muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9053, Karar No: 2022/9797, Tarih: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9053 E.  ,  2022/9797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Birleşen dava, asıl davaya yönelik bozma kararından sonra 29.05.2020 tarihinde açılmış olup ek dava niteliğindedir ve birleşen dava hakkında ilk kez 24.03.2022 tarihinde nihai karar verilmiştir. Birleşen dava, asıl davadan bağımsız, ... bir davadır. Birleşen dava hakkında 20.07.2016 tarihinden sonra 24.03.2022 tarihinde nihai karar verildiğinden ilk derece mahkemesince verilen karar istinaf incelemesine tabii olacaktır.

Asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Ayrıca, hükmün sonuç kısmında her bir talep hakkında ayrı ayrı hüküm kurulmalı ve taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir (HMK m. 297/2).

Somut olayda, mahkemece asıl ve birleşen dava yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamıştır. O halde, mahkemece asıl dava yönünden açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen asıl davaya ilişkin hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, asıl dava yönünden incelenecek ayrı bir hüküm olmadığına göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 30.11.2022 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8325, Karar No: 2015/31372, Tarih: 30.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/8325 E.  ,  2015/31372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/317837

MAHKEMESİ : Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/90 (E) ve 2012/379 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I-... Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde diş doktoru olan sanığın şikayetçi F.. S..'in dişlerine yönelik gerçekleştirdiği tedavi kapsamında bir diş için protez uygulaması yanında protez dişe bitişik kalması için diğer dişlerin yan kısımlarına dolgu uyguladığı ve yaptığı bu işlemleri S.. B.. otomasyon sistemine dolgu olarak da belirttiği, tıbbi takdir gereken bir hususta mesleki birikimine göre farklı bir tedaviye karar verip uygulayan sanığın hastane kayıtlarına dolgu yapıldığına ilişkin kayıt girmesinden ibaret eyleminde yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

II-5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sadece katılan F.. S..'e yönelik eylemi anlatılarak resmi belgede sahtecilik suçunun dava konusu edilmesi karşısında sanık tarafından, çalıştığı sürede diğer hastalar hakkında S.. B.. otomasyon sistemine uygulanmayan tedavi bilgilerini girdiğinden bahisle cezalandırılmasına yönelik anlatımın bulunmadığı, dava konusu yapılmayan diğer hastalara yönelik eylemi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yasaya aykırı,

III-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7519, Karar No: 2013/6551, Tarih: 09.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/7519 E.  ,  2013/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 20/04/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, .... Gazetesi'nin 01/04/2010 günlü sayısında davalının kaleme aldığı “......” başlığı ile yayımlanan yazıyla kişilik haklarına saldırı oluştuğunu ileri sürerek, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen yazının eleştiri sınırları içinde ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile istemin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; yazıda davacının kişilik haklarına zarar verildiği gerekçesiyle manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu yazı bir bütün olarak incelendiğinde; yazıda ....Yardımcısı olarak görev yapan davacının kredi verilmesi ile ilgili eylem ve işlemlerinin eleştirildiği, yazılanların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, yazının davacıyı aşağılama ve küçültme kastıyla yazılmadığı, eleştiri sınırlarının aşılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı söz konusu değildir. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, istemin tümden reddi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları doğru görülmemiş ve kararın davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8525, Karar No: 2024/7637, Tarih: 21.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/8525 E.  ,  2024/7637 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1160 E., 2023/1209 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hatay 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/511 E., 2021/29 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne karar verilip İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili kısımları kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek vasisi tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vasisi tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Kanun’un 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı erkek vasisine 02.09.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre (16.09.2024) geçirildikten sonra 17.09.2024 tarihinde verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı erkek vasisinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11407, Karar No: 2013/975, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11407 E.  ,  2013/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 187 ada 6 parsel sayılı 6912,78 m² yüzölçümündeki taşınmaz, davalı Hazine adına hali arazi vasfıyla tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, çekişmeli taşınmazın bir kısmının kendisine ait yer olduğu savıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin kadastro tesbitinin iptali ile (A) harfi ile gösterilen 1496,67 m²'lik kısmın TARLA vasfında davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 4150,77 m²'lik kısmın hali arazi vasfında 187 adanın en son parsel numarası adı altında Hazine adına, (C) harfi ile gösterilen 1265,34 m²'lik kısmın hali arazi vasfında 187 adanın en son parsel numarası adı altında Hazine adına tesbit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından (A) harfi ile gösterilen kısma yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4 maddesi hükmüne göre orman sınırlandırılması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın (A) kısmı üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla Hazine adına hali arazi olarak tesbit gören taşınmaz hakkında dava açtığı ve taşınmazın sınırında da orman bulunduğu halde, orman araştırması yapılmamış, zilyetlikle taşınmaz edinme koşuları yöntemince araştırılmamıştır. Bunun yanında, yine taşınmazın yanında dere geçtiği halde, jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılarak dere yatağında kalıp kalmadığı, dereden etkilenip etkilenmediği belirlenmemiştir.

