muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2734, Karar No: 2019/7636, Tarih: 28.11.2019

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı bankaya verilmesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2069, Karar No: 2021/376, Tarih: 19.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2069 E.  ,  2021/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu belge ve faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında "2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, temyize gelmeyen sanık ...’le birlikte ...’un isteği üzerine şirket kurduklarını, yetkilisi olduğunu, şirketin kağıt üzerinde kurulduğunu ...’un kendisine para verdiğini, yetkili kişinin ... olduğunu ve kendisine vekalet verdiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-İlgili vergi dairesinden veya kullanıcılardan araştırılarak kanaat edinilecek sayıda temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanığın bildirdiği ...’un da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a)5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, vergi suçu raporu ve eklerinde 2012 yılı için tek fatura düzenlendiğinin bildirilmesi karşısında, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8932, Karar No: 2009/11126, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8932 E.  ,  2009/11126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, alacak davası içinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine ihtiyati tedbir konularak sonrasında bunun ihtiyati hacze dönüştürüldüğünü ve tarih itibariyle müvekkilinin ikinci sıraya alınması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince şikâyetçi yanın borçlu aleyhine açtığı alacak davasında 24.01.2007 günü ihtiyati haciz kararı verilerek ve aynı gün tapunun şerhler hanesine işlendiği; bu tarih dikkate alındığında sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 100 üncü maddesine göre ilk haciz ilamsız takibe dayanıyorsa takip talebinden, ilama dayanıyorsa dava açılmasından önce açılmış bir dava üzerine alınan ilama dayanan alacaklı, satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar aynı derecede hacze iştirak edebilir (f.1; 1 inci ve 2 nci bentler).

Sıra cetvelinin incelenmesinde şikâyet edenin borçlu aleyhine alacak davasını 25.08.2006 günü açtığı ve bu tarihin, birinci sıradaki alacaklı ...’ın 26.10.2005 tarihli davasından sonra fakat 2, 3 ve 4 üncü sıralarda yer alan ...’in takip tarihlerinden (14.09.2006) önce olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda İcra Mahkemesince satış tutarının vezneye girdiği tarihin tesbiti ile, bu tarihin şikayetçinin haciz tarihinden sonra olduğunun anlaşılması halinde; şikâyetçinin ikinci sırada bulunan ve 15.09.2006 tarihli ihtiyati hacizleri, aynı tarihte kesin (icrai) hacze dönüşmüş bulunan ...’e ait takip dosyalarından konulan hacizlere (Denizli İcra Dairesi 2006/7138-7139 ve 7142) iştirak edebileceği düşünülerek, satış bedelinin bu dört dosya arasında garameten paylaştırılmasını sağlayacak şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken; bu yönün gözden kaçırılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5796, Karar No: 2015/8229, Tarih: 02.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5796 E.  ,  2015/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddi ile birlikte borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11322, Karar No: 2011/4149, Tarih: 11.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11322 E.  ,  2011/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17.06.2009 tarih ve 2006/120 - 2009/383 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 4 yıl boyunca sigortacısı olan davalı şirkete, en son, 17.02.2001 başlangıç tarihli “Yaşam Sağlığı Sigorta Poliçesi” ile sigorta ettirdiğini, 2001 yılı Şubat ayı içerisinde rahatsızlandığını ve 6.433.379.282.-TL sağlık harcaması yaptığını, ancak davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, bu meblağın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının beyan formunda gerçeğe aykırı olarak sağlıklı olduğunu bildirdiğini, oysa, üç gün sonra kronik hipertansiyon teşhisiyle ameliyat edildiğini, özel şartların 2.A.8. bent ile 15/16. bent hükümleri uyarınca rizikonun teminat dışı sayılan hallerden birine ilişkin olduğunu, bu şikayetlerin beyanı halinde sözleşme yapılmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının önceden "subakut subdural hemotom" tanısı veya bu tanıya bağlı hastalığı olduğuna dair belge bulunmadığı,davacının hastalığı önceden bilmesinin mümkün olmadığı, hastalığın ani ve beklenmedik şekilde ortaya çıktığı, davacının hastalığı gizlemeye çalışmadığı, davacının yukarıda ismi geçen rahatsızlığının sigorta özel şartlarında belirtilen hastalıklardan olmadığı, hastalığın teminat kapsamında bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 6.085 TL'nın 11.10.2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 279,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8143, Karar No: 2015/13660, Tarih: 08.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/8143 E.  ,  2015/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacılar A. S. adına velayeten kendi adlarına asaleten 1-Ş.. S.., 2-A.. S.. ile davalılar TC.Sağlık Bakanlığı vs. aralarındaki manevi tazminat davasına dair Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.01.2014 günlü ve 2009/486 E. -2014/11 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26.03.2015 günlü ve 2014/9542 E. - 2015/5024 K. sayılı ilama karşı davalı Sağlık Bakanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440.nci maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4726, Karar No: 2017/7437, Tarih: 11.10.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4726 E.  ,  2017/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.10.2013 gününde verilen dilekçe ile suya vaki elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine hakem sıfatıyla yapılan inceleme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2014 günlü hükmü davalı vekili temyiz etmiştir. Mahkemece bu talep itiraz olarak değerlendirilip itirazın reddine dair verilen 29.12.2014 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, suya elatmanın önlenmesi ve kal talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı belediyenin kadim kullanım hakkı olan Okçu suyuna davalı köyün müdahale ettiği belirtilerek, davalının ... ve ... kaynağından davacı belediyeye su taşıyan isale hattına vaki elatmasının önlenmesini, Balıkçıl kaynağından köye su götürülmesi amacıyla davalı tarafından yapılan ...uların kal'ini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı ve davacının içme suyu kaynaklarının farklı olduğunu, davacıya ait isale hattına davalının bir müdahalesinin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla tensip tutanağı, ön inceleme duruşması ve 1. celse yapılmış, 2. celsede dosyanın 3533 sayılı Yasa kapsamında değerlendirilmesi ve hakem sıfatıyla bakılmasına dair ara karar kurulmuş, hakem sıfatıyla yapılan yargılama sonucunda da ... İli, ... İlçesi, Okçu Köyü, ... civarındaki Okçu suyu namıyla malum-maruf-meşhur suya bilirkişi ... imzalı raporda gösterilen yerlerdeki davalı ... tüzel kişiliğince yapılan haksız müdahalenin menine ve kal'ine, davacı ... Belediyesi'ne Okçu suyunu ... ilçesine isalesi için gerekli isale hatlarının yapıp Okçu suyunu ilçeye isale etmesi hususunda müsaade ve selahiyet verilmesi şeklinde muarazanın giderilmesine, davacı ve davacı vekili, davalı ve davalı vekilinin yokluğunda, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren haklı sebepleri var ise 30 gün içerisinde mahkememize itiraz hakkı, Yargıtay temyiz yolu kapalı olmak üzere, itiraz üzerine verilecek karar kesin olmak şekliyle hüküm verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi itiraz olarak değerlendirilip mahkemece, 29.12.2014 tarihli ek karar ile itirazın reddine karar verilmiştir. İtirazın reddine dair ek karar davacı vekiline 07.01.2015'te tebliğ edilmiş, davacı vekili 12.01.2015 tarihli dilekçesiyle ek kararı temyiz etmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi itiraz olarak değerlendirilip mahkemece, 29.12.2014 tarihli ek karar ile itirazın reddine karar verilmiştir. İtirazın reddine dair ek karar davacı vekiline 07.01.2015'te tebliğ edilmiş, davacı vekili 12.01.2015 tarihli dilekçesiyle ek kararı temyiz etmiştir.

3533 sayılı yasaya göre; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler. Umumi bütçeye dahil daireler arasında tahaddüs edecek ihtilaflar İcra Vekilleri Heyetince seçilecek İcra Vekilleri azasından bir hakem vasıtasile hallolunur. Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir." Davanın taraflarından biri 3533 sayılı Kanunda yazılı kamu kuruluşu değilse, davaya mecburi tahkimle bakılamaz, genel mahkemelerde bakılmalıdır. Somut olayda, davacı ... her ne kadar 3533 sayılı Kanunda yazılı kamu kuruluşlarından ise de davalı ... bu kanunda yazılı kuruluşlardan olmadığından davanın genel mahkemede görülmesi gerekir. Hatalı değerlendirme sonucu hakem sıfatıyla yargılama yapılması doğru görülmemiş, 29.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 29.12.2014 tarihli ek kararın kaldırılarak hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20457, Karar No: 2014/12598, Tarih: 16.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20457 E.  ,  2014/12598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2012

NUMARASI : 2012/48-2012/56

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı H.. O.. tarafından ilama dayalı olarak borçlu Ç.. Oto Yedek Parça Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine başlatılan ve devam eden takipte, üçüncü kişi B.. Ç..'ın menkul haczi sırasında istihkak iddasında bulunması ve Kadirli İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/92 Esas sayılı dosyasında açtığı istihkak davasının; haciz işlemi gerçekleştirilen adreste borçlu firmanın faaliyet gösterirken, alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla işyerinin muvazalı olarak B..'ye devredildiğinden bahisle, davasının reddine karar verilmesi üzerine, alacaklı vekili, BK'nun 179 vd maddeleri gereğince borçlu Şirketin işyerini devir alanın borçlarını da devir aldığından dosya borcunun tahsili amacıyla, Behiye nin banka hesapları üzerine de haciz konulmasını talep etmiş, İcra Dairesi, istemin yasa ve usule aykırı olduğundan reddine karar vermiştir.

Alacaklı vekilince İcra Dairesi'nin ret kararı şikayet edilince, İcra Mahkemesi, TTK'nun 146-151. maddeleri ile BK'nun 179. maddesi gereğince; ticari işletminin devamlılığının söz konusu olduğu, devri halinde borçlarının da devir edilmiş sayılacağından asıl borçlu Şirket ile birlikte devir alanın da, bu borçlardan sorumlu olduğu, bu nedenle devir alan B..'nin hesapları üzerine haciz konulması talebinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, İcra Dairesini ret kararının iptaline karar vermiş, üçüncü kişi Bedriye vekilince hüküm temyiz edilmiştir.

Takip dosyası incelendiğinde; takip dayanağı ilamda ve takipte üçüncü kişinin taraf olmadığı görülmektedir.

İcra Mahkemesi'nce, TTK'nun 146-151 maddeleri ile BK'nun 179. maddeleri genel mahkemede yapılacak yargılamada tartışılabilir. Dar yetkili İcra Mahkemesi'nde anılan hususlar tartışalarak üçüncü kişinin takip konusu borçtan sorumlu olduğu sonucuna varılarak, üçüncü kişinin de takibe bu şekilde borçlu sıfatı ile dahil edilmesi usulsüzdür.

Bu durumda, Mahkemece, takibin tarafı olmayan üçüncü kişinin mal varlığı üzerine haciz konulması talebinin reddine dair İcra Dairesi kararının yerinde bulunduğu nazara alınarak şikayetin reddi yerine kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, Mahkemece, takibin tarafı olmayan üçüncü kişinin mal varlığı üzerine haciz konulması talebinin reddine dair İcra Dairesi kararının yerinde bulunduğu nazara alınarak şikayetin reddi yerine kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.