muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19836, Karar No: 2016/13529, Tarih: 28.11.2016

Dosyanın incelenmesinde;davalılardan ...’in anne ve babası olan diğer davalılar ... ve ...’ın ... 1.Aile Mahkemesi’nin 2007/606 Esas 2007/868 Karar sayılı ilamı ile boşandıkları,müşterek çocuk ...’in velayetinin boşanma neticesinde davalılardan ...’ye verildiği,ancak davalı ...’nin 18.02.2011 tarihinde açtığı velayetin değiştirilmesine ilişkin davada ... 3.Aile Mahkemesi’nin 25.08.2011 tarih ve 2011/171 Esas 2011/819 Karar sayılı ilamı ile müşterek çocuk ...’in velayetinin davalı ...’a verildiği ve söz konusu kararın 04.11.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Yine dosya kapsamında yer alan ... Valiliği ...Yıl ... Müdürlüğü’nün 26.12.2013 tarihli yazısı incelendiğinde de,davalı ...’in evine gitmek istemediği için geçici olarak 30.11.2011 tarihinde polis tarafından kuruluşlarına getirildiği ve 02.12.2011 tarihinde saat 18.30’da kuruluşu izinsiz olarak terk ettiği,çocuğa ilişkin kayıplık müracaatının emniyet müdürlüğüne yapıldığı,çocuğun bulunarak tekrar polis tarafından getirildiği 06.12.2011 tarihi saat 22.35’e kadar kuruluşlarında olmadığı,bu tarih ve saat aralığında kayıp olarak arandığının bildirildiği görülmektedir.

Mahkemece her ne kadar davaya konu binadaki yangın tarihi olan 04.12.2011 tarihinde çocuğun bakım ve gözetiminin davalı baba tarafından sağlandığı ve suç tarihinden sonra 22.12.2011 tarihinde çocuk hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verildiği, suç tarihi itibariyle çocuğun bakım ve gözetiminden davalı baba ...’ın sorumlu olduğu gerekçe gösterilerek bu davalı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de,yukarıda ifade edilen yasa hükümleri ve açıklamalar dikkate alındığında, davalı ...’in suç tarihi olan 04.12.2011 tarihi öncesinde 30.11.2011 tarihinde evine gitmek istememesi nedeniyle ... Valiliği 80.Yıl ... Müdürlüğü’ne getirildiği ve burayı da 02.12.2011 tarihinde saat 18.30’da izinsiz terk ettiği nazara alındığında suç tarihi itibariyle davalı ... ile babası olan diğer davalı ... arasındaki bağımlılık ilişkisinin kesildiği ve bu şekli ile davalı ...’ın ev başkanı sorumluluğu durumunun sona erdiğinin kabulü gerekmektedir.

3-Bundan ayrı, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan ...’nin 7/2 maddesinde ‘’davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde,davanın görüldüğü mahkemeye göre Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur’’ düzenlemesi yer almaktadır.

Mahkemece davalılardan ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesine rağmen ,yukarıda ifade edilen yasa hükmü uyarınca davalı ... vekili lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan ... uyarınca maktu 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu davalı yönünden vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru değildir.

Mahkemece davalılardan ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesine rağmen ,yukarıda ifade edilen yasa hükmü uyarınca davalı ... vekili lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte olan ... uyarınca maktu 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu davalı yönünden vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da doğru değildir.

4-Hal böyle olunca mahkemece;somut olayda davalı ... ile babası olan diğer davalı ... arasındaki bağımlılık ilişkisinin olay tarihi olan 04.12.2011 tarihi itibariyle kesilmiş olduğu gözetilmek suretiyle, bu davalının tüm özeni göstermiş olsa dahi olayın oluşunu ve zararı engelleyemeyeceği, davalı ...’ın TMK'nun 369/1. maddesi kapsamında, somut olaydan kaynaklanan sorumluluğunun olmayacağının gözetilmesi ve davalı ... yönünden de pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verildiğinden bu davalı yönünden de vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilerek hüküm tesisi gerekmektedir.

Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci, üçüncü ve dördüncü bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4317, Karar No: 2013/10292, Tarih: 18.11.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4317 E.  ,  2013/10292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Mahallesi 234 ada 10, 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla 146 m2, 225 m2 ve 3,94 m2 yüzölçümü ile orman niteliğinde Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu kayıtlarının iptal edilerek adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/02/1999 gün ve 1998/7904-241 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece üç uzman bilirkişi ile 1951 yılındaki orman tahdit hattına göre nizalı taşınmazların konumu belirlenerek, nizalı taşınmazların kesinleşen tahdit içinde kaldığı belirlenirse, davanın reddine karar verilmesi, tahdit dışında kaldığı belirlendiğinde ise, davacı tanıklarının taşınmazların başında dinlenmesi, davacının dayandığı satış ve vergi kayıtlarının uygulanarak kapsamının belirlenmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra 31.03.2000 gün ve 1999/105-77 sayı ile, davanın kabulüne ve dava konusu parselin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 14/03/2002 gün ve 2000/9351-2145 sayılı kararı ile ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle;" Çekişmeli taşınmazlar, kesinleşen tahdit dışında kaldığından, davalı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının reddine; davalı Hazinenin temyiz itirazları yönünden ise, mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen gereğinin yerine getirilmediği, bu nedenle; mahkemece keşif yapılarak, davacının dayandığı vergi kaydı ile satış senedi uygulanarak kapsamının belirlenmesi, davacının gösterdiği tanıklar ile dava konusu taşınmazı bilen yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişilerin taşınmaz başında dinlenerek, taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ve ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandığının saptanması, davacının dayandığı vergi kaydının çekişmeli taşınmazlara uymadığı anlaşıldığında ise 3402 sayılı Kanunun aradığı 14. madde koşullarının davacı gerçek kişi ile önceki zilyetler yönünden oluşup oluşmadığının araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, Akçatekir Beldesi, Küçüktekir Mahallesi 234 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı ... adına tesciline, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalı Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 31/05/2011 gün ve 2011/5966-6587 sayılı kararı ile 234 ada 10 sayılı parsel yönünden reddedilmiş; 234 ada 11 ve 12 sayılı parseller yönünden bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece davaya konu Akçatekir Beldesi, Küçüktekir Mahallesi 234 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların 3402 sayılı Kanunun 14. madde koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesi ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, taşınmazların zilyetlikle kazanmaya elverişle olmayan yayla niteliğinde olduğu, çünkü, Yargıtay

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Mahkemece davaya konu Akçatekir Beldesi, Küçüktekir Mahallesi 234 ada 11 ve 12 parsel sayılı taşınmazların 3402 sayılı Kanunun 14. madde koşullarının davacı yararına gerçekleştiği gerekçesi ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de, taşınmazların zilyetlikle kazanmaya elverişle olmayan yayla niteliğinde olduğu, çünkü, Yargıtay

H.G.K.'nun 31.01.2002 tarih ve 2000/8-1836-13 sayılı kararında belirtildiği gibi çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerin herkesce bilinen maruf ve meşhur “yayla” olduğu, eski tarihli memleket haritasında dahi “Yayla” olarak harita üzerinde yazılı olup, bu taşınmazların bulunduğu yerde yaygın yapılaşma ve yerleşme olgusundan, halkın serinlemek için yaz aylarında kullandığı, öncesi yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında kullanılarak yazlık evler yapmak sureti ile yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet vermeleri taşınmazlar ile etrafının öncesinin kadim yayla olduğu gerçeğini ortadan kaldırmayacağı, öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılama haline getirilen ve ... nazaran daha serin olduğu için halk arasında da yayla olarak anılmaktadır şeklindeki düşünceler ile çekişmeli taşınmazların özel mülkiyete konu hale getirilmesi doğru olmadığı, keza, aynı yerle ilgili bir çok taşınmaz hakkında dava açıldığı ve yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz incelemesinin bir kısmının Dairemiz, bir kısmının da 14. Hukuk Dairesince yapıldığı, gerek Dairemiz ve gerekse 14. Hukuk Dairesi (Örneğin: 14. Hukuk Dairesinin 03.04.2008 tarih ve 2008/3420 - 4597 sayılı) kararlarında " ... Eski bir belde veya köyün yerleşim merkezi ve ona yeterli olacak etrafındaki bağ ve bahçe yerleri ile tarım alanları hakkında ileri sürülen yayla iddiasının yöntemince kanıtlanmadığı sürece bu yerlerin yayla kabul edilemeyeceği ve bu bölümlerde varlığı tesbit edilen özel mülkiyet alanlarının korunacağı … eski bir köy olan Şıhlı Köyü ilk yerleşim alanı ve etrafındaki bağ, bahçe ve tarım alanlarının İledin Gediğinden ... Deresini takiben Otobana ulaşan hattın kuzeyini oluşturan ve içinde ... gibi bölgeleri içine alan bölümlerin köyün eski yerleşkesi olarak kabul edildiği, yukarıda hattı belirtilen İledin Gediği ve ... Deresinin güneyini teşkil eden bölgelerin ise sonradan yerleşime açılan ve kullanılmaya başlanan orman ve yayla yerleri olduğunun" kabul edildiği, yapılan uygulamaya ve bilirkişi tarafından düzenlenen birleşik haritaya göre, taşınmazların öncesi itibarıyla zilyetlik yoluyla kazanmaya elverişli olmayan yayla niteliğinde olduğu gözetilerek davacının davasının reddine karar verilmesi] gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1951 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 30.10.1992 tarihinde ilân edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Hükme esas alınan uzman orman bilirkişilerinin düzenlediği raporlara göre nizalı taşınmazların 1951 yılında kesinleşen orman tahdidi dışında kaldığı belirlenmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/11/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18108, Karar No: 2013/17335, Tarih: 30.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18108 E.  ,  2013/17335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olayın öncesinde, mağdurun kendisine yönelik "...sen kızına söz geçiremiyorsun, kızın evi terk etti, kızının ne ayak olduğu belli değil..." şeklindeki sözlerine sinirlendiğini, bu nedenle tartışmaya başladıklarını savunması, çıkan arbedede sanığın mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında, sanık lehine tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16022, Karar No: 2008/9370, Tarih: 17.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/16022 E.  ,  2008/9370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı(Alacaklı)  vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Uyuşmazlık alacaklı tarafından İİK’nun 99. maddesine dayalı olarak açılan 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir..

Dava konusu taşınır mallar 27.11.2004 tarihinde D.Sitesi ...sokak ...Blok altı B. adresinde haczedilmiştir.Bu adreste daha önce aynı takip dosyasından 05.08.2004 tarihinde haciz yapılarak bir kısım mallar muhafazaya alınmıştır. Borcun doğumu 29.4.2004-29.5.2004 tarihleri arasında düzenlenen 5 adet faturadan kaynaklanmaktadır.Davalı 3.kişi;5.8.2004 tarihinde yapılan 1.hacizden sonra 2.9.2004 tarihinde kurularak haciz adresini boş olarak 27.8.2004 tarihinde kiraladığını, borçlu şirketle aralarında bir devir ilişkisinin bulunmadığını, aralarında  herhangi bir organik bağında bulunmadığı gibi çalışan sigortalı işçilerinin de aynı olmadığını ileri sürerek istihkak iddiasında bulunmuştur.Haciz sırasında hazır bulunan  ve borçlu şirketin SSK’na intikal eden bordrolarda  işcisi olarak bildirimi yapılan T.Y.“Burasını devraldık burası artık AST Dağıtım Ltd.Şti ne aittir,devir sözleşmesinin istenmesi üzerine de devir sözleşmesi şirket merkezinde olabilir bilmiyorum” şeklinde beyanda bulunmuştur.Mahkemece tanık olarak ifadesine başvurulan T. Y.borçlu şirketten Mayıs 2004 tarihinde ayrıldığını 5-6 ay sonrada davalı Ltd.ştd tarafından kurulan Cumhuriyet marketlerinde çalışmaya başladığını haciz adresine davalı ortağı F.G. ile birlikte  gittiklerinde boş olduğunu, içindeki malzemelerle birlikte devir alınmadığını,haciz zaptında devir sözleşmesi şirket merkezinde olabilir şeklinde beyanda bulunmadığını ileri sürmüştür.İİK’nun 8.maddesi uyarınca haciz tutanakları aksi sabit olana kadar geçerli belgelerdendir.Tanık, T. Y.ın haciz tutanağında  yer alan ifadesini duruşma sırasında soyut nitelikteki inkarı İİK’nun 8.maddesi uyarınca haciz zaptı içeriğinin aksinin ispatlandığı anlamını taşımaz.Öte yandan davalı 3.kişi  borçlu şirket çalışanları ile davalı çalışanlarının aynı şahıslar olmadığını ileri sürmesine rağmen borçlu şirketin değişik adreslerindeki iş yerlerinden bildirimi yapılan ... sigorta sicil nolu T.Ö.,ile 0602200030045sigorta sicil nolu F. B.’ün aynı zamanda davalı 3.kişi çalışanı olduğu dosyada mevcut sigorta kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Haciz adresinin borcun doğumundan hatta yapılan 5.8.2004 tarihli hacizden sonra  borçlu tarafından terk edilerek davalı tarafından işletilmesi danışığa dayalı iş yeri devri niteliğindedir.Davalı 3.kişi borçlunun borca batık halini bilebilecek durumda olup borçlu ile davalı arasındaki bu  ilişki, ticari işletme devri niteliğinde bulunduğundan İİK’nun 44 ve Borçlar Kanununun 179. maddelerinin uygulanması gerektiği açıktır.

