muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/187, Karar No: 2012/435, Tarih: 04.07.2012

Bu arada 13.07.2010 tarihinde R.G.'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 47. maddesi ile 11/02/1950 tarihli ve 5539 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun'da yürürlükten kaldırılmıştır.

Anılan Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrası “Kanunlarla verilen görevleri yürütmek üzere, Ulaştırma Bakanlığına bağlı, kamu tüzel kişiliğine sahip, merkezi Ankara'da olan özel bütçeli Karayolları Genel Müdürlüğü kurulmuştur.” Aynı Kanun'un 43. maddesinin 1. fıkrası “10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan "43) Karayolları Genel Müdürlüğü" ibaresi bu cetvelden çıkarılmış, anılan Kanuna ekli (II) sayılı cetvelin "B) Özel Bütçeli Diğer İdareler" bölümüne "11) Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu" sırasından sonra gelmek üzere "12) Karayolları Genel Müdürlüğü" ibaresi eklenmiş, (I) ve (II) sayılı cetvellerdeki idarelerin sıra numaraları teselsül ettirilmiştir.”

hükümlerini içermektedir.

Görüldüğü gibi; 5018 sayılı Kanunda Karayolları Genel Müdürlüğü’nün tüzel kişiliğini kaldıran açık bir düzenlemeye yer verilmediği gibi, 13.07.2010 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'daki düzenlenmede de kamu tüzel kişiliğine sahip özel bütçeli idare olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Başka her hangi bir yasal düzenlemeyle de Karayolları Genel Müdürlüğü’nün tüzel kişiliği kaldırılmamıştır. Kanunla kurulan bu kamu tüzel kişiliğinin, Anayasanın 123/3. maddesi uyarınca yine bir kanunla kaldırılıncaya kadar devam edeceği belirgindir.

Açıklanan bu hukuksal durum karşısında somut olay değerlendirildiğinde, kamulaştırma işlemi Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından yapılarak bedeli de aynı idare tarafından ödenmiş, bilahare taşınmaz 5018 sayılı Kanun'un 45/1. maddesi uyarınca Hazine adına tescil edildikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır. 6001 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 5. fıkrası “Genel Müdürlüğün mülkiyetinde iken 5018 sayılı Kanunun geçici 12 nci maddesi gereğince Hazine'ye devredilen taşınmazlardan satışı yapılmamış, başka kurum ve kuruluşlara tahsis edilmemiş ve devredilmemiş olanların mülkiyeti, bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde Genel Müdürlüğe devredilir.” hükmünü içermektedir. Bu durumda, kamu tüzel kişiliği ve medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti bulunan Karayolları Genel Müdürlüğü’nün davada taraf olma ehliyeti bulunduğu ve eldeki davada davalı tarafta yer alması gerektiği kuşkusuz olduğundan, mahkemece Karayolları Genel Müdürlüğü'nün davaya dahil edilerek 6001 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 5. fıkrası da değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiğinden ön sorun kabul edilip, hükmün bu nedenle bozulması benimsendiğinden, işin esasına yönelik inceleme yapılmamıştır.

Yerel mahkemenin direnme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekir.

Yerel mahkemenin direnme kararının açıklanan bu gerekçe ile bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde  görüldüğünden direnme kararının bu gerekçelerle 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre şimdilik sair temyiz   itirazlarının  incelenmesine  gerek  olmadığına,  1086  sayılı HMUK'nun 440/1. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10036, Karar No: 2015/12895, Tarih: 22.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10036 E.  ,  2015/12895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/233316

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2011

NUMARASI : 2011/265 (E) ve 2011/480 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu temyiz dışı sanık Kenan ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11423, Karar No: 2018/8990, Tarih: 12.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11423 E.  ,  2018/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

1- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarihli 248-251 sayılı kararında açıklandığı üzere; ceza yargılamasında hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nin 193/2 maddesinin, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu gözetilmeden; eksik araştırma ile ve sanık ...’ın sorgusu yapılmadan, mevcut deliller tartışılarak delil takdiri suretiyle sanık ... hakkında beraat hükmü kurulması,

2- Sanık ...’nin, suç konusu faturaları düzenleyen şirketle bir ilgisinin bulunmadığını, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, ... ve ... isimli şahısların kendisini kandırarak üzerine şirket kurduklarını savunması; sanık ...’in de benzer şekilde, ... ve Paşa Başar’ın kendisini kandırarak şirket kurduklarını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Faturaların sanıklar ..., ... ve ...’a gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması; kendilerine ait olmadığını, ... veya ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde, ... ve ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... ve ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ... ve ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de; sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanıklar hakkında tek suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4435, Karar No: 2012/1813, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4435 E.  ,  2012/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3582 sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkiline 42.997,41 TL pay ayrıldığını, halbuki satışı yapılan taşınmazda müvekkili lehine 1. derecede 100.000,00 TL bedelli ipotek bulunduğunu ve satış tarihi itibariyle müvekkilinin dava dışı borçludan ipotekle teminat altına alınmış toplam 75.936,51 TL alacağı bulunduğunu, bu alacak miktarından takip konusu 42.997,41 TL'nin üzerindeki takibe konu yapılmayan miktarın düzenlenen sıra cetvelinde dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile ipoteğe bağlı alacağının tümünün müvekkiline ödenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet eden tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile dava dışı borçlu aleyhine takip yapıldığı, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/21790 sayılı dosyasından alacak miktarının 42.997,41 TL olarak bildirildiği ve şikayet edene bildirilen bu miktar kadar pay ayrıldığı, takip dışı tutar için pay ayrılmasının mümkün olmaması sebebiyle düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- İcra ve İflas Kanunu'nun 142. maddesine göre, sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemelerde görülür. Anılan maddenin son fıkrasına göre, itiraz sadece sıraya yönelikse, görev İcra Mahkemesinindir. Somut olayda, şikayet sadece sıraya ilişkin olmayıp, ipotekli alacağın miktarı da çekişmeli olduğundan, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmek gerekirken, esasa girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2- Bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4030, Karar No: 2018/958, Tarih: 19.02.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4030 E.  ,  2018/958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın mahkemece alınan savunmasında, kolluk görevlilerince düzenlenen 01.09.2010 tarihli tutanak içeriğini ve kolluk aşamasında düzenlenen ifade tutanağı altında yer alan imzanın kendisine ait olmadığını, böyle bir ifade vermediğini, uyuşturucu madde kullanmadığını ancak madde bağımlısı olan kardeşleri ... ...’un kendi adını kullanarak ifade vermiş olabileceklerini belirtmiş olması karşısında; olay tutanağını düzenleyen tutanak tanıkları, hazırlık aşamasında bilgi sahibi olarak beyanı alınan taksi şoförü ... ... ve sanığın kardeşleri ..., ... ve ... ...’un beyanları alındıktan ve 01.09.2010 tarihli şüpheli ifade tutanağı, olay tutanağı ve salıverme tutanağı altında yer alan sanık adına atılı imzaların sanığa ait olup olmadığıda belirlendikten sonra sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 19.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/444, Karar No: 2015/2153, Tarih: 25.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/444 E.  ,  2015/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hacıbektaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/355-2013/236

Davacılar Y.. S.. ve diğeri tarafından, davalı S.. S.. aleyhine 24/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın temyiz incelemesi amacıyla elektronik ortamda gönderildiği ancak yapılan incelemede: Davaya cevap ve karşılık dava dilekçesi, Hacıbektaş Sulh Ceza Mahkemesi 2011/121 E. 2012/7K., 2011/79 E., Hacıbektaş İcra Ceza Mahkemesi 2012/3E., Hacıbektaş Sulh Hukuk Mahkemesi 2010/172 E. Sayılı dosyalarındaki ilgili belge ve bilgilerin elektronik dosyaya eklenmemiş olduğu görülmekle; dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen eksikliğin tamamlanması için dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10209, Karar No: 2008/11277, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10209 E.  ,  2008/11277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.04.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.05..2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı Yüklenici ... ile arsa sahibi diğer davalılar arasındaki arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davalı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümü yükleniciden satın aldığı iddiasıyla adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince: 13 Aralık 2007 gün ve 26729 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin ikinci bölümünün sekiz numaralı bendinde “Tüketici Mahkemelerinde takip edilen davalar için 220,00 YTL maktu vekalet ücreti belirlenmiş ise de müddeabihi 1850,00 YTL’yi geçen işlerde bu tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücreti belirlenir” denilmek suretiyle müddeabihin 1850,00 YTL’yi geçmesi halinde müddeabihin değerine göre nispi ücreti vekalete hükmedilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Tüketici Mahkemesinde görülüp reddedilen davada, davacı, dava dilekçesinde dava değerini 35.000,00 YTL olarak belirlediğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine ücreti vekalete hükmedilirken bu değerin esas alınması gerektiği halde, mahkemece yanılgıya düşülerek kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine 220,00 YTL maktu ücreti vekalete hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca hüküm kısmının 4.bendinin ikinci satırında yer alan “220,00 YTL” rakamının hükümden çıkartılarak yerine “3800,00 YTL” rakamın eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15580, Karar No: 2013/2070, Tarih: 28.01.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/15580 E.  ,  2013/2070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Mahkemece davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de bu konuda bir araştırma yapılmadan nafakaya hükmedilmiştir. Bu nedenle davacı kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumu araştırılarak; boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.01.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/963, Karar No: 2015/2647, Tarih: 18.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/963 E.  ,  2015/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bucak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.02.2013 gün ve 2012/222 E.- 2013/79 K sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.10.2013 gün ve 2013/4748-8922 E. K. sayılı ilamı ile;

(…Davacı vekili, 18/07/2012 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği İncirdere Köyünde bulunan taşınmazın kadastro sırasında tesbit harici bırakıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, (taşınmaz üzerinde 30 yaşa kadar meyva ağaçları bulunduğu halde) taşınmazda ev, ahır, garaj yapılmasının imar ve ihya sayılmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tesbit harici bırakılan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 30/01/2007 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında yapılmış ve çekişmeli taşınmaz kayalık olarak tesbit harici bırakılmıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki; yörede 2007 yılında ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu halde, bu konuda uzman orman mühendisi aracılığıyla keşif ve uygulama yapılmamış, fen elemanı tarafından orman kadastrosu haritası incelenerek, taşınmazın orman sınırı dışında kaldığı açıklanmışsa da; orman kadastrosuna ait çalışma tutanakları getirtilmediğinden fen bilirkişi raporu denetlenememiştir. Bunun yanı sıra; yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ile dava tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde araştırma yapılmamış, yine taşınmazın komşularına ait kadastro tesbit tutanakları ve varsa dayanağı kayıt ve belgeler getirtilmeden karar verilmiştir.

3402 sayılı Kadastro Kanunun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ve ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten, davanın açıldığı güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülen taşınmazların, Kadastro Kanunun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ve ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ve dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilen hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen orijinal renkli memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.