muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7324, Karar No: 2018/17871, Tarih: 09.10.2018

2- Davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine, davacının davalı alt işveren ... Araştırma ve Tanıtım Hizm. Dış Tic. A.Ş.’nin nezdindeki İŞİNE İADESİNE,

3- Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işveren tarafından işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davalıların müşterek-müteselsil sorumluluğunda olması kaydı ile davacının kıdemi dikkate alınarak taktiren davacının 4 aylık brüt ücret tutarı olarak belirlenmesine,

4- Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin gerektiğinin TESPİTİNE,

5- Davacı vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan .... uyarınca hesaplanan 2.180,00 TL maktu vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

6- Alınması gereken 35,90 TL karar - ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar - ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile hazineye irat kaydına,

7- Davacının yaptığı harçlar dahil toplam 267,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

8- Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09.10.2018 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19435, Karar No: 2010/812, Tarih: 18.01.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/19435 E.  ,  2010/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.6.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle, davalı kadının eşine tepkiyi aşar nitelikte ağır hakaretler içeren telefon mesajları gönderdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

S O N U Ç : Davacının temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.01.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/16253, Karar No: 2013/24927, Tarih: 02.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16253 E.  ,  2013/24927 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16253

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiler ihale edilen taşınmazların ,üzerinde hacizleri bulunduğu halde, icra müdürlüğünce alacaklıya alacağa mahsuben ihale edildiğini, oysa taşınmazların tasarrufun iptali davasına konu olduğunu ve tasarrufun iptali davasını kazandıklarını bu nedenle ipoteklerin kendilerine karşı anlam ifade etmediğini , sıra cetveli yapılması gerektiğini  belirterek  sıra cetveli yapılmak üzere satış bedellerini dosyaya yatırması için ipotek alacaklısına süre verilmesine karar verilmesini talep etmiştir .Mahkemece şikayetin reddine  karar verilmiştir.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda şikayetçilerin icra mahkemesine başvurusu,  kendi icra takip dosyalarından konan haczin öncelikli olduğunun tespitine, yani hacizlerin sırasına ilişkin şikayet niteliğindedir. Bu durumda öncelikle İİK 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlenmelidir.İcra müdürlüğü tarafından yukarıda açıklanan İİK.hükümlerine göre düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmadığına göre, mahkemece;icra müdürlüğüne sıra cetveli düzenlenmesi yönünde talimat ve karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5962, Karar No: 2025/2046, Tarih: 12.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5962 E.  ,  2025/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1142 E., 2023/1159 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/112 E., 2022/54 K.

Taraflar arasındaki 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8. maddesi gereğince yapılan kadastro tespitindeki beyanlar hanesinde gösterilen muhdesat şerhine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafın istinaf isteminin kabulüne, hükmü kaldırarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede; 6831 sayılı Orman Kanunu gereğince yapılıp 02.12.1966 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu, 1972 yılında yapılan tesis kadastrosu, 1985 yılında yapılan sınırlandırılması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2/B çalışması, 1988 yılında yapılan 2/B çalışması, 01.03.2017 tarihinde ilan edilen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesi kapsamında yapılan düzeltme çalışması ve 2020 yılında 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışması bulunmakta olup, Geçici 8. madde kapsamında yapılan çalışmada dava konusu Muğla ili Bodrum ilçesi ... mahallesi, 103 ada 12 parsel sayılı taşınmaz tarla vasfıyla ve 5.964,53 metrekare yüzölçümü ile senetsizden Hazine adına tespit edilmiş, parsel üzerindeki zeytin ağaçlarının davalıya ait olduğuna dair beyanlar hanesine şerh düşülmüştür.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; dava konusu Muğla ili Bodrum ilçesi ... mahallesi ... mevkiinde bulunan 103 ada 12 parsel sayılı taşınmazda 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında çalışma yapıldığını, kadastroya tabi tutulmayan tespit harici yerlerden olduğunu, kadastro tespit tutanağında davalı adına tespit edilerek askıya ilana çıkartıldığını, bahse konu taşınmazın yaklaşık %2-3 eğimli olduğu, parsele ulaşan yol, patika vs olmadığı, kayalık-çalılık vasfında olduğu, parsel sınırını belirtir herhangi bir tel, duvar vs bulunmadığı, imar ihyasının olmadığını, kadastro çalışmalarında davalı adına yapılan tespit usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek davalı adına yapılan kadastro tespitine itirazın kabulü ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davacı Hazine vekili 29.06.2021 tarihli beyan dilekçesi ile; taleplerinin davaya konu taşınmazda beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhinin ve muhdesat beyanının sicilden terkin edilmesi istemine ilişkin olduğunu bildirmiştir.

Davacı Hazine vekili 29.06.2021 tarihli beyan dilekçesi ile; taleplerinin davaya konu taşınmazda beyanlar hanesinde yer alan kullanıcı şerhinin ve muhdesat beyanının sicilden terkin edilmesi istemine ilişkin olduğunu bildirmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi 103 ada 12 parsel sayılı taşınmazın üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının müvekkiline ait olmak üzere Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, davacı tarafın dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davaya konu taşınmazın ... tarafından kullanıma açıldığını, tasarruf ve zilyet edinildiğini, ... mirasçıları tarafından taksim edildiğini, ...'dan müvekkilinin yaptığı masraflar karşılığında davaya konu taşınmazın zilyetliğini ve tasarrufunu aldığını, 20 yıldan fazla zamandır taşınmazın tasarrufu ve zilyedi müvekkilinde olduğunu, taşınmaz üzerinde 50-60 yıllık zeytin ağaçları bulunduğunu ve bu ağaçların bakımını hasadını müvekkilinin yaptığını, taşınmazın sınırları belirli ve etrafı çevrili olduğunu belirterek davanın öncelikle usulden ve kabul edilmemesi halinde esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan ek raporda dava konusu parselin üzerinde 7 adet zeytin ağacının delice üzerine aşılı olduğu ve zeytin ağaçlarının 30-40 yaşında olduğu, ancak budama ve bakımlarının yapılmadığının belirtildiği, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca mülkiyet belirlenmesine ilişkin kadastro çalışmasında 3402 sayılı Kanun'un 19. maddesi uyarınca muhdesatın beyanlar hanesinde gösterilmesinin mümkün olduğu, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ile bir kısım tanık beyanlarının birbirleriyle uyumlu olduğu, dava konusu taşınmazın bitişiğindeki 103 ada 11 parselle birlikte ... tarafından kullanıldığı, içerisindeki zeytin ağaçlarının aşısı ve bakımını kendisinin yaptığı, davalının ise oğlu ...'nın eşinin ablası ve aynı zamanda Çiftlik Mahallesi muhtarının eşi olduğu, oğlunun evlendiği 2016 yılında düğün masrafları nedeniyle davalıya verildiğinin beyan edildiği, ancak keşif sırasında dinlenen mahalli ve tespit bilirkişilerinin dava konusu parseldeki zeytin ağaçlarını kullandığını görmediği, yine bilirkişi raporunda zeytin ağaçlarının bakımının yapılmadığının belirtildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi, ... mevkii, 103 ada 12 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki "Bu parsel üzerindeki zeytin ağaçları ... kızı ... (TC Kimlik No:...) ya aittir." şerhinin terkini suretiyle 19.12.2020 tarihli kadastro komisyon tutanağı tespiti gibi Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 3402 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yapılan kadastro tespitinde; üzerindeki zeytin ağaçlarının davalıya ait olduğu yönünde beyanlar hanesine şerh yazılan dava konusu taşınmazın, tarla niteliği ile Hazine adına tespitinin yapıldığı, davacı tarafın talebinin tutanağın beyanlar hanesindeki şerhin iptali talebi olduğunun açıklanması üzerine davanın yapılan yargılaması sonunda; taşınmaz üzerinde, kadastro tespitinden önce davalı ve bayileri tarafından aşılanıp yetiştirilen mahsuldar zeytin ağaçlarının bulunduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davacı tarafın, mevcut şerhin düzeltilmesi yönündeki terditli talebinde, hukuki yararının bulunmadığı dikkate alınmadan davanın kabulü ile beyanlar hanesindeki şerhin terkinine karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 355 ve 353/(1)-b/2. maddeleri gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine ve Muğla ili Bodrum ilçesi ..

. maddeleri gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine ve Muğla ili Bodrum ilçesi ... Mahallesi 103 ada 12 parselin kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla; keşif sonrası teknik bilirkişilerce düzenlenen raporda; taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapılmadığı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerde kaldığı, imar ve ihya faaliyetlerine devam edilmediği, taşınmazın kullanılmadığının tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile de ortada olduğu, taşınmazın zeytinlik vasfının korunması için gereken bakım faaliyetlerine ara verildiği, taşınmazın tekrar bakıma alınarak üretime hazırlanmasının yapılmadığı, uzun yıllarda hiç bir tarımsal faaliyet yapılmadan terk edildiği, edinme nedeni sütunundaki bilgilerin açıklama niteliğinde olduğu, adına tespit yapılan kişiler haricindeki şahıslar bakımından bir hak doğurmasının söz konusu olmadığı, ayrıca 4706 sayılı Hazineye ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunda Değişiklik yapılması Hakkında Kanun'un 5. maddesinin son fıkrası gereğince taşınmazlar üzerindeki ağaçlar, yapılar, vs. Hazineye ait olduğundan muhdesat tespitinin davalılar adına yapılması kararının açıkça hukuka ve mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

3402 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yapılan kadastro tespitindeki beyanlar hanesinde gösterilen muhdesat şerhine itiraz istemine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7279, Karar No: 2010/8199, Tarih: 17.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/7279 E.  ,  2010/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 Esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin ''tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı'' belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden ; 01.03.2007 tarihinde yüze karşı verilen Krarı yasal bir haftalık süreden sonra, 26.03.2007 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilerek ve sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.’nun 231/6.maddesinin a bendinde yazılı ''kasıtlı bir suçtan mahkum olmama'' koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9485, Karar No: 2015/8289, Tarih: 07.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/9485 E.  ,  2015/8289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 30/12/2014

Numarası : 2014/364-2014/379

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ..... İmar İnşaat Turz O.Park Elek. Ürt. Rekl. ve Org. San. ve Tic. A.Ş. vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli neden olmadan feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili, davacının belediye çalışanı olmadığı gibi belediye tarafından yapılan hizmet alım ihaleleri kapsamında bir çalışması da mevcut olmadığını bildirerek husumet itirazında bulunmuş, diğer davalı Şirket vekili ise personel sayısının aşırı fazla olması nedeniyle personel sayısında azaltma yapılmasına karar verildiği için iş akdinin bildirimli olarak feshedilip ihbar ve kıdem tazminatının ödendiğini savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, , davalı şirketin Büyükşehir belediyesine ait kafeleri kiralamak suretiyle işlettiği, davacının bu kafelerde çalıştığı, Büyükşehir belediyesi ile davalı şirket arasında alt işveren - üst işveren ilişkisinin bulunmadığı, davalı şirketin hissedarlarının M.. B.., ..... Belediyesi, ...... Belediyesi, ..... Belediye Spor Klübü Derneği ve ...... Belediye .... Spor Klübü Derneği'nin olmasının durumu değiştirmeyeceği, bu sebeple ..... Belediyesi hakkındaki davanın reddi gerekeceği, davacının davalı şirket işyerine iadesinin gerekeceği gerekçesiyle davacının davalı şirketteki işine iadesine, işe iadenin parasal sonuçlarından davalı şirketin sorumlu tutulmasına ve davalı .... Belediyesine yönelik davanın ise husumetten reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.maddesinin birinci fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanununun 21.maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir. İş Kanununun “İşverenin haklı nedenle derhal fesih hakkı” başlığını taşıyan 25.maddesinin son fıkrasına göre işverenin haklı nedene dayanarak iş sözleşmesini feshettiği durumda fesih bildiriminin yazılı yapılması koşulu aranmaz.

Somut olayda, davalı işveren iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedildiğini savunmuş olup, davalı şirketçe yapılan 31.07.2014 tarihli fesih bildiriminde, iş akdinin şirketçe görülen lüzum üzerine 17. madde uyarınca bildirimli olarak feshedildiğini belirtilmiştir. Davalı şirket tarafından, fesih sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle fesih bildirimi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19.maddesinin birinci fıkrasına aykırı olup; mahkemece feshin geçerli bir nedene dayanmadığının kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesi isabetli olup davalı şirketin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece davalılar arasındaki hukuki ilişki belirlenmeden karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden de anlaşıldığı üzere davalı M.. B.. ile davalı M...... İmar İnşaat Turz O.Park Elek.Ürt. Rekl. ve Org.San. ve Tic. A.Ş. arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesi bulunmamaktadır.

Bununla birlikte davalı şirketin 10.07.2012 tarihli Yönetim Kurulu kararının 17.maddesinde aynen, " mahalli idarelerin kendi kanunlarında yazılı görev ve yetkilerinden kanunen devredilebilir olanlarla ilgili her türlü mal ve hizmet alım iş ve işlemlerini yapmak" şeklinde karar alındığı, yine davalı şirketin hakim ortağının diğer davalı ..... Belediyesi olup şirketin Yönetim Kurulu üyelerinin baskın çoğunluğunun davalı .... Belediyesince görevlendirildiği ve bu hali ile davalılar arasında açık bir organik bağın olduğunun kabulü kaçınılmaz ise de davacının ne iş yaptığı açık bir şekilde belirlenmeli, davacının çalıştığı kafe ve sosyal tesislerin mülkiyet durumu ile davalı şirketin bu tesisleri işletme hakkına dair tüm kayıtlar (encümen kararı, kira sözleşmesi vs) getirtilerek dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirilip davalılar arasındaki ilişki açık olarak ortaya konularak (asıl-alt işveren veya birlikte istihdam vs gibi) çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik araştırmaya dayalı yetersiz gerekçe ile davalılar arasındaki hukuki ilişki saptanmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ....... İmar İnşaat Turz O.Park Elek.Ürt.Rekl.ve Org.San.ve Tic. A.Ş.'ne iadesine, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10389, Karar No: 2015/3840, Tarih: 07.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10389 E.  ,  2015/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı ... , ... Mahallesi 714 ada 9 sayılı parselin tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1996 yılında orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1992 yılında yapılmıştır

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişiler tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.