Anılan maddelerde öngörülen koşulların yerine getirildiği iddia ve ispat edilmemiştir. Gerçekten borçlu şirketin devri kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirilerek ilân edildiği ve mal beyanının verildiğine ilişkin dosyada hiçbir kanıt yoktur. Öte yandan alacaklı tarafından borçluya gönderilen mallar haciz adresinde davalı 3.kişi tarafından borçlu adına teslim alınmıştır.Tüm bu işlemler danışıklı olup alacaklılardan mal kaçırmaya yöneliktir.

Bu durumda; devir alacaklının haklarını etkilemeyeceği gibi, devralan  davalı  Borçlar Kanununun 179. maddesi gereği işletmenin borçlarından sorumlu bulunduğundan, davanın kabulu gerekirken reddi   usul ve yasaya aykırıdır. .

O halde, davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı(Alacaklı) iadese, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1424, Karar No: 2019/2510, Tarih: 06.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1424 E.  ,  2019/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 01/04/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2018 tarihli ve 2017/676 esas, 2018/790 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/04/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 07/12/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedbirin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği, şüphelinin hiçbir aşamada karara itiraz etmediği,

2- Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce şüpheliye uyarılı ilk başvuru davetiyesi gönderildiği, şüphelinin kuruma müracaat ederek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başladığı, ancak 5 yıllık erteleme süresi zarfında tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle TCK’nın 191/4. maddesinin (c) bendi uyarınca erteleme kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2018 tarihli ve 2018/392 esas, 2018/810 sayılı kararıyla "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ edildiği, ancak itiraz mercii ve süresinin gösterilmediği, erteleme kararının usulüne uygun olarak kesinleşmemesi sebebiyle de ihlalden bahsedilemeyeceği ve dava şartının gerçekleşmediği" gerekçesiyle, “karar verilmesine yer olmadığına” ve “erteleme kararının kesinleştirilmesinden sonra infazının devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." ve 191/4, maddesinde “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği, somut olayda, adı geçen şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/05/2015 tarihli ve 2015/495 soruşturma, 2015/113 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesi kararı ile birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, anılan karar şüpheliye Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tebliğ edilmediği ancak, İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 27/10/2015 tarihli ve 2015/16300 DS sayılı bilgilendirme formunun şüpheliye bizzat imza karşılığı elden teslim edilerek erteleme kararı hususunda ve erteleme süresinde tekrar uyuşturucu madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağına dair bilgilendirilmesine karşın şüphelinin 5 yıllık erteleme süresi içerisinde 26/09/2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği ve şüpheli hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191/4-b,c maddesinde yer alan emredici hüküm nedeniyle kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, mahkemece yargılamaya devamla işin esasına ilişkin hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

Kabule göre de;

2- 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Turgutlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2018 tarihli ve 2017/676 esas, 2018/790 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi: