muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27357, Karar No: 2020/1102, Tarih: 23.01.2020

Belirli bir kotaya bağlı olarak prim ödenmesinin kararlaştırıldığı hallerde ise, işçiye ödenen prim miktarı dikkate alınmaksızın sadece garanti ücret üzerinden (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak fazla çalışma ücreti belirlenmelidir.Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde tır şoförü olarak garanti ücret ve sefer başına prim karşılığı çalıştığı ve aylık 1.000,00 TL sabit ücretin yanı sıra aylık 1.000,00 TL sefer başına primi hak ettiği kabul edilmiştir. Yapılan işin niteliği, davacı tanık beyanları ve emsal ücret araştırmasına göre davacının kabul edilen ücret seviyesinde isabetsizlik bulunmasa da davacının sefer başına prim aldığı gözetilerek dava konusu fazla çalışma alacağı hakkında yukarıda işaret edilen şekilde, prim üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücretinde sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla); garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken brüt asgari ücret üzerinden hesaplanması hatalı olmuştur.Mahkemece, açıklanan hususlar dikkate alınarak davacının fazla mesai ücreti hesap edilerek hüküm altına alınmalı iken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1307, Karar No: 2021/1252, Tarih: 10.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/1307 E.  ,  2021/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Sanık ...’ın, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hakkında verilen mahkumiyet hükmü ile katılan vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında "2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanıklardan ...'ın savunmasında "suça konu sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını, şirket paylarını usulen devraldığını" diğer sanık ... Kayıkçıoğlu'nun ise sadece "kuruluş aşamasında bir imza attığını, sahte belgelerle ilgisinin olmadığını" savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilerek dosyaya getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıkların temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

2-Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) 2009 takvim yılında faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

d) İş yerinin muhasebecisi olduğu belirtilen ...’ın tanıklıktan çekinme hakkı da hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenip, iş yerinin fiilen kim tarafından idare edildiği, beyannamelerin kim tarafından verildiği ve iş yeri ile ilgili işlemlerde kiminle muhatap olduğunun sorulması,

e) Sanık ...’ın şirket paylarını devraldığı ve yoklama tutanaklarında imzası bulunan babası ...’ın duruşmaya çağrılarak çekinme hakkı da hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmesi, suça konu faturaların düzenlenmesiyle ilgili bilgisinin sorulması, gerekli görüldüğü taktirde yazı ve imza örnekleri alınarak faturalardaki yazı ve imzalar ile karşılaştırma yapılması,

f) İş yerinin mülk sahibinin tespit edilerek iş yerini kime kiraya verdiğini ve kiminle muhatap olduğunun sorulması,

e) Sanık ...’ın şirket paylarını devraldığı ve yoklama tutanaklarında imzası bulunan babası ...’ın duruşmaya çağrılarak çekinme hakkı da hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenmesi, suça konu faturaların düzenlenmesiyle ilgili bilgisinin sorulması, gerekli görüldüğü taktirde yazı ve imza örnekleri alınarak faturalardaki yazı ve imzalar ile karşılaştırma yapılması,

f) İş yerinin mülk sahibinin tespit edilerek iş yerini kime kiraya verdiğini ve kiminle muhatap olduğunun sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun‟un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2176, Karar No: 2015/2703, Tarih: 25.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2176 E.  ,  2015/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde;

1-Sanığın suça konu motosikleti tanık...'ın aile dostu olan ... isimli kişiden satın aldığını, bu kişinin tanık...'ın aile dostu olduğunu ve onun vasıtasıyla tanıştığını, satış esnasında ...'ın ruhsatı daha sonra bulunca getireceğini söylediğini, fakat 4 ay kadar sonra ...'ın vefat etmiş olduğunu öğrendiğini beyan etmesi ve tanık...'ın da soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ifadelerinde sanığın beyanlarını doğruladığının anlaşılması karşısında; tanık... ve sanığın çağırılarak ... isimli kişinin kimlik ve adres bilgilerinin sorulup va olduğunun tespit edilmesi halinde, öncelikle vefat edip etmediği, etmiş ise ne zaman vefat ettiğinin belirlenmesi, komşu ve akrabalarından bu şekilde bir motosiklete sahip olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

2 -Sanığın müştekiye ait adet, tahsis veya kullanımı gereği açıkta bırakılmış olan işyeri önünde park halindeki kilitli motosikleti çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması,

3-Sanığın eylemi gerçekleştirdiği saatin, dosya içeriğine göre tam olarak tespit edilememesi karşısında; eylemin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı yasanın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

4-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

II- Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde, aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasının incelemeye konu dosyadaki suç tarihinden sonra 18.11.2008 tarihinde kesinleşmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

Ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde, aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Sanığın tekerrüre esas alınan sabıkasının incelemeye konu dosyadaki suç tarihinden sonra 18.11.2008 tarihinde kesinleşmesine karşın sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

3- Sanık hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/4. maddesi uyarınca, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ...'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, CMUK.nun 326/son maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16618, Karar No: 2018/19038, Tarih: 21.11.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/16618 E.  ,  2018/19038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

KARAR

Dosya kapsamı itibari ile incelenmesi gerekli görülen;

1. ... 14 parsel 5 nolu bağımsız bölüm,

ii. ... nolu bağımsız bölümün ilk tesisinden itibaren edinilmesine dayanak evraklar ile tüm devirleri gösterir tapu kaydı ve tedavüllerinin ilgili tapu müdürlüğünden,

2. ... plakalı aracın davalı adına ilk edinilmesinden itiberen devirleri içeren trafik kaydının ile edinilmesine dayanak evrakların ilgili emniyet müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2018 tarihinde oy birilğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/88, Karar No: 2020/599, Tarih: 20.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/88 E.  ,  2020/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.02.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, 134 ada 48 ve 49 parsel ile 303 ada 30 parselde 4 numaralı bağımsız bölüm üzerindeki ortaklığın satış sureti ile giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü; bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2)492 sayılı Harçlar Kanununun eki Tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlığı altında düzenlenen 1. maddesinin (c) fıkrası uyarınca bir gayrimenkulün hissedarlar arasında satış suretiyle şuyuun izalesine dair hükümlerde gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 oranında, menkul niteliğindeki mallar üzerindeki paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde ise 2. maddesinin (a) fıkrası hükmü uyarınca maktu harç ile yetinilmesi gerekir.

Mahkemece davaya konu taşınmaz bakımından satış bedeli üzerinden hüküm tarihi itibariyle binde 11.38 oranında harç alınmasına karar verilmesi gerekirken, " %011,30 harç alınmasına” karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun harç ile ilgili 9 numaralı bendinde "%011,30’’ ibaresi çıkartılarak, yerine ‘’binde 11,38" ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2555, Karar No: 2010/6070, Tarih: 06.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/2555 E.  ,  2010/6070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: BOZMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, O yer C. Savcısı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15523, Karar No: 2015/4271, Tarih: 24.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/15523 E.  ,  2015/4271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi ile tazminat istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, hidrofor, wc, yeşil alana parke döşenmesi suretiyle mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesini, eski hale getirme bedeli, gayrimenkulde oluşan değer kaybı, pencere demirlerinin takılması ücreti ile taşınma ve tadilat bedeli ve tazminat istemiştir. Mahkemece eski hale getirme bedeli olarak 6.200,00 TL ile 2.980,00 TL nakliye, tamirat ve pencere demiri takma bedelinin davalılardan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinde “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar” 2.fıkrasında ise “Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.” düzenlemesi, Yasanın 33.maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde “Kat maliklerinden birinin yahut onun katından kira akdine, oturma hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı surette faydalanan kimsenin, borç ve yükümlerini yerine getirmemesi yüzünden zarar gören kat maliki veya kat malikleri, anagayrimenkulün bulunduğu yerin sulh mahkemesine başvurarak hâkimin müdahalesini isteyebilir” 2. fıkrasında

ise “Hakim, ilgilileri dinledikten sonra, bu kanuna ve yönetim planına ve bunlarda bir hüküm yoksa, genel hükümlere ve hakkaniyet kaidelerine göre derhal kararını verir ve bunun, tesbit edeceği kısa bir süre içinde yerine getirilmesi lüzumunu ilgiliye tefhim veya tebliğ eder.” hükümleri yer almaktadır.

ise “Hakim, ilgilileri dinledikten sonra, bu kanuna ve yönetim planına ve bunlarda bir hüküm yoksa, genel hükümlere ve hakkaniyet kaidelerine göre derhal kararını verir ve bunun, tesbit edeceği kısa bir süre içinde yerine getirilmesi lüzumunu ilgiliye tefhim veya tebliğ eder.” hükümleri yer almaktadır.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında, İcra ve İflas Kanununun 30. maddesinde bir işin yapılmasına ilişkin mahkeme kararlarının ne şekilde yerine getirileceği açıkça belirtilmiş olup, mahkemece bilirkişi raporunda tespit edilen mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine hükmedilmesi ve yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalılara Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, eski hale getirme bedeli olarak tespit edilen 6.200,00 TL'nin davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5849, Karar No: 2020/2992, Tarih: 08.07.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5849 E.  ,  2020/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KARABÜK 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesine göre, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir. Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığı, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır. Erteleme süresi zarfında sanık hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır. Bu süre Cumhuriyet savcısının kararı ile üçer aylık sürelerle en fazla bir yıl daha uzatılabilir. Hakkında denetimli serbestlik tedbiri verilen kişi, gerek görülmesi hâlinde denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulabilir. Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır. Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.

TCK'nın 191. maddesinin dördüncü fıkrasına göre, kamu davasının açılmasından sonra, aynı maddenin birinci fıkrasında tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca bir kere daha kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden, bu gibi durumlarda doğrudan kamu davası açılması gerekmektedir.

Dava konusu olaya ilişkin 30/01/2015 tarihli iddianamede sanık hakkında Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/5565 sayılı soruşturma dosyası üzerinden önceden 28/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi nedeniyle doğrudan kamu davası açıldığı belirtilmekte ise de Dairemizin 2019/7798 esas sırasında kayıtlı sözkonusu dosyanın tetkikinde, 28/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına tebliğden itibaren sanığın 15 günlük süre içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu için, inceleme konusu olayda sanığın bu 15 günlük itiraz süresi dolmadan, 03/11/2014 tarihinde bu suçu işlediği anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla suç tarihinden önce verilip kesinleşmiş ve ihlal sonucu 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasındaki şartların gerçekleşmesiyle iddianameyle kamu davasına dönüştürülmüş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı bulunmadığından, doğrudan kamu davasını açma koşullarının oluşmadığı dikkate alınarak;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli usuli işlemlerin tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 08/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16584, Karar No: 2007/19337, Tarih: 23.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16584 E.  ,  2007/19337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin harçsız ve deftere kaydının da bulunmadığı anlaşıldığından temyiz dilekçesinin reddine

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise  de;

Alacaklı tarafından kamulaştırmasız el atma sebebiyle hükmedilen tazminat alacağının takip konusu yapıldığı borçlu tarafınan takipte istenen faiz oranlarının Bütçe Kanunu'nda belirtilen oranların uygulanması gerektiğinden faizin fahiş olduğunu itirazında ileri sürmüştür. Daha önceki Bütçe Kanunlarında belirtilen kamu idarelerinin ilama bağlı borçları için öngörülen faiz oranlarıyla ilgili bentlerin Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği ancak 2005 yılı Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranının (01.01.2005-01.05.2005) dönemine ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi'nce süre verildiğinden ve bu döneme ilişkin iptal edilmediği gözetildiğinde idarenin borcuna 01.01.2005 tarihinden 01.05.2005 tarihine kadar 2005 yılı Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranı uygulanmak suretiyle karar vermek gerekirken mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yukarıda belirtilen bölümü de kapsar şekilde %38 faiz oranı dikkate alınarak hesaplama yapılması ve hüküm tesis edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.