muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9554, Karar No: 2022/8490, Tarih: 28.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9554 E.  ,  2022/8490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 02/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın ihlal sayılan 28/12/2014 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edildiği, yükümlünün başvurmaması üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken ısrar koşulunun sağlanmadığı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13480, Karar No: 2012/15513, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13480 E.  ,  2012/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile sözleşmeli eczane sahibi olduğunu, Eczanede savcılık tarafından yapılan aramalar neticesinde Ağır Ceza Mahkemesinde sahte evrak düzenlemek ve devleti dolandırmak suçlarından yargılandığını ve bunun akabininde davalı kurumun usulüne uygun bir denetim yapmaksızın aralarında akdedilen sözleşmeyi 7 yıl süreyle feshettiğini, feshin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek haksız fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi' nde sahte evrak düzenleme ve dolandırıcılık suçlarından açılan ceza davasında verilen kararın halen kesinleşmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hukuk hâkimi B.K.' nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değildir. Ancak mahkumiyet ve tesbit edilen maddi olgularla bağlıdır. Mahkemece ceza davasının sonucu beklenerek, ayrıca dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

2012/13480-15513

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 13.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6431, Karar No: 2018/11568, Tarih: 15.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/6431 E.  ,  2018/11568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri'nin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'a paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemeleri'nin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından adi kiraya ve hasılat kiralarına ilişkin olarak (13) örnek ödeme emri gönderilmek suretiyle başlatılan ilâmsız takibe karşı borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda; borcun dayanağı olan belgenin ödeme emri ile birlikte gönderilmediğini ileri sürerek ödeme emrinin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece, alacaklının talebi ile borçluya yeniden ödeme emri gönderilmesi nedeniyle borçlunun yeniden itiraz ve şikayet hakkı olduğu, önceki ödeme emrinin iptalinde hukuki yararının bulunmadığı ve dolayısıyla istem konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiği, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nin 07.6.2017 tarih ve 2017/1098 E. - 2017/1183 K. sayılı kararı ile alacaklının istinaf talebinin esastan reddine, borçlunun istinaf talebinin ise; borçluya ikinci kez gönderilen ödeme emrinin iptal edilmiş olması nedeniyle ilk gönderilen şikayete konu ödeme emrinin iptalini istemekte hukuki yararı bulunduğu belirtilerek, şikayete konu ödeme emri ile beraber takip dayanağı belgelerin gönderilmediğinden bahisle, istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, borçlunun şikayetinin kabulü ile 07.10.2016 tarihli ödeme emri tebliğ işleminin iptaline karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takip şekli, İİK’nun 269 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, "Kıyasen uygulanacak maddeler" başlıklı İİK'nun 269/d maddesinde, aynı Kanun'un 58. ve 61. maddelerine atıfta bulunulmamıştır. Bu durumda takibin şekline ve İİK'nun 269/d maddesi hükmüne göre, takibe dayanak yapılan belgelerin, takip talebine eklenme ve 13 örnek ödeme emri ile birlikte borçluya gönderilme zorunluluğunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Adi kiraya ve hasılat kiralarına ait takip şekli, İİK’nun 269 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, "Kıyasen uygulanacak maddeler" başlıklı İİK'nun 269/d maddesinde, aynı Kanun'un 58. ve 61. maddelerine atıfta bulunulmamıştır. Bu durumda takibin şekline ve İİK'nun 269/d maddesi hükmüne göre, takibe dayanak yapılan belgelerin, takip talebine eklenme ve 13 örnek ödeme emri ile birlikte borçluya gönderilme zorunluluğunun bulunmadığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde, davanın esasıyla ilgili olarak; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesinin davanın konusuz kaldığına ilişkin gerekçesinin yanlış olduğuna ilişkin kabulü yerinde ise de, HMK’nın 353/1-b-2. maddesi gereğince, borçlunun istinaf isteminin kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmek suretiyle İİK'nun yukarıda yazılı düzenlemesi gereğince şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kısmen kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkmesi 12. Hukuk Dairesinin 07.6.2017 tarih ve 2017/1098 E. - 2017/1183 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13957, Karar No: 2015/17761, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13957 E.  ,  2015/17761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, itirazın iptaline ilişkin istemin kabulüne, icra inkar tazminatına ilişkin isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine

açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 12.07.2013 tarihinde icra takibine konu yapılan tedavi giderlerinin, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının ikinci bendinde yer alan, “İcra inkar tazminatı talebine yönelik davanın reddine” cümlesi silinerek, yerine, “Takip tarihi nazara alınarak hükmolunan meblağın %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2995, Karar No: 2014/10978, Tarih: 16.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/2995 E.  ,  2014/10978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/01/2014

