muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19483, Karar No: 2015/2861, Tarih: 25.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19483 E.  ,  2015/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2012/525-2014/230

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .............. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "Davanın 9.213,33 TL. lık kısmının kabulüne" karar verildiği halde gerekçeli kararda "Davanın kısmen kabulü ile 9.213,33 TL. ecrimisilin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu miktarın 4.440,00 TL.sına 31.12.2008 tarihinden, 4.773,33 TL.sına 29.06.2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine" hükmedilmesi suretiyle (mahkemece kısa kararda yer almadığı halde, gerekçeli kararda hükmedilen bedel için faize de hükmedilerek) kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılmış olması doğru değildir.

./..

Hal böyle olunca, 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

./..

Hal böyle olunca, 10.4.1992 gün, 1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13273, Karar No: 2024/6137, Tarih: 22.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13273 E.  ,  2024/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/4 E., 2021/2 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın da birleşen davanın da reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... asıl davada 17.07.1934 tarih 12 pafta 75 ada 9 parsel sayılı tapu kaydı ve tarla niteliği ile Aydın Köyü, Yukarı Mahalle Cami Vakfı adına tesbit gören 396 ada 18 parsel sayılı 1499,98 m² yüzölçümlü taşınmazın, birleşen davada 17.07.1934 tarih 26 pafta 169 ada 8 parsel sayılı tapu kaydı ve çayırlık niteliği ile Aydın Köyü Yukarı Mahalle Cami Vakfı adına tesbit gören 259 ada 21 parsel sayılı 630,04 m² yüzölçümlü taşınmazın tesbite dayanak alınan tapu kaydının miktarından eksik yazıldığı iddiasıyla dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesince ilk olarak; asıl davada dayanılan tapu kaydının dava konusu taşınmazları kapsamadığı, iddia edilen bölümün aynı Vakıf adına tesbit gören 396 ada 5 sayılı parsel kapsamında kaldığından davanın reddine ve dava konusu 396 ada 2, 4 ve 18 sayılı parsellerin tesbit gibi tesciline; birleşen davada dayanılan tapu kaydının 259 ada 21 parsele uymadığından davanın reddine ve dava konusu 259 ada 17, 18, 21 ve 23 sayılı parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı İdarenin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi'nin 26.11.2012 tarihli kararları ile davacı İdarenin dayandığı ve kadastro sırasında 396 ada 18 parsele revizyon gören 17.07.1934 tarih 12 pafta 75 ada 9 parsel sayılı tapu kaydı ve kadastro sırasında 259 ada 21 parsele revizyon gören 17.07.1934 tarih 26 pafta 169 ada 8 parsel sayılı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmediği, dayanağı haritaya da yöntemine uygun şekilde kapsam tayin edilmediği, ayrıca dayanak tapu kaydı ile revizyon gördüğü parsel tutanağı incelendiğinde dayanak tapu kaydında sıra numarası ve sınırlarının bulunmadığından, tapu kaydının iskanen mi yoksa toprak tevzi yolu ile mi yahut Kars, Ardahan ve Artvin illerine ilişkin yapılan kadastro sonucu mu oluştuğunun, haritalarının olup olmadığının araştırılmadığı ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak devam eden yargılama neticesinde; asıl davada dava konusu taşınmazın batı sınırında bulunan 396 ada 2 ve 4 parselle olan müşterek sınırın kadimden beri değişmediğinin bilirkişi beyanları ve raporları ile sabit olduğu, dava konusu taşınmazın batı yönünden azaldığına ilişkin bir tespit yapılamadığı, yine doğu sınırında bulunup davacı İdare adına tespit gören 396 ada 5 parsel ile olan sınırlarında belirgin olmadığı, ancak 396 ada 5 parselin doğusunda bulunan 396 ada 6 parsel ile olan sınırların kadimden beri değişmediğinin anlaşıldığı, bu haliyle dava konusu 396 ada 18 parselin doğu sınırından azaldığına ilişkin bir tespit yapılamadığı, 17.06.2019 tarihli raporda her ne kadar taşınmazın kuzey yönünden azaldığı belirtilmiş ise de sonradan alınan 22.01.2021 tarihli raporda taşınmazın kuzey sınırının da sabit sınır olduğunun belirtildiği, kuzey sınırının kayalıklardan oluştuğu ve orman vasfının net bir şekilde gözüktüğünün raporda belirtildiği, bu haliyle dava konusu taşınmazın kuzey sınırından azaldığına ilişkin de bir tespit yapılamadığı, taşınmazın güney yönüne ilişkin bir talep bulunmadığı ve taşınmazın yüzölçümünde meydana gelen farkın sınırların yanlış belirlenmesinden değil eski tip hesaplamalardan dolayı hatalı ölçüm yapılmasından kaynaklandığı anlaşıldığından 396 ada 18 parsel, 396 ada 2 parsel, 396 ada 4 parsel ve 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin sübut bulmayan davanın reddine; birleşen davada eski 169 ada 8 parsel sayılı tapu kaydının davalı 259 ada 21 parsel, 259 ada 17 parsel, 259 ada 18 parsel, 259 ada 23 parsel ve 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazı kapsamadığı ve kapsam itibariyle 107 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan kısmının da orman olduğu tespit edildiğinden sübut bulmayan 259 ada 21 parsel, 259 ada 17 parsel, 259 ada 18 parsel, 259 ada 23 parsel, 101 ada 1 parsel ve 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davasının reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesine göre yapılıp, 25.08.2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesine göre yapılıp, 25.08.2008 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı İdare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı İdare tarafından eski tapu kayıtlarının hatalı uygulanması sonucu asıl davada komşu 396 ada 18, 2, 4 parsel ve 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, birleşen davada komşu 259 ada 21, 17, 18, 23 parsel ve 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar lehine İdareye ait taşınmazların eksik tespit edildiği iddiası ile eldeki davanın açıldığı ve İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verildiği halde infazda tereddüt oluşturacak şekilde 396 ada 4, 396 ada 2, 259 ada 23, 259 ada 17 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin iptaline karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

Ne var ki bu eksikliğin giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ: Davacı İdare vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE; davacı İdare vekilinin temyiz itirazının (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 2013/4 Esas sayılı dosya yönünden (1-b) nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Artvin İli Ardanuç İlçesi Aydın Köyü hudutları içerisinde bulunan 396 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline" ifadesinin yazılması; (1-c) bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Artvin İli Ardanuç İlçesi Aydın Köyü hudutları içerisinde bulunan 396 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline" ifadesinin yazılması; Birleşen 2013/5 Esas sayılı dosya yönünden (1-c) bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Artvin İli Ardanuç İlçesi Aydın Köyü hudutları içerisinde bulunan 259 ada 23 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline" ifadesinin yazılmasına; (1-d) nolu bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Artvin İli Ardanuç İlçesi Aydın Köyü hudutları içerisinde bulunan 259 ada 17 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline" ifadesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

22.10.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/14425, Karar No: 2017/14476, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14425 E.  ,  2017/14476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8211, Karar No: 2019/3185, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8211 E.  ,  2019/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3968, Karar No: 2022/9368, Tarih: 01.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3968 E.  ,  2022/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve ...'un mahkumiyetine, sanıklar ... ve ...'ın beraatine ilişkin hükümler, sanık ..., sanık ... ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24 Aralık 2017 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, her ne kadar sanık ... tarafından duruşmalı inceleme isteminde bulunulmuş ise de; talep uygun görülmeyip duruşma açılmaksızın dosya üzerinde yapılan incelemede;

23.10.2011 tarihinde yerel saatle 13:41 sıralarında, merkez üssü ... ili, ... ilçesinde meydana gelen ve merkez üssü Kasımoğlu köyü civarı, değeri değişik kuruluşlara göre 7,1 ile 7,3 arasında değişen, odak derinliği 19,02 km olan depremin meydana gelmesi üzerine, Kışla Mahallesinde bulunan ... Apartmanının yıkılması ve çökmesi sonucu bir kişinin öldüğü, yapılan ölü muayene işlemi sonucu ölenin göçüğe (depreme) bağlı olarak hayatını kaybettiğinin tespit edildiği olayda;

Karadeniz Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği Bölümü tarafından Temmuz 2012 tarihinde hazırlanan bilirkişi raporuna göre; binanın yapım yılı tam olarak bilinmemekte olup, 06.06.2006 tarihinde ONİKS Mühendislik tarafından hazırlanan inşaat alanı jeoteknik zemin etüt raporu, Zend Mimarlık tarafından hazırlanan ve 17.01.2008 tarihinde TMMOB Mimarlar Odası ... Şubesi tarafından onaylanan binaya ait mimari proje, 15.04.2008 tarih ve 20008/09 numaralı yapı ruhsatı, 07.01.2009 tarihli yapı kullanma izin belgesi dilekçesi, 08.01.2009 tarih ve 2009/02 numaralı yapı kullanma izin belgesi, muvafakat yazıları ve noter evraklarından binanın 2007 yılından sonra yapıldığının anlaşıldığı, apartmana ait mimari, statik, elektrik tesisat projeleri ile zemin etüt raporunun bulunduğu ancak statik hesap raporlarının olmadığının tespit edildiği, ... Apartmanının yapım yılına göre 2007 Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmelik kapsamına girdiği,

14.11.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, binanın taşıyıcı sistemi betonarme olup, ..., zemin ve 5 normal olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu, 15.04.2008 tarihli yapı ruhsatı ve 08.01.2009 tarihli yapı kullanma izin belgelerine göre bina yol kotu altı 1 kat ve yol kotu üstü 5 kat olmak üzere toplam 6 kattan oluştuğu, ruhsatta, binaya ait toplam kat sayısının belirlenmesinde, mimari ve statik projeler ile dosyadaki raporlardan farklı olarak zemin kat ve çekme katın tek kat olarak belirtildiği, bu nedenle de binanın toplam 7 kattan oluştuğunun anlaşıldığı, mimari projeden binanın ..., zemin, çekme ve 4 normal kat olmak üzere toplam 7 kattan oluştuğu, dosya kapsamında elde edilen yapı ruhsatı, yapı kullanma izin belgesi ve projelerden binanın kat sayıları arasında farklılıkların bulunmadığı, ayrıca, bina toplam yüksekliğinin de birbirleriyle ile uyumlu olduğunun belirlendiği,

2007-Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmeliğin "3.2 Genel Kurallar" bölümünde deprem bölgelerinde kullanılacak binalarda dikkate alınması gereken minimum beton sınıfları hakkında bilgiler verildiği, buna göre ... Apartmanına ait statik projede beton sınıfı C20, donatı sınıfı ise S420 olarak belirtildiği, binaya ait hesap raporlarının bulunmadığı, ... Apartmanına ait karot numuneleri üzerinde gerçekleştirilen merkezi basınç deneyi sonucunda, numunelerin ortalama basınç dayanımının 10.03N/mm2 olarak elde edildiği, ayrıca, karot dayanımlarının 5.46-17.24N/mm2 arasında değişmekte olduğu, bunun da binada dökülen betonun oldukça heterojen olduğu anlamına geldiği, sonuç olarak elde edilen ortalama basınç dayanımının, 2007 yılında yayımlanan Deprem Bölgelerinde Yapılacak Binalar Hakkında Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C20'yı sağlamadığı, yıkılan binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, etriye çapı açısından yeterlilik gözükürken, etriye aralığı açısından yetersizlikler olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporu ile proje verilerine göre kolon boyutları, donatı çap ve adetlerinde de farklılıklar olduğu, parça beton numuneler içerisinde boyut itibariyle standart dışı büyüklükte agregalar olduğunun belirlendiği,