muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4751, Karar No: 2007/5284, Tarih: 02.04.2007

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup  velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/15774, Karar No: 2019/8374, Tarih: 17.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15774 E.  ,  2019/8374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemes

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1010420 işletme numaralı hayvan yetiştiricisi olduğunu, adına kayıtlı 71 adet büyükbaş hayvanının bulunduğunu, bu hayvanların davalı tarafından sahte evrakla satıldığını ve satış bedellerinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek 71 adet büyükbaş hayvanın aynen iadesine, mümkün olmazsa bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıyla kardeş olduklarını, dava konusu hayvanların babaları İsmet'e ait olduğunu, babaları vefat ettikten sonra üç kardeş olarak hayvancılık işine birlikte devam ettiklerini, hayvanlara yeterince bakılmaması ve borçlarının çoğalması nedeniyle satmaya karar verdiklerini, hayvanları satarak borçlarını ödediklerini, satıştan ve ödenen borçlardan davacının haberinin olduğunu ve kötüniyetli olarak dava açtığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, öncesinde; dava konusu hayvanların tarafların babalarından intikal ettiği, borçların ödenmesi amacıyla satıldığı ve satış bedeliyle ödemelerin yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; bu hükmün davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemiz tarafından incelenerek 2013/31848 E. ve 2014/1390 K. sayılı ilam ile davalının satılan hayvanlardan elde edilen parayla yem, mazot ve diğer ortak borçların ödendiğini savunduğuna göre, tüm borç ve ödemeleri ispat yükü davalıda olup bu hususların davalı tarafından ispat edilmesi gerektiği; mahkemece, davalının bu yöndeki delilleri toplanmadan yetersiz ve muallak olan tanık beyanlarına itibar edilerek hayvanların satışından elde edilen paranın tamamının borçların ödenmesinde kullandığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilemeyeceği; hal böyle olunca; mahkemece, dava konusu hayvanlarının değeri tespit edilerek davalının yaptığı ödemelere ilişkin tüm delilleri toplanıp hayvanların değerinden mahsup yapılarak kalan bakiye olursa tarafların miras hissesi gözetilerek paylaştırılması, davacının hissesine düşen miktar varsa buna göre değerlendirme yapılarak ve hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde; davanın kabulü ile; 10.000,00 TL. tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, kendisine ait hayvanların davalı tarafından sahte evrakla satıldığı ve satış bedelinin kendisine ödenmediğini ileri sürmüş; davalı hayvanların babalarından kaldığını, babalarının vefatından sonra işe müşterek olarak devam ettiklerini, hayvanların borçların ödenmesi amacıyla satıldığını ve elde edilen parayla ödemelerin yapıldığını savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuş; davalı vekilinden savunmasını ispata yönelik delil listesi sunulması istenilmiş, davalı tarafça sunulan delil listesi dosya arasına alınmış ve davalı tarafça satılan hayvan bedelinin mazot, gübre ve yem gibi giderlere sarf edildiğine dair savunmasını bire bir ispatlayacak her hangi bir yazılı bilgi ve belge ibraz edilemediğinden hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesi cihetine gidilmiş ise de; hemen belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı HMK 203 maddesinde(HUMK 290) senetle ispat zorunluluğunun istisnaları düzenlenmiş olup, altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerde, tanık dinlenebileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Davacı ile davalının kardeş olduğu, davalının tanık deliline dayandığı ve davalı tanıklarının da dinlendiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davalı tarafça satılan hayvan bedelinin mazot, gübre ve yem gibi giderlere sarf edildiğine dair savunması değerlendirilirken önceki bozma ilamından evvel olduğu gibi davalının bu yöndeki delilleri toplanmadan salt yetersiz ve muallak olan tanık beyanlarına itibar edilerek hayvanların satışından elde edilen paranın tamamının borçların ödenmesinde kullandığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi yanlış olduğu gibi; bozma ilamından sonra yapılan yargılamada olduğu gibi salt sunulan belgeler nazara alınmak suretiyle de davanın kabulüne karar verilmesi yanlıştır. O halde; davalı tarafından sunulan belgelerin yanında, dosya kapsamında dinlenmiş olan davalı tanıklarının beyanları da göz önüne alınarak bunun sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 171,00 TL. harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13940, Karar No: 2025/2784, Tarih: 03.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13940 E.  ,  2025/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/104 Esas, 2024/464 K.arar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.12.2023 Tarihli ve 2023/1656 Esas, 2023/1476 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mevkii No:16 ... Köyü .../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.05.2024 Tarihli ve 2024/104 Esas, 2024/464 Karar Sayılı Kararı