Numarası : 2012/378-2014/6

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalıya ait iş yerinde 22/08/2001 tarihinden 31/03/2012 tarihine kadar aralıksız olarak çalıştığını, boyun ve kol ağrısı nedeniyle Çorum Özel Hastanesi'nde gördüğü tedavi sonucunda hastane başhekimliğince kendisine 23/01/2012 tarihli çalışamaz raporu verildiğini, hastalığı sebebiyle yaptığı işin hayati sıkıntılar verebileceği düşüncesiyle 24/01/2012 tarihinde bahsi geçen raporu işyerine sunduğunu ve kıdem tazminatının ödenmesini istediğini, davalı şirket tarafından kendisine başka uygun bir yerde çalışma teklifi sunulmadığı gibi işe devam edip etmeyeceğinin sorularak istifasının istendiğini, sağlık sebeplerinden dolayı işten ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafından sunulan raporun özel bir hastaneden alınmış olduğunu, davacıya meslek hastalığına tutulduğu konusunda devlet hastanesinden uzman kişilerce verilmiş heyet raporunun geçerli olabileceğinin ve bu nitelikte rapor getirdiği taktirde taleplerinin değerlendirileceğinin bildirildiğini, ancak davacının bu nitelikte bir rapor sunamadığı için kendi isteği ile işten ayrıldığını ve buna ilişkin evrağı kendi yazısı ile imzalayıp verdiğini, işyerinin tekstil fabrikası olup davacının boynunu oynatmadan çalışabileceği bir iş pozisyonun olmaması nedeniyle davacıya iş değişikliği teklif edilemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının sağlık sebepleri nedeniyle iş akdini kendi isteğiyle sona erdirmiş olup hastalığına ilişkin Çorum Özel Hastanesi'nden almış olduğu raporu dosyaya sunduğu, raporda boyun rahatsızlığının davacının çalışmasına engel teşkil ettiğinin belirtildiği ve bu sebeple davacının iş akdini haklı nedenle feshetmiş olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağı taleplerinin kabulüne, yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile haklı olarak feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş akdinin davacı işçi tarafından sağlık nedeni ile haklı olarak feshedilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın normatif dayanağı 4857 sayılı Kanununun 24/1-a maddesidir. Sözü edilen yasa maddesi uyarınca “İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması ..” durumunda iş akdinin işçi tarafından haklı olarak feshi söz konusu olacaktır. Bu durumda davacı işçi ihbar tazminatı isteyemez ise de kıdem tazminatı istemeye hakkı olacaktır.

Somut olayda, davacı 24/01/2012 tarihli dilekçesi ile sağlık sebeplerinden dolayı 31/03/2012 tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan etmiş, istifa dilekçesine Çorum Özel Hastanesi'nden alınan 23/01/2012 tarihli raporu eklemiştir. Davalı ise raporun gerçeği yansıtmadığını ileri sürmektedir. Davacı sağlık sebebi ile iş sözleşmesini feshettiğini iddia ettiğine göre, İş Kanunu'nun 24/1-a 'daki koşulların işçi yönünden oluşup oluşmadığı, işçinin yaptığı işin sağlığını doğrudan etkileyip etkilemediği ve hastalığının çalışmasına engel teşkil edip etmediği, buna göre iş sözleşmesini sona erdirmesinde zorunluluk bulunup bulunmadığı yönünden davacının tedavi dosyaları da getirtilerek tam teşekküllü bir devlet hastanesine sevkedilip sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre uyuşmazlığın çözülmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu husus gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.