muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1033, Karar No: 2019/1190, Tarih: 14.11.2019

Tesislerden yararlanacak gayrimenkulün yola nazaran arsa cephesi = L

Gayrimenkulün yararlanacağı su veya kanal hattına metre / tûl maliyeti = T

Gayrimenkulün toplam inşaat alanı = S

Adil bir katılımın sağlanmasına yönelik katsayı :

N = S/1000 olmak üzere;

Su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payları:

KP =(LxT)/2 x N

Formülüne göre hesaplanan değerdir. Bu değer gayrimenkulün vergi değerinin %2’sini geçemez.” düzenlemesi mevcuttur.

Maddenin devamında su ve kanalizasyon şebekelerine katılım paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmının, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edileceği; ayrıca Büyükşehir Belediye Meclisinin 15.10.2010 tarihli ve 3007 nolu kararıyla kabul edilen yönetmelik gereği, bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tek su aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere kanal vizesi verilmesi aşamasından önce binada o bağımsız bölümde lehine kat irtifakı tesis edilen veya kat irtifakı tesis edilmemiş ise arsa payı karşılığı malik olarak görünen kişiden katılım payı tahsil edileceği ve bu payların tahsili yapılmadan binaya kanal vizesi verilemeyeceği hükme bağlanmıştır.

Hâl böyle olunca önce ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin iptaline ilişkin yargılama süreci üzerinde durulması gerekir.

Hâl böyle olunca önce ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin iptaline ilişkin yargılama süreci üzerinde durulması gerekir.

Ankara 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 tarihli ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile “... Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 1. maddesinde belirtildiği üzere, Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün; su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurlarının boşaltılması ile bu işlemlere ilişkin hizmetlerle ilgili tarifelerin hangi esaslara göre saptanacağını ve uygulanacağını belirtmek amacıyla yayınlandığı ve Yönetmeliğin yayınlanmasına dayanak gösterilen 2560 sayılı Kanun’un 23. maddesinde de Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisi tanımadığı açık olduğundan, Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünce yayınlanan Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak tarifeye ilişkin düzenleme yapılmasında hukuka uyarlılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle davanın kabulüne ve dava konusu Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinin iptaline” karar verildiği, bu kararın Danıştay 9. Dairesinin 26.11.2015 tarihli ve 2012/6360 E., 2015/14481 K. sayılı kararı ile onandığı; İdare tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine aynı Dairenin 23.11.2017 tarihli ve 2016/15553 E.-2017/8514 K. sayılı kararı ile karar düzeltme başvurusunun reddine karar verilerek iptal kararının 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki uyuşmazlığın doğduğu tarih itibari ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Ancak, iptal edilmemiş olduğu dönemde dahi bu yönetmeliğin uygulanmasının mümkün olup olmadığının ortaya konulması gerekir.

Bu aşamada konuya idare hukuku açısından da bakılması gerekir. Bilindiği üzere idarenin genel, objektif, bireysel nitelikte olmayan kural işlemler yapma yetkisine “düzenleme yetkisi”, bu yetkinin kullanılması sonucu yapılan işlemlerine de düzenleyici işlemler denilmektedir (Gözübüyük, Ş./Tan, T.: İdare Hukuku- Genel Esaslar, C.I, 7.b., Ankara 2010, s.111).

İdarenin düzenleme yetkisi sınırlı, tamamlayıcı ve bağımlı bir yetkidir. Bu nedenle Anayasa’da öngörülen ayrık durumlar dışında, kanunlarla düzenlenmemiş bir alanda, kanun ile yürütmeye genel nitelikte kural koyma yetkisi verilemeyeceği gibi (Anayasa Mahkemesinin 06.07.1993 tarihli ve 1993/5 E., 1993/25 K. sayılı kararı), idarenin yasallığı ilkesi gereği kanuna dayanılmaksızın, başka bir anlatımla kanun koyucu yasama organının yürütmeye tanıdığı ve kanun ile sınırlarını çizdiği düzenleme yapma yetkisini aşarak, düzenleyici idari işlem yapılamaz.

Eldeki uyuşmazlıkta 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda konu ile ilgili düzenleyici idari işlem yapma yetkisi İçişleri Bakanlığına verilmiş ve Bakanlık da bu doğrultuda yukarıda sözü edilen yönetmeliği yürürlüğe koymuş olup, Belediyenin yetkisi olmadığı hâlde tarifeler ile ilgili düzenleyici işlem yapması nedeniyle 39. madde mahkeme kararı ile iptal edilmiş, yargılama sürecinde bu karar kesinleşmiştir.

Bu durumda, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı tartışılmalıdır.

Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153. maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği hâlde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (Kaplan, G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Bu prensip Danıştay kararlarında “iptal hükümlerinin davanın tevcih edildiği idari muameleme ve kararın ittihaz edildiği tarihe kadar tesirde bulunması, hukuk idarenin maruf bir kaidesidir” şeklinde ifadesini bulmaktadır (Danıştay Dava Daireleri Umumi Heyetinin 25.01.1938 tarihli ve 1937/202 E., 1938/14 K. sayılı kararı). Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunun 30.09.1994 tarihli ve 1993/247 E., 1994/559 K. sayılı kararında da ifade edildiği gibi sakat bir idari işlemin hukuk düzenine girmesi ile hukuka aykırı bir durum doğar. Bu durumun giderilebilmesi için iptal kararı hukuken sakat idari işlemi geriye yürür biçimde ortadan kaldırır ve hukuka aykırı işlem yapılmasından önceki hâle dönülür.

Bu hâlde idare iptal kararının amaç ve kapsamına göre yeni bir işlem ya da işlemler yapmak, iptal edilen idari işlemden doğan tüm sonuçları ortadan kaldırmak görevi ile yükümlüdür. Aksi düşünüş tarzı, idari yargı kararlarının uygulanmaması gibi hukukun kabul edemeyeceği bir sonuç doğurur (Danıştay 12. Dairesinin 02.04.2014 tarihli ve 2013/795 E., 2014/2164 K. sayılı kararı ve benzer mahiyette Danıştay 8. Dairesinin 23.03.2015 tarihli ve 2015/1996 E.-2015/2057 K. sayılı, 5. Dairesinin 25.02.1998 tarihli ve 1997/13 E.-1998/515 K. sayılı kararları).

Nitekim, aynı hususlara Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.12.2017 tarihli ve 2017/3-2120 E., 2017/1544 K. sayılı kararında da yer verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu ASKİ Tarifeler Yönetmeliği’nin 39. maddesinin eldeki uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmadığından 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu'nun ilgili hükümlerine göre değerlendirme yapılması, buna göre davacının şebeke veya kanalizasyon hattının tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslah edildiği 29.07.1998 tarihi itibari ile dava konusu taşınmazdan yararlanan malik durumunda olmaması, diğer bir ifade ile davacının dava konusu taşınmaza hizmetlerin sunulduğu tarihten daha sonraki bir tarihte malik olarak abonelik talebinde bulunması nedeni ile davalının davacıdan kanal katılım bedeli talep edemeyeceğinin kabulü gerekir.

Tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesine göre kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36076, Karar No: 2018/1086, Tarih: 19.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/36076 E.  ,  2018/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek düzenleme ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... Oyun Eylence Ticaret Ltd. Şti. temsilcisi ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.05.2017 tarihli ve 2017/4370 soruşturma, 2017/3160 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.07.2017 tarihli ve 2017/3388 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 02.11.2017 gün ve 94660652-105-22-10487-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2017 gün ve 2017/62384 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Karşılıksız çek düzenleme suçu yönünden yapılan incelemede; 5941 sayılı Çek Kanunu’nun 5. maddesinde düzenlenen karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet vermek eyleminin, adlî para cezasını gerektirir bir suç olarak öngörüldüğü, aynı maddede bu suçtan dolayı açılan davaların icra mahkemelerinde görüleceği, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 30/03/2017 tarihli ve 2017/1189 esas, 2017/2913 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5941 sayılı Kanun’un 5. maddesinde düzenlenen karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet vermek suçundan dolayı şikâyetlerin doğrudan icra mahkemelerine yapılması gerektiği cihetle, karşılıksız çek düzenleme suçu yönünden Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin anılan kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmemiştir.

Dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, dosya kapsamına göre; müştekinin elektrik işi yapması dolayısıyla ... alacağına karşılık şüpheliden aldığını belirttiği çeki bankaya ibraz ettiği, banka tarafından karşılıksızdır işlemi yapılan çekteki imzanın çek hesabı sahibinin bankadaki imza örneğine uymadığının bildirilmesi karşısında, şüpheli şirket yetkilisinin savunmasının alınması, çekteki imzanın kime ait olduğunun sorulması, çek aslı temin edilerek çekteki imza ve yazılar ile tespit edilecek şüpheli şirket yetkilisinin imza ve yazı örneklerinin karşılaştırılması için bilirkişi raporu aldırılması sonucunda çekin sahte olup olmadığı ve dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının tespiti gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verildiği dikkate alındığında, ortada 5271 sayılı Kanun’a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun’un 160 ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapılmasını sağlamak üzere itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz dilekçesi ekinde sunulan çek fotokopisinde, keşideci imzasının hesap sahibinin imzasına uymaması nedeniyle ödeme yapılmadığının belirtilmesi karşısında; şüpheli şirket yetkilisi ile şikayetçinin ayrıntılı beyanlarına başvurularak, çekin hangi hukuki ilişkiye istinaden ve ne zaman kullanıldığı, alışverişin yapıldığı anda çekin verileceği yönünde bir anlaşmalarının bulunup bulunmadığı, bulunmuyorsa çekin alışveriş sırasında mı verildiği hususları açıklığa kavuşturulmadan, ayrıca bankaya müzekkere yazılarak, çekin neden ödenmediği ve herhangi bir sahtecilik yapılıp yapılmadığı hususları sorulmadan, yine çek aslı temin edilip, şüpheli şirket yetkilisi ile şikayetçinin yazı ve imza örnekleri alınıp, bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, başka bir deyişle çekin sahte olup olmadığı ile dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığı araştırılmadan, eksik soruşturmayla karar verilmesi nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Edirne 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24.07.2017 tarih ve 2017/3388 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/295, Karar No: 2016/295, Tarih: 27.12.2016

**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2016/295 E.  ,  2016/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

2016/Bşk-295 2016/295 2012/258524

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren

Yargıtay Daireleri : 23 ve 8. Ceza

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın nitelikli dolandırıcılık ve sahte banka veya kredi kartı üretme suçlarından mahkûmiyetine, karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen geçici 14. madde uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek, 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren 19.01.2015 gün ve 8 sayılı işbölümü kararı nedeniyle, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen ve Daire Başkanı tarafından imzalanan 09.02.2015 gün ve 1548-9455 sayılı tevdii kararıyla dosyanın gönderildiği Yargıtay 23. Ceza Dairesince 14.03.2016 gün ve 7367-2777 sayı ile;

“2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.', (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme dikkate alınacağı belirtildiğinden incelenen dosya içeriğine göre, iddianamede anlatılan 'banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması' suçunun cezası TCK'nın 245/2. maddesinde 3 yıldan 7 yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası, 'nitelikli dolandırıcılık' suçunun cezası ise aynı Kanun'un 158/1.j maddesi uyarınca 3 yıldan 7 yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi (8.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu"

Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 13.06.2016 gün ve 3987-7802 sayı ile;

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi (8.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu"

Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 13.06.2016 gün ve 3987-7802 sayı ile;

“Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, Kartal Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.02.2011 tarihli iddianamesindeki sevk maddesi ve anlatıma, sanık hakkında sahte kredi kartı üretme suçuna yönelik bir sevk maddesi veya anlatım bulunmamasına, iddianamede geçen 'şüphelinin işbu bankaya 28.06.2010 tarihinde ... sahte kimliği ile müracaat ederek kredi kartı başvurusunda bulunduğu, ancak talebinin bankaca reddedildiği' anlatımının 5464 sayılı Yasanın 37. maddesindeki suça yönelik bir anlatım olmasına ve bu suçun alt ve üst sınırına göre temyize konu edilen suçlardan en ağırının nitelikli dolandırıcılık suçu olması ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına göre Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22.01.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararına göre, temyiz istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek (23.) Ceza Dairesine ait olduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 23 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi;

"Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" biçiminde iken, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle;

"Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" şeklinde değiştirilmiş,

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen geçici 13/5. maddesinde; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmıştır.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" şeklinde değiştirilmiş,

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6545 sayılı Kanunun 37. maddesi ile eklenen geçici 13/5. maddesinde; "Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümünün onaylanmasına ilişkin kararı uygulanmaya başlayıncaya kadar bu kanunla yapılan değişiklikten önceki iş bölümüne ilişkin hükümler uygulanmaya devam olunur" düzenlemesi yapılmıştır.

Bu bakımdan, Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce düzenlenen tebliğnameler bakımından uygulanması mümkün olmayıp, uyuşmazlığın tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan iş bölümüne ilişkin hükümler uyarınca çözümlenmesi gerekmektedir.

09.01.2014 tarihli tebliğname itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamede eylemin; "...Şüphelinin değişik tarihlerde, değişik bankalara sahte kimlik fotokopileri ve belgelerle müracaat ederek kredi ve kredi kartı talebinde bulunduğunun görüldüğü, bu çerçevede şüphelinin ;

10/07/2010 tarihinde.... İNG Bank şubesine ATM makinesinden ... ve ... adı ile kredi talebinde bulunduğu, ancak gerekli evrakların banka şubesine ibraz edilmemesi nedeni ile talebin otomatik olarak reddedildiğinin bildirildiği,

Şüphelinin 26/07/2010 günü saat 11:30'da Türkiye Ekonomi Bankası Pendik şubesine ... kimliği ile müracaat ederek, 10.000 Lira kredi talebinde bulunduğu, buna ilişkin evrakları ... sahte imzası ile imzalayıp bankaya teslim ettiği, ancak birçok kez kredi talebinde bulunduğu sistemden görülerek talebinin reddedildiği, banka kamera görüntüleri temin edilerek dosya içine aldırıldığı, ancak görüntülerde şüphelinin görülemediği,

Şüphelinin 26/07/2010 günü saat 14:40'da ... Kredi Ekspres ..... şubesine ... kimliği ile müracaat ederek, 10.000 Lira kredi talebinde bulunduğu, buna ilişkin evrakları ... sahte imzası ile imzalayıp bankaya teslim ettiği, sistemin onay vermesi üzerine 10.000 Lira paranın şüphelinin 10481 nolu hesabına banka tarafından yatırıldığı, şüphelinin bu parayı 28/07/2010 günü saat 17:08'de ... Pendik şubesinden çektiği, şüphelinin banka içindeki kamera görüntülerinin temin edilip dosya içine aldırıldığı,

Şüphelinin 26/07/2010 günü saat 15:06 'da Şekerbank T.A.Ş. Pendik şubesine ... kimliği ile müracaat ederek, 10.000 Lira kredi talebinde bulunduğu, buna ilişkin evrakları ... sahte imzası ile imzalayıp bankaya teslim ettiği, ancak birçok kez kredi talebinde bulunduğu sistemden görülerek talebinin reddedildiği, şüphelinin banka içindeki kamera görüntülerinin temin edilip dosya içine aldırıldığı,