muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10985, Karar No: 2014/12616, Tarih: 30.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10985 E.  ,  2014/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydının düzeltimi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıtlarında eksik yazılan kimlik bilgilerinin eklenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 214 parsel sayılı taşınmazda... pay sahibi ...’nın tapu kaydında “...” olarak yazılan baba isminin “...” olduğunun saptanarak tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalının bu paya yönelik temyiz itirazları yerinde değildir, reddi ile hükmün bu yönden ONANMASINA,

Davalı tarafın dava konusu 214 parselde baba ismi yazılı olmayan ... pay sahibi...’ya yönelik temyiz itirazlarına gelince, anılan parsele ilişkin dayanak kayıtlar incelendiğinde, tapulama tutanağının edinme sebebinde ... adında iki karısının olduğunun belirlendiği malik sütununda ... ve baba ismi belirtilmeyen ...’ya ayrı ayrı pay verildiği, tescile esas... kararında ... ve ...’nün davalı olarak görüldüğü, evrakına eklenen nüfus kayıtlarına göre de ... çocuklarından ...’ın anne adının “...” olduğu anlaşılmaktadır. Şu duruma göre mirasbırakan ...’nın tapu kayıtlarında “...” olarak geçen iki ayrı mirasçısının olduğu kayden sabittir.

Somut olaya bakıldığında; mahkemece baba adı yazılmayan “...” yönünden yapılan araştırmanın hükme yeterli olduğu söylenemez.

./..

-2-

Hal böyle olunca, baba adı belirtilmeyen ... pay sahibi ... yönünden nüfus kaydında adı geçen eş “...”ya ulaşılarak sağ ise kendisinin, ölü ise mirasçılarının taşınmaz üzerinde mülkiyet iddialarının olup olmadığının tespit edilmesi, böyle bir iddianın bulunması halinde uyuşmazlığın mülkiyet ihtilafına ilişkin olduğu, çekişmeli yargıda açılacak tapu iptali davası ile çözülebileceğinin gözetilmesi, bu “...”nun mirasbırakan ...’nın kızı mı yoksa karısı “...”mu olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde bu paya ilişkin de baba adının “...” olduğuna ve tapu kaydına baba adının “...” olarak eklenemesine karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15353, Karar No: 2012/3976, Tarih: 08.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/15353 E.  ,  2012/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ... müdafiinin temyiz talebi hakkında yapılan incelemede ;

12.06.2007 tarihinde sanık müdafiinin, yüzüne karşı verilen kararda; Anayasanın 40/2, CMK.'un 34/2, 231/1 ve 232/6. maddelerinin açık hükmüne göre başvurulacak kanun yolunun hangisi olduğu, süresi, mercii ve şekli tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıkça gösterildiğinden ve sanık müdafiinin 22.06.2007 tarihindeki temyiz talebinin de süresinde olmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin CMUK.'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz talebi hakkında yapılan incelemede;

Sanıkların 18 yaşını doldurmadığı gözetilmeden duruşmaların gizli yerine açık yapılması ve hükmünde açık verilmesi telafisi mümkün bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

1-)18 yaşını doldurmayan sanık ... müdafiinin yokluğunda duruşma yapılarak karar verilmesi,

2-)18 yaşından küçük sanıklar hakkında 5395 sayılı Kanunun 23. maddesinin uygulama alanının değerlendirilmemesi,

3-) 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 25/1 ve geçici 1/3 madde ve fıkrası uyarınca duruşmalarda Cumhuriyet savcısının hazır bulundurulamayacağının gözetilmemesi,

4-) Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

5-) Mağdur, silahtan sayılan sopa ile yaralandığına göre, sanıklar hakkında TCK.'nın 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24253, Karar No: 2016/6706, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24253 E.  ,  2016/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 130 kg'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 65 kg alınması ve üretim masraflarının da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3071, Karar No: 2018/2483, Tarih: 11.06.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/3071 E.  ,  2018/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.06.2016 gün ve 2015/235-2016/485 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 08.05.2018 tarih ve 2018/1976 Esas, 2018/3590 Karar sayılı kararı ile gönderilen, adli yardım talebinin reddine dair Daire kararına karşı, davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine dosya Dairemize tevdi edilmiş olmakla dosyadaki belgeler okundu.

İtiraz eden davalı ... vekili 23.06.2016 tarihli ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararının temyize ilişkin dilekçesinde, müvekkilin böbrek hastası olduğunu, haftada iki kez diyalize gittiğini, ekonomik durumunun kötü olduğunu ileri sürerek adli müzaheret taleplerinin kabulü ile mahkemenin gerekçeli kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile birlikte tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasına karar verilmesi istenmiştir.

Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 05.12.2017 günlü ve 2016/18350-2017/9087 sayılı ilâmıyla, davalı vekilinin müvekkilinin maddi durumunun elverişli olmadığını, gerekli harç ve giderleri ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım isteminde bulunduğunu belirtmiş, bu istem 6100 sayılı HUMK’nın 334/1. maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara davalı vekilince, mahkeme tarafından belirlenen 14.150,44 TL temyiz harcının ortalama bir vatandaş için çok yüksek olduğunu, maddi durumunun iyi olmadığını, ağır derecede böbrek hastası olduğunu, haftada iki kez diyaliz için hastaneye gitmek zorunda olduğunu, geçimini zor sağladığını, adli yardımdan yararlandırılmamasının müvekkilinin hak arama hürriyeti ve kanun önünde eşitlik ilkelerine aykırı olacağını belirtilerek itiraz edilmesi üzerine itiraz hususu değerlendirilmek üzere dosya Dairemize gönderilmiştir.

Adli yardım 6100 sayılı HUMK’nun 334. ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelerde adli yardımın şartları ve ödeme gücünden yoksun olması, ve “talebin açıkça dayanaktan yoksun olmaması”dır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m.334/1). Adli yardım

talebinde bulunan ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bunu belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesi ekinde davalının temyiz masraflarını karşılayamayacak durumda olduğunu göstermeye yeterli değildir. Davalı adli yardım koşullarının olduğu da kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davalının adli yardım talebi de hakkında verilen red kararında bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davalı vekilinin itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

talebinde bulunan ödeme gücünden yoksun olup olmadığı bunu belgelendirilerek belirlenecektir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesi ekinde davalının temyiz masraflarını karşılayamayacak durumda olduğunu göstermeye yeterli değildir. Davalı adli yardım koşullarının olduğu da kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davalının adli yardım talebi de hakkında verilen red kararında bir isabetsizlik bulunmadığından itiraz eden davalı vekilinin itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 05.12.2017 günlü ve 2016/18350-2017/9087 sayılı adli yardım talebinin reddine dair karara karşı davalı, ... vekilinin itirazının 6100 sayılı HUMK’nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak REDDİNE, dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 14. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19084, Karar No: 2007/14219, Tarih: 24.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19084 E.  ,  2007/14219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Uzunköprü S.H.

TARİHİ :20.03.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, vasiyetnameye dayalı tapu iptal ve tescile ilişkindir. ( TMK. md. 600 )

Tefhim edilen kısa kararda “U ilçesi, B k, pafta:9 parsel-841 ve pafta 13 parsel-3644 sayılı taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile davacı Ş oğlu S S adına tapuya tesciline karar verilmesine karşın; gerekçeli kararda U ilçesi, B köyü, pafta:9 parsel-841 ve pafta 13 parsel-3644'te kayıtlı taşınmazların vasiyetname uyarınca davacı Ş oğlu S S adına tapuya tesciline ” karar verilmekle tefhim edilen kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.10.2007 çar.
Yargıtay — Esas No: 2021/11554, Karar No: 2021/15797, Tarih: 25.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11554 E.  ,  2021/15797 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafı hakkında, davalının genel bütçe içerisinde yer aldığı gerekçesiyle arabuluculuk masrafının tahsiline yer olmadığına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafına dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Davalı bakanlığın genel bütçe içerisinde yer alması nedeniyle, 7036 sayılı Kanun'un 3/14 madde ve fıkrası gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk ücretinin davalı bakanlıktan tahsiline yer olmadığına” şeklindeki 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“4- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye irat kaydına” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8281, Karar No: 2016/6868, Tarih: 20.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8281 E.  ,  2016/6868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 167 promil alkollü olarak araç kullanan sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1795, Karar No: 2016/354, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1795 E.  ,  2016/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/392 E., 2013/787 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3231 E., 2014/6782 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.