muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4395, Karar No: 2013/5373, Tarih: 13.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4395 E.  ,  2013/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar Müflis Hes Kimya San. Tic. A.Ş. iflas idaresi, ..., ... Mal Müdürlüğü, Kaleönü Vergi Dairesi Müdürlüğü, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı, ..., ... ...., Türkiye Finans Katılım ... A.Ş., ..., ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Müflis ... Kimya San. ve Tic. A.Ş. iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline .... sırada yer verildiğini, oysaki 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun .../.... maddesi gereğince müvekkilinin alacağının imtiyazlı alacak olarak ön sıralarda yer alması gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin alacağının en üst sıraya konulmasına karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan müflis ... Kimya San. ve Tic. A.Ş. iflas idaresi vekili, şikayetçinin alacağının imtiyazlı alacaklardan olmayıp, elektrik ve doğalgaz alacağı olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun .../.... maddesi uyarınca OSB alacaklarının ödenmesi koşulu ile sanayi bölgesi içinde bulunan taşınmazların satışına izin verileceği, OSB alacaklarının özel yasa gereği İİK'nın 206. maddesinde sayılan imtiyazlı alacaklardan olduğu ve sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar Müflis ... Kimya San. Tic. A.Ş. iflas idaresi, ..., .... Mal Müdürlüğü, .... Vergi Dairesi Müdürlüğü, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı, ..., ... ...., Türkiye Finans Katılım ... A.Ş., ..., ..., ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

...-Müflis ... Kimya San. ve Tic. A.Ş. iflas idaresi vekili dışındaki diğer şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazları yönünden;

Şikayet iflas sıra cetveline ilişkindir.

Şikayetçi iflas nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde, kendi alacağının yanlış sıraya kaydedildiğinden bahisle sıra cetvelinin düzeltilmesini ve alacağının en üst sıraya kaydını istemektedir. İflas tasfiyesi içinde düzenlenen sıra cetvelinde, alacağının yanlış sıraya kaydedildiğini ileri süren herhangi bir alacaklı, şikayetini iflas masasını temsilen iflas idaresine yöneltmelidir. Somut olayda, şikayetçinin, sıra cetvelinde kendisinden önce gelen diğer alacaklıların sırasına yönelik bir şikayeti olmamasına rağmen, mahkemece şikayetin bu alacaklılara yöneltilmesi ve aleyhlerine hüküm kurulması doğru olmamıştır.

...- Müflis ... Kimya San. ve Tic. A.Ş. iflas idaresi vekilinin temyiz itirazları yönünden;

...- Müflis ... Kimya San. ve Tic. A.Ş. iflas idaresi vekilinin temyiz itirazları yönünden;

İİK'nın 206. maddesi gereği özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar üçüncü sıraya kaydedilir. Şikayetçi, alacağının 4562 sayılı yasanın .../.... maddesi uyarınca imtiyazlı alacaklardan olduğunu ve sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiğini ileri sürmüştür. Anılan yasal düzenleme uyarınca katılımcıların borcundan dolayı satışına karar verilen taşınmazların ... yoluyla satışı halinde öncelikle OSB alacakları ödenir. Bu durumda, şikayetçinin, iflas idaresince kısmen kabul edilerek .... sıraya alınan alacağının, iflas masasına dahil taşınmazın satış bedeli üzerinden öncelik hakkı bulunduğundan, satış bedelinin paylaşımında .... sıraya alınmasına ve sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar ..., ... Mal Müdürlüğü, ... Vergi Dairesi Müdürlüğü, Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı, ..., ... ...., Türkiye Finans Katılım ... A.Ş., ..., ..., ... ve ... vekillerinin, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Müflis .... Kimya San. ve Tic. A.Ş. iflas idaresi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, temyiz edenler yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14433, Karar No: 2018/20085, Tarih: 25.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14433 E.  ,  2018/20085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile şirket arasında herhangi bir iş ilişkisi bulunmadığını, devir tarihinden önceki alacaklardan herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının iş sözleşmesinden doğan her türlü mali sorumluluğun ihale alan firmalara ait olduğunu, davacının iş sözleşmesinin elektrik dağıtım işinin diğer...’a devrinden sonra feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışmasının kesintisiz olup olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının davalılar ile ihbar olunan alt işverenler bünyesinde 08/03/2002- 16/02/2013 tarihleri arasında 10 yıl 11 ay 18 gün kesintisiz çalıştığı kabul edilerek, talep edilen alacaklar hesaplanıp hüküm altına alınmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, 4857 sayili iş kanunun 2/6 maddesi dikkate alınmak suretiyle SGK kayıtları, hizmet alım sözleşmeleri ve tanik beyanlarina göre davacinin davalilara ait işyerinde 08.03.2002-16.02.2013 tarihleri arasinda 10 yil 11 ay 18 gün çaliştığının tespit edildiği ifade edilmiştir. Ne var ki, dosya kapsamında davacının çalışmasının kesintisiz olduğunu kanıtlayan herhangi bir tanık beyanı, bilgi veya belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu halde, davacinin hizmet süresinin belirlenmesinde SGK kayıtları esas alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme yapılarak davacının 08/03/2002-16/02/2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığının kabulü isabetsizdir.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davalılar ... ile...’ın talep edilen alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları yönünde karar verilmiş ise de, ...’ın sahip olduğu işletme hakkının 2011 yılı itibariyle diğer...’a devredildiği, böylece davacının... bünyesinde çalışmaya devam ettiği sabittir. Taraflar arasında yapılan işletme hakkının devrine yönelik anlaşma, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” olma şartının gerçekleşmesi bakımından yeterli görülmelidir. Böylece iki asıl işveren arasında, işletme hakkının devri suretiyle bir işyeri devri bulunduğu, davalılardan ... devreden işveren diğer davalı ...’ın da devralan işveren olarak alacaklardan sorumlu olduğu kabul edilmelidir.

İşyeri devrinin iş sözleşmesinden doğan işçilik alacakları üzerindeki etkisine gelince;

İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İş yerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda; ... ve... arasında 01.01.2011 tarihinde işyeri devri olduğu ve ...’ın devreden asıl işveren,...’ın devralan asıl işveren davacının tazminat ve bir kısım ücret alacaklarından sorumlu tutuldukları anlaşılmakta ise de, tarafların sorumlu oldukları miktarların tespitinde hataya düşüldüğü anlaşılmaktadır. Kıdem tazminatı yönünden, devralan işverenin sorumluluğunun son ücret üzerinden tüm süre ile devreden işverenin sorumluluğunun ise devir ettiği tarihteki süre ve ücret miktarı ile sınırlı olduğunun gözetilmemesi yerinde değildir. Davalıların kıdem tazminatı yönünden sorumluluklarının bu esaslara göre belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca devreden şirket ...ın, feshe bağlı alacaklardan olan yıllık izin ücretinden sorumlu tutulmuş olması bir başka hatalı yöndür.

Fazla çalışma ile ulusal bayram genel tatil ücreti yönünden de devreden işverenin kendi çalıştırdığı dönem yönünden, devralan işverenin ise tüm süre yönünden müştereken müteselsilen sorumlu olacakları esasının gözetilmemesi bozma sebebidir.

4-Taraflar arasında ıslah tarihi itibariyle zamanaşımı def’i ileri sürülüp sürülmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının 24/02/2015 tarihinde ıslah harcını yatırarak ve ıslah dilekçesi sunmak suretiyle davasını ıslah ettiği, ıslah dilekçesinin duruşma sırasında davalılara elden tebliğ edilerek ıslah dilekçesine karşı beyanda bulunmak üzere iki hafta kesin süre verildiği dosya kapsamı ile sabittir. Davalılardan... vekili de, UYAP üzerinden süresi içinde sunduğu dilekçede ıslaha karşı zamanaşımı def’i ileri sürmüştür. Mahkemece, bu dilekçe gözden kaçırılmak suretiyle, davalı tarafça ileri sürülen zamanaşımı def’i hakkında değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

5-Taraflar arasında fazla çalışma süresinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5-Taraflar arasında fazla çalışma süresinin belirlenmesi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı 2001-2003 yılları arasında sayaç okuma işinde çalıştığını, 2003-2008 tarihleri arasında santral işinde 08.00-17.00 saatleri arasında, 2008-2011 tarihleri arasında da kurum müdür yardımcısı sekreterliğinde (devir tarihi olan 31/12/2010 tarihinden itibaren 1 yıl daha sekreterlik yaptığını beyan etmiştir) 07.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını , 2012-2013 yıllarında da yeniden santral işinde çalıştığını ileri sürmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 2002-2003 yıllarında 08.00-20.00 saatleri, 2003-2008 yıllarında 08.00-18.00 saatleri, 2008-2013 yıllarında da 08.00-17.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma süresi belirlenmiştir.

Ne var ki, bilirkişinin davacının dava dilekçesinde bildirdiği görevler ve görev süreleri ile çalışma saatlerine bağlı kalarak değerlendirme yapması gerekmektedir. Buna göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının beyanı ve dosya kapsamına göre, davacının 2003-2008 ile 2012-2013 yılları arasında santralde çalıştığı ve santralde çalıştığı dönemlerdeki çalışma düzeninin de 08.00-17.00 şeklinde olduğunun göz önüne alınmaması hatalıdır.

Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harçlarının istekleri halinde davacı ve temyiz eden davalılara iadesine, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5156, Karar No: 2023/5055, Tarih: 09.10.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/5156 E.  ,  2023/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1807 E., 2020/565 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddine Başkanlığı vekili Avukat Merve Çelikkol

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/565 E., 2019/337 K.

Taraflar arasındaki mera komisyon kararına itiraz, mera sicil kaydının iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili ... ilçesi Özlüce Mahallesinde ... İl Mera Komisyonunca 4342 ... Mera Kanunu (4342 ... Kanun) hükümleri uyarınca mera olarak belirlenen M1, M2 ve M3 rumuzlu, sırasıyla 130.336,28 m2, 160.258,11 m2 ve 13.049,16 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların 3116 ... Orman Kanunu (3116 ... Kanun) uyarınca yapılan ve kesinleşen orman tahdidi içinde kaldığını, eski tarihli belgelere göre de orman sayılan yerlerden olduğunu, üzerinde orman ağaçları bulunduğunu ileri sürerek, anılan yerlere ilişkin mera tahdit, tespit ve tahsis işlemlerinin iptal edilerek orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde dava açmıştır.

2. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 ... Kanun hükümleri uyarınca yapılıp, 12.12.1944 tarihli Resmi Gazete'de ilan edilerek kesinleşen orman tahdidi, 1953 yılında yapılan arazi kadastrosu, 2017 yılında 4342 ... Kanun hükümleri uyarınca ... Mera İl Komisyonunca yapılıp 13.02.2017-14.03.2017 tarihleri arasında ilan edilen mera tespit, tahdit ve tahsis çalışmaları ile 2018 yılında 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu çalışmaları bulunmaktadır.

3. Dava konusu edilen taşınmazlar, genel arazi kadastrosu sırasında mera belirtmesi ile tescil dışı bırakıldıktan sonra, ... İl Mera Komisyonunca 2017 yılında yapılan mera tespit ve tahdit çalışmaları sırasında M1, M2 ve M3 rumuzlarıyla sırasıyla 130.336,28 m2, 160.258,11 m2 ve 13.049,16 m2 yüzölçümlü olarak 4342 ... Kanun’un 5 inci maddesi uyarınca mera olarak tespit edilmiş ve 13.02.2017 - 14.03.2017 tarihleri arasında ilan edilmiş olup, eldeki davanın devamı sırasında çekişmeli yerler 4342 ... Kanun’un 13/son maddesi uyarınca idari yoldan 2216 ve 2217 parsel numaralarıyla mera özel siciline tescil edilmiş ve daha sonra 2018 yılında 3402 ... Kanun’un 22/2-a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında 2216 parsel ... 139.240,76 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 140.257,97 m2 145 ada 92 parsel numarasını, 2217 parsel ... 181.268,94 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise 181.330,90 m2 yüzölçümüyle 145 ada 36 parsel numarasını almıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. ... Kadastro Mahkemesinin 26.09.2017 tarih ve 2017/9 Esas, 2017/12 Karar ... kararıyla; "Çekişmeli taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği, davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesi’ne ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ve davacı ... İdaresi vekilinin süresinde görevli mahkemeye gönderme dilekçesi vermesi üzerine dava dosyası Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

2. Görevsizlik kararı uyarınca dava dosyasının gönderildiği İlk Derece (... Asliye Hukuk) Mahkemesinin 22.05.2019 tarih ve 2017/565 Esas, 2019/337 Karar ... kararıyla; "Bilirkişi raporları, orman tahdit haritaları, hava fotoğrafları, mahalli bilirkişi beyanı ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, dava konusu ... ili ... ilçesi Özlüce Mahallesi yeni 145 ada 92, yeni 145 ada 36 nolu ... taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden olduğu" gerekçesiyle davanın kabulüne, 145 ada 92 parsel (eski 2216 parsel) ve 145 ada 36 parsel (eski 2217 parsel) nolu taşınmazların mera olan kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı, davalı Hazine ile davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; Hazinenin davada taraf sıfatının bulunmadığını, davanın ... İl Mera Komisyonuna yöneltilmesi gerektiğini, bilirkişi raporlarına itiraz dilekçelerinin dikkate alınmadığını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; çekişmeli yerlerin mera olduğunu, zilyetlikle kazanılamayacağını açıklayarak, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.06.2020 tarih ve 2019/1807 Esas, 2020/565 Karar ... kararıyla; "Orman tahdidi yapılmış ve kesinleşmiş ise kural olarak, bir yerin orman olup olmadığının, kesinleşmiş tahdit haritasının uygulanmasıyla çözümleneceği, ancak, bu sınırlandırmada 4785 ... Kanun hükümlerinin nazara alınmış olması halinde sağlıklı çözüme ulaşılacağı, zira 3116 ... Kanun’da sadece Devlet Ormanlarının kadastrosunun yapılmasının öngörüldüğü, bu nedenle; 13.07.1945 tarihinden önce yapılan sınırlandırmalar sonucu kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması ile orman sınırı dışında kalan taşınmazların orman niteliğinin ve hukukî durumunun saptanamayacağı, çekişmeli taşınmazların orman olup olmadığının 4785, 5658 ... Kanunlar ile 6831 ... Kanun’un 4999 ... Kanun’la değişik 7. maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekeceği, somut olayda, hükme dayanak yapılan fen, orman ve ziraat bilirkişi kurul raporuyla, çekişmeli 145 ada 92 (eski 2216) parselin %30 - 40, 145 ada 36 (eski 2217) parselin ise %40 - 80 eğimli olduklarının, her iki parselin de üzerinin doğal yoldan gelmiş ..., alıç, ahlat, yabani erik, yabani badem ağaçlarının bulunduğunun ve çalılarla kaplı olduğunın, çoğu yerlerinde kayalık bulunduğunun, çekişmeli taşınmazların toprak muhafaza karakteri taşıdıklarının, 1955 tarihli memleket haritası, 1955 tarihli hava fotoğraflarında orman sayılan alanda gözüktüklerinin, öncesi itibariyle ve eylemli biçimde orman sayılan yerlerden olduklarının belirlendiği, hükme dayanak yapılan bilirkişi kurulu raporunda yörede 3116 ... Kanun hükümleri uyarınca 1943 yılında yapılıp 1944 yılında ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosunun pusulalı katı mesafe yöntemi ile yapıldığı, orman tahdit sınırlarının sayısal verisinin bulunmadığı, bu sebeple de çekişmeli yerlerin orman sınırları içinde bulunup bulunmadığının sağlıklı şekilde tespit edilemediği belirtilerek rapor ekinde hat uygulaması yapılmamış ve çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman tahdidindeki konumları gösterilmemiş ise de, yörede 4785 ... Kanun hükümleri gözetilerek yapılmış orman kadastrosu bulunmadığından, çekişmeli yerlerin öncesi ve halihazırdaki bitki örtüleri ve eğim durumları itibariyle orman sayılan yerlerden oldukları belirlendiğinden hat uygulaması yapılmamasının davanın sonucuna etkisi bulunmadığı, diğer taraftan 6831 ... Kanun'un 1. maddesinde; “Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.” hükmüne yer verildiği, Özlüce Mahallesi sakinlerinin, orman sınırları içinde kalan taşınmazları 6831 ... Yasanın 19, 20, 21 ve 22. maddelerine uygun olarak kullanabilecekleri, Orman Kanunu’nun “Otlak ve Mera İşleri” başlıklı IV. Bölümünün 20, 21 ve 22

... Kanun'un 1. maddesinde; “Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaççık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır.” hükmüne yer verildiği, Özlüce Mahallesi sakinlerinin, orman sınırları içinde kalan taşınmazları 6831 ... Yasanın 19, 20, 21 ve 22. maddelerine uygun olarak kullanabilecekleri, Orman Kanunu’nun “Otlak ve Mera İşleri” başlıklı IV. Bölümünün 20, 21 ve 22. maddelerinde, orman içi meralar, yaylak ve kışlaklardan, otlaklardan ve sulama yerlerinden ne şekilde yararlanılacağının düzenlendiği, buna göre, Orman Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelik hükümlerine göre, Orman Bakanlığının yapacağı planlamalar ve izinlerle bu tür yerlerden yararlanmak olanağının mevcut olduğu" gerekçeleriyle, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.