muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2573, Karar No: 2015/3801, Tarih: 10.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/2573 E.  ,  2015/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, hakaret

1) Oluş, kabul ve dosya kapsamından; Mağdurdan sanığın kızına yönelen, tek başına basit tahrik sayılabilecek bir eylemin sürekli hal alması durumunda, süregelen hareketlerin sanıkta büyük bir öfke ve üzüntüye yol açabileceği ve bu durum nedeniyle cezada makul indirim yapılması gerekeceği şeklindeki uygulamalarda göz önüne alınarak, tebliğnamedeki tahrik nedeniyle bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ....’in mağdur ....’e yönelik eyleminin sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, elde edilen delillere göre karşılıklı hakaret nedeniyle; CMK'nun 223/4-c maddesi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin delillerin takdirinde hata yapıldığına, sübuta, tahrik nedeniyle daha fazla indirim uygulanması gerektiğine, cezada teşdit uygulanamayacağına ilişen, katılanın delillerin takdirinde hata yapıldığına, vasfa, tahrikin bulunmadığına,

cezanın eksik olduğuna, karşılıklı hakaret bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanığın mağdura hakaret suçunda, karşılıklı hakaret nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

b) Kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Sanık .... ile damadı olan mağdur ... arasında çıkan tartışmada, sanığın mağduru bıçak ile yaralamasının ardından, mağdurun kendi aracına binerek aracın kapılarını kilitlediği, sanığın da aracın kapılarını açmaya çalışmaksızın olay yerinden uzaklaştığı, mağdurdaki ulnar bölgede ve ulnar bölge lateralde olan bıçak yaralarından ulnar bölgedeki damar, sinir ve tendon yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda, sanığın karanlıkta hareketli olan kavga ortamında bıçağı rastgele sallaması, özellikle hayati bölgelerin hedef alındığını gösterir kesin delil bulunmaması, ciddi bir engel olmamasına rağmen eylemini sürdürmemesi birlikte değerlendirildiğinde, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması ve TCK’nun 3 ve 61. maddeleri uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 86. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmekle, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının bu itibarla kabulüyle, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 10/06/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8263, Karar No: 2014/5076, Tarih: 22.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/8263 E.  ,  2014/5076 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi : 06.02.2012

İtiraz Edilen Daire Kararı : 12.12.2011 tarih ve 2009/15417 – 2011/29807sayılı bozma kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesinin 19.02.2008 tarih, 2006/329 - 2008/28 sayılı kararı

İtirazla İlgili Hüküm : 1- Sanıklar ... ve ...hakkında; Beraat

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...z, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet İtiraza Konu Olan Sanıklar : 1- ..., 2- ...,

15- ..., 16- ..., 17- ..., 18- ..., 19- ...

Suç : Silahlı terör örgütü üyesi olma

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında silahlı terör örgütü üyesi olma suçundan ... Ağır Ceza Mahkemesine açılan davanın yargılaması sonunda eylemin 19.02.2008 tarih, 2006/329 - 2008/28 sayılı mahkumiyet ve beraat kararının sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.12.2011 tarih ve 2009/15417 – 2011/29807 sayılı kararı ile;

“Esaslı işlemlerin yapıldığı 13.02.2007 tarihli duruşma tutanağının 4. sayfasının üye hakim (38477) tarafından imzalanmaması suretiyle CMK'nın 219/1. maddesine aykırı davranılması kanuna aykırı bulunarak BOZULMASINA,” oybirliğiyle karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 06.02.2012 tarihli itiraz dilekçesinde;

“Dosyanın incelenmesinde, bir kısım sanıkların savunmasının alındığı 13.02.2007 tarihli oturuma ait duruşma tutanağı 4 sayfadan ibaret olduğu, ilk 3 sayfanın mahkeme başkanı ve katip tarafından imzalandığı, 4. sayfanın ise mahkeme başkanı, üye hakim (27787) ve katip tarafından imzalandığı, tutanağın ilk 3 sayfasında her iki üye hakimin, 4. sayfasında ise 38... sicil numaralı üye hakimin imzasının bulunmadığı görülmüştür.

5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma için tutulan tutanağın, mahkeme başkanı veya hakimi ile zabıt katibi tarafından imzalanacağı amir hükmü mevcuttur. Amaç tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamakla birlikte, imzalanmakla ancak sahteliği iddia olunabilen resmi belge niteliği kazandırmaktır.

5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma için tutulan tutanağın, mahkeme başkanı veya hakimi ile zabıt katibi tarafından imzalanacağı amir hükmü mevcuttur. Amaç tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamakla birlikte, imzalanmakla ancak sahteliği iddia olunabilen resmi belge niteliği kazandırmaktır.

Halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 307. maddesi uyarınca temyiz ancak hükmün yasaya aykırı olması nedenine dayanır. Yasaya aykırılık ise bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Ancak her yasaya aykırılık mutlak bozma nedeni değildir. Mutlak yasaya aykırılık halleri aynı yasanın 308. maddesinde 8 bent halinde sayılmıştır. Bunun dışındaki yasaya aykırılık hallerinin bozma nedeni sayılabilmesi için hükme tesiri olması gerekir. CMK’nın 219. maddesine aykırı davranılması bu anlamda mutlak bozma nedeni değildir. Bu nedenle her imza eksikliği hükmün bozulmasını gerektirmez. Eksik imza bulunan tutanaklarda esaslı bir işlem yapılıp yapılmadığı, mevcut imzaların tutanağa yeterli güveni sağlayıp sağlamadığı, tutanağın diğer sayfalarında imza eksiği bulunup bulunmadığı, eksik imzalı tutanaktaki işlemlerin imza eksiği bulunmayan başka tutanak veya karala ve varsa UYAP ortamındaki kaydı ile uyumlu olup olmadığı, tutanağın içeriğine yönelik bir itiraz olup olmadığı gibi hususlar gözetilerek mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte olup olmadığı belirlenmelidir.

Somut olayda ise, 4 sayfadan ibaret 13.02.2007 tarihli tutanağın tüm sayfaları mahkeme başkanı ve katip tarafından imzalanmıştır. Tutanakta bir kısım sanıkların savunması ve bazı usulü işlemler bulunmaktadır. Her nekadar CMK’nın 219. maddesine aykırı davranılmış ise de, mahkeme başkanı ve katip tarafından imzalanarak tutanak içeriğinin doğruluğu tasdik edilmiştir. Tutanak içeriğine yönelik herhangi bir itiraz bulunmamaktadır. Üye hakimler tarafından imzalanmayan tutanaktaki sanık savunmaları gerekçeli kararda da yer almaktadır. Gerekçeli karar ile tutanak içeriği arasında bir aykırılık yoktur. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararda da tüm heyetin ve katibin imzaları bulunmaktadır. Bazı Hukuk Genel Kurulu kararlarında da (2010/674, 2010/562, 2011/312) esaslı olmayan imza eksikliklerinin mahallinde tamamlanabileceği belirtilmiştir.

Bu nedenlerle mahallinde giderilebilecek mevcut imza eksiklikleri hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte değildir. Zira yargının, davaları en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırması gereği bir Anayasa hükmüdür” gerekçesiyle Dairemiz kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, 13.02.2007 tarihli duruşma tutanağının ara kararların verildiği son sayfasında üye hakim imzasına ilişkin eksikliğin hükmün bozulmasını gerektirir bir eksiklik olarak mı yoksa mahallinden tamamlatılması gerekli bir eksiklik olarak mı kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, 13.02.2007 tarihli duruşma tutanağının ara kararların verildiği son sayfasında üye hakim imzasına ilişkin eksikliğin hükmün bozulmasını gerektirir bir eksiklik olarak mı yoksa mahallinden tamamlatılması gerekli bir eksiklik olarak mı kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 307. maddesi uyarınca temyiz ancak hükmün yasaya aykırı olması nedenine dayanır. Yasaya aykırılık ise bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Ancak her yasaya aykırılık mutlak bozma nedeni değildir. Mutlak yasaya aykırılık halleri aynı yasanın 308. maddesinde 8 bent halinde sayılmıştır. Bunun dışındaki yasaya aykırılık hallerinin bozma nedeni sayılabilmesi için hükme tesiri olması gerekir. Bu nedenle her imza eksikliği hükmün bozulmasını gerektirmez. Eksik imza bulunan tutanaklarda esaslı bir işlem yapılıp yapılmadığı, mevcut imzaların tutanağa yeterli güveni sağlayıp sağlamadığı, tutanağın diğer sayfalarında imza eksiği bulunup bulunmadığı, eksik imzalı tutanaktaki işlemlerin imza eksiği bulunmayan başka tutanak veya karala ve varsa UYAP ortamındaki kaydı ile uyumlu olup olmadığı, tutanağın içeriğine yönelik bir itiraz olup olmadığı gibi hususlar gözetilerek mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte olup olmadığı belirlenmelidir.

Somut olayda; 4 sayfadan ibaret 13.02.2007 tarihli tutanağın tüm sayfaları mahkeme başkanı ve katip tarafından imzalanmıştır. Tutanakta bir kısım sanıkların savunması ve bazı usuli işlemler bulunmaktadır. Her nekadar CMK’nın 219. maddesine aykırı davranılmış ise de, mahkeme başkanı ve katip tarafından imzalanarak tutanak içeriğinin doğruluğu tasdik edilmiştir. Tutanak içeriğine yönelik herhangi bir itiraz bulunmamaktadır. Ayrıca Anayasanın davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırması gerekliliğine ilişkin hükmü de nazara alındığında, mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte olmayıp mahallinde giderilebilecek eksiklik olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yerinde görülen itirazı kabul edilmiş, öncelikle yerel mahkemenin 13.02.2007 tarihli duruşma tutanağının 4. sayfasındaki (38477) sicil numaralı üye hakim Eray Doğan’ın imza eksikliği giderilmiş, sonrasında temyiz incelemesi yeniden yapılarak aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

KARAR:

I-Dairemizin itiraz edilen bozma kararının kaldırılmasına,

II-1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hükmolunan beraat kararına ilişkin temyizlerin incelenmesinde;

KARAR:

I-Dairemizin itiraz edilen bozma kararının kaldırılmasına,

II-1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hükmolunan beraat kararına ilişkin temyizlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’nun mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve ... dışındaki sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Sanık müdafiinin vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik temyizine gelince;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1100 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere ilişkin temyizlere gelince;

Sanıkların, silahlı terör örgütü MLKP'nin hiyerarşik yapısına dahil üyesi olduklarına dair savunmalarının aksine, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4080, Karar No: 2014/8645, Tarih: 28.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4080 E.  ,  2014/8645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2010/483-2013/515

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, müstakilen ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacının, ortak mirasbırakan M. A.intikal eden çekişme konusu 192 ada 103 parsel sayılı taşınmaz, 46 M 4114 plakalı araç ve lokantada bulunan menkullere ilişkin ecrimisil talebinde bulunduğu, 26/06/2013 tarihli celsede menkul mallara ilişkin talebini atiye terk ettiği, mahkemece verilen kısa kararda davanın 12.577,35-TL yönünden kabulüne, fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verildiği, gerekçeli kararda ise ayrıca menkul mallara ilişkin talebinin açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu(HMK)'nun 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu aynı yasanın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HMK'nun 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile açıkça fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verildiği halde gerekçeli kararda menkul mallara ilişkin davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda davanın kısmen kabulü ile açıkça fazlaya ilişkin kısmın reddine karar verildiği halde gerekçeli kararda menkul mallara ilişkin davanın açılmamış sayılmasına karar verilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11949, Karar No: 2019/2531, Tarih: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11949 E.  ,  2019/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, ... Vergi Dairesinin mükellefi olan...’ye 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1. ... hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyasının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

2. Suça konu olan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3. Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması hâlinde ise; ...’nin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığının, sanığı tanıyıp tanımadığının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması; gerekirse tanık ile sanığın yüzleştirilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/110, Karar No: 2020/204, Tarih: 03.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2020/110 E.  ,  2020/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... vekilleri Av. ... 4-... vekili Av. ... 5-... İç ve Dış Tic. A.Ş (Eski Ünvan Ar Faktoring Finansal Hizmetleri A.Ş.) aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Adana BAM 9. Hukuk Dairesi'nden verilen 2018/1703 esas ve 2019/801 karar sayılı ve 17.07.2019 tarihli hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davacı vekili, genel kredi sözleşmesine dayalı olarak başlatılan takibe davalıların itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince adli yardım talepli olarak istinaf edilmiş, davalı tarafın adli yardım talebi Adana BAM 9. Hukuk Dairesi tarafından reddedilmiş ve bu karara yapılan itiraz da Adana BAM 20. Hukuk Dairesi tarafından reddedildikten sonra yerel mahkemece verilen kesin süreye rağmen istinaf nisbi harcının yatırılmaması nedeniyle 24.09.2018 tarihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, istinaf talebinin reddine dair ek kararın kaldırılması için davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, adli yardım talebi reddedilen ve kesinleşen davalıların yedi günlük yasal süre içerisinde istinaf incelemesi için zorunlu olan harçları yatırmadığından, ilk derece mahkemesinin istinaf talebinin reddine ilişkin ek kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalılar vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun ise mahkemenin 15.09.2017 tarihli kararı hukuka uygun olduğundan esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili, davalılar ..., ..., ... vekili Av. ... tarafından maktu temyiz başvuru ve karar harcı yatırılarak adli yardım talepli olarak, davalı ... vekili olarak Av. ... tarafından herhangi bir harç yatırılmaksızın adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

1- Davalıların adli yardım istemi konusunda Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen 2018/146 esas sayılı ve 15/02/2018 tarihli talebin reddine dair karar itiraz aşamasından geçmekle kesinleşmiş olup, temyize konu BAM ilamını davalı ... vekili olarak temyiz eden Av. ... tarafından temyiz başvurusu sırasında herhangi bir harç yatırılmadığı gibi davalı vekili tarafından temyiz aşamasında adli yardım istemini gerektirecek başkaca herhangi bir bilgi belge ibraz edilmediğinden davalı ...’ın adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmün temyizi sırasında davalı ... vekili Av. ... tarafından temyiz yoluna başvurma harcı ile karar harcı yatırılmadığından, hükmü temyiz eden davalı vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmezse veya itirazın Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından reddi halinde 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre yatırılması gereken harcın yatırılması için 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un, 26/09/2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin adlî yardım talebinin reddine; Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 20. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın Adana BAM 9. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRiLMESİNE, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.