muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1278, Karar No: 2022/4606, Tarih: 29.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1278 E.  ,  2022/4606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Asıl davada davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29/01/2014 tarihinde verilen dilekçeyle vasiyetnamenin iptali istenmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; birleştirilen davada davacı vekili tarafından davalı aleyhine 10/04/2019 gününde verilen dilekçe ile düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin sahteliğinin tespiti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl ve birleştirilen davanın reddine dair verilen 04/11/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, mirasbırakan ...'un 01/02/2013 tarihinde vefat ettiğini, başkaca mirasçısı bulunmadığından İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12/08/2013 tarihli, 2013/327- 626 E. K. sayılı kararı ile Hazinenin mirasçılığına karar verildiğini, davalıların Kadıköy 27. Noterliğinin 24/01/2013 tarih ve 3176 yevmiye numaralı vasiyetnameye istinaden mirasçı olduklarından bahisle İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/787 Esas sayılı dosyası ile vasiyetnamenin okunmasını talep ettiklerini, mirasbırakanın vasiyetname düzenleme tarihinde fiili ehliyete sahip olmadığı gerekçesiyle vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini istemiştir. Cevaba cevap dilekçesiyle ise vasiyetname altındaki imzanın mirasbırakanın eli ürünü olup olmadığının araştırılmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, murisin vasiyetnamenin düzenlenme tarihinde temyiz kudretini haiz ve akıl sağlığı yerinde olarak iradesini beyan ettiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, murisin vasiyetnamenin düzenlenme tarihinde temyiz kudretini haiz ve akıl sağlığı yerinde olarak iradesini beyan ettiğini ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ilk olarak Adli Tıp Kurumu raporuna göre ...'un 24/01/2013 tarihinde fiili ehliyetine sahip olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilmiştir. Davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 3.Hukuk Dairesi’nin 12.02.2018 günlü ve 2016/13299 Esas, 2018/864 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davacı vekili, daire ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 06.12.2018 günlü 2018/2959- 12501 E. K. sayılı ilamında; “…Somut olayda; davacı taraf cevaba cevap dilekçesi ile vasiyetnamedeki imzanın murise ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılmasına yönelik talepte bulunmasına rağmen, mahkemece davacının bu iddiasına ilişkin olarak inceleme ve araştırma yapılmamış, gerekçeli kararda bu hususa değinilmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece; müteveffanın vasiyetnamenin düzenlendiği tarihten önce (yakın tarihli), attığı samimi imza asıllarının toplanarak, imzanın müteveffaya ait olup olmadığı konusunda, yeterli incelemeyi ve değerlendirmeyi içeren bir bilirkişi raporu aldırılarak, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir…” denilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada davacı vekiline HMK 208/4 maddesi gereği imzanın sahte olduğu iddiasına dayalı olarak vasiyetnameyi düzenleyen noter hakkında dava açmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine dair ara karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından açılan İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/151 Esas sayısına kayıtlı düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin sahteliğinin tespitine ilişkin davada eldeki dosyayla birleştirme kararı verilmiştir.

Yapılan incelemeler sonucunda ATK raporu, grafoloji uzmanı bilirkişi tarafından düzenlenen rapor dikkate alındığında, murisin vasiyetname düzenlendiği sırada fiil ehliyetinin bulunduğu, söz konusu vasiyetnamedeki imzaların da murise ait olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava, vasiyetnamenin iptali, birleştirilen dava ise düzenleme şeklindeki vasiyetnamenin sahteliğinin tespitine ilişkindir.

HMK’nın 281. maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Davacı vekilince bilirkişi raporuna karşı sunulan itiraz dilekçesinde vasiyetname ile yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde adli tıp kurumundan imza incelemesi yaptırılması talep edilmiş olmasına rağmen mahkemece talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir ara karar verilmeden işin esası hakkında karar verilmesi doğru değildir.

Bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E.; 2001/483 K)

Hal böyle olunca mahkemece; vasiyetname ile yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak adli tıp kurumunca imza incelemesi yaptırılması ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/5967, Karar No: 2017/10102, Tarih: 24.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5967 E.  ,  2017/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA: Davalı kurum ile imzalanan sözleşme uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumuna tabi hastalara hizmet verdiğini, davalı kurumun .../02/2016 tarih yazıları ile 2016 Eczane Protokolünün 5.3.14 maddesi gereğince 5.600,00 TL cezai şart ve uyarı işlemi uygulanacağı şeklinde bildirim yapıldığını, davalı kurum tarafından uygulanan uyarı ile 5.600,00 TL cezai şart tahsili işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek davalı yanca uygulanan işlemlerin haksızlığının tespiti ile önlenmesine, kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin davanın reddine dair kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi davalı vekilinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7818, Karar No: 2008/10618, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7818 E.  ,  2008/10618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 05/06/2008

Nosu :262/313

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının gerçek olmadığını, takibin muvazaalı olarak yapıldığını ve zamanaşımına uğradığını ileri sürerek davalının ilk sıraya alınması kararının iptaline, davalıya isabet eden hissenin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı yanca girişilen takibin ihtiyati haciz safhasında olduğunu, itirazın iptali davasının devam etmesi nedeniyle henüz kesinleşmediğini, bu nedenle sıra cetveline de alınamayacağını; diğer taraftan müvekkilinin alacağının dava dışı borçlu ile aralarındaki ticari ilişkiden kaynaklandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacı yanın icra takibinin ihtiyati haciz aşamasında olduğu ve itirazın iptali davası devam ettiğinden henüz kesinleşmediği, bu nedenle de sıra cetvelinde yer alamayacağı; öte yandan davalının alacağının ticari alış verişe dayalı cari hesap alacağı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 140 ncı maddesine göre bir malın satışı sonucunda elde edilen tutarı, bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmiyorsa icra müdürü bir sıra cetveli düzenler. Bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi bulunan alacaklıların bu sıra cetvelinde gösterilmesi gerekir. Davacı yanca taşınmaz üzerine konulan ihtiyati haczin kesinleşmediğinden bahisle sıra cetveline alınmaması yasanın açık düzenlemesine aykırıdır. Bu durumda mahkemece davanın esasına girilerek inceleme yapılmak gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.11 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3693, Karar No: 2012/5246, Tarih: 19.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3693 E.  ,  2012/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... SGK İl Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili kurumun araç üzerindeki haciz tarihinin, davalı kurumun haciz tarihinden önce olduğunu, bu sebeple satış parasının müvekkili kuruma ödenmesi gerekirken düzenlenen sıra cetveli ile davalı kuruma ödendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin birinci haciz alacaklısı olarak kabulünü talep etmiştir.

Şikayet edilen ... SGK il Müdürlüğü vekili şikayete cevap vermemiştir

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, haciz tarihi 01.04.2005 olan davacı ... Vergi Dairesi'nin haczinin, davalı ... SGK İl Müdürlüğü'nün haczinden daha eski olduğu gerekçesiyle, 13.09.2011 tarihli işlemin iptali ile davacı ...'nin alacağının cetveldeki yerinin birinci sıra olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... SGK İl Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin olup sıra cetvelinin iptali istemi ile yapılan şikayetler, cetvel suretinin tebliğinden ( İİK.m.141 ) itibaren yedi gün içinde yapılır (İİK.m.142 ). Söz konusu süre hak düşürücü süre olup, re’sen gözetilir. Somut olayda, sıra cetveli şikayetçi vekiline 26.09.2011 günü tebliğ edilmiş, şikayet ise yasal yedi günlük süreden sonra 05.10.2011 gününde yapılmıştır. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce şikayetin hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... SGK İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3134, Karar No: 2011/14624, Tarih: 05.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/3134 E.  ,  2011/14624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3759, Karar No: 2020/7511, Tarih: 02.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3759 E.  ,  2020/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1361, Karar No: 2023/1519, Tarih: 21.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/1361 E.  ,  2023/1519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/235 E., 2016/587 K.

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2. İzmir 30.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/587 karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili temyiz isteği; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve benzerlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, ... adlı internet sitesi sahibi olan sanığın, katılanlar hakkında farklı tarihlerde yaptığı haber içeriklerinin iftira ve hakaret suçlarını oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

2. Katılanlar vekili 15.05.2014 tarihli dilekçe ile ... isimli internet sitesinde 07.02.2014 tarihinden itibaren yayınlanmaya başlayan ve iki ayı ... süredir yayınlanmakta olan haberlerin mesnetten yoksun farazi yaklaşımlardan ibaret olup, katılanların itibarlarını zedeleyerek maddi ve manevi zararlara sebebiyet verdiği, belirli bir zümre ve şahısları kamuoyunda kötü göstermek için yapıldığını, sanığın 2010 yılından bu yana katılanlara sözleşme kapsamında reklam ve yayın hizmeti sağladığını, 2013 yılından itibaren sözleşme kapsamındaki hak edişlerini gerektiği gibi alamadığı iddiası ile yaptığı haber ile amacın kamuoyunu bilgilendirmek ve habercilik olmadığını, parasını tahsil edemediği için iddialar ortaya attığını, hakaret ve iftira suçlarını işlediği gerekçesiyle sanık ve internet sitesi yazı işleri müdürü M.G. hakkında şikayetçi olmuş, internet sitesindeki ilgili haber ekran çıktıları ile KKTC ... sporları fedarasyonu başkanı katılan ... ile ... dergisi sahibi ve imtiyaz sahibi sanık ... arasında 07.04.2010 tarihinde federasyon tanıtımına ilişkin imzalanan anlaşma tutanağını dilekçeye eklediği görülmüştür.

3. Katılan vekilinin talepte bulunması üzerine, ... isimli internet sitesindeki içeriklere ilişkin eleştiri sınırlarını aşan, kişilerin lekelenmeme hakkı ile masumiyet karinesini ihlal edici nitelikte ifade ve ithamlara yer verildiği, kişilik haklarını ihlal niteliğinde ve itibarı zedeleyici bulunduğu gerekçesiyle farklı tarihlerde erişimin engellenmesi kararları verildiği anlaşılmıştır.

4. M.G. hakkında, hakaret ve iftira suçlarına konu yazıları yazmadığı, isminin internet sayfasının künyesinde yazı işleri müdürü olarak yer aldığı, yazı işleri müdürünün sorumluluğunun basın kanunu bağlamında söz konusu olduğu, suça konu vitrincep.com isimli internet haber sitesinin ve benzeri haber sitelerinin basın kanunu kapsamında yer almayıp 5651 sayılı Kanun kapsamında yer aldıkları, bu kanun kapsamına göre de yazı işleri müdürünün sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle 01.07.2015 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

5. Sanığın 02.02.2011 ila 02.02.2013 tarihleri arası geçerli ... gazetecilik haber ve reklam ajansı basın kartı ile iddianameye konu haberlerin başka haber sitelerinde de yer aldığına dair ilgili haber siteleri ekran çıktılarının dosyaya eklendiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.İftira suçunun oluşabilmesi için ise yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Ceza Genel Kurulu'nun 2016/64 esas 2018/63 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan, diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. Bu kapsamda, basın yoluyla işlenen suçlarda hukuka uygunluk nedeni oluşturan haber verme ve eleştiri hakkı üzerinde de durulmasında yarar bulunmaktadır. Temelini Anayasa'nın 28 ve devamı maddelerinden ... haber verme ve eleştirme hakkının kabulü için, açıklama veya eleştiriye konu olan haberin ... ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgisinin ve yararının bulunması, açıklanış şekliyle konusu arasında düşünsel bir Esas No : 2021/1361

bağ bulunması gerekir. Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır, eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre ..., kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Somut olayda, katılan hakkında yayınlanan haber içeriklerine göre iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, aksi düşüncenin, ifade özgürlüğü ile ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olan basın özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği anlaşıldığından mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/587 karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.