muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/13403, Karar No: 2006/15395, Tarih: 20.12.2006

konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine kullanım ve yararlanma haklarına ilişkin şerhin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26058, Karar No: 2013/22285, Tarih: 29.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/26058 E.  ,  2013/22285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında şikayetçinin adının “...” yerine “ ... olarak yazılması; kısa kararda kasten yaralama ile ilgili kısımda sanığın adının “...” yerine “......” olarak ve hakaret suçu ile ilgili kısımda da sanığın soyadının “... yerine “...” olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

1) Hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden:

Sanık hakkında hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı kanunun 26.maddesiyle 5320 sayılı kanuna eklenen geçici 2.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından CMUK'un 317. maddesi uyarınca sanığın TEMYİZ TALEBİNİN REDDİNE,

2) Kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 29/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/216, Karar No: 2010/4065, Tarih: 03.06.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/216 E., 2010/4065 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/216 E., 2010/4065 K.**

**- KADASTRO

- ZİLYETLİK**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 13 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 20 ]

**"İçtihat Metni"**

Kadastro sırasında 90 ada 2 parsel sayılı 136.017 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeni ile davacı M... S... M... adına tespit edilmiştir. Davalı C... Ö... tapu kaydına dayanarak Kadastro Komisyonuna itiraz etmiş, komisyonca her iki tarafın belgeleri aynı kuvvette görüldüğünden taraflara Asliye Hukuk Mahkemesinde dava açmaları için süre tanınmıştır. Davacı M.. .S... M..., yasal süresi içinde, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davacı C... Ö... da aynı nedenlere dayanarak dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı M... S... M...’ın davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın tespit gibi davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı C... Ö... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, taraflarca dayanılan tapu kayıtlarının taşınmaza uygulanamadığı, taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı, tasarruf ve zilyetliğin davalı S... M...’da olduğu kabul edilmek sureti ile davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli değildir. Tarafların dayanaklarını oluşturan tapu kayıtlarının yerel bilirkişi aracılığı ile zemine uygulanması sırasında yerel bilirkişi tarafından tapu kayıtlarının bazılarının 2 sınırı, bazılarının ise üç sınırı itibari ile taşınmaza uyduğu belirtilmesine rağmen uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada, tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden rapor ve eki harita keşfi izlemeye olanak vermediği gibi, yerel bilirkişi anlatımlarını denetlemeye de elverişli bulunmamaktadır. Taşınmazların bulunduğu mevkide Devlet Demiryolları tarafından kamulaştırma yapılmış, ayrıca Hazine tarafından mayınlı saha kamulaştırması yapılmış olup bu kamulaştırma işlemleri ile ilgili mahkeme kararları ve kamulaştırma haritaları getirtilerek uygulamada yararlanılmamış, taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı kabul edilerek kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak hüküm kurulmasına rağmen davacı yararına zilyetlik ile mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği de araştırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle taraflarca dayanılan tapu kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ve varsa oluşumlarına ilişkin haritaları ile Devlet Demiryolları tarafından yapılan kamulaştırma işlemine ilişkin belge ve haritalar ile mayınlı saha kamulaştırmasına ilişkin belge ve haritalar getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve harita mühendisi teknik bilirkişi huzuru ile dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı ile zemine uygulanmalı, haritaları bulunmuyor ise kayıtlarda belirtilen sınırlar esas alınmalı; yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, tapu kayıtlarının gösterilen sınırları, düzenleyeceği haritada uzman bilirkişiye ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamada Devlet Demiryolları ile mayınlı saha kamulaştırma haritalarından yararlanılmalı, yerel bilirkişilerden taşınmazda hangi tarafın zilyet olduğu, zilyetliğin başlangıç ve sürdürülüş biçimi hakkında maddi olaylara dayalı olarak ayrıntılı bilgi alınmalı, taraflar adına aynı çalışma alanı içinde belgesiz taşınmaz tespiti yapılıp yapılmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Mahkemeler Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 13, 14 ve 20. maddelerinde sözü edilen ilkeler dikkate alınmak sureti ile sonucuna göre karar verilmelidir

. maddelerinde sözü edilen ilkeler dikkate alınmak sureti ile sonucuna göre karar verilmelidir. Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı C... Ö... vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/256, Karar No: 2018/7186, Tarih: 20.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/256 E.  ,  2018/7186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... (...) . Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11/09/2014 gün ve 2012/242 - 2014/140 sayılı kararı onayan Daire'nin 29/09/2016 gün ve 2015/13366 - 2016/7623 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 24.07.2006 tarihli 'İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi' imzalandığını, 24.06.2010 tarihli Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı uyarınca da, davacı şirketteki %100 oranındaki hissenin dava dışı ... Dağıtım ve Parekende Satış Hiz. Anonim Şirketine satışının yapıldığını, 31.08.2010 tarihli hisse satış sözleşmesi imzalandığını, ... ve ... arasında yapılan işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 10/1, 15/2 maddeleri uyarınca dağıtım faaliyetlerinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunu, ... tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının ... olduğunun öngörüldüğünü, ... 2. İş Mahkemesinin 2007/1156 E., 2009/465 K. sayılı kararına dayalı olarak, ... . İcra Müdürlüğünün 2009/13798 E. sayılı takip dosyasından 24.06.2010 tarihinde toplam 179.840,33 TL tutarın davacı tarafından ilgilisine ödendiğini ileri sürerek; bu miktarın, ödeme tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... 2. İş Mahkemesinin 01.07.2009 tarihli 2007/1156 E., 2009/465 K. sayılı dosyası nedeniyle üçüncü kişiye yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin akdedildiği tarih olan 24.07.2006 tarihinden önceki döneme isabet eden olaylara dayandığı, davacının İşletme Hakkı Devir sözleşmesi'nin "Üçüncü Kişilerin Hak İddialarını Düzenleyen" 7. maddesi gereği, icra dosyasına ödediği tutarın, davalı kurumdan rücuen ödenmesini istemekte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 179.840,33 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20/11/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ... Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ...'a ait olmakla birlikte, ...'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

... tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı ...'a ait olmak üzere 31/08/2010 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı ... Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 31/08/2010 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 31/08/2010 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce 24/06/2010 tarihinde yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında ... tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle ... özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı ...'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 31/08/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ... ... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta

Keza, 31/08/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ... ... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta

olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 31/08/2010 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden ,kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve ...'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 31/08/2010 tarihi öncesi, 24/06/2010 tarihinde yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı ...'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 31/08/2010 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 31/08/2010 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 31/08/2010 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen 24/06/2010 tarihli dava konusu ödemeden dolayı, 31/08/2010 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere karar düzeltme isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının karar düzeltme isteminin reddi ve yazılı gerekçe ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2020/18349, Karar No: 2021/5308, Tarih: 15.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18349 E.  ,  2021/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hileli iflas

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık ... müdafi tarafından yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddi ile;

1-Türk Ticaret Kanunu'nun 66 ve devamı maddelerine göre tacirler bir kısım defterleri tutmak zorunda olup, 5237 sayılı TCK.nın 161/1-b maddesindeki düzenlemeye göre ilgili defter ve belgelerin tevsik edileceği borçlunun mal varlığını kaçırmaya yönelik tasarruflarda bulunması halinde önem arz edeceği, borçlunun mallarını kaçırmaya yönelik gerçekleştirilmiş olan hileli bir tasarruf olmaksızın ilgili ticari defter, kayıt ve belgelerin istenildiği halde verilmemesinin yada usulüne uygun tutulmamasının hileli iflas suçunu gerçekleştirmek için başlı başına yeterli olmayacağı, failin ticari defter, kayıt veya belgeleri muhasebe kayıtlarının tutulmasına ilişkin bazı ilke ve esaslara uyulmadan tutması yada gizlemesi veya yok etmesi eyleminin, hileli tasarrufların ortaya çıkmasını önlemek için yapılmış olması gerekmesi ve ticaret sicil kayıtlarına göre, sanığın,... adlı ortak ile birlikte müştereken şirkette yetkili oldukları, firmanın son tescilini 13.06.2006 tarihinde yaptırdığı ve bu tarihten sonra faaliyet gösterdiği konusunda dosyaya yansımış bir bilginin bulunmadığının da anlaşılması karşısında, iflasın açılması tarihine kadar şirketin ticari faaliyetlerini sürdürüp sürdürmediğinin tespit edilmesi, özellikle şirkete ait ticari defter ve belgelerin tutulup tutulmadığının şirketin merkezinde bulunan noterlerden şirkete ait defterlerin açılış ve kapanış onaylarının yapılıp yapılmadığının, sanığın şirketin kuruluş ve işleyişindeki durumları ilgili ticaret sicil memurluğu ve vergi dairesinden usulünce araştırılarak şirketin en başından itibaren ticari defterlere sahip olup olmadığının tesbitinin ardından, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği şirketin diğer müşterek yetkilisi ile yönetim kurulu üyesi... ...’ın da mahkemece dinlenmesinden ve şikayetçi İflas İdaresi davadan haberdar edilip delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanmasından sonra, Ticaret, İcra ve İflas Hukuku Öğretim üyesi ile Mali Müşavirden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yaptırılarak TCK'nın 161, 162. maddelerinde sayılan eylem ve işlemlerin bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında hükmedilen TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında hükmedilen TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11221, Karar No: 2017/3772, Tarih: 07.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/11221 E.  ,  2017/3772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, yenisafak.com.tr adlı web sitesinde, dava dışı tarafından kaleme alınan bir köşe yazısında başlığı altında hakaret içeren ve eleştiriyi aşan iddialara yer verilmek suretiyle " isimli diziye yönelik olarak olumsuz kampanya başlatıldığını, davalı ...'ın ise, 31/10/2010 tarihli gazetesine verdiği beyanat, 07/11/2011 tarihinde dlı özel televizyonda yapılan dlı programa katılarak ve keza gazetesinin 10/01/2011 tarihli sayısında kaleme aldığı ve web sitesinde de yayınlanan başlıklı köşe yazısı ile eleştiri sınırlarını aşan ve küçük düşürücü nitelikteki açıklamalarına devam ettiğini iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

kararlarında da ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın; kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması gerektiği belirtilmiştir. İfade özgürlüğü kural, sınırlama ise istisna olduğundan, sınırlama (somut olayda tazminat miktarı) kişilik haklarına yapılan saldırı ile orantılı olmalıdır. Aksi halde sınırlama, 10. maddesine aykırılık teşkil edecektir.

Somut olaya gelince; yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, olayın gelişim şekli ve yayınlarda sarf edilen ifadelerin ağırlığına göre, davacı yararına hüküm altına alınan tazminat miktarı fazla olup daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/06/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 07/06/2017