muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/79, Karar No: 2009/106, Tarih: -

” karar verilmiştir.

Hükümlü müdafii tarafından bu hükmün de temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının içtimaya karar verilmemesi nedeniyle “

“bozma”

” ve “

“düzelterek onama”

” istekli 13.11.2008 gün ve 180534 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Hükümlünün katılan H... U...’ı, tahrik altında öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasında herhangi bir isabetsizlik ve bu kapsamda suçun sübutu ve nitelendirilmesinde de herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, lehe yasa belirlemesinin her suç yönünden ayrı ayrı mı, yoksa infaz hükümleri de dikkate alınmak suretiyle içtimalı ceza miktarı üzerinden mi yapılacağına ilişkindir.

Ancak uyuşmazlık konusunun değerlendirilmesine geçmeden önce, incelemenin kapsamının belirlenmesi gerekmektedir.

Şöyle ki, hükümlünün kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs ve ruhsatsız av tüfeği taşımak suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümlere yönelik uyarlama kararı Yargıtay 1. Ceza Dairesince bozulmuş olmasına karşın, Yerel Mahkemece, hükümlünün maktûl B... U...’ı kasten öldürme, katılan Ş... U...’ı öldürmeye teşebbüs ve ruhsatsız av tüfeği bulundurmak suçları ile ilgili olarak herhangi bir hüküm verilmeksizin, katılan H... U...’a yönelik hükümde direnilmek suretiyle, bu eylemle sınırlı olarak hüküm kurulmuştur. Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında vurgulandığı üzere, açıkça onanmayan bir hüküm tüm yönleriyle bozulmuş olduğundan, Yerel Mahkemece, hükümlünün, maktûl B... ile katılan Ş...’e yönelik suçlar ile ruhsatsız av tüfeği bulundurmak eylemi nedeniyle de, karar verilmesi gerekmektedir. Ancak Yerel Mahkemece bu konularla ilgili olarak direnme kararında herhangi bir hüküm verilmemiş olup, temyize konu hüküm de, katılan H...’e yönelik adam öldürmeye teşebbüs suçuna ilişkin uyarlama kararıdır. Diğer hükümlerle ilgili olarak herhangi bir değerlendirme yapma olanağı bulunmayan bu halde yanılgılı uygulamaya işaretle, katılan H...’e yönelik eylemle sınırlı olarak inceleme yapılarak, uyuşmazlık değerlendirilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 gün ve 32-97 ile 06.11.2007 gün ve 190-228 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da ayrıntılı olarak vurgulandığı üzere;

1- Cezaların içtimaı bir infaz kurumu ve işlemidir.

2- İçtimaa dâhil olan suçlar hukuken bağımsızlıklarını korurlar ve her suç yönünden ayrı ayrı sonuç doğururlar,

3- İnfaza ilişkin uygulamalar kazanılmış hak oluşturmadığından, içtima uygulaması sırasında lehe oluşan hatalar da kazanılmış hakka konu olmazlar,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 gün ve 32-97 ile 06.11.2007 gün ve 190-228 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da ayrıntılı olarak vurgulandığı üzere;

1- Cezaların içtimaı bir infaz kurumu ve işlemidir.

2- İçtimaa dâhil olan suçlar hukuken bağımsızlıklarını korurlar ve her suç yönünden ayrı ayrı sonuç doğururlar,

3- İnfaza ilişkin uygulamalar kazanılmış hak oluşturmadığından, içtima uygulaması sırasında lehe oluşan hatalar da kazanılmış hakka konu olmazlar,

1412 sayılı CYUY, 765 sayılı TCY ve 647 sayılı CİY döneminde kabul edilen bu ilkeler, 5271 sayılı CYY, 5237 sayılı TCY ve 5275 sayılı CGTİY döneminde de geçerliliğini korumaktadır. Yeni yasal dönemde yasa koyucu cezaların içtimaına ilişkin kurallara 5237 sayılı Yasa içinde yer vermemek suretiyle, infaz hukukunu daha net ve daha doğru bir yasal temele kavuşturmuştur.

Bu ilkeler ve yasal düzenlemeler kapsamında, lehe yasa belirlenmesinde 765 sayılı Yasa kapsamındaki içtimalı cezaların değil, her suç yönünden ayrı ayrı değerlendirme yapılarak, her biri için tayin edilen cezanın dikkate alınması yasal zorunluluktur. Böyle bir kabul 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve 23.02.1938 gün ve 23/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının da doğal sonucudur.

Somut olayda, Yerel Mahkemenin, hükümlünün katılan H... U...’a yönelik öldürmeye teşebbüs suçu nedeniyle lehe Yasanın 5237 sayılı Yasa hükümleri olduğuna ilişkin hükmü isabetlidir. Her ne kadar ilk uyarlama hükmünde mükerrirlere özgü infaz rejimine hükmedilmesi ve 53. madde uygulaması hatalı ise de, direnme kararında bu iki yanılgıdan tekerrüre ilişkin hususun düzeltildiği, 53. madde ile ilgili hatalı uygulamanın ise “

“hükümlünün 5237 s. TCY’nın 53/1-a-b-d-e bendlerinde belirtilen haklardan işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin (c) bendinde belirtilen haklardan ise koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olmak üzere yoksun bırakılmasına,”

” karar verilmek suretiyle kısmen düzeltildiği, oysa kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden de 1. fıkranın (c) bendindeki haklardan ceza süresince yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği, ancak yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen uygulamada bulunan, 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi olanağı bulunduğundan, Yerel Mahkeme hükmünün 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümünün düzeltilmesi suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

Diğer yönden, tebliğnamede içtimaya karar verilmemesi isabetsizliğinden, direnme hükmünün bozulmasına ve yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda düzelterek onama kararı verilmesi talep edilmiş ise de, direnme hükmünün, katılan H... U...’a yönelik eylemle sınırlı olduğu, diğer eylemler yönünden direnme kararında herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bu aşamada cezaların içtimasına karar verilmesi olanağı da bulunmamaktadır.

SONUÇ

:

Açıklanan nedenlerle;

1- Suç niteliğinin belirlenmesi ve sair uygulamalar yönünden isabetli olan Yerel Mahkeme direnme hükmüne, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “

“sanığın 5237 sayılı Yasanın 53/1. fıkrasının (c) bendindeki haktan ceza süresince yoksun bırakılmasına”

” ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, 28.04.2009 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6558, Karar No: 2010/10409, Tarih: 29.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6558 E.  ,  2010/10409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 5.İcra Mahkemesi

Tarih : 25.2.2010

Nosu : 320-143

Mirasçıları- ...,...

vek.Av....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayetçi vekili müşterek borçlu ...ve diğerlerinin mirasbırakanı ...’in dava dışı ...’dan alacaklı olduğunu, bu alacağın tahsili için Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2008/1091 sayılı dosyası ile takibe giriştiğini ve bu dosyaya yatan para üzerine konulan hacizler nedeniyle yapılan sıra cetvelinde bir takım yanlışlıklar bulunduğunu; vekalet ücretinin öncelikle ayrılmasının hatalı olduğunu ve birinci sıra alacaklısı...’in takip dosyasından (Adana 1. İcra Müdürlüğünün 2007/5996 sayılı dosyası) çıkartılan ödeme emrinin itiraza uğradığını ve itirazın iptali davasının derdest olup takibin kesinleşmediğini, kesinleşmeyen takipten haciz konulamayacağını ve bu takibe para ayrılamayacağını, haczin dosyaya paranın yattıktan sonra konulduğu için geçersiz olduğunu, haciz ihbarnamesine isimlerin yanlış yazıldığını;

İkinci sıradaki ...’un alacaklı olduğu Adana 11. İcra Müdürlüğünün 2008/6474 sayılı dosyasına dayanak kılınan bonoda ...’in imzasının bulunmadığını, tanzim tarihi üzerinde oynama yapıldığını, hesaplanan ve istenen faiz oran ve miktarının fahiş olduğunu;

Üçüncü sıradaki ...’ın alacaklı olduğu İskenderun 2. İcra Müdürlüğünün 2009/146 sayılı dosyasındaki alacağın muvazaalı olduğunu ve ayrılan payın hatalı hesaplandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dağıtıma konu paranın yatırıldığı Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2008/1091 sayılı dosyadan vekalet ücretinin ayrılmasında ve kalan paranın sıra cetveline esas alınmasında yasaya aykırı yön bulunmamasına göre şikayetçi banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

.../...

S:2

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle dağıtıma konu paranın yatırıldığı Adana 7. İcra Müdürlüğünün 2008/1091 sayılı dosyadan vekalet ücretinin ayrılmasında ve kalan paranın sıra cetveline esas alınmasında yasaya aykırı yön bulunmamasına göre şikayetçi banka vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

.../...

S:2

2- İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline yönelik itiraz alacağın esas ve miktarına yönelikse yargılama görevi genel mahkemelere aittir. Şikayetçinin ikinci sıra alacaklısı ...’un takip dosyasındaki bonodaki imzanın müşterek borçluların miras bırakanına ait olmadığına ve üçüncü sıra alacaklısı ...’ın alacağının muvazaalı biçimde oluşturulduğuna yönelik itirazı alacağın esasına ilişkin olup, bu iki davalı hakkındaki şikayetin tefriki ile görevsizlik kararı verilmek gerekirken, esasa girilerek hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı banka vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2014/21837, Karar No: 2015/10607, Tarih: 18.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21837 E.  ,  2015/10607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının babasının ... olduğuna hükmedilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davada, davacının nüfus kaydı düzeltilerek müteveffa ...'nin davacının babası olduğunun tespiti istenildiği halde, mahkemece babasının ... olduğunun belirlenmesi nedeni ile nüfusta anne adının da düzeltilmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dosyada bulunan nüfus kaydından, davacı ...'ın annesi olduğuna karar verilen ... 19.01.1954 tarihinde öldüğü, davacının ise 01.07.1954 tarihinde doğduğu anlaşılmakla, bir kişinin ölümünden sonra doğum yapması mümkün olmadığı anlaşıldığı halde, nüfus kayıtlarında bu şekilde düzeltme yapılması hayatın olağan akışına ters düşmektedir.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken bu kayıtlar arasında çelişki yaratmamak ve hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek durumundadır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeyerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16374, Karar No: 2016/9268, Tarih: 24.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/16374 E.  ,  2016/9268 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, davalı işverene ait tavuk çiftliğinde çalıştığı sırada ayağını sıyırga makinesine kaptırmak biçiminde gerçekleşen kazadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Buna göre; temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ile Başkanlar Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca Yüksek 21. Hukuk Dairesine ait olup, 6723 sayılı ...Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21/2.maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanunun 60/3. maddesi gereğince dosyanın anılan Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

Bu nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 21. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23912, Karar No: 2015/1429, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23912 E.  ,  2015/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/98-2014/166

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 107 ada 10 parsel üzerindeki yapının enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

Doğru değilse de ; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ( C ) bendinde 2 nolu kısımda yazılı ( 966,43 TL ) nin hükümden çıkartılmasına, yerine ( 338,01 TL ) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6130, Karar No: 2012/8882, Tarih: 05.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6130 E.  ,  2012/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalılardan ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; Mahkemece davanın kabülü ile mirasçılık belgesi verilmesine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğinde toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Davacılar, miras bırakan ...'ın nüfus kayıtlarında sadece çocuklarından ...'un göründüğünü, önceki eşinden olma çocukları ... ile ... ...'nin de ...'ın çocuğu olmasına rağmen mirasından pay verilmediğini ileri sürerek Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.08.2008 tarih 2008/698-657 E.K. sayılı veraset ilamının iptali ile yenisinin verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, nüfus kayıtları uyarınca önceki günlü mirasçılık belgesinin iptali ile yenisinin verilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemece yeni oluşturulan mirasçılık belgesinde miras 8064 pay kabul edilerek dağıtılmış ise de; dağıtılan miras payları toplamının 4608 olduğu, pay ve paydaların birbirini tutmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, miras bırakan ... terekesinin eşit şekilde üç çocuğuna gideceği de gözönüne alınmak suretiyle, mahkemece miras pay ve paydaları birbirine eşit olacak şekilde miras paylarının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalılardan ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek haline ilgilisine iadesine, 05.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3018, Karar No: 2013/6633, Tarih: 21.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3018 E.  ,  2013/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/233335

MAHKEMESİ : Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/06/2012, 2012/30 (E) ve 2012/135 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık A.. S.. müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 10/10/2012 havale tarihli dilekçesi ile hükmün onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık hakkında "kasten yaralama" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi, katılan vekilinin temyiz istemi üzerine yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. S..'ın eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıkla mağdurun çok uzun süreden beri arkadaş oldukları, kızkardeşi ile mağdur arasında bir ilişki olduğuna kendisini inandıran sanığın, olay günü gece saat 00.30 sıralarında, işyerinden çıkan mağduru, geçiş güzergahındaki cadde üzerinde beklemeye başladığı, bir süre sonra mağdurun olay yerine intikal ettiği, sanığı fark ederek yanına yaklaştığı sırada sanığın, 1,5-2 metre mesafeden mağdurun sol diz bölgesine av tüfeği ile bir el ateş ettiği, akabinde silahlı eylemini sonlandırdığı, mağdurun almış olduğu bu isabet sonucu acil ameliyata alınarak kopan damarlarının tamir edilmeye çalışıldığı, ancak kanamanın devam etmesi üzerine, sol bacağının diz altından kesildiği olayda,

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hayati tehlike geçiren mağdurların da olaydan hemen sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildikleri anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaranın niteliği birlikte değerlendirildiğinde, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek "öldürmeye teşebbüs'" suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "kasten yaralama'" suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8865, Karar No: 2015/23370, Tarih: 12.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/8865 E.  ,  2015/23370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetlerine

...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.04.2012 tarihli iddianamesinde suça konu dilekçedeki yazı ve imzanın katılana ait olmadığının bilirkişi raporuyla tespit edildiği belirtilerek, sanıkların bu dilekçeyi sahteliğini bilerek kullandıkları iddia olunmuş ise de; dilekçedeki yazı ve imzanın sanıklara aidiyeti yönünden herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaması ve belgenin iğfal kabiliyetinin olup olmadığının da mahkemece değerlendirilmemesi karşısında; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması, iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabulü halinde dilekçedeki yazı ve imzanın sanıkların eli mahsulü olup olmadığının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, katılanın hesabındaki paranın aktarıldığı kredi sahibi ...'ın da tanık olarak dinlenilmesi, 16.10.2007 geliş tarihli dilekçenin bankaya ne şekilde ulaştığının tekrar sorulması, sanıkların ifadesinde geçen banka müdürününde tanık olarak dinlenilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.