muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/41248, Karar No: 2012/4293, Tarih: 15.02.2012

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilinemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır.

İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez.

Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Ara dinlenme süreleri kural olarak aralıksız olarak kullandırılır.

Ara dinlenmesinin kullandırılması zorunlu ise de, bunun kullanılacağı zamanı belirlemek işverenin yönetim hakkıyla ilgilidir. İşçilerin tamamı aynı anda ara dinlenme zamanını kullanılabileceği gibi, belli bir plan dahilinde sırayla kullanmaları da mümkündür. Ancak ara dinlenme süresinin, işe, ara dinlenme süresi kadar geç başlama veya aynı süreyle erken bırakma şeklinde kullandırılması doğru olmaz. Ara dinlenme süresinin günlük çalışma içinde belli bir zamanda amaca uygun şekilde kullandırılması gerekir (Yargıtay 9.HD. 17.11.2008 gün 2007/35281 E, 2008/30985 K.).

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda,fazla çalışma ücretinin hesabı konusu taraflar arasında ihtilaflıdır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, ara dinlenmelerinin iklim, mevsim, yöredeki gelenekler ve işin niteliğine göre yirmidört saat içinde kesintisiz oniki saat dinlenme süresi dikkate alınarak verileceği hükme bağlanmıştır. Değinilen maddenin birinci fıkrasında ise, ara dinlenme süresinin çalışma süresinden sayılmayacağı açıklanmıştır.

Somut olayda,fazla çalışma ücretinin hesabı konusu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Mahkeme dosyası içinde bulunan,davacının çalıştığı döneme ilişkin davacı tarafından imzalanmış ve imza inkarında bulunulmamış bir kısım ücret bordrolarının incelenmesinde,davacı için fazla çalışma ücretinin tahakkuk ettirildiği ve ödenmesine rağmen mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda,bordrolarda görünen bu ödemelerin hesaplanan fazla çalışma ücreti miktarından mahsup edilmemesi,

Yine, davacı hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti talep etmiş ve mahkemece bu taleplerin kabulüne karar verilmesine rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan fazla çalışma hesabında davacının çalıştığı bir kısım dönemlere ait fazla çalışma sürelerinden,hafta tatili günleri ile genel tatil günlerinin dışlanmaması ve ayrıca mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda "...davacının haftanın 6 günü 07.30-19.00 saatleri arasında 11,5 saat çalıştığı..." kabul edilmesine rağmen ara dinlenmesinin 1,5 saat yerine 1 saat olarak kabul edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9572, Karar No: 2023/354, Tarih: 09.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2022/9572 E.  ,  2023/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2014 tarihli iddianamesi ile ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin suç duyurusu üzerine TCDD ... tren istasyonunda tren teşkil memuru olan müşteki ...'ın yaralanması olayı ile ilgili olarak şüpheliler ..., Ersoy Yıldız, ... ve Selçuk Hızarcıoğlu hakkında taksirle yaralama suçundan dava açılmıştır.

2. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/309 Karar sayılı kararı ile taksirle yaralama suçundan sanıklar Ersoy Yıldız ve Selçuk Hızarcıoğlu'nun beraatine, sanıklar ... ve ... hakkında ise taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1, 89/3-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 4.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/309 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.07.2021 tarih, 2014/444 Esas, 2016/309 Karar sayılı kararı ile sanıklar Ersoy Yıldız ve Selçuk Hızarcıoğlu haklarındaki beraat hükümlerinin Onanmasına, Mahkumiyet kararı verilen sanıklar ... ve ... hakkında ise TCK'nın 7. maddesi ve CMK'nın 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanıklar lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçesi ile mahkumiyet hükümlerinin Bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mahkemece bozma ilamına uyularak, sanıklar hakkında basit yargılama usulü uygulanmış ve 3.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin karara, sanıklar tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılmıştır.

5. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi 05.10.22 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararı ile

Sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.11.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

5. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi 05.10.22 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararı ile

Sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14.11.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri;

Bozma öncesi alınan bilirkişi raporlarında sanıkların kusurlu olduğuna dair görüş verildiği, bozma sonrası alınan raporda ise sanıklara kusur verilmediği, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde TCDD ... Tren istasyonunda Tren Teşkil Memuru olarak görev yapan müşteki ...'ın, dosyadaki bilgi, belge ve ifadelere göre, manevra görevini yaptığı sırada (tren garına gelen yük vagonları diziden kesiliyor ve treni temin eden makineden ayrılıp, yerlerine tahliye edildikten sonra, gidecekleri yere dizi tekrar oluşturulup, makineye bağlanıyor) 15108736 nolu, ... ilinden ...'a gelen yük treninin vağonuna bağlı marşpiyele (manevra esnasında tren teşkil görevlisinin vagon üzerinde durduğu basamak) bindiği, vagonun marşpiyel bağlantısını sağlayan L şeklindeki demir profilin kırılması sonucu, dengesini kaybederek raylara düştüğü, arkadan gelen vagonun iki bacağının üzerinde geçmesi sonucu, iki bacak diz seviyesinde koparak yaralandığı, anlaşılmıştır.

