muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3526, Karar No: 2021/7086, Tarih: 19.04.2021

5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre; maktul ile sanık ...'nın ailesi ve sanık ...'in kardeşi Sevim'in komşu oldukları, sanıklar ... ve ...'in maktulenin evine ara ara gidip ziyaret ettikleri, komşuluk ilişkilerinin bulunduğu, ancak olaydan yaklaşık 18-20 gün önce maktulün evinin bahçesindeki kavak ağacının kesilmesi sırasında kesilen ağaç parçasının ...'in çatısına düşerek kiremitlere zarar verdiği, maktul ile Sevim arasında bu olaydan dolayı tartışma yaşandığı, tartışma esnasında jandarma kolluk kuvvetleri olaya müdahale ettikleri sırada, Sevim kardeşi ...'i arayarak; "bu kadını ortadan kaldırın siz ne biçim erkeksiniz kocam zaten korkağın biri siz erkek olun bari" şeklinde konuşmalar yaptığı bu sayede yaşanan bu tartışma ve husumetten sanık ...'in de haberinin olduğu, bu şekilde ... ile maktul arasında husumet bulunduğu, olay günü sanıklar ... ve ...'in maktulün evine giderek -sanık ...'in kardeşi Sevim ile maktul arasındaki husumetin de etkisiyle- sanıkların maktulü boynuna bası uygulamak suretiyle öldürdükleri, evin içinde bulunan kilime sararak cesedin bulunduğu Osmandede Tepesinde bulunan kuyu içerisine gömmek suretiyle cesedi yok etmeye çalıştıkları, cesedin olaydan yaklaşık 3 ay sonrasında sanık ...'nın yer göstermesiyle bulunabildiği anlaşılan olayda,

Maktulün ölümünden bir gün sonra ...'nın ... ile birlikte otogara giderek ...'e bilet aldığı ve ...'e gittiği, ...'de 3-4 gün kaldıktan sonra Kayseri iline geri döndüğü, geri döndüğünde çantasını kontrol ettiğinde maktule ait telefonun çantasında olduğunu görmesi üzerine telefonu evde bulunan sobada yaktığı, sanıkların telefonda olaydan sonra olay öncesine nazaran sık sık görüştükleri, maktulün evinde yapılan aramada ikametin karıştırılmamış olduğu, elbise dolabının içinde altın kolye ve yüzüklerin yerinde olduğu bu nedenle mallarının hırsızlanmak amacıyla öldürülmediğinin sabit olduğu, sanık ... yakalanıp göz altına alındığında polis merkezinde "ben öldüm bittim benim itibarım yerle bir oldu, duyulursa ben kimsenin yüzüne bakamam, ne yapacaksanız yapın ben kendimi öldüreceğim ben bittim" şeklinde, olay yerinin jandarma bölgesinde kalmasından dolayı jandarma tarafından ifadesi alınacağı sırada ise "ben bittim sizi de bitireceğim, hepinizi sinkaf edeceğim, ben bu devletin a...k..., beni yargılayamazsınız hiç bir şey yapamazsınız, beni öldürün"

