muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/872, Karar No: 2012/1772, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/872 E.  ,  2012/1772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, iflas masasına kaydedilen ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6857 sayılı dosyasına konu alacağı, T. Ekonomi Bankası AŞ’nden temlik aldıklarını, sıra cetvelinde yer alan SGK Başkanlığı alacakları için tanınan imtiyazın 4949 sayılı Yasa ile kaldırılmış olmasına rağmen, bu alacağın imtiyazlı sıraya kaydedildiğini, ayrıca alacaklarının önce yazılması gerekirken 15. sıraya yazılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, iflas sıra cetvelindeki alacağın sırasının düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce, tensiben şikâyetçinin, sıra cetvelinde kendinden önceki diğer alacaklıları davaya dâhil etmesine karar verilmiş; bu çerçevede kendisine şikâyet dilekçesi gönderilen İflas İdaresi memuru sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu, SGK Başkanlığı alacağının 8.4.2006 günü yürürlüğe giren 5479 sayılı Yasa ile yeniden imtiyaza kavuşturulduğu, 6183 sayılı Yasa’nın 21/2. madde ve fıkrasında da bu alacağa imtiyaz tanındığını savunularak, şikâyetin reddini istemiştir. Diğer şikâyet olunanlar da sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikâyetin reddini istemişlerdir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin İİK’nun 206. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle, şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Şikayetçi dilekçesinde, SGK Başkanlığı alacağı için tanınan imtiyazın 4949 sayılı Yasa ile kaldırıldığını, buna rağmen alacağının imtiyazlı sıraya kaydedilmesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür. Başka bir alacaklının sırasına yönelik itiraz, o alacağın sıradan terkin edilmesi talebini içerdiğinden, bu istemin Asliye Ticaret Mahkemesi’nce incelenmesi gerekir. İcra Mahkemesi'nce bu isteğin tefriki ile görevsizlik kararı verilmek gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16655, Karar No: 2019/9374, Tarih: 02.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/16655 E.  ,  2019/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat (her iki sanık)

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın, katılanın sahibi olduğu eczanede kalfa olduğu, katılanın rahatsızlığı sonucu eczanedeki işlerini takip edemediği 1 aylık süre içerisinde, eczaneye ilaç aldıkları... Ecza Deposu sahibi diğer sanık ...'la anlaşarak eczanede bulunan toplam değeri 7.262.08 TL olan ilaçları....’ın ilaç deposuna alıp götürdükleri bu suretle sanıkların hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanıklar hakkında beraat kararı verilirken, CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür.

Maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine dair hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "müdahilden” ibaresinin çıkarılarak yerine “hazineden” ibaresinin eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12617, Karar No: 2023/2209, Tarih: 11.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/12617 E.  ,  2023/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İftira, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pazar (Rize) Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.10.2016 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca sanıklar hakkında iftira ve hakaret suçlarından dava açılmıştır.

2. Pazar (Rize) 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2017 tarihli kararı ile sanıklar hakkında iftira ve hakaret suçlarından 5187 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın ayrı ayrı düşürülmesine karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/1755 Esas, 2018/1267 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında iftira ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düşme kararının kaldırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili temyiz isteği; sanıkların asılsız iddialarda bulunarak onur, şeref ve saygınlığını, itibarını zedeleyici isnatlarda bulundukları, hakaret suçunun maddi unsuruna ilişkin inceleme yaparken “sövme” eylemini oluşmadığı nedeniyle hakaret suçunun mevcut olmadığına karar verildiği, basın hürriyetinin sınırsız olmadığı, kamu yararı ölçütünün sağlanmadığı, eksik inceleme yapıldığı, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, ... gazatesi yazı işleri müdürü sanık ... ve haberi yazan muhabir sanık ... hakkında 02.03.2016 tarihinde "Kardeşine kaçırdığı kız PKK'lı diye şikayet etti" başlığı ile katılan ... ile ilgili olarak yayınlanan haber içeriğinin gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle katılan vekilinin müracaatçı olduğu, sanıkların haberi internet sitelerinde yayınlayarak iftira ve hakaret suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, ... gazatesi yazı işleri müdürü sanık ... ve haberi yazan muhabir sanık ... hakkında 02.03.2016 tarihinde "Kardeşine kaçırdığı kız PKK'lı diye şikayet etti" başlığı ile katılan ... ile ilgili olarak yayınlanan haber içeriğinin gerçeği yansıtmadığı gerekçesiyle katılan vekilinin müracaatçı olduğu, sanıkların haberi internet sitelerinde yayınlayarak iftira ve hakaret suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılan vekili 10.03.2016 tarihli dilekçe ile karadenizde ... isimli internet sitesinin sorumlu yazı işleri müdürü, editörü, imtiyaz sahibi hakkında, 02.03.2016 tarihinde yayınlanan ''Kardeşine kaçırdığı kız PKK'lı diye şikayet etti '' başlıklı haber ile kötüniyetli, katılanı karalayıcı, gerçeklikle ilgisi olmayan ve katılana ailesine hakaret ve iftiralarla dolu haber yapıldığı, kız kaçırma ifadesi ile suç olarak tanımlanan eylemin katılana isnat edilmesi ile hakaret ve iftira suçunun işlendiği, haberin kaldırılması yönünde Pazar Sulh Ceza Hakimliği'nden alınan karar ilgili haber sitesine bildirildiği halde haberi kaldırmakta direnç gösterdikleri, erişim sağlayıcıları birliğine yazılan müzekkere neticesinde ilgili haberin kaldırıldığı, şeref saygınlığa saldırı kastı ile hareket ettiklerinden bahisle Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat etmiş, ... isimli internet sitesinde yayınlanan haber ekran görüntüsü ile aynı haber kaynak gösterilerek yayınlanan diğer internet sitelerine ait haber ekran görüntüleri dilekçe evrakına eklenmiştir.

3 .02.03.2016 tarihinde "..." adlı internet sitesinde "Kardeşine kaçırdığı kız PKK'lı diye şikayet etti" başlığı ile katılan ... ile ilgili olarak haber yayınlandığı görülmüştür.

4. Katılan ... başvurusu üzerine Pazar (Rize) Sulh Ceza Hakimliğinin 02.03.2016 tarihli kararı ile ... adlı internet sitesi ve haberin yayınlandığı diğer internet sitelerindeki ilgili habere ilişkin erişimin engellenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Sanıklar, haberin gazetecilik basın ve yayın ilkeleri içerisinde yayınlandığı, ifade özgürlüğü kapsamında halkı bilgilendirmek amacıyla haber yapıldığı, iftira, hakaret unsurları içermediği, basın özgürlüğü kapsamındada değerlendirilmesi gerektiği beyanında bulunmuşlardır.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için ise yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için ise yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Ceza Genel Kurulu'nun 2016/64 Esas 2018/63 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, bir eylemin hukuk düzeni tarafından cezalandırılması ancak onu hukuka uygun kılan, diğer bir anlatımla hukuka aykırılığı ortadan kaldıran bir nedenin bulunmamasına bağlıdır. Bu kapsamda, basın yoluyla işlenen suçlarda hukuka uygunluk nedeni oluşturan haber verme ve eleştiri hakkı üzerinde de durulmasında yarar bulunmaktadır. Temelini Anayasa'nın 28 ve devamı maddelerinden alan haber verme ve eleştirme hakkının kabulü için, açıklama veya eleştiriye konu olan haberin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamu ilgisinin ve yararının bulunması, açıklanış şekliyle konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması gerekir. Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Toplumun ilerlemesi ve yararı için zorunludur. Bu, demokratik toplum düzeninin ve çoğulculuğun gereğidir. Eleştiri de kaynağını bu özgürlükten alır, eleştirinin doğasından kaynaklanan sertlik suç oluşturmaz. Eleştiri övgü olmadığına göre sert, kırıcı ve incitici olması da doğaldır. Somut olayda, katılan hakkında yayınlanan haber içeriklerine göre iftira ve hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, aksi düşüncenin, ifade özgürlüğü ile ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olan basın özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği anlaşıldığından mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/1755 Esas, 2018/1267 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Pazar (Rize) 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10719, Karar No: 2006/2942, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10719 E.  ,  2006/2942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.9.2004 gününde verilen dilekçe ile kullanım haklarının iptali tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.4.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava

reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2859, Karar No: 2012/4132, Tarih: 12.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2859 E.  ,  2012/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 12.03.2012 gün ve 2012/562 Esas 2012/1863 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlu ...’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetveline dahil edilen şikayet olunan Vergi Dairesinin, Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 inci maddesindeki şartlar gerçekleşmeden haciz koyduğunu ve sıra cetvelinde borçlunun şirketteki pay oranının da dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Hazine vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayetçi vekilinin, sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan haczin geçersizliğini ve sıralamada yer almaması gerektiğini ileri sürmesi karşısında, sıra cetvelinin düzenlenmesinde göz önüne alınması gereken ilk hususun icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haczin varlığı olduğu, somut olayda sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacağın ... ...'nün borçlu... San. Tic. Ltd. Şti. nin vergi borcu nedeniyle 26.01.2005 tarihli haczin dayanağını teşkil eden takibin şirketin ortağı olan taşınmaz maliki gerçek kişi hakkında olmayıp şirket aleyhine olduğu, gerçek kişinin kişisel sorumluluğuna yönelik bir takibin bulunmadığı, taşınmaz maliki ... hakkında ... İcra Müdürlüğü'nün herhangi bir takip işlemi olmadığı, bu şekliyle dayanak teşkil edecek usulünce yapılmış bir takip işlemi olmadan ilgili yazı uyarınca tapuya haciz şerhi düşülmüş olmasının ve buna dayanılarak kişisel yada şirket borcu nedeniyle hakkında takip bulunmayan paylaşıma konu taşınmaz malikinin borçlusu bulunduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/8 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 3. sırada yer verilmesinin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, şikayete konu ... ...'nün sıra cetvelinin 3. sırasında yer alan alacağının sıra cetvelinden çıkarılmasına dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.03.2012 tarih 2012/562 Esas 2012/1863 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1264, Karar No: 2018/4895, Tarih: 06.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1264 E.  ,  2018/4895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmenin iptâli ile tapu iptâl ve tescil istemlerine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz olunmuştur. Davacılar bir kısım arsa sahipleri, davalı ...ı Emlak Geliştirme ve Tic. A.Ş. yüklenici, ihbar olunan davalı gerçek kişiler diğer arsa sahipleri, ... Turz. İnş. Taah. San. Tic. Ltd. Şti’nin ilk, ... Yapı Müh. Mim. İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’nin ise ikinci taşeronudur.

Davacı bir kısım arsa sahipleri, murisleri ... ve ihbar olunan diğer davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici şirket arasında 30.11.2007 tarihinde imzalanan adi yazılı sözleşme ile davalı yüklenicinin ... ili, ... ilçesi, ... 1941 ada 3, 4 ve 19 parsel numaralı taşınmaz üzerine mevcut imar izninin tanıdığı çerçeve de inşaat yapılması ve eşit oranda paylaşılması konusunda anlaştıklarını, sözleşme uyarınca davalı yüklenicinin ruhsat tarihinden başlayarak 18 ay içinde inşaatı tamamlayarak ve yapı kullanma izni alarak inşaatı bitirmeyi üstlendiğini, davacı ve davalı arsa sahiplerinin sözleşme uyarınca davalı yükleniciye %20 oranında pay devrini 07.12.2007 tarihinde gerçekleştirdiklerini, sözleşme tarihinden itibaren 4 yıl geçmesine rağmen işin yapılıp teslim edilmediğini iddia ederek