muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4206, Karar No: 2018/6117, Tarih: 19.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/4206 E.  ,  2018/6117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2017 tarihli ve 2017/418 esas, 2017/1008 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 30/04/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 15/12/2016 tarihli ve 2016/35669 soruşturma, 2016/421 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliğ edilemediği,

2- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 28/12/2016 tarihinde Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, Uşak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 28/12/2016 tarihli çağrı yazısının, sanığa, mernis adresinin bulunmaması nedeniyle Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca 12/01/2017 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrakın kapatılarak 26/01/2017 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 29/03/2017 tarihli ve 2016/35669 soruşturma, 2017/2856 esas sayılı iddianame ile sanık hakkında kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli 2017/418 esas ve 2017/1008 karar sayılı kararı ile ; ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle sanık hakkında “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 14/02/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/12/2016 tarihli ve 2016/35669 soruşturma, 2016/421 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2017 tarihli ve 2016/35669 soruşturma, 2017/2856 esas, 2017/2314 sayılı

iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine sanığın adresini değiştirdiğini, kendisine tebligat yapılmadığı şeklindeki savunmasının makul olduğundan bahisle ceza verilmesine yer olmadığına, tedavi ve denetimli serbestlik kararının aynen infazına ilişkin Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/418 esas, 2017/1008 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun’da düzenlenmeyen sanığın denetimli serbestlik kararını ihlal kastının bulunmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının aynen infazına şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/418 esas, 2017/1008 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2017 tarihli ve 2017/418 esas, 2017/1008 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı , somut olayda mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, şüpheliye usulüne uygun şekilde yeniden tebligat yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar sadece, durma kararı verilmesi gerekirken Kanun'da düzenlenmeyen “ceza verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de;

Şüpheli hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 15/12/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın sanığa tebliğe çıkarıldığı,ancak adresten taşındığından bahisle tebligatın iade edildiği, erteleme kararının sanığa tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının dosyada bulunmadığı, erteleme ve tedbir kararın infazı için Uşak Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü’ne 28/12/2016 tarihinde gönderildiği dikkate alındığında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 15/12/2016 tarihli kararın şüpheliye tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanamayacağından Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının Tebligat Kanununun

35.maddesi düzenlemesine uygun olmayan şekilde şüpheliye tebliğinin hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından bu yönden kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D)Karar:

35.maddesi düzenlemesine uygun olmayan şekilde şüpheliye tebliğinin hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından bu yönden kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/12/2017 tarihli ve 2017/418 esas, 2017/1008 sayılı kararına karşı, “Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca verilen 15/12/2016 tarihli erteleme ve tedbir kararının şüpheliye tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanamayacağından, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilmesi hukuki sonuç doğurmayacağı gözetilerek bu konuya ilişkin kanun yararına bozma isteğinde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 19/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11329, Karar No: 2014/22701, Tarih: 04.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11329 E.  ,  2014/22701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’un 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekili ve davalı ... Kuaför Güzellik Spor Salonu Ve Kozm.Ürün.Ltd.Şti.'ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde HUMK‘un 432. maddesindeki prosedür işletildikten ve tebliğ belgesi dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3742, Karar No: 2008/6979, Tarih: 13.05.2008

2. Hukuk Dairesi 2008/3742 E., 2008/6979 K.

**2. Hukuk Dairesi 2008/3742 E., 2008/6979 K.**

**- VASİYETNAMENİN TENFİZİ

- YETKİLİ MAHKEME**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 576 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 600 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 11 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, mirasbırakan tarafından düzenlenen 25.06.1969 günlü vasiyetname ile kendisine bırakılan Beyoğlu Cihangir Mahallesi Soğanlı Mevkii 648 ada 34 parsel sayılı taşınmazın 1/4 hissesinin adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir (MK m. 600).

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden mirasbırakanın yerleşim yerinin Şişli olduğu, vasiyetnamenin Şişli Sulh Hukuk Mahkemesi'nde açılarak okunduğu anlaşılmaktadır.

