinin 50 yaşın, geri kalanının ise 20 yaşın üzerinde olduklarını, taşınmazın bulunduğu mahalde ...... tarafından ......inşaatı için kamulaştırma işlemleri başlatılıp, muhdesat bedellerinin hak sahiplerine ödenmeye başlandığını, son olarak taşınmaz üzerindeki .........larının ...... içinde kalacağı gerekçesiyle davalı idare tarafından sökülerek götürüldüğünü açıklayarak, vekil edenlerinin 60 yıldır taşınmazı...... ederek 550 adet ...... ağacından oluşan muhdesatın davacılar murisi ve davacılar tarafından oluşturulduğunun tespitine, ...... için yerinden sökülen muhdesat bedeli olan 39.610,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan ......’den tahsiline, tahsil edilecek bedelin 1/2’şer payının miras payları oranında ...... ... mirasçılarına ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın hükmen tescil edildiğinde de aşıık ve ......lik olup, zemini meyilli ve taşlık, kayalık olan taşınmazda dikme... bulunmadığını, tespite ilişkin dosyada da .........larının çoğunluğunun kendiliğinden çıkan delicelerin aşılanması sonucu gelişen .........ları olup taşınmazdaki...ların......sının söz konusu olmadığının bilirkişi raporunda belirtildiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, söz konusu yerdeki çalışmaların idari karara dayalı plan ve projeye göre yapıldığını, varsa zararların tazminine ilişkin davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, tespitle ilgili kendilerine bir karar gönderilmediğini, zilyetliğe dayalı talepler yönünden muhatabın ... olması gerektiğini, taşınmazda teknik olarak 550 adet ...... ağacı yetiştirilemeyeceğini, en fazla 16... yetiştirilebileceğini açıklayarak, haksız davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, söz konusu yerdeki çalışmaların idari karara dayalı plan ve projeye göre yapıldığını, varsa zararların tazminine ilişkin davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini, tespitle ilgili kendilerine bir karar gönderilmediğini, zilyetliğe dayalı talepler yönünden muhatabın ... olması gerektiğini, taşınmazda teknik olarak 550 adet ...... ağacı yetiştirilemeyeceğini, en fazla 16... yetiştirilebileceğini açıklayarak, haksız davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmaz üzerinde dava tarihi itibarıyla muhdesat kalmadığından, davacıların muhdesatın kendileri tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin talebinin reddi gerekeceği, taşınmazda ...... tarafından kamulaştırma kararı alındığı, davacıların ...... yönünden dava açmakta hukuki yararları bulunduğu, davacılar murisi ve davacıların, mülkiyeti ......ye ait taşınmazda ...... ağacı yetiştirmeleri nedeniyle kötüniyetli zilyet olarak kabul edilmeleri gerektiği, TMK’nin 723. maddesi gereği davacıların veya murislerinin diktiği...lar yönünden, davalılardan ......nin sebepsiz zenginleştiği, ......nin asgari levazım bedelinden sorumlu olduğu, bilirkişi raporuna göre de asgari levazım bedelinin 32.960 TL olarak hesaplandığı, ......’nin sebepsiz zenginleşmediği gerekçesiyle, davalılardan ...... yönünden açılan davanın usulden reddine, davacıların muhdesatın oluşturulduğunun tespitine ilişkin davasının reddine, davacıların ...... talebinin kısmen kabulü ile 32.960,00 TL’nin davalı ......den alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.