muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7029, Karar No: 2019/17758, Tarih: 01.10.2019

İşçinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı ise çözümü gereken bir diğer uyuşmazlıktır. Davacı işçi 26.12.2014 tarihli ihtarnamede, “Şirketinizin son uygulamalarında, bölge sorumlusu mağazaya gelen malların sayımında bildirdiğimiz eksik miktara ilişkin olarak bütün ülkede uygulamaya girdiği bahisle maaşımdan kesileceği hususu şifahi olarak bildirilmiştir. Ben mağaza yöneticiliği dönemimde mağaza gelen malların sayımını yapıp tutanakla tam veya eksik olması hususları bağlı bulunduğum bölgeniz müdürlüğüne bildirimlerimiz düzenli olarak yapmış bulunmaktayım. Şirket yetkililerince bu tür baskılar altında kalmakla sağlıklı bir çalışmada bulunamayacağımdan ve bu stres altında verimli olamayacağımdan dolayı bu haklı fesih ihbarında bulunmak zorunda kaldım. İş Kanunu hükümleri gereği çekmiş olduğum bu fesih ihbarının süresi bitiminde, çalıştığım süre boyunca tüm hak ve alacaklarımla birlikte, fazla mesai. izin. Ulusal bayram ve genel tatil hafta sonu izinlerimin hesaplanarak tarafıma ödenmesini ve gereginin yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim.” şeklindeki açıklaması ile haklı fesih iradesini ortaya koymuştur. Davacı işçi kısaca mal sayımında bildirilen eksik miktarın ücretinden kesileceğinin bildirildiğini, bu tür baskılar altında verimli çalışamayacak olmasını haklı fesih sebebi olarak bildirmiştir. Dosya kapsamından, 11/12/2014 tarihli savunma talep formunda davacıdan ana kasadaki açığın sebebinin sorulduğu, davacının savunmasında “...kasasında çıkan açık kendisine bildirildi, neden bu kadar açığın çıktı dediğimde bilmiyorum dedi. Maaşını aldığında getireceğini söyledi. Benim buradaki tek hatam ana kasadaki açığı Bölge Sorumlusuna bildirmemem. Bunun sebebi de getireceğini biliyordum. Ama mazeret bildirmeksizin işe gelmedi, ben de durumu Bölge Sorumluma anlattım” şeklinde beyanda bulunduğu, yine 26/12/2014 tarihli savunma talep formu ile 14/12/2014 tarihli sayımda envanterde 6.200 TL açık verildiği belirtilerek davacıdan bunun sebebinin sorulduğu, davacının (davacı tanığı ...’nın da imzası bulunan tutanağa göre) savunma vermekten imtina ettiği; ardından davacının iş sözleşmesini belirtilen sebeplerle feshettiğine dair ihtarname keşide ettiği anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki 25.01.2011 tarihli iş sözleşmesinin 13. maddesinde “işveren işgörenin ihmal, tedbirsizlik veya kasıtla işverenin veya 3. şahısların araç, malzeme, mal ve tesislerinde sebep olduğu zararları istediği takdirde kısmen veya tamamen işgörene tazmin ettirebilir veya uygun gördüğü taksitlerle işgörenin ücretinden rıza almaksızın kesebilir. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 35. maddesi gereği aylık ücretinin dörtte birinden fazlası haczedilemez veya başkasına devir ve veya temlik olunamaz” hükmünün bulunduğu görülmektedir. Davacı fesih ihtarnamesinde, sayımda çıkan eksik miktarların maaşından kesileceğinin kendisine şifahi olarak bildirildiğini ileri sürmüş ise de, iş sözleşmesinde böyle bir düzenlemenin zaten mevcut olduğu açıktır. Bu itibarla, somut olayda İş Kanununun 22

. Ancak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 35. maddesi gereği aylık ücretinin dörtte birinden fazlası haczedilemez veya başkasına devir ve veya temlik olunamaz” hükmünün bulunduğu görülmektedir. Davacı fesih ihtarnamesinde, sayımda çıkan eksik miktarların maaşından kesileceğinin kendisine şifahi olarak bildirildiğini ileri sürmüş ise de, iş sözleşmesinde böyle bir düzenlemenin zaten mevcut olduğu açıktır. Bu itibarla, somut olayda İş Kanununun 22. maddesi bağlamında değerlendirme yapılmasını gerektirecek esaslı bir değişiklik söz konusu değildir. Ayrıca fesih tarihi itibariyle, disiplin işlemlerinin devam ettiği ve henüz gerek envanter gerekse ana kasa açığının soruşturma aşamasında olduğu, davacının ücretinden yapılan bir kesintinin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu halde, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshini ispat ettiğinden söz edilemez. Mahkemece gerek iş sözleşmesini fesheden taraf, gerekse feshin haklı sebebe dayandığı noktasında yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır. Sözleşmeyi fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği, ayrıca davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ispatlayamadığı göz önüne alınarak kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken, anılan taleplerin kabulüne karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10898, Karar No: 2024/1807, Tarih: 18.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10898 E.  ,  2024/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/220 E., 2016/300 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3-7-8 ve 53/1. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Erteleme şartlarının oluşmadığına, diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

