muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17276, Karar No: 2015/31413, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17276 E.  ,  2015/31413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/216236

MAHKEMESİ : Küçükçekmece(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

NUMARASI : 2008/1037 (E) ve 2010/1549 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında beyanı tespit edilen ve suçu ihbar eden F.. D.. ile taraf anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan, müştekinin birlikte yaşadığı kızlarının kimliklerinin tespit edilip usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmelerine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2-Müştekinin, hükümden sonra mahkemeye sunduğu dilekçesinde, sanığın psikolojik rahatsızlığı olduğunu belirtmesi ve dilekçesindeki Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesinin 27/06/2011 tarihli rapor fotokopisinde, sanık hakkında ayrışmamış şizofreni nedeniyle %80 özürlü raporunun verilmesi karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

3-Katılanın, hükümden sonra verdiği 18.06.2013 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında, TCK'nın 73/4. maddesi uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre kovuşturulması şikayete tabi olan hakaret suçundan davanın düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

4-Kabule göre de; TCK'nın 106/1-1. cümlesinde seçenekli ceza öngörülmediği halde, doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık F.. D..’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, “karşı temyiz olmadığından yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine” yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9146, Karar No: 2014/7122, Tarih: 10.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9146 E.  ,  2014/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/382347

Mahkemesi : Van 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03.08.2011

Numarası : 2011/36 - 2011/225

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzün kapatılması suretiyle işlenen silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçu için gereken saik de nazara alındığında; 3713 sayılı Kanunun 7. maddesinin 2. fıkrasına 6459 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle örgüt propagandası ile oluşacak tehlikeyi somutlaştırmak amacıyla getirilen unsurun, aynı fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suç için öngörülmediği ve 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemi olarak kabul edilemeyecek olan 3713 sayılı Kanunun 7/2-a maddesine uygun "terör örgütünün propagandasına dönüştürülen gösteri yürüyüşünde, kimliğin gizlenmesi amacıyla yüzün kapatılması" eyleminden açılan davaya ilişkin dosyanın 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemeye gönderilmeyip incelenmesi gerektiği anlaşılmakla,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/2-b maddesiyle 3713 sayılı Kanunun 13. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması nedeniyle; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7732, Karar No: 2014/6147, Tarih: 01.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7732 E.  ,  2014/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/15-2013/1277

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müflis şirketin müvekkilinin kiracısı olduğunu, kira sözleşmesine ilişkin ödenmemiş borçlar için borçlu aleyhine yapılan icra takiplerindeki alacaklarının İflas Müdürlüğü'nce 20, 40 ve 44 nolu sıraya kayıt altına alındığını, taraflar arasındaki alacağın kira akdinden kaynaklanması sebebiyle sıra cetvelinde 1. sırasında kayıtlı olması gerekirken 4. sıraya alınmış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, sıra cetvelinin neye göre oluşturulduğu ve diğer sıralarda hangi alacak kayıtlarının olduğunun bildirilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; davacı taraf alacağının nitelik itibariyle 4. sıraya kaydedilmesinin usul ve yasaya uygun bulunduğu, sıra cetvelinin iptalini gerektirir bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın 16. maddesinde; "Kanunun hallini mahkemeye bıraktığı hususlar müstesna olmak üzere İcra ve İflas dairelerinin yaptığı muameleler hakkında kanuna muhalif olmasından veya hadiseye uygun bulunmamasından dolayı icra mahkemesine şikayet olunabilir. Şikayet bu muamelelerin öğrenildiği tarihten yedi gün içinde yapılır" hükmüne, 227/1 maddesinde; "8. maddenin bir ve ikinci fıkraları ve 9, 11, 16 ve 359. maddelerin icra dairelerine ait hükümleri iflas idaresi hakkında da uygulanır." ifadesine, 234/1. maddesinde; " İflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." düzenlemesine yer verilmiştir. Yukarıda belirtilen yasa maddeleri ve İİK'nın 235/son maddesi gereği, iflas sıra cetvelindeki sıraya yönelik şikayetler kural olarak, iflas sıra cetvelinin ilanından itibaren 7 gün içinde yapılmalıdır. Ancak, 223. maddeye göre tebligat masrafı yatıran alacaklılar için bu süre tebliğden itibaren hesaplanır.

Dairemizin geri çevirme kararı üzerine iflas müdürlüğünce, sıra cetvelinin Milat gazetesinde 23.12.2012, Ticaret Sicil gazetesinde 27.12.2012 tarihinde ilan edildiği ve sıra cetvelinin şikayetçi vekiline 02.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği ancak şikayetçinin sıra cetveli tebliği için masraf yatırmadığının bildirildiği anlaşılmıştır. Şikayetçi tarafından sıra cetvelinin en son 27.12.2012 tarihli Ticaret Sicil gazetesinde ilan edilmesinden itibaren yedi günlük süre geçtikten sonra 08.01.2013 tarihinde şikayette bulunulduğu görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, yedi günlük süre içerisinde şikayette bulunulmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddi gerekirken, uyuşmazlığın esasına ilişkin gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/ son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek suretiyle ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1869, Karar No: 2013/5102, Tarih: 21.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1869 E.  ,  2013/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 14/11/2012 günlü ve 2012/25-2012/16890 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ...ye gelir kaydedilmesine ve aşağıda yazılı ret karar harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine 21/03/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davalılardan ...'in diğer davalı ...'a ait aracı kullandığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybederek %100 kusurlu olduğu halde, apartman önünde yakılan ateş üzerinde salça kaynatan davacılardan ...'a çarpması ve kaynayan salçanın dökülmesi sonucunda anılan davalının bacağının ileri derecede yanması nedeniyle davacı ... için 8.000 TL eşi davacı ... için 5.000 TL, çocukları olan davacılar ...,... ve için 3.000'er TL manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi davacı ...'ın manevi tazminat isteminin kabulüne, diğer davacıların davasının ise reddine karar vermiş, tarafların temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuş, değerli çoğunluk tarafından bu talep reddedilmiştir.

Diğer davacılar davacı ...'ın eş ve çocuklarıdır. Dosyada mevcut resimlerden ve belgelerden adı geçen davacının bacağındaki yanığın ileri derecede olduğu görülmektedir. Görüntülerden bacakta sabit iz kaldığı hatta malül olabileceği kanaati oluşmaktadır. Öte yandan davacılardan ... olay esnasında annesinin yanındadır ve hadisenin şokunu yaşamıştır. Davacı eş ve çocuklar da olay ve devamındaki uzun tedavi sürecinde elem, endişe ve acı çekmişlerdir. Hal böyle olunca, üzüntü ve ıstırabın kısmen de giderilmesi amacıyla eş ve çocuklar içinde uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.

Yerel mahkeme kararında, davacı yararına 1.100 TL, davalılar lehine ise toplam 4.400 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Temyiz konusu olmayan bu tabloya bakıldığında kararın hak ve nesafet kurallarıyla bağdaşmadığı açıktır.

Bu nedenlerle davacıların karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının yukarıda açıkladığımız yönüyle davacılar yararına bozulması gerektiği görüş ve kanaatiyle sayın çoğunluğun kararına katılmıyoruz. 21/03/2013
Yargıtay — Esas No: 2008/8282, Karar No: 2010/2801, Tarih: 19.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/8282 E.  ,  2010/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Açıklanan nedenlerle; sanığın, SMS yoluyla mağdura gönderdiği (yavrum artık senin işin bitti, adımlarına dikkat et, arkanda seni takip eden olacak) sözleriyle gönderdiği mesajlarla tehdit suçunu işlediği anlaşılmakla yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu doküman 5070 Sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/2726, Karar No: 2014/9184, Tarih: 12.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2726 E.  ,  2014/9184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/205351

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2013

NUMARASI : 2012/704 (E) ve 2013/157 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10754, Karar No: 2011/12395, Tarih: 07.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/10754 E.  ,  2011/12395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/02/2009 gün ve 2006/520-2009/40 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/05/2011 gün ve 2009/6149-2011/5340 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı şirketlerde bulunan hisselerini bedeli mukabilinde davalının el koyduğu şirketlere devir ettiklerini, devir bedeline karşı senetler aldıklarını, bu senetlerin bir kısmının tahsil edildiğini, ayrıca müvekkillerinden ... ile ...’in maliki oldukları taşınmazların da, senetler karşılığında davalı tarafından el konulan şirkete devir edildiğini, yine bedel için verilen senetlerin bir kısmının tahsil edilemediğinden alacaklarının bulunduğunu, Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 24.08.2003 tarih ve 2003/443 müteferrik sayılı kararı ile, aralarında bu şirketlerin de yer aldığı Uzan Grubuna ait 179 adet şirketin hak ve alacaklarının dondurulmasına, tasarruf yetkisinin kaldırılmasına, hak ve alacakları üzerine tedbir konulmasına karar verildiğini, kalan senetlerinin ödenmediğini, davalının mevcut yönetim ve denetim kurullarını değiştirdiğini, yerine yenilerini getirdiğini, şirketler aleyhine yapılan takiplerin sonuçsuz kaldığını, taşınmazlarının ihale yoluyla satıldığını, müvekkillerinin alacakları ödenmeden satışların yapıldığını, davalının sebepsiz zenginleştiğini, davalının alacağın tahsilini engellediğini ileri sürerek, ihale yoluyla elde edilen gelirler ile taşınmazların satışından elde edilen gelirlerin, dilekçede açıkladığı şekilde müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların hukuki ilişkide bulunduğu şirketlerin ayrı tüzel kişilikleri olduğunu, davacıların veya bu şirketlerin müvekkili Kurumdan bir alacaklarının olmadığını, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, şirketler hakkında kamu alacaklarının tabi olduğu usullerde takip yapıldığını, sebepsiz zenginleşme koşullarının bulunmadığını, 6183 Sayılı Kanun uyarınca davacıların belirttikleri şirketlerin taşınmaz ve işletmelerinin satıldığını, 8 katrilyonluk kamu alacağının tahsilinin amaçlandığını, ihalelerde de usulsüzlük olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının 5411 sayılı Kanunun 122. maddesi uyarınca davacıların alacaklı bulunduğu şirketlere el koyduğu, kamu alacakları için taşınmazlarının ihale yoluyla satıldığı, yeni yönetim ve denetim kurulu atadığı, ancak tüzel kişiliklerinin halen devam ettiği, davacıların senetlerin tahsili amacıyla takipler yaptıkları, satış işlemleri dolayısıyla şahsi alacaklarının doğduğu, davacıların sebepsiz zenginleşmeye dayandıkları, davalının zenginleşmesinde hukuki sebepler olduğu, el konulan şirketlerin üzerinde tasarruf etmeye yetkilendirildiği, davacılardan bir kısmının taşınmazlarını el konulan Atasu firmasına devir ettikleri, şirkete devir etmeleriyle mal varlıklarından çıktığı, şirketin mal varlığı kapsamına girdiği, bu taşınmazların şirket adına üçüncü kişilere satışı nedeniyle davalıdan hak iddia edemeyecekleri, alacaklarını tahsil etmemelerinde illiyet bağı olmadığı, diğer davacıların da hisselerini devir ettikleri şirketin işletmesinin satılmasından hak talep edemeyeceği, devir ettikleri şirketten talepte bulunabilecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 03.05.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle Onanmıştır.

Bu kez davacılar vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5538, Karar No: 2014/7132, Tarih: 08.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/5538 E.  ,  2014/7132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/36-2014/9

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar M.. S.. ve S.. H.. ile davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı R.. A.., tapu kaydına dayanarak yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında maliki olduğu, 21 numaralı bağımsız bölümün içinde bulunduğu Çorlu İlçesi, Y. Köyünde 101 ada 18 sayılı parselin orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptali istemiyle dava açmıştır.

Mahkemenin birleşen 2005/83 Esas sayılı dosyasında H.. Ş.. 27; 2005/110 Esas sayılı dosyasında M. A. 5 ve 6; 2005/115 Esas sayılı dosyasında davacı M.. S.. 13, 14, 15 ve 16; 2005/113 Esas sayılı dosyasında davacı S.. H.. 40 ve 41 numaralı bağımsız bölümlerin malikleri olduğu iddiasıyla, 101 ada 18 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları içine alınma işleminin iptaline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Yargılama sırasında M. A. 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümleri G.. T..’a satmış, mahkemece G.. T.. davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, dava konusu 101 ada 18 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi heyetinin 16/11/2013 tarihli raporunda (a2) ile gösterilen 2046,43 m²’lik bölümünün orman sayılmayan yerlerden olması nedeniyle orman tahdidi dışına çıkarılmasına, (a1) ile gösterilen 3465,54 m²’lik bölümün orman sayılan yerlerden olması nedeniyle bu bölüme yönelik davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından (a2) ile işaretli bölüme, davacı M.. S.. ve S.. H.. tarafından ise (a1) ile işaretli bölüme yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamından, dava konusu ana taşınmazda kat irtifakının kurularak 41 adet bağımsız bölüm oluşturulduğu ve davacılar dışında başkaca malikler bulunduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince, kat irtifakı kurulan taşınmazlarda bağımsız bölümler kat irtifakı maliklerine ait olup, ortak alanlarda ise bütün kat irtifakı maliklerinin payları bulunmaktadır. Başka bir anlatımla; taşınmazdaki ortak bölümler müşterek mülkiyet hükümlerine tâbidir. Bu nedenle, taşınmazdaki bazı bağımsız bölümlerin tahdit dışına çıkartılmış olması davacıların taleplerini tam olarak karşılamadığı gibi, esasen verilen kararın infaz kabiliyeti de bulunmamaktadır. Zira, aynı taşınmazın hisseli olarak hem kişiler adına, hem de orman olarak Hazine adına kayıtlı olması sonucunu doğuracağından, karar bu hali ile infaza elverişli olmadığı gibi tapu sicil tekniğine de uygun değildir.

Müşterek mülkiyete tâbi taşınmazlar için müşterek menfaatlerin korunmasına yönelik davaların müşterek maliklerden biri tarafından açılabileceği, 21.06.1944 gün ve 13/30 - 24 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile kabul edilmiştir. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar kat maliklerinin hukukunu da yakından ilgilendirdiğinden mahkemece usûl ekonomisi de gözetilerek ana taşınmazdaki tüm kat malikleri davaya dahil edilip, taraf teşkili sağlandıktan

sonra işin esasına girilerek ana taşınmazın tamamı hakkında karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile taşınmazın kısmen orman tahdit sınırları dışına çıkartılması şeklinde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı M.. S.. ve S.. H.. ve davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma kararına göre diğer hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 08/09/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.