muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7283, Karar No: 2023/13480, Tarih: 26.12.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili dilekçesinde özetle; istinaf sebepleriyle benzer mahiyette kusur oran ve aidiyetinin yerinde olmadığını, davacının kimyasallara doğrudan teması olduğunu gösterir bir delilin dosya içerisinde bulunmadığını, davacıya koruyucu eldiven temin edildiği gibi iş sağlığı ve güvenliği eğitimi de verildiğini, davacının 16 ay doğrudan kimyasala maruz kaldığını iddia etmesine karşın bu süreçte itirazda bulunmayıp akabinde bu davayı açmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, sürekli iş göremezlik oranın tespitine dair Yüksek Sağlık Kurulu raporunda %0 tespite karşın Adli Tıp Kurumu raporundaki %12,2 oranına itibarın hatalı olduğunu, tazminatlardan sorumluluğu bulunmayan müvekkili hakkında davanın reddi gerektiğine işaretle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı neticesinde iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, "Tazminat sorumluluğu ve miktarının tespiti" açısından meslek hastalığının gerçekleştiği tarih de gözetilerek yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci ve 114 üncü maddeleri delaletiyle 49,50,51,52,53,54,55 ve 56 ncı maddeleri, "Olayın meslek hastalığı olarak tespiti, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile iş kazasının SGK yönünden sonuçları" açısından 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19, 20, 21, 95 inci maddeleri, 01.10.2008 yürürlük tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 17 ila 24 üncü maddeleri, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunun 28.06.1976 gün, 1976/6-4 sayılı Kararı, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle sürekli iş göremezlik oranı, kusur oranlarının tespiti ile maddi tazminatın hesabına esas alınan hesap raporunun dosya kapsamıyla, Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına ayrıca davalı tarafça ileri sürülen itirazların Bölge Adliye Mahkemesi kararında değerlendirilerek gerekçelendirilmiş olmasına göre, temyiz edenin sıfatına, temyiz dilekçesinin içeriği ile temyiz kapsam ve nedenleriyle HMK 369/1 inci maddesi kapsamında kanunun emredici hükmüne aykırı görülen hususlar re'sen dikkate alınarak davalı vekilinin aşağıdaki paragraflarıın kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2.Davaya konu olay meslek hastalığı olup meslek hastalığından kaynaklı tazminat davaları için 5510 sayılı Kanun'un 14, 95 inci maddeleri ile 01.10.2008 yürürlük tarihli Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinin 17 ila 24 üncü maddeleri gereğince tespiti gereken oran meslekte kazanma gücü kayıp oranı olup uygulamada sıklıkla karıştırıldığı üzere maluliyet oranı değildir. Meslekte kazanama gücü kayıp oranı kısa vadeli sigorta koluyla ilgili iken maluliyet uzun vadeli sigorta kolu için geçerli bir kavramdır.

3. Bu kapsamda karar içerik ve hüküm kısmında yer alan "maluliyet" ifadelerinin aslen meslek hastalığından kaynaklı "melsekte kazanma gücü kaybı" olarak belirtilmesi gerekirken hatalı niteleme ile anılan ifadelerin kararda belirtilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

4. O halde, temyiz eden davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları ile HMK'nun 369 uncu maddesi kapsamında kanunun açık hükmüne aykırılıklar da re'sen dikkate alınarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi hükmü bozulmalıdır.

5. Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının bu kısımları düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Davalı vekilinin temyiz itirazı ile re'sen dikkate alınan hususlar gözetilerek; İlk Derece Mahkemesi kararının karar içerik ve ve hüküm içeriğinde yer alan "maluliyet" kelimelerinin silinerek yerlerine "meslekte kazanma gücü kaybı" kelimelerinin yazılmak suretiyle hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/30784, Karar No: 2013/38280, Tarih: 03.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30784 E.  ,  2013/38280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ihale alıcısı, icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan taşınmazın ihale bedeli üzerinden % 1 KDV alınması gerektiği halde %18 orandan alınmasına karar verildiğini ileri sürmüş, mahkemece  KDV'ye ilişkin şikayet ve itirazlara yönelik  davalara bakma görev ve yetkisinin  Vergi Mahkemesinin görev alanına girdiği   gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 2012/182 E - 2013/321 K ve 11.3.2013 tarihli hukuk bölümü kararına göre; “213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; İcra Müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile İcra Mahkemesinde çözümleneceği; Mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, İcra Müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında Dairemizin değişen içtihadına göre KDV’ye ilişkin şikayetin İcra Mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden mahkemece şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin yargı yolu nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19001, Karar No: 2017/3223, Tarih: 27.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19001 E.  ,  2017/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıya çarparak ağır biçimde yaralanmasına neden olduğunu, uzun süre tedavi gören davacının tam olarak iyileşemediğini, alınan rapora göre % ... oranında özürlü kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ....000,00 TL. maddi tazminatın olay tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; ....04.2014 tarihli dilekçeyle, taleplerini ....552,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, kazada kusuru olmadığını, kazadan sonra davacıya maddi yardımda bulunduğunu ve toplamda ....500,00 TL. ödeme yaptığını, davanın kötüniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, sigortalının kusuru oranında ve teminat limitiyle sınırlı olarak zarardan sorumlu olduklarını, davacının gerçek zararı ve kusuru ispat etmesi gerektiğini, davacıya ....172,... TL. ödemenin ....05.2012 tarihinde yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; ....552,00 TL. işgöremezlik tazminatının, davalı ... şirketi için ....03.2012 tarihinden, diğer davalılar içinse olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dava, trafik kazası nedeniyle oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi olan ....07.2012 tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun .../...-a maddesi gereği her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlar mutlak ticari davalardır. TTK .../... maddesi gereği ticari davalara bakmakla görevli mahkeme Asliye ticaret mahkemeleridir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın .../... maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun .... maddesi gereği göreve ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Açılan somut davada davalılar arasında zorunlu mali sorumluluk sigortacısı da bulunmaktadır. ... hukuku 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun .... kitabında 1401 ve devamı maddelerinde, zorunlu sorumluluk sigortası ise 1483 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu durumda Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlardan olması nedeniyle dava mutlak ticari dava olup asliye ticaret mahkemesi görev alanı içinde bulunmakta olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

