muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4908, Karar No: 2022/9318, Tarih: 15.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/4908 E.  ,  2022/9318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şereflikoçhisar 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu iddiası ile Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescili ile taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulması talebinde bulunmuştur. İlk derece mahkemesi tarafından davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın, davacının eşi ... tarafından 19.11.2013 tarihinde davalılardan ...’e devredildiği, davalı ...’in de 16.06.2015 tarihinde taşınmazı davalı şirkete devrettiği anlaşılmaktadır. Aile konutu olan taşınmazın, tapu maliki olan eş tarafından üçüncü kişiye devri, davacının açık rızasını gerektirmektedir (TMK m.194/1). Bu ... alınmamıştır. İlk satış itibariyle açık ... zorunlu ise de, sonraki satışlarda tapuya ... ilkesi gereği iyi niyetli olup olmadığı önem arz etmektedir. Toplanan delillerden, özellikle mahkemece yapılan keşifte dinlenen tanıkların beyanları dikkate alındığında davalıların birbirlerini tanıdıkları, taşınmazın aile konutu olduğunu bildikleri, taşınmazın aile konutu olarak kullanılmaya devam etmesi de dikkate alındığında, el ve iş birliği içinde kötü niyetli olarak hareket ettikleri anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında dava konusu taşınmazın aile konutu olduğu tanık ve taraf beyanları ve mahkemece yapılan keşifle anlaşıldığına göre tapusunun iptali ile davalı eş adına tescilini ve bu bölüm üzerine aile konutu şerhi konulmasına karar verilecek yerde yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 15.11.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2003/1152, Karar No: 2003/3764, Tarih: 27.02.2003

12. Hukuk Dairesi 2003/1152 E., 2003/3764 K.

**12. Hukuk Dairesi 2003/1152 E., 2003/3764 K.**

**- HÜKMİ ŞAHISLARA TEBLİGAT**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 12 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 21 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 32 ]

- 4/12059 S. TEBLİGAT TÜZÜĞÜ [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen merci kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğ tarihinin düzeltilmesi isteminde bulunan K.... Holding A.Ş. hakkında genel haciz yoluyla başlatılan icra takibi için adı geçenin Ticaret Sicilindeki adresine gönderilen örnek 49 nolu ödeme emrinin 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği görülmektedir. Borçlu vekili tarafından Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesinin uygulanmadığı, bu nedenle 21. maddeye göre yapılan tebligatın usulsüzlüğünden söz edilerek tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olan 12.12.2002 olarak düzeltilmesi isteminde bulunulduğu ve mercice bu istemin 7201 sayılı Kanunun 32. maddesi de gözetilerek kabul edildiği anlaşılmıştır.

Hükmi şahıslar adına ve adı geçenin Ticaret Sicilinde yazılı adreslerini gönderilen tebligatların 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun Tüzüğün 28. maddesindeki koşulları araştırması gerekli değildir. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp-dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olması tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz. Dairemizin yeniden oluşan ve süreklilik arz eden içtihadı bu yöndedir. O halde, şikayetin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mercii kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.2.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13245, Karar No: 2016/2604, Tarih: 07.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/13245 E.  ,  2016/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının meslek hastalığına yakalandığının tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanması, ödenmeyen aylıkların yasal faizle tahsiline karar verilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Eldeki davada mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin 07.10.2010 tarihli ve 2010/9198E, 2010/13068K. Sayılı ilamıyla dosya arasında Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi raporları arasında meydana gelen çelişkinin usulüne uygun şekilde ve Adli Tıp Genel kurulundan alınacak rapor ile davacının müptela olduğu hastalığının meslek hastalığı olup olmadığı, meslek hastalığı ise çalışma gücü kaybının ne hangi oranda olduğu, ne zamandan beri bu hastalığa müptela olduğu, şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve ayrıca işverenin davaya dâhil edilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki KURU, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir.

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir.

Eldeki davada, mahkemece Adli Tıp Genel Kurulundan rapor aldırılmış ise de aldırılan raporda davacının tutulduğu meslek hastalığının başlangıcı hususunda hangi tarihli raporun esas alındığı belirlenmemiş ve ilk bozmamızda işaret edilip de yapılması gereken araştırma bu yönüyle eksik kalmıştır.