şeklinde konuşmalar yaptığı, ...'in kollukta, savcılıkta, sorguda ve mahkemede ifadesi alınırken birbirinden farklı telefon numaralarını kullandığını belirttiği ancak bu numaraların hiç birini kullanmadığının görüldüğü, mahkemece yapılan keşif ve sonrasında sunulan bilirkişi raporuna göre, maktulün bulunduğu yer ile sanıkların ikameti arasında arazinin taşlı, yer yer kayalık olduğu, maktulün kilim içerisinde ancak 2 kişi tarafından taşınabileceğinin belirtildiği, sanık ...'nın beyanlarında maktulü sanık ...'in öldürdüğünü, kendisini tehdit etmesinden dolayı cesedin taşınarak gömülmesine yardım ettiği, yine aynı tehditlerden dolayı olayı kimseye anlatamadığını belirtmiş ise de; yukarıda anlatılan hususlara göre sanıkların fikir ve eylem birliği içinde maktuleyi boyna bası uygulamak suretiyle öldürdükleri, öldürdükten sonra da bir kuyunun içine atarak gömdükleri anlaşıldığından, sanık ...'in eylemine uyan TCK'nin 37 delaletiyle 81, 58 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılanlar vekillerinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13/03/2020 gün ve 2019/3129 esas 2020/582 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın, bozmaya konu kararın niteliği gözetilerek 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne, onanan hükümler açısından kesinleştirme işlemlerinin yapılabilmesi için Yargıtay ilamının bir örneğinin Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/04/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6789, Karar No: 2012/6017, Tarih: 28.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6789 E.  ,  2012/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22579, Karar No: 2017/25654, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22579 E.  ,  2017/25654 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3848, Karar No: 2009/4815, Tarih: 05.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3848 E.  ,  2009/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde "temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18754, Karar No: 2025/10398, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18754 E.  ,  2025/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1701 E., 2022/645 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/53 E., 2020/257 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7787, Karar No: 2010/14372, Tarih: 28.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/7787 E.  ,  2010/14372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parası ve cezai şartın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 6.000 TL üzerinden iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı hakkında yapılan icra takibi üzerine davalının borcun tamamına, icra masraflarına ve faize itiraz ettiğini, ancak davalının itirazında bir sebep belirtmediğini, takibe konu alacağın kira alacağından kaynaklandığını, davalının haksız olarak borca itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptalini, takibin devamını ve davalının % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin kiralananı 01.12.2008 tarihinde tahliye ettiğini, öncesinde de keyfiyeti 12.11.2008 tarihinde bildirdiğini, davacının da bu tarihte taşınmaza kiralık ilanları astığını, davalının hem Kasım 2008 ayı kirasını hem de erken tahliye nedeniyle davacının zarara uğramaması için Aralık 2008 ayı kirasını ödediğini, kira borcunun bulunmadığını, sözleşmede yer almamasına karşın davacının icra takibinde cezai şart da talep ettiğini, taşınmazın kiralanması sırasında davacıya verilen 2.000 TL güvence parasının halen davalıya iade edilmediğini belirterek, davanın reddini ve davacının % 40’dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.02.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası 4.000 TL olarak belirlenmiş sözleşmenin özel şartlar 5. maddesinde de bir aylık kira bedelinin müddeti içinde ödenmemesi halinde kira süresinin sonuna kadar diğer aylara ait kira bedellerinin muacceliyet kespedeceği, depozito olarak 2.000 TL alındığı ve depozitonun kiraya mahsup edilemeyeceği kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı Bursa 9. İcra Müdürlüğü’nün 2009 / 2456 sayılı dosyası ile Kasım 2008-Ocak 2009 arası aylar kirası ile 4.000 TL cezai şartın tahsili için icra takibi yapmış, takibe itiraz eden davalı kira borcu da dahil hiçbir borcu olmadığını belirtmiştir. İtiraz üzerine açılan davada davacı vekili cezai şartı, taşınmazın erken tahliyesi nedeniyle makul süre kirası olarak istediklerini açıklamıştır. Davalı ise kiralananı 01.12.2008 tarihinde tahliye ettiğini savunmuştur. Kira paralarının ödendiğini ve kiralananın hangi tarihte tahliye edildiğini kanıtlama yükümlülüğü davalıya aittir. Davalı bu konuda davacıya yemin teklif etmiş, davacı asıl da 29.12.2009 tarihli oturumda davacının Kasım-Aralık 2008 ayları kirasını ödemediğine ve kiralananın 05.01.2009 tarihinde tahliye ettiğine dair yemin eda etmiştir. Buna göre davalı beş yıllık kira süresi dolmadan taşınmazı tahliye etmiş olmaktadır. Davalı kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Bu konuda yapılan keşif sonrasında düzenlenen 04.12.2008 tarihli bilirkişi raporunda da taşınmazın aynı koşullarla yeniden iki aylık sürede kiraya verilebileceği belirtilmiştir. Davalı Kasım-Aralık 2008 ayları kirasını ödediğini kanıtlayamadığı için tahliye tarihine kadar olan kira paralarından sorumludur. Bilirkişi raporuna göre kiralananın 05.01.2009 tarihinde tahliye edilmesinden sonra da iki aylık makul süre kirasını ödemesi gerekir. Davacı da yapmış olduğu icra takibi ile Kasım 2008-Ocak 2009 arası aylar kira parasını talep etmiştir. Bu durumda mahkemece üç aylık kira parası yönünden itirazın iptaline karar vermesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği gibi sözleşmenin özel şartlar 5. maddesindeki açık düzenlemeye karşın güvence parası olarak alınan 2.000 TL’nin de kira borcundan mahsup edilmesi de yerinde değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarda (2) No’lu bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3925, Karar No: 2015/9820, Tarih: 21.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3925 E.  ,  2015/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/199 - 2014/230

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasında Milas 2. Asliye Hukuk ile Milas İcra Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sıra cetvelinde sıraya ve alacağa itiraza ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, davacının sıra cetvelinde sırasına itiraz ettiği, alacağın esas ve miktarına itiraz etmediği gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İcra hukuk mahkemesi tarafından ise, davacının itirazının sıra cetveline ve alacağa ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 142. maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları, kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz sadece sıraya ve icra müdürünün icra hukuku kurallarına uygun davranmadığına ilişkin ise görev İcra Mahkemesindedir (İİK.m.142/son).

Somut olayda davacı, Milas 2. İcra Müdürlüğünün 2013/2945 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hukuka uygun olmadığı, davalı vergi dairesini böyle bir alacağı olmadığı halde sıraya yazıldığını iddia ederek alacağının kabulü ile icra dairesinin bu alacağı ödemeye mahkum edilmesini,sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesini talep etmiştir. Davacının alacağın hem sırasına hem de esasına başka bir deyişle varlığına ilişkin itirazda bulunduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.