muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17199, Karar No: 2016/17369, Tarih: 28.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/17199 E.  ,  2016/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile kardeş olduklarını, annelerinden kalan gecekonduda 1/2 hisse sahibi olduğunu, diğer kardeşlerinin dava konusu taşınmazda hak iddia etmediklerini, taşınmazın davalı ile kendisine bırakıldığını ancak davalının taşınmazın tapusunu kendi üzerine çıkarttığını ve kendisine düşen hisseyi vermeyi kabul etmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik hisseli arsanın bedelinden kendi payına düşen kısmın bedeli olan 10.000,00 TL nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıda dahil tüm kardeşlerinin bedel karşılığı dava konusu taşınmazdaki tüm haklarından feragat ettiğini ve bu konuda enkaz anlaşma senedi düzenlendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı ile kardeş olduklarını ve vefat eden annelerinden kendilerine bir gecekondu kaldığını, diğer mirasçılar olan kardeşlerinin bu taşınmaz üzerinde hak iddia etmediklerini ve davalı ile yarı yarıya hak sahibi olduklarını ancak davalının taşınmazın tapusunu kendi adına çıkarttığını ve taşınmaz üzerindeki hisse bedelini kendisine ödemediğini beyanla hissesine düşen bedelin davalıdan tahsilini istemiş, davalı ise davacının da aralarında bulunduğu tüm mirasçıların, düzenlenen enkaz anlaşma senedi ile bedel karşılığı taşınmazdaki haklarından vazgeçtiklerini savunmuştur. Mahkemece, davacı tarafından enkaz anlaşma senedi imzalandığından ve davacının davasını ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı, davalı tarafından dosyaya örneği ibraz edilen 30.05.1999 tarihli enkaz anlaşma senedi başlıklı belgedeki imzasını inkar etmekte olup, davalı da bu senette yazılı şekilde davacı da dahil diğer mirasçılara senette yazılı satış bedelini ödediğini ispat etmekle mükelleftir. Davacının inkar ettiği imzanın incelenebilmesi için enkaz anlaşma senedinin aslının dosyaya ibraz edilmesi gerekmektedir. Senedin aslının dosyaya ibraz edilmesi konusunda sorumluluk davalıya aittir. O halde mahkemece, davalıdan senet aslı istenerek, gerektiğinde imza incelemesi de yapılıp hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 28/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4573, Karar No: 2011/14599, Tarih: 23.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4573 E.  ,  2011/14599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 28/10/2010

No : 2008/219-2010/437

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı yanında dağıtım elamanı olarak işe başlarken taşıyacağı mallarda meydana gelebilecek zararın teminatını oluşturması için boş bir bonoyu keşide ederek davalıya teslim ettiğini, sonrasında işden ayrılırken müvekkilinin davalıya bir borcu bulunmadığı halde davalının bedelsiz hale gelen bonoyu 10.000 TL. tutar üzerinden doldurarak müvekkili aleyhine takibe konu yaptığını, oysa müvekkilinin davalıya borcu bulunmadığını belirterek, bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanca kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığa konu edilen bononun işçi işveren ilişkisi nedeniyle düzenlendiği davacı yanca iddia edilmektedir. Bu durumda uyuşmazlığın İş Hukuku kurallarına göre çözümlenmesi gerektiği ve davanın İş Mahkemesinin görevine girdiği gözetilmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3725, Karar No: 2017/8342, Tarih: 24.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3725 E.  ,  2017/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... ada ... sayılı parsel 1. kat 3 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının ise aynı yer zemin kat, 1 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının maliki oluğu taşınmazın ön cepheye bakan gömme nitelikteki balkonunu öne doğru, yaklaşık 7 metre uzunluğunda 2 metre genişliğinde beton döküp sabit imalat yapmak suretiyle dışarıya doğru büyüttüğünü, davalının mimari projeye ve yönetim planına tamamen aykırı sabit imalatı nedeniyle hem projeye aykırılık oluştuğunu, görüntü kirliliği meydana geldiğini, müvekkilinin belediyeye müracatı üzerine söz konusu projeye aykırılığın yetkililer tarafından da tespit edildiğini, davalının sözkonusu sabit imalatının mimari proje ve yönetim planına dolayısıyla KMK'ya aykırı olduğu gibi komşuluk hukukunun da açıkça ihlali olduğunu, apartmanın bahçesinin işgal edildiğini belirtmiş açıklanan nedenlerle Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı imalatların kal’ine, taşınmazın projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; KMK'nın 19. maddesi uyarınca kat maliklerinin ana taşınmazın bakımını ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup, kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacakları, dava konusu taşınmazda bilirkişi marifetiyle yapılan inceleme neticesinde tespit edilen mimari projeye aykırılıkların ortak alanlarda oluşturulduğu, ancak buna ilişkin tadilat yapılmasına dair kat malikleri kurulu kararına rastlanılmadığı, davalı, her ne kadar buna ilişkin kat malikleri kurulu kararı olduğundan bahsetmiş ise de sunulan yazılı belgenin incelenmesinde imzası bulunan kişilerin tapu kaydında yer alan bağımsız bölüm maliklerinden olmadıkları ve ayrıca kat maliki olsalar dahi yazılı belgelerden ne gibi bir hususa icazet verdiklerinin net olarak anlaşılamadığı, bu belgelere itibar edilmeyeceği gerekçesi ile davalının maliki bulunduğu taşınmazın ortak alan sayılan bağımsız bölümün salonunun önünde yer alan balkonda, bilirkişi incelemesi neticesinde mimari projesine aykırılıklar tespit edildiğinden bu aykırılıkların giderilmesi ve ana taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; ana taşınmazın mimari projesinde bulunmayan ve ortak alan olduğu anlaşılan bölümlere ilişkin, projeye uygun hale getirme ve müdahalenin men'i istemine ilişkin olup, müdahale edilen yerin

