muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/22233, Karar No: 2011/607, Tarih: 26.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/22233 E.  ,  2011/607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi nedeniyle Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 28.03.2006 tarihli raporuna göre mağdurun yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla sanığa verilen cezanın ağır netice olan yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralama nedeniyle arttırılması karşısında tebliğnamedeki 2.nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

5237 sayılı yasanın 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet,vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kullanmaktan ise 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar kullanamayacağının hükümde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebebden dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hükümdeki hak yoksunluğuna dair fıkra çıkarılıp yerine “5237 sayılı yasanın 53/1-a,b,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan 53/3 maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” dair ifadenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21366, Karar No: 2021/9925, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21366 E.  ,  2021/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15/12/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 09/01/2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nun 165. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07/04/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7356, Karar No: 2016/123, Tarih: 12.01.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/7356 E.  ,  2016/123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nın 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nın 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11968, Karar No: 2016/11699, Tarih: 14.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/11968 E.  ,  2016/11699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Çocukla Kurulan Kişisel İlişkinin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı anne, davalı babanın düzenlenen kişisel ilişkiyi, çocuğu süresinde teslim etmeyerek ağır şekilde ihlal ettiğini iddia ederek, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, davanın kabulüyle baba ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların 27.10.2015 tarihinde kesinleşen kararla boşandıkları, 03.04.2013 doğumlu ortak çocuk....'un velayetinin davacı anneye, verilerek baba ile kişisel ilişki kurulmasına karar verildiği ve eldeki davanın boşanma kararı kesinleşmeden 17.09.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Kişisel ilişki sebebiyle çocuğun huzuru tehlikeye girer veya ana ve baba bu haklarını Türk Medeni Kanununun 324. maddesinin (1.) fıkrasında gösterilen yükümlülüklerine aykırı olarak kullanırlar veya çocuk ile ciddi olarak ilgilenmezler ya da diğer önemli sebepler varsa, kişisel ilişki hakkı kendilerinden alınabilir (TMK m. 324/2). Çocuk ile ana ve babası, düzenli kişisel ilişki elde etme ve bu ilişkiyi sürdürme hakkına sahiptir. Ana ve babası ayrı olan çocuğun ebeveynleriyle düzenli kişisel ilişki kurması ve bu ilişkiyi sürdürmesi ana ve baba için bir hak olduğu gibi çocuk için de haktır. Bu tür kişisel ilişki sadece çocuğun yüksek yararı gerektirdiği takdirde kısıtlanabilir veya engel olunabilir.

Somut olayda, davalı baba, kişisel ilişki kurulması sırasında çocuğu süresinde teslim etmeyerek yükümlülüklerini yerine getirmekte ihmali davranışlar sergilemişse de bu davranışlarının çocukla baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılmasını gerektirecek ağırlıkta olmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple çocukla baba arasındaki kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması çocuğun yüksek yararına uygun olmamıştır. Mahkemece, babanın ihmali davranışları da dikkate alınarak çocukla baba arasında daha önce kurulan kişisel ilişkinin makul şekilde sınırlandırılması suretiyle yeniden kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekirken, çocukla baba arasındaki bağın tamamen koparılması ve çocuğun babasına yabancılaşması sonucunu doğuracak şekilde kişisel ilişkinin tamamen kaldırılması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.06.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/828, Karar No: 2024/11029, Tarih: 17.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/828 E.  ,  2024/11029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/89 E., 2018/131 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığa iftira atmasını gerektiren bir husumeti bulunmayan katılanın samimi, ayrıntılı, tutarlı beyanları ile fiili sabit olan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dosyadaki sanık savunması ve mağdure beyanı irdelendiğinde;

Sanık savunmasında mağdure ile kendisinin rızası doğrultusunda cinsel ilişkiye girdiklerini savunduğu,

Mağdure ise; olay gecesi bir arkadaşı ile birlikte dışarıda ikişer kokteyl içtikten sonra sanığın fotoğrafçı olarak çalıştığı otele döndüklerini, arkadaşının dinlenmek üzere odaya çıktığını, otelin barında sanığın kendisine içki ikram ettiğini, birer kokteyl içtiklerini, içkisine bir şeyler koymuş olabileceğini, zira içtikten sonra kendisini kaybettiğini, motorla kendisini önce plaja, ardından da evlerinin yakınındaki bir araziye götürdüğünü, burada elbiselerini çıkarmaya ve dokunmaya başladığını, kendisinin istemediğini söyleyerek direndiğini, ancak sanığın dinlemediğini ve kendisine cinsel saldırıda bulunduğunu, sabah kendine geldiğinde sanıkla birlikte otele döndüklerini, olayı hemen arkadaşına ve ardından da annesini arayarak ona anlattığını, kolluğa giderek şikayetçi olduklarını beyan ettiği,

İlk derece mahkemesince olay gecesi sanığın mağdure ile, onun rızası doğrultusunda cinsel ilişkiye girdikleri gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

İlk derece mahkemesince olay gecesi sanığın mağdure ile, onun rızası doğrultusunda cinsel ilişkiye girdikleri gerekçesi ile sanık hakkında beraat kararı vermiştir.

Olay gecesi sanığın mağdure ile cinsel birliktelik yaşadığı konusunda sayın çoğunlukla aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, sanığın gerçekleştirdiği eylemleri mağdurların rızası ile gerçekleştirip gerçekleştirmediği hususundadır.

Cinsel saldırı suçu TCK'nun 102 maddesinde düzenlenmiş olup, eylemin mağdurun rızasına aykırı olarak gerçekleştirilmesi suçun kurucu unsurudur.

Nitekim TCK'nun "Hakkın Kullanılması ve İlgilinin Rızası" başlıklı 26 ncı maddesinin 2 nci fıkrasında "(2) Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" hükmü ile kişinin, üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olarak açıklamış olduğu rıza, fail açısından hukuka uygunluk nedeni olarak sayılmıştır. Düzenleme uyarınca fail, kanuni tipte suç olarak tanımlanmış bir fiili işlese dahi, hukuka uygunluktan yararlanabilecektir.

Yerleşik Yargıtay içtihatlarında ve öğretide kabul edildiği üzere; başkasının hukuksal alanına yapılan müdahalenin mağdurun rızası çerçevesinde bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilebilmesi için;

a) Rızanın, ilgilinin üzerinde tasarruf özgürlüğüne sahip olduğu bir hakkına ilişkin bulunması,

b) Rıza açıklamaya ehil olması,

c) Açıklanan rızanın geçerli bir rıza olması,

d) İlgilinin (mağdurun) rızasının en geç fiilin işlenmesinden hemen önce açıklanmış olması,

e) Tasarrufun kanuna, adaba ve genel ahlaka aykırı şekilde yapılmamış olması koşullarının birlikte bulunması gerekir.

Kişinin cinsel özgürlüğü, üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği haklardan olduğundan, rızanın varlığı halinde gerçekleştirilen eylemlerin hukuki korumadan yararlanacağı açıktır.

Rıza; bir kişinin kendi hukuksal değerini ihlal eden veya onu tehlikeye düşüren bir fiilin gerçekleştirilmesini kabul ettiğini açılayarak, ona ilişkin hukuksal korumadan vazgeçmesidir. Her şeyden evvel kişi rıza açıklamaya ehil olmalı ve açıklanan rızanın geçerli olmalıdır. Kişinin iradesinin cebir, tehdit ya da hile ile ya da akıl hastalığı, alkol, uyuşturucu madde gibi bilişi ve karar verme süreçlerini sakatlayan durumlarda hukuken geçerli bir rızanın varlığından bahsetme olanağı yoktur.

Rıza; bir kişinin kendi hukuksal değerini ihlal eden veya onu tehlikeye düşüren bir fiilin gerçekleştirilmesini kabul ettiğini açılayarak, ona ilişkin hukuksal korumadan vazgeçmesidir. Her şeyden evvel kişi rıza açıklamaya ehil olmalı ve açıklanan rızanın geçerli olmalıdır. Kişinin iradesinin cebir, tehdit ya da hile ile ya da akıl hastalığı, alkol, uyuşturucu madde gibi bilişi ve karar verme süreçlerini sakatlayan durumlarda hukuken geçerli bir rızanın varlığından bahsetme olanağı yoktur.

Somut olayda; mağdurenin olay tarihinde bir arkadaşı ile birlikte İsveç’ten Türkiye’ye tatil için geldikleri ve sanığın çalıştığı otelde konaklamaya başladıkları, mağdurenin dışarıda iki bardak kokteyl içtiği, otele geldikten sonra sanığın mağdureye otelin barında bir içki (kokteyl) ikram ettiği, ardından mağdureyi önce plaja, sonra bir evin bahçesine götürerek ilişkiye girdiği, mağdurenin aldığı alkolün etkisi altında rıza açıklayabilecek durumda olmadığı, nitekim olay gecesi gerçekleşen eylemlerin bir çoğunu hatırlayamadığı, kendine geldiğinde de hatırladıklarını arkadaşına, rehbere anlattığı ve doktor muayenesine gittiği,

Sanıkla mağdurenin tanışıklık düzeyleri, olayın oluş biçimi, intikalin şekli ve süresi, birlikte değerlendirildiğinde mağdurenin geçerli bir rızasının varlığından bahsetme olanağının bulunmadığı, sanık hakkında verilen beraat kararının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/27110, Karar No: 2017/5293, Tarih: 14.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/27110 E.  ,  2017/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına ise kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, asıl davada, müvekkili işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ilave tediye, yıllık izin, hafta tatili, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacaklarının; birleşen davada ise gece zammı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bozmaya uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen ilk hüküm davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında, çalışma düzenine bağlı alacakların salt husumetli tanık anlatımlarına itibar edilerek kabul edilmesinin hatalı olduğu belirtilmiş ve karar bu yönden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma ilamının, çalışma düzenine bağlı olan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacağına ilişkin olduğu açıktır.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, salt husumetli tanık anlatımlarına dayanılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi açıklanarak, dava konusu tüm alacaklar reddedilmiştir. Ne var ki, dava konusu alacaklarda ispat yükümlülüğü birbirinden farklılık göstermektedir. Bozma ilamı da, işçinin çalışma düzenine ilişkin olan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacağına yönelik taleplere dairdir. Mahkemece bu yöne dikkat edilmeden ve bir ayrım yapılmaksızın aynı gerekçeyle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Bu halde yapılması gereken, bozma kapsamında bulunmayan, ilave tediye, yıllık izin, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacakları yönünden, bozmadan önceki 04.12.2014 tarihli hükümdeki (gerekçe dahil) gibi, hüküm sonucu tesis etmektir.

Bu halde yapılması gereken, bozma kapsamında bulunmayan, ilave tediye, yıllık izin, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacakları yönünden, bozmadan önceki 04.12.2014 tarihli hükümdeki (gerekçe dahil) gibi, hüküm sonucu tesis etmektir.

Çalışma düzenine bağlı olan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacaklarına yönelik taleplerin değerlendirilmesine gelince; fazla çalışma, gece çalışması, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını ispat yükü davacı üzerinde olup, salt husumetli tanık anlatımlarına dayanılarak söz konusu alacakların varlıklarının kanıtlanamayacağının kabul edilmesi yerindedir. Ancak davacı vekili, aynı mahkeme tarafından verilmiş ve Yargıtay’ın temyiz incelemesinden geçmiş, aynı işyerinde ve görevde çalışan işçiler hakkındaki emsal kararlara da dayanmıştır. Bu halde, davacı vekilince emsal olduğu iddia edilen, temyiz incelemesinden geçmiş davaların dosyaları incelenmeli, davacının görevine de dikkat edilerek emsal olup olmadığı belirlenmeli, emsal olduğunun anlaşılması halinde ise söz konusu kararlardaki çalışma düzeni (fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı alacakları hakkındaki) kabulleri ve kararların temyiz incelemesi sonuçları değerlendirmeye tabi tutularak anılan alacaklar bakımından bir sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26816, Karar No: 2017/29482, Tarih: 21.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/26816 E.  ,  2017/29482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8877, Karar No: 2010/3728, Tarih: 22.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8877 E.  ,  2010/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ... İcra Müdürlüğünün ... sayılı takip dosyasında, 19.1.2008 tarihinde müvekkilinin evinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, borçlu ile müvekkilinin 23.5.2007 tarihinde boşandıklarını ileri sürerek haczin kaldırılmasını ve tazminat talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili davacı ile borçlunun aynı evde yaşadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, haczedilen menkullerin davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 3.kişinin İİK.nun 96 vd maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3.kişi ile borçlu her nekadar 24.5.2007 tarihinde kesinleşen ... Aile Hukuk Mahkemesinin 23.5.2007 gün ve 2007/345-333 sayılı ilamı ile boşanmış ise de haciz yapılan adreste birlikte yaşadıkları, istihkak iddiasının danışıklı olduğu, haciz sırasında haciz mahallinde bulunan borçluya ait bir çok belge ve takip dosyasından anlaşılmaktadır.

Dosya arasında bulunan anılan mahkeme ilamından davacı eşin davalı kocası borçlu hakkında 23.5.2007 tarihinde boşanma davası açtığı, davalı tarafın davayı kabul ettiği ve davanın aynı gün mahkemece boşanmalarına karar verildiği ve kararın yine bir gün sonra her iki tarafça temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmakta olup boşanmanın anlaşmalı olduğu kuşkusuzdur. Öte yandan haciz mahallinde borçluya ait beynelmilel şoförlük ehliyeti ile birlikte, haciz yapılan eve ilişkin borçlu adına düzenlenmiş sızıntı-tıkanıklık raporu, haşere kontrol raporu ve faturalar bulunmuştur. O halde haczedilen mahcuzların borçluya ait olduğunun kabulü gerekir. Davacı İİK.nun 97/a. maddesindeki yasal karinenin aksini kuvvetli ve inandırıcı delillerle kanıtlayamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşünce ile yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 22.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.