muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/20859, Karar No: 2006/23858, Tarih: 15.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20859 E.  ,  2006/23858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda hükmedilen alacağa mahkemece yasal faiz uygulanacağı belirtilmiştir. Takipte istenen faize borçlu idare karşı çıkarak haklarında 2004 ve 2005 yılı bütçe  kanunlarında öngörülen faiz oranlarının uygulanmasını istemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15.8.2004 ile 31.12.2004 tarihleri arası  için 2004 yılı Bütçe Kanundaki 1.1.2005 ile  24.11.2005 tarihleri arasında ise 2005 yılı Bütçe Kanundaki faiz oranlarının uygulanarak hesaplama yapıldığı görülmektedir.

Anılan kanunlardaki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama dayalı borçları için uygulanabilir. Borçlu idare belirtilen yasalardaki dairelerde bulunmadığından onun lehine ilgili bütçe kanunlarındaki faiz oranlarının  uygulanma olanağı bulunmamaktadır. O halde 3095 Sayılı Kanun'un 1. maddesine göre hesaplama yapmayan eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11521, Karar No: 2015/27108, Tarih: 16.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/11521 E.  ,  2015/27108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/354976

MAHKEMESİ : Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2010

NUMARASI : 2009/572 (E) ve 2010/628 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın, üzerine atılı suçu kabul etmediği, suça konu çeki ciro ederek katılana veya avukatına herhangi bir ödeme yapmadığını savunduğu anlaşılmakla dosya kapsamında bulunan davaya konu çekteki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmaması, çekin aldatıcı niteliğe sahip olup olmadığının mahkemece değerlendirilmemesi, dosyaya delil olarak sunulan protokol başlıklı 14/04/2006 tarihli belgede imzası bulunan Av. Y.. A..'nın tanık olarak dinlenmemiş olması karşısında; öncelikle belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulması, aldatıcı niteliğe sahip olduğunun anlaşılması halinde çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı ve imzaların sanık, katılan ve cirantaların eli mahsulü olup olmadığının tespiti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; çek arkasında cirosu görünen şirket yetkililerinin ve Avukat Y.. A..'nın tanık olarak ifadesinin alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/06/2015

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9413, Karar No: 2015/3059, Tarih: 19.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9413 E.  ,  2015/3059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği, ancak mahkemece güvenlik tedbirlerine karar verilmesinde de TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen adalet ve orantılılık ilkesinin gözetilmesi gerektiği nazara alınmaksızın sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince hakkaniyete aykırı olarak 1 yıl süre ile doktorluk mesleğini yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nın 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infaz aşamasında nazara alınması gereken 5275 sayılı Kanunun 106 maddesi gereğince ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28279, Karar No: 2016/1968, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/28279 E.  ,  2016/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davaci vekili yargılama esnasında fazla mesai ücreti olarak 500 TL. Talep ettiğini belirterek dilekçe vermiş, bu dilekçede 05/12/2012 tarihli duruşma zaptından bahsetmiştir.

Dosya kapsamında 05/12/2012 tarihli duruşma zaptına rastlanmamıştır.

Davacı vekilinden bu duruşma zaptı bir ihtarlı yazı ile sorularak böyle bir duruşma zaptı mevcut ise dosya kapsamına Hâkim ve Kâtip imzalı şekilde alınarak gönderilmesi için dosyanın ilk derce Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3684, Karar No: 2011/21539, Tarih: 04.10.2011

5. Ceza Dairesi 2007/3684 E., 2011/21539 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/3684 E., 2011/21539 K.**

**- BİLİRKİŞİ OLARAK ATANABİLECEKLER

- ZAMAN BAKIMINDAN UYGULAMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 64 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 96 ]

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli zimmet suçundan sanık Ö…

…. S…

….'nın yapılan yargılanması sonunda; sanığın ölümü nedeniyle kamu davasının düşürülmesine, zimmet miktarı olduğu kabul edilen 6.654.498.810 Liranın TCK. 64/1-2. cümlesi gereği kazanç müsaderesi olarak ölenin terekesinden tahsiline dair, Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.12.2005 gün ve 2005/478 Esas, 2005/559 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanığın mirasçıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca sanığın ölümü halinde maddi menfaatlerin müsaderesine ilişkin olarak yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığının eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin hükme dercedilmesinin zorunlu olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.12.2008 gün ve 2008/146-235 sayılı kararına göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda suçun maddi konusunu oluşturan değerlerin karşılığının müsaderesine karar verilemeyeceği, kaldı ki suç tarihinde yürürlükte bulunan sanığın ölümünü düzenleyen 765 sayılı TCK.nun 96. maddesinde 5237 sayılı Yasanın 64. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "…

…maddî menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir." şeklindeki düzenlemenin karşılığı olacak bir hükmün bulunmaması, 765 sayılı TCK.nun 2/2, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddeleri karşısında; sanığın ölümü nedeniyle verilen düşme kararı sonucunda kanuni mirasçısı bulunan şahsi hak sahiplerinin aleyhine sonuç doğuracak şekilde kazanç müsaderesine karar verilmesine yasal olanak bulunmadığı da gözetilmeksizin gerekçeden yoksun biçimde yanılgılı uygulama ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15357, Karar No: 2012/7257, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15357 E.  ,  2012/7257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-istirdat-tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın Güngören Şubesinde mevduat ve yatırım hesaplarının bulunduğunu, bilgi ve onayı dışında hesaplarında usulsüzlükler yapıldığını, açığa atılan imzaların kötüye kullanıldığını, yapılan hiçbir işlemin bilgi ve onayı dahilinde olmadığını, açığa atılan imzaların kredi çekmede, kefalette ve diğer borçlandırıcı işlemlerde kullanılmasının kabul edilemeyeceğini ileri sürerek yapılan işlemler nedeniyle oluşan zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Denizbank vekili; davacının kredi hesabı açılışına bağlı olarak genel kredi sözleşmesi, bankacılık hizmetleri sözleşmesi, kredi borçlarının mahsubuna yönelik hisse senetlerinin satışına izin veren talimat ile rehin blokaj sözleşmelerinin imzalandığını, banka çalışanlarının suiistimal içinde olduğu iddiasının yersiz olduğunu, davacıya düzenli olarak hesap ekstrelerinin gönderildiğini, ihtarnamelerden sonra da davacının ekstreleri almaya devam ettiğini, ekstrelere itirazı olmadığı gibi işlem yapmaya da devam ettiğini, davacının yazılı talimatı ile kredi kullandırıldığını, açığa imza atılmasının söz konusu olmadığını, işlemlerde Bankalar Kanunu ve SPK mevzuatına aykırı bir husus olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davalı banka vekilinin savunmalarını aynen tekrar ederek davacının bilgisi ve onayı ile cari hesabına bağlı olarak menkul kıymet işlemleri müşteri tanıtım formu, mali bilgiler formu, alım satıma aracılık çerçeve anlaşması, repo ve ters repo çerçeve sözleşmesi, otomatik virman talimatının davacı yanca imzalandığını, kendisine gönderilen ekstrelere mutabık kalındığına dair imzası olmasına rağmen itiraz ettiğini ve bu nedenle neye itiraz ettiğinin dahi anlaşılamadığını, yapılan işlemlerde usulsüzlük olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; SPK mevzuatına ve Bankacılık mevzuat ve teamüllerine aykırı hususların iddiadan öteye gidemediği, davacının hesaplarındaki işlemlerin imzaladığı sözleşmelere uygun olduğu, açığa imza atma veya sözleşmelerdeki boşlukların rıza hilafına ve zararlandırıcı şekilde doldurulduğuna ilişkin belge ve kanıt sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine, ayrıca olayda davacının kişilik haklarını ihlal eden bir eylem ya da işlem bulunmadığı anlaşıldığından manevi tazminat isteminin de reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18196, Karar No: 2006/21249, Tarih: 14.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18196 E.  ,  2006/21249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak ilamda kamulaştırmasız el atma nedeniyle hükmedilen tazminatın  dava tarihi olan 25.04.2003 tarihinden  itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Bu nedenle alacağa 3095 sayılı yasanın 1.maddesine göre yasal faiz oranları esas alınarak faiz hesaplanması gerekir.

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda borçlu idare ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerde yer alan oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi  Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir. 2004 yılı ile ilgili yayınlanmış bir iptal kararı bulunmadığı için 01.01.2004 tarihi ile 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2004 yılındaki Bütçe Kanunu’ndaki oranlar esas alınarak hesaplanması gereklidir. Ayrıca, 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e. maddesi de  5335 Sayılı  yasayla iptal edilmiş ve iptal hükmü  1.5.2005 tarihinde  yürürlüğe girmiştir. 01.05.2005 tarihinden sonrası için  3095 sayılı yasanın 1.maddesi uyarınca faiz hesaplanması gerekmektedir. 3095 sayılı yasanın 5345 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 1.maddesine göre 01.05.2005 tarihinden itibaren yasal faiz oranı % 12 , aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca alınan ve 30.12.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu’nun 19.12.2005 tarih ve 2005/9831 sayılı kararı ile 01.01.2006 tarihinden itibaren yasal faiz oranı     % 9’ dur. Bu durumda faizin başlangıç tarihi olan 25.04.2003 tarihinden, 31.12.2003 tarihine kadar 3095 sayılı yasanın 1.maddesi uyarınca, 01.01.2004 tarihinden 31.12.2004 tarihine kadar 2004 yılındaki Bütçe Kanunu’ndaki oranlar, 01.01.2005 tarihinden 01.05.2005 tarihine kadar 2005 yılındaki Bütçe Kanunu’ndaki oranlar, 01.05.2005 tarihinden 31.12.2005 tarihine kadar 3095 sayılı yasanın 5345 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 1.maddesine göre % 12 oranından ve 01.01.2006 tarihinden takip tarihi olan 06.03.2006 tarihine kadar da, aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca alınan ve 30.12.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu’nun 19.12.2005 tarih ve 2005/9831 sayılı kararı uyarınca   % 9  oranından faiz hesaplanmalıdır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplamanın açıklanan kurallara ve yasal düzenlemelere uygun olmadığı anlaşılmakla anılan rapora dayalı olarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36302, Karar No: 2015/265, Tarih: 13.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/36302 E.  ,  2015/265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise ikiye ayrılmaktadır. Buna göre;

1- Maktu karar ve ilam harcına bağlı davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi harca tabi davaların reddine ilişkin kararların temyizi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı maktu olup bu harcın tamamı peşin olarak temyiz edenden alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde alınması gereken temyiz karar ve ilam harcı nispi olup, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak (nispi temyiz karar ve ilam harcı olarak) alınır.

Bunun yanında, mahkemece verilen ek kararların temyiz edilmesi halinde de (örneğin temyiz talebinin süreden reddine dair ek karar) mahkemece temyiz harç ve giderlerinin alınması gerekir. Ek kararların temyizi halinde, ek kararı temyiz edenden öncelikle başvurma harcı alınmalı ayrıca bunun yanında mahkemece verilen asıl karar ister maktu karar ve ilam harcına tabi olsun isterse nispi karar ve ilam harcına tabi olsun temyiz edenden maktu temyiz karar ve ilam harcı alınmalıdır.

Somut olay açısından yapılan tespit ve değerlendirmede, gerekçeli kararın davacı vekiline 29/09/2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin 30/09/2014 tarihinde yani süresinde kararı temyiz ettiği, ancak temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı, bunun üzerine mahkemece davacının temyiz talebinin mahkemece bir ek kararla reddedildiği, davacının bu ek kararı da süresinde temyiz ettiği, ek karara yönelik temyiz talebi ile ilgili temyiz harçlarının davacı tarafından yatırıldığı anlaşılmıştır.

Dosyanın incelenmesinde, davacının asıl kararı temyiz ederken temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı anlaşılmışsa da, bu temyiz harç ve giderlerinin sonradan mahkemece davacıdan tahsil edilip edilmediği tespit edilememiştir.

Ayrıca, mahkemece duruşmada tefhim edilen kısa kararın ( hüküm özetinin) gerekçe içermediği anlaşılmaktadır.