Bu nedenle, mahkemece; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa

dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır. Ayrıca, jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılarak taşınmazın dere yatağında kalıp kalmadığı, derenin taşkınlarından etkilenip etkilenmediği konularında ayrıntılı rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve jeolog bilirkişi raporuna göre de dere yatağında kalmadığı belirlendiği takdirde bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri tutanak içeriği ile çeliştiği takdirde 3402 sayılı Kanunun 30/1 maddesi gereğince tesbit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacı yanında, (murisler) yönünden de tapu kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, bilirkişinin eksik inceleme ve yetersiz raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 07/02/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14551, Karar No: 2009/22994, Tarih: 19.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14551 E.  ,  2009/22994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20077, Karar No: 2014/282, Tarih: 15.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20077 E.  ,  2014/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/25-2013/249

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkilinin davalıdan adi yazılı sözleşme ile satın aldığı taşınmazı, dava dışı C.. U.. isimli şahsa yine adi sözleşme ile sattığını, davalının taşınmazın tapusu olmadığı, Hazineye ecrimisil ödeyerek kullanabileceğini söyleyerek taşınmazı sattığını, oysa daha sonra C.. l'in davaya konu taşınmazın yine dava dışı şahıs adına kayıtlı olduğunu öğrenerek davacı aleyhine alacak davası açtığını iddia ederek, müvekkili adına ileride doğabilecek olan zararlar için son alıcı olan C.. 'e satmış olduğu bedel ve aleyhine açılmış olan dava değeri 58.500 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulune uygun tebligat yapılmış, davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; resmi şekilde yapılmayan taşınmaz satış sözleşmelerinin geçersiz olup, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre verilen şeylerin iadesinin gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; kural olarak, açılan bir davada varılacak olan vicdani kanaat ile hüküm kurulması başka bir davada incelenmekte olan bir hukuksal ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, mahkeme o davanın sonuçlanmasını beklemek üzere yargılamayı erteleyebilir.

Davaların aynı sebepten (HUMK. mad.43/2) doğması veya biri hakkında verilecek kararın diğerini etkileyecek nitelikte bulunması halinde iki dava arasında bağlantı varsayılır. Buna göre, bir davada hüküm verilmesi, diğer bir davada incelenmekte ve kesin olarak karara bağlanacak olan bir hukuksal ilişkinin mevcut olup olmadığına kısmen veya tamamen bağlı ise, iki dava arasında bağlantı varsayılacaktır.

Tüm bunlardan çıkacak sonuca göre; diğer bir dava hakkında verilecek hükmün bekletilecek davada verilecek hükmü mutlaka etkileyecek nitelikte olması gerekecektir (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.III, Ank. 1982, sh. 2344 vd).

Tüm bunlardan çıkacak sonuca göre; diğer bir dava hakkında verilecek hükmün bekletilecek davada verilecek hükmü mutlaka etkileyecek nitelikte olması gerekecektir (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, C.III, Ank. 1982, sh. 2344 vd).

Dosya arasında bulunan Ceyhan 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/474 E.- 2012/320 K. sayılı dava dosyasına bakıldığında; Celal Uluğtekin isimli davacının, davalı olan (davacımız) A.. K.. aleyhine, davalıdan harici senetle satın aldığı davaya konu taşınmazın, dava dışı 3.kişi adına kayıtlı olduğunu öğrendiğinden bahisle satış nedeniyle ödediği bedelin tahsili istemine dayalı alacak davası olduğu, mahkemece davanın kabulüne, satım bedelinin davalıdan tahsiline karar verildiği, kararın henüz kesinleşmediği görülmektedir.

Şu halde, her iki dava arasında fiili ve huhuki irtibat bulunduğu, biri hakkında verilecek kararın diğer davayı da etkileyeceği, dikkate alınarak 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/474 E.-2012/320 K. sayılı dava dosyasının kesinleşmesi beklenmeden karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4253, Karar No: 2019/15794, Tarih: 17.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4253 E.  ,  2019/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine göre, müştekinin suça konu balık ağını sanığın çaldığını ve bu eşyayı ... isimli şahsın ikametinde sakladığını tespit etmesi üzerine, müştekinin kolluk görevlileri ile birlikte yanlarına sanığı da alarak ...'nın ikametine gittikleri, sanığın herhangi bir arama kararı olmaksızın kendi rızasıyla getirdiği suça konu balık ağını müştekiye teslim ettiği olayda, sanık hakkında etkin pişmanlık koşulları oluştuğu halde, cezasından TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanığın çalmış olduğu balık ağının suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; suça konu balık ağının suç tarihindeki piyasa değeri tespit edildikten sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun ihtar edilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde"... cezasının tamamının infaz edileceğinin ihtarına" şeklinde belirtilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.