2. Sanıklar, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini, vagon teknisyeni olarak, tren ve vagonları gözle muayene edip, ısı ve ses sistemlerine baktıklarını, marşpiyelin bağlantı yerinde, boya altında kalan kaynağı fark etmelerinin mümkün olmadığını beyan etmişlerdir.

3. Katılanın aşamalarda şikayetçi olduğu ve davaya katılma talebinde bulunduğu, uzlaşmak istemediği görülmüştür.

4. Katılanın yaralanması ile ilgili Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp ihtisas Kurulunun 13.07.2012 tarihli raporunda, 1984 doğumlu Abdülselam Kılıç'ın her iki ekstremite diz üstü ampute olduğu, kişinin %77 meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, bu maluliyetinin sürekli olduğu, bu süre zarfında mesleğinin icra edemeyeceği, % 100 malül sayılması gerektiğine oybirliği ile karar verilmiştir.

4. Katılanın yaralanması ile ilgili Adli Tıp Kurumu 3. Adli Tıp ihtisas Kurulunun 13.07.2012 tarihli raporunda, 1984 doğumlu Abdülselam Kılıç'ın her iki ekstremite diz üstü ampute olduğu, kişinin %77 meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, bu maluliyetinin sürekli olduğu, bu süre zarfında mesleğinin icra edemeyeceği, % 100 malül sayılması gerektiğine oybirliği ile karar verilmiştir.

5. Olay nedeni ile görevlendirilen ve kaza yerinde inceleme yapan TCDD Bölge Müdürlüğü Trafik Müdür Yardımcısı, Yol Müdür Yardımcısı ve Cer Müdür Yardımcısı tarafından düzenlenen 27.06.2011 tarihli raporda; olaya sebep olan vagonun 05.01.1989 tarihinde imal edildiği, son olarak 08.02.2011 tarihinde ... Vagon Bakım Atölye Müdürlüğünde revizyon gördüğü, marşpiyelin bir ve ikinci basamakları arasında bağlantı sağlayan L şeklindeki demir parçalarından birinin sağlam, diğerinin ise önceden bir şekilde kırılmış olduğu ve kaynak yapılmış olduğu, kaynak yerinden zamana dayalı meydana gelen mukavemet zayıflığı nedeniyle kırılmanın meydana geldiği, olayın ... kazası olduğu, kazalının ve manevrada görevli personelin olayda kusurunun olmadığı belirtilmiştir.

6. TCDD Teftiş Kurulu Müfettişliğinin 06.09.2011 tarihli raporunda, olaya neden olan marşpiyelin bir ve ikinci basamakları arasında bağlantı sağlayan L şeklindeki demir parçalarından birinde görülen kaynağın ... Vagon Bakım Atölye Müdürlüğünde 08.02.2011 tarihinde yapılan revizyondan önce mi, sonra mı veya nerede, ne zaman ve kim tarafından yapıldığı tespit edilemediğinden sorumlular da tespit edilememiştir, ifadelerine yer verilmiştir.

7. Soruşturma aşamasında ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. ... 'dan alınan 26.09.2011 tarihli bilirkişi raporunda, DDY 4. Bölge Müdürlüğünün yazısında, teşkilat garlarında vagonların genel bakımının vagon teknisyenleri tarafından yapıldığının belirtilmesi karşısında, ... sağlığı ve güvenliği konusunda gerekli eğitimleri vermeyen ve denetimleri yapmayan DDY yetkililerinin birinci derece, o gün görevli vagon teknisyeninin birinci derece, kazazedenin ise ikinci derece kusurlu olduğu şeklinde görüş verdiği, anlaşılmıştır.

8. ... Cumhuriyet Başsavcılığı bilirkişi raporu üzerine, 03.10.2011 tarihli İddianamesi ile o gün görevli vagon teknisyeni ... hakkında taksirle yaralama suçundan ... Sulh Ceza Mahkemesine dava açmıştır.

9. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesi sanık ...'in yargılanması sırasında, kusur durumunun tespiti için 24.05.2013 tarihli Bilirkişi Heyet Raporunda; tren teşkil memuru olan sanığın kusursuz olduğu, kazaya neden olan vagonun bakım, onarım ve kontrollerini yapmakla görevli personellerin kusurlu olduğu yönündeki görüşü üzerine; Mahkeme 02.04.2014 tarihli kararı ile sanık ...'in beraatine, kazaya neden olan vagonun bakım, onarım ve kontrollerini yapmakla görevli personeller hakkında da suç duyurusunda bulunulmasına karar vermiştir.

10. Mahkemenin suç duyurusu üzerine, TCDD ... Gar Müdürlüğünde görevli ... (Vagon teknisyeni), ... (Vagon teknisyeni), Selçuk Hızarcıoğlu (Depo Müdür Vekili) Ersoy Yıldız (Depo Müdür Yardımcısı) haklarında, taksirle yaralama suçundan açılan dava da; ... Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi Öğretim Üyesi, ... Güvenliği Uzmanı olan üç kişiden oluşan bilirkişi heyet raporunda; vagon teknisyeni olarak görev yapan sanıklar ... ile Abdulbari'nin, tren geldiğinde giriş kontrolünü yaptıkları sırada, kırılan merdiven basamak demirinin yıpranmış olduğunu, onarım gerektiğini gözle yapılan muayenede görmemeleri, yeterli özen ve dikkati göstermemeleri nedeni ile asli kusurlu oldukları, depo müdür vekili ve yardımcısı olan diğer iki sanığın ise, vagon teknisyeni olan sanıkları denetlemedikleri için tali kusurlu oldukları yönünde görüş verilmiştir.

11. Sözkonusu rapora itiraz üzerine dört kişiden oluşan 31.08.2016 tarihli Bilirkişi Heyet Raporunda; Vagona en son 08.02.2011 tarihinde revizyon işlemi yapılarak boyandığı, boyama sırasında, marşbiyeldeki gözle görülür hasarın tamir edilmesi yerine değiştirilmesi gerektiğinden, bu konuda gerekli özeni göstermeyen ... Vagon Bakım Onarım Atölye Müdürlüğünün asli kusurlu olduğu, vagon teknisyeni sanıkların kontrol sorumluluğu arasında marşbiyeldeki çatlağın kontrolüne yönelik bir sorumluluklarının bulunmaması nedeni ile sanıklar ... ile ...'ün kusursuz oldukları yönünde görüş vermişlerdir.

12. Hukuki Süreç başlığı altında 2, 3 ve 4 numaralı bendlerde belirtildiği üzere, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/707 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde sanıkların TCDD ... Tren istasyonunda Vagon Teknisyeni (istasyona giren trenler iki vagon teknisyeni tarafından karşılıklı olarak giriş kontrolü yapılır. Bu kontrolde trenlerin ses ve koku çıkarıp çıkarmadıkları hususlarına öncelikle bakılır. Tren girişe uygunsa kabul edilir, değilse yetkili birime yönlendirilir) olarak görev yaptıkları, aynı istasyonda Tren Teşkil Memuru (manevracı, trenin teşkilini sağlayan kişi) olarak görev yapan katılan ...'ın, 15108736 nolu, ... ilinden ...'a gelen yük treninin vağonuna bağlı marşpiyele (manevra esnasında tren teşkil görevlisinin vagon üzerinde durduğu basamak) bindiği, bir elinde telsiz diğer eli vagonun tutunma demirinde 100-150 metre kadar gittikten sonra, vagonun marşpiyel bağlantısını sağlayan L şeklindeki demir profilin kırılması sonucu, dengesini kaybederek raylara düştüğü, arkadan gelen vagonun iki bacağının üzerinde geçmesi sonucu, iki bacak diz seviyesinde koparak, uzuv ve organ kaybına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; TCDD Trenlerin Hazırlanması ve Trafiğine Ait Yönetmelik (THTY)’nin Trenlerin Muayenesi başlıklı 26. maddesinde, "Trenler, ilk teşkil istasyonları ile duruşunun uygun olduğu istasyonlarda, ilgili vagon teknisyenleri ve görevli tren personeli tarafından ilgili yönetmelik ile emirlerde belirlendiği şekilde, kontrol ve muayene edilir..., ara istasyonlardan trene verilecek vagonlar ise varsa vagon teknisyenleri tarafından, yoksa tren personeli tarafından, koşum takımları, tampon ve körüklerin muntazam olmasına, tekerleklerin apleti olup olmadığına, fren elemanlarının durumuna, bandajların gevşek olmamasına, şasilerin durumuna, sustalarda çatlak, kırık ve açıklık gibi kusurların olmadığına, vagonlardaki yüklerin kaymadığına, gabari taşkını ve yangın gibi durumların olmamasına, kapı ve kapakların kapalı, vagon mühürlerinin muntazam olmasına, Hayvan vagonlarının durumlarına, aydınlatma ve ısıtma varsa bunların yeterli olmasına, trenin seyrine engel başka bir durum olmamasına dikkat edilmek suretiyle muayene edileceği" hükmüne yer verildiği, marşpiyelin kontrolüne ilişkin bir ifadenin yer almadığı, gözle kontrol edebileceği yerler arasında bulunduğu şeklinde yorumlanabileceği, kaynak yerinin düzgün yapılmamasından sorumlu tutulamayacakları, basamak altında kalan kaynak yerinin üstünün boyandığının anlaşıldığı, sanıklar tarafından gözle görülmesinin mümkün olmadığı, kaldı ki hareket eden vagonun marşpiyelinde ayakta duran tren teşkil memuru katılanın, tek el tutunma demirinde, diğer el telsizde, manevraları düzenlemeye çalıştığı, vücudun ağırlık merkezinin manevra sırasında denge kaybı ve denge kaybına bağlı olarak da düşme riskinin artacağı hususlarının işveren Kurum (TCDD) tarafından değerlendirilerek, katılana emniyet kemeri, yaka mikrofonu vb

. koruyucu malzemelerinin verilmediği, her iki elini de rahatça hareket ettirebilirse ani bir sarsma, frenleme durumunda kendi güvenliğini daha rahat sağlayabileceğinin aşikar olduğu, vagon teknisyeni sanıkların kaynaktan kaynaklanan deformeyi gözle görebilme imkanının bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/707 sayılı kararına yönelik katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8467, Karar No: 2020/984, Tarih: 11.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/8467 E.  ,  2020/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı ... örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın gerçekleştirdiği eylemlerinin hukuki nitelendirmesinin eksiksiz yapılabilmesi için olayların; ... silahlı ... örgütünün ... ... yapısının genel olarak özellikleri, iletişim yöntemleri, bir iletişim aracı olarak ankesörlü/sabit hatlardan periyodik veya ardışık aramaların özellikleri ve delil olma kabiliyeti açısından da değerlendirilmesi gerekmektedir.

1-... SİLAHLI ... ÖRGÜTÜNÜN ... ... YAPILANMASI:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih ve 2017/956 - 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih ve 2015/3-2017/3 sayılı kararında ve yine Dairemizin temyiz mercii olarak verdiği 14.07.2017 tarih ve 2017/1443 E. - 2017/4758 sayılı onama kararında açıklandığı üzere;

Kendisini kısaca ‘Hizmet’ olarak tanımlayan ...; paravan olarak kullandığı dini, din dışı dünyevi emellerine ulaşma aracı haline getiren, siyasi, ekonomik ve toplumsal yeni bir düzen kurma tasavvuruna sahip örgüt liderinden aldığı talimatlar doğrultusunda hareket eden, bu amaçla öncelikle güç kaynaklarına sahip olmayı hedefleyen, güçlü olmak ve yeni bir düzen kurmak için şeffaflık ve açıklık yerine büyük bir gizlilik içerisinde olmayı şiar edinen, gizlilikten görünmez bir duvar inşa edip bu duvarın arkasına saklanan, böyle bir örgütlenmenin olmadığına herkesi inandırmaya çalışarak ve bunda başarılı olduğu ölçüde büyüyüp güçlenen, bir yandan da bu düşman üzerinden mensuplarını motive eden, "Altın Nesil" adını verdiği kadrolarla sistemle çatışmak yerine sisteme sahip olma ilkesiyle devlete tabandan tavana sızan, bu kadroların sağladığı avantajlarla devlet içerisinde belli bir güce ulaştıktan sonra hasımlarını çeşitli hukuki görünümlü hukuk dışı yöntemlerle tasfiye eden, böylece devlet aygıtının bütün alt bileşenlerini ünite ünite kontrol altına almayı ve sisteme sahip olmayı planlayıp, ele geçirdiği kamu gücünü de kullanarak toplumsal dönüşümü sağlamayı amaçlayan suigeneris bir suç örgütüdür.