muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/18113, Karar No: 2023/1688, Tarih: 08.02.2023

7. Toplu ... sözleşmesinin 24 üncü maddesinin (III) numaralı bendinde "İşsizlik tazminatı" adı altında düzenlenen tazminat mahiyeti itibarıyla ... güvencesi tazminatı niteliğindedir. Dairemiz uygulamasına göre ... güvencesi kapsamı dışında kalanlar için ... güvencesi tazminatı niteliğinde kararlaştırılan tazminat miktarı, 4857 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinde belirlenen sınırlamalara tâbidir.

8. Somut olayda Mahkemece, davacının çalışma süresi dikkate alındığında toplu ... sözleşmesinin 24 üncü maddesi gereğince davacıya 4 aylık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesi gerekirken, 4857 sayılı Kanun'un 21 inci maddesindeki düzenlemeler gereğince sözleşmedeki hükmün geçersiz olacağı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1815, Karar No: 2011/8864, Tarih: 17.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1815 E.  ,  2011/8864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 6 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/467, Karar No: 2024/4410, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/467 E.  ,  2024/4410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/225 E., 2022/493 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1.a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 1412 sayılı CMUK'un 326/son, 52/4. maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın savunması alınmadan karar verildiğine, Yerel mahkeme soruşturma aşamasında ve iddianame tanziminden önce ölenin yasal mirasçısı olan anne ve babası adına sanık tarafından toplam 60,000,00 TL ödeme yapıldığı halde dosyaya yansıyan sanığın kişiliği,duruşmadaki tutumu ve iyiniyetli olduğu mahkemenin kabulünde olmasına rağmen asgari hadden uzaklaşmayı gerektirecek bir durumda olmadığı halde sanık hakkında fazla ceza tayin edildiğine, kusur tespitine, ölenin de kazada kusurlu olduğuna, sanık hakkında HAGB hükümlerinin uygulanması gerektiği halde, yasal sınırdan uzaklaşıldığına, kabule göre de, sanık hakkında hem olumlu düşünülerek hakkında TCK' nın 62/1 maddesinin uygulanarak iyi halli olduğu kabul edildiği halde,bu kez sanık hakkında asli kusurlu olduğundan bahisle asgari hadden uzaklaşarak teşdiden fazla ceza verildiğine, illiyet bağı olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 17 yaşındaki ...'ın, sanığın sahibi olduğu ... Madencilik Ltd. Şti. isimli işyerinde "hop hopçu" (kamyonlara yön veren kişi) olarak çalıştığı, olay günü 18:00 - 03:00 vardiyasında hafriyat döküm sahasında yine kamyonları yönlendirmeye başladığı, bu esnada hafriyat döküm sahasındaki araçların mazot ihtiyaçlarının karşılanması için içerisinde mazot bidonlarının bulunduğu kamyonetin de hafriyat döküm sahasında olduğu, aynı zamanda kamyonetin kontak anahtarının kamyonetin torpido gözünde bulunduğu, tanıklar ... ve ...'ın hafriyat döküm sahasına kamyonları ile döküm yapmalarının ardından, aynı tarihte saat: 20:40 sıralarında döküm sahasında hop hopçu olarak çalışan ...'ın kimseye haber vermeden şirkete ait olan ve döküm sahasında bulunan kamyonete binerek aracı çalıştırdığı, akabinde 50 metrelik kayalıklardan uçuruma yuvarlanarak öldüğü, dosya kapsamında yer alan 16/03/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; ... Madencilik Ltd. Şti'nin sahibi olan sanık ...'ın kazanın meydana geldiği tarihte 17 yaşında olan ...'ı işe alarak, çalıştırılması yasak olan hafriyat döküm sahasında hop hopçu olarak ve ayrıca gece vardiyasında çalıştırmış olması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, ölen ...'ın ise sadece hafriyat sahasında hop hopçuluk işi ile görevli olduğu halde, kendisine gerekli uyarılar yapılmasına rağmen yetkililere haber vermeden, kendi emniyet ve güvenliğini düşünmeyerek görevini bırakarak, ehliyetsiz bir şekilde kullanmasını bilmediği kamyoneti kullanmaya çalışıp uçuruma yuvarlanarak dikkatsiz ve tedbirsiz davranması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilerek taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2022 tarihli ilâmıyla;

