muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4441, Karar No: 2023/6355, Tarih: 18.12.2023

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde, davalılar miras bırakanı ... adına kayıtlı hissenin kısmen iptali ve tescilinin talep olduğunu, TMK'nın 713/2 nci maddesi koşullarının oluşmadığını, davacının işgalci olduğunu, taşınmaz hakkında bir çok dava olduğunu bildiğini, nizasızlık koşulu bulunmadığını, Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/108 Esas ve 1999/223 Karar sayılı dosyasıyla nizasızlık koşulunun ortadan kalktığını, davacının fasılasız zilyet de olmadığını, 1979 yılından beri zilyetliğin tanıklarca da doğrulanmadığını, mülkiyet hakkını zaman ötesi bir hak olduğunu, mirasçıların intikal yaptırmamalarının mülkiyet hakkının yitirilmesine yol açmayacağını, kararın insan hakları sözleşmelerine aykırı olduğunu, TMK'nın 713 üncü maddesine gösterilen ilânların yapılmadığını, usuli şartların gerçekleşmediğini bildirerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, TMK'nın 713 üncü maddesi için taşınmazın tapuya kayıtlı olmaması, davasız ve aralıksız yirmi yıl süreyle zilyetlik gerektiğini, maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan, yirmi yıl önce ölmüş veya gaiplik kararı verilmiş olması şartlarının da bulunmadığını, taşınmazın tapuya kayıtlı olduğunu, malikinin belli olduğunu, Mahkemece yalnız süreye bağlı kalındığını ve diğer şartların dikkate alınmadığını, daha önce de işgalcilerin açtıkları davaların reddedildiğini, davacıların tapu malikini bildiklerini, bir kısım davacının tanık sıfatıyla verdiği beyanlarda 1986'dan beri yerin sahibinin bilindiğini beyan etmesi ve 1997 yılında birçok davanın açılması nedeniyle iktisap şartlarının oluşmadığını, davanın reddi gerekirken kısmen kabulünün hatalı olduğunu bildirerek, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

4. Dahili davalı vekili istinaf dilekçesinde, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağını, TMK 713 maddesinin taşınmazın tapuya kayıtlı olmaması, maliki tapu kütüğünden anlaşılamaması, gaiplik kararı verilmiş olması halinde hüküm ifade edebileceğini, bu koşulların mevcut uyuşmazlıkta bulunmadığını, nizasızlık şartının da gerçekleşmediğini, bilirkişi raporuna göre Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997 /117 Esas tapu iptali ve tescil davasında belirlenen yer ile görülmekte olan 2018/331 Esasda nizalı yerin ortak olduğunu, nizasızlık şartının bertaraf edildiğini, zamanaşımının kesildiğini, çekişme yaratıldığını, kararın kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalılar Hatice ve ... vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm tarafların istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ile davalılar Hatice ve ... vekili ayrı ayrı temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar ... ve ... vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Temyize Cevap

Davacı vekili, davalı tarafların süreci uzatmaya yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasını talep etmiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TMK'nın 713/2 nci fıkrasında yer alan, (AYM kararı ile iptal edilen) “…maliki 20 yıl önce ölmüş…” hukuki sebebine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları ayrı ayrı yerinde görülmemiştir.

2. Somut olaya gelince; tapu iptali ve tescil kararı verilen 1392 parsel sayılı taşınmazın ... ilçesi, ... Mahallesi idari sınırları içinde olmasına rağmen, İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesince ... ilçesi, ... Mahallesi, 1392 parsel sayılı taşınmaz üzerinden yanlış ilçe ve mahalle bilgisi yazılarak infaza elverişsiz karar verilmesi doğru değil ise de; hükmün sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/4 üncü maddesi gereğince hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda D.3.1 inci bentte açıklanan nedenlerle; davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ayrı ayrı REDDİNE,

2. Yukarıda D.3.2 nci bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 07.04.2022 tarih ve 2020/1583 Esas, 2022/866 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3. İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.03.2020 tarih ve 2018/331 Esas, 2020/51 Karar sayılı kararının hüküm sonucunun iki numaralı paragrafında yer alan "Pendik ilçesi Dolayoba mah." kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine "... ilçesi, ... Mahallesi" ibarelerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

3. İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.03.2020 tarih ve 2018/331 Esas, 2020/51 Karar sayılı kararının hüküm sonucunun iki numaralı paragrafında yer alan "Pendik ilçesi Dolayoba mah." kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine "... ilçesi, ... Mahallesi" ibarelerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6395, Karar No: 2021/582, Tarih: 21.01.2021

**10. Hukuk Dairesi         2019/6395 E.  ,  2021/582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılılık aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacıya 01.10.2002 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının .... A.Ş.’de 07.03.2006 - 31.12.2006, 02.07.2007 - 31.12.2007, 04.01.2008 - 03.04.2008, 15.04.2008 - 14.07.2008, 15.07.2008 - 30.09.2009 ve 04.04.2010 - 31.12.2011 tarihleri arasında çalıştığı, 01.10.2009-30.11.2009 ve 04.12.2009 - 03.04.2010 tarihleri arasında Ladin İnşaatta çalıştığı, davalı kurumun 09.04.2012 tarihli kararı ile 07.03.2006-17.04.2012 tarihleri arasında ödenen aylıkların yersiz ödenmesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesinin a bendi uyarınca 51.546,89 TL asıl, 13.580,93 TL faiz olmak üzere toplam 65.141,82 TL borç tahakkuk ettirdiği ve 15.05.2012 tarihinde davacıya tebliğ ettiği, bunun üzerine eldeki dava ile ödenen yaşlılık aylıklarının yersiz olduğuna, geri ödenmesine ve emekliliğin durdurulmasına ilişkin kurum işlemlerinin iptali ile borçlu bulunmadığının tespitinin talep edildiği; diğer taraftan yargılama sırasında kurum tarafından, davacıya yeniden 18.01.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 18.10.2015 tarihinde yeniden yaşlılık aylığı bağlandığı, dava konusu olan 51.546,89 TL'yi ise terkin ederek borç kaydını "kamuda geçen sürelere göre" hesaplayarak 40.772,82 TL şeklinde düzelttiği ve (09.10.2015 tarihi itibariyle) faizsiz olarak borç kaydı oluşturduğu, Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde 04.07.2018 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Bütçe Kanununun 25. maddesi ile; herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların bu aylıkları kesilmeksizin, kamu kurumlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları düzenlemesi getirilmiştir. Bütçe Kanunu ile yapılan bu düzenleme sonrasında kanun koyucu, bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasanın 161. maddesi hükmünü gözeterek, bütçe kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkardığı, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29. maddesinin c bendi ile, 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan hükmü yürürlükten kaldırmış, ancak, aynı düzenlemeyi anılan Kanunun 30. maddesi ile yeniden getirmiştir. 30. maddesinde “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.” hükmü yer almaktadır.

Somut olaya geri dönüldüğünde, Mahkemece, davacının Beltaş A.Ş. nezdinde çalıştığı dönemler dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, davacının hiç çalışmadığı ya da Ladin İnşaat'ta çalıştığı dönemleri de kapsayacak şekilde ve kurumun, yargılama sırasında dava konusu 51.546,89 TL'yi terkin ederek borç kaydını 40.772,82 TL şeklinde düzelttiği de göz önünde bulundurulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup yapılması gereken iş; davacının Beltaş A.Ş. nezdinde çalıştığı dönemler dikkate alınarak, kurumdan bu dönemlerde aldığı yaşlılık aylıkları da sorulmak ve belgeleri de celbedilmek suretiyle 5510 sayılı Kanun'un 96. maddesi b bendine göre hesaplama yapmak üzere yeniden hesap bilirkişisinden rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24906, Karar No: 2017/25599, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24906 E.  ,  2017/25599 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7430, Karar No: 2012/786, Tarih: 25.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/7430 E.  ,  2012/786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı yanın müvekkili aracılığıyla yurtdışına ihracat yaptığını, bu işlem sonucu oluşan fatura kapsamındaki komisyon alacağının ödenmemesi üzerine takip başlatılmış ise de davalı borçlunun itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek itirazın iptali, takibin devamı ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; yanlar arasında bir ilişki bulunmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yanca alacak iddiasının kanıtladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne davalının 3.424,18 TL asıl alacak ve 87,31 TL işlemiş faiz tutarına yönelik itirazının iptaliyle takibin devamına, fazlaya dair işlemiş faiz isteminin ve koşulları oluşmadığından dolayı davacı yanın icra inkar tazminatı talebinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının takibe konu hizmeti verdiğini ve böylece alacağın tahakkuk ettiğini kanıtlaması gerekmektedir. Tek başına faturanın tebliğ edilmiş olması hizmetin verildiğini kanıtlamaz. Kaldı ki davalı taraf bu faturaya süresinde itiraz ettiğini bildirerek buna dair cevabi ihtarnameyi de dosyaya sunmuştur. Bu durum karşısında davacı tarafından hizmetin verildiğine dair delilleri araştırılarak tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5510, Karar No: 2022/9769, Tarih: 30.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5510 E.  ,  2022/9769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DOSYA MAHKEMESİ : Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen, gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın Dairemizin 17/12/2020 gün 2019/2342 2020/8673 E-K sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalılar ... ve ...vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Karar düzeltme talebinde bulunan davalılar ... ile ...yönünden temsile yetkili müdür....tarafından (asıl sıfatı ile) verilen 11/04/2022 tarihli dilekçeler ile karar düzeltme isteklerinden feragat ettiğini bildirdiği anlaşıldığından, davalılar ...'ın ve ...nin karar düzeltme isteminin feragat nedeniyle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ...nin karar düzeltme dilekçesinin feragat nedeniyle REDDİNE, tashihi karar peşin harcının istek halinde davalılar ... ve ...ye geri verilmesine 30/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2233, Karar No: 2014/5936, Tarih: 07.05.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/2233 E.  ,  2014/5936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2012/22-2013/204

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.01.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi karşı davacı T.. Ü.. vekili tarafından davalı S.. Y.. aleyhine 22.02.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi kal ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı-karşı davacı T.. Ü.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı karşı davacı vekili, elatmanın önlenmesi kal ve tazminat talebinde bulunmuş, asıl davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescile ilişkin asıl davanın kabulüne, karşı davadaki isteklerden ise ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş, elatmanın önlenmesi ve kal istemi hakkında hüküm kurulmamıştır.

Hükmü, davacı karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi Türk Medeni Kanununun 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiası ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; bu tür davalarda sübjektif şartın gerçekleşip gerçekleşmediğinin öncelikli olarak değerlendirilmesi gereklidir. Çaplı taşınmazlarda iyiniyet iddiası ileri sürülemeyeceğinden olayımızda sübjektif unsur gerçekleşmemiştir. Bu durum karşısında mahkemece temliken tescilin diğer koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmaksızın davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.