muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4443, Karar No: 2020/5992, Tarih: 21.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4443 E.  ,  2020/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... vekilleri tarafından talep edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 28.05.2019 Salı günü davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... ve davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahkemesine iade edilen dosya eksiklik tamamlanıp tekrar gelmekle, incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı alacaklının, davalı ... ve dava dışı ... aleyhine icra takibi başlattığını, takibe konu bonoların tanzim tarihlerinin 01/12/2013 ve 17/07/2013 tarihi olup, takip çıkışının 81.044,59 TL miktarında olduğunu, borçluların evlerinde yapılan menkul haczinde haciz edilen eşyaların borcu karşılamaya yetmediğini, 07/01/2014 tarihinde davalı ...'ün, adına kayıtlı olan ... Köyü 18 Ada 7-8 ve 9 numaralı taşınmazları aynı mahalleli olduğu, aile dostu ve iş arkadaşı davalı ...'a devrettiğini, davalı ...'un da bu taşınmazları 09/04/2014 tarihinde diğer davalı olan yine mahalleli olduğu, iş arkadaşı ve aile dostu ...'a

devrettiğini, tapuda gösterilen satış bedeli ile gerçek değeri arasında fahiş fark bulunduğunu, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığını, bu nedenle davalılar arasında yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalı ...; yapılan satışların tamamen gerçek olduğunu, taşınmazı satın aldığı kişi olan diğer davalı ...'un maddi durumunun iyi olduğunu, iyi niyetli üçüncü kişi olarak korunması gerektiğini, muvazaa iddiasının gerçek dışı olduğundan beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; davacı alacaklının ...'ten herhangi bir alacağı olmadığını, icra takibinin anlaşmalı ve hileli olduğunu, dava konusu parselleri bedellerini ödeyerek satın aldığını, davalı ... ile aralarında herhangi bir iş ortaklığı ve arkadaşlıklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller doğrultusunda davanın kabulü ile davalı ...'ün davaya konu ... ilçesi, ... Köyü, 18 Ada, 7 parsel; 18 Ada, 8 parsel ve 18 ada 9 parsel sayılı taşınmazların sırasıyla diğer davalılar ... ve akabinde ...'a temlik edilmesi şeklindeki tasarrufun iptali talebinin bu taşınmazların yargılama sırasında mülkiyetinin el değiştirmesi ve talebin İİK.'nun 283/2. maddesi gereğince bedele dönüşmesi nedeniyle davacının İskenderun 4. İcra Müdürlüğünün 2014/4728 sayılı dosyasındaki alacak ve ferilerini geçmemek kaydıyla davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsil olarak tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, yargılama aşamasında mahkemece bedel farkının tespiti açısından bilirkişi incelemesi yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değilse de davalı ...’e ait 16/05/2014 tarihli dilekçesindeki dava konusu taşınmazlara yönelik yapılan işlemlerin alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla yapıldığına ilişkin kabulü ile davalıların daha önceden birbirlerini tanımaları nedeniyle alacaklıları ızrar kastını bilen ve bilebilecek kişilerden olmasına, karine aksinin ispat edilememesine göre, davalılar ... vekili ile ... vekilinin

yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 2.037,00 TL vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.768,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 21/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17578, Karar No: 2011/12859, Tarih: 26.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/17578 E.  ,  2011/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi taşla gerçekleştirdiği anlaşılmakla taşın silah sayılıp sayılmayacağının tartışılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Sanığın savunmasında motorsikleti hızlı kullandığı için amcasının kendisine kızdığını, bağırdığını, motoru satacağını söylediğini,aralarında kavga çıktığını, amcasının kendisine sinkaflı sözler söyleyip elleri ile yüzüne ve vucuduna vurduğunu, bunun üzerine taşla amcasının yüzüne vurduğunu beyan etmesine göre, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı konusunun tartışılmaması,

2- Sanığın eylemi sonucu mağdurun duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebebiyet vermekle birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebebiyet vermekle oluşan yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3125, Karar No: 2006/3970, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/3125 E.  ,  2006/3970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Tozlukayalı Devlet Ormanı ile bunun kuzeyindeki ... Ormanı ve ... Devlet Ormanına ait tahdit haritasının bir bütün halinde orjinalinden renklendirilmiş harita örneğinin orman işletmesinden istenip evraka eklenmesi,

2) ... Köyü 2 - 3 ve 4 numaralı kadastro paftalarının fotokopi örneklerinin kodostro müdürlüğünden istenmesi,

3) Dosyanın raporu düzenleyen ... bilirkişi ... ... ... ve Orman Bilirkişi ... ve arkadaşlarına verilerek Tozlukaya Devlet Ormanı ve ... Özel Ormanı ile ... Devlet Ormanının, bölgeye ait kadastro paftası üzerinde ve ayrıca yöreye ait 1/25.000 ölçekli eski tarihli memleket haritası üzerinde dış sınırlarıyla birlikte haritalarının ölçekleri denkleştirilerek çakıştırılmak suretiyle konumlarını gösterir ek rapor alınıp dosyaya konulması,

4) Dairenin 21/03/2005 tarihli iade kararında açıkca taşınmazların ... Köyüne ait olduğu belirtildiği halde mahkemce kadastro, Tapu Sicil ve Orman İşletme Müdürlüklerine yazılan yazılarda ... Köyü evraklarının gönderilmesinin istendiği görülmekte mahkemece kalem porsenelinin dikkati çekilerek Dairenin 21/03/2005 tarihli iade kararının 1 ve 2 numaralı bendlerinin eksiksiz yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19981, Karar No: 2014/12859, Tarih: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19981 E.  ,  2014/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'in, katılan ...'a sözde ecza deposu açacağını ve kendisini burada çalıştırabileceğini söyleyerek iş vaadi ile 100.00 TL para aldığı, ancak vaadini yerine getirmediği, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan ...'a karşı işlediği dolandırıcılık suçu nedeniyle kurulan hükmün fıkrasında kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verildikten sonra aynı hükümde TCK'nın 53/4. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; katılan ...'ye yönelik eyleme ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 5. parağrafın tamamaen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4314, Karar No: 2010/4866, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4314 E.  ,  2010/4866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.11.2009 tarih ve 2009/3513 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili, ihtiyati hacze dayanak yapılan çekteki imzanın, müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, muhatap banka tarafından çekteki keşideci imzası ile bankadaki şirket yetkilisine ait imzalar uyuşmadığından işlem yapılmadığını, keşide tarihinde tahrifat yapıldığını, alacağın varlığının şüpheli iken ihtiyati haciz kararı alınmasının doğru olmadığını, dayanak belgenin kambiyo senedi vasfına sahip olmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, çekteki imzanın şirket yetkilisince çek tanzim etme konusunda vekalet verilen kişiye ait olduğunu, senedin kambiyo senedi niteliğinde bulunduğunu savunarak, talebin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati hacze itiraz eden borçlu şirket yetkilisine ait imza sirküleri ile ihtiyati hacze konu çekteki keşideci imzasının farklı olduğu, çekteki imzanın itiraz eden borçlu şirket yetkilisine ait imza olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle itirazın kabulü ile ihtiyati haciz kararının itiraz eden keşideci Yaklaşım Sigorta Aracılık Hizmetleri Ltd.Şti. yönünden kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihtiyati hacze itiraza ilişkindir. İhtiyati hacze itiraz nedenleri İİK’nun 265. maddesinde gösterilmiş olup, somut uyuşmazlıkta ileri sürülen husus, anılan maddede yazılı nedenlerden değildir. İleri sürülen sebepler ancak bir menfi tespit davasında ileri sürülebilecek hususlardandır. Mahkemece, davacı şirketin başka temsilcilerinin de olabileceği, ihtiyati hacze itiraz nedeni olarak ileri sürülen hususun geniş kapsamlı incelemeyi gerektirdiği, böyle bir davada incelenemeyeceği, dava dışı banka memurlarının yaptığı mahkemeler nezdinde delil olma vasfı bulunmayan tespite göre talebin kabulüne karar verilmesinin mümkün bulunmadığı nazara alınarak ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmek gerekirken, anılan hususlar gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7797, Karar No: 2016/25725, Tarih: 20.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7797 E.  ,  2016/25725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, "alacaklı tarafça yeniden tebligat çıkarılması talep edildiğinden konusuz kalan dava nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına” karar verildiği, gerekçeli kararın hüküm bölümünün 5. bendinde ise; “ödeme emrinin yeniden gönderilmesi talep edildiğinden varsa borçluya ait mallar üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına” şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir.

10.04.1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15162, Karar No: 2015/15621, Tarih: 05.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15162 E.  ,  2015/15621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı H.. S.. adına Av. S.. G.. ile davalı 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. E.. C.. 2-Yenice Orman İşl.Müdürlüğü adına Av. S.. Y.. arasındaki dava hakkında Yenice Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 04.11.2014 gün ve 2014/99-2014/172 sayılı hükmün, Dairemizin 17.02.2015 tarih ve 2015/3086 E. 2015/2504 K. numaralı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davacı vekilince bu kez Dairemizin anılan kararının düzeltilmesi 23.03.2015 tarihli başvuruyla istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesinin son fıkrasında, iş mahkemelerinden verilen hükümlerin Yargıtay tarafından incelenip karara bağlanmasından sonra bu kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı öngörülmüş olup özellikle ilamda herhangi bir maddi hata da bulunmadığnıdan, karar düzeltme istemi niteliğini taşıyan başvurunun reddi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme isteminin REDDİNE, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17976, Karar No: 2017/184, Tarih: 11.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/17976 E.  ,  2017/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.01.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.12.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 29.03.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8070, Karar No: 2022/2268, Tarih: 01.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8070 E.  ,  2022/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının içeriğinde, sanığın bu kararlara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 06/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 24/03/2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmamasının yanında;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına yönelik tebligat parçasının incelenmesinde, sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiğinin dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması yanında sanığın tebligatın yapıldığı 20/11/2014 tarihinde İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, bulunduğu ceza infaz kurumunda sanığa tebliğ yapılmaması işleminin de usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından,

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararların infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4051, Karar No: 2009/4047, Tarih: 17.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/4051 E.  ,  2009/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Alpeks Plastik San.Tic.Ltd.Şti. Ile davalı 1- Has-Nur Demir ve İnş.Tic.San.A.Ş. 2- İdil Reklam A.Ş. aralarındaki istihkak davası hakkında Pendik İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 05.12.2008 gün ve 760 / 1006 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.