muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15334, Karar No: 2012/14377, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/15334 E.  ,  2012/14377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkin davada Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi ve Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, uzun süredir haber alınamayan ... hakkında gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, 6100 sayılı HMK.nun 382/2-4 maddesinde gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın çekişmesiz yargıya ilişkin olduğunun düzenlendiği, 383. maddede de çekişmesiz yargıda aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece Sulh Hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtildiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.

Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 6100 sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden önce açılıp devam eden davalarda geçici 1. madde uyarınca göreve ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 32.maddesinde “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.” hükmü getirilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK.nunun 8.maddesinde sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu davalar belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı, uzun zamandır kendisinden haber alınamayan oğlu Sabahattin’in tüm aramalara rağmen bulunamadığını belirterek oğlu hakkında gaiplik kararı verilmesini talep etmektedir.

6100 sayılı HMK.nun geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.“ hükmü getirilmiştir. Her ne kadar aynı kanunun 382.maddesinde gaiplik kararı verilmesi çekişmesiz yargı işlerinden sayılmışsa da, davanın kanunun yürürlüğe girmesinden önce 07/02/2011 tarihinde açıldığı anlaşıldığından anılan madde uyarınca uyuşmazlığın Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5311, Karar No: 2009/13337, Tarih: 18.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5311 E.  ,  2009/13337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Orhangazi İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/07/2008

Ziraat Bankası İznik Şubesi'ne yazı yazılarak, şikayete konu hesaptaki paranın sigorta şirketlerinin yatırdığı dolu sigortası parası mı, yoksa 2090 sayılı karar gereğince çiftçinin uğradığı zarar nedeniyle Devlet tarafından çiftçilere yapılan yardım parası mı olduğunun sorularak, yazı cevabı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4882, Karar No: 2019/7940, Tarih: 24.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/4882 E.  ,  2019/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

No : 2017/619-2017/676

Mahkemesi : Erzurum 1. İş Mahkemesi

No : 2015/306-2017/17

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince "Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edildiği ve yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kısmen kabul kısmen reddine" karar verilmiştir.

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava, davacının ortağı olduğu dava dışı ... Gıda Ltd. Şti.'ne ait 2006 yılı 10, 11 ve 12. aylara ilişkin prim, işsizlik sigortası primi ve damga vergisi borcundan kaynaklanan ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

II- CEVAP:

Davalı SGK vekili; 7 günlük hak düşürücü sürenin geçtiğini, prim borçlarının davacının şirket ortağı olduğu döneme ait olduğunu,davacının aynı zamanda sorumlu müdür olarak görev yaptığını, davacının hissesine bakılmaksızın ortağı olduğu dönemdeki prim borcundan sorumlu olması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kurumca şirket hakkında takibin semeresiz kaldığına ilişkin herhangi bir aciz vesikası alınmadığını ve ortaklara icra takibinin başlatılmasının haklı bir nedene dayanmadığını, borcun asıl ve ferilerinin mahiyet ve miktarlarının ayrı ayrı, açıkça faiz başlangıçlarını da belirtir şekilde belirtilmediğinden ödeme emrinin usulsüz olduğunu belirterek "Davanın kabulü ile 06/04/2015 tarihli davacı hakkındaki 2007/10325 -10326-10344 10345-10366-10367-10373-10374 icra takip numaralı 1.344.908 TL tutarındaki ödeme emrinin iptaline" karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı Kurum vekili, aciz vesikası alınmasının şart olmadığını, kaldı ki aciz vesikası alınıp alınmadığının da araştırılmadığını, mahkemenin gerekçesinde belirttiği, borcun asıl ve ferilerinin mahiyet ve miktarlarının ayrı ayrı açıkça faiz başlangıçlarını da belirtir şekilde belirtilmesi gerektiği hususunun yasada yer almadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

B- BAM KARARI

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davalı Kurum vekili, aciz vesikası alınmasının şart olmadığını, kaldı ki aciz vesikası alınıp alınmadığının da araştırılmadığını, mahkemenin gerekçesinde belirttiği, borcun asıl ve ferilerinin mahiyet ve miktarlarının ayrı ayrı açıkça faiz başlangıçlarını da belirtir şekilde belirtilmesi gerektiği hususunun yasada yer almadığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

B- BAM KARARI

Kararın gerekçesinde, davacı ortağı olduğu limited şirketin prim borçlarından, şirketteki hissesini ortaklar kurulu kararı ile devir ettiği tarih olan 13.11.2006 tarihine kadar sorumludur. Bu sorumluluk, 5510 sayılı Yasanın 88 ve 6183 sayılı Yasanın 35. maddesinden kaynaklanmakta olup şirket hakkında yapılan takibin semeresiz kalması ve aciz vesikası alınması gerekli değildir. Davacının şirketten hissesini satarak ayrılıktan sonra şirketi temsil ettiğine ilişkin bir iddianın olmaması da göz önüne alındığında, devir tarihine kadarki prim borçlarının tamamından şirketin yöneticisi olması nedeniyle sorumlu olması gerekir. Mahkemece devir tarihine kadarki borçlardan davacıyı sorumlu tutmak gerekirken davanın tamamının kabul edilerek ödeme emirlerinin iptal edilmesi hatalıdır denilerek, ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak, davanın kısmen kabulü, kısmen reddine;

"Kabul nedeniyle davacının, hissesini ortaklar kurulu kararı ile devir ettiği tarih olan 13.11.2006 tarihinden sonraki döneme ilişkin davacı hakkında talep edilen sigorta prim borçlarına yönelik icra takiplerinin iptaline,

Davacının, hissesini ortaklar kurulu kararı ile devir ettiği tarih olan 13.11.2006 tarihinden önceki döneme ilişkin davasının, devirden önce dava konusu dönemde şirketin müdürü olması nedeniyle reddine" şeklinde yeniden hüküm kurulmuştur.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekilince, Kurum tarafından yapılan takibin usulsüz olduğu, sadece toplam borcun bildirildiği, istinaf mahkemesi kararında davacının şirketin yöneticisi olması nedeni ile, devir tarihine kadar tüm prim borçlarından sorumlu tutulmuş ise de 6183 sayılı Kanunun 35. maddesi gereğince prim borcundan sermaye hissesi oranında sorumlu olması ve borçların tutarının belli olması gerektiği, dava dışı şirkete karşı takibe geçildiği ve sonuç alınamadığının ispatlanmadığı belirtilerek,

Davalı Kurum vekilince, 5510 sayılı Kanunun 88. maddesi ve 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35. maddesi hükümleri çerçevesinde şirket müdürü olan davacının ödeme emrine konu borçlardan, şirket hissesini devrettiği tarihten sonrada sorumlu olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek,

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulması talep edilmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulması talep edilmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, davacının hissesini ortaklar kurulu kararı ile devrettiği tarih itibari ile 2006 yılı 10. döneme konu ödeme emrinden sorumlu olduğu, 2006 yılı 11. ve 12. döneme ilişkin ödeme emirlerinden sorumluluğu bulunmadığı anlaşıldığından, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen kararda; "Davaya konu 2006 yılı 11. ve 12. dönemlere ilişkin ödeme emirlerinin iptaline, 2006 yılı 10. döneme ilişkin davanın reddine" hükmedilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasında yer alan "Davanın kısmen kabul kısmen reddine", ibaresinden sonra gelen; "Kabul nedeniyle davacının, hissesini ortaklar kurulu kararı ile devir ettiği tarih olan 13.11.2006 tarihinden sonraki döneme ilişkin davacı hakkında talep edilen sigorta prim borçlarına yönelik icra takiplerinin İPTALİNE, Davacının, hissesini ortaklar kurulu kararı ile devir ettiği tarih olan 13.11.2006 tarihinden önceki döneme ilişkin davasının , devirden önce dava konusu dönemde şirketin müdürü olması nedeniyle REDDİNE," ibarelerinin silinerek yerine; "Davaya konu 2006 yılı 11. ve 12.dönemlere ilişkin ödeme emirlerinin iptaline, 2006 yılı 10. döneme ilişkin davanın reddine" ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5847, Karar No: 2019/10895, Tarih: 18.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5847 E.  ,  2019/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cürüm eşyasını satın almak ve saklamak

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.11.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 03.07.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 512/1. maddesinde tanımlanan cürüm eşyasını satın almak ve saklamak suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık kesintili dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.08.2004 gününden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmiş ise de, inceleme tarihi itibariyle zamanaşımının geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1447, Karar No: 2019/39, Tarih: 07.01.2019

**15. Hukuk Dairesi         2017/1447 E.  ,  2019/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli, birleşen dava ise uğranılan zararın tahsili için başlatılan icra takibe yönelik itirazların iptâline ilişkin olup mahkemece asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Asıl dava davacısı, davalı ile mont dikimi işi üzerine anlaştıklarını, montların dikim işinin tamamlanarak davalıya teslim edilmesine rağmen iş bedelini tahsil edemediklerini, iş bedelinin tahsili amacı ile başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ve takibin durmasına sebebiyet verdiğini, itirazın iptâli ile haksız ve kötüniyetli olarak takibe itiraz eden davalı aleyhine icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Asıl dava davalısı ise mont dikimi işi için davacı ile anlaşıldığını, bir kısım ödemenin anlaşma sırasında davacıya ödendiğini, bakiye iş bedelinin mal teslimi sırasında ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak; davacı tarafın malları teslim etmediğini, mallar teslim edilmemesine rağmen kötüniyetli olarak bedelinin istendiğini, davanın reddini ve haksız olan davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Asıl davalı birleşen davacı, malların kendisine sözleşmede belirtilen tarihte teslim edilmediğini bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek davacı birleşen davalı aleyhine takip başlattığı ve bu takibe de yapılan itiraz nedeniyle itirazın iptâli yönünden ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/58 Esas sayılı dosyasıyla itirazın iptâli davası açıldığı, bu dosya hukuki ve fiili irtibat nedeniyle ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/119 Esas sayılı dosyasıyla 27.05.2010 tarih 2010/58 Esas 2010/247 Karar sayılı kararıyla birleştirilmiş ve yargılama birlikte sürdürülmüştür. Davacı-birleşen dosya davalısı birleşen davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, asıl davada teslim iddiasına dayanak teşkil eden irsaliye üzerinde ve

Mahkemece, asıl davada teslim iddiasına dayanak teşkil eden irsaliye üzerinde ve

birleşen davada taraflara ait ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 19.11.2012 Havale tarihli grafoloji uzmanı raporuna göre sevk irsaliyesi üzerindeki imzanın davalı birleşen davacı şirket elemanı ...’a ait olmadığı belirtilmiş, itiraza uğrayan grafoloji uzmanı raporu sonrası ... Kurumu 28.02.2014 tarihli raporunda incelemeye esas alınan imzanın basit tersimli önemli karakteristik materyal ve yazı unsuru içermeyen imza olması nedeni ile aidiyetinin ve bu meyanda ...’ın eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilmediğini belirtmiştir. Taraflara ait ticari defterler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde ise sevk irsaliyesi üzerindeki imzanın davalı birleşen davacı şirket elemanı ...’a ait olup olmaması hususuna göre görüş belirtildiği anlaşılmıştır. Mahkemece tarafların iddialarını ispatlayamadığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiş, verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

2-Birleşen dosya davacısı iş sahibi vekilinin birleşen dosyaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, grafoloji uzmanı ve ... Kurumu’ndan alınan bilirkişi raporlarına göre malların iş sahibine teslim edilmediği saptanmış olduğu, bu durumda iş sahibinin uğramış olduğu zararın tespiti ile hüküm altına alınması gerekir iken eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı-birleşen dosya davalısı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin 2. bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/215, Karar No: 2013/1046, Tarih: 28.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/215 E.  ,  2013/1046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/03/2011 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hak ve nısfetle karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; Davalı ... tarafından, davacı ...'e yönelik twittar hesabından internette yayınlanan beyanları nedeniyle davacı manevi olarak zarar görmüşse de, beyanların içeriği, olayın gelişimi, tarafların siyasi kişilikleri ve olay tarihi gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez. Açıklanan nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.28/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2011/16734, Karar No: 2014/2682, Tarih: 20.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16734 E.  ,  2014/2682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde inşaat alanının ön kısmında açıkta bulunan “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliğindeki demir kalıplarını el arabasına yükleyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.