muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7304, Karar No: 2017/1099, Tarih: 02.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7304 E.  ,  2017/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunarak eylemleri farklı anlatmaları, mağdurelerin cinsellik kavramını anlayabilecek yaşta olmadıklarına dair psikolog görüşü ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemece gerçekleştiği kabul edilen eylemlerde sanığın cinsel amacının olup olmadığı ve atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, tarafsız ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, müsnet suçlardan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,02.03.2017 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, bilirkişi beyanı, İstanbul Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu Başkanlığı raporu birlikte değerlendirildiğinde, sanığın Hürriyet Mahallesinde işletmeciliğini yaptığı bakkal dükkanına çikolata ve sakız almak için mağdurelerin olay günü birlikte geldikleri, sanığın mağdure ... ayağına kendi

ayağıyla sürtünüp ... öptüğü, diğer mağdur ...'nin kazağından içeriye elini sokarak, koltuk altını ve göğüsünü sıktığı, sonra ... yanağından öpüp kucağına aldığı, mağdurun bırak demesine rağmen sanığın bırakmadığı, sanığın savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmediği, tanık olarak dinlenen 1998 doğumlu ... ... sanığın bakkalına gittiğinde, sanığın bazen kendisini kucağına oturttuğunu, bir defasında babasına söylediğinde babasının sanık ...'e kızdığını, yine tanık olarak dinlenen ... ... ... beyanında sanığın bakkalına gittiğinde, sanığın elini tuttuğunu, tanık olarak dinlenen ... ... kendisine kaş göz ettiğini, yine tanık olarak dinlenen ... ... beyanında sanığın bakkalına gittiğinde sanık ... ... bir kaç defa yüzünü sıktığını, bunu anne ve babasına söylediğinde seni seviyordur diyerek tepki vermediklerini beyan ettikleri, tanıkların bu beyanları ve mağdur beyanları birlikte değerlendirildiğinde ve mağdurların sanığa dosya kapsamı itibariyle iftira atmaları için bir sebebinin bulunmadığı, bu sebeple sanığın mağdurlara yönelik cinsel istismar suçunu işlediği kanaatine varıldığından, sanığın cezalandırılmasına ilişkin usul ve yasaya uygun olan yerel mahkeme kararının ONANMASI gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2009/5820, Karar No: 2010/7291, Tarih: 10.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5820 E.  ,  2010/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/136136

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

NUMARASI : 2006/1009

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 Esas 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin ''tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı'' belirtilerek yanılgıya sebebiyet verildiğinden ; 26.12.2006 tarihinde yüze karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra, 05.01.2007 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 29.03.2007 gün ve 2005/664–2006/1009 sayılı kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/224, Karar No: 2022/1887, Tarih: 27.12.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/224 E.  ,  2022/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Kadastro Mahkemesince davacı ... İdaresinin davasının kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar ... ve arkadaşları vekili, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Davacı ... İdaresi vekili ... Kadastro Mahkemesine sunduğu 26.01.2009 tarihli dava dilekçesinde; ... ilçesi ... köyünde kain 356 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalı adına tespit gördüğünü, yapılan teknik ve idari inceleme neticesinde dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde kaldığını, orman tahdidi gören yerlerin hiçbir şekilde daraltılamayacağını ve zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini ileri sürerek çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tespitinin iptali ile orman olarak hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asıl Davada Davalı Cevabı:

5. Davalı ... cevap dilekçesinde; 1978 yılında mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları neticesinde dava konusu taşınmazın tapusunu aldığını, keşif sırasında orman görevlilerinin de hazır bulunduğunu, o tarihte 20.000 m2’den fazla yer iktisap edilemediğinden sahip olduğu bir kısım yerin tapu dışında bırakıldığını, orman tahdit sınırları içerisinde kalan yerler ile ilgili hak iddia etmediğini, 1948 doğumlu olduğunu, babasının 93 yaşında vefat ettiğini, dedesinin ise savaşa gidip bir daha dönmediğini, yaşasaydı 135’li yaşlarda olacağını, dedesinin bu taşınmazı işlediğini, taşınmazda çok eskiden dikilmiş zeytin ağaçlarının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen Davada Davacı İstemi:

6. Davacılar ... ve arkadaşları vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 24.05.1995 tarihli dava dilekçesinde; davalı ...’in senetsizden açtığı tescil davası neticesinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.1977 tarihli ve 1977/66 E., 1977/100 K. sayılı kararı ile Tapu Müdürlüğünün cilt no 40, sayfa 83, sıra 2’de kayıtlı mükerrer tapu kaydını aldığını, ancak anılan taşınmazın müvekkilleri ve murislerine ait 21.7.1969 tarihli ve 63, 64 sıra ve 7.2.1962 tarih 1-4 sıra ve Eylül 1340 tarihli 3 sıra numaralı kadim ve sahih tapu kayıtları ile geldi kayıtları hudutları içerisinde kaldığını, tapuda kayıtlı taşınmazların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, davalının hukukî kıymeti olmayan tapu kaydına dayanarak işlemler yaptığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile davalının müdahalesinin men’ine karar verilmesini istemiştir.

7. Bir kısım davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili 30.10.2009 havale tarihli dilekçesiyle; vekâletnamesindeki feragat yetkisine dayalı olarak davadan feragat ettiğini mahkemeye bildirmiş ve dava konusu taşınmazın davalı ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

8. Müdahil davacılar ... ve ... vekili 09.08.1995 tarihli dilekçesinde; ...’nin murisleri ..., ... ve ...’nin vekili ... tarafından ... ve ... çiftliklerinin tamamının dava dışı ...’a satış vaadi sözleşmesi ile satıldığını, ... tarafından da değişik tarihlerde müvekkillerine satışlar yapıldığını, davanın kendilerine satılan taşınmazlarla ilgili olduğunu ileri sürerek davacılar yanında asli müdahil olmalarına ve mirasçı ... adına tescil edilecek payın müvekkilleri ... ve ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen Davada Davalı Cevabı:

9. Davalı ...; dava dilekçesinin usulüne uygun tebliğine rağmen cevap dilekçesi sunmamış, 16.04.2009 tarihli celsede; dava konusu yerin babasından kaldığını, adına tapulu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

10. ... Asliye Hukuk Mahkemesince; davaya konu parsel hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 5. ve 27. maddeleri gereğince görevsizlik kararı ile dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmış ve dosyalar birleştirilmiştir.

11. ... Kadastro Mahkemesinin 07.10.2010 tarihli ve 2009/334 E., 2010/796 K. sayılı kararı ile; davacıların mirasbırakanı ...’a isabet ettiği bildirilen çiftliklerin paylaşma işleminin 21 Haziran 1885 (1301 H.) tarihli başvuruya rağmen başvuru ile ilgili belgeler bekletilerek 25 yıl sonra 21 Ağustos 1910 (1326 H.) tarihinde yapıldığı, 26 Temmuz 1291 tarihinde yürürlüğe giren Nizamname hükümlerine göre bu tarihten sonra vakıflarla ilgili olarak her türlü kayıt ve belgelerin tapu idarelerine devredildiği, her türlü tasarruf işlemlerinin devrin yapıldığı tapu idarelerince yapılması gerektiği, miras paylaşımının 1301 tarihinde yapılması nedeni ile tapu maliki ...nin en geç bu tarihte öldüğünün kabulünün zorunlu olduğu, 1326 tarihine kadar tapu intikalinin yaptırılmayarak beklenildiği ve 1326 tarihinde Liva Meclisinde yaptırıldığı, 26 Temmuz 1291 tarihli Nizamname gereği tapu idaresi önünde yapılması gerekirken neden 25 yıl sonra liva meclisinde yaptırıldığının anlaşılamadığı, davacıların dayandıkları bütün tapu kayıtlarının bu kayda dayanan ve bu kayıttan tedavül gören tapu kayıtları olduğu, işlem tarihi itibarı ile uyulması gereken yasal prosedüre uyulmayarak intikal yapılmasının ve bu intikal için de 25 yıl beklenilmesinin tapunun hukukî kıymetinin kalmadığını gösterdiği, yapıldığı tarihte merî olan yasanın ya da mevzuatın öngördüğü maddi ya da şekli şartları taşımayan işlemlerin hukukî sonuç doğurmasının mümkün olmadığı, bu durumda tapu kaydının davalı zilyet lehine hukukî kıymetini kaybettiği; davacılar ..

... ve arkadaşlarının tutunduğu tapu kaydının gayri sabit sınırlı olup, dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbirleri ile düz hatlarla birleştirilmesi sonucu oluşan geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dere, dağ, ırmak, tepe, orman, kayalık-taşlık alan gibi yerlerin bulunması karşısında dış hat ya da sınır olarak belirlenen geometrik şeklin tarafları bağlayıcı addedilmesinin olanaksız olduğu, dayanılan tapu kaydının bu nedenle sınırları itibarı ile geçerli sayılmasının mümkün olmadığı; tapu kaydında sabit kabul edilebilecek bir sınır olmadığı için kayıtta yazılı miktarın nereden ölçüleceğini tespit etmenin mümkün olmadığı, kadastro çalışması sırasında tespit gören ve özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte olan arazilerin çevresi dağ, tepe, orman, taşlık, kayalık ve benzeri arazilerle çevrili küçük sayılabilecek alanlardan oluştuğu, sınırların birleştirilmesi ile oluşan geometrik şeklin içinde kalan arazi yapısı içerisinde miktar itibarı ile uygulama yaparak davacıların tutundukları tapu kapsamında taşınmaz belirlenemeyeceği, tapu kaydının miktarı itibarı ile de araziye uygulanmasının mümkün olmadığı, bu açıdan da tapu kaydının hukukî sonuç doğurmasının mümkün olmadığı; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesi uyarınca harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılacağı, davacılar ... ve arkadaşlarının ise davalı tarafın taşınmazı kendilerine teb’an ve kiracı sıfatıyla kullandığını kanıtlayamadığı, eski tapu kaydının davacıların zilyetliği ile birleşmediği, mülkiyet iktisabı için zilyetliklerinin bulunmadığı; kaldı ki, ailenin dayandığı tapu kayıtlarının miktar itibarı ile geçerli olduğu varsayılsa bile tapu kaydında yazılı taşınmaz miktarı, tapu kaydında malik görünen kişi sayısı, kaydın oluşturulduğu ve tedavül gördüğü zamanın tarımsal üretim metot ve tekniği, toprak işlemenin hayvan ve insan gücü ile yapılması, bir insanın da işleyeceği alanın çok kısıtlı olması hususları nazara alındığında davacıların ve miras bırakanlarının tapu kaydında belirtilen miktarı işlemelerinin mümkün olmadığı, eski tapu kayıtlarına tutunan davacıların işçi tutarak, araç gereç temin ederek vb

. yollardan kayıtta yazılı miktarı işlediklerini de kanıtlayamadıkları, bu boyutta bir arazinin kiracılara verme usulü ile işlenmesi hâlinde bu durumun yöre halkının gözünden kaçmasının, şahit olan insan bulunamamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, tapuda malik görünenlerin davaya konu taşınmaza hiçbir zaman zilyet olmadıkları sabit olduğu için lehlerine tapunun hüküm doğurmasının mümkün olmadığı; hukukî değerini yitiren tapu kayıtlarının tedavül görmesi neticesinde yeni hak iddia edenler ortaya çıkmış ise de hukukî geçerliği olmayan tapu kayıtlarının tedavül görmesi ile yeni hak sahibi olunamayacağı, müdahiller ... ve ...’ın iddialarının dinlenme olanağı bulunmadığı; davacılar ... ve arkadaşlarının tutundukları tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsadığı kabul edilse dâhi davalı tarafın 743 sayılı Medeni Kanun’un meriyetinden evvel 10 yılı aşkın bir süre taşınmazda zilyet olduğu, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un meriyet kazanmasından sonra da kadastro tespit tarihine kadar malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız devam ettiği, davacıların bu duruma müdahale edip varlığını iddia ettikleri haklarını korumak için herhangi bir çekişme yaratmadıkları, davalı tarafın bir insan ömrünü aşar zilyetliğinin te’ban ve kiracılık sıfatı ile devam ettiğinin davacılar tarafından kanıtlanamadığı, hâlen yürürlükte olan 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunnamesinin 20. ve 78. maddeleri gereğince davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının davalı lehine hukukî kıymetini yitirdiği, davalı lehine iktisap koşullarının oluştuğu; davacılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in vekilleri vasıtasıyla davadan feragat ettikleri, vekilin vekâletnamede feragat yetkisi bulunduğu, feragatin mevcut davanın özelliği gereği kesin hükmün sonuçlarını doğuracak nitelikte olduğu, anılan davacılar yönünden feragat nedeniyle davanın reddi gerektiği, feragat etmeyenler yönünden ise yukarıda belirtilen nedenlerle esastan davanın reddi gerektiği; dava konusu taşınmazın geldisi olan tapu kaydının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.11.1975 tarihli ve 1975/136 E., 1975/206 K. sayılı kararına (doğrusu 13.07.1977 tarih ve 1977/66 E., 1977/100 K.) istinaden ...-... (doğrusu ...) adına oluştuğu, mahkeme kararıyla oluşan tapu kaydının dava konusu 356 ada 1 parsel sayılı taşınmaza miktarı ve sınırları itibariyle uyduğu, keşif sırasında yapılan uygulama ile bu durumun saptandığı, davalının tutunduğu tapu kaydının hukuken geçerli olduğu, taşınmazın orman sınırlaması dışında kalan kısmı yönünden hukukî sonuç doğuracağı, davalının dayandığı tescil davasında Hazine, köy tüzel kişiliği ve orman idaresinin taraf olduğu, davalı lehine tesis edilen kararın kesinleştiği, eldeki davaya konu taşınmazın tescil davasına konu taşınmaz ile aynı olduğu, taşınmazın orman sınırları dışında kalan kısmı yönünden; bu kısmın 6831 sayılı Kanun’un 17/2

. maddesi kapsamında orman içi açıklık olmasına karşın davalı lehine orman idaresi aleyhine kesin hüküm şartlarının oluştuğu, tarafların kesin hüküm ile bağlı olduğu, ancak orman sınırlaması içerisinde kalan kısmı yönünden davalı adına yapılan tescilin yolsuz olduğu, yolsuz tescilin davalı lehine hukukî sonuç doğurmasının ve hak kazandırmasının mümkün olmadığı, ancak idarenin hatasından kaynaklanan zarar var ise davalının bunu talep edebileceği gerekçesiyle, davacı ... idaresinin davasının kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının reddine, dava konusu 356 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporuna ekli krokide A harfli ile gösterilen 15.584,47 m2’lik kısmının kadastro tespit tutanağındaki vasıfla davalı ... adına tespit ve tapuya tesciline, A harfi ile gösterilen kısmı dışında kalan yerler orman tahdit sınırı dışında (doğrusu içinde) kaldığından bu kısmın tescil harici bırakılmasına karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

12. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ... ve arkadaşları vekili, davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

13. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 12.04.2013 tarihli ve 2012/7794 E., 2013/4292 K. sayılı kararı ile; "...Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

... tarafından davalı sıfatıyla Hazine, Orman Yönetimi ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre açılan tescil davasının kabulüne, D: Kısmen Devlet ormanı, kısmen ..., Batısı; Devlet ormanı, K: Devlet Ormanı, G: Kroki de (A) ve (B) harfiyle gösterilen tescil harici bırakılan toplam 1900 m2 yüzölçmündeki yer ve bu yerden sonra Devlet Ormanı ile çevrili 18772 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazın ... adına tesciline ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.1977 gün ve 1977/66/100 sayılı kararının kesinleşmesiyle, Kasım 1978 tarih 2 sıra numarası ile tapuya kayıt edilmiştir.

1) Mahkemenin temyize konu 04.10.2010 günlü kararı davacılar ..., ... ve ... ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili Avukat ...'a 20.12.2010 günü tebliğ edilmiş, kararı temiz ettikleri 13.03.2012 tarihinde ise temyiz süresi geçmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Hazine ile çiftlik tapu kayıtlarına dayanan ...nin temyiz itirazlarına gelince;

2) Hazine ile çiftlik tapu kayıtlarına dayanan ...nin temyiz itirazlarına gelince;

Keşifte bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar, çekişmeli parselin tapuya dayanan ... ve arkadaşları tarafından hiç zilyet edilmediğini, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinmeye dayanan gerçek kişi ve bayiileri tarafından tarım alanı olarak zilyet edildiğini söylemişler, orman bilirkişi, ziraat uzmanı ve jeolog bilirkişi raporlarında da, yörede 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman tahditinde çekişmeli parselin krokisinde (A) ile gösterilen 15.584,47 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman sınırları dışında, (B), ( C ) ve ( D ) ile gösterilen bölümünün ise orman sınırları içinde bırakıldığı, eğimi %17 olduğu, eğimin yedi adet teras ile giderildiği, üzerinde 40-80 yaşında 52 adet zeytin ağacı ile 7 adet kızıl çam ağaçları bulunduğu, taşınmazın bir bölümünde ise bakla ekili olduğu, eski tarihli haritalarda kısmen zeytinlik ve kısmen yeşil ile renklendirilen orman alanı olarak görüldüğü, 1996/11 sayılı dosya içinde bulunan ve tapu kapsamını belirleyen haritaya göre dayanılan çiftlik tapusu içinde kaldığı bildirilmiş,

Mahkemece, ...lı ... mirasçılarından olan ... ve arkadaşlarının tutunduğu çiftlik tapu kayıtları tesis ve tedavülleri itibariyle uygulanmamış, tapu uygulaması yönünden Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esaslı dosyasında yapılan keşiflerdeki yerel bilirkişi beyanları okunmak ve bilirkişi rapor ve krokileri uygulanmak suretiyle elde edilen krokilere göre tapu kayıtlarına kapsam belirlenmiş, bu konudaki bilirkişi raporlarına dayanılmış, davalı tarafın savunması kabul edilerek, tapu kayıtlarının sınırları itibariyle çekişmeli parselin tamamını kapsayacak nitelikte olmadığı, nokta sınırlar şeklinde olduğu, bu sınırlar içerisinde tapu kaydına değer vermek için zilyetlikle birleşmesi gerektiği, ancak; tapuya tutunan kişilerin bu yerlere hiç zilyet etmedikleri, Arazi Kanunnamesi'nin bazı hükümleri yürürlükten kaldırılsa da, bazı maddelerinin bu arada 20 ve 78. maddelerinin de, tesbit veya dava tarihi tarihi itibariyle halen yürürlükte olduğu, zilyetliğe dayanan kişilerin, Medenî Kanunun yürürlüğünden az 10 yıl önce başlayan zilyetliği karşısında bu tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği, Medenî Kanunun yürürlüğünden en az 10 önce başlayan zilyetliği bilecek yaşta ve durumda tanık bulma zorluğu karşısında, bir insan ömrümü aşan zilyetliği haber veren tanık ifadelerine değer verilmesi gerektiği, tapu kaydı miktarı ile geçerli kapsamı belirlenmemişse de, sabit sınır bulunamadığından sabit sınırdan başlanarak miktar ile geçerli kapsamı tayin etmenin mümkün olmadığı, çiftlik tapu kayıtlarına dayanan kişilerin dayandığı yukarıda sayılan delillerin fotokopi şeklinde sunulduğu, asılları sunulmadığı gibi ilgili kurumlardan asıllarının temin edilmediği, bu nedenle bu delillere değer verilemeyeceğine değinilerek, çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporlarına göre kesinleşen orman sınırları içinde kalan (B), ( C ) ve ( D) ile gösterilen bölümlerinin orman olarak tapulama dışı bırakılmasına, orman sınırları dışında kaldığı belirlenen (A) bölümünün ise tescil hükmü ile oluşan tapu kaydına dayanılarak davalı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiştir.

İstisnalar dışında, kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunduğu hallerde, bir yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve hukukî durumu orman kadastro tutanak ve haritalarının uygulanması suretiyle belirlenir, yapılan uygulamada çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakılan (A) bölümün üzerinde orman ağacı ve kalıntısı bulunmadığına göre, bu bölümün Devlet Ormanı olduğu söylenemez. Kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde bırakıldığı belirlenen (B), ( C ) ve ( D ) bölümlerinin ise tapu kaydının oluşumuna esas tescil hükmü kapsamında kalıp kalmadığı yöntemince belirlenmemiş, tescil hükmünün tarafı olan Orman Yönetimi ve Hazine için kesin hüküm oluşturacağı gözetilmemiştir.