muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4322, Karar No: 2012/469, Tarih: 02.02.2012

Köprünün ve seddenin yapım tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin geçmiş olduğunun belirlenmesi halinde yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıkların HMK. nun 243 ve 244. maddeleri gereğince keşif yerine davetiyeyle çağırılmaları, aynı Kanunun 259 ve 290/2. maddeleri uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmeleri, dava konusu taşınmazın imar ve ihyasına hangi tarihte başlandığı ve ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşullarının yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, beyanlar arasındaki çelişkinin ...nun 261.maddesi gereğince giderilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, aynı keşifte dosya içinde bulunan kamulaştırma haritasının teknik bilirkişi vasıtası ile uygulanarak dava konusu taşınmazın kamulaştırma planı içinde kalıp kalmadığı belirlenerek toplanan delillere göre karar vermek gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı ...nın Geçici 3.maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9721, Karar No: 2009/6148, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9721 E.  ,  2009/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (3.Kişi) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin davanın açılmış sayılmasına karar vermiştir.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık 3.kişinin İİK’nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece, davanın HUMK m.409/5.maddesi gereğince 27.02.2008 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içinde bulunan 31.10.2006 tarihli Küçükçekmece 2.İcra Hukuk Mahkemesine hitaben yazılı davacı ... vekili ve davalı ... Ticaret A.Ş.vekilinin altında ve yanında imzalarını taşıyan belgede 2006/8 sayılı davadan feragat edildiği açıklanmaktadır.Bu belgede hakim havalesi bulunmadığı gibi davadan feragat edenlerin kimlikleri de yöntemince saptanmamıştır.Davacı vekilinin 26.09.2007 tarihli oturumda feragatle ilgili herhangibir bilgiye sahip olmadığını bildirdiği,inceleyip beyanda bulunmak için önel istediği ancak davacı vekiline belgede imzasının olup olmadığının sorulmadığı sonraki oturumda da davacı vekili oturuma gelmediği için mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

Feragat dilekçesindeki imzalardan birisinin davacı asile ait vekaletnamedeki imzaya benzediği görülmekte ise de mahkemece bu konuda araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, davaya son veren taraf işlemlerinden biri olan feragat, davanın taraflarından birinin (davacının) netice-i talebinden vazgeçmesidir (HUMK.91). Hiç kimse kendi lehine olan bir davayı açmaya zorlanamayacağı gibi (HUMK.79), davacı da açmış olduğu bir davayı sonuna kadar takip etmeye zorlanamaz. Usul hukukumuzda kural olarak hüküm kesinleşinceye kadar her davadan feragat edilebilir. Ancak bazı istisnai hallerde feragat davayı sona erdirmez (Örn: Hizmet tespiti davaları).

Bilindiği gibi, feragat yalnız mevcut davadan değil, o dava ile istenen haktan da vazgeçme anlamına gelmektedir. Davadan feragat neticesinde feragate konu teşkil eden hak tamamen düşer ve artık bir daha dava konusu yapılamaz (Prof.Dr.İ.E.Postacıoğlu Medeni Usul Hukuku Dersleri İstanbul 1975 Altıncı Bası, sh. 479).

Bir Usul Hukuku kavramı olarak davadan feragatin açık, kesin ve koşulsuz olması, yasa gereğidir (HUMK. m.91 vd.). Davadan feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğurucu nitelikte olması nedeniyle bütün bu özellikleri içermesi zorunludur.

Bir Usul Hukuku kavramı olarak davadan feragatin açık, kesin ve koşulsuz olması, yasa gereğidir (HUMK. m.91 vd.). Davadan feragatin, kesin hükmün sonuçlarını doğurucu nitelikte olması nedeniyle bütün bu özellikleri içermesi zorunludur.

Dava yoluyla bir hak talebinde bulunulabilmesi için, o hakkın maddi hukuk bakımından mevcut olması gerekir; hiç var olmayan veya başlangıçta var olmakla birlikte feragat nedeniyle bizzat hak sahibi tarafından ortadan kaldırılan (böylece, borçlu yönünden söndürülen) bir hak için, usul hukukunun kurum ve kuralları kullanılarak talepte bulunulması mümkün değildir.

Feragat davayı sona erdiren kesin bir usul işlemidir (HUMK:95) Feragatten dönülmesi ve HUMK.nun 83.maddesine göre,ıslah yolu ile feragatin hükümsüz kılınması olanaksız ise de, davacı feragatin hata, hile veya ikrah nedeniyle geçersiz olduğunu aynı davada ileri sürebilir. (Bkz.Prof.Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Altıncı Baskı Cilt V sh.3646 vd.) HGK’nun 29.04.2009 gün ve 2009/13-76 E. ve K.sayılı ilamı da bu yöndedir.

HUMK’nun 95.maddesine göre feragat kesin hüküm sonucunu doğurur.Geçerli bir feragat halinde mahkemece başka bir işlem yapılmaksızın feragat nedeniyle davanın reddine karar verilir.

Mahkemece 31.10.2006 tarihli feragat dilekçesi altındaki imzaların ve özellikle davacı vekili yazısı altındaki ve sağındaki imzanın davacı asile ve vekiline ait olup olmadığının soruşturulması, bu konuda davacı vekilinin ve davacı asilin beyanının alınmak üzere HUMK’nun ilgili hükümleri uyarınca duruşmaya davet edilmesi,belgedeki imzaların davacı ... veya vekiline veya her ikisine ait olduğunun saptanması halinde davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalı (3.Kişiye) iadesine 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5209, Karar No: 2020/1240, Tarih: 09.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5209 E.  ,  2020/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalıların yasal dayanakları olmadan balkonları kapattığını, davanın kabulüne karar verilerek ortak alanlara yapılan bu müdahalenin men'ine ve eski haline getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın bir kısım davalılarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi 2017/3557 E.-2018/5025 K. sayılı 28/06/2018 tarihli kararı ile “farklı bağımsız bölümlerdeki projeye aykırılıkların giderilmesi, ortak alanlara elatmanın önlenmesi ve eski hale iade talep edilmesine rağmen hükmün infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde açık olarak belirtilmeden davanın kabulüne karar verilmesi ve yine alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmak için yetersiz olduğu, ana taşınmazda tadilat projesi olup olmadığı, bağımsız bölüm maliklerinin tadilat projesine muvafakat edip etmedikleri, hangi bağımsız bölümde hangi imalatın onaylı mimari projeye aykırı olup olmadığı yönünde tek tek inceleme yapılarak hüküm kurulması gerektiği” belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar” demektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerinin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/03/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6754, Karar No: 2009/7361, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6754 E.  ,  2009/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.11.1999 ve 17.11.1999 gününde verilen dilekçeler ile tapuya vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İnce tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarına ". Vakfı" şerhinin yazılması istemiyle açılmıştır.Mahkemece, dava kabul edilmiştir.Hükmü, davalılardan ... İnce temyiz etmiştir. 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Somut olayda; ".Vakfı"nın Yargıtay denetiminden geçen emsal dosyasına sunulan ve mahkemece de kabul edilen bilirkişi raporuna göre gayrisahih vakıflardan olduğu sübuta ermiştir. ". Vakfı" gayrisahih vakıflardan olduğuna göre taviz bedeline tabi vakıflardan sayılmaz. Davacı idarenin tavize tabi olmayan bir taşınmazın tapu kaydına vakıftan geldiğine dair şerh yazılmasını istemesinde herhangi bir hukuki yararı bulunmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olmuştur.Hüküm, 108 ada 18 parsel yönünden davalı ... İnce yararına bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı ... İnce yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22334, Karar No: 2014/21008, Tarih: 23.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22334 E.  ,  2014/21008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2011/157-2011/268

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 18.06.2005 tarihi itibariyle davalı şirket bünyesinde Tıbbi Profesyonel Satış Temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, bu görevine hiç bir yasal mesnet gösterilmeden keyfi nedenlerden İstanbul'da bulunan şirket merkezine çağrılarak 08.07.2009 tarihinden itibaren hizmet sözleşmesine son verildiğini, bu hususa ilişkin Aksaray İş Mahkemesinin 2009/241 Esas sayılı dosya ile açtığı işe iade davasının lehine sonuçlandığını, ancak Yargıtay 9 Hukuk Dairesinin 28.02.2011 tarih 2011/6661 Esas 2011/5317 karar sayılı ilamı ile bozulmak sureti ile ortadan kaldırıldığını, mahkeme kararında feshi geçerli bulduğunu, ancak haklı bulmadığını, bu kapsamda tüm yasal alacaklarının işverence ödenmesinin gerektiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 18.06.2005 ile 08.07.2009 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalıştığını, davacının son aldığı aylığın 2.545,20 TL olduğunu, davacının hizmet sözleşmesinin iş amaçlı olmayan harcamaları masraf raporlarında beyan etmesi, ziyaret etmediği halde ziyaret etmiş gibi raporlar düzenlenmesi ve bu davranışların doğruluk ve bağlılık kurallarına açıkça aykırılık teşkil etmesi nedeniyle feshedildiğini, davacının sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği için kıdem ve ihbar tazminatının ödemelerinin yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işveren tarafından dosyaya sunulan tutanak ve belgelerden davacının son bir yıl içinde avansla ilgili yanlış beyanda bulunma, program değişikliğini bildirmeme, hizmet için tesis edilen aracı özel işinde kullanma ve özel işinde kullandığı aracın yakıt giderini şirkete fatura etme gibi davranışlarında bulunması nedeni ile savunmasının alınarak uyarıldığı, feshe yakın tarihlerde de eczane ziyaretini gerçekleştirmeme ve ağırlama giderlerinde tutarsızlıkları nedeni ile hakkında tutanak tutulduğu, davacının bu davranışlarının ziyaretlerini gerçekleştirdiği eczacıların ve tıbbi tanıtım için ağırlama yaptığı lokanta sahiplerinin şikayetlerine neden olduğu anlaşılmış olup, davacının bu davranışlarının 4857 Sayılı İş Kanununun 25/II maddesindeki ahlak ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gibi taraflar arasında yapılan sözleşmeye de aykırı olduğu, bu durumun iş yerinde olumsuzluklara yol açtığı, iş ilişkisini devam ettirmesinin iş veren açısından beklenmez bir hal aldığı, böyle durumlarda 4857 Sayılı Kanunun 25/II madde hükümlerinin işverene haklı fesih imkanı tanıdığından davalı işveren tarafından yapılan feshin haklı olduğu ve davacının diğer işçilik alacaklarından da feragat ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Aksaray İş Mahkemesi’nin 2009/241 Esas, 2010/128 Karar sayılı dava dosyasının Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nce yapılan temyiz incelemesi neticesi verilen kararda aynen belirtildiği üzere;

“ Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının son bir yıl içinde avansla ile ilgili yanılış beyanda bulunma, program değişikliğini bildirmeme, hizmet için tesis edilen aracı özel işinde kullanma ve özel işinde kullandığı aracın yakıt giderini şirkete fatura etme gibi davranışlarından bulunması nedeni ile savunmasının alınarak, uyarıldığı, feshe yakın tarihlerde de eczane ziyaretini gerçekleştirmeme ve ağırlama giderlerinde tutarsızlıkları nedeni ile hakkında tutanak tutulduğu, davacının bu davranışlarının ziyaretlerini gerçekleştirdiği eczacıların ve tıbbi tanıtım için ağırlama yaptığı lokanta sahiplerinin şikayetlerine neden olduğu anlaşılmaktadır. Davacının sözleşme ve kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ihlali niteliğindeki bu davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, iş ilişkisinin devam ettirmenin işveren açısından beklenmez bir hal aldığı sabittir. Fesih davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından davanın reddi gerekir iken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı bulunmuştur.” gerekçesi ile davacının iş akdinin davalı işverence feshinin haklı nedene değil geçerli nedene dayandığı kabul edilmiştir.

Buna göre; davacının iş akdinin haklı nedenle değil geçerli nedenle feshedildiği kesinleşmiş “işe iade dava dosyası” ilamından anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine “ geçerli nedeni haklı neden” şeklinde yorumlayan gerekçe ile bu taleplerin reddedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23677, Karar No: 2013/33435, Tarih: 24.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23677 E.  ,  2013/33435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki 3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Alacaklının icra mahkemesine başvurusu, taşınmazın satış bedelinin 3. kişi rehin alacaklısına ödenmesine ilişkin icra müdürlüğü işleminin iptali talebine yöneliktir.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Bu durumda mahkemece, İİK.'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sıra cetveli yapılması durumunda ileri sürülebilecek bir itiraz üzerine tartışılması mümkün olan hususlar değerlendirilmek suretiyle yazılı şekilde  hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : 3. kişinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/594, Karar No: 2017/4399, Tarih: 30.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/594 E.  ,  2017/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması, hükmolunan dilekçe yazım ücretinin, sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi,

2- Hükmolunan yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak alınacağının hükümde belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

1- Hükmün dilekçe yazım ücretine ilişkin 6. bendinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere "katılan ... kendisini vekille temsil ettirmesi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte olan tarife uyarınca 245 TL dilekçe yazım ücretinin sanıklar ... ve ...'dan eşit olarak tahsili ile katılan idareye verilmesine '' ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün yargılama giderlerine ilişkin 5. bendine ''tahsili ile hazineye irad kaydına'' ibaresinden önce gelmek üzere ''eşit olarak'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5610, Karar No: 2019/3057, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5610 E.  ,  2019/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36647, Karar No: 2016/689, Tarih: 19.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36647 E.  ,  2016/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/2408

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/88 (E) ve 2013/382 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk E.. Ş.. müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.