muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4483, Karar No: 2023/5446, Tarih: 16.05.2023

3. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Müvekkil şirket ile davacıların işvereni olan dava harici Far İnşaat Taah Müh, San ve Tic Ltd Şti arasında asıl -alt işveren ilişkisi olmadığını, müvekkilinin gerçekleşen iş kazasında kusuru bulunmadığını, davacıların, maluliyetlerinin bulunmadığını, bu durumun Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 18.06.2020 tarihli rapor ile tespit edildiğini, buna rağmen davacılar lehine hüküm tesis edilmesinin hatalı olduğunu, tazminat tutarları ve kusur oranlarının kabul edilemez olduğunu, davacılar lehine hükmedilen tazminat tutarlarının fazla olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince alınan kusur bilirkişi raporu iş güvenliği uzmanı 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınmış olup, rapor içeriğinin dosya kapsamı ile uyumlu olduğu, maluliyet oranına yönelik rapor içerikleri yapılan itirazlar üzerine sıralı olarak alınmış olup dosya kapsamı ile uyumlu olduğunu, maddi tazminat hesabının karar tarihine en yakın 2022 yılı Ocak ayında belirlenen asgari ücret düzeyi dikkate alınarak hesaplandığını, manevi tazminat miktarlarının dosya kapsamı olayın oluş şekli dikkate alınarak hüküm altına alındığını, İlk Derece Mahkemesince verilen karar gerekçesinde dosya kapsamı içerisinde bulunan tüm deliller değerlendirilerek bir karar verildiğinden davacılar ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle: Kararda müvekkilleri için Van Eğitim Ve Araştırma Hastanesinden alınan maluliyet oranı raporlarının neden hükme esas alınmayacağı ve dosya kapsamındaki diğer raporlarla çelişkilerin neden giderilmediği yönünde açıklama yapılmadığını, Kusur, maluliyet ve ücret değerlendirmesi usulünce yapılmamış olup, hatalı ve yanlış olduğundan, kusur, maluliyet ve ücret ile doğrudan bağlantılı olan tazminat miktarı değerlendirmesinin de hatalı olduğunu, İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurum ve kuruluşlardan seçilecek uzman bilirkişi heyetinden, tüm dosya kapsamı incelenmek suretiyle, ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık bir rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken çelişkiler giderilmeden karar verilmiş olmasının hatalı olduğunu, 10 metre civarında yüksekliği bulunan iskelelerde çelik veya aliminyum alaşım bileşenlerden oluması gerekirken çöken iskelenin ahşap malzemeden yapılmış olmasının işverenin kusurunu ortaya koyduğunu, hesapta ücret tespitinin dosya içeriğiyle uymadığını, Bordrum Ticaret Odasından gelen cevapta müvekkillerinin 1.000 - 3.000 TL arası olabileceği belirtilmesine karşın müvekkillerinden Reşat'ın olay tarihinde günlük 100 TL kazancı olduğunu, bu nedenle farklı dernek yahut odalardan da emsal ücret araştırması yapılması gerekirken bu husus göz ardı edilerek yapılan hesaba itibar edilmesinin hatalı olduğunu,

2.Davacı ... ve ... vekili temyiz dilekçesinde özetle: hükmedilen manevi tazminatın az olduğunu, Müvekkillerine %20 Kusur verilmesinin hatalı olduğunu, 2023 Asgari ücretlerinin hesap raporlar yansıtılması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Davalı vekili; müvekkilinin asıl işveren sıfatı olmadığını, kusur raporundaki kusur oran ve aidiyetlerinin hatalı olduğunu, işçiye ısrarla yapılan tüm uyarılar ve bildirimler, verilen eğitimler, teslim edilen ekipmanlara ilişkin tutanaklar incelendiğinde müvekkil şirkete atfedilecek bir kusur bulunmadığını, kaçınılmazlık ilkesi gereğince müvekkil şirkete izafe edilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, davacıların maluliyetinin bulunmadığını, davacılar lehine hükmedilen tazminat tutarlarının fahiş olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalıların iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğramaları nedeniyle kurumca karşılanmayan maddi ve manevi zararlarının giderilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sigortalıların iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğramaları nedeniyle kurumca karşılanmayan maddi ve manevi zararlarının giderilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri ile 110, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi ile 49, 50, 51, 52, 54, 55 ve 56 ncı maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 19, 20 ve 21 inci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanun'un 77 nci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu maddeleri ile 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararıdır.

