muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20381, Karar No: 2015/21976, Tarih: 10.11.2015

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamı gözetilerek yapılan fesih işleminin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen ... verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada ... verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, ... verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Dosyaya sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı ... İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içeriğinde mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmış ve davanın halen derdest olduğu anlaşılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından fesih tarihi itibari ile en azından geçerli nedenlerin bulunduğunun kabulü gerekir. Bu haliyle geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının sonucunda ortaya çıkacağı ve ceza davasının sonucuna görede davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasında tartışılabileceği açıktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi bu mevcut delillere göre geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Davalı tarafından yapılan 93,20 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6790, Karar No: 2021/9148, Tarih: 29.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/6790 E.  ,  2021/9148 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2018 tarih ve 2017/52 – 2018/38 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuğunu örgüte müzahir okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesinde yapılan yargılamanın ikinci celsesi duruşma zaptında ... sicil numaralı zabıt katibinin, gerekçeli kararında ... sicil numaralı zabıt katibinin elektronik imzalarının bulunmaması mahallinde ikmali mümkün noksanlık olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 29.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13617, Karar No: 2018/4873, Tarih: 27.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13617 E.  ,  2018/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/06/2016 tarih ve 2014/185-2016/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... ibareli markanın TPE nezdinde 2003/38014 tescil no ile müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının ... ibareli markayı müvekkilinin izin ve onayını almaksızın hukuka ve yasaya aykırı olarak "......s" markası adı altında ve www.sevenocens.com isimli internet sitesi yoluyla kullandığını, davalıya noter aracılığı ile ihtarname gönderilmesine rağmen hukuka aykırılığı sona erdirmediğini, ... 3 FSHHM 2014/9 D.iş sayılı dosyasından ihlalin tespit edildiğini ileri sürerek davalının müvekkilinin markasına yaptığı eylemin haksız saldırı ve haksız rekabet olduğunun tespitini, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin durdurulmasını, kaldırılmasını, davalının iş yerinde, internet adresinde ve sair yerlerde ......s.com, ... ...s markasını, logosunu, görselini, hosting ve alan adını kullanmasının engellenmesine, bulundukları yerlerden kaldırılmasına, erişime kapatılmasına, davalının iş yerinde ve davalıya ait olmayan başka iş yerlerinde internet sitelerinde gösterilen, tanıtılan, satılan ve satışa arz edilen "......s" markasının poşet, ambalaj, tanıtım, sunum ve reklama yönelik broşür, katalog, fiyat listesi, ürün ve hediye kutusu, kartvizit, fatura vb. her türlü emtianın toplatılmasına, davalının müvekkilinden izin almaksızın markasını iltibasa yol açacak şekilde haksız ve hukuka aykırı bir şekilde kullanmak suretiyle zararına sebebiyet vermiş olduğundan 100.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, "......s" markası ile "... türk malı" markası arasında benzerlik ve karıştırma ihtimali olmadığını, "..." ibaresinin balık yağı ürünü bakımından sektörde yaygın olarak kullanılan bir kelime olduğunu, ......s.com internet sitesinin müvekkili adına kayıtlı olmadığını, bu site üzerinden Türkiye' ye herhangi bir satış yapılmadığını, müvekkilinin davacıya ait markayı hiçbir şekilde kullanmadığını, ... 3 FSHHM nin 2014/9 D.iş sayılı dosyasında yer alan bilirkişi raporunda bilirkişinin kendisine verilen görev ve yetki dışına çıkarak hukuki sorunu belirleyerek marka hakkına tecavüz olduğuna karar verdiğini, hukuka aykırı bu raporun delil olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının maddi ya da manevi zarara uğradığına ilişkin dosyaya sunulmuş bir delil bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafa ait ... markası 5.sınıfta tescilli olup davalının satışa sunduğu ve ithal ettiği ürünlerde ......s ibaresini kullandığı, söz konusu ürünlerin köpek balığı kıkırdağı ve omega3 balık yağı ürünleri olduğu, davacı taraf markasındaki asli unsur olan ... ibaresi ile ......s ibaresi karşılaştırıldığında her iki markadaki ... ve ...S ibarelerinin yakın şekilde benzer olduğu ortalama tüketici nezdinde söz konusu markaların seri marka imajı yarattığı ve her iki işletme arasında irtibat ve bağlantı kurmasına neden olunduğu, davalının ithal ettiği ürünlerde kullanılan markanın Türkiye de tescilli olmadığı, bu nedenle markaların ülkesellik prensibi gereği davacı markasına benzer ürünlerin satışının marka hakkına tecavüz oluşturduğu, başkasına ait işaretleri kullanmanın aynı zamanda haksız rekabet olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6340, Karar No: 2015/16094, Tarih: 09.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6340 E.  ,  2015/16094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte, borçlu icra mahkemesine başvurusunda, ödeme emri tebliğine ilişkin tebligat zarfında bulunan imzanın kendisine ait olmadığını belirterek usulsüz tebliğ şikayeti ile birlikte takip konusu borca, faize ve takip dayanağı senetteki imzasına itiraz etmiş, mahkemece borçlu hakkındaki takibin durdurulmasına, borçlunun tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına, HUMK.nun 438. ve İİK.'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından alacaklının bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esasının incelenmesine geçildi:

2- İmzaya itiraz, İİK.'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 168/1-4. maddesi uyarınca yasal beş günlük süreye tabidir. İmzaya itirazın süresinde olup olmadığı mahkemece re'sen nazara alınıp, süresinde olması halinde işin esasına girilerek inceleme yapılır.

Borçlunun tebliğ mazbatasındaki imzanın kendisine ait olmadığı yönündeki şikayeti hakkında her ne kadar bilirkişi raporu alınmış ise de, alınan 01.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda incelemenin tebliğ mazbatası fotokopisi üzerinde yapıldığı, 10.10.2014 tarihli ... raporunda ise, mazbatadaki imzaların aidiyetinin tespit edilemediği rapor edilmiştir.

Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre imza incelemesinin fotokopi belgelere dayanılarak yapılması mümkün değildir. Tebligattaki imzanın muhataba ait olup olmadığının tespiti tebliğ memuru dinlenilmek suretiyle sonuçlandırılamaz. İmza incelemesi teknik bir konu olup tanık beyanıyla kanıtlanamaz. Bu nedenle mahkemece tebliğ memurunun beyanı esas alınarak, itirazın süresinde olduğunun kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece ödeme emri tebliğindeki imzanın istem sahibi borçlu tarafa ait olup olmadığının yöntemince uzman bilirkişilere incelettirilerek, tespiti yapılmalı ve oluşacak sonuca göre imzaya itirazın süresinde olması halinde ise borçlunun sair itiraz nedenleri hakkında inceleme yapılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece ödeme emri tebliğindeki imzanın istem sahibi borçlu tarafa ait olup olmadığının yöntemince uzman bilirkişilere incelettirilerek, tespiti yapılmalı ve oluşacak sonuca göre imzaya itirazın süresinde olması halinde ise borçlunun sair itiraz nedenleri hakkında inceleme yapılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18144, Karar No: 2012/4027, Tarih: 16.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18144 E.  ,  2012/4027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, son işlem tarihi olan 24/09/2008 tarihinden itibaren dosyanın altı ay işlemsiz bırakılması nedeniyle zamanaşımı oluştuğunu belirterek icranın geri bırakılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, istem kabul edilerek icranın geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 133.maddesine nazaran daha özel nitelikte bulunan ve TTK.nun 730/18.maddesi gereğince çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 662.maddesinde zamanaşımını kesen sebepler; “dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi” şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır. Yine, TTK.nun 730/18. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 663/2. maddesi gereğince, zamanaşımı kesilince son işlem tarihinden itibaren, müddeti aynı olan yeni bir zamanaşımı işlemeye başlar. Ayrıca, alacaklının, takibin ilerlemesine yönelik her takip işlemi ile de zamanaşımı kesilir ve yeni bir süre işlemeye başlar.

İİK'nun 71/2. maddesinde; "Borçlu, takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun zamanaşımına uğradığını ileri sürecek olursa, 33/a maddesi hükmü kıyasen uygulanır" düzenlemesi yer almakta, İİK'nun 33/a-l. maddesinde ise; "İlamın zamanaşımına uğradığı veya zamanaşımının kesildiği veya tatile uğradığı iddiaları icra mahkemesi tarafından resmi vesikalara müsteniden incelenerek icranın geri bırakılmasına veya devamına karar verilir"  hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda, alacaklının zamanaşımı süresi dolmadan 13/03/2008 tarihinde takibe başladığı ve takibin devamına yönelik olarak yaptığı diğer işlemlerin yanında, 02/03/2009 tarihinde, takip dosyasının yerinde olmadığından gelecek evrakın kaybolmaması için muvakkat dosya açılmasını ve dosyada işlem yapabilmek için en kısa zamanda bulunmasını icra müdürlüğünden talep ettiği, bunun üzerine icra müdür yardımcısı tarafından dosyanın bulunması için memur görevlendirilmesine karar verildiği görülmektedir. Alacaklı vekilinin 02/03/2009 tarihli işleminin zamanaşımını kesecek nitelikte bir takip işlemi olduğu tartışmasızdır. Ancak, borçlu, anılan bu işlemin yer aldığı belgenin sonradan düzenlendiğini iddia ettiğine göre, bu hususun araştırılması gerekir.

O halde, mahkemece, icra müdürlüğünden, sonradan düzenlendiği iddia edilen 02/03/2009 tarihli belgenin, ismi bulunan müdür yardımcısı tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

O halde, mahkemece, icra müdürlüğünden, sonradan düzenlendiği iddia edilen 02/03/2009 tarihli belgenin, ismi bulunan müdür yardımcısı tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15314, Karar No: 2016/17735, Tarih: 27.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/15314 E.  ,  2016/17735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harçları peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27/10/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15759, Karar No: 2012/17417, Tarih: 26.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/15759 E.  ,  2012/17417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve satışın umuma açık olarak açık artırma suretiyle yapılacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.