muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16875, Karar No: 2020/6955, Tarih: 02.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16875 E.  ,  2020/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/04/2012 tarih ve 2012/288845 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanıklar hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından, mahkeme tarafından, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

a) Sanık ...’ın savunmasında, kendisinin sanık ...’ın yanında işçi olarak çalıştığını, şirketin kendi üzerine kurulmasını ...’ın istediğini, ancak daha sonra sahte fatura düzenlendiğini öğrendiği için savcılığa şikayet dilekçesi verdiğini beyan etmesi, sanık ...’ın ise suçlamaları kabul etmediğini, kendisinin başka kişilerin yanında işçi olarak çalıştığını söylemesi, temyiz dilekçesinde ise ...’nın yanında işçi olarak çalıştığını, bu kişinin kendisini kullandığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ya da sanıkların bağlı bulundukları vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması ya da faturaların temin edilememesi halinde ise; faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sanıkların savunmalarında ve temyiz dilekçelerinde adı geçen ...’nın kimlik bilgileri tespit edilerek CMK’nin 48. maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakları hatırlatılarak sanıkların savunmaları doğrultusunda tanık olarak beyanına başvurulması, gerekirse faturaları üzerindeki imza ve yazıların tanığa ait olup olmadığı hususunda da bilirkişi raporu aldırılması, sanık ... yönünden suçun sübut bulduğu kanaatine ulaşılması halinde dilekçe ile olay hakkında inceleme yapılmasını sağladığından 213 sayılı VUK'nin 371. Maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin bu sanık yönünden uygulanma olanağı olup olmadığının tartışılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/525, Karar No: 2015/13597, Tarih: 15.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/525 E.  ,  2015/13597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre, gerekçeli kararın taraflara tebliğ edildiği buna karşılık temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan süre tutum dilekçesinin davalı vekiline tebliğ edilmediği anlaşıldığından; HUMK'nun 433. maddesi gereğince temyiz eden davacı vekili

tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13690, Karar No: 2018/1323, Tarih: 15.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13690 E.  ,  2018/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/09/2006 - 30/06/2013 tarihleri arasında ... Valiliği... İlköğretim Okulunda müstahdem olarak fiilen ve sigortalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda davacının sigortalı hizmet süresinin tespitine yönelik Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükmün kurulmasında yeterli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacıya ait hizmet cetvelinde 04.02.2014 tarihinden itibaren dava dışı işyerince Kurum’a hizmet bildiriminde bulunulduğu, davacının 01.10.2008-2014/1 dönemi arasında 4/b sigortalılık hizmeti olup davacının herhangi bir sigortalılık prim borcu ödemesinde bulunmadığı, davacıya 18.11.2011-18.05.2012 tarihleri arasında Okul Aile Birliği hesabından “ ...TL ödenmesi gerektiği”ni belirtilen belgelerin dosyaya sunulduğu, 19.12.2011, 20.02.2012, 21.03.2012, 17.04.2012 tarihli talimatlara istinaden davacı adına davalı Okul Ana Sınıfı ünvanlı hesaptan 800 TL lik ödeme yapıldığının banka hesap kayıtları içerisinde yer aldığı, 15.12.2006-29.12.2009 tarihleri arasında 9 adet Okul Müdürlüğü tarafından düzenlenen gider pusulalarında işi yapan bölümünde davacının isim kaydının yer aldığı, davalı Okul Müdürlüğü’ne ait evrak kayıt defterinde 03.01.2009 - 19.06.2013 tarihleri arasında davacının isim kaydının yer aldığı, duruşmalarda davacı tanıklarının dinlenildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece tespitine karar verilen hizmet süreleri içerisinde eğitim ve öğretime ara verilen yaz ve kış tatili (sömestr tatili) ve okulun açık kaldığı seminer dönemleri yönünden dinlenen tanık beyanları yetersiz olup bu dönemler yönünden de fiili ve eylemli çalışma olgusu her türlü şüpheden uzak bir şekilde belirlenerek sonuca gidilmesi gerekir iken yazılı şekilde kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Somut olayda, Mahkemece tespitine karar verilen hizmet süreleri içerisinde eğitim ve öğretime ara verilen yaz ve kış tatili (sömestr tatili) ve okulun açık kaldığı seminer dönemleri yönünden dinlenen tanık beyanları yetersiz olup bu dönemler yönünden de fiili ve eylemli çalışma olgusu her türlü şüpheden uzak bir şekilde belirlenerek sonuca gidilmesi gerekir iken yazılı şekilde kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp, eğitim ve öğretime ara verilen yaz ve kış tatili(sömestr tatili) ve okulun açık kaldığı seminer dönemlerinde davacının çalışıp çalışmadığını ilgili okulun müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef, hizmetli gibi görevlilerini tanık olarak dinleyip araştırmak, eğer çalışmamışsa yaz ve kış tatili ve seminer dönemlerini dışlayarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4715, Karar No: 2015/7353, Tarih: 13.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4715 E.  ,  2015/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 13.04.2015 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davalı hakkında Katip .... Eğitim ve Araştırma Hastanesince verilen 01.10.2014 tarihli raporda “davalıda şizofreni olarak tanımlanan akıl hastalığının mevcut olduğu" tespit edilmiş, "bu hastalığın geçmesine olanak bulunup bulunmadığının bilinmesi ve belirlenmesinin tıbben mümkün olmadığı" bildirilmiştir. Bu haliyle mevcut rapor "hastalığın geçmesine olanak bulunup bulunmadığı” bakımından yeterli değildir. Bu hususun resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmesi ve bundan sonra hastalığın diğer eş için ortak hayatı çekilmez hale getirip getirmeyeceğinin değerlendirilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına iştirak etmiyorum.

3-ÖB-HA-SS
Yargıtay — Esas No: 2013/8154, Karar No: 2014/982, Tarih: 21.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8154 E.  ,  2014/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 53, 51/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, anılan hükmün uygulanması konusundaki takdirin mahkemeye ait olması karşısında, tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının TCK’nın 53/1. maddesine ilişkin bentlerinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15125, Karar No: 2018/11102, Tarih: 10.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/15125 E.  ,  2018/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/03/2014 tarihli celse ile hükmün verildiği 28/03/2015 tarihli celsede, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmaların anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 17/03/2014 ve 28/03/2014 tarihli duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28136, Karar No: 2015/15278, Tarih: 30.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28136 E.  ,  2015/15278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu kanun değişikliğine göre, “Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlen mesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddia- namede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

29.04.2013 tarihli kararda sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-e mad- desi gereğince bilişim suretiyle hırsızlık suçundan mahkumiyetine kararı verildiği anlaşılmakla,

Tebliğnamenin düzenlendiği tarihe, mahkumiyet kararındaki nitelendir- meye ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 2. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4659, Karar No: 2020/1280, Tarih: 25.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4659 E.  ,  2020/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme :... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 22/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca 25.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 12.01.2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 25.01.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

1- a) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 26/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

2- Kabule göre; hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, trafik kazası nedeni ile yapılan tedavi sırasında ifadesi alınırken olay tarihinde hap kullandığını yapılan tahlilde kanında uyuşturucu maddelerin tespit edildiği olayda; sanığın, resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile hakkında soruşturma yapılmasını sağlaması ve suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında TCK’nın 192/2. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12742, Karar No: 2016/6719, Tarih: 14.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12742 E.  ,  2016/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı işçinin yüksek olan iş göremezlik oranının iptali ile yeniden tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davalı işçinin Kurumca belirlenen maluliyet oranının yeniden tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı İbrahim'in 05.01.2010 tarihinde geçirdiği kaza neticesinde malul olduğu ve Kurum tarafından % 38,2 olarak belirlenen maluliyet oranına itirazı üzerine S.S. Kurulunun 06.02.2013 tarihli kararı ile maluliyetinin % 38,2 olduğuna karar verildiği ve mahkemece ATK 3. İhtisas Kurulu'nun 16.02.2015 tarihli raporunda da davacının maluliyet oranının % 38,2 olarak belirlendiği görülmüştür.

Somut olayda; içerisinde göz uzmanı bulunmadığı anlaşılan Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; bu kez içerisinde göz uzmanının da yer alacağı Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulundan yeniden rapor aldırılarak bu rapor sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılardan B.. T..'ne iadesine, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.