3. Değerlendirme

A) Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi ve manevi tazminat istemlerine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, davalı vekilinin ise davacı ..., ... ve ... lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara, davacı ... lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3. Somut olayda; her bir tazminat talebinin ayrı ayrı bağımsız birer dava olduğu, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının 238.730.00 TL olup anılan tazminat taleplerinin kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B) Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, davalı vekilinin ise davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

B) Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, davalı vekilinin ise davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine ve özellikle davalının asıl işveren sıfatıyla iş bu davada davacılara karşı müteselsilen sorumlu tutulduğu kusurun, davalı işveren ile dava harici alt işveren ve/veya üçüncü kişiler arasında ileride açılması mümkün rücu davasında tartışılarak sonuca bağlanmasının mümkün olmasına göre, davacı ..., ... vekili ile davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları, davacı ... vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Gerek mülga 818 sayılı Borçlar Kanun'un 47 ve gerekse iş kazasının gerçekleştiği tarihte yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, zarar görene veya ölenin yakınlarına manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür.

3.Hakimin manevi zarar adı ile zarar görene veya ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir.

4. Manevi tazminat davalarında, gelişmiş ülkelerde artık eski kalıplardan çıkılarak caydırıcılık unsuruna da ağırlık verilmektedir. Gelişen hukukta bu yaklaşım, kişilerin bedenine ve ruhuna karşı yöneltilen haksız eylemlerde veya taksirli davranışlarda tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranlarda manevi tazminat takdir edilmesi gereğini ortaya koymakta; kişi haklarının her şeyin önünde geldiğini önemle vurgulamaktadır.

5. Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

5. Bu ilkeler gözetildiğinde; aslolan insan yaşamıdır ve bu yaşamın yitirilmesinin yakınlarında açtığı derin ızdırabı hiçbir değerin telafi etmesi olanaklı değildir. Burada amaçlanan sadece bir nebze olsun rahatlama duygusu vermek; öte yandan da zarar veren yanı da dikkat ve özen göstermek konusunda etkileyecek bir yaptırımla, caydırıcı olabilmektir.(HGK 23.6.2004, 13/291-370)

6. Somut olayda, davacı sigortalı ...'in 02.05.2015 tarihinde davalı şirkete ait otel inşaatında dava harici Far İnşaat Taah Müh. San ve Tic Ltd Şti işçisi olarak çalışmaktayken, kalıp sökümü esnasında diğer davacı işçilerle beraber üzerinde bulunduğu iskelenin çökmesi neticesinde, yüksekten düşmek suretiyle kurum kayıtlarına göre %12 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, iş kazasının gerçekleşmesinde davalı şirketin asıl işveren olarak %30, dava harici alt işverenin %50 ve davacının %20 oranında müterafik kusurunun bulunduğunun kabul edildiği, mahkemece davacı lehine 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş ise de, davacının sürekli iş göremezlik oranının niteliği, davalının sorumlu olduğu kusurun ağırlığı, davacının iş kazasına uğramakla manevi varlığında meydana gelen kayıp gözetildiğinde hükmedilen manevi tazminatın az olduğu anlaşılmaktadır.

7. Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, davacı ...'in iş kazasına uğraması nedeniyle açıklanan sebeplerle, duyduğu şiddetli elem ve ızdırabı tazmin ile yeterli hakkaniyete uygun miktarda manevi tazminata hükmetmekten ibarettir.

8.Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

9.O halde, davacı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve davalı vekilinin istinaf itirazlarının esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi hükmü bozulmalıdır .

VI. KARAR:

1. Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi ve manevi tazminat istemlerine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, davalı vekilinin ise davacı ..., ... ve ... lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara, davacı ... lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE,

2. a)Davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, davacı ... vekilinin kısmen reddolan maddi tazminat istemine, Davacı ... vekilinin kısmen reddolan manevi tazminat istemine, davalı vekilinin ise davacı ... lehine hükmedilen maddi tazminata yönelik temyiz itirazları kapsamında davacılar ..., ... ve davalı vekilinin tüm, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

b) İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda dökümü yapılan harcın ilgililerden tahsiline,

b) İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda dökümü yapılan harcın ilgililerden tahsiline,

5.Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2376, Karar No: 2023/1539, Tarih: 03.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2376 E.  ,  2023/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : İddianamenin iadesi kararına karşı yapılan itirazın reddine dair karar

Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.01.2022 tarihli ve 2021/14768 Soruşturma, 2022/505 Esas, 2022/429 İddianame sayılı evrakı ile tanzim olunan iddianamenin iadesine ilişkin Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2022/425 İddianame Değerlendirme numaralı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2022/165 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin olmakla 16.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 27.12.2022 tarihli ve 2022/6380 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1268 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.02.2023 tarihli ve KYB-2023/1268 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 'Akıl Hastalığı' başlıklı 32. maddesinde yer alan '1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur. (2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.' şeklinde düzenleme ile;

Benzer bir olay nedeni ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/11559 esas, 2021/13763 karar sayılı ilamında ; '...şüphelinin ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda tek hekim tarafından düzenlenen rapor alındığından bahisle suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delilin toplanmadığı gerekçe gösterilerek iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de; şüphelinin akıl hastalığına ilişkin raporunda belirtilen eksikliğin suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut delil niteliğinde bulunmadığından, iddianamenin iadesi nedeni olamayacaktır. Böylece iddianamenin iadesine itirazın kabulü yerine reddine dair mercii kararında isabet görülmemiştir. Bu nedenle,... KANUN YARARINA BOZULMASINA...' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında;

Dosya kapsamına göre, Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli kararı ile, şüpheli hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince işlediği fiili hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olup olmadığı hususunda düzenlenen raporun tek hekim imzası ile hazırlanması nedeniyle soruşturma ve kovuşturmaya esas alınamayacağı gözetilmeden iddianame düzenlendiği gerekçesi ile iddianamenin iadesine karar verildiği anlaşılmış ise de,

Şüphelinin işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu yönündeki adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen adli tıp raporunun iddianame düzenlenmesi için yeterli olduğu ve Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli iade kararına konu raporun alınması yönündeki araştırma ve değerlendirmenin ise mahkemesine ait olduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 170 inci maddesinin birinci fıkrasında kamu davasını açma görevinin Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirileceği belirtildikten sonra, aynı maddenin devam eden fıkraları gereği soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa Cumhuriyet savcısının, bir iddianame düzenleyeceği, görevli ve yetkili mahkemeye hitaben düzenlenen iddianamede şüphelinin kimliğinin, varsa müdafisinin, maktul, mağdur veya suçtan zarar görenin kimliğinin, mağdurun veya suçtan zarar görenin vekilinin veya kanunî temsilcisinin, açıklanmasında sakınca bulunmaması hâlinde ihbarda bulunan kişinin kimliğinin, şikâyette bulunan kişinin kimliğinin, şikâyetin yapıldığı tarihin, yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddelerinin, yüklenen suçun işlendiği yerin, tarihin ve zaman diliminin, suçun delillerinin, şüphelinin tutuklu olup olmadığının, tutuklanmış ise gözaltına alma ve tutuklama tarihleri ile bunların sürelerinin gösterileceği hüküm altına alınmıştır.

Aynı düzenleme uyarınca iddianamede yüklenen suçu oluşturan olayların, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanacağı, iddianamenin sonuç kısmında, şüphelinin sadece aleyhine olan hususların değil, lehine olan hususların da ileri sürüleceği, iddianamenin sonuç kısmında da, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiğinin; suçun tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, ilgili tüzel kişi hakkında uygulanabilecek olan güvenlik tedbirinin açıkça belirtileceği öngörülmüştür.

2. 5271 sayılı Kanun'un, “İddianamenin iadesi” başlıklı 174 üncü maddesinde yer alan düzenleme ile Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren on beş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle aynı Kanun'un 170 inci maddesinde öngörülen hususlara aykırı olarak veya suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen ya da ön ödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde ön ödeme veya uzlaşma usûlü uygulanmadan düzenlenen iddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verileceği, ancak suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceği hüküm altında alınmıştır.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesince şüphelinin ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda alınan adlî raporun tek hekim tarafından düzenlenmiş olduğu gerekçe gösterilerek iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de; şüphelinin akıl sağlığına ilişkin raporunda belirtilen eksikliğin suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut delil niteliğinde bulunmadığından, iddianamenin iadesi nedeni olamayacağı belirlenmekle merci tarafından iddianamenin iadesine itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2022/165 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/493, Karar No: 2015/299, Tarih: 24.03.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/493 E.  ,  2015/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 289/3, 62/1, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'e yönelik hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarı ve 1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı karşısında, hükmün kesin olması nedeniyle katılan vekilinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ...'ye yönelik hükmün yapılan temyiz incelemesinde ise;

Diğer sanık ...'ün sorumlusu olduğu şirket tarafından sanık ...'ye teslim edilmek üzere ithal edilen 21 adet büyükbaş hayvana ithal izinleri için gerekli belgeler bulunmadığından sanık ...in de talebiyle devlete terk işlemi uygulandığı, hayvanların tasfiye işlemleri tamamlanıncaya kadar sanıklardan ...'ün işletmecisi olduğu çiftlikte muhafaza edilmek üzere 15.04.2011 tarihli tutanakla yediemin olarak sanıklar

... ve 'ye teslim edildiği ve hayvanlardan 1 adetinin çiftlikte bulunan çitleri yararak çiftlikten kaçtığı olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.