muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/14975, Karar No: 2006/2579, Tarih: 28.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/14975 E.  ,  2006/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde arazi kadastrosunun ne zaman yapıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

2- 101 ada 283 parselin kadastro tesbit tutanağının,

3- Çekişmeli taşınmazın öncesini oluşturan 101 ada 273 parselin kadastro tespit tutanağının,

4- Çekişmeli taşınmazın 3083 Sayılı Yasaya göre tahsis yolu ile oluştuğu anlaşıldığından tahsis belgelerinin,

5- Çekişmeli taşınmaz hakkında 3083 Sayılı Yasaya göre uygulama yapılmış olduğu anlaşıldığından, bu yasa uygulaması ile dava konusu 101 ada 283 parselde değişiklik yapılıp yapılmadığı Tapu Sicil Müdürlüğünden sorularak değişiklik yapılmış ise, değişiklikten sonraki tapu kaydı ve krokinin getirtilerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28.02.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9095, Karar No: 2015/14254, Tarih: 01.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/9095 E.  ,  2015/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/311025

Mahkemesi : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/05/2014

Numarası : 2014/85 - 2014/206

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusuru bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin, bilirkişi raporuna göre sanığın asli kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15774, Karar No: 2025/10823, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15774 E.  ,  2025/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/333 E., 2022/299 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/238 E., 2020/51 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Erzincan 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4345, Karar No: 2014/8591, Tarih: 21.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4345 E.  ,  2014/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2008/505 - 2013/322

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında B. Köyü .parsel sayılı 29456 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler, taşınmazın murisleri S. Ş.dan kaldığı iddiasıyla dava açmışlar; müdahil Orman Yönetimi ise, orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen bölümlerinin S. Ş. mirasçıları adına; (C) harfi ile gösterilen bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından (C) harfi ile gösterilen bölüme; davalı Hazine tarafından tümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1941 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 07.06.2002 tarihinde ilân edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir..

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1941 yılında kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 07.06.2002 tarihinde ilân edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan 12.05.2013 tarihli uzman bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın kuzey doğu ve güney doğu yönünde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 5163 m2 bölümünün orman sayılmayan, % 10-12 eğimli, 70-80 yaşında aşılı zeytinlik olduğunun açıklanması nedeniyle bu bölümlerin davacılar adına, (C) harfi ile işaretli 24293 m2 yüzölçümlü kalan bölümünün ise % 20-48 eğimli, kayalık taşlık niteliğinde olması nedeniyle, orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de; 1958 tarihli memleket haritasında, (A) ve (B) harfli bölümlerinin yeşil renkle; (C) harfi ile gösterilen bölümünün güney ve batısında bir bölümünün açık alan olarak ve 1995 tarihli memleket haritasında ise tamamının yeşil renkle gösterildiği anlaşılmaktadır. Dosyaya getirtilen belgelerden, çekişmeli taşınmaza komşu .sayılı parselin Şubat 1953 tarih 44 numaralı, . sayılı parselin Mart 1954 tarih 10 numaralı ve 3573 sayılı Kanuna göre oluşturulan tapu kayıtları ile dağıtıldığı; buna göre, yörede 1941 yılında 3116 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu yapıldıktan sonra orman sınırı içinde bırakılan yerlerde 1950 yılından sonra 5373 sayılı Kanun hükümlerine göre zeytincilik parselasyonu yapıldığı izlenimi uyanmaktadır. Sözü edilen komşu parsel kayıtlarının her ikisi de çekişmeli taşınmaz yönünü B.S. okumakta olup, davacıların miras bırakanının adı geçmemekte, bu kişi ile davacıların bir bağı olup olmadığı da anlaşılamamaktadır.Mahkemece sözü edilen zeytincilik tapularının haritaları getirtilip, 3116 sayılı Kanuna göre düzenlenen orman kadastro haritası ve memleket haritası üzerinde gösterilmediğinden, kimlere tahsis edildiği, çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği, çekişmeli taşınmazda böyle bir tahsis bulunup bulunmadığı, tahsis edilmiş ise imar ve ihya koşullarının oluşup, tevziatın tamamlanıp tamamlanmadığı, çekişmeli taşınmaz hakkında tapu kaydı oluşup oluşmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Tarım Bakanlığından tüm valilik ve kaymakamlıklara gönderilen 08/05/1963 gün ve 1329/1 sayılı yazıda (3573 ve 6777 sayılı kanunlar gereğince 1961 tarihli Anayasanın 37 ve 131. maddeleri karşısında devlet ormanlarından yabani zeytinlik, menengiçlik, harnupluk sahalarının ayrılamayacağının bildirildiği, her kanunun yürürlüğü döneminde ilgili bulunduğu uyuşmazlıklarda uygulanmasının vazgeçilmez bir kural olduğu (H.G.K.'nun 09/03/1988 gün 1987/2-860-232 ve 23/11/1988 gün 1988/1-825-964 ve 13/10/2004 gün 2004/10-528-533 ve 08/11/2006 gün 2006/14-701-698 sayılı kararları), devlet ormanlarından zeytinlik tespit ve tefrikinin, ormanların özel mülke konu olamayacağı ve daraltılamayacağı hakkındaki Anayasanın 37 ve 131. maddesine aykırı olduğu, 11/06/1958 gün 1958/8-7 sayılı İ.B.K. ile deliceliklerin para ve emek harcanarak zeytinlik durumuna getirilmesinin imar ve ihya sayılacağı kabul edilmiş ise de bu içtihatta öncesi orman olmayan taşınmazların söz konusu olduğu, 1970, 1974, 1984, 1986 ve 2004 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliklerinin tümünde “3573 sayılı Kanun ile bu Kanunu değiştiren 6777 sayılı Kanuna göre Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş, zeytinlik, sakızlık ve harnupluk sahalar için tevzi işlemleri yapılmamış ise Devlet Ormanı olarak sınırlandırılır.” hükümlerinin mevcut olduğu, yine 6831 sayılı Kanunun 5/11/2003 tarihli ve 4999 sayılı Kanunile değişik 7. maddesinde "evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosunun orman kadastro komisyonunca yapılacağının" hükme bağlandığı; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27/02/2008 gün ve 2008/20-157 - 2008/194 sayılı kararında da belirtildiği üzere delicelik ve yabani zeytinlerin aslının orman ağacı olduğu, ancak 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Yasa hükümlerine göre yetkili makamlarca zeytincilik parseli olarak tahsis edilmesi, daha sonra da imar ve ihya koşullarının oluştuğu belirlenerek temlik kararı verilmesi, bu temlik kararı uyarınca tapu kaydı oluşturulması durumunda o yerin orman sayılmayacağı (H.G.K. 2008/20-157-194), zeytincilik parsellerinin dağıtılıp imar ve ihya koşullarının tamamlandıktan sonra kişiye tahsis ve temliki yapılmak suretiyle tapu kaydının oluşturulması halinde o yerin Hazinenin mülkiyetinden çıkacağı ve orman sayılmayacağı, aksi takdirde dağıtım ve tahsis yapılmamış ve tapu oluşmamışsa, öncesi itibarıyla orman sınırı içinde kalması nedeniyle orman olmaya devam edeceğinden bu yönde araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

O halde mahkemece; öncelikle, komşu . parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yere ait zeytincilik haritaları, 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosuna ilişkin orijinal orman kadastro haritasının onaylı bir örneği getirtilmeli, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmeli, keşifte yerel bilirkişiler ve fen ehli yardımıyla çevre parsellerin dayanağı olan zeytincilik tapuları yöntemince çevresine uygulanmalı, çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiği belirlenmeli, çekişmeli taşınmaza ait aynı yolla oluşmuş tapu kaydı varsa

uygulanmalı, tapu kaydı yoksa öncesi itibarıyla yüksek eğimli ve memleket haritasında çalılık rumuzlu yeşil alanda görülen taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesine göre orman sayılacağı düşünülmeli, bu şekilde ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı gerçek kişiler ile davalı Hazinenin hükme yöneltilen tüm temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21.10.2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5400, Karar No: 2019/2075, Tarih: 03.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5400 E.  ,  2019/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu olası kastla öldürme

HÜKÜM : CMK.nin 223/2-a maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ... ile maktul ...'un bir süredir arkadaş oldukları, olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'in anne ve babasının dışarıya çıktıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in bu arada görüşmek için maktulü telefon mesajı ile evine davet ettiği, maktulün saat: 20.45 sıralarında olayın gerçekleştiği eve geldiği, evde görüştükleri esnada suça sürüklenen çocuğun anne ve babasının da eve geldiği, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...'in, maktule kendi odasındaki gardrobun içine saklanmasını söylediği ve maktulün gardroba saklandığı, ancak; suça sürüklenen çocuğun annesinin maktulün bulunduğu odadan elbise istemesi üzerine telaşlanan suça sürüklenen çocuk ...'in maktule, odada bulunması halinde anne ve babasının her an odaya gelebileceğini söylemesinden sonra, maktulün 12. katta bulunan dairenin odasının penceresinden dışarıya çıkarak pencere denizliğine ayaklarını koymak suretiyle gizlenmeye çalıştığı, suça sürüklenen çocuk ...'in annesinin suça sürüklenen çocuk ...'e seslenmesi üzerine, pencere kenarında bulunan maktulün içeriye giren kişilerce gözükmemesi amacıyla bu kez pencere denizliklerine elleriyle tutunarak ayaklarını aşağı doğru sarkıttığı, suça sürüklenen çocuk ...'in ise maktulün bu güç durumunu bilerek ve aşağıya düşüp ölebileceğini de öngörmesine rağmen, pencereyi kapatıp perdeyi çektiği, dar ve tutunması zor bir alanda bulunan maktulün de kısa bir süre sonra gücü tükenip aşağıya düşerek öldüğü olayda, suça sürüklenen çocuk ... hakkında eylemine uyan bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26208, Karar No: 2024/9813, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26208 E.  ,  2024/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/940 E., 2021/1437 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret- İstinaf Talebinin Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/166 E., 2020/87 K.

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin olay tarihinde Ankara Büyükşehir Belediye Başkan Adayı, davalının ise TBMM 27. Dönem Milletvekili olduğunu; davalının yerel seçimlerden önce 23.02.2019 tarihinde katılmış olduğu A Haber Kanalında yayınlanan Ajans Hafta Sonu isimli programda sarf etmiş olduğu söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, müvekkilinin haksız şekilde terör örgütü ile ilişkilendirildiğini; ifade özgürlüğü ve siyasilerin katlanmak zorunda olduğu eleştiri sınırlarının aşıldığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 31.03.2019 tarihinde gerçekleşen yerel seçimlerden önce davacının mensubu olduğu siyasi partinin ittifak yaptığı siyasi parti yöneticilerinin kamuoyuna yapmış oldukları açıklamalar ve bu konuda basına yansıyan haberler nedeniyle dava konusu söz ve ifadelerin sarf edildiğini, dava konusu açıklamaların bu nedenle görünür gerçeğe uygun olduğunu, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafın siyasi kişiliği nedeniyle sert eleştirilere katlanması gerektiği, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının yapmış olduğu konuşmasında müvekkilini terör örgütleri ile işbirliği yapmakla itham ettiğini, sert eleştiri sınırlarının aşıldığını, doğrudan kişilik haklarının hedef alındığını, siyasiler yönünden eleştiri sınırları geniş kabul edilmekle beraber sınırsız olarak değerlendirilemeyeceğini, kullanılan söz ve ifadeler ile müvekkilinin kişilik haklarının ihlal edildiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının konuk olarak katılmış olduğu Ajans Hafta Sonu isimli programda, gerçekleşecek yerel seçimlerle ilgili değerlendirmelerde bulunduğu, siyasetçi olan davacının sert eleştirilere katlanması gerektiği, sarf edilen sözlerin bir bütün halinde ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalının yapmış olduğu konuşmasında müvekkilini "terör örgütleri ile işbirliği yapmakla itham ettiğini", sert eleştiri sınırlarının aşıldığını, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, doğrudan kişilik haklarının hedef alındığını, siyasiler yönünden eleştiri sınırları geniş kabul edilmekle beraber sınırsız olarak değerlendirilemeyeceğini, "terör örgütleri ile ilişkilendirilmesinin" müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; A Haber Televiyzon Kanalında 23.02.2019 tarihinde yayınlanan Ajans Hafta Sonu isimli programda davalı tarafından davacı hakkında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 25 ve 26 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.