muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5421, Karar No: 2012/6311, Tarih: 31.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5421 E.  ,  2012/6311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : . ...

ŞİKAYET OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, İcra Müdürlüğü'nce 100. maddeye esas bilgiler toplanmadan sıra cetveli tanzim edilmesi sebebiyle müvekkili bankanın ipotek alacağının sıra cetvelinde eksik gösterildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, satış tarihi itibari ile nakdi alacaklarının 53.006,99 TL olarak gözönünde bulundurulması ile gayrinakdi çek kredilerinden kaynaklanan 13.500,00 TL alacaklarının ise vadesiz hesaba depo edilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet edilen, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satıldığı talimat dosyasında 100. maddeye esas bilgilerin toplandığını ve şikayetçinin alacak miktarını bu dosyaya bildirdiğini, bu doğrultuda sıra cetvelinin tanzim edildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelindeki 51.500,00 TL alacak miktarının, şikayetçi bankanın ....gün 1404 sayılı yazısına istinaden gösterildiği, söz konusu yazının sahteliği veya maddi hata bulunduğu iddia edilmediğine göre bu yazının şikayetçi bankayı bağlayacağı, bu nedenle sıra cetvelinde herhangi bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Sıra cetveline şikayetlerde, husumetin kendisine pay ayrılan ve şikayetin kabulü halinde hukuki durumları etkilenebilecek olan alacaklılara yöneltilmesi gerekir. Mahkemece, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan alacaklı ... ve onunla garameten paylaşıma giren alacaklı .... şikayet dilekçesinin tebliği ile taraf teşkiline ilişkin bu usulü eksikliğin giderilmesinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi, İcra Müdürlüğü'nce alacakların taşınmazın satış tarihine kadar işleyecek faizleri ile birlikte sıra cetveline kaydedilmesi gerektiği ayrıca davacı banka ile borçlu arasında yapılan kredi sözleşmesi uyarınca borçluya verilen her çek yaprağı için bankanın ödemek zorunda olduğu bedel kadar riskinin bulunduğu, bu riskin (çek yaprakları bankaya teslim edilmediğinden), gerçekleşme ihtimalinin bulunduğu, bu nedenle şikayetçinin çek yapraklarından kaynaklı riskinin de belirlenerek İİK'nın 138/son maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği hususları dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4855, Karar No: 2008/5522, Tarih: 22.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4855 E.  ,  2008/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 3.İcra Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, .... A.Ş’nin iflasından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkillerinin işçi alacaklarının 4.sıraya yazıldığını, işçi alacaklarının 1.sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiş, icra mahkemesince iflasta sıra cetveline itirazın ilan tarihinden başlayacağı, masraf vermeyen davacılara sıra cetveli tebliğ edilmiş olsa bile ilandan itibaren sıraya itirazın 7 gün içinde yapılması gerektiği, bu sürede itiraz etmeyen davacıların şikayetlerinin dinlenemeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 22.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10655, Karar No: 2012/15446, Tarih: 17.12.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/10655 E.  ,  2012/15446 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1- TCK'nın 302/1, 31/3-son, 62/1, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- 6136 sayılı Kanunun 13/2, TCK'nın 31/3, 62/1, 52/2-4, 63, 54/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere

Temyiz edenler : Sanıklar müdafileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların yakalanmadan önce bulundurdukları el bombaları ve roket atarlar nedeniyle tehlikeli maddelerin izinsiz bulundurulması suçundan TCK'nın 302/2. maddesi yollamasıyla TCK'nın 174. maddesi uyarınca cezalandırılmaları için zamanaşımı içerisinde her zaman dava açılması mümkün görülmüştür.

1- Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yaş indiriminin, TCK'nın 302/1. maddesi ile belirlenen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası üzerinden yapıldığı dikkate alındığında, TCK'nın 31/3. maddesinin ağırlaştırılmış müebbet hapis ve müebbet hapis cezası dışındaki cezalar için uygulanma imkanı bulunan son cümlesinin uygulanması suretiyle cezanın 12 yıla indirilerek eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Güvenlik güçlerince yapılan arazi arama ve tarama faaliyeti sırasında kamufle edilmiş girişinden şüphe edilen ve çok katlı olup muhtelif giriş ve çıkışları bulunduğu anlaşılan mağaraya yaklaşıldığı, giriş mahallinde dört adet şarjörü takılı ve tam dolduruşta kaleşnikof silahların farkedildiği, nöbet mahallinde olan ve silahlardan uzakta bulunan ... (...) adlı örgüt mensubunun teslim olmayıp mağara içine doğru kaçıp diğer örgüt mensuplarına haber verdiği,