Kısıtı adayının adresinin ... Mah. ... Sok. No7/3 .../Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çorlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çorlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10469, Karar No: 2016/8560, Tarih: 31.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/10469 E.  ,  2016/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Ankara İli, Yenimahalle İlçesi, Susuz Mahallesi,Sokak ada parsel) Blok numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, söz konusu binanın müteahhit tarafından yarım bırakılmış olması sebebi ile mülk sahiplerince tamamlandığını ve elektrik aboneliği için davalı idareye müracaat edilmesine rağmen iskan işlemleri tamamlanmadığı için taleplerinin reddedildiğini oysa İmar Kanununun geçici 11.maddesi koşullarının varlığı nedeni ile geçici aboneliğinin tesisinin gerektiğini beyanla geçici abonelik işlemi tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, "...daha önce aynı binada başka bir bağımsız bölüm için alınan ve Ankara 16. Tüketici Mahkemesine sunulan emsal bilirkişi raporuna göre, binanın yapı ruhsat tarihi 13.04.2005 olmasına ve statik uygunluk raporu bulunmasına rağmen elektrik iç tesisatına ait uygunluk belgesinin bulunmadığı belirtilerek elektrik aboneliği verilmesinin uygun olmayacağının mütalaa edilmiş olması karşısında yasal şartlar oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir.

3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11.maddesinde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı

./..

-2-

tarihinden itibaren başvurulması üzerine,  kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür.” hükmü yer almaktadır.

Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, dava konusu yapıya ilişkin ruhsat tarihinin 13.04.2005 olduğu olduğu, yapıya doğalgaz hizmetinin götürüldüğü, dava konusu binada bulunan başka bir bağımsız bölüm için (A blok 31 numaralı) Ankara 16. Tüketici Mahkemesi'nin 2014/851 esas sayılı dava dosyasında yapılan keşif sonucu hazırlanan ve eldeki davada mahkemece emsal rapor olarak esas alınan bilirkişi raporunda, yapı denetim kuruluşu tarafından düzenlenmesi gereken elektrik iç tesisine ait uygunluk belgesi ile iş bitirme tutanağının olmaması sebebiyle dava konusu taşınmazın elektrik tesisatının fen ve teknik kurallarına uygun olup olmadığının bilinemediği gözle yapılan fiziki kontroller neticesinde tesisatta olumsuzluk görülmediği, ancak, dava konusu daireye geçici abonelik verilmesinin uygun olmadığının belirtildiği, buna karşın Yenimahalle Belediye Başkanlığı'nın 19.08.2014 tarihli yazı cevabı ekinde gönderilen yapı denetim kuruluşu tutanağına göre ise, ada parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan yapının zayıf ve kuvvetli akım tesisatların projesine,fen ve sanat kaidelerine uygun olarak yapıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır

Bu durumda, mahkemece hükme esas alınan emsal bilirkişi raporunda yer alan dava konusu binanın Elektrik İç Tesisine Ait Uygunluk Belgesi ve İş Bitirme Tutanağının olmaması sebebi ile geçici abonelik verilmesinin uygun olmadığı değerlendirmesi ile Yenimahalle Belediye Başkanlığı'nın 19.08.2014 tarihli yazı cevabı ekinde statik rapor olarak gönderilen yapı denetim kuruluşu tutanağına göre, zayıf ve kuvvetli akım tesisatların projesine,fen ve sanat kaidelerine uygun olarak yapıldığı ve iskan alınmasında sakınca olmadığının belirtilmesi karşısında, gerekirse iş bu dava konusu bağımsız bölümde de ayrıca keşif yapılmak ve bilirkişi alınmak suretiyle gerekli araştırma yapılarak, çelişki giderildikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3434, Karar No: 2019/21097, Tarih: 27.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3434 E.  ,  2019/21097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 30. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;müvekkilinin 03 Haziran 2013 tarihinde yapılan iş sözleşmesi ile Genel Müdür Yardımcısı olarak davalı şirkette görevine başlamış olup müvekkilin iş sözleşmesinin hiçbir haklı sebep olmaksızın 28.11.2016 tarihinde davalı işveren tarafından feshedildiğini, iş bu feshe gerekçe olarak müvekkiline tebliğ edilen aynı tarihli fesih beyanında müvekkilinin işverene gönderdiği ihtarnamenin sebep gösterildiğini, iş bu ihtarname nedeniyle müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olarak nitelendirildiğini, fesih bildirimi ve fesih işleminin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, 4857 Sayılı İş Kanunu ve devamı maddelerinde fesih usulünün detaylı açıklandığını, iş sözleşmesi fesihlerinde personel kaynaklı yetersizlik veya davranış ya da bunların dışında işyeri ve işletme gereklerinden kaynaklanan bir sebebin bulunması ve savunması alındıktan sonra fesih sebebinin yazılı şekilde ve gerekçeleri ile birlikte açık şekilde personele bildirilmesi gerektiğini, iş akdinin feshinin yönetim kurulu karan ile gerçekleştirildiğini, feshe hiçbir gerekçe gösterilmediğini, fesih kararının mesnetsiz ve keyfi olduğunu iddia ederek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine, işe iadenin feri niteliğindeki alacakların tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının aynı zamanda İstanbul 30. İş Mahkemesi'nin 2016/791 Esas sayılı dosyası ile işçilik alacakları davası ikame ettiğini, davacının müvekkil şirkette Genel Müdür Yardımcısı pozisyonunda ve pozisyonuna uygun olarak oldukça yüksek bir maaşla çalıştığını, davacı genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığından davacının fesih kararının Yönetim Kurulu kararı ile alındığını, Yönetim Kurulu Kararında fesih sebebine yönelik gerekçe gösterilmesi yönünde kanuni bir yükümlülük bulunmadığını, işverenin yükümlülüğünün sadece iş güvencesi kapsamındaki işçiye karşı olduğunu ve davacıya yapılan fesih bildiriminde sebep gösterilerek bu yükümlülüğün yerine getirildiğini, davacının kullanımında olan müvekkil şirket tarafından tahsis edilen aracın kiralama süresinin dolması sebebiyle geri alındığını, davacının tüm soyut iddialarında haklı nedenle fesih sebebine dayandığı halde bu hakkını hiçbir şekilde kullanmadığını, son çare olarak uzlaşma amacından uzak, daha çok ipleri koparan bir ihtarname göndererek müvekkil şirketi feshe zorladığını, davacının ispattan yoksun ve ciddi ithamlar içeren ihtarnamesi karşısında müvekkil şirketin davacıya güvenebilmesine ve iş sözleşmesini devam ettirmesine imkan kalmadığını savunarak işe iade istemi ile açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi'nce yapılan yargılama neticesinde; ‘’Dosya içeriğine göre, davacının davalı işyerine gönderdiği ihtarname nedeniyle güven ilişkisinin zedelendiğinden bahisle iş akdinin feshedildiği belirtilmiş olup, bahse konu ihtarın davacının çalışma şartlarının tesisine yönelik olduğu, güven ilişkisinin sarsılmasına neden olacak nitelikte bulunmadığı, kaldı ki, davacının fesih öncesinde yazılı veya sözlü olarak uyarıldığına ilişkin dosyaya bilgi, tutanak, ihtar sunulmadığı, feshin "son çare" olması ilkesine riayet edilmediği, fesih yaptırımının orantısız olduğu, ispat yükü kendisinde olan davalı işverenin davacı işçinin iş sözleşmesini geçerli veya haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamadığı anlaşılmakla davanın kabulüne, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden işverenin sorumlu olduğunun tespitine karar vermek gerekmiş davacı işçinin kıdemi de dikkate alınarak işe başlatmama tazminatı takdiren 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. '' gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

D) İstinaf:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından,"..Fesih bildiriminde belirtilen, davacı tarafından işverene gönderilen Beyoğlu 20. Noterliği'nin 02/11/2016 tarih ve 15898 yevmiye numaralı ihtarnamesinde, hizmet sözleşmesinde belirtilen sosyal hakların kullandırılmaması, yaptığı işin yetki ve sorumluluklarına uygun şekilde çalıştırılmaması iddiası ile , bildirilen hususların ikmalinin talep edildiği, dinlenen davacı tanığının, davacının toplantılara çağrılmamaya başlandığı, davacıya bağlı olmasına rağmen patronun davacıyı atlayarak doğrudan kendilerine işi verdiği, sözleşme bitince davacıya araç verilmediği şeklinde beyanda bulunduğu, tanık beyanının davacı ihtarnamesinde belirtilen hususları teyit eder nitelikte olduğu, davalı tarafından tanık dinletme talebinden vazgeçildiği, haklı fesih hususunun ispat edilemediği, davacının diğer tanığının dinlenmesi hususunun, davanın sonuca etkisinin bulunmadığı zira ispat yükünün davalı işverende olduğu, davacının kıdemi itibariyle takdir edilen tazminat miktarının yerinde olduğu anlaşılmakla’’ gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

F) Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesi kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

G) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.