muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4093, Karar No: 2019/6026, Tarih: 10.07.2019

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/922, Karar No: 2013/10856, Tarih: 16.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/922 E.  ,  2013/10856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasanın 35/1. Maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık ... yokluğunda verilen karar, 7201 sayılı Yasa'nın 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan adres olmadığı anlaşıldığından, kararın adı geçen sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16.05.2013 günü oyçokluğuyla verildi.

KARŞI OY

Sanığın mahkemede bildirdiği ve merniste kayıtlı adresine Tebligat Kanunun 21.maddesine göre çıkarılan tebligatın yapılamaması üzerine 35.amddeye göre tebligat yapılmasına göre Tebligat Kanunun 35/son fıkrası uyrınca tebliğ geçerli olup, Tevdii kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/7327, Karar No: 2009/8925, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7327 E.  ,  2009/8925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayet eden vekili, iflas idaresi tarafından düzenlenen pay cetvelinin müvekkiline tebliğ edilmediği için henüz kesinleşmediğini, kesinleşmeyen pay cetveline göre paraların dağıtılamayacağını, pay cetvelinin müvekkili bankaya ipotekli bulunan taşınmazların mütemmim cüz ve teferruatlarının satış bedelinin paylaştırılmasına ilişkin olduğunu, sıra cetvelinde müvekkili bankanın alacağının 3.092.130.000.000 TL’si ipotekli kabul edildiğine ve pay cetvelinde bu tutarın altında paylaştırma yapıldığına göre pay cetvelindeki tutarın tamamının müvekkili bankaya ödenmesi gerektiğini, müvekkilinin dava ettiği alacakları için pay ayrılmadan pay cetveli düzenlenemeyeceğini, sıra cetvelinde yer olmayan kişilere pay ayrılmasının yanlış olduğunu belirterek geçici pay cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hacizli menkullerin satılıp yerlerinde mevcut olmaması nedeniyle daha önce iflas dosyasında menkuller üzerinde bilirkişi incelemesi yapan elektrik mühendislerinin tanık sıfatıyla alınan beyanlarından makinelerin çoğunun arızalı ve hurda olduğu, zamanla sökülüp tahrip edildiği, götürüldüğü, bu nedenle taşınırların ipotek kapsamında olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, şikâyet eden banka vekili tarafından paylaşıma konu satış bedelinin, ipotek kapsamında bulunan ve eklenti niteliğinde olan menkullerin satışından elde edilmesi nedeniyle öncelikle ipotek hakkına sahip olan müvekkili bankaya ödenmesi gerektiği iddia edilmektedir. Bu iddiaya ilişkin olarak Denizli 1. İcra Mahkemesinin 2001/9 E. sayılı istihkak davası dosyası, satış şartnamesi, kıymet takdir tutanakları, satış ilanı, ipotek akit tablosunun eklentilere ilişkin listesi gibi delillerin toplanması ve bilirkişi incelemesi yapılması talep edilmiştir. Diğer taraftan şikâyet edilen tarafından satışı yapılan menkullerin eklenti niteliğini yitirdiği, ipoteğin terkin edilerek tapu sicilinden silindiği, satışı yapılan menkullerin ipotek kapsamında olmadığı, tapudaki beyanlar hanesinde şerh edilmediği, Denizli Asliye Ticaret Mahkemesinin 2007/286 E. sayılı dosyasının da dikkate alınması gerektiği savunulmuştur. Bu durumda mahkemece, her iki tarafın da iddialarını kanıtlamak için toplanmasını talep ettikleri delillerin dosyaya celp edilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek ve gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılarak, özellikle de ipoteğin sona erip ermediği, bedeli paylaşıma konu menkullerin ipotek kapsamında olup olmadığı üzerinde durulup, varılacak uygun sonuç çerçevesinde şikâyet hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme neticesinde yazılı gerekçe ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13912, Karar No: 2010/20369, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13912 E.  ,  2010/20369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5804, Karar No: 2014/5379, Tarih: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5804 E.  ,  2014/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/860-2013/1522

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, sağlık kuralları bakımından günde yedibuçuk saat ve daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında çalıştığını, günlük azami çalışma süresinin yedibuçuk saat olması gerekirken, fiilen sekizbuçuk saat çalıştırıldığını belirterek günlük bir saatlik çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretinin, yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince yüzde seksen zamlı olarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 18.04.2007-15.02.2008 tarihleri arasında fazla çalışma yaptığı benimsenerek davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizin 20.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma sonrası davacının fazla sürelerle çalışmalarının 01.05.2011 tarihine kadar devam ettiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğine göre, dairemizin 20.05.2013 tarihli bozma ilamı sonrası, davacının 01.05.2011 tarihine kadar aynı şartlarla, fiilen sekizbuçuk saate tabi çalıştığı kabul edilerek, yürürlükteki toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereği, 25.02.2009 tarihine kadar yüzde yirmibeş, bu tarihten sonra ise yüzde otuzbeş zamlı yapılan hesaplamalar hüküm altına alınmıştır. Ancak 22. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresi 28.02.2011 tarihinde

bitmiş olup 01.03.2011-01.05.2011 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesi düzenlemesi araştırılmamıştır. Anılan dönemde uygulan toplu iş sözleşmesi metni dosya arasına alınıp fazla sürelerle çalışma konusundaki düzenleme araştırılarak, gerekirse bu dönem için bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

3- Davacı, bozma sonrası açtığı birleşen davayı 23.12.2013 harç tarihli dilekçe ile ıslah etmiştir. Davalı ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımı değerlendirmesi yapılmışsa da bu değerlendirmede sadece birleşen dava tarihinin esas alındığı anlaşılmaktadır. Davalının, zamanaşımı savunması denetime elverişli raporla değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4668, Karar No: 2008/7519, Tarih: 11.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/4668 E.  ,  2008/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının takibe dayanak yaptığı ilamda kamulaştırmasız el atmadan dolayı tazminata hükmedildiği görülmektedir. Hükmedilen alacak, tazminat niteliğinde olduğundan bu alacak için 3095 Sayılı Yasadaki faiz oranlarının uygulanması gerekmektedir.

Bu durumda yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak uygulanma durumuna göre Bütçe Kanununda yer alan faiz oranlarının dikkate alınması gerekir. 4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Ancak 2003 ve 2004 Bütçe Kanunları faizle ilgili maddeleri daha önce Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğinden uygulanması mümkün değildir. 2005 Yılı Bütçe Kanunda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş olup uygulama yönünden 6 aylık süre tanınmış olduğundan ve bu arada 01.05.2005 tarihinde 5335 Sayılı Yasa yürürlüğe girdiğinden 01.01.2005 ile 01.05.2005 tarihleri arasında da 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesine göre hesaplama yapılmalıdır.

01.01.2005 ile 01.05.2005 dönemi için 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesine göre hesaplama yapılması yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere uygun ise de, iptal edilen 2003 ve 2004 yılı Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 11/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6892, Karar No: 2011/6745, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/6892 E.  ,  2011/6745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin 3402 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi uyarınca yapılan kadastrosu sırasında, ... ilçesi, ... mahallesi 1582 ada 9 parsel sayılı 1401,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereği orman niteliğini kaybedip, orman kadastro komisyonlarınca orman alanı dışına çıkarılan yerlerden olması nedeniyle bahçe niteliğiyle Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar, tutanağın beyanlar hanesinde kendi lehlerine şerh verildiğini ancak baba isimleri “... ...” olmasına rağmen tutanağın beyanlar hanesine “...” olarak yazıldığından bahisle tutanağın beyanlar hanesinde geçen “...” baba isminin “... ...” olarak düzeltilmesi istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, davacıların davasının kabulüne ve ... ilçesi, ... mahallesi 1582 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının beyanlar hanesinde "İş bu taşınmaz ve üzerindeki 2 tane 2'şer katlı kargir bina 10 yıldan beri ... oğlu ... ve ...'un müştereken kullanımındadır ve taşınmazın tamamı dere mutlak koruma alanı içerisindedir." ibarelerinin "İş bu taşınmaz ve üzerindeki 2 tane 2'şer katlı kargir bina 10 yıldan beri ... ... oğlu ... ve ...'un müştereken kullanımındadır ve taşınmazın tamamı dere mutlak koruma alanı içerisindedir." şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Kural olarak; kadastro davaları lehine tespit ya da kadastro komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişilere karşı açılır. Dava, 3402 sayılı Yasanın ek 4. maddesine göre yapılan kadastro tespitine itiraz niteliğindedir. Davanın saptanan bu niteliğine göre husumetin taşınmazın tespit maliki olan Hazineye yöneltilmesi zorunludur. Ancak; davacılar dava dilekçesinde davalı olarak Kadastro Müdürlüğüne husumeti yönelterek dava açmıştır. Davacıların asıl dava etmek istediğinin Kadastro Müdürlüğü değil Hazine olduğu belirgin olup yargılama sırasında Kadastro Müdürlüğü, Hazine vekili tarafından temsil edilmiş bulunmaktadır ve ortada belirgin bir biçimde temsilde yanılma hali bulunduğundan bu durumun mahkemece resen gözetilmesi ve davanın usulünce gerçek hasma yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak sağlanması ve Kadastro Müdürlüğünün davada taraf sıfatı bulunmadığından Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeni ile reddi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır (HGK.2010/7-70-86 sayılı kararı).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 02/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8936, Karar No: 2017/186, Tarih: 16.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/8936 E.  ,  2017/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen istikrarlı anlatımları ile iddialarını doğrulayan adli rapor içeriği, sanıkların bir kısmının otelde kalan mağduru pansuman için sanık ...'ın evine götürdüğüne dair hayatın olağan akışına aykırı savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanıkların, mağduru önce otelde darp ederek müdür odasında tutup tehdit etmelerinin ardından sanık ...'ın evinde de üç gün boyunca alıkoydukları ve mevcut haliyle tehdit ve alıkoyma eylemlerinin bütün halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3617, Karar No: 2021/1851, Tarih: 01.03.2021

**16. Hukuk Dairesi         2018/3617 E.  ,  2021/1851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, Bismil İlçesi Korukçu Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünün adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi ... ve harita bilirkişisi ...'in 02.02.2015 havale tarihli raporu ve ekindeki krokide (A) harfiyle gösterilen 1.295,35 metrekarelik kısmının birliğin son parsel numarası verilerek davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, hükme esas alınan 02.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölüm yönünden davacı yararına zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermek için yeterli bulunmamaktadır. Şöyleki; hükme esas alınan ziraatçı bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmaz bölümünün önceki niteliği, zilyetlik durumu, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, imar-ihyasının tamamlanıp tamamlanmadığı ve tamamlanmış ise sonrasındaki kullanım süresi belirlenmemiş, taşınmazın değer hesabı ve güncel durumunun değerlendirilmesi ile yetinilmiştir. Öte yandan bir arazinin niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez.