muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48100, Karar No: 2010/5229, Tarih: 01.03.2010

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim

yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6204, Karar No: 2015/4500, Tarih: 11.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6204 E.  ,  2015/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ...14. İcra Müdürlüğü'nün 2007/21029 sayılı dosyası üzerinden hazırlanan sıra cetvelinde 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi nazara alınmadan vergi alacaklarının 8. ve 9. sıraya alındığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; İİK'nın 142. maddesi gereği sıra cetvelinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde itiraz edilmesi gerektiği, sıra cetvelinin şikayet eden vergi dairesine 25.11.2013 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen son gün olan 02.12.2013 tarihinden daha sonra şikayet edilmiş olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece, şikayetçi vergi dairesine sıra cetvelinin tebliğ tarihinin 25.11.2013 olarak kabul edilmişse de, dosya kapsamındaki tebliğ mazbatasına göre, sıra cetvelinin 22.11.2013 tarihinde tebliğ edildiğinin, ancak 25.11.2013 tarihinden itibaren şikayet tarihi olan 10.12.2013 tarihine kadar itiraz süresinin yine de geçmiş olduğunun anlaşılmış olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11314, Karar No: 2014/18501, Tarih: 30.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11314 E.  ,  2014/18501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14457, Karar No: 2010/13069, Tarih: 23.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14457 E.  ,  2010/13069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Yerel Mahkemece, kararın davalının yüzüne karşı tefhim edildiği,davalı tarafından temyiz süresi içinde kararın temyiz edildiği, Mahkemenin 796.50 TL bakiye karar harcını 10.09.2009 tarihinde davalıya tebliğ edilen muhtıra ile istediği, davalı tarafından harcın yatırılmaması nedeniyle davalı temyizinin reddine karar verildiği, davalının bu kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır. 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik yapan 23.07.2010 tarihli 6009 sayılı Yasanın 18-a fıkrasınca;bakiye karar ve ilam harcının ödenmemiş olması kanun yollarına başvurulmasına engel teşkil etmez. Hal böyle olunca davalının temyizinin kabul edilmesi gerekirken reddi doğru değildir.Mahkemenin 07.10.2009 tarihli temyizin reddi kararının kaldırılarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine.

3-Davacı, iş kazası sonucu uğradığı maddi ve manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece,davacının maddi zararı Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılandığından reddine, 20.000.00 TL manevi tazminatın 24.02.2005 olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Birçok Yargıtay kararında vurgulandığı üzere, alacaklının alacak hakkından vazgeçmesini ve bu surette borçlunun borçtan kurtulmasını kapsayan akde "ibra" denir.İbra alacağın tasfiyesini içeren tasarrufi bir sözleşmedir. Konu ile ilgili doğrudan amir bir hüküm bulunmaması nedeniyle sorunun çözümlenmesinin ibranın doğruluk ve güven kuralına aykırı olmaması gereğine sıkı sıkıya sarılarak halledilmesinde yarar vardır.

Maddi zararı ve kusur oranı hakkında kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan hak sahiplerinin olaydan sonra verdikleri genel ve soyut açıklamayı içerdiği kuşkusuz olan ibranameyi tümden geçerli saymak İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel ilkelerine uygun düşmeyecektir.

Maddi zararı ve kusur oranı hakkında kesin fikir sahibi olması mümkün olmayan hak sahiplerinin olaydan sonra verdikleri genel ve soyut açıklamayı içerdiği kuşkusuz olan ibranameyi tümden geçerli saymak İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Mevzuatının temel ilkelerine uygun düşmeyecektir.

Kural olarak işçiye veya hak sahiplerine yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlık bulunmaması koşuldur. Ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumda ödemenin yapıldığı tarih gözönünde tutularak davacının karşılanmayan zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması, böylece hesaplanacak miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda maddi tazminata ilişkin ödemeyi "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek karşılanmayan zarardan davalı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararı karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek gerekir. Açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde maddi tazminat talebinin tümden reddine karar vermek gerekir.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla, üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle manevi tazminatın bölünmesi, yeniden dava konusu yapılarak miktarının artırılması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Genel Kurulunun 25.09.1996 gün ve 1996/21-397-637 sayılı kararı ile 13.10.1999 gün ve 1991/21-684-818 sayılı kararı da bu yöndedir.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla, üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle manevi tazminatın bölünmesi, yeniden dava konusu yapılarak miktarının artırılması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Genel Kurulunun 25.09.1996 gün ve 1996/21-397-637 sayılı kararı ile 13.10.1999 gün ve 1991/21-684-818 sayılı kararı da bu yöndedir.

Davalı işveren tarafından, mahkemeye sunulan bila tarihli “ibraname” başlıklı belgede davacının geçirdiği iş kazası nedeniyle maddi ve manevi zararları ile tazminatlarının 20.04.2005 tarihinde elden 1.800.00 TL, 25.04.2005 tarihli 250.00 TL tutarlı çek ve 26.04.2005 vadeli 1.750.00 TL tutarlı çek ile toplam 3.800.00 TL olarak işveren tarafından karşılandığını , davalı şirket ile sulh olduklarını, tedavilerinin eksiksiz yapıldığını,hiçbir tazminat ve alacağının kalmadığını,işveren aleyhine herhangi bir şikayet ve tazminat davası açmayacağını beyan ve imza ettiği, manevi tazminata ilişkin haklarını aldığı anlaşılmaktadır. Buna göre davacı düzenlenen ibranamede açıkça maddi ve manevi tazminat karşılığını 3.800.00 TL olarak aldığını kabul etmiş olduğuna göre ve bundan sonra manevi tazminat isteyemeyeceğinin kabulüyle mahkemece manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, davacı yararına 20.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

Maddi tazminat hesabında pasif dönem zararının günün yasal asgari ücreti üzerinden hesap edilerek maddi zarara dahil edilmesi gerekir ise de davacı temyizi bulunmadığından bu durum bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılacak iş, davacının manevi tazminat talebini reddetmek, davalı işveren tarafından davacıya yapılan ödemelerin ne kadarının maddi tazminat ,ne kadarının da manevi tazminat karşılığı alındığını davacıdan sormak,davacının bildireceği maddi tazminat miktarını dikkate alarak, ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararını saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığı denetlenmek, açık oransızlığın bulunması durumunda, ödenen miktarı "kısmi ifayı içeren makbuz" niteliğinde kabul etmek ve ödenen tutarın ödeme tarihindeki gerçek zararı hangi oranda karşıladığını saptamak, son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davacı tarafın ödeme yapılan tarihe göre zararının karşılandığı oranda indirim yapmak, daha sonra kalan miktara hükmetmek,açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise maddi tazminat talebinin reddine karar vermek,hesaplama sonunda maddi zararın varlığı tesbit edilirse, verilen kararı davacının temyiz etmediği dikkate alınarak, davalı yönünden oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7579, Karar No: 2016/8147, Tarih: 31.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7579 E.  ,  2016/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hakaret, tehdit ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların güzellik merkezi işlettikleri, Katılan ...’ın ise diş hekimi olup, sanıklar ile arasında yapılan anlaşmaya göre katılan ...’ın sanıklara ait iş yerinin bir odasında diş hekimliği yapmasını kararlaştırdıkları, ancak daha sonra gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle anlaşmanın gereği yapılamadığı, bunun üzerine katılan ...’ın sanıkların iş yerine getirmiş olduğu diş hekimliği faaliyeti için gerekli aletleri geri istemek üzere katılan ... ile birlikte olay günü sanıklara ait iş yerine geldikleri aralarında çıkan tartışma sonrasında sanıkların katılanlara karşı hakaret ve tehdit ettiklerine ayrıca katılan ...’ın malzemelerini kendilerine vermedikleri ancak daha sonra katılan ...’ın söz konusu iş yerinden kendisine ait eşyaları aldığı şeklindeki iddia edilen olayda; katılanların sanıklara eşya teslim ettiklerine, ayrıca hakaret ve tehdit ettiklerine dair delil elde edilemediği gözetilerek mahkemece verilen beraat hükümlerinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7283, Karar No: 2025/3306, Tarih: 20.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2020/7283 E.  ,  2025/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/460 E., 2014/486 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4 maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapılamayacağı gözetilmeden elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Dosyada mevcut olan tutanaklara göre hukuka aykırı olarak alınan görüntü kaydına dayanılarak sanığın kimlik tespitinin yapıldığı, devamında sanığa bu görüntüler gösterilerek tevil yollu ikrarının sağlandığı, bu şekilde elde edilen delilin de hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerine görüldüğünden, Tebliğname'ye aykırı olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde, oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3526, Karar No: 2021/7086, Tarih: 19.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3526 E.  ,  2021/7086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme ve kasten öldürmeye azmettirme

HÜKÜMLER : 1-a) Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan TCK'nin 281, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmaları,

c) Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye azmettirme suçundan dolayı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine dair Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2019 gün 2018/23 esas, 2019/12 karar sayılı kararı

2-a) Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden hüküm kurulmak suretiyle, sanığın atılı suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine

b) Sanık ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle yeniden hüküm kurulmak suretiyle, sanığın maktule karşı kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası cezalandırılması

c) Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13/03/2020 gün ve 2019/3129 E. 2020/582 K. sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13/03/2020 gün ve 2019/3129 E. 2020/582 K. sayılı kararının sanık ... ve müdafii, katılanlar Emine ve Halil vekilleri tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme, sanık ... hakkında suç delillerini gizleme veya değiştirme suçlarından kurulan mahkumiyet, sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı sanıklar ... ve ... müdafileri, katılanlar ... ve ... vekilleri ve Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan hükmün istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme, sanık ... hakkında suç delillerini gizleme veya değiştirme suçlarından kurulan hükümlerin istinaf başvurusunun kabulü ile sanık ...'in CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ...'nın maktule karşı kasten öldürme suçu nedeniyle TCK'nin 81, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası cezalandırılmasına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13/03/2020 gün ve 2019/3129 esas 2020/582 karar sayılı kararında bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık ... ve müdafinin sübuta, beraat etmesi gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekillerinin tasarlama ve eziyet çektirmenin varlığına, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

1- Sanıklar ... ve ... haklarında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;