Mağara içine doğru ilerleyen güvenlik güçlerinin eksi ikinci katta RPG-7 roket atar ve sevk fişekleri, anti personel roketatar ve kaleşnikof tüfek gibi silahlar, CD/DVD oynatıcı, dizüstü bilgisayar, televizyon ve örgütsel dökümanlar gibi malzemelere rastladıkları, mağara içinde iç içe geçen odalarda örgüt mensuplarına ait diğer malzemeleri buldukları, bu mahalden aşağıya mağaranın derinliklerine doğru yapılan arama sırasında sanık ...'ın bir çukurun içerisine gizlenmiş ve naylonlar ile örtünmüş biçimde üzerinde iki şarjör ve el bombası ile yakalandığı, bu sırada el bombasına davranan sanığın güvenlik güçlerince engellendiği, sanığın bu mahalde ... (...)'nın uyarısı üzerine uzakta bulunan silahını almaya fırsat bulamadan kaçıp saklandığının anlaşıldığı, yakalanması üzerine sanığın mağara içerisinde altı örgüt mebsubunun olduğunu bilmesine rağmen üç örgüt mensubu olduğunu bildirerek güvenlik güçlerini yanılttığı,

Sanık ...'ın teslim alınmasından yarım saat sonra sanık ...'nın saklandığı mahalden bir ip yardımı ile ve silahsız olarak yukarıya çekildiği sırada kendisini çeken güvenlik görevlisinin silahına sarılıp almak istediği, müdahale edilerek engel olunup kontrol altına alındığı,

Sanık ...'ın teslim alınmasından yarım saat sonra sanık ...'nın saklandığı mahalden bir ip yardımı ile ve silahsız olarak yukarıya çekildiği sırada kendisini çeken güvenlik görevlisinin silahına sarılıp almak istediği, müdahale edilerek engel olunup kontrol altına alındığı,

Bu iki örgüt mensubunun teslim alınmasından on beş dakika sonra başka dosya sanığı ... (...) ... ...'un teslim alındığı,

Bu aşamadan sonra güvenlik güçlerinin sanık ...'ı yanlarına alarak mağara içinde kontrollere devam ettikleri sırada, mağaranın en derin mahallinde kayalık arkasına saklanan ... (...) adlı örgüt mensubuna rastladıkları ve "teslim ol" çağrısında bulunulduğu, elindeki silahı bırakan örgüt mensubunun aynı anda güvenlik güçlerinin üzerine doğru el bombası atması ve bir güvenlik görevlisinin yaralanması nedeniyle mağarada meydana gelen çatışma nedeniyle mağaranın çökerek kapandığı ve bu örgüt mensubunun ele geçirilemediği, ayrıca iki örgüt mensubunun daha mağara içinde mevcudiyetleri bilinmesine rağmen yakalanamadıkları, sanıkların ani gelişen operasyon ve silahlarından uzakta bulunmaları nedeniyle silahlarını almaya fırsat bulamadıkları, ... (...)'nın el bombası kullanması nedeniyle mağaranın çökmesinde görüldüğü gibi el bombası ve diğer patlayıcıların mağara içerisinde kullanılmasının risklerini bildikleri, olayın meydana geliş biçimi operasyonun gerçekleştirildiği ortam ve süreç, sanıkların teslim olmaya yönelik bulunmayan, aksine eylem ve fikir birliği içerisinde çok iyi bildikleri mağara imkanlarını da kullanarak güvenlik güçlerini tuzağa düşürüp öldürmeyi hedefleyen ve bizzat öldürmeye matuf el bombasına davranma, silaha sarılma ve ... (...) adlı örgüt mensubunun gerçekleştirdiği el bombası atarak yaralama şeklindeki eylemine zemin hazırlama fiillerinin mensubu bulundukları silahlı terör örgütünün amaçladığı suçun gerçekleştirilmesine yönelik vehamet arz eder nitelikte bulunduğundan, mahkemenin hukuki nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün, Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vehamet arz eden olayları gerçekleştirdiği, sanıkların sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ile ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre, amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğu belirlenip, kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

2- 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda belirtilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesine göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2 numaralı hükmün 8 numaralı bendinden "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin TCK'nın 52/4. maddesi son cümlesi gereğince suça sürüklenen çocuklara ihtarına" ibaresi çıkartılarak, yerine "adli para cezasının ödenmemesi halinde Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 4 ve 11. fıkraları gereğince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre işlem yapılmasına" ifadesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11245, Karar No: 2023/437, Tarih: 18.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/11245 E.  ,  2023/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan muhtesat kamulaştırma bedelinin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... Mahallesi 282 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilinin cevap dilekçesinde özetle; 2002 yılında yapılan imar uygulamasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 18 inci maddesine göre davacı Belediyenin dava konusu bina hakkında 2942 sayılı Kanun hükümlerine göre kamulaştırma yapması gerektiğini idarece teklif edilen bedelin çok düşük olduğunu, bina değeri hesaplanırken tüm niteliklerinin dikkate alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve muhtesat bedelinin tespiti ile davalılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; imar uygulaması ile üzerinde bina bulunan yerin yol olarak planlanması, planlama ilklerine aykırı olup davanın reddi gerektiğini, yapının bedelinin çok düşük tespit edildiğini, yapının değerini artıran hususların dikkate alınmadığını, uygulanan yıpranma payının çok düşük olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazdaki binanın yaşı, türü, sınıfı ile davanın açıldığı tarihte geçerli olan Yapı Yaklaşık Birim Maliyet cetveline uygun şekilde hazırlanan bilirkişi kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesinde ve binanın yıpranma payının belirlenmesinde hata yapılmamasına, bağımsız bölüm yapısında değeri etkileyecek özellik ve nitelikte ekstra ilaveler gibi hususların da göz önünde tutulmasına göre mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bir kısım davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri aynen tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında muhtesat bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu taşınmazı üzerindeki yapıya 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bir kısım davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davalılardan peşin alınan temyiz karar harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2326, Karar No: 2016/9039, Tarih: 29.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/2326 E.  ,  2016/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait satış mağazasında müdür olarak çalışan sanığın, kasa çıkışı yapmadan, satış fişi düzenlemeden, kayıtsız olarak spotculuk yapan üçüncü kişilere ürün sattığı ve 40.305,70 TL'yi mal edindiği iddia edilen olayda; alınan bilirkişi raporunda tespitin yapılamadığı gözetilerek sanığın suçu işlemediğine dair savunmalarının aksine delil elde edilmediği, anlaşıldığından mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 29/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27989, Karar No: 2013/28377, Tarih: 06.12.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/27989 E.  ,  2013/28377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, eczane depo sorumlusu olarak 2007-2011 yılları arasında davalı işyerinde çalıştığını, 11.05.2011 tarihinde fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının ödenmediği gerekçesi ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma,  genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 10.05.2010 tarihinde başka işyerine girmek için istifa ettiğini fazla çalışmasının telafi izni ile karşılanmış olduğunu, milli bayramlarda çalışılmadığını savunarak davanın reddini, ihbar öneli verilmeden iş sözleşmesi sonlandırıldığı için karşı dava ile ihbar tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 63. maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. 4857 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63. madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Davacı eczane depo sorumlusu olarak davalıya gönderdiği 10.05.2011 tarihli ihtarnamede  cumartesi günleri saat 15:00'e kadar çalıştığını, hemen her gün iki üç saat fazla çalışma yaptığını  ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saatlerinin 6 gün 08:00-17:00 arası  olduğu haftada 3 gün 21:00'e kadar çalıştığı haftada  12 saat fazla çalışma yaptığı tespit edilmiştir. Davacının cumartesi günleri 08:00-15:00  saatlari arasında çalıştığını beyan etmesine karşın bilirkişi tarafından daha fazla hesaplama yapılmak sureti ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 26. maddesinde yer alan taleple bağlılık kuralı aşılmıştır. Hal böyle olunca mahkemece hatalı değerlendirme içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi  bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.12.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkeme kararının yöntem ve yasaya aykırı olduğu, mahkemece çalışma gün ve sürelerine ilişkin yeterli ve somut araştırma yapılmadığı, soyut ifadelere dayanılarak karar verilmesinin isabetli olmadığı farklı gerekçesi ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.   06.12.2013