...-Bozma ilamının kapsam ve şekli göz önünde bulundurularak, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına;

peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7794, Karar No: 2025/4322, Tarih: 29.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/7794 E.  ,  2025/4322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1570 E., 2024/665 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/1176 E., 2021/1001 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35577, Karar No: 2015/34499, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/35577 E.  ,  2015/34499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı tarafından 16.10.2012 tarihli yazı ile 2012 yılı protokolünün 5.3.6. maddesine aykırı hareket etmekten dolayı 500,00 TL cezai şart ve 1. kez uyarılmasına, yine aynı protokolün 5.3.14. maddesine aykırılıktan dolayı sözleşmenin feshi ile 3 ay süreyle sözleşme yapılmamasına karar verildiğinin bildirildiğini, yapılan işlemin hatalı olduğunu ileri sürerek muarazanın men'i ile 16.10.2012 tarihli işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.10.2012 tarihi ve 18.316.920 sayılı cezai şart, uyarı ve fesih işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı ...'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu' nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına ve bu durumun mahkemece de belirtilmesine rağmen yasal düzenlemeye aykırı olarak davacı tarafından yatırılan 21,15 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesi yönünde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince hüküm fıkrasının 4. bendindeki “Yargılama gideri olarak sarf edilen 21,15 TL peşin harç, 750,00 TL bilirkişi ücreti, 147,85 TL posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 919,00 TL' nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin çıkarılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 750,00 TL bilirkişi ücreti, 147,85 TL posta ve tebligat gideri olmak üzere toplam 897,85 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 21,15 TL peşin harcın talep halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15133, Karar No: 2018/795, Tarih: 18.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15133 E.  ,  2018/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde aile konutu üzerinde davalı eş tarafından diğer davalı ...lehine rızası dışında ipotek tesis edildiğini ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını da talep etmiştir. Mahkemece, "davacı tarafın imza inkarındaki beyanında samimi olmadığı, mukayese edilmesini engellemek amacıyla amaca uygun şekilde muvafakatnamedeki imzanın atılmış olduğu aksi halde muvafakatnameyi görür görmez davacının suç duyurusunda bulunmasının gerekeceği göz önünde bulundurularak ve ekindeki nüfus cüzdanı fotokopisinin davacıya ait olması nedeniyle davacının bilgisi ve rızası dahilinde ipotek tesis edildiği kanaatine varıldığı" gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Toplanan delillerden dosyaya sunulan muvaffakatname belgesindeki imzanın davacı kadının el ürünü olduğu tespit edilemediğinden rızanın varlığı ispat edilememiştir. Davalı eş tarafından dava konusu olarak kullanılan aile konutu üzerine diğer davalı ...lehine ipotek tesis edilmiş ve davacı eşin açık rızası alınmamıştır. Bu durumda, Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi eşin açık rızasını aradığından, yapılan işlemin geçerli olduğunu kabul etmek imkansızdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurutunun 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas - 2015/1201 karar sayılı kararı) Açıklanan sebeplerle davacı kadının ipoteğin kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bu ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2018(Prş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2014/14409, Karar No: 2015/269, Tarih: 14.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14409 E.  ,  2015/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/09/2013 tarih ve 2012/219-2013/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının “..." "....” ibareli tanımış markaların sahibi olduğunu, dava şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunan “......” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı..’ye başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak... tarafından reddedildiğini, oysa davalı şirket başvurusunun davacı markaları ile görsel, işitsel ve anlamsal açıdan ayırt edilemeyecek ölçüde benzer olduğunu, davalının davacının markasının itibarından haksız olarak faydalanma niyetinde olduğunu ileri sürerek... kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı.. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu tüm dosya kapsamına göre; davalı başvurusu ile davacı markalarının aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer sayılmazlar ise de, genel intiba, görünüm, okunuş ve anlam olarak benzer oldukları, davalı şirket başvurusunda yer alan 41. sınıftaki "film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri" ile ve davacı markalarının kapsamlarında yer alan mallar tüketici profilleri, üretim ve dağıtım kanalları, satış noktalan; birbirileri yerine ikame olanağı itibariyle benzer olduğu, dolayısıyla işaretler de benzer olduğundan, KHK’nın 8/1-b bendi anlamında bağlantı kurulma ihtimali dahil, karıştırılması ihtimalinin mevcut olduğu, davalı şirket başvurusunda yer alan 44. sınıftaki hizmetlerin tamamının ise davacının markaları kapsamında yer almadığı, davacıya ait "....", ..." ibareli markaların, özellikle dergi ve basın yayın sektörü yönünden KHK’nin 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğu ancak "aktüel" ibaresinin yaygın kullanımı olan bir ibare oluşuda dikkate alındığında, davalı başvurusunun kapsamında yer alan 44. sınıftaki "tıbbı hizmetler, güzellik bakımı hizmetleri, veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler, tarım, bahçecilik ve ormancılıkla ilgili hizmetler, huzurevi hizmetleri" bakımından bu hizmetlerin alıcı kitlelerinin, karşıladıkları