muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4013, Karar No: 2021/12257, Tarih: 11.10.2021

4- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5- Doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 50/1. maddesine atıf yapılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

6- TCK'nun 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğine dair ihtarın yapılmaması,

7- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

8- Dava konusu kaçak eşyanın, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken tasfiyesine de hükmolunması,

9- Yargılama giderleri ile ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin 2. fıkrasında "Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.” şeklindeki açık hükmü ile Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 26/05/1935 gün ve 111/7 sayılı "yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmedir" ve yine Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 02/05/1966 gün ve 4/3 sayılı "tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükleteceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığın yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğini” belirten kararları karşısında, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanıkların yükümlülüğünü öğrenmesi ve buna göre yargılama giderleri yönünden temyiz yoluna başvurup başvurmayacağı hususunda karar vermesine imkan tanımak için, yargılama giderlerinin kime yükleneceğinin ve bu yükümlülüğün ne miktar olacağının belirtilmesi gerektiği, ancak mahkemece kısa kararda yargılama gideri kısmı boş bırakılarak yargılama giderleri ile ilgili miktar açıklanmadan usul ve yasaya aykırı hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan ... İdaresi vekili'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19225, Karar No: 2015/13124, Tarih: 08.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/19225 E.  ,  2015/13124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ......ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/718-2014/288

Taraflar arasında görülen davada .......Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25.09.2014 tarih ve 2014/718-2014/288 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı A.. S.. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08.12.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. İ.. Y.. E.., davalı A.. S.. vekilleri Av. M.. H.. A.. ile Av. C.. D.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin maliki bulunduğu M/Y Lady Alexandra isimli yatta kaptan olarak çalıştığını, bu dönemde hak ettiği ücretlerin kendisine ödenmediğini, TTK'nın 1235/2. maddesi uyarınca gemi alacaklısı hakkının doğduğunu, bu hakkın TTK'nın 1236. maddesine göre gemi üzerindeki kanuni rehin verdiğinden geminin yeni maliki olan diğer davalıya karşı da kullanılabileceğini, müvekkilinin 12.600 USD ücret alacağı, 368 USD 01.09.2003 tarihinden itibaren işlemiş faiz alacağı ve 5.000 USD TTK'nın 1008. maddesinde belirtilen tazminat alacağı olmak üzere toplam 17.968 USD alacağının bulunduğunu ileri sürerek, 20.12.2004 havale tarihli dilekçesiyle 12.600 USD maaş alacağı için yapılan takibe itirazın iptalini, diğer kalemler için oluşan alacağın tahsilini ve kanuni rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiş, 16.02.2010 havale tarihli dilekçesiyle de davalı şirket hakkında açılan davayı müracaata bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı A.. S.. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalı aleyhine açılan davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce, davacının Haziran 2000-Ağustos 2002 dönemi için 12.600 USD ücret alacağının bulunduğunu ve 6762 sayılı TTK'nın 1008. maddesi uyarınca 5.000 USD tazminata hak kazandığını ispatladığı, davacının iddiası dosyaya sunulan delillerle sabit olduğuna göre, ödemeyi ispat yükümlülüğünün davalı A.. S..'a ait bulunduğu, anılan davalının bu konuda dosyaya herhangi bir delil sunamadığı, mahkemece, somut uyuşmazlığın açıklanan şekilde incelenip değerlendirilmesi gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyan mahkemece de davalı şirket aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalıya karşı açılan itirazın iptali davasının kabulüne, davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptaline, alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatı ile 5.000 USD'nin faizi ile birlikte anılan davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı A.. S.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak, davacı tarafça icra inkar tazminatı talep edilmemiş olmasına rağmen mahkemece, HMK'nın 26. maddesine aykırı olacak biçimde istek aşılarak davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmiş olması doğru olmamış, kararın bu yönden bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. S.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasının icra inkar tazminatına ilişkin 1-B-a bendinin üçüncü cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, kararın bu şekilde mümeyyiz davalı yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı A.. S..'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7764, Karar No: 2016/13569, Tarih: 09.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7764 E.  ,  2016/13569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takipte icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmak üzere satış parasının tanışırdaki ilk haczi koyan ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verildiği, alacaklının memurluk kararının iptali talebiyle icra mahkemesine başvurduğu mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda .... İcra Müdürlüğü'nün 2014/9988 Esas sayılı takip dosyasından satışı yapılan taşınırın trafik sicil kaydında ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün haczinin ilk sırada olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin bu kurum tarafından yapılması gerektiği kanaatine varılarak satış bedeli, takyidat raporu ve dosyay intikal eden 100. madde bilgilerinin .. Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Satış icra dairesince ve İcra İflas Kanunu hükümlerine göre yapıldığına göre sıra cetveli de yasanın açıkça ifade ettiği gibi icra dairesince yapılmalıdır. Yapılacak sıra cetvelinde rüçhanlı alacakların değerlendirileceği tabiidir.

