muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/697, Karar No: 2011/127, Tarih: 14.07.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/697 E.  ,  2011/127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz. davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlu şirkete ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2007/8329 sayılı dosyasına, bu dosyaya esas ipoteğin satılan taşınmaz hissesine değil, diğer hisseye konulduğu gerekçesiyle pay ayrılmadığını, kaldı ki davalının alacak tutarı ile kendisine isabet ettirilen payın farklı olduğunu, sağlıksız tapu kaydına göre sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı banka vekili, davacının ipoteğinin satılan hisse üzerine konulmadığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın takip çıkışının sıra cetveline yazıldığını, ancak dağıtım aşamasında fer’ilerin de dikkate alındığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, ipoteğin satılan hisse üzerinde tesis edildiği gerekçesiyle davacıya ipotek limiti olan 40.000,-TL’nin ödenmesi için ikinci sırada yer verilmesi amacıyla sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmiş; hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

1- İcra ve İflâs Kanunu'nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkin ise, görev İcra Mahkemesinindir. (İİK.m.142/son). Somut olayda, iddia, davalının ipoteğinin bedeli paylaşıma konu taşınmaz hissesi dışında bir hisseye konulduğu ve icra müdürünün dosya hesabını hatalı yaptığı noktasında olup, alacağın esasına yönelik değildir. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce incelenmesi gereken bu itiraz hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken esasa girilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülememiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA 2 nolu bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 14.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4111, Karar No: 2016/4238, Tarih: 12.10.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/4111 E.  ,  2016/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli talebinden ibarettir. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici vekili, müvekkilinin müteahhitlik ve inşaat işleri ile uğraştığını, davalı ile davalıya ait dairenin tadilat işlerinin yapılması konusunda anlaştıklarını, aralarında sözleşme yapıldığını, davacının işi yaptığını, toplam 140.400,00 TL iş bedelinden bakiye 57.400,00 TL borç kaldığını, davalının bu borcu kabul ettiğini, borcun ödenmemesi üzerine davalı aleyhine .... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2015/10852 Esas sayılı takip dosyası ile icra takibi yaptıklarını, borçlunun itirazı üzerine takibi durduğunu, itirazın iptâli ile takibin devamına ve %20'den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı iş sahibi vekili ise; taraflar arasında herhangi bir sözleşmenin bulunmadığını, davacının kızı ... ile tadilat sözleşmesi yapıldığını, davanın usulden reddi gerektiğini, ayrıca müvekkili tarafından 86.000,00 TL ödendiğini, iş bedelinin kalmadığını, davanın reddini savunmuş mahkemece yapılan yargılama sonucunda aktif husumet yokluğu nedeniyle davacının reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiştir.

.... İcra Müdürlüğü'nün 2015/10852 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine 57.400,00 TL asıl alacağın tahsili amacıyla icra takibi yapıldığı ödeme emrinin borçluya 09.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı borçlunun 14.12.2015 tarihli dilekçesi ile takibe itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durduğu anlaşılmıştır.

Davacı, taraflar arasında eser sözleşmesi düzenlendiğini ve bu sözleşmeye göre bakiye iş bedelini bulunduğunu iddia ederek takip yapmış itiraz üzerine eldeki davayı açmıştır. Takip talebi ve dava dilekçesi ekine tarafların imzasını taşıyan 14.08.2013 tarihli 57.400,00 TL bakiye borç kaldığını belirleyen belgeyi eklemiştir. Davalı taraf ise taraflar arasında sözleşme bulunmadığını ibraz edilen sözleşmenin 2. sayfasındaki imzanın davalı müvekkiline ait olmadığını savunmaktadır. Davalının belge altındaki imzayı inkâr etmesine rağmen bu belge üzerinde herhangi bir inceleme yapılmaksızın davanın usulden reddedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; davacı tarafın aşamalarda dayandığı 14.08.2013 tarihli dosyada fotokopisi bulunan belgenin gerektiğinde aslının ibrazı için 6100 sayılı HMK'nın 216. maddesi hükmü gereğince davacı tarafa uygun süre verilip belge aslının ibrazının sağlanması, belgenin doğruluğu ve sıhhati gerektiğinde taraflar HMK'nın 169 ve devamı maddeleri hükümleri gereği isticvap edilmek ve imzaya itiraz edilmesi halinde bilirkişi incelemesi yaptırmak, alınacak rapora itiraz edilmesi halinde Adlî Tıp Kurumundan rapor alınmak suretiyle araştırılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10552, Karar No: 2020/751, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/10552 E.  ,  2020/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nun 85/1, 22/3, 62/1, 53, 63, 54. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın taksiri bulunmayıp, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahalli Cumhuriyet savcısının ise sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay günü saat 00:15 sıralarında sanığın ağabeyi olan ...’ın göğüs ve kasık bölgelerinden av tüfeği ile vurularak öldüğü olayda;

A- Olay mahallinde, olay koşullarına uygun zamanda, olay yeri inceleme raporu ve krokisi uzman bilirkişi marifetiyle uygulanmak suretiyle, savunma, mağdur ve tanık anlatımlarının denetimine olanak verecek biçimde temsili ve tatbiki keşif yapılması, keşifte sanığın bulunduğu ve ateş edilen yerlerden ölen ...’ın bulunduğu yerin gözönünde tutularak görülüp görülemeyeceği, sanığın ateş ettiği yerden ölenin bulunduğu yere ve havaya doğru yapılan atışlarda, ölenin isabet alıp yaralanmalarının mutlak olup olmadığı, atış mesafesi, olay saati dikkate alındığında elverişli silahla asıl hedefteki kişi yada kişilere doğru atış yapıldığında sanığın çelişkili savunmalarında olay yerinde olup kaçtıkları belirtilen mağdurların ve ölenin bulundukları konuma göre, asıl hedefteki kişi yanında muhakkak üçüncü kişi yada kişilerinde isabet almalarının ve buna bağlı olarak ölüm ya da yaralanma neticesinin meydana gelmesinin mutlak ve kaçınılmaz bir sonuç olup olmadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın eylemini olası kast veya bilinçli taksirle gerçekleştirip gerçekleştirmediklerinin tartışılması ve nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-Ölene ilişkin otopsi raporunda av tüfeği iri saçma taneleri giriş deliklerinin dağılımlarına göre her iki atışında uzak atış niteliğinde olduğu belirtildiği halde Diyarbakır Polis Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğünün DYB-KİM-14-02273 numaralı uzmanlık raporunda ölene ait deri montta yapılan incelemede atış artıklarının dağılım yoğunluğuna göre söz konusu deliklerin ateşli silahla yakın atış mesafesinden yapılan atış veya atışlar sonucu meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında raporlar arasındaki bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2-TCK'nın 54. maddesi hükmüne göre, müsaderenin ancak kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen eşya hakkında hükmedilmesinin mümkün olduğu gözetilmeden, av tüfeğinin yazılı şekilde TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/652, Karar No: 2009/1300, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/652 E.  ,  2009/1300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, sıra cetvelinin 1.sırasında kayıtlı şikâyet edilenin haczinin düştüğünü belirterek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikâyet edilen vekili şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece şikâyet edilenin haciz ve takibinin devam etmesi nedeniyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 106,I hükmünde, hacizli taşınmazın iki yıl içerisinde satışının istenmesinin zorunlu olduğu; 110’uncu maddesinde de süresinde satış istenmemesi hâlinde haczin düşeceği öngörülmüştür. Şikâyet edilenin haczi 7.10.2004 tarihli olup, taşınmazın satışı 30.7.2007’de gerçekleştirilmiştir. Mahkemece, kıymet takdiri yapılmasının satış isteme süresini durdurmayacağı da dikkate alınmak suretiyle haciz ve satış tarihleri itibarıyla haczin ne şekilde devam ettiği açıklanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.2.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26472, Karar No: 2014/7271, Tarih: 13.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/26472 E.  ,  2014/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2012/2-2013/342

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ikinci hamileliğinin davalı şirkete ait hastanede çalışan diğer davalı doktor Kemal'in kontrolünde geçtiğini, 13.8.2011 tarihinde sezaryenle doğum yaptığını, hastanede iken istem dışı idrarının gelmesi üzerine bu durumu davalı doktora bildirdiğini, davalı doktorun normal olduğunu söyleyerek kendisini taburcu ettiğini, şikayetinin daha sonra da devam etmesi üzerine başka hastaneye gittiğini, yapılan tetkikler sonucu mesane borusunun kesilmiş olduğu, idrar kesesi ve rahmin parçalanmış olduğunun tespit edildiğini, yeniden ameliyat edildiğini, olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 6.821TL işgöremezlik tazminatı, 3.719TL tedavi gideri ve 100.000TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, kusurları bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ceza soruşturma dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak davalı tarafın kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirkete ait hastanede diğer davalı doktor tarafından yapılan sezaryen ameliyatı ile doğum yaptığını, ameliyattan sonra istem dışı idrarının gelmesi şikayetiyle başka bir hastanede yeniden ameliyat edildiğini, burada yapılan tetkikler sonucu mesane borusunun kesilmiş olduğu, idrar kesesi ve rahmin parçalanmış olduğunun tespit edildiğini, olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, uğradığı zararların tazmini istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalılar, kusurlarının bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece ceza soruşturma dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak davalı tarafın kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporu yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli değildir. Yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz. Öyle olunca, mahkemece dava konusu olay nedeniyle davalı tarafın kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda içerisinde Üroloji ve Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı da bulunan Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak konusunda uzman, üç kişilik bilirkişi kurulundan taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu ceza soruşturmasında alınan yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30488, Karar No: 2017/4691, Tarih: 25.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/30488 E.  ,  2017/4691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı kanuna muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kolluk görevlilerince 16.10.2010 tarihinde düzenlenen olay yeri inceleme raporu içeriğinde olay yerinde bulunan iş yeri sahibi şikayetçi ... ile yapılan görüşmede iş yerinin yirmi dört saat açık olarak faaliyet gösterdiğinin belirtildiği, şikayetçinin soruşturma evresinde alınan ifadesinde ise hırsızlık olayını kolluk kuvvetlerinden öğrendiğini beyan ettiği ancak iş yerine ne şekilde girildiğine ilişkin beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında olay yeri incele raporunda belirtiği şekilde söz konusu işyerinin yirmi dört saat açık olup olmadığı şikayetçiden sorulup suçun işlendiği işyerinin, sahibinin veya çalışanlarının iznine ihtiyaç duyulmaksızın, zımni bir rızanın varlığı kabul edilerek herkesin girebileceği veya sunulan hizmeti alabileceği işyerlerinden biri olduğunın anlaşılması halinde suça sürüklenen çocukların söz konusu işyerine halka açık bulunduğu sırada, çalışma saati içinde girmesinin suç teşkil etmediği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün BOZULMASINA 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11846, Karar No: 2008/14768, Tarih: 10.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11846 E.  ,  2008/14768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 20.03.2008 tarih, 1097/5545 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Müdürlüğünce 10.08.2005 tarihli yapılan hesaplamada faize tabi alacak miktarı 855.557.YTL. olarak alınmış, ancak dayanak ilamın Yargıtay ilgili dairesince bozulmasından sonraki duruma göre toplam alacak miktarı 766.509.YTL. hesaplamanın bu miktar üzerinden yapılması gerekmektedir. Ayrıca, 01.01.2005 ile 01.05.2005 tarihleri arasında uygulanması gereken faiz oranı (2005 Yılı Bütçe Kanunu 37/e maddesi, 5277 Sayılı Yasanın 25.maddesi gereğince) %12 olup, icra müdürlüğünce bu dönem için hesaplamanın %38 oranı üzerinden yapıldığı görülmektedir. Bu yöndeki hesaplama yerinde bulunmamaktadır.

492 Sayılı Harçlar Kanununun 13.maddesinde yargı (icra) harcından muaf olan işlemler belirtilmiştir. Maddenin j bendinde "genel bütçeye dahil idarelerin bu kanunu 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri" harçtan müstesna tutulmuştur. 10.12.2003 tarihli ve 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 1.1.2006 tarihinden itibaren bütçe uygulamasına ilişkin hükümleri yürürlüğe girmiştir. Anılan kanunun (ı) sayılı cetvelinde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri sayılmış olup bu idareler arasında borçlu Karayolları Genel Müdürlüğü her türlü yargı harcından ve dolayısıyla icra harçlarından muaftır.

Borçlu Kurumun harç muafiyeti dikkate alınarak hesaplama yapılmalıdır. O halde Mahkemece yukarıda belirtilen kurallar ışığında bilirkişiden ek rapor alınarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı raporun hükme esas alınması isabetsizdir. Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlu vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilmelidir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.3.2008 tarih ve 2008/1097 E. - 2008/5545 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7051, Karar No: 2014/20318, Tarih: 09.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7051 E.  ,  2014/20318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/150

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki delil ve belgelere göre davacı vekilinin tüm, davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmaza ulaşım mevcut olduğu, köy tüzel kişiliğinin devam ettiği, taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma imkanının kısmen bulunduğu, mahkemece dava konusu taşınmazın 300 metrelik mutlak koruma alanında kalması sebebiyle Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca “Birecik Baraj gölü Mutlak Koruma Alanında” kaldığı, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmek olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Bu itibarla; taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma imkanının kısmen bulunduğu anlaşıldığından 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12/4 madde uyarınca açılan davanın esastan reddine, taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığından ve husumet hususunun da idari yargıda çözümlenmesi gerektiğinden Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliğinin 17. maddesi uyarınca açılan davaya bakma görevinin idari yargı yerine ait olduğu gözetilerek bu talep bakımındanda dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 09.09.2014 günde oybirliğiyle karar verildi.