muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2012, Karar No: 2018/4553, Tarih: 31.10.2018

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

I- Katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen suçların niteliği itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle de davaya katılma hakkı bulunmayan Maliye Hazinesinin davaya katılmasına ilişkin verilen karar hukuki değerden yoksun olup, hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında anayasayı ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının öngördüğü düzeni ortadan kaldırmaya veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmeye veya bu düzenin fiilen uygulanmasını önlemeye teşebbüs amacına yönelik olarak vahamet arz eden eylemleri gerçekleştirdiği, sanığın sübutu kabul olunan eylemlerinin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğe göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan TBMM vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında hükümete karşı suç, yasama organına karşı suç ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından karar verilmesine yer olmadığına dair karar ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında anayasayı ihlal, yasama organına karşı suç, hükümete karşı suç ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından hükmedilen beraat kararlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamı ve aksi ispat edilemeyen savunmaya uygun kabule göre; 66. Zırhlı Tugayda er olarak mecburi askerlik hizmetini yapan sanıkları, aynı birlikte görevli askeri darbe teşebbüsü suçundan haberdar olan ve bu suça iştirak eden astsubay rütbesindeki sanık ...'ın, İstanbul Valiliğine yönelik gerçekleşen sözde terör saldırısına müdahale bahanesiyle aldattığı, birlikten rastgele seçilmiş askerleri silahlı şekilde zırhlı araçlara bindirerek, valiliğe doğru hareket ettikleri, birinci polis kontrol noktasını sorunsuz geçen araçların Haliçöprüsündeki ikinci kontrol noktasında durduruldukları, polis uyarısı ve çevrede toplanan halkın tepkisi sonucu, askeri darbeye teşebbüs suçunun unsurlarının gerçekleştiğinin bilinebilmesine imkan sağlayan objektif koşulların oluştuğu somut olayda; zırhlı tugaydan hareket anından itibaren suçun icrai hareketlerinin gerçekleştirilmesine başlanıldığında kuşku bulunmamaktadır. Ancak, dış dünyada gerçekleşen bu olaya ilişkin sanıkların tasavvuru, yani zihinden geçirdikleri ile gerçeğin birbirine uymadığı, bu konuda bir algılama hatasına düştükleri ve haksızlık bilinçlerinin bulunmadığından, gerçekleşen unsur yanılgısı nedeniyle kasten hareket etmiş sayılmayacaklarına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yoktur. Darbeye teşebbüs edildiği anlaşıldıktan sonra, araç komutanı olan sanık ...'ın emrinin, konusunun suç oluşturacağı ve hizmet gereği olmadığının, eğitim durumu, bilgi düzeyi, yaşı, tecrübesi, rütbe gibi olgular yanında, olay anında yaşadığı korku ve panik sebebiyle denetleme olanağı bulunmayan ve er statüsünde görev yapan sanık ...'nın TCK'nın 30/1 maddesi kapsamında bir hataya düştüğünün ve kasten hareket etmediğine dair kabulün usul ve kanuna uygun olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılan ... vekili ve katılan TBMM vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

1- TCK’nın 309. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilen sanık ... hakkında hükümete karşı suç, yasama organına karşı suç ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- TCK’nın 30/1. maddesi kapsamında hataya düştükleri kabul edilmesine rağmen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında anayasayı ihlal, yasama organına karşı suç, hükumete karşı suç ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesi,

