muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31303, Karar No: 2016/3689, Tarih: 29.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31303 E.  ,  2016/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62, 52. maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2015 tarihli ve 2014/186 esas, 2015/62 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25/05/2015 gün ve 179526 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç: hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikayetine bağlıdır." şeklindeki 131/1. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa: gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir. " şeklindeki 223/8. maddesi birlikte nazara alındığında, somut olayda müştekinin 28/05/2014 tarihli ifadesinde, sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında düşme yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür." hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; müşteki Gizem Özfalcı’nın 28.05.2014 tarihli sanık ...’ın bulunmadığı duruşmada şikayetinden vazgeçtiği, sanık ...’ın 29.07.2014 tarihli yakalama evrakı üzerine aynı tarihte 5. Asliye Ceza Mahkemesinde savunmasının alındığı, alınan savunmasında şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulmadığı ve sanığın da bu hususta beyanda bulunmadığı anlaşılmıştır. Sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar:Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında, 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/01/2015 tarihli ve 2014/186 esas, 2015/62 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulması gerektiğinden, CMK'nın 309/4-b maddesi gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 29.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17007, Karar No: 2015/13845, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17007 E.  ,  2015/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2007/597-2014/195

Davacı A.. A.. vekili Avukat V.. E.. tarafından, davalılar N.. K.. ve diğerleri aleyhine 18/12/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekilerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle açılan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin finans sektöründe 1985 yılından bu yana çalıştığını, davacının genel müdür olarak çalıştığı görevinden ayrılmasının ardından, görevli olduğu dönemle ilgili olarak, davalıların dava dışı kişilerin yanında, davacının kredi verdiği kişilerden maddi çıkar sağladığı yönünde imada bulunduğunu, davalıların hakaret ve sövme sayılabilecek bu söylemleri nedeniyle davacının kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Davacının ayrıldığı şirketin finansal kiralama şirketi olduğu, dava dışı D.. E.. nın davacının ayrıldığı finansal kiralama şirketi ile iş yaptığı ve geri ödeme sıkıntısı yaşadığı, davacının şirketten ayrılmasının ardından, davalıların D.. E.. da bulunduğu bir toplantıda, finansal kiralama işi yapılırken davacının müdür sıfatı ile ne kadar para aldığını sormak suretiyle davacıyı zan altında bıraktıkları hususunun yazılı olarak D.. E.. tarafından davacıya iletildiği, bunun dava konusu olayda davacının yüzüne karşı söylenmiş bir söz olmayıp, D.. E.. şirket ile krediler dolayısıyla yaşadığı sorunlar ve davacının da işinden ayrılması karşısında, aralarındaki menfaat çatışmasından kaynaklandığının ceza dosyasında tespit edildiği, davalı N.. K.. ile İ.. B.. hakkında Ş.. M.. hakaret suçundan açılan kamu davasında 06/04/2010 tarih ve 2008/897 esas -2010/1028 karar sayılı ilamla sanıkların üzerine atılan suçu işledikleri yolunda şüphe dışında kuvvetli delil mevcut olmadığından beraatlerine karar verildiği, kararın temyiz edilmekle onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

T.. 74 (BK'nun 53) maddesi uyarınca, ceza mahkemesinin beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, ceza dosyası ve eldeki davada toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında, davacının şirketten ayrılması ile sonuçlanan süre gelen bir takım sorunlar bulunduğu, dinlenen davacı tanıklarının toplantılara katılmamış olduklarının anlaşılması karşısında tanıkların beyanlarına itibar etmenin yerinde olmadığı sonucuna varılmakla, davanın tümden reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12544, Karar No: 2021/15767, Tarih: 04.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12544 E.  ,  2021/15767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 05/03/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6577, Karar No: 2016/10760, Tarih: 18.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/6577 E.  ,  2016/10760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tanık olarak ifadesine başvurulan ...'un aşamalardaki beyanında, suça konu cep telefonunu sanık ...'den, kimlik fotokopisi altında imza karşılığı 600,00 TL'ye satın aldığını ifade edip yazı ve bu belgeyi de ibraz etmiş olması karşısında, sanığa bu kimlik fotokopisindeki imzanın kendisine ait olup olmadığının sorularak, kendisine ait olmadığını iddia ediyor ise, sanığa ait imza ve yazı örneklerinin alınarak, fotokopi üzerindeki yazı ve imza ile mukayeselerinin yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14822, Karar No: 2011/593, Tarih: 25.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/14822 E.  ,  2011/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Av. ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 06/11/2008 gününde verilen dilekçe ile davacıların tapusunun mahkeme kararıyla iptaline dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dairemizce yapılan çevirme sonucu dosyanın içerisine Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/393 Esas, 2005/512 Karar sayılı dosyası konulmuştur. Ancak bu dosyanın dosyamızla ilgisi olmadığı anlaşılmaktadır. Dosyamızla ilgili tapu iptali ve tescil dosyasının esas ve karar numarası hakkında dosya içerisindeki evraklarda çelişkili numaralar vardır (dava dilekçesinde 2004/393 E- 2006/181 K, davalı hazinenin cevap dilekçesinede 2004/373 E-2006/181 K ve 2001/373 E-2006/161 K, kararda 2004/395 E). Bu nedenle dava konusu olayla ilgili tapu iptali ve tescil dosyasının mahkeme tarafından da kontrol edilerek dosyaya eklenmek üzere mahkemesine geri çevrilmesine 25/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8526, Karar No: 2007/11374, Tarih: 31.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8526 E.  ,  2007/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan Dr. S.A..'ın grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelenmeden adı geçenin verdiği rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir. Ayrıca; herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve infraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafolojik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafometrik metodların uygulandığının belirtilmesiyle yetinilmiş, imza örnekleri büyütülerek rapora eklenmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı).

