muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5198, Karar No: 2014/6399, Tarih: 22.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5198 E.  ,  2014/6399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/25644

MAHKEMESİ : Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 23/11/2012, 2011/212 (E) ve 2012/280 (K)

SUÇ : Beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan hamile eşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Süleyman'ın mağdur Zübeyde'ye yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen temyiz itirazının reddine,

Ancak;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Gözlem İhtisas Dairesinin 30.03.2012 tarihli raporunda, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Dördüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 10.10.2012 tarihli raporunda ise, sanığın cezai sorumluluğunun tam olmadığı, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32/2. maddesinin uygulanmasının uygun bulunduğunun belirtilmesi karşısında, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, sanığın akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunda muayenesi yapıldıktan sonra aldırılacak rapora göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule ve uygulamaya göre de;

Sanık ile mağdurun 6 yıllık evli olup, mağdurun suç tarihinde 7 aylık hamile olduğu, olaydan birkaç saat önce aralarında yaşanan tartışmanın vermiş olduğu öfke ile sanığın sabaha karşı saat: 05.00 sıralarında uyumakta olan eşini hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde batın bölgesinden iki bıçak darbesi ile yaraladığı, mağdurun uyanarak bağırması üzerine, üst katta oturan sanığın anne ve babasının olay yerine geldikleri ve elinde bıçakla beklemekte olan sanıktan bıçağı aldıkları, daha sonra damatları olan tanık Ahmet'i telefonla arayarak olay yerine gelmesini istedikleri, bunun üzerine Ahmet'in aracı ile olay yerine geldiği ve mağduru sanığın da yardımıyla araca bindirdikleri ve hastaneye götürdükleri olayda;

1) Sanığın yaralı olan mağduru bizzat hastaneye götürdüğü de gözetilerek, hakkında gönüllü vazgeçme hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2) Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 22/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4385, Karar No: 2019/2786, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4385 E.  ,  2019/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5974, Karar No: 2017/5892, Tarih: 31.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5974 E.  ,  2017/5892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2015 tarih ve 2014/1078-2015/843 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 31.10.2017 günü hazır bulunan asıl ve birleşen davalarda davacı vekili Av. ... ile asıl ve birleşen davalarda davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkili ile davalı ... arasında 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi imzaladığını, bu sözleşme ile mülkiyet hakkı saklı kalmak koşuluyla davacı şirkete işletme hakkının devredildiğini, dava konusu alacağın iş kazası nedeniyle malul kalan işçiye yapılan ödemeler nedeniyle ... tarafından açılan davada mahkeme kararına istinaden yapılan ödemelerin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince sorumluluğunun davalıya ait olduğunu ileri sürerek, toplam 101.738,75 TL'nin her bir ödeme tarihinden itibaren uygulanacak avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2014/210 Esas sayılı davada davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında sözleşme imzalandığı tarihten önceki işlemlerden dolayı bütün mesuliyetin davalı ...'a ait olduğunu, ... tarafından 19.02.2005 tarihinde iş kazası sonucu malul kalan ...'a bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle müvekkili şirket aleyhine açılan dava nedeniyle icra dosyasına 3.800,00 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemelerin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince sorumluluğunun davalıya ait olduğunu belirterek, 3.800,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2014/211 Esas sayılı davada davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesi kapsamında sözleşme imzalandığı tarihten önceki işlemlerden dolayı bütün mesuliyetin davalı ...'a ait olduğunu, ... tarafından 19.02.2005 tarihinde iş kazası sonucu malul kalan ...'a bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle müvekkili aleyhine açılan davada ...'ya 94.962,68 TL ödendiğini, ayrıca 2.385,95 TL onama harcı ödendiğini belirterek, toplam 97.348,63 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davalı şirket ile hisselerine sahip olduğu elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, devre ilişkin bilanço düzenlemeleri yapıldığını, geçmişe yönelik alacak ve borç işlemleri kesinleştirildiğinden geçmiş yıllar nedeniyle ...'tan herhangi bir talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı şirket işçisinin alacağı söz konusu olduğu için üçüncü kişi zararı bulunmadığından sözleşmenin 7. maddesinin uygulanamayacağını savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4. maddesine göre gerçekleştirilen iş ve işlemlerden ve bu işlemler nedeniyle açılacak davalardan doğan her türlü mali sorumluluğun ...'a ait olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının malvarlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10.199,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davalıdan alınmasına, takdir olunun 1.480 TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davalarda davalıdan alınarak asıl ve birleşen davalarda davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden asıl ve birleşen davalarda davacıya iadesine, 31/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiye'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 30/10/2009 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Satış Hizmetleri A.Ş'ye devredilerek 30/10/2009 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 30/10/2009 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 16/09/2009 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında 30/10/2009 tarihinde ... EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Meram EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 30/10/2009 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 30/10/2009 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 30/10/2009 tarihi öncesi, yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 30/10/2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilanço karşısında davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 30/10/2009 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 30/10/2009 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 30/10/2009 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddiyle yazılı gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/25350, Karar No: 2013/19959, Tarih: 24.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/25350 E.  ,  2013/19959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın zemin ve 1. kat için ruhsatlı binasının üzerine ikinci, üçüncü ve dördüncü kat inşaatı yaptığının anlaşılması, 17.11.2011 tarihli bilirkişi raporunda ikinci, üçüncü ve dördüncü normal katların bina niteliğinde olduğunun, dördüncü normal kata ait inşaatın 12.10.2004 tarihinden sonra yapıldığının belirtilmesi, sanığın depo olarak kullanılan yeri 2010 yılında yaptığını savunması karşısında, bu husus gerekçeli kararda tartışılmadan, “4. kat içerisine yapılmış olan baz istasyonlarının bina niteliğinde olmadığı yine 4. kat üzerine terasa yapılmış olan çelik iskele üzerine monte edilmiş baz istasyonun da bina niteliğinde olmadığı” biçimindeki yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/12447, Karar No: 2017/16519, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12447 E.  ,  2017/16519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4454, Karar No: 2019/922, Tarih: 15.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/4454 E.  ,  2019/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili işçinin 03/01/1993 tarihinde işe başladığını, iş sözleşmesinin davalı işverenin 27/12/2002 tarihli yazısı ile feshedildiğini, işverenliğin 11/11/2002 tarihli ve 1 sayılı teftiş kurulu raporunu kabul etmediklerini, müvekkili işçinin açıklama yapma ve yazılanı okumasına imkan tanınmadan ifadesinin zapta geçirildiğini, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanmadığını, fazla çalışma ile milli bayramlarda çalışma karşılığı ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek, iş sözleşmesinin feshi işleminin iptali ile işe iadesini, mümkün olmadığı takdirde kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile resmi tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. İşverence açılan karşı davanın ise reddini savunmuştur.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının 04/01/1993 tarihinde işe başladığını, usulsüz işlemleri sebebiyle iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı olarak feshedildiğinden tazminat alacaklarına hak kazanmadığını, fesih tarihi itibariyle işe iadesini mümkün kılacak bir mevzuat düzenlemesinin de bulunmadığını, fazla çalışma ile tatil çalışmasının olmadığını, taleplerin zamanaşımına da uğradığını ileri sürerek, işçi tarafından açılan davanın reddini savunmuştur. Karşı davasında ise, işçinin usulsüz şekilde tahsil ettiği sağlık harcamaları, faizleri ve kasa açığından kaynaklı olarak müvekkiline borçlu olduğunu ileri sürerek, söz konusu alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle işçi tarafından açılan asıl davanın ve işveren tarafından açılan karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ile katılma yoluyla davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle işçi tarafından açılan asıl davanın ve işveren tarafından açılan karşı davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ile katılma yoluyla davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı-karşı davalı işçinin, işverenlikçe yapılan teftişte alınan detaylı savunmasında, bir kısım usulsüz iş ve eylemlerini ikrar ettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar, bu savunmaya, işçinin okumasına imkan tanınmadan zapta geçirilmesi ve baskı altında alınması gibi iddialarla itibar edilemeyeceği ileri sürülmüş ise de, irade fesadı iddiasının usulünce kanıtlanmadığı sabittir. Davacı tanıkları ... ve ..., irade fesadına yönelik işçiyi doğrular mahiyette beyanda bulunmuş ise de, anılan tanıkların da aynı soruşturma kapsamında işverenle husumetinin bulunduğu anlaşılmakta olup, salt husumetli tanık beyanlarına itibar edilerek sonuca gidilmesi mümkün değildir. Açıklanan bu yönler ile tüm dosya kapsamı birlikte dikkate alındığında, Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haklı sebeple feshedildiğinin kabul edilmesi isabetlidir.

İşverenin açtığı karşı davada talep edilen kasa açığından kaynaklı alacak bakımından; işçinin, işverenlikçe yapılan teftişte alınan savunmasında, kendi kasasında 50,00 TL tutarında açık olduğunu doğrulamış, kasasından haberi olmadan para alındığını fark ettiğini ve sonrasında başka bir personelin bu açığı taksi fişi bedeliyle kapattığını beyan etmiştir. İşçi kendi kasasında meydana gelen açıktan sorumludur. Kasa açığının usulsüz şekilde taksi fişi bedeliyle şeklen kapatılmış gösterilmesi, geçerli bir tazmin yerine geçmez. Mahkemece, bu hususların dikkate alınmadan, işverenin kasa açığına yönelik alacak talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Karşı davadaki bir diğer talep, usulsüz sağlık harcamalarına ilişkindir. İşveren, işçiye ödenen (karşı dava dilekçesinde detayları yazılı) sağlık harcama kalemlerinin usulsüz olduğunu ileri sürerek, söz konusu ödemelerin (işlemiş geçmiş gün faiziyle birlikte) işçiden tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, bu talep, işçinin harcamaları sağlık gideri için yaptığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki, işçinin işverenlikçe yapılan teftişte alınan detaylı savunmasında, annesinin sağlık güvencesinin bulunmasına ve annesine bakmakla yükümlü olmamasına rağmen, prosedüre aykırı şekilde eczaneden alınan ilaca ilişkin usulsüz harcamayı doğrulamıştır. Mahkemece yapılan değerlendirmede bu yönün dikkate alınmaması hatalıdır.