muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5214, Karar No: 2018/6666, Tarih: 15.10.2018

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükmün henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemece geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verileceği ve söz konusu hükmün açıklanmasından sonra kanun yollarına tabî olduğu kabul edilmekte ise de, 6328 sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu’nun baş denetçi ve denetçilerin niteliklerini düzenleyen 10. maddesinin (f) bendinde “26.9.2004 tarih ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53’üncü maddesinde belirtilen süreler geçmiş olsa bile kasten işlenen bir suçtan dolayı hapis cezasına ya da affa uğramış olsa veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olsa bile Türk Ceza Kanununun ikinci kitabının birinci kısmının bir ve ikinci bölümündeki suçlar, Devletin güvenliğine karşı suçlar, anayasal düzene ve bu düzenin işleyişine karşı suçlar, millî savunmaya karşı suçlar, devlet sırlarına karşı suçlar ve casusluk suçları ile yabancı devletlerle olan ilişkilere karşı suçlardan veya zimmet, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas, ihaleye fesat karıştırma, edimin ifasına fesat karıştırma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama veya kaçakçılık suçlarından mahkûm olmamak.” şeklindeki düzenleme ile son zamanlarda yapılan kanun değişiklikleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına hukukî sonuç bağlandığı gibi, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilerek 5 yıl boyunca denetim süresine tabi tutularak özgürlüğünün kısıtlanması, yaptırımlara tabi tutulması da İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetlerini Koruma Sözleşmesi’nin (AİHS) 6. maddesinde adil yargılanma hakkı başlığında düzenlenen,

"1. Her şahıs gerek medeni hak ve vecibeleriyle ilgili nizalar gerek cezai sahada kendisine karşı serdedilen bir isnadın esası hakkında karar verecek olan, kanuni, müstakil ve tarafsız bir mahkeme tarafından dâvasının mâkul bir süre içinde hakkaniyete uygun ve aleni surette dinlenmesini istemek hakkını haizdir.

Hüküm aleni olarak verilir, şu kadar ki demokratik bir toplulukta âmme intizamının veya millî güvenliğin veya ahlâkın yararına veya küçüğün menfaati veya dâvaya taraf olanların korunması veya adaletin selâmetine zarar verebileceği bazı hususi hallerde, mahkemece zaruri görülecek ölçüde, aleniyet dâvanın devamınca tamamen veya kısmen Basın mensupları ve halk hakkında tahdidedilebilir.

2. Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum sayılır.

3. Her sanık ezcümle:

a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

2. Bir suç ile itham edilen her şahıs suçluluğu kanunen sabit oluncaya kadar masum sayılır.

3. Her sanık ezcümle:

a) Şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek,

b) Müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olmak,

c) Kendi kendini müdafaa etmek veya kendi seçeceği bir müdafii veya eğer bir müdafi tâyin için mali imkânlardan mahrum bulunuyor ve adaletin selâmeti gerektiriyorsa, mahkeme tarafından tayin edilecek bir avukatın meccani yardımından istifade etmek,

d) İddia şahitlerini sorguya çekmek, veya çektirmek, müdafaa şahitlerinin de iddia şahitleriyle aynı şartlar altında davet edilmesini ve dinlenmesinin sağlanmasını istemek,

e) Duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercümanın yardımından meccanen faydalanmak,” şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu,

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz üzerine merci tarafından 5271 sayılı Kanun’un 231/5-14. fıkralarındaki koşullar kapsamında denetlenerek, somut olayda hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunup bulunmadığı, ceza miktarı, daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkûmiyet, zararın giderilip giderilmediği, suçun inkılap kanunlarında belirtilen suçlardan bulunup bulunmadığı ve denetim süresinin doğru tayin edilip edilmediği gibi hususlara ilişkin hukuka aykırılıklar nedeniyle denetim yapılabilmesinin, açıklanması geri bırakılan hükmün içeriğine ilişkin olan hukuka aykırılıkların denetlenememesinin anılan sözleşmeye ek 7 numaralı protokol'ün 2. maddesinde “Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı” başlığı altında düzenlenen “Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olacağı,

Anayasamızın 90. maddesi uyarınca “Usulüne göre yürürlüğe konulmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarda kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası andlaşma hükümleri esas alınır.” düzenlemesi birlikte değerlendirildiğinde AİHS iç hukukumuzun uyulması zorunlu bir parçası olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozma konusu olacağı anlaşılmakla;

