muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2394, Karar No: 2015/1470, Tarih: 29.05.2015

Protokolün birinci maddesi mülkiyetin korunmasını düzenlemekte olup; bu madde üç kuraldan oluşmaktadır. Bu kuralların ilki; mülkiyet hakkına saygı duyulması biçiminde genel ilkedir. İkincisi; mülkiyet hakkından kamu yararı nedeniyle hukuka uygun olarak yoksun bırakılmanın meşruluğu; nihayet üçüncüsü de, mülkiyet hakkının kamu yararına uygun olarak kullanılmasının düzenlemesinin meşru bir müdahale sayılacağı ilkesidir.

Bu bağlamda kamulaştırmasız el atma iddiaları Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde ileri sürüldüğü zaman, mahkeme meşru müdahalelerin olup olmadığını incelemektedir; meşru bir müdahale yoksa, mülkiyet hakkına saygı duyulmadığına ve hakkın ihlal edildiğine karar vermektedir.

E-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Uygulaması:

6487 sayılı “Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun”un 21.maddesiyle 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun, geçici 6.maddesi değiştirilmeden önce, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca:

İmar planlarında kamu alanı olarak tahsis edilmiş bulunan taşınmazlar üzerinde malikinin ileriye yönelik inşaat yapma gibi kişisel tasarruflarda bulunma, rayiç değeri üzerinden satma, kiralama, yararlı değişiklikler yapma gibi, mülkiyet hakkının sahibine verdiği yetkileri kullanma hakkı kısıtlandığı kabul edilmiştir.

Ayrıca, İdare, kamu yararı nedeniyle, kamusal amaçların gerçekleştirilmesi için bir takım işlemler yaparken, Anayasanın ikinci kısmında yer alan temel hak ve hürriyetlerle uyumlu, özellikle 35.madde ile güvence altına alınan mülkiyet hakkına saygılı olmak gerektiği kabul edilmiş ve buradan hareketle, imar planlarında uzunca bir süre kamu alanı olarak tahsis edilmiş bulunan taşınmaların kamulaştırmayarak veya takas yoluyla davacıya başka bir yerden taşınmaz vermeyerek pasif kalmak suretiyle tasarrufunu engelleyen davalı idarelerin, Anayasada yer alan temel hak ve hürriyetlerle, bireyin mülkiyet hakkına saygılı olmadığı, dahası, böyle bir durumda idarece, kamu yararı savında bulunulamayacağı, eş söyleyişle, imar planlarında umumi hizmetlere ayrılan alanların yıllarca uygulamaya dökülmemiş olması ve bunun da süregelen bir hal alması, ortada bir kamu yararının bulunmadığının kabulünü gerektirdiği, bu durumdaki taşınmaz maliklerinin, mülkiyet hakkının kendisine verdiği yetkilerle donatılmış olarak, dilediği gibi tasarrufta bulunmasının idarece yıllarca engellenmiş olmasının, “Hukuk Devleti” ilkesinin en önemli unsurlarından biri olan “hukuk güvenliği”ni zedelediği, mülkiyet hakkına kamusal yarar, sebep gösterilerek getirilen sınırlama, malikin taşınmaz üzerindeki tasarruf hakkını belirsiz bir süre için kullanılmaz hale getirerek bir hukuk devletinde kişinin hak ve özgürlükleri ile kamu yararı arasında bulunması gereken dengenin bozulmasına yol açarak hukuk güvenliğini yok ettiği kabul edilmiştir.

Bu bağlamda; uzun yıllar programa alınmayan imar planının fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma, ya da, takas cihetine gitmeyen davalı İdarenin, malikin taşınmaz üzerindeki tasarruf hakkını belirsiz bir süre için kullanılamaz hale getirdiği, dolayısıyla malikin taşınmazdan mülkiyet hakkının özüne uygun şekilde yararlanma olanağı kalmadığı, taşınmaz malikinin mülkiyet hakkının hukuksal bir nedene dayanılmadan İdarece engellendiği kabul edilmek suretiyle, malikin taşınmaz üzerindeki egemenliği hukuk düzeninin sınırları içinde üçüncü kişilere karşı korunmuş ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 683.maddesinde malike, hukuka aykırı olarak müdahalenin önlenmesini isteme hakkı tanınmıştır.

Diğer taraftan, bir kişinin taşınmazına eylemli olarak el atıp tamamen veya kısmen kullanılmasına engel olunması ile, imar uygulaması sonucu o kişinin mülkiyetinde olan taşınmaza hukuken kullanmaya engel sınırlamalar getirilmesi arasında sonucu itibari ile bir fark bulunmadığı, her ikisinin de kişinin mülkiyet hakkının sınırlandırılması anlamında aynı sonucu doğurduğu, bundan öte; uzun yıllar programa alınmayan imar planının fiilen hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma, ya da, takas cihetine gitmeyen idarenin, pasif ve suskun kalmak ve işlem tesis edilmemek suretiyle taşınmaza müdahale etmiş sayılacağı; bu haliyle idarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip bulunan kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığı için yeterli bulunduğu ve kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığının doğal sonucu, idarenin hukuka aykırı eylemiyle mülkiyet hakkı engellenen taşınmaz mal sahibi davacının, dava yoluyla kamulaştırmasız el koyma hükümleri doğrultusunda mülkiyetin bedele çevrilmesini, eş söyleyişle idareden değer karşılığının verilmesini adli yargı yerinden isteyebileceği kabul edilmiştir. (HGK'nun 15.12.2010 gün ve E:2010/5–662, K:2010/651 sayılı ilamı)

F-Uyuşmazlık Mahkemesi Uygulaması:

Anayasa’nın 158.maddesiyle, adlî, idari ve askerî yargı mercileri arasındaki görev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarak çözümlemeye yetkili kılınan Uyuşmazlık Mahkemesinin istikrar bulmuş içtihatları da bu yönde olup, Uyuşmazlık Mahkemesi benzer bir olayda görevli mahkemenin idari yargı olduğunu kabul etmiştir. (Uyuşmazlık Mahkemesi 04.02.2013 gün ve 201/107 E- 2013/230 K sayılı kararı)

G-Anayasa Mahkemesi Kararları:

- Bireysel Başvuru sonucu verilen karar; , Uyuşmazlık Mahkemesi’nce benzer bir olayda görevli mahkemenin idari yargı olduğuna ilişkin verdiği kararın kaldırılması için Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuruda bulunulmuş, Yüksek Mahkeme’nin 18.09.2013 tarih ve 2013/1586 başvuru numaralı kararı ile başvurunun, adil yargılanma hakkının ve kanuni hâkim güvencesi ilkesinin ihlal edildiği iddiaları yönünden “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmiştir.

- Bireysel Başvuru sonucu verilen karar; , Uyuşmazlık Mahkemesi’nce benzer bir olayda görevli mahkemenin idari yargı olduğuna ilişkin verdiği kararın kaldırılması için Anayasa Mahkemesi’ne bireysel başvuruda bulunulmuş, Yüksek Mahkeme’nin 18.09.2013 tarih ve 2013/1586 başvuru numaralı kararı ile başvurunun, adil yargılanma hakkının ve kanuni hâkim güvencesi ilkesinin ihlal edildiği iddiaları yönünden “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmiştir.

-Anayasaya aykırılık nedeniyle verilen karar; 04.11.1983 günlü, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun, 24.05.2013 günlü, 6487 sayılı Bazı Kanunlar ile 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 21.maddesiyle değiştirilen geçici 6.maddesinin yedinci, onbirinci ve onüçüncü fıkralarının Anayasa’nın 10. ve 38.maddelerine aykırılığı ileri sürülerek iptallerine karar verilmesi istemi ile Anayasa Mahkemesi’ne yapılan itiraz sonucu Yüksek Mahkeme’nin 25.09.2013 tarih ve 2013/93 esas 101 karar sayılı ilamı ile

“...2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2.maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendinde, “İdari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları”nın idari yargıda görüleceği hükme bağlanmıştır. Buna göre, özel kanunlarda adli yargının görevli olduğu belirtilmedikçe, idari işlem ve eylemlerden kaynaklanan tazminat davalarının görüm ve çözümü idari yargının görev alanına girmektedir.

Bununla birlikte, Türk Hukukunda, Fransız uygulamasının etkisiyle idarenin, hiçbir hukuki temeli bulunmayan bazı eylemlerinden doğan zararların tazmininin idari yargıda değil, adli yargıda görülmesi gerektiği doktrin ve yargısal içtihatlarda kabul edilmektedir. Bu eylemler, şeklen idareden sadır olmalarına rağmen eylemlerdeki ağır hukuksuzluk, bunların fonksiyonel açıdan idari eylem olma niteliğini ortadan kaldırmakta ve fiili yola dönüştürmektedir. Bu derece ağır hukuksuzluklar içeren fiiller, öteden beri idari eylem olarak değil haksız fiil olarak yorumlamakta ve uygulanmaktadır.

Türk hukukunda “fiili yol”un en karakteristik örneği, “kamulaştırmasız elatma”lardır. Kamulaştırmasız el atma, idarenin, bir kişiye ait taşınmazı bilerek veya bilmeyerek kamulaştırmaya ilişkin usul ve kurallarına uymaksızın ve bir bedel ödemeksizin işgal ederek kamu hizmetine tahsis etmesi şeklinde tanımlanmaktadır. Buna göre, kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için, kişiye ait gayrimenkulün idarece (kamu hizmetinde kullanılmak amacıyla) işgal edilmiş olması ve bu işgalin kanunda öngörülen usul ve esaslara uyularak tesis edilmiş bir kamulaştırma işlemine dayanmadan gerçekleştirilmiş olması gerekmektedir. Bu şekilde, idarenin hukuk dışı eyleminden kaynaklanan fiili el atmaların, özel kişilerin haksız fiil teşkil eden eylemlerinden hiçbir farkının bulunmadığı, bu nedenle bu tip eylemlerden doğan zararların da özel kişilerin haksız fiilinden doğan zararlarda olduğu gibi adli yargıda dava konusu edilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Başvuran Mahkemede görülen davaya konu olayda, davacıya ait taşınmaz, imar planlarıyla ‘‘dere mutlak koruma alanı ” sınırları içine alınmış ve bu nedenle davacının taşınmaz üzerindeki tasarruf yetkisi kısıtlanmıştır. Davacının tasarruf yetkisinin kısıtlanmasının, davacının mamelekinde azalma meydana getirebileceği tartışmasızdır. Ancak, davacının mülkü üzerinde tasarruf etme hakkının kısıtlanması, idarenin bir eyleminden değil, idari bir işlem niteliğinde olduğu tartışmasız olan imar planından kaynaklanmaktadır. Olayda, idarenin fiili el koyma niteliği taşıyan bir eylemi henüz bulunmamakta, aksine kanunen yapması gereken kamulaştırma işlemlerini yapmamak biçiminde tezahür eden bir eylemsizliği söz konusudur.

Öte yandan, kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerekmektedir. Oysa Mahkemede görülen davaya konu olayda olduğu gibi “imar kısıtlamaları”nda taşınmaz zilyetliği malikte kalmaya devam etmekte olup yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kalması söz konusu olmaktadır...”

Hususları açıklanarak geçici 6.maddenin onuncu fıkrasının üçüncü cümlesinde de, “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir” hükmüne yer verilerek imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılacağının teyit edildiği belirtilmiştir.

H-Sonuç:

H-Sonuç:

Anılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya bakıldığında; davacıya ait İzmir ili Bayraklı ilçesi, Yamanlar Mahallesi 36008 ada 19 parselde kayıtlı taşınmazın tamamının imar planında yol ve yeşil alan içerisinde kaldığı, yürürlükte olan imar planına göre taşınmazın, özel mülkiyete konu olamayacak yerlerden olduğu anlaşılmakta olup, bu haliyle dava konusu taşınmaz hakkında idarenin fiili bir elatması bulunmasa da imar kısıtlamasına dayalı hukuki elatması bulunmaktadır.

Az yukarda belirtildiği üzere, bu tür iddialara karşı açılacak davalarda, 2942 sayılı Kanun’un Geçici 6.maddesinin onuncu fıkrası hükmü gereğince idari yargı görevli olduğundan yerel mahkemenin direnme kararı yerinde olup direnme kararının onanması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin  temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35094, Karar No: 2016/1576, Tarih: 03.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35094 E.  ,  2016/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, tek uzman hekimin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4943, Karar No: 2009/5587, Tarih: 10.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4943 E.  ,  2009/5587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Küçükçekmece 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı AEE İnş. Mad.Dış Tic.AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacılar ... ve ... ... vekilleri müvekkillerinin ... ...’dan alacaklı olduğunu, 04.10.2004 günü bedeli paylaşıma konu malları üzerine haciz koydurduklarını, dava dışı Natura Plastik Metal Ürünleri İmalat San. Tic. Ltd. Şti.nce açılan istihkak davasının “açılmamış sayılmasına” karar verildiğini; haciz tarihlerinin önce olmasına rağmen sıra cetveline alınmadıklarını ileri sürerek;

Birleşen dosya davacısı AEE İnş. Madencilik Dış Tic. AŞ. vekili de hacizlerinin davalı ... Mensucat San. Tic. AŞ.nin takip dosyasından konulan hacizlerden önceki tarihli olduğunu; haczedilen makinelerin aynı olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davacılar ... ve ... ...’in hacizlerinin ilk haciz olduğu gerekçesiyle asıl; haczi sonraki tarihli olan ... Mensucat San. Tic. AŞ.nin sıra cetvelinden çıkartılması gerektiğinden bahisle de birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı-birleşen dosya davalısı AEE İnş. Madencilik Dış Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı-birleşen dosya davalısının temyiz itirazı haczedilen ve satılan malların aynı mallar olmadığı noktasındadır. Hukukçu bilirkişiye yaptırılan inceleme, bu bakımdan yeterli değildir. Bu durumda mahkemece dava dışı borçlu şirketin envanter defteri ve diğer kayıtları üzerinde mühendis bir bilirkişinin de katılımıyla oluşturulacak bir bilirkişi heyetince inceleme yaptırılması ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3662, Karar No: 2023/3536, Tarih: 30.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3662 E.  ,  2023/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2016/289 E., 2022/132 K.

DAVA TARİHİ : 14.05.2012-Birl. Dava 09.07.2012-17.05.2012

HÜKÜM/KARAR : Red- Kabul

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece asıl davanın reddine, birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraflarca temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde; PEARL isimli geminin satılarak paraya çevrildiğini ve satış bedeli üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, kendilerinin faturaya dayalı gemi alacaklısı olup öncelikleri olduğu halde sıra cetvelinde sonraki sıralarda yer aldığını, davalıların kendi alacakları karşısında öncelikli olmadığını öne sürerek davalıların sıra cetvelinden çıkarılarak yeni bir sıra cetveli düzenlenmesini talep etmiştir.

2. Birleşen 2015/680E. Sayılı dosyada davacılar vekili dava dilekçesinde; davacı müvekkillerinin PEARL isimli gemide gemi adamı olarak çalıştığını bu nedenle alacaklarının öncelikli olduğunu ancak bu alacakların sıra cetvelinde gösterilmediğini ve pay ayrılmadığını öne sürerek sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

3. Birleşen 2016/165E. Sayılı dosyada davacı vekili dava dilekçesinde; PEARL isimli gemi üzerinde müvekkilinin A tipi ipotek hakkı bulunduğunu, ipotek kapsamında alacağın tahsili için menkul rehninin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığını belirterek, alacağın kanuni rehin hakkı vermemesi, takiplerin düşmüş olması, zamanaşımına uğraması, teminat taraf sıfatı tebligat vb dolayı diğer alacaklılara karşı etkili olmaması gibi sebeplerle tüm davalıların müvekkili bankanın sırasından önceki sıralarının iptalini, bu alacaklara müvekkili bankanın sırasından sonra sıra verilmesini, tüm davalıların alacak miktarlarının sıra cetvelinde yer alan tutardan az miktarda olduğunun tespiti halinde fazla olan kısımlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda davalılar kendi alacaklarının öncelikli olduğunu öne sürerek ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile asıl davada davacının tüm talepleri bakımından rehin hakkının düştüğünden bahisle davanın reddine, Birleşen 2015/680 esas sayılı dosyada, davacı ...'un davasının1 yıllık süre içinde takip yapmadığından reddine,

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda davalılar kendi alacaklarının öncelikli olduğunu öne sürerek ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile asıl davada davacının tüm talepleri bakımından rehin hakkının düştüğünden bahisle davanın reddine, Birleşen 2015/680 esas sayılı dosyada, davacı ...'un davasının1 yıllık süre içinde takip yapmadığından reddine,

Diğer davacılar ..., ..., ..., ..., ..., Hikmet Guliyev, Baylar Huseynov, ...'un davasının gemi adamları olduğundan bahisle kabulü ile alacaklarının, sıra cetvelinin 1.sırasına kaydedilmesine, Birleşen 2016/165 esas sayılı dava dosyasında; Davalı Gemtiş Tersanecilik ve Tic. Ltd. Şirketi bakımından davanın bekçilik ve muhafaza hizmeti yönünden süresinde takip yapılmadığı, bu alacaklının alacağının yediemin ücreti da sayılmayacağı gerekçesiyle sıra cetvelinden çıkarılmasına, Davalılar ..., ..., ... ve ... hakkındaki davanın alacakları usulüne uygun kaydedildiğinden reddine, Davalılardan ... hakkındaki davanın kabulü ile bu davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına, Davalı ...'nin sıra cetvelinin 1(g) sırasında kayıtlı olan alacağı bakımından davanın reddine, sıra cetvelinin 1(h) sırasındaki alacağı bakımından alacağın adi alacak olduğundan bahisle davanın kabulü ile sıra cetvelinin 3.sırasına kaydına, Davalı ...hakkındaki davanın kabulüne ve sıra cetvelinin 1(ı) sırasındaki alacağının çıkartılarak davacı alacağından sonra gelmek üzere, sıra cetvelinin 3.sırasına kaydına, Davalı Transbosphor Denizcilik Nak ve Tic. Ltd Şirketi bakımından davanın kabulüne ve sıra cetvelinin 1(i) sırasındaki alacağının çıkartılarak, alacağın davacı alacağından sonra gelmek üzere sıra cetvelinin 3.sırasına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Davalı ...'., asıl davacı-birleşen davalı Transbosphor Denizcilik Nak. ve Tic. Ltd. Şti., birleşen davacı ..., birleşen davacı RCT(Birleşim) Varlık, davalı Gemtiş Tersanecilik ve ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuştur. Davalı ... ise katılma yoluyla temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... temyiz dilekçesinde; alacaklarının zorunlu halde alınan yakıt tedarikinden kaynaklandığını, seferin devamı için zorunlu olduğunu ve davanın reddi halinde tek vekalet ücreti verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Asıl Davacı-Birleşen Davalı Transbosphor Denizcilik Nak. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz dilekçesinde; batma tehlikesi geçiren gemiye koruyucu malzeme temin ettiklerinden bahisle alacaklarının gemi alacağı olduğunu ve sıra cetvelinde öncelikli yer alması gerektiğini ileri sürmüştür.

3. Birleşen Davacı ... temyiz dilekçesinde; gemi adamı olduğunu ve tescilsiz öncelik hakkı bulunduğunu ileri sürmüştür.

2. Asıl Davacı-Birleşen Davalı Transbosphor Denizcilik Nak. ve Tic. Ltd. Şti. temyiz dilekçesinde; batma tehlikesi geçiren gemiye koruyucu malzeme temin ettiklerinden bahisle alacaklarının gemi alacağı olduğunu ve sıra cetvelinde öncelikli yer alması gerektiğini ileri sürmüştür.

3. Birleşen Davacı ... temyiz dilekçesinde; gemi adamı olduğunu ve tescilsiz öncelik hakkı bulunduğunu ileri sürmüştür.

4. Birleşen Davacı RCT (Birleşim) Varlık temyiz dilekçesinde; gemi adamlarının takiplerinin düştüğünü, ...’nün alacağının amme alacağı olmadığını, bu davada ispat yükünün davalılarda olduğunu ileri sürmüştür.

5. Davalı Gemtiş Tersanecilik temyiz dilekçesinde; Alacağının kaynağının yediemin tarafından yapılan muhafaza sözleşmesine dayandığını bu nedenle öncelikli olduğunu ileri sürmüştür.

6. Davalı ... katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; alacaklarının kurtarma faaliyetine dayandığını ve diğer gemi alacaklısı haklarına nazaran öncelikli olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, bedeli paylaşıma konu geminin satışı sonucu düzenlenen sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3/2, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) geçici 2 ve HUMK'nın 26.09.2004 tarih 5236 sayılı Kanunla değişmeden önceki haline göre 428,438 ve 439. maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 138 nci maddesinin ikinci fıkrası, 142 nci maddesinin birinci fıkrası. 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanununun 1235. maddesi ve devamı.

3. Değerlendirme

1. Tüm davalarda davalı olan Jupiter Shipping And Tranding Ltd.'e sıra cetvelinde pay düşmemiştir. Bu alacaklı durumu kabullenerek şikayet veya itiraz yoluna gitmediğine göre sıra cetvelinde pay ayrılmayan ve bu durumu şikayet ve dava konusu yapmayan alacaklının temyiz itirazında hukuki yarar bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl davacı-birleşen davalı Transbosphor Denizcilik, birleşen davacı ..., birleşen davacı RCT Varlık, ve davalı ... Müdürlüğünün tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Davalı ....'nin temyiz itirazları yönünden;

İcra ve İflas Kanununun paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2 maddesinde; "Haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır." hükmü yer almaktadır. Bu düzenleme uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nispetinde ödenir.