muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4247, Karar No: 2020/1706, Tarih: 18.02.2020

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA;

(II)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurlu olmadığına ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine "sanık ...'in kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanıklara verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9367, Karar No: 2014/12346, Tarih: 22.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9367 E.  ,  2014/12346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2012

NUMARASI : 2009/338-2012/230

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Trafik (Z...) Sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında, davacıların eşi/babaları/evlatları ve destekleri olan E. D.'ın vefat ettiğini ileri sürerek, toplam 41.000,00 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile toplam 130.000,00 TL. manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 26.6.2008 tarihli oturumda davalı sigorta şirketi hakkındaki davadan feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Aynı olay nedeniyle, destek E.D.'ın kaza tarihinden sonra doğan kızı/davacı E.E.D.'a velayeten R.. D.. vekili tarafından İstanbul 8.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/12 Esas sayılı dosyası üzerinden 1.000,00 TL. maddi, 30.000,00 TL. manevi tazminatın tahsili talebiyle asıl davanın davalılarından D. Ç. Gıda Mad.Ür.Paz.İth.İhr.A.Ş. ve Ş.. D.. aleyhine açılan dava dosyası bu dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Davacılar vekili, 06.5.2011 tarihli dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini davacı Ruşen için 47.571,73 TL., E.E.için 3.380,35 TL., Bayram için 8.837,29 TL., Mürşide için 12.445,66 TL. şeklinde ıslah ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davalar yönünden maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-) 1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, kısa kararla hüküm kısmında hangi tarafın hangi şekilde sorumlu tutulduğuna ilişkin ifadeler birbiriyle uyumlu açık ve anlaşılır olmadığı gibi, hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

2-)Bozma neden ve şekline göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle bozma nedenine göre bu aşamada tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 22.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1104, Karar No: 2012/4215, Tarih: 15.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1104 E.  ,  2012/4215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız el koyma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı temsilcisi Tahir Kaçar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 15/03/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Hazine temsilcisi davaya cevap dilekçesinde zamanaşımı nedeniyle davanın reddini istemiştir. Davada gerçekten zamanaşımı sözkonusudur. Mahkeme kararını temyiz eden hazine temsilcisinin (başka bir kişi olduğu evraktan anlaşılmaktadır.) Dava dilekçesindeki ve duruşmalar aşamasındaki zamanaşımı itirazına rağmen;

1-Mahkemenin zamanaşımından davayı reddetmesi gerektiği halde reddetmemesi; (hiç hükme konu etmemesi)

Davalı ... temsilcisinin de zamanaşımı yönünden kararın bozulması için temyiz etmemesi son derece şayan-ı dikkattir. HMK ve Ceza Kanunu bağlamında sorumluluk saklı kalmak kaydıyla kararın bozulması gerekirdi.

2-Ceza evrakına göre hayvanların teslim edildiği yediemin belli olup Cumhuriyet Savcılığı yönetiminde bir işlem yapılmış olduğu halde yanlış soruşturma ile gümrük idaresinden sürünün akıbetinin sorulması yanlış ve eksik soruşturmadır. Bu husus davalı tarafın itirazlarına dahildir. O halde karar bu yönde bozulmalıdır. 15/03/2012
Yargıtay — Esas No: 2018/6011, Karar No: 2019/3097, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6011 E.  ,  2019/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3525, Karar No: 2017/16376, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3525 E.  ,  2017/16376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20258, Karar No: 2009/4797, Tarih: 16.03.2009

4. Ceza Dairesi 2008/20258 E., 2009/4797 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/20258 E., 2009/4797 K.**

**- GÖREVDE YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMA

- MEMUR

- POSTA DAĞITICISI**- 399 S. KAMU İKTİSADİ TEŞEBBÜSLERİ PERSONEL REJİMİNİN D... [ Madde 11 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 52 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 32 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz İsteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Posta dağıtıcısı olan sanığın, posta gönderileriyle ilgili olarak 399 sayılı Yasa Gücünde Kararname'nin 11/6. maddesi ve Tebligat Yasası kapsamındaki görevini yapması nedeniyle, 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 52. maddesi uyarınca memur gibi cezalandırılması gerektiğinden, usule aykırı tebligat yapma eyleminin görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin 5326 sayılı Yasa'nın 32. maddesine uyduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak zamanaşımını kesen, mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.11.2001 tarihinden itibaren temyiz süresi içinde 5 yıllık asli dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık yararına olduğu anlaşılan 765 sayılı TCY 102/4 ve 5271 sayılı CYY'nin 223. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10385, Karar No: 2011/14572, Tarih: 14.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10385 E.  ,  2011/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava alacaklı tarafından borçlu-mirasçılar aleyhine açılan ve miras bırakandan intikal eden bir adet taşınmaz paydaşlığının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş hüküm bir kısım davalılar vekili avukat ... ve davalı ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalı ...'in temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs. gibi bütünleyici parça ( muhtesat ) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhtesatın bir kısım paydaşlara ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta tüm paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhtesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa, bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhtesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza, ne kadarının muhtesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhtesata isabet eden kısım muhtesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara dağıtılır.

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde, bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın arzın paydaşlarına değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde, bu kimseyi muhtesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay verme mümkün değildir.

Olayımıza gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen taşınmaz üzerinde bulunan üç katlı binanın iki ve üçüncü katları ile bazı ortak yerlerin davalılar ..., ... ve ...' a ait olduğunu iddia eden davalılar vekili bu hususta Gönen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/502 esas sayılı dosyası ile mülkiyet davası açıldığını,bu davanın bekletici mesele yapılmasını istediğini beyan etmiş ve mahkemece sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ayrı bir dava ile sonradan istenebileceğinden bekletici mesele yapılması talebinin reddine karar verilmiş ise de, açılan dava sonucunda bütünleyici parçaların davalılara ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu durum satış bedelinin dağıtımını doğrudan etkiyeceğinden mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde taşınmaz üzerindeki bir kısım bütünleyici parçalar konusunda hak iddiasında bulunan davalıların açmış olduğu davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No’lu bentte nedenle yazılı nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının reddine, yukarıda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10899, Karar No: 2009/10296, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10899 E.  ,  2009/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 12.733,88 TL. alacağın 24.10.2005 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan ... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2646, Karar No: 2024/2324, Tarih: 20.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2646 E.  ,  2024/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1296 E., 2023/35 K.

DAVALILAR : ..., Hazine

DAVA TARİHİ : ..

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Usulden Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Alucra Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/107 E., 2022/71 K.

Taraflar arasında görülen tescil istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı temsilcisinin istinaf başvurunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2, 346 ve 352/1-b maddeleri gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... köyünde yapılan kadastro çalışmalarından önce davacının mirasbırakanı ...’den intikalen gelen tüm taşınmazların mirasçıları arasında taksim edildiğini, davacının maliki olduğu 156 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların batı ve güney sınırlarında kalan bölümün hatalı olarak yol ve dere yatağı olarak tescil harici bırakıldığını, taşınmazın yol ile arasındaki sınırın ve dere yatağı ile kesişen kısımların farklı olduğunu, taşınmazın yol ve dere yatağı ile bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek 156 ada 4 ve 5 parsel taşınmazların batı ve güney sınırlarında kalan tescil harici alanın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiş, davalı Hazine temsilcisi aşamada davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı yukarıda belirtilen kararı ile; iddianın kanıtlandığı, dava konusu taşınmaz bölümünü davacının babası ...'nin en az 60 yıl boyunca bahçe olarak kullandığı, dava konusu yerin yol veya dere yatağı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde; eksik inceleme ile hatalı karar verildiğini, tescil koşullarının oluşmadığını, Hazine aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinin doğru olmadığını belirtip İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç