muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/22428, Karar No: 2012/23985, Tarih: 14.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/22428 E.  ,  2012/23985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 53/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 14.10.1993 gün 1550 sayılı kararıyla 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil ve ilan edilen, .. İli, ... İlçesi, ... Beldesi, Eski ... Mahallesi, 3 paftada bulunan yere sanığın kaçak ev yaptığına dair jandarma tarafından suç tarihinde tutanak tutulduğu, mahkemece 13.06.2008 tarihinde keşif yapıldığı, dosya içerisinde mevcut inşaat mühendisi bilirkişi raporuna göre, sanığın oturduğu basit temel üzeri briketten yapılmış, 3 oda halinde üzeri ahşap steri beton tabliye naylon kaplı binanın 3 yıl öncesinde yapılmış olduğu görüntüsü verdiğini ve eklenti olan üzeri sazlık naylon kaplı tek odanın keşif tarihinden 8 ay öncesinden yapılmış bir yapı görünümde olduğunun bildirildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç kastı bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının hak yoksunluğu uygulamasına ilişkin yedinci paragrafının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun,

kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına” şeklinde düzeltilmesi suretiyle hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilerek hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10273, Karar No: 2015/12039, Tarih: 14.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/10273 E.  ,  2015/12039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisi nedeniyle kendisinden dosya masrafı adı altında tahsil edilen 12.400,00TL nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, “davanın kısmen kabulüne, 3.100,00TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin kararının gerekçe kısmında, davacının 3.110,00TL isteyebileceği belirtilmesine rağmen hüküm kısmında 3.100,00 TL'ye hükmedildiği gibi, kısa kararda da 3.110,00 TL'ye hükmedilmiştir. Bu haliyle kısa kararla gerekçeli karardaki hüküm kısmında çelişki yaratıldığı gibi, kararın gerekçesi ile hüküm kısmında da çelişki oluşmuş bulunmaktadır. Oysa ki, kararın gerekçesi ile hüküm kısmının ve kısa kararla gerekçeli karardaki hüküm bölümünün birbirleriyle uyumlu olması ve çelişki içermemesi yasal zorunluluktur. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm gerekçesi ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma şekil ve sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11019, Karar No: 2012/29295, Tarih: 15.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/11019 E.  ,  2012/29295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz olunan icra mahkemesi kararında adı geçen alacaklı vekili Tolga Yörük'e ait 12.04.2011 tarihli dilekçesinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29199, Karar No: 2017/7691, Tarih: 22.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/29199 E.  ,  2017/7691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; 26.01.2016 tarihinde gerçekleştirilen ihalede, alıcı ...'un teminat bedelini eksik yatırarak ihaleye girdiğini ileri sürerek ihalenin feshini istediği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 124/3. maddesi gereğince; artırmaya iştirak edeceklerin, taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır. Aynı Kanunun 126/3. maddesinin birinci cümlesine göre ise; “Yapılacak ilana, satılacak şeyin cinsi, mahiyeti, önemli vasıfları, tahmin edilen kıymeti, bulunduğu yer; birinci ve ikinci ihalenin yapılacağı yer, gün ve saat; artırmaya iştirak edeceklerin haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri gerektiği; diğer bilgilerin nereden ve ne suretle öğrenilebileceği hususları yazılır." İhaleye katılacakların teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat göstermeleri gerekir.

Somut olayda, muhammen bedeli 53.712,00 TL olan ... ili ... ilçesi ... Köyü 117 Ada 5 parseldeki taşınmazın 26.01.2016 tarihinde 28.400,00 TL bedelle ...'a ihale edildiği, alınması gereken teminat miktarı 10.742,40 TL olduğu halde ihale alıcısının 6.000 TL teminat yatırdığı, bu durumun farkedilmesi üzerine 01.02.2016 tarihinde 4.000 TL teminat daha yatırdığı anlaşılmıştır.

Devletin cebri icra gücü vasıtasıyla, devlet güvencesinde yapılan ihalenin her türlü şüpheden ari olması gerekir. İhaleye katılmak isteyen 3.kişinin eksik teminat yatırdığı halde pey sürmesine izin verilmesi ihalenin normal koşullar altında yapılmadığını, muhammen bedeli 53.712,00 TL olan taşınmazın 28.400,00 TL'na satılması da zarar unsurunun oluştuğunu göstermektedir.

