muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5614, Karar No: 2022/6252, Tarih: 26.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5614 E.  ,  2022/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.10.2021 tarih ve 2021/397 E- 2021/715 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.06.2022 tarih ve 2022/360 E- 2022/1200 K. sayılı kararın adli yardım talepli olarak Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, davacıların adli yardım taleplerini haklı gösterecek yeterli bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından davacıların kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım taleplerinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Davacıların kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin reddi nedeniyle, davacılar vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacıların kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3507, Karar No: 2020/6222, Tarih: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/3507 E.  ,  2020/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/560 E. - 2019/443 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4 Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ...Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/560 E.-2019/443 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre;mahallinde yapılan keşif sonucu ...ili ... ilçesi ... Mahallesi 101 ada 126 parse sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı idareden dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattına ilişkin proje getirtilip, elektrik bilirkişilerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği de gözetilerek izdüşüm alanı, yaklaşma mesafesi, emniyet mesafesi ve maksimum salınım mesafeleri kavramları ayrı ayrı açıklattırılıp bu açıklamalar ışığında irtifak alanı hesaplanması gerekirken denetlemeye yeterli olmayan rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HMK'nun 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1788, Karar No: 2012/5332, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1788 E.  ,  2012/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanunun'da 6099 Sayılı Yasa ile değişikliğe gidilmiştir. 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi (Ek fıkra:11.01.2011 - 6099 S.K./5.mad) Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesi hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Gerekçeli karar tebliği, davalılardan Ayşe Semiz ve ...'e Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmış olup, tebligat 6099 Sayılı Yasasın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile usulsüzdür.

Davalı ...'e hüküm Tebligat Kanunu 21 ve Tebligat Tüzüğünün 28. maddelerine aykırı olarak komşu imzasını ya da imzadan kaçınma şerhini içermeden tebliğ edildiğinden usulsüzdür.

Gerekçeli kararın adı geçen davalı ... ve ...'e ve ...'e kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adresine usulünce tebliğ edilmesi, yine temyiz süresinin beklenilmesi, akabinde inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8260, Karar No: 2012/3549, Tarih: 08.03.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/8260 E.  ,  2012/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2011

Davacı, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmaksızın işverence feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar  verilmesini istemiştir.

Davalı, feshin  haklı nedene dayandığını, davacının Türkeli Devlet Hastanesi  çalışanı Dr Bülent Oğuzu ziyaret etmemesine  rağmen günlük ziyaret raporunda gerçekleştirmiş gibi beyanda bulunması, bunu yazılı savunmasında da kabul etmesi nedeniyle haklı olarak sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının daha önce yanlış tutum ve davranış göstermediği dikkate alınarak uyarılması yerine iş sözleşmesinin feshedilmesi, işyerinin bir zarara uğramaması ve  fesih işleminin altı günlük hak düşürücü süre içerisinde gerçekleştirilmediği sebeblerine dayalı olarak davanın  taleb gibi kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacı 01.01.2003 tarihinde beri davalı işyerinde  tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışmaktadır. İşverenin ürünlerini doktor ve eczacılara belirli programlar çerçevesinde tanıtmak ve ziyaret durumunu işverene rapor etmek temel görevidir. İş sözleşmesi, 26.10.2009 tarihli yazlıfesih bildirmi ile  davacının Türkeli Devlet Hastanesi çalışanı olan Dr. B. O.'u 23.6.2009, 18.08.2009, 15.09.2009 tarihlerinde  ziyaret etmediği halde bu ziyaretleri gerçekleştirmiş gibi göstermesi nedeniyle tazminatsız olarak sona erdirilmiştir. Yargılama sırasında dosya arasına alınan ziyaret planları ve rapor kayıtlarından davacının söz konusu doktorlara ziyaretinin planlandığı, ardından davacı tarafından yapılan raporlamalarda işverene bu kişilere gidilmiş gibi bilgi verdiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki davacı savunmasında Dr. B. O.'un  15.06.2009 da Sakarya  iline tayini çıktığını  sonradan öğrendiğini son iki görüşmesini telefonla gerçekleştirdiğini ve doktorun kendisine tayininin çıktığını söylemediğini beyan etmiş ise de işi doktor ve eczane ziyaretleri olan davacının çalışma alan ve kapsamında olan doktorun tayininin çıktığından habersiz olmasıda tecrübeli bir çalışan olarak kendisinden beklenecek bir davranış değildir. Fesih konusu edilen  davranış biçimi doğruluk ve bağlılığa uymayan mahiyettedir, işverenin işçiye duyduğu güveni sarsıcıdır. İş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin   reddi gerekirken, yazılı şekilde kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1355, Karar No: 2007/2787, Tarih: 26.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/1355 E.  ,  2007/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.26.02.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2199, Karar No: 2018/8136, Tarih: 27.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2199 E.  ,  2018/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya sanığı ile aynı suçu işleyen... hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/12/2014 tarihli 2014/115 E., 2014/801 K. sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 14/11/2016 tarihli 2016/9443 E., 2016/11683 K. sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılması nedeniyle atılı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden dosyanın Yüksek 17. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15817, Karar No: 2023/9879, Tarih: 25.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/15817 E.  ,  2023/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/639 E., 2012/129 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin, 15.02.2012 tarihli ve 2011/639 Esas, 2012/129 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 15.02.2012 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşılmışsa da; 04.01.2021 tarihinde cezaevi kanalıyla yargılamanın yenilenmesini talep eden dilekçe veren suça sürüklenen çocuğun bu usulden haberdar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen hükümleri, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 27.02.2023 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21195, Karar No: 2017/1774, Tarih: 21.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/21195 E.  ,  2017/1774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı anne tarafından, nafakasının miktarı yönünden, davalı baba tarafından ise, kişisel ilişki düzenlemesi ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.02.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı .... ile vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... Erer geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı anne, evlilik dışında doğan ortak çocuk ... ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını talep etmiş, mahkemece davalı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmiştir. Davalı baba da ortak çocukla kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesi amacıyla, İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi'nin 2014/961 esas sayılı dosyasında dava açmış ve söz konusu davada mahkemenin 17.03.2016 tarihli kararı ile baba ile çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmesine karar verilmiş, bu karar taraflarca temyiz edilmeden 03.06.2016 tarihinde kesinleşmiştir. İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesinin 2014/961 esas sayılı dosyasında baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki eldeki davada kurulan kişisel ilişki düzenlemesinden daha geniş nitelikte olup, baba ile ortak çocuk arasında babalık duygularını tatmin bakımından dosya kapsamına uygundur.

../....

Toplanan delillere göre, eldeki davada baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini gerektiren bir husus kanıtlanamamıştır. Bu sebeple, davacı annenin ortak çocukla baba arasında kişisel ilişki düzenlenmesi yönündeki talebinin reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.480,00 TL. vekalet ücretinin Gülşen'den alınıp Bekir'e verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/18993, Karar No: 2011/3495, Tarih: 02.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18993 E.  ,  2011/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza 1979 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de; davacı tarafın uzlaşma için başvurmadığı anlaşıldığından, işin esasının incelenmesinde;

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30113, Karar No: 2013/37273, Tarih: 25.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30113 E.  ,  2013/37273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu .... hakkında Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine başlandığı, İcra Mahkemesi'ne ise adı geçen şirket vekili sıfatıyla ... tarafından başvurularak imzaya itiraz ile sair itirazların ileri sürüldüğü anlaşılmıştır.

Dava hakkı o hakkın sahibi olan kişiye aittir. Hak sahibi davayı bizzat açabileceği gibi vekil aracılığıyla da açabilir. Davaya vekâlet etmesine kanunen imkân bulunmayan bir kişi vekil sıfatıyla dava açarsa o kişinin davaya vekâlet ehliyeti olmadığından dava şartı yokluğundan davanın reddi gerekir.

Avukatlık Kanununu 35/1. maddesine göre, yargı yetkisini haciz bulunan organlar huzurunda gerçek ve tüzel kişilere ait hakları dava etmek ve savunmak, adli işlemleri takip etmek, bu işleme ait bütün evrakı düzenlemek, yalnız baroda yazılı avukatlara aittir.

Somut olayda icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz eden kişi, şirket yetkilisinin vekalet verdiği, ancak avukat olmayan bir şahıstır. İcra Mahkemesine başvurabilmesi için vekilin avukat sıfatını taşıması zorunludur.

Bu durumda, mahkemece, açıklanan nedenlerle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi doğru değil ise de,  temyiz edenin sıfatı nazara alınarak, aleyhe bozma yasağı nedeni ile bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ   :  Borçlunun temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.