Dosya kapsamına göre hükmün esasına tesir edecek sanık itirazları değerlendirildikten sonra itiraz hakkında bir karar verilmesi gerekirken, mercii Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince münhasıran hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluşup oluşmadığı yönünde inceleme yapılıp yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.06.2018 tarih ve 2014/15-771-2018/317; 20.02.2018 gün ve 2014/12-783-2018/46 sayılı ilamlarında yer alan hukuka aykırılık hallerinin somut olayımızda bulunmadığı da gözetilerek, Yargıtay CGK’nın 03.02.2009 tarih ve 2009/4-13-12 ile 11.03.2014 gün ve 2014/102-128 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde yer alan "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder” şeklindeki düzenleme gereğince, henüz varlık kazanmamış olan hükmün esasının denetlenmesinin aynı kanunun 231 ve 271. maddelerindeki düzenlemelere aykırı olacağı, hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıkların ancak hükmün varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları ile denetime konu olabileceği değerlendirildiğinden, bu yönü itibariyle kanun yararına bozma isteminde yer alan görüşlere iştirak edilmemiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c maddesine 6008 sayılı Kanun ile eklenen “sanığın kabul etmemesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez” şeklindeki düzenleme gereğince, bu hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hak olması nedeniyle hak sahibinin açık beyanı ya da vekâletnamede bu hususta vereceği özel yetki bulunmaması halinde vekilinin bu maddenin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda beyanda bulunamayacağı ve dosya arasında bulunan 30.03.2010 tarihli vekaletnamede, vekile bu hususta verilmiş özel bir yetkinin bulunmadığı gözetilmeden, sanığın hazır olmadığı 24.10.2013 tarihli oturumda, müdafisinin ilgili kanun hükümlerinin uygulanması yönündeki talebine bağlı olarak karar verildiğinin anlaşılması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmeyeceği hususu sanığa sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle itirazın bu nedenlerle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce sonucu itibariyle yerinde görülmekle, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2017 tarih ve 2017/537 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 15.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19219, Karar No: 2015/2128, Tarih: 16.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/19219 E.  ,  2015/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 14. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/436-2014/240

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların 1991 yılında evlendikleri, 02.04.2012 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile boşandıkları, 7302 ada 18 parselde bulunan çekişme konusu 8 nolu bağımsız bölümün aile konutu olarak kullanıldığı, tarafların anılan meskende dava dışı Rüveyde ile birlikte 1/3'er hisse ile paydaş iken davacının payını davalı Hülya'ya 18.04.2013 tarihinde satış suretiyle devrettiği, 6152 ada 7 parselde bulunan dava konusu 13 nolu bağımsız bölümün niteliğinin dükkan olduğu, davalı tarafından eczane olarak işletildiği, taraflar 1/2'şer hisse ile paydaş iken davacının payını 19.06.2013 tarihinde davalıya temlik ettiği, davacının 20.05.2010 tarihli ihtarname ile davalıdan dava konusu dükkan için ayrı yaşamaya başladıkları 2009 yılının Haziran ayından itibaren aylık 500,00 TL ecrimisil talep ettiği, ihtarnamenin davalıya 21.05.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davacının, dükkan bakımından boşanma davasının açıldığı tarihten payını devrettiği 19.06.2013 tarihine kadar, daire için ise açılan ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihi olan 31.02.2011 tarihinden payını devrettiği 18.04.2013 tarihine kadar toplamda 19.000 TL ecrimisile karar verilmesi istemi ile eldeki davayı açtığı, davalının, dava konusu 8 nolu bağımsız bölümün aile konutu niteliğinde olduğundan görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğunu, 13 nolu dükkanı hastalığı döneminde davacının işlettiğini ve gelirlerini kullandığını belirterek davanın reddini savunduğu, mahkemece, çekişme konu 13 nolu bağımsız bölümün davalı tarafça ticarethane amaçlı hukuksal semere elde edecek şekilde kullanıldığı, davacının ise hissesi nispetinde bu taşınmazdan yararlanmasının mümkün olmadığından intifadan men koşulu aranmayacağı gerekçesi ile boşanma davasının açıldığı tarihten davacının payını devrettiği tarihe kadar, mesken niteliğindeki 8 nolu bağımsız bölüm yönünden ise davacının talebi gibi ortaklığın giderilmesi dava tarihinden davacının payını devrettiği tarihe kadar olan dönem için ecrimisilin hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 11.03.1950 tarihli ve 11/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca paydaşların, bizzat kullanma yoluyla taşınmazdan yararlanmasının hukuki semere olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından, davalı tarafça bizzat eczane olarak kullanıldığı sabit olan 13 nolu dükkan bakımından paydaşın intifadan men edilmesi gerektiği açıktır. Anılan taşınmaz bakımından davacı tarafın açmış olduğu ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalı Hülya'ya tebliğ tarihinde intifadan men edildiğinin kabulü gerekir.

Öte yandan, dosya kapsamından çekişme konusu 8 nolu meskenin taraflarca aile konutu olarak kullanıldığı tartışmasız olup aile konutu niteliğinin taraflar arasından boşanma davasını kesinleşmesi ile son bulacağı kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca, dava konusu 13 nolu dükkan bakımından ortaklığın giderilmesi dava dilekçesinin davalı tarafa tebliğ tarihi olan 01.02.2011 tarihinden davacının payını devrettiği 19.06.2013 tarihine kadar, 8 nolu mesken için ise boşanma davasının kesinleştiği tarih olan 02.04.2012 tarihinden davacının payını devrettiği 18.04.2013 tarihine kadar olan dönem için hesaplanacak ecrimisile karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41766, Karar No: 2016/12987, Tarih: 12.05.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/41766 E.  ,  2016/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı-.... avukatınca duruşmasız, davalı-... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Asil ... ve vekili avukat Konuralp ,.., diğer davalı ... ...vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'nın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, ...'nin 13/10/2008 tarihinde hamileliği nedeni ile rahatsızlanarak davalı hastaneye yatışının sağlandığını, 20/10/2008 tarihinde hamileliğinin 26. haftasında erken doğum yaptığını, bebeğin 1052 gr olarak dünyaya geldiğini ve bir hafta süre ile yeni doğan bakım servisinde solunum cihazına bağlı olarak küvezde kaldığını, 08/01/2009 tarihinde de taburcu olduklarını, yeni doğan bebeğin göz kontrolünün yapılmadığını, daha sonra ise, çocuğun gerekli muayenesinin yapılmaması nedeni ile promatüre çocuklarda ve çoğunlukla 1.500 gr ın altında ve 32 haftadan evvel doğan bebeklerde damarlanması tamamlanmamış promatürelerin retinalarında görülen ve .. diye adlandırılan ve erken dönemde önlem alınması gereken hastalığın oluştuğunu öğrendiklerini, erken teşhis ile tedavisi mümkün iken, geç kalınması nedeni ile her iki gözde körlüğe neden olduğunu ileri sürerek, gerekli özen ve dikkati göstermeyen ve yükümlülüğünü yerine getirmeyen doktor ve adam çalıştıran sıfatı ile davalı hastaneden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, küçük ... için 5.000TL maddi, 100.000TL manevi, baba ... için 1.000TL maddi 50.000TL manevi, ... için 1.000TL maddi 50.000TL manevi olmak üzere toplam 207.000TL'nin olay tarihi olan 20/10/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, müştereken ve müteselsilen tahsilini istemişler; birleşen 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/683E. sayılı dosyası ile, yine fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak kaydıyla, 1.000TL bakıcı masrafı istemişler, ıslah dilekçesiyle bakıcı gideri ve küçük ... için sair maddi tazminata dair taleplerini toplam 600.000TL olacak şekilde artırmışlardır.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacıların davasının ıslah edilmiş hali ile kabulü ile; 305.000TL bedensel zarara ilişkin ...'in talebinin kabulü ile; 305.000TL nin olay tarihi olan 18/11/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, velayeten açılan ve mahkememiz dosyası ile birleşen 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/683 Esas sayılı dosyasında talep edilen 301.000TL bakıcı ücretinin olay tarihi olan 18/11/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacılar ... ve ...'in her biri için 1.000TL olmakla toplam 2.000TL maddi tazminatın olay tarihi olan 18/11/2008 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat davasının kabulü ile; ... için 100.000TL .. için 50,000TL .. için 50,000TL olmak üzere toplam 200,000TL manevi tazminatın olay tarihi olan 18/11/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalı doktorun ihmali ile zamanında gerekli muayenelerin ve tedavilerin sağlanmayarak, küçük ...'nin her iki gözünün kör olmasına neden olunduğu iddiasıyla istenilen maddi manevi tazminata ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, küçük ... henüz hastanedeyken 18.11.2008 tarihinde göz kontrolünün sağlandığı, ancak başkaca kontrolün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, dosyaya kazandırılan ve hükme esas alınan ... ihtisas Kurulu'nun 06.05.2013 tarihli raporunda, "... oğlu 20.10.2008 doğumlu ... hakkında düzenlenen adli ve tıbbi belgelerin değerlendirilmesinde; 25-26 haftalık olarak doğan ...’in 28 günlükken 18/11/2008 tarihinde yapılan .. muayenesinde, pupillası yeterli derecede dilate olmadığı için periferik bölgenin değerlendirilemediği; periferik bölgenin değerlendirilebilmesi ve lüzumu halinde tedavisi için üniversite hastanesine sevkinin önerildiği kayıtlı olduğu, bu sevki sağlayamayan Çocuk Hastalıkları Uzmanı Dr....'ın kusurlu olduğu, 1 ay sonra kontrolün önerildiği kaydına rağmen yinede bu kontrolü sağlamayan Çocuk Hastalıkları Uzmanının eylemlerinin tıp kurallarına uygun olmadığı oy birliği ile ek mütalaa olunur." denilmiş; bu rapor esas alınmak suretiyle de davalı doktorun kusurlu olduğu benimsenerek hüküm tesis edilmiştir. Anılan adli tıp raporu incelendiğinde, raporu hazırlayanlar arasında Göz Hastalıkları Uzmanı ....'ın da bulunduğu gözlemlenmekte ise de, davaya konu husus daha spesifik bir durum olduğundan, yenidoğan göz hastalıları uzmanının görüşüne ihtiyaç bulunmaktadır. O halde mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında yenidoğan göz hastalıları, özellikle... konusunda ihtisaslaşmış bir uzmanın bulunduğu, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı, erken tespit halinde tedavinin mümkün olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Kaldı ki, davacılar ıslahla birlikte küçük .. için toplam 300.000,00TL bakıcı gideri ve toplam 300.000TL sair maddi tazminat istemişlerken, talepten fazla olacak şekilde 305.000,00TL maddi tazminata ve 301.000,00TL bakıcı giderine hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 13.798,50 TL'şer harcın davalılara iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4606, Karar No: 2012/524, Tarih: 31.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4606 E.  ,  2012/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R-

Şikayet eden vekili, 24.09.2010 tarihli sıra cetvelinde 30.752,85 TL rüçhanlı alacaklarının 6.889,50TL'sinin gösterildiğini, 3.593,93 TL alacaklarına ise sıra cetvelinde hiç yer verilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verimesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan, şikayetin sıra cetvelinin ilanından sonra yedi gün içinde yapılması gerektiğini, kendilerinin 24.09.2010 tarihli sıra cetveli ile taşıtlar vergi dairesi alacağını 6.889,50 TL olarak kayıt ve kabul ettiklerini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve Taşıtlar Vergi Dairesinin cevabi yazısına göre yerinde görülmediği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet eden vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayetin konusu, iflas sıra cetveline itiraza ilişkin olup, konu İ.İ.K'nun 235.maddesinde düzenlenmiştir. Kural olarak, sıra cetveline itiraz edenlerin sıra cetvelinin ilanından itibaren 15 gün içerisinde ticaret mahkemesinde dava açmaları gerekir. Itiraz alacağın esası veya miktarı ile ilgili olmayıp yalnızca sıraya dair ise şikayet yolu ile icra mahkemesine başvurulabilir. Somut olayda şikayet eden yalnız sıraya değil, alacağın miktarına da itiraz etmektedir. Bu durumda davanın ticaret mahkemesinde görülmesi gerekir. Eldeki uyuşmazlığın çözümü icra mahkemesinin görevi dışında kalmaktadır. HUMK'nun (6100 sayılı HMK'nın 1.maddesi de benzer şekilde düzenlenmiştir.) 1.maddesine göre görev kamu düzenine ilişkin olup mahkemece yargılamanın her aşamasında resen dikakte alınmak zorundadır. Mahkemece görevsizlik kararı verilmek gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.