muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/545, Karar No: 2012/4019, Tarih: 07.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/545 E.  ,  2012/4019 K.**

* SIRA CETVELININ İPTALI

* HUSUMET

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 142

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: SIRA CETVELİNE ŞİKAYETLER, SIRA CETVELİNDE HAK SAHİBİ GÖRÜNEN VE ŞİKAYET SONUNDA HUKUKİ DURUMLARI ETKİLENECEK OLAN ALACAKLILARA KARŞI AÇILABİLECEĞİNDEN, HASIMSIZ OLARAK AÇILAN DAVADA, İTİRAZDAN HUKUKİ DURUMU ETKİLENECEK OLAN ALACAKLILARA HUSUMET YÖNELTİLEREK TARAF TEŞKİLİ SAĞLANDIKTAN SONRA TÜM DELİLLER DEĞERLENDİRİLEREK KARAR VERİLMESİ GEREKİR.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde alacaklılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçi vekili, Beyoğlu Birinci İcra Müdürlüğü’nün 2001/9746 sayılı dosyası üzerinden verilmiş olan 12.04.2010 ve 20.10.2010 tarihli memurluk kararlarının yerinde olmadığını, müvekkili banka lehine birinci sırada ipotekli olan H… R… K… gemisinin İstanbul Onuncu İcra Müdürlüğü’nün 2010/433 sayılı dosyası üzerinden işlem yapılarak paraya çevrildiğini, Beyoğlu İkinci Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2006/18 esas 2008/7 sayılı kararıyla itirazlarının karara bağlandığını, kararın onanmak suretiyle kesinleştiğini, sıra cetvelinin yanlış yapıldığını ileri sürerek memurluk kararlarının iptali ile sıra cetvellerinin düzenlenmesi, banka alacağının ayrılması ve İİK’nın 361. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İcra mahkemesince dosyadaki deliller ve takip dosyasına uygun bu­lunan bilirkişi raporuna göre; davacının şikayetinde kısmen haklı olduğu ge­rekçesiyle, şikayetin kısmen kabulü ile Beyoğlu Birinci İcra Müdürlüğü’nün 2001/9746 sayılı dosyası üzerinden verilmiş olan 12.04.2010 ve 20.10.2010 tarihli kararların iptaline, bilirkişi tarafından hesap edilen ve dosyada işlemi yapılan 211.871,49 TL’nin şikayetçi alacağı olarak ayrılmasına ve İİK’nın 361. maddesi uyarınca geri alınarak şikayetçi bankaya ödenmesine karar veril­miştir.

Kararı, dava dışı alacaklılar vekilleri temyiz etmiştir.

1) Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İcra ve İflas Ka­nunu’nun 142. maddesi uyarınca sıra cetveline şikayetler, sıra cetvelinde hak sahibi görünen ve şikayet sonunda hukuki durumları etkilenecek olan ala­caklılara karşı açılmalıdır. Somut olayda şikayet hasımsız olarak yapılmıştır. Mahkemece, itirazdan hukuki durumu etkilenecek olan alacaklılara husumet yöneltilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra toplanan deliller değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görül­memiştir.

2) Bozma nedenine göre temyiz edenlerin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2) Bozma nedenine göre temyiz edenlerin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

S o n u ç: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz edenler yararına (BOZULMASINA), (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edenlerin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olma­dığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16674, Karar No: 2014/2378, Tarih: 11.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16674 E.  ,  2014/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.05.2013 tarih ve 2012/218-2013/257 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.02.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılardan ... vekili Av. ... ve davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,...Deri Mamülleri Sanayi Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti.'nin tasfiye edilerek ticaret sicilinden terkin edildiğini, şirketin tasfiye memurunun davalı ... olduğunu, davacı şirket ile tasfiye ve ticaret sicilinden terkin edilen ... Deri Mamülleri Sanayi ve Taahhüt ve Ticaret Ltd. Şti. arasındaki hukuki/akdi ilişki devam ederken, şirketin 22/06/2009 tarihi itibariyle tasfiyesine karar verildiğini, müvekkili şirketin tasfiye edilen şirkete olan tüm borçlarını ödemesine rağmen ipoteğin kaldırılmadığını, şirketin ihyassına karar verilmeden ipoteğin kaldırılmasının hukuken mümkün olmadığını ileri sürerek, anılan şirketi'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan tasfiye memuru, tasfiye işlemlerinin usul ve yasaya uygun yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, terkin edilen şirketin tasfiye işlemlerinin eksiksiz ve gerektiği gibi tamamlanmadığı, ipoteğin kaldırılması için ihyası istenilen şirketin başvurusunun zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön

bulunmamasına göre, davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10138, Karar No: 2012/14679, Tarih: 09.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10138 E.  ,  2012/14679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı T.C.D.D. Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 22/03/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 09/10/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile karşı taraftan davacı kurum vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkındaki Kanunun 1. ve 4.maddeleri aşağıdaki şekildedir.

3533 sayılı Kanun'un 1.maddesi; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler."

Aynı Kanunun 4. maddesi; Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir." hükmünü amir bulunmaktadır.

Görüldüğü üzere; kanun koyucunun, görevli mahkemenin tespitinde esas aldığı unsur sermayenin aidiyetidir. Buna göre, sermayesinin tamamı devlete ait olan davalı ..., 3533 sayılı kanun kapsamında bir kamu kuruluşudur.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen Yasa uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 900.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/10/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı T.C.D.D. 28/10/1984 tarihli 18559 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü gereğince bir kamu iktisadi teşebbüsüdür. 233 sayılı Kanun Hükmündeki Kararnamenin 4. maddesinde kamu iktisadi teşebbüslerinin bu kararname ile saklı tutulan hususlar dışında özel hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmektedir.

Şu durumda, eldeki davada Adli Yargı görevli olup dairemiz çoğunluğunun davaya hakem sıfatıyla bakılması yolundaki bozma kararına katılmıyoruz. 09/10/2012
Yargıtay — Esas No: 2020/1594, Karar No: 2021/11604, Tarih: 11.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/1594 E.  ,  2021/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesi 12.04.2019 tarihli, 2018/302 sas ve 2019/144 karar

2-) İstinaf başvurusunun esastan reddi; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin

14.10.2019 tarihli 2019/2776 esas ve 2019/2396 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri,sanık hakkında TCK’nın 32. maddesi kapsamında rapor alınmaması suretiyle eksik araştırma ile kurulan hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık müdafii temyiz dilekçesinde; sanık hakkında ileri düzeyde zeka geriliği bulunduğu, bu hususta TCK’nın 32. maddesi kapsamında rapor alınmadan eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de, bu hususta kovuşturma aşamasında dosyaya herhangi bir raporun ibraz edilmediği ayrıca yargılama süresi içinde sanığın hayatın olağan akışına uymayan hal ve hareketlerde bulunduğuna ilişkin mahkeme heyeti tarafından dosyaya yansıyan bir gözlemin de olmadığı gibi bu hususta bir tutanağın da tutulmadığının anlaşılması karşısında sanık müdafiinin bu husustaki talebi yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 1. Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/341, Karar No: 2009/1678, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/341 E.  ,  2009/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı, davalı ile yaptığı 01.12.1998 tarihli maden sahasının devri sözleşmesine dayalı alacak davasının gerçerli bir devir sözleşmesi bulunmadığı gerekçesi ile reddedilerek kesinleştiğini belirterek, devir sözleşmesinin geçersiz olması nedeniyle sebepsiz zenginleşme hukuki nedenine dayanarak tazminat istediğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 12.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10526, Karar No: 2022/2589, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10526 E.  ,  2022/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31/01/2020 tarihli ve 2019/192 Esas, 2020/56 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, davalı adına kayıtlı bulunan çekişme konusu 1185 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, özel mülkiyet kapsamında edindiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16/02/2006 tarihli ve 2004/341 E., 2006/60 K. sayılı kararıyla; kıyıların denizlerin uzantısı olup, denizin bütünleyici parçasını oluşturduğu, denizlerden yararlanmanın kıyılar aracılığıyla sağlanabileceği, dolayısıyla kıyılar ait olduğu devletin hükümranlık sahasına girdiğinden, menfaati umuma açık olan yerlerden olup, doğal nitelikleri gereği özel mülkiyete konu olamayacağı, kamu tüzel kişilerinin herhangi bir kararla halkın yararlanacağı yer niteliğini kaldırmaya yetkisi olmadığı, davalının üçüncü kişiden satın aldığı iddiasının yerinde görülmediği, kıyıların özel kişiler adına tescilinin o kişiyi mülk edindirmeyeceği, hükümsüz olan tapu kütüğüne güvenerek ... kıyısını satın almış kişinin de herhangi bir şekilde mülkiyet hakkının doğmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Birinci Bozma Kararı

Dairenin 24/09/2008 tarihli ve 2008/7383 Esas, 2008/9703 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesine ait 16/02/2006 tarih ve 2004/341 E., 2006/60 K. sayılı kararın onanmasına karar verilmiş; davacı ve davalı vekilinin karar düzeltme istemi Dairenin 14/05/2009 tarihli ve 2009/4953 Esas, 2009/5750 Karar sayılı kararıyla; “...Mahkemece kurulan hüküm onama tarihi itibariyle doğru olmakla beraber, sonradan yürürlüğe giren ve kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanacağı öngörülen 5841 sayılı Yasa hükümleri karşısında olayda 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesinde sözü edilen hak düşürücü sürenin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bu nedenle, davacı Hazine’nin karar düzeltme isteğinin reddine, davalının karar düzeltme isteğinin ise HUMK’un 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 24/09/2008 tarihli 2008/7383 Esas, 2008/9703 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına” karar verilmiştir.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemenin 27/10/2009 tarihli ve 2009/570 Esas, 2009/480 Karar sayılı kararıyla; bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4.Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. İkinci Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19/09/2017 tarihli ve 2017/12203 E., 2017/11004 K. sayılı kararıyla; "...Mahkemenin kararı 5841 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14/03/2009 tarihinden sonra verilmiş olup; bu Kanun'un 2. ve 3. maddeleri ile getirilen yeni düzenlemelere dayanılarak oluşturulmuştur. 14/03/2009 tarihinde yürürlüğe giren 25/02/2009 tarihli 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 2. maddesi ile 3402 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen cümlede: “Bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dâhil tarafların sıfatına bakılmaksızın" ve 3.maddesi ile aynı Kanuna eklenen geçici 10.maddesinde ise; “Bu Kanun'un 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır.” şeklindedir. Bu değişiklik nedeniyle bu Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra Hazinenin açtığı davalarda da 10 yıllık hak düşürücü süre uygulanmaya başlanmıştır. Ne var ki, Yerel Mahkeme kararının temyizi aşamasında Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 E., 2011/77 K. sayılı kararıyla; “25/02/2009 tarihli ve 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle 21/06/1987 tarihli 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3.maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu iptal kararı 23/07/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanmıştır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının yasama, yürütme ve yargı organları ile idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır. Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33.maddesinde yer alan “Hâkim, Türk hukukunu resen uygular” hükmü ile ifadesini bulan yasal ilke gözetildiğinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının derdest dosyalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır. Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10/03/1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez

. maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10/03/1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Bu durumda davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Hal böyle olunca; işin esasının ve dava konusu taşınmazın, 28/11/1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre belirlenecek olan kıyı kenar çizgisine göre değerlendirilmesi, taşınmaza ait tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tedavüllerine esas tüm belgeler getirtilip keşifte uygulanması ve ayrıca 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. maddesiyle 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesine bazı ilaveler getiren 36/A maddesi hükmüne göre kadastro işlemleri sebebiyle açılan davalar nedeniyle yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalı tarafın sorumlu tutulamayacağı hususunun da gözetilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına” karar verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme talebi ise 06/03/2019 tarihinde reddedilmiştir.

6. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 31/01/2020 tarihli ve 2019/192 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararıyla; bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

7. İkinci Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece deliller usulünce toplanmadan ve yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğunu, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını, bilirkişi raporunda belirtilen bitki köklerinin uzun yıllardır rüzgarın etkisi ile taşınmaz üzerindeki evin etrafına toplandığını, gerçekte taşınmaz üzerine bina inşa edildiği zaman bölgede kumun bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. Anayasanın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. ..., göl ve akarsu kıyıları ile ... ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4.madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: ..., tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, Kıyı ise: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nın 999. maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

9.2.2. HMK'nın 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

9.3. Değerlendirme

9.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; hükme esas alınan 09/07/2019 havale tarihli bilirkişi raporunda miktar belirtilmemekle birlikte kırmızı ile belirtilen kıyı kenar çizgisinin kumsal tarafta kalan kısmın iptaline karar verilmesi gerekirken dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısmının da iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.

9.3.2. Öte yandan, bilirkişi raporunda kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın miktarı belirtilmediğinden raporun infaza elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı da yoktur.