muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11827, Karar No: 2022/4150, Tarih: 07.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11827 E.  ,  2022/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun usulden reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 24/12/2019 tarih 2019/İHK-20203 sayılı itirazın kabulü ile başvurunun kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, yaya olan müvekkiline davalı nezdinde ... poliçesi olan aracın çarpması sonucu oluşan trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.500,00 TL işgöremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 82.961,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davacının tahkimden önce davalıya geçerli raporla başvuru yapmadığı gerekçesiyle davacının başvurusunun dava şartı eksikliği nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir. Anılan karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince, davacının itirazının kabulüne, kararın kaldırılmasına, başvurunun kabulü ile 82.961,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının 07/05/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından; sigortalı araç sürücüsü dava dışı ...'un davaya konu kaza nedeniyle Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1197 Esas- 2019/96 Karar sayılı dosyasında yargılandığı, ceza yargılaması sırasında alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 23/10/2018 tarihli raporda; sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobiliyle seyrederken, mahal şartlarına uygun hızla seyretmediği, sağından taşıt yoluna girip karşıdan karşıya geçen davacı katılan ... ’yı

Dosya kapsamından; sigortalı araç sürücüsü dava dışı ...'un davaya konu kaza nedeniyle Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1197 Esas- 2019/96 Karar sayılı dosyasında yargılandığı, ceza yargılaması sırasında alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 23/10/2018 tarihli raporda; sanığın sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobiliyle seyrederken, mahal şartlarına uygun hızla seyretmediği, sağından taşıt yoluna girip karşıdan karşıya geçen davacı katılan ... ’yı

gördüğünde etkin fren tedbiri almayıp yayaya sağ dikiz aynası ile çarpması sonucu meydana gelen olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle tali kusurlu, davacı katılan ... ’nın ise karşıdan karşıya geçmek istediği sırada yola gereken dikkati vermediği, can güvenliğini tehlikeye atacak şekilde kontrolsüzce aniden yola girip ilk geçiş hakkını bırakmadığı, sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin çarpmasına maruz kaldığı olayda, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu kanaatine varıldığı, ceza mahkemesince söz konusu rapor benimsenerek sanığın meydana gelen kazada tali kusurlu olduğu kabul edilerek taksirle yaralamaya sebep olma suçundan dolayı 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 19/02/2019’da kesinleştiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince, ceza dosyasında alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 23/10/2018 tarihli raporda sigortalı araç sürücüsünün tali (%25) kusurlu olduğu hususu belirlenmesine rağmen bu rapor benimsenmeyerek sigortalı aracın sürücüsünün %100 kusurlu olduğunun kabulü ile zararın hesap edilmesinin istendiği, hakem heyeti kararının gerekçesinde ise söz konusu raporda belirlenen kusur raporuna hangi nedenlerle itibar edilmediği hususunun tartışılmadığı ve gerekçelendirilmediği, davalı vekilinin kusura yönelik itirazları doğrultusunda da kusur raporu alınmadan hüküm tesis edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 184. maddesi gereği hâkim, tarafların iddia ve savunmalarıyla toplanan delilleri inceledikten sonra, tahkikatın sonucu hakkında bir karar verecektir. Mahkemece önüne gelen uyuşmazlık hakkında karar verilmeden önce mahkemeyi bu karara götüren ve taraflarca ileri sürülen deliller gereği gibi incelenmeli ve bu delillere hangi noktada itibar edildiği ya da edilmediği gerekçelendirilerek hüküm kurulmalıdır. Aksi durumda tarafların iddia ve savunmalarının usulünce araştırılmadığı sonucu ortaya çıkacaktır.

Şu durumda, İtiraz Hakem Heyetince, ceza dosyasında alınan Ankara Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 23/10/2018 tarihli raporda sigortalı araç sürücüsünün tali (%25) kusurlu olduğu yönündeki tespite hangi sebeplerle itibar edilmeyip, davalı nezdinde sigortalı araç sürücüsünün kazanın oluşumunda %100 kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle başvurunun kabulüne karar verilmesinin gerekçede tartışılmadan karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Somut olayda, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına tam ve nispi vekalet ücretine hükmedilmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30. maddesinin (17) numaralı fıkrası ve 19/01/2016 tarihli ve 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 6. maddesi ile adı geçen Yönetmelik'in 16. maddesine eklenen 13. fıkra uyarınca tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 17. maddesi (2) numaralı fıkrasına göre de Sigorta Tahkim Komisyonları, vekalet ücretine hükmederken, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde asliye mahkemeleri için öngörülen ücretin altında kalmamak kaydıyla

Tarifenin üçüncü kısmına göre avukatlık ücretine hükmeder. Tarifenin üçüncü kısmına göre nisbi avukatlık ücretine hükmedilen durumlarda da talebi kısmen ya da tamamen reddedilenler aleyhine tarifeye göre hesaplanan nisbi ücretin beşte birine hükmedilir.

Açıklanan nedenlerle; İtiraz Hakem Heyeti'nce davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretine ilişkin olarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin (13) numaralı fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi ve AAÜT'nin 17. maddesi gereğince, maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla, hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, fazla vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4938, Karar No: 2018/6994, Tarih: 22.11.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/4938 E.  ,  2018/6994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAVZİH

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "567 ada 20 ve 27 parsellere ifraz gören 567 ada 4 nolu parselin ... tutanağına dayanak teşkil eden 19.03.2003 tarih 3 sıra nolu tapu kaydının ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1982/275 Esas, 1985/169 Karar sayılı tescil ilamı ile hükmen oluştuğu, belirtilen hüküm dosyasında davacılar taraf olmadığından tescil ilamı davacıları bağlamaz ise de, davanın tarafları için lehte ve aleyhte kuvvetli delil oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi için; taşınmazların tescil ilamı ve bu ilama esas kroki kapsamında kalıp kalmadığının teknik bilirkişi vasıtası ile araştırılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile, çekişmeli 567 ada 20 ve 27 parsel sayılı taşınmazlara davacı-karşı davalıların müdahalesinin men'ine ve 567 ada 20 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki çeşmenin kal'ine; dair hükmün, davacı-karşı davalı ... ve ... vekili tarafından esasa ilişkin olarak temyiz edilmesi üzerine onanmasına karar verilmiş; karar düzeltme yoluna başvurulmayarak hüküm 16.05.2016 tarihinde kesinleştirilmiştir. Davacı-karşı davalılar 27.07.2017 tarihli dilekçeleri ile; “karşı davacı/davalı (...’ın)nın dava konusu ettiği taşınmazın değeri üzerinden alınması gerekli 1783.73 TL harçtan peşin alınan 198.00 TL’nin mahsubu ile kalan 1.675,73 TL harcın davacı/karşı davalılardan (... ve ...’dan) alınarak karşı davacı/davalıya verilmesine” şeklindeki; hükmün (B) fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkartılması gerektiği, zira ...’ın böyle bir harç ve masraf yapmadığı gerekçesiyle hükmün düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 27.07.2017 tarihli ek karar ile davacılar-karşı davalılar vekilinin talebi “hükmün Tavzihi” şeklinde değerlendirilerek tavzih talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, tavzih talebinde bulunanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve maddi hata niteliğindeki hususların mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün olduğuna göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15825, Karar No: 2012/3251, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15825 E.  ,  2012/3251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20524, Karar No: 2013/16214, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20524 E.  ,  2013/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma, açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yüklenen bedelsiz senedi kullanma ve açığa imzanın kötüye kullanılması suçlarının soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu ve müştekinin 17.11.2011 tarihli celsede şikayetten vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 73/6. maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4844, Karar No: 2012/11276, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4844 E.  ,  2012/11276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2008 gün ve 2004/454 Esas, 2008/57 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1890, Karar No: 2012/34845, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1890 E.  ,  2012/34845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ... Taslıoğlu’nun 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'un 16/1. maddesi gereğince 150.000 Türk lirası ve 150.000 Türk lirası adi? para eczaları ile cezalandırılmasına dair Burdur Asliye Ceza Mahkemesinin 31/07/2009 tarihli ve 2009/307 esas, 2009/584 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20.10.2011 gün ve 2011/13224/54099 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2012 gün ve 2011/374222 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, suça konu karşılıksız çek bedelleri tutarı olan 150.000 Türk lirasından dolayı sanık hakkında iki kez 150.000 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de, 4814 sayılı Kanun’la değişik 3167 sayılı Kanun'un 16/1-3. cümlesinde yer alan 765 sayılı Türk Ceza Kanununun ek 2. maddesine göre yapılacak artırımın 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 12. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması karşısında, 3167 sayılı Kanun'un 16/1. maddesine göre verilecek para cezalarının 80.000 Türk lirasından fazla olamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Burdur Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.07.2009 gün ve 2009/307 esas 2009/584 karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA; aynı Kanun’un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 13.11.2008 ve 14.11.2008 keşide tarihli çekler nedeniyle 3167 sayılı Kanun’un 16/1. maddesi uyarınca iki kez ayrı ayrı verilen “150.000.00- TL adli para cezasının”, ayrı ayrı “80.000.-TL adli para cezasına” indirilmesine ve cezaların bu miktar üzerinden yerine getirilmesine, hükmün diğer bölümlerinin aynen infazına, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2301, Karar No: 2016/5210, Tarih: 29.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/2301 E.  ,  2016/5210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-... 2-... 3-...

Vek. Av. ...

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkillerine ait taşınmaza müvekkillerinin talebi üzerine ilgili belediyece özel imar uygulaması yapıldığını, taşınmazın bedelsiz halde %57 nispetinde yol ve park alanına ayrılarak bakiye taşınmazın tapuya tescil edildiğini, taraflar arasında düzenleme şeklinde satış vaadini havi arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, inşaatın başlamasını engelleyici bir durumun olmadığını, davalı inşaat firmasınca sözleşme tarihinden bugüne kadar 3 yıl 6 ay 20 gün geçmesine rağmen inşaat ruhsatı almak için herhangi bir girişimde bulunmadığını ve hatta inşaatın projesinin bile hazırlanmadığını, TMK’nın 1009 maddesi, Tapu Kanunu'nun 26/5. maddesince yapılan değişikliğe aykırı olarak 15.01.2014 başlama tarihli ve 13.01.2014 bitiş tarihli 10 yıl süreli olarak "kat karşılığı inşaat hakkı vardır" şerhinin yazıldığını ileri sürerek, sözleşmenin feshi ile şerhin terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket tarafından davacılara ödeme yapıldığını, davacıların sözleşmeye konu edilen taşınmazlar ile ilgili yakın tarihte imar çalışması yapılacağından haberdar olduklarını ve taşınmazların değerinin artacağını düşündükleri için bu durum kendi lehine fırsata çevirmek istediklerini, söz konusu sözleşme gereği dava konusu taşınmazla alakalı açılmış - açılacak tüm davaların neticelenmesi ve o parselde bulunan .... yerlerinin tamamının müteahhit satın aldıktan sonra ve şartların gerçekleşmesinden itibaren 30 ay içerisinde yapılacağını ancak parsellerin inşaat yapımına müsait hale getirilmediği ve imar çalışmaları neticesinde parsellerin birleştirilmesi neticesinde diğer hissedarlarla anlaşma sağlanamadığından inşaatın yapımı için ruhsat alınamadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşme içeriğinden kaynaklı ve sözleşmede belirtilen herhangi bir kısıtlama ve engelleme olmadığı halde dava tarihine kadar sözleşmenin tarafı olan davalı tarafça inşaatın yapımına ve sözleşmenin ifasına yönelik herhangi bir işlem ve eylem yapılmamış olduğu, taraflar arasında yapılan sözleşme ile davacıların mülkiyet haklarını sınırlamış oldukları ve mülkiyet haklarından doğan maddi kazanç sağlama arzuları ile akdedilmiş olan sözleşmede üzerlerine düşen yükümlülüğü yerine getirdikleri halde davalı tarafın bu sözleşmeden kaynaklı yükümlülüğünü dava tarihine kadar yerine getirmemiş olduğu, Türk Borçlar Kanunu'nun 473/1. maddesi uyarınca iş sahibinin yani davacı tarafın teslim için belirlenen günü beklemek zorunda olmaksızın sözleşmeden dönebileceğinin kabulü gerektiği, bu nedenle taraflar arasında akdedilen sözleşmeden davacı tarafın rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

../..

S.2.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23440, Karar No: 2008/19797, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23440 E.  ,  2008/19797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.