muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/481, Karar No: 2025/13312, Tarih: 05.05.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5857, Karar No: 2014/23283, Tarih: 19.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5857 E.  ,  2014/23283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/264916

Mahkemesi : Ankara (Kapatılan) 13. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21.02.2013

Numarası : 2011/1724-2013/186

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay gecesi idaresindeki otomobil ile 328 promil alkollü halde, meskun mahalde, orta refüj ile bölünmüş yolda seyir halindeyken iki araca çarptıktan sonra seyrine devam ederek, direksiyon hakimiyetini kaybedip yol ayrımındaki refüje çarparak durabildiğinden bahisle hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği iddiasıyla bahisle dava açılan ve yapılan yargılama sonucunda verilen mahkumiyet kararının tebliği üzerine atılı suçtan haberdar olan sanığın, temyiz dilekçesi içeriğinde, olay tarihinde Tarsus'ta öğretmen olarak çalıştığını, olaydan yaklaşık 11 yıl önce annesinin evinde kimliğini kaybettiğini, bakaya durumunda olan ağabeyi G..K.. tarafından bulunan kimliğindeki fotoğrafının değiştirilmesi suretiyle kullanıldığı, olaya konu yerde hiç bulunmadığını beyan etmesi karşısında; temyiz dilekçesindeki imza ile soruşturma ve kovuşturma evrelerindeki imzaların da farklı olduğu ve temyiz dilekçesine ekli nüfus cüzdan fotokopisi ile kovuşturma evresinde yakalama işlemi sırasında ibraz edilen nüfus cüzdan fotokopisindeki fotoğrafların da farklı olduğu anlaşılmakla, sanığın ve ağabeyi olan G.. K..'ın usulüne uygun şekilde imza ve yazı örnekleri alınarak aşamalarda attıkları imzalarla karşılaştırmalarının sağlanıp, sanığın olaydan sonra ifadesinin alındığı tarih olan 22.03.2011 de ve kovuşturma evresindeki yakalama emrinin infaz edildiği 17.11.2012 tarihinde beyan ettiği üzere görevinde olup olmadığının, gerektiği takdirde olaya konu araç ruhsat sahibi, sanığın çarptığı araçların sahipleri ve trafik kazası tespit tutanağını düzenleyen trafik polisleri ile kolluk ifadesi sırasında ifadeyi alma işlemini gerçekleştiren polis memurları ile yüzleştirilmeleri suretiyle olay mahallinde yakalanıp ifadesi alınan ve adli muayeneye götürülen şahsın gerçekte kim olduğunun tespitinden sonra, bu kişinin sanık G.. K.. olmaması durumunda ise, gerçek fail hakkında atılı suç ile unsurları oluşması halinde başkasına ait kimlik veya bilgilerinin kullanılması ve resmi belgede sahtecilik suçlarından da dava açılması sağlanıp, davaların birleştirilmesi cihetine gidildikten sonra, yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17392, Karar No: 2013/18315, Tarih: 28.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17392 E.  ,  2013/18315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alaplı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.06.2013 günü temyiz eden davalı-davacı H..Ç..vekili Av. S..D.. ve karşı taraf davacı-davalı S..Ç..vekili Av. S..E..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davalı-davacı kadının tanıkları S.., Ö.. ve H..'ın beyanlarında geçen şiddet olaylarından sonra evliliğin devam ettiği ve kocanın bu kusurlu davranışının kadın tarafından affedildiği veya en azından hoşgörü ile karşılandığı, affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların boşanma davasında kusur olarak sayılamayacağından davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası talebi bulunduğu halde bu konuda olumlu-olumsuz karar verilmemesi bozmayı gerektirmiştir. (HMK.md.26)

3-Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 20.08.2007 doğumlu müşterek çocuk Sarp'ın Türk Medeni Kanununun 182. ve 336/2. maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin S..ten alınıp H..ya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.28.06.2013(Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2022/4212, Karar No: 2023/984, Tarih: 13.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/4212 E.  ,  2023/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Zamanaşımı sebebiyle düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2016/140 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile aynı fıkranın son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları

ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, cezaların ayrı ayrı ertelenmesine ve sanıkların 1 yıl 10 ay 15 gün süre ile denetime tabi tutulmalarına karar verilmiştir.

2. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.05.2016 tarihli ve 2016/140 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararının katılan vekili ile sanıklar Şenol ve Emre müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihli ve 2020/6390 Esas, 2020/12331 Karar sayılı kararıyla özetle; sanığa, iddianamede gösterilmeyen, 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin ek savunma hakkı tanınmaksızın uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve aynı suçun birden fazla nitelikli hâlini gerçekleştiren sanıklar hakkında temel cezanın tayininde sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/624 Esas, 2021/653 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci maddesi uyarınca gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zamanaşımı süresinin hatalı şekilde eksik belirlendiğine ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebebi; suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zamanaşımı süresinin hatalı şekilde eksik belirlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Arkadaş olan tarafların, aynı araç içerisinde alkol aldıkları sırada çıkan tartışma neticesinde katılanın, içeriği belli olmayan sözlerle sanıklara küfür etmesi üzerine çıkan kavgada, sanıkların iştirak hâlinde hareketle katılanın yüz bölgesine vurdukları ve nazal kemikte deplase fraktür, sol zigomatik kemikte deplase fraktür, sol infraorbital sinir bölgesinde hipoestezi, sol kaş, üst göz kapağı ve mentumda multipl kesiler meydana gelecek ve kemik kırıkları, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek şekilde yaraladıkları anlaşılmıştır.

2. Sanıklar atılı suçlamayı ikrar etmişlerdir.

3. Katılanın her aşamada istikrarlı beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Olayı gören tanık bulunmamaktadır.

5. Sanıkların eylemleri neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Bolu Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 05.06.2012 tarihli;

"Nazal fraktür + deplase zigomatik fraktür” arızasının;

1- Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunmadığı,

2- Yüzde sabit iz niteliğinde olduğu,

3- Kişide halen söz konusu travma olayına bağlı olarak gelişmiş bulunan "sol infraorbital sinir bölgesinde hipoestezi (duyu azalması)" bulunduğu, bu yönden Nöroloji ve Plastik Cerrahi Kliniklerinde takip edilmesinin uygun olacağı, ancak söz konusu duyu kaybının duyu veya organlardan birinin işlevinin azalması ya da yitirilmesi niteliğinde olmadığı,"

Görüşüne yer verildiği saptanmıştır.

6. Bozma sonrası yapılan yargılamada Mahkemece, katılanın davacı sıfatıyla tarafı olduğu, Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin, 2017/87 Esas sayılı dava dosyası üzerinden görülmekte olan tazminat davasında, katılanın, 05.02.2009 tarihinde meydana gelen darp nedeniyle malûliyet durumunun tespiti amacıyla Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulundan talep olunan, 16.12.2019 tarihli adlî muayene raporunun işbu dava dosyasına celp olunduğu anlaşılmakla, yapılan inceleme neticesinde eylemler sebebiyle katılanın yüz bölgesinde oluşan kırıklar ile kesiler tariflendikten sonra; "... yüzündeki fraktürler için Bolu’da plastik cerrahi ameliyatı olduğu," ifadesine de raporda yer verilmesini müteakip; "Kişinin Kurulumuzda yapılan muayenesinde yüz sınırları dahilinde tespit edilen yara izlerinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edilmediğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı" şeklinde görüş açıklandığı tespit edilmiştir.

7. Mahkemece, (6) numaralı paragrafta içeriğine yer verilen rapora istinaden, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Bolu Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden talep olunan 08.06.2021 tarihli adlî muayene raporunda, 3. İhtisas Kurulu raporu içeriği de referans gösterilmek suretiyle;

7. Mahkemece, (6) numaralı paragrafta içeriğine yer verilen rapora istinaden, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Bolu Adlî Tıp Şube Müdürlüğünden talep olunan 08.06.2021 tarihli adlî muayene raporunda, 3. İhtisas Kurulu raporu içeriği de referans gösterilmek suretiyle;

"Nazal kemikte deplase fraktür + sol zigomatik kemikte deplase fraktür + sol infraorbital sinir bölgesinde hipoestezi + sol kaş, üst göz kapağı ve mentumda multipl kesiler" arızalarının;

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum niteliğinde olmadığı,

2- Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte bulunmadığı,

3- Travma nedeniyle meydana gelen kırıkların hayat fonksiyonları üzerine etkisi 1 (Hafif), 2-3 (Orta), 4-5-6 (Ağır) olarak sınıflandırıldığında; olay sırasında meydana geldiği bildirilen "nazal kemikte deplase fraktür + zigomatik kemikte deplase fraktür" arızalarının birden fazla kırık bulunmakla skorlanmış olarak, kişinin hayat fonksiyonlarını Ağır (4.) (dördüncü) derece etkileyecek nitelikte bulunduğu,

4- Duyu veya organlardan birinin işlevinin zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde arızasının olmadığı,

5- İyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olmadığı,

6- Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 16.12.2019 tarihli, 20906 karar no.lu raporuna göre; kişinin kurulda yapılan muayenesinde yüz sınırları dahilinde tespit edilen yara izlerinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta fark edilmediğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olmadığı,"

Görüşüne yer verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece hükme esas alınan Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Bolu Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 08.06.2021 tarihli adlî muayene raporunun, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunca

Görüşüne yer verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece hükme esas alınan Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Bolu Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 08.06.2021 tarihli adlî muayene raporunun, Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunca

tanzim olunan rapor içeriği esas alınmak suretiyle düzenlendiği, bu surette bozma öncesi hükme esas alınan ve aynı Kurum tarafından tanzim olunup Olay ve Olgular başlığı altında (5) numaralı paragrafta ayrıntısına ve içeriğine yer verilen adlî muayene raporunda açıklanan görüşe aykırı tespitte bulunulduğu, bu itibarla aynı Kurum tarafından tanzim olunan raporlar arasında çelişki yaratıldığı gözetilerek katılanın, tüm tedavi evrakları, (Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulunun 16.12.2019 tarihli adlî muayene raporunda yar verilen "... yüzündeki fraktürler için Bolu’da plastik cerrahi ameliyatı olduğu," ifadesi karşısında bahse konu cerrahi müdahaleye ilişkin evrak dahil), film ve gafileri, geçici ve kesin raporları ile birlikte Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kuruluna sevki sağlanarak yüz bölgesinde meydana gelen kemik kırıkları ile tüm yaralanmaların yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı da belirlenmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerinde belirtilen tüm hususların tespitine yönelik nihaî ve kesin rapor temini ile suç vasfının belirlenmesi ve sanıkların hukukî durumlarının buna göre tespit ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile çelişkili raporlara istinaden yargılamaya devamla sanıklar hakkında açılan kamu davalarının, olağanüstü zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/624 Esas, 2021/653 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10795, Karar No: 2013/12207, Tarih: 11.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/10795 E.  ,  2013/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı borçlular aleyhine tahliye talepli olarak başlattığı icra takibinin kesinleşmesi üzerine icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine karar davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Takibe konu edilen ve hükme esas alınan 2.6.2012 başlangıç tarihli 2 yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı bu sözleşmeye dayanarak 14.2.2013 tarihli icra takibi ile ödenmeyen 2012 aralık ve 2013 yılı şubat aylar arası aylık 500-TL den ödenmeyen 1500-TL kira alacağının ödenmesini istemiştir. Ödeme emri davalı kiracı ... e 4.3.2013 tarihinde Kefil borçlu ... e ise 19.2.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. ödeme emrinin tebliğinden sonra yasal 30 günlük süre içerisinde takibe konu aylar kirası 2.4.2013 tarihinde sözleşmede belirtilen davacının iş bankasındaki hesabına ödenmiştir. Takibe konu alacak yasal 30 günlük süre içerisinde ödendiğinden temerrüt olgusu gerçekleşmemiştir. Bu nedenle borçlu kiracı hakkında açılan tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi kira sözleşmesini müteselsil kefil sıfatıyla imzalayan ... hakkında tahliye kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36113, Karar No: 2015/5824, Tarih: 11.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36113 E.  ,  2015/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.04.2005 -21.11.2013 tarihleri arasında tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, fesih bildiriminde müvekkiline isnat edilen eylemlerin doğru olmadığını, müvekkilinin görevinin ilaç satışı olmadığını, ürün tanıtım elemanı olarak görev yaptığını, fesih bildiriminde gösterilen gerekçe isnat ve iftira niteliğinde olup, müvekkilinin çalışma yaşamına devam etmesine engel oluşturduğunu, diğer firmaların davacı işçiye şüphe ile yaklaşması ve işe almaması sonucunu doğuracağını iddia ederek işverence yapılan feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin ilaç tanıtım ve satış işlemlerini Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak adlandırılan çalışanlar aracılığı ile gerçekleştirdiğini, bölge müdürlerine bağlı olarak çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tanıtımından sorumlu oldukları ilaçların aynı zamanda satışının baz alındığı bir hesaplama ile prime hak kazandıklarını, davacı işçinin de davalı şirkette tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sabit ücret artı prim sistemi kapsamında çalıştığını, davalı şirketin de birçok ilaç firması gibi prime esas sayısal verilerin tespiti için uluslararası ... isimli şirketten hizmet aldığını, ilaç firmalarının gelen siparişler üzerine ilaçlarını depolara sattığını, tıbbi tanıtım mümessillerinin de sorumlu oldukları ilaçların tanıtımlarını görev alanındaki bölgede yer alan doktor ve eczanelere yapmak suretiyle depolardaki ilaçların eczaneler tarafından tercihen alınmasını, yani depolardan eczanelere satılmasını sağlamak olduğunu, depoların da eczanelerden gelen siparişler ile sağlanan satış bilgilerini ... ile imzaladıkları anlaşma gereğince ... isimli firmaya aktardıklarını, ... firmasının da depolardan gelen bilgileri ilaç firmaları ile paylaştığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumluğundaki ilaçların depolardan eczanelere çıkış miktarı ile prime esas alınan miktarı gösteren ... verilerinin aynı olması gerektiğini, ... çıkış miktarının depo çıkış-satış miktarından fazla olmasının satılmamış bir ilacın satılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, tanıtım temsilcileri ve bölge müdürleri tarafından ... verilerinin haftalık olarak

takip edildiğini, davalı şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin sorumlu olduğu ilaçların prime esas ... çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve sonrasında yapılan ön araştırmalar sırasında 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas ... çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazandıkları yönünde ihbarlar alınması, hatta ilk aşamada sözel olarak bazı tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından itiraf edilmesi üzerine konunun detaylı araştırılması için bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, bu süreçte depolardan satış verilerini alan ... adlı şirketten de sözlü ve yazılı bilgi talep edildiğini, şirket tarafından rakamların 7 depoda farklılık gösterdiğinin bildirildiğini, yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda içinde davacı işçinin de bulunduğu 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış artışı oluşturduğu, haksız prim elde ettikleri ve/veya performans takip sürecine girmemek için gerekli olan asgari %85’lik market indekse ulaştıklarının tespit edildiğini, soruşturma komisyonu tarafından hazırlanan raporda bazı çalışanların bu işi para karşılığında organize eden aracı-komisyoncu konumunda olduğu konusunda soruşturma komisyonunda güçlü ve yoğun şüphe hasıl olduğu tespitine yer verildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin de 13.11.2013 tarihli rapor çerçevesinde İş Kanununu 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacı işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan ve sadakat yükümlülüğüne aykırılığın somut tezahürü olan davranışı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bir an için haklı neden teşkil edecek boyutta olmadığı düşünülse bile objektif nedenlere dayanan yoğun ve güçlü şüphenin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve geçerli neden sayılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: