muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2280, Karar No: 2016/9044, Tarih: 22.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2280 E.  ,  2016/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 14.02.2005 tarihinde ....'nde işe başladığını, işyerinin el değiştirilmiş gibi gösterilerek Magicora Sağlık Güzellik Merkezi adı altında faaliyetine devam ettiğini, son olarak da ... Merkezi adıyla devam ettiğini, aynı işyerinde çalışmasını kesintisiz olarak sürdürdüğünü, son ücretinin net 3.000,00 TL olduğunu ve iş sözleşmesinin 30.11.2010 tarihinde davalı tarafından haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı olarak ... Kuaför Güzellik Merkezi'ni gösterdiğini, bu sebeple husumet itirazları bulunduğunu, davacının işten kendi isteği ile ayrıldığını ve kıdem tazminatı talebinin yersiz olduğunu, tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı süre boyunca fazla mesai yapmadığını, haftalık izinlerini ve bayram tatillerini düzenli olarak kullandığını, 3.000,00 TL ücret aldığı iddiasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı nezdinde 12.03.2010-19.04.2010 ve 11.06.2010- 30.11.2010 tarihleri arasında çalıştığı, yapılan emsal ücret araştırmasına göre en son ücretinin net 900,00 TL olduğu ve davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Davalıya ait işyerinin esnaf niteliğinde olup olmadığı ve bu işyerinde çalışan işçinin İş Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

2. Davalıya ait işyerinin esnaf niteliğinde olup olmadığı ve bu işyerinde çalışan işçinin İş Kanunu kapsamında kalıp kalmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre iş mahkemelerinin görevi, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesidir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, iş mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 4. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca, 507 sayılı... Kanununun 2. maddesinin tarifine uygun üç kişinin çalıştığı işyerlerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz.

5362 sayılı...Meslek Kuruluşları Kanunu’nun 3. maddesine göre esnaf ve sanatkâr, ister gezici ister sabit bir mekânda bulunsun,...ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dâhil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler olarak belirtilmiştir. 507 sayılı Kanun, 5362 sayılı Kanun’un 76. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ve maddenin ikinci cümlesi ile diğer kanunların 507 sayılı Kanuna yaptıkları atıfların 5362 sayılı Kanuna yapılmış sayılacağı açıklanmıştır.

Esnaf ve sanatkâr faaliyeti kapsamında kalan işyerinde üç kişinin çalışması halinde, 4857 sayılı Kanun’un 4. maddesinin (ı) bendi uyarınca, bu işyeri İş Kanununun kapsamının dışında kalmaktadır. Maddede üç işçi yerine “üç kişi”den söz edilmiştir. Bu ifade, işyerinde bedeni gücünü ortaya koyan meslek ve sanat erbabını da kapsamaktadır. İşinde bedeni gücü ile çalışmakta olan esnaf dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aşması durumunda işyeri 4857 sayılı Kanuna tabi olacaktır.

Esnaf ve sanatkâr faaliyeti kapsamında kalan işyerinde üç kişinin çalışması halinde, 4857 sayılı Kanun’un 4. maddesinin (ı) bendi uyarınca, bu işyeri İş Kanununun kapsamının dışında kalmaktadır. Maddede üç işçi yerine “üç kişi”den söz edilmiştir. Bu ifade, işyerinde bedeni gücünü ortaya koyan meslek ve sanat erbabını da kapsamaktadır. İşinde bedeni gücü ile çalışmakta olan esnaf dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aşması durumunda işyeri 4857 sayılı Kanuna tabi olacaktır.

Somut olayda; davalının işletmesinin esnaf işletmesi olup olmadığının tespiti için Kanun değişikliği yapılan 21.06.2005 tarihi öncesi dönem için davalının geçimini münhasıran davalı işletmeden karşılayıp karşılamadığı, bu dönemde başka bir yerden geliri olup olmadığı araştırılmalıdır. Davalının Kanun kapsamında esnaf olmadığının anlaşılması halinde; o döneme ilişkin olarak davacının 4857 Sayılı İş Kanunu kapsamında olduğu kabul edilerek varsa alacakları hüküm altına alınmalı; 21.06.2005 sonrasındaki dönem için ise işyerinde çalışan kişi sayısı ve davalı işverenin de bedeni çalışması bulunup bulunmadığı tespit edilerek farklı bir durumun ortaya çıkması durumunda, davacının İş Kanunu kapsamında olup olmamasına göre ayrı bir değerlendirme yapılmalıdır. Görev hususunun kamu düzeninden olduğu ve mahkemenin görevli olup olmadığını resen incelemesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. Bozma ilamının ikinci bendinde yer alan araştırma yapıldıktan sonra davacının çalışmalarının İş Kanunu kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması halinde; davacını iş süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Organik bağ ilişkisinde işveren sıfatı olan tüzel kişinin, işçinin iş sözleşmesinden veya iş kanunundan doğan haklarını kullanmasının engellenmesi için temsilde farklı kişiliklere yer vermesi söz konusudur. Bu durumda tüzel kişinin bağımsızlığı sınırlanır ve organik bağ içinde olunan kişi ile özdeş kabul edilir.

Bu anlamda; tüzel kişilik hakkının kötüye kullanılması, kanuna karşı hile, işçiye zarar verme (haklarının alınmasını engelleme), tarafta muvazaa (işi kendisine verdiği halde başka bir kişiyi kayıtta işveren olarak gösterme) ve namı müstear yaklaşımı sebebi ile dolaylı temsil söz konusudur. Bu durumların söz konusu olduğu halde tüzel kişilik perdesinin aralanması sureti ile gerçek işveren veya organik bağ içinde olan tüm işverenler sorumlu tutulmaktadır. Organik bağ, şirketlerin adresleri, faaliyet alanları, ortakları ve temsilcilerinin aynı olmasından, aralarındaki hukuki ilişkilerin tespitinden anlaşılır.

Somut olayda; davacı işçi 14.02.2005 tarihinde ....'nde işe başladığını, işyerinin el değiştirilmiş gibi gösterilerek ... adı altında faaliyetine devam ettiğini, son olarak da ... Merkezi adıyla devam ettiğini, aynı işyerinde çalışmasını kesintisiz olarak sürdürdüğünü ileri sürmektedir. Davacının sigortalı iş cetvelinin incelenmesinde; 25.10.2005-31.10.2006 tarihleri arasında ..., 01.11.1006-10.05.2007 tarihleri arasında ..., 16.05.2007-03.12.2009 tarihleri arasında ..., 12.03.2010-19.04.2010 tarihleri arasında davalı ..., 28.04.2010-01.05.2010 tarihleri arasında... Kuaför Hiz. Ltd. Şti. ve 11.06.2010-30.11.2010 tarihleri arasında davalı ... tarafından çalışmalarının kuruma bildirildiği anlaşılmaktadır. .... 'nin ortaklarından birinin davalının kardeşi olduğu dosya kapsamı ile tespit edilmiş olup, gerek diğer bildirimde bulunan şirketler ve gerekse .... ile davalı arasında organik bağ bulunup bulunmadığı hususunda yeterli araştırma yapılmamıştır. Bu sebeplerle, davacının iddia ettiği dönemde, Kuruma bildirimde bulunan işverenlerle davalı arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, ticari sicil kayıtları da celp edilip tespit edildikten sonra oluşacak sonuca göre davacının iş süresi belirlenmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10833, Karar No: 2023/836, Tarih: 20.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/10833 E.  ,  2023/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2018/1127 E., 2019/425 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... vekili 28.01.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; Kahramanmaraş ili ... ilçesi ... mevkiinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakılan ve dava dilekçesinde sınırları belirtilen yaklaşık 20.000 m² lik taşınmazın müvekkili olan davacı tarafından malik sıfatı ile bağ olarak kullanıldığını ve tarıma uygun hale getirildiğini belirterek, imar-ihya ve zilyetliğe dayalı olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri uyarınca davacı adına tescilini talep etmiştir.

2. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tesis kadastro çalışmasının 1975 tarihinde yapılıp kesinleştiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde tesis kadastro çalışmasının 1975 tarihinde yapılıp kesinleştiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; bağ vasfındaki taşınmazın davacı tarafından malik sıfatıyla kullanıldığını, DSİ tarafından verilen cevapta arazinin dere yatağı olduğu belirtilmiş ise de arazinin topografik yapısı dikkate alındığında dere görünümü arz etmesinin aktif ya da pasif dere vasfı taşıdığını göstermeyeceğini, tanık beyanları ve bilirkişi raporunun da bunu teyit ettiğini, orman bilirkişi raporunda taşınmazın orman olmadığının tespit edildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının yaş ve cinsi itibari ile imar ihyanın arazi üzerinde tamamlanmış olduğunu gösterdiğini, (B) harfi ile gösterilen taşınmaz üzerindeki 20 ağacın 20 yaşını geçkin olduğunun tespit edildiğini, bu durumun imar ihyanın gerçekleşmediği iddiasını çürüttüğünü, tescilin gerçekleştirilmemesinin yasaya uygun olsa dahi ziraat bilirkişi raporunda belirlenen 60 kök ağacın zilyetliği ve aidiyeti hakkında uyuşmazlık bulunmaması karşısında bu 60 kök ağacın bedellerinin davacıya iade olunması gerektiğini, taşınmazın 1961-2017 yılları arası 56 yıllık zilyetlik devir senetleri ile sahipli olarak fiilen kullanıldığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, ancak yanılgı ile kanunun olaya uygulanmasında hata edilerek taşınmazların dere yatağı vasfı ile Hazine adına tesciline karar verdiği görülmekle 6100 sayılı Kanun'un 353/(1)-b.2 maddesi gereğince taşınmazların Hazine adına tescili kısmının karardan çıkarılması suretiyle mahkeme kararının düzeltilmesine, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Tapusuz taşınmazın tescili istemli davada taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın zilyetlikle iktisap edilebilecek yerlerden olup olmadığı ve böyle yerlerden ise kazanım koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu' nun 713 üncü maddesi,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve temyiz edenin sıfatına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1545, Karar No: 2010/3935, Tarih: 03.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/1545 E.  ,  2010/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nevşehir Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.11.2008

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerin ise uykarıda 1.bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2010 (çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/6685, Karar No: 2013/2551, Tarih: 18.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6685 E.  ,  2013/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlunun alacaklı olduğu dosyaya yatan para üzerine konulan hacizler nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde ikinci ve üçüncü sıradaki alacaklıların alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, bunlara verilen paydan, ....151,00 TL’nin ve müvekkilinin alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2009/6417 no’lu ve ....439,00 TL’nin 2009/6416 no’lu dosyaya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., alacağının avukatlık ücretine ilişkin olup hapis hakkını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 07.....2011 günlü ilamı ile davacı ...'ın sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesis edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalılardan ... ile davacı arasında dava konusu sıra cetvelinin muvazaa iddiası ile iptali için ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1006 esas sayılı dosyası ile dava açıldığı, yargılama sonucunda davanın kabul edilerek ...'ın ... .... ... Müdürlüğü'nün 2009/6417 sayılı dosyasındaki alacağı nedeniyle sıra cetvelinin dördüncü sırasından çıkarılmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davacının sıra cetvelinin iptali için dava açamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17127, Karar No: 2016/413, Tarih: 13.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17127 E.  ,  2016/413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil - Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutunun "açık rızası" alınmadan eşi davalı ..... tarafından diğer davalı ....... devredildiğini, yapılan devir işleminin " açık rızası " bulunmadığı için geçersiz olduğunu ileri sürerek, devralan ..... üzerindeki tapu kaydının iptali ile eşi ...... adına tescilini, taşınmazın kütüğüne aile konutu şerhi konulmasını (TMK. m. 194) talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, ,hükmü davalılardan ..... temyiz etmiştir.

Davacı ile davalılardan ....... 30.03.2015 tarihinde kesinleşen Bakırköy 8.Aile Mahkemesinin 2012/634 esas, 2014/840 karar sayılı ilamıyla boşandıkları anlaşılmaktadır. Aile konutunun hak sahibi tarafından devrine ilişkin tasarruf işlemine rızası gereken eş, işlemin rızası alınmaksızın yapıldığını, konutun bu vasfını devam ettirmesi şartıyla evlilik devam ettiği sürece ileri sürebilir. Evliliğin sona ermesi, aile konutuyla ilgili işlemi rızaya bağlı olmaktan çıkarır ve 194. madde etkinliğini yitirir. Davacının evliliği boşanma kararı ile sona erdiğine göre, iptal davası hukuki dayanağını yitirmiş, dava konusuz kalmıştır.Öyleyse davanın esası hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmek, yargılama giderleriyle vekalet ücretinin davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumu nazara alınarak taktir ve tayin edilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.01.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/46309, Karar No: 2016/2090, Tarih: 28.01.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/46309 E.  ,  2016/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı kurum, eczane sahibi davalıya 2000-2002 dönemi için yapılan avans ödemeleri ve dayanak belgeleri üzerindeki teftiş incelemesi sonucunda 10.342,83 TL lik kurum alacağının tesbit edildiğini, 31.1.2005 tarihi itibarıyla 28.988,85 TL faiziyle birlikte toplam 39.155,48 TL alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı kurum, davalıya yapılan usulsüz ödemelerin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Dava dilekçesinde, 10.342,83 TL alacağın 31.1.2005 tarihi itibarıyla 28.988,85 TL faizi ile birlikte toplam 39.155,48 TL nin tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 10.342,83 TL nin 31.1.2005 ten itibaren yasal faizi ile tahsiline işlemiş faize ilişkin fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir. Davacının işleyen faiz alacağı hakkında ki talebinin reddine karar verildiği halde, reddedilen bu miktar üzerinden davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK’un 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle “Davanın reddolunan kısmı üzerinden 3.478,78 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine “ cümlesinin hüküm fıkrasına eklenerek kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.