muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24985, Karar No: 2017/10281, Tarih: 08.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/24985 E.  ,  2017/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit

HÜKÜM : Beraat ( ayrı ayrı)

Sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçlarından verilen beraatlerine ilişkin hükümler müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04/02/1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İddianame yerine geçen belge olan Gazİantep 7. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05/10/2012 tarih 2011/254 E. 2012/932 K. sayılı görevsizlik kararı ile sanıklar ... ve ...’ın bedelsiz senedi kullanma, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçlarını işlediklerinin iddia edildiği,

İncelenen dosya içeriğine göre; temyiz incelemesine konu suçlardan, birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunun cezası, 5237 sayılı TCK'nın 106/2-c maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis, bedelsiz senedi kullanma suçunun cezası ise aynı Kanun'un 156/1. maddesi uyarınca altı aydan iki yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu diğer atılı suç olan açığa imzanın kötüye kullanbılması suçu ise aynı kanunun 209/1 maddesi uyarınca 3 aydan 1 yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianame ve görevsizlik kararındaki anlatım ve nitelendirme ile Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (4.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye TEVDİİNE, 08/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/771, Karar No: 2006/6388, Tarih: 24.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/771 E.  ,  2006/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı ..., davalı belediyenin aleyhlerine icra takibi yaptığını, icra müdürlüğünün 24.1.2005 tarihli muhtura ile takibin 7.168.000.000 TL'na baliğ olduğunu bildirdiğini, takip talebinde asıl alacağın 2.061.497.000 TL olduğunu, icra müdürlüğünce hesaplanan faizin fahiş olduğunu ileri sürerek takibe ve 24.1.2005 tarihli muhturanın hesaplanmasına esas alınan faiz oranın iptaliyle, yapılacak bilirkişi incelemesi neticesinde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının talebinin İİK 16.maddesinde yer ... şikayet niteliğinde bulunduğunu, mahkemenin görevli olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, açılan davanın icra müdürlüğünün işlemine karşı yapılan şikayet davası niteliğinde olduğu, icra tetkik merciinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi idarelere ait daire ve müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun 2570 sayılı Kanun ile değiştirilen 4.maddesinde “katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, ... bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı devlet, belediye veya ... idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire veya müesseselerden biri ile, 2.maddede yazılı dairelerden birisi arasında çıkan uyuşmazlıklarda, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık taşınmaza ilişkin ise o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumda olan daire veya müessesenin veya birden çok oldukları takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözülür” denilmektedir.Tarafların anılan yasa hükmüne tabi kamu kurumları oldukları açıktır. Bu durumda, davaya yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılması gerekir.

Görev sorunu, yargılamanın her safhasında re’sen ve doğrudan gözetilir. Dosyada davaya hakem sıfatıyla bakıldığına dair bir açıklık ve verilmiş bir ara kararı da yoktur. Bu yönün gözden kaçırılması sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunanan kararın BOZULMASINA, (2) numalaralı bent uyarınca diğer temyiz itirazalarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3033, Karar No: 2015/1355, Tarih: 21.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/3033 E.  ,  2015/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde; aboneliğin çalıştığı şirket Uğurkan Güzellik Hizmetleri LTD.ŞTİ adına olduğunu savunması karşısında, sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılıp, şirket yetkilisi ile aboneliğin kimin adına olduğu ve fiili kullanan tespit edilerek, gerekirse yeni şüpheliler hakkında suç duyurusunda bulunmak suretiyle kamu davası açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilip yapılacak yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tespiti ile sonrasında; sanığın meskeninde kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; suç tutanağı öncesi ve sonrası tüketim föyleri getirtilerek, kullanım süresi içerisinde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılıp, kayıtsız sayaçtan geçirilen, suç tutanağı öncesi ve sonrası tüketim miktarlarıyla karşılaştırılarak, aralarında aşırı bir oransızlık bulunup bulunmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilerek, suç kastının varlığının tespiti halinde;

2- 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız kaçak kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2015
Yargıtay — Esas No: 2017/8450, Karar No: 2019/4500, Tarih: 03.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8450 E.  ,  2019/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b-d, 62/1, 52 /2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Sanık sürücünün yönetimindeki otomobil ile meskun mahalde gece vakti, caddede seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde orta refüj bitiminden sola manevra yaptığı esnada, arkasından aynı istikamette seyir halinde olan katılanın idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen olayda; katılanın 27.05.2014 tarihli özel hastaneden alınan raporuna göre yüzünde sabit iz oluştuğu, mental sinir hasarına bağlı alt dudak ve çene bölgesinde kalıcı his kaybı mevcut olduğu ve hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kırık oluştuğu, sanık müdafiinin, katılanın yüzünde sabit iz oluşmadığına yönelik beyanları dikkate alındığında katılana ait tüm tedavi evrakları ile doktor raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek kati raporunun temini sonrasında, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre ise;

1-İddianamede sevk maddeleri arasında TCK'nın 89/2-b maddesi gösterilmediği gibi, iddianame içeriğinde de katılanın yaralanmasının kemik kırığına neden olduğu hususundan bahsedilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, verilen cezanın TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince artırılması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12390, Karar No: 2014/30947, Tarih: 24.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/12390 E.  ,  2014/30947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.10.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu konuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra bir maaşta fazladan ödeme yapıldığı, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmeliyken kabulü hatalı olmuştur. Şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.24.10.2014
Yargıtay — Esas No: 2011/17857, Karar No: 2012/3803, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17857 E.  ,  2012/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerlerinin biçilmesi ve bedellerinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2356, Karar No: 2011/1138, Tarih: 28.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2356 E.  ,  2011/1138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 111 ada 4 parsel sayılı 1891,54 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiş, itirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tespitin iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın tespit tutanağı içeriği incelendiğinde hükme dayanak yapılan, keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği tartışmasızdır. Bir başka deyişle kadastro tespitinde saptanan hukuksal olgu ile keşifte saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düşmüştür. Diğer yandan dava ve temyize konu taşınmazın bitişiğinde "Nehri Cari" bulunduğuna göre mahkemece dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı içinde olup olmadığı yönünde jeolog bilirkişi marifetiyle araştırma yapılmamıştır. Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için uzman fen, ziraat ve jeolog bilirkişileri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olup olmadığı jeolog bilirkişi marifetiyle araştırılmalı, tutanak bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenilmeli, hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14501, Karar No: 2012/13452, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14501 E.  ,  2012/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bakanlığı ile davalılar Orhan Turan ile ... Üniversal Sigorta A.Ş. adına İflas Memurları, ..., ... ve ... dava hakkında Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.10.2011 gün ve 2008/158 esas ve 2011/628 karar sayılı hükmün Dairenin 24.05.2012 gün ve 2012/951 esas ve 2012/6710 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı İçişleri Bakanlığı vekilinin karar düzeltmeye konu yaptığı miktar 5.131,59 TL dir.

07.10 2004 tarih, 25606 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle HUMK.nun 427/5,440/III-1.maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2012 tarihinden itibaren 10.300,00 TL’sına çıkarılmıştır. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle davacı İçişleri Bakanlığı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE 3.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/58, Karar No: 2021/2290, Tarih: 14.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/58 E.  ,  2021/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yumurtalık Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.02.2019 gün ve 2019/11 Esas - 2019/39 Karar sayılı hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olan 01.10.2020 gün ve 2545 Esas - 4713 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar ve bir kısım davacı mirasçıları ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 460,00'ar TL para cezasının davacılar ve bir kısım davacı mirasçılarından alınmasına ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 10.30 TL karar düzeltme harcının davacılar ve bir kısım davacı mirasçılarından alınmasına, 14/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.