muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/162, Karar No: 2022/1715, Tarih: 13.12.2022

Daha sonra, dosyaya getirtilen en eski tarihli hava fotoğrafları, memleket haritaları, amenajman planları ve orman kadastro haritası ile kadastro paftası ve dayanılan tapu kayıtlarının sınırları ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını gösteren bilirkişi krokisi ve haritası, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yöntemince uygulanarak, tapu kaydının yüzölçümüyle kapsadığı alanlar içinde kalıp 4785 sayılı Kanun hükümlerine göre devletleştirilen orman alanları belirlenmeli, yüzölçümüyle geçerli kapsamı dışında kalan orman alanlarının, 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre zaten devlet ormanı sayılması nedeniyle, devletleştirmeye ve iadeye konu edilemeyeceği gözetilmeli, devletleşen orman alanları var ise, bu alanlarının yüzölçümü, tapu kayıtlarının yüzölçümünden düşüldükten sonra, artan bölümün tarım alanları ve yerleşim alanları için hüküm ifade edeceği, başka deyişle birbirlerine sınır olduğu ve toplam 14000 dönüm yüzölçümünde olduğu anlaşılan bu üç tapu kaydının yüzölçümüyle kapsadıkları alan içinde kalan ormanların devletleştirme kapsamında olduğu gözönünde bulundurularak, devletleştirilen orman alanının yüzölçümü, tapu kaydı miktarından düşüldükten sonra, kalan miktarın bir bütün halinde çiftliğin tapu kaydı kapsamındaki diğer araziler olabileceği düşünülerek muteriz davacıların tapu kayıtlarının kapsamı belirlenmeli, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, aynı yörede dava konusu edilen taşınmazların konumunu çevre taşınmazlarla birlikte bu harita ve fotoğraflar üzerinde bir arada gösterecekleri, tapu kayıtlarının sınırları, yüzölçümü ile kapsadığı alanları ve devletleştirilen orman alanlarını birlikte gösterir ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, kroki düzenlettirilmeli ve düzenlenen bu rapor ve krokiler aynı nitelikteki tüm dava dosyalarına konulmalıdır.

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazın muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı içinde kaldığı belirlendiği takdirde; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme iddiasında bulunan davacı gerçek kişi ve katılan taraf ile tapu kaydına tutunan muteriz davacı tarafların tanıkları ve yerel bilirkişiler taşınmaz başında dinlenip, zilyetliğin kiracı yada malik sıfatıyla olup olmadığı, Medeni Kanunun yürürlüğünden en az 10 yıl öncesine dayanan zilyetlik olup olmadığı, varsa zilyetliğin başlangıcının ne şekilde hatırlandığı veya kendilerine bu bilgilerin ne şekilde aktarıldığı sorulup, somut olaylara dayalı yeterli ve kesin yanıtlar alınmalı, bir birinin tekrarı niteliğindeki soyut sözlerle yetinilmemeli, tarafların dayandıkları deliller ile özellikle Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 E., 1994/51 K., ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 1960/104 E. 1961/25 K. Sayılı kararları ile 1189/103 Esas sayılı dava dosyası krokileri yerine uygulanmalı, Çiftlik ve tapu sahipleri tarafından sunulan kiralamaya ilişkin 1940 yılından sonra noterde düzenlenen taahhüt senetleri kendilerine okunarak, bu belgelerde söz edilen kişi ve taşınmazlar ile çekişmeli taşınmazın ve taşınmaza zilyet olanın ilgisinin olup olmadığı hususundaki bilgileri sorulmalı, bu deliller karşısında bazı dosyalarda davacı, bazılarında davalı durumunda olan köylülerin zilyetliğinin asli zilyetlik olup olmadığı değerlendirilmeli, Türkiye genelinde 1936-1937 yıllarında arazi ve bina vergi yazımı yapıldığından Hisarönü, Gelibolu (Karacasöğüt, Çamlı), Orhaniye, Gölenya (İçmeler) Köyleri'nde bu yıllarda vergiye kayıt edilen arazi yada bina olup olmadığı Özel İdare Müdürlüğünden sorularak varsa getirtilip yerine uygulanmalı, bu köyde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanan gerçek kişiler, bunların bayi yada murislerinin, o yıllara ait hiç vergi kaydı yoksa bunun nedeni araştırılmalı, 1926 yılından önce asli zilyet olan kişilerin 1936-1938 yıllarında sahip oldukları yerleri vergiye kayıt ettirmemiş olmalarının hayatın olağan akışına uygun olup olmadığı, köylülerin vergi kayıtları olmayıp, çiftlik sahiplerinin vergi kayıtları olması halinde bu durumun köylülerin Hisarönü Köyü arazilerine o yıllarda aslî zilyet olmadıklarının karinesi sayılıp sayılmayacağı tartışılmalı, davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamında kalması ve tapuların sahih ve geçerli olduğunun kabul edilmesi halinde, belgesizden mahkeme hükmü ile oluşup intikaller ile davalı mirasçılar ile katılanlar adına kayıtlı bulunan 30.03.1979 tarih 16, 17 ve 18 sıra sayılı tapu kayıtlarının mükerrer tapu olup olmadığı değerlendirilmeli,

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazların davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlendiği ya da tapu kaydı kapsamında kalmakla birlikte tapu kaydının, davalı mirasçılar ve katılanlar yararına hukuki kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde, çekişmeli taşınmazların katılanın dayandığı tapu kaydı kapsamında kalması nedeniyle, şimdi olduğu üzere dava konusu 186 ada 2, 183 ada 3 parselin (A) ve 190 ada 55 parselin (A) ve (B) bölümlerinin şimdi olduğu gibi davalı ve katılanlar adına tesciline karar verilmeli,

Çekişmeli 183 ada 3 parselin (B) ve 190 ada 55 parselin (D), (E) ve (F) bölümlerine ilişkin olarak, bu taşınmaz bölümlerinin davalı mirasçıları ve katılanların dayandığı tapu kayıtlarının miktar fazlası konumunda oldukları, dayanılan tapu kayıtlarının tescil davası ile oluşması nedeniyle miktar fazlası kısım üzerindeki zilyetliğinde tescil davasından sonra başladığının kabulünün gerektiği gözönünde bulundurularak, 190 ada 55 parselin (D) bölümünün en eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları ve kadastro tesbit tarihinden 15-20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları incelenmek suretiyle öncesi, niteliği, imar ihya edildiği ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresi, kullanılıp kullanılmadığı ve tasarruf sınırlarının ne olduğu belirlenmeli, katılanlar Kazım Koç ve Sebile Candemir'in zilyetliğinin ne zaman başladığı, nasıl devam ettiği, kimden kime geldiği hususları yerel bilirkişi ve tarafların göstereceği tanıklardan sorularak saptanmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları resmi belgeler ile denetlenmeli ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip oluşacak sonuca göre bir karar verilirken taşınmaz bölümlerinin eylemli durumu nazara alınarak vasfı belirlenmelidir.

Kabule görede, kadastro davalarında davanın tarafları yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, 3402 sayılı Kanunun 31/3 maddesi uyarınca davanın önemi, vekilin sarf ettiği emek, tarafların davada iyi niyetle hareket edip etmediği, hak ve eşitlik kuralları gözönünde tutularak maktuan takdir ve tayin olunması gerekirken, hüküm yerinde Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenmesi de doğru değildir’’ gerekçesiyle birinci bentde açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman İdaresinin 186 ada 2 sayılı parselin tamamına, 183 ada 3 sayılı parselin krokide A harfi ile gösterilen kısmına, 190 ada 55 sayılı parselin krokide A ve B harfleri ile gösterilen kısımlarına yönelik temyiz itirazlarının reddine; ikinci bentde açıklanan nedenlerle davacılar ...ve arkadaşları vekilinin tüm taşınmazlara, davalı Hazine vekilinin ise 183 ada 3 sayılı parselinde krokide B harfi ile gösterilen, 190 ada 55 sayılı parselin krokide D, E ve F harfleri ile gösterilen kısımlara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

Direnme Kararı:

22. Marmaris Kadastro Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2015/22 E., 2016/21 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

23. Direnme kararı süresi içinde asıl davada davacılar ...ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine ve davalı ... İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

24. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; asıl davada davacıların (Şerefli ailesi) tutunduğu tapu kayıtlarının hukuken geçerli kayıtlar olup olmadığı, davalı ... zilyetliğinin 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukukî kıymetini kaybettirecek nitelikte bulunup bulunmadığı, davacıların tutunduğu tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekip gerekmediği, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve taşınmazın niteliğinden kaynaklı olarak zilyetlik yoluyla iktisabını engelleyen bir durumun bulunup bulunmadığı, sonucuna göre de, mahkemece tapu kayıtlarına kapsam tayini yönünden bozma ilamında belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

25. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu taşınmazlara uyduğu saptanan 30.03.1979 tarihli ve 16, 17 ve 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının davalı (tescil davacısı) ... tarafından Hazine, Orman İdaresi, Hisarönü Köyü Tüzel Kişiliği ve Karayolları Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılan tescil davası sonucunda Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.12.1976 tarihli ve 1976/9 E., 1976/256 K. sayılı kararına istinaden sırasıyla 18.880 m2, 5.520 m2 ve 13.000 m2’lik tarlalar olarak ... adına oluştuğu anlaşılmaktadır.

Tescil tapu kayıtları dikkate alınarak yapılan kadastro çalışmaları incelendiğinde;

a) Dava konusu Muğla ili Marmaris ilçesi Hisarönü köyü Kaledibi mevkiinde kain 190 ada 55 parsel sayılı taşınmazın 01.11.2007 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, tarla niteliğinde, 21.304,05 m2 olarak 30.03.1979 tarihli ve 16 sıra numaralı tapu kaydı uygulanmak ve sonraki tarihli satışlar dikkate alınmak suretiyle ... mirasçıları, ..., ... ve ... tarafından tasarruf edildiği saptanmış ise de, Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/474 Esas ve 2002/959 Esas sayılı dosyalarda davalı olduğu belirtilerek ve 3402 sayılı Kanun’un 5. ve 13. maddeleri gereğince mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı,

b) Dava konusu Muğla ili Marmaris ilçesi Hisarönü köyü Başlıca mevkiinde kain 186 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 17.10.2007 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, tarla niteliğinde, 6.159,48 m2 olarak 30.03.1979 tarihli ve 17 sıra numaralı tapu kaydı uygulanmak suretiyle ... mirasçıları tarafından tasarruf edildiği saptanmış ise de, Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/474 Esas sayılı dosyada davalı olduğu belirtilerek ve 3402 sayılı Kanun’un 5. ve 13. maddeleri gereğince mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı,

c) Dava konusu Muğla ili Marmaris ilçesi Hisarönü köyü Başlıca mevkiinde kain 183 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 16.10.2007 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, iki kat kargir ev, tek katlı kargir bina, ahşap tek kat kargir bina ve tarla niteliğinde, 15.569,77 m2 olarak 30.03.1979 tarihli ve 18 sıra numaralı tapu kaydı uygulanmak suretiyle ... mirasçıları tarafından tasarruf edildiği saptanmış ise de, Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/474 Esas sayılı dosyada davalı olduğu belirtilerek ve 3402 sayılı Kanun’un 5. ve 13. maddeleri gereğince mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı,

kayda dayalı tespit edilmiştir.

26. Davacılar ...ve arkadaşları ile onlardan pay satın aldıklarını iddia eden diğer davacıların, ...Valide Sultan Vakfı’na ait olan Mart 1290/Safer 1291 tarih, 18 numaralı (4000 dönüm), 19 numaralı (3000 dönüm) ve 20 numaralı (7000 dönüm) maliki Hacı ... Efendi adına kayıtlı çiftlik tapu kayıtlarına dayandıkları, anılan tapu kayıtlarının ... ... (Hacı ...) kızı ... Hanım’a intikal ederek Ağustos 1326 tarihli 2, 3 ve 4 numaralı tapulara gittiği, ... Hanım’ın da çocukları Kamil Bey, Celal, Mahmut ve Necip’e ölünceye dek bakıp gözetmeleri karşılığında verdiği ve Eylül 1340 tarihli 3, 4 ve 5 numaralı kayıtların oluştuğu, bu kayıtların da 7.2.1962 tarihli 1, 4 ve 5 numaralı tapulara tedavül gördüğü; 18 numaralı kök tapu kaydının 23.05.1969 tarihli 10 ve 11 numaralı tapulara, oradan da 21.07.1969 tarihli 63 ve 64 numaralı tapulara gittiği, bu kayıtların da Hisarönü köyü 1 ilâ 169 numaralı parsellere revizyon gördüğü; 19 numaralı kök tapu kaydının revizyon görmediği; 20 numaralı kök tapu kaydının ise Çamlı köyü 373 ilâ 633 numaralı parsellere revizyon gördüğünün belirtildiği, ancak tespitlere itiraz edildiği; tapu kayıtlarının Hisarönü Çiftliğine ait Hisarönü köyü 1 ilâ 169 sayılı parsellere revizyon gören sınırlarının; D: Mezar Gediği, B: Dikili Taş, K: Löngöz, G: Kırvasil Beli ve bu yerden müfrez çiftlik; Gelibolu-Söğüt Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 1 sıra numarada 639 hektar 5240 m2 yüzölçümündeki (7000 dönüm) kadastro sırasında Çamlı köyü 373 ilâ 633 sayılı parsellere revizyon gören sınırları; D: Kocalan ve Balan Dağı, B: Taşbük ve Löngöz, K: Çilecik Gediği, G: Gökbel ve Karadağ ve Mezar Gediği ile çevrili olan ve Örköz (Ergöz) Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 4 sıra numarada 275 hektar 7907 m2 (3000 dönüm) yüzölçümündeki ve kadastro sırasında hiç bir parsele revizyon görmeyen sınırları; D: Mezar Gediği, B: İnbükü ve Dikilitaş K. Löngöz, G: Gölenya Beli sınırlı kayıtlar olduğu ve bu kayıtların doğru temele dayanan, intikalleri düzenli yapılan tapu kaydı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

27. Öncelikle, davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtları; hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması, diğer bir anlatımla 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesine göre sınırların değişebilir ve genişletilmeye elverişli olması nedeniyle dayanılan kayıtlar sabit hudutlu tapu kayıtları olmadığından hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır.

28. Diğer yandan, davacı tapu maliklerinin (Şerefli ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların Marmaris Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli İsmet Sungurbey, Hüseyin Hatemi ve Nejla Giritlioğlu tarafından düzenlenen raporda belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak ...Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen mirî araziler olduğu ve bu hususun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı da açıktır.

29. Mirî arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda/taşınmazlarda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

30. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20.maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

31. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 22.10.2010 tarihinde dava konusu taşınmazlar başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu 186 ada 2 ve 183 ada 3 sayılı parsellerin öncesinde ... isimli kişiye ait olduğunu, ona da babası ...’dan kaldığını, ancak yaşı itibarı ile ...’ı tanımadığını, taşınmazların ... ile ... arasında trampaya konu edildiğini, ölen kadar ...nın kullandığını, akabinde mirasçılarına intikal ettiğini, dava konusu 190 ada 55 sayılı parselin ...’a ait olduğunu, ...’ya bu yerin annesi ...’tan kaldığını,...’in 1970’li yıllarda öldüğünü, ....e de anılan taşınmazın seferberlikte kaldığı (öldüğü) söylenen babası ...’den intikal ettiğini, ...nın ölümünden sonra mirasçıları tarafından bir kısmının üçüncü kişilere satıldığını, dava konusu taşınmazların köyün kurulduğu tarihten bu yana arpa ve buğday ekiminde tarla olarak kullanıldıklarını, davacılar ...ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını ve görmediğini ifade ettiği gibi dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazlar hakkında da ayrıntılı bilgiler verdiği, davalı zilyet tanıklarının dava konusu taşınmazların evveliyatı ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını doğruladıkları, keşif sırasında mahkeme tarafından yapılan gözlemde; dava konusu 186 ada 2 ve 183 ada 3 sayılı parsellerin büyükçe bir düzlüğün içerisinde yer aldığı, bu düzlükteki taşınmazların tamamının zirai amaçla kullanıldığı, dava konusu 190 ada 55 sayılı parselin diğer taşınmazların doğusunda aynı düzlükte yer aldığı, toprağın derin olduğu, yine zirai amaçla kullanıldığı, üç ayrı bölümden oluştuğu tespit edilmiştir.

32. Hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazlara uygulanan 30.03.1979 tarihli ve 16, 17 ve 18 sıra numaralı tapu kayıtlarının hudutları itibarı ile dava konusu taşınmazlara uyduğu, 183 ada 3 sayılı parselin krokisinde A harfi ile gösterdiği 13.025,08 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı kapsamında, B harfi ile gösterdiği 2.544,77 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı dışında; 186 ada 2 sayılı parselin krokisinde A harfi ile gösterdiği 5.558,69 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı kapsamında, B harfi ile gösterdiği 600,60 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı dışında; 190 ada 55 sayılı parselin krokisinde A harfi ile gösterdiği 8000,61 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı kapsamında ve ... kullanımında, B harfi ile gösterdiği 10.246,30 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı kapsamında ve davalı ... mirasçıları kullanımında, D harfi ile gösterdiği 636,05 m2’lik kısmın tescil tapu kaydı kapsamında ve ... ile ... kullanımında, E ve F harfleri ile gösterdiği sırasıyla 259,82 m2 ve 2.161,47 m2’lik kısımların ise tescil tapu kaydı dışında kaldığı saptanmıştır.

33. Ziraat bilirkişi, dava konusu taşınmazlardaki toprağın derin bir profile sahip (150-200 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi iyi, fiziki yapısı gevşek, geçirgen ve süzek olduğunu, bu hususların toprağın uzun yıllardan beri tarım aletleri ile işlenmiş olduğunu gösterdiğini, dava konusu taşınmazların zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 35-40 yıl öncesinde tamamlanmış olduğunu (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı), uzun yıllardır zirai amaçla kullanıldıklarını ve kadim ziraat arazileri olduğunu saptamıştır. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazların orman tahdidi dışında kaldığını, dava konusu 190 ada 55 sayılı parselin kuzey ucundaki 735 m2’lik kısmın bitki örtüsü (kızılçam ağaçları) ve asitli toprak yapısı bakımından eylemli orman olduğunu, anılan kısım dışındaki yer ile diğer dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinin bulunmadığını, orman içi açıklık olmadığı gibi 6831 sayılı Kanun’un 1744 sayılı Kanun ile değişik 2.madde ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi kapsamında orman dışına çıkarılan yerlerden de olmadığını tespit etmiştir. Jeolog bilirkişi, dava konusu taşınmazlarda kayalık, taşlık, doğal kumluk, çakıllık, sazlık ve bataklık bir alanın bulunmadığını belirtmiştir.