muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13368, Karar No: 2012/12809, Tarih: 11.12.2012

.../...

-2-

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa göre, sanığın olayın ilk akşamı birlikte yattıkları yatakta mağdureyi öpmek süretiyle basit cinsel istismar eyleminde bulunduğu, ikinci akşam da nitelikli cinsel istismar fiilini gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdureye karşı değişik zamanlarda suçun temel şekli ile nitelikli halinin zincirleme biçimde işlendiği gözetilerek TCK.nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/630, Karar No: 2010/1753, Tarih: 19.02.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/630 E.  ,  2010/1753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 19.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapu kaydında murisi annesi ...’ın “...” yazılan adının ve murisi babası ...’ın “...” yazılan baba adının “ ... ...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile dava konusu parselde kayıt maliki olan ...’ın baba adının ... ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 06.10.2009 tarihli oturumda oluşturulan kısa kararda “davanın kısmen kabulüne, dava konusu 1095 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 4 ve 5 no'lu bağımsız bölümlerinin tapu maliki ...’ın ... olan baba adının ... ... olarak düzeltilmesine, davacının annesi ...’ya ilişkin istemin reddine ” şeklinde hüküm kurulmuş, sonradan yazılan gerekçeli kararda ise “davanın kabulü ile dava konusu 1095 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerinin tapu maliki ...’ın ... olan baba adının ... ... olarak düzeltilmesine” dair hüküm kurulmuş olup gerekçeli kararda davacının annesinin tapu kaydında isminin düzeltilmesine ilişkin istemin reddine dair verilen hüküm yazılmamış bu nedenle tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Bu itibarla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 19.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4198, Karar No: 2012/21573, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4198 E.  ,  2012/21573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5576, Karar No: 2013/7017, Tarih: 12.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5576 E.  ,  2013/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının 06.09.2007–12.02.2010 tarihleri arasında kooperatifin üyesi olduğunu, kesinleşmiş genel kurul kararıyla saptanmış aidat borcunu müvekkili kooperatife ödemediğinden davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalı tarafından takibe itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, alacağın %40’ından az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kooperatif üyeliğini devrettiğini, devir nedeni ile artık kendisinden herhangi bir alacak talebinde bulunamayacağını, devir ile birlikte hak ve yükümlülüklerden devir alanın sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı kooperatifin anasözleşmesinin 17. maddesinde ortaklık payının devrinin sözleşmenin 10. maddedeki koşulları taşıyan kişilere yapılabileceği, kooperatif yönetiminin devralan kişiyi üyeliğe kabulden kaçınamayacağı, devir halinde eski ortağın kooperatife olan tüm hak ve yükümlülüklerinin yeni ortağa geçeceği düzenlenmiş olup, taraflar arasındaki noter sözleşmesinde de aksine bir hüküm bulunmadığı, bu hali ile takip tutarından davalı eski ortak değil yeni malik şirketin sorumlu olacağı gerekçesiyle, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı vekilinin kötüniyet tazminat talebinin bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3380, Karar No: 2013/4413, Tarih: 26.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3380 E.  ,  2013/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların alacaklarının muvazaalı olduğunu, takip dosyalarının ve hacizlerin düştüğünü, ihale bedelinin alacaklılara hatalı, haksız ve mesnetsiz bir şekilde paylaştırılmış olduğunu, sıra cetvelinin, taraflarına tebliğ edilmediğini ileri sürerek, davalı alacaklılar yönünden paylaştırma işleminin ve yapılan ödemelerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sıra cetvelinin düzenlendiği ... dosyasında davacı vekilinin bizzat imzalamış olduğu dilekçe bulunduğunu, bu dilekçe konusunun, sıra cetvelinin düzenlenmesi ile gelen parayla ilgili olduğunu, bu durumda, davacı vekilinin, sıra cetvelinden haberdar olduğunun anlaşıldığını, dava açılması için hakdüşürücü sürenin geçmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu ....09.2009 tarihli sıra cetvelinin, alacağı davacıya temlik eden... vekiline tebliğ edildiği ve fakat temlik alan ... vekiline tebliğ yapılmadığı ancak, temlik alan vekilinin, ... dosyasında ........2009 tarihli beyanının bulunduğu, beyanıyla birlikte dava konusu olan sıra cetvelini de ibraz ettiği, buna göre davacının ........2010 tarihinde sıra cetvelini tebliğ almış sayılacağı, davanın ... günlük yasal süresi içinde açılmamış olduğu gerekçesiyle, davanın süreden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan V.
Yargıtay — Esas No: 2019/7499, Karar No: 2021/4996, Tarih: 21.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/7499 E.  ,  2021/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme: İZMİR 10. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu 18/05/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı tebliğ mazbatası incelendiğinde; 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebligat usulsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından kamu davasını açma koşullarının oluşmadığı, şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 21/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8374, Karar No: 2013/13680, Tarih: 27.06.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/8374 E.  ,  2013/13680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalı geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, HMK'nın 150/5 maddesine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

HMK'nın 150.maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

HMK'nın 150.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılması kararı verilebilmesi için; tarafların duruşmaya 7201 sayılı Tebligat Yasa'sı hükümlerine uygun şekilde davet edilmiş olmalarına rağmen gelmemeleri veya gelen tarafın davayı takip etmeyeceğini bildirmesi sonucu dosyanın işlemden kaldırılması gerekir.

Duruşmadan habersiz bulunan davacının yokluğunda dosyanın işlemden kaldırılması ve sonucunda davanın açılmamış sayılması usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartiyle her yerde tebligat yapılması caizdir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.

Kanun'un 9.maddesine göre tebliğ yapılacak adresin davetiyeye eksiksiz ve doğru yazılması gerekir.

Somut olayda, davacının dava dilekçesinde bildirdiği adres "Şeyhli Mah. ... Cad. Toki Konutları B1/8 Blok D:8 Pendik/İstanbul", davetiyede yazılı adres ise "..... Toki Konutları B1/8 Blok D:8 Pendik/İstanbul" adresi olup davacının bildirdiği adresin davetiyeye eksiksiz ve doğru yazılmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından bildirilen ve bilinen en son adres kabul edilen adresi eksiksiz ve doğru bir biçimde ihtiva etmeyen davetiyenin tebliğ edilememesi halinde davacının 7201 sayılı Tebligat Yasa'sı hükümlerine uygun şekilde davet edildiği kabul edilemeyeceğinden HMK'nın 150.maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi mümkün olmadığı halde, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 27/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4042, Karar No: 2015/812, Tarih: 22.01.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4042 E.  ,  2015/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/809-2013/485

Davacı E.. Ö.. vekili Avukat Nazmi tarafından, davalı G.. A.. aleyhine 05/11/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, İçişleri Bakanlığı mülkiye müfettişi olarak görev yaptığını, Kartepe Belediye Başkanlığı'nın denetimi yaptığı sırada D. K. Gazetesi ve internet sayfasında davalı tarafından yazılan "Müfettiş tehdit edemez, çalışana tuzak kuramaz" başlıklı köşe yazısının yayınlandığını, denetim sırasında yaptığı işlerin kasıtlı olarak eleştirildiğini, kullanılan ifadelerin eleştiri sınırını aştığını, kişilik haklarının saldırıya uğradığını belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davaya konu yazının davacının denetim sırasında yaptığı işlerin yapılma biçiminin eleştirisinden ibaret olduğunu, davacı hakkında bu işlerden dolayı İçişleri Bakanlığının müfettiş görevlendirdiğini, müfettiş raporlarının da benzer hususları tespit ettiğini, yazının özü ile kullanılan uslübün uyumlu olduğunu, davacının tekzip isteğinin ve Basın İlan Kurumuna yaptığı başvuruların reddedildiğini, ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece; yazının içeriğinin davacıya hakaret etme, küçük düşürme ve aşağılamaya yönelik olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu kabul edilerek davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davacının İçişleri Bakanlığı mülkiye müfettişi olduğu, Kocaeli ili Kartepe Belediyesi denetimini yaptığı, denetim sırasında yaşanan olaylar nedeniyle İçişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu tarafından davacı müfettişin yaptığı işlerin denetlenmesi için müfettişlerin görevlendirildiği, yapılan inceleme sonucunda 13/02/2012 tarihinde düzenlenen raporda davacı müfettişin yaptığı denetim sırasında denetim görevinin gereği gibi yapmadığının, denetim görevinin dışında kalacak bir takım işlere müdahale etmeye çalıştığının, mülkiye müfettişliği ile diğer görevlerinin birbirinden ayırt edilmediğinin belirlendiği görülmüştür.

Davaya konu yazı ile dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davaya konu yazının somut olaylara dayanarak kaleme alındığı, davacının yaptığı ve yeni bir soruşturmaya konu olan denetimin sert bir şekilde eleştirildiği, yazının içeriğinde kullanılan ifadelerin yazının özü ile uyumlu olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak ifadenin bulunmadığı görülmüştür. Şu halde davacının davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile kısmen kabulü doğru bulunmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde sübut yönünden bir isabetsizlik görülmemesine göre hükmedilen manevi tazminat miktarına ilişkin husus ayrık olmak üzere çoğunluk kararına katılmıyorum. 22/01/2015
Yargıtay — Esas No: 2013/564, Karar No: 2014/428, Tarih: 21.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/564 E.  ,  2014/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Karşıyaka 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :17.10.2012

Numarası :2011/43-2012/541

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ile ilgili yapılan icra takibine itirazın iptâli talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davasında, davalının taşeron olarak müvekkiline ait inşaatlarda çalıştığını, dava dışı işçi E. S. davalının işçisi olduğu halde iş mahkemesinde müvekkili aleyhine işçilik alacakları ile ilgili dava açtığını, bu dava nedeniyle işçiye yapılan ödemelerin davalıdan tahsiline ilişkin icra takibine geçtiklerini, ancak davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptâline karar verilmesini istemiştir. Davalı savunmasında ödeme yapılan dava dışı işçinin davacı işyerinde SGK’lı olarak çalışan işçi olduğunu açıklayarak davanın reddini talep etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan Karşıyaka 3. İş Mahkemesi’nin 2008/754 E., 2010/87 K. sayılı dosyasının incelenmesinde davacı E. S. eldeki dosyasının davacısı E... Ltd.Şti. aleyhine alacak davası açtığı, davalı şirket tarafından verilen cevap dilekçesinde davacı E. S. şirket kayıtlarında işçi olduğu, ancak zaman zaman taşeron C.. K..’nın işlerinde çalıştığının belirtildiği, mahkemece davanın kabul edildiği, temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır. İş mahkemesinin incelenen dosya kapsamına göre SGK’ya ait kayıtlarda işçi E. S. davalı taşeronun işçisi olduğuna dair herhangi bir belge bulunmamakta olup, tüm kayıtlarda davalı şirket işçisi olarak görünmektedir. Davacı şirket tarafından da belgelerin aksini kanıtlar herhangi bir belge sunulmamıştır. Davacı şirket her ne kadar davalı C. ile aralarında düzenlenen ibranameyi sunmuş ise de, bu ibraname kapsamında da taşeron işçilerine ait herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda ispatlanamayan davanın reddi gerekirken eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 21.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7399, Karar No: 2014/10701, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/7399 E.  ,  2014/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yüklü Araç Çıkış Kontrol Fişi fotokopisinden, belgenin isim, firma onayı ve kaşe bölümlerinin boş olarak giriş yapıldığı, çıkışta belgede sadece sanık tarafından basılan kaşe bulunması karşısında, bu haliyle belgenin aldatıcılık özelliğini taşıyıp taşımadığının, varsa emsalleri getirtilerek incelenmek, gerek görüldüğü taktirde bilirkişi görüşüne de başvurulmak suretiyle değerlendirilip; sanığın hırsızlık suçuna konu kalıplarla Organize Sanayi bölgesinden çıkışının, belgenin aldatıcılık özelliği sayesinde mi, görevlilerin gerekli dikkat ve özeni göstermemesi sonucu mu gerçekleştiği tartışıldıktan sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14502, Karar No: 2019/1939, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/14502 E.  ,  2019/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.