muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1053, Karar No: 2021/643, Tarih: 21.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/1053 E.  ,  2021/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Oluş ve dosya kapsamına göre; Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 08/12/2009 tarih 2009/3434 esas sayılı iddianamesi ile "Sanık ...'in Müşteki ...'dan dosya içinde bulunan faturalardan da anlaşılacağı üzere alacağının olduğunu, bu alacağını istemiş olmasına rağmen tahsil edemediğini, 01.09.2009 tarihinde saat 01.30 sıralarında müştekinin bulunmuş olduğu İstanbul yolu üzerinde ...Yağ fabrikası mevkiinde bulunan No:30 sayılı öğrenci evine giderek üzerinde bulunan ekmek bıçağını çıkartarak müştekinin ibraz etmiş olduğu poğaçalara vurarak bunlar haram, ibne, g.t, senin ananı avradını sinkaf ederim, senin kafanı kopartırım diyerek müştekinin üzerine yürüyüp bıçağı rastgele salladığını, sanık ...’in ise savunmasında; müştekide olan alacağını tahsil edemediğini, 1999 yılından itibaren 1 tirilyonluk mal verdiğini, 116.000 TL alabildiğini, olay günü alkol alıp giderken ... ile karşılaştığını, yanında bir bayan olduğunu, alacağının ne olacağını sorduğunda bayanın...'i bir eve çıkardığını, kendisinin de aracına gidip bıçağını aldığı sırada jandarmaların geldiğini ifade ettiğini, böylece sanığın üzerine atılı suçları işlediğini belirterek, TCK'nın 150 maddesi delaletiyle; TCK'nın 106/2.a, 53/1-2, 125/1, 53/1-2, 86/2-3.e, 35, 53/1-2, 54. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle Tekirdağ 3.Asliye Ceza mahkemesinde dava açtığı, TCK'nın 150. maddesinin yağma suçunun daha az ceza gerektiren halinin olduğu bu durumda; kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi açısından kazanılmış hakkın korunmasına, 21.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/101, Karar No: 2013/3086, Tarih: 09.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/101 E.  ,  2013/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... ... Müdürlüğü'nün 2011/1720 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunanların hacizlerinin müvekkilinin ilk haczine iştiraklerinin mümkün olmadığını, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlenmediğini ileri sürerek, ....01.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, müvekkillerinin alacağının işçi alacağı olup sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırılık olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, işçi alacaklarının öncelikli alacak olması nedeniyle sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiği, usul ve yasaya aykırılık olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Dava, haciz nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin olup mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayetçi, ........2011 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile ... takibi yapmış ve takibi ........2011 tarihinde kesinleşmiştir. Bu durumda, şikayet olunanların noter huzurunda borçlu ile tanzim ettikleri noter senetlerinde belirtilen alacakların İİK'nun 100. maddesindeki şartlar kapsamında değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek şikayetçi sıra cetvelinde pay verilmemesi yönündeki gerekçede isabet görülmemiş, öte yandan şikayetçi dava dilekçesinde, şikayet olunanların alacaklarının muvazaaya dayandığından bahisle dava açıldığını ileri sürdüğüne göre, bu hususun da açıklığa kavuşturularak birlikte değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9283, Karar No: 2015/11990, Tarih: 01.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/9283 E.  ,  2015/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/117571

MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2011

NUMARASI : 2011/38 Esas, 2011/238 Karar

SUÇ : Rüşvet alma ve verme, görevi kötüye kullanma, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık Ş.. G.. hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yapılan itiraz mahallinde değerlendirildiğinden ve sanıklara yüklenen görevi kötüye kullanma, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma, infaz

kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarının mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan Hazinenin bu kamu davalarına katılma ve kanun yoluna başvurma hakkının bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, hükmolunan ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığından sanıklar Kaptan ve Şehmus müdafiin ve hükmolunan ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığı gibi süresinden sonra da olduğundan sanık K.. Ç.. müdafiin duruşma istemlerinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin duruşmasız ve sanıklar K.. G.., K.. Ç.. ve S.. K.. müdafiilerinin ve O yer Cumhuriyet Savcısının A.. M.., H.. S.., Hasan Poyroz, M.. K.., K.. S.., F.. T.., Ö.. Y.., H.. B.., E.. K.. ve H.. K.. haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık H.. K.. hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında sanığın 29/03/2013 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirdiğinden, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanıklar K.. G.., K.. Ç.., S.. K.. haklarında rüşvet alma ve verme, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanıklar A.. M.., H.. S.. , M.. K.., K.. S.., F.. T.., Ö.. Y.., H.. B.. ve E.. K.. haklarında görevi kötüye kullanma, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçlarından kurulan beraat hükümlerinin 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişikliğin sanıklar lehine hükümler içermediği gözetilerek yapılan temyiz incelenmesinde ise;

Yüklenen suçu işledikleri sabit bulunmadığı gerekçesiyle sanıklar A.. M.. ve H.. S..'ın beraatlerine karar verilmesine rağmen, hükümde CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi mahallinde ilavesi mümkün olduğundan ve sonuca etkisi bulunmadığından, rüşvet alma suçunu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işledikleri kabul edilmesine rağmen sanıklar K.. Ç.. ve S.. K.. hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1503, Karar No: 2021/2512, Tarih: 07.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2019/1503 E.  ,  2021/2512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında verilen davanın reddine ilişkin hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirket tarafından yapılan kazı çalışmaları sırasında müvekkiline ait yeraltı kablolarına zarar verildiğini, hasarın müvekkili tarafından giderildiğini, hasar bedellerinin giderilmesine ilişkin faturaların davalıya gönderilmesine rağmen ödeme yapılmaması üzerine Ankara 29. İcra Müdürlüğünün 2013/20282 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, davalının vaki itirazının iptalini, alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından yeraltı kablolarının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’nde belirtilen derinlikte döşenmediğini, bu hususun tespit dosyasında alınan bilirkişi raporları ile sabit olduğunu, Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından davacıya kazı yapılacak yerlere ilişkin bilgi verildiğini belirterek, davanın reddini talep etti.

İlk derece mahkemesince, davacının yeraltı kablolarını Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’ne aykırı döşediği, Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından davacının da dahil olduğu tüm altyapı kurum ve kuruluşlarına kazı yapılacak alanlara ilişkin bilgi verildiği, buna rağmen davacının anılan uyarı yazılarının gereğini yerine getirmediği, hasarın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafından davacıya ait yeraltı kablolarına zarar verildiğinin sabit olduğu, dosya içerisinde kazı yapılacak alanlara ilişkin davacının da içerisinde olduğu altyapı kurum ve kuruluşlarına genel duyuru yapılmasına ilişkin yazı örneklerinin yer aldığı, ancak bu yazıların davacıya tebliğ edildiğine ilişkin delil bulunmadığı, dosyada mevcut olan fotoğrafların incelenmesinden bir kısım yerlerdeki kabloların Yönetmelik hükümlerine uygun döşendiği, bir kısım yerlerde ise tesisatın yeterli derinlikte olmadığı, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınan bilirkişi raporuna itibar edilmediği, davalının daha dikkatli kazı yapması gerektiği, meydana gelen olayda davalı tarafın dikkatsiz ve tedbirsiz kazı yapması nedeniyle kusurlu olduğu, davacının ise yer altı kablolarını yer yer Yönetmelik’e aykırı döşemesi nedeniyle kusurlu olduğu, bu nedenle her iki tarafın da meydana gelen olayda %50 kusurlu oldukları, haksız fiillerde işlemiş faizin KDV’sinin talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile Ankara 29. İcra Müdürlüğünün 2013/20282 esas sayılı dosyasında davalı borçlunun 133.825,21 TL asıl alacak ve 6.526,64 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 140.351,85 TL alacak üzerinden itirazın iptali ile takip tarihinden itibaren asıl alacağa işleyecek yasal faiz üzerinden icra takibinin devamına, alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirdiğinden kabul edilen kısım üzerinden icra inkar tazminatı, reddedilen kısım üzerinden de kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava haksız eylemden kaynaklanan zararın giderilmesine ilişkin başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Dosyanın incelenmesinden; davalı vekilince kazı yapılacak alanlara ilişkin Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından, davacının da dahil olduğu altyapı kurum ve kuruluşlarına bilgilendirme yazısı gönderdiğinin iddia edildiği ve bu hususa ilişkin Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından düzenlenmiş uyarı yazılarının dosyaya sunulduğu, ancak bu yazıların davacıya tebliğ edildiğine dair belgenin dosyada bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince kazı çalışması öncesinde ilgili kurumlara gönderilen yazılar ve bu yazılara ilişkin tebliğ belgelerini sunmak üzere davalı vekiline süre verildiği, bu hususun Ankara Büyükşehir Belediyesinden araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca kusura ilişkin ilk derece mahkemesi tarafından alınan bilirkişi raporlarına, Bölge Adliye Mahkemesince hükme esas alınmamasının nedenleri karar yerinde yeterince gerekçelendirilmemiştir.

Bu durumda; mahkemece, davacıya Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından ihbarın yapılıp yapılmadığının araştırılması ve gerekirse başka bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle tarafların kusurunun ve zararın kapsamının belirlenmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş; açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 07.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5132, Karar No: 2010/1355, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5132 E.  ,  2010/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... İnş. Turz. San. Tic. A.Ş., 2-... arasındaki davadan dolayı Pendik 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.02.2008 gün ve 2006/428-2008/43 sayılı hükmü onayan Dairemizin 16.06.2009 gün ve 2008/3647-2009/3668 sayılı ilamı aleyhinde davalı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalı ...’a yükletilmesine, 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2338, Karar No: 2010/5055, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/2338 E.  ,  2010/5055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).