muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8908, Karar No: 2024/3536, Tarih: 15.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8908 E.  ,  2024/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3201 E., 2022/2803 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2022 tarihli ve 2021/290 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e, 53, 63, 54/1. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/3201 Esas, 2022/2803 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi özetle; sanığa üst sınırdan ve indirim hükümleri uygulanmaksızın ceza verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiğine, en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın akıl sağlığıyla ilgili eksik inceleme ile karar verildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi özetle; sanığa üst sınırdan ve indirim hükümleri uygulanmaksızın ceza verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

2. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın eylemi tasarlayarak gerçekleştirdiğine, en ağır şekilde cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın akıl sağlığıyla ilgili eksik inceleme ile karar verildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

1. Olay günü iki kişinin öldürüldüğü ihbarının gelmesi üzerine olay yerine gidildiği ve evin yatak odası olarak kullanıldığı odada yer yatağı üzerinde yatar vaziyette maktul ...'in başından vurulmuş şekilde ve sağ kolunun üzerine yatar şekilde ölü olduğu ve aynı şekilde yatağın üzerinde sırt üstü yatar şekilde sanığın oğlu olan dosyası tefrik edilen Kaan Kundakçı'nın ölü olarak bulunduğu, sanık ile maktulün imam nikahlı evli oldukları, Adli Tıp Kurumunca 01.08.2019 tarihli rapora göre maktul ...'ta üç adet ateşli silah yaralanması saptandığı ve her bir yaralanmanın öldürücü nitelikte olduğunun belirtildiği, sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde maktulü olay yerinde bulunan tüfek ile maktul uyurken başından ateş ederek öldürdüğünü ikrar ettiği, her ne kadar sanık kovuşturma aşamasında maktul ile tartıştıklarını ve maktul uyanıkken öldürdüğünü beyan etmiş ise de sanığın olayın sıcaklığı ile vermiş olduğu beyanına itibar edildiğinin anlaşıldığı olayda;

2. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla

eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli ve 2022/3201 Esas, 2022/2803 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2445, Karar No: 2018/5479, Tarih: 26.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2018/2445 E.  ,  2018/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçludan olan alacağı için başlattığı ilamsız takip sonucu, kesin haciz işlemi uyguladığını, sıra cetvelinde 1. sırada şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyanın olduğunu ve bütün paranın bu sıraya ödendiğini, oysa şikayet olunanın takip dosyasında borçluya gönderilen ödeme emrinin usulsüz olduğunu, tebliğin memur vasıtası ile yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya üzerinden taşınmaz üzerine koyulan haczin kesin haciz olduğunu ve 24.09.2013 tarihli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin ödeme emrinin usulsüzlüğünü ileri sürme hakkı olmadığını, sırası itibari ile kendisine pay ayrılma imkanı olmadığından dava açmada hukuki yararı olmadığını, tebliğin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının takip borçlusu olmaması nedeni ile tebligat usulsüzlüğü yönünde bir iddia ile sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı, TK 32 maddesine göre tarafların tebligatlardan haberdar olduğu, usulsüz tebligat olmasına rağmen borçlunun tebligattan haberdar olduğu, şikayet ve itirazda bulunmadığı buna bağlı olarak tebligatın usulsüzlüğü takibin tarafı olmayan diğer şahıs davacı tarafından ileri sürülemeyeceği, şikayetçi haczinin 18.09.2013 tarihinde kesinleştiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava sıra cetvelinin iptali istemine iliişkin olup, şikayetçi, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında ödeme emrinin borçluya tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, bu şikayetin ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceği belirtilmiş ise de; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere usulsüz olan tebligatın ancak Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun öğrenmesi halinde geçerli sayılabileceği dikkate alındığında, şikayet olunan tarafından usulsüz tebligata rağmen borçlunun haberdar olduğunun ispat edilmesi gerekmetedir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemenin 2015/196 Esas, 2015/526 Karar sayılı ve 2015/208 Esas, 2015/640 Karar sayılı dava dosyalarında da aynı sıra cetvelinin iptali talep edildiği dikkate alındığında belirtilen dava dosyalarının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate alınarak öncelikle, 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Mahkemenin 2015/196 Esas, 2015/526 Karar sayılı ve 2015/208 Esas, 2015/640 Karar sayılı dava dosyalarında da aynı sıra cetvelinin iptali talep edildiği dikkate alındığında belirtilen dava dosyalarının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate alınarak öncelikle, 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15145, Karar No: 2011/17849, Tarih: 29.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/15145 E.  ,  2011/17849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2006 tarih ve 2007/27-2008/170 sayılı kararın düzeltilerek onanmasına ilişkin Daire’nin 24.06.2010 tarih ve 2008/1255-2010/7372 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...adına Türk Patent Enstitüsü nezdinde usul ve yasaya aykırı olarak tescil edilen ancak 556 sayılı Markaları Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 7/1 (c) maddesi gereğince nitelik ve cins belirten ve dolayısıyla herkesin kullanımına açık olması gereken “FORM” ibaresini içeren davalı adına tescilli 118808, 135667, 25298 nolu marka tescillerinin haklı ve geçerli dayanağının bulunmadığını ileri sürerek hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, usul ve esas yönünden açılan davanın yerinde olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuş; karşı dava dilekçesi ile de markaların ayırt edici niteliği yüksek tanınmış markalar olduğu, kötüniyetle açılmış dava ile müvekkilinin yıpratılmak istendiğini ve bundan dolayı elem ve endişe duyduğunu öne sürerek, 100.000,00 YTL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl ve karşılık davaların reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce düzelterek onanmıştır.

Davacı – karşı davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı – karşı davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı – karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 29/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20713, Karar No: 2014/10703, Tarih: 29.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20713 E.  ,  2014/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet, ceza vermekten vazgeçilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığa ait olduğu bildirilen öğrenci servisi aracında bir süre sürücülük yapıp ayrılan ve bu işinden dolayı alacağı bulunduğu ileri süren şikayetçi-katılanın, suç tarihinde ... İlköğretim Okulu yanında öğrendilerini beklemekte olan sanığın yanında gelip "... Hesabımızı görelim.." dediğinde aralarında tartışma başlamasını müteakip sanığın ona "..şerefsiz s.tir git.. " gibi tahkir edici sözler sarfetmesi, itişirlerken yüzüne tokat atması ve bu esnada gözlüğünün yere düşüp kırılmasına neden olması eylemlerinin "mala zarar verme";"kasten yaralama"; "hakaret" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)"Mala zarar verme"; "kasten yaralama" suçlarından verilen "mahkûmiyet" hükümlerine yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında anılan suçlardan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa,

6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince miktar yönünden REDDİNE,

II) "Hakaret" suçundan verilen "ceza vermekten vazgeçilmesine" kararına yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Dosya kapsamı itibariyle hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğini, bu nedenle olayın mahiyetine göre TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca "ceza vermekten vazgeçilmesine" kararı verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

II) "Hakaret" suçundan verilen "ceza vermekten vazgeçilmesine" kararına yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Dosya kapsamı itibariyle hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğini, bu nedenle olayın mahiyetine göre TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca "ceza vermekten vazgeçilmesine" kararı verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/205, Karar No: 2006/1468, Tarih: 08.03.2006

5. Ceza Dairesi 2006/205 E., 2006/1468 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/205 E., 2006/1468 K.**

**- CİNSEL İSTİSMAR

- IRZ VE NAMUSA TASADDİDE BULUNMA

- KAÇIRMA VE IRZA GEÇMEYE TEŞEBBÜS

- TEMYİZ İTİRAZLARI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 185 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 415 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 431 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 55 ]

**"İçtihat Metni"**

Kaçırma ve ırza geçmeye teşebbüsten sanık ..... ......'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair (ADIYAMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 2005/239 Esas, 2005/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

1.1.1989 doğumlu olup hüküm tarihinde 18 yaşını doldurmamış bulunan sanık hakkında 5271 sayılı CMK.nun 185. maddesi uyarınca duruşmanın kapalı yapılması ve hükmün de kapalı açıklanması gerekirken buna uyulmaması, telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın cinsel istismar suçu nedeniyle gerekçesi gösterilmek suretiyle 765 sayılı TCK.nun lehe kabulü ile 415/2, 55/3. maddeleri uyarınca mahkumiyetine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan ve iddianame ile dosya içeriğine göre sanığın kabul edilen diğer şehevi davranışları yanında cinsel organını mağdurların ağzına koymak suretiyle ırz ve namusa tasaddide bulunma eylemi, vücuda organ sokma niteliğinde olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 103/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden 103/1. maddesindeki suçun oluştuğunun kabulü lehe olan hükmü değiştirmeyeceğinden yerinde görülmeyen sanık müdafii temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 431. maddesi uyarınca asgari had 1/5 oranında aşılarak teşdiden ceza belirlenmiş olmakla; 5237 sayılı TCK.nun 109/2. maddesi uyarınca teşdiden ceza belirlenirken oranlılık ilkesine uyularak tayin olunacak temel cezanın 2 yıl 4 ay 24 gün hapis olarak başlatılıp, sırası ile 109/3-f, 109/5, 31/3. maddelerinin uygulanması sonucu 3 yıl 7 ay 6 gün hapis olarak oluşacak sonuç cezanın lehe kanunu değiştirdiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nun 321.maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 8.3.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1506, Karar No: 2017/1679, Tarih: 15.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1506 E.  ,  2017/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-d, 35/2, 62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 11.06.2014 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı Kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; eşi olan mağdur ...’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin sanığın tasarlayarak öldürmeye teşebbüsten ceza alması gerektiğine, lehe olan indirimlerin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın eşi olan mağduru on bıçak darbesiyle; sağ meme üstünde 2.İKA ta, sternum sağ 4.-5.kosta seviyesinde, ksifoid altında sağa doğru yaklaşık 2 cm altında, midaksiller hat solda, T10 seviyesinde sağda ve solda 1er tane, sol

meme altında, sol el bileği ekstansör yüzde, sol ön kol, sol kolda olmak üzere batına, toraksa nafiz, elde kas kesileri olacak şekilde kesici delici aletle yaraladığı, mağdurdaki yaralanmaların göğüs ve batın boşluğuna nafiz, sağ hemotoraks, büyük arter ve ven kesileri, alt ve üst eksrtremitelerde kas, tendon ve sinir kesilerine neden olduğu ve mevcut yaralanmaların mağdurun yaşamını tehlikeye soktuğu olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydan gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/05/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1573, Karar No: 2006/1839, Tarih: 20.03.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/1573 E.  ,  2006/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahkemece verilen hüküm Hazine tarafından temyiz edildiği ve temyiz konusunun kadastro tespiti sırasında dere yatağı olarak tescil harici bırakılıp kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tapu kaydına dayanarak tescil istemine ilişkin olduğundan 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince hükmün temyiz incelemesi görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE 20.3.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.