muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/28579, Karar No: 2013/11911, Tarih: 09.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/28579 E.  ,  2013/11911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı banka, davalı ile 07.01.2005 tarihinde kredi kartı üyelik sözleşmesi imzalandığını, kredi kartı borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilip davalıya ihtarname keşide edilip takibe girişildiğini, ancak itiraz nedeni ile takibin durduğunu belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve %40 tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vasisi, davalının 1995 yılında kaza geçirdiğini, kollarının omuzdan, bacaklarının ise diz altından kesilmiş olması nedeniyle vesayet altına alındığını, bu hali ile imza atabilmesinin mümkün olmadığını, heyet raporlarının bulunduğunu, davalı adına başkalarının imza attığını, davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının ağzına kalem sıkıştırmak suretiyle imza incelemesi yapılamayacağı, BK'nun 15. ve 16. HMK'nun 297 maddeleri uyarınca imza istiktabının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalının 27.06.1995 tarihinde geçirdiği kaza sonucunda kollarının omuzdan, bacaklarının ise dizaltından ampute edildiği, davaya dayanak kredi kartı sözleşmesinin 07.01.2005 tarihinde Hayati Akış ismi altında imzalandığı,Davalının el ve ayaklarının ampute edilmiş olması nedeniyle TMK 408. maddesi gereğince 06.04.2010 tarihinde vesayet altına alındığı ve eşi Hüriye Akış’ın kendisine vasi olarak atandığı konularında ihtilaf yoktur. Davalı, el ve ayaklarının olmaması nedeniyle imza atamadığını, ayrıca vesayet altında olduğunu, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, BK'nun 14, 15 ve HMK'nun 297 ve devamı maddeleri gereğince imzanın bir şahsın el yazısı ile ad ve soyadını yazması şeklinde olması gerektiği, davalının her iki kolunun omuzdan her iki ayağının dizden itibaren kesik olduğu, bu konuda polis bilirkişisine inceleme yaptırıldığı, fotoğraflarla mahkemece tespit edildiği, davalıya bu haliyle imza istiktabı yaptırmanın ve ağzına kalem sıkıştırmak suretiyle imza atmasını istemenin mümkün bulunmadığı, ayrıca bu şekildeki imzanın yasalara ve insan haklarına aykırı şekilde elde edilmiş sayılacağı, kaldı ki imza olarak kabul edilemeyeceği, tacir olan bankanın basiretli bir tüccar gibi gerekli inceleme ve araştırmayı yaptıktan sonra kredi kullandırması gerektiği, aksini istemenin hakkın kötüye kullanması sonucunu doğuracağı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davalının el ve ayaklarının olmaması nedeni ile kredi sözleşmesine imza atıp atamayacağı, imza beyannamesi sunmak suretiyle davacı bankayla yaptığı sözleşme uyarınca almış olduğu banka kredi kartı ile yaptığı harcamalardan dolayı sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. BK'nun 14, 15 ve HMK'nun 297 ve devamı maddeleri gereğince imzanın bir şahsın el yazısı ile ad ve soyadını yazması şeklinde olması gerektiği konusunda şüphe yoktur. Ancak bu savunmanın ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması kapsamında olmaması gerekir. Davacı banka tarafından dosyaya sunulan ve davalı tarafından itiraz edilmeyen Silifke 2. Noterliğince onaylanan 25 Mart 2009 tarih, 1232 yevmiye nolu “imza beyannamesi” içeriğinden anlaşılacağı üzere davalı beyannamede bulunan ve kalemi ağzı ile tutarak attığı tatbik imzasını resmi dairelerde.., bilumum bankalarda yapılacak her türlü işlemlerde kullanacağını, imzanın her bakımdan kendisini sorumlu kılacağını beyan etmiştir. Bu belge ile davalı, borçlandırıcı işlemlerde kalemi ağzı ile tutarak imza atacağını bizatihi kendisi kabul etmiştir. Artık davalının imza atamadığından bahisle borçlanamayacağının kabulü hakkın kötüye kullanılması kapsamında olup, MK. 2 de düzenlenen dürüstlük kuralına aykırıdır. Davacı bankanın ödeme talebine kadar imza beyannamesi ile borçlanabilen davalının, borcun ifası istendiğinde imza atamadığını ve vesayet nedeniyle ehliyetsizliğini ileri sürerek ifadan kaçınması, hakkın kötüye kullanılmasının tipik bir örneğidir. Kanun, kötüniyeti korumamalıdır. Esasında, davalı, davacı bankaca verilen kredi kartı ile harcamalar yapmış ve fiilen kredi kartını kullanmışsa, sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmaması da davalıyı kredi kartı harcamasını ödeme yükümlülüğünden kurtarmaz. Dosya içinde bulunan hesap ekstrelerinden davalı adına verilen kredi kartının 2005 yılından beri kullanıldığı ve harcamalar yapıldığı ortadadır. Ancak, mahkemece hesap ekstrelerine ilişkin harcama belgeleri ve ilgili belgeler getirtilmemiş, kredi kartını kimin teslim aldığı araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece, kredi kartı harcamaları ve buna ilişkin slipler mevcutsa davacı bankadan getirtilerek; sliplerdeki, kredi kartı üyelik sözleşmesindeki ve teslimat belgesindeki imzaların davalıya ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması, kredi kartının kime teslim edildiğinin, ödenen ekstreler var ise ödemelerin kim tarafından yapıldığının, kredi kartının fiili kullanıcısının davalı olup olmadığının araştırılması ve hâsıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı banka lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4709, Karar No: 2008/9307, Tarih: 16.09.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4709 E.  ,  2008/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/01/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden idareye ait bulunan 2336 ada 11 parsel sayılı taşınmazda bulunan binaya,davalılar tarafından kebap salonu olarak kullanılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,kayden davacı idareye ait çaplı taşınmazın 172 m2 lik bölümünün davalılar tarafından haklı bir neden olmaksızın kullanıldığı gerekçesiyle elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve bir kısım davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.9.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenT.C.Ziraat Bankası A.Ş. vekili Avukat A. S. S.A.Y.A.vs. vekili Avukat İ.T.,S. E.P. vekili Avukat Bedriye İ.l P.ile temyiz edilen vekili Avukat H. G.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine,toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına,özellikle kayden davacı bankaya ait çaplı taşınmaza haklı ve geçerli bir sebep bulunmaksızın elatıldığı, ve bilimsel verilere göre ecrimisil belirlenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı bankanın ve (S.E.dışındaki) davalıların tüm temyiz itirazları yerinde değildir.ReddineDavalı S.E.'un temyizine gelince; 24.8.2005 tarihli ve temlikname başlığını taşıyan Ankara 7.Noterliğinde düzenlenen belgede davalı S.'nın anılan taşınmazda bulunan işletmeden kaynaklanan tüm haklarını vecaibiyle birlikte davalılardan A. Y. A.ve S.İ. A.'ya temlik ettiği görülmektedir.Ayrıca anılan davalının İstanbul'da yaşadığı ve taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmediği,kaldıki başka bir şekilde de taşınmazı tasarruf ettiğine dair dosyada başkaca bir delile rastlanmadığı gibi, Ticaret Sicil Gazetesinde anılan işletme ile ilgisinin kalmadığına dair ilan yapıldığı dosya kapsamı ile sabittir. Somut bu bulgu ve olgular karşısında davalı S.'nın taşınmazı kullandığı ve tasarruf ettiği s.

O halde bu davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

O halde bu davalı hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı S.'nın temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,13.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren avukatlık ücret tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden davalı S.E. vekili için 550.00.-YTL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32997, Karar No: 2016/11185, Tarih: 03.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32997 E.  ,  2016/11185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 15.02.2013 tarihli rapor olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden katılanın yapılan muayenesi sonucu düzenlenmiş ise de, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce 15.02.2013 tarihli raporda nedbe dokusunun iyileşmesini tamamlaması nedeniyle 6 ayın tamamlanmasını beklemeye lüzum olmadığının belirtilmesi karşısında, raporun tıbbi açıdan hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın eylemi ile katılanın vücutta kemik kırığı ve yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralanması karşısında, sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, Mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5812, Karar No: 2006/8069, Tarih: 19.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5812 E.  ,  2006/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14009, Karar No: 2024/2439, Tarih: 22.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14009 E.  ,  2024/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1277 E., 2021/2231 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/4007 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 53 üncü maddesi gereğince kamu davası açılmıştır.

B.Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2021 tarihli ve 2020/94 Esas, 2021/110 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Ceza Dairesinin 04.10.2021 tarihli ve 2021/1277 Esas, 2021/2231 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrası (a) bendi uyarınca eleştirilerek oy çokluğu ile esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Eksik araştırma ile karar verildiği,

2.Beraatine karar verilmesi gerektiğine,

3.Yağma kastı bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Gece saat:22.30 sıralarında, sanığın şikâyetçinin yanına gelerek ve rızası ile cep telefonunu aldığı, ancak daha sonra sanığın, şikâyetçiden almış olduğu cep telefonu ile uzaklaşmak istemesi üzerine, şikâyetçinin, sanıktan cep telefonunu istediği, sanığın cep telefonunu şikâyetçiye geri vermek istememesi üzerine çıkan tartışmada sanığın bir bıçakla şikâyetçinin basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde hafif bir şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Şikâyetçinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun tespit edildiği 22.07.2019 tarihli adli tıp kurumu raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

2.Şikâyetçinin yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun tespit edildiği 22.07.2019 tarihli adli tıp kurumu raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Şikâyetçinin yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olmadığının tespit edildiği 23.01.2020 tarihli adli tıp kurumu raporu dava dosyasında mevcuttur.

4.Şikâyetçinin olayın sıcaklığı ile alınan beyanının olay günü alınan adli rapor ile uyumlu olduğu görülmüştür.

5.Sanığın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

6.Tanık H.R.'nin kolluk aşamasında alınan ifadesinin sanığın savunmaları ile kısmen çeliştiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda alınan beyanları ile tanık H.R.'nin kolluk aşamasında alınan beyanında, sanık ile şikâyetçi arasında husumet bulunduğu ve telefonu iade edildiğinin belirtilmesi nedeniyle faydalanma kastının tespiti amacıyla suç tarihi itibariyle, suça konu şikâyetçinin kullandığını beyan ettiği telefonun iletişim kayıtları getirtilerek, suç tarihi ve sonrasında sanık veya şikâyetçini tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kimin kullanımında olduğunun tespiti için iletişim kayıtları, baz istasyonlarının araştırılması ve belirtilen tüm bu durumların netleştirilmesinden sonra delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/1277 Esas, 2021/2231 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3250, Karar No: 2020/4254, Tarih: 20.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/3250 E.  ,  2020/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 10.04.2018 tarih ve 2016/1064 E. - 2018/43 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından, davacı hakkında başlatılan takibe konu senedin bedelsiz olduğunu, davacının senet lehdarı olan davalı ile ticari ilişkisinin olmadığını, senedin davalının babası olan dava dışı ...'ye boş olarak verildiğini, senedin davalının lehtar olarak gösterilmek suretiyle doldurulduğunu ileri sürerek, davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddiasını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, senet altındaki imzanın davacıya ait olduğu hususunun icra hukuk mahkemesi kararıyla sabit olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının şikayeti üzerine başlatılan soruşturma kapsamında davalının ifadesinde, kendisinin davacıyla ticari ilişkisinin olmadığını, davacının, senedi babası ...'ye verdiğini, kendisinin de babasından olan alacağına karşılık senedi aldığını kabul etmiş olup, bu durumda senet lehdarının anlaşmaya aykırı olarak dava dışı ... yerine davalının gösterildiğini, senedin lehdar kısmına gerçek alacaklıdan alacaklı olan davalının isminin yazılmasının ciro veya alacağın temliki olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2015/17844 esas, 2016/6913 karar sayılı ve 20.04.2016 tarihli ilamı ile "Dava icra takibine konu bonodan dolayı borçlu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Dava konusu bonoda davacı keşideci, davalı ise lehtar konumundadır. Taraflar arasında bononun lehdar davalı ...'nin babası ...'ye imzalanmak suretiyle lehtar hanesi açık bırakılarak verildiği, dava dışı ... tarafından da davalıya verildiği ve lehtar hanesine davalının isminin yazıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, lehtar hanesi boş olarak verilen bononun, bonoyu alan kişi tarafından lehdar hanesine kendi isminin yazılıp yazılamayacağı ve davalının bononun bedelsiz olup olmadığını bilebilecek kötüniyetli hamil olup olmadığı hususlarında toplanmaktadır.

Mahkemece, senette alacaklı olarak ... yerine ...'nin yazılı olduğu, lehdar hanesine ... isminin davacı ile dava dışı ... arasındaki anlaşmaya aykırı şekilde doldurulduğunun sabit olduğu, bu hususun ciro veya alacağın temliki olarak kabul edilmesi mümkün olmadığından davanın kabulüne karar verilmiş ise de; olayda uygulanması gereken 6762 Sayılı T.T.K.'nın 690. maddesi yollamasıyla 592. maddesine göre, (6102 Sayılı T.T.K.'nın 778. maddesi yollamasıyla 680. maddesi) açık ticari senet eksik unsurları tamamlanınca sanki baştan beri doldurulan içeriği varmış gibi işlem görür, açık ticari senette keşideci ile senedi elinde bulunduran arasında yapılan anlaşma ile eksik unsurların doldurulması senet teslim edilen kişiye bırakılmıştır. Tarafların anlaşmaları sonucu bononun lehdar hanesine açık bırakılarak bir başkasına tevdii mümkündür. Bu durumda, bonoyu alan kişi lehdar hanesi kendi adını yazabileceği gibi isterse bonoyu yine lehdar hanesi açık olarak başka bir kişiye vererek açık kısmının o kişi tarafından doldurulmasına imkan sağlayabilir. Somut olayda, davacı tarafından bono lehtar hanesi açık bırakılarak imzalanmak suretiyle dava dışı ...'ye verilmiş, davalı da bonoyu ...'den alarak lehdar hanesine kendi ismini yazmıştır. Bu husus bononun geçerliliğini etkilemez, davacı davalı hamile ancak TTK'nın 599. maddesinde yazılı koşullarla def'ilerini ileri sürebilir. İspat külfeti davacıda olup, davacının öncelikle bonoyu verdiği kişiye borçlu olmadığını, davalı hamilin bildiğini ayrıca bonoyu iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiğini kanıtlaması gerekir. Tüm bu hususlar gözönüne alınmaksızın yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, tanıklar dinlenmiş, dinlenen tanık beyanları ile davalı hamilin, bonoyu iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, tanıklar dinlenmiş, dinlenen tanık beyanları ile davalı hamilin, bonoyu iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, ancak bozma ilamı yanlış değerlendirilerek, bononun öncelikle bedelsiz olup olmadığı hususu değerlendirilmemiştir. Davacı, bononun dava dışı ...’ye boş olarak, hatır senedi olarak verildiğini iddia etmiş, ancak bu iddiasını yazılı delille ispatlayamamıştır. Davacının öncelikle bonoyu verdiği kişiye borçlu olmadığını ispatlaması gerekir. Davacının, bononun hatır senedi olarak, dava dışı ...’ye verildiğini ispatlayamaması nedeniyle, davanın, öncelikle bu gerekçe ile reddi gerekirken, mahkemece yazılı gerekçe ile reddi yerinde olmamakla birlikte bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi ve 5236 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı H.U.M.K.'nın 5236 sayılı Kanun'un 16. maddesiyle değiştirilmeden önceki 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesi bu şekliyle düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde değiştirilmiş haliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 20.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.