muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/37660, Karar No: 2021/10691, Tarih: 24.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/37660 E.  ,  2021/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter belge gizleme

1)Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçuyla ilgili olarak;

a)213 sayılı Kanun'un 139. maddesinde yazılı istisnalardan birinin bulunmaması halinde vergi incelemesinin mükellefin işyerinde yapılması gerektiği, sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın iş yeri adresinde bizzat 09.03.2012 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligat hukuki sonuç doğurmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Kabule göre de; defter ve belge isteme yazısının aslının veya onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine alınmaması,

2) Sanık hakkında, “ 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin kendisi üstüne olduğunu ancak iş yerini önce oğlunun işlettiğini daha sonra kardeşlerinin işlettiğini sadece kaydının üzerine olduğunu, ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, bütün işlemleri oğlu ve kardeşlerinin yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)... Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunu işlediği iddia olunan olayda; dosya içerisinde bulunan 06.06.2012 tarihli ve 2012-A-1254/63 sayılı vergi suçu raporu eklerinde, Ba-Bs formlarında bildirilen 2009 takvim yılında düzenlediği toplam 16 adet faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin tespiti ve zamanaşımı hükümlerinin gözetilmesi bakımından; 2009 takvim yılında düzenlenen faturaların ilgili vergi dairesi müdürlüğünden de sorularak temin ve tarihlerinin tespit edilmesi suretiyle, suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu da dikkate alınarak, sonucuna göre sanık hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Vergi Dairesi Müdürlüğünden ve faturaları kullanan mükelleften temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını oğlu ve kardeşlerine ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin de açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b)Vergi Dairesi Müdürlüğünden ve faturaları kullanan mükelleften temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını oğlu ve kardeşlerine ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin de açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

c) İsmi bildirilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

d)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 24.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7968, Karar No: 2015/10348, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7968 E.  ,  2015/10348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/377-2013/223

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kobi paket sigorta poliçesi ile sigortalanan dava dışı A. S. G.'ün kiracı olarak bulunduğu işyerinde, davalı işyeri maliki İ. K.un talimatı ile diğer davalı S. A. tarafından 14.03.2008 tarihinde duvarlara, dekorasyona ve eşyalara zarar verildiğini, müvekkilinin sigortalısına 11.04.2008 tarihinde ödeme yaptığını, zarardan sorumlu davalılar hakkında 8.231,37 TL'nın faiziyle birlikte tahsili için yapılan icra takibine davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve 8.231,37 TL'nın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davalı S. A. yönünden davanın husumetten reddine, davalı İ. K. yönünden davanın kısmen kabulü ile takibe itirazın 7.456,00 TL asıl alacak ile takip tarihine kadar işlemiş 264,68 TL faiz alacağına iliştin itirazların iptaline, takip tarihinden itibaren asıl alacağa faiz

yürütülmesine, icra inkar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri kobi paket sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1-Davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz itirazı yönünden yapılan incelemede;

Mahkemece davalı S. A. yönünden malikin talimatı ile olayı gerçekleştirdiği gerekçesi ile dava reddedilmiştir. Haksız fiillerden doğan borç ilişkileri başlıklı TBK'nun 49.maddesinde “kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar veren, bu zararı gidermekle yükümlüdür.” Haksız fiil sorumluluğu için gerekli olan unsurlar zarar verici eylem, hukuka aykırılık, kusur, zarar ve nedensellik bağı davalı Sinan yönünden olayda gerçekleşmiştir. Bu nedenle davalı Sinan yönünden davanın reddi doğru değildir.

2-Davalı İ. K. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

2-Davalı İ. K. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dosyada yer alan kira sözleşmesi incelendiğinde, 01.02.2007 tarihinde 1 yıl süreli yapıldığı ve sözleşmenin kiracı sıfatı ile dava dışı sigorta ettiren A. S.r G. ile kiralayan sıfatı ile ..... A.Ş tarafından imzalandığı görülmüştür. Öncelikle mahkemece, .....A.Ş nin baglı olduğu Ticaret Sicili Müdürlüğünden şirketi temsile yetkili kişi ya da kişilerin kimler olduğu imza sürküleri de celp edilerek tespit edimeli, ayrıca dava konusu sigortalı iş yerinin tapu kaydı da dosyaya getirtilerek, bu şekilde mahkemece sorumlu bulunan davalı İ. K.'un hangi sıfatla yani malik sıfatı ile mi yoksa kiralayan sıfatı ile mi tazminattan sorumlu tutulduğunun öncelikle açıklanması gerekmektedir. Bu yönüyle eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma sebebine göre davalı S. A. vekilinin temyiz itirazları ile davalı İ.K. mirasçıları vekilinin ve davacı vekilinin yukarıda 1 ve 2 nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin ve davalı İ. K.mirasçıları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle,

davalı S. A. vekilinin temyiz itirazları ile davalı İ.K. mirasçıları vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalılar İ. K. mirasçılarına ve S. A.'na geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/929, Karar No: 2021/1008, Tarih: 11.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/929 E.  ,  2021/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 ve 35 inci maddeleriyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 253 ve 254 üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, CGK'nin 25.10.2018 tarih, 2018/394 Esas ve 2018/478 sayılı Kararı gereğince, 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinde kalan eylemin kanun değişikliği öncesinde de uzlaştırma kapsamında bulunduğu; sanık ve müştekinin uzlaşmak istemediğini bildirmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında resen gözetileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4701, Karar No: 2011/6333, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4701 E.  ,  2011/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir.

Somut olayda ise; taşınmaz üzerindeki zeytin ağacı sayısına göre taşınmazın kısmen kapama zeytinlik kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Ancak ağaç başına verim hesabı yanıltıcı olabileceği gibi sağlıklı bir şekilde Yargıtay denetimi de mümkün olmayacaktır. Dava konusu taşınmazın kapama zeytinlik olarak değerinin tespitinde yukarıda açıklandığı gibi değerlendirme –dava- tarihi itibariyle üzerindeki zeytinin dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir) ve kilogram başına ortalama satış fiyatı esas alınması gerekirken ağaç başına verim miktarının üzerindeki ağaç sayısı ile çarpılması ve brüt gelirin belli orandaki kesiminin üretim gideri olarak alınması suretiyle değer belirleyen bilirkişi raporun itibarla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan eksikler giderildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda kazanılmış haklar da gözetilerek karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12951, Karar No: 2022/16382, Tarih: 21.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/12951 E.  ,  2022/16382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No :

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrası davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının vekilliğinden çekilme dilekçesi, gerekçeli karar ve davalı Kurumun temyiz dilekçesinin, davacının mernis adresi olan Davuteli mh. 2704/2 sk no:4 Malkara Tekirdağ adresine usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmesi için, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 21.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16500, Karar No: 2011/1029, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/16500 E.  ,  2011/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2007 gün ve 2007/226 Esas, 2007/558 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanığın yokluğunda verilen 20.11.2007 tarihli mahkûmiyet kararının, sanığa 7201 sayılı Tebligat Kanunu 35. maddesi hükmüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olması karşısında, sanığın 17.06.2008 tarihli dilekçesi süresinde temyiz istemi kabul edilerek gereği düşünüldü:

20.12.2009 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26942, Karar No: 2013/29107, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/26942 E.  ,  2013/29107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü 40 TL maddi, 600 TL manevitazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını oluşturan 09.11.2012 tarihli kısa kararda davacı lehine ''600'' TL manevi tazminata hükmedilmesine karşın, gerekçeye bağlanan kısa kararda, davacı lehine ''5.500'' TL manevi tazminata hükmedilerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4785, Karar No: 2018/12943, Tarih: 02.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4785 E.  ,  2018/12943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü ayağında nasır olduğu için topallayarak yürüyen katılanın yanına yaklaşan sanığın eczane deposunda çalıştığını, Kubbeli Camiinin yanında doktor olduğunu ve katılana ilaç getireceğini söyleyerek birlikte caminin avlusuna doğru gittikleri, telefon görüşmesi yaptıktan sonra katılanın yanından ayrılan sanığın elinde merhem ile döndüğü ve caminin içine girdikleri, merhemi katılanın dizlerine sürdükten sonra katılana başka ağrıyan bir yerinin olup olmadığını sorduğu, katılanın da sol tarafının ağrıdığını söyleyerek üzerindeki gömleği çıkartıp yan tarafına koyduğu, sanığın katılanın sırtına merhem sürdüğü ardından katılanın yanından ayrıldığı, sanığın dönmemesi üzerine katılanın durumdan şüphelenerek çıkardığı gömleğin cebine baktığında içerisinde 1.700 TL, nüfus cüzdanı, bankamatik kartı ve makbuzların bulunduğu cüzdanının olmadığını fark ettiği olayda, sanığın katılanın cüzdanını üzerinden aldığına ilişkin iddia ve delil bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine aynı Kanunun 142/2-b maddesi ile uygulama yapılması,

2-Katılanın hazırlık ifadesi ile kamera saatine göre eylemin 17:00-17:18 sıralarında işlendiği, suç tarihinde güneşin Soma ilçesinde 17:06'da battığının ve 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gecenin saat 18:06'da başladığının anlaşılması karşısında, eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 143. maddesince artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5655, Karar No: 2010/8246, Tarih: 21.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5655 E.  ,  2010/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/237264

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle bozma üzerine yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d, 62. maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KAYSERİ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/02/2010 ... ve 479/33 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... (Gezici) hakkında 765 sayılı TCK.nun 450/4, 59, 31 ve 33. Maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca bozma üzerine yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme sebebi dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden sair itirazların reddiyle, hükümlünün tasarlayarak eşini öldürmeye azmettirdiği anlaşıldığı halde, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a-d maddesi gereğince hüküm kurulması yerine sadece 82/1-d maddesi gereğince karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden öldürme suçu ile ilgili hüküm fıkrasındaki “82/1-d” ibaresine “a” ibaresi eklenerek DÜZELTİLEN ve re’sen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 21/12/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6671, Karar No: 2015/6183, Tarih: 04.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/6671 E.  ,  2015/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ezine Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2014

NUMARASI : 2012/245-2014/45

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 23.10.2012 gününde verilen dilekçe ile TMK 725. maddesine göre tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde daimi irtifak hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK'nın 725. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmaması halinde daimi irtifak hakkı tesisi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yasal ayrıcalıklar dışında, TMK’nın 684/1 ve 718/2 maddeleri hükümlerine göre, arazinin mülkiyeti ve buna bağlı olan tasarruf hakkı o arazide kalıcı olmak koşuluyla yapılan şeyleri de kapsar TMK’nın 725. maddesinde bu kuralın istisnalarından birisi düzenlenmiş, böylece muhdesatla arasındaki bağlantı kesilmiş bina sahibine bazı koşulların oluşması halinde ayrılmaz parça niteliğindeki taşkın yapı için üzerinde bulunduğu taşınmaza malik olabilme olanağı tanınmıştır.

Bunun için, tapuya kayıtlı özel mülkiyete konu bir taşınmaz üzerinde, temelli kalması amacıyla yapılan binanın ayrılmaz parçası yine tapuda kayıtlı üçüncü kişiye ait taşınmaza taşkın yapılmış olmalıdır.

Taşkın inşaat, taşkın yapı ile iki komşu taşınmazı fiilen birleştirmekte, ekonomik bir bütünlük oluşturmaktadır. Bu özelliğinden dolayı taşkın yapıya dayanan temliken tescil isteği taşınmaza bağlı kişisel hak niteliğindedir. Taşılan

arazi malikinin devir borcu eşyaya bağlı bir borç olduğundan inşaat maliki hakkını taşılan arazinin her malikine karşı kullanabilir. Yeni malikler de Türk Medeni Kanununun 725. maddesinde belirtilen haklardan yararlanabilecekleri gibi borçlardan da sorumlu olur.

Bu tür davalarda taşkın yapıyı yapan kişinin taşınmazı lehine, taşırılan arazi üzerinde bir irtifak hakkı yoksa durum ve koşullar da haklı gösterdiği takdirde taşkın yapıyı yapan kimse, taşan kısım için uygun bir bedel karşılığında irtifak hakkı kurulmasını veya bu kısmın bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteyebilir.

TMK’nın 725. maddesine dayanılarak tescil talebinde bulunulabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 725. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşkın yapının bulunduğu arazi parçasının mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur.