muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6000, Karar No: 2014/4889, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/6000 E.  ,  2014/4889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2011/839-2013/39

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde bir dönem mevsimlik, sonrasında da kadrolu işçi olarak yangın sezonu tabir edilen 01 Haziran 31 Ekim dönemlerinde ve bunun bir ay öncesi ve bir ay sonrası günün 24 saatinde çıkacak işi beklemek suretiyle çalıştığını belirterek fazla mesai ve resmi tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya emekli olduğu tarihte toplu iş sözleşmesi ve mevzuat gereği tüm haklarının ödendiğini, işvereni ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporlarına ve dosyada mevcut delil durumuna göre istekler hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında düzenlenen ibranamenin geçerliliği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. İş sözleşmesinin işçinin yaşlılık aylığı almaya hak kazanması üzerine son bulduğu ihtilafsızdır. İçeriğinde tüm çalışma süresine ilişkin olduğu, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücretlerini aldığını belirtilen ibraname davalı delilleri arasında dosyaya sunulmuş, işçinin dava konusu ettiği tüm hak ve alacaklarının ödendiği savunulmuştur. Yargılama sırasında işçi tarafından ibraname üzerindeki imza inkar edilmemiş, bir irade fesadı hali de iddia ve ispat olunmamıştır. Davalı tarafından cevap dilekçesinde dava konusu alacakların doğmadığına yönelik bir savunma getirilmemiş olup, alacağın ödendiği beyan edildiğinden,ibranamenin savunma ile çelişkili olduğu gerekçesi yerinde değildir. Mahkemece ibranameye değer verilerek fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.03.2014 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile bordrolar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya toplu iş sözleşmesi gereği ödenmesi gereken fazla mesai ücretinin ödenmediği anlaşılıyor. Ödemeyi gösteren herhangi bir belge, davalı tarafca dosyaya sunulmuş değildir.

Buna göre, davalı tarafından ödeme belgeleri istenmeli, ibranamede sözkonusu edilen ödemelerin yapıldığının ispatı için davalıya süre verilmelidir. Sırf davalının resmi bir işyeri olduğu gerekçesiyle, ödemelerin yapılmış olduğunun kabulü hatalıdır. Bu nedenle çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum. 06.03.2014
Yargıtay — Esas No: 2016/11860, Karar No: 2019/2641, Tarih: 14.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11860 E.  ,  2019/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanığın, adına mükellefiyet tesisini muhasebeci olduğunu bildiği ...’un yaptığını, sahte fatura düzenlemediğini, ...’un sahte fatura düzenlemiş olabileceğini savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olduğu iddia edilen fatura asılları dosya içerisine alınıp, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ...’un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-... ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların,...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması, daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

6- Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20640, Karar No: 2014/15029, Tarih: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20640 E.  ,  2014/15029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/224537

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2009

NUMARASI : 2009/645 (E) ve 2009/529 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar T.. G.., S.. K.. ve E.. B.. tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık S.. M..'nun üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin savunmasının aksine, sanıklar E.. B.. ve S.. K..'un suç atma niteliğindeki anlatımları dışında hükümlülüğüne yeter, inandırıcı, kesin, somut ve hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suç tarihinde güneşin saat 03:44'de doğduğu, yakınanın aşamalarda değişmeyen beyanına göre saat 03:30 da boyadığı duvarların kuruması için,balkon kapısını açıp yattığını sabah 09.00 da uyandığında hırsızlık olayını beyan etmesi karşısında; eylemin gece vakti işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3- Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar T.. G.., S.. K.., S.. M.. ve E.. B..'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9015, Karar No: 2010/17145, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9015 E.  ,  2010/17145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4185, Karar No: 2012/21659, Tarih: 20.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/4185 E.  ,  2012/21659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu C.. Ç.. adına kayıtlı olup, tapu kaydında Pendik ilçesi .. Mahallesi, .. ada .. nolu parselde kayıtlı mesken olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değeri ile satılması halinde haline uygun meskeni alabileceği bedel belirtilmemiş olup, bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Öte yandan, alacaklı keşif ve bilirkişi incelemesi yapılan mesken ile haciz konusu meskenin aynı olmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda mahkemece taşınmazın krokisi celbedilerek fenni bilirkişinin de içinde bulunduğu bilirkişi kurulundan rapor  alınarak  keşif yapılan yerin doğru yer olduğu belirlendikten sonra, taşınmazın keşif tarihi itibariyle değeri tespit edilip, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenmesi gerekir. Bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip ev alabileceği miktar, mahcuzun değerinde az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20272, Karar No: 2019/8909, Tarih: 03.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/20272 E.  ,  2019/8909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar ... ve ... dava dilekçesinde; muris ... 24/04/2011 tarihinde akciğer ödemi teşhisi ile vefat ettiğini, vefatından önce Vakıfbank ... / ... şubesinden 10.000,00 TL tüketici kredisi kullandığını, kredi kullanımı sırasında diğer davalı ... Emeklilik A.Ş tarafından kredinin teminatını teşkil etmek üzere hayat sigortası yapıldığını, ancak babalarının vefatından sonra müteveffanın poliçe tarihi olan 01/10/2009 tarihinden önce kanser hastalığına yakalandığını bildiği gerekçesi ile vefat tazminatının ödenmediğini, bu durumun mevcut yasal düzenlemeye aykırı olduğunu belirterek, davalı ...Ş tarafından hayat sigortası tazminatının ödenmesini, diğer davalı ...Ş tarafından talep edilen kredi tutarının iptali ile müteveffa babalarının ödediği kredi tutarının iadesini talep etmişlerdir.

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların murisi ... poliçeyi imzalamadan önce hastalığını bildiği, poliçe imza aşamasında hastalığı hakkında beyanda bulunmadığı gibi tam tersine poliçede kanser hastalığı bulunmadığı yönünde beyan kaydının olduğu, dolayısıyla kanser hastalığı ile yine bu hastalıktan dolayı ölüm olayının gerçekleşmesi hususu birlikte değerlendirildiğinde davacılar talebinin maddi ve hukuki temele sahip olmadığı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 44,40 TL onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1384, Karar No: 2019/2279, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1384 E.  ,  2019/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3754, Karar No: 2014/17028, Tarih: 02.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3754 E.  ,  2014/17028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/402-2013/542

Taraflar arasındaki cezai işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,eczacı olduğunu davalı kurum tarafından sözleşmenin 5.3.2. maddesine göre ilaç teslimi sırasında ilacın teslim edildiği kişinin kimlik tespiti yapılmadan ilaç teslimi nedeniyle cezai şart uygulandığını,ancak ilacı teslim alan M.. T.. isimli kişinin davalıya verdiği dilekçede ilaçları kendisinin alarak hastalara teslim ettiğini beyan ettiği gözetildiğinde yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek cezai şartın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı yapılan teftiş incelemesine göre sözleşmeye aykırılık tespit edilmesi nedeniyle cezai işlemin uygulandığını ve yerinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,taraflar arasındaki ilaç teminine ilişkin sözleşme kapsamında uygulanan, davalı kurumun 08.11.2012 tarihli bildirim yazısına konu cezai şartın iptaline ilişkin olup,davalı kurumun cezai işleme ilişkin bildirim yazısında davalı kurum sigortalısı olan M. C.,F. C. ve R. C. isimli hastalar adına yazılan 13 adet reçeteye konu ilaçların teslimi sırasında ilacı teslim alan kişinin kimlik tespitinin yapılmaması nedeniyle sözleşmenin 5.3.2 maddesi ile SUT 3.1.2 maddesine aykırı davranıldığı gerekçesiyle cezai işlem uygulandığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki 2012 yılı protokolün 5.3.2. maddesinde “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz." şeklinde düzenleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı kurum tarafından yürütülen teftiş soruşturması sırasında,dava konusu cezai işleme konu reçetelerin sahibi olan hastalar M. C.ı,F. C. ve R. C.alınan beyanlarında,söz konusu reçeteleri kendilerinin yazdırmadıklarını ve ilaçları teslim almadıklarını,ilaçların teslim alındığına ilişkin imzaların kendilerine ait olmadığını beyan etmişlerdir.Davacı tarafından dava dilekçesinde bu ilaçların hastalar adına M.. T.. isimli kişi tarafından teslim alındığı beyan edilmiş olup,bu kişinin davalı kuruma verdiği dilekçede ilaçları teslim aldığı sırada hasta adı soyadı ve imzalarını kendisinin attığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.Hastalar tarafından teslim alınmadığı beyan edilen ilaçları davacı eczacının hastalar adına imza atmak suretiyle M.. T.. isimli kişiye SUT 3.1.2. maddesine aykırı olarak kimlik tespiti yapmadan hasta adına teslim etmek suretiyle sözleşmenin 5.3.2. maddesindeki düzenlemeye aykırı davrandığı sabit olmakla, davalı tarafından uygulanan cezai işlemin yerinde olduğunun kabulü gerekir.Hal böyle olunca mahkemece davalının uyguladığı cezai işlemin yerinde olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7105, Karar No: 2012/27199, Tarih: 27.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/7105 E.  ,  2012/27199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/6-40 E, 2007/50 K nolu kararında belirtildiği üzere, açık yapılması gereken duruşmanın gizli yapılması mutlak kanuna muhalefet hallerinden sayılmasına, 5271 sayılı CMY'nin 182. maddesinde de Anayasa hükmüne uygun olarak duruşmaların açık yapılacağı belirtilmesine göre, küçük sanıklar hakkında gizlilik kararı alınıp diğer sanıklar yönünden hükmün gizli tefhim edilmesi sureti ile 5271 sayılı CMY'nin 182 ve 185. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.