muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1564, Karar No: 2024/1509, Tarih: 26.02.2024

Söz konusu (C) harfli taşınmazla ilgili olarak 24.05.2022 tarihli jeodezi bilirkişisi raporu, 15.08.2022 tarihli ziraat bilirkişisi kök raporu ve 20.10.2022 tarihli jeoloji ve ziraat bilirkişileri ek kurul raporu aralarındaki belirtilen çelişkiler, farklı jeoloji ve ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif icra edilerek (C) harfli taşınmazın aktif dere yatağı kapsamında kalıp kalmadığı, özel mülkiyete konu yerlerden olup olmadığı, taşınmazın niteliği, imar-ihyanın başlangıç ve tamamlanış tarihi, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kaç yıldan bu yana kullanıldığı hususlarında ayrıntılı ve eski raporları da irdeleyen gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Yetersiz araştırmaya dayanılarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Bu sebeple davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının (C) harfli taşınmaz yönünden kabulü ile hükmün (C) harfli taşınmaz yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün, fen bilirkişisi ...’ın 16.05.2022 havale tarihli krokili raporlarında (B) ve (E) harfleriyle gösterilen taşınmazlar yönünden ONANMASINA,

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, fen bilirkişisi ...’ın 16.05.2022 havale tarihli krokili raporlarında (A), (D) ve (C) harfleriyle gösterilen taşınmazlar yönünden 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

26.02.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/6126, Karar No: 2015/6882, Tarih: 26.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6126 E.  ,  2015/6882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 44. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2012/179-2014/47

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduklarını, davalı kooperatifin tasfiye sürecine girmesine rağmen halen tasfiye sürecini bitiremediğini, bir takım kusur ve sorumluluklardan dolayı devamlı suretle kooperatif üyelerine borçlar çıkartılarak üyelerin mağdur edildiğini, davaya konu 06.07.2012 tarihli genel kurul toplantısının usul ve yasaya aykırı olduğunu, söz konusu genel kurulda üyelerin ödemesi kararlaştırılan bedellerin tespit edildiğini, ancak hangi üyeden ne için, neye göre ödeme alınacağı hususunun bildirilmediğini, davalı kooperatifin ortaya koyduğu hesapların kesin ve net olmadığını, fazladan para talep edilerek usulsüzlük yapıldığını, talep olunan 4.123,00 TL'nin tek seferde tahsili için üyelere 10. madde ile 31.08.2012 tarihine kadar süre verildiğini, bu tarihe kadar ödeme yapılmaması durumunda yasal işlem başlatılacağının ihtar edildiğini ileri sürerek, 06.07.2012 tarihli kooperatif genel kurulunun 7, 8, 9 ve özellikle 10. maddelerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooperatif kâr amacı gütmeyen üyelerine konut edindirme amacı ile kurulmuş olan bir kooperatif olduğunu, bu kooperatif inşaatını ve sair işlerini kendi imkanları ile tamamlamış olduğunu, kooperatifin sorumluluğunun tamamen kaba inşaat olarak tabir edilen kısım ile sınırlı olup sorumluluğunu da tam olarak yerine getirdiğini, kooperatifin tasfiye sürecinde olduğunu, 2006 yılından beri üylerden aidat alınmadığını, tasfiyenin tamamlanabilmesi için yasal olarak kooperatif borçlarının ve alacaklarının olmaması gerektiğini, bu nedenle yönetim tarafından tahmini bir bütçe oluşturulduğunu, bu bütçe içinde 2006 yılından beri yapı denetim şirketine olan borç, muhasebe ve genel giderler, işçilik için taahhuk eden ve Sosyal Güvenlik Kurumu'na ödenmesi gereken prim borcunun yer aldığını, borçların tam bilinememesi sebebiyle kongrede tahmini bütçe oluşturulduğunu ve oluşturulan bütçenin yasa ve usule uygun olduğunu, olağan genel kurul toplantısının yapılacağının kooperatif üyelerine bildirildiğini, davacıların tüm iddialarının dayanaktan yoksun olduğunu, genel kurulda alınan tüm kararların, hangi üyenin ne kadar aidat ödeyeceği, bu aidatların nereye sarf edileceği detaylı şekilde 2012 tahmini bütçesi ve genel kurulun 10. maddesinde üyelere bildirildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacılardan Ö.... ve B.. Ç..'ın iptali talep edilen genel kurul toplantısına katıldıkları, alınan kararları olumlu oy kullanarak kabul ettikleri, bu itibarla Kooperatifler Kanunu'nun

maddesinde belirtilen dava açma haklarının bulunmadığı gerekçesiyle, bu davacılar yönünden açılan davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine, davacı A.. Ç..'ın genel kurula çağrı belgesinin dosyaya ibraz edilmediği ve davacının genel kurul toplantısına da katılmadığı bu bakımdan davacı A.. Ç.. yönünden dava açma şartının oluştuğu ancak çağrının usulüne uygun olarak yapılmamasının tek başına genel kurulun ve alınan kararların iptalini gerektiren bir sebep olmadığı, genel kurul kararının iptal edilebilmesi için alınan kararların anasözleşme hükümlerine ve iyiniyet esaslarına aykırı olması da gerektiği, her ne kadar bilirkişi raporunda davalı kooperatifin yapı denetim firmasına borcu ve SGK'ya olan borcunu belirtilen tutarda olmadığı tespit edilmiş ise de, genel kurulda ortaklardan alınması kararlaştırılan aidatların avans niteliğinde olduğu, kesin hesabın ilgili yıl sonu genel kurulunda tespit edilebileceği, dolayısıyla iptali talep edilen genel kurul kararlarının ana sözleşme hükümlerine ve iyiniyet esaslarına aykırı bir yönünün bulunmadığı, yine genel kurulda alınan kararların toplantıya katılanların oybirliği ile alındığı ve ayrıca toplantı ve karar nisaplarının oluştuğu gerekçesiyle, davacı A.. Ç.. yönünden açılan davanın subut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23288, Karar No: 2015/21502, Tarih: 11.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23288 E.  ,  2015/21502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/110833

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2012/551 (E) ve 2012/777 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın sanık Cuma adına vekaletname sunan ve sanık müdafii olarak duruşmalara iştirak eden Avukat M. S.'ın yokluğunda verildiği ve dosya kapsamına göre sanık C. adı geçen müdafii ile temsil edilmesine rağmen, gıyabi kararın sanık müdafii Avukat M. S.'a tebliğ edilmemesinin usulsüz olduğu cihetle, gıyabi kararın sanık müdafii Avukat M. S.'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4558, Karar No: 2013/4518, Tarih: 12.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4558 E.  ,  2013/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 18/11/2009 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeni ile tasarrufun iptali istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın sıfat yokluğundan reddine dair verilen 13/10/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi de davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/03/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil ... ve vekili Avukat ... geldiler, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, muvazaa nedeni ile tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Mahkemece istem sıfat yokluğundan reddedilmiş; karar, davacı ile davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalılardan ... ile oğullarının sahibi olduğu şirket arasındaki ticari alışverişten dolayı davalı ...’tan alacaklı olduklarını, alacağın ödenmesi konusunda davalı ile protokol imzaladıklarını, protokol hükümlerinin teminat altına alınması için davalının tapuda kayıtlı taşınmazını kendisine devir ettiğini, protokole göre alacağın ödenmemesi nedeni ile dairenin tapusunu geri vermediğini, ancak davalıların muvazaalı şekilde aralarında borç senedi düzenleyerek icraya koyup, davalı ...’ın kendisine devir ettiği dairenin borçlulardan mal kaçırmak amacı ile devir edildiği gerekçesi ile tasarrufun iptali davası açtıklarını ve davanın kabul olunduğunu, esasen davalılar arasındaki borçlandırıcı tasarruf işleminin muvazaalı olup iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının bu dosyada ileri sürdüğü iddiaları, aleyhinde açılan tasarrufun iptali davasında da ileri sürdüğü ancak davanın kabulüne karar verildiğini ve Yargıtayca onanarak kesinleştiği, davacı ile davalı arasında borç ilişkisi bulunmadığı, davalı ...’ın davacıya dairesini devir etmesinin kesinleşmiş bulunan mahkeme kararına göre muvazaalı olduğunun sabit olması nedeni ile davacının artık bu davayı açma sıfatı bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Davalı ..., adına kayıtlı taşınmazını davacıya tapuda devir etmiştir. Davalılar arasındaki borç ilişkisi nedeni ile davacı aleyhinde açılan davada, davalı alacaklı ...’a davacı adına tescil kaydı bulunan dairenin alacağını karşılayacak ölçüde haczini ve satışı isteme yetkisi verilmiş bulunması nedeni ile davacının bu davayı açma sıfatı bulunmaktadır.

Davalı ..., adına kayıtlı taşınmazını davacıya tapuda devir etmiştir. Davalılar arasındaki borç ilişkisi nedeni ile davacı aleyhinde açılan davada, davalı alacaklı ...’a davacı adına tescil kaydı bulunan dairenin alacağını karşılayacak ölçüde haczini ve satışı isteme yetkisi verilmiş bulunması nedeni ile davacının bu davayı açma sıfatı bulunmaktadır.

Şu durumda, mahkemece, işin esasına girilerek tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre esastan bir karar verilmesi gerekirken sıfat yokluğundan davanın reddedilmiş olması doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacının öteki temyiz itirazları ile davalı ...'ın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalılara yükletilmesine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3992, Karar No: 2018/4705, Tarih: 28.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/3992 E.  ,  2018/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK 314/2, 53, 58/9, 62, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "Bylock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle,

Bylock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, bylock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, bylock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfı açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, öncelikle ilgili birimlerden ayrıntılı bylock tespit ve değerlendirme raporu getirtilip değerlendirilerek duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken sanığın bylock kullanıcısı olduğuna dair yetersiz bylock sorgu tutanaklarına dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması.

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanığın üzerine atılı suça ilişkin kuvvetli suç şüphesinin bulunması, tutuklu kalınan süre, bozma nedenleri, tutuklu kalınan süre ile atılı suç arasında orantı ve ölçü bulunması nazara alınarak tahliye talebinin reddi ile sanığın tutukluluk halinin devamına 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17730, Karar No: 2014/16550, Tarih: 15.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/17730 E.  ,  2014/16550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/04/2013

NUMARASI : 2012/3-2013/141

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacı ile davalılar arasında taşınmaz satış sözleşmesi yapıldığını, davacının bedeli ödediğini, zilyedliğin devredildiğini, davacıya taşınmazın resmen devredilemediğini, davacının tahliyeye zorlandığını, daireden çıktığını,davacının daha önce açtığı davada yetkisizlik kararı verildiğini, fazlaya ilişkin hakların saklı olduğunu belirterek denkleştirici adalet kuralına göre 15.000.00.- TL yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile davanın zamanaşımına uğradığını,derdest dosyanın bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının delilleri arasında bildirmiş olduğu ve dosya arasına alınan Sincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/269 Esas sayılı dosyasında; davacının davalılara eldeki dava ile aynı nitelikteki bu davayı 05/10/2004 tarihinde açtığı, 04/10/2005 tarihinde yargılama yapmanın İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkisinde olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verildiği , kararın taraflara tebliğ edildiğini gösteren davetiye parçalarının dosyada bulunmadığı, kararın kesinleştiğini bildiren şerhin de dosyada yeralmadığı anlaşılmaktadır.

HMK'nun 114.maddesinde; aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmamasının dava şartlarından olduğu düzenlenmiştir. Burada anılan dava şartlarından maksat, davanın esastan görülüp karara bağlanabilmesi için varlığı ya da yokluğu hakim tarafından davanın her aşamasında kendiliğinden gözetilen ve taraflarca da noksanlığı davanın her aşamasında ileri sürülebilen hallerdir. Aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması konusu eş söyleyişle derdestlik iddiası bir olumsuz dava şartı haline getirilmiş ve bu suretle derdestlik itirazı ilk itiraz olmaktan çıkartılıp; dava şartına ilişkin usuli bir itiraza dönüştürülmesi sağlanmıştır. Açılmış ve görülmekte olan bir davanın davacısı, hukuki korunma sürecini başlatmıştır. Artık onun aynı davayı yeniden bir başka mahkeme önüne getirmesinde hukuken korunmaya değer güncel bir yararı kalmamıştır; bu bağlamda hukuken korunma ihtiyacı içinde bulunmamaktadır ve onun yapacağı iş davanın sonucunu beklemektir. Davayı açmaktaki yarar hukuki olmalıdır; ideal veya ekonomik yarar tek başına yeterli değildir. Derdestlik itirazının korunmasının temelinde aynı davanın tekrar açılıp görülmesinin sağlanmasında davacının hiçbir hukuki yararının bulunmadığı düşüncesi yatmaktadır.

Somut olayda; mahkemece dava şartlarından olan aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması konusu diğer bir deyişle derdestlik itirazı değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş; kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15691, Karar No: 2024/7490, Tarih: 09.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/15691 E.  ,  2024/7490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun suç eşyasının satın alınması suçundan neticeten doğrudan verilen 40,00 TL ve kısa süreli hapis cezasının çevrilmesi sonucu verilen 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, bozma sonrası ise suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak doğrudan verilen 40,00 TL ve kısa süreli hapis cezasının çevrilmesi sonucu 2.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, doğrudan verilen 40,00 TL ve kısa süreli hapis cezasının çevrilmesi sonucu 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak doğrudan verilen 40,00 TL ve kısa süreli hapis cezasının çevrilmesi sonucu verilen 2000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine "Suça sürüklenen çocuğun cezasının doğrudan verilen 40,00 TL ve kısa süreli hapis cezasının çevrilmesi sonucu verilen 2000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10892, Karar No: 2017/187, Tarih: 11.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/10892 E.  ,  2017/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.04.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 09.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 491/3. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 12.04.2004 gününden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.