"...Olay tarihinde yürürlükte bulunan 16.06.2004 tarih ve 225494 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Ağır ve Tehlikeli İşler Yönetmeliğinin 4. maddesinini ikinci fıkrasında “EK-1 deki çizelgede, karşısında (K) harfi bulunmayan işlerde kadınlar ve (Gİ) harfleri bulunmayan işlerde de 16 yaşını doldurmuş fakat 18 yaşını bitirmemiş genç işçiler çalıştırılamaz.” amir hükmü gereği, Ek-1 deki çizelgenin 31 nolu "yapı işleri" bölümünde 18 yaşından küçük işçilerin her türlü yer altı ve yer üstü inşaatında çalıştırılmasının yasak olduğu, meydana gelen olayda, 17 yaşında ölen işçinin harfiyat döküm sahasında çalışmasına göz yuman, yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezasının TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, uyma kararı verilmiş ve sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 1412 sayılı CMUK'un 326/son, 52/4. maddeleri uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve sanığın neticeten 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı oluştuğundan, ilk hükümde sanık hakkında tayin edilen ceza miktarının infaz aşamasında gözetilmesi gerektiği dikkate alınmaksızın, sanığın neticeten 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Oltu Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasına, "Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesinin son fıkrası uyarınca 36.400,00 TL adli para cezasına ilişkin sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1919, Karar No: 2018/3235, Tarih: 21.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/1919 E.  ,  2018/3235 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, 28.10.2015 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunanın alacağına 1. sırada yer verilmesinin doğru olmadığını, şikayetçinin alacaklı olduğu....... 2014/10270 E. sayılı dosyasından konulan haczin önceki tarihli olduğunu, bu nedenle ilk sırada yer alması gerektiğini, ayrıca kamu haczi bulunup bulunmadığı araştılmadan sıra cetveli düzenlenmesinin de hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 28.10.2015 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunanın haczinin şikayetçinin haczinden önce olduğu, sıra cetvelinin bu yönden doğru olduğu, ancak asli müdahil Vergi Dairesi'nin sıra cetvelinde yer almamasının hatalı olduğu, 6183 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca şikayet olunanın haczine iştirak ederek, paylaşıma konu bedelin garameten paylaştırılması gerektiği, buna göre; 1.sırada şikayet olunanın 3.483.588,98 TL, haciz tarihinin 01.07.2014 olduğu, asli müdahil ile garameye iştirak ile sırasına tekabül eden alacağının 207.595,39 TL, 2.sırada şikayetçinin 64.116,43 TL, haciz tarihinin 18.07.2014 olup sırasına düşen alacak miktarının 0 TL, 16.sırada asli müdahilin 52.475,94 TL, haciz tarihinin 20.01.2015 olup garameye iştirak ile sırasına tekabül eden alacağının 3.127,00 TL olduğu, sıra cetvelinin bu şekilde düzenlenmesi gerektiği belirtilerek, asıl şikayetin reddine, asli müdahilin talebinin kabulü ile, sıra cetvelinin asli müdahil yönünden iptaline, şikayet olunan şirket ve asli müdahil vergi dairesi lehine hükmedilen vekâlet ücretinin şikayetçiden alınmasına dair verilen karara karşı şikayetçi vekilince süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,......Başkanlığı'nın 25.04.2017 Tarih ve 2017/302 E., 2017/388 K. sayılı ilamı ile, somut olayda taşınır hükümlerine göre haczedilecek bir paranın henüz mevcut olmadığı, olmayan bir para üzerine taşınır mallara ilişkin İİK'nın 88. maddesi çerçevesinde haciz konulamayacağı, borçlunun doğması muhtemel alacaklarının İİK'nın 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnameleri ile haczinin mümkün olduğu, bu bakımdan haczi yasaya uygun bir haciz olmadığından sıra cetvelinde yer alması mümkün olmayan şikayetçinin hukuki yararının bulunmadığı; ayrıca, .../...

S.2

S.2

asli müdahilin şikayetinin kabulü ile sıra cetvelinin asli müdahil yönünden iptaline karar verildiğine göre, asli müdahil lehine hükmedilen vekâlet ücretinin şikayet olunandan alınmasına karar verilmesi gerekirken, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan şikayetçiden alınmasına karar verilmesinin de doğru olmadığı belirtilerek, şikayetçi vekilinin sair istinaf itirazlarının reddine, bu sebeplerle kararın gerekçesi ve hüküm fıkrası düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden hüküm kurularak, şikayetin şikayetçi yönünden usulden reddine, asli müdahilin itirazının kabulü ile sıra cetvelinin asli müdahil yönünden iptali ile kendisini vekille temsil ettirdiğinden lehine vekâlet ücreti takdiri ile vekâlet ücretinin şikayet olunandan alınarak asli müdahile verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/845, Karar No: 2017/12293, Tarih: 05.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/845 E.  ,  2017/12293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi sonucunda mağdurun hem yüzünde sabit ize hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış olması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği,

2) 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesi gereğince sanığın sadece en ağır sonuç olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 86/1 ve 87/1-c maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10619, Karar No: 2011/2004, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/10619 E.  ,  2011/2004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 279.535.65 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.03.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 25.11.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen ...’un hak sahipleri ile aynı kazada % 13,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan ...’un maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların dava dilekçesinde belirttiği ve tanık beyanı ile doğrulanan ücret dikkate alınmak suretiyle, sigortalıların asgari ücretin 2,83 katı düzeyinde ücretle çalıştığı kabul edilerek bilinen devredeki ücretlerin belirlendiği ve tazminatın hesaplandığı hesap raporu hükme esas alınmak suretiyle maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, tazminatın belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, iş görebilirlik çağı, iş görmezlik ve karşılık kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır. Öte yandan tazminat miktarının, işçinin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluştuğu yönü ise söz götürmez.

Başka bir anlatımla, işçinin günlük net geliri tespit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise; yıllık olarak %10 arttırılıp %10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşına kadar (aktif) dönemde, 60 yaşından sonrada bakiye ömrüne kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yöntemine başvurulmadan her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı, hesap raporunun Yargıtay denetimine elverişli olması gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan sigortalının, maddi zararının hesabında, gerçek ücretin esas alınması koşuldur. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret göz önünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacı ... ile davacıların yakınları ....'un kalıpçı ustası oldukları, olay tarihinde iş yerinde üç ayı aşkın bir çalışmalarının bulunduğu, Mahkemece kalıpçı ustasının olay tarihinde alabileceği ücrete ilişkin olarak dava dilekçesinde belirtilen ve tanık beyanı ile doğrulanan ücretin olay tarihindeki asgari ücrete oranlanarak, bilinen devrede yürürlüğe giren asgari ücretler bu oran dahilinde artırılmak suretiyle maddi tazminat hesabının yapıldığı hesap raporunun karara esas alındığı anlaşılmaktadır. Öte yandan, sigorta müfettişinin iş yeri kayıtları üzerinde yaptığı incelemeye göre ücret bordrolarının asgari ücret üzerinden düzenlendiği ve bu bordrolarda sadece davacılardan ...’un imzasının bulunduğu diğer işçilerin ise imzalarının bulunmadığı belirlenmiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 288. maddesinde yazılı sınırları taşan ücret alma iddialarının, beyine başlangıcı sayılabilecek ödeme belgeleri ve sair bu nitelikte bir belge yoksa yazılı delille ispatlanması gerekir. Ne var ki müfettiş raporunda sözü geçen bordrolar getirtilerek imzaların aidiyeti konusunda ...’un beyanı alınmadığı gibi imzaya itiraz halinde de gerekli inceleme yapılmamıştır. Hal böyle olunca, davacı ...'un ile ölen sigortalı ...'un ücretinin: dava dilekçesindeki davacıların iddiası ile tanık anlatımları dikkate alınarak asgari ücretin 2,83 katı olarak saptanmasına yasal olanak olmadığı ortadadır.

Yapılacak iş öncelikle sigorta müfettiş raporunda söz edilen ücret bordroları getirtilerek imzalı olanlardaki imzaların kazalılar ... ve ...’a ait olup olmadığını belirlemek, bordrolarda imzaların bulunduğu ve kazalılara ait olduğunun anlaşılması halinde bordroda imzası bulunan sigortalı bakımından olay tarihindeki ücretin bordrodaki ücret olduğu kabul edilerek maddi zararı hesaplatmak, ücret bordrosunda imzanın bulunmaması veya bulunan imzanın imzayı atan sigortalıya ait olmadığının anlaşılması halinde ise, kazalıların kalıpçı ustası oldukları ve asgari ücretle çalışmalarının hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun olup olmadığı da dikkate alınarak, sigortalıların yaşları, mesleki kıdemleri, eğitim durumları ilgili meslek odasından bilinen devrede sigortalıların alabileceği ücretleri sormak, benzer işyerlerinde çalışan ve emsal işi yapanların ücretlerini araştırmak suretiyle ölen ve yaralanan işçilerin gerçek ücretlerini belirlemek, gerçek ücretle yaralanan davacı ile ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi zararlarını yeniden hesaplatmak, hüküm tarihine en yakın tarihteki verilere göre gerek davacı sigortalıya ve gerekse ölenin hak sahiplerine SGK tarafından hesaplanarak bildirilen peşin sermaye değerini hesaplanan bu zarardan indirmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın fiili duruma uygun olmayan ücretlerle tazminatın hesaplandığı 10.03.2010 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 825.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7591, Karar No: 2016/5434, Tarih: 28.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7591 E.  ,  2016/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 51 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güzellik salonu işleten sanığın, finansal kiralama yöntemiyle aldığı spor makine ve gereçlerinin taksitlerini yapılan noter kanalıyla yapılan ihtara karşın ödemediği gibi sözleşmede belirtilen beş günlük sürede geri vermediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.