2- TCK’nın 30/1. maddesi kapsamında hataya düştükleri kabul edilmesine rağmen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında anayasayı ihlal, yasama organına karşı suç, hükumete karşı suç ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekirken beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekili ve katılan TBMM vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm bölümündeki B bendinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan “karar verilmesine yer olmadığına” ibareleri ile 3. Fıkrasında yer alan “beraatlerine” kelimesinin çıkartılarak yerlerine “ceza verilmesine yer olmadığına” ifadesinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6164, Karar No: 2019/3140, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6164 E.  ,  2019/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10330, Karar No: 2023/4564, Tarih: 30.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/10330 E.  ,  2023/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/523 Esas, 2015/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesi, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; bilirkişi raporuna göre suça konu belgedeki sahte olan imzaların sanığın eli ürünü olduklarını gösterir bulgu tespit edilemediğine, sanık savunmaları, zararın oluşmaması ve suç kastının bulunmamasına göre sanığın beraatine karar verilmesi ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, katılanların oturduğu ... Apartmanında kiracı olarak zemin katında bulunan A numaralı iş yerini işlettiği, iş yerinde cephe tadilat ile pergole yaptırmak amacıyla apartman kat malikleri adına Karşıyaka Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'ne, 13.10.2013 tarihli dilekçe ile başvuruda bulunduğu, başvuruyu öğrenen kat maliklerinden katılanlar ..., ... ve ...'ın suça konu dilekçede isimlerinin karşısındaki imzaların kendilerine ait olmadığını belirterek şikayette bulundukları anlaşılmıştır.

2.Karşıyaka Belediyesinden belge asılları istenerek Adli Emanetin 2014/1421 sırasına kaydedildiği, suça konu belge üzerinde yapılan incelemeye ilişkin 18.09.2014 tarihli bilirkişi raporunda, sanık tarafından ilgili kuruma sunulan suça konu başvuru dilekçesindeki yazıların sanığın eli ürünü olduğu, dilekçede isimleri bulunan katılan ... ve Ayla'nın imzalarının kendilerine ait olmadığı, katılanlar adına atılan imzaların sanığın eli ürünü olduğuna dair yeterli uyarlılıkların bulunmadığı yönünde tespitlere yer verildiği ve ayrıca dilekçede imzası bulunan müşteki ...'in eşi olan Yurdakul Uzun'un da 08.10.2012 tarihinde vefat ettiğinin belirlendiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, kat maliklerine bildirdikten sonra dilekçeyi maliklerin ismini yazıp panoya astığını, bir süre sonra aldığında birkaç kişinin imzasının olmadığını, imzası olmayanların yerine imza atıp atmadığını hatırlamadığını beyan ettiği; kovuşturma aşamasında benzer bir savunmada bulunarak kimsenin yerine imza atmadığını, imzalar tamamlanmış halde ilgili kuruma ibraz ettiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Tapu Sicil Müdürlüğü ve Karşıyaka Belediye Başkanlı'nın cevabi yazıları ve ekleri incelendiğinde; apartmanda 13 bağımsız bölüm bulunduğu ve sanık tarafından hazırlanıp proje değişikliği amaçlı olarak kat maliklerinin imzalarına açılmış İmar ve Şehircilik Müdürlüğüne başlıklı dilekçede 11 bağımsız bölüm sahibinin imzasının yer aldığı, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesine göre; ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yapma ile ilgili olarak kat maliklerinin 4/5'inin yazılı onayının gerektiği belirlenmiştir.

5. Mahkemece, sanığın 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinden kaynaklanan nitelikli çoğunluğu sağlayacak şekilde 11 adet bağımsız bölüm sahibinden onay alamamış olması nedeniyle düzenlemiş olduğu dilekçeye onayları olmayan kat malikleri ... ve ...'ın bilgileri ve rızaları dışında yerine imza atarak ortak alanlara yapılacak tesislerle ilgili olarak belediye tarafından izin (ruhsat) verilmesini sağladığı, dilekçenin hukuki sonuç doğurduğu ve belge olarak kabul edilmesi gerektiği kabul edilerek, sanık hakkında eylemine uyan özel belgede sahtecilik suçundan temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükümde, aşamalardaki sanık savunmaları, katılanların beyanları ve tüm dosya kapsamı ile mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemesi ve yüklenen suçun unsurları itibariyle oluştuğunun anlaşılması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/523 Esas, 2015/344 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2015 tarihli ve 2014/523 Esas, 2015/344 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1428, Karar No: 2020/4821, Tarih: 17.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1428 E.  ,  2020/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde öğrenim gördüğünü, davalı tarafça parasını ödediği ancak başarısız olduğu derslerin yazın açılan ders programları ile tekrar alınması nedeniyle fazladan eğitim ücreti alındığını belirterek; haksız olarak tahsil edilen yaz okulu ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 19.300,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalından alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı öğrencinin davalı vakıf üniversitesinde öğrenim gördüğü 2004-2013 yılları arasında başarısız olduğu derslerin yazın açılan eğitim programlarında tekrar alması nedeniyle yaz okulu ücreti adı altında davalı tarafından tahsil edilen bedelin haklı olup olmadığına ilişkindir. Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığı’nın 19.06.2012 tarihli kararı ile yıllık ve yarıyıllık sınav takvimi uygulayan tüm yüksek öğretim kurumlarında 2011-2012 akademik yılından itibaren geçerli olmak üzere tüm öğrencilere bütünleme sınav hakkı tanınmasına karar verilmiş olup, davalı üniversite tarafından 2012 yılından itibaren bütünleme sınavı uygulanmasına geçilmiştir. Davacının öğrenim gördüğü 2004-2011 yılları arasında davalı tarafından başarısız olunan derslere ilişkin bütünleme sınavı hakkı tanınacağına ilişkin yasal bir zorunluluk yoktur. Davacının öğrenimine devam ettiği 2011-2013 eğitim döneminde ise bütünleme hakkı tanınmıştır. Bu durumda davacının başarısız olduğu bu dersleri ilgili döneme karşılık gelen bir sonraki akademik dönemde dönem ücreti dışında başka ücret ödemeden alma imkanı varken kendi isteği ile isteğe bağlı ve ücretli olarak açılan yaz okulunda almayı tercih etmesi nedeniyle ödediği bedelin iadesini isteyemez. Davalı tarafından alınan ücret usulüne uygundur. O halde mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4942, Karar No: 2012/6779, Tarih: 19.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4942 E.  ,  2012/6779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan RCT Varlık Yönetimi A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayete konu iflas takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin ilan edildiğini, sonrasında bir kısım şikayet olunanların kanun değişikliği olduğundan bahisle alacaklarının imtiyazlı olup üçüncü sıraya alınması talepleri üzerine ek sıra cetveli düzenlendiğini, mevzuatta şikayet olunanlara imtiyaz tanınmamış olmasına ve şikayet olunanların alacaklarının müvekkilinin alacağına göre imtiyazlı bulunmamasına rağmen sıra cetvellerinde şikayet olunanların alacaklarına üçüncü sırada yer verildiğini, müvekkilinin alacağının ise dördüncü sırada bulunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayet olunanların üçüncü sıradan dördüncü sıraya alınmaları doğrultusunda yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan T. Vakıflar Bankası T.A.O. vekili, müvekkilinin alacağının imtiyazlı olduğunu, şikayetin süresinde yapılmadığını, asliye hukuk mahkemesinde tarafları, konusu ve talep sonucu aynı olan davanın derdest olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Şikayet olunan ... Varlık Yönetimi A.Ş. vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını, müvekkilinin şikayete alacaklarını TMSF’den temlik almış olması nedeniyle alacaklarının imtiyazlı olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Şikayet olunan Halk Bankası A.Ş. vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını, alacaklarının imtiyazlı olduğunu, şikayete bakma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait olduğunu savunarak, şikayetin reddine veya mahkemenin görevsizliğine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunanların alacaklarının imtiyazlı olmadığından iflas sıra cetvelinde üçüncü sırada yer verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2004/1365 iflas sayılı dosyasında ( 6. klasör ) düzenlenen düzenleme tarihsiz 23.10.2004 tarihli Hürriyet gazetesinde ve 19.10.2004 tarihinde .... Merhaba gazetesinde ilan edilen sıra cetvelinde şikayet olunanların 4. sıradan 3. sıraya yazılması işleminin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. İİK'nun 235/1. maddesi uyarınca iflas sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak genel mahkemelerde ( Asliye Ticaret Mahkemesinde veya Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde ) görülür. Şikayetçinin sadece kendi sırasına yönelik itirazlarını, husumet iflas idaresine yöneltilerek İİK'nun 235/son maddesi uyarınca icra mahkemesinde ileri sürmelidir.

Somut olayda olduğu gibi, iflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının sırasına yönelik itiraz, o alacağın sıradan terkin edilmesi talebini içerdiğinden, şikayet olarak icra mahkemesinde değil, İİK'nun 235/2. maddesi uyarınca sırasına itiraz edilen alacaklıya husumet yöneltilerek dava yolu ile genel mahkemede ileri sürülmelidir. İcra Mahkemesince genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan RCT Varlık Yönetimi A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6466, Karar No: 2012/7506, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/6466 E.  ,  2012/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ..., ..., ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş, Dairemizin 10.10.2011 tarihli kararı ile mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmiş,Yargıtay C.Başsavcılığının ... tarihli itirazı üzerine 6352 sayılı yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun ... tarihli kararı ile dosya yeniden Dairemize gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; İİK'nun 44. maddesinde “ticareti terk eden tacir” ifadesi kullanılmış olup bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün bulunmadığı, bu sebeple limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin de, şirketin ticareti terk etmesi halinde İİK'nun 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı; diğer yandan, İİK'nun 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, Yüksek Özel Dairenin kararında tüzel kişi tacirler hakkında 44. maddesinin 2. fıkrasının uygulama kabiliyetinin olmadığı belirtilmiş ise de, aynı maddenin 1. fıkrasının gözönüne alınmadığı belirtilmiş ve bozma kararı verilmesi gerekirken onama kararı verilmesinin isabetsizliği ileri sürülerek hükmün bozulması talep edilmiştir.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının aynı konudaki itirazına ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulunun ... tarih ve ... Esas sayılı dosyalarında özetle; ticareti terk eden borçlunun 6762 sayılı Türk Ticaret Yasası anlamında tacir olmasının gerektiği, 6762 sayılı Kanunun 18. maddesinde ticaret şirketlerinin de tacir olduğunun belirtilmesi nedeniyle ticaret şirketlerinin ve bu anlamda limited şirketin anılan Kanunun 18. maddesi uyarınca tacir olduğunda kuşku bulunmadığı, İİY'nın 44. maddesinde 'ticareti terk eden tacir' ifadesi kullanılmış olup, bu ifadenin yalnızca gerçek kişi tacirleri kapsadığına ilişkin herhangi bir kısıtlayıcı hükmün konulmadığı, o halde tacir sayılan limited şirketlerin temsil ve idareye yetkili müdürlerinin, şirketin ticareti terk etmeleri halinde İcra İflas Yasasının 44. maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmeyeceklerine ilişkin bir istisna getirilmediğine göre, tıpkı gerçek kişi tacirler gibi aynı Yasanın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmalarına da bir engel bulunmadığı, diğer yandan İİY'nın 44. maddesinde yapılan değişikliğin “ticareti terk eden kötü niyetli borçluların” bu davranışlarının önlenmesi amacıyla yapıldığının da gerekçede açıkça ifade edildiği, ticari şirketi temsil ve idareden sorumlu müdür ve yetkililerinin bu suçu işleyemeyeceklerinin kabulü halinde, ticareti terk suçunu işleyen gerçek kişi tacirlerin İİY'nın 337/a maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekecek, ancak aynı fiili işleyen ve İİY'nın 345. maddesi uyarınca bu fiilden sorumlu tutulması gereken ticaret şirketi müdür ve yetkililerinin ise cezai sorumluluktan muaf tutulmaları anlamına gelecektir ki bunun yasal bir dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle oyçokluğuyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmiştir.