muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1363, Karar No: 2012/3854, Tarih: 31.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1363 E.  ,  2012/3854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışı sonrası, .... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15924 sayılı takip dosyası üzerinden düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkilinin alacağının 5502 sayılı Kanuna istinaden rüçhanlı alacak olup birinci sırada yer alması gerekirken ilk üç sırada müvekkil kurumdan sonra taşınıra haciz koyan şikayet olunanların kaydedildiğini ileri sürerek, anılan sıra cetvelinin iptali ile elde edilen satış bedelinden müvekkiline birinci sırada pay ayrılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde ilk beş sıradaki alacakların mahkeme ilamına dayanan işçi alacakları olduğu ve haciz tarihlerinin davacı kurumun haczinden sonra olduğu, davacı kurumun kamu alacağının rüçhanlı alacak olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinin şikayet yolu ile iptali istemine ilişkindir.

İİK'nun 100. maddesi hacze iştirakin tespitindeki ilkeleri belirlemiş olup, buna göre ilamlarda dava tarihi esas alınır. Mahkemece, ilk üç sıradaki davalı alacaklarının dava tarihlerinin 2005 yılı olduğu dikkate alınmayıp, şikayet olunan SGK'nun alacağının kamu alacağı niteliğinde olması sebebiyle 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre garameye girip girmeyeceği hususunun tartışılmaması doğru olmadığı gibi, HMK'nun 297. maddesi hükmüne aykırı olarak “davanın kabulüne” şeklinde infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itirbaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8473, Karar No: 2018/7397, Tarih: 05.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/8473 E.  ,  2018/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı-karşı davalı vekili tarafından, davalı-karşı davacı aleyhine 31.05.2013 gününde verilen dilekçe ile asıl davada elatmanın önlenmesi ve kal, karşı davada TMK'nın 724. maddesi uyarınca temliken tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne dair verilen 24.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava elatmanın önlenmesi ve kal; karşı dava TMK’nın 724. maddesi uyarınca temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı- karşı davalı vekili, müvekkilinin 908 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalının komşu 2624 parsel sayılı taşınmaz maliki olduğunu, davalının kendi taşınmazı üzerine yaptığı inşaatın bir kısmının müvekkiline ait 908 parsel sayılı taşınmaza haksız olarak taştığını, davacıya ait taşınmaza yapılan müdahalenin taşkın inşaatın yıkılması suretiyle önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı- karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; asıl davanın reddini savunmuş, müvekkilinin dava konusu binayı 1996 yılında inşaat ruhsatına uygun olarak yapıldığını, davacı/karşı davalıya ait 908 parsel sayılı taşınmaza tüm dikkat ve ihtimama rağmen herhangi bir taşkınlığın vuku bulduğunun tespit edilmesi halinde; müvekkilinin iyiniyetli olması ve binanın değerinin arsanın kıymetinden fazla olması nedeni ile 908 sayılı parsele taşkın kısmın uygun bedel karşılığı ifraz edilerek TMK’nın 724. maddesi uyarınca temliken tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı-karşı davalı hakkında açılan elatmanın önlenmesi ve yıkım davası taleplerinin ayrı ayrı reddine, davalı/karşı davacı tarafından açılan temliken tescil davasının kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı-k.davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davacı- karşı davalının temyiz itirazlarına gelince;

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar. TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar. TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır.

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. İnşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açacaktır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde temliken tescil koşullarının oluşmadığı sonucuna varılmıştır. Bu durumda temliken tescil isteminin reddine karar verilmesi gerekir. Mahkemece; dava konusu taşınmazların 1979 yılından beri çapa bağlı oldukları göz önüne alınarak ve dosyada yer alan 24.11.2014 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmesi gerekirken değinilen bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı/k. davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı/ k.davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4515, Karar No: 2013/12688, Tarih: 04.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/4515 E.  ,  2013/12688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1-Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. vekili

Av....

2... Kardeşler Deri Gıda Temizlik

Fidancılık İnş.San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili

Av...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/112, Karar No: 2015/2076, Tarih: 07.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/112 E.  ,  2015/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/4068

MAHKEMESİ : Silivri Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/11/2013, 2013/121 (E) ve 2013/166 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

Suça sürüklenen çocuk , yargılama başlamadan önce 07.10.2012 tarihinde 18 yaşını doldurduğu ve duruşmaların açık yapılması gerektiği halde, kapalı yapılmasına ilişkin ara karar da verilmeden, suça sürüklenen çocuğun savunmasının tesbiti, katılan ve tanık beyanlarının alınması gibi esaslı işlemlerin de yapıldığı 05.06.2013 tarihli oturumun açık yerine kapalı yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 182 . maddesine aykırı davranılması,

Usul ve yasaya aykırı olup, katılan vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafıinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeksizin hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10459, Karar No: 2011/14291, Tarih: 12.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/10459 E.  ,  2011/14291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemli yapılan takibe vaki kısmi itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, İtirazın kaldırılması isteminin kabulüne, tahliye yönünden ise, İİK'nun 269/a maddesi gereğince ödeme emrinde verilen sürenin bitiminden itibaren 6 ay içinde dava açılmadığından reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, davalı borçlu hakkında ödenmeyen 2009 yılı Kasım ve Aralık ile 2010 yılı Ocak ve Şubat ayı kira paralarının ödenmediğinden bahisle takip başlatmış, davalı borçlu 2010 yılı Ocak ve Şubat ayı kiralarını ödediğini, 2009 yılından ise sadece bir aylık kira borcu olduğunu belirterek, takibe itiraz etmiştir.

Davacı alacaklı talebinde, davalı borçlunun, 2009 yılı Kasım ve Aralık ayı kira paralarını yasal süresi içerisinde ödemediğinden, itirazın kaldırılmasını ve tahliyesini talep etmiş, mahkemece 679,24 TL alacağa ilişkin itirazın kaldırılmasına, tahliye yönünden ise, İİK'nun 269/a maddesi gereğince ödeme emrinde verilen sürenin bitiminden itibaren 6 ay içinde dava açılmadığından reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 269/c maddesi gereğince açılmış dava itirazın kaldırılması ve tahliye istemi olduğundan, tahliye isteminin “ihtar müddetinin bitim tarihiden itibaren” başlayacağına ilişkin İİK'nun 269/a maddesinin burada uygulanma imkanı bulunmamaktadır. Mahkemece itirazın kısmen kaldırılmasına karar verildiğine göre bu ay kirası yönünden temerrüt gerçekleştiğinden, tahliye isteminin de kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi hatalıdır.

Bu nedenle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3781, Karar No: 2015/31974, Tarih: 29.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/3781 E.  ,  2015/31974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/146083

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «Dosya kapsamına göre, hükümlü T.. D..'in, İzmir Açık Ceza infaz Kurumu Müdürlüğünde cezasını infaz etmekte olduğu sırada 05/12/2013 tarihinde ayrıldığı özel izinden 09/12/2013 tarihinde geri döndüğünde, izinde uyuşturucu madde kullandığı ve kuruma uyuşturucu madde soktuğundan şüphelenilerek sevk edildiği hastanede röntgen çektirmeyi reddetmesi ve diğer tetkikleri yaptırmayı kabul etmemesi 09/12/2013 tarihli tutanakla tespit olunarak aldırılan İzmir Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığının 16/12/2013 tarihli ve 4652 sayılı raporuna göre kan ve idrarında uyuşturucu madde tespit edilmesi üzerine, söz konusu raporun Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 16/01/2014 tarihinde kuruma gönderilmesini müteakip, soruşturmaya başlanılarak 21/01/2014 tarihinde tamamlandığının anlaşılması karşısında, 5275 sayılı Kanun'un 47/2. maddesinde yer alan “ Hükümlülerin diğer disiplin cezalarını gerektiren eylemlerinin öğrenilmesinden itibaren derhâl ve en geç iki gün içinde kurum en üst amirince atanan bir görevli tarafından soruşturmaya başlanır” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak 09/12/2013 tarihinde tutulan tutanağa rağmen kanuni zorunluluk olmadığı halde hükümlü aleyhine şartla salıverilme ve bihakkın tahliye tarihlerini uzatacak sonuçlar doğurabileceği gözetilmeden Adli Tıp raporu beklenilerek, raporun 17/01/2014 tarihinde gelmesinden sonra başlatılan soruşturma neticesinde hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi ile 13 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, usul ve yasaya uygun karara karşı yapılan itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2014 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

Disiplin soruşturmasına ilişkin dosya bulunamadığı bildirilerek gönderilememiş ise de; dosya ve UYAP'ta mevcut belgeler ile kanun yararına bozma talebindeki bilgilere göre inceleme yapılmıştır.

Kanun yararına bozma talebine dayanan ihbar yazısında ileri sürülen düşünce yerinde olduğundan; Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28.02.2014 tarihli 2014/698 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10462, Karar No: 2023/934, Tarih: 23.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10462 E.  ,  2023/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/948 E., 2019/444 K.

KARAR : İstinaf talebinin kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince. istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sonucu, ... ili ... ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan 2860 parsel sayılı 5313,53 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, zeytinlik ve tarla vasfıyla, 30.01.2017 tarihinde tam hisse ile ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; ... ili ... ilçesi ... köyü 2860 parsel sayılı taşınmazın 12.06.2017 tarihinde yapılarak askı ilanına çıkarılan kadastro çalışmalarında davalı adına tespit edildiğini, taşınmazın ham toprak vasfında olduğunu ve kullanıcısının bulunmadığını, zilyetllikle kazanma koşullarının da oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın kullanıcısız olarak Hazine adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 1978 yılında yapılan kadastro çalışmaları esnasında orman sınırları belirlenmediğinden ormana yakın yerlerin tespit harici bırakıldığını , dava konusu taşınmazın daha sonra yapılan ve kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını, taşınmazın davalı ve babası tarafından eklemeli olarak fiilen 70 yıldır kullanıldığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların da davalı tarafça dikildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 1978 yılında yapılan kadastro çalışmaları esnasında orman sınırları belirlenmediğinden ormana yakın yerlerin tespit harici bırakıldığını , dava konusu taşınmazın daha sonra yapılan ve kesinleşen orman sınırları dışında kaldığını, taşınmazın davalı ve babası tarafından eklemeli olarak fiilen 70 yıldır kullanıldığını, taşınmaz üzerindeki ağaçların da davalı tarafça dikildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı tarafın dava konusu taşınmazı, üzerine eklemeli zilliyetlikle birlikte 30 yıldan fazla tarımsal faaliyet sürdürülerek ellerinde tuttukları, dava konusu taşınmazda dava tarihi itibarıyla 30 yıldır tarım yapıldığı ve üzerinde bulunan 9 adet zeytin ağacının 60 yaşında bulunduğunun teknik olarak bilimsel veri ile tespit edildiği, hava fotoğrafları da dikkate alındığında tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl önce imar - ihyasının tamamlandığı, orman veya orman içi açıklık olmadığı, aynı çalışma alanı içerisinde kanunda belirtilen sulu / kuru toprak miktarlarını aşmadığı, davalı lehine zilyetlikle ve imar -ihya yoluyla kazanma koşullarını oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 2860 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın zilyetlikle kazanma şartlarını taşımadığını, bilirkişi raporlarının doğru olmadığını, taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet bulunmadığını, uzun yıllar önce kullanımın terk edildiğini, çevre taşınmazların da Hazine adına tespitlerinin yapıldığını belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç