muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5163, Karar No: 2014/1520, Tarih: 03.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/5163 E.  ,  2014/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/471-2012/595

Davacı S.. D.. vekili Avukat N. S.. tarafından, davalılar... Tüketici Finansmanı A.Ş. vd. aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız icra takibi nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılardan M.. S..'in iş yerinde çalışması nedeniyle kimlik fotokopisinin davalı iş yerinde bulunduğunu, davalının kendi bilgisi ve rızası dışında kimlik bilgilerini kullanarak diğer davalı ... Tüketici Finansmanı A.Ş.'den kredi kullandığını, kullandığı bu kredi borçlarını ödememesi nedeniyle sicilinin bozulduğunu ve hiç bir bankadan kredi kullanamadığını, davalı banka tarafından talep eden şahsın imzası bulunmadan ve kapsamlı bir araştırma yapılmadan kredi kullandırılması ve kredi sicilinin bozulması nedeniyle hayatının sekteye uğradığını belirterek, uğradığı manevi zararın davalılara ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Tüketici Finansmanı A.Ş. Davanın reddini savunmuş, diğer davalı Mensur ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kural olarak aleyhine haksız haciz uygulanan kişinin manevi tazminat isteminde bulunabileceği, ancak davacının belirttiği zararların tamamının maddi zararlara yol açtığı, davacı hakkında yapılan takibe süresinde itiraz ile takibin durdurulmasına karar verildiği, davalı bankanın sözleşmeye dayalı olarak takip yaptığı, kimlik bilgilerini davacının kendisinin davalı M.. S..'e verdiği, davacının şu anda ve ileride kredi çekemeyecek olmasının maddi zarara yol açabileceği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden; davalı M.. S.. hakkında banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılması istemiyle Düzce Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/141 Esas sayılı dosyasında dava açıldığı, açılan davada yapılan araştırmada, davalı M.. S..'in 2008 yılında davacı müştekinin rızası dışında davacının kimlik bilgilerini kullanarak farklı 4 kredi kullandığı ve kredi işlemlerin internet üzerinden yapıldığı, davalı sanık M.. S..'in üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği ve suça konu davalı tarafından kullanılan krediler nedeniyle davacı hakkında diğer davalı banka tarafından İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2008/20537 Esas sayılı takip dosyasında icra takibine başlandığı ve davacının itirazı üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmakla, davalı tarafından davacı aleyhinde başlatılan takibin haksız olduğu ortaya çıkmış olup bundan dolayı davacının uğradığı manevi zarardan davalılar sorumludur.

Şu durumda, mahkemece, davalı Mensur'un davacının bilgisi ve rızası dışında kimlik bilgilerini kullanarak davacı adına kredi kullandığı ve davalı bankanın ise kendisinden beklenen özeni göstermediği, davalıların kusuru ile davacı hakkında haksız takip yapılmasına neden oldukları gözetilerek uygun bir manevi tazminat ödetilmesi gerekirken istemin tümden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.03/02/2014

.
Yargıtay — Esas No: 2013/12382, Karar No: 2014/7894, Tarih: 31.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12382 E.  ,  2014/7894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Haberleşmenin Gizliliğini İhlal, Gizliliğin İhlali, Hakaret

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal, haberleşmenin gizliliğini ihlal, gizliliğin ihlali, hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sorumlu müdürü ve yayın sahibi temsilcisi olduğu süreli yayınlanan Aksiyon dergisinin 21-27/06/2010 tarihli 811. sayısının 28-35. sayfalarında yer alan “... başlıklı yazı bir bütün olarak incelendiğinde, DYP-SHP koalisyon hükümetinin Adalet Bakanı olan katılanın, yargıdaki atamalara ilişkin olarak bir kısım yargı üyeleri ve HSYK üyeleri ile yaptığı ve CMK'nın 250. maddesi ile görevli İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2010/857 soruşturma nosuna kayıtlı ve CMK'nın 157

. maddesine göre gizli yürütülen soruşturma dosyasında teknik takibe takılan telefon görüşmelerinin, daha önce değişik zamanlarda ulusal basında yayımlanan yazılardan derlenerek yayımlandığı, haberde, soruşturma dosyasındaki hukuki işlem veya kararlarla ilgili bir açıklama olmayıp, daha önce yayımlanan teknik takibe ilişkin telefon görüşme kayıtlarının haber verme hakkı sınırları içerisinde yayın konusu yapıldığı, haber içeriğinin görünür gerçeğe uygun olduğu, görüşmenin taraflarının yürüttükleri kamu hizmetinin niteliği, meslekleri ve toplum içindeki konumları dikkate alındığında, haberin yapılmasında kamu yararı ve toplumsal ilgilinin bulunduğu, haberi yapılan konunun güncel olduğu, haberin verilmesinde tahkir edici bir dil kullanılmayıp, ölçülülük ilkesinin ihlal edilmediği, haberde yer alan sözlerin, katılanın küçük düşmesine yol açan değer yargısı içerecek, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olmayıp, kullanılan üslupla konunun okuyucuya aktarılması sırasında, hukuka uygun çerçevenin dışına çıkılmadığı, haberin AİHS, Anayasa ve Basın Kanunu ile koruma altına alınan basın özgürlüğü kapsamında kaldığı anlaşıldığından, Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, konuşma içeriklerinin dava konusu yayından önce internette ve birçok basın yayın organında yayınlanarak aleniyet kazanmış olduğu, dava konusu yayının haftalık haber dergisinde bulunduğu ve haftalık basın yayın organlarına yansıyan haber ve gelişmelerin değerlendirilmesine yönelik bir yazı olduğu dosyaya ibraz edilen belgelerden anlaşılmış olup, kamuoyu tarafından önemle takip edilen adli yargılama konusu olan davalara dışarıdan müdahale niteliği taşıyabilecek fiil ve eylemlerle ilgili hususların kamuoyunu yakından ilgilendirdiği, adil yargılama açısından bu tip müdahale olaylarının basın tarafından topluma duyurulmasının bir görev olduğu, toplumun bu tip olaylarla ilgili haber alma hakkı bulunduğu, demokratik haklarını kullanmak açısından bu haberlerin topluma yön verdiği düşünüldüğünde özel haberleşmenin gizliliği ile kamu yararı arasında denge kurma bağlamında yayınlanan içeriğin tamamen yargıyı etkilemeye yönelik olan kısımlara ilişkin bulunması ve özel hayatın gizli kalması gereken noktalarına ilişkin olmaması dikkate alındığında kamu yararı tarafının ağır bastığı, ayrıca sanıklar tarafından müştekiye ait görüşmelerin kayda alınmadığı, tespit edilmediği, dolayısıyla haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunun unsurlarının da oluşmadığı, yine soruşturma içeriğini tehlikeye düşürecek etkin soruşturma yapılmasını ve başarıyla neticelenmesini etkileyecek herhangi bir gizli hususun açıklanmadığı, adli yargılamayı etkilemeye yönelik ciddi teşebbüslerin haber konusu yapıldığı, yazının tamamen bu içeriğe yer verdiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekillerinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.03
Yargıtay — Esas No: 2012/3856, Karar No: 2012/19658, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3856 E.  ,  2012/19658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Yasanın 11. maddesine göre müdafii yerine sanık ... ...'ın ikamet adresine yapılan 20.02.2008 tarihli tebligatın usulüne uygun bulunmadığı ve kendisine tebligat yapılmayan müdafiinin baro kaydının da silindiğinin İzmir Baro Başkanlığınca 22.12.2010 tarihli yazı ile bildirilmesi karşısında; CMK.nun 232/6. mad- desi uyarınca yasa yolu bildirimindeki noksanlıklarda tamamlanmak suretiyle sanığa gerçekleştirilen 02.12.2011 tarihli tebligat üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapıl- mamış ve 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahku- miyetin kanuni sonucu olması karşısında, sanıklar hakkında kararda gösterilmeyen hak yoksunluğunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ... müdafii ve sanık ...'ın yerinde görül- meyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.06.2012 gününde oy- birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26634, Karar No: 2013/19014, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26634 E.  ,  2013/19014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13866, Karar No: 2013/26397, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13866 E.  ,  2013/26397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açıktan hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç zamanı saat 12:00 yerine saat 02:00 olarak yazılmış ise de yerinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; sanığın, mağdurun inşaatının önünde açıkta bırakılmış inşaat malzemesini çaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e yerine aynı Yasa'nın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1290, Karar No: 2020/5134, Tarih: 16.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1290 E.  ,  2020/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan hakkında Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen raporda "her iki dış kulak yolu ve zarlarının doğal bulunduğu, burun sağ alar kartilaj üzeri ve sağ buccal vestibuluma yakın saçma giriş yerleri izlendiği, anterior rinoskopide mukoza ödemli olduğu, septal hematom ve aktif kanama izlenmediği, çekilen BT'sinde sağ alar kartilaj posterior, sağ nazal pasaj postero superior ve sağ masseter anteriorunda cilt altı saçma parçaları gözlendiği" belirtilmiş ancak Samsun Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 31.03.2014 tarihli raporda katılanın yüzünde sabit iz olup olmadığı hususunda değerlendirilme yapılmadığı anlaşılmakla, katılanın yeniden Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yaralanmasının özellikle yüzde sabit iz neden olup olmadığı hususunda ve TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin raporunun alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1753, Karar No: 2016/7197, Tarih: 28.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1753 E.  ,  2016/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 62, 53/1-2-3, 58/7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanıklar ... ve ... hakkında 157/1, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ..., sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü mağdurun yolda yürüdüğü sırada sanık ...'ın yolunu keserek ucuz cep telefonu sattığını söylediği, orada bulunan diğer sanık ...'nın ise mağdura tombala çekmek isteyip istemediğini sorduğu, bu esnada sanık ...'ın tombala çekmek istediğini diğer sanığa söylediği ve tombalayı çektiği, mağdura da "benim yerime çek" dediği, mağdurun çekmesi üzerine kaybettin diyerek 50,00 TL parayı her iki sanığın mağdurdan talep ettikleri, mağdurdan talep ettikleri, mağdur 50 TL parayı cüzdandan çıkarıp verdikten sonra sanık ...'in cüzdanda bulunan 100 TL'nin hepsine oyna ve kazan" diyerek ısrar ettiği, beklemekte olan temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'nin hemen olay yerine gelip müdahale ederek mağduru aralarına alıp sıkıştırdıkları, git buradan, burası..." diyerek olay yerinden uzaklaştırmaya çalıştıklarının iddia edildiği olayda; sanık ve mağdur ifadeleri, tutanaklar ve dosya kapsamına göre; sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "20 gün", "16 gün" ve "320 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13569, Karar No: 2014/19108, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/13569 E.  ,  2014/19108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hanak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2012

NUMARASI : 2010/39-2012/18

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi/babası olan muris N.. A..14.09.2009 tarihinde davalı S.. A..'ün maliki olduğu traktör ile diğer davalı A.. A..'ün talimatıyla davalıya ait hayvanların yanına çobanı bırakıp dönerken kaza yapması sonucu öldüğünü, davalı Akın’ın BK’nun 55. madde gereğince, davalı Selahattin'in motorlu taşıtın maliki olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi, toplam 48.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Selahattin’in dava tarihinden önce 30.12.2007 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

Davalı Akın vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre, davalı malik Selahattin’in davadan önce vefat ettiği anlaşıldığından hakkındaki davanın taraf ehliyeti bulunmaması nedeniyle reddine, davalı Akın ile müteveffa arasında bir çalıştırma ilişkisi bulunduğuna ve müteveffanın traktörü kullanmasına dair davalı Akın tarafından verilen bir talimat bulunduğuna ilişkin delil bulunmadığından davalı Akın hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Dava, tek taraflı trafik kazasında ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalılardan araç maliki S.. A.. 14.09.2009 kaza tarihinden önce 30.12.2007 tarihinde vefat ettiğinden, traktör kaza tarihi itibarıyla Selahattin mirasçılarının iştirak halinde mülkiyetindedir.

2918 sayılı KTK hükümlerine göre, trafik kaydı "işletenin" kesin olarak gösteren bir karine değilse de, onun kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Ancak, trafik kaydına rağmen işletenliğin 3. kişi üzerinde bulunmasını engelleyen bir yasa hükmü yoktur. Aynı yasanın 3. maddesinde, "İşleten: Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehin gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak, ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır." şeklinde tanımlanmıştır.

Davalılardan Akın, davalı muris Selahattin’in mirasçılarındandır ve duruşmada verdiği beyanda da kazanın olduğu yıl traktörün kendisi tarafından kullanıldığını ifade etmiştir. Bu halde kaza tarihi itibarıyla traktörün davalı muris Akın’ın zilyetliğinde ve tasarrufunda bulunduğu açık olduğundan, (diğer mirasçıların sorumluluğu kendi aralarındaki iç ilişkiyi ilgilendirdiğinden) traktör üzerinde fiili hakimiyeti bulunan ve ekonomik yönden yararlanan davalı Akın’ın işleten olarak sorumlu olduğu kabul edilerek, sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 22.12.2014 gününde üye ...... ve üye ..... karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Hanak Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/39 esas 2012/18 sayılı destek tazminatına ilişkin red kararının davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Aşağıdaki gerekçelerle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.

29.04.2010 tarihinde açılan davada muris N.. A.. mirasçıları olan eş ve çocukları, murisin 14.09.2009 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefatı nedeniyle adam çalıştıran sıfatıyla A.. A.., kayıt maliki sıfatıyla S.. A.. ayrı ayrı maddi ve manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı Akın vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına ve tanık beyanlarına göre, araç maliki Selahattin'in davadan önce vefat etmesi nedeniyle hakkındaki davanın reddine, davalı Akın ile müteveffa arasında adam çalıştırma ilişkisi bulunduğuna ve müteveffanın traktörü kullanmasına dair davalı Akın tarafından verilen bir talimat olduğuna ilişkin delil bulunmamasına göre Akın hakkındaki davanın da reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.