muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4670, Karar No: 2019/6516, Tarih: 25.09.2019

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3888, Karar No: 2013/5596, Tarih: 10.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3888 E.  ,  2013/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 23/07/2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 11/10/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava değeri itibariyle asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Mahkeme kararı hükmü temyiz eden davacılar vekiline 03.01.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 15.01.2013 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK’nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemine gelince;

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayanılan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle süresinde olmayan davacılar vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, istek halinde yatırılan harcın davacı tarafa iadesine (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım

davalılar vekilin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı onama harcının davalı tarafa yükletilmesine, 10.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38229, Karar No: 2017/16828, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38229 E.  ,  2017/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12427, Karar No: 2024/4834, Tarih: 30.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/12427 E.  ,  2024/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2374 E., 2020/497 K.

SUÇ : Zincirleme tefecilik

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün kaldırılarak atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2016/436 Esas, 2019/701 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 241/1, 43, 62 ve 52/2. maddeleri gereği 2 yıl 1 ay hapis ve 5 tam gün karşılığı 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunmuştur.

2.İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/2374 Esas, 2020/497 sayılı Kararı ile sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'ın temyiz istemi; eksik inceleme ile verilen beraat kararının bozulması lüzumuna,

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'ın temyiz istemi; eksik inceleme ile verilen beraat kararının bozulması lüzumuna,

Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ile katılanın uzun yıllara dayanan tanışıklıkları ve sanığın müdürü olduğu ilaç deposu ile eczacı olan katılanın ticari faaliyetlerinin bulunduğu, sanığın katılana banka üzerinden 69.000 TL para gönderdiği, katılanın ise banka yoluyla çeşitli defalarda toplam 17.800 TL "borç iade" açıklamalı ödeme yaptığı, aracını 24.990 TL'ye sanığa devrettiği, borcuna karşılık sanığa 95.000 TL değerinde senet ile aralarında yaptıkları protokol gereği 250.000 Dolar değerindeki iki adet bonoyu sanığa verdiği, senet ve bonoların icra takibine konu edildiği, her ne kadar mevcut bilirkişi raporunda katılanın 2012-2013 yıllarındaki ticari alımlarının tamamına yakınının sanığın müdürü olduğu ecza deposundan yapıldığı tespit edilmiş ve sanık, katılanla arasındaki para alışverişinin ticarete dayandığını savunmuş ise de, dosya kapsamından katılanın ticari ilişkisinin sanığın müdürü olduğu ecza deposu ile olduğu anlaşılmakla, sanık ile katılan arasındaki para alışverişlerinden hangilerinin kişisel borç ilişkisinden hangilerinin ticari ilişkiden kaynaklandığının, sanığın katılana kazanç elde etmek amacıyla borç para verip vermediğinin, kazanç elde etme amaçlı borç verme eylemi söz konusu ise kaç kez gerçekleştiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmediği, isnatlar 2014 yılına ait olmasına rağmen, katılanın sadece 2012 ve 2013 yıllarına ait ticari defterlerinin incelendiği görülmekle; katılanın 2014 yılına ait ticari defterlerinin de temin edilerek alınacak bilirkişi raporundan sonra, katılan ile sanık arasındaki para alışverişinin ticari ilişkiden mi yoksa faiz karşılığı borç verme eyleminden mi kaynaklandığının, borç vermenin varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin tartışılabilmesi için borç verme eyleminin birden çok kez gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesinin ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2019/2374 Esas, 2020/497 sayılı Kararına yönelik katılan Hazine vekili ile katılan ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere hükmü bozulan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5198, Karar No: 2019/5691, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5198 E.  ,  2019/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİKadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; ....bulunan yaklaşık 5-6 hektar büyüklüğündeki tarım arazisinin kadastro çalışmaları sırasında 101 ada 1718 parsel içerisinde tespit edildiğini, halbuki 1994 yılında taşınmazın taksim edilerek mirasbırakanı annesi .... ettiğini ve onun ölümüyle kendisine intikal ettiğini, taşınmazın mirasbırakanlarından bu yana tarım arazisi olarak kullanıldığını, belirterek 101 ada 1718 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile çekişmeli taşınmaz bölümünün adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu zilyetlikle edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulü ile bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.644,54 m2 kısmın farklı bir parsel numarası ile davacı adına tesciline, (B) ile gösterilen 33.232,34 m2 kısmın aynı parsel numarası ile tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda 2002-2003 yıllarında 2 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından, 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosunun ve 2/B uygulama çalışmalarının yapıldığı, 15/12/2005 tarihinde ilan edildiği, 15/06/2006 tarihinde kesinleştiği, 2006 yılında 3402 sayılı Kanuna göre genel kadastro çalışmalarının yapıldığı ve 15/05/2007-14/06/2007 tarihleri arasında ilan edildiği anlaşılmıştır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda 2002-2003 yıllarında 2 numaralı Orman Kadastro Komisyonu tarafından, 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosunun ve 2/B uygulama çalışmalarının yapıldığı, 15/12/2005 tarihinde ilan edildiği, 15/06/2006 tarihinde kesinleştiği, 2006 yılında 3402 sayılı Kanuna göre genel kadastro çalışmalarının yapıldığı ve 15/05/2007-14/06/2007 tarihleri arasında ilan edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece 08/04/2016 tarihinde yapılan keşfe ilişkin keşif zaptında yer alan mahkeme gözleminde; "Dava konusu taşınmazın davacının kullandığını iddia ettiği kısmın parselin ortalarına doğru güney kısmına daha yakın bir yerde bulunan su arkından başlayıp güneye doğru batıdaki dere boyunca yola kadar uzanan kısım olduğu, bu kısım içerisinde öbek öbek toprağa işlemiş ve halen üzerinde damla sulama tesisatı kurulmuş bulunan ve kullanılan yerler olduğu, öbek öbek kullanılan bu yerler arasında ekilip biçilmeyen kısımlar da bulunduğu, bu kısımların üzerinin yer yer çalılarla, seyrek ardıç ağaçlarıyla ve yabani otlarla kaplı olduğu, taşınmazın üzerinde kullanılan kısımların bir kısmında iri taşların bulunduğu ancak büyük kütle bazında kayaların olmadığı, eğiminin yer yer düşük yer yer yüksek olduğu, dava konusu taşınmazın revizyon görmüş olan 329 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı içerisinde kaldığı" belirtilmiş olup mahkeme gözlemine göre taşınmazın sınır itibariyle hangi kısımlarının kullanıldığı hususunda tereddüt bulunmaktadır. Ayrıca taşınmazın sınırında dere olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta ise de yapılan keşfe jeolog bilirkişi götürülmemiş, taşınmazın dere yatağının etkisi altında olup olmadığı ve tespit tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. ve 17. maddelerine göre zilyetlikle kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı usulünce araştırılmamıştır. Eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, çekişmeli taşınmazın öncesinin orman niteliğinin ve hukuki durumunun belirlenmesi için, yöreye ait bulunabilecek en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı, hava fotoğrafı ile 1985-1990 yılına ait hava fotoğrafları bulundukları yerden getirtilerek mahallinde, taraflarla husumet ya da menfaat ilişkisi bulunmayan yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ile önceki keşiflerde görev almayan halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman üç orman mühendisi, toprak konusunda uzman bir ziraat mühendisi ve bir jeoloji mühendisi ile bir harita - jeodezi ve fotogrametri uzmanı mühendisten oluşan bilirkişi heyeti marifetiyle yeniden keşif yapılmalı, getirtilen belgeler dava konusu taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle dava konusu taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; taşınmazların 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; bilirkişilerden, hava fotoğraflarının ve memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve haritaların ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrilip, ölçekleri denkleştirildikten sonra, birbiri üzerine aplike edilmeli, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilmeli, taşınmazların üzerinde varsa ağaçların sayısı yaşı, cinsi ve kapalılık durumunu, taşınmazın niteliğini, üzerindeki bitki örtüsünü, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğini, kullanım durumunu, imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığını, tamamlandı ise tarihini, zilyetliğin türünü, bu belgelerde derenin durumunu gösterecekleri müşterek imzalı, krokili, gerekçeli rapor alınmalıdır.

Açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşulları araştırılarak, yapılacak keşifte; jeolog bilirkişiden taşınmazın öncesinde dere yatağı olup olmadığı, dere yatağının yatak değiştirmesi sonucu oluşup oluşmadığı, derenin etki alanında bulunup bulunmadığı hususlarında krokili rapor alınmalı; tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmazlar başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. maddesinde yazılı olduğu şekilde davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08/10/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7781, Karar No: 2019/16114, Tarih: 17.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7781 E.  ,  2019/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İddianamede talep edilmediği halde, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c-son maddeleri gereğince ek savunma hakkı verilmeden uygulanmak suretiyle CMK'nin 226. maddesine aykırı hareket edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2) Sanığın müşteki ... cam parçasıyla yüzde sabit iz oluşur nitelikte kasten yaraladığı olayda sanığın TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasının TCK'nin 86/3-e maddesi uyarınca yarı oranında arttırılarak ''1 yıl 6 ay hapis cezası'' cezalandırılması gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3-e maddesi gereğince bir kat arttırılarak ''2 yıl hapis cezası'' verilmesi ve yine yüzde sabit iz nedeniyle sanığın TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca cezasının arttırıldığı paragrafta ''2 yıl 12 ay hapis cezası'' ile cezalandırılması gerekirken ''3 yıl hapis cezası'' ile cezalandırılması,

3) Sanık silahtan sayılan cam parçasıyla yüzde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3-e, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-c-son maddesi gereğince cezanın 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik ceza tayini,

4) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas daha ağır ilam bulunmasına rağmen mahkemece Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.05.2008 tarihli 2008/798 Esas 2008/891 Karar sayılı ilamın yaş küçüklüğü nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.