ortak alan olduğu ve yapılan müdahalenin onaylı mimari projeye aykırılığı tespit edilip, mahkemece projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verildiğine göre, yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalı ...'a yükletilmesine 24/10/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2197, Karar No: 2015/2827, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2197 E.  ,  2015/2827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 17.06.2014 gün ve 2013/777 E., 2014/356 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 gün ve 2014/22508 E., 2014/28115 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10863, Karar No: 2014/16390, Tarih: 11.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/10863 E.  ,  2014/16390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/1070-2014/109

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin anne ve babasının boşandıklarını, müvekkili lehine nafaka takdir olunmadığını, müvekkilinin ihtiyaçlarını karşılamak için müvekkilinin annesinin adına kayıtlı banka hesabına davalının takdirine bağlı miktarlarda paralar yatırıldığını, davalının ısrarı ile özel bir üniversitenin mühendislik bölümüne kayıt yaptırdığını, eğitim ücretlerinin yüksek olduğunu, müvekkilinin gelirinin bulunmadığını, davalının şirketinin olduğunu, aylık gelirinin ortalama 60.000 TL olduğunu belirterek, dava tarihinden itibaren aylık 15.000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının masraflarını müvekkilinin karşıladığını, davacıya 1.000 TL limitli kredi kartı çıkarttığını, müvekkili adına kayıtlı şirketin zarar ettiğini, şirketin sağladığı herhangi bir maddi menfaatin bulunmadığını, özel üniversitenin eğitim ücretinin müvekkili tarafından karşılandığını, davacının annesinin emekli maaşı aldığını, bu nedenlerle davacının yardım nafakası talebinin reddine, mahkemenin yardım nafakasına karar verilmesi durumunda, yardım nafakası tutarının tarafların gerçek ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre makul oranda ve hakkineyete uygun bir nafakaya karar verilmesini, dilemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden geçerli olmak üzere takdiren aylık 5.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Hüküm, davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

TMK.nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma neticesinde, davacının K.. Üniversitesi Endüstrü Mühendisliği 1.sınıf öğrencisi olduğu, yıllık eğitim giderinin 36.500 TL olduğu, annesi ile birlikte kirada oturduğu; davalının ise ... Yapı Malze.San.Tic.Ltd.Şirketi genel müdürü olduğu, 9.333 Euro maaş aldığı aracının ve muhtelif taşınmazlarının olduğu, eşi ile birlikte kendi evinde oturduğu tespit edilmiş, ancak davacının annesinin ekonomik durumu araştırılmadan karar verildiği, davacı lehine davalı aleyhine hükmedilen nafaka miktarının ise davalının gelir durumu dikkate alındığında yüksek olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; davacının ihtiyaçları ile davalının gelir durumu ve dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü dikkate alınarak, TMK'nun 4.maddesi gereğince hakkaniye uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken, davalının gelir durumu ile orantısız, davalıyı ödeme güçlüğüne düşürecek nitelikte nafaka takdiri usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20746, Karar No: 2013/30853, Tarih: 05.12.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/20746 E.  ,  2013/30853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında tehdit ve yaralama suçları ile sanık ... hakkında tehdit suçuna ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-)Yaralama suçunun yüzde sabit iz ve kemik kırığı oluşacak şekilde işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 87/1-c ve 87/3. maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezanın tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b-)Yüzde sabit ize neden olan yaralamalarda TCK'nın 87/1-son maddesi gereği verilecek cezanın 3 yıldan az olamacağının gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23575, Karar No: 2023/11745, Tarih: 27.12.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/23575 E.  ,  2023/11745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/1147 E., 2020/1430 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol PiyasasınınDüzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2012/853 Esas, 2013/1061 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ...

Çiftçi yönünden hapis cezasının ertelenmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2015/19306 Esas, 2019/32987 Karar sayılı ilâmıyla;

Ele geçen eşyanın yakalanış şekli, yakalanan eşya miktarı, sanığın savunmasının aksine eşyanın ticari amaçla bulundurulduğuna dair delil elde edilemediğinden sanığın beraati gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2019/1147 Esas, 2020/1430 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz nedenleri; sanıkların kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduklarına ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.13.05.2012 tarihinde önleme araması kararına istinaden kolluk görevlilerince durdurulan yolcu otobüsünde şoför koltuğu altında 11 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir. Yakalama esnasında otobüste bulunan şoför ve muavin, bahse konu eşyanın Nazilli ilçesinde otobüsten inen diğer şoför ...'e ait olduğunu söylemişlerdir.