muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1514, Karar No: 2012/779, Tarih: 26.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1514 E.  ,  2012/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

DAVALILAR :1- ...

2- ...

3- Sed-cem Tur.Özel Eğt. Sağlık İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.

VEKİLİ : Av. ...

ile davalılar vekili Av. Yu...... geldiler, taraf avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmış olup, Tetkik Hakimi M.P..... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan ...’ın 1997 yılında davalı şirketi kurduklarını, şirketin 2 ortaklı olup, % 40 oranındaki payının müvekkiline, % 60 payının ise davalı ...’a ait olduğunu, davalı ...’ın 1 payını diğer davalı ve eşi olan ...’a devrine ilişkin sözleşmenin kanuna karşı hile yapılması suretiyle muvazaalı olduğunu, bu pay devrinin TTK’nun 520. maddesi gereğince yoklukla malul olduğunu, karı koca mallarının idaresine ait mal rejiminden doğmayan bu devir sözleşmesinin TTK’nun anılan emredici nitelikteki hükmünü bertaraf edemeyeceğini ileri sürerek, davalılar ... ile ...’ın yapmış olduğu 12.04.2007 tarihli hisse devri sözleşmesinin yoklukla malul sayılması ve iptali ile devredilen 1 adet şirket hissesinin davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, bir payın karı koca mallarının idaresine ait hükümler gereğince iktisabı için ortakların iznine gerek olmadığını, davaya konu pay devir sözleşmesinin tarafları ve içeriği göz önüne alındığında davacının bu davada davacı olma sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın aktif husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava pay devrine yönelik noter sözleşmesinin iptaline ilişkin olarak açılmış ise de davacının 11.04.2007 tarihli 2007/1 sayılı devre muvafakat ve pay defterine kayda ilişkin şirket müdürlük kararının iptalini istemesi gerektiği, 3.kişiler arasında yapılan, taraflara hak ve borçlar yükleyen noter sözleşmesinin iptalini istenmesinin usule aykırı olduğu, alınan bilirkişi raporunda davacının %40 paya sahip olduğu limited şirkette yapılan pay devri işleminin %75 paya sahip ortaklarca onaylanmaması sebebiyle devir işleminin batıl olduğu yönündeki görüşün benimsenmediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/1514 Sf-2-

2012/779

Dava, davalılar ... ve ... arasında yapılan hisse devir sözleşmesinin yoklukla malul olduğunun tespiti ve iptali ile davalı ...’a ait olup diğer davalı ...’e devredilen 1 adet şirket hissesinin davalı ... adına tescili istemlerine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

2010/1514 Sf-2-

2012/779

Dava, davalılar ... ve ... arasında yapılan hisse devir sözleşmesinin yoklukla malul olduğunun tespiti ve iptali ile davalı ...’a ait olup diğer davalı ...’e devredilen 1 adet şirket hissesinin davalı ... adına tescili istemlerine ilişkindir.

Davacı ... ile davalılardan Sedat, davalı şirketin ortakları olup, bu ortaklıkları devam ederken davalı ...’ın kendisine ait hisselerden 1 adet hisseyi diğer davalı ...’a devrettiği, bu devir işleminin ortaklar kurulu kararı olmadan aynı zamanda şirketin müdürü olan davalı ...’ın kararı ile pay defterine kayıt edildiği anlaşılmıştır.Mahkemece, davacının davalılar arasındaki sözkonusu hisse devrine ilişkin sözleşmenin iptalini sözleşmenin tarafları arasındaki ilişki bakımından 3. kişi durumunda bulunduğundan isteme hakkının olmadığı, davacının müdürlük kararının iptalini istemesi gerektiği, bu nedenle davanın açılış şekli ve istem bakımından usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacı açtığı davada taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesi ile ortağı olduğu şirketin ortak sayısının kanuna aykırı bir şekilde değiştirildiğini ileri sürerek, bu aykırılığın giderilmesini istemiştir.Dava dilekçesindeki istemlerinden biri olan davalı ...’a ait iken diğer davalıya devredilen hissenin yeniden davalı ... adına tesciline karar verilmesi yönündeki istemiyle de esasen taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinin davalı şirket bakımından doğurduğu hukuki sonucun iptalini amaçladığının anlaşılmasına ve davacının davalı şirketin ortağı olup, şirketin ortaklık yapısını etkileyen bir sözleşmenin iptaline ilişkin istemde bulunmasında hukuki yararı bulunduğunun da kabulünün gerekmesine göre mahkemece uyuşmazlığın esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, davacı isteminin dar bir şekilde ve dava ile amaçlanan hukuki sonuç gözönüne alınmaksızın yorumlanması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin tüm davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

08/02/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2014/9043, Karar No: 2015/11173, Tarih: 08.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9043 E.  ,  2015/11173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 09.07.2010 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, sigortalının açtığı ve henüz kesinleşmediği anlaşılan tazminat davasında alınan kusur raporu esas alınmak suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

... (ILO) ile Dünya...'nün (WHO) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin ise uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Öte yandan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Somut olayda; tazminat dosyasındaki kusur oranlarının işbu davaya ilişkin bağlayıcılığı bulunmadığı nazara alınarak, Mahkemece, iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, oluşa ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, varsa çelişki de giderilerek kusur oran ve aidiyetlerinin gerçeğe uygun olarak tespiti yapıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, isabetsizdir.

2-5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği açıklanmıştır. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli

gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Buna göre, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerleri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak maddi zarar karşılaştırması yapılıp, düşük (az) olan tutar, sorumluların kusur oranı toplamına uygulanarak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın, hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalıya iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35372, Karar No: 2015/9521, Tarih: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35372 E.  ,  2015/9521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ... Vergi Dairesi Müdürlüğü... İcra Müdürlüğü'nün yediemin ücret alacağına ilişkin 2014/1124 sayılı takip dosyası ile satışı yapılan araç üzerinde kendi hacizlerinin bulunduğundan bahisle sıra cetveli düzenlenmesi talebinin icra müdürlüğünce 29/09/2014 tarihinde reddine ilişkin kararın iptali ile dosya alacaklısının yeniden alacağının tespiti ile sıra cetveli düzenlenmesi talep edilmiş, mahkemece şikayetin kabulü ile şikayete konu kararın iptaline ve icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesine dair verilen karar alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

İİK'nun 115. maddesine göre satış talebi ile ihale tarihi arasındaki yediemin ücreti aracın paraya çevirme giderlerinden (takip giderlerinden) olması nedeniyle sıra cetveline konu olmadan öncelikle ödenmesi gerektiği dikkate alınarak şikayetin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26256, Karar No: 2012/26975, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26256 E.  ,  2012/26975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/08/2009 tarihinde işe girdiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin 12/03/2012 tarihinde işveren tarafından şirket bünyesinde başlatılan tasarruf tedbirleri, rekabet gerekleri, kadroların yeniden düzenlenmesi ve istihdam fazlalığının azaltılmasının kaçınılmaz bir sonuç olarak ortaya çıkması gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshedildiğinin, feshin yasal olmadığını beyanla müvekkilinin işe iadesine, müvekkilinin boşta geçen süreye ilişkin dört aylık ücret alacağının ve diğer haklarının davalı işverenden tahsiline, davacının kanuni süresi içinde işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili savunmasında özetle; davacının 12/03/2012 tarihli belge verdiğini bu belgede işe iade davası dahil olmak üzere tüm dava haklarından kesin olarak feragat ettiğini bu nedenle davacının işe iade davası açma hakkının bulunmadığını, davacının iş sözleşmesinin feshinin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlere dayalı olarak alınan işletmesel kararlar sonucunda norm kadro uygulaması nedeniyle feshedildiğini davacının işten çıkartıldıktan sonra yerine işçi alınmadığının, müvekkilinin feshin son çaresi olması ilkesine titizlikle uyduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacı işçinin davalı şirketin işyerinde bakım işçisi olarak 01.08.2009-12.03.2012 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin şirket yönetim kurulunun 28.02.2012 tarih ve 78 sayılı kararı gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17 ve 18 maddeleri uyarınca 11.03.2012 tarihi itibari ile 12.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere yazılı bildirimle feshedildiği, fesih bildirim yazısında fesih sebebinin “Şirketimiz Yönetim Kurulu'nun 28.02.2012 tarih ve 78 sayılı Kararına istinaden Şirketimiz bünyesinde başlatılan verimlilik ve karlılığın artırılması, tasarruf tedbirleri, rekabet gerekleri, yeniden yapılandırma ve reorganizasyon çalışmaları ile İş programı ve işletme ihtiyaçları doğrultusunda kurumların karlılık ve verimlilik politikalarını optimum personel ile gerçekleştirmesinin bir gereği olarak kadroların yeniden düzenlenmesi ve istihdam fazlalığının azaltılması kaçınılmaz bir sonuç olarak ortaya çıkmıştır, yeniden yapılanma ve norm kadro çalışması neticesinde çalışmakta olduğunuz bakım İşçiliği kadrosu yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı mevcut kadrodan 1 kişi eksiltilecektir.” şeklinde belirtildiği görülmüştür. Davacının iş sözleşmesi işletme nedenlerine dayanarak davalı işveren tarafından feshedilmiş olup davalı vekili feshin geçerli nedene dayandığını kanıtlama bağlamında delil olarak gösterdiği tanıklarının dinlenmesi ve bilirkişi aracılığıyla keşif yapılması talebinde bulunmuştur. Mahkemece davalı vekiline sözü edilen talebi konusunda olumlu ve olumsuz bir karar verilmeden dosyada mevcut deliller yeterli görülerek sonuca gidilmiştir. Feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükü altında bulunan davalı tarafın söz konusu delillerini sunma imkanı verilmemek suretiyle savunma hakkı ihlal edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle öncelikle davalı tarafın gösterdiği tanıklar dinlenmeli, bir makine mühendisi, bir endüstri mühendisi ve bir insan kaynakları uzmanından oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla işyerinde keşif icra edilerek; dava konusu işyerinde yönetim kurulunca oluşturulan işletmesel kararın uygulanıp uygulanmadığı, bu uygulama sonucunda işgücü fazlalığı meydana gelip gelmediği, davacı işçinin başka bir bölümde değerlendirilme imkanının olup olmadığı, fesihten önce ve sonra davacının yapabileceği işler için aynı nitelikte yeni işçi alınıp alınmadığı, kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı belirlenmeli, sonucuna göre feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12440, Karar No: 2017/16402, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12440 E.  ,  2017/16402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.