muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5683, Karar No: 2013/4587, Tarih: 08.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5683 E.  ,  2013/4587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... olarak görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret (... .... Asliye Ticaret Mahkemesi) Mahkemesi’nce verilen ....09.2010 tarih ve 2009/812-2010/621 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait işyerinde meydana gelen su baskını nedeniyle bir çok belgenin ıslanıp geçerliliğini yitirdiğini ileri sürerek, müvekkiline ait 2004-2005-2006-2007-2008-2009 yıllarına ait yevmiye, muavin ve envanter defterleri ile beyanname dosyalarının zayi olduğunun tespiti ile zayi belgesi verilmesini, ayrıca faturalar, irsaliyeler, ödeme makbuzları ve yazışma belgelerinin zayi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia ve dosya kapsamına göre, ıslanmak suretiyle zayi olduğu bildirilen ticari defterlerin mevcut durumu itibariyle ibraz olunamadığı, ayrıca zararın meydana geldiği sırada belgelerin nasıl muhafaza edildikleri ile suyun yükselme durumunun belirlenmediği, davacının muhafazada kusurlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mülga 6762 sayılı ...'nın 68. maddesi hükmüne dayalı olarak açılan zayi davası olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Bilindiği üzere bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve kağıtların; yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi afet sebebiyle ziyaa uğraması halinde, tacirin mahkemeye başvurarak kendisine bir vesika isteme hakkı vardır. Somut olayda, davacı vekili tarafından ibraz edilen ve Çavuşbaşı Jandarma Karakol Komutanlığınca düzenlenen 06.07.2009 tarihli resmi "Tutanak" başlıklı belgeye göre, defterlerin bulunduğu birinci kattaki termosifonun spiral borusunun patlaması nedeniyle su baskınının olduğu ve dava konusu defter ile belgelerin okunamaz derecede ıslanması sonucu zayi olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda ...'nın 68. maddesinde belirtilen koşulların oluştuğu gözetilerek davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11446, Karar No: 2006/2944, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/11446 E.  ,  2006/2944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2003 gününde verilen dilekçe ile intifa ve irtifak haklarının terkini ... adına yazılmasına istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava

reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25553, Karar No: 2015/1792, Tarih: 03.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/25553 E.  ,  2015/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir.Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Sanığın,temin ettiği ele geçirilemeyen sahte yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak, eczane gideri olarak toplam 41,51 TL harcama yaptığı, iddia edilen olayda; sanığın, suç tarihinde sosyal güvencesinden yararlandığının katılan kurum yazısından anlaşıldığı, kurumun bu haliyle sanığın tedavi giderlerini müracaatı halinde karşılamak zorunda olduğu, dolayısıyla kamu zararının bulunmadığı ve dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/02/2015 tarihinde oybirlğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1745, Karar No: 2013/6098, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1745 E.  ,  2013/6098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ...vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 18.09.2012 gün ve 2012/4715-10471 sayılı iade kararında: 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4 madde hükmüne göre Fethiye İlçesi, ... Köyünde kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği ilgili yerlerden sorularak cevabî yazı ve eklerinin, şayet 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenmiş veya tutanak düzenlenmeden askı ilânı yapılmış ise tutanak örneği, kadastro paftası ve ilân cetvellerinin, temin edilerek dosya arasına konulması istenmiş,

Mahkemece Tapu Müdürlüğünden alınan 16.10.2012 tarih, 03/5271 sayılı cevabî yazıda: “... Köyü 5677 parsel sayılı taşınmaz Kadastro Müdürlüğünce 14.09.1993 tarihinde kesinleştirilerek bu şekilde tescili yapılmış ve 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen Ek 4 madde hükmüne göre ... Köyünde kullanım kadastrosu yapılmadığı bildirilmiş,

Bunun üzerine Dairenin 18.09.2012 gün ve 2012/4715-10471 sayılı 2. iade kararında: tapu müdürlüğü 16.10.2012 tarihli cevabî yazısında; yörede kullanım kadastrosu yapılmadığını bildirmiş ise de, 09.04.2010 tarihli dava dilekçesinde, davacı vekili tarafından yörede 2/B parselleriyle ilgili olarak 2010 yılı Şubat ayında tesbit kadastrosu yapıldığını bildirilmiş ve davanın bu kadastroda müvekkilleri lehine kullanıcı şerhi verilmemesi nedeniyle açıldığını açıkladığından yörede kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı, kullanım kadastrosu yapılmamış ise, dava dilekçesinde belirtilen şekilde 2010 yıllı Şubat ayında yapılan herhangi bir kadastro işlemi bulunup bulunmadığı hususlarında tereddüt oluştuğu belirtilerek Kadastro Müdürlüğüne yazı yazılarak, Fethiye İlçesi, ... Köyünde, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen Ek 4 madde hükmüne göre kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı, kullanım kadastrosu yapılmamış ise, davacı vekilinin dava dilekçesinde belirttiği şekilde aynı yörede 2010 yılı Şubat ayında herhangi bir kadastro işlemi yapılıp yapılmadığı sorularak, buna dair cevabî yazı ile şayet kullanım kadastrosu yapılmış ise, dava konusu 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise, tutanak örneğinin, tutanak düzenlenmeden askı ilânına çıkarılmış ise, buna ilişkin belge ve ilân cetvelinin onaylı örneklerinin getirtilerek dosya arasına konulması istenmiş,

Mahkemece Kadastro Müdürlüğünden alınan 12.02.2013 tarih, 01/364 sayılı cevabî yazıda, bu sefer, ... beldesinde 2010 yılı Şubat ayında, güncelleme çalışmaları yapılmış ancak; dava konusu 5677 nolu parsel yönüyle herhangi bir kullanıcı değişikliği yapılmamıştır

Mahkemece Kadastro Müdürlüğünden alınan 12.02.2013 tarih, 01/364 sayılı cevabî yazıda, bu sefer, ... beldesinde 2010 yılı Şubat ayında, güncelleme çalışmaları yapılmış ancak; dava konusu 5677 nolu parsel yönüyle herhangi bir kullanıcı değişikliği yapılmamıştır

denilmiştir. Ancak, sözü edilen yazıda dairenin iade kararında belirtildiği şekilde, dava konusu 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, tutanak düzenlenmemiş ise, çekişmeli taşınmazın güncelleme çalışmalarında askı ilânına çıkarılıp çıkarılmadığı, askı ilânına çıkarılmış ise, buna ilişkin belge ve askı ilân cetvelinin onaylı örneği istenmesine rağmen, bu hususlar cevaplandırılmadan sadece kullanıcı değişikliğinin yapılmadığının bildirildiği gözlemlenmiştir.

İade kararlarının gereğinin aynen ve eksiksiz yerine getirilmesi zorunlu olup, aksi davranış işin sürüncemede kalmasına yol açacağından, ilgili personellerin sorumluluğunu doğurur. İade kararının gereğinin bu kez de aynen yerine getirilmemesi durumunda ilgililer hakkında görevi ihmal savıyla suç duyurusunda bulunulacaktır.

Bu nedenle, Kadastro Müdürlüğünün 12.02.2013 tarih, 01/364 sayılı cevabî yazısında, ... Beldesinde 2010 yılı Şubat ayında, Güncelleme çalışmaları yapıldığı bildirildiğinden,

Bu güncelleme çalışmalarında dava konusu, ... Beldesi, 5677 parsel sayılı taşınmaz hakkında kullanım kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, tutanak düzenlenmiş ise, tutanak örneği, tutanak düzenlenmemiş ise tutanak düzenlenmeden askı ilânına alınıp alınmadığı, askı ilanına alınmış ise, buna ilişkin belge ve askı ilân cetvelinin onaylı örneklerinin, güncelleme çalışmasında hiçbir işleme tabi tutulmamış ise, bunun nedeni ve buna dair cevabî yazının eksiksiz bir şekilde dosya arasına konulması,

İade kararının bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek, dosyanın daha önce iki kez iade edilmesine rağmen iade gereğinin yerine getirilmediği gözetilerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin istenen hususların bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 27/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8411, Karar No: 2014/9265, Tarih: 22.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/8411 E.  ,  2014/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/167-2014/59

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini belirterek, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ve fazla çalışma ücretlerinin hesabı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması şartıyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir. Buna göre, çalışılmayan hafta tatili günü için bir iş karşılığı olmaksızın işçinin ücreti tam olarak ödenir.

4857 sayılı Kanunu'nda hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı düzenlenmemiş ise de, hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı ve buna göre ücretin yüzde elli zamlı ödenmesi gerektiği görüşü Dairemizce benimsenmiştir. Buna göre hafta tatilinde çalışılmışsa, çalışma karşılığı olmaksızın ödenmesi gereken bir yevmiye yanında çalışmanın karşılığı da bir buçuk yevmiye olarak ödenmelidir.

Öte yandan, 4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre haftalık 45 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır. Fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla ödenir. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, bu halde sadece kalan yüzde elli zamlı kısmı ödenir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hafta tatilindeki çalışmaların hem hafta tatili ücreti alacağı, hem de fazla çalışma ücreti alacağı olarak hesaplanması doğru olmamıştır. Bu durumda, aynı çalışmanın mükerrer şekilde davalı işveren aleyhine hüküm altına alınması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/325, Karar No: 2019/9562, Tarih: 15.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/325 E.  ,  2019/9562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3109, Karar No: 2018/8249, Tarih: 09.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3109 E.  ,  2018/8249 K.**

**"İçtihat Metni"**

...’nin 09/03/2012 tarihli nüshasının 1. sayfasında “Darbeci barodan ikiyüzlülük” ve haberin devamı niteliğinde 12. sayfada yer alan aynı başlık ile yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi İstanbul Barosu Başkanlığı vekili Avukat A. Coşkun Ongun’un cevap ve düzeltme metninin yayımlanması talebinin kabulüne dair İstanbul (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/04/2012 tarihli ve 2012/2170 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 29/03/2018 gün ve 2017/11117 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/04/2018 gün ve KYB - 2018 / 28430 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda Yeni Akit Gazetesinin 09/03/2012 tarihli sayısının 1 ve 12. sayfalarında yayınlanan, “Darbeci barodan ikiyüzlülük” başlıklı haber ve yazıların içeriği itibariyle basın özgürlüğü kapsamında kaldığı nazara alındığında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü: