muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8078, Karar No: 2012/27447, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8078 E.  ,  2012/27447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin, ücret, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, milli ve dini ... alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğinden bahisle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, davacının fazla mesai, genel tatil, ücret ve izin alacakları noktasında toplanmaktadır.

Davacı, laboratuar teknisyeni olup dava dilekçesinde haftalık çalışma düzenini, bir gün nöbet, iki gün nöbet izni, takip eden üç gün normal mesai saatleri arasında çalışma, haftanın 7. günü de hafta tatili olarak beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda ise fazla mesai ve genel tatil alacaklarını davacının haftada iki nöbet ve bir normal mesai saatleri arasında çalıştığı varsayılarak hesaplama yapılmıştır. Davacının, dava dilekçesinde iddia etmediği çalışma şekline dayanılarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması hatalıdır.

Davalı işveren tarafından, Temmuz 2009 bordrosu ile davacının yedi günlük ücreti ile izin ücretinin 443,76 TL olarak hesaplandığı ve davacının banka hesabına 440,03 TL yatırıldığı görülmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordroda hesaplanmış miktar ile davacının hesabına yatırılan miktarın farklı olduğu gerekçesiyle söz konusu bordrodaki miktar mahsup edilmemiştir. Söz konusu bordroda tahakkuku yapılmış olan miktar ile banka hesabına yatırılmış olan miktar birbirine çok yakın tutarlar olmakla birlikte bankaya yatırılan miktarın davacının hangi alacağına karşılık olduğu açıklığa kavuşturulmadan ve özellikle Temmuz 2009 bordrosu ile tahakkuku yapılmış olan miktar olup olmadığı araşırılıp tespit edilmeden salt miktarlardaki farklılıktan hareketle davalının borcundan mahsup edilmemesi de ayrı bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ....12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8110, Karar No: 2013/10970, Tarih: 27.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8110 E.  ,  2013/10970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2013 tarih ve 2012/520-2013/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... Sağlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasında imzalanan ruhsat kiralamasına ilişkin sözleşmenin teminatı olarak davalıya çok sayıda bono verdiğini, bu bonolara diğer davacı müvekkillerinin kefil olduğunu, ancak bu sözleşmenin hiçbir zaman ifa kabiliyeti bulmadığını ve akabinde sözleşmenin müvekkili tarafından haklı nedenle fesh edildiğini, ancak teminat bonolarının müvekkiline iade edilmediğini, fesih sonucu teminat bonolarının veriliş sebebi ve teminat fonksiyonunun ortadan kalktığını, teminat bonolarının bedelsiz kaldığını iddia ederek dava konusu bonolardan dolayı müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespitine ve bonoların iptaline, %20 kötü niyet tazminatının da davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, TTK.'nın 776-779 ncu maddeleri arasında düzenlenen ve TTK.'nın 4.1. maddesine göre davanın mutlak ticari bir dava olduğunu, bu nedenle davanın görevsiz mahkemede açıldığını, davanın Ticaret Mahkemelerinde açılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan 06/08/2012 tarihli Ruhsat Devir Sözleşmesi'ne göre uyuşmazlığın iktisadi işletmenin devrinden kaynaklandığı, davacılardan gerçekte bonoları düzenleyen keşideci Ekolap Sağlık Hizmetleri Tic.A.Ş. ve keşidecinin avalisti Sevgi Sağlık Hizmetleri A.Ş’nin ticari kuruluşlar olup, sözleşmenin her iki yan açısından da ticari nitelikte olduğu, ayrıca HMK’nın 4.1.a bendinde kira ilişkisinden doğan tüm uyuşmazlıkları konu olan davaların Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkisinde kaldığı ifade edilmiş olmakla birlikte bu konuda HMK'na göre daha özel ve daha sonra 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK.'nın 4.1.a bendi gereğince Ticaret Kanunu'nunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarını mutlak ticari dava kabul ettiği ve Kanunun 5. maddesinin ise tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görev olduğu hükmünü getirdiği, gerekçesiyle davacıların dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve süresinde talep halinde dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava ruhsatlı ve malzemeli hastane binasının 5 yıl süre ile davacıya kiralanmasından kaynaklandığına göre 6100 sayılı HMK'nın 4/4-a maddesi uyarınca mahkeme davaya bakmaya görevlidir. Bu husus nazara alınmadan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16781, Karar No: 2011/2747, Tarih: 21.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/16781 E.  ,  2011/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile kayyım vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalı kayyımı vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı kayyımı vekilinin ise aşağıdaki bent haricindeki temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Bir kısım davalı kayyımının kendisini vekil ile temsil ettirdiği gözetilerek davanın niteliği gereğince ve taşınmazın da tek parsel olması nedeniyle davalı ... vekilinin yanında davalı kayymı vekiline de maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken bu konuda bir karar verilmemiş olması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin sekizinci bendindeki (kendisini) kelimesinin çıkartılmasına, yerine ve bir kısım davalılar kayyımı kendilerini) ve (bu davalıya) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (...vd. Kayyımı ile Birkökler Vakfına ) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/828, Karar No: 2015/293, Tarih: 29.09.2015

**Ceza Genel Kurulu         2013/828 E.  ,  2015/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.03.2009 gün ve 203-191 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay .... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Sanık hakkında sahte araç muayenesi yapmak suçundan açılan kamu davasında, UYAP ortamında yapılan araştırmada, benzer nitelikteki fiilleri nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmiş ve temyiz incelemesi sırası bekleyen çok sayıda kamu davası bulunduğu anlaşılmakla, belgelerde sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu ve suç tarihleri birlikte dikkate alınarak; sanığın fiillerinin her biri yenilenen kastla işlenmiş ayrı suçları mı, yoksa bir suç işleme kararının yerine getirilmesi amacıyla kanunun aynı hükmünü, kısa zaman aralıkları içerisinde, birkaç kez ihlal etmek suretiyle zincirleme tek suçu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi açısından, bu dosyanın benzer nitelikteki, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/194-2010/797, .... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2008/79-2008/366, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/560-2009/83, 2007/520 - 2009/610, 2007/544-2009/105, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/45-2008/364, 2008/287-2008/381, 2007/217-2008/392, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/636-2009/436, 2008/120-2009/382, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/160-2008/564, 2008/383-2010/546, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/4...-2008/521, 2007/553-2008/910, 2007/460-2008/567, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/185-20.../125 sayılı dosyalarıyla birleştirilerek yargılamaların birlikte yürütülüp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise ... gün ve ...sayı ile;

“...Suç oluşturan muayene sahteciliği fiilinin sanık tarafından gerçekleştirildiği ve eylemin TCK'nun 204/1. maddesi kapsamına giren resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğuna ilişkin olarak, mahkememizle Yargıtay .... Ceza Dairesi arasında görüş ayrılığı bulunmamaktadır.

Yargıtay .... Ceza Dairesi tarafından belgede sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, sanık hakkında UYAP sisteminden yapılan araştırmada mahkememizde yargılamaya konu olan sahtecilik fiili dışında 16 ayrı dava dosyasında daha benzer suçlar nedeniyle kamu davası açıldığı saptandığından, bu dosyalar birleştirilerek eylemlerin ayrı ayrı suçlar mı yoksa aynı suç işleme kararına dayalı zincirleme tek suç mu oluşturduğunun değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Yargıtay .... Ceza Dairesi tarafından belgede sahtecilik suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, sanık hakkında UYAP sisteminden yapılan araştırmada mahkememizde yargılamaya konu olan sahtecilik fiili dışında 16 ayrı dava dosyasında daha benzer suçlar nedeniyle kamu davası açıldığı saptandığından, bu dosyalar birleştirilerek eylemlerin ayrı ayrı suçlar mı yoksa aynı suç işleme kararına dayalı zincirleme tek suç mu oluşturduğunun değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Zincirleme suç TCK'nun 43/1. maddesinde '(1) Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/06/2005-5377 S.K./6.mad) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

(2) Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence, ... ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz' şeklinde düzenlenmiştir.

Yerleşmiş Yargıtay kararlarında belirtilmiş olduğu gibi 5237 sayılı Türk Ceza Yasası açısından zincirleme suçtan söz edilebilmesi için,

1- Aynı suçun birden çok kez işlenmiş olması,

2- Suçların değişik zamanlarda işlenmiş olması,

3- Suçların aynı kişiye karşı işlenmesi,

4- Suçların aynı suç işleme kararına bağlı olarak gerçekleştirilmiş olması gerekir.

TCK'nun 43/1. maddesine 5377 Sayılı Yasa ile 'Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır' hükmü eklenmiş olduğundan, mağduru belirli bir özel ya da tüzel kişi olmayan suçlar açısından da, diğer koşulların oluşması durumunda, zincirleme suç hükümleri uygulanacağı gibi;

TCK'nun 43/2. maddesinde düzenlenen 'aynı türden fikri içtima' hükmü nedeniyle, aynı fiille suçun işlenmiş olması koşuluyla, mağdur birden çok olsa bile, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkündür.

Somut olayda bozmaya konu edilen herbir davada gerçekleştirildiği ileri sürülen sahtecilik suçları ayrı ayrı fiillerle gerçekleştirilmiş olduğundan, TCK'nun 43/2. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Yasanın 43/1. maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığının belirlenmesi açısından, zincirleme suçun özellikleri olan;

- Suçun aynı kişiye karşı işlenmesi ve

- Birden çok suçun aynı suç işleme kararına bağlı olarak gerçekleştirilmesi koşullarının incelenmesi gerekmektedir.

Somut olayda bozmaya konu edilen herbir davada gerçekleştirildiği ileri sürülen sahtecilik suçları ayrı ayrı fiillerle gerçekleştirilmiş olduğundan, TCK'nun 43/2. maddesinin uygulanması mümkün değildir.

Yasanın 43/1. maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığının belirlenmesi açısından, zincirleme suçun özellikleri olan;

- Suçun aynı kişiye karşı işlenmesi ve

- Birden çok suçun aynı suç işleme kararına bağlı olarak gerçekleştirilmesi koşullarının incelenmesi gerekmektedir.

1-765 Sayılı Türk Ceza Yasasında zincirleme suç hükmünü düzenleyen 80. maddede, zincirleme (müteselsil) suç hükmünün uygulanabilmesi için suç mağdurunun farklı kişiler olmaması gerektiğine ilişkin sınırlayıcı bir düzenleme yapılmamış iken, 5237 sayılı Türk Ceza Yasasında açıkça 'değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun işlenmesi durumunda' düzenlemesine yer verilerek, zincirleme suç hükmünün uygulanma alanı daraltılmıştır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Kanunu, Gazi Şerhi, Genel Hükümler (2006) Sayfa 546-552)

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamu güveni ise de; bu suçun ilk ve tek mağdurunun kamu idaresi olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Suça konu olan belgenin ilgili olduğu gerçek kişiler ile tüzel kişilerinde suçun mağduru olduğunu kabul etmek zorunluluktur. Somut olayda motorlu araç trafik belgesinde muayene bölümünde sahtecilik yapılan aracın tescil maliki yakınan ...'nun fiilden zarar gördüğü ve suçun mağduru olduğu, bozma ilamında numaraları belirtilen dosyalarda ayrı ayrı motorlu araçların belgeleri ile ilgili sahtecilik fiilleri söz konusu olduğundan, suçların aynı kişiye yönelik olması (suç mağdurunun aynı olması) koşulu gerçekleşmemiştir.

Mağdurların aynı kişi olmamaları ve TCK'nun 43/1. maddesindeki açık hüküm nedeniyle .... 02/03/1987 tarih 584-98 sayılı kararının uygulanması mümkün değildir.

-Suç oluşturan fiillerin aynı suç işleme kararına dayalı olup olmadığı açısından değerlendirme yapıldığında ise;

765 Sayılı Yasanın 80. maddesinin ilk halinde, subjektif unsurla ilgili olarak 'aynı kasdı cürmi' kavramına yer verilmiş iken, 4055 Sayılı Yasa ile 'aynı suç işleme kararı' şeklinde düzenleme değiştirilmiş ve 5237 Sayılı Yasa ile de 'bir suç işleme kararının icrası kapsamında....' düzenlemesine yer verilerek, zincirleme suçtan söz edilebilmesi için, suç oluşturan fiillerin aynı bir suç işleme kararına bağlı olması gerektiği kabul edilmiştir.

Subjektif unsur açısından 765 Sayılı Kanun ile 5237 Sayılı Kanunun düzenlemeleri benzer olduğundan öğreti ve Yargıtay kararlarında 'aynı suç işleme kararı' kavramları ile amaçlananın ne olduğunu irdelemek gerekmektedir. Öğretide bu konuda;

Subjektif unsur açısından 765 Sayılı Kanun ile 5237 Sayılı Kanunun düzenlemeleri benzer olduğundan öğreti ve Yargıtay kararlarında 'aynı suç işleme kararı' kavramları ile amaçlananın ne olduğunu irdelemek gerekmektedir. Öğretide bu konuda;

-Suç işleme kararından, kanunun aynı hükmünü müteaddit defalar ihlal etmek hususunda önceden kurulan bir plan, genel bir niyet anlaşılır. Fail, önceden böyle bir plan veya niyeti tesbit etmiş, bunu bir defada gerçekleştirecek yerde, kısımlara bölmeyi ve o surette gerçekleştirmeyi daha uygun görmüş ve bu plana göre hareket ettiği içindir ki, müteaddit kısımlar, tek bir müteselsil suç meydana getirmiştir. (Sulhi Dönmezer-Sair Erman, Nazari ve Tatbiki Ceza Hukuku, Genel Kısım-Cilt I (1979) Sayfa 454)

-Suç işlemek kararındaki birliği, suç kasdı kavramından derece derece uzaklaşarak genelleştirmek mümkündür. Fakat pek genel bir birlik, genel bir saik birliğiyle sonuçlanır. Hırsızlığı kendine meslek edinmiş bir kimsenin, birden çok hırsızlık suçu işlemesinde, hayatını meşru olmayan şekilde sağlamak bakımından genel bir saik birliği mevcuttur, fakat suçlarına müteselsil suç denemez. (Faruk Erem-Ahmet Danışman-Mehmet Emin Artuk, Ceza Hukuku, Genel Hükümler (1997) S.340)

-Fail yasanın aynı hükmünü birçok kez ihlal etmek hususunda önceden yaptığı bir plan dahilinde ve genel düşünceyle hareket etmektedir. Fiili bir defada işlemek yerine kısımlara bölüp birkaç defada işlemektedir. Zincirleme suçun subjektif şartını oluşturan aynı suç işleme kararına göre, fail önceden yaptığı bir plan, verdiği karar ve niyet doğrultusunda hareket etmelidir. (Sedat Bakıcı, Genel Hükümler (2007) S.843)

-Subjektif şartın varlığı için birden çok suç işleyerek bir amaca ulaşmaya ilişkin, genel bir karar ve başlangıç programı yeterlidir. Programın genelliği, faile muhtelif durumlara uymaya açık olma imkanı verir. (Türkan Yalçın Sancar, Yeni Türk Ceza Kanununda Zincirleme Suç (1995) S.254)

-Burada, verilen kararın suçun işlenme yerini, zamanını ve işleniş şeklini ve mağdurunu içermesi gerekir ise de, bunların tamamının bir arada gerçekleşmesi gerekmez. Ancak bir suçun işleneceğine ilişkin genel bir kararda, suç işleme kararı kapsamında değerlendirilmemelidir. (Kayhan İçel, Ceza Hukuku Genel Hükümler 2. Kitap 4. Baskı (2007) S.309)

-Aynı suç işleme kararıyla değil de, çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suç işlendiğinde zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır. (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu (2010) Cilt 1 S.1212) görüşleri açıklanmıştır.

Yargıtay kararlarından örnek vermek gerekirse;

-Aynı suç işleme kararıyla değil de, çıkan fırsatlardan yararlanmak suretiyle suç işlendiğinde zincirleme suç hükümleri uygulanmayacaktır. (Osman Yaşar-Hasan Tahsin Gökcan-Mustafa Artuç, Türk Ceza Kanunu (2010) Cilt 1 S.1212) görüşleri açıklanmıştır.

Yargıtay kararlarından örnek vermek gerekirse;

-Aynı suç işleme kararından yasanın aynı hükmünü birçok kez ihlal etme hususunda önceden kurulan bir plan, genel bir niyetin anlaşılması gerekir. Bu bağlamda failin suçu işlemeden önce bir plan yapması veya bu suça niyet etmesi, fakat eylemi bir defada yapmak yerine kısımlara bölmeyi ve o suretle gerçekleştirmeyi daha uygun görmesi, hareketinin önceki hareketin devamı olması ve tüm bu hareketleri arasında subjektif bir bağlantı bulunması anlaşılmalıdır. (.... 01.06.1999 gün E.6-127 K.145), (20.03.1995 gün E.8-48 K.68), (13.10.1998 gün E.11-205, K.304)

-Umumi bir saik birliğine gitmemek şartıyla, müteselsil suçu teşkil eden hareketlerin aynı gayeye tevcih edilmeleri, suç işleme kararında birliğin kıstası olarak kabul edilebilir. (.... 02/03/1984 gün E.6-341 K.84)

-Belirli konuda çıkacak her fırsattan yararlanma konusundaki genel ve soyut karar doğrultusunda hareket ederek, birden çok ve gayrimuayyen fiilleri işlemek hususundaki iradeleri ile mağdurlara karşı ika edilen eylemler arasında müteselsil suçun, subjektif unsuru olan aynı suçu işleme kararı bulunmamaktadır. (.... 28/09/1987 gün E.6-12, K.421)

-Kesin, belirli, somut suçların maddi ve subjektif öğelerini kapsayan bir tasarlamanın mevcudiyeti halinde, suç işleme kararındaki birliğin varlığı kabul edilebilir.(... 24.11.1988 E.280 K.359)

Bu açıklamalar çerçevesinde değerlendirme yapıldığında, zincirleme suçtan söz edilebilmesi için zorunlu olan 'aynı suç işleme kararı' nın varlığının kabul edilebilmesi için;

Failin, yasanın aynı hükmünü birden çok kez ihlal etmek ve işleyeceği suçları bir defada gerçekleştirecek yerde kısımlara bölerek gerçekleştirmek konusunda önceden bir plan kurmuş olması ve bu plan çerçevesinde fiillerini gerçekleştirmiş olması gerekir. Ancak genel ve soyut niyet birliğini, aynı suç işleme kararının varlığı olarak kabul etmek, genel saik birliğini (önüne çıkan her fırsatta hırsızlık yapan yada somut olayda olduğu gibi trafik işlemleri için başvuran kişilerin muayene talep etmeleri durumunda bu fırsattan yararlanarak sahte muayene işlemi yaparak sahtecilik suçunu işleyen) suç işleme kararından birlik olarak kabul ederek, normun uygulama alanını (yasa koyucunun daraltma amaçlı düzenlemesine rağmen) genişletmek olacaktır.