muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1602, Karar No: 2012/1995, Tarih: 22.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/1602 E.  ,  2012/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43/1, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 53/1. maddesinde sayılan haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılma,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması nedeniyle CMK'nun 232/2-c. maddesine, gerekçe içeriğinde ise Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşüne yer verilmemesi suretiyle CMK'nun 230/1-a. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanığın 18/05/2004 – 12/12/2005 tarihleri arasında Pendik Devlet Hastanesinden alınmış görünen 19 adet sahte doktor raporu temin edip kullandığının iddia olunması, sanığın suça konu raporları Pendik Devlet Hastanesinde çalışan ...isimli kişiden aldığını savunması, belgelerde kullanılan kaşelerin doktorlara ait olduğunun tespit edilmesi, 03.03.2006 tarihli teftiş kurulu raporunda, doktor raporları nedeniyle hastane çalışanları hakkında gerekli inceleme, araştırma yada soruşturmanın ikmal edilmesi için teftiş raporunun bir nüshasının T.C. Sağlık Bakanlığına sunulmasının tavsiye edilmesi, dosyada bulunan belgelerin tamamına yakının onaysız fotokopiden ibaret olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından öncelikle anılan eylem nedeniyle ilgili hastane çalışanları hakkında soruşturma veya kovuşturmanın yapılıp yapılmadığının araştırılarak açılmış ise mümkünse davaların birleştirilmesi değil ise bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanılması, raporlarda belirtilen rahatsızlığın sanıkta bulunup bulunmadığının, var ise hastalığın oluşa uygun şekilde sık sık istirahati gerektirip gerektirmediğinin tespit edilmesi, suça konu raporların asıllarının getirtilip belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin mahkemeye ait olduğu gözetilerek incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve denetime olanak verecek şekilde suça konu sağlık raporlarının dosya içine konulması, toplanan deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3794, Karar No: 2019/352, Tarih: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/3794 E.  ,  2019/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, kararın verildiği 30/04/2015 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 30/04/2015 tarihli duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2019, Karar No: 2019/2373, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2019 E.  ,  2019/2373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1908, Karar No: 2021/87, Tarih: 12.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/1908 E.  ,  2021/87 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kendisini sigortalı olarak işe alacağını beyan eden İsmail Kemendi isimli şahsın kendisine belgeler imzalattığını, adına şirket açıldığından haberinin olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından,

1-Dosyada mevcut faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; İsmail Kemendi’nin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- İsmail Kemendi faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’ye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi, gerekli görülmesi halinde faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi; faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21265, Karar No: 2014/1397, Tarih: 10.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/21265 E.  ,  2014/1397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete Konut Sigorta Poliçesi ile sigortalı konutta 13.10.2007 tarihinde ... taşması sonucu hasar meydana geldiğini, davalının söz konusu dere ıslah çalışmasını yürüten yüklenici olarak zarardan sorumlu olduğunu, hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, 20.557,28 TL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dere ıslah işini yapılan ihale sonucu üstlendiğini, aşırı yağış nedeniyle derenin taştığını, meydana gelen hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, aynı olaya ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 2010/8610 E.,2010/10844 K. sayılı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 2010/3380 E.,2010/6319 K. sayılı kesinleşen ilâmlarıyla, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi'nin 2011/14531 E., 2012/21553 K. sayılı, 2011/13335 E., 2013/80 K. sayılı ilamları ve Dairemizin yine aynı olaya ilişkin değişik tarihli dosyalarında yapılan temyiz incelemeleri

üzerine verilen kararlarda davalının zarardan sorumlu olduğunun kabul edilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.053,02 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5324, Karar No: 2025/2048, Tarih: 18.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2021/5324 E.  ,  2025/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/312 Esas, 2015/233 Karar

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede zincirleme sahteciliği, zincirleme basit zimmet (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tayin olunan cezaların ayrı ayrı miktarına nazaran yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi gereği REDDİNE, incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre zimmet suçu yönünden yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

31.05.2001 tarihinden itibaren Eskişehir İli.............. İlçesi Özel İdare Müdürlüğünde müdür vekilliği ve aynı zamanda 06.01.2006 tarihinden itibaren haftanın 2 günü Dinek Belediyesinde mali hizmetler müdür vekilliği görevini yürüten sanığın her iki kurumdan zimmetine para geçirdiği iddiasıyla iki kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ve ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; zimmet suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı işlenen suçlar bölümünde düzenlenmiş olması, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu nazara alınarak; sanığın aynı dönemde her iki kurumdan gerçekleştirdiği mal edinme eylemlerinin kül halinde bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılan idareye karşı zincirleme olarak tek basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kamu görevlisi olan sanığın görevi sırasında sahte belgeler düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra kamu davası açılması gerektiği, dosyada izin alındığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gözetilip durma kararı verilerek, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması yerine, bu hususun yargılama şartı olduğu gözetilmeden genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yüklenen zimmet suçlarını 5237 sayılı Kanun'un 53/1-(a) maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "d" bendindeki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Yüklenen zimmet suçlarını 5237 sayılı Kanun'un 53/1-(a) maddesindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında bu bentteki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine, aynı madde ve fıkranın "d" bendindeki hâk ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sahtecilik suçu yönünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/1075, Karar No: 2001/2299, Tarih: 29.03.2001

19. Hukuk Dairesi 2001/1075 E., 2001/2299 K.

**19. Hukuk Dairesi 2001/1075 E., 2001/2299 K.**

**- İSPAT YÜKÜ

- SIRA CETVELİNE İTİRAZ

- TEMİNAT MEKTUBU RİSKİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 142 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın sapışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya birinci sırada yer verilerek 8.000.000.000.-TL pay ayrıldığını, davalı alacağını tahsil ettiğinden pay ayrılmaması gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkili bankanın 525.000.000.-TL ve 2.070.970.000.'TL bedelli teminat mektuplarından dolayı riski bulunduğunu, tazmini halinde risk gözetilerek ipotek bedeli kadar pay ayrılmasında hata bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının davaya dayanak yapılacak vakıaları ortaya koymadığı ve demlendirmediği, bu şekilde iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı alacaklının sıra cetvelinde ayrılan alacağının miktarına itiraz etmiştir. Bu durumda ispat yükü üzerinde olan davalının ayrılan pay kadar alacaklı olduğunu kanıtlaması gerekir. Davalı vekili, 1997/3031 ve 3032 sayılı takip dosyalarına tonu alacağını tahsil ettiğini, sadece teminat mektubu riski bulunduğunu belirtmiştir. Riski bulunan teminat mektupları 525.000.000.-TL ve 2.070.970.-000.-TL bedelli olduğundan davalı bankaya riski kadar pay ayrılmalıdır. Mahkemece bu yön gözetilmeden davalıya 8.000.000.000.-TL pay ayıran sıra cetveline yönelik itirazın reddinde isabet görülmemiştir.

Sonu ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 29.3.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/954, Karar No: 2023/4401, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/954 E.  ,  2023/4401 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 24.11.2021 Tarihli ve 2021/228 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün fiili adresinin Gölcük/Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gölcük Aile Mahkemesinin 26.09.2022 Tarihli ve 2022/849 Esas, 2022/778 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük ...'in mernis adresinin boş olduğu, dosyada mübrez 06.09.2021 tarihli durum değerlendirme raporunda küçüğün ailesinin Pendik/İstanbul'da yaşadığının belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 9 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca acil koruma kararının alınması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Acil korunma kararı alınması” başlıklı 9 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Derhâl korunma altına alınmasını gerektiren bir durumun varlığı hâlinde çocuk, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından bakım ve gözetim altına alındıktan sonra acil korunma kararının alınması için Kurum tarafından çocuğun Kuruma geldiği tarihten itibaren en geç beş gün içinde çocuk hâkimine müracaat edilir. Hâkim tarafından, üç gün içinde talep hakkında karar verilir. Hâkim, çocuğun bulunduğu yerin gizli tutulmasına ve gerektiğinde kişisel ilişkinin tesisine karar verebilir.“

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan inceleme sonucunda, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan inceleme sonucunda, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın yetkili ve görevli İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8095, Karar No: 2023/1309, Tarih: 08.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8095 E.  ,  2023/1309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1209 E., 2022/1608 K.

DAVA TARİHİ : 11.11.2010

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/523 E., 2022/119 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kurum tarafından kendisine tebliğ edilen 10.11.2010 tarihli yazı ile Kuruma fatura ettiği 44,48 TL değerindeki 1 adet reçetede tahrifat yaptığı gerekçesiyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 6.3.15 inci maddesi uyarınca 222,40 TL cezai şartın Kurum alacaklarından tahsiline ve sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshine karar verildiğini, ancak tahrifatı kendisinin veya çalışanlarının yapmamış olması nedeniyle Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; cezai işleme konu reçeteyi yazan doktorun ve reçete sahibi hastanın beyanlarında tahrifatı kendilerinin yapmadıklarını söylemiş olmaları nedeniyle davacının yaptığı kanaatine varılarak uygulanan Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı veya çalışanının davalı ... zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğine dair dosya kapsamında delil olmaması, 1 adet hastanın 1 adet reçetedeki 1 adet ilacı almadığını, aynı reçetedeki diğer ilaçları teslim aldığını beyan etmesi nedeniyle ilaçların hastaların bilgisi dışında eczane tarafından düzenlendiğine dair de delil olmaması, 2009 ve aynı mahiyette olan 2012 yılı protokolünde yer alan 4.3.6 ıncı maddenin 2016 yılı protokolüyle tamamen kaldırılmış olması nedeniyle davacının haklı olduğu kanaatine varılarak kabulüne, davalı Kurum tarafından 10.11.2010 tarih ve 17.268.754 sayılı yazı ile bildirilen sözleşmenin 2 yıl süreyle feshi ve 222,40 TL’lik cezai şarta dair işlemin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri