muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9012, Karar No: 2014/15948, Tarih: 16.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/9012 E.  ,  2014/15948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/40357

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/261 (E) ve 2013/948 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Adli Tıp Kurumu uygulamaları ve Dairemizin istikrarlı uygulamalarına göre, yüzde sabit iz oluşturacak şekilde yaralama eylemine dair adli raporun olay tarihinden itibaren en az 6 aylık süre geçtikten sonra Adli Tıp uzmanından ya da konusunda uzman doktordan raor alınarak hüküm kurulması gerekirken, olay tarihinden yaklaşık 2 ay sonra tanzim olunan ancak kim tarafından ve nereden düzenlendiği tam olarak okunamayan adli raporun hükme esas alındığının anlaşılması karşısında, katılanın geçici ve kati tüm raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu'na sevkinin yapılarak yüzünde tarif edilen yara izinin sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair usulüne uygun raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine yazılı şekilde eksik soruşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5535, Karar No: 2016/6594, Tarih: 13.06.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/5535 E.  ,  2016/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 24.12.2015 gün ve 2015/11575 Esas, 2015/12019 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen mahkeme kararının gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440. maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle HUMK'nın 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Kanunun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 264,60 TL para cezası ile 60,80 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline, 13.06.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı vekili, müvekkilinin davalının babası olduğunu, davacının dava konusu taşınmazları ticari faaliyet gelirleriyle satın aldığını, ancak ticari riskler nedeniyle taşınmazları kendi adına tescil ettirmek yerine o tarihlerde 19 yaşında bulunan ve yeterli ekonomik geliri ve birikimi bulunmayan davalı kızı adına tescil ettirdiğini, eşiyle arasının açılması sonrasında davalının kendisine cephe aldığını ve taşınmazları iade etmediğini belirterek, inançlı işlemle davalı adına tescil edilen dava konusu iki dükkanın tapusunun iptal edilerek müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme gerekçeli kararında, uyuşmazlığın muvazaa iddiasına dayandığını, muvazaanın taraflarının bu iddialarını yazılı delil ile ispat etmeleri gerektiğini, davacı tarafın iddiasını yazılı delille kanıtlayamadığını, ayrıca davacının dosyaya sunduğu belgelerin davalının elinden çıkmış belge olmadığını, yazılı delil başlangıcı niteliğinde kabul edilmediğini, bu nedenle tanık da dinlenmediğini, iddia yazılı delille kanıtlanamadığından davanın reddedildiğini belirtmiştir.

Yerel mahkeme hükmü, Dairemizin 2015/11575 Esas, 2015/12019 sayılı Kararıyla onanmıştır.

Davacı vekili 09.02.2016 tarihli karar düzeltme dilekçesinde, tarafların baba kız olduklarını, 6100 sayılı HMK gereğince iddialarını ispat etmek amacıyla şahit dinletebilme haklarının bulunduğunu, ancak mahkemenin tanık dinlemediğini ve eksik incelemeyle karar verdiğini belirterek, karar düzeltme talebinin kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, olayları bildirmek taraflara, hukuki nitelemeyi tespit ederek uygulanacak kanun hükmünü bulup tatbik etmek hâkime aittir.

Hemen belirtilmelidir ki, olayları bildirmek taraflara, hukuki nitelemeyi tespit ederek uygulanacak kanun hükmünü bulup tatbik etmek hâkime aittir.

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, üçüncü kişi adına kayıtlı bulunan dava konusu taşınmazların, aslında davacı tarafından satın alındığı ve bedelinin de davacı tarafından temin edildiği ancak, davacının kendince ileri sürdüğü mazeretler nedeniyle tapularının kendi adına alınması yerine güvendiği davalı kızı adına tescil ettirildiği ve talep edildiğinde kendisine iade edileceği (kişisel hak kaynaklı) inançlı işlemine dayanmaktadır.

Mahkemenin uyuşmazlıkla ilgili hukuki nitelendirmesi isabetli olmadığından verilen hüküm de hukuka uygun bulunmamıştır.

Kanunlarımızda, gerek inançlı işlemi gerekse inanç sözleşmesini doğrudan düzenleyen bir hüküm bulunmamaktadır. İnanç sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde dayanak yapılan 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, inançlı işlemin ispatı için yazılı delil aranmış olup, inançlı işlemin geçerliliği için şekil şartı aranmamıştır.

Bilindiği gibi, 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

1- "İspat hakkı" kenar başlıklı 189. maddesinin üçüncü fıkrasında, "(3) Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz.",

2- "Kanunda düzenlenmemiş deliller" kenar başlıklı 192. maddesinde, "(1) Kanunun belirli bir delille ispat zorunluluğunu öngörmediği hâllerde, Kanunda düzenlenmemiş olan diğer delillere de başvurulabilir.",

3- "Senetle ispat zorunluluğu" kenar başlıklı 200. maddesinde, "(1) Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz.

(2) Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda birinci fıkradaki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir.",

4- "Senede karşı tanıkla ispat yasağı" kenar başlıklı 201. maddesinde, "(1) Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz.",

5- "Delil başlangıcı" kenar başlıklı 202. maddesinde, "(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.

(2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.",

5- "Delil başlangıcı" kenar başlıklı 202. maddesinde, "(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.

(2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.",

6- "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

6100 sayılı Kanunun 189. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, bir hususun belirli delillerle ispatını ancak kanun emredebilir.

İnançlı işlemi doğrudan düzenleyen bir kanun hükmü bulunmamaktadır. İspatı hakkında ise yine kanunlarımızda belirli delillerle ispatını emreden bir hüküm de yer almış değildir.

Bu hüküm uyarınca, içtihadı birleştirme kararı ile dahi bir hususun belirli bir delille ispatı şart koşulamaz, yargılama ispat konusundaki kanun hükümlerine göre yapılmalıdır.

Öte yandan, uyuşmazlığın çözümünde dayanak yapılan İçtihadı Birleştirme Kararı, konusuyla sınırlı, gerekçesiyle açıklayıcı ve sonuçlarıyla görülmekte olan benzer davalar için bağlayıcıdır.

5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına konu inançlı işlem, 6100 sayılı Kanunun 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde sayılan altsoy, üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerden olmadığına göre, ispat şekli için aranan yazılı delil bu dava için bağlayıcı olamayacaktır.

Davaya konu inançlı işlemin, altsoy – üstsoy olan baba kız arasında yapıldığı iddia olunduğuna göre, davanın ispat hukukuna ilişkin genel hükümler çerçevesinde ve özellikle 6100 sayılı Kanunun senetle ispatın istisnasını düzenleyen 203. maddesi nazara alınarak çözülmesi gerekir.

Açıklanan gerekçelerle, davacı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü, Dairemizin onama kararının kaldırılması ve yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekirken, karar düzeltme talebinin reddine yönelik Sayın çoğunluğa katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/3220, Karar No: 2013/7282, Tarih: 09.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3220 E.  ,  2013/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 5.6.2012 gün ve 326-393 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davaya dayanak... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/466 takip sayılı dosyasının evrak arasına alınmadığı görülmekle,

... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/466 Takip sayılı dosyasının ilgili İcra Müdürlüğünden istenerek evrak arasına eklenmesi (dosyanın ait olduğu icra müdürlüğünde bulunamaması halinde, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1163 Esas sayılı dosyası arasına gönderilme ihtimaline binaen anılan mahkemeden veya dosya herhangi bir yere gönderilmiş ise gittiği yerden istenerek, dosyanın mutlaka temin edilmesi), ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5976, Karar No: 2011/10257, Tarih: 06.10.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/5976 E.  ,  2011/10257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın iptali ve temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 17.12.2010 tarihli takip talebiyle aylık 850.-TL'den 15.07.2009 tarihinden - 15.12.2009 tarihine kadar olan kira bedeli ile 80.-TL bakiye Haziran 2009 kirası toplamı 5180.-TL ve işlemiş faizinin tahsili isteminde bulunmuştur. Ödeme emri borçlulara 21.01.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, borçlular yasal sürede 2050.-TL borcu ödediklerini bildirerek bu miktara itiraz etmişler, 3250.-TL borcu kabul ederek taksitle ödeyeceklerini bildirmişlerdir. Kabul ettikleri borç miktarını da icra müdürlüğüne yasal otuz günlük süreden sonra 29.03.2010 tarihinde ödemişlerdir. Borçlular 10.08.2009 tarihinden 20.12.2009 tarihine kadar bankaya hangi aylara ait olduğunu açıklamadan toplam 2050.-TL ödemede bulunmuşlardır. Davacı bu ödemelerin önceki aylara ait olduğunu takip konusu aylara ilişkin olmadığını savunmuştur. Ödeme yapan kiracılar tarafından açıkça ayı belirtilmeyen ödemelerin davacı tarafından önceden ödenmeyen aylar kirasına mahsup edilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Öte yandan davalılar tarafından kabul edilen borç miktarı otuz günlük yasal sürede ödenmediğinden temerrüt olgusu da gerçekleşmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5814, Karar No: 2021/3462, Tarih: 08.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/5814 E.  ,  2021/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava, imar yolu ile oluşan tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, her ne kadar, Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'nca mahkemece verilen önceki tarihli hükmün temyiz incelemesinin Dairemizce yapılmış ve 22.03.2013 tarih, 2013/1863-2272 Esas, Karar sayılı bozma ilamı üzerine karar verilmiş olması nedeniyle Dairemiz görevli bulunmuş ise de; bozma ilamı tarihinden sonra söz konusu uyuşmazlığı incelemekle görevli Daire, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile 14. Hukuk Dairesi olarak belirlenmiş olup, bu tarihten sonra da, aynı yere ilişkin benzer nitelikteki davaların temyiz incelemesinin 14. Hukuk Dairesince yapılmış olması nedeniyle; davanın açıklanan niteliği gereği, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 23.01.2020 tarih ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi görevi Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'ne ait olduğu halde bu husus maddi hata sonucu göz ardı edilerek dosyanın Dairemize gönderilmiş olduğu anlaşılmış olmakla, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 08.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13258, Karar No: 2013/9037, Tarih: 16.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13258 E.  ,  2013/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21727, Karar No: 2018/4586, Tarih: 08.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/21727 E.  ,  2018/4586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Somut olayda, sanığın, müştekileri açıkça öldürmekle tehdit etiğinin mahkemece kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kalan bu sözlerin tehdit kastı taşımadığı ve katılan üzerinde korku ve endişe oluşturmadığı şeklindeki yasal dayanaktan yoksun gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2-Sanığın 19.01.2012 tarihli duruşmada, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü beyan etmesi, ve adli sicil belgesinden daha önce hakkında TCK'nın 32. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli derecede azalmış olup olmadığı konusunda yöntemince sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Bozma kararına uyulması ve TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kalan tehdit suçunun oluştuğunun kabulü sanığın akıl sağlığının yerinde olduğunun saptanması halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve Üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3104, Karar No: 2018/6278, Tarih: 24.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3104 E.  ,  2018/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Aydınlık Gazetesinin 15/10/2015 tarihli nüshasının 10. sayfasında yayımlanan "İmamlar ve Haramiler Medyası" başlıklı yazı ile anılan Gazetenin internet sitesi olan www.aydinlikgazete.com adlı internet sitesinde aynı başlıkla yayımlanan yazı nedeniyle ilgilileri Turkuvaz Aktif Televizyon Prodüksiyon A. Ş. ve Turkuvaz Gazete Dergi Basım A. Ş. vekili tarafından yapılan tekzip, düzeltme ve cevap metninin yayımlanması ile erişimim engellenmesi taleplerinin reddine dair İstanbul 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/01/2016 tarihli ve 2016/28 değişik sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine ilişkin İstanbul 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/01/2016 tarihli ve 2016/580 değişik sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 29/03/2018 gün ve 3255 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2018 gün ve KYB - 2018/29063 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Anayasa’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi Ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunu’nun 9/1. maddesinde “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” ve anılan maddenin 3. fıkrasında “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında Aydınlık Gazetesinin 15/10/2015 tarihli nüshasının 10. sayfasında yayımlanan "İmamlar ve Haramiler Medyası" başlıklı yazı ile anılan Gazetenin internet sitesi olan www.aydinlikgazete.com adlı internet sitesinde aynı başlıkla yayımlanan yazıların ilgililerin şeref ve haysiyetini ihlal edici ve kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İfade özgürlüğü; insanın özgürce bilgi ve düşünce sahibi olabilme, zihninde oluşturduğu düşünce ve kanaatlerinden ötürü kınanmama, bunları meşru şekil ve yöntemlerle dışa vurma imkan ve özgürlüğüdür. İfadenin, genellikle dış dünyayı gören, duyan, yorumlamaya ve algılamaya çalışan bir kişi veya toplum gibi gerçek bir muhatabı, bazen de cansız varlıklar veya bizzat kendisi gibi muhatapları vardır. İfadeye anlam veren onun muhatabıdır.