muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9454, Karar No: 2010/13133, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/9454 E.  ,  2010/13133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 149 ada 79, 80, 94, 103 ve 104 sayılı parsellerin orman ve 2/B niteliğiyle Hazine adına kayıtlı iseler de, ... Vakfına ait vakıf kaydı bulunduğunu bildirerek, tapu kaydının iptalini ve ilgili vakıf adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, öncesi orman olan taşınmazların vakfedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1994 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18706, Karar No: 2014/3588, Tarih: 05.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/18706 E.  ,  2014/3588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Yağmaya kalkışma, Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında yağma ve yağmaya kalkışma suçlarından kurulan hükmün incelenmesine gelince,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay günü, gece saat 21:30 sıralarında, ... tarafındaki boş arazide birlikte oturan yakınanların yanına gelerek, onlara bir kart gösterip; "polis olduğunu, arama yapacağını, ayağa kalkmalarını ve kimliklerini çıkartmalarını" söylediği, yakınanların da, ayağa kalkarak kimliklerini çıkardıkları, bu arada sanığın, cep telefonundan “Buraya bir ekip gönderin, buradan şahısları alacağız” şeklinde konuşma yaptığı, her iki yakınanın da, sanığın sivil polis olduğuna inanarak nüfus cüzdanlarını sanığa verdikleri, bu sırada sanığın, yakınan ...'in omzunda asılı bulunan haki renkli montunu ve Nokai 3310 marka cep telefonunu alıp, oradan uzaklaştığı esnada, yakınanların, sanığın yalnız oluşundan, telefonla aramasına rağmen, ekip gelmemesinden ve montu alarak uzaklaşmasından şüphelenerek, arayıp, durumu bildirmeleri ile olay yerine gelen polislere, gittiği yönü gösterdikleri sanığın, yapılan takip sonucu yakalandığının anlaşılması karşısında; olayda suça konu mont ve cep telefonunun nasıl alındığı konusunda yakınanların, mahkeme huzurunda dinlenilmelerinde zorunluluk bulunduğu halde bundan vazgeçilerek, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesinde düzenlenen yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak hırsızlık suçunu oluşturup, oluşturmadığı tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı biçimde uygulamalar yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/451, Karar No: 2011/234, Tarih: 12.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/451 E.  ,  2011/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetveline itiraza ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde iflasa ilişkin kesinleşme şerhli mahkeme kararı, sıra cetveli, sıra cetvelinin ilan bilgileri ile şikâyetçi yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgiye, şikayet dilekçesinde 21.09.2010 tarihinde yapıldığı belirtilen tebligat parçasına rastlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece sıra cetvelinin hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayımlandığı (İİK.m.166) ilan edilmişse ilana ilişkin gazetenin gönderilmesi, şikâyetçinin kayıt başvurusu sırasında tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223), avans vermiş ve tebligat yapılmışsa buna ilişkin tebliğ belgesinin ve ayrıca iflas kararının kesinleşmiş bir suretinin, sıra cetveli de eklenerek dosya ile birlikte Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/803, Karar No: 2012/5857, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/803 E.  ,  2012/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6008, Karar No: 2010/12115, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6008 E.  ,  2010/12115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Manisa 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.03.2009 tarih ve 2008/57 - 2009/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı banka nezdinde bulunan hesaba 15.06.1994 tarihinde 18.875.00DM.nin üç ay vadeli olarak yatırıldığını, dava tarihinde paranın durumunu öğrenmek için bankaya gittiğinde paranın 17.06.1994 tarihinde kendisi tarafından çekildiğinin bildirildiğini, oysa söz konusu paranın müvekkili tarafından çekilmediğini, hiç kimseye yetki de verilmediğini, dekonttaki imzanın da müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, anılan meblağın faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 15.06.1994 tarihinde davacı ... ve ... adına müşterek bir hesap açıldığını, hesabın 17.06.1994 tarihinde kapatıldığını, davanın hesabın diğer ortağı ... ve dekonttaki imzanın davacının babasına ait olabileceği ihtimaline binaen ...' a ihbarına karar verilmesi gerektiğini, hesap kapatılırken hesap cüzdanının geri alındığını, dolayısıyla hesabı ya hesap sahibinin ya da yetkilendirdiği kişinin kapattığını, başka bir kimsenin hesabı kapatma imkanının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davacıya ait hesabın müşterek hesap olmadığı, hesaptaki paranın davacı tarafından çekilmeyip, parayı çeken kişinin davacı tarafça yetkilendirildiği hususunun da davalı tarafça kanıtlanamadığı, hesap cüzdanının davacının kusuru ile başka kişilerin eline geçtiği hususunun da kanıtlanamadığı, hesap cüzdanı ile gelen bir kişiye ödeme yapılmasının bankacılık uygulamalarına uygun olmadığı, davalı tarafça dosyaya ibraz edilen hesap cüzdanının her zaman düzenlenmesinin mümkün bulunduğu, gerekli araştırma yapılmadan 3.kişilere yapılan ödemelerde hesap sahibine kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 11.209,28 Euro’nun dava tarihinden tahsil tarihine kadar yıllık değişen oranlarda Euro ile faiz oranlarının uygulanmak suretiyle ödeme tarihindeki kur üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu hesabın müşterek hesap olduğu daha önceki bozma ilamında belirlendiğinden hesabın müşterek hesap olmadığı yönündeki mahkeme gerekçesi yerinde değil ise de 17.06.1994 tarihli dekonttaki imzanın davacıya ait olmadığı Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi’nin raporu ile belirlenmiş olup hesaptaki paranın davalı banka tarafından müşterek hesap sahiplerine ödendiğinin ya da davacının yetkilendirdiği bir kişiye ödendiğinin kanıtlanamamış bulunmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 1.081,00 TL harcın temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7410, Karar No: 2015/20083, Tarih: 02.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/7410 E.  ,  2015/20083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........................ İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret fazla measi ücreti, genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai , genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar , davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle ihbar tazminatı ile ücret alacağı hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Aksi halde kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece, tefhim edilen hüküm sonucunda davacının ücret alacağı talebinin kısmen kabulüne karar verilmişken, gerekçeli kararda ise ücret alacağının bulunmadığının belirtilmesi, hüküm gerekçe çelişkisi olup kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12311, Karar No: 2025/16549, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/12311 E.  ,  2025/16549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/342 E., 2022/245 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/104 E., 2020/194 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanıkların, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdıklarına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptıklarına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanıkların beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10010, Karar No: 2013/3665, Tarih: 29.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/10010 E.  ,  2013/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Devletin hükmü ve tasarrufunda bulunan dere yatağına tecavüz iddiasıyla açılan davada suçtan doğrudan zarar görmeyen köy halkından olma dışında yetkisi bulunmayan şikayetçinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1313, Karar No: 2009/2363, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1313 E.  ,  2009/2363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 9. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür; itiraz münhasıran sıraya yönelikse görev İcra Mahkemesinindir. Somut olayda itiraz hem sıraya hem de alacağın esasına ilişkin olduğundan davanın tamamı hakkında görevsizlik kararı verilmek gerekirken, bir kısmın tefrik edilmesi suretiyle hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8095, Karar No: 2023/6176, Tarih: 27.11.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/8095 E.  ,  2023/6176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/225 E., 2020/19 K.

VEKİLİ : Avukat ...

VEKİLİ : Avukat ...

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki davanın sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki davanın sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olmadığı, keşifte uygulandığı açıklanan 1959 tarihli hava fotoğrafı çok eski tarihli olup sonuca ulaşmak açısından olaya ışık tutmadığı, 1992 tarihli hava fotoğrafının ise, süre açısından yetersiz kaldığı, bu nedenle tespitlerin yapıldığı 24.10.1991 tarihinden geriye doğru en az yirmi yıl öncesine ait (1960-1971 yılları arası) iki ayrı zamanda çekilmiş stereoskopik hava fotoğraflarının Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, 1960-1971 yılları arasında çekilmiş ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının olmaması halinde gönderen kurumca bunun gerekçesinin gösterilmesinin istenmesi, stereoskopik hava fotoğraflarının jeodezi ve fotoğrametri uzmanı üç mühendisden oluşan bilirkişi kurulu tarafından keşifte uygulanması, hava fotoğraflarının stereoskopik alet ile üç boyutlu olarak incelemeye tabi tutulması, çekildikleri tarihlere göre taşınmazların kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadıkları, imar ve ihyalarının tamamlanıp tamamlanmadığı, kadastro tespitlerinin yapıldığı sırada üzerinde çamlık ve çalılıkların bulunması gözetilerek imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığının açıklığa kavuşturulması, bu konuda uzman bilirkişilerden gerekçeli, denetime açık, tutanaktaki niteliklerde gözetilerek karşılaştırmalı rapor sunulmasının istenmesi, taşınmazların niteliklerinin hiçbir duruksamaya yer verilmeyecek biçimde belirlenmesi gereğine değinildikten sonra, dava konusu taşınmazlar çamlık, taşlık ve çalılık nitelikleri ile tespit edildiklerine göre 3402 ... Kadastro Kanununun 17 nci maddesi uyarınca diğer kazanma koşulları yanında imar ve ihya koşullarınında araştırılıp belirlenmesinin gerekeceği, bu nedenle, yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK'un 258, 259. (HMK.m.243, 244, 259 ve 290/2) maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeni ile keşif yerinde dinlenilmeleri, davacının taşınmazların imar ve ihyasına hangi tarihte başladığı, imar ve ihyayı ne şekilde yaptığı, hangi biçimde emek ve para sarf ettiği, tutanaklarda çamlık, taşlık ve çalılık yazılı bulunduğu 1991 yılında yapılan tespitlerde bu nitelikleriyle belirlendikleri, imar ve ihyalarının henüz tamamlanmadığı gözetilerek, yerel bilirkişi ve tanıklara tutanakların edinme sebepleri ile nitelik bölümleri okunarak bilgilerine başvurulması, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığının olaylara dayalı olarak kesin bir biçimde saptanması, ondan sonra toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, dava konusu 171 ada 131 parsel ... taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı vekilinin 171 ada 149 parsel ... taşınmaza yönelik temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece verilen 13.05.2014 tarihli kararda dava konusu 171 ada 149 parsel yönünden davanın reddine, 171 ada 131 parsel yönünden ise davacının tapu iptal ve tescile yönelik talebinin kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, 131 nolu parsele yönelik karar davalı Hazine tarafından temyiz edilmişse de, 149 nolu parsele yönelik karar davacı tarafından temyiz edilememiştir. Davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 07.02.2017 tarihli ve 2016/21832 Esas, 2017/1309 Karar ... ilamı ile eksik araştırma inceleme yapıldığından bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece yine 171 ada 131 parsel yönünden, davacının tapu iptal ve tescile yönelik talebinin kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar bu defa hem davacı vekili hem de davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yukarıda da açıkladığı üzere davacı vekili 149 nolu parsele yönelik önceki kararı temyiz etmemiş olup bu nedenle davalı Hazine lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan davacı vekiline yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı Hazine vekilinin 171 ada 131 parsel ... taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;