muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1741, Karar No: 2019/1495, Tarih: 06.03.2019

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Temyiz iradesinin varlığı halinde “Hüküm; kanuna aykırı, hukuka aykırı, usule aykırı, usul ve yasaya aykırı, uluslararası hukuka aykırı, Yargıtay kararlarına aykırı, AİHS’e aykırı, AİHM’e aykırı, haksız yersiz, adalete aykırı mahkumiyet kararını temyiz ediyorum, bazen de mahkumiyet kararını temyiz ediyorum temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını ve gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın tarafıma tebliğinden sonra sunacağım, ceza fazladır kanuna aykırıdır, beraatimi istiyorum, beraat etmem gerekiyor bu nedenle kararı temyiz ediyorum” şeklindeki beyanların CMK 288 maddesine uygun hukuki nedene dayalı bir temyiz sebebi kabul edilmesi gerektiği, adalete erişim hakkının doğal sonucu olduğu, bu nedenle detaylarının açıklanmasına gerek olmadığı, hükme ilişkin olarak CMK 289 maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık nedenleriyle birlikte CMK 288. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılarak kararın denetlenmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin süresi içinde verdikleri temyiz iradelerini belirtir süre tutum dilekçesi ve temyiz nedenlerini içerir ek dilekçeler kapsamında inceleme yapılıp temyiz talebinin esastan reddedilerek ONANMASI veya hukuka aykırılıklar varsa BOZULMASINA karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılınmamış ve karşı oy kullanılmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2015/7482, Karar No: 2015/11216, Tarih: 17.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7482 E.  ,  2015/11216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2014/664-2015/226

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliye gerçekleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından alacağa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.05.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli 688-USD olup, ayın beşinde ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı anılan sözleşmeye dayanarak 13.06.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2013 yılı Nisan, Mayıs ve Haziran ayları kirası faiziyle birlikte toplam 8.407,17-TL nin tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin davalı borçluya 17.06.2013 tarihinde tebliği üzerine davalı, yasal itiraz süresi geçtikten sonra 07.10.2013 tarihinde itiraz dilekçesini sunmuştur. Davalı borçlunun süresinde yapmış olduğu bir itiraz bulunmadığından takip kesinleşmiştir. Bu durumda kesinleşen takipten dolayı davacı alacaklı hukuki yararı olmadığından itirazın kaldırılmasını isteyemez. O halde belirtilen itirazın kaldırılması isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/175, Karar No: 2019/3353, Tarih: 02.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/175 E.  ,  2019/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27/06/2013 tarih ve 2005/397-2013/161sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, davalı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, davalı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonragönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 20.09.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı-karşı davacılardan ..., ..., ..., ...,... ve ...

vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin önceki dönem yönetici ve denetçileri olduklarını, ekonomik gereklilik olmadığı halde müvekkili şirketin iştiraki firmanın sermaye artırımına katıldığını, bu şirketin kullandığı krediye kefil olduğunu, borcunu ödemek zorunda kaldığını, başka bir firmaya örtülü para aktarımı yapıldığını, müvekkilinin 10.000.000 USD zarara uğratıldığını ileri sürerek, şimdilik 1.000.000.- TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Hüseyin Akaşoğlu, ...,..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuşlar, iddiaların yersiz olduğunu savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davalarında da müvekkilleri yönetici ve denetçilerin 2004 faaliyet yılı itibariyle ibra edilmeme kararının yerinde olmadığını iddia ederek, anılan kararın iptaline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, müvekkilinin şirket genel kurullarınca ibra edildiğini, dava konusu edilen zararlardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Davalı ... vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, müvekkilinin şirket genel kurullarınca ibra edildiğini, dava konusu edilen zararlardan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların ilgili yasalara ve ana sözleşmeye aykırı olarak ve basiretli tacir gibi hareket etmeyerek halka açık bir şirket olan davacı şirketin ortaklarının haklarını gerektiği gibi korumayıp başka şirketlere kaynak aktarmak ve şirketi gereksiz yere borçlandırarak şirket kaynaklarının bu borçların ödenmesinde kullanılmasına ve karşılığında büyük ölçüde tahsil edilemez alacaklar yaratılarak şirketin malvarlığında önemli miktarda azalmalara ve zararlara neden oldukları, her genel kurul kararı gibi ibra etmeme kararının da TTK mad.381 uyarınca afaki iyi niyet kurallarına aykırılık sebebiyle iptal edilebileceği, bunun için ibra edilmeyen ilgililerin genel kurulun ibra etmeme kararını iptal için ve ayrıca ibra için dava açma hakları olduğunu, genel kurul tarafından verilen ibranın reddi kararının ortadan kalkmasının, ilgililerin ibra oldukları anlamını taşımadığı, sadece ibra edilmeme ile ilgili genel kurul kararının ortadan kalktığı, bu nedenle ibra işleminin gerçekleşebilmesi için ibra davası açılması gerektiği, davacı zararının borçluları Yalova Elyaf ve TSD olan 20.03.2002 vadeli herbiri 221.288 USD tutarlı 3 adet bononun tahsil edilememiş olmasından dolayı 959.534.483.400 TL, şirket tarafından 18.09.2003 tarihinde İstanbul 4. İcra Müdürlüğü’nün 2003/11899 E. sayılı dosyası ile yapılan icra takibinde TSD A.Ş.’nin iflası nedeniyle tahsil edilemeyen 251.947.251.066 TL, Gimsan Holding A.Ş. sermaye artırımından dolayı 1.707.443.248.146 TL, MBT A.Ş.'nin sermaye artırımına katılmak suretiyle Gimsan Holding A.Ş.’ye verilen ve tahsil edilemeyen 1.312.162.000.000 TL olmak üzere toplam 4.905.178.982.612 (4.905.178.98) TL olduğu, ancak dava dilekçesinde fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı tutularak şimdilik (eski) 1.000.000.000.000 TL (1.000.000,00 TL)'lik zararın tazminin talep edildiği, 08/05/2005 tarihli genel kurulun 5 nolu kararının sorumluluk davası açılmasına ilişkin olup, davalıların sorumlu olduklarının saptandığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, 1.000.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, davalı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili, davalı ... mirasçıları ..., ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Karşı dava, asıl davada davacı- karşı davada davalı şirketin 08/10/2005 tarihli genel kurulunda alınan sorumlu bulunan yönetim kurulu üyeleri ile denetçiler hakkında hukuk davası açılması ve suç duyurusunda bulunulması için denetim kuruluna yetki verilmesine ve ibra edilmemeye ilişkin 5 numaralı kararın iptali, 2004 yılı faaliyetlerinden dolayı karşı davacılara sorumluluk tevcih edilemeyeceğinin tespiti istemlerine ilişkindir. Asıl dava ile sorumluluk davası açıldığına göre ibra edilmeme kararının iptali davası açılmasında, yine 2004 yılı faaliyetlerinden dolayı karşı davacılara sorumluluk yüklenemeyeceğinin tespiti gibi bir menfi tespit talebinde bulunulmasında hukuki yarar bulunmadığından karşı davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermek gerekirken karşı davanın yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmese de sonucu itibariyle doğru bulunan karşı davanın reddine dair verilen kararın değişik bu gerekçeyle onanması gerekmiştir.

2-Asıl dava, davacı şirket yönetim ve denetim kurulu üyelerinin sorumluluğu nedeniyle oluşan şirket zararının tazmini istemine ilişkin olup, asıl davada davalılar vekillerince zamanaşımı def’inde bulunulmuştur. Mahkemece, asıl davada davacı 08/10/2005 tarihli Denetim Kurulu raporunda zararı öğrendiğini belirterek davayı açtığına göre Denetim Kurulu raporu tarihi itibariyle TTK'nın 309. maddesinde belirtilen zamanaşımı süresinin doğmadığı gerekçesiyle zamanaşımı def’i reddedilerek işin esası incelenip karar verilmiştir.

