muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/197, Karar No: 2009/208, Tarih: 29.09.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/9-197 E.  ,  2009/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :  2009/128420

Yargıtay Dairesi   : 9. Ceza Dairesi

Sanık V. D..’ın, bilinçli taksirle ölüme ve yaralamaya neden olmak suçundan 5237 sayılı TCY’nın 85/2 ve 22/3. maddeleri uyarınca sonuçta 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.02.2008 gün ve 317-33 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 06.10.2008 gün ve 11695-10552 sayı ile;

“İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu gibi hususlar nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi ise, 10.03.2009 gün ve 68-78 sayı ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “bozma” istekli 17.08.2009 gün ve 128420 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬dirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık hakkında alt sınırdan ayrılarak tayin edilen cezanın isabetli olup olmadığının belirlenmesi noktasında toplanmakta ise de;

İncelenen dosyada;

10.03.2009 tarihli son oturumda Yargıtay bozma ilamı okunup, sanık ve müdafiinden bozma ilamına karşı diyecekleri sorulduktan sonra, iddia makamından esas hakkındaki görüşü sorulup, hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan, duruşmanın bitirildiği bildirilerek önceki hükümde direnme kararı verildiği anlaşılmakta olup, bu husus yargılamada son sözün sanığa ait olması kuralına aykırıdır.

Şöyle ki;

1412 sayılı CYUY’nın 251. maddesine paralel düzenlemeler içeren 5271 sayılı CYY’nın 216.  maddesinin son fıkrasında,  “Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir” hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katılmış olduğu takdirde duruşma mutlaka son söz sanığa verilerek bitirilecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyul¬maması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken “son sözün sanığa verilmesi” kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Çünkü dava sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Kovuşturmanın sona erdirilmesi ve hükmün tesis ve tefhimine geçilmesi öncesinde, son konuşan tarafın hazır bulunan sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken “en son söz”ün sanığa verilmesi hükmüne uyulmaması 5271 sayılı CYY’nın 216. maddesinin 3. fıkrasına aykırıdır.

Bu itibarla direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usul yanılgısı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün öncelikle saptanan bu usul yanılgısı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2009 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2195, Karar No: 2015/2825, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2195 E.  ,  2015/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.05.2014 gün ve 2013/726 E., 2014/271 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 gün ve 2014/18934 E., 2014/28104 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5456, Karar No: 2017/2754, Tarih: 13.06.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5456 E.  ,  2017/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gerekçeli kararda, hükmün esasını oluşturan kısa karardan farklı bir hüküm kurulması üzerine, o yer Cumhuriyet savcısının 23.12.2011 tarihli dilekçesi ile yaptığı ve "itiraz" olarak belirttiği kanun yolunun, "temyiz" olarak mahkemece kabul edilip dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesi yerine, hukuki dayanaktan yoksun olarak verdiği 18.01.2012 tarihli ek kararın kaldırılarak ve o yer Cumhuriyet savcısının 23.12.2011 tarihli dilekçesinin "temyiz" dilekçesi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında kenevir ekme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu halde; gerekçeli kararda hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulması ve kısa kararda yer almadığı halde, gerekçeli kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/340, Karar No: 2007/78, Tarih: 27.03.2007

Ceza Genel Kurulu 2006/1-340 E., 2007/78 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/1-340 E., 2007/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık Yücel Z....'ın kasten adam öldürme suçundan 765 sayılı TCY'nın 448 ve 59. maddeleri uyarınca 20 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 31 ve 33. maddelerin uygulanmasına, suçta kullanılan bıçağın 36. madde uyarınca zoralımına ilişkin Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.01.2005 gün ve 307-7 sayılı hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 07.02.2006 gün ve 1331-130 sayı ile;

"1- Aksi ispatlanamayan savunmaya göre maktûlün, sanığı haksız yere hırsızlıkla suçlayıp hakaret etmesinin doğurduğu hafif tahrik karşısında eylemin işlendiği anlaşıldığı halde tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçeleriyle bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 13.04.2006 gün ve 108-153 sayı ile;

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçeleriyle bozulmuştur.

