muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14422, Karar No: 2015/42298, Tarih: 02.07.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/14422 E.  ,  2015/42298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 01/10/2009

NUMARASI : 2005/77 (E) ve 2009/155 (K)

SUÇ : Yağma, tehdit

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Red, Onama, Bozma, Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Yakınan İ.. S..'ın temyiz itirazının incelenmesinde:

Kamu davası açıldıktan sonra yapılan yargılamada, 11.11.2005 tarihinde alınan ifadesinde sanıklardan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan eden ve bu suretle 5271 sayılı CMK’nın 237. ve devamı maddeleri hükümlerine göre, usulen mahkemeye başvurarak davaya katılmamış ve katılan sıfatını kazanarak temyiz yetkisini elde etmemiş olan yakınan İ.. S..'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE;

II-Sanıklar hakkında yağma suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yağma suçunun sanık Sevil'e ait evde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 149/1. maddesinin (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; sanıklar K.. Ü.. ve Sevil (S) O.. savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA;

III-Sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede:

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 192/1. maddesindeki tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 07.06.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar K.. Ü.. ve S...(S...) O.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1061, Karar No: 2020/2063, Tarih: 05.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1061 E.  ,  2020/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki muarazanın men'i davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, eczanesinde ... Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2003/142 müteferrik kararı gereğince arama yapıldığını, yapılan aramada suç unsuruna rastlanmadığını, buna rağmen Bağkur İl Müdürlüğü’nün sağlık karnesi bulundurmaktan 60 gün süreyle ilaç vermesinin durdurulması ve resmi veya özel kurum ve kuruluşlarda yapılan tedavilerde kullanılan ilaçların fiyat kupürlerinin reçetelere eklenerek ya da benzeri şekilde fatura edilmesi, ayrıca sigortalı ve hak sahiplerine tedavileri süresince teslim edilmeyen ilaçların kupürlerinin kuruma fatura edilmesi nedeniyle sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshine yönelik işlem tesis ettiğini, söz konusu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek cezai işlemin iptalini ve tazminat haklarının saklı tutulmasını talep etmiştir.

Davalı, davacı eczaneye ait karne, ilaç kupürü ve kupürü kesik ilaçların doktor sekreteri ... tarafından saklandığı sırada tespit edildiğini, alınan hasta ifadelerinden eczacının isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiğinin anlaşıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne; 2003 yılı bağkur sözleşmesini V. Sözleşmenin feshini gerektiren hususlar bölümünü 1-h maddesi gereği uygulanan 60 gün süreyle ilaç vermesinin durdurulması ve 1-r maddesi gereğince uygulanan 7 yıl süreyle sözleşme feshi cezası uygulanmasına yönelik bağkur işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Somut uyuşmazlıkta; davacı, doktor Hikmet Aşkar’ın sekreteri olan ...’nun, muayenehanede doktorun haberi olmaksızın bulundurduğu 30 adet karne, 7 kutu içinde kupürleri kesik ilaçlar, 70 adet ilaç kupürü nedeniyle hakkında 2003 yılı Eczane sözleşmesinin V. Bölümünün 1.maddesinin (h) ve (r) bentlerine göre 60 gün süreyle ilaç vermesinin durdurulması ve sözleşmesinin 7 yıl süreyle feshine yönelik işlem tesis edildiğini, ancak bulunan sağlık karneleri, ilaç kupürleri ve kupürü kesik ilaçlarla bir ilgisinin olmadığını iddia ederek hakkında uygulanan cezai işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı taraf ise davacı eczaneye ait karne, ilaç kupürü ve kupürü kesik ilaçların doktor sekreteri ... tarafından saklandığı sırada tespit edildiğini, alınan hasta ifadelerinden eczacının isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiğinin anlaşıldığını beyan ederek

davacı hakkında uygulanan cezai işlemin taraflar arasındaki sözleşme ve ilgili yasal mevzuata uygun olduğunu savunmuştur. Mahkemece sözleşmenin 1-h maddesinin 2012 yılı ilaç temin protokolünde cezai şart hükümlerinden çıkarılması nedeniyle güncel uygulamada hükmü kalmadığı, yine 1-r maddesinde davacının ya da eczanesinde çalışan kişilerin sahte reçete düzenlettirmek suretiyle kamuyu zarara uğratma şeklinde somut bir eylem tespitinin yapılmadığı, bu itibarla davalı kurumca yapılan soruşturmadan eczacı ve eczane çalışanlarının kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak bir eylemde bulunduklarının tespit edilemediği, buna rağmen başkaları tarafından yapılan sahtecilik eylemlerinin eczaneye yükletilmesinin cezaların şahsiliği ilkesiyle bağdaşmadığı, bu itibarla düzenlenen 11/12/2015 tarihli bilirkişi raporundaki değerlendirmelere de itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiş ise de, doktor sekreteri ...’nun masasında ele geçirilen karneler içinde davacı eczacının kardeşine, annesine ve nişanlısının annesine ait karnelerin bulunması, ...’nun müfettişe verdiği ifadesinde polis tarafından ele geçirilen 30 karneden 21’inin ... Eczanesi’ne ait olduğunu ve ... Eczanesi’nin daha öncede polis araması yapılacağından kendisine saklaması için karne teslim ettiklerini beyan etmesi, karne sahipleri hastaların kurum müfettişi olan resmi memur önünde alınan beyanlarında ...’yu tanımadıklarını söylemeleri, sigortalılardan ...’nin karnelerini ... Eczanesi’ne bıraktıklarını anlatmaları, Hatta...’nin davacı eczacının “karneni bırak ben ilaçları yazdırtayım” dediğini beyan etmesi karşısında bu ifadelerin fiili durumu doğruladığı anlaşıldığından, yargılama aşamasında hastaların beyanlarını baskı altında verdikleri gerekçesiyle değiştirmelerine itibar edilemez. Hal böyle olunca davacının sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü gerekir. Bu durumda Mahkemece yapılması gereken işi yürürlüğe giren sonraki protokol hükümlerinin dava konusu uyuşmazlığa uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi için gerekirse konusunda uzman bilirkişi heyetinden taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenler ile davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/14238, Karar No: 2009/15281, Tarih: 09.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/14238 E.  ,  2009/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :1.4.2009
Yargıtay — Esas No: 2007/13188, Karar No: 2008/3467, Tarih: 05.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13188 E.  ,  2008/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : HAZİNE

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ve şerhin silinmesi davalarının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ... Mahallesi 11 ada 57 parselin ifrazıyla oluşan 4733 ada 1 parselin 2/B madde sahasında kalan yerlerden olduğu iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini; karşı davacı ise tapuya konulan 2/B şerhinin silinmesini istemiştir. Mahkemece, karşı davanın reddine, Hazinenin davasının kabulü ile 4733 ada 1 parselin tapu kaydının iptaline ve 2/B madde uygulamasına bağlı arsa niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali-tescil ve şerhin silinmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1994 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması ile 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre yapılan makiye ayırma işlemi vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1971 yılında kesinleşmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;

1) Şubat 1313 tarih 114 ila 130 numaralarında Hasbeylik Mandırası Mevkiinde Binaları Yıkılmış Koyun ağılı, ... odası ve müştemilatı, çalılık ve mera cinsiyle, ... adına kayıtlı tapu kayıtlarının birleştirilmesi sonucu 506 Hektar 1232 m2 yüzölçümünde olan tapu kaydının askeri harita üzerine 7 cm x 7 cm kare şeklinde basit bir kroki çizilerek ve bu alanın yüzölçümü 166 Hektar 1232 m2 olduğundan bahisle 2490 Sayılı Yasanın 66. maddesi hükmüne göre Maliye Bakanlığınca, Gebze Belediyesine satıldığı ve Gebze Belediyesi adına 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümüyle Doğu, Batı, Kuzey ve Güney yönlerde Hazine üzerinde kalan mera ve çalılık ile tapunun tesisindeki diğer sınırlar yazılarak Ocak 1940 tarih 14 numarada Gebze Belediyesi adına, kalan 340 Hektarlık bölümde yine tapu kaydının tesisindeki sınırlar ile kısmen belediyeye satılan yer sınır gösterilerek Ocak 1940 tarih 15 numarada ... üzerinde bırakılarak tescil edildiği,

2) Yörede 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sırasında 3 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca düzenlenen 12.07.1944 tarihli orman tahdit tutanağında, Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kapsamında kalan 166 Hektar alanın XIV poligon numarası ile sınırlandırılan Beylik Dağı Devlet Ormanı dışında, Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu 340 Hektar yüzölçümlü tapu kaydının bitişikteki diğer ormanlarla birlikte Beylik Dağı Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan XIV numaralı poligon sınırları içinde kaldığının belirtildiği ve orman tahdidinin 12 Şubat 1945 tarih 2929 Sayılı Resmi Gazetede ve ayrıca; mahallinde 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince ilan edilerek XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanının Kadastrosunun kesinleştiği, orman tahdit haritasında Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 ve Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 738 ila 881 OSN ile sınırlandırılan XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığının gösterildiği, ifraz yoluyla Belediye adına tescil edilen Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydı ile Hazine üzerinde kalan aynı tarih 15 nolu tapu kaydının bir çok sınırları aynı olup, bazı bölümlerde biri birini sınır okuduğu, bu nedenle ifraz tapularının kesin sınırlarının belli olmadığı,

3) "Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla İstanbul şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan Gebze İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXIV numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu, "Gebze-...-... Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

nolu tapu kaydının Gebze Belediyesi tarafından yeniden Hazineye devir edildiği ve Hazinenin belediyeden aldığı yerleri kendi yerleri ile birleştirilerek Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda 180 parçaya ifraz ederek ... sınırlarla ifraz tapu kayıtlarının oluşturduğu, bu ifraz kayıtlarından bir kısmının halen Hazine üzerinde kayıtlı olduğu, bir kısmını da birçok kişiye devir ettiği, bu durumun Ağustos 1952 tarih 87 nolu tapu kaydının iktisabında açıkça anlaşıldığı,

5) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan ... ... Mahallesi Beylik Ağılı mevkiindeki 233 Hektar 6312 m2 yüzölçümlü 321 ada 91 numaralı parsel ile 321 ada 90 ve 92 sayılı parsellere revizyon gösterilerek 321 ada 91 sayılı parsel mera niteliği ile Gebze Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

6) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

7) Beylik Dağı Devlet Ormanında 1994 yılında orman kadastro komisyonu tarafından 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma işlemleri yapıldığı ve bu ormanın, ... ... Mahallesi 321 ada 91 nolu parsel içinde kalan 1.350.590.40 m2'lik bölümünün nitelik kaybetmemesi nedeniyle önceden olduğu gibi orman sınırları içinde bıraklıdığı, aynı parselin Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile dava konusu parsel de içinde olmak üzere ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,

8) Hazine tarafından ... ... Mahallesi 321 ada 91 sayılı parsel hakkında, Gebze Belediye Başkanlığı aleyhine Asliye (3) Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davasının bu mahkemece 15.12.2006 gün 2004/260-451 sayılı kararla kabul edildiği ve 321 ada 91 sayılı parselin, orman niteliğini kaybetmeyen bölümünün orman niteliği ile 2/B madde uygulamasına konu olan bölümlerinin de 2/B madde alanı olarak Hazine adına tesciline ilişkin kararın Dairenin 05.03.2008 gün ve 2007/6370-3474 sayılı kararı ile onandığı,

9) Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan ve kadastro sırasında 11 numaralı kadastro adasında tesbitleri yapılan parsellerin, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan birçok ifraz parseli hakkında Orman Bakanlığı ve Hazine tarafından kişiler aleyhine Gebze 1, 2 ve 3 numaralı Asliye Hukuk Mahkemelerinde birçok tapu iptali ve tescil davası açıldığı, bu davaların bir kısmının sonuçlandığı bir kısmının halen devam ettiği,

10) Çekişmeli parselin ... ... Mahallesi 11 ada 57 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturulduğu ve 11 ada 57 sayılı parselin de Ağustos 1952 tarih 102 nolu ifraz tapusunun revizyon görmesi sonucu tapuya tescil edildiği, 11 ada 57 sayılı parselin 1944 yılında kesinleşen orman sınırları içinde iken 1970 yılında kadastroca oluşturulan tapu kaydının (hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından ve 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki "iskan süretiyle" verilen yerler hükmünün Anayasa Mahkemesinin 13/06/1989 gün ve 1988/35-13 sayılı kararı ile iptal edildiği, bu nedenle taşınmaz orman sınırı içinde iken 2510 Sayılı İskan Yasasına göre oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği) Hukuk Genel kurulunun 19/02/2003 gün ve 2003/20-120-90 sayılı kararında belirtildiği gibi yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve Hazine tarafından bir süreye bağlı olmaksızın her zaman tapunun iptalinin istenebileceği, Orman İdaresince geçersiz olan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek taşınmazın 1994 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, bu nedenlerle Hazinenin davasının kabulü ile 2/B sahası olarak tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05.03.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12661, Karar No: 2018/10459, Tarih: 03.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12661 E.  ,  2018/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesine haklı nedenle son verdiğini öne sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda yıllık izin ücreti alacağının kabulüne diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ayda otuzaltı saat fazla çalışma yaptığı, temel ücrete ilaveten prim de ödendiği, yapılan prim ödemelerinin fazla çalışma ücretini karşıladığı gerekçesiyle, fazla çalışma ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı, davalıya ait işyerinde satış müdür yardımcısı olarak çalışmış olup temel ücrete ilaveten prim ödemesi de yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ne var ki, fazla çalışma yapılsın veya yapılmasın, işyeri uygulaması gereği şartlar oluştuğunda prim ödemesine hak kazanıldığı dikkate alındığında, prim ödemesinin, fazla çalışma ücreti yerine geçtiği kabul edilerek, fazla çalışma ücreti talebinin reddi hatalıdır. Nitekim, Dairemizin 14.02.2018 tarihli 2017/9828 Esas 2018/3171 Karar sayılı ilamında da bu görüş benimsenmiş olup, aynı zamanda satış müdür yardımcısının haftada üç gün 08:30-17:30 arasında günlük bir saat ara dinlenme ile; üç gün ise 08:30-20.30 arasında günlük 1,5 saat ara dinlenme ile 50,5 saat çalışarak 10,5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir.

Açıklanan nedenler ile, fazla çalışma ücretinin belirtilen kabule göre, temel ücret üzerinden yüzde elli fazlasıyla yapılan hesaplama doğrultusunda, uygun oranda taktiri indirim yapılarak ve ödenen primler bu alacaktan mahsup edilmeden hüküm altına alınması dosya içeriğine uygun düşecektir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.