muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/296, Tarih: 18.06.2020

ByLock uygulamasına yönelik olarak; Milli İstihbarat Teşkilatı'nın 09.12.2016 tarihli yazısına göre, adına kayıtlı 505 337 24 06 numaralı hattın ve 11.08.2014 tarihli yazısına göre de yine adına kayıtlı 0505 215 11 35 numaralı hatların takılı olduğu telefonlarına 16.09.2014 tarihinde ByLock isimli haberleşme programını indirdiği ve bu programı bizzat kullandığının idida edildiğini, söz konusu hatların kendisine ait olduğunu, ancak buna yönelik delillerin kanuna aykırı olarak elde edildiğini, istihbari bilgilerin hiçbir şekilde delil olarak kullanılamayacağının hem PVSK ve MİT Kanunu’nda hem de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 tarih ve 2011/9-53 esas, 2011/95 karar sayılı ilamı ile Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 28.04.2007 tarih ve 2007/155 esas, 2007/190 karar sayılı ilamlarında açıkça belirtildiğini, 2937 sayılı MİT Kanunu’nun EK-1. maddesine göre devlet sırlarına karşı suçlar ile casusluk suçları bakımından MİT’in adli kolluk görevinin bulunduğunu, adli mercilerin MİT'ten yalnızca bu suçlarla ilgili bilgi, belge, veri veya analiz isteyebileceğini, yargılama konusu örgüt üyeliği suçu bakımından ise adli mercilerin 2937 sayılı Kanun’un 4/1. maddesi kapsamında MİT'ten delil isteyemeyeceği, adli mercilerin talebinin EK-1’de sayılan suçlarla sınırlandırıldığının tartışmasız olduğunu, bilgisayar programlarında ve kütüklerinde arama, kopyalama ve el koyma ile bu yolla delile ulaşmanın CMK’nın 134. maddesinde öngörülen usul ve esaslara göre yapılacağını, buna göre cihazın aslına el konulması, imaj alınsa da incelemenin mutlaka el koyulan cihaz üzerinde yapılmasının gerektiğini, hem el koyma ve hem de imaj alma işleminin adli kolluk yetkisini haiz mercilerce gerçekleştirilmesi gerektiğini, MİT’in 2937 sayılı Kanun’un 4, 6 ve Ek-1. maddelerinin verdiği yetkiye dayanarak kendine ait usul ve esaslarla Litvanya'da bulunduğu iddia olunan ByLock'la ilgili sunucu bilgisayarlardan elde ettiği verilerin harici belleğe aktarılması suretiyle oluşturulan bir materyalin CMK’nın 134. maddesine göre dijital materyal olarak kabul edilmeyeceğini, bu belgelerin orijinal olmadıklarını, elde edilen ByLock verilerinin harici belleğe MİT tarafından aktarılmak suretiyle sonradan oluşturulduğunu, hatta MİT tarafından birkaç kez güncellemesinin yapılıp yeni sürümlerin adli mercilere verildiğini, MİT’in elde ettiği verilerin istihbari çalışma mahiyetinde olduğunu, örgüt üyeliği suçu yönünden yasal delil olarak kabul edilemeyeceğini, bu nedenle ByLock'la ilgili MİT'in 09.12

. maddesine göre dijital materyal olarak kabul edilmeyeceğini, bu belgelerin orijinal olmadıklarını, elde edilen ByLock verilerinin harici belleğe MİT tarafından aktarılmak suretiyle sonradan oluşturulduğunu, hatta MİT tarafından birkaç kez güncellemesinin yapılıp yeni sürümlerin adli mercilere verildiğini, MİT’in elde ettiği verilerin istihbari çalışma mahiyetinde olduğunu, örgüt üyeliği suçu yönünden yasal delil olarak kabul edilemeyeceğini, bu nedenle ByLock'la ilgili MİT'in 09.12.2016 tarihli teknik analiz raporunda belirtilen tespit ve değerlendirmelerin hukuka uygun yol ve yöntemlerle doğrulanması ve ispatlanmasının gerektiğini, bu materyaller üzerinde sonradan hâkimlik kararı ile yapılan incelemenin de söz konusu verileri istihbarî bilgi olmaktan çıkarmayacağını, bu bilgilerin temini sırasında MİT’in uyguladığı arama ve sorgulama yöntemlerinin neler olduğunun bilinmediğini, bilgi havuzundaki verileri sahiplenen bir muhatabın bulunmadığını, dolayısıyla verilerin denetlenebilir ve tartışılabilir olmadığını, bu havuza sahte verilerin katılmasının mümkün olduğunu, arama yapan birimlerin de sahte olarak üretilmiş verilere ulaşabileceğini, bu verileri doğrulayacak TİB, PTT, Telekom, BTK gibi bir kurumun bulunmadığını, ByLock’un internet ortamında bulunup indirilmek suretiyle kullanılabilir olduğunu, Türkiye ile de sınırlı olmadığını, bu uygulamayı hep aynı düşüncedeki insanlar kullanıyor o hâlde bunu indiren, kullanan, o örgütün üyesidir demenin hukuken mümkün olmadığını, gazeteden MİT’in ByLock listelerini güncellediğini okuduğunu, delilin güncellenemeyeceğini, bu listeye yeni kişilerin eklendiği anlamına mı geldiğini, savcılığın kendisiyle ilgili ByLock kullanıcısı olduğu bilgisini aldıktan sonra bilgisayarlarında ve kütüklerinde arama, kopyalama ve el koyma işlemi yapmadığını, bu nedenle hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin kullanılamayacağını, önce kendisine ait numaralardan ByLock kullanıldığına dair delil bulunamamışken sonradan Tespit ve Değerlendirme Tutanağı başlığı altında isim, imza ve onay içermeyen bir kısım döküm sunulduğunu, bu delillerin hukuka uygun yollardan temin edilmediğini, bu bilgilerin Litvanya'dan temin edildiğinin belirtildiği ancak iki ülke arasında uluslararası adli yardımlaşmayla temin edildiklerine dair bir belgenin dosyada bulunmadığını,

Esas hakkında mütalaaya karşı beyanlarında önceki savunmalarına ilave olarak; tüm dijital materyalleri üzerinde yapılan çalışmalar sonucunda ByLock kullanıcısı olduğuna dair herhangi bir delilin elde edilememesine rağmen ByLock abone listesine nasıl girdiğini anlayamadığını, başka bilgisayarlar üzerinden mi bu kayıtların elde edildiğini, bu incelemelerin imaj alma usullerine uygun yapılıp yapılmadığını bilemediğini, 505 215 11 35 numaralı hattı kullandığını, telefonunun Samsung marka Mini S3 model olup ByLock programını indirecek özelliğinin bulunmadığını, söz konusu hattını gözaltına alınmadan çok önce kapattığı ve telefonu da kullanmadığı için kollukça yapılan aramada el konulamadığını, araştırılırsa IMEI numarası itibarıyla telefonun modelinin tespit edilebileceğini ve bu telefonla bahsi geçen programın kullanılamayacağı, ByLock abone listesindeki bu telefon bakımından tespitin mümkün olmadığının anlaşılacağını, gözaltına alındığında kullandığı 505 337 24 06 nolu GSM hattıyla bu hattın takılı olduğu telefonda yapılan incelemelerde indirilen ve silinen programlar arasında ByLock’un bulunmadığının tespit edildiğini, 18.07.2016 tarihinde saat 11.00 sıralarında gözaltına alınıp cep telefonunu ve içerisindeki hattını teslim etmesine rağmen iletişimin tespiti kayıtları incelendiğinde bu saatten sonra hattıyla onu aşkın görüşme yapıldığını, bir mesajlaşma ve iki arama yapıldığına ilişkin bilgiler nedeniyle telefonuna müdahale edildiğine dair şüphe oluştuğunu, CGNAT kayıtları ile kullanıldığı iddia edilen hesap kullanıcılarının yaptığı mesajlaşma, arama, aranma, tarih, saat, süre ve baz istasyonu sinyal bilgilerinin çakışmadığını, 343337 ID numarasının dışında kullandığı iddia edilen ID numaralarının soruşturma ve kovuşturma aşamasında sürekli değiştirildiğini, en son savcılık mütalaasında 343337 ve 183142 ID numaralı hesapları kullandığının belirtildiğini ancak 34337 ID numaralı hesap dışındaki görüşme içeriklerinin dosyaya sunulamadığını, kabul anlamında olmamakla birlikte kullanıcı ve grup sorumlusuna ilişkin kodlamada kendisine atfedilen “C3 ...” ibaresinde “0” rakamı olmadığı hâlde nasıl grup sorumlusu yapıldığını anlayamadığını, himmet toplayıp davaları takip ettiğine dair iddiaların ByLock yazışmalarına dayandırıldığını ve somut delillerle desteklenmediğini, bunları kabul etmediğini,

Ardışık-periyodik aramalara ve ortak baz sinyallerine ilişkin olarak; ankesörlü ve ücretli telefonlarla bir kısım yüksek yargı mensuplarının irtibat durumlarını analiz eden bilirkişi raporunun ... ve ... hakkında yürütülen soruşturmalar kapsamında alındığını, bu raporlarda isminin geçmesi nedeniyle savcılık makamının sürekli olarak görülmekte olan dosyaya delil sunamayacağını, gerekiyorsa yeni bir soruşturma başlatıp birleştirme talepli dava açması gerektiğini, üç yıllık bir süreçte 20 defa 9 ankesör ve ücretli sabit telefonla ilişkilendirildiğini, bunlara ilişkin yer bilgilerinin temin edilmesi gerektiğini, 01.09.2010, 31.10.2010 ve 01.09.2014, 30.10.2014 tarihleri arasında Ankara dışında yine sivil imam diye tabir olunan şahıslarla aynı gün 60 dakika içerisinde ortak baz istasyonu kapsama alanı içinde sinyal verme durumuna ilişkin olarak söz konusu raporun kendisiyle ilgili kısımların dosyada bulunduğunu, ancak bilirkişi raporlarının tamamını denetleyemediği için hangi numaraların sinyal verdiğini tespit edemediğini, buna karşın Isparta’daki sivil imam diye tabir edilen ve ortak baz sinyali verdikleri iddia edilen İbrahim Avcı’yı tanıdığını, o dönem Yargıtay Genel Sekreteri Aydın Boşgelmez’in annesinin cenazesine Yargıtay Başkanı, Başsavcısı ve vekili ile birlikte gittiklerini, Afyon’daki çakışmanın da Isparta’ya giderken yol güzergâhı olmasından kaynaklandığını, Osmaniye’deki ortak baz sinyali yönünden ise sivil imam diye tabir edilen Emin Doğan’ı tanımadığını, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimi olarak çalıştığı hâkim Yusuf Toprak’ın annesinin cenazesine katılamadığı için Adana’ya gitmişken babasına başsağlı dilemek amacıyla Osmaniye’ye uğradığını, Adana'daki 30.09.2014'teki ortak baz sinyalinin o tarihte kızı Süeda Şen ile birlikte aile ziyareti için Adana'da olmalarından kaynaklandığını, Yargıtay Üyesi...Kundakçı ile bir görüşme yahut karşılaşmasının kesinlikle olmadığını, meslektaşını Maraş'lı olarak bildiğini, muhtemelen onun da gidiş veya dönüş güzergahında aynı baz istasyonundan sinyal aldığı için sanki ortak baz sinyali vermiş gibi bir durumun ortaya çıktığını düşündüğünü, Ödemiş’teki 03.10.2014 tarihli ortak baz bilgisinin memleketi İzmir, Tire, Gökçen kasabasında müstakil baz istasyonu olmadığı için kimi zaman Ödemiş'ten kimi zamanda Tire'den sinyal almasından kaynaklandığını, o dönem Yargıtay Üyesi olan Sait Demiröz de Ödemişli olduğu için ortak bazdan sinyal almış olabileceklerini zira o tarihlerin bayram sonrasına denk geldiğini, Torbalı’daki baz çakışmasının da Ödemiş’den İzmir’e seyehati sırasında güzergâhın üzerinde Torbalı’nın da bulunmasından kaynaklandığını, bayram sonrası eşinin kendisini araçla Ödemiş’e bıraktığını, buradan trene bindiğini, duraklardan birinin de Pancar beldesi olduğunu, Yargıtay eski üyesi Muzaffer Karadağ’ın orada ailesinin bulunması nedeniyle bu şahısla ortak baz sinyali almış olabileceklerini, 08.10

.10.2014 tarihinde İzmir, Bayraklı’daki baz sinyaline ilişkin olarak Bayraklı Migros’un arkasında kız kardeşinin oturduğunu, bayramlarda ve izinlerde onu ziyarete gittiğini, Yargıtay Üyesi Murat Cevher ile buluşup İzmir Adliyesi’ne Başsavcı Mustafa Doğru’yu ziyarete gittiklerini, Zekeriya Erdoğan’ı Yargıtay Üyesi olarak tanıdığını, aynı tarihte bu şahsın da İzmir’de bulunabileceğini, bu nedenle aynı baz istasyonundan sinyal almış olabileceklerini, kendisiyle o tarihte karşılaşmadıklarını, herhangi bir HTS kayıtlarının da bulunmadığını, 09.10.2014 tarihinde Yargıtay Üyesi Murat Cevher ile birlikte stajdan beri tanıdıkları ortak arkadaşları Karşıyaka Hâkimi Mehmet Özcan’ı ziyaret ettikleri için ortak baz sinyali aldıklarını, İzmir Bayraklı'daki 10.10.2014 tarihli ortak baz bilgisi ile ilgili olarak İzmirli bir Yargıtay Üyesi olarak İzmir Adliyesindeki meslektaşlarının geçmiş bayramlarını kutlamak istediğini, yanında Yargıtay Üyesi Murat Cevher’in de bulunduğunu, Yargıtay Üyesi Mehmet Demirezici’yi tanıdığını ancak o tarihte kendisiyle karşılaştıklarını hatırlayamadığını, İzmir’de bacanağı olduğunu bildiğini, bu kişinin Bayraklı’da oturması durumunda ortak baz sinyali almalarının mümkün olduğunu, son olarak 11.10.2014 tarihinde Salihli, Kula, Uşak ve Afyon’daki baz tespitlerine ilişkin olarak da söz konusu bazın Murat Cevher ile beraber İzmir’den Ankara’ya dönüş sırasında kullandıkları yol güzergâhında olduğunu,

Esas hakkında mütalaaya karşı beyanlarında önceki savunmalarına ilave olarak; söz konusu delilin elde ediliş şeklinin usüle uygun olmadığını, Kara Kuvvetleri Komutanlığı mahrem yapılanması içerisindeki üyelerin tespiti amacıyla Ankara ilinde 447 ankesörlü ve ücretli sabit telefonun 01.01.2011-31.12.2017 tarihleri arasındaki HTS raporlarının temini amacıyla Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinden karar alındığını, kendisinin Yargıtay Üyesi olması nedeniyle Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğini, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü söz konusu soruşturmada kendisinin ya da başka bir Yargıtay Üyesinin sanık olmadığını, ardışık aramalara ilişkin olarak hakkındaki iddianın 9 ayrı ankesörlü ve ücretli sabit numaradan 20 kez irtibat kurulduğu, ardışık olarak da Danıştay Üyesi Mehmet Ali Duran, Yargıtay Üyeleri Hakkı Torlak, Zekeriya Yılmaz ve Hüseyin Sarıömeroğlu’nun aranması olduğunu, bu aramaları kimin yaptığı ve ne konuşulduğunun belli olmadığını, öte yandan ankesörlü ve ücretli sabit hatlardan aranmasının örgütle bir alakasının bulunmadığını, bu aralamaların, o tarihlerde Kızılay’da çeşitli kurslara giden ve cep telefonları olmayan çocuklarının kendileriyle irtibat kurmak için yaptıkları aramalar olduklarını, diğer yüksek yargı mensuplarının da bu numaralardan aranmalarının da benzer nedenlerden kaynaklanmış olabileceğini, kayıtlara göre 20 aramadan sadece 10’unda görüşme yapıldığının anlaşıldığını, yani 3 yılda toplam 10 görüşme yapıldığını, ankesörlü telefonların nerelerde bulunduğunu da bilemedikleri için bu yönde bir savunma yapamadığını,

Savunmuştur.

I- SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜ SUÇU

1- Terör Kavramı, Suç Örgütü, Terör Örgütü ve Silahlı Terör Örgütü Kurma, Yönetme ve Üye Olma Suçları

Terör konusunu özel bir kanunla düzenleme yoluna giden kanun koyucu, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 1. maddesinde terörü; “Cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir.”; aynı Kanun'un 2. maddesinin birinci fıkrasında terör suçlusunu, "Birinci maddede belirlenen amaçlara ulaşmak için meydana getirilmiş örgütlerin mensubu olup da, bu amaçlar doğrultusunda diğerleri ile beraber veya tek başına suç işleyen veya amaçlanan suçu işlemese dahi örgütlerin mensubu olan kişi..." şeklinde tanımlamış, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, terör örgütüne mensup olmasa da örgüt adına suç işleyenlerin de terör suçlusu sayılacağını hüküm altına almıştır.

Bu genel terör ve terör suçlusu tanımları dışında; 3713 sayılı Kanun'un 3. maddesinde doğrudan terör suçları, 4. maddesinde de dolaylı terör suçları düzenlenmiştir.

18.07.2006 tarihli ve 26232 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5532 sayılı Terörle Mücadele Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesiyle, terör örgütünün tanımını yapan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun birinci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları yürürlükten kaldırılmış; madde gerekçesinde, Türkiye'nin de taraf olduğu Sınır Aşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesi'nin 2. maddesinin (a) bendine uygun olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220. maddesinde suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüt tanımlaması yapıldığı için, Terörle Mücadele Kanunu'nda ayrıca örgüt tanımlaması yapılmasına gerek görülmediği belirtilmiştir.

TCK'nın 6. maddesinin birinci fıkrasının (j) bendine göre örgüt mensubu suçlu; suç işlemek için örgüt kuran, yöneten, bu örgüte katılan veya örgüt adına suç işleyen kişidir.

TCK'nın “Suç işlemek amacıyla örgüt kurma” başlıklı 220. maddesinde;

“(1) Kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla örgüt kuranlar veya yönetenler, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması halinde, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, örgütün varlığı için üye sayısının en az üç kişi olması gerekir.

(2) Suç işlemek amacıyla kurulmuş olan örgüte üye olanlar, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Örgütün silâhlı olması hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza dörtte birinden yarısına kadar artırılır.

(4) Örgütün faaliyeti çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, ayrıca bu suçlardan dolayı da cezaya hükmolunur...” hükmüne yer verilmiştir.

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuyla korunan hukuki yarar kamu güvenliği ve barışıdır. Suç işlemek için örgüt kurmak, toplum düzenini tehlikeye soktuğu ve araç niteliğindeki suç örgütü, amaçlanan suçları işlemede büyük bir kolaylık sağladığından, bu suç nedeniyle kamu güvenliği ve barışın bozulması bireyin güvenli, barış içinde yaşamak hakkını da zedeleyeceğinden, işlenmesi amaçlanan suçlar açısından hazırlık hareketi niteliğinde olan bu fiiller ayrı ve bağımsız suçlar olarak tanımlanmıştır. Böylece bu düzenlemeyle aynı zamanda bireyin, Anayasa'da güvence altına alınmış olan hak ve özgürlüklerine yönelik fiillere karşı da korunması amaçlanmıştır. Bu amaçla henüz suç işlenmese dahi, sadece suç işlemek amacıyla örgüt oluşturmuş olmaları nedeniyle örgüt mensubu faillerin cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Bunun asıl nedeni suç işlemek için örgüt kurmanın, kamu barışı yönünden ciddi bir tehlike oluşturmasıdır. Kanun koyucu bu düzenleme ile öncelikle gelecekte işlenebilecek suçları engellemek istemiştir.

Bu suçun mağduru ise; öncelikle kamu güvenliği ve barışını sağlamakla yükümlü olan devlet ve toplumu oluşturan bireylerdir.

Bu suçun mağduru ise; öncelikle kamu güvenliği ve barışını sağlamakla yükümlü olan devlet ve toplumu oluşturan bireylerdir.

TCK'nın 220. maddesi kapsamında bir örgütün varlığından söz edebilmek için; en az üç kişinin, suç işlemek amacıyla hiyerarşik bir ilişki içerisinde, devamlı olarak amaç suçları işlemeye elverişli araç ve gerece sahip bir şekilde bir araya gelmesi gerekmektedir.

Örgüt, soyut bir birleşme olmayıp bünyesinde hiyerarşik bir ilişki barındırmaktadır. Bu hiyerarşik ilişki, bazı örgüt yapılanmalarında gevşek bir nitelik taşıyabilir. Oluşturulan bu ilişki sayesinde örgüt, mensupları üzerinde hâkimiyet tesis eden bir güç kaynağı niteliğini kazanmaktadır. Bu nedenle niteliği itibarıyla devamlılık arz eden örgütün varlığı için ileride ihtimal dahilindeki suç/suçları işlemek amacı etrafındaki fiilî birleşme yeterlidir. Buna karşın, kişilerin belirli bir suçu işlemek için bir araya gelmesi hâlinde ise örgüt değil, iştirak ilişkisi mevcuttur.

Ceza Genel Kurulunun istikrar bulunan ve süregelen kararlarında da belirtildiği üzere, TCK'nın 220. maddesi anlamında bir örgütten bahsedilebilmesi için,

a) Üye sayısının en az üç veya daha fazla kişi olması gerekmektedir.

b) Üyeler arasında gevşek de olsa hiyerarşik bir bağ bulunmalıdır. Örgütün varlığı için soyut bir birleşme yeterli olmayıp örgüt yapılanmasına bağlı olarak gevşek veya sıkı bir hiyerarşik ilişki olmalıdır.

c) Suç işlemek amacı etrafında fiili bir birleşme yeterli olup örgütün varlığının kabulü için suç işlenmesine gerek bulunmadığı gibi işlenmesi amaçlanan suçların konu ve mağdur itibarıyla somutlaştırılması mümkün olmakla birlikte, zorunluluk arz etmemektedir. Örgütün faaliyetleri çerçevesinde suç işlenmesi hâlinde, fail, örgütteki konumuna göre, üye veya yönetici sıfatıyla cezalandırılmasının yanında, ayrıca işlenen suçtan da cezalandırılacaktır.

d) Örgüt niteliği itibarıyla devamlılığı gerektirdiğinden, kişilerin belli bir suçu işlemek veya bir suç işlemek için bir araya gelmesi hâlinde, örgütten değil ancak iştirak iradesinden söz edilebilecektir.

e) Amaçlanan suçları işlemeye elverişli, üye, araç ve gerece sahip olunması gerekmektedir.

Yukarıda belirtildiği üzere kanunların suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli yapılara suç örgütü denmektedir. Terör örgütleri ise ideolojik amaçları olan suç örgütleridir. Terör örgütlerini, suç örgütlerinden ayıran bu ideolojik amaç; 3713 sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen Cumhuriyetin Anayasa'da belirtilen niteliklerine karşı olabileceği gibi, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Türk Devleti ve Cumhuriyetin varlığına, Devlet otoritesini zaafa uğratmaya veya yıkmaya ya da ele geçirmeye, Devletin iç ve dış güvenliğine, kamu düzeni veya genel sağlığa ya da temel hak ve hürriyetlere yönelik de olabilmektedir.

Bununla birlikte, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu tamamlayıcı bir suçtur. Bu nedenle bazı suçları işlemek için örgüt kurmanın başka ceza normları tarafından ayrıca özel olarak düzenlenmesi durumunda, ilgili suç tipinde öngörülen hükümlerin uygulanması gerekir. Buna göre soykırım ve insanlığa karşı suç için kurulmuş örgütleri kuran, yöneten ve üye olanlar TCK'nın 78. maddesi, Anayasal düzen ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla terör örgütü kuranlar, yöneten ve üye olanlar 3713 sayılı Kanun'un 7. maddesi ve bu amaca matuf silahlı terör örgütlerini kuran, yönetin ve üye olanlar hakkında ise TCK'nın 314. maddesi uygulanacaktır.

3713 sayılı Kanun'un "Terör örgütleri" başlıklı 7. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemleriyle, 1 inci maddede belirtilen amaçlara yönelik olarak suç işlemek üzere, terör örgütü kuranlar, yönetenler ile bu örgüte üye olanlar Türk Ceza Kanununun 314 üncü maddesi hükümlerine göre cezalandırılır. Örgütün faaliyetini düzenleyenler de örgütün yöneticisi olarak cezalandırılır.” hükmü ile TCK'nın 314. maddesine atıf yapılmıştır.

TCK'nın 314. maddesinde tanımlanan "Silâhlı örgüt" suçu ise;

"(1) Bu kısmın dördüncü ve beşinci bölümlerinde yer alan suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran veya yöneten kişi, on yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.

(3) Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümler, bu suç açısından aynen uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

Örgütlü suçluluğun özel bir türü olarak öngörülen, TCK'nın "Silahlı Örgüt" başlıklı 314. maddesinde; TCK'nın İkinci Kitabının, Dördüncü Kısmının Dördüncü Bölümünde yer alan devletin güvenliğine karşı suçlar ile Beşinci Bölümünde yer alan Anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçları işlemek amacıyla, silahlı örgüt kuran, yöneten ve örgüte üye olanların cezalandırılmaları öngörülmüş ve maddenin son fıkrasında; suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçuna ilişkin diğer hükümlerin, bu suç açısından aynen uygulanacağı düzenlenmiştir.

3713 sayılı Kanun kapsamına giren suçları işlemek için örgüt kurulması hâlinde ortada bir terör örgütünün varlığı söz konusudur. TCK'nın 314. maddesinde hüküm bulunmayan hâllerde, TCK'nın 220. maddesindeki koşullar göz önünde bulundurulacaktır. (Feridun Yenisey Örgütlü Suçlar ve Terör Suçları Eğitim Modülü, s. 46.).

Buna göre TCK'nın 314. maddesi bakımından bir oluşumun veya yapılanmanın, silahlı terör örgütü sayılabilmesi için TCK'nın 220. maddesinde düzenlenen suç işlemek için örgüt kurma suçunda gerekli koşulların yanında aşağıda gösterilen şartlar da aranmaktadır: