muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1485, Karar No: 2010/5074, Tarih: 01.03.2010

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1458, Karar No: 2008/8625, Tarih: 22.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1458 E.  ,  2008/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Spor Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/10/2007 gün ve 379- 624 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu çekin arka kısmının da okunaklı olarak gösterecek şekilde önlü- arkalı tasdikli örneğinin eklenmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine ÇEVRİLMESİNE, 22.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9732, Karar No: 2007/355, Tarih: 25.01.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9732 E.  ,  2007/355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Hazine vekili, dava dışı borçlunun vergi borcunun 338.332,-YTL. olmasına rağmen sıra cetvelinde 212.999,50 YTL. olarak yer aldığını ileri sürerek hesap hatasının giderilmesini ve sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, dava dışı borçlu şirketin maliki bulunduğu taşınmazların 24.06.1994 tarihinde satıldığı ve bedelinin paylaşımı için 17.02.1995 tarihli bir sıra cetveli düzenlendiği; anılan sıra cetvelinde davacıya 212.999,50 YTL isabet ettiği ve davacının bu sıra cetveline itiraz etmediği, başka itirazlar üzerine sıra cetvelinin iptal edilmesi üzerine şikayete konu 25.10.2005 günlü cetvelin düzenlendiği, davacı yanın satıştan sonra işleyecek faizi talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu’nun 138 nci maddesine uygun biçimde faizin satış tarihine kadar işletilmesi gerektiği yönündeki gerekçede isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26932, Karar No: 2012/27646, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26932 E.  ,  2012/27646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı vekili dava dışı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.'nin alt işveren, davalı ...Ş.'nin asıl işveren gözüktüğü anılan işverenler arasındaki ilişkinin muvazaya dayandığını sendika üyesi olması sebebiyle Toplu ... Sözleşmesi hükümlerinden faydalanması gerektiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiş, davalı işverence kendilerilerine husumet yöneltilemeyeceği savunulmuş, Mahkemece 18.05.2012 tarihli ve 2011/962 esas, 2012/417 sayılı karar ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu anılan kararın 18.09.2012 tarihli ve 2012/15344 esas, 18608 karar sayılı ilam ile onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekilinin maddi hataya dayalı olarak karar verildiği iddiası üzerine dosyanın tekrar incelenmesi sonucu; Mahkemece taraf vekillerinin hazır bulunduğu oturumda tefhim edilen kısa kararda "...3.363,49 TL fark ücret, 858,81 TL yemek bedeli, 1.401,... TL ilave tediye, 1.634,78 TL ikramiye alacağının bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren 2822 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirtildiği şekilde bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." şeklinde hüküm kurulmuşken, gerekçeli kararda ise "...25.405,11 TL fark ücret, 3.317,47 TL yemek bedeli, 9.268,72 TL ilave tediye, 10.458,58 TL ikramiye alacağının bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren 2822 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirtildiği şekilde bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..." şeklinde hüküm fıkrası oluşturularak hem talebin aşılması suretiyle karar verildiği, hem de kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği anlaşılmıştır. Davalı tarafın maddi hataya dayalı olarak karar verildiğini ileri süren dilekçesindeki itirazları bu sebeple yerinde görülmüş ve Dairemizce verilen bozmaya dair hüküm ortadan kaldırılarak aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dışı ... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.'nin alt işveren, davalı ...Ş.'nin asıl işveren gözüktüğü anılan işverenler arasındaki ilişkinin muvazaya dayandığını sendika üyesi olması sebebiyle Toplu ... Sözleşmesi hükümlerinden faydalanması gerektiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı gösterilen işverene husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Davalı vekili, davalı gösterilen işverene husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

6100 sayılı Kanun'un 297. maddesinde “Kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanun'un 298/2 maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edilikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece taraf vekillerinin hazır bulunduğu oturumda tefhim edilen kısa kararda "...3.363,49 TL fark ücret, 858,81 TL yemek bedeli, 1.401,... TL ilave tediye, 1.634,78 TL ikramiye alacağının bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren 2822 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirtildiği şekilde bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine..." şeklinde hüküm kurulmuşken, gerekçeli kararda ise "...25.405,11 TL fark ücret, 3.317,47 TL yemek bedeli, 9.268,72 TL ilave tediye, 10.458,58 TL ikramiye alacağının bilirkişi raporunda belirtilen temerrüt tarihlerinden itibaren 2822 sayılı Kanun'un 61. maddesinde belirtildiği şekilde bankalarca uygulanan en yüksek işletme kredi faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,..." şeklinde hüküm fıkrası oluşturularak hem talebin aşılması suretiyle karar verildiği, hem de kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 294, 297 ve 298. maddelerinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Karar bu sebeple bozulmalıdır.

SONUÇ:

1-Maddi, hataya dayalı olarak verildiği anlaşılmakla Dairemizin 18.09.2012 tarihli ve 2012/15344 esas, 18608 karar sayılı ilamının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Mahkemenin 18.05.2012 tarihli ve 2011/962 esas, 2012/417 sayılı kararının yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3105, Karar No: 2013/3707, Tarih: 31.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3105 E.  ,  2013/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, aleyhinde açtıkları menfi tespit davası henüz kesinleşmediği halde davalı ...'ne ve geçerli bir haczi bulunmamasına rağmen davalı .... Dek. Ltd. Şti.'ye, Adana .... ... Müdürlüğü'nün 2008/1363 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde pay ayrıldığını ileri sürerek, her iki alacaklının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Kurumu Başkanlığı vekili, her ne kadar müvekkili kurum aleyhinde açılan menfi tespti davası henüz kesinleşmemiş olsa da, sıra cetvelinde müvekkilinin de yer alması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı .... Dek. Ltd. Şti. vekili, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını ve süresi içerisinde satış talebinde bulunduklarından hacizlerinin düşmemiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, İİK'nın 140. ve 142. maddeleri uyarınca, sıra cetveline karşı ancak alacaklıların itirazda bulunabilecekleri, oysaki davacının düzenlenen sıra cetvelinde takip borçlusu konumunda olduğu, bu bakımdan sıra cetveline itiraz hakkı bulunmadığı gibi hukuki yararı da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/542, Karar No: 2019/2178, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/542 E.  ,  2019/2178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11691, Karar No: 2013/12820, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/11691 E.  ,  2013/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı, borçlu davalı hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlamış olduğu icra takibine davalının itirazı üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir.Mahkemece davanın kabulü ile davalının taşınmazdan tahliyesine ve itirazın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının tahliyeye ilişkin temyizine gelince;

İcra takibi Türk Borçlar Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten sonra 25.09.2012 tarihinde yapılmıştır. Kiralananın çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Türk Borçlar Kanununun 315. maddesi uyarınca konut ve çatılı işyeri kiralarında, borçlu kiracıya ihtarlı ödeme emrinde en az otuz günlük ödeme süresi tanınması gerekirken altı aydan az süreli kira sözleşmesi olduğundan bahsedilerek altı günlük ödeme süresi verilmesi doğru olmadığından kararın tahliyeye ilişkin kısmının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte yazılı nedenle kararın alacağa ilişkin kısmın ONANMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/788, Karar No: 2012/118, Tarih: 07.03.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2011/21-788 E.  ,  2012/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

Taraflar arasındaki “Kurum işleminin iptali” davasından dolayı yapılan yargılama Sonunda; Diyarbakır 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10.12.2009 gün ve 2009/1 E. 2009/713 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 05.05.2011 gün ve 2010/1639 E. 2011/4300 K. sayılı ilamı ile;

(“…Davacı, Nisan 1999 tarihinde yapılan mahalli idareler seçiminde belediye başkanı olarak seçilip de, daha sonra seçilme yeterliliğinin olmadığının anlaşılması üzerine mazbatası geri alınan belediye başkanı yerine ilçe belediye meclisi tarafından, bu göreve kendisinin seçildiğini, belediye meclisi üyesi olarak kendisinin de seçimle iş başına geldiğini ileri sürmek suretiyle, 5510 sayılı Yasanın geçici 4.maddesinden yararlandırılarak, davalı SGK'nun, 03.12.2008 tarih 85043 sayılı kararıyla, davacının 5510 sayılı Yasa'nın geçici 4/11.fıkrası hükmünden yararlanmasını engelleyen işleminin iptali ile emsali belediye başkanının almakta olduğu makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil veya görev tazminatı tutarının, almakta olduğu emekli aylığına ilave edilmesi gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, Nisan 1999 tarihinde yapılan yerel seçimler sonucunda seçilen belediye başkanının mazbatasının geri alınması üzerine, Lice Belediye Meclisi'nce, başkanlık görevine seçilen belediye meclisi üyesi olan davacının, Anayasa'ya uygun olarak ve 5510 sayılı Kanun'un geçici 4.maddesinde belirtilen anlamı ile “seçimler neticesinde” belediye başkanı olarak görev yaptığının kabul edilmesi gerektiği görüşünü bildiren bilirkişi raporu esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Somut olayda, davacının 01.02.2004 tarihi itibariyle Bağ-Kur'dan emekli olduğu, Nisan 1999 Mahalli İdareler Seçiminde Lice İlçesi Belediye Meclisine üye seçilmiş olduğu, aynı dönemde belediye başkanı olarak seçilen Z... B...’ın belediye başkanı olma koşulların taşımadığı anlaşılarak başkanlıktan düşürülmesi üzerine, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü emri ile Lice İlçe Belediye Meclisi tarafından 5.7.1999 tarihli toplantıda belediye başkanı olarak seçildiği, 5.7.1999-27.3.2004 arasında Diyarbakır Lice İlçesi Belediye Başkanlığı görevini ifa ettiği, ancak Emekli Sandığı yerine Bağ-Kur sigortalısı olarak prim ödemekle kendi ödediği primler üzerinden 2004 yılında Bağ-Kur’dan emekli olduğundan, belediye başkanlarına münhasır makam tazminatı ve buna bağlı olarak temsil ve görev tazminatı haklarından yararlandırılmadığı, Sosyal Güvenlik Kurumlarının birleştirilmesiyle getirilen 5510 sayılı Kanun'un geçici 4. maddesinin 11. fıkrasına göre daha önce belediye başkanlığı yapmış olup da belediye başkanlığından emekli olamayanlara intibak hakkı tanındığından emekli aylığının Bağ-Kur yerine Emekli Sandığı Emeklisi olarak hesaplanarak kendisine ödenebilmesi için intibakının yapılmasını, bu husustaki eksik primlerin başkan olarak çalıştığı Kurum’a borç çıkarılmasını SGK'dan 10.11.2008 tarihinde talep ettiği, SGK'nun, 3.12.2008 gün 85043 sayılı yazısında, belediye başkanlığı görevine seçimle gelmediği gerekçesiyle anılan uygulamadan yararlanamayacağının bildirildiği görülmektedir.