Bu nedenle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin satışın yapıldığı .... İcra Müdürlüğü'nün 2014/9988 Esas sayılı takip dosyasından yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3858, Karar No: 2022/5229, Tarih: 31.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/3858 E.  ,  2022/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Adana ... İl Müdürlüğü’nün 11/11/2013 tarih ve ... sayılı yazısı ile eczanesi hakkında, kuruma fatura edilen ... isimli kanser ilacına ilişkin 05/11/2010 tarih ve ... numaralı 1 adet reçetede bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine dair imzanın, reçetede teslim edildiği yazılı şahsa ait olmadığından bahisle 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesi gereğince kurum tarafından haksız olarak tesis edilen 11.935,23-TL reçete bedelinin beş katı olmak üzere 59.676,15-TL tutarında ceza tahakkuk edilmesine dair kurum işleminin iptali ile sözleşmenin aynı koşullarla devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tespit edilen eyleminin 2009 yılı protokolün 6.3.3 maddesine açıkça aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 18/11/2015 tarihli kararla, davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince onanmış, onama ilamına karşı davacının karar düzeltme istemi üzerine Dairemizce verilen 25/01/2021 tarihli ve 2020/7814 E. 2021/422 K. sayılı kararla "....Davacı hakkında uygulanan dava sonucu 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.3 maddesinin 01/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 yılı protokolü ile değiştirildiği anlaşıldığına göre, mahkemece, 2016 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun karar verilmesi gerekli olup anılan bu husus nedeniyle kararın bozulması gerekirken, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince zuhulen onandığı görülmekle, davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18/12/2018 tarihli ve 2017/838 E., 2018/12264 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, dava dışı sigortalı hasta Asım Kara adına düzenlenen reçetenin arkasındaki imzanın hasta ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle 1 adet reçete için 2009 eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca kurum tarafından uygulanan cezai şart işleminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, dava dışı sigortalı hasta Asım Kara adına düzenlenen reçetenin arkasındaki imzanın hasta ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle 1 adet reçete için 2009 eczane protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca kurum tarafından uygulanan cezai şart işleminin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

Protokolün 6.3.3 maddesindeki sorumluluğu bilerek sözleşmeyi imzalayan ve basiretli bir tacir gibi davranması beklenen eczacının, ilaçların tesliminde kendisinden beklenen özeni göstermesi ve ilaçların teslim edildiği kişinin hasta ya da yakını olduğunu gösterir belgenin ibrazını istemesi gerekmekte olup, anılan maddelerin uygulanabilmesi için hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edilmiş olması yeterli olduğundan, eczacı ya da çalışanlarının kastı veya dahili aranmaz.

Kuruma fatura edilen reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine dair imzanın reçete sahibine ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde davacı eczacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğinin ve sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü gerekeceği açıktır. (HGK 17/06/2015 tarih 2014/13-267 E. 2015/1673 K.)

Kuruma fatura edilen reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine dair imzanın reçete sahibine ya da yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde davacı eczacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğinin ve sözleşmeye aykırı davrandığının kabulü gerekeceği açıktır. (HGK 17/06/2015 tarih 2014/13-267 E. 2015/1673 K.)

Cezai işleme konu 2009 yılı protokolünün 6.3.3 maddesi uygulanan eylemle ilgili 01/04/2016 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.2. maddesinde “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir. Ayrıca 2016 protokolünün 6.12. maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez. Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz” şeklinde düzenleme yapılmıştır. 01/10/2020 tarihinde yürürlüğe giren eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2020 protokolünde de az yukarıda açıklanan 2016 yılı protokol hükümleriyle aynı düzenlemelere yer verilmiştir.

Davacı tarafından verilen ilaçlara dayanak rapor ve reçetenin sahte olduğu yapılan soruşturma sonucu tespit edilmiş, davacı eczacı hakkında olayda kastı bulunmadığından 6.3.19 maddesi gereğince cezai işlem uygulanmayacağı belirtilmiş, ancak reçeteye konu ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmemesi nedeni ile 6.3.3 maddesi gereğince reçete tutarının 5 katı tutarında cezai işlem uygulanmıştır. Davacı tarafından verilen ilaçlara ilişkin sağlık raporu ve reçetenin sahte olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup aksi iddia olunmamıştır. Aynı konuda, davalı kurumun başka bir eczaneye uyguladığı cezai şartın iptali istemi ile Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince, davacı eczane tarafından verilen ilaca ilişkin sağlık raporunun ve reçetenin sahte olduğu Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/80 esas sayılı dosyası ile yapılan yargılamadan anlaşıldığından, davalı idarenin ceza işleminin doğru olduğuna, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönünde bozma kararı üzerine mahkemece direnilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2014/13-267 esas, 2015/1673 karar sayılı ilamı ile davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği ve kendisine ibraz edilen sahte reçete ve raporlarda belirtilen ilaçları teslim ederken sözleşmeye aykırı davrandığı, davalı kurumun işleminin hukuka uygun olduğu gerekçeleri ile direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve bozulmasına karar verilmiştir.

Somut olaya ilişkin yukarıda açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek, cezai şarta ilişkin 2016 yılı protokolünün yukarıda belirtilen 5.3.2 maddesi gereğince değerlendirme yapılıp sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10856, Karar No: 2018/4608, Tarih: 16.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10856 E.  ,  2018/4608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında "10.05.2005" şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin suça konu senedin sanık tarafından Pendik 2. İcra Müdürlüğünde takibe konulduğu "02.04.2007" olarak mahallinde düzeltilmesi ve kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesine aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3583, Karar No: 2010/7051, Tarih: 17.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3583 E.  ,  2010/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.07.2008 tarih ve 2008/134 - 2008/476 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.06.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılardan... vekili Av.... gelip, diğer davalı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2002 yılında davalı kooperatifin üyesi olduğunu, okuryazar olmayıp sadece adını yazabilip, imza atabildiğini, diğer davalı ile de evli olduğunu, halen boşanma davalarının görülmekte bulunduğunu, kalp rahatsızlığı nedeniyle Almanya’da tedavi gördüğünü, davalı eşi tarafından düzenlenen belgenin kendisi tarafından imzalanmak suretiyle davalı kooperatife verildiğini, 08.02.2008 tarihinde kooperatifin çekmiş bulunduğu bir faks neticesinde vekâlet verme amacıyla düzenlen belge ile güven ve iyi niyetinden faydalanılmak suretiyle kooperatif üyeliğinin davalı eşine devir işleminin gerçekleştirildiğinin öğrenildiğini, müvekkilinin devir iradesi bulunmadığından yapılan işlemin hukuki sonuç yaratmasının mümkün olmadığını, satın aldığı evde halen davalı eşinin ana-babası ile yaşadığını, davalı kooperatife yapılan yanlışlık nedeniyle başvurulup, işlemin düzeltilmesi istenilmiş ise de, bu talebin kabul edilmediğini ileri sürerek, üyelik hakkının devrine dair işlemlerin geçersizliğinin tespiti ile üyelik ve hak sahipliğinin tespit ve iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın devirden beş yıl sonra açıldığı gözetilerek süre yönünden ve taraflar arasında görülmekte bulunan boşanma davası sırasında davaya konu sorunun çözümleneceğinden davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, tarafların 2003 yılından beri evli bulunduklarını, konutun evlilik hediyesi olarak davalıya verilmiş bulunduğunu, davacının okuryazar olmadığına dair iddialarının gerçek dışı bulunduğunu, üyelik devri beyanının birlikte başvuruları sırasında kooperatif yönetimine açıkça beyan edildiğini ve bu beyan üzerine devir sözleşmesinin tanıklar huzurunda imzalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.