muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1687, Karar No: 2019/427, Tarih: 09.04.2019

“Gerçeklerin var olduğu gösterilebilirken, değer yargılarının gerçekliğinin kanıtlanması mümkün değildir. Bir değer yargısının gerçekliğini kanıtlama konusunda bir gereksinimi yerine getirmek imkânsızdır ve AİHS’nin 10. maddesinin garanti ettiği hakkın temel bir parçası olan düşünce özgürlüğünün bizzat kendisini ihlâl eder.” (Jerusalem/Avusturya 17 Şubat 2001, Dichand ve Diğerleri/Avusturya 26 Şubat 2002).

Davaya konu “terbiyesiz” ifadesi değer yargısı niteliğinde olup kaba ve incitici bir söz olarak değerlendirilebilir. Bu söz ile ilgili olarak verilen mahkûmiyet hükmünün açıklanması geri bırakılmış olmakla, kesinleşmiş ve bağlayıcı bir ceza mahkûmiyeti de bulunmamaktadır ve Özel Daire bozma kararında bu husus açıkça ifade edilmiştir.

Davaya konu olan “Allah belanızı versin” ifadesi ise beddua olup hakaret niteliğinde olmadığı gibi gerçekleşmesi konusunda söyleyenin tasarruf ve etkisi de bulunmamaktadır.

Bu durumda davaya konu ifadelerin davacının kişilik haklarına yönelik saldırı oluşturduğunun kabulü mümkün olmayıp, sözlerin muhatabı olan davacının polis memuru olması ve sözlerin görevi başındayken söylenmesi de sonucu değiştirmeyecektir. Zira burada kişilik hakkı ihlâli oluşmamasının gerekçesi muhatabın kimliği ya da görevi değil, kullanılan ifadelerin değer yargısı ve beddua niteliğinde olmasıdır.

Tüm bu nedenlerle Özel Dairenin bozma kararı yerinde olmakla, direnme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/645, Karar No: 2008/6817, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/645 E.  ,  2008/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. ... gelmiş, davacı vekiline yapılan tebligat bila tebliğ iade edilmiş olmakla, davalı vekili duruşma isteğinden vazgeçtiğini bildirmesi üzerine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının aleyhine Antalya 3.İcra Müdürlüğünün 2006/16136 sayılı dosyasından takibe geçtiğini, 2003 yılında evine hırsız girdiğini, senedin rızası dışında elinden çıktığını, taraflar arasında hiçbir ticari ilişki bulunmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının müvekkilinin eski ortağı...’ ın akrabası olduğunu, ...’ ın hatırına binaen davacıya borç para verdiğini, 7.000.000.000 TL’ lik senetle ilgili ceza davasında müvekkilinin beraat ettiğini, senedin nakit verilen borç para karşılığında düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre takip ve dava konusu senedin davacının...’ tan aldığı borç para karşılığında davacı tarafından ...’ a verildiği, ...’ ın lehtar olarak görülmediği, cirosunun bulunmadığı, davalının davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunduğunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle davacının takip konusu bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

TTK’ nun 592.maddesine göre tarafların anlaşmaları sonucu bononun lehdar hanesi açık bırakılarak bir başkasına tevdi mümkündür. Keşidecinin bilinçli olarak doldurma yetkisini diğer bir şahsa bıraktığı bu halde senedi alan kişi lehdar hanesine kendi adını yazabileceği gibi isterse senedi yine lehdar hanesi açık olarak diğer bir kişiye vererek açık kısmın o kişi tarafından doldurulmasına imkan sağlayabilir. Somut olayda dava dışı ...’ a davacı keşideci tarafından lehdar hanesi açık olarak verilen dava konusu senedin daha sonra davalıya verildiği, davalının da lehdar kısmına kendi ismini yazdığı belirtilmiştir. Bu durumda davalı lehdar olarak gözükmekte ise de hukuken hamil durumundadır. Davacının davalıya karşı TTK’ nun 599.maddesinde yazılı şekil ve şartlarla def'ilerini ileri sürmesi mümkündür. Bu durumda ispat külfeti davacıda olup, davacının davalının senedi kötüniyetle iktisap ettiğini kanıtlaması gerekir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan ispat yükünün tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38117, Karar No: 2015/720, Tarih: 12.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38117 E.  ,  2015/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yangın çıkartmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, ceza ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2004 tarihli ve 2003/178 esas, 2004/92 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın muhafaza ve tedavi altına alındığı... Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13.06.2005 tarihli raporuna istinaden hükümlünün taburcu edilmesine ve 5 yıl süreyle üçer aylık periyodlar halinde en yakın tam teşekküllü devlet hastanesinde kontrol ve muayenelerinin yapılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 13.06.2005 tarihli müteferrik kararı sonrasında, hükümlü hakkında ... Devlet Hastanesince düzenlenen 22.05.2013 tarihli rapora istinaden hükümlünün tedavisine devam ettirilmesine yer olmadığına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.08.2013 tarihli ve 2003/178 esas, 2004/92 sayılı ek kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında tek hekimle verilen yetersiz adli rapora istinaden tedavi tedbirine devam ettirilmesine yer olmadığına dair karar tesisinde isabet bulunmadığı gibi, bahse konu raporda dahi “hükümlünün aktif hastalık belirtisi taşımadığı ancak rutin poliklinik takip ve tedavisine devam etmesi gerektiği, güvenlik tedbiri altında takibinin 6 ayda bir yapılmasının uygun olduğu” şeklinde kanaat belirtilmesine nazaran hükümlü hakkında tedavinin devam ettirilmesine yer olmadığına dair karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.11.2014 gün ve 71144 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 11.12.2014 gün ve KYB/2014-395162 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 46. maddesi ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 57. maddesi uyarınca, ... ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 13.06.2005 tarihli raporunda belirtilen tıbbi kontrol ve takibin sağlık kurulunca yapılması gerektiği ve tek hekim tarafından verilen raporda da takibin 6 ayda bir yapılmasının belirtildiği gözetilmeden yazılı şekilde tedavinin devam ettirilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve ...Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden ... Ağır Ceza Mahkemesinin 20.08.2013 gün, 2003/178 esas, 2004/92 karar nolu ek kararının CMK.nun 309. maddesi gereğince (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12854, Karar No: 2008/16679, Tarih: 15.09.2008

4. Ceza Dairesi 2007/12854 E., 2008/16679 K.

**4. Ceza Dairesi 2007/12854 E., 2008/16679 K.**

**- GÖREVDE YETKİYİ KÖTÜYE KULLANMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belediye başkanı ve fen işleri müdür vekili olan sanıkların, belediye encümeninin 5392 ada 2 parseldeki konutun yıkımına ilişkin aldığı 22.06.2001 tarih ve 358 sayılı kararı, İmar Yasası'nın 32. maddesine aykırı olarak uygulamadıklarının anlaşılması karşısında, suçun oluştuğu gözetilmeden "belediyenin yeterli makine ve ekipmanının bulunmadığı, mali yönden zayıf olduğu" biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan Levent ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, İ5.09.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9230, Karar No: 2016/5825, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9230 E.  ,  2016/5825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi olduğu A... S....şirketi emrine düzenlenmiş 100.000 TL bedelli, keşidecisinin Y...İ...şirketi olduğu suça konu çeki ticari alış­veriş karşılığında katılan firmasına ciro ederek verdiği, çekin bankaya ibrazında Yavuz inşaat şirketinin ödemeden men talimatı vermesi nedeniyle karşılığını alamaması üzerine katılan firma tarafından sanık ve keşideci şirket yetkilileri hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, yaptırılan bilirkişi incelemesinde keşideci imzasının hesap sahibi firma yetkililerine ait olmadığının anlaşıldığı, böylece sanığın bir şekilde eline geçen suça konu sahte çeki katılan şirkete ciro etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Katılan ile sanık arasında gerçekleşen alış-veriş karşılığı düzenlenen ve katılana verilen 30/09/2007 keşide tarihli çekin iade edilmesi üzerine düzenlenen suça konu 30/10/2007 keşide tarihli çekin önceden doğan borca karşılık verildiğinin anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle oluşmayan suçtan verilen beraat kararında sonucu itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde,

Çekteki keşideci imzasının çekte keşideci olarak ismi geçen "Y... İ...” yetkilisine ait olmadığı, ancak Y... İ... tarafından bu şekilde düzenlenen ve ödemesi yapılan başkaca çeklerin de bulunduğunun şikayet dilekçesinde beyan edilmesi karşısında, Y... İ... tarafından düzenlenen ve katılan ile yapılan alışverişler karşılığı ibraz edilen ve ödemesi yapılan çekler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, keşideci imzası ve yazıların suça konu çekteki imza ve yazılar ile benzerlik arzedip etmediği, yine aynı şekilde suça konu çekteki kaşideci imzası ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığının da belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nm 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2951, Karar No: 2023/4435, Tarih: 27.03.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/2951 E.  ,  2023/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/239 E., 2021/253 K.

HÜKÜM/KARAR : Hükmün Onanması/ Davanın Kısmen Kabulü

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Ç.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 27.09.2022 tarihli ve 2021/25339 Esas, 2022/10897 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Kararın düzeltilmesi davalı Ç.. B.. vekili tarafından adli yardım talepli olarak istenilmiş olup, bu sebeple de karar düzeltme dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, karar düzeltme yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan davalı tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken karar düzeltme yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Kararın düzeltilmesi davalı Ç.. B.. vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, karar düzeltme şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Daire kararında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30 uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440 ıncı maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Aynı Kanun'un 442/3 ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1 maddeleri gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı Ç.. B..'ndan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine,

Aşağıda yazılı karar düzeltme giderinin karar düzeltme isteyen davalı Ç.. B..'ndan alınmasına,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/391, Karar No: 2009/443, Tarih: 21.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/3-391 E.  ,  2009/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2008

Taraflar arasındaki “Kayyım Atanması”  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 31.12.2007 gün ve 2007/1348-2007/1550 sayılı kararın incelenmesi davacı ve davalı ... Çiğli İlçe Başkanlığı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 15.07.2008 gün ve 2008/9368-2008/13390 sayılı ilamı ile, (...Davada, TMK’nun 75. maddesi gereğince kayyım atanması istenilmiştir.

Mahkemece, hükmün gerekçesinde davanın parti il yönetimi veya merkez yönetiminin tasarruflarının yasa ve parti tüzüğüne uygunluğunu denetlenmesine ilişkin olup, bu hususta görevli mahkemenin İzmir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğundan sözedilmiş, hüküm fıkrasında ise, kayyım atanması davasının reddine karar verilmiştir. Hüküm her iki taraf vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK’nun 388. maddesinde belirtilen hükmün açık ve net olması gerekliliğinin yanısıra, gerekçe de anlaşılabilir, yeterli ve denetlenebilir olmalıdır. Gerekçe ile hüküm arasında sonuca etkili uygunsuzluklar bulunmamalıdır.

Mahkemece, gerekçe bölümünde, ... İl Yönetimince ya da merkez yönetimince yapılan tasarrufların yasaya ve parti tüzüğüne uygunluğunu denetleme yerinin Sulh Hukuk Mahkemesi olmayıp, İzmir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu için davanın reddinden sözedilmesi rağmen, hüküm fıkrasında görev hususuna değinilmeden, davacının kayyım atanması davasının TMKnun 75/2. maddesine göre yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiş olması, yukarıda açıklanan nedenlerle sonuca etkili olup usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, mahkemece gerekçe ile hükmün uyumlu olduğu yeterli, açık ve denetlenebilir bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde gerekçe ile hüküm fıkrasının çelişkisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 75. maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

TEMYİZ EDEN: Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 75. maddesi uyarınca kayyım atanması istemine ilişkindir.

Davacı, dava dilekçesinde ....Partisi İzmir İl Başkanlığı ile Çiğli İlçe Başkanlığını hasım göstermek suretiyle; ..... Partisi Çiğli İlçe Olağan Kongresinde A.. K.. Başkanlığında İlçe Yönetim Kurulu üyeliğine seçilmiş iken, sonradan İzmir İl Yönetim Kurulu’nun 16.10.2007 tarihli kararıyla kendisi ve tüm yönetim kurulu üyelerinin görevden alındıklarını, görevden alma işlemi demokrasi ilkelerine uygun olmadığı gibi atanmış İl Yönetim Kurulu’nun bu konuda yetkisinin de bulunmadığını, görevden alma tarihinden itibaren 2820 sayılı Siyasi Partiler Yasasının 20 ve ... Tüzüğünün 44/C maddelerine göre 30 gün içinde seçimleri yapmak üzere olağanüstü ilçe kongresini toplamayan ve görevden alınan yöneticilerin yerine yeni yöneticilerin seçilmesini sağlamayan geçici ilçe yönetiminin görevinin 15.11.2007 tarihinde son bulduğunu, bu nedenle 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 121. ve Türk Medeni Kanunu’nun 75. maddeleri uyarınca, boşalmış olan ... Çiğli İlçe Yönetim Kurulu yerine ihtiyati tedbir kararı ile partililer arasından seçilecek üç kişilik kayyım heyetinin atanarak görevlendirilmesine ve 16.10.2007 tarihli .. İzmir İl Yönetiminin görevden alma kararının iptali ile çekişmenin giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, “.. İzmir İl Başkanlığı tarafından İlçe Yönetim Kurulu’nun görevden alınarak 16.10.2007 tarihli kararla yeni yönetim kurulu oluşturulması üzerine görevden alınan yönetim kurulu başkanı A. K.. tarafından İzmir 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/454 esas sayılı dosyasında açılan davada, ihtiyati tedbir yoluyla kararın yürütmesinin durdurulmasına karar verildiği, bu karara uyan ... Merkez Yönetim Kurulu tarafından ilçe yönetiminin göreve iade edilmesinin ardından, .. tüzüğünün kendilerine tanıdığı yetkiye dayanarak yeniden görevden alma ve geçici ilçe kurulunun görevlendirilmesi yoluna gidildiği ve bu geçici kurulun seçim sürecini başlattığı, dolayısıyla ... Çiğli İlçe Örgütünü seçime götüren Merkez Yönetimi tarafından oluşturulan geçici yönetimin halen var olduğu, bu nedenle talebin Türk Medeni Kanununun 75/2. maddesine göre yerinde görülmediği; .. İl Yönetimince ya da Merkez Yönetimince yapılan tasarrufların yasaya ve parti tüzüğüne uygunluğunu denetleme yerinin ise Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu” gerekçesiyle aynen “davacının kayyım atanması davasının 4820 Sayılı Kanunun 121/1. maddesi delaletiyle 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun 75/2. maddesine göre yerinde görülmediğinden reddine” dair verdiği karar; Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuştur.

Yerel Mahkemece “gerekçede yer alan ve davacının, ... İl Yönetimi ve Merkez Yönetimince yapılan tasarrufların yasa ve parti tüzüğüne aykırı olduğu yönündeki ısrarlı iddialarının karşılanması niteliğini taşıyan, söz konusu iddiaların yargılama yerinin İzmir Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu şeklindeki ifadelerin davanın ret gerekçelerinden olmadığı, salt bu iddiaların eldeki davada görülüp sonuçlandırılamayacağı hususunun vurgulanmak istenildiği; davayı redde götüren, geçici ilçe yönetiminin halen mevcudiyeti ile seçim sürecinin başlatılmış olmasına ilişkin nedenlere, gerekçede ayrıntılı olarak yer verildiği, dolayısıyla gerekçeyle hükümde sonuca etkili bir uygunsuzluk bulunmadığı” gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural HUMK nun 389. maddesinde tekrarlanmış; keza yine aynı Kanunun 381. maddesinde “kararın tefhimi en az 388. maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Zira, tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması, zorunludur.

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa’nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388. maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.