muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2702, Karar No: 2024/798, Tarih: 27.02.2024

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.04.2018 tarihli ve 2015/40992 E., 2018/4357 K. sayılı ilamıyla; "...5510 sayılı yasanın geçici 62 nci madde hükmünün değerlendirilmesi suretiyle gerekirse tekrar bilirkişi raporu alarak davalı kurumca bu madde hükmü gereği uygulanabilecek cezai işlem miktarının hesaplanması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekir." gerekçesiyle bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemece bozmaya uyularak 2020/184 E., 2021/254 K. sayılı kararıyla; davacı Diyarbakır ......, Eczanesi tarafından Kasım 2013 döneminde 45 adet katılım payı atlatılmış reçete ile 5 adet reçete için katılım payı atlatmak amacıyla sisteme reçete girilip silinmesi eyleminin cezai şartının; 45 +5 = 50 reçete için 100,00 TL'den 5.000,00 TL olduğu, ayrıca 2013 Kasım ayı 2. dönem asgari ücret brüt tutarının 1.021,50 TL olduğu dikkate alındığında; 5 katı tutarının 1.021,50 TL \* 5 = 5.107,50 TL olması gerektiği, reçete bedellerinin yasal faiziyle birlikte mahsup edilmeyeceği değerlendirilerek davacının davasının kısmen kabulüne, davalı SGK tarafından davacıya uygulanan 982066891 sözleşme - 18211294/5243249 sayılı yazıyla gönderilen 35.656,31 TL'lik cezai şartın 30.656,31 TL'lik kısmının iptaline, davacının 28.100,31 TL reçete bedeli ve 5.000,00 TL cezai şart işleminin iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

2. Kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 2022/1497 E., 2022/4818 K. sayılı ilamıyla; dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklik olduğu sabit olup, yürürlükte olan sözleşmenin 6.10 uhcu maddesine göre davacının dava açmakla lehine olan protokollerdeki hükümlerin uygulanması isteğini kabul etmek gerektiği, bu durumda davacının, kurumdan yazılı talepte bulunulup bulunmadığının araştırılmasına gerek kalmadığını, bu nedenle 2016 ile 2020 protokollerinin 4.3.6 ncı maddesine göre katılım payı atlatma eylemine konu reçete bedellerinin Kurumca davacıdan istenemeyeceğinden 28.100,23 TL reçete bedeli tahsili işlemininde iptaline karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş olup, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacının sahibi olduğu ...... Eczanesine 2013 yılı Kasım ayı reçetelerinden 45 adet reçetenin katılım payı atlatılmış olarak Kuruma fatura edildiği, 5 adet reçetenin de katılım payı atlatıldığı gerekçesiyle Kurum tarafından ... kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.15 inci maddesi uyarınca 35.656,00 TL cezai şart bedelinin tahsil edilmesi ve 1. kez uyarılmasına, aynı protokolün 4.3.6 ncı maddesine göre de 45 adet reçete bedeli 28.100,23 TL'nin ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte tahsili talebi olduğu, daha önce Mahkemece 35.656,31 TL'lik cezai şartın 30.656,31TL'lik kısmı ile 5.000,00 TL cezai şartın iptaline karar verildiği ve bunların Yargıtay denetiminden geçtiği görülmüş olup bu kısım hakkında yeniden hüküm kurulmasına

gerek duyulmadığı, reçete bedeline ilişkin talebin incelenmesinde ise 2016 ve 2020 Protokollerinin 4.3.6 ncı maddesine göre katılım payı atlatma eylemine konu reçete bedellerinin kurumca davacıdan istenemeyeceğinden, açılan davanın kısmen kabulü ile, uyarı işlemi ve cezai şarta ilişkin verilen kararlar kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 28.100,23 TL reçete bedeli tahsili işleminin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; Mahkeme tarafından protokol hükümlerinin hatalı yorumlandığını, Yargıtayın önceki bozma ilamında Yerel Mahkemece gerekirse 2012 yılının uygulanan protokol hükümleri ile daha sonra yürürlüğe giren 2016 ve 2020 yılı protokollerinin somut davada uygulanıp uygulanamayacağı hususunda bilirkişi raporu alınması gerektiği belirtilmiş olup, Mahkeme tarafından bu hususta bilirkişi raporu aldırılmadığını, davacının dava açması ile 2016 ve 2020 yılları protokolünün uygulanmasını talep ettiği yönündeki yoruma katılmadıklarını, davacı tarafından bozma öncesi ve bozma sonrası protokole aykırı fiili ortadan kaldırır somut hiç bir delilin dosyaya sunulmadığını, Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu, bilirkişi raporunun yanlış tespitler içerdiğini ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2012 yılı Protokolü gereğince davacı aleyhine düzenlenen cezai şartın tahsili yönündeki işlemin haksızlığın tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesi.

2. 2016 yılı Eczane Protokolü 5.3.14 ve 4.3.6 ncı maddeleri.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2012 yılı Protokolü gereğince davacı aleyhine düzenlenen cezai şartın tahsili yönündeki işlemin haksızlığın tespiti ile iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5510 sayılı Kanun'un geçici 62 nci maddesi.

2. 2016 yılı Eczane Protokolü 5.3.14 ve 4.3.6 ncı maddeleri.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Mahkemenin, Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur (Hukuk Genel Kurulunun 20/12/2013 tarihli ve 2013/23-131 E., 2013/1681 K. sayılı kararı)

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, kararın bozmaya uygun olarak yapılan değerlendirmenin ve davacının dava açmakla hakkında lehine olan protokol hükümlerinin uygulanmasını istediğinin kabul edilmesi gerektiğine göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmektedir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliginden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

27.02.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7936, Karar No: 2012/14672, Tarih: 02.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7936 E.  ,  2012/14672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanındaki taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3047, Karar No: 2019/7965, Tarih: 28.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/3047 E.  ,  2019/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19/10/2012 gününde verilen dilekçe ile yaylanın aideyetinin tespiti ve tescili talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/12/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Köy Tüzel Kişiliği Temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar, dava konusu ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmasıyla yayla olarak sınırlandırılarak ... Köyü'nün kullanımına bırakıldığını, taşınmazı kadimden bu yana kullandıklarını ileri sürerek dava konusu taşınmaz üzerinde kendilerine intifa hakkı tanınması ile sicile işlenmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların kullanma haklarına bir diyeceğinin olmadığını, davayı bu yönüyle kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 199 ada 1 No'lu parselde yayla niteliğindeki taşınmazın ... Köyü'nün kullanım alanı şeklinde tespit gören kadastro tespitinin iptali ile dava konusu taşınmazın 05.09.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda "A" harfi ile gösterilen sınırlar içerisinde aynı vasıfta davacılar ... Köyü ve ... Merkez ... ve ... Mahalleleri adına kullanma ve yararlanma hakkı ile mera vasfından özel sicilen yazılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yayla, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...Tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte, tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının uzman bilirkişiler aracılığı ile belirlenmesi; kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmesi gerekir.

Bilindiği üzere olay ve olguları ileri sürmek taraflara; hukuki nitelendirme mahkemeye aittir (6100 sayılı HMK 33.madde).

Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir (HMK 31. madde).

Tarafların iddia ve savunmalarının yasal nitelendirmesini yapma görevi, avukat eliyle takip edilse bile davanın taraflarına değil hakime ait olan bir görevdir.

Somut olaya gelince; iddianın ileri sürülüş şekline göre dava, yayla vasfı ile hazine adına kayıtlı taşınmazın bir kısmının yararlanma hakkının tanınmasına yöneliktir. Davalı, bu yönüyle davayı kabul etmiş olup mahkemece bu kabul beyanı karşısında davacıların talebinin, kadim veya tahsis olgularına dayanıp dayanmadığı ile müstakil veya müşterek yararlanmadan hangisi olduğunun açıklığa kavuşturularak tarafların beyanları uyuşmazlığı giderecek şekilde yeterli olmazsa taraf delilleri toplanarak sonucuna göre müşterek veya müstakil olarak davacının yararlanmasına karar verilmesi ile bu halde dahi tapu kaydının ve kadastro tespitinin iptaline karar verilemeyeceği gözetilerek sadece kullanım hakkı konusunda karar verilmekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23453, Karar No: 2008/19814, Tarih: 11.11.2008

**14. Ceza Dairesi         2008/23453 E.  ,  2008/19814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :   İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.   O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1679, Karar No: 2019/13580, Tarih: 18.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1679 E.  ,  2019/13580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 24/04/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13957, Karar No: 2008/13480, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13957 E.  ,  2008/13480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-.....2-...ve Deri San. İç ve Dış Tic.Ltd.Şti. aralarındaki istihkak davası hakkında İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 29.05.2008 gün ve 1036-725 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Taraflar arasındaki istihkak davasının Reddine dair, Mahkemece verilen 29.05.2008 tarihli karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olup, bilahare anlaşmaları üzerine davacının temyiz talebinden feragat etmiş bulunduğundan davacının vaki temyiz talebinin feragat nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13460, Karar No: 2015/13065, Tarih: 17.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/13460 E.  ,  2015/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının ana baba bir kardeş olduğunu bildirdiği davalı ...'in baba adının, davalı ...'nin ise ana ve baba adının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, ana-baba bir kızkardeşleri ... ve ...'in ana ve baba adlarının nüus kaydında yanlış yazıldığını bildirerek ...'nin ... ve .... olan baba ve anne adının ... ve ... olarak, yine ....'in .... olarak yazılan baba adının da .... olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece anne ve baba adının düzeltilmesine ilişkin talepte bulunma hakkının şahsa sıkı sıkıya bağlı olduğu, bu nedenle davacının dava açma hakkı bulunmadığından aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut temyiz dilekçesine ekli duruşma zaptına göre dava, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/375 esasında görülmekte olan davada verilen yetki üzerine açıldığından, davacının taraf olma sıfatının varlığının kabulü gerekirken aksi düşünce ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1058, Karar No: 2022/1572, Tarih: 07.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/1058 E.  ,  2022/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.04.2018 tarih ve 2014/41 E. - 2018/297 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.11.2021 tarih ve 2021/1477 E. - 2021/1788 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davalı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti’nin temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. 6100 sayılı HMK’nin 334. maddesinin 1. fıkrasında gerçek kişilerden bahsedildiği açık olup, bu fıkra uyarınca yalnızca gerçek kişiler adli yardım talep edebilecektir. 2. fıkrada ise belirli şartlar altında kamuya yararlı dernek ve vakıfların adli yardımdan yararlanabileceği belirtilmiştir. Şirketler ise anılan Kanun hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanabilecek kişilerden sayılmadığından davalı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti. vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti.’nin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalıya işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde HMK 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılması için dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı Kadıköy Vatan Sağlık Kompleksi Tic. Ltd. Şti’nin kanun yoluna ilişkin yeniden adli yardım talebinin REDDİNE, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.