2–Diğer taraftan, dosya arasından davacının yaşlılık aylığı aldığı anlaşılmakla; 506 sayılı Yasa'nın 92. Maddesinde yer alan; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." Düzenlemesinin karar verilirken dikkate alınmaması isabetsiz olduğu gibi, davacıya bağlanan gelirlerin başlangıç tarihinin belirlenmesi bakımından, davacının meslek hastalığı nedeniyle, 02.04.2007 tarihli başvurusunıun dosyada bulunduğu anlaşılmakla, daha önceki bir tarihte kuruma başvurusu olup olmadığı irdelenmeli, yok ise aynı Kanun’un “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlığını taşıyan 99. maddesinin 1. fıkrasında, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağına dair hükümlerinin de gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde mahkemece davacının %55 oranında sürekli iş göremez hale gelmesine neden olan meslek hastalığının başlangıç tarihinin ve hangi tarihten itibaren hangi oranlarla tespit edildiğinin belirlenmesi için Adli Tıp Genel Kurulundan aldırılacak rapor sonrasında, davacıya bağlanması gerekli gelirler bakımından gelirin başlangıç tarihine ilişkin olmak üzere, 506 Sayılı Yasanın 92’nci ve 99’uncu maddeleri hükümleri irdelenmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .....'ye iadesine, 07.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16967, Karar No: 2012/3340, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16967 E.  ,  2012/3340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, çıkan tartışma anında mağdur ...’in ayaklarının önü- ne doğru ateş etme şeklinde gerçekleşen eyleminin belli bir kişiyi korkutma amacına yönelik olması nedeniyle silahlı tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28546, Karar No: 2011/8802, Tarih: 09.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/28546 E.  ,  2011/8802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/08/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19386, Karar No: 2013/3364, Tarih: 25.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2011/19386 E.  ,  2013/3364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanık ...’nin, ... ...-6 Blokta kapıcı olarak 20 yıldan beri çalıştığı, aynı apartmanda yönetici olan katılanın belirttiği ve panoya asılmak suretiyle duyurulan aidatları bina sakinlerinden toplayarak değişik zamanlarda yönetim hesabında bulunan bankaya yatırdığı, katılanın hesaplar üzerinde yaptığı denetim sonucunda 1841,63 TL.lik açık çıktığı, bu durumun sanığa bildirilmesi üzerine açık çıkan parayı 2 taksit halinde bankaya yatırdığının iddia edildiği olayda; apartman aidatlarının toplandıkça bankaya yatırılması, bunların toplanması hususunda belirli bir sürenin bulunmaması, apartman aidatlarının önceden yönetici tarafından tahsil edilerek belirli sürede bankaya yatırılması için sanığa verilmemesi, toplanan paraların gereği gibi listelere geçirilip takibinin yapılmaması, açık çıkan 1841,063 TL miktarındaki yazı ile ilgili olarak da sanığa işini kaybetmemek için yönetici tarafından yazılan kağıdı imzaladığını söylemesi hususları gözetilerek, sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine ilişkin şikayetçinin iddiasından başka her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24981, Karar No: 2007/3152, Tarih: 23.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24981 E.  ,  2007/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 30.10.2006 tarih, 17072-19841 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 ve 2005 yılı Bütçe Kanunları'nda faizle ilgili olarak getirilen düzenlemeler sadece genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli idarelerin ilama bağlanmış borçları hakkında uygulanır (HGK 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, 2004/628 K. sayılı kararı).

Somut olayda borçlu, yukarıda öngörülen niteliği taşımadığı için ilama dayalı borcunun faizi hükmün kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı Yasa'nın 1.maddesine göre kesinleşme tarihinden sonrası için ise Anayasa'nın 46.maddesine göre hesaplanmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi şraporunda 01.01.2004 ile 12.01.2005 tarihleri arasındaki dönem için faiz hesabı, yukarıdaki kurala aykırı olarak ve Bütçe Kanunları'nda yazılı oranlar esas alınarak yapıldığından hükmün bu konuya hasren bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü cihetine gidilmelidir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 30.10.2006 tarih ve 2006/17072 E, 2006/19841 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2665, Karar No: 2013/4847, Tarih: 03.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/2665 E.  ,  2013/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım Kadastrosu sırasında 1346 ada 15 parsel sayılı 742.67 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve bahçe olarak 20 yıldır davalı ...'ın kullanımında olduğu, üzerindeki 3 katlı binanın da kendisine ait olduğu, 19.29 m2 yüzölçümündeki bölümünün eylemli ormanda kaldığı, taşınmazın tamamının dere mutlak koruma alanında kaldığı şerhi verilerek bahçe niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., satın almaya dayalı olarak taşınmazın bir bölümünün tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile, dava konusu taşınmazın tespit gibi Hazine adına tesciline, tutanağın beyanlar hanesindeki ibarenin kaldırılarak "iş bu taşınmaz 2/B vasfıyla 07.02.2012 tarihli harita mühendisi bilirkişi raporunda (A) harfi ve kırmızı boyalı olarak gösterilen 92.73 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacı ...'ın, (B) harfi ve sarıya boyalı olarak gösterilen 649.34 m2 yüzölçümündeki bölümünün davalı ...'ın kullanımında olduğu, geri kalan (C) harfi ve yeşile boyalı olarak gösterilen 19.29 m2 yüzölçümündeki bölümünün eylemli orman alanında kaldığı, taşınmazın tamamının dere mutlak koruma alanında bulunduğu" ibaresinin yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından yargılama gideri ve harca yönelik, davalı Hazine tarafından davanın esasına yönelik olarak temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

1-Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Davacı ... vekilinin yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece; alınması gerekli 595.00 TL harçtan peşin alınan harcın mahsubu ile 447.00 TL harcın davacıdan alınmasına, davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemektedir. Davacı orman sınırları dışına çıkarılan çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde kullanıcısı olduğu belirtilen ...'ı ve yasal hasım olan taşınmazın asıl maliki Hazineyi davalı göstererek beyanlar hanesine yönelik olarak taşınmazın bir bölümünün kendi kullanımında olduğunu öne sürerek eldeki davayı açmıştır. Davalı Hazinenin yasal hasım olması sebebiyle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır. Ne var ki; davalı ...'a usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edildiği halde davayı kabul ettiğini bildiren cevap dilekçesi vermediği gibi 18.07.2011 tarihli duruşmada davacının haksız olduğunu beyan etmiştir. Hal böyle olunca, yapılan yargılama sonunda davacının davasının kabulüne karar verilmiş olmasına göre harç, yargılama giderleri ve kendisini vekil ile temsil ettiren davacı lehine takdir edilecek vekalet ücretinin davalı ...'dan alınmasına karar verilmesi gerekirken, yasal düzenlemelerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4467, Karar No: 2013/9175, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4467 E.  ,  2013/9175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın 06.08.2010 tarihli hazırlık anlatımında katılanın merkebinin kendi merkebini rahatsız etmesi üzerine, yüzüne tel takarsam rahatsız edemeyeceğini söyledim ve merkebe tel taktım demesi karşısında bir veterinerin bilirkişi olarak dinlenerek hayvanın yüzüne tel takılmasının ölüme yol açıp açamayacağı sorularak eylem ile ölüm arasında illiyet bağı olup olmadığı değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2703, Karar No: 2017/5605, Tarih: 03.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/2703 E.  ,  2017/5605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurumca düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir ancak, hüküm fıkrası açık değildir.

Hüküm, davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nun 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır

Somut olayda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve hüküm fıkrasında takibin devamı kararı verilen dönemler açık ve anlaşılır değildir, bu hususta verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının 1.maddesinin 3. paragrafı tamemen silinerek yerine; " 2004/6 ile 2005/4 dönemi arasında kalan 2004/7,9,10,11,12 ve 2005/1,2,3,4. dönemleri yönünden takibin iptali talebinin reddine, takibin devamına, " rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.