muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8193, Karar No: 2023/31, Tarih: 09.01.2023

4. Yeri gelmişken usulî kazanılmış hak kurumuna kısaca değinilmesi gerekmektedir. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez ana ilkelerinden biri hâline gelmiştir. Anlam itibarıyla bir davada mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmekte olup bu noktada bir mahkemenin Yargıtay dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğacağı gibi bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usulî kazanılmış hak gerçekleşebilir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar yönünden yeniden inceleme yaparak aksine karar veremez. Bir başka anlatımla kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulî kazanılmış hak oluşturur (YİBHGK'nın 04.02.1959 tarihli 1957/13 E., 1959/5 K. sayılı kararı). Ancak mahkemenin bozmaya uymasından sonra yeni bir içtihadı birleştirme kararı çıkması, uygulanması gereken kanun hükmünün karar kesinleşmeden önce Anayasa Mahkemesince iptaline karar verilmesi, görev, hak düşürücü süre, kesin hüküm itirazı, harç ile bozma kararının maddi hataya dayanması hâllerinde usuli kazanılmış hak oluşması mümkün değildir.

5. Yine yargılamada davalının yanında ferî müdahil sıfatıyla yer alan TMSF ve OYAK’ın durumundan bahsetmekte de yarar bulunmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 68 inci maddesinde (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 57 nci maddesi) ferî müdahilin, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia ve savunma vasıtalarını ileri sürebileceği, onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usûl işlemleri yapabileceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinde de belirtildiği üzere ferî müdahil, lehine katıldığı tarafla birlikte hareket eder, yani onun yardımcısıdır. Hüküm, lehine müdahale edilen taraf hakkında verildiğinden, bu hükme karşı temyiz yoluna başvurma yetkisi de doğal olarak bu tarafa aittir. Nitekim Yargıtay ancak asıl taraf temyiz etmişse müdahilin de kararı temyiz edebileceği yönünden kararlar vermektedir. (HGK'nın 26.11.2014 tarihli ve 1329 E., ve 985 K. sayılı kararı). Ferî müdahilin asıl tarafla birlikte hareket etmesi, onun yaptığı usul işlemlerinin asıl tarafın işlemlerine aykırı olmamasını gerektirir. Buna karşılık ferî müdahil, yanında katıldığı tarafın lehine olan işlemleri yaparken her defasında onun ön onayını almak zorunda değildir. Bilâkis o, yanında katıldığı tarafından dava takip yetkisini kullanarak usul işlemlerini yapar, yanında katıldığı taraf ise bu işlemi geçersiz kılabilir. Aksi takdirde ferî müdahilin yaptığı işlemler asıl taraf için sonuç doğurur. Asıl tarafın yararına aykırı işlemler ile dava üzerinde tasarruf sonucunu doğurabilecek işlemler ferî müdahil tarafından yapılamaz (6100 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi). (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Korkmaz, Hülya Taş: Pekcanıtez Usûl, Medeni Usûl Hukuku, Cilt I, İstanbul 2017, s. 732). Ferî müdahil lehine katıldığı tarafında da hazır olduğu duruşmada davayı veya savunmayı değiştirir ya da genişletir şekilde beyanlarda bulunur ve lehine müdahalede bulunulan taraf buna itiraz etmezse bu beyanlar lehine müdahale edilen tarafça yapılmış sayılır. Karşı taraf, müdahilin yaptığı ve lehine müdahale edilen tarafın da zımnen benimsediği bu davayı değiştirmeye veya savunmayı genişletmeye zımnen veya açıkça muvafakat ederse bununla dava değiştirilmiş veya savunma genişletilmiş olur. (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, C. IV, s. 3470). Nitekim Dairemizin 28.01.1975 tarihli ve 3828 E. ve 482 K

. Karşı taraf, müdahilin yaptığı ve lehine müdahale edilen tarafın da zımnen benimsediği bu davayı değiştirmeye veya savunmayı genişletmeye zımnen veya açıkça muvafakat ederse bununla dava değiştirilmiş veya savunma genişletilmiş olur. (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, C. IV, s. 3470). Nitekim Dairemizin 28.01.1975 tarihli ve 3828 E. ve 482 K. sayılı kararında da müdahilin iltihak ettiği tarafın yardımcısı olarak davalının savunma sebeplerini izah ederek kanıtlayabileceği gibi hasmın muvafakati halinde müşterek amaç ve yarar için genişletebileceği veya değiştirebileceği, cevap dilekçesinde ileri sürülmeyen zamanaşımı savunması için de durumun müdahil yönünden aynı nitelikte olduğu, müdahilin müşterek amaca uygun olarak davaya iltihak ettikten sonra, zamanaşımı savunmasını ileri sürebileceği ve hasmın zımnen kabulü ifade edecek bir zaman geçtikten sonra tevsi itirazında bulunursa bu itirazın mahkemece nazara alınmayarak zamanaşımı itirazının (savunmasının) incelenmesi gerektiği belirtilmiştir.

6. Özetle YİBHGK'nın, 22.04.2022 tarihli ve 2021/7 E. ve 2022/2 K. sayılı kararı gereğince, mûdilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihi esas alınarak, daha önceden temyiz incelemesinden geçmiş dosyalar bakımından içtihadı birleştirme kararının, usuli kazanılmış hakkın istisnalarından biri olduğu gözetilerek, zamanaşımına ilişen temyiz itirazları konusunda bir değerlendirme yapılması ve davalı tarafça zamanaşımı hususunda bir temyiz sebebi ileri sürülmemiş olsa dahi ferî müdahil tarafından temyiz nedeni olarak getirilmek kaydıyla davalı yönünden zamanaşımı incelemesinin yapılması, dava konusu olay bakımından ceza mahkemesince banka yöneticilerinin eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirildiği gözetilerek uzamış ceza zamanaşımı süresinin bu suça göre belirlenmesi ve uzamış ceza zamanaşımı süresinin 10 yıllık zamanaşımı süresinden kısa olması halinde her halükarda 10 yıllık zamanaşımı süresinin esas alınması, zamanaşımı durduran ve kesen sebeplerden davacı tarafça daha önce açılmış olan bir dava bulunması halinde zamanaşımı süresinin, o davanın kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıl olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

7. Tüm bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davacının bankaya 1999 yılında para yatırdığı ve aynı yıl paranın off shore hesabına aktarıldığı, işbu davanın ise 2018 yılında 10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra açıldığı, bu itibarla davanın zamanaşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı anlaşıldığından mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı banka ve ferî müdahil TMSF yararına BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin tüm, ferî müdahil TMSF vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8517, Karar No: 2012/15342, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8517 E.  ,  2012/15342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı tarafça icra takibine konu edilen 370.000 TL bedelli bononun keşidecisi ve müvekkillerinin murisi olan ...ın cebir ve tehdit altında bırakılarak imzalandığını, bononun bedelsiz olduğunu belirterek müvekillerinin bu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu bononun müvekkilinin...'a yaptığı hizmetlerinin karşılığında olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliler doğrultusunda davacıların murisi Şadiye Solak'ın takibe konu bonoyu cebir ve tehdit altında imzalandığını yazılı delille kanıtlayamadığı, Şadiye Solak'ın 2005 yılında dahi hukuki ehliyete haiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar murisleri....tarafından düzenlenen 09.10.2003 tanzim, 09.09.2004 vade tarihli ve 320.000.TL bedelli bononun murislerinden cebir ve tehdit altında alındığı ve keşideci imzasının kime ait olduğunun bilinmediği ve bir an için imza murislerine ait olsa bile bononun keşide tarihinde murislerinin hukuki ve fiil ehliyetini haiz olmadığı hukuksal nedenine dayalı olarak menfi tespit isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece bonodaki imzanın keşideciye ait olduğu tespit edilmiş, ayrıca ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/249 Esas sayılı dosyasında Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda murisin 15.02.2000 tarihi itibariyle fiil ehliyetine sahip olduğu belirtilerek dava reddedilmişse de bononun tanzim tarihi itibariyle keşideci Şadiye Solak'ın fiil ehliyetine sahip olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,(2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10097, Karar No: 2017/10537, Tarih: 13.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/10097 E.  ,  2017/10537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli ... ili ... ilçesi ... köyü 433 parsel sayılı 5625,00 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğinde ... (12/16 pay), ..., ... ... ve ... (1/6’şar pay) adlarına tapuda kayıtlıdır.Davacı ... Yönetimi vekili 11/12/2013 tarihli dava dilekçesiyle yörede 82 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılıp ilan edilerek 05/04/2012 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda taşınmazın 1024,185 m2’lik kısmının orman sınırları içinde kaldığını ileri sürerek bu kısmın tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini, davalıların el atmasının önlenmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile; dava konusu taşınmazın 13/10/2014 havale tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1024,18 m2'lik alanın tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline, davalıların kabul edilen kısıma müdahaleleri bulunmadığından müdahalenin men'i talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşmiş orman kadastrosuna dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman tahdidi ilk defa 3116 sayılı Kanuna göre 1946 yılında yapılmış, daha sonra 2003 yılında evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uygulaması yapılmış, 05/10/2011 tarihinde ilan edilmiştir. Arazi kadastrosu 766 sayılı Kanun hükümlerine göre 1972 yılında yapılmış, dava konusu taşınmaz davalılar adına tespit edilmiştir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 1024,18 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman tahditi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 13/12/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1762, Karar No: 2010/7521, Tarih: 28.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/1762 E.  ,  2010/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.02.2008 tarih ve 2005/991 - 2008/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Uyum Televizyonculuk Reklam ve Yayın Tic. AŞ.’nin yönetiminin müvekkili TMSF’ye devrolunduktan sonra şirket kayıtlarında yapılan incelemede usulsüzlükler yapılarak şirketin zarara uğratıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 126.000,00 TL’nın davalılar yönetim kurulu üyeleri, denetleme kurulu üyeleri ile şirket ortaklarından müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirket merkezinin Küçükçekmece İlçesi'nde olduğu ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 19.07.2007 gün ve 336 sayılı kararı ile kurulan Bakırköy Ticaret Mahkemesi’nin yetki sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle dosyanın Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi’ne Devrine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 56,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 28.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4888, Karar No: 2007/9780, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4888 E.  ,  2007/9780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait meskenin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya, ipotek limitinin üzerinde pay ayrıldığını; davalının ikinci ve üçüncü sıradaki takip dosyalarından da yasal süre içinde satış talep edilmiş olmakla birlikte masrafın eksik yatırıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davalının birinci sıradaki dosyasına dayanak olan ipoteğin limit ipoteği olduğu, üst sınır olan 30.000,-YTL. dışında bu dosyaya pay ayrılamayacağı; ikinci ve üçüncü sıradaki dosyalarda da satış masraf avansının eksik yattığı ve usulüne uygun bir satış talebinin varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikayetler kural olarak sıra cetvelinde kendisine pay isabet etmiş bulunan alacaklılara yöneltilir. Somut olayda davalının ikinci ve üçüncü sıradaki takip dosyalarına pay ayrılmadığından, bu takip dosyalarının yargılama aşamasında değerlendirilmesine gerek bulunmamaktadır.

Öte yandan davalı lehine tesis edilen ipotek 30.000,-YTL.lik üst sınır ipoteği olup, sıra cetveline itiraz davasının sonucundan yalnız davacı yararlanabileceğinden, usul ve yasaya uygun İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31707, Karar No: 2013/13077, Tarih: 24.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31707 E.  ,  2013/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köylünün ortaklaşa kullandığı dere yatağına, tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden, Maliye Hazinesi vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17011, Karar No: 2011/473, Tarih: 18.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17011 E.  ,  2011/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 05.07.2010 gün ve 2006/3173 Esas - 2010/13165 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkin davada, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce dava konusu taşınmaza 1977 yılında el atıldığından, 5999 sayılı Yasa uyarınca işlem yapılmak üzere bozulmuş, bu bozma kararına karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; Bozma kararından sonra taraflar arasında herhangi bir uzlaşmanın olamayacağı anlaşıldığından, davalı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 05.07.2010 gün ve 2006/3173-2010/13165 sayılı Bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyizi yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak taşınmazın tamamının bedeline davacının payı oranında hükmedilmesi gerekirken %75 değer azalışının kabulü ile az bedele hükmedilmesi,

2-Kabule göre de; taşınmazdaki davacı payının iptali ile davalı idare adına tescili yerine taşınmazın tamamının idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6714, Karar No: 2019/10309, Tarih: 25.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/6714 E.  ,  2019/10309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1 -c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye'nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."