muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26980, Karar No: 2016/12899, Tarih: 09.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26980 E.  ,  2016/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye aykırı olarak mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, hakaret suçundan önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu açıklanması geri bırakılan hükümdeki sanığın lehine olan, tehdit suçunda 5 ay hapis cezası yerine 6 ay hapis cezasına, hakaret suçunda da 1740 TL yerine 7300 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Olay tutanağı, müşteki anlatımı ve tanık ifadelerindeki, sanığın tehdit olarak söylediği söylediği sözlerin farklı olması, sanığın katılana söylediği kabul edilen “seni yok edeceğim” biçimindeki sözlerin tanık polis memurlarının beyanlarında geçmediği, sanığın söylediği diğer sözlerin ise TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamında sair tehdit suçuna sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında; tutanak ve beyanlar arasındaki çelişkinin taraflardan sorularak giderilmeye çalışılması, çelişki giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip beyanlardan hangisinin üstün tutulduğu gösterilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 106/1-1. cümlesinin uygulanması,

3- Hakaret suçunun aleni yer olan karakol önünde işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

4- Sanığın aşamalarda ayak ayak üstüne attığı için polislerin kendisine vurduğuna ilişkin beyanları ile alınan adli muayene raporunda da sanığın basit tıbbi müdahale ile iyileşir şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında tehdit suçu yönünden TCK'nın 29, hakaret suçu yönünden ise TCK'nın 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23858, Karar No: 2010/27216, Tarih: 04.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/23858 E.  ,  2010/27216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/2024

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2008

NUMARASI : 2008/37 Karar - 2006/448 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu tartışılmış ise de sanığa atılı silahla kasten yaralama suçunun karar tarihi itibariyle 5271 Sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında olmadığı ve sanığın adli sicil kaydındaki sabıkasının da adli sicilden çıkarılma şartlarının oluştuğu gözetilerek, 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14489, Karar No: 2012/5139, Tarih: 02.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/14489 E.  ,  2012/5139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/06/2007 tarih ve 2007/234-2008/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin dava dışı arsa sahipleri ile imzaladığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca ve müteahhit sıfatıyla, 5 nolu konutun sahibi olduğunu, müvekkilinin ortağı bulunduğu davalı şirketçe bu konutun müvekkiline satıldığını, davalı şirketin o sırada tapu sicilinden intikal işlemleri yapamaması ve anılan konutun mülkiyetinin arsa sahipleriyle dava konusu olması nedeniyle, davalı şirket tarafından müvekkiline 30.06.1997 tarihli ve 7.000.000.000. (7.000) TL bedelli bir teminat senedi keşide edildiğini, davalının 5 nolu konutun mülkiyetini müvekkiline devretmeye yanaşmadığını ileri sürerek, öncelikle dava konusu taşınmazın müvekkili adına tapuya tescilini, bu mümkün olmazsa taşınmazın değerinin tespit edilerek bu miktar alacağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, şirket defterlerinde dava konusu borca ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığını, taşınmaz satış vaadi sözleşmelerinin resmi şekilde yapılması gerektiