muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1961, Karar No: 2025/4339, Tarih: 29.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1961 E.  ,  2025/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1046 E., 2024/1440 K.

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Düzenlenmesi - Çocuğun Yurt Dışına Çıkış İzni Verilmesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/366 E., 2024/280 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan davacının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1203, Karar No: 2015/21823, Tarih: 03.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/1203 E.  ,  2015/21823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir.Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Somut olayda; sanığın temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak 02/12/2011 tarihli ... İl Sağlık Müdürlüğü ihbar yazısı ekindeki kullanılan yeşil kartlara ve kuruma verilen zarara ilişkin listede belirtildiği üzere 1.997,00 TL eczane gideri tespit edildiği, bu suretle sanığın kamu kurum kuruşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmış ise de, suç tarihinin 04/05/2005 tarihi olduğu ve 765 sayılı TCK’nın lehe hükümler içerdiği anlaşılmakla 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddeleri ve CMK 223/8 maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşmesine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsiz görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11880, Karar No: 2010/19724, Tarih: 11.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11880 E.  ,  2010/19724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde iki buçuğunu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Taşınmazda tesis edilen irtifak hakkının davacının payı oranında oluşturulması gerekirken, tümünde irtifak tesisi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8483, Karar No: 2022/4741, Tarih: 12.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8483 E.  ,  2022/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 12/04/2015 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 27/05/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 08/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın 26/07/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminin sözü edilen 27/05/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği anlaşılmakla, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından, sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/4. maddesindeki kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas en ağır ilam olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/466 esas, 2007/878 karar sayılı ilamının esas alınması gerekirken ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/292 esas, 2015/28 karar sayılı ilamının esas alınması,

b) Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10559, Karar No: 2023/1503, Tarih: 30.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10559 E.  ,  2023/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/492 E., 2022/1866 K.

DAVA TARİHİ : 17.10.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/214 E., 2021/578 K.

Taraflar arasındaki çocukla baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması, mümkün olmazsa yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı baba vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma isteğinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne vekili dava dilekçesinde özetle; boşanma kararında ortak çocukların velâyetinin anneye verilerek baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, babanın kişisel ilişki sürelerine genellikle riayet etmediğini, program yapmalarına engel olduğunu, çocukların kişisel ilişki zamanlarında babanın ailesinin olumsuz davranışlarına maruz kaldığını, ailenin çocukları anneye, annenin eşine ve birbirine karşı kışkırttığını, çocuklara lakap takıp aşağıladıklarını, anne ve anneannelerinin taklidini yaptırıp hakaret ettiklerini, annenin eşi hakkında olumsuz konuşup çocukları yönlendirdiklerini, kardeşleri için o bebek olmasaydı anneniz sizi daha çok severdi dediklerini, annenin çocukların valizinde büyü malzemeleri olduğunu öğrendiği eşyalar bulduğunu, babanın ...'a geldiğinde ucuz ve uygunsuz otellerde kalmayı tercih ederek çocukların durumunu düşünmediğini, arabası kirlenmesin diye çocukları arabaya ayakkabısız bindirdiğini ve çocukların babayla görüşmek istemediklerini iddia ederek; baba ile çocuklar arasında boşanma ilâmı ile tesis edilen kişisel ilişkinin kaldırılmasını, uygun görülmezse sınırlandırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, çocukların baba yanında olmaktan mutlu olduklarını, annenin yeni eşinin çocuklara hakaret ettiğini, annenin babanın çocuklar için aldığı hediyeleri kullandırmadığını, çocuklardan kendi babalarına değil evlendiği kişiye baba demelerini istediğini, savcılık mesleğinin nüfuzunu kullanarak babanın ortak çocuklarla okulda görüşmesine engel olduğunu, mahkeme kararı dışında çocukları görüştürmediğini ve her iki tarafın ev ortamının da incelenmesi gerektiğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çocuklarla baba arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasını gerektirecek bir durumun ispatlanmadığı ancak tanık beyanları ve uzman raporları dikkate alındığında çocukların yerleşik oldukları düzenden sıklıkla ayrılmalarının eğitimlerini, psikolojilerini ve kültürel gelişimlerini olumsuz etkileyeceği, sıklıkla şehir değiştirmelerinin yaşları gereği yorucu ve yıpratıcı olacağı ve tüm bu nedenlerle boşanma ilâmındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesinin çocukların üstün yararına uygun olacağı gerekçesiyle; davacı annenin kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine, kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulü ile davalı baba ile çocuklar arasında boşanma ilâmıyla belirlenen kişisel ilişkinin her ayın dördüncü cumartesi saat 10.00'dan pazar günü saat 17.00'ye, yarıyıl tatilinin ilk pazartesi günü saat 10.00'dan takip eden pazar günü saat 17.00'ye, her yıl temmuz ayının birinci günü saat 10.00'dan yirminci günü saat 17.00'ye kadar olacak şekilde düzenlenmesine ve hükmedilen kişisel ilişkinin karar kesinleşinceye kadar tedbiren uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece idrak çağındaki çocukların görüşünün alınmadığını, babanın bulunduğu yerde alınan uzman raporunun neden esas alınmadığının gerekçelendirilmediğini, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediğini, tanık beyanlarının zapta geçirilişinin doğru olmadığını, hafta sonu ve bayram görüşmelerinde çocukların seyahat etmemesine ve babanın bizzat çocukların bulunduğu yere gitmesine rağmen bu zamanlarda da belirtilen gerekçeyle kişisel ilişkinin sınırlandırılmasının çelişkili olduğunu, tarafların yazın adli tatilde aynı şehirde bulunduklarını, bu nedenle çocukların yazın anneleri ile ...'a geldiğini, fazlaca seyahat etme durumunun olmadığını, yazın kurulan ilişkinin de yetersiz olduğunu, babalar gününde de kişisel ilişkiye hükmedilmesi gerektiğini, dini bayramlarda olan kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasının yerinde olmadığını ve tedbir kararı verilmesi için gerekli koşulların oluşmadığını belirterek; İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile, davalı baba vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; uzman raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, çocukların mahkeme huzurunda dinlenmediğini, tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğunu, ifadelerinin tutanağa geçiriliş şekli ve değerlendirilmesinin doğru yapılmadığını, çocukların annenin eşinin psikolojik şiddetine maruz kaldığının ispatlandığını, kişisel ilişkinin azaltılmasının ve dini bayramlarda tamamen kaldırılmasının çocukların üstün yararına uygun olmadığını ve tedbir kararı verilmesinin doğru olmadığını belirterek; kararın davanın reddine karar verilmek üzere bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile baba arasında boşanma ilâmıyla kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılmak suretiyle yeniden düzenlenmesini gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı ve davanın kabulü ile tesis edilen kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocukları ile baba arasında boşanma ilâmıyla kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılmak suretiyle yeniden düzenlenmesini gerektirecek bir durumun ispatlanıp ispatlanmadığı ve davanın kabulü ile tesis edilen kişisel ilişkinin çocukların üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 182 nci, 323 üncü ve 324 üncü maddeleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'nin 3 üncü maddesi, 9 uncu maddesinin üçüncü fıkrası, 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 4 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı baba vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Çocuk anne ve babası ile düzenli kişisel ilişki kurma ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Anne ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, anne ve baba için de haktır. Kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya kaldırılabilir. Somut olayda, mahkeme davacı annenin boşanma ilâmıyla belirlenen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebini uygun görmüş ve baba ile ortak çocuklar ... ve ... arasında her ay bir hafta sonu, yarıyıl tatilinde bir hafta ve yazın 20 gün süreyle yatılı kişisel ilişki kurulmasına karar vermiştir. Dosya kapsamındaki bilgi, belge ve uzman raporları dikkate alındığında ortak çocuklar ile baba arasında boşanma ilâmı ile kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebinin kabulü doğru olmuş ise de, mahkemece kurulan kişisel ilişki babalık duygularını tatmine elverişli olmadığı gibi, çocukların fikri ve sosyal gelişimleri için de yetersizdir. Mahkemece, yerleşik yargı uygulamaları da dikkate alınarak, hafta sonlarında, dini bayramlarda, yazın ve yarıyıl tatilinde daha uygun süreli kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması uygun görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı baba vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin süresi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı baba vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin süresi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişkinin süresi yönünden davalı baba yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.