muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28133, Karar No: 2014/34812, Tarih: 30.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/28133 E.  ,  2014/34812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kesinleşmiş ilamlarda dava zamanaşımının işlemeyeceği ve kazanılmış hakka konu teşkil etmeyeceği husununun itiraz merciince nazara alınacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin 03.03.2005 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 18.01.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nun 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9770, Karar No: 2015/19945, Tarih: 07.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9770 E.  ,  2015/19945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ...'ın İİK'nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; takip dayanağı bonoyu şirketi temsilen imzaladığını, şahsi sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini istediği, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı bononun düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup olayda uygulanması gereken TTK'nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur. Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulu'nun 05.10.2011 tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı).

Senedin keşideci bölümünde borçlu şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde, imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirket adına, açığa atılan diğer imzanın ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonolarda, keşideci ... olup, senetlerin ön yüzündeki borçluya ait iki imzanın da şirket kaşesi üzerinde olduğu, açıkta imzanın bulunmadığı görülmektedir.

Somut olayda kambiyo takibine konu edilen bonolarda, keşideci ... olup, senetlerin ön yüzündeki borçluya ait iki imzanın da şirket kaşesi üzerinde olduğu, açıkta imzanın bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, muteriz borçlunun takip dayanağı senetlerden dolayı şahsen sorumlu olmadığı sonucuna varılarak borca itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1810, Karar No: 2024/3556, Tarih: 16.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1810 E.  ,  2024/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/652 E., 2023/1332 K.

KARAR : Davalı-davacı kadın vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı-davalı erkek vekilinin başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2012/152 E., 2019/962 K.

Taraflar arasındaki katkı payı, değer artış payı ve katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve davalı-davacı kadının açtığı birleşen davanın ayrı ayrı kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı-davalı erkeğin açtığı birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı kadın vekilinin başvurusunun esastan reddine, davacı-davalı erkek vekilinin başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve davalı-davacı kadının açtığı birleşen davanın ayrı ayrı kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı-davalı erkeğin açtığı birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde; evlilik birliğinin devam ettiği 06.07.2005 tarihinde edinilmiş mal kapsamında kredi kullanılarak 131 ada 1 parselde bulunan 21 nolu dükkanın alındığını, edinilmiş mal olan bu dükkan ve işbu davanın açılmasından itibaren kira gelirlerinde müvekkilinin tasfiye alacağı olduğunu belirterek; 21 nolu dükkanın yarı payının müvekkili adına tescilini veya tasfiye tarihindeki değerinin yarısının katılma alacağı olarak boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini ve birikecek olan kira gelirine boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren faiz yürütülmesini talep ve dava etmiş; davacı-davalı erkek vekili 02.05.2013 tarihli dilekçede, dükkanın ile kira gelirini yarısının müvekkiline ait olduğunu ve müddeabihi 450.000,00 TL'ye artırıldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 450.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir

2. Davacı-davalı erkek vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davalı-davacının Sincan çarşı merkezinde açtığı eczanesini batırdığını, eczaneyi borçlu olarak sürdüremediği için 2008 yılında kapattığını ve eczanenin bulunduğu dükkanı kiraya verdiğini, daha sonra devlet memurluğuna başladığını, zaten eczane borca batık olduğu için yerinin kiraya verildiğini, eczanenin devrinde herhangi bir devir parası alınmadığını, müvekkiline ait 50 nolu bağımsız bölümün davalı-davacının eczanesini batırması üzerine satıldığını ve evi satın alan kişi tarafından davalı-davacının hesabına yatırıldığını, davalı-davacının bu parayı eczanenin borçlarının ödenmesinde kullandığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

3. Davacı-davalı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde; ekte sunulan bilirkişi raporunda yer alan No:200/B-C nolu dükkanın tarafların ortak birikimleri ile davalı-davacı adına 06.05.2000 tarihinde satın alındığını ve 07.08.2007 tarihinde satıldığını, evlilik birliği içinde ve 2002 yılından önce ortak birikimlerle alınan bu taşınmazdaki müvekkilinin katkı payı alacağının tespiti ile müvekkiline ödenmesini için iş bu davayı açma zorunluluğu doğduğunu belirterek; fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere şimdilik 10.000,00 TL katkı payı alacağının faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı-davacı kadın vekili cevap dilekçesinde; tasfiye konusu edilen dükkanın edinilmiş mal olmadığını, mal ayrılığı rejimi döneminde müvekkilinin maliki olduğu iki adet kıymetli dükkan satılarak elde edilen satış bedeli ile tafsiye konusu dükkanın alındığını, davacı-davalının hiçbir katkısının olmadığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı-davacı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde; müvekkilinin evlenmeden önce ve 01.01.2002 tarihinden önce edindiği mal ve değerlerin; Sincan çarşı merkezinde ailesinin desteği ile 1994 yılında açtığı eczane, eczaneden kazanılan para ile 1996 yılında satın alınan ve 2002 yılında satılan 13 ada 25 parsel 30 nolu bağımsız bölüm, 1998 yılında müvekkilinin harici satış protokolü ile aldığı ve 2003 yılında satılan Toyota marka araç, 1999 yılında .. Konut Yapı Kooperatifinden satın alınan ve 2000 yılında satılan A Blok 21 nolu bağımsız bölüm, 06.04.2000 tarihinde satın alınan ve kiraya verilen ve 07.08.2007 tarihinde de satılan No:200/B-C adresindeki dükkan olduğunu, bu mal ve değerlerin değer artış payı alacağına konu olduğunu, bunların boşanma kararının kesinleştiği tarih itibariyle rayiç değerlerinin tespitini talep ettiğini, müvekkilinin 01.01.2002 tarihinden sonra edindiği kişisel mal ve değerlerin de; müvekkilinin kişisel mallarını satarak elde ettiği paralarla 2005 yılında satın aldığı ve önceden beri eczane olarak kullandığı 131 ada 1 parsel 21 nolu bağımsız bölüm, müvekkilinin eczanesini 2008 yılında 100.000,00 TL’ye yaptığı devirle ilgili değer olduğunu, müvekkilinin eczaneyi kapattıktan sonra 4.000,00 TL’ye kiraya verdiğini ve kira paralarının da davacı-davalının babasının banka hesabına yattığını, asıl davada 21 nolu dükkanın değeri üzerinden katılma alacağı hesaplanırken, yukarıda belirtilen değer artış payı alacağının konusu olan mal ve değerlerin boşanma kararının kesinleştiği tarih itibariyle rayiç değerlerinin tespit edilerek dava konusu dükkanın değeri ile mahsuplaşılmasının kanun gereği olup onun için bu mal ve değerlerin listelendiğini, davacı-davalı adına 01.01.2002 tarihinden sonra müvekkiline ait paralarla alınan mal ve değerlerin; müvekkili tarafından İstanbul’dan gönderdiği 27.700,00 TL para ile davacı-davalı adına alınan ve halen davacı-davalının kullandığı ... plakalı araç, müvekkilinin 43.000,00 TL ödeyerek davacı-davalı adına alınan ve bir müddet tarafların ikamet olarak kullandıkları 45019 ada 1 parsel 50 nolu daire olduğunu, davacı-davalının daha sonra bu daireyi satıp satış bedelini harcadığını, davacı-davalı aleyhine açılan katılma alacağı davasının konusu olan malların bunlar olduğunu belirterek; fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL değer artış payı alacağı ve katılma alacağının yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; davalı-davacı kadın vekili 27.09.2013 tarihli dilekçede değer artışp payı alacağı yönünden 450.000,00 TL, katılma alacağı yönünden 20.000,00 TL olmak üzere müddeabihi artırıldığını açıklayarak, 470.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

