muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11365, Karar No: 2020/1292, Tarih: 23.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11365 E.  ,  2020/1292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın, dosyasına sunduğu ve katılan ...’nin annesi ...’ın, dava konusu aracı 01.01.2017 tarihine kadar kullanmasına izin verdiğine ilişkin 01/11/2013 tarihli belge aslı temin edilerek yazı ve imzanın, ölen ...’a ait olup olmadığı hususunun tespiti için, ...’ın ikamet ettiği ilin Nüfus Müdürlüğüne, Tapu ve Kadastro Müdürlüğü'ne, bankalara ve boşanma davalarının görüldüğü Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’ne müzekkere yazılarak, ...’a ait mukayeseye elverişli yazı ve imza örneklerinin gönderilmesinin istenmesi ile .... Noterliği’ne müzekkere yazılarak 09/01/2014 tarihli ...’a ait vasiyetnamenin aslının istenmesi suretiyle, gönderilecek olan yazı ve imza örnekleri ile 09/01/2014 tarihli vasiyetnamede bulunan imza örneklerinin, 01/11/2013 tarihli belgedeki yazı ve imza ile karşılaştırılarak, ...’ın el ürünü olup olmadığının tespiti hususunda bilirkişi raporu aldırılmadan eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8801, Karar No: 2018/20074, Tarih: 12.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/8801 E.  ,  2018/20074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ........ Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, bir kısım davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda ... ........ Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez bir kısım davalılar ... ve ... vekilinin ........ Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 1.377,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 4.125,15 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılar ... ve ...'dan alınmasına, 12.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3008, Karar No: 2025/6225, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3008 E.  ,  2025/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/511 E., 2023/1375 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2.Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/37 E., 2023/112 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6058, Karar No: 2006/8345, Tarih: 14.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6058 E.  ,  2006/8345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Borçlular vekili, Antalya 2.İcra müdürlüğünün 2003/2487 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun yapılmadığını, vergi dairesi ve SSK alacaklarına pay ayrılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra mahkemesince borçluların sıra cetveline itiraz hak ve yetkileri bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline menfaati bulunan alacaklılar itiraz edebilir. Borçlunun kural olarak sıra cetveline itiraz ... mevcut değildir. İcra mahkemesince bu yön gözetilerek borçlularının itirazının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, 14.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15677, Karar No: 2014/5323, Tarih: 27.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/15677 E.  ,  2014/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ...'ın haberdar olduğu ve yaşı nedeniyle kendisine atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı 14.02.2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 20.03.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'ın, hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle iftira, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ...'ün, hırsızlık ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu olarak atanan müdafii yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmemiş ise de, suça sürüklenen çocuk Umut'un zorunlu olarak atanan müdafiiden haberdar olmadığından yokluğunda verilen hükmün kendisine 15.03.2013 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine yasal süre içerisinde 20.03.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21244, Karar No: 2012/25207, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21244 E.  ,  2012/25207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak , enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak , enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2'sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14093, Karar No: 2015/35064, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14093 E.  ,  2015/35064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/331167

MAHKEMESİ : Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2012/389 (E) ve 2013/285 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK.'nun 196/2 maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5553, Karar No: 2020/4585, Tarih: 22.10.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/5553 E.  ,  2020/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Davaya konu 107 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, imar uygulaması sonucunda oluştuğu, davacı Hazine tarafından tapu kaydının iptali ve adına tescili istemi ile dava açtığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın imar mevzuatından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Dava, imar yolu ile oluşan tapu kaydının iptali istemine ilişkin olup, her ne kadar, Mahkemece verilen önceki tarihli hükmün temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış ve 22.03.2013 tarih, 2013/1868-2275 Esas, Karar sayılı bozma ilamı üzerine karar verilmiş ise de; bozma ilamı tarihinden sonra söz konusu uyuşmazlığı incelemekle görevli daire, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile 14. Hukuk Dairesi olarak belirlenmiş olup, bu tarihten sonra da, aynı yere ilişkin benzer nitelikteki davaların temyiz incelemesinin 14. Hukuk Dairesince yapılmış olması nedeniyle; davanın açıklanan niteliği gereği, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 23.01.2020 tarih ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu nedenle dosyanın, anılan Daire Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 22.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17828, Karar No: 2014/15298, Tarih: 19.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17828 E.  ,  2014/15298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/188040

Mahkemesi : Gebze 4. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/03/2013

Numarası : 2011/195 - 2013/254

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Katılanın 24.08.2007 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası nedeniyle sağ femur orta diafiz, sol femur kırığı tanısı ile kaldırıldığı hastahaneden acil patoloji düşünülmediğinden kendi isteği ile sanığın çalıştığı Özel Gebze Merkez Hastahanesi'ne sevkedildiği, ortepedi uzmanı olan sanık tarafından 25.08.2007 tarihinde ameliyata alınarak katılanın, sol femur suprakondiler kırığı için kapalı redüksiyon ve uzun bacak alçı, sağ femur diafiz kırığına kilitli intramedüller çivi uygulaması yapılıp önerilerle birlikte taburcu edildiği, 28.08.2007 den 19.01.2008 tarihine kadar kontrol muayenelerinin sanık tarafından yapıldığı, ancak sanığın 31.01.2008 de işine son verilmesi nedeni ile hastahaneden ayrılmasından sonra, katılanın kontrolünün belirtilen hastahanede yeni göreve başlayan Dr. K. G.. tarafından 15 gün süre ile yapıldığı, 07.03.2008 günlü muyanede katılana sağ bacaktaki kırığın kaynamaya başlaması nedeniyle koltuk değneklerini tamamen bırakması ve sağ bacağının üzerine tek değnekle basarak yürümesi gerektiği şeklinde öneride bulunulduğu, katılanın 08.03.2008 tarihinde sağ bacağındaki ağrı ve şişlik nedeniyle aynı hastahaneye gitmek istediğinde, önce adı geçen doktorun izinli olduğunun, sonra da görevden ayrıldığının belirtilmesi üzerine 10 gün süreyle yeni bir doktorun gelmesini beklediği, 18.03.2008'de fizik tedavi uzmanınca yeni bir kırıktan şüphelenilerek ortopedi uzmanına yönlendirildiği, söz konusu tarihte Op. Dr.S. K.. tarafından evvelce konulan implantın kırılmış olduğu saptanarak ameliyat önerisi üzerine, Haydarpaşa Numune Hastahanesinde yeniden ameliyat edilmesi neticesinde; katılanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı, kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 21.06.2010 tarihinde düzenlenen raporda, kusur değerlendirmesi yapılmaksızın “Sağ femura gerektiği gibi reanimasyon yapılmadığı ve 10mmn (olması gerekenden ince) çivi çakıldığı bilateral femur kırığı olması nedeniyle sola da operatif tedavinin tercih edilmesinin gerektiği, ancak alçılı tedavi tercih edildiği, takiplerinde solda alçı olması nedeniyle sağa ister istemez yük vermek zorunda kaldığı, Postop 7 ay içinde tek değneğe geçilerek yön verildiği, bu esnada sol alt ekstremite gerektiği biçimde kullanılamadığı için implantın distal çivi seviyesinden kırılması sonucu sağda retraktür meydana geldiği kırığın iki taraflı olması, soldan gerektiği gibi destek alınamaması ve sağda implant kırılması ve refraktür meydana gelmesi hususunun kırık sonrası görülmesi beklenir komplikasyonlar arasında sayılmasının uygun görüldüğü” şeklinde görüş bildirdiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen 16.01.2013 tarihli raporda “Op.Dr.H.. K.. tarafından 28.8

. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen 16.01.2013 tarihli raporda “Op.Dr.H.. K.. tarafından 28.8.2007 tarihinde yapılan sağ femur diafiz kırığına kilitli intramedüller çivi, sol femur kırığı için kapalı redüksiyon ve alçı tespiti girişimlerinin endikasyonu bulunduğu ve yapılan tedavi yönteminin usule uygun olduğu, takiplerde sağ femur kırığındaki kaynamanın yetersiz olduğu, soldaki kırık nedeniyle sol uyluğun alçı içinde oluşunun ayakta durma ve özellikle yürüme esnasında sağ tarafa daha fazla yük bindirmeyi gerektirdiği, metal implantlarda yorgunluğun söz konusu olduğu ve tüm bu nedenlerle sağ femurdaki çivinin kırılabileceği, ayrıca çivinin kırıldığı dönemde bu hastanedeki görevinin sona ermesi nedeniyle Op.Dr.H.. K..'ın hastasını takip ve kontrol imkanının bulunmadığı ya da kısıtlı olduğu, femur ameliyat materyalinin kırılması sonucu farklı bir klinikte ameliyat edildiği, oluşan plak kırılmasının kırığın bir komplikasyonu olduğunun ve kırık kaynamasına sistemik ve genel faktörler olarak çoklu faktörlerin etki ettiğinin bilindiği, kaynama durumuna kadar kullanılan ameliyat malzemelerinin yük taşıdığı, zamanla kaynama gerçekleşmezse tüm ameliyat malzemelerinin kırılabileceği cihetle Dr.H.. K..'a atfedilebilecek ihmal ya da kusur bulunmadığı, daha sonra yapılan ameliyat ve tedavilerin tıp kurallarına uygun olduğu” şeklindeki görüşü ile sanığın kusurunun bulunmadığının bildirildiği hususu nazara alınarak, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için tüm dosyanın Yüksek Sağlık Şurası'na gönderilerek, sanık tarafından katılana uygulanan tedavinin yerinde olup olmadığı, katılanın sağ ayağına takılan implantın kalınlığının yaralanma niteliği için yeterli olup olmadığı, sanığın hastaneden ayrılmasının netice üzerinde etki oluşturup oluşturmadığı da belirlenmek, suretiyle, düzenlenecek raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan ve vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1495, Karar No: 2018/4295, Tarih: 20.09.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1495 E.  ,  2018/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi vekili ve şikayet olunan ... vekili ile birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi ... vekili, takip borçlusu müvekkiline ait taşınmazların satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedellerinin satış tarihinden itibaren nemalandırılmadığını, ayrıca ...’ya ve Vergi Dairesine yapılan ödemeler dikkate alınarak son borç durumunun sorulmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi ... Vergi Dairesi Başkanlığı vekili, müvekkili kuruma garameten pay ayrılan sıra cetvelinde, garameye giren tüm alacaklıların alacak miktarları gösterilmediğinden, hesaplamanın doğru olup olmadığını denetleyemediklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

İcra Mahkemesince, takip borçlusu tarafından ... ve Vergi Dairesine yapılan ödemeler gözetilerek ilgili kurumlardan son borç durumu sorulmadan düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ancak satış bedelinin nemanlandırılması gerektiğine yönelik şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin kabulü ile 10.06.2015 tarihli sıra cetvelinin iptaline, satış bedelinin nemalandırılmasına ilişkin şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl dosyada şikayetçi vekili ve şikayet olunan ... vekili ile birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

1) Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet sıra cetveline ilişkindir.

HMK'nın 297. maddesinde hükmün kapsamı düzenlenmiştir. Asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin tahkikat aşamaları ortak olmakla birlikte, şikayetler bağımsızlıklarını korurlar. Bu itibarla mahkemece asıl ve birleşen dosyaların her biri hakkında anılan yasal düzenlemeye uygun olarak ayrı ayrı ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken her iki dosya için ortak tek bir hüküm kurulması doğru olmamıştır.