muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15500, Karar No: 2013/11169, Tarih: 29.05.2013

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak; dava, TPE YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, davacı taraf başvuru konusu markanın kapsadığı “ aşındırıcı ürünler” yönünden de 2005/03194 sayılı VO şekil + aydınlık elinizde ibareli markasından dolayı öncelik ve üstün hak sahibi olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, davacının anılan markasının ayırt edici unsurunun daha ziyade alttaki aydınlık elinizde yazısı ile şekil unsuru olduğu, tüketicilerin bu ibareyi VİKO şeklinde algılamayacakları, dolayısıyla davalının VICCO ibareli markasıyla aralarında iltibas tehlikesi bulunmadığı kabul edilmiştir. Oysa, Dairemizin yerleşik içtihatlarında benimsendiği üzere (2009/6848 E. ve 2011/6400 K. sayılı ilamı) markayı oluşturan unsur, o markanın başka markalardan ayırt edilebilmesini sağlayan kelime, harf, sayı, şekil vb. işaretlerden oluşup, marka birden ziyade unsuru ihtiva ediyorsa, asıl unsuru markanın bütünü itibariyle bıraktığı izlenim, tümüne hakim olan görünüş ve ayırıcılığını vurgulayan imajda aramak lazımdır. Öte yandan da, karşılaştırma yapılırken markayı oluşturan işaretlerin baskın ve dikkat çekici unsuru ile birlikte ortalama tüketici nezdinde bıraktığı genel izlenim dikkate alınmalıdır. Somut olayda, dava konusu VICCO ibaresi ile davacı adına tescilli 2005/03194 sayılı VO şekil + aydınlık elinizde ibareli markayı oluşturan işaret bir bütün olarak karşılaştırıldığında, görsel olarak “V” harfi ile “O” harfi arasında yer alan şekil işareti bir bütün halinde davacı markası ile iltibasa yol açacak derecede benzer ve baskın unsuru oluşturacak şekilde VİKO olarak algılanmaktadır. Mahkeme gerekçesinde geçen diğer "aydınlık elinizde ve trafik lambası" şeklinin ise yazılış şekli ve markanın tertip tarzı itibarıyla esas unsur olarak bu ibare kadar dikkat çekici ve tüketicinin hafızasında iz bırakan slogan ve şekil olarak ön planda olduğunun kabulü mümkün değildir.

Bu itibarla, mahkemece davalının başvuru konusu markasında yer alan “aşındırıcı ürünler “yönünden davacının 2005/03194 sayılı markasının üstün hakkı bulunduğu kabul edilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yaranına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12086, Karar No: 2017/5874, Tarih: 14.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12086 E.  ,  2017/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, eczane işleten müvekkili ile davalı ... arasında Eczanelerden İlaç Teminine Dair Tip Sözleşme /Protokol imzalandığını, sözleşmeye uygun olarak hastalara ilaç temin edildiğini, bu satışlardan doğan fatura bedellerinin davalı kurum tarafından ödenmemesi üzerine ... 9. İcra Müdürlüğü’ nün 2014/18716 E sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının borca itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 2011 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün 06.05.2011 tarihinden geçerli olmak üzere düzenlendiği, davacıya ek protokolün imzalanması için gönderilmiş bir tebligat olmadığı, davacının sözleşme yenilenmesi ile ilgili olarak resmi olarak bilgilendirilmediği, davacının sözleşme yenilenmesi için verilen süreden sonra MEDULA ekranının davalı kurum tarafından işlem yapmasına kapatılmadığı, protokoldeki hüküm uyarınca davacının sözleşmesi yeni sözleşmenin imzası tarihine kadar devam ettiği, protokol hükümlerine göre davalıdan reçete bedellerini tahsil etmek hakkının mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1834, Karar No: 2015/4884, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1834 E.  ,  2015/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... Büyükşehir Belediyesi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanuni düzenlemelerle kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı ... Büyükşehir Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Onüç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmialtı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ...Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3554, Karar No: 2022/5384, Tarih: 21.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3554 E.  ,  2022/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ Asliye Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı ... Vekili Av. ..., Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuş ise de, daha sonra 05.11.2022 havale tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden fergat etmiş olup, feragate yetkili olduğu vekâletnamesinden anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, Davacı ... vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2315, Karar No: 2013/16377, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/2315 E.  ,  2013/16377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki, bisikletini gece vakti saat 22:30'da bisiklet parkına kilitleyip, saat 23:00'da parka geldiğinde bisikletini yerinde göremeyip hırsızlık yapıldığını fark ettiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından; sanığın pense ile kilidi keserek bisikleti çaldığının anlaşılması karşısında ise TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3560, Karar No: 2019/2716, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3560 E.  ,  2019/2716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/671, Karar No: 2024/6850, Tarih: 27.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/671 E.  ,  2024/6850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/211 Esas, 2016/130 Karar

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi sunulmasına ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli kusurlu olduğuna ve sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; süre tutum dilekçesi sunulmasına ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın asli kusurlu olduğuna ve sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık hakkında az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 02.03.2015 günü saat 16.00 sıralarında gündüz vakti, meskun mahal sınırları içerisinde, ölen sürücü ... 'ın yönetimindeki ... plaka sayılı otomobili ile Sakarya yönünden hareketle Adnan Menderes Caddesini takiben seyirle olay mahalli kavşağa gelip, sola yönelerek refüj aralığındaki orta adayı dolanarak Ferizli İlçesi istikametine geçmek için karşı yol bölümüne girdiğinde, istikametine göre yolun sağında ve tek yönlü bu yolun karşı bölümünü takiben Sakarya istikametine düz seyreden sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı minibüsün sağ ön ağırlıklı kısımları ile otomobilin sağ yan kısımlarıyla çarpışmaları sonucu otomobil sürücüsü ... ve aracında yolculuk yapan ...'ın ölümleri neticelenen trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında: bu kazanın oluşumunda ... plaka sayılı araç sürücüsü ...’ın 2918 sayılı KTK’nın 52/1-a.maddesi uyarınca araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken dönemeçlere girerken tepe üstlerine yaklaşırken hızını azaltmamak kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 22.10.2015 tarihli adli raporda: sanık sürücü ...'ın yönetimindeki vasıtasıyla seyir halinde iken yola gereken dikkat ve özeni göstermediği, kavşak alanına kontrollü yanaşmayıp, hızını mahal şartlarını kale alarak tedbir alabilecek düzeyde tutmadığı, karşı yönden gelip, dönüşle soldaki Ferizli İlçesi yönüne yönelerek şeridine giren aracı fark ettiğinde yeterli mesafeden kendi varlığını hissettirecek tarzda uyarmayıp, etkin tedbir almadan kazaya karıştığı anlaşılmış olup; dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle olayda tali derecede kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece, adli tıp raporundaki tespitlerin olayın oluş şekline ve gerçekliğine uygun olduğu değerlendirilerek iki kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7548, Karar No: 2012/160, Tarih: 16.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/7548 E.  ,  2012/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : AV....

VEKİLİ : AV....

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2008/296-2009/604 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdindeki hesabından yetkisi bulunmayan 3. kişiye usulsüz ödeme yapıldığını, 03/06/2005 tarihinde davalı bankanın Kadıköy Rıhtım Şubesinden müvekkilinin Karabağlar İzmir Şubesindeki hesaplarından toplam 10.000,00-TL, 7.700-USD ve 15.500 Euro'nun nakden çekildiğini, dekontlarda bulunan imzaların şirket temsilcisi F......'a ait olmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00-TL'nin 03/06/2005 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline nüfus cüzdanı ibraz edilerek ödeme yaptığını, kusurunun olmadığını, davacının işlem tarihinden sonra defalarca hesaplarında hareketler yapmasının işleme icazet verdiğini gösterdiğini, işlem yapanın davacının çalışanı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporları da dikkate alınarak, dekontlardaki imzaların davacı şirket yetkilisi Fuat Gözaçan'a ait olmadığı, davalı banka şubelerinden çekilen toplam paranın 51.446,75-TL olduğu, bu eylemin meydana gelmesinde tarafların müterafik kusurlu oldukları, davalı bankanın kusurunun %50, davacının %50 kusurunun olduğu gerekçesiyle davacının talebi de gözönünde bulundurularak davanın kabulüne, 10.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, davalı banka nezdinde bulunan hesaptan davacının bilgisi dışında sahte imza ile para çekildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Bankalar, kendilerine yatırılan paraları mudilere istendiğinde veya belli bir vadede ayni veya misli olarak iade etmekle yükümlüdür (4491 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/4 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 61. maddesi). Bu tanımlamaya göre mevduat, ödünç ile usulsüz tevdi sözleşmelerinin niteliklerini taşıyan kendine özgü bir sözleşmedir. Borçlar Kanunu’nun 306 ve 307. maddeleri uyarınca ödünç alan akdin sonunda ödünç verilen parayı eğer kararlaştırılmışsa faizi ile iadeye mecburdur.

.../...

-2-