Yerel Mahkeme 13.04.2006 gün ve 108-153 sayı ile;

"Maktûl ile sanıklardan Yücel Z....'ın zaman zaman S........ mevkiine ayrı ayrı gidip balık avladıkları, 2 yıl kadar öncesinde Birtan Ç....'e ait balık ağının Yücel Z.... tarafından alındığı, daha sonra Adnan Z....'ın bu balık ağını iade ettiği ve maktûl ile Yücel Z....'ın aynı yerde balık avlamaya devam ettikleri, olay tarihine kadar aralarında herhangi bir tartışma ya da kavganın yaşanmadığı, maktûlün iş buldukça inşaatlarda çalışan zaman zaman içki içen birisi olduğu, ancak çevreye karşı herhangi bir saldırganlığının bulunmadığı, olay günü sanık Yücel Z....'ın geceleyin kardeşi Adnan Z....'a ait aracı alarak S........ mevkiine gittiği, bu arada her zamanki gibi S........ mevkiinde dolaşmakta olan maktûlü gördüğü, onun yanına gelerek aracı durdurduğu, daha önceki ağ meselesinden duyduğu kızgınlık nedeniyle maktûle saldırdığı ve yanında taşıdığı bıçağı çıkartarak maktûlün göğüs bölgesine bir kez vurduğu, olay yerinden uzaklaştığı, daha sonra durumu polise bildirdiği ve maktûlün göğsünden aldığı kesici delici alet yaralanması nedeni ile iç kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır. Her ne kadar sanık Yücel Z.... vekili maktûlün sanığa saldırdığını, bu nedenle tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğini savunmuşsa da maktûle ait ağın sanık tarafından alındığı, bu olaydan sonra maktûlün Yücel Z....'a yönelik herhangi bir hareketinin tespit edilemediği, aynı yerde yan yana balık avlamalarına rağmen aralarında herhangi bir tartışma çıktığına dair delil bulunmadığı, ayrıca olay sırasında maktûlün yaya olmasına rağmen sanığın özellikle araçla gelip maktûlün yanında durarak olayı gerçekleştirmiş olması karşısında, maktûlden gelen herhangi bir haksız hareket tespit edilemediğinden, sanığın iddialarının soyut olduğu görüldüğünden, sanık lehinde tahrik hükümlerinin uygulanması yoluna gidilmediği" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiş, 765 sayılı TCY'nın sanık bakımından daha lehe sonuç verdiğinden bahisle 765 sayılı TCY'nın 448 ve 59. maddeleri uyarınca 20 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 31 ve 33. maddelerin uygulanmasına, suçta kullanılan bıçağın 5237 sayılı TCY'nın 54. maddesi uyarınca zoralımına karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 14.12.2006 gün ve 152982 sayılı "bozma" öneren tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Soruşturma ve kovuşturma evresinde hukuka uygun yöntemle derlenen bilgi ve belgelere göre;

1)Yargılama konusu maddi olayın;

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 14.12.2006 gün ve 152982 sayılı "bozma" öneren tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Soruşturma ve kovuşturma evresinde hukuka uygun yöntemle derlenen bilgi ve belgelere göre;

1)Yargılama konusu maddi olayın;

"24.10.2003 günü saat 22.00 sıralarında Edirne S........'ne giden yolda Kanuni Köprüsü çıkışında sanık Yücel Z....'ın Birtan Ç.... isimli kişiyi görgü tanığının bulunmadığı bir ortamda göğüs bölgesine vurduğu tek bıçak darbesi öldürmesi" biçiminde gerçekleştiği,

2) Yargıtay 1. Ceza Dairesi ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken hukuki ihtilafın;

Suçun haksız tahrik altında işlenip işlenmediğinin belirlenmesinden ibaret bulunduğu,

3) Genel Kurul'ca yapılan değerlendirmede;

A- Olaydan sonra yakındaki bir düğünü kontrol için bulunan kolluk görevlilerinin yanına giden sanık Yücel'in, S........'nde bir şahsın yerde yattığını, alkollü olabileceğini söylemesi üzerine kolluğun durumdan haberdar olarak incelemeye başladığı, olay yerine gelen doktorun yaptığı muayene sonucu öldüğü anlaşılan Birtan Ç....'in giysi ceplerinden bali ve bali koklamakta kullanılan poşet çıktığı, kollarında eski jilet yaralarına rastlandığı, olaydan iki saat kadar sonra tanık sıfatıyla ifadesi alınan Yücel Z....'ın öldürülen şahsı tanımadığını söylediği, ifadesinin ardından serbest bırakıldığı, öldürülenin o gece eve gelmemesinden kuşkulanıp hastaneleri ve kolluğu arayan kardeşlerinin morgda yaptıkları teşhis üzerine öldürülenin kimliğinin saptandığı, yine bu tespit işlemi sırasında öldürülenin kardeşinin, öldürülenin arkadaşı olan ve onun gibi bali çektiğini sandığı Yücel isimli kişiyi gündüz S........ taraflarında gördüğünü, bu kişinin kendisini görünce kaçtığını söylemesi nedeniyle kuşkuların üzerinde toplandığı sanık Yücel Z....'ın aranmaya başlandığı, sanığın aynı gün kendiliğinden teslim olarak suçunu itiraf ettiği,

B- Sanık Yücel Z....'ın kolluk ifadesinde; iki yıl önce S........'nde nehre balık avlamak için attığı ağı toplarken, önceden tanımadığı Birtan Ç....'in ağını da yanlışlıkla toplayıp eve geldiğini, aynı gün Birtan'ın abisi ile birlikte evine gelip balık ağını istemesi üzerine yanlışlık olduğunu söyleyerek ağı iade ettiğini, Birtan Ç....'in bu olaydan 3-4 gün sonra S........'nde "bizim balık ağını niçin çalıyorsun, orospu çocuğu" diyerek küfür ettiğini, "bir yanlışlık var, senin ağını abinle geldiğinde geri verdim" demesine karşın Birtan'ın kendisine vurduğunu, sonraları ne zaman görse hırsızlıkla suçlayıp küfür ettiğini, son olarak iki ay önce S........'nde aynı suçlamada bulunup küfür ederek balık ağını istediğini, her defasında konuyu anlattıysa da öldürülenin bali ve tiner çekmesi ayrıca alkolik olması nedeniyle gördüğü yerde üzerine gelmeyi sürdürdüğünü, olay gecesi saat 22.00 sıralarında kardeşinin aracıyla düğünden ayrılıp S........'nde gezmeye giderken köprü üzerinde bir şahsın eliyle işaret edip durmasını istediğini, bir arkadaşı olabileceğini düşünerek durup yanına gittiğinde Birtan Ç.... olduğunu gördüğünü, alkollü gibi gözüktüğünü, "benim ağlarımı çaldın, neden geri vermedin" diye sorduğunu, kendisinin de "abine ağlarını verdim, neden beni her gördüğünde hırsızlıkla suçluyorsun" diye cevapladığını, Birtan'ın bu kez annesine küfredip üzerine doğru gelerek tekme tokat vurmaya başladığını, kendisinin de bir kez vurup geriye doğru kaçtığını, Birtan'ın elini cebine sokması üzerine bıçak çıkaracak zannettiğini, üzerine gelince de göğsüne bir kez yumrukla vurduğunu, üzerindeki siyah saplı, iş yerinde kablo soymakta kullandığı çakı bıçağını çıkarıp Birtan'ı bacağından yaralayıp kaçmak istediğini, ancak yumrukla vurduğu sırada Birtan'ın öne eğilmesi nedeniyle bıçağın göğsüne geldiğini, orada yıkılıp yere düştüğünü, polise olayı bildirmesindeki amacının yaralanan Birtan'ın hastaneye kaldırılıp tedavisini sağlamak olduğunu belirttiği, aşamalardaki bir kısım ifadelerinde suçlamayı inkar eden sanık Yücel'in suçunu ikrar ettiği diğer bir kısım beyanlarında da benzer anlatımını sürdürdüğü,

C- Görgü tanığının bulunmadığı olayda dinlenen tanıkların öldürülenin yaşam biçimi, alışkanlıkları ve günlük davranışları hakkında bilgi verdikleri,

D- Öldürülenin yakınları olan tanıkların, öldürülen Birtan'ın nehre attığı balık ağının sanık Yücel tarafından götürülmesi ve sonrasında istek üzerine iadesi olayını doğruladıkları, ayrıca öldürülenin kardeşi Tarkan'ın öldürme eyleminden sonra tanık Cüneyt K......'ye, bu olayın balık ağı meselesinden dolayı meydana gelmiş olabileceğini söylediği saptanmış ve kanıtların birlikte değerlendirilmesi sonucunda;

D- Öldürülenin yakınları olan tanıkların, öldürülen Birtan'ın nehre attığı balık ağının sanık Yücel tarafından götürülmesi ve sonrasında istek üzerine iadesi olayını doğruladıkları, ayrıca öldürülenin kardeşi Tarkan'ın öldürme eyleminden sonra tanık Cüneyt K......'ye, bu olayın balık ağı meselesinden dolayı meydana gelmiş olabileceğini söylediği saptanmış ve kanıtların birlikte değerlendirilmesi sonucunda;

Yerel Mahkemece, tanık beyanlarına dayalı olarak öldürülenin sakin bir kişiliği olduğu, sanığa yönelik bir saldırısının tespit edilmediği, keza iki yıl önce sanığın öldürülenin kardeşinin balık ağını alması olayından sonra da aynı yerde balık avlamalarına karşın aralarında herhangi bir tartışma çıktığına dair kanıt elde edilemediği belirtilerek, sanığa olaydan önce veya olay sırasında sözlü veya fiili bir saldırının olmadığı kabul edilmişse de, yakınlarının anlatımlarına göre, öldürülenin toplumsal hayattan uzak ve yalnız yaşamayı sevdiği, önceleri mezarlıklarda ve tenha yerlerde şarap içmeyi sonraları da bali kullanmayı alışkanlık haline getirdiği, öldüğünde cebinden bali çıktığı, yoldan geçenlerden sigara almaya çalışıp tanıdıklarına ısrarcı olduğu dikkate alındığında, çevresiyle ve sosyal hayatla teması son derece kısıtlı bulunan öldürülenin bu olayları başkasına anlatmamış olmasının doğal karşılanması gerektiği, öldürülenin açıklanan yaşam biçimi ve alışkanlıkları karşısında, görgü tanığının bulunmadığı olayda sanığın savunmasının aksini kabule olanak bulunmadığı, bu bakımdan aksi kanıtlanamayan savunmaya itibarla öldürme eyleminin öldürülenin önceki tarihlerde sanığı hırsızlıkla suçlayıp fiziki saldırıda bulunması ve olay yerinde karşılaştığında benzer saldırganlık göstermesinden kaynaklanan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCY'nın 51/1. maddesine temas eder nitelikteki hafif haksız tahrikin etkisiyle meydana geldiği,

Görüş ve kanaati benimsenmekle;

Yerel Mahkemenin, olayda tahrik bulunmadığına ilişen direnme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiş, bu bozma nedeniyle yerel mahkemece yeniden hüküm kurulması zorunlu hale geldiğinden, Özel Dairenin bozma kararının yerel mahkemenin uyduğu 2 bendi gereğince dosyanın Dairesine gönderilmesi yararsız addedilmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Genel Kurul Üyesi ise; "olayda öldürülenden kaynaklanan haksız bir davranış bulunmadığı" görüşüyle, direnme hükmünün onanması yönünde karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.03.2007 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/610, Karar No: 2013/1501, Tarih: 04.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/610 E.  ,  2013/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 20.000 TL tazminatın, olay tarihinden yasal faizi ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıların çocukları tarafından yaşamı tehlikeye girecek şekilde yaralandığını, .... Çocuk Mahkemesinin davalıların çocuğu .....'ın hapis cezası ile (....un ise adli para cezası ile (hükmün açıklanmasının geri bırakılması) cezalandırılmasına karar verdiğini, davacının sağlığının bozulduğunu, sınavlara giremediğini, hastane masrafları olduğunu, ailesinin ekonomik sıkıntıya düştüğünü, davacının kardeşinin olay nedeni ile psikolojisinin bozulduğunu, davacının ise içine kapandığını, keder ve elem içinde kaldığını, aile başkanı olan davalıların çocuklarına özen göstermediklerini, suça sürüklediklerini, davacıyı da mağdur ettiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 4.000 TL maddi; 16.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılar İstemi ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Ev başkanının sorumluluğu yasal dayanağını TMK'nun 369.maddesinden almaktadır. Hukuk düzeni, ev başkanını koruyucu ve güvenilir kişi, küçükleri, kısıtlıları, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanları da korumaya ve gözetime muhtaç kimseler olarak kabul etmiştir. Ev başkanlığı aile halinde birlikte yaşayanların idare edilmesine, öncelikle aile üyeleri arasında bir düzenin kurulmasına, bunların yararına olarak birliğin korunmasına, hizmet eder. Bu kurumla güdülen asıl amaç, gözetime muhtaç aile üyelerine karşı zarara uğramış olan 3.kişileri de korumaktır. Ev başkanlığı yalnız yetkiler veren bir kurum olmayıp, aynı zamanda görev ve sorumluluklar da yükleyen bir kurumdur. Ev başkanı, özen ve gözetim görevini yerine getirmemesinden dolayı 3.kişilerin uğradığı zararı tazminle sorumludur ve bu sorumluluk hukuksal nitelikte kusursuz sorumluluktur. Ev başkanının bu sorumluluktan kurtulabilmesi ancak, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle küçüğü gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterse idi dahi zararın meydana gelmesini engellemeyeceğini ispat etmesi ile mümkündür.