muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11423, Karar No: 2023/1617, Tarih: 20.03.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 sayılı Kadastro Kanunu' nun 14, 17 ve 20 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince, yukarıda açıklanan gerekçeyle, davanın reddine karar verilmiş ise de, bu karar usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gerekleri tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmemiştir. Hükmüne uyulan bozma ilamında açıkça, davalı tarafın tutunduğu Mart 1934 tarihli ve 6 sayılı sicilden gelen 11.9.1968 tarihli ve 30 sayılı tapu kaydının uygulamasının sağlıklı bir şekilde yapılması gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen yöntemine uygun şekilde tapu kaydı uygulaması yapılmamıştır. Dava konusu taşınmazın öncesinde, 39 ağaçlık zeytinlik vasfıyla tapuda kayıtlı olduğu ve tapu kaydının bu yere ait olduğu hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak, söz konusu tapu kaydında miktar yazılı olmayıp, taşınmazın 3 sınırı çamlık 1 sınırı deniz olduğuna göre, tapu kaydının değişebilir / genişletilebilir sınırlar ihtiva ettiğinin, bu nedenle miktarıyla geçerli olduğunun ve kapsamının miktarı itibariyle belirlenmesi gerektiğinin gözetilmesi zorunludur.

İlk Derece Mahkemesince, davacı köy tüzel kişiliğinin zilyetliğinin bulunmadığı, taşınmazın tamamının kapama zeytinlik olduğu, taşınmazın makilikle ilgisinin bulunmayıp öncelikle sınırlarda yoğun olmak üzere zeytin ağaçlarının olduğunun belirtildiği, davalı şirket adına tapu kaydı olup tapu kaydının güçlü delil olduğu yönünde gerekçe kurulmuş ise de, bu gerekçe ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı köy tüzel kişiliğinin zilyetliğinin bulunmadığı, taşınmazın tamamının kapama zeytinlik olduğu, taşınmazın makilikle ilgisinin bulunmayıp öncelikle sınırlarda yoğun olmak üzere zeytin ağaçlarının olduğunun belirtildiği, davalı şirket adına tapu kaydı olup tapu kaydının güçlü delil olduğu yönünde gerekçe kurulmuş ise de, bu gerekçe ve varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, hükmüne uyulan önceki bozma ilamında da belirtildiği şekilde, davacı köy tüzel kişiliğine ait iken satış yoluyla davalı şirkete geçtiği anlaşılan tapu kaydının zeminde ''39 ağaç zeytinlik'' yazılı olduğu gözetilerek nereye isabet ettiğinin tanık ve bilirkişilerin anlatımlarından faydalanmak suretiyle belirlenmesi, zeminde belirlenecek bu kısım üzerinde davalı şirket yararına kazanma koşulları oluştuğu gözetilerek bu bölümle ilgili davalı şirket adına tescil kararı verilmesi; taşınmazın kalan kısmı yönünden ise, zeytinlerin sayısı, zemindeki durumu ve yaşları itibariyle taşınmazın zemininde bir kullanım olmayıp makilik olduğu gözetilerek, imar ihya edilip edilmediği, imar - ihya var ise hangi tarihte tamamlandığı, yine fotoğraflara da yansıtılan taşınmazın kısmen hiç kullanılmayan ve kayalık kısımlarının üzerinde ağaç da bulunmaması sebebiyle, bu kısımlar üzerinde imar ihya koşullarının olmaması dikkate alınıp, gerekirse taşınmazdaki hakim unsurun bu bölümün tümü yönünden kazanılabilecek nitelikte bulunup bulunulmadığının belirlenmesi, imar ihyası tamamlanmış veya tamamlanmamış bölümlerinin zemindeki gösterime göre bilirkişiye krokide işaretlettirilerek ayrılması ve oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekirken, tapu kaydının kapsamı dışındaki bölümün tümü yönünden, alınan beyanlar, raporlar ve sunulan fotolara aykırı şekilde, kazanma koşullarının oluştuğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı ... vekili ve davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden Gömeç Belediye Başkanlığına iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/10258, Karar No: 2014/1273, Tarih: 28.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10258 E.  ,  2014/1273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2012/40-2013/26

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,. Köyü, 169 ada 11 parsel sayılı, 504,49 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanılarak bahçe niteliği ile davalı A.. Ç.. adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, zilyetlik koşullarının oluşmadığı Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerin kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap edilemeyeceği iddiasıyla, tesbitin iptali ile Hazine adına tesbit ve tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne, 169 ada 11 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile yayla vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı A.. Ç.. vekili tarafından taşınmazın davalıya atalarından kaldığı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesine göre yapılıp 25/12/2009 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları ve 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 07/11/2012-06/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyleki; yörede 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ilişkin evraklar getirilerek yapılan keşifte uygulanmamış, taşınmazın yayla olarak tesciline karar verilmiş ise de usûlüne uygun olarak yayla araştırması yapılmamış ve imar, ihya ve zilyetlik hususları, olgulara dayalı olarak açıklanmamış ve belirlenmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyleki; yörede 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına ilişkin evraklar getirilerek yapılan keşifte uygulanmamış, taşınmazın yayla olarak tesciline karar verilmiş ise de usûlüne uygun olarak yayla araştırması yapılmamış ve imar, ihya ve zilyetlik hususları, olgulara dayalı olarak açıklanmamış ve belirlenmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin, çekişmeli parselin bulunduğu adadaki tüm parsellere ait tutanaklar ve dayanaklarının, kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının dosya içine alınması, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve tapu fen memurundan oluşturulacak, bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte 2 Eylül 1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07.2004 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin

“Teknik İşler” başlıklı Dokuzuncu Bölümde yazılı esaslar göz önünde bulundurularak uygulama yapılmalı, yerel bilirkişi beyanlarına başvurularak yerinde bulunmayan orman sınır noktaları, bulunanlardan hareketle tutanak ve haritalarda yazılı mevkii, yer, kişi isimleri ile açı ve mesafelere göre, orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulama tutanak ve haritalarının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğrafları ve memleket haritalarından yararlanılarak, değişik açı ve uzaklıklardaki en az 6-7 adet orman sınır noktası bulunup röperlenmeli, anlatılan yöntemle bulunan ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile ilgili sınır noktaları aynı ölçeği çevrilerek, çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B madde haritalarına göre konumu genel kadastro paftası üzerinde, ayrı renkli kalemlerle gösterilip keşfi izleme olanağı sağlanmalı, aynı ya da yakın orman sınır hatlarında, dava konusu edilen parseller varsa, bunların tümü birleşik harita üzerinde gösterilerek bilirkişilerden müşterek imzalı rapor ve kroki alınmalı, ilk orman kadastro harita ve tutanakları ile aplikasyon ve 2/B madde harita ve tutanaklarının uyumsuz olması halinde yukarıda yazılı yönetmelikler ile teknik izahnamelerde yazılı tutanakların düzenlenmesine esas alınan hava fotoğrafı ve memleket haritası ile desteklenen ve gerçek duruma uygun düşen tutanaklara değer verileceği düşünülmelidir.

Dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde ise yöntemine uygun biçimde yayla araştırması yapılmalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülki Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman bir ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede yayla tahsisi yapılmış ise yayla tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tesbit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, çevre ve komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriğine göre tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif

esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddi ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya,taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı,bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verileceği düşünülmelidir

.Çekişmeli taşınmazın yukarıda açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, orman sayılan yerlerden ve yayla olmadığı belirlendiği takdirde; davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar, ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak 1980-1985 yıllarına ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı yıllara ilişkin fotogonometri yöntemiyle düzenlenmiş harita bulundukları yerlerden getirtilmeli, bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı aracılığıyla birlikte hava fotoğrafları; topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, fen, ziraat ve orman bilirkişi tarafından taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, zilyetlik olgusunun maddi olaylara dayalı olmasından hareketle, maddi olayların ancak tanık, bilirkişi ve benzeri anlatımlarla kanıtlanacağı gözetilmeli (H.G.K. 30/03/1994 gün ve 1993/8-939-1994/176 sayılı kararı), komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları ile kadastro tesbit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar davalı kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı, çekişmeli taşınmazın fiili durumunu da belirtir şekilde rapor alınmalı, imar ve ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tesbiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları H.U.M.K.'nın 259 ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar, ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı ve ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı A.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 28/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/79, Karar No: 2009/106, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2009/1-79 E., 2009/106 K.

**Ceza Genel Kurulu 2009/1-79 E., 2009/106 K.**

**- KASTEN ÖLDÜRME

- ÖLDÜRMEYE TEŞEBBÜS

- RUHSATSIZ AV TÜFEĞİ BULUNDURMAK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 63 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 40 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 549 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 71 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 75 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü T... A...’ın; B... U...’ı kasten öldürme suçundan 765 sayılı TCY’nın 448, 59 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 20 yıl 1 ay 14 gün ağır hapis, katılan H... U...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan, 765 sayılı TCY’nın 448, 62, 59 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 13 yıl 5 ay 14 gün ağır hapis, katılan Ş... U...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 765 sayılı TCY’nın 448, 61, 59 ve 81/1-3. maddeleri uyarınca 6 yıl 9 ay 14 gün ağır hapis, ruhsatsız av tüfeği taşımak suçundan 765 sayılı TCY’nın 549 ve 59. maddeleri uyarınca 45.437.000 TL ağır para cezalarıyla cezalandırılmasına,

765 sayılı TCY’nın 71, 75/2 ve 77/1. maddeleri uyarınca sonuç olarak 36 yıl ağır hapis ve 45.437.000 TL ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 31, 33 ve 40. maddelerin uygulanmasına ilişkin, B... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 12.12.2003 gün ve 164-152 sayılı hükmü, uyarlama istemi üzerine değerlendiren B... Ağır Ceza Mahkemesi 25.11.2005 gün ve 164-152 sayı ile; “

“hükümlü T... A...’ın, maktûl B... U...’ı öldürmek, müdahil Ş... U...’ı kasten öldürmeye eksik teşebbüs ve ruhsatsız av tüfeği taşımak suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükümlerde 765 sayılı TCY hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek, hükmedilen ağır hapis ve ağır para cezalarının 5252 sayılı Yasanın 5 ve 6. maddeleri uyarınca “

“hapis”

” ve “

“adli para”

” cezalarına dönüştürülmesine,

Hükümlünün katılan H... U...’ı öldürmeye teşebbüs suçundan ise; 5237 sayılı TCY hükümlerinin lehe olduğu kabul edilerek; 5237 sayılı TCY’nın 81, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Hükümlünün 5237 sayılı TCY’nın 53/1-a-b-d-e bendlerinde belirtilen haklardan işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 63. maddesinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

Hükümlünün 5237 sayılı TCY’nın 53/1-a-b-d-e bendlerinde belirtilen haklardan işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,

Hükümlü hakkında 5237 sayılı TCY’nın 63. maddesinin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

Sanık müdafii tarafından temyiz edilen hüküm, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 05.02.2007 gün ve 5442-209 sayı ile;

“İçtima ve infaz hükümleri nazara alındığında hükümlü T... hakkında maktûl B..., mağdur H... ve mağdur Ş...’e yönelik eylemleri ile ilgili olarak 765 sayılı TCK ile kurulan ve 1. Ceza Dairesince 10.05.2005 tarihinde onanmak suretiyle kesinleşen hükmün sanığın hürriyetini daha az kısıtlayacağı ve bu nedenle lehe olduğu anlaşıldığından sözkonusu suçların tümü yönünden uyarlama talebinin reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hükümlü aleyhine olacak şekilde mağdur H...’e yönelik eylemde 5237 sayılı TCK ile uygulama yapılması,”

” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkemece 09.11.2007 gün ve 164-152 sayı ile;

Lehe yasa uygulamasında infaz hükümlerinin ayrı, maddi ceza hükümlerinin de ayrı bir paket halinde değerlendirilmesi, içtima ve infaza ilişkin hükümler dikkate alınmaksızın her suç yönünden ayrı ayrı lehe yasanın belirlenmesi ve ona göre hüküm kurulması gerektiği görüşüyle önceki hükümde direnilmesine karar verilerek bu kez hükümlü T... A...’ın, müdahil H... U...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı TCY’nın 81, 35 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Hükümlünün 5237 s. TCY’nın 53/1-a-b-d-e bendlerinde belirtilen haklardan işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin (c) bendinde belirtilen haklardan ise koşullu salıverilme tarihine kadar geçerli olmak üzere yoksun bırakılmasına,

5237 sayılı TCY’nın 63. maddesi gereğince hüküm kesinleşmeden önce gerçekleşen ve şahsi hürriyeti sınırlama sonucunu doğuran bütün haller nedeniyle geçirilmiş sürelerin hükmolunan hapis cezasından indirilmesine,”

” karar verilmiştir.

Hükümlü müdafii tarafından bu hükmün de temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının içtimaya karar verilmemesi nedeniyle “

“bozma”

” ve “

“düzelterek onama”

” istekli 13.11.2008 gün ve 180534 sayılı tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI