muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4364, Karar No: 2022/8830, Tarih: 22.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4364 E.  ,  2022/8830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, ... ilçesi, ... Deresi mevkiinde kurulan çadırlarda yaşayan sanığın, çadırların 94 metre kadar üst tarafına, eğimli araziye park ettiği kamyonetini, oğlu suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte temizlemeye başladıkları, kamyonetin yokuş aşağı kaymaması için el freninin sanık tarafından çekildiği ve sol ön tekerleği önüne küçük bir taş koyulduğu, aracın önünün çadırlara doğru olduğu, oğlu ...'in paspasları sermek isterken elinin aracın el frenine değmesi ile birlikte el freninin düştüğü ve 94 metre kadar aşağıda bulunan çadırlara doğru hareketlendiği, hızlanarak çadırlara doğru giden aracın arkasından sanık ve suça sürüklenen çocuk ...'in bağırmaya başladıkları, çadırlarda bulunanlardan bazılarının dışarıya çıkarak kaçtıkları ve aracın kendilerine vurmasını engelledikleri, ancak çadırlara vurarak ve çadırları yıkarak gelen kamyonetin, 4 kişiye çarptığı, bunlardan üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve şikeyetçi olmadıkları, bir kişinin de ölmesine neden olduğu olayda; sanığın eğimli arazide aracını park ederken, gerekli dikkat ve özeni göstermediği, vitesi boşa alarak, önüne küçük bir taş koyması nedeni ile sanığın park etme kurallarına aykırı davrandığı, bu nedenle kusurlu olduğu yönündeki mahkemenin kabulünde ve ceza miktarı takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına, ölenin yakınlarının şikayetçi olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/304, Karar No: 2024/6318, Tarih: 23.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/304 E.  ,  2024/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/888 Esas, 2022/3336 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Diyarbakır 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/97 Esas, 2022/22 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince başvuruların kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare, bir kısım davalılar kayyımı ve davalılardan ... vekilleri ile davalılar ... vd. tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare, bir kısım davalılar kayyımı, bir kısım davalılar ve davalı ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar kayyımı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Diyarbakır ili, Sur ilçesi, Alipaşa Mahallesi 282 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın gerçek müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar kayyımı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın gerçek bedelinin belirlenmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar kayyımı, davalılar ... vd. ile davalı ... vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, emsal taşınmaz seçiminin hatalı olduğunu, m² birim fiyatının yüksek uygulandığını, tüm fark bedele karar tarihine kadar faiz işletilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, emsal taşınmaz seçiminin hatalı olduğunu, m² birim fiyatının yüksek uygulandığını, tüm fark bedele karar tarihine kadar faiz işletilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin, gerçek değerinden düşük takdir edildiğini, emsal seçimin hatalı olduğunu, yapı bedeli ve ağaç bedelinin düşük olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Davalılar ... vd. vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal seçimin hatalı olduğunu, mülkiyet hakkına müdahale edildiğini, m² birim fiyatının rayiç bedelden düşük alındığını ileri sürmüştür.

4. Bir kısım davalılar kayyımı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mütemmim cüzlerin yeterince araştırılmadığını, davaya konu mütemmim cüzlerin ve/veya yapının taşınmaz üzerinde olup olmadığı hususunun araştırılması gerektiğini, emsal değerlendirilmenin hatalı olduğunu, taşınmaz değerinin düşük belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporu ve dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, arsa niteliğindeki taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve üzerinde bulunan yapılara aynı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve bir kısım davalılar kayyımı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

2. Bir kısım davalılar kayyımı vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara aynı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatlar esas alınıp yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yerindedir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin tüm, bir kısım davalılar kayyımı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Tespit edilen bedelinin kayyıma ödenmesine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde davalılara ödenmesine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı ... vekilinin tüm, bir kısım davalılar kayyımı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Bir kısım davalılar kayyımı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA; İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının beşinci paragrafında yer alan "davalılara" ibaresinin devamına gelecek şekilde ve kayyımla temsil edilen davalılar payının kayyımına" kelimeleri yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalı ...'dan 427,60 TL onama harcının alınmasına, davalı ... vd. kayyımından peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11091, Karar No: 2012/788, Tarih: 12.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11091 E.  ,  2012/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. madde ve fıkraları uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin yalnızca müsadere kararına yönelik olduğu anlaşılmış, müsa- dere kararının araç plakalarına ilişkin olup aracın müsaderesine karar verilmediğinden plakaların bilinen değerine göre hüküm 5219 sayılı Yasayla değişik HUMK.nun 427. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken CUMK.nun 317. maddeleri uyarınca (REDDİNE), 12.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7531, Karar No: 2007/10133, Tarih: 17.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7531 E.  ,  2007/10133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu İSKİ hakkında, alacaklı taraf kamulaştırma bedelinin artırılmasına ilişkin ilama istinaden ilamlı icra takibine geçmiştir. Borçlunun icra mahkemesine başvurarak ilamda asıl alacağa yasal faiz uygulanacağının belirtildiğini icra müdürlüğünce gönderilen muhtırada asıl alacağa uygulanan faiz oranı ve faiz hesabının yanlış olduğunu, idarenin genel bütçeden pay almakla katma bütçeli idarelerden olduğundan haklarında 2003 ve 2004-2005 yılları bütçe kanunlarında öngörülen faiz oranlarının uygulanmasını istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi Z. A.. imzasını taşıyan 16.07.2006 tarihli raporda 31.3.2004 - 01.01.2005 arası 01.01.2005 ile 06.07.2005 tarihleri arasında ilgili bütçe kanunlarında öngörülen faiz oranları esas alınıp hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Borçlu İSKİ bütçe kanunlarında açıklanan genel bütçeli dairelerden ve katma bütçeli idarelerden bulunmadığından ilama dayalı borçlarından dolayı hakkında bütçe kanunlarındaki faiz oranlarının uygulama imkanı bulunmamaktadır.