Kabule göre de; borçlunun iza itirazının kabulü halinde 4949 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 170/3.maddesi uyarınca, mahkemece takibin "durması" yerine "iptaline" karar verilmesi de yasaya aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; borçlunun iza itirazının kabulü halinde 4949 sayılı Kanun'la değişik İİK'nun 170/3.maddesi uyarınca, mahkemece takibin "durması" yerine "iptaline" karar verilmesi de yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17234, Karar No: 2015/17251, Tarih: 02.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/17234 E.  ,  2015/17251 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 8. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2015

NUMARASI :

DAVACI : S.. S..

DAVALI : H.. S..

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 21.09.2015

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedel tahsili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (3.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 02.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14083, Karar No: 2013/4159, Tarih: 22.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/14083 E.  ,  2013/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Ceza verilmesine yer olmadığına, TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilmesi için belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkum olunması gerektiği gözetilmeden, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığın 3 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmesi;

2-Sanığın sebep olmadığı yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılması yerine 5271 sayılı CMK'nın 327. maddesi hükmüne aykırı olarak sanığa yüklenmesi,

Kanuna aykırı olup 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümden TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ve hükmün yargılama giderlerine ilişkin üçüncü bölümü hükümden çıkartılarak yerine ''yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18849, Karar No: 2006/21687, Tarih: 20.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18849 E.  ,  2006/21687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.5.2006 tarih, 7309/11071 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin  sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5027 sayılı 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 5277 sayılı 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK.nun 01.12.2005 tarih ve 2005/12-667 esas sayılı)

Somut olayda borçlu ..................................... hakkında mahkemesince verilen alacak ilamı takibe konmuş olup, yukarıda zikredilen yasa  maddelerine göre ....................................nın ilama bağlı bu borcundan dolayı 01.01.2004 ile 27.4.2005 tarihleri arasında Bütçe Kanunu faiz oranları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken bu dönemler içinde reaskont oranlarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olup mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken  onandığı anlaşıldığından borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 25.5.2006 tarih 2006/7309 Esas - 2006/11701  sayılı onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda belirtilen nedenle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33886, Karar No: 2018/5593, Tarih: 27.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33886 E.  ,  2018/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan kısımdaki ürün zararı ile kalan kısımdaki verim kaybı nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan kısımdaki ürün zararı ile kalan kısımdaki verim kaybı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmişse de, bozma kararından sonra alınan ve mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda bozma gerekleri yerine getirilmediği gibi rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Dosyadaki, İlçe Tarım Müdürlüğünce tutulan çiftçi kayıt sistemindeki kayıtlara göre; dava konusu taşınmazda, el atma tarihi olan 2013 tarihinde, buğday ekili olduğu anlaşıldığından, hükme esas alınan ek raporda ürün zararının, buğday net geliri üzerinden hesaplanmasında, yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Buğday ürünün dekar başına verim miktarlarının, İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın 14.04.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ekinde düzenlenen krokide (A) harfi ile gösterilen 39.925,56 m2'sinin kamulaştırma planında yol kapsamında kaldığı ancak bu kısmın, sadece krokide (B) harfi ile gösterilen 15.228,10 m2'sine fiilen yol olarak el atıldığı anlaşıldığından, fiilen el atılan bu kısımdaki ürün zararı yönünden tazminat hesabı yapılması gerektiği nazara alınmadan, 19.194,91 metrekarelik alan için zarar hesabı yapılıp fazla bedele hükmedilmesi,

3) Hükmedilen bedele, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerektiği düşünülmeden tespit tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4947, Karar No: 2023/3967, Tarih: 15.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4947 E.  ,  2023/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirmede "adli yardım talebinde bulunan tarafın kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı ..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davalılar vekilince adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

15.03.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.