muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19547, Karar No: 2024/3575, Tarih: 12.03.2024

Gerçekleştirilen bir hareketin icra hareketi teşkil edip etmediğinin belirlenmesinde, hareketin harici olarak değerlendirilmesiyle yetinilmemeli, özellikle bu hareketin suçun konusuyla yakın bağlantı içerisinde olup olmadığı ve suçun konusu bakımından tehlikeye sebebiyet verip vermediği de araştırılmalıdır. Bir hareket kısmi olarak tipik olmasa da mahiyeti itibariyle yapılan değerlendirmeye göre tipik harekete zorunlu olarak bağlı ise icra hareketi sayılmalıdır (Prof. ... Selami Mahmutoğlu - Av Serra Karadeniz-LLM/Türk Ceza Kanunu Genel Hükümleri Şerhi/sayfa 792, 793, 794, İçel Ceza Hukuku Genel Hükümler sayfa 503 ve devamı, Artuk/Gökçen/Yenidünya, Genel Hükümler, (7), s. 569-570; Centel/Zafer Çakmut, (4), s. 455; Öztürk/Erdem, kn. 359; Hakeri, Ceza Hukuku, (15), s. 423 vd.; Özbek, Teşebbüs ve Kusurluluğa, s. 20.- Prof. Dr. Mahmut Koca ve Prof. Dr. ... Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümleri s. 408).

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda somut olay incelendiğinde;

Sanığın PKK/KCK silahlı terör örgütü içerisinde faaliyet yürüttüğü sırada örgüte ait silah ve mühimmatı diğer örgüt mensupları ile birlikte sakladığı, sonrasında söz konusu silah ve mühimmatın PKK/KCK Silahlı Terör Örgütü çerçevesinde faaliyet yürüten örgüt mensuplarınca geri alındığı, sanığın terör örgütü mensuplarının söz konusu silah ve mühimmatı neden aldıklarını sorduğunda sonra anlarsın yanıtını verdikleri de dosya kapsamından anlaşılmıştır. Sanığın beyanının aksine dosya kapsamında Hakkari- Van karayolu üzerinde bulunan Erziki Köprüsü yakınında nöbet tutan güvenlik korucularına yönelik gerçekleştirilen terör saldırısında güvenlik güçleri ile çatışmaya giren diğer örgüt mensuplarının iş bu vahim nitelikteki eylemine iştirak ettiği ve ya yardım ettiği yönünde delil bulunmayan ve fakat örgütün milis yapılanması içerisinde de yer aldığında kuşku bulunmayan sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturacağı, örgüte nasıl katıldığı, bulunduğu kamplar ve örgütsel faaliyetlerine ilişkin bilgileri aktaran sanığın, teslim olduğu andan itibaren soruşturma ve kovuşturma aşaması boyunca etkin pişmanlık içeren anlatımlarında sebat ettiğinin anlaşılması karşısında; örgütten ayrılarak kendiliğinden teslim olan ve örgütte kaldığı süre ve konumuna uygun bilgiler verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 221/4-1 inci cümlesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmü uygulanarak ”ceza verilmesine yer olmadığına” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden hukuki olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden:

V. KARAR

A.Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden:

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz kanun yolunana tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım etmek suçundan,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 07.07.2023 tarih ve 2023/577 Esas, 2023/570 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sanığın bu suçtan TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu bulunmadığı takdirde DERHAL SALIVERİLMESİNİN sağlanması için ilgili yer Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hakkari 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5962, Karar No: 2014/20941, Tarih: 24.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5962 E.  ,  2014/20941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2011/372-2013/375

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Y.. A.. ile araç satışı konusunda anlaşarak sözleşme imzaladığını ve araç bedelini ödediğini, aracın resmi satışını aralarındaki yazılı sözleşmeye istinaden davalı adına yaptırdıklarını, sözleşmede aracın davalı adına kayıtlı olmasına rağmen sahibinin kendisi olduğunun ve ödemenin kendisi tarafından yapıldığının yazılı olduğunu ve aracın satış işlemi yapıldıktan sonra davalının aracın kendisine ait olduğunu iddia ettiğini ve kendisine vermediğini ileri sürerek şimdilik 10.000.00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşme içeriğinin doğru olduğunu, K1 belgesi olması nedeniyle davacının aracı kendisi üzerine yaptırdığını, sözleşmede araç bedelinin davacı tarafından ödeneceğinin yazılmasına rağmen ödemediğini ve satıcının talebi üzerine araç bedelini kendisinin ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, sözleşme içeriğinin doğru olduğunu, K1 belgesi olması nedeniyle davacının aracı kendisi üzerine yaptırdığını, sözleşmede araç bedelinin davacı tarafından ödeneceğinin yazılmasına rağmen ödemediğini ve satıcının talebi üzerine araç bedelini kendisinin ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bedelini ödeyerek araç satın aldığı, aralarındaki sözleşmeye istinaden aracın tescilinin davalı adına yapıldığı, daha sonra davalının aracı sahiplenerek kendisine vermediği ve bedelini de iade etmediği iddiasıyla eldeki davayı açmış olup davalı ise yapılan sözleşmeye rağmen araç bedelinin kendisi tarafından ödendiğini, davacının araç bedelini ödemediğini ve davanın haksız olduğunu savunmuştur. Mahkemece, dava konusu aracın bedelinin tamamının davalı tarafından ödendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında imzalanan ve imzası taraflarca kabul edilen 31.10.2008 tarihli sözleşmede "... aracın asıl sahibi parasını ödeyen İ.. B..'dir, .....bu aracın kanuni sahibi M.. B.. görünmesine rağmen aracın bütün hakları İ.. B..'indir." yazılı olup sözleşmeye davacı "aracın gayrı sahibi" davalı ise "aracın resmi sahibi" olarak imza koymuşlardır. Taraflar arasında imzalanan bu sözleşme geçerlidir. Söz konusu sözleşmede aracın davacıya ait olduğu ve bedelinin davacı tarafından ödendiği yazılıdır. Davalı duruşmada sözleşme içeriğini doğrulayarak altındaki imzayı kabul etmiştir. Bu sözleşme gereğince aracın davacıya ait olduğunun kabulü gerekir. Yapılan yargılama sırasında davalı tarafından araç bedeline ilişkin ödeme yapıldığı anlaşılmakta olup davalının yaptığı bu ödemeleri davacıdan rücuen ayrı bir davada talep etmesi mümkün ise de geçerli olan 31.10.2008 tarihli sözleşmeye rağmen aracın davalıya ait olduğunun kabulü doğru olmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece, taraflarca imzalanan sözleşmenin geçerli olduğu ve bu sözleşme gereğince dava konusu aracın davacıya ait olduğu kabul edilerek taraf delilleri toplanıp hasıl olacak sonuca uygun karar verilemesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12166, Karar No: 2017/12905, Tarih: 12.09.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/12166 E.  ,  2017/12905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20/12/2005-15/05/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, fazla mesai ücretlerini talep ettiği için davalı işveren tarafından iş akdine haksız olarak son verildiğini iddia ederek, fazla çalışma ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, müvekkili şirkette çalışma saatlerinin hafta içi 08.30-18.00 ve cumartesi 08.30-16.00 saatleri arasında olduğunu ve 2 saat ara dinlenmesi yapıldığını, davacının normal çalışmasının dahi haftalık 45 saati bulmadığını, fazla çalışma yapmış olduğu aylarda söz konusu çalışmalarının ücret bordrolarına tahakkuk ettirildiğini ve ödendiğini, davacıya tüm ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapıldığını ve davacının da ihtirazı kayıt ileri sürmeksizin aldığını, davacının iş yerinde prim usulü çalıştığını, prime hak kazanabilmek adına kendi çalışma saatlerini kendisinin belirlemesi ve kendisine talimat gelmese dahi prim uygulaması nedeniyle fazla çalışma yapmış olması halinde fazla mesaiye hak kazanamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Genel olarak pazarlamacılık sureti ile satışlarda çalışanların ücret yanında satış bedelinden belirli oranda prim(komisyon) aldıkları bilinen bir olgudur.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Bu nedenle de ödenen prim alacağının fazla mesai ücretinden mahsubuna gidilemez.

Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi arttıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece, prim ayrı bir ödeme olduğundan fazla mesai ücretinden mahsubu yoluna gidilmemesi isabetlidir. Ancak davacı mesaiye bağlı olarak çalıştıkça prim alacağı arttığından fazla mesai ücretinin sadece zamlı kısmının hüküm altına alınması gerekir.

Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak fazla mesai alacağının %50 zamlı kısmı yerine %150 zamlı kısmının hesaplanıp hüküm altına alınması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/09/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24255, Karar No: 2016/6712, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24255 E.  ,  2016/6712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 130 kg'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 65 kg alınması ve üretim masraflarının da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/480, Karar No: 2023/17879, Tarih: 03.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/480 E.  ,  2023/17879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit

Sanık hakkında katılan N.Y.'ye karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 1.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

3. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve temyiz dışı sanık Y.A.'nın çocuklarının aynı okulda okudukları, olay tarihinde sanık ve temyiz dışı sanık Y.A.'nın okul idarecileri ile konuşmak için müdür yardımcısı olan katılan ... 'nin odasına girdikleri, katılanın, odadan çıkmalarını istemesi üzerine, sanığın katılana doğru yürüdüğü, masanın üzerine eğilerek vurmaya çalıştığı, "O kafanı kopartacağım, kafana sıçacağım, salla o kafanı, saçını yolacağım, o...u." dediği, katılanlar müdür yardımcısı ... ve müdür ...'nin, katılan ... 'nin odasına girdikleri, sanığın katılanlar ... ve ...'ye ise "Ağzına s...m." diyerek hakaret ettiğinin, sanık ve temyiz dışı sanığın savunmaları, katılanların beyanları ve tanıkların anlatımları ile sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Katılan ... 'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanların aşamalardaki uyumlu beyanları ve bunu doğrulayan tanıkların anlatımları ile sanığın savunması karşısında sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak ,

1.Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında, temyiz dışı sanık Y.A.'nın kızı ile kendi kızının katılan ... tarafından odadan haksız olarak çıkarıldığına ve çocuklara çıkıştığına, bunun üzerine öfkeyle ... ile tartıştığına dair savunması, bu savunmayı doğrulayan tanıklar Ş.K., M.A ve temyiz dışı sanık Y.A.'nın aşamalardaki anlatımları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu, tehdit suçundan 29 uncu maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. Hakaret eyleminin gerçekleştiği yerin herkesin rahatlıkla girip çıkamayacağı müdür odası olması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2. Hakaret eyleminin gerçekleştiği yerin herkesin rahatlıkla girip çıkamayacağı müdür odası olması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

3. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçundan kurulan hükümde adli para cezası tercih edilmesine rağmen, yine seçimlik ceza içeren hakaret suçundan kurulan hükümde yeterli gerekçe gösterilmeden, genel ifadeler kullanılmak suretiyle hapis cezası tercih edilerek hükümler arasında çelişki oluşturulması,

4. Sanık hakkında seçimlik ceza öngören kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, adli para cezası tercih edilmesine rağmen tehdit suçundan kurulan hükümde, yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması,

5.(2) numaralı bozma sebebine uyulması halinde, 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönlerden hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2699, Karar No: 2003/3339, Tarih: 04.06.2003

3. Ceza Dairesi 2003/2699 E., 2003/3339 K.

**3. Ceza Dairesi 2003/2699 E., 2003/3339 K.**

**- ORMAN SAYILMAYAN ARAZİDE YANGINA NEDEN OLMAK**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 110 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 76 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 30 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 55 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1- Olay yeri tesbit tutanağı içeriği mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporu, samimi ikrardan sanığın hayvan otlatırken ısınmak için orman sayılmayan arazideki geven tabir edilen küçük toplu dikenleri dikili halde iken yaktığı ancak kısa sürede Jandarma tarafından yangına müdahale edilerek söndürüldüğü ve yanan sahanın devlet ormanına en yakın mesafesinin 1000 metre olduğunun anlaşılmasına göre sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 4114 sayılı Kanunla değişik 76/d maddesi delaletiyle 110/1-C maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule görede;

2- 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK.nun 30. maddesinde değişiklik yapan 4806 sayılı Yasanın 1. maddesi ile para cezalarında bin liranın küsurunun atılması öngörülüp bu değişikliğinde sanık lehine hüküm doğurması nedeni ile sanık hakkında tayin olunan hafif para cezasındaki bin liranın küsurunun atılması lüzumu,

3- TCK.nun 55/3. maddesi uygulamasında hatalı işlem sonucu hafif para cezasının fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş Yerel C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 4.6.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.