Asıl dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 309. maddesi uyarınca “Mesul olan kimselere karşı tazminat istemek hakkı davacının zararı ve mesul olan kimseyi öğrendiği tarihten itibaren iki yıl ve her halde zararı doğuran fiilin vukuu tarihinden itibaren beş yıl geçmekle müruruzamana uğrar. Şu kadar ki; bu fiil cezayı müstelzim olup Ceza Kanununa göre müddeti daha uzun müruruzamana tabi bulunuyorsa tazminat davasına da o müruruzaman tatbik olunur.”

Asıl davada davalılar aleyhine hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçu nedeniyle açılan ceza davası sonucunda mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen 05/02/2014 tarihli ilam ile zamanaşımı dolduğundan hükümlerin bozulmasına, 5271 sayılı CMK nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

Asıl davada davalılar aleyhine hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçu nedeniyle açılan ceza davası sonucunda mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen 05/02/2014 tarihli ilam ile zamanaşımı dolduğundan hükümlerin bozulmasına, 5271 sayılı CMK nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, asıl davada davacı zararının borçluları Yalova Elyaf ve TSD olan 20/03/2002 vadeli her biri 221.288 USD tutarlı 3 adet bononun tahsil edilememiş olmasından dolayı 959.534.483.400.-TL, şirket tarafından 18/09/2003 tarihinde İstanbul 4. İcra Müdürlüğü’nün 2003/11899 E. sayılı dosyası ile yapılan icra takibinde TSD A.Ş.’nin iflası nedeniyle tahsil edilemeyen 251.947.251.066.-TL, Gimsan Holding A.Ş. sermaye artırımından dolayı 1.707.443.248.146 TL, MBT A.Ş.nin sermaye artırımına katılmak suretiyle Gimsan Holding A.Ş.’ye verilen ve tahsil edilemeyen 1.312.162.000.000.-TL olmak üzere toplam 4.905.178.982.612 (4.905.178.98) TL olduğu kabul edilmiş, sorumluluk sebepleri bu zarar kalemleri üzerinden belirlenmiştir. Bu durumda, dava konusu edilen ve mahkemece kabul edilen her bir zararlandırıcı eylem yönünden sorumluluğu doğuran fiilin işlendiği tarihin ve yine bu fiillerin asıl davada davacı tarafından öğrenildiği tarihlerin ayrı ayrı belirlenerek zamanaşımı süresinin bu hükümler çerçevesinde tespiti ile zamanaşımı def’inin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Kabule göre de, asıl davada davalılar, asıl davada davacı şirket genel kurullarında verilen ibra kararları nedeniyle sorumluluklarının bulunmadıklarını savunmuşlardır. Şirket yönetiminin zarara yol açan işlem ve eylemleri genel kurulda tüm açıklıkla ve ayrıntılarıyla açıklanıp irdelenmişse yapılan ibra gerçek anlamda borçtan kurtarma ve aklama niteliği taşır. Bu şekilde bir ibranın varlığı halinde ise zarara neden olsalar dahi sorumlular aleyhine sorumluluk davası açılamaz. Genel kurulda yapılan ibranın aklanma sonucunu doğurabilmesi için davada ileri sürülen ayrıntının faaliyet raporunda tartışılması ve buna rağmen ibra kararı alınmış olması gerekir. Bu nedenle, asıl davada davalıların sorumluluğuna karar verilen eylemler nedeniyle bu eylemlerden sonra yapılan genel kurullarda ibra edilip edilmediklerinin, ibra edilmişlerse asıl davada davalıların dava konusu eylemlerinin faaliyet raporları ve bilançolara konu olup olmadığının, genel kurullarda değerlendirilip tartışılmak suretiyle ibra kararının verilip verilmediğinin tespit edilmesi, böylece ibraların geçerliliğinin değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yönde bir inceleme yapılmaksızın ve bu hususa ilişkin bir gerekçeye yer verilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş asıl davada verilen hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4-Bozma sebep ve şekline göre, temyiz eden taraf vekillerinin asıl davada verilen hükme yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan karşı davada verilen hükmün açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle asıl davada verilen hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden taraf vekillerinin asıl davada verilen hükme yönelik sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir taraftan alınıp yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 20,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 17.057,40 TL harcın temyiz eden davalı ..., ...,..., ..., ..., ... ve ...'e iadesine, istek halinde aşağıda yazılı 17.089,00 TL harcın temyiz eden davalı ... mirasçılarına iadesine, 02/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10235, Karar No: 2018/698, Tarih: 06.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10235 E.  ,  2018/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve müdahil davacı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne, duruşma isteminin giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 09/10/1997 tarihli dava dilekçesi ile ... Beldesinde yer alan 131 hektar 3.446,87 m² yüzölçümünde ve “tarla, çamlık, orman, mera, kayalık, zeytinlik ve binalar” niteliğindeki 130 ada 26 (eski 1087) parsel sayılı taşınmazın 18/07/1989 tarihinde yapılan özel kadastro çalışmalarında, 31/12/1984 tarih ve 33 numaralı 107 hektar 9135 m² yüzölçümündeki tapu kaydına göre davalılar ... ve ... adına tespit ve tescil edildiğini, tapu kaydının değişebilir sınırlı olup, kayıt miktar fazlası olan 23 hektar 4311 m² yüzölçümündeki kesime ilişkin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Müdahil Orman Yönetimi ise Hazinenin 1087 parsel sayılı taşınmazın 23 hektar 4311m² kesimine itiraz ettiğini, dayanak tapu kaydının 1087 ile 1110 sayılı parseller olmak üzere 24 sayılı parsele revizyon gördüğünü, davalı adına 1106, 1107, 1108, 110 ve 1087 sayılı parsellerin tapuda kayıtlı olduğunu, fazla tescil edilen 48 hektar 2540 m² yüzölçmündeki taşınmazın ifrazı ile orman niteliği ile Hazine adına tescili istemiş ve davaya katılmış, ... Belediyesi ise 1087 sayılı parsele fazla tescil edilen ve dayanak tapu kaydı miktar fazlası olan 23 hektar 4311m² kesime ilişkin tapunun iptali ile belediye adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, davacı ve katılanların davasının reddine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine, müdahil davacılar Orman Yönetimi ve ... Belediyesi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09/03/2004 gün ve 2003/8517 E. - 2004/1706 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Mahkemece, davacı ve katılanların davasının reddine karar verilmiş, hükmün davacı Hazine, müdahil davacılar Orman Yönetimi ve ... Belediyesi tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 09/03/2004 gün ve 2003/8517 E. - 2004/1706 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Dava konusu 1087 sayılı parselin 12 hektarlık bölümünün 4785 sayılı Kanun kapsamında 1947 tarihinde devleştirildiği, 1950 tarihinde ise 5658 sayılı Kanun kapsamında sahiplerine iade edildiği, Orman Bakanlığının özel orman belirleme yönteminin usûl ve kanuna uygun olmadığı, zira yapılacak genel orman tahdidi sırasında Devlet ormanı ve özel ormanların belirlenmesi gerekirken somut olayda bir çiftlik için özel işlem yapılmak suretiyle özel orman sınırlandırılması yapıldığından orman tahdidinin dayanaksız ve geçersiz olduğu, iade edilen 12 hektarlık alan dışındaki bölümün mahkemece yapılan keşifler sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarına ve tapu kaydının içeriğine göre 80 yaşlarında kızılçamlarla kaplı orman olduğu belirlendiğinden iade edilen miktar dışında kalan kesim için özel mülk ve kültür arazisi yolundaki iddiaların dinlenmeyeceği, bu bölümün Devlet ormanı olarak kabulünün zorunlu olduğu, ayrıca komşu 1109 sayılı parselin hükmen orman vasfıyla Hazine adına tapuda kayıtlı olduğu, esasan Devlet ormanı içerisinde veya bitişiğinde özel orman söz konusu olamaz ise de somut olayda 12 hektarlık özel ormanla ilgili 5658 sayılı Kanun kapsamında iade koşulları oluşmadan sahiplerine iadesinin kararlaştırıldığı ancak bu alana ilişkin açılmış bir dava olmadığından bu bölümün irdelenmediği, Hazine veya Orman Yönetimi tarafından dava açıldığı takdirde inceleme konusu yapılabileceği, bu nedenle 12 hektarlık alanla ilgili olarak dayanak tüm belgeler varsa krokisi ve davalı tapu kaydının revizyon gördüğü başka pareller varsa onlar da getirtilerek keşifte tekabül ettiği bölüm saptanmalı, eğer dayanak belge ve kroki yoksa o zaman iade edilen 12 hektarlık bölümün saptanması ve geri kalan kesimin Devlet ormanı olarak kabul edilmesi” gereğine değinilmiştir.

Bozma kararı sonrasında Hazine tarafından, bozma kararında belirtilen, davalı 130 ada 26 sayılı parsel içerisinde yer alan ve özel orman olarak sahiplerine iadesine karar verilen 12 hektarlık alana ilişkin tapu iptali ve Hazine adına tescil istemli dava açılmış ve ayrıca 10.200 m² yüzölçümünde ve “özel orman” niteliğinde tapuda kayıtlı olan 130 ada 43 (eski 1108) parsel sayılı taşınmazın da 130 ada 26 sayılı parsele uygulanan 31/12/1984 tarih ve 33 numaralı 107 hektar 9135 m² yüzölçümündeki tapu kaydına dayanılarak davalılar ... ve ... adına tespit ve tescil edildiğini, ancak bozma kararında belirtilen hususlar çerçevesinde bu bölümün de orman olduğunu belirterek tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tescil istemli dava açılmış, açılan her iki davanın temyize konu eldeki dava dosyasıyla birleştirilmesine karar verilmiş ve mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ve asli müdahilin davalarının kabulüne, dava konusu 130 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 26/11/2013 tarihli fen bilirkişi raporlarına ekli krokide (E), (F), (G) ve (D) harfleriyle gösterilen bölümü ile 130 ada 43 parsel sayılı taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 130 ada 26 sayılı parselden geriye kalan bölümün kayıt maliki davalılar adına aynı parsel numarası altında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ve müdahil davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları yapılmıştır. Bu çalışmalara ilişkin işe başlama tutanağında, ... Beldesi içinde bulunan...Çiftliği Özel Ormanının 3402 Kadastro Kanunu uygulamalarında esas olmak üzere, 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman sınırlarının tespiti ve aynı Kanunun 2/B madde çalışmalarının yapılacağı açıklanmıştır.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmaları yapılmıştır. Bu çalışmalara ilişkin işe başlama tutanağında, ... Beldesi içinde bulunan...Çiftliği Özel Ormanının 3402 Kadastro Kanunu uygulamalarında esas olmak üzere, 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman sınırlarının tespiti ve aynı Kanunun 2/B madde çalışmalarının yapılacağı açıklanmıştır.

İncelenen dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, çekişmeli 130 ada 26 parsel sayılı taşınmaz halihazırda tapuda davalılar adına kayıtlı olup, mahkemece taşınmazın (E), (F), (G) ve (D) harfleriyle işaretli bölümlerinin tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazın geriye kalan bölümünün ise mükerrer sicil oluşturacak şekilde yeniden davalılar adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükmün, birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan “Bursa ili, Mudanya ilçesi, ... köyü, ... Çiftliği mevkii 130 ada 26 parsel sayılı taşınmazın, (E), (F), (G) ve (D) harfleri ile gösterilen alanların ifrazından sonra kalan kısmının 130 ada 26 parsel sayısı ile kayıt maliki davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline,” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22484, Karar No: 2015/26097, Tarih: 21.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22484 E.  ,  2015/26097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.