muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17890, Karar No: 2011/508, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17890 E.  ,  2011/508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1513, Karar No: 2014/3553, Tarih: 17.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1513 E.  ,  2014/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/396137

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .... suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde, bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin meşru savunmaya, tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

1- Dosya içerisine getirtilen geçici ve kesin raporlarda, katılanın yaşamsal tehlike geçirecek şekilde göğüs bölgesinden bıçakla ve bir isabetle yaralandığı belirtilmekte ise de, yaranın niteliği, hangi organda nasıl bir harabiyete neden olduğu, büyük damar, sinir ve iç organ yaralanmasına neden olup olmadığı, neden yaşamsal tehlike yarattığı, hususlarında, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında ayrıntılı rapor aldırıldıktan sonra, sanığın eyleminin nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayalı olarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Zarar ve tehlikenin ağırlığı tam olarak saptanmadan, TCK.nun 35. maddesinde öngörülen aşağı ve yukarı hadler arasındaki cezanın yazılı şekilde 12 yıl olarak tayin edilmesi,

2- Her ne kadar olay sırasındaki sanığın tahrike yönelik anlatımları gerçekçi kabul edilmemiş ise de, sanık ve annesi olan tanık Asiye'nin anlatımları, telefon kayıtları, kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin soruşturma evrakı içerikleri, mağdur ve tanık Esen'in beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, bir kaç yıl önce sanığın annesine mağdurun tokat atması, sanığın kafasına şişe vurulması ve evine birden fazla sayıda telefon edilerek hakaret edilmesi, sanık ve ailesinde, bunları mağdurun yaptığı ve en azından yaptırdığı şeklinde bir inacın bulunduğu ve bu şekilde aralarındaki husumet nedeniyle suçu işleyen sanığın cezasından tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa însan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150,234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1201, Karar No: 2010/2935, Tarih: 03.06.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/1201 E.  ,  2010/2935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacak

... ile ...aralarındaki dava hakkında Pendik 1. Aile Mahkemesinden verilen 04.06.2009 tarih ve 615/613 sayılı hükmün Dairenin 22.12.2009 gün ve 5082/6343 sayılı ilâmiyle kısmen onanmasına ve kısmen bozulmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve anılan kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda müfredatı yazılı 35,50 TL peşin harcın red harcına mahsubuna 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/610, Karar No: 2011/1299, Tarih: 24.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/610 E.  ,  2011/1299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Şikâyet sıra cetveline itiraza ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde iflasa ilişkin kesinleşme şerhli mahkeme kararı, sıra cetveli, sıra cetvelinin ilan bilgileri ile şikâyetçi yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgiye rastlanmamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayımlandığı (İİK.m.166) ve şikâyetçinin kayıt başvurusu sırasında tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı, tebligat yapılmış ise tebligat parçası temin edilmeli ve gösterilen yasal düzenlemeler çerçevesinde alınacak cevabi yazı ile birlikte iflas kararının kesinleşme şerhli bir sureti, sıra cetveli de eklenerek dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29600, Karar No: 2014/16487, Tarih: 14.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29600 E.  ,  2014/16487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/313524

MAHKEMESİ : Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2010

NUMARASI : 2010/5 (E) ve 2010/680 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın aşamalarda tekrar ettiği “Olayı hiçbir şekilde hatırlamıyorum. Bu çeki kimden aldığımı ve bankaya nasıl teminat olarak verildiğini bilmiyorum. Çekin emrine düzenlendiği görülen B. -Oto Gıd. Ltd. Şirketini, ikinci ciranta gözüken Kısmet Market sahibi A. K.'u ve keşidecisi gözüken A. Gıda. Ltd. Şirketini tanımıyorum. Bu çeki kimden nasıl aldığımı ve bankaya verdiğimi bilmiyorum. Ama çekin arkasındaki bankaya temlik ettiğime dair isim ve imza bana aittir. Bu çeki ilk kredi sözleşmesinde mi yoksa devamında kullandığım kredilerde mi verdiğimi hatırlamıyorum.” şeklindeki savunması ve çeki nereden temin ettiğine dair herhangi bir ticari belge sunamaması karşısında; çekte keşideci ve ciranta olarak gözüken kişilerle ilgili araştırma yapılıp imzaları bulunan kişilerin dinlenmesi ve çek üzerindeki tüm imza ve yazıların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılabilmesi için adları yazılı kişiler ile sanığın imza ve yazı örnekleri alındıktan sonra bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7713, Karar No: 2019/4683, Tarih: 20.05.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7713 E.  ,  2019/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı adına kayıtlı taşınmazı 2003 yılından 2009 yılına kadar nizasız bir şekilde zilyetliğinde bulundurduğunu, bahse konu taşınmazı 1998 yılında davalı abisinden 4.000,00 TL bedelle satın aldığını,annelerinin de bu olaya tanıklık ettiğini, ancak aralarında ne resmi ne de yazılı bir sözleşme düzenlendiğini, taşınmaz satış bedelini davalıya ödemesine rağmen tapuda devir işleminin gerçekleşmediğini ; dava konusu taşınmazda oturmakta iken davalının oğlu ile kendisinin kızının nişanlandığını, daha sonra nişanın bozulmasıyla birlikte davalı tarafından ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ... E. sayılı dosyası üzerinden taşınmazdan tahliyesinin istenildiğini, çocuklarıyla birlikte mağdur edildiğini ileri sürerek; davalıya ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu taşınmazın kendisi adına tapuda kayıtlı olduğunu, davacının dava dışı kardeşleri ... ile konuşup anlaşarak taşınmaza yerleştiğini, davacıdan taşınmaz satış bedeli olarak herhangi bir para almadığını, davacının bahse konu taşınmazda oturduğu süre boyunca elektrik, su ve kira bedelini ödemediğini, gerçek mülk sahibi ... tarafından kira alacağının tahsili ve taşınmazdan tahliyesi istemiyle davacıya karşı dava açıldığını, bu olayda herhangi bir ilgisinin bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın alacak davası olduğu, davacı tarafın alacağını belgelerle kanıtlayamadığı ve davalı taraftan alacaklı olduğunu ispatlayamadığı, davalı tarafından yapılan savunmaların aksini ispat edecek dosya kapsamında herhangi bir bilgi, belge, sözleşme ve evrak ibraz edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; harici taşınmaz satış sözleşmesine dayalı alacağın sebepsiz zenginleşme hükümleri gereği tahsili istemine ilişkindir.

Usul hukukumuzda senetle ispat zorunluluğu ( HMK m. 200 ) , yine senede karşı da senetle ispat zorunluluğu ( HMK m. 201 ) ilkesi benimsenmiştir. Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk lirasından az miktarda olsa bile tanıkla ispat olunamaz; ancak senet ile ispat edilebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, senetle ispat zorunluluğuna ilişkin kuralın istisnaları da HMK'nın 203. maddesinde düzenlenmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesinde; "(1) Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz. (2) Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda birinci fıkradaki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati halinde tanık dinlenebilir." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Aynı Yasanın 203. maddesinde ise , senetle ispat zorunluluğunun istisnaları sayma yöntemiyle belirlenmiştir. Bunlardan biri de altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler olup, bu kişiler arasındaki işlemler miktar ve değerine bakılmaksızın tanıkla ispat edilebilir.

Somut olayda; mahkemece, davacı tanıklarından bir kısmı dinlenilmiş olup, davacının ödeme iddiasını ispata yönelik yazılı belge sunamadığı, davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların kardeş oldukları, davacının tanık deliline dayandığı, HMK'nın 203. maddesi uyarınca iddiasını tanıkla ispat edebileceği dikkate alınarak, tüm tanıkları dinlenilip, toplanacak deliller birlikte değerlendirildikten sonra, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9236, Karar No: 2022/7805, Tarih: 14.06.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9236 E.  ,  2022/7805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 27/11/2014 tarihinde süpheliye tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 11/11/2014 tarihinde süpheliye tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

a) 28/06/2014 tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, somut olayda suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi ile temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karşın, sanık hakkında ceza tayin edilirken temel ceza 1 yıl olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7302, Karar No: 2023/9116, Tarih: 27.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/7302 E.  ,  2023/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/64 Esas, 2016/123 Karar

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet (Hükmün açıklanması)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2011 tarihli iddianamesiyle sanık ...'ın parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2012 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar 27.02.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde 13.02.2014 tarihinde hırsızlık suçundan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınmış ve hükmün 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası olarak açıklanmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi eksik araştırma ile karar verildiğine, savunma hakkının ihlal edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...'ın temyiz incelemesine gelmeyen sanıklarla birlikte sahte paralarla alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın sahte parayı ruhsat arasına kendisinin koyduğuna dair kısmi ikrarı, sanıkların piyasaya sahte para sürmek için kullanılan aracın şoförünün sanık ... olması, TC ... Bankasının sahtelik raporu ve katılanların teşhis tutanakları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suça iştirak ettiğinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu sahte paraların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17 nci maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Türkiye Cumhuriyeti ... Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçenin (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usülü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Sahte banknotların 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17 nci maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16 ncı maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Türkiye Cumhuriyeti ... Bankasına gönderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3678, Karar No: 2007/4274, Tarih: 19.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3678 E.  ,  2007/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.03.2007 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)