muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/956, Karar No: 2022/1538, Tarih: 17.11.2022

28. Ek tasfiyede amaç, yapılması gereken bazı tasfiye işlemleri yapılmaksızın tasfiyesi kapatılan ve ticaret sicilinden terkin olunan şirketin, anılan eksik ve yapılması zorunlu tasfiye işlemlerinin yerine getirilmesi için tekrar tasfiye aşamasına döndürülmesidir. Niteliği itibariyle geçici bir önlem olan ek tasfiye, yapılması ihmâl edilen tasfiye işlemlerinin tamamlanmasına kadar devam edecek olup bu durum TTK’nın 547.maddesinde de açıkça ifade edilmiştir (Tekinalp, Ünal: Sermaye Ortaklıklarının Yeni Hukuku, 4. Bası, İstanbul 2015, s. 207, 208). Bu anlamda ek tasfiye, tasfiyenin gerçek anlamda tamamlanmasına hizmet etmekle şirketin önceki tasfiye işlemlerinin devamıdır. Her ne kadar anonim şirketlere ilişkin düzenlemeler arasında yer alsa da bu kural, tüm sermaye şirketleri ve kooperatiflerde de uygulama alanı bulur. Ayrıca anonim şirketlere ilişkin tasfiye usulü ve tasfiyede şirket organlarının yetkisine ilişkin hükümlerin limited şirketlere de uygulanacağına dair TTK’nın 643. maddesi uyarınca 547. madde düzenlemesi limited şirketlerde de uygulama alanı bulacaktır.

29. Bu aşamada uyuşmazlıkla ilgili olarak terkin edilmiş olan bir şirketin bir davada taraf olarak yer alabilmesi bağlamında ek tasfiyenin rolü üzerinde de durulmalıdır. Yukarıda bahsi geçen kurallar gereğince herhangi bir ticaret şirketinin davada taraf olabilmesi, taraf ve dava ehliyetinin varlığına bağlıdır. Bahsedilen ehliyetler ise hukuken var olan bir tüzel kişiliği gerektirmektedir. Oysaki ticaret sicilinden terkin edilen bir şirketin tüzel kişiliği, terkin işlemiyle birlikte sona erecektir (TTK m. 545). Buradan hareketle tasfiyesi tamamlanmış veya tamamlanmamış, bir şekilde sicilden terkin edilmiş bir şirket ile ilgili veya onun aleyhinde bu gibi ihtiyacın doğması hâlinde şirket hakkında TTK’nın 547. maddesi çerçevesinde ek tasfiye prosedürünün tamamlanması gerekir. Bu tür bir ihtiyaçla ek tasfiye aşamasına döndürülerek ihya edilen şirketin ek tasfiyesi, açılan dava ile ortaya çıkan hukukî ihtilafın giderilmesi amacıyla sınırlı olacaktır.

30. Ek tasfiye için TTK’nın 547. maddesine dayalı olarak açılan ve uygulamada “ihya” davası olarak adlandırılan davada mahkemece, talep kabul edilerek şirketin ek tasfiye işlemleri için ihyasına karar verilmesi durumunda aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, taraflarca talep edilmese dahi, tasfiye memuru atanarak tescil ve ilanına karar verilmelidir. Dolayısıyla geçici 7. madde kapsamında hukuka uygun olarak terkin edilen şirketin ihyasına ilişkin talebin kabul edilmesi hâlinde verilecek olan karar, sonradan ortaya çıkan hukukî ihtilafın çözümü amacıyla sınırlı olarak şirketin TTK’nın 547. maddesi anlamında ek tasfiye kapsamına alınması niteliğinde olduğundan mahkemece, ek tasfiye için tasfiye memuru tayin edilmelidir. Zira bu şirket geçici 7. madde kapsamında herhâlde ticaret sicilinden terkin edilmesi gereken bir şirket olduğundan tayin edilecek tasfiye memuru tarafından neticede şirketin ticaret sicilinden terkini işlemi de yapılacaktır.

31. Sonuç olarak yukarıda değinilen tüm bu düzenlemeler ışığında; geçici 7. madde kapsamında ticaret sicil müdürlüğünce münfesih sayılarak re’sen terkin edilen bir şirketin aynı maddenin 15. fıkrası kapsamında ihyasına yönelik olarak açılan davada, gerçekleştirilen re’sen terkin işleminin hukuka aykırılığının tespiti hâlinde verilecek ihya kararı, niteliği gereği terkin işleminin iptaline ilişkin olması nedeniyle TTK’nın 547. maddesinde düzenlenen ek tasfiye kapsamına girmeyeceğinden, ihya kararı yanında şirkete tasfiye memuru atanması gerekmez. Ancak geçici 7. madde kapsamında hukuka uygun şekilde gerçekleştirilen re’sen terkin işlemi sonrasında ortaya çıkan hukukî ihtilafların çözümü ve sonlandırılması amacıyla şirketin ihyasının gerektiği bir durumda geçici 7. maddenin 15. fıkrasına dayalı olarak açılan ihya davasında, terkin edilen şirketle ilgili oluşan ihtilafın çözümüyle sınırlı olarak verilecek olan ihya kararı, niteliği itibariyle ek tasfiye kapsamında verilen bir karar olduğundan TTK’nın 547/2. maddesi uyarınca ihya kararıyla birlikte ek tasfiye işlemlerini yürütmesi için tasfiye memuru atanması zorunludur.

32. Hukuk Genel Kurulunun 28.09.2021 tarihli ve 2017/11-3184 E., 2021/1107 K. sayılı kararında da aynı hususlar benimsenmiştir.

33. Gelinen bu noktada taraf ve dava ehliyeti ile taraf sıfatı konularına kısaca değinilmelidir.

34. Çekişmeli yargının konusu dava olup dava, bir başkası (davalı) tarafından sübjektif hakkı ihlal veya tehlikeye sokulan ya da kendisinden haksız bir talepte bulunulan kimsenin (davacının), mahkemeden hukukî koruma (himaye) istemesidir. Mahkemeden hukukî koruma isteyen kimseye davacı (müddei) denir.

35. Dava, davacının sübjektif hakkını ihlal eden veya tehlikeye sokan veya davacıdan haksız bir talepte bulunan kimseye karşı açılır; bu kimseye de davalı (müddeialeyh) denir.

36. Bir sübjektif hakkın mahkemeler vasıtasıyla ileri sürülmesi yetkisine dava hakkı denir.

37. Taraf ehliyeti ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 50. maddesinde açıkça düzenlenmiş olup bir davada taraf olabilme yeteneğini ifade eder. Taraf ehliyeti, medeni (maddi) hukukta 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 8. maddesinde düzenlenen medeni haklardan yararlanma (hak) ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekil olarak anlaşılmalıdır. Buna göre; medeni haklardan yararlanma ehliyeti bulunan her gerçek ya da tüzel kişi davada taraf ehliyetine sahip kabul edilmelidir.

38. Dava ehliyeti ise HMK'nın 51. maddesinde kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci aracılığı ile bir davayı takip etme ve usul işlemlerini yapma ehliyeti olarak ifade edilmiştir. Dava ehliyeti, TMK'nın 9. maddesinde düzenlenen medeni hakları kullanma (fiil) ehliyetinin usul hukukundaki görünümü olup buna göre medeni hakları kullanma ehliyeti bulunan her gerçek ya da tüzel kişinin dava ehliyeti bulunmaktadır.

38. Dava ehliyeti ise HMK'nın 51. maddesinde kişinin kendisinin veya yetkili kılacağı bir temsilci aracılığı ile bir davayı takip etme ve usul işlemlerini yapma ehliyeti olarak ifade edilmiştir. Dava ehliyeti, TMK'nın 9. maddesinde düzenlenen medeni hakları kullanma (fiil) ehliyetinin usul hukukundaki görünümü olup buna göre medeni hakları kullanma ehliyeti bulunan her gerçek ya da tüzel kişinin dava ehliyeti bulunmaktadır.

39. Taraf sıfatına bir başka deyişle husumet ehliyetine gelince, bu kavram dava konusu hak ile kişiler arasındaki ilişkiyi ifade eder. Sıfat, bir maddi hukuk ilişkisinde tarafların o hak ile ilişkisinin olup olmadığının belirlenmesi anlamına gelir. Davacı sıfatı, dava konusu hakkın sahibini, davalı sıfatı ise dava konusu hakkın yükümlüsünü belirler. Uygulamada davacı sıfatı, "aktif husumeti", davalı sıfatı ise "pasif husumeti" karşılayacak şekilde değerlendirilmektedir. Dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davayı bu kişi veya kişilerin açması ve kime karşı hukukî koruma isteniyor ise o kişi veya kişilere davanın yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Taraf sıfatının bu anlamda önemli özelliği ise def'î değil itiraz niteliğinde olması nedeniyle taraflarca süreye ve davanın aşamasına bakılmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve taraflar ileri sürmemiş olsa bile mahkemece re'sen nazara alınmasıdır.

40. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-d maddesinde açıkça düzenlendiği üzere dava ve taraf ehliyeti dava şartlarındandır. Bu düzenlemeye göre husumet ya da bir başka deyişle taraf sıfatı dava şartlarından değildir. Dava şartının özelliği tıpkı taraf sıfatı gibi davanın esastan görülüp karara bağlanabilmesi için varlığı ya da yokluğu hâkim tarafından davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilen ve taraflarca noksanlığı davanın her aşamasında ileri sürülen nitelikte olmasıdır.

41. Son olarak vurgulanmalıdır ki; hizmet tespitine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Kurumun hak alanını etkileyeceğinden ve 11.09.2014 tarihinden önce açılan eldeki davada mülga 5521 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkranın uygulanması mümkün olmayacağından işveren ile Kurum arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmakta olup Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2022 tarihli ve 2021/(21)10-551 E., 2022/1405 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

41. Son olarak vurgulanmalıdır ki; hizmet tespitine ilişkin dava sonucunda mahkemece verilecek hüküm gerek işverenin gerekse Kurumun hak alanını etkileyeceğinden ve 11.09.2014 tarihinden önce açılan eldeki davada mülga 5521 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkranın uygulanması mümkün olmayacağından işveren ile Kurum arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmakta olup Hukuk Genel Kurulunun 27.10.2022 tarihli ve 2021/(21)10-551 E., 2022/1405 K. sayılı kararı da aynı yöndedir.

42. Somut olayda davacının 16.11.1997-01.08.2000 tarihleri arasında davalı Aset Telekomünikasyon İnş. Taah. Tic. Ve San. Ltd. Şti’ deki hizmetlerinin tespitini talep ettiği, davalı şirketin 23.01.2014 tarihinde Türk Ticaret Kanunu’nun geçici 7. maddesi uyarınca ticaret sicilinden re’sen terkin edilmesi nedeniyle Özel Dairece davacıya davalı şirketin ihyasını sağlamak amacıyla dava açması için süre verilmesi ve ihya edilen davalı şirketin usulüne uygun tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyan mahkemece davacıya verilen süre içinde Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/672 E. sırasına kayden açılan davada mahkemece 12.06.2017 tarihinden itibaren faal olduğu anlaşılan şirkete ilişkin ihya talebinde bulunmasında davacının hukukî yarar olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesinin 2018/2168 E., 2018/1391 K. sayılı kararı ile ihyası istenen Aset Telekomünikasyon İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti’nin terkin işleminin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile Aset Telekomünikasyon İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.’nin hizmet tespiti davası ile sınırlı olmak üzere ihyasına dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 01.04.2019 tarihli ve 2019/1111 E., 2019/2504 K. sayılı kararı ile onandığı, bu aşamadan sonra Mahkemece taraf teşkilini sağlamak amacıyla hakkında ihya kararı verilen davalı şirkete tebligat imkânsızlığı bulunduğundan bahisle ilanen tebligat yapılarak yapılan yargılama sonucunda davacının 16.11.1997-01.08.2000 tarihleri arasında davalı işyerinde Kuruma bildirilenler dışında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

43. Görüldüğü üzere temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince davalı şirketin ihyasına dair verilen karar ticaret sicil müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen re’sen terkin işleminin hukuka uygun olmadığından davalı şirketin ticaret siciline tescil tarihinden itibaren hukuken varlığının devam ettiğinin tespiti niteliğindedir.

43. Görüldüğü üzere temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince davalı şirketin ihyasına dair verilen karar ticaret sicil müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen re’sen terkin işleminin hukuka uygun olmadığından davalı şirketin ticaret siciline tescil tarihinden itibaren hukuken varlığının devam ettiğinin tespiti niteliğindedir.

44. Bu durumda baştan itibaren geçersiz olan terkin işlemi karşısında hukuken var olduğu tespit edilen davalı Aset Telekomünikasyon İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti.’ye taraf teşkilinin sağlanması amacıyla usulüne uygun tebligat yapıldıktan sonra göstereceği deliller toplanmalı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

45. Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında; davalı şirket hukuka uygun olmasada sonuç itibariyle terkin edildiğinden davalı şirketi temsil edecek organının kalmadığı, davalı şirketin de ihya edildiği gözetildiğinde davalı şirketi temsil etmek üzere tasfiye memuru atanması için davacıya süre verilmesi sonrasında atanan tasfiye memuruna tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnme kararının farklı değişik gerekçe ile bozulmasının gerektiği ile; davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinin ve temsil durumunun araştırılması sonucunda davalı şirketin organının bulunduğunun anlaşılması hâlinde belirlenen adrese tebligat yapılması, aksi durumda ilanen yapılacak tebligat geçerli kabul edilemeyeceğinden davalı şirkete eldeki davayı temsil etmek üzere kayyum atanması için Sulh Hukuk Mahkemesine başvurmak üzere davacıya süre verilmesi sonrasında temsil kayyımı atandığı takdirde kayyıma tebligat yapılarak taraf teşkilinin sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği, bu nedenle direnme kararının çok farklı değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüşler yukarıda açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

46. Hâl böyle olunca direnme kararı yukarıda açıklanan bu değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK.) geçici 7. madde de sermayesi kanunda öngörülen miktara çıkarılmamış olan, 01.07.2015 tarihine kadar münfesih olan, tavsiye işlemlerine başlanılmış ancak genel kurulun toplanamaması nedeniyle terkin işlemi yapılamayan limited şirketlerin tasfiyeleri ve ticaret sicilinden kayıtlarının silinmesinin ilgili kanundaki tasfiye usulüne uyulmaksızın yapılacağı düzenlenmiş ancak davacı veya davalı sıfatıyla devam eden davaları bulunan şirketlere bu madde hükmünün uygulanamayacağı hükme bağlanmıştır.

Davalı şirketin bu madde kapsamında ticaret sicilinden kaydı silinmiş ancak bu davada verilen bozma kararı üzerine şirketin ihyası istenmiş ve ihya kararı verilmiştir.

Şirketin ihyasına ilişkin ilk derece mahkemesince verilen karar istinaf inlemesi sonucu Bölge Adliye Mahkemesince tasfiye memuru atanması yönünden yerinde görülmeyerek bu yönden kaldırılmak suretiyle ihya kararı verilmiş ve Yargıtay tarafından onanmak suretiyle karar kesinleşmiştir.

Sonrasında hizmet tespitine ilişkin olan bu dosyada ihya edilen şirkete ilanen tebliğ yapılmak suretiyle verilen karar Özel Daire tarafından davalı şirketin usulüne uygun olarak ihyası ve tasfiye memuru atanması, atandığı takdirde usulüne uygun şekilde tebliğ yapılarak taraf teşkilinin sağlanması gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Tasfiye memuru atanmasına gerek olmadığı da belirtilmek suretiyle verilen ihya kararı kesinleşmiş olduğundan, kesinleşen ve ticaret siciline tescil edilen bu karar ile şirketin ihyasının gerçekleştiği ve şirketin tüzel kişi olarak varlık kazandığının kabulü gerekir.

Şirket tüzel kişilik kazanmış ise de bu dosyada davalı olarak kendisine tebliğ yapılabilmesi için bunun yapılabileceği temsilcisinin (organın) mevcut olması gerekir.

İhya edilen şirketin terkini TTK geçici 7. madde kapsamında ve bu madde gereğince çıkarılan Münfesih Olmasına veya Sayılmasına Rağmen Tasfiye Edilmemiş Anonim ve Limited Şirketler ile Kooperatiflerin Tasfiyelerine ve Ticaret Sicil Kayıtlarının Silinmesine İlişkin Tebliğ hükümlerine göre yapılmıştır.

Şirket tüzel kişilik kazanmış ise de bu dosyada davalı olarak kendisine tebliğ yapılabilmesi için bunun yapılabileceği temsilcisinin (organın) mevcut olması gerekir.

İhya edilen şirketin terkini TTK geçici 7. madde kapsamında ve bu madde gereğince çıkarılan Münfesih Olmasına veya Sayılmasına Rağmen Tasfiye Edilmemiş Anonim ve Limited Şirketler ile Kooperatiflerin Tasfiyelerine ve Ticaret Sicil Kayıtlarının Silinmesine İlişkin Tebliğ hükümlerine göre yapılmıştır.

Tebliğin 5/1-d maddesinde 5174 sayılı Kanunun 10 ve 32. maddelerine göre adreslerinin ve durumlarının tespit edilememesi nedeniyle ilgili odadaki üyelikleri askıya alınan ve oda yönetim kurulu kararını takip eden yılbaşından itibaren 2 yıl sonunda oda kaydı silinerek, sicil kaydı silinmek üzere müdürlüğe bildirilen şirketlerin ve kooperatiflerin belirleneceği 13. maddede ise ihtara rağmen cevap vermeyen tasfiye memurunu bildirmeyen şirketlerin ticaret sicilinden resen silineceği düzenlenmiştir.

Terkinin 5174 sayılı Kanun kapsamındaki bildirime dayandığı ihya davasından anlaşılmış olup bu nedenle ihyaya rağmen şirketi temsil ve ilzama yetkili bir organın mevcut olmama ihtimali mevcuttur. Şirket organsız duruma düşmüş ise yapılan ilanen tebliğin geçerli bir tebliğ sayılmayacağı ve taraf teşkilin tamamlanmış olmayacağı açıktır.

Bu durumda öncelikle şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresinin ve temsil durumunun araştırılması organ eksikliği yok ise belirlenecek adresine tebliğin sağlanması için öncelikle olağan olmadığı takdirde olağanüstü tebliğ yöntemlerinin değerlendirilmesi gerekir.

Organ eksikliği hâlinde tebliğ yapılabilecek yani tebligatı alması gerekecek bir muhatap bulunmadığından taraf teşkili sağlanamayacaktır. TTK 530. madde kapsamında şirketin feshi ile ilgili bir davada şirkete kayyum atanması mümkün ise de salt tebliğ sağlamak üzere kayyum atanması bu maddeye göre mümkün değildir. Bu durumda temsil eksikliğini tamamlayabilecek yol 4721 sayılı TMK 426. maddede kişiler için getirilen hükmün, organ olmayan tüzel kişili şirket içinde kıyasen uygulanarak temsil kayyımı atanması mümkün olabilecektir.

Bu durumda davalı şirketin öncelikle tebliğe elverişli adresi ile tebliği almaya yetkili temsilcisi (organı) bulunup bulunmadığının araştırılması, organ eksikliği yok ise öncelikle olağan tebliğ yolları olmadığı takdirde olağanüstü tebliğ yolları denenerek tebliğ yapılması, organ eksikliği nedeniyle tebliğ yapılamayacağının anlaşılması ise ilanen yapılacak tebliğ geçerli bir tebliğ sayılamayacağından şirketi bu davada temsil etmek üzere temsil kayyım atanması için sulh hukuk mahkemesine başvurması için davacı tarafa süre verilmesi, temsil kayyımı atandığı takdirde kayyıma tebliğ yapılarak taraf teşkilinin sağlanması gerekirken anılan hususlar üzerinde durulmaksızın tebliğ imkânsızlığı nedeniyle ilanen tebliğ yapılmak suretiyle taraf teşkilinin sağlandığı sonucuna varılarak karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece verilen kararın yukarıda açıklanan farklı nedenle bozulması gerekirken organ eksikliği ve kayyum tayini hususuna değinilmeksizin değişik bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/3396, Karar No: 2022/2872, Tarih: 26.05.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3396 E.  ,  2022/2872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, dava dışı borçludan olan alacağının tahsili amacıyla icra takibi yaptığını, borçlunun alacaklı olduğu icra dosyasına haciz yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacaklı olduğu icra dosyasına sıra cetvelinde öncelik tanındığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, dava dışı borçlu ile aralarında taşınmaz alım satım ilişkisi olduğunu, alacağının bu ilişkiye dayandığını ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin davanın reddine dair kararını davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine kapatılan Yargıtay 23, HD. 14.02.2020 tarih ve 2016/5479 E. 2020/75 K. Sayılı ilamıyla, her zaman düzenlenmesi mümkün olan bononun alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli olmadığı, davalının alacağını ispat edemediği, alacağın muvazaalı olduğunun sabit olduğu, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline, davacının alacaklı olduğu dosyanın birinci sırasındaki alacak olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Haciz yolu ile takiplerde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz davalarında sıra cetvelinin iptaline veya davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasına, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Bu ilkelere aykırı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Bu ilkelere aykırı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mahkeme kararının “HÜKÜM” bölümünün 1. bendinde yer alan a ve b fıkralarının karardan çıkartılmasına yerine davanın kabulüne kelime dizininden sonra gelmek üzere "sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın yargılama giderleri ile vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine, artan para bulunması halinde davalıya ödenmesine kelime dizininin yazılmasına, HÜKÜM” bölümünün 1. bendin (b) fıkrasının hükümden çıkarılmak suretiyle, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.