muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/38441, Karar No: 2015/2336, Tarih: 11.02.2015

Kısaca bu çelişkiye değinecek olursak; TCK'nın 142/2-g maddesinde büyükbaş ve küçükbaş hayvanlara yönelik hırsızlık suçu düzenlenmektedir. Madde metninde, hırsızlık suçunun, "Barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında" işlenmesi nitelikli hal olarak düzenlenmektedir. Şimdi madde metnini irdeleyecek olursak; açık yerlerde bulunan hayvanın çalınmasının bu madde kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı tartışmasızdır. Hayvanlara mahsus barınak yerlerinin ise çok çeşitli olduğu bilinmektedir. Örneğin, açık alanda etrafı tel örgü veya çitlerle kapalı üstü açık ve basit kapısı olan "ağıl" tabir edilen yerler barınak kabul edildiği gibi, sağlam bina şeklinde yapılan ve içerisinde çok sayıda hayvanın bulunduğu "ahır" tabir edilen yerlerde barınak sayılmaktadır. Vatandaş çoğu zaman hayvanlarını hırsızlık eylemlerine karşı veya başka tehlikelerden korumak için, "ahır" veya "ağıl" tabir edilen bu barınak yerlerini konutunun altına veya eklentisine yapmakta veya hayvanlarına mahsus çiftliğin bir köşesinde konut yaparak hayvancılıkla geçimini sağlamaktadır.

Şimdi açık yerlerde bırakılan veya açık alanda korunaksız basit bir ağılda bulunan hayvanın korunması için, mağdur zahmet edip hiçbir önlem almadığı gibi, böyle bir yerden hırsızlık eyleminin gerçekleştirmek içinde yoğun bir suç işleme kastına da gerek olmadan basitçe gerçekleştirilebilen eylem, TCK'nin 142/2-g maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık kabul edilmesine karşın, mağdurun hayvanlarını korumak için, zahmet ve masraf edip çoğu zaman sağlam ve muhkem olarak yapmış olduğu ahırla yetinmeyip, gerekirse bizzat müdahale ederek koruma sağlamak için konutunun altına veya eklentisine yapmış olduğu barınaktan (ahır veya ağıldan), faalin, bütün bu koruma ve engelleri aşacak yoğun bir suç kastıyla gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık eyleminin ise, anılan madde kapsamında nitelikli hırsızlık kabul edilmemesi, kanaatimce açık bir çelişkidir.

-5-

Aksine böyle korunaklı bir yerden yapılan hırsızlık eyleminin, failin suç işleme kastındaki yoğunluk gözetilerek, birinci duruma göre daha nitelikli olarak düzenlenmiş olsaydı belki daha doğru olurdu. Ancak 5237 sayılı Yasada böyle bir düzenleme olmamakla birlikte, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61. maddesindeki kriterler gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması işin doğasına ve hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatindeyim.

-5-

Aksine böyle korunaklı bir yerden yapılan hırsızlık eyleminin, failin suç işleme kastındaki yoğunluk gözetilerek, birinci duruma göre daha nitelikli olarak düzenlenmiş olsaydı belki daha doğru olurdu. Ancak 5237 sayılı Yasada böyle bir düzenleme olmamakla birlikte, temel cezanın belirlenmesi sırasında aynı Yasanın 61. maddesindeki kriterler gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması işin doğasına ve hakkaniyete daha uygun olacağı kanaatindeyim.

Son olarak konumuzla ilgili 765 sayılı TCK'nın ilgili maddelerine göz atacak olursak; anılan TCK'nın 491/5. maddesinde "Mandıra, ağıl gibi hayvanata mahsus yerlerde bulunan yahut lüzumuna göre açık yerlerde veya kırlarda bırakılan ve haklarında 492. maddenin 9. fıkrasının tatbiki mümkün olmayan hayvanları bu yerden almak suretiyle işlenirse; cezası bir seneden beş seneye kadar hapistir." biçiminde düzenleme yapılmış, aynı yasanın 492/9. maddesinde ise, "Meskun bir hanenin doğrudan doğruya müştemilatından olan veya duvarla çevrilmiş bulunan yerlerindeki hayvan hakkında işlenirse; suçlu iki seneden beş seneye kadar hapsolunur." şeklinde düzenlemeyle hırsızlık eyleminin, konutun eklentisindeki hayvana yönelik gerçekleştirilmesi halini, açık yerlerde bırakılan hayvanlara yönelik hırsızlık eylemine göre daha nitelikli durum olarak kabul etmiştir. Bu düzenlemede görüşümüzü desteklemektedir.

Yukarıda arz etmeye çalıştığım nedenlerle, sayın çoğunluğun hırsızlık suçunun nitelendirmesine ilişkin bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2010/72, Karar No: 2010/7800, Tarih: 03.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/72 E.  ,  2010/7800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Harçlar Kanunu uyarınca tahsili gereken nisbi harcın eksik alınması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9388, Karar No: 2015/6701, Tarih: 09.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9388 E.  ,  2015/6701 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1343, Karar No: 2014/2513, Tarih: 25.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/1343 E.  ,  2014/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-Davalı ... vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği halde harç alınmadan gönderilmiştir. Nisbi harca tabi davalarda hükmü temyiz edenin ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 İBK) Temyiz eden davalının temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen peşin temyiz harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İBK gözönünde tutularak davalıya harcı yatırması için 6100 Sayılı HMK'nin geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 Sayılı HUMK'nin 434/3.maddesi uyarınca önel verilmesi süresi içinde harç yatırıldığı takdirde, aynı madde gerekleri de yerine getirilerek dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi,

2-Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ipoteklerin taşınmazların satışları sırasında ne kadar risk taşıdığı, ödeme yapılmış ise ne kadar olduğu, ödemelerin kimler tarafından yapıldığı ve son durumunun ilgili yerlerden sorularak gelen yazı cevaplarının eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23456, Karar No: 2022/4368, Tarih: 28.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23456 E.  ,  2022/4368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde bu hususta karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtaya ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 02.04.2013 tarih ve 2012/1533 Esas, 2013/113 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; her ne kadar gerekçeli kararda başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde, 05.02.2001 tarihli beraat hükmünün sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiğinden bu eksikliğin sanık müdafii açısından bir yanılgı oluşturmayıp “Kanun yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyeceğinden;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 01.02.2001 tarihinde tefhim edilen hükme karşı sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden çok sonra ve hükmün gerekçesine yönelmeyen 05.10.2015 tarihli temyiz itirazının aynı Kanunun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 28.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7088, Karar No: 2012/606, Tarih: 09.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7088 E.  ,  2012/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

... olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava; zayii belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı derneğin tacir olmadığı bu nedenle zayii belgesi isteme hakkının bulunmadığı ve kaybedildiği ileri sürülen belgelerin T.T.K.nun 68.maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

23.01.2008 tarih 5728 sayılı Kanunun 558. maddesiyle yapılan değişiklik ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/k maddesine eklenen hüküm fıkrası uyarınca, dernek yöneticilerine, dernekler tarafından tutulması zorunlu defter ve belgelerin gerekli dikkat ve özen gösterilmiş olması şartıyla, elde olmayan bir nedenle okunamayacak hale gelmesi veya kaybolması halinde, bu hususun öğrenilmesi tarihinden itibaren 15 gün içinde dernek merkezinin bulunduğu yer mahkemesinde zayii belgesi almak için dava açma zorunluluğu getirilmiştir. Zayii belgesi istemek için tacir olma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan yasal düzenlemeler uyarınca, davacı dernek yöneticilerinin zayii belgesi isteminde bulunabilecekleri gözetilerek işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddedilmesi doğru görülmediğinden davacının temyiz itirazlarının bu nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 09.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8488, Karar No: 2019/1493, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8488 E.  ,  2019/1493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6519, Karar No: 2014/10644, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6519 E.  ,  2014/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220643

MAHKEMESİ : İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2013

NUMARASI : 2012/367 (E) ve 2013/135 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7729, Karar No: 2011/13431, Tarih: 12.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7729 E.  ,  2011/13431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerine dikilen pilon ile geçirilen enerji nakil hattının yüzölçümlerine ilişkin, fen bilirkişi ve elektrik mühendisi raporu ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında çelişki bulunmaktadır. Bu husustaki farklılığın giderilmesi için bilirkişilerden ek rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28977, Karar No: 2014/13473, Tarih: 28.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/28977 E.  ,  2014/13473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/140-2013/259

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kardeşi olup, davalının borçlu olduğu icra dosyasına kefil sıfatı ile toplam 4.620,00 TL ödediğini ancak talep etmesine rağmen borcun ödenmediğini alacağın tahsili için yapılan icra takibine ise davalının haksız şekilde itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın zamanaşımına uğradığını, paranın ödendikten sonra 1 yıllık sürenin geçmiş olması nedeniyle bu tür davanın açılamayacağını, icra dosyasına yatan paranın 4.200 TL’lik kısmının eşi ve oğlu tarafından davacıya verilmiş olduğunu, bakiye kalan kısmın ise davacının sahip olduğu vekalet ile murislerden kalan evin kirasından karşılandığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının savunmasını yazılı delil ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, %40 icra inkar tazminatı 2.305,88 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, kardeşi olan davalının borcunu kefil sıfatıyla ödediğini ileri sürerek, davalının

icra dosyasına yaptığı haksız itirazın iptalini istemiş, davalı ise, davacı tarafça ödenen paranın bir kısmının kendisi tarafından ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. 6100 sayılı HMK 203 maddesinde senetle ispat yasağının istisnaları düzenlenmiş olup, HMK 203. Maddesinde, altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerde, tanık dinlenebileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

icra dosyasına yaptığı haksız itirazın iptalini istemiş, davalı ise, davacı tarafça ödenen paranın bir kısmının kendisi tarafından ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. 6100 sayılı HMK 203 maddesinde senetle ispat yasağının istisnaları düzenlenmiş olup, HMK 203. Maddesinde, altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerde, tanık dinlenebileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Davaya konu 4.620 TL’nin davacı tarafından icra dosyasına yatırıldığı hususu mahkemenin ve tarafların kabulünde olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı tarafından yatırılan bu paranın 4.200 TL’lik kısmının davalı tarafından davacıya verilip verilmediği noktasında toplanmaktadır. Davalı 4.200 TL’nin kendisi tarafından davacıya verildiğini savunmakta olup, bu hususu ispat yükü davalının üzerindedir. Davalı, 4.200 TL’yi davacıya verdiğini ispat etmelidir. İncelenen dosya içeriğine göre, davalının savunmasını ispata yönelik olarak yazılı belge sunamadığı anlaşılmakta ise de, taraflar kardeş olduklarından, davalı iddiasını tanık dahil her türlü delil ile ispat edebilir. Davalı cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup, buna göre, mahkemece davalı tanıklarının dinlenerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 28.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11440, Karar No: 2008/10969, Tarih: 21.07.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/11440 E.  ,  2008/10969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.09.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.01.2008 \* günü A..D.. ve Ark. vekili Av. V.. K..geldi.Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi.Z..A.. vekili Av. A..G..'ın maazeret dilekçesi verdiği görüldü. M..R.. H..'nun tebligatı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, komşusunun imzasının bulunmadığı, usulsüz olduğu görüldü. Av. V..K..a soruldu. Biz murafaa talebimizden vazgeçiyoruz dedi. Beyanı okundu, imzası alındı. Vazgeçme nedeniyle murafaa isteği reddedilerek dosya üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi.Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Vasiyetname 29.04.1998 tarihinde resmi memur tarafından düzenlenmiştir.

Vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte düzenlenmesinden önce Türkiye Kızılay Derneği Üsküdar Şubesinden alınan Ruh ve Sinir Hastalıkları Uzmanı tarafından tanzim edilen 29.04.1998 tarihli 480 protokol numaralı raporda; “vasiyetçinin lenf kanseri olduğu ve konuşamadığı sorulara, yazılı yanıt verebildiği” bildirilmiştir.Hal böyle iken resmi memurun, vasiyetçinin son arzularını kendisine sözlü olarak beyan etmiş gibi vasiyetname düzenlendiği görülmektedir.

Vasiyetçinin notere gelmeden vasiyet edeceği hususları bir kağıda not ettirmiş olması, dairede, buna uygun düzenlenen vasiyetnamenin geçerliliğine engel bir sebep oluşturmaz. Ancak, kağıda yazılanların tamamının vasiyetnamenin baş tarafına geçirildikten sonra kendisine tanıklar önünde okunup içindekilerini onaylamış olması gerekir. Düzenlenen vasiyetname açıklanan hususları gösterir nitelikte değildir. O halde, lenf kanseri olması ve şua tedavisi görmesi sebebiyle vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte konuşamadığı, sorulan sorulara yazı ile yanıt verebildiği tıbben belirlenen vasiyetçinin, son arzularını resmi memura sözlü olarak takrir etmiş gibi vasiyetname düzenlenmesi yasaya aykırı olup düzenlenen vasiyetnameyi geçersiz kılar.Bu itibarla vasiyetnamenin iptali gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacıların tenkise ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.07.2008 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2014/11749, Karar No: 2014/18898, Tarih: 25.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11749 E.  ,  2014/18898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının "..." olan anne adının, ... ... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... ... vekili mahkeme kararını davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.