Kabule göre de 2003 ve 2004 yılları bütçe kanunlarındaki faiz ile  ilgili düzenlemeler Anayasa Mahkemesince iptal edildiğinden uygulama alanları da kalmamıştır.

Mahkemece kararın kesinleşmesine kadar yasal faiz oranlarının kararın kesinleşmesinden sonra 4709 sayılı kanunla değişik Anayasanın 46/son maddesi gereğince hesaplama yaptırılarak şikayetin sonuçlandırılması gerekir iken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9542, Karar No: 2024/4501, Tarih: 08.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2023/9542 E.  ,  2024/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Alacaklı: ...

Borçlu : ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Mahkemece, istihkak hususunda kesinleşmiş bir mahkeme kararı olduğundan icra müdürlüğünce İİK 97. maddesi gereği mahcuzların borçlunun elinde haczedildiği kabul edilmiş ve takibin devamına karar verilmiş olsa dahi 29.01.2014 ve 26.12.2013 tarihlerinde işlemi tatbik edildiği, aynı mahalde yapılmış olan istihkak iddiasına karşı alacaklı tarafından dava açılmadığı görülmüş olduğundan haciz mahallerinin farklı adresler olduğu hususunda tereddüt olmadığı, haciz mahallinde borçlunun bulunmadığı, ödeme emrinin borçluya haciz mahallinde tebliğ edilmediği, borçluya ait evraka rastlanmadığı, her haciz işleminin ayrı değerlendirileceği hususları birlikte düşünüldüğünde haczin İİK'nın 99. maddesi gereği üçünçü kişinin elinde haczedildiğinin kabulü gerekeceği, davalının malların borçluya ait olduğu hususunu ispat edemediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu haciz adresinde 29.01.2014 tarihinde yapılan hacizde mahalde hazır bulunan ... tarafından haciz mahallinin dava dışı Sadık Kahraman'a ait olduğu beyan edilmiş, sonrasında haciz mahalline gelen davacı 3. kişi tarafından istihkak iddiasında bulunulduğu görülmüş olup, bu istihkak iddiasına ilişkin prosedürün işletilmediği, 26.12.2013 tarihinde farklı bir adres olan Bursa yönü 5. km ... Petrol karşısı Yalova adresinde yapılan hacizle ilgili o haciz şartları değerlendirilerek verilen Yalova İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/188 E.-2018/412 K. sayılı kararı emsal alınarak haciz mahalli ile borçlu arasında bağ kurulması için yeterli olmadığı gibi, İİK’nın 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğunun kabulü için de yeterli görülmediği gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

İcra dosyası ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde, 26.12.2013 tarihinde Bursa yönü 5. km ... Petrol karşısı Yalova adresinde yapılan haciz de, borçlu ... hazır bulunmuş, adresle ilgisi olmadığını beyan ederek uzaklaşmış, bu sırada gelen 3. kişi ... istihkak iddiasında bulunmuş olup istihkak iddiası ile ilgili olarak Yalova İcra Hukuk Mahkemesinin 4.7.2018 tarih, 2018/188 E.-2018/412 K. sayılı kararı ile 3. kişinin açtığı ESAS NO : 2023/9542

İcra dosyası ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde, 26.12.2013 tarihinde Bursa yönü 5. km ... Petrol karşısı Yalova adresinde yapılan haciz de, borçlu ... hazır bulunmuş, adresle ilgisi olmadığını beyan ederek uzaklaşmış, bu sırada gelen 3. kişi ... istihkak iddiasında bulunmuş olup istihkak iddiası ile ilgili olarak Yalova İcra Hukuk Mahkemesinin 4.7.2018 tarih, 2018/188 E.-2018/412 K. sayılı kararı ile 3. kişinin açtığı ESAS NO : 2023/9542

istihkak davasının reddine karar verilmiş, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 19.11.2020 tarihli karar düzeltme ret kararı ile hükmün, 19.11.2020 tarihinde kesinleştiği görülmüştür.

29.01.2014 tarihinde ... Mah. ... Yolu Cad. No:107 Merkez/Yalova adresinde haciz yapılmış, davadışı ... hazır bulunarak prefabrik işi yaptığını ve mahaldeki fidanların davadışı Sadık Karaduman’a ait olduğunu beyan etmiş, sonradan gelen davacı 3. kişi ..., fidanların kendisine ait olduğunu, fidanların geçici olarak mahalde bulunduğunu, temizlik bakımı karşılığında mahalde faaliyet gösterdiğini beyan etmiş, yapılan haciz işlemi ve gerçekleşen istihkak iddiasına ilişkin olarak devamında hiçbir icrai işlem, talep ve dava bulunmadığı görülmüştür.

Dava konusu 24.2.2021 tarihli haciz, Gaziosmanpaşa Mahallesi, Bursa Yalova anayolu Giriş No: 107 adresinde yapılmış, haciz tutanağının giriş kısmında talimat gereği 26.12.2013 ve 29.01.2014 tarihli haciz tutanaklarına göre menkullerin tespiti ile muhafaza ve talep halinde ek haciz içim gelindiği belirtilmiş, haciz sırasında daha önce haczedilen menkullerden olmayanlar tespit edildiği gibi haciz işlemi sırasında haczedilen bir kısım menkullerin karşısına da 26.12.2013 tarihli haciz, 29.01.2014 tarihli haciz ibarelerinin eklendiği görülmüştür.

Bununla birlikte, dava konusu haciz, 3. kişinin ticaret sicilde kayıtlı adresinde yapılmış olup haciz sırasında borçlu hazır bulunmamış ise de, SGK kayıtlarına göre davacı 3. kişinin, 2004-2009 yılları arasında borçlunun ortağı olduğu şirkette çalıştığı görülmüş, davacı ile davalı borçlunun aynı faaliyet konularında ticari hayatlarını sürdürmekte olduğu, borçlunun ortağı olduğu şirketin de 3. kişinin de Yalova Peyzaj unvanını kullandığı anlaşılmıştır.

Bununla birlikte, dava konusu haciz, 3. kişinin ticaret sicilde kayıtlı adresinde yapılmış olup haciz sırasında borçlu hazır bulunmamış ise de, SGK kayıtlarına göre davacı 3. kişinin, 2004-2009 yılları arasında borçlunun ortağı olduğu şirkette çalıştığı görülmüş, davacı ile davalı borçlunun aynı faaliyet konularında ticari hayatlarını sürdürmekte olduğu, borçlunun ortağı olduğu şirketin de 3. kişinin de Yalova Peyzaj unvanını kullandığı anlaşılmıştır.

Öte yandan, dava konusu haczin 26.12.2013 tarihli haciz ile aynı adreste yapıldığı dosya kapsamından anlaşılamıyor ise de, 26.12.2013 tarihli haciz, borçlunun haciz mahallinde hazır bulunduğu sırada yapılmıştır. Bu hacizle ilgili olarak 3. kişinin açtığı istihkak davasının reddine dair karar yasa yollarından geçerek kesinleşmiş olup anılan karar eldeki dosya için bağlayıcı olmamakla birlikte borçlu ile 3. kişi arasında muvazaalı işlemler yapıldığı hususunu güçlendirmektedir. Ayrıca, İİK'nın 8. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli kabul edilen haciz tutanağı uyarınca, dava konusu 29.1.2014 tarihli haciz işlemi, 24.2.2021 tarihinde yapılan haciz ile aynı adreste yapılmış olup dava konusu haciz sırasında haczedilen bir kısım menkullerin karşısına 26.12.2013 tarihli haciz, 29.01.2014 tarihli haciz ibarelerinin eklenerek daha önceki hacizde haczedilen menkuller olduğunun tespitinin yapıldığı görülmüştür. Bütün bu olgular bir arada düşünüldüğünde, borçlu ile 3. kişinin mal kaçırmak amacıyla muvazaalı işlemler yaptığının kabulü gerekir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20363, Karar No: 2011/19551, Tarih: 17.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/20363 E.  ,  2011/19551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu duruşmadan haberdar edilmeden yargılama sonlandırıldığı gibi, adı geçen kuruma kararın tebilğ edilmediği de anlaşıldığından, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'na gıyabi kararın usulüne uygun olarak tebliğinden ve temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.