muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17211, Karar No: 2015/9484, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/17211 E.  ,  2015/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 02.07.2011 tarihli kat malikleri kurul toplantısının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.07.2011 tarihli kat malikleri toplantısında alınan kararların ve toplantının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararların iptalini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin 1. fıkrasına göre, kat malikleri anataşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Proje tadilatını gerektiren inşaat ve tesisler için tüm kat maliklerinin muvafakatı ve değişiklik projesinin belediye tarafından onaylanması gerekir. İptali istenen kat malikleri kurul kararının 8. maddesinde "havuzun yasalaştırılıp, plan tadilatı yapılması ve ruhsata bağlanması için yöneticiye yetki verilmesine "şeklinde karar verilmiş olup, anataşınmazda projeye aykırı olarak yapılmış bulunan havuzun tadilat projesinin yapılarak ruhsatlarının alınması için özellikle tüm kat maliklerinin onayının aranması nedeniyle kat maliklerinin 4/5 çoğunluğu ile almış oldukları bu kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, bu yöndeki istemin de reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14148, Karar No: 2015/30543, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14148 E.  ,  2015/30543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/350446

MAHKEMESİ : Bayburt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/70 (E) ve 2013/285 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığa isnat edilen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddelerinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan Mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek talimat yoluyla savunmasının aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Kabule göre; Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, müşteki hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 14.02.2013 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden mağdurun yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3850, Karar No: 2019/2738, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3850 E.  ,  2019/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6234, Karar No: 2022/11267, Tarih: 27.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/6234 E.  ,  2022/11267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Yapı ve Endüstri Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesince davalı ... Yapı ve Endüstri Ltd. Şti. Vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava ve birleşen dava dilekçesinde özetle, kazalı sigortalının geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiasıyla 1.000,00-TL maddi, 30.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 18/09/2019 tarihli talep artırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 80.169,68 - TL’ye çıkarmıştır.

II-CEVAP

Davalı ... Yapı ve Endüstri Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

1- Asıl dava ve birleşen davada maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile,

80.169,68-TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 02/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ile davalı ... Yapı ve Endüstri Tesisleri San. ve Tic. Ltd. Şti. den müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

2- Asıl dava ve birleşen davada manevi tazminat yönünden davanın kabulü ile,

30.000,00-TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 02/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ile davalı ... Yapı ve Endüstri Tesisleri San. ve Tic. Ltd. Şti. den müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

3- Asıl dava yönünden haklarında dava açılan ancak husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK. nın 124. maddesi uyarınca hasım olmaktan çıkartılan, ... Genel Endüstri Maddeleri San. ve Tic. A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

A-İstinaf yönünden;

3- Asıl dava yönünden haklarında dava açılan ancak husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK. nın 124. maddesi uyarınca hasım olmaktan çıkartılan, ... Genel Endüstri Maddeleri San. ve Tic. A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

A-İstinaf yönünden;

1-Davalı ... Yapı Ends. Tes. San.ve Tic. Ltd. Şti'nin sair istinaf sebeplerinin yerinde görülmemesine , diğer davalı ... ile aralarında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığına, aralarında ki işin anahtar teslimi iş olduğuna yönelik istinaf başvurusunun KABULÜNE, ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi ( İş Mahkemesi sıfatıyla)'nin 27/12/2019 tarih , 2016/536 Esas - 2019 /386 Karar sayılı kararının 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

2-Davalı ... Yapı Ends. Tes. San.ve Tic. Ltd. Şti. tarafından yatırılan 1.881,42 TL istinaf karar harcının talep halinde iadesine,

B-Davanın esası yönünden;

1-Davanın kısmen kabulüne,

2-Davalı ... Yapı Ends. Tes. San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine

3-Asıl dava ve birleşen davada maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile,

80.169,68-TL maddi tazminatın iş kazası tarihi olan 02/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Asıl dava ve birleşen davada manevi tazminat yönünden davanın kabulü ile,

30.000,00-TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 02/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Asıl dava yönünden haklarında dava açılan ancak husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK. nın 124. maddesi uyarınca hasım olmaktan çıkartılan, ... Genel Endüstri Maddeleri San. ve Tic. A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

30.000,00-TL manevi tazminatın iş kazası tarihi olan 02/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Asıl dava yönünden haklarında dava açılan ancak husumet tevcihinde kabul edilebilir yanılgı nedeni ile HMK. nın 124. maddesi uyarınca hasım olmaktan çıkartılan, ... Genel Endüstri Maddeleri San. ve Tic. A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı şirket vekilinin davacı işçinin müvekkil firmanın sigortalı çalışanı olmadığını söz konusu işin anahtar teslim olarak diğer davalıya verildiğini, kendilerinin ihale makamı olduğunu beyan ettiğini ancak anahtar teslim iş sözleşmesine ilişkin olarak yazılı herhangi bir belge ve bulgu ibraz etmediğini, kaldı ki kabulü kapsamamak kaydı ile bir an için davalının iddiasının doğru olduğu kabul edilse dahi iş kazasının oluşumunda ihale makamının kusurlu sayılabileceği hallerin de mümkün olduğunu, dava konusu olayda davalı şirketin taşeron seçiminde özensiz davranmak suretiyle müvekkil işçinin uğramış bulunduğu iş kazasının meydana gelmesine belirli oranda katkıda bulunduğunu, Yerel Mahkeme kararını bozarak ortadan kaldıran istinaf mahkemesinin HMK'nın ispat külfetine ilişkin temel kurallarını da göz ardı ederek yalnızca beyan olgusuna dayalı olarak (davalı vekili yazılı belge ibraz etmeksizin yalnızca sözlü olarak anahtar teslim iş sözleşmesi iddiasında bulunmuştur) dava konusu olayda üstlenilen işin anahtar teslim iş sözleşmesine dayalı bulunduğunu kabul ettiğini, oysaki aynı düşünceden hareketle iş hukukunun "işçiyi koruyup kollayıcı" ilkeleri gereğince kendilerinin beyanınının da kabul edilerek davalının gerek olayın meydana gelmesinde ve gerekse taşeron seçiminde kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerektiğini, anahtar teslim iş sözleşmelerinde yazılılık kuralı sıhhat şartı olmasa da ispat şartı olduğundan davalı vekilinin sözlü olarak "Taraflar arasında anahtar teslim iş sözleşmesi vardır." şeklindeki beyanının doğru/sabit kabul edilerek hüküm kurulmasının temel hukuk kuralarına da aykırılık teşkil ettiğini, yapılan yargılamada dinlenen davalı şirketin şantiye sorumlusunun 02.11.2017 tarihli beyanında; "inşaat alanına gelip kontrolleri yaptığını" ifade ettiğini, bu beyan uyarınca davalının söz konusu iş kazasının meydana gelmesinde kusurlu bulunduğunun sabit olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 02/09/2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazasında sorumluluğun tespiti noktasında toplanmaktadır.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 02/09/2014 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, meydana gelen iş kazasında sorumluluğun tespiti noktasında toplanmaktadır.

Geniş anlamıyla sorumluluk kavramı, bir kişinin başka bir kişiye verdiği zararları giderme yükümlülüğü olarak açıklanmıştır. Hukuki anlamda sorumluluk ise, taraflar arasındaki borç ilişkisinin zedelenmesi sonucu doğan zararların giderilmesi (tazmin edilmesi) yükümlülüğünü içerir.

İşçi ve işverenin hizmet sözleşmesinden kaynaklanan sıkı iş ilişkisi, işçi yönünden işverene içten bağlılık (sadakat borcu), işveren yönünden işçiyi korumak ve gözetmek borcu şeklinde ortaya çıkar. Gerçekten işçi, işverenin işi ve iş yeri ile ilgili çıkarlarını korumak, çıkarlarına zarar verebilecek davranışlardan kaçınmak, buna karşı işveren de, işçinin kişiliğine saygı göstermek, işçiyi korumak, iş yeri tehlikelerinden zarar görmemesi için iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak, işçinin özlük hakları ve diğer maddi çıkarlarının gerektirdiği uygun bildirimlerde ve davranışlarda bulunmak, işçinin çıkarına aykırı davranışlardan kaçınmakla yükümlüdür.

Sanayi ve teknolojideki gelişmeler, yeni işletmelerin açılması, fabrikaların kurulması iş yerlerindeki makinalaşmanın artmasına yol açmış, bu durum iş kazaları ile meslek hastalıklarında artışlara neden olmuştur. Bu gelişme, iş yerinde iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin daha etkili şekilde alınması gereğini ortaya çıkarmıştır.

İşveren, gözetme borcu gereği, çalıştırdığı işçileri, iş yerinde meydana gelen tehlikelerden korumak, onların yaşam, bedensel ve ruhsal sağlık bütünlüklerini korumak için iş yerinde teknik ve tıbbi önlemler dahil olmak üzere bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı tüm önlemleri almak zorundadır.

Anayasanın 17. maddesinde; "Herkes, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahiptir. Tıbbi zorunluluklar ve kanunda yazılı haller dışında, kişinin vücut bütünlüğüne dokunulamaz; rızası olmadan bilimsel ve tıbbi deneylere tabi tutulamaz." hükmü getirilerek yaşama hakkı güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde İş ve Sosyal Güvenlik Mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinde; "İş sahibi, aktin özel halleri ve işin mahiyeti noktasından hakkaniyet dairesinde kendisinden istenilebileceği derecede çalışmak dolayısıyla maruz kaldığı tehlikelere karşı icabeden tedbirleri ittihaza ve münasip ve sıhhi çalışma mahalleri ile, işçi birlikte ikamet etmekte ise sıhhi yatacak bir yer tedarikine mecburdur.

818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinde; "İş sahibi, aktin özel halleri ve işin mahiyeti noktasından hakkaniyet dairesinde kendisinden istenilebileceği derecede çalışmak dolayısıyla maruz kaldığı tehlikelere karşı icabeden tedbirleri ittihaza ve münasip ve sıhhi çalışma mahalleri ile, işçi birlikte ikamet etmekte ise sıhhi yatacak bir yer tedarikine mecburdur.

İş sahibinin yukarıdaki fıkra hükmüne aykırı hareketi neticesinde işçinin ölmesi halinde onun yardımından mahrum kalanların bu yüzden uğradıkları zararlara karşı isteyebilecekleri tazminat dahi akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabi olur." hükmü düzenlenmiştir.

Yasa koyucu 818 sayılı Borçlar Kanununun 332. maddesinin karşılığını 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 417. maddesinin 2. fıkrasında düzenlemiştir.

Anılan fıkrada "İşveren, işyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli olan her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak; işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdür." hükmü yer almaktadır. Bu fıkraya göre, işverenin, işçinin yaşam, sağlık ve bedensel bütünlüğünü korumak için gerekli önlemleri alma yükümlülüğü öngörülmektedir. Burada işverenin özellikle iş kazalarına karşı gerekli önlemleri alma yükümlülüğü söz konusudur. Buna göre işveren, hizmet ilişkisinin ve yapılan işin niteliği göz önünde tutulduğunda, hakkaniyet gereği kendisinden beklenen; deneyimlerin zorunlu kıldığı, teknik açıdan uygulanabilir ve iş yerinin özelliklerine uygun olan önlemleri almakla yükümlüdür.

Aynı maddelere paralel olarak, 4857 sayılı İş Kanununun "İşverenlerin ve İşçilerin Yükümlülükleri" kenar başlıklı 77. maddesinin 1. fıkrasında da benzer bir düzenlemeye yer verilmiştir. Bu fıkraya göre "İşverenler iş yerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler."

Bundan başka işveren, mevzuatta öngörülmemiş olsa dahi bilimsel ve teknolojik gelişmelerin gerekli kıldığı iş sağlığı ve güvenliği önlemlerini almak zorundadır. Bilim, teknik ve örgütlenme düşüncesi yönünden alınabilme olanağı bulunan, yapılacak gider ve emek ne olursa olsun bilimin, tekniğin ve örgütlenme düşüncesinin en yeni verileri göz önünde tutulduğunda işçi sakatlanmayacak, hastalanmayacak ve ölmeyecek ya da bu kötü sonuçlar daha da azalacaksa her önlem işverenin koruma önlemi alma borcu içine girer.

Bu önlemler konusunda işveren iş yerini yeni açması nedeniyle tecrübesizliğini, bilimsel ve teknik gelişmeler yönünden bilgisizliğini, ekonomik durumunun zayıflığını, benzer iş yerlerinde bu iş güvenliği önlemlerinin alınmadığını savunarak sorumluluktan kurtulamaz. Gerçekten, çalışma hayatında süregelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı işverenin önlem alma borcunu etkilemez. Işverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal önem taşıyan araç ve gereçlerin işçiler tarafından kullanılması sağlandığında, kaza olasılığının tamamen ortadan kalkabileceği de tartışmasız bir gerçektir.

Nitekim, günümüzde gelişen sanayi ve teknoloji karşısında yukarıda açıklanan hükümler yeterli görülmemiş, insan yaşamının kutsallığı çerçevesinde işverenin, iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu 4857 sayılı İş Kanununun 77. maddesinin açık buyruğu iken, İş Kanununun 77. ve devamı bir kısım maddeler 30/06/2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 37. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümlülüğünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun "İşverenin Genel Yükümlülüğü" kenar başlıklı 4. maddesine göre;

(1) İşveren, çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede;

a) Mesleki risklerin önlenmesi eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbirin alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik tedbirlerinin değişen şartlara uygun hale getirilmesi ve mevcut durumun iyileştirilmesi için çalışmalar yapar.

b) İş yerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyulup uyulmadığını izler, denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar.

c) Risk değerlendirmesi yapar ve yaptırır.

ç) Çalışana görev verirken, çalışanın sağlık ve güvenlik yönünden işe uygunluğu göz önüne alır.

d) Yeterli bilgi ve talimat verilenler dışındaki çalışanların hayati ve özel tehlike bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır.

(2) İşyeri dışındaki uzman kişi ve kuruluşlardan hizmet alınması, işverenin sorumluluklarını ortadan kaldırmaz.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5.maddesine göre;

(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

(3) Çalışanların iş sağlığı ve güvenliği alanındaki yükümlülükleri, işverenin sorumluluklarını etkilemez.

(4) İşveren , iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz.

Aynı kanunun " Risklerden Korunma İlkeleri " kenar başlıklı 5.maddesine göre;

(1) İşverenin yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler gözönünde bulundurulur.

a)Risklerden kaçınmak.

b)Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek.

c) Risklerde kaynağında mücadele etmek.

ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı çalışma şekli ve üretim metodlarının seçiminde özen göstermek, özellikle tekdüze çalışma ve üretim temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek.

d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak.

e) Tehlikeli olanı tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.

f) Teknoloji, iş organizasyonu, çalışma şartları, sosyal ilişkiler ve çalışma ortamı ile ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek.

g)Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek.

ğ)Çalışanlara uygun talimatlar vermek.

Yine 6331 sayılı Kanun " Risk Değerlendirmesi; Kontrol, Ölçüm ve Araştırma" karar başlıklı 10. maddesinde şu hüküm düzenlenmiştir.

(1) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden risk değerlendirmesi yapmak veya yaptırmakla yükümlüdür. Risk değerlendirmesi yapılırken aşağıdaki hususlar dikkate alınır.

a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu,

b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi,

c) İşyerinin tertip ve düzeni,

ç) Genç, yaşlı, engelli, gebe veya emziren çalışanlar gibi özel politika gerektiren gruplar ile kadın çalışanların durumu,

2) İşveren, yapılacak risk değerlendirmesi sonucu alınacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler.

(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim yöntemleri, çalışanların sağlık ve güvenlik yönünden korunma düzeyini yükseltecek ve işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır.

(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği yönünden çalışma ortamına ve çalışanların bu ortamda maruz kaldığı risklerin belirlenmesine yönelik gerekli kontrol, ölçüm, inceleme ve araştırmaların yapılmasını sağlar.