muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4644, Karar No: 2025/1269, Tarih: 23.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/4644 E.  ,  2025/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2242 E., 2020/249 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, hakkında TCK'nın 145 ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanığın istinaf dilekçesine eklediği depresif nöbet, anksiyete bozuklukları ve uyku bozuklukları tanılarını içerir muayene ve ilaç kullanım raporlarının olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca, sanığın işlediği iddia olunan hırsızlık suçu için suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi veya Üniversite hastanesinden heyet raporu düzenlenmesi yada Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın birlikte suç işlediği ve yargılaması ayrı görülen kızı suça sürüklenen çocuk Yüksel'in dosyasında, şikâyetçinin zararı olan 320,00 TL'nin kovuşturma aşamasında adlî emanete depo edildiğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın birlikte suç işlediği ve yargılaması ayrı görülen kızı suça sürüklenen çocuk Yüksel'in dosyasında, şikâyetçinin zararı olan 320,00 TL'nin kovuşturma aşamasında adlî emanete depo edildiğinin anlaşılması karşısında, etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29122, Karar No: 2014/12323, Tarih: 05.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29122 E.  ,  2014/12323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt belgelerden; dava konusu taşınmazın imar planında dere mutlak koruma (park) alanda kaldığı, davacı tarafından taşınmazın dere koruma alanında bulunduğu ileri sürülerek dava açıldığı, taşınmaza fiilen el atıldığı yönünde bir iddia da bulunmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın görev yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/492, Karar No: 2015/298, Tarih: 24.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/492 E.  ,  2015/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 1- Sanık Maral hakkında TCK'nın 289/3, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık Nedim hakkında beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'e yönelik hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı karşısında, hükmün kesin olması nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'a yönelik hükmün yapılan temyiz incelemesinde ise;

Diğer sanık ...'ün sorumlusu olduğu şirket tarafından sanık ...'a teslim edilmek üzere ithal edilen 61 adet büyükbaş hayvana ithal izinleri için gerekli belgeler bulunmadığından sanık Nedim'in de talebiyle devlete terk işlemi uygulandığı, hayvanların tasfiye işlemleri tamamlanıncaya kadar sanıklardan ...'ün işletmecisi olduğu çiftlikte muhafaza edilmek üzere 15.04.2011 tarihli tutanakla yediemin olarak

sanıklar ... ve Nedim Altıntoprak'a teslim edildiği ve hayvanlardan 14 adetinin çiftlikte bulunan çitleri yararak çiftlikten kaçtıkları olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14177, Karar No: 2012/13128, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/14177 E.  ,  2012/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen emekli aylığının ödeneceğinin derece ve katsayı yönünden tekrar hesaplanarak kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline, yersiz ödenen 38.595.00 TL yasal faiziyle geri ödenmesi kararının iptaliyle, ödenme tarihinden itibaren faiziyle iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya 1.1.2005-20.07.2008 tarihleri arasında 38.595,00 TL tutarındaki emekli aylığının yersiz ödendiğine ilişkin Kurum işleminin iptali ile ödeme tarihinden itibaren geri ödenen miktarın faizi ile ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamda belirtildiği şekilde; davanın kabulüne karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 15.08.1993 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davacının, 24.10.1994 tarihinden itibaren Denizcilik Müsteşarlığında çalışmasının tespit edilmesi üzerine, 5277 sayılı Kanunun 25/f ve 5335 sayılı Kanunun 30. maddeleri gereğince 1.1.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının kesildiği ve 20.08.2008 tarihine kadar ödenen yaşlılık aylıklarının geri ödemesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı; 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları ile 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesidir. 1.1.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Bütçe Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları “...Her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11. maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz.” düzenlemesini içermektedir.

Bütçe Kanunu ile yapılan bu düzenleme sonrasında kanun koyucu; bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasa’nın 161. maddesi hükmünü gözeterek, bütçe kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkardığı 27.4.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29. maddesinin (c) bendi ile; 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan hükmü yürürlükten kaldırmış, ancak, aynı düzenlemeyi anılan kanunun 30. maddesi ile yeniden getirmiş ve bu madde 27.4.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiası ile açılan dava sonucunda, 28.12.2005 gün 2005/146-105 sayılı kararla; anılan maddenin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş, aynı yönde yapılan başka bir başvuru üzerine de anılan mahkemenin 29.11.2005 gün 2005/6-93 Sayılı kararı ile 5277 sayılı Yasanın 25. maddesinin (f) fıkrasının, 21.4.2005 günlü 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığına ve 25. maddenin (f) fıkrasına yönelik Anayasaya aykırılık iddiasına ilişkin konusu kalmayan istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, aynı düzenlemeyi içeren 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan dava sonucunda ise 3.4.2007 gün 2005/52 Esas 2007/35 Karar Sayılı hükümle, anılan kanun maddesinin Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105. maddesinde sayılan uygulanmayacak hükümler arasında 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin yer almaması, Anayasanın 153. maddesinin “iptal kararları geriye yürümez” hükmünü içermesi karşısında; her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenlemenin 1.1.2005 tarihinden başlamak suretiyle yürürlükte olduğu belirgindir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2009/21-168 esas, 2009/218 karar sayılı ilamı).

Davacının, birleşen davanın davalısı olan Kamu Kurumunda 1.1.2005 tarihinden beri yaşlılık aylığı kesilmeksizin çalışmasının, yukarıda açıklandığı üzere 5277 ve 5335 sayılı Kanunlar ile getirilen yasal düzenlemelere aykırı olması nedeniyle, 506 sayılı Kanun kapsamında aldığı yaşlılık aylıklarının 1.1.2005 tarihi itibariyle kesilmesine ilişkin Kurum işleminde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öte yandan, anılan kanunun açık hükmü karşısında; Kurumun, çalışmayı veya yaşlılık aylığı alma konusunda seçim ... verdikten sonra aylığı kesme gibi bir yükümlüğü bulunmadığı gibi, davacının sebepsiz zenginleşmenin haklı bir sebebe dayanmadığını, geri vermekle yükümlü olduğunu bilecek durumda olduğu, her iki dosyanın Kuruma ait olması nedeniyle, Kurumun denetim görevi yerini getirmediği ve fuzuli ödemenin Kurumun hatasından kaynaklandığından bahisle, davacının iyiniyetli olduğunun kabulü ise mümkün değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, 5502 sayılı Yasa’nın 36.maddesine göre davalı ... harçtan muaf olduğu halde yargılama giderlerine dahil edilmek suretiyle harç ödemekle yükümlü kılınması da hatalı olmuştur.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3814, Karar No: 2025/504, Tarih: 20.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3814 E.  ,  2025/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1145 E., 2023/2015 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/380 E., 2021/224 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, birleşen davanın reddi, asıl davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece erkeğe "bunun dostu var sevgilisi var diyerek kıskanıp evden kovduğu" vakıası da yüklenerek erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulüyle karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; erkeğe yüklenen "bunun dostu var sevgilisi var diyerek kıskanıp evden kovduğu" vakıasının sonrasında tarafların birlikte yaşama devam ettikleri, bu nedenle bu vakıaya dayalı olarak kadının erkeğin davranışlarını affettiği yahut en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulünün gerektiği, dolayısıyla erkeğe bu vakıanın kusur olarak yüklenemeyeceği, tarafların Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda yine de erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9563, Karar No: 2016/4640, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9563 E.  ,  2016/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/9563

KARAR NO : 2016/4640

T.C.

MAHKEMESİ : .... 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/03/2015

NUMARASI : 2014/1280-2015/300

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/03/2015 tarih ve 2014/1280-2015/300 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 19.04.2011 tarihli sözleşme uyarınca ...... pide ve kebap markasıyla faaliyette bulunan ..... Şti.'nin davalıya devredildiğini, müvekkilinin sözleşme uyarınca tüm edimlerini yerine getirdiğini, davalının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmemesinden kaynaklanan alacak nedeniyle davalı aleyhine icra takibine başlanıldığını, söz konusu takibin davalının haksız ve kötü niyetli itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek ..... 28. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9854 sayılı takip dosyasında borca yapılan itirazın iptaliyle takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından devamına karar verilmesi istenilen takip dosyasında davacı dışında iki kişinin daha alacaklı olarak göründüğünü, bu nedenle davacının tek başına itirazın iptali davası açamayacağını, davanın aktif husumet ehliyetinden reddinin gerektiğini, icra takibine konu edilen alacağın protokolde belirtildiği üzere 35.000,00 TL işletme devir bedeli ve kira bedellerinden kaynaklandığını, müvekkilince işletme devir bedeli olan 35.000,00 TL'nin protokol uyarınca ödendiğini, bu nedenle bu talep yönünden takibin haksız ve kötü niyetle yapıldığını, taraflar arasında yapılan protokol uyarınca işletmenin devralındığını, şirket hisselerinin müvekkilinin eşi ve babası üzerine devredilip 17.05.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, devralınan iş yerinin kiralık olduğunu, davacının kiralananı devir yetkisi olmadığının sözleşme sırasında müvekkilinden gizlediğini, müvekkilinin bunu öğrenmesi ile kira bedellerini banka havalesi yoluyla kiralayanın hesabına yatırdığını, müvekkilini yaklaşık 5-6 ay sonra devraldığı işletmeyi Y....ve Ş.....'a devrettiğini, şirket hisselerinin de babası ve eşi tarafından bu kişilere devredilip devrin 25.10.2011 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, devir hususunun davacıya bildirilip bu hususun kiralayana bildirilmesinin istenildiğini, takibe konu kira alacağının müvekkilince yapılan devir sonrasına ait olması nedeniyle müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtilaf konusu kira alacağının taraflar arasındaki kira ilişkisinden değil hisse devrine konu şirketin kira borçlarından kimin sorumlu olduğuna ilişkin olduğu bu nedenle uyuşmazlık hususunda mahkemenin görevli bulunduğu, limited şirket hisse devir sözleşmesinin şekle tabi olduğu, taraflar arasında düzenlenen devir sözleşmesinde şekil şartlarına riayet edilmemiş olması nedeniyle sözleşmenin geçerli olmadığı, hisselerin davalıya değil dava dışı eşi ve babasına devredildiği, sözleşmenin usulüne uygun ifa edilmediği, geçersiz sözleşme uyarınca tarafların ancak sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca verdiklerinin iadesini isteyebilecekleri, sözleşme hükümlerinin ifasının istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasında 19.4.2011 tarihinde düzenlenen limited şirket hisse devrine ilişkin sözleşme uyarınca hisse devir bedelinin ve aynı sözleşme uyarınca davalıya devredilen işyerinin kira bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında düzenlenen 19.4.2011 tarihli protokolde... Gıda Ltd. Şti. hissedarları olan Ö.. B.. ile dava dışı H...., ..... tarafından dava dışı şirketin hisselerinin davalıya protokolde öngörülen bedel ve şartlarda devri kararlaştırılmıştır. Her ne kadar, söz konusu protokol limited şirket hisse devrine ilişkin şekli unsurları bünyesinde barındırmaması nedeniyle geçerli bir sözleşme vasfına haiz değil ise de, dosya içerisindeki belgelerden davalının rızası ve bilgisi dahilinde ve dava konusu protokol hükümleri uyarınca aynı zamanda yasal şartlara uygun biçimde dava dışı şirketin hisselerinin davalının eşi ve babasına devredildiği anlaşılmaktadır. Davalının protokol uyarınca hisselerin devredilmediğine dair bir itirazı bulunmamakta olup, yapılan devir uyarınca dava dışı şirketin işletmesi de ayrıca davacıya devredilmiştir. Bu durum karşısında, taraflar arasında geçerli bir hisse devri sözleşmesi bulunmadığı ve protokol uyarınca davalının devredilen hisse bedellerinden sorumlu olmadığından bahsedilemez. Ancak, açılan dava öncesinde Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2013/9854 E. sayılı takip dosyasında alacaklı sıfatıyla hisselerini devreden ...... Ö.. B.. ve ......tarafından icra takibine başlanılmış olup itirazın iptaline ilişkin bu dava ise takip alacaklılarından sadece Ö.. B.. tarafından açılmıştır. O halde, mahkemece uyuşmazlığın temelini oluşturan protokol hükümleri uyarınca davacının hissesine isabet eden hisse devir bedeli yönünden işin esasına girilip sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.