B.Sanık müdafinin temyiz nedenleri; Eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna, sanığın davaya konu firmanın yetkilisi olmadığına, mahkemece suçun unsurlarının tam olarak tespit edilemediğine, suçun işlendiği zaman suça konu yerde hangi firmanın çalıştığı konusunun tespit edilmediği, sanığın firmasının taşeron firma olduğu, asıl firmanın vermiş olduğu talimatları uyguladığı, sorumluluğun asıl firmada olduğu, sanığın suç işlemediğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından Ankara I Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 01.08.2013 gün ve 864 sayılı kararına aykırı hareket edilerek ... köyü, Kadim mevkiindeki alanda herhangi bir müze çalışanı beklenmeksizin güzergah çalışmalarının gerçekleştirildiği ve kültür varlıklarının tahribine neden olunduğu, bahse konu çalışmaların fiîlen Zorgün İnşaat Ltd. tarafından yapıldığının ve bu şirket yetkilisinin sanık ... olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın suçlamadan kurtulmaya yönelik hayatın olağan akışına aykırı ve soyut beyanlarına itibar edilmeyerek kazı yapılmasına dair gerekli iznin verilmesine dayanak teşkil eden şartlara riayet etmeksizin kazı yaptırmak suretiyle kültür varlıklarına zarar vererek üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Mahkemece 17.02.2016 tarihinde keşif yapılmış, keşif akabinde alınan 03/03/2016 tarihli kadastro bilirkişi raporunda, dava konusu ... köyü, 151 ada 1 nolu parselin Devlet ormanı parselininin içinde kaldığının tespit edildiği, orman içinde kalan alanın 2875811,18 m2 olduğunu, ...köyü, 154 ada 15 nolu parselin 440,06 m2 lik kısmının ham toprak vasfıyla maliye hazinesi adına kayıtlı olduğunu belirtmiştir. 13/03/2016 tarihli arkeolog bilirkişi raporunda, tahribata uğramış olan kilise kalıntısı 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunun 6. maddesinin "d" maddesi kapsamına girdiğini, kısaca ortaya çıkarılan kilise kalıntısı bir taşınmaz kültür varlığı niteliğine sahip olup koruma altına alınmasının gerektiğini, HES projesi kapsamında yapılan kazı ve düzenleme çalışmaları yapının varlığına büyük boyutlu bir tahribat verdiği belirtilmiştir.

IV. KARAR VE GEREKÇE

Kastamonu ili, Araç ilçesi, ...ve ... köyü sınırları içerisinde ... Regülatörü ve HES Projesine ait su iletim kanalı kazılarının yürütüldüğü, bahse konu kazıların yüklenici firma olan Irmak Enerji Üretim San. Tic. A.Ş.'nin taşeron firması olan Akbaş Holding A.Ş.'nin taşeron firmas... İnşaat Ltd. tarafından gerçekleştirildiği, sanığın Zorgün İnşaat Ltd.'nin yetkilisi olduğu, ... köyü sınırları içerisinde kanal kazıları yapılırken kültür varlıklarına rastlanılması üzerine Irmak Enerji A.Ş tarafından güzergah değiştirme talebinde bulunulduğu, buna istinaden yapılan incelemeler neticesinde Ankara I Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 01.08.2013 gün ve 864 sayılı kararı ile alternatif güzergah çalışmasının müze denetiminde gereçekleştirilmek şartıyla uygun bulunduğu, verilen izne istinaden şirketin kazılara başladığı, ancak 01.10.2013 tarihinden önce sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından Ankara I Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 01.08.2013 gün ve 864 sayılı kararı aleyhine herhangi bir müze çalışanını beklemeksizin bu karara aykırı hareket edilerek ... köyü Kadim mevkiindeki alanda güzergah çalışmalarının gerçekleştirildiği ve kültür varlıklarının tahribine neden olunduğu, İddiasıyla sanık hakkına 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Sanığın savunmasında 01.08.2013 ve 24.10.2013 tarihleri arasında suça konu yerde yetkilisi olduğu firmanın çalışması olmadığını, kendi firmasının taşeron firma olduğunu, proje sahibinin Irmak Enerji olduğunu, aralarında yaptıkları taşeronluk sözleşmesi gereği kendi firmasının Irmak Enerji'nin talimatıyla saha çalışmasını yaptığı, her türlü proje değişikliği izni, bürokratik işlemlerin Irmak Enerji'nin yetkisi dahilinde olduğunu beyan etmesi ve mahkemece dinlenen tanıkların beyanlarında olay tarihinde Irmak Enerji şirketinde çalıştıklarını, ... ile ilgili izinleri şirketlerinin takip ettiğini, bu izinler doğrultusunda taşeron şirketlere talimat verdiklerini beyan etmeleri karşısında, mahkemece sanığın yetkilisi olduğu şirket ile Irmak Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş. arasında yapılan HES projesi yapım işi sözleşmesi getirtilerek, sözleşme içeriğinde kurumlardan alınması gereken izinlerin hangi şirketin sorumluluğunda olduğuna dair düzenleme olup olmadığı, Irmak Enerji Üretim San. ve Tic. A.Ş tarafından sanığa yazılı olarak talimat verilip verilmediği, talimat verildi ise talimatın içeriği ile müze müdürlüğü denetiminde faaliyete devam edilebileceğine dair bilgi verilip verilmediği, olay tarihinde hangi firmanın suça konu alanda çalışma yaptığı hususları araştırılarak sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Araç Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15137, Karar No: 2014/17273, Tarih: 16.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15137 E.  ,  2014/17273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2010/899-2013/179

Hüküm süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin, ikramiye, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının tansiyon hastalığının işini yapmasına engel olamayacağını ve feshin haklı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı işçinin iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshedip feshetmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1-a bendi gereğince, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa işçi iş sözleşmesini derhal feshedebilir.

2.Davacı işçinin iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshedip feshetmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/1-a bendi gereğince, iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olursa işçi iş sözleşmesini derhal feshedebilir.

Somut olayda; davacı işçi, iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile haklı olarak feshettiğini ileri sürmüş olup, hipertansiyon ve aksiyete bozukluğu rahatsızlıkları olduğunu belirtmiştir. Mahkemece İskenderun Devlet Hastanesinden aldırılan Sağlık Kurulu Raporunda; ayrı bir rapor düzenlenmemiş ancak, dahiliye uzmanı tarafından hipertansiyon hastalığının çalışmasına engel teşkil etmeyeceği yazılmıştır. Davacı tarafından dosyaya sunulan ve aynı Devlet Hastanesinden alınan raporda ise, tehlikeli ve yüksek konumlu işlerde çalışamayacağı bildirilmiştir. Mahkemece doktor bilirkişiden aldırılan kök ve ek raporda ise; hipertansiyonun tek başına sakınca doğurmayacağı, ancak anksiyete bozukluğunun yapmakta olduğu işin yaratacağı stres ve gerilim sebebi ile tansiyonu yükselterek can ve mal güvenliğini tehlikeye sokabileceği belirtilmiştir. Mahkemece feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmiş ise de; fesih sebebi ile ilgili aldırılan raporlar arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmiştir. Dosyadaki Sağlık Kurulu, doktor ve bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılarak davacının hastalıklarının işin yapılması halinde işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlike oluşup oluşturmayacağı açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

3.Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi net 2.000,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken, davalı işveren, davacı 2.000,00 TL ücretle çalışmakta iken 05.01.2009 tarihinde alınan muvafakatname ile 1.000,00 TL'ye çalışmayı kabul ettiğini ve bu tarihten sonraki ücretinin 1.000,00 TL olduğunu savunmuştur. Kendisi de operatör olan davacı şahidi 2009 yılı Ocak ayında 1.900,00 TL ücret aldığını beyan ederken, davalı şahitleri davacının ücretinin 1.000,00 TL olduğunu belirtmişlerdir. 05.01.2009 tarihli muvafakatname matbu olarak düzenlenip davacı tarafından imzalanmış olup, “Ülkemizin ve dünyanın içinde bulunduğu ekonomik kriz nedeni ile şirketimizde meydana gelen ekonomik sıkışıklık sona erinceye kadar mevcut ücretim olan 2.000,00 TL' den feragat ederek, 01.12.2008'den itibaren 1.000,00 TL ücretle çalışmayı kabul ediyorum.” şeklindedir. Davacı, alınan muvafakatnameye rağmen ücretinin 2.000,00 TL olarak ödendiğini, ancak çalışanlar üzerinden parça parça ödeme yapıldığını ileri sürmüştür. Mahkemece bu iddia üzerinde yeterince durulmamıştır. Davacıya ait banka hesap hareketlerinin incelenmesinden; 29.07.2009 tarihinde “kasadan yatan” açıklaması ile 2.000,00 TL, 29.06.2009 tarihinde iki farklı isim tarafından toplam 2.500,00 TL, 21.07.2009 tarihinde “maaş” açıklaması ile 1.059,00 TL, 25.05.2009 tarihinde davalı tarafından 1.059,00 TL ve 28.05.2009'da bir çalışan tarafından 1.247,00 TL gibi miktarların yatırıldığı anlaşılmaktadır. Davacı taraf ücretinin bir kısmının çalışanlar üzerinden yatırıldığını ileri sürdüğüne göre, davacı hesabına para yatıran kişilerin hangi amaçla o paraları yatırdıkları, davalı işveren işçisi olup olmadıkları hususları netleştirilerek davacının son aldığı ücreti belirlenmeli ve farklı bir durumun ortaya çıkması halinde dava konusu alacaklar yeniden hesaplanmalıdır. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3045, Karar No: 2020/6653, Tarih: 05.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3045 E.  ,  2020/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar, davacı ...'in, 16/07/2009 tarihinde davalıların işleten, sürücü ve trafik sigortacısı bulundukları, ayakta yolcu alan ve kapıları açıkken hareket eden minübüsten düştüğünü, tekerleklerin ayaklarının üzerinden geçtiğini, uzun süre tedavi gördüğünü ve sakat kaldığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 18.897,79 TL tedavi gideri, 15.000,00 TL sürekli işgöremezlik, 3.000,00 TL belgelendirilemeyen giderler ile davacı ... için 25.000,00 TL ve ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın (sigorta şirketi işgöremezlik ve faturalı giderlerden sorumlu olmak kaydı ile) davalılardan kaza tarihinden itibaren faizi ile tahsilini istemiş, 17.04.2015 tarihli dilekçe ile bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini 30.312,95 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı ... ve ... vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalılar ... ve SGK Başkanlığı vekilleri temyizi üzerine, Dairemizin 21/05/2018 gün ve

2016/2492-2018/5280 sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan delillere göre; davacı ...'in maddi tazminata dair talebinin kısmen kabulü ile 18.897,79 TL tedavi giderinden kaynaklanan tazminatın davalı ...'den olay tarihi olan 16/07/2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte alınarak bu davacıya verilmesine, aynı konuda davacı tarafça davalı ... ve SGK'a karşı açılan davanın reddine, toplam 33.312,95 TL maddi tazminatın ise davalılar ..., ... ve Axa Sigorta A.Ş'den davalılar ... ve ... yönünden olay tarihi olan 16/07/2009 tarihinden itibaren Axa Sigorta AŞ yönünden ise dava tarihi olan 08/07/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen alınarak bu davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülemeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca dahili davalı ...'ndan harç alınmamasına 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6005, Karar No: 2006/9523, Tarih: 12.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6005 E.  ,  2006/9523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki eşya bedelinin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ile 1997 yılında evlendiğini, akabinde boşandıklarını, evlendiği sırada düğünde takılan ziynet eşyalarının ve müşterek hanede bulunan eşyaların davalı tarafından verilmediğini, ayrıca evlilik sırasında alınan otomobilin yarısının kendisine ait olduğunu ileri sürerek ziynetlerin aynen, değil ise toplam değeri olan 7.000.000.000 TL ile, otonun bedelinden 1/2 miktar olan 3.500.000.000 TL'nın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm ,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemenin oluşturduğu kısa kararda süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise davacının iddiasını ispatlıyamadığı ve ayrıca boşanma davasının açıldığı ve kesinleştiği sürede nazara alınarak davanın reddine karar verilmiştir. 10.4.1992 tarih, 1991/7 E, 1992/4 K.sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması usul ve yasaya aykırıdır. Mahkemenin kısa kararında boşanma dosyasının kesinleşme tarihi ve tüm dosya kapsamına göre davanın süresinde açılmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, ancak gerekçeli kararda davanın ispatlanamadığı kabul edilerek ve ayrıca boşanmaya ilişkin davanın açıldığı ve kesinleştiği sürede nazara alınarak davanın reddine karar verilmek suretiyle kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Öte yandan gerekçeli kararda davanın ispatlanamadığından ve ayrıca süreden bahsedilmek suretiyle dava hem usulden hemde esastan reddedilmiştir. Oysa ki mahkemece usulden red sebebi var ise esasa girilmeden öncelikle davanın usulden reddi gerekir.

Mahkemece yukarıda değinilen hususlar gözardı edilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılacak şekilde ve ayrıca hem usulden hemde esastan red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.