muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3685, Karar No: 2020/3408, Tarih: 14.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/3685 E.  ,  2020/3408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 30/03/2020 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatine dair İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararının ve kamu davasının düşmesine dair İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 14/05/2020 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 06/07/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 14/08/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Ancak erteleme süresi zarfında 29/01/2017 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle erteleme kararı kaldırılarak 13/04/2017 tarihinde kamu davası açıldığı,

Bununla birlikte, yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararıyla, “suç tarihinde, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde adli arama kararı ve yazılı adli arama emri alınmadan şüphelenilmesi nedeniyle sanığın üzerinde yapılan aramada suça konu uyuşturucu maddenin ele geçtiği ve uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle de belirlenmediği anlaşılan sanığın; uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanı dışında, atılı suçu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan ele geçen madde dışında kesin delil bulunmadığı” gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, hükmün yasa yoluna başvurulmadan 12/06/2017 tarihinde kesinleştiği,

2- Daha sonra sanığın 14/10/2017 ve 02/11/2017 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 17/04/2018 tarihinde kamu davası açıldığı,

2- Daha sonra sanığın 14/10/2017 ve 02/11/2017 tarihlerinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda, TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 17/04/2018 tarihinde kamu davası açıldığı,

Ancak yapılan yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararıyla, “sanık hakkında daha önce verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılması sonucu yapılan yargılamanın beraatla sonuçlanmış olması nedeniyle, 14/10/2017 ve 02/11/2017 tarihli suçlar bakımından kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel bulunmadığı, bu durumda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden açılmış olan davada yargılama koşulu bulunmadığı” gerekçesiyle “davanın düşmesine”, bununla birlikte “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1-İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın elinde bulunan beyaz kağıda sarılı tütünle karışık bonzai maddesini rızaen polislere vermesi üzerine, polislerin yaptıkları kaba üst aramasında sanığın sağ bacağında çorabının arasında bulunan naylon poşete sarılı içinde bonzai olan maddeyi gördükleri ve sanığın bu maddeyi de polislere çıkarıp teslim etmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, Mahkemesince her ne kadar 06/07/2015 tarihli suça ilişkin olarak adli arama kararı yapılmadığından bahisle beraat kararı verilmiş ise de; Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 20/11/2019 tarihli ve 2016/1085 esas, 2019/6338 karar sayılı ilamında yer alan" üst aramasını yapıldığı ve sanıktan uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda, dosya içerisinde hiçbir arama kararının bulunmadığı dikkate alınarak,.."önleme araması kararı" veya CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde alınmış "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa aslı veya onaylı bir örneğinin getirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması," şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Mahkemesince usulüne uygun bir arama kararı olup olmadığı hususlarında bir araştırma yapılmaksızın, gerekli belgeler istenilmeden sadece arama kararının usulüne uygun olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde,

Kabule göre de; 06/07/2015 tarihli eylemden dolayı beraat kararı verilmesi sebebiyle denetim süresi içerisinde 29/01/2017 tarihinde işlediği aynı neviden suç nedeniyle soruşturmaya devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesince "İddianamenin dayanağı olan İstanbul Anadolu 55 ASCM'nin 2017/278 - 379 E.K Sayılı ilamının yapılan incelemesinde, Sanık hakkında 06/07/2015 tarihli olay dolayısıyla kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde aramanın usule uygun olmadığından bahisle sanığın beraatine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmakla, kovuşturma şartının ortadan kalkmış olması" gerekçesiyle düşme kararı verilmiş ise de;

14/10/2017 tarihli ve 02/11/2017 tarihli suçlar açısından bir değerlendirme yapılması gerektiği cihetle, Mahkemesince bu hususlar göz önünde bulundurularak durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararının ve İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1-İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararının incelenmesinde;

Somut olayda, Mahkemece dosya kapsamındaki delillerin değerlendirilmesi sonucunda ulaşılan kanaate göre “beraat” kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemenin takdiri ile delillerin değerlendirilmesine ilişkin hususlar kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna konu olamayacağından, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararının incelenmesinde;

Somut olayda, Mahkemece dosya kapsamındaki delillerin değerlendirilmesi sonucunda ulaşılan kanaate göre “beraat” kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, Mahkemenin takdiri ile delillerin değerlendirilmesine ilişkin hususlar kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna konu olamayacağından, kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararının incelenmesinde;

TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği öngörülmüş, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılmış, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verilmiştir.CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, 06/07/2015 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildikten sonra erteleme süresi zarfında 29/01/2017 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı ancak yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararıyla sanığın beraatine karar verildiği ve beraat hükmünün yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, beraatle sonuçlanmış bu önceki davada verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, kanun yararına bozma talebine konu olan 14/10/2017 ve 02/11/2017 tarihli sonraki suçlara ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacağı, bu nedenle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında yargılama şartı bulunmadığından, gerçekleşmesi muhtemel olan bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan “davanın düşmesine” karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu gibi, CMK’nın 223. maddesinde sayılıp davanın esasını çözen karar türlerinden “düşme” kararıyla yargılamanın sonlandırıldığı ve bu kararın sonucu olarak sanığın bütün yükümlülüklerinin ortadan kalkması gerektiği halde, "davanın düşmesine " karar verildikten sonra ayrıca “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda "kovuşturma şartı" gerçekleşmeden kamu davası açıldığının anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” karar verilmesi gerekirken, “davanın düşmesine” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde Mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

1- İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

1- İstanbul Anadolu 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2017/278 esas, 2017/379 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

2- İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2018 tarihli ve 2018/269 esas, 2018/734 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

14.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2891, Karar No: 2019/4535, Tarih: 05.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2891 E.  ,  2019/4535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa sahibi davacı ile müteahhit firma sahipleri davalılar arasında 18.01.2011 tarihinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşmeye uygun olarak davalının yükümlülüğünü yerine getirmediğini binanın altındaki dükkanın düz ayak yani basamaksız yola sıfır olması gerekirken bu şekilde yapılmadığını bundan dolayı zararın olduğunu, dükkanın bu şekilde yapılmasından kaynaklı uzun süre kiraya veremeyip 3 yıl boş kaldığını bundan dolayı da zararının olduğunu, ayrıca dükkanın 70 m² olması gerekirken 55 m² yapıldığını, dükkan deposunun yapılmadığını ileri sürerek sözleşmeye aykırı olarak inşaat yapılmasından dolayı oluşan maddi zararının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davaya konu taşınmazın projeye uygun olarak yapıldığı, davalıların, davacı ile yaptığı sözleşmede yer alan maddeye göre toprak sahibine düşen zemin katın 70 m² nin altına inmeyeceği, dükkan olarak yapılıp anahtar teslim edileceği buna uygun dükkan yapılmayıp, toplam 56.50 m² büyüklüğünde dükkanın teslim edildiği bunun maddi kaybının 33.750,00 TL olduğunun hesaplandığı, davacının diğer iddiaları olan, dükkanın düz ayak merdivensiz olacağı ve depolu olacağına ilişkin sözleşmede hiçbir kaydın mevcut olmadığı buna ilişkin herhangi bir belgenin de sunulmadığı gerekçesiyle dükkanın küçük yapılmasından kaynaklı tazminat talebinin kabulüne diğer tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... vekili ile davalı ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ile davalı ...'in tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2849, Karar No: 2015/4921, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/2849 E.  ,  2015/4921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanunun 1inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19554, Karar No: 2010/3968, Tarih: 15.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/19554 E.  ,  2010/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, bir kısım davalılar vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, taşınmazın değerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.