muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3811, Karar No: 2015/15988, Tarih: 30.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3811 E.  ,  2015/15988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı farkı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin, 01/11/2005-07/05/2010 tarihleri arasında en son müdür yardımcısı olarak davalı işyerinde çalıştığını, davalı şirketin maaş farklarını ve fazla mesai ücretlerini, genel ve hafta tatili ücretlerini ödememesi, .... primlerini eksik ödemesi ve gerçek ücret üzerinden ödenmemesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini, eksik gösterilen hizmet süreleri ve eksik ödenen primlerin tahsili için ayrıca hizmet tespit davası açtıklarını iddia ederek, kıdem tazminatı, maaş farkı, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; Davacının 01/11/2006-07/05/2010 tarihleri arasında müvekkili firmada satış elemanı olarak çalıştığını, mağaza müdür yardımcısı olmadığını, istifa ettiğini, işyerinde özel günler dışında fazla mesai yapılmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, genel tatil ücretlerini aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Kanun'un bekletici sorun başlığı altında düzenlenen 165. maddesinin 1. fıkrasına göre, bir davada hüküm verilebilmesi, başka bir davaya, idari makamın tespitine yahut dava konusuyla ilgili bir hukuki ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise mahkemece o davanın sonuçlanmasına veya idari makamın kararına kadar yargılama bekletilebilir.

Diğer taraftan sigortalılığa ilişkin “hizmet tespiti” davaları, Sosyal Güvenlik hakkına ilişkin olarak ortaya çıkan davalardır. Kanuni dayanağını 506 sayılı Kanun'un 6. ve 79/10. (5510 sayılı kanun açısından ise 86/9.) maddelerinden almaktadır. Sözü edilen 6. madde de çalıştırılanların, işe alınmaları ile kendiliğinden sigortalı olacakları, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un 79/10. maddesinde ise, sigortalıların, çalışmalarının tespiti ile ilgili dava açabilecekleri hükme bağlanmıştır. Bu bakımdan, hizmet tespitine ilişkin davalar sosyal güvenlik hakkı ve kamu düzeni ile ilgili olup, kişi iradesi belirleyici etkiye sahip değildir.

Dosya içeriğine göre, Davacı, davalı şirket ve ... aleyhine ... İş Mahkemesi’nin 2010/736 esas sayılı dosyası üzerinden hizmet süresinin tespiti amacı ile dava açmıştır. Mahkemece bu davanın sonucu beklenmeden eldeki davada karar verilmiştir. hizmet tespiti davası bu davaya göre öncelik taşıdığından ve sözkonusu tespit davasında verilecek kararın tarafları bağlayıcı özelliği dikkate alındığında davacı tarafından davalı aleyhine açılan ve derdest olduğu anlaşılan hizmet tespiti davasının sonucu beklenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2673, Karar No: 2013/2853, Tarih: 02.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2673 E.  ,  2013/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili borçluya ait taşınmaz hisselerinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklının takip dosyasındaki hacizlerin, yasal süresi içinde satış istenmediğinden düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili bedeli paylaşıma konu taşınmaz hisseleri üzerine 02.09.2008 günü ihtiyati haciz konulduğunu, takibin ....09.2008 günü kesinleştiğini, 06.02.2009 günü satışa esas imar bilgilerinin istendiğini ve ....09.2010 günü de satış talep ettiklerini, avans da yatırdıklarını, bu nedenle haczin düşmediğini savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

... Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın yasal iki yıllık sürede satış talep etmediği ve haczinin düştüğü gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikâyet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3318, Karar No: 2012/2863, Tarih: 28.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3318 E.  ,  2012/2863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/12/2009 tarih ve 2008/285-2009/364 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/02/2012 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kozmetik ve eczane ürünleri alanında faaliyet gösterdiğini, ‘ISANA’ ibareli markasının adına tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, tescilli ‘’ISANE’ ibareli markanın varlığı nedeniyle başvurunun 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi uyarınca reddine karar verildiğini, itirazlarının kabul görmediğini, markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını, kullanılacakları emtiaların farklı bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının tescilini istediği marka ile redde mesnet markanın ‘A’ ve ‘E’ harfleri dışında aynı oldukları, bu harflerin söylenişlerinin yakın bulunduğu, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerliği ortadan kaldırmadığı, kullanılacakları emtiaların da aynı veya aynı tür sayılacağı, davalının 556 sayılı KHK.nin 7/1-b maddesi uyarınca istemin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3797, Karar No: 2014/14696, Tarih: 02.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/3797 E.  ,  2014/14696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/275631

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2010/1948 (E) ve 2011/1302 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler,gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, ameliyattan çıkan babasını görmek için hastaneye gittiğini, babasının sağlığının bozulmasına neden olduğunu düşündüğü ablalarını ağlarken görünce, sinirlerine hakim olamayarak, ablalarına hitaben, "hem babamı bu hale getiriyorsunuz, hem de yanında ağlıyorsunuz,şimdi kıçlarınız tutuştu" biçiminde sözler söylediğini, katılana yönelik ise hakaret içeren herhangi bir söz söylemediğini belirtmesi; katılan ve tanık beyanlarında da, sanığın hemşire olarak görevli katılana bu şekilde hitap etmesi için bir neden gösterilmemesi karşısında, sanık savunmasına neden itibar edilmediği belirtilmeden ve CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince, deliller yöntemince tartışılıp değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre ise;

a-Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın hemşire olarak görevli katılana söylediği kabul edilen "hastayı bu hale getirdiler şimdi kıçları tutuştu" şeklindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış ve ifade biçimi niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Sanık ile katılan arasında, katılanın görevinden kaynaklanan tartışma ya da husumet olduğuna yönelik iddia ve delil bulunmaması karşısında, sanığın sözlerinin, ne şekilde katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ya da görevinden dolayı olduğu açıklanmadan, sanık hakkında TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

b-Sanık ile katılan arasında, katılanın görevinden kaynaklanan tartışma ya da husumet olduğuna yönelik iddia ve delil bulunmaması karşısında, sanığın sözlerinin, ne şekilde katılanın yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle ya da görevinden dolayı olduğu açıklanmadan, sanık hakkında TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

c-TCK'nın 52. maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu araştırılmadan kişisel durumuna uygun olmayan gerekçe ile adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21294, Karar No: 2011/1654, Tarih: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21294 E.  ,  2011/1654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15 TL onama harcın mahsubuna, bakiye 1.25 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13071, Karar No: 2017/145, Tarih: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/13071 E.  ,  2017/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine .../.../2002 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/06/2004 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalılar ... ve... .... tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 28. maddesinde “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır” ve aynı yasanın 32. maddesinde ise “İlanen tebliğ, son ilan tarihinden itibaren yedi gün sonra yapılmış sayılır. İlanen tebliğe karar veren merci, icabına göre daha uzun bir müddet tayin edebilir. Ancak, bu süre ... günü geçemez.” düzenlemeleri mevcuttur.

Mahkeme ilamı, temyiz eden tarafa .../06/2006 gününde gazete aracılığı ile ilan edilmiştir. Yukarıdaki düzenleme uyarınca ilanen tebliğ, son ilandan itibaren yedi gün sonra yapılmış sayılacağından tebliğ tarihi .../06/2006’dır. Temyiz dilekçesi ise .../06/2016‘da verilmiştir. HUMK’nun 432/.... maddesi uyarınca temyiz süresi on beş gündür. Kararın tebliğ tarihi ile temyiz edildiği gün gözetildiğinde on beş günlük yasal süresinin geçtiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3121, Karar No: 2017/2174, Tarih: 20.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/3121 E.  ,  2017/2174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, kesin mehil içerisinde talep edilen belgeler sunulmadığından HMK'nun 119/2. maddesi uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmekle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

TC. Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı; yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. HMK'nun 298/2. maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına da güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki bulunmasının bozma nedeni olacağı içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişkiyi gidermek kaydıyla vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de; borçlu vekilinin İcra Mahkemesi'ne başvuru dilekçesindeki iddialar haczedilmezlik şikayeti niteliğindedir. İİK'nun 18/3. maddesi "Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılması uygun görüldüğü takdirde ilgilileri en yakın zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir" hükmünü içermektedir. Şikayet niteliğindeki haczedilmezlik başvurusunun icra dosyası kapsamı da göz önünde bulundurularak, İcra Mahkemesi'nce mevcut delil durumuna göre sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9765, Karar No: 2016/10398, Tarih: 06.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9765 E.  ,  2016/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 52/4, 53, 58. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 5.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın şikayetçi ...'nin kasiyer olarak çalıştığı Vatan Bilgisayar isimli mağazaya gelip bir adet fotoğraf makinesi alarak ödemeyi 500 euro ile yapıp üstünü euro olarak alacağını belirttiği, suç tarihinde değeri 56.50 euro olan orjinal 500 Norveç kronunu euroymuş gibi şikayetçiye verip sürekli konuşup dikkatini dağıtarak 1.120 TL tutarındaki 400 euroyu para üstü almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin sübuta ve suç vasfına yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4389, Karar No: 2024/5938, Tarih: 24.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/4389 E.  ,  2024/5938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/79 E., 2024/48 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Mahkeme kararının davalılar ... vd. vekili Av. ... ile davalılar ... vd. vekili Av. ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyannca, davalılar vekillerinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanunun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe ile ekindeki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunanların ödeme gücünden yoksun olduğuna ilişkin belge sunulmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1.1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

A) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

B) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

1.2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

A) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

B) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

1.3.Verilen kesin süre içinde;

A )Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,