muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2297, Karar No: 2025/4301, Tarih: 27.05.2025

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 25.07.2023 tarihinde karar verildiği anlaşılmakla, denetimli serbestlik kararının, Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ-Tebellüğ Belgesinin hükümlüye usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, edildi ise hangi tarihte tebliğ edildiği, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği, hükümlünün izin bitim tarihinde hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmama ihtimaline binaen izne ayrıldığı Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği, etti ise hakkında ne gibi işlem yapıldığı araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan farklı gerekçeyle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.10.2023 tarihli ve 2023/1537 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/987, Karar No: 2023/3827, Tarih: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/987 E.  ,  2023/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/57 E. 2022/1369 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen esastan ret kararının kesin olduğu anlaşılmıştır. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/108 Esas, 2022/350 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/57 Esas, 2022/1369 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının kısmen kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kişi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden esastan reddine, çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçu yönünden yeniden yapılan yargılama sonucunda çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tanzim olunan vekalet ücreti yönünden düzelterek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması, taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması, taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mağdurun olayın sıcaklığıyla 21.08.2020 tarihinde Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığı'nda verdiği ifadesinde sanığın facebook üzerinden Kaan Korkut isimli hesabının olduğunu, mağdurun evden ayrılmadan bıraktığı notta da Kaan isimli kişiyle kaçtığını yazdığı, mağdurun sanıkla arkadaşının babası olması sebebiyle tanıştığını ve zamanla iletişim kurmaya devam ettiklerini, 13.08.2020 tarihinde sanığın Kahramanmaraş'a gelerek kendisini aracıyla aldığını ve Manavgat'a götürdüğünü, sanığın mağduru ailesiyle yaşadığı eve götürdüğü, ilk gün sanığın mağdura sarılarak uyuduğu ve mağduru öptüğü, ertesi gün ise sanığın mağdurla cinsel birliktelik yaşamaya çalıştığı, vücuduna dokunduğunu, cinsel bölgelerine boşaldığı, sonraki tarihlerde de benzer şekilde davranışları olduğu, yine mağdurun beyanına göre sanığın cinsel organını mağdurun cinsel organına sokmaya çalıştığı ancak ereksiyon olamadığı söylediği, mağdur her ne kadar kovuşturma aşamalarında beyanlarından dönse de olayın sıcaklığıyla verdiği ifadelerinin samimi ve tutarlı olduğu, alınan adli görüşmeci raporunda da mağdurun sanığı koruyucu bir tutum sergilediği, yine aynı raporda mağdurun takvim yaşı ile fiziksel gelişiminin uyumlu olduğu, bilişsel yeterlilik ve muhakeme yeteneğine sahip olduğu, utangaç tavırlar sergilediği, mağdurun ifadelerinin mantıksal çerçeveye uygun, tutarlı olduğu, bu durumun ifadenin güvenilirliğini desteklediğinin belirtildiği, ayrıca sanık her ne kadar Kahramanmaraş'tan taşındıktan sonra bir daha Kahramanmaraşa dönmediğini beyan etmişse de sanığın ve tanık Özlemin de 0535\*\*\*\*\* numaralı telefonu sanığın kullandığını beyan ettikleri, ilgili telefon numarasının HTS kayıtlarının incelenmesinde katılanın da ilk beyanlarıyla uyumlu şekilde sanığın Kahramanmaraşa gelerek 13.08.2020 tarihinde Manavgata döndüğü hususunun sabit olduğu, mağdurun olaya ilişkin ilk ifadesinin oluşa uygun olduğu, sanığın farklı tarihlerde mağdura sarıldığı, öptüğü, cinsel bölgesine boşaldığı, mağdurla cinsel ilişkiye girmek istediği, cinsel organını sokmaya çalıştığı ancak ereksiyon olamadığı için organ sokma fiilini gerçekleştiremediği, mağdur beyanlarına göre sanığın organ sokma kastının bu şekilde ortaya konulduğu, sanığın cinsel ilişkiye girmek amacıyla organ sokma kastıyla hareket ettiğinin ortaya konulduğu ancak eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı, ayrıca sanığın farklı tarihlerde birden fazla kez mağdura karşı cinsel istismar eyleminde bulunduğundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... \*\*\*\* ve mağdure ... ... \*\*\*\*'ın Kahramanmaraş'da komşu oldukları, sanığın kızının mağdurenin okul arkadaşı olduğu mağdurenin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında facebook sosyal medya hesabı üzerinden sanık ve mağdurenin arkadaş oldukları, sanığın Manavgat ilçesine taşınmasından sonra mağdurenin de gelmek istemesi üzerine sanığın Kahramanmaraş'a gelerek mağdureyi Manavgat ilçesine götürdüğü ve mağdure ile sanığın Manavgatta bulunan evinde birden fazla kez cinsel ilişkiye girmeye çalıştıkları, sanığın ereksiyon olmaması sebebiyle cinsel ilişkiye giremediği, mağdureye cinsel organını dokundurmak suretiyle boşaldığı mağdurenin soruşturma aşamasında alınan detaylı anlatımı kapsamından anlaşılmış mağdure yargılama aşamasında sanığı koruma düşüncesiyle İstanbul'a gittiğini, facebook arkadaşının ... isimli kişi olduğunu sanık ...'ın ... olmadığını beyan etmiş ise de mağdure ile sanık arasında herhangi bir husumet bulunmadığı sanık ve mağdurenin aynı mahallede oturdukları ve komşu olduğu ayrıca Manavgat'a gitmek için sanığın çağırması üzerine Kahramanmaraş Necip Fazıl Kısakürek Devlet Hastanesinin bulunduğu yere gittiğini ve akabinde Manavgat'a birlikte araçla döndüklerini belirtmiş sanığa ait HTS kayıtları dosya içerisine getirtildiğinde mağdurenin anlatımları ile birebir örtüşecek şekilde HTS kayıtlarının önce Necip Fazıl Kısakürek Devlet Hastanesinden sinyal bilgisi aldığı akabinde Manavgat ilçesine giderken yol güzergahında bulunan baz istasyonlarından sinyal aldığı anlaşılmış, mağdurenin sanığa iftira attığı düşünülse dahi HTS kayıtlarında mevcut bilgileri yaşamadan kolluk güçlerine anlatmasının söz konusu olamayacağı anlaşıldığından mevcut deliller dikkate alınarak mağdurenin beyanları hükme esas alınmış olup 6545 sayılı yasayla 5237 sayılı Kanun'a eklenen sarkıntılık suçu düzenlemesi sonrası cinsel saldırı eylemlerini 5237 sayılı Kanun'un 102 ve 103 üncü maddelerinde sarkıntılık, basit cinsel saldırı/istismar ve nitelikli cinsel saldırı/ istismar olarak düzenlenmiş olup mevcut düzenleme karşısında cinsel saldırı suçlarına teşebbüsün mümkün olamayacağı hukuki belirlilik ilkesinin bu durumu gerektirdiği aksinin kabulü halinde niyet okuma suretiyle eylemin tamamlanmış alt ceza mı yoksa nitelikli haline teşebbüs mü olduğu hususunun tartışılması gerekeceği bu durumda benzer nitelikteki olaylarda farklı kararların ortaya çıkacağı açık olup mevcut yasal düzenleme dikkate alındığında ve mağdurenin beyanlarının birlikte değerlendirildiğinde sanığın ereksiyon olamaması ve mağdureye sürtünme niteliğindeki davranışları birlikte değerlendirildiğinde cinsel istismar kapsamında kabul edilmiş sanığın kastının yoğunluğu mağdurenin kızının arkadaşı oluşu toplumsal her türlü ahlaki değeri dikkate alınmaksızın eylemi gerçekleştirmiş olması işlediği suçtan pişmanlık duyduğunu gösterecek davranış sergilememiş olması dikkate alınarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve bölge adliye mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine, suç vasfına ve taktiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

1. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin 2 nci fıkrasının a bendi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

2. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

C. Tebliğname Yönünden

Temyiz yoluna başvuran sanık müdafiinin, katılan Bakanlık vekili lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz talebi bulunmadığı ve vekalet ücreti şahsi hakka ilişkin olup sanık tarafından ayrıca temyiz sebebi olarak belirtilmediği takdirde re’sen nazara alınamayacağı gözetilerek tebliğnameye bu yönüyle de iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

1. Gerekçenin (B-1) bölümünde açıklanan nedenle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçenin (A) ve (B-2) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/57 Esas, 2022/1369 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2006/3385, Karar No: 2006/5547, Tarih: 25.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3385 E.  ,  2006/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... İcra Müdürlüğünün 2000/997 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

İcra mahkemesince borçlunun sıra cetveline itiraz edemeyeceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, ve özellikle borçlunun kural olarak sıra cetveline itiraz hakkı bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan Mercii kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 25.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12791, Karar No: 2012/30784, Tarih: 31.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12791 E.  ,  2012/30784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan“Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211.maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan, grafoloji ve sahtecilik uzmanı  tarafından hazırlanan bilirkişi raporunda, mukayese belge olarak takibe konu senedin keşide tarihinden sonra imzalanan kalorifer ve sıhhi tesisat odasından alınan belge ile borçlu tarafından atılmış 2002 tarihli taahhütname fotokopisi ile yetinilmiştir. Az yukarıda belirtildiği üzere  senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Mahkemece bu prosedür çerçevesinde borçlunun  mukayeseye esas asıl imzaları temin edilmeden eksik incelemeye dayalı olarak  verilen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.