muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/246, Karar No: 2025/1128, Tarih: 20.02.2025

2.Birleşen Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/1142 E. sayılı dava dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; aynı iddialarla davalıya hisse devir bedeli olarak verdiği tanzim tarihi olmayan 31.12.2016 vade tarihli, 2.000.000,00 TL bedelli bono nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Birleşen Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/858 E. sayılı dava dosyasında davacı vekili dava dilekçesinde; aynı iddialarla davalıya hisse devir bedeli olarak verilen düzenleme tarihi olmayan 30.09.2016 vade tarihli, 2.200.000,00 TL bedelli bono nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin kayyım öncesi dönemde hissedarı bulunduğu ... Yayın Holding A.Ş.’ye ait 2.000.000 adet hissesinin 6.200.000,00 TL bedelle önceki yöneticiler tarafından davacıya devir edildiğini, devredilen hisselere karşılık davacının 30.06.2016 vade tarihli, 2.000.000,00 TL bedelli, 30.09.2016 vade tarihli, 2.200.000,00 TL bedelli ve 31.12.2016 vade tarihli, 2.000.000,00 TL bedelli bonoları verdiğini, bonoların vadesinde ödenmemesi üzerine müvekkilinin icra takibine girişmesi üzerine bu davanın açıldığını, davacının dayandığı sözleşmenin her zaman düzenlenebileceğini, bu sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilse dahi davacıya dönme hakkı vermediğini, müvekkilinin devir borcunu yerine getirerek alacağının tahsili için takip başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında akdedilen 10.02.2014 tarihli anonim şirket hisse devri sözleşmesi ile dava dışı ... Yayın Holding A.Ş.’nin A-36 seri nolu mevcut 2.000.000 adet hissesinin, 6.200.000,00 TL bedelle satın alınması hususunda anlaşma yapıldığı, davacının, sözleşmede bononun ödenmemesi halinde hisselerin iade alınması gerektiğine ilişkin hüküm bulunduğu ve davalıya bu hükme dayanarak devredilen hisse senetlerini geri alması ve hisse devri karşılığında verdiği bonoları iade etmesi hususunda ihtarname gönderdiği, hisse senetlerinin iade alınmaması üzerine tevdi mahalli kararı aldığı ve senetlerin iade edilmemesi üzerine de işbu davayı açtığı, taraflar arasındaki hisse devri sözleşmesi adi yazılı şekilde yapılmış olup şirket pay defterine kaydedildiği için geçerli olduğu, davacının, sözleşmede bonoların ödenmemesi halinde hisselerin iade alınması gerektiğine ilişkin hüküm bulunduğu ve davalıya bu hükme dayanarak devredilen hisse senetlerini geri alması ve hisse devri karşılığında verdiği bonoları iade etmesi hususunda ihtarname gönderdiği ve sözleşmenin feshedildiği iddiasına dayandığı, davalının, sözleşme gereğince hisse devir borcunu yerine getirdiği, davacının ise bedel olarak verdiği bonoları ödemediği ve ihtara hacet kalmaksızın temerrüde düştüğü, temerrüde düşen davacı olup seçimlik hakkın davalıda olduğu, davalının da aynen ifa seçimlik hakkını kullandığı, davacının, taraflar arasındaki sözleşmede yer alan "herhangi bir senedin zamanında ödenmediği hallerde devre konu hisseleri geri alacağım" şeklindeki

davalı beyanına dayandığı, bu hüküm gereğince bonoları ödemediğinden davalının hisseleri geri alması gerektiğini ileri sürdüğü, taraflar arasındaki sözleşmede davacı borçluya sözleşmeden dönme yetkisi tanınmadığı, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 125. maddesi kapsamında taraflar arasındaki sözleşmede yer alan bu hükmün yorumlanmasında, davalı alacaklının sadece sözleşmeden dönme yetkisini kullanabileceğini açıkladığının kabulü gerektiği, davalının sözleşmedeki bu beyanının, anılan Yasa hükmünde yer alan diğer haklarından açıkça vazgeçtiği şeklinde yorumlanmasının mümkün olmadığı, hiç kimsenin kendi kusuruna dayanarak hak iddiasında bulunamayacağı, dolayısı ile kendi iradesi ile temerrüde düşen borçlunun kendisinde bulunmayan bir hakkı kullanmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirketin ceza mahkemesi kararı ile atanan kayyımlarının yetkilerinin TMSF'ye devredildiğinin dosyadaki belgelerden anlaşıldığı, davalının devir edimini yerine getirdiği ve devir borcunun ödenmesi için davacıdan talepte bulunabileceği, ancak bu durumda taraflar arasındaki sözleşmede bulunan hükmün ne anlama geleceğinin değerlendirilmesi gerektiği, taraflar arasındaki sözleşmede bir anonim şirket paylarının devri ve bu devir bedelinin tahsili amaçlanmış olup 2014 yılında düzenlenen sözleşme ile payların devir edilmesinden sonra, sınırsız bir şekilde devir borçlusuna dilediği zaman edimi olan bonoları ödemeyerek sözleşmenin feshine neden olabileceğinin tek taraflı olarak alıcıya tanındığı hususu, taraflar arasındaki sözleşme dengesine göre kabul edilemeyeceği, bononun ödenmemesi tamamen davacının sorumluluğunda olup bonoyu ödemeyen davacının temerrüde düştüğü, bir kişinin kendi temerrüdünden kaynaklı hak sahibi olmasının mümkün olmadığı, sözleşmede davacıya dönme yetkisi tanınmadığı, bu yetkinin sadece davalıya tanındığı, davalının da sözleşmeden dönmeyerek payları devir ettiği gibi pay bedellerine ilişkin bonoların tahsilini talep ettiği, aksi halde davacının kendi kusurundan kaynaklı temerrüdü nedeniyle hak sahibi olacağı kabul edilecek olup böyle bir sonucun, ne taraflar arasındaki sözleşmede amaçlandığı ne de sözleşme hükmünün bu şekilde yorumlanmasını gerektirir bir vakıa veya Kanun hükmü bulunduğunun iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle davacı vekilinin asıl ve birleşen davalara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Dava ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen davalar, anonim şirket pay devir sözleşmesi kapsamında verildiği ileri sürülen bonolar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1895, Karar No: 2021/3725, Tarih: 02.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1895 E.  ,  2021/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.01.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 131 parsel sayılı taşınmazı lehine davalı ...'a ait 159 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile “ Davacıya ait 131 No'lu parselde kayıtlı taşınmaz lehine, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 10/06/2015 tarihli teknik bilirkişi raporunda belirtilen; davalı ...'a ait 156 parsel aleyhine kırmızı renk ile gösterilen 3 m genişliğinde 112,39 m2 alana sahip kısımdan ve davalı ... ... (...)'a ait 157 parsel aleyhine 3 m genişliğinde 195,10 m2 alana sahip kısımdan olmak üzere toplam 307,49 m2'lik yerden geçit hakkı kurulmasına, davacı tarafından geçit bedeli olarak 02/11/2015 tarihli makbuzla mahkeme veznesine depo edilen 5.490,00-TL’den; 3.149,00-TL'sinin 156 parsel maliki ... mirasçılarına ... 3.Noterliğinin 25/09/2013 tarihli 11317 yevmiye No'lu mirasçılılık belgesindeki hisseler oranında karar kesinleştiğinde ödenmesine, 2.341,00-TL'sinin 157 parsel maliki ... ... (...) mirasçısı ... ... (...) 'a karar kesinleştiğinde ödenmesine, ”karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda; aleyhine geçit irtifakı tesis edilen parsellerden 157 parsel sayılı taşınmaz maliki ... ... mirasçılarına geçit irtifakı bedelinin ödenmesi gerekirken mirasçı olmadığı halde ... ... ...’a ödenmesi yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 3. bendindeki “ mirasçısı ... ... (...)’a” ibareleri hükümden çıkartılarak yerine, “mirasçılarına" ibaresinin eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2876, Karar No: 2024/980, Tarih: 05.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2876 E.  ,  2024/980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/694 E., 2022/2080 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/371 E., 2020/1067 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilip Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve davalı vekili tarafından temyize konu edilen toplam miktar 12.667,59 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 107.090,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Furkan Eczanesinin sahibi olduğunu, SGK İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 15.12.2015 tarih ve 88973858/SHS-17428683 sayılı yazısı ile müvekkilinin 2013/11 dönem faturasına ait 48 adet muayene atlatma işlemi iddiasıyla uyarıldığını, 6.367,5 TL cezai şart ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini ve reçete tutarı olan 11.100,09 TL'nin müvekkilinden tahsiline karar verildiğini, söz konusu işlemin usul ve hakkaniyete aykırı olduğunu ileri sürerek, borçlu olmadığının tespiti ile uyarı işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya 2012 yılı Eczane Protokolü 5.3.15 ve 5.3.5 inci maddesi gereği işlem yapıldığını ve borç tahakkuk ettirildiğini, kurum işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir durumun olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıya 2012 yılı Eczane Protokolü 5.3.15 ve 5.3.5 inci maddesi gereği işlem yapıldığını ve borç tahakkuk ettirildiğini, kurum işlemlerinde usul ve yasaya aykırı bir durumun olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 2016/21 E., 2017/758 K. sayılı kararıyla; SGK ve TEB arasındaki 2016 yılı Protokolü'nün 5.3.15 inci maddesi uyarınca 48 adet reçete üzerinden toplam 4.800,00TL tutarı haricindeki cezai işleminin aynı protokolünün 4.3.6 ncı maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve davacı tarafın SGK'nın 15.12.2015 tarih ve 88973858/SHS 17428683 sayılı işlemden kaynaklanan toplam borcunun 4.800,00 TL olduğunun tespiti ile 12.667,59 TL yönünden davanın kabulüne, davacının borçlu olduğu tespit edilen 4.800,00 TL bedel yönünden ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş olup; Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/96 E., 2020/508 K. sayılı ilamıyla, somut olayda davacının yazılı başvurusunun bulunup hatalı gerekçe ile ret edildiği nazara alındığında mahkemece bu konuda rapor alınıp değerlendirilme yapılması gerekirken bilirkişilerce 01.01.2016 protokolü uygulanmış ve reçete bedelleri yönünden bir değerlendirme yapılmadığı, hangi reçetenin ne şekilde atlatılmış olduğunun belirlenmediği anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile usul ve yasaya uygun olmayan mahkeme kararının kaldırılmasına, mahkemece bilirkişi heyetinden ek rapor/gerekirse de yeni bir heyetten rapor alınıp değerlendirilerek ve belirtilen hatalar da giderilmek suretiyle dosyanın mahkemesine gönderilmesine, davalı vekilinin 2013/1 ek protokolün uygulanması gerektiğine ilişkin istinaf sebebinin reddi ile bu aşamada sair esasa ilişkin istinaf sebeplerinin değerlendirilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişi heyeti tarafından sunulan 30.11.2020 havale tarihli rapora göre; davalı tarafından uygulanması gereken ve revize edilen 2016 tarihli SGK Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol'ün uygulanması gerektiği, 2013/1 Ek Protokol'ün 5.3.15 inci maddesinin 2016 tarihli Protokol'ün 5.3.14 üncü maddesi ile revize edildiği, bu nedenle yapılan her işlem için ayrı ayrı 100 TL cezai işlem uygulanması gerektiği, reçete bedellerinin tahsiline ilişkin 2013/1 Ek Protokol'ün 2016 tarihli protokol ile uygulanmasına son verildiği, Medula sistemi üzerinden yapılan kontrolde reçetelerin ne şekilde atlatıldığının kolayca görülebileceği bildirilmiş, protokol hükümlerine ve dosya içeriğine uygun bilirkişi raporu hükme esas alınmış ve davanın kısmen kabulü ile davacının, davalı SGK tarafından tesis edilen ve cezai şarta ilişkin 15/12/2015 tarihli ve 88973858/SHS /17428683 sayılı işlemden kaynaklanan cezai şarta ilişkin borcu 4.800,00 TL olmakla bu talep yönünden 1.567,50 TL borçlu olmadığının tespitine, davacının aynı işlem nedeni ile fazlaya ilişkin talebi ile yazılı uyarılmanın iptaline ilişkin taleplerinin reddine, davacının reçete tutarları yönünden yersiz ödeme nedeni ile borçlu olmadığının tespiti talebinin kabulü ile, 15.12.2015 tarih ve 88973858/SHS /17428683 sayılı işlemden kaynaklanan reçete bedelinin tahsiline ilişkin işlemin iptaline, davacının bu işlem sebebi ile 11.100,09 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; asıl alacak yönünden dava kabul edilmişken, asıl alacağa tabi cezai şartın kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, davalı kurumun müvekkilinin muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girip sildiği gerekçesiyle işlem yaptığını ortaya koyan somut bir tespit olmadığını, bazı hastalara ait muayene ücretlerinin sisteme geç düştüğünü ya da hastanın parası olmadığını bildirip giriş yapılmasından sonra başka eczaneden ilaçlarını talep ettiğinde sistemde muayene ücretinin görünmediğini, sorunun çıkışının sistemsel ve hasta kaynaklı olduğunu, eczacının reçetede yazılan ilacı eczanede bulunduğu halde vermemesinin de cezai yaptırıma tutulacağını, ilaç bedelleri fahiş olmadığından eczacının böyle bir usulsüzlük yapmayacağını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunun taraf, mahkeme ve yasa yolu denetimine açık ve dosya kapsamına uygun olup, Mahkemece kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muayene ücretlerinin ötelenmesi amacıyla medula sistemine reçete girilip silindiği gerekçesiyle, taraflar arasında imzalanan 2012 yılı Eczane Protokolü'nün (2013/1 Ek Protokol ile yürürlüğe giren) 5.3.15 inci maddesi uyarınca verilen cezai şart ile uyarı, 4.3.6 ncı maddesi uyarınca reçete bedelinin tahsiline dair Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2016 tarihli Eczane Protokolü'nün 5.3.14 ve 4.3.6 ncı maddeleri

3. Değerlendirme

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi yönünden; temyizen incelenen karar, tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dosya kapsamında aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, davacı vekili tarafından ileri sürülen temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibarıyla REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyizi yönünden;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18366, Karar No: 2013/13991, Tarih: 01.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/18366 E.  ,  2013/13991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Diğer değişik işler

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında kuru dere olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.