Bu durumda, mahkemece, şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı ve borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6370, Karar No: 2008/3474, Tarih: 05.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/6370 E.  ,  2008/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Mustafapaşa Mahallesi, Beylik Ağılı mevkii 233 H. 6312 m2 yüzölçümlü mera nitelikli 321 ada 91 parsel numaralı tapuda davalı adına kayıtlı taşınmazın kısmen orman, kısmen 2/B alanında kaldığını ve tapu kaydına bu yönde şerh konulmuş olduğunu bildirerek, bu bölümlerin tapusunun iptali ile Hazine adına tescili istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 27.12.2004 tarihli krokide (E), (f), (G), (K), (C), (D) işaretli bölümlerin tapusunun iptali ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03.10.1944 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 29.03.1971 tarihinde kesinleşmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03.10.1944 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma işlemi 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 29.03.1971 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli Mustafapaşa Mahallesi 321 ada 91 parselin büyük bölümünün 3 Numaralı Orman Kadastro Komisyonunca 29.06.1944 tarihinde düzenlenen orman kadastro tutanağının 4 numaralı bendi ile Hazine adına olan Ocak 1940 tarih 15 numaralı tapu kaydı uygulanarak 315.82 hektar yüzölçümü ile Hazineye bırakılmışsa da daha sonra yeniden yapılan incelemede tahdit komisyonunca düzenlenen 12.07.1944 tarihli tutanakta Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 numaralı tapu kaydı kapsamında kalan 166 H. kısmın Beylikdağı Ormanı dışında, Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kaydı kapsamında kalan ve 340 H. olduğu belirlenen bölümün XIV poligon numaralı Beylikdağı Devlet Ormanı sınırları içine alındığı ve Resmi Gazetenin 12 Şubat 1945 tarih 5929 sayısında yayınlanarak ve ayrıca mahallinde ilan edilerek kesinleştiği, ancak yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Kadastro Yasası hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek mera niteliğiyle ve 233 H. 7080 m2 yüzölçümüyle Gebze Belediye adına tesbit edildiği ve 321 ada 91 numaralı parsel hakkında verilen 22.12.1970 tarihli komisyon kararında tamamı Şubat 1313 tarih 14 numarada Hazine adına kayıtlı iken 166 hektar 1232 m2’sinin Belediyeye satılarak Ocak 1940 tarih 14 numarada Belediye adına tapuya tescil edildiği, bu tapunun da 321 ada 90, 91, 92 sayılı parselleri içine aldığı belirtilerek 92 ve 90 sayılı parsellerin çalılık, 91 parselin mera niteliğiyle Gebze Belediyesi adına tesbit edildiği, ne varki 3 Nolu Orman Kadastro Komisyonunun düzenlediği 29.06.1944 ve 12.07.1944 tarihli orman kadastro tutanaklarında Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapunun XIV poligon numarası ile 340 H. olarak sınırlandırılan Beylikdağı Devlet Ormanı dışında kaldığının, Beylikdağı Ormanı olarak sınırlandırılan yerin Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kapsamında kaldığının belirtildiği, bu nedenle

321 ada 91 parsel hakkındaki arazi kadastro paftasının ve komisyonunun yanlış değerlendirme yaptığı, bir an için Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 numaralı tapu kaydının Beylikdağı Ormanı olarak sınırlandırılan XIV nolu poligon içinde kaldığı kabul edilse dahi orman kadastrosu 1945 yılında kesinleşmekle tapu kaydının hiç bir yasal değerinin kalmadığının, diğer taraftan Belediye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydının daha sonra Belediye tarafından yine Hazineye devredildiği ve Hazine’nin de kendi yerleri ile birleştirilerek Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda 180 parçaya ifrazen gittiği ve Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 nolu tapu kayıtlarının bir kısmının halen Hazine üzerinde kayıtlı olduğu, bir kısmının da 3. kişilere verildiğinin, Ocak 1940 tarih 14 nolu tapunun gittisi olan Ağustos 1952 tarih 87 nolu tapu kaydının iktisabında açıkça anlaşıldığı, bu durumun dahi 1970’de kadastro ekibince nazara alınmadan yani Ocak 1940 tarih 14 nolu kaydın Hazineye devredildiği ve Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 nolara gittiği göz önünde bulundurulmadan çekişmeli 391 ada 91 sayılı parsele revizyon gösterildiği, çekişmeli 321 ada 91 parsel üzerinde Milli Savunma Bakanlığına ait cephanelik ve binaların bulunduğunun tutanağını beyanlar hanesine şerh verildiği, Milli Savunma Bakanlığının 1950 yılından daha öncesinden beri kesinleşmiş orman sahasında kalan bu parseli kullandığından Milli Savunma Bakanlığına tahsisli sayılacağından 6831 Sayılı Yasanın 2/4. maddesi gereğince 2/B madde uygulaması yapılamayacağı göz önünde bulundurulmadan, 1994 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucun bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan kroki 27.12.2004 tarihli krokide (F) işaretli 834.960,87 m2’lik bölümünün doğusunda kalan 556.720 m2’lik bölümün Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, (F) işaretli yerin 280,240,87 m2'lik bölümün baştan beri orman dışında 1950 yıllarından beri Milli Savunma Bakanlığı’nın işgalinde bulunduğu, (E) işaretli 1.347.480,99 m2’lik bölümü ile (K) işaretli 3111.410 m2 bölümünün önceden olduğu gibi 1945 yılında kesinleşen orman sınırı içinde bırakıldığı, (G) işaretli yine 100.916,108 m2 bölümünün 2/B uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı, (C) işaretli 15.285,548 m2 ve (D) işaretli 7197.6099 m2’lik bölümlerin Milli Savunma Bakanlığı (Hazine) ile ... ve Orman Genel Müdürlüğü arasında Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla görülüp kesinleşen 24.05.2000 gün 1996/350-267 sayılı kararı ile öncesinden beri orman sınırı dışında kaldığı belirlenen (C) ve (D) işaretli bölümlerin mülkiyetinin Hazineye ait olduğunun tespitine karar verildiği, daha sonra Milli Savunma Bakanlığı (Hazine) ile Belediye Başkanlığı arasında görülen ve kesinleşen Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.11.2001 gün ve 2001/356-789 sayılı kararıyla (C) işaretli 15

.. ve Orman Genel Müdürlüğü arasında Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde hakem sıfatıyla görülüp kesinleşen 24.05.2000 gün 1996/350-267 sayılı kararı ile öncesinden beri orman sınırı dışında kaldığı belirlenen (C) ve (D) işaretli bölümlerin mülkiyetinin Hazineye ait olduğunun tespitine karar verildiği, daha sonra Milli Savunma Bakanlığı (Hazine) ile Belediye Başkanlığı arasında görülen ve kesinleşen Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.11.2001 gün ve 2001/356-789 sayılı kararıyla (C) işaretli 15.235,55 m2 ve (D) işaretli 7197,70 m2’lik bölümlerin 91 sayılı parselin ifraz edilerek Hazine adına tescile karar verildiği, böylece (C) ve (D) bölümleri ile kesin hüküm bulunduğu anlaşıldığından, bu bölümler hakkındaki davalı Belediyenin temyiz itirazlarının reddine, yine Belediye Başkanlığının 30.12.2004 gün 1529 sayılı yazısında belirtildiği gibi 321 ada 91 sayılı parselin doğu tarafında kalan iki parçadan ibaret toplam 26.265 m2’lik bölümün (3219, 3099 ve 3100, 3180, 3181, 3182, 3183, 3187, 3188, 3227 adalarda kalan bir kısım parsellerin bulunduğu yeri) orman sınırı içinde bulunduğu sırada 07.07.1992 tarihinde Mustafapaşa (...) Mahallesi imar planı uygulamasına tabi tutulduğu, yine 321 ada 91 sayılı parselin batı tarafında 8576 m2’lik bölümünde yine 12.11.1996 tarihinde ... ... (...) Mahallesinde 4700, 4701, 4702 ve 4703 ve devamı adalarda imar uygulamasına tabi tutulduğu ve bu bölümlerin daha önce 91 sayılı parselden ifraz edilip bu davada dava konusu olmadığı, "makilik sahalar sınırlama tutanağı” başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 – 20.09.1951 tarihlerinde yapılan çalışma sonunda düzenlenen tutanakla Gebze İlçe Merkezi ve yerleşim yeri dahil onlarca Köyün yerleşim alanlarını, tapulu, tapusuz arazilerini kadastro görüp tapuya tescil edilen yada edilmeyen birçok ormanları, meraları,dağları, tepeleri, dereleri, kayalıkları içine alacak şekilde düzenlenen 1/25000 ölçekli askeri haritalar üzerine sınırları kabataslak çizilerek gösterilen çalışmanın “makilik ve orman sahalarının birleştiği yerlerde orman sınırlarının tesbiti” işlemi olamayacağı belirlenerek hüküm kurulduğuna, ne varki; taşınmazların niteliği belirtilerek tescil edilmesi kamu düzeni ile ilgili olması nedeniyle Hazine adına tescil edilen bölümlerinin niteliğinin belirlenmemesi isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirme-

diğinden 15.12.2006 tarihli kararın hüküm fıkrasının 1. bölümünde yazılı “... ...’in raporunda bildirilen” sözlerinden sonra gelen bölümün hükümden çıkarılarak bunun yerine “E işaretli 1.347.480,99 m2 ve (K) işaretli 3111.410 m2'lik bölümlerin birleştirilerek bir bütün halinde 321 ada 91 sayılı parsel olarak “tahdidi kesinleşmiş Beylikdağı Devlet Ormanı” cinsiyle Hazine adına tapuya tesciline, kütüğün beyanlar hanesindeki tüm şerhlerin silinmesine, yine aynı krokide G işaretli 100.916,108 m2 bölümün tamamının 2/B madde sahası cinsiyle aynı ada son parsel numarası verilerek Hazine adına tesciline, (F) işaretli 834.960,87 m2 bölüm içinde kalan Orman Mühendisi Kenan ...’nın 11.01.2005 tarihli krokili raporunda (B) işaretli 556.720 m2 bölümün 2/B madde sahası olarak, (C) işaretli 280.240,87 m2 bölümünün de fundalık niteliğiyle, aynı ada son parsel numarası verilerek Hazine adına tesciline; ... ...’in raporunda (C) ve (D) işaretli bölümlerin daha önce verilip kesinleşen Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.05.2000 gün 1996/350-267 ve Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.12.2001 2001/356-781 sayılı kararlarında olduğu gibi Hazine adına tesciline” sözleri yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/03/2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16913, Karar No: 2012/32925, Tarih: 13.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16913 E.  ,  2012/32925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 29.03.2012 tarih, 2012/5417-10291 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4675, Karar No: 2019/6521, Tarih: 25.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4675 E.  ,  2019/6521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."