muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6736, Karar No: 2021/6746, Tarih: 01.12.2021

Davalı vekili, müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, cirantaların imzalarının doğruluğunu araştırma yükümlülüğü bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; dava konusu Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. Pendik - Aydınlıyolu Şubesine ait Keşidecisi Şah Elektrik Aydınlatma İnşaat Turizm Sanayi Tic. Ltd. Şirketi olan 36698669 çek numaralı 15.11.2011 keşide tarihli 50.000.-TL bedelli çekte davacının lehtar ciranta olduğu davacıdan sonra sırasıyla Dörtler Cam Aliminyum Metal Sanayi Ticaret Ltd. Şti. , Myp Gıda Paz İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti., ..... Alga Tekstil İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. ve ...'ın geldiği, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen cevaba göre dava konusu çekin tanzim tarihi itibariyle kambiyo ilişkileri için davacı şirketi temsilen.....nun münferit imza ile temsile yetkili olduğu, dava konusu çek üzerindeki imzaların davacı şirket yetkilisine ait olmadığı, imzaları davacı şirket temsilcisine ait olmayan davaya konu çeke ilişkin sahtelik iddiasının iyiniyetli de olsa hamil ...'a karşıda ileri sürülebileceği, her ne kadar davacı tarafça çek asılnın iadesine ilişkin talepte bulunulmuş ise de davacı lehtar ciranta konumunda bulunduğundan istirdat talebinin yerinde olmadığı, takip alacaklısı davalı ... son hamil olup davacı lehtar ciranta ile kendinden sonra gelen cirantanın konumu dikkate alındığında iyiniyetli olduğu ve kötüniyetinin ispatlanamadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile davacının davalıya ve Kadıköy 2.İcra Müdürlüğünün 2011/20816 esas sayılı takibine konu Yapı Kredi Bankası Pendik Aydınlı Yolu Şubesi'ne ait 15.11.2011 tarihli, 50.000,00 TL bedelli çekten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, çek asıllarının davacıya istirdatına (iadesine) yönelik talebin davacı lehtar ciranta konumunda bulunduğundan reddine, takip alacaklısı davalı ...'ın kötüniyetli takip yaptığı ispatlanamadığından kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1945, Karar No: 2014/5752, Tarih: 18.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1945 E.  ,  2014/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/631

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının, icra takibinin ve sırasının iptali ile iptal edilen alacak yerine müvekkili dosyasının birinci sıraya çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının dava dışı borçluya karşı alacağının bonoya dayandığı, bononun alacağın varlığını tek başına ispatlamaya yetmediği, davalının alacağın varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinin davacının takip dosyasındaki alacağının birinci sırada yer alacak şekilde yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece muvazaa iddiası incelenerek hüküm kurulduğuna göre, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, sıraya ilişkin şikayetlerde belirlenmesi gereken sıraya ilişkin olan hüküm fıkrasının 2. bendinde, "Küçükçekmece 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4328 Esas sayılı takip dosyasında yapılan 08.01.2013 tarihli sıra cetvelinde davacın M.. Ş..'nun İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/18591 Esas sayılı takip dosyasındaki alacağının 1. sırada yer alacak şekilde yeniden düzenlenmesine, " ibareleri İİK'nın 235/3. maddesi hükmüne uymadığı gibi, gerekçeye uymayan hükmün infazında da tereddüt uyandıracak nitelikte olup, hükmün bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın "HÜKÜM" bölümünün 2. bendindeki "Küçükçekmece 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4328 Esas sayılı takip dosyasında yapılan 08.01.2013 tarihli sıra cetvelinde "ibaresinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, "davalıya ayrılan payın hüküm fıkrasının 4. bendinde hükmedilen vekalet ücreti ile yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacının alacaklı olduğu İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/18591 E. sayılı dosyasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine" ibaresinin yazılması sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13658, Karar No: 2010/10276, Tarih: 14.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13658 E.  ,  2010/10276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş aleyhine 11/09/2008 gününde verilen dilekçe ile ağaçların kesilmesi nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/05/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, taşınmazının önünden davalı şirket tarafından geçirilen elektrik hattına değebileceği gerekçesiyle taşınmazında bulunan ağaçların bir kısmının kendisi, bir kısmının davalı tarafından budandığını; ancak, birkaç gün sonra davalı şirket tarafından 55 adet kavak ağacının kökünden kesildiğini, 2 adet ceviz ağacına da zarar verildiğini belirterek, ağaçlarının kesilmesi nedeniyle uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ise, 2007 yılında ağaçların elektrik tellerine değmesi nedeniyle budanmasından dolayı davacının uğradığı zararın 400,00 TL olarak hesaplandığını, 19.11.2007 günü kuruma gelen davacının 400,00 TL zarar bedelinden feragat ettiğini, aradan bir yıl geçtikten sonra uzayan dallarını, davacının önlem almamak biçimindeki kusuru yüzünden yeniden kesmek zorunda kaldığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, 2007 yılında ağaçların budanması nedeniyle oluşan zararını almayan davacının ağaçların yasal düzenlemelere uygun hale getirilmesi gerektiğini bilmesi gerektiği, Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğine uygun hale getirmek amacıyla ağaçları kesen davalının eyleminin yasal düzenlemelere uygun olduğu gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davacının kavak ağaçlarının kökünden kesildiği, ceviz ağaçlarına da zarar verildiği anlaşılmaktadır. Davacının, elektrik tellerine yakınlaşan ağaçların dallarının budanmasına olur vermesi, ağaçların kökünden kesilmesine de olur verdiği anlamına gelmez. Ayrıca, yöntemine uygun budama yapılarak Elektrik Kuvvetli Akım Yönetmeliği’nin 44. maddesinde belirtilen 2.5 metrelik yatay uzaklığa uygun duruma getirilebilecek ağaçların, ana gövdelerinden kesilmiş olması davalının sorumluluğunu gerektirir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacının uğradığı zararın kapsamı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23456, Karar No: 2008/19822, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23456 E.  ,  2008/19822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15664, Karar No: 2015/11944, Tarih: 26.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/15664 E.  ,  2015/11944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, 01/04/2003 tarihinde başlayan 4/b kapsamında zorunlu .... sigortalılığının iptali ile davalı yanında 01/01/2001-02/04/2012 tarihleri arasında günün asgari ücretleri ile çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.01.2001 - 02.04.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, davacının 01.04.2003 tarihinde başlayan 4/b kapsamında zorunlu .... sigortalılığının iptali ile davalı yanında 01.01.2001 – 02.04.2012 tarihleri arasında günün asgari ücretleri ile çalışmalarının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı işverence davacı adına işe giriş bildirgesi verilmediği ve çalışma bildirilmediği, davacının 01.04.2003 tarihinden itibaren .... sigortalı olduğu, davacının 01.03.2004 - 19.03.2004 tarihleri arasında istirahat raporlu olduğu, davalı işyerinin dönem bordrolarının bulunduğu, ancak dönemlerin çoğunda davacının kardeşleri ......’in çalışan olarak bildirildiği, bu kişiler haricinde kısa süreli olarak ..., ....,...., ...’nun çalışmalarının bildirildiği, tanık beyanlarından davacının çalışmasının sabit olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının 7.3.2007 – 14.3.2007 tarihleri arasındaki raporlu olduğu dönemde uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının 7.3.2007 – 14.3.2007 tarihleri arasındaki raporlu olduğu dönemde uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalı sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 2 maddesinde, hizmet akdine dayalı olarak bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılan kimselerin bu yasaya göre sigortalı sayılacağı belirtilmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 32. maddesinde sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları kapsamı dışında kalan hastalıklarda geçici iş göremezlik süresince günlük ödenek verileceği, 37. maddesinde ise hastalık sebebiyle geçici iş göremezliğe uğrayan sigortalılardan geçici iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş bulunanlara, geçici iş göremezliğin üçüncü gününden başlamak üzere her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği bildirilmiştir. Aksi bir sözleşme veya Toplu İş Sözleşmesi ile kararlaştırılmadığı taktirde hastalık süresinde işverenin ücret ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Geçici iş göremezlik ödeneğinden prim kesilmeyeceğinden ve bu dönemde işverence ücret ödenmediğinden istirahatlı geçen sürenin "primi ödenmiş sigortalı gün" olarak değerlendirilmesine yasaca ve hukukça olanak bulunmadığı açıktır.

Uyuşmazlığın çözümü için "sigortalılık süresi" (çalışma süresi) ile "prime esas gün sayısı" kavramları üzerinde durmak gerekir.

Sosyal Güvenlik Mevzuatımıza 506 sayılı Yasa'nın 108. maddesi ile getirilen sistemde sigortalının ilk sigortalı olduğu tarihten yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu tarih, tahsis için başvurmayan sigortalılar için de ölüm tarihi arasındaki süre "sigortalılık süresi" olarak kabul edilmiş, çalışılmayan süre de 506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi anlamında olmasa bile sigortalılık süresi olarak kabul edilmiştir.

Kurumun iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının gerektirdiği her türlü yardım ve ödemelerle her çeşit yönetim giderlerini karşılamak üzere 506 sayılı Yasa hükümlerine göre prim tahakkuk ettirebileceği süreye ise "prime esas gün sayısı" denir.

Kurumun iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının gerektirdiği her türlü yardım ve ödemelerle her çeşit yönetim giderlerini karşılamak üzere 506 sayılı Yasa hükümlerine göre prim tahakkuk ettirebileceği süreye ise "prime esas gün sayısı" denir.

506 sayılı Yasa'nın "Kısa vadeli sigorta kollarında nazara alınmayan" süreler başlıklı 104. maddesinde iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık veya analık sigortalarından geçici iş göremezlik ödeneği alan sigortalının iş göremediği sürenin kısa vadeli sigorta kollarından yapılacak sigorta yardımlarına kavuşabilmek için belirli süre (sigortalılık süresi) içinde yasayla saptanan prim ödeme gün sayısı kadar prim ödenmiş olması gerektiğinden bu belirli süre (sigortalılık süresi) nin hesabında nazara alınmayacağı bildirilmiş, 105. maddede ise uzun vadeli sigorta kollarında sigortalılık süresinde nazara alınmayacak süreler yönünden böyle bir düzenleme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; Hastalık nedeniyle istirahatlı kalınan ücret ödenmeyen, geçici iş göremezlik ödeneği alınan dönemin uzun vadeli sigorta kollarında (malullük, yaşlılık, ölüm) "sigortalılık süresinde" çalışılmış gibi kabul edilerek nazara alınacağı, ancak prime esas gün sayısında nazara alınmayacağının kabulü gerekir.

Nitekim 506 sayılı Yasa'nın 77. maddesinde de bu Kanun gereğince primlerin hesabına esas tutulacak günlük kazancın, sigortalının, bir ay için prime esas tutulan kazancının otuzda biri olduğu, günlük kazancın hesabına esas tutulan ay içindeki bazı günlerde çalışmamış ve çalışmadığı günler için ücret almamış sigortalının günlük kazancının o ay için prime esas tutulan kazancının ücret aldığı gün sayısına bölünerek hesaplanacağı, sigortalıların günlük kazançlarının hesabında esas tutulan gün sayılarının, aynı zamanda, bunların "prim ödenme gün sayılarını" göstereceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacıya 01.03.2004 - 19.03.2004 tarihleri arasında prime esas kazanç niteliğinde olmayan 506 sayılı Yasa'nın 89. maddesi gereğince ödenen sosyal yardım niteliğinde olan "geçici iş göremezlik ödeneği" ödenmesi nedeniyle geçici iş göremezlik ödeneğinden prim kesilmeyeceğinden hizmet tespitine karar verilecek süre içinde istirahatlı sürenin nazara alınmaması gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın 01.03.2004 - 19.03.2004 tarihleri arasında hizmet tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, bu dönem çıkartılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın 01.03.2004 - 19.03.2004 tarihleri arasında hizmet tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, bu dönem çıkartılmak suretiyle düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının “birinci bendinin tamamen silinerek yerine; “Davacının davasının KABULÜ İLE; Davacının 01.04.2003 tarihinde başlayan 4/b kapsamında zorunlu ... sigortalılığının iptali ile davalı yanında 01.01.2001 – 29.02.2004 ve 20.03.2004 – 02.04.2012 tarihleri arasında günün asgari ücretleri ile çalışmalarının tespitine," rakam, sözcük ve tarihlerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'e yükletilmesine,

26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9001, Karar No: 2010/11722, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9001 E.  ,  2010/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, yürütülen iflas takibinde düzenlenen sıra cetvelinde rehinle temin edilmiş alacaklarının ilk sırada kabulü gerekirken 4.sırada kabul edildiğini, bu nedenle sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dosyanın İcra Tetkik Merciine gönderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının kendi alacak miktarına veya sıra cetvelindeki diğer alacaklıların alacağına bir itirazı olmadığndan İİK.nun 235/4.maddesi uyarınca bu davaya İcra Tetkik Merciince bakılması gerektiğinden görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili ... Nöbetçi İcra Tetkik Merciine gönderilmesine, 1.000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm vekalet ücreti yönünden davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davayı görevsiz mahkemede açmak suretiyle yargılama yapılıp vekalet ücretine hükmedilmesine neden olan davacı taraftır. Vekalet ücretinin kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına hükmedilmesi gerekirken, maddi hata sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değilse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararında yer alan “ vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine” kısmının hükümden çıkarılarak yerine “ vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine” ibaresinin yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.