3. Davalı-davacı kadın vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; mal ayrılığı rejimi döneminde 06.04.2000 tarihinde müvekkilinin kendi kişisel parası ile tasfiye konusu edilen dükkanın ... Konut Yapı Kooperatifi üyesi ....’den defaten nakit para ödeyerek satın aldığını, bu dükkanın alımında davacı-davalının hiçbir katkısı olmadığını, müvekkilinin 1994 yılından itibaren işlettiği eczaneden elde ettiği gelirlerle satın aldığını, ayrıca müvekkilinin davacı-davalı ile evlenmeden önce de eczane gelirleri ile başka bir dükkan daha satın alarak kira geliri de elde ettiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Asıl dava, boşanma davası ile birlikte açılmış olup boşanma dava dosyasından 22.12.2011 tarihinde ayrılmasına karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Asıl dava, boşanma davası ile birlikte açılmış olup boşanma dava dosyasından 22.12.2011 tarihinde ayrılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl dava yönünden; 131 ada 1 parselde bulunan 21 nolu dükkanın 06.07.2005 tarihinde ... adına satın alındığı, taşınmazın alımında çekilen kredinin taksitlerinin evlilik birliği içinde edinilmiş mal niteliğindeki kazançlardan ödendiği, kredi taksitlerinin hangi eş tarafından ödendiğinin önemi bulunmadığı, davalı-davacının kredi dışındaki kısmın kişisel mallarının satış parasından karşılandığını iddia ettiği, 13 ada 25 parselde kayıtlı 30 nolu dükkanın evlilik öncesi 07.04.1997 tarihinde ... adına satın alındığı, 12.12.2002 tarihinde satıldığı, satış tarihindeki değeri olan 50.000,00 TL'nin davalı-davacı lehine denkleştirilmesi gerektiği, davalı-davacının kişisel malı dükkan bedelinin başka bir şekilde kullanıldığının ispatlanamadığı, ... adına satın alınan Dedeşen Kooperatif hisseli dükkan ise 07.08.2007 tarihinde satıldığı, bu dükkanın tafsiye konusu dükkanın alımında 2005 tarihinde kullanılmış olmasının mümkün olmadığı, davacı-davalının taşınmazın alımında akrabalarının ve kendisinin bankalardan çektikleri kredilerle alındığını, davalı-davacının eczanesinin zarar ettiğini, satılan dükkanın parasının eczanenin borçlarına harcandığını iddia etmişse de gelen vergi kayıtlarından eczanenin yıllar itibariyle zarar etmediği, kazanç elde ettiği, akrabaların çektiği krediler olsa dahi bunların evlilik birliği içinde edinilmiş mal kapsamındaki kazançlardan ödenmiş olduğundan bu iddiaların değerlendirmeye alınmadığı, davalı-davacı lehine yapılan denkleştirme sonucunda artık değerin 1.246.185 TL olup davacı-davaının katılma alacağının 623.092,50 TL olduğu, taleple bağlılık ilkesi gereğince karar verildiği; kira gelirlerinn boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle davalı-davacının hesabında mevcut olduğunun ispatlanmadığı gibi, boşanma davası açıldıktan sonra boşanma tarihi itibariyle mal rejimi sona ermiş olup kişinin mülkiyet hakkına dayalı kira gelirinin talebi mümkün bulunmadığı gerekçesiyle; asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile, 450.000,00 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, kira gelirine ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

3. Davalı-davacı kadının açtığı birleşen dava yönünden; ... plaka sayılı aracın Mehmet adına evlilik birliği içinde edinilmiş mallara katılma rejiminin yürürlükte olduğu dönemde edinildiği, aracın karar tarihine en yakın değerinin 30.000,00 TL olduğu, davalı-davacının 15.000,00 TL katılma alacağı bulunduğu; 45019 ada 1 parselde kayıtlı 50 nolu dairenin 19.03.2008 tarihinde Mehmet adına satın alındığı, davalı-davacının işbu taşınmazın alımında kişisel malından 43.000,00 TL ödediğini iddia etmişse de bu iddiasını somut delillerle ispatlayamadığı, taşınmazın karar tarihine en yakın değerinin 200.000,00 TL olduğu, davalı-davacının 100.000,00 TL katılma alacağı bulunduğu; davalı-davacı adına kayıtlı iken satılan taşınmazlardan kaynaklı değer artış payı talep etmişse de mal rejimi tasfiyesinde kendi adına kayıtlı taşınmazlardan dolayı alacak talep etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle; birleşen davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile, 15.000,00 TL araçtan kaynaklı, 100.000,00 TL taşınmazdan kaynaklı katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

4. Davacı-davalı erkeğin açtığı birleşen dava yönünden; 1029 ada 10 parselde kayıtlı 200/B-C nolu dükkan kooperatif hissesinin 06.04.2000 tarihinde ... adına satın alındığı, davalı-davacının kişisel malı olduğu, davalı-davacının 1994 yılından itibaren eczacı olarak eczane işlettiği, tarafların evlendikleri 1998 yılından bir yıl sonra 1999 yılında alınan dairenin satış parası ile bu hissenin alımında davacı-davalının katkısının ispatlayamadığı, bu durumun hayatın olağan akışına da uygun olmadığı gerekçesiyle; birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin birleşen davası yönünden, Mahkemenin denetime elverişli olmayan ve kanun hükümlerine aykırı görüş ve düşüncelerle hazırlanmış bilirkişi raporuna göre değer artış payı alacağı ve katkı payı alacağının reddedilmesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin evlenmeden önce satın aldığı 13 ada 25 parseldeki 30 nolu dükkanın 12.12.2002 tarihinde satılarak 45019 ada 1 parseldeki 50 nolu dairenin satın alındığını, dükkan müvekkilinin kişisel malı olduğu için işbu dükkanın güncel değeri hesaplanarak öncelikle müvekkiline katkı payı alacağının verilmesi ve geriye bir bedel kalırsa taraflar arasında katılma alacağı olarak yarı oranda pay edilmesi gerektiğini, müvekkilinin kişisel malı olan 1029 ada 10 parseldeki dükkanın 07.8.2007 tarihinde satılarak asıl davada tasfiye konusu olan 131 ada 1 parseldeki 21 nolu dükkanın borçlarının ödenmiş olması nedeniyle müvekkilinin değer artış payı alacağı ve katkı payı alacağının reddedilmesinin hatalı olduğunu, celp edilen tapu kayıtlarından, noter satış senedinden, kooperatif kayıtlarından ve dosyada mevcut diğer delillerden bu malların müvekkilinin kişisel malı olduğu kesin olup bunların satılarak elde edilen satış paraları ile 45019 ada 1 parseldeki 50 nolu dairenin satın alınmasında ve 131 ada 1 parseldeki 21 nolu dükkanın banka kredi borcunun ödenmesinde kullanıldığından müvekkilinin değer artış payı alacağı ve katkı payı alacağının hesaplanması gerektiğini davacı taraf müvekkilinin kişisel mallarından olan 1029 ada 10 parseldeki dükkanın 2007 yılında satılarak satış bedelinin müvekkilinin işlettiği eczanenin borçlarına gittiğini ileri sürmüş ise de, müvekkilinin bu kişisel malının satış bedelinin eczanenin borcuna değil satın alınan eczane yerinin 131 ada 1 parseldeki 21 nolu dükkanın borcuna gittiği dolayısıyla davacının eczane borçlarına gittiği şeklindeki iddiasının doğru olmadığını, mahkemenin eczanenin bağlı olduğu vergi dairesinden eczanenin faaliyet gösterdiği yıllarla ilgili eczaneye ait tüm gelir vergisi beyannamelerini celp ettiğini, gelen beyannamelerin tamamından eczanenin hiçbir zaman zarar etmediği gibi hatta davacı tarafın iddiası ile ilgili (eczanenin yeri için 2005 yılında satın alınan dava konusu dükkanın satın alındığı 2005 yılı itibariyle ve kredi borçlarının ödenmekte olduğu müteakip 2006, 2007 ve eczanenin kapatıldığı 2008 yılı) dönemlerinde de eczanenin zarar etmediği anlaşılmakta olup, dolayısıyla davacının iddia ettiği gibi 2007 yılında satılmış olan müvekkilinin kişisel malı dükkandan elde edilen satış bedelinin eczanenin işletme borçlarına değil eczane yerinin, 131 ada 1 parseldeki 21 nolu dükkanın satın alınırken bedelin ödenmesi için borçlarının ödenmesi için kullanıldığı hiçbir tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşıldığını, müvekkilinin kirada olduğu bu dükkanı satın almak için tüm imkanlarını zorlayarak satın almaya talip olduğunu ve bankadan 280.000,00 TL kredi alabildiğini ve imkanlarını zorlayarak 150

.000,00 TL kredi alabildiğini ve imkanlarını zorlayarak 150.000,00 TL daha temin ederek 430.000,00 TL satış bedelini satıcıya ödemek suretiyle eczanenin yerini 2005 yılında satın almış ise de, müvekkilinin gerek 150.000,00 TL için ve gerekse hemen başlayan aylık 7.000,00 TL banka kredi taksitlerini ödemek için eczane gelirlerinin tamamına yakınını kullandığını ve ecza depolarından borçla aldığı ilaç bedellerini ödeyemeyip öteleyerek karşılığında ecza depolarına çekler verdiğini ve aynı zamanda kişisel malı olan 1029 ada 10 parseldeki dükkanını emlakçı vasıtasıyla satışa çıkardığını, ancak satış hemen gerçekleşmediği için vadesi gelen çeklerin ödenemediğini ve ecza depoları ile yeniden borç yapılandırılmasına gidilerek yeni çekler verildiğini, 07.08.2007 tarihinde kişisel malı olan 1029 ada 10 parseldeki dükkanı 230.000,00 TL’ye satılınca biriken ecza depolarına olan borçlarını kapattığını, böylelikle müvekkilinin kişisel malının satışından elde edilen paranın davacı tarafından iddia edildiği gibi eczanenin işletme borcuna değil, eczane yeri, 131 ada 1 parseldeki 21 nolu dükkan satın alınırken müvekkilinin yaptığı borçlanmalara gittiği anlaşılmakta olup, davacı tarafın iddiası bu şekilde değerlendirildiği takdirde kanun ve Yargıtay içtihatlarına göre müvekkilinin bu kişisel malı yönünden de değer artış payı alacağı ve katkı payı alacağına hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesinin doğru olmadığını, 01.01.2002 tarihinden sonra edinilen başkaca mal ve değerlerle ilgili müvekkilinin alması gereken katılma alacağına hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin 2008 yılında eczanesini kapatırken içindeki mevcut ilaçları ve müştemilatı 100.000,00 TL’ye devrettiğini, boşalttığı eczanenin yerini de aylık 4

.01.2002 tarihinden sonra edinilen başkaca mal ve değerlerle ilgili müvekkilinin alması gereken katılma alacağına hükmedilmemesinin hatalı olduğunu, müvekkilinin 2008 yılında eczanesini kapatırken içindeki mevcut ilaçları ve müştemilatı 100.000,00 TL’ye devrettiğini, boşalttığı eczanenin yerini de aylık 4.000,00 TL’ye kiraya verdiğini, daha doğrusu bu işlemlerin tamamının insiyatifi eline alan davacı-davalı tarafından yapıldığını ve yürütüldüğünü, elde edilen paraların tamamının davacı-davalının babası Halil'in banka hesabına yattığı celp edilen hesap hareketlerini gösterir kayıtlarda görüldüğü halde müvekkilinin bu paralar yönünden de katılma alacağının hesaplanmamasının hatalı olduğunu, asıl dava yönünden, dosyadaki delil durumuna göre, davacı-davalının dava konusu edilen ve sonuçta müvekkilinin kişisel mallarının satışı ile alınıp elde kalmış olan dükkandan dolayı davacı-davalının katılma alacağı olmadığı halde, davacı-davalının müvekkilini maddî ve manevî olarak bloke ederek malvarlığı ve gelirlerinin idaresini ele aldığı ve boşanma davası açmadan önce kurgulamış olduğu şekilde, yani müvekkilinin kişisel mallarını sattırarak dükkana tahvil edilmesini sağlayıp kredi borcunun son taksitinin ödendiği ay boşanma davası açarak elde kalan dava konusu dükkanın yarı değerinin karşılığını katılma alacağı olarak talep etmiş olduğunun dosyada mevcut belge ve delillerden anlaşıldığı, kanuna ve içtihatlara aykırı olarak, dosya kapsamı göz ardı edilerek hazırlanmış olan bilirkişi raporuna göre katılma alacağının tamamının kabul edilmesinin doğru olmadığını belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.