muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10272, Karar No: 2025/5972, Tarih: 26.02.2025

2-Esasa ilişkin yapılan incelemede;

Uyuşmazlık konusunun, Anayasa'nın seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkı ile yasama dokunulmazlığı düzenlenmeleri ve emsal nitelikteki Anayasa Mahkemesi kararları ile Dairemizin benzer nitelikteki davalarda verdiği kararlar çerçevesinde değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yasama dokunulmazlığı, yasama organı üyelerinin korkusuzca görev yapabilmelerini sağlayacak, milletvekilinin fikir ve söz hürriyetini eksiksiz ve serbestçe kullanması amacını güden bir anayasal hukuku kuralıdır (H.G.K 1981/4-1166,1984/365). Bir diğer yönden, milletvekilleri aleyhinde yasama sorumsuzluğuna girmeyen ve suç olan fiillerinden ötürü Meclisin kararı olmadıkça kovuşturmaya girişilememesidir (Dönmezer-Erman Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku cilt 1 sayfa 272).

Yasama dokunulmazlığı kurumu Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenmiştir. Buna göre, seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır.

Anayasa'nın anılan hükmü, yasama dokunulmazlığını bir 'kovuşturma engeli' olarak düzenlemiştir. Bu nedenledir ki, tahdidi olarak sayılan, tutulma/yakalama - gözaltına alma, sorguya çekilme ve tutuklama dışında kalan tüm soruşturma işlemleri yapılabilir ve soruşturma sonunda şartları oluşmuşsa kamu davası açılabilir. Ancak kovuşturma yapılamaz. 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi gereğince açılan davanın durmasına karar verilmelidir.

Anayasa'nın anılan 83. Maddesinin ikinci fıkrasında yasama dokunulmazlığının istinasları da düzenlenmiştir. Buna göre ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasa'nın 14. maddesindeki durumlar yasama dokunulmazlığı kapsamı dışındadır.

Anayasa'nın 14. Maddesi, temel hak ve hürriyetlerin kötüye kullanılamaması başlığı altında, Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbirinin, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve lâik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamayacağını düzenlemekle birlikte, bu düzenlemenin, ceza hukukunun temel ilkelerinden olan 'kanunilik' ilkesine açık aykırılık oluşturduğu ve belirsiz-öngörülemez nitelikte olduğu hususunda doktrinde görüşler ileri sürülmüştür. Bununla birlikte Anayasa'nın, hangi suçların 14 üncü madde kapsamında kalacağı yönündeki takdir hakkının hakime ait olmasını isteyen bilinçli bir boşluk bıraktığı da söylenebilmektedir.

Bu nedenle hangi suçların 14 üncü madde kapsamında kalacağına ilişkin değerlendirme yapılırken aynı konuya ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi tarafından bireysel başvuru üzerine verilmiş ihlal kararları ile Dairemizin içtihatlarının irdelenmesi gerekmektedir.

Anayasa Mahkemesi (... ... Gergerlioğlu [GK], B. No: 2019/10634, 1/7/2021) kararında özetle; başvurucunun milletvekili seçilerek dokunulmazlık hakkını kazanmasına rağmen, terör örgütü propagandası yapma suçunu işlediğinden bahisle hakkında yargılamaya devam edilmesi nedeniyle, Anayasa'nın 14 üncü maddesinin üçüncü fıkrasından ve Anayasa'nın seçme, seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkını düzenleyen 67 nci maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerinden hareketle, Anayasa'nın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar" ibaresinin kapsamına hangi suçların girdiği konusunda kanun koyucunun düzenlemesi dışında yargı organlarınca yapılan yorumlarla belirlilik ve öngörülebilirliği sağlamanın mümkün olmadığı, ayrıca başvurucunun milletvekili seçilmesinden ve genel olarak yasama dokunulmazlığına sahip olmasından sonra yargılanmasına devam edilerek mahkûm edilmesinin Anayasa'nın 67. maddesi ile korunan haklarını ihlal ettiği belirlenerek başvurucunun seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi (Kadri Enis Berberoğlu (2) [GK], B. No: 2018/30030, 17/9/2020) kararında özetle; Başvurucunun, milletvekili olarak dokunulmazlık hakkını yeniden kazandıktan sonra siyasal veya askerî casusluk ile silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçlarından yargılamaya devam edilmesi ve tutukluluğun sürdürülmesi nedenleriyle, Anayasa’nın 83 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca tekrar seçilen milletvekilinin yeniden dokunulmazlık kazanacağı kuralı esastır ve geçerliliğini koruduğu, Geçici 20 nci madde açık bir şekilde ikinci fıkraya bir istisna getirdiğine göre tekrar seçilen milletvekilinin 83 nci maddenin dördüncü fıkrası uyarınca yasama dokunulmazlığını kazanmasını engelleyen bir istisna hükmünün bulunmadığı, böyle bir istisna hükmü anayasa koyucu tarafından ayrıca ve açıkça konulmadığına göre yeni seçilen bir milletvekilinin 83 üncü maddenin sağladığı dokunulmazlıktan tam olarak faydalanabileceği, TBMM'ce yeniden dokunulmazlığı kaldırmadığı sürece hakkında soruşturma yürütülemeyeceği ve kovuşturma yapılamayacağı, yeniden milletvekili seçilmesine karşın hükmen tutuklu olarak kovuşturma sürdürülüp infaz evresine geçilerek başvurucunun yasama dokunulmazlığını koruyan Anayasa'nın 83 üncü maddesi hükmüne aykırı davranıldığı belirlenerek başvurucunun Anayasa'nın 67 nci maddesinde güvence altına alınmış olan seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi (Figen Yüksekdağ Şenoğlu ve diğerleri, B. No: 2016/39759, 30/3/2022) kararında özetle; başvurucunun milletvekili seçilmesinden ve genel olarak yasama dokunulmazlığına sahip olmasından sonra hakkında isnat edilen terör örgütü propagandası yapma suçunun Anayasanın '14 üncü maddesindeki durumlar' kapsamında görülen suçlardan olduğu kabul edilerek yargılanmasına devam edildiği ve mahkûmiyet kararının onandığı, başvurucunun yasama dokunulmazlığının bulunmadığının tespiti yönünden adli makamlarca, Anayasanın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan dokunulmazlıkların Meclisce kaldırılması usulü başvurucu yönünden uygulanmadığı, bu nedenlerle başvurucunun yasama dokunulmazlığının seçilme ve siyasi faaliyette bulunma haklarının korunmasına ilişkin temel güvencelere sahip, belirliliği ve öngörülebilirliği sağlayan anayasal veya yasal bir yöntemle kaldırılmadığı belirlenerek Anayasanın 67 nci maddesi ile korunan seçilme ve siyasi faaliyette bulunma hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Dairemizin 11.07.2023 tarihli ve 2023/27 Esas - 2023/5120 Karar sayılı kanun yararına bozma başvurusu üzerine verilen kararında özetle; Milletvekili seçilmeden önce terör örgütü propagandası yapma ile suç ve suçluyu övme suçlarını işlediği iddia edilen ... hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, sanığın üzerine atılı eylemlerin Anayasa'nın 14/1 inci maddesinde öngörülen Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler/ durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği, milletvekili olan sanık yönünden Anayasa'nın 83 üncü maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddesi uyarınca verilen durma kararında isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Yine Dairemizin 04.04.2023 tarihli ve 2023/3102 Esas - 2023/1966 Karar sayılı kanun yararına bozma başvurusu üzerine verilen kararında özetle; Milletvekili seçilmeden önce terör örgütü propagandası yapma suçunu işlediği iddia edilen Ayşe Sürücü hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, sanığın üzerine atılı eylemin Anayasa'nın 14/1 inci maddesinde öngörülen Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler/durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği, milletvekili olan sanık yönünden Anayasa'nın 83 üncü maddesi gereğince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 223/8'inci maddesi uyarınca verilen durma kararında isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Gerek 4709 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle Anayasa'nın başlangıç kısmında yer alan 'Hiçbir düşünce ve mülahaza' ifadesi yerine 'Hiçbir faaliyet' ibaresinin getirilmesi ve yine Anayasa'nın 14 üncü maddesinin ilk halinde yer alan 'teşvik ve tahrik' ifadesinin metinden çıkarılarak 'faaliyetler' ibaresi olarak değiştirilmesi; gerekse yukarıda ilgili bölümde yer verilen ve somut olaya benzerlik gösteren olaylarda bireysel başvuru üzerine Anayasa Mahkemesince verilmiş emsal nitelikteki hak ihlali kararları ile yine Dairemizin yukarıda gösterilen istikrar kazanmış emsal nitelikteki içtihatları nazara alındığında; milletvekili seçilen sanığa isnat edilen terör örgütü propagandası yapma suçunun, Anayasanın 83 üncü maddesinde düzenlenen yasama dokunulmazlığı ve 14 üncü maddesinde düzenlenen temel hak ve hürriyetlerin kötüye kullanılamamasına ilişkin istisna kapsamında Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler/durumlar olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince verilen durma kararında isabetsizlik görülmediğinden, kanun yararına bozma talebinin reddine, oy birliği ile karar verilmiştir.

II.KARAR

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Soruşturma dosyasının, merciine gönderilemek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5004, Karar No: 2015/16816, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5004 E.  ,  2015/16816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aralık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/3-2014/152

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Dava konusu, 554 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin kamulaştırma evrakları, tapu malikleri ve mirasçılarına tebliğ edilip edilmediği, ilgili idare ve noterlikten araştırılıp, tebligat yapılmış ise tebligat asıllarının,

2-Kamulaştırma bedeli, tapu maliki veya mirasçılarına ödenip ödenmediği, ilgili idare ve Banka Bölge Müdürlüğü'nden araştırılıp, ödeme yapılmış ise ödeme belgelerinin,

3-Dava konusu taşınmazın tesis tarihinden itibaren tüm maliklerini gösterir şekilde tedavüllü tapu kaydı, ilgili Tapu Müdürlüğü'nden,

İstenildikten sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12035, Karar No: 2013/15529, Tarih: 07.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12035 E.  ,  2013/15529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, araç satış sözleşmesinin mutlak butlan nedeniyle iptaline ilişkindir.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2012 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27684, Karar No: 2013/20016, Tarih: 27.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27684 E.  ,  2013/20016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra-inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Dava, davacının ödenmeyen işçilik alacakları için başlattığı icra takibine karşı yapılan itirazın iptali ile yüzdekırk icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemine ilişkindir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirketin kuruluş yılından itibaren 01.01.2008 tarihine kadar murakıplık yaptığını, daha sonrada yönetim kurulu üyeliğinde bulunduğunu, hissesini devrederek şirketten ayrılmasını müteakip haksız davayı açtığını savunarak davanın reddini istedi.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararına göre; 11.05.1999 tarih ve 1999/11 no.lu kararla yapılan olağanüstü Genel Kurul toplantısında davacının şirket yönetim kurulu başkanlığı ve murahhas üyeliğine tekrar seçildiği, 22.08.2000 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan 23.06.2000 tarih ve 2000/29 sayılı Yönetim Kurulu kararı ile davacının yönetim kurulu başkanı, murahhas üye ve genel müdür olarak seçildiği, yine davalı şirketin 25.06.2004 tarihli 2003 yılı olağan genel kurulu toplantısında ise davacının yönetim kurulu üyeligi ve genel müdürlük görevinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının, davalı şirkette genel müdür ve murahhas aza olarak görev yaptığı dikkate alındığında, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 4857 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce de, alt işverenin işyerinin asıl işveren ait işyerinden bağımsız olduğu sonucuna varmıştır yönetim kurulu üyesi ile ortaklık arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olduğu ayrıca yönetim kurulu üyesinin sorumluluğunun Türk Ticaret Kanunu'nda özel olarak düzenlendiği ve mutlak ticari dava olan bu davalara Ticaret Mahkemesi tarafından bakılması gerektiği sonucuna varmıştır.

Somut olayda davacının, davalı şirkette murakıp olarak görev yaptığı ardından yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılmaktadır. Davanın, davacının yönetim kurulu üyesi olduğu şirkete karşı açıldığı dikkate alındığında Ticaret Mahkemesi görevli olacağından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda davacının, davalı şirkette murakıp olarak görev yaptığı ardından yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılmaktadır. Davanın, davacının yönetim kurulu üyesi olduğu şirkete karşı açıldığı dikkate alındığında Ticaret Mahkemesi görevli olacağından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1400, Karar No: 2010/5625, Tarih: 20.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1400 E.  ,  2010/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.01.2008 gün ve 2005/396-2008/18 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.10.2009 gün ve 2008/6200-2009/10388 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesi nezdinde vadeli mevduat hesabı bulunduğunu, 06.04.2005 tarihinde müvekkilinin evine ablası ile birlikte misafirliğe gelen...'ün sohbet sırasında banka hesabını öğrenip nüfus cüzdanını çaldığını, daha sonra eşi ... ile birlikte notere giderek... isimli bir kişinin resmini yapıştırıp bu nüfus cüzdanı ile müvekkili adına ...'yı vekil tayin eden bir vekaletname hazırlattıklarını, ...'nın da vekili sıfatıyla müvekkilinin hesabında bulunan (21.706,16) YTL'nı 11.04.2005 tarihinde çektiğini, davalı bankanın gerekli özeni göstermesi halinde ... tarafından vekaletname ile birlikte ibraz edilen nüfus cüzdanındaki resmin müvekkilinin dosyasındaki resme benzemediğinin, yine imzaların tamamen birbirinden farklı olduğunun anlaşılacağını ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin adres, kimlik ve imza bilgilerinin noterce onaylandığı vekaletnameye dayanarak işlem yapmasının doğal olduğunu, kaldı ki vekaletnamede davacının müvekkili banka şubesindeki hesabından para çekme yetkisinin dahi verildiğini, ...'dan hesap cüzdanını kaybettiğini bildirmesi üzerine istenen hesap cüzdanı kayıp ibranamesi altındaki imzanın davacıya ait olduğunun da noterce onaylandığını, olayda hesap bilgilerini başkalarıyla paylaşan davacının ve sahte nüfus cüzdanını kontrol etmeden vekaletname düzenleyen noterin ağır kusurlu bulunup müvekkiline kusur yüklemenin hakkaniyetle bağdaşmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının nüfus cüzdanının evine gelen misafiri tarafından çalındığı, daha sonra... isimli şahsın fotoğrafı yapıştırılarak ... ile birlikte noterden vekaletname düzenlendiği ve davacının davalı banka şubesinde bulunan hesabından her türlü işlem yapma yetkisinin verildiği, ...'nın bu vekaletname ile hesap cüzdanının kaybedildiğini ve yenilenmesi gerektiğini bildirerek davalı bankaya başvurduğu, bankanın önceki mevduat cüzdanı yönünden ibraname istemesi üzerine aynı gün bu ibranamenin de noterden düzenlendiği, vekaletname ve ibranamedeki imzaların birbirini tutmamasına rağmen ...'ya yeni hesap cüzdanı verildiği, ...'nın da bu yeni cüzdanla 3 gün sonra hesabın kapatıldığı, somut uyuşmazlıkta zarara neden olanın gerçekte "sahte vekaletname" olduğu, sahte vekaletnamenin düzenlenmesinde ve kullanılmasında davacının bir katkısının bulunmadığı, önemli olanın vekaletnamedeki imzanın hesap sahibine ait bulunmaması olduğu, imza hesap sahibine ait değilse bankanın hesaptan bir ödeme yaptığının kabul edilemeyeceği, bankanın bu zararını 3. kişiden isteyebileceği, dolayısıyla dava konusu ödemede davalı bankanın bir kusurunun bulunup bulunmadığının veya imzaların benzeyip benzemediğinin bir ön...in olmadığı, kaldı ki aksi kabul edilse bile davalı bankanın ibraname ve vekaletnamedeki imzaların farklılığıyla dikkat etmemesinin ağır kusur sayılabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen kararın davalı banka vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2008/6200 E, 2009/10388 K sayılı ilamyıla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme ist...de bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 35,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/741, Karar No: 2013/1421, Tarih: 11.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/741 E.  ,  2013/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, ... ... Müdürlüğünün 2007/689 sayılı dosyasından düzenlenen ........2011 tarihli sıra cetvelinde, İİK'nın 206. maddesine göre .... sırada imtiyazlı olan müvekkilinin nafaka alacağına pay ayrılmadığını, öncelikle imtiyazlı olan müvekkilinin alacağının ödenmesi gerektiğini, bu nedenle sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin süresinde olmadığını ve sıra cetvelinde yasaya aykırılık bulunmadığını, esasa da itiraz edildiğinden genel mahkemelerin görevli olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin usulüne uygun olarak şikayetçiye 06.01.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, İİK'nın 142.maddesinde öngörülen ... günlük hak düşürücü süre geçirildikten sonra ....01.2012 tarihinde şikaytçi olunduğu, davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, İİK'nın 142/son maddesine dayalı olarak sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. Mahkemece, ........2011 tarihli sıra cetvelinin şikayetçiye 06.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin İİK'nın 142. maddesinde öngörülen yedi günlük süre geçirildikten sonra ....01.2012 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle süreden reddine karar verilmişse de, sıra cetvelinin tebliği ve şikayet tarihine ilişkin bu tespitler hatalıdır. Dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin şikayetçiye 04.01.2012 tarihinde tebliğ olunduğu ve şikayet dilekçesinin ... Nöbetçi ... Hukuk Mahkemesi'ne, aynı tarihte harcı da yatırılmak suretiyle ....01.2012 tarihinde verildiği açıktır. Şikayetçi vekili her ne kadar, tebligatı alan kişinin çalışanı olmadığını ileri sürmüşse de, 04.01.2012 ve 06.01.2012 tarihindeki tebligatlar ile yargılama sırasında duruşma gününe ilişkin ....04.2012 tarihli tebligatın da aynı kişiye teslim edilmiş olması karşısında bu kişiye yapılan tebliğin geçerli olmayacağı yönündeki iddianın hukuki dayanaktan yoksun olduğunun, buna göre de 04.01.2012 tarihinde ilk tebligatın yasaya uygun şekilde yapıldığının ve şikayet süresinin de bu tarihten sonra başladığının kabulü zorunludur. Bu durumda, şikayetin açıklanan gerekçelerle reddine karar vermek gerekirken, tebliğ ve

şikayet tarihlerine ilişkin hatalı tespitlere dayanılarak karar verilmiş olması doğru görülmemişse de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün 1086 sayılı HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.