Vasiyetnamenin yerine getirilmesine yönelik davaya mirasbırakanın yerleşim yeri mahkemesinde bakılması gerekir. Bu yetki kesindir. Yargılamanın her aşamasında hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması zorunludur (MK m. 576, HUMK m. 1). Bu davada Hukuk Usulü Muhakemesi Yasası'nın 13. maddesinin uygulanma olanağı yoktur (HGK 17.01.2007 gün ve 2007/2-2, 2007/10 sayılı, HGK 04.10.2006 gün ve 2006/2-538-619 sayılı, Y.2.HD. 27.03.2007 gün, 2937-5017 sayılı kararlar). Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple (BOZULMASINA), bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 13.05.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5264, Karar No: 2022/7156, Tarih: 29.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5264 E.  ,  2022/7156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki cezai işlemin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, eczanesinde bulunmadığı zamanlarda kalfalarının kendisinin bilgisi ve iradesi dışında hastaların ihtiyaçlarına cevap verebilmek için doz aşımını beklemeden reçeteleri karışlaması üzerine toplam ilaç bedeli olan 1.465.974,660 TL’nın kendisinden tahsil edildiğini, ayrıca sözleşmesinin 7 yıl süreyle iptal edildiğini, olayla ilgili kusurunun bulunmadığını ileri sürerek, sözleşmesinin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne, davalı kurum tarafından davacının eczane sözleşmesinin feshine ve ilaç bedeli olduğu bildirilen eski Türk parası değeri olan 1.465,974,660 TL cezai şart uygulamasının iptaline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı’nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu’nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken, bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’un 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,” cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7010, Karar No: 2015/8957, Tarih: 03.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7010 E.  ,  2015/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının işten davalı tarafından haklı neden gösterilmeksizin çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve resmi tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacı asil ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/750 Esas sayılı dosyasında şahit sıfatı ile verdiği ifadesinde kış döneminde 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davacının bu beyanı karşısında davacının tüm çalışması süresince 08:00-19:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalıdır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/750 Esas sayılı dosyası ile eldeki dosyanın birlikte değerlendirilmesinden, davalı işyerinde yaz dönemi uygulamasının Mayıs ayı başından Ekim ayı sonuna kadar yapıldığı, yaz ve kış dönemlerindeki çalışma sürelerinin farklı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda Kasım ayı başından Nisan ayı sonuna kadar süren kış döneminde davacının 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmalıdır.

Yaz dönemi çalışması açısından ise, hükme esas bilirkişi raporundaki hesaplamada yaz döneminde de davacının akşam 19:00 saatine kadar çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının temyizi olmadığından, davacının yaz döneminde akşam 19:00 saatine kadar çalıştığının kabulünün davalı lehine usuli müktesep hak oluşturduğu gözetilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10245, Karar No: 2013/5610, Tarih: 15.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10245 E.  ,  2013/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.06.2012 gün ve 955/421 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, eklemeli satım ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak, 1964 yılında tespit harici bırakılmışken 2004 yılında Hazine adına idari yoldan tescil edilen 2120 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, ... tarafından yapılan imar uygulaması sonucunda taşınmazın Hazine ve... Belediyesi adına 2260 ada 5 parsel sayısı ile paylı olarak tescili üzerine davaya ...'nı dahil etmiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici yerlerden iken 2004 yılında, idari yoldan, Hazine adına tescil edilip bu tarihe kadar davacının zilyetliği ve Köy Tüzel Kişiliğinin Hazine'ye ait yeri satma yetkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davaya dahil edilen ... vekili ise, Hazine adına tescil edilen 2120 ada 1 parsele imar uygulaması sonucunda 26/400 pay eklenerek 2120 ada 1 parselin oluştuğunu,... 3. İdare Mahkemesi'nce bu yere ilişkin imar uygulamasının iptal edildiğini, Belediyenin yapacağı yeni imar uygulaması ile 26/400 paya isabet eden yerin ayrılıp yola bırakılarak 2120 ada 1 parselin eski sınırlarına döneceğini bildirmiş ve davacının zilyetlikle kazanma koşullarının bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden bahisle 2120 ada 1 nolu parselin Hazine ve ... üzerindeki tapusunun iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir. Karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmaz 1964 yılında yapılan tapulama çalışmalarında "çalılık" vasfı ile tespit harici bırakılmıştır. 1972 yılında yapılan ikinci tapulama ile 483 parsel olarak Köy Tüzel Kişiliği adına "ham toprak" vasfı ile tespit edilmiştir. Hazine'nin ikinci tapulamaya vaki itirazı üzerine 20.07.1979 tarihinde 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca köy adına yapılan tespitin iptaliyle mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Mera vasfı ile sınırlandırılmasına karşı Köy Tüzel Kişiliği tarafından yapılan itiraz üzerine ...Tapulama Mahkemesi'nin ... Esas, 1984/105 Karar sayılı ilamı ile ... Köyü'nde yapılan tapulama çalışmalarının 1964 yılında kesinleştiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.Tapulama Mahkemesi'nin görevsizlik

2012/10245-2013/5610