muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2052, Karar No: 2023/514, Tarih: 09.02.2023

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen dosyalarda şikayete konu sıra cetvelinde, takip borçlusu Kazım Gürol ...’ın hissedarı bulunduğu şirketteki kâr payının dağıtıma konu yapıldığı, bu kapsamda masraflar düşdükten sonra kalan 5.054.786,40 TL’nin tamamının birinci sırada yer alan ... ... A.Ş.’ye ödenmesine karar verildiği, şikayet olunan bankanın kesin haciz tarihinin 30.07.2019 tarihi olduğu, takip borçlusunun yasal beş günlük sürede borca itiraz davası açtığı, bu davanın devam ettiği dönemde satış isteme süresinin işlemeyeceği, dolayısıyla süresinde satış istenmediğine ilişkin itirazların yerinde olmadığı, İİK’nın 169. maddesi uyarınca borca itiraz edilmiş olmasının satıştan başka icra takip işlemlerini durdurmayacağı, sıra cetvelindeki ilk kesin haczin şikayet olunan bankanın haczi olduğu, birleşen dosyada şikayetçi T. ... Bankası T.A.O’nın ihtiyati haczinin sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle kesin hacze dönüşmediği, hacze iştirakinin bu nedenle mümkün olmadığı, şikayetçiler tarafından, şirket hissesi kâr payının haciz tezkereleri yoluyla haczedilemeyeceği, fiilen hisse senetlerine el konulmadıkça haczin geçerli olmayacağı ileri sürülmüş ise de şikayet olunan ... ... A.Ş.’nin takip dosyasında haciz işlemine yönelik bir şikayette bulunulmadığı, birleşen 2021/322 E. sayılı dosyada şikayetçi ... A.Ş.’nin kesin haciz tarihinin 02.03.2021, birleşen 2021/335 E. sayılı dosyada şikayetçi ...’ün kesin haciz tarihinin 27.03.2021 tarihi olduğu, sıra cetvelinde bu tarihler gözetilerek yapılan sıralamanın doğru olduğu, sıra cetvelinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Asıl dosyada şikayetçi T. ... Bankası T.A.O vekili istinaf başvuru dilekçesinde; sıra cetvelinde kendisine birinci sırada pay ayrılan şikayet olunan ... ... A.Ş.’nin haciz tarihinin hatalı gösterildiğini, ayrıca süresinde satış talep edilmediğinden haczinin düştüğünü, üçüncü sırada yer alan ...’nın haciz tarihinin hatalı gösterildiğini, altıncı sırada yer alan T. İş Bankasının bedeli paylaşıma konu menkul üzerinden hiç haczi bulunmadığını, müvekkilinin ihtiyati haczinin ilk kesin hacze iştirak etmesi gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2-Birleşen Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 2021/335 E. sayılı dosyasında şikayetçi ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; sıra cetvelinde birinci sırada yer alan şikayet olunan ... ... A.Ş.’nin ve ikinci sırada yer alan ...’nın hacizlerinin geçersiz olduğunu, zira pay senedi çıkarılmış hisseler ve bu hisselere bağlı olan hakların, menkullerde olduğu gibi İİK’nın 88. maddesi hükmüne göre yapılması gerektiğini, öte yandan bu hacizlerin süresinde satış talep edilmediğinden düştüğünü, cetvelin üçüncü sırasında yer alan ... A.Ş.’nin ve dördüncü sırasında yer alan Ziraat Bankası A.Ş.’nin hacizlerinin de yine aynı nedenlerle geçersiz olduğunu, yedinci sırada yer alan T. ... Bankası T.A.O’nun cetvelden çıkarılması gerektiğini, takip borçlusunun hissedarı bulunduğu şirketin kar payı dağıtımına karar verildiği genel kuruldan önce, henüz alacağın mevcut ve doğup doğmayacağının belli olmadığı bir dönemde konulan tüm hacizlerin geçersiz olduğunu, bu anlamda geçerli tek haczin müvekkilinin 02.03.2021 tarihli haczi olduğunu, cetvelin bu nedenlerle iptali gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

3-Birleşen Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2021/322 E. sayılı dosyasında şikayetçi T. ... A.Ş. vekili şikayet dilekçesinde; bedeli paylaşıma konu kar payına ilişkin 08.08.2019 tarihli hacizlerinin, İİK’nın 94/1 maddesi hükmüne göre yapılmasının yasaya aykırı olduğu ve İİK’nın 88. maddesine göre fiilen el koyma suretiyle yapılması gerektiği gerekçesiyle ilgili icra mahkemesince iptal edildiğini, sıra cetvelinde müvekkilinden önce gelen alacaklıların hacizleri de fiilen el koyma suretiyle yapılmadığından geçersiz kabul edilmesi gerektiğini, bunun yanında daha sonra uyguladıkları 25.02.2021 tarihli hacizlerinin İİK 89/1. maddesine uygun olarak yapıldığını, ancak sıra cetvelinde daha önceki tarihli bu haciz yerine en son uyguladıkları 02.03.2021 tarihli hacizlerinin esas alındığını, cetvelin bu nedenlerle iptali gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleşen dosyalarda şikayete konu sıra cetvelinde, birinci sırada pay ayrılan şikayet olunan ... ... A.Ş.’nin alacaklı bulunduğu icra dosyasında, takip borçlusu tarafından yasal sürede borca itiraz davası açıldığı, bu halde icra mahkemesi kararına kadar satış isteme sürelerinin işlemeyeceği, bu dosyada süresinde satış talep edilmediğinden haczin düştüğüne dair iddiaların yerinde olmadığı, ikinci kez haciz istenmiş olmasının ilk haczi hükümsüz kılmayacağı, bunun gibi İİK’nın 169. maddesi uyarınca borca itiraz edilmiş olması halinde, ödeme süresinden sonra konulan hacizlerin kesin haciz olduğu, sıra cetvelinde ilk kesin haczin şikayet olunan bankanın haczi olduğu, şikayetçilerden T. ... Bankası T.A.O’nun ihtiyat haczinin sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle kesinleşmediğinden hacze iştirak hakkı bulunmadığı, her ne kadar bedeli paylaşıma konu şirket kar payına ilişkin haczin, haciz tezkereleri gönderilmesi ile mümkün olmadığı, haciz işleminin fiilen hisse senetlerine el konulmadıkça geçerli olmayacağı ileri sürülmüş ise de sıra cetvelinin düzenlendiği dosyada bu yönde bir şikayette bulunulmadığı, sıra cetvelinin kesin haciz tarihleri gözetilerek usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekillerin temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Temyiz yoluna başvuran, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri, istinaf başvuru dilekçelerinde dile getirdikleri itirazları temyiz nedeni olarak ileri sürmüşlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık haciz sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır. Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri ve her derece içinde de sıralar oluşturulur. Sıra cetvelinde esas alınan haczin bir nedenle kaldırılması halinde cetvel hükümsüz kalır. Ayrıca, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi kaldırılan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı kalmaz ve şikayetinin bu nedenle reddi gerekir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Somut olayda, sıra cetvelinde 1. sırada pay ayrılan şikayet olunan ... ... A.Ş.'nin haczinin, takip borçlusu tarafından süresiz şikayet yoluna başvurulması üzerine, Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 11.03.2022 tarih ve 131 E., 152 K. Sayılı kararıyla iptal edildiği, kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır. Ayrıca, birleşen dosya şikayetçisi ... vekili tarafından temyiz aşamasında gönderilen dilekçe ekinde yer alan belgelerden, sıra cetvelindeki diğer bir kısım alacaklının hacizlerinin de ilgili icra mahkemelerince iptal edildiği görülmüştür. Bu durumda, mahkemece ilgili icra mahkemesi kararlarının kesinleşip kesinleşmediği ve sonuç olarak sıra cetvelinde esas alınan hacizlerin iptal edilip edilmediği araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmekte olup, hükmün bu nedenle re'sen bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2015/2949, Karar No: 2015/5017, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2949 E.  ,  2015/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/194514

MAHKEMESİ : Soma(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/615 (E) ve 2013/309 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 13.12.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 06.03.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8510, Karar No: 2014/1907, Tarih: 13.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8510 E.  ,  2014/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2010

NUMARASI : 2008/170-2010/23

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında imzalanan 17.02.1994 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile 5870, 4359, 4916, 4367, 4371, 4360 ve 4355 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde inşaat yapımının kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince 5870 parsel sayılı taşınmazda müvekkiline isabet eden on dairenin 17.02.1995 tarihinde teslim edilmesi gerektiği halde 16.07.1997 tarihinde teslim edildiğini, 4359 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılacak inşaattan müvekkiline isabet eden altı dairenin ise teslim tarihinin 17.12.1995 olmasına rağmen halen teslim edilmediğini, ayrıca müvekkilinin davalıdan 14.08.1999 tarihli satış sözleşmesi ile 4371 sayılı taşınmaz üzerindeki 7 no'lu daireyi satın aldığını, bu dairenin teslim tarihi 14.12.1999 olarak belirlendiği halde bu dairenin de teslim edilmediğini, her iki sözleşmenin 5. maddelerinde bağımsız bölümlerin süresinde teslim edilmemesi durumunda rayiç bedel üzerinden kira ödeneceğinin öngörüldüğünü, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 3. maddesi ile sözleşme tarihinden itibaren vergilerden yüklenici sorumlu olduğu halde müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere kira tazminatı ile ödenen vergi bedelleri karşılığı toplam 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle talebini 145.182,03 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, on adet dairenin süresi içinde teslim edildiğini, davacıya ait dava dışı dairedeki eksik işlerin müvekkilince yapıldığını, bu bedelin davacının talebinden tenzilinin gerektiğini, 7 no'lu dairenin ise davacıya gecikme bedelleri karşılığı devir edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ödenen emlak vergileri yönünden davacı tarafın davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 4371 ve 4359 parsel sayılı taşınmazlardaki daireler bakımından 144.248,00 TL kira alacaklarının bir sonraki ayın 1. gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak gecikme tazminatı istemine ilişkin temyiz itirazı yönünden;

Kural olarak düzenlemesi dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 355. vd. maddelerinde yer alan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, inşaatın kararlaştırılan tarihte tesliminin gerçekleştirilememesi durumunda yüklenici borçlu temerrüdüne düşer ve arsa sahibinin anılan yasanın 106/2. maddesince seçimlik hakkı doğar. Arsa sahibi bu seçimlik hakkını, geciken ifayı beklemek ve gecikme tazminatını istemek olarak kullanmış ise sözleşmeyi feshetmeden, ileride olası eksik-ayıplı işlere ilişkin alacağının muacceliyetini fiili teslime erteleyerek, gecikme tazminatı alacağını her ay sonu itibariyle talep veya dava ederek, eserin teslimini bekleyebilir. Başka bir anlatımla, bu alacaklarını talep veya dava etmek için eserin yüklenici tarafından teslimini beklemek zorunda değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yöndedir. Nitekim eldeki davada geciken süredeki zararın tazmini istenmektedir. Bir alacağın ifa olanağı, başka bir anlatımla dava edilebilme hakkı doğmadan, o alacak yönünden, zamanaşımı başlamaz. Nitekim, BK’nın 128. maddesi, zamanaşımının alacağın muaccel (dava edilebilir veya istenebilir) olduğu tarihten başlayacağını açık bir şekilde belirtmiştir.

Gecikme tazminatı alacağına ilişkin zamanaşımı, o alacakların muaccel oldukları ay sonlarından mı, yoksa teslime kadar tümü için fiilî teslim tarihinden mi başlayacaktır? Örneğin, Ocak ayı gecikme tazminatı alacağı, Ocak sonunda muaccel olmasına rağmen, bu alacağın zamanaşımı muaccel (dava edilebilir) olduğu Ocak sonundan mı, yoksa eserin ileride teslim edileceği tarihten mi başlatılacaktır?

Gecikme tazminatı alacağına ilişkin zamanaşımı, o alacakların muaccel oldukları ay sonlarından mı, yoksa teslime kadar tümü için fiilî teslim tarihinden mi başlayacaktır? Örneğin, Ocak ayı gecikme tazminatı alacağı, Ocak sonunda muaccel olmasına rağmen, bu alacağın zamanaşımı muaccel (dava edilebilir) olduğu Ocak sonundan mı, yoksa eserin ileride teslim edileceği tarihten mi başlatılacaktır?

Zamanaşımının, eserin tesliminde başlatılmasını öngören BK’nın 363. maddesi, gecikme tazminatı değil, kusura ve dolayısıyla eksik işlere ilişkin olup, madde metninde bu açıkça belirtilmiştir. Bu kural doğrudur; zira, ayıplı ve eksik işler alacağı, ancak teslim tarihinde muaccel (dava edilebilir) hale gelirler. Çünkü, ayıp ve eksik işlerin parasal karşılıklarını istemek için, BK’nın 106/2. maddesinde belirtilen ilk seçimlik hak doğrultusunda, eserin teslimini beklemek gerekir ki, eser teslim edilir edilmez mutâd sürede o eseri muayene edip, eksik-ayıplı işler var mı, yok mu, varsa parasal karşılıklarının ne olduğu tesbit edilebilsin. Sonuç olarak kira tazminatında zamaşımı süresi bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarihten itibaren başlar. O halde arsa sahibi gecikilen her ay için zararını davayla isteyebileceğine göre her geçen ay zararı o ayın sona ermesiyle istenebilir (muaccel) hale gelir. Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 02.05.1989 gün ve 3941/2261 sayılı ilamı da bu yöndedir. Nitekim, dava tarihinde yürürlüğe olan 818 sayılı BK'nın 129. (TBK'nın 150.) maddesi, varılan bu sonuca paralel bir düzenleme içermektedir.

''Arsa sahibi ifayı bekliyor ise, yüklenici sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirmek zorundadır. Sözleşme ifa ile sonuçlanmamışsa, zamanaşımı süresi işlemeye başlamaz. O halde, gecikme tazminatı istemleri yönünden zamanaşımının başlangıç tarihi, sözleşmeye göre yüklenicilerin edimlerini yerine getirerek davacıya ait bağımsız bölümleri teslim tarihidir.'' şeklinde bir sonuca varılamaz ve BK'nın 106/2. maddesinden bu yönde bir sonuç çıkartmak mümkün değildir. Dairemizin yerleşik uygulaması da 13.02.2013 tarih ve 2012/6798 E, 2013/787 K. sayılı ilamı ile 20.09.2013 tarih ve 2731 E, 5618 K. sayılı ilamında olduğu üzere bu yöndedir.

Öte yandan, zamanaşımı (HMK. m.116 kapsamında bir ilk itiraz olmayıp) maddi hukuktan kaynaklanan bir def'i ve savunma aracı olup, davanın başında, süresinde verilecek cevap dilekçesinde ileri sürülebilir. Bu aşama geçildikten sonra ileri sürülmesi, savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi anlamına gelir. Bu durum ise, karşı tarafın izni (açık veya zımni) olmaksızın ya da ıslah yoluna gidilmeksizin yapılırsa geçerli değildir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.04.2011 gün ve 2010/9-629 E, 2011/70 K sayılı ilamı). Özetle belirtmek gerekirse, (savunmanın genişletildiği itirazı ile karşılaşılmadığı sürece) zamanaşımı savunmasının geç ileri sürülmesi, incelenmesine engel değildir. Gerek bilimsel görüşlerde ve gerekse uygulamada oybirliği ile kabul edilen görüşe göre; savunmanın genişletilmesine muvafakat açık (sarih) olabileceği gibi, zımni de olabilir. Davalının savunmayı genişletmesi üzerine, davacı hemen buna (yani savunmayı genişletmeye) itiraz etmezse ve özellikle de genişletilen savunmanın esasına cevap verir ve bu savunmanın belli nedenlerle varit olmadığını ve olayda zamanaşımının dolmadığını bildirirse bu takdirde savunmayı genişletmeye zımnen muvafakat etmiş sayılır. Bu takdirde ise, davalı tarafından dermeyan edilen zamanaşımı savunmasının incelenmesi zorunludur. Çünkü, incelenmesi mümkün bir zamanaşımı savunması mevcut iken işin esasına girilip, uyuşmazlığın çözümlenmesi mümkün değildir (Baki, Kuru: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul, 2001, s.1722 vd. ve orada anılan kararlar; HGK'nun 29.02.1984 gün ve E:1981/4-1158, K:1984/168 sayılı ve 12.12.2012 gün ve E: 2012/15-461, K: 2012/1104 ). Bu ilkeler ve açıklamalar, HMK'nın 141. maddesinin uygulanması gereken hallerde açık muvafakat gerektiğinden geçerli olmayıp, karar tarihi olan 21.01.2010 tarihi ve öncesinde HMUK'nın hükümleri uygulanacağından somut olayda zımni muvafakat ilkesi geçerlidir.

Somut olayda, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 10.000,00 TL gecikme tazminatının tahsili için dava açıldığı, davalı yüklenici vekilinin süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunduğu, davacı vekilince 30.07.2009 havale tarihli dilekçe ile dava değerinin 145,182,03 TL olarak ıslah edildiği, davalı tarafça ıslah dilekçesine karşı süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunulmamasına rağmen hükmün verildiği 21.01.2013 tarihli duruşmada davalı vekilince zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi istendiği anlaşılmış olup, bunun üzerine davacı vekilince savunmanın genişletildiği ve buna muvafakat edilmediği beyan edilmemiştir.

Öte yandan, gecikme tazminatı kural olarak sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden, eserin eksiksiz ve ayıpsız olarak sözleşmeye uygun biçimde teslim edildiği tarihe kadar ya da iş sahibinin teslimden önce bağımsız bölümü fiilen kullanmaya başladığı veya üçüncü kişiye kiraya verdiği ya da sattığı tarihe kadar istenebilir. Davalı yüklenici tarafından, 4359 sayılı parseldeki dairelerin bir kısmının davacı arsa sahibine fiilen teslim edildiği, bir kısmının davacı tarafından kiraya verildiği ve bir kısmının davacı tarafından oturulduğu savunulmuş ve abonelik tarihlerinin araştırılması istenmiştir. İkinci bilirkişi kurulunca da bir kısım dairelerde oturulduğu açıklanmıştır.Bu durumda mahkemece, davalının dava tarihinden önce bu parseldeki daireleri teslim edip etmediğinin tespiti bakımından, davalı yükleniciden bu yöndeki delilleri sorulup, varsa toplanmalı ve tartışılmalıdır.

Bu durumda mahkemece, 4371 sayılı parseldeki daireler bakımından 07.04.2008 dava tarihinden geriye doğru beş yılın sona erdiği 07.04.2003 tarihine; 4359 sayılı parseldeki daireler bakımından ise dava tarihinden önce fiili teslimin kanıtlanması halinde fiili teslim tarihinden geriye doğru 07.04.2003 tarihine; dava öncesinde fiili teslimin kanıtlanamaması halinde dava tarihinden geriye doğru 07.04.2003 tarihine kadar geçen süre esas alınıp, sadece bu dönemler için kira tazminatının zamanaşımına uğramadığı gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5145, Karar No: 2018/10281, Tarih: 06.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/5145 E.  ,  2018/10281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'ya, kendisine ait kooperatif hissesini, ileride başkasına devretmemesi, kendisine devretmesi şartıyla devrettiğini, ancak davalı ...'nın aldığı bu hisseyi aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak diğer davalıya devrettiğini ileri sürerek ... adına olan kaydın iptali, olmadığı takdirde bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, başkasına devredilmemesi koşuluyla verilen kooperatif hissesinin başkasına devredilmiş olması nedeniyle kaydın iptali, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, Kooperatiften celp olunan evrakların tetkikinde; 28/12/2001 tarihinde davacının kooperatif üyelik haklarını devir ettiği, davacının başkasına devir edilmemesi bilahare kendisine iade edilmesi koşuluyla satıldığı iddiasının, 28/12/2001 tarihli belgeye nazaran yazılı belge ile kanıtlaması gerektiği halde yazılı belge ile kanıtlamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, 6100 sayılı HMK 203 maddesinde(HUMK 290) senetle ispat zorunluluğunun istisnaları düzenlenmiş olup, altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerde, tanık dinlenebileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Davacı ile davalı ...’un gelin- kayınbaba olduğu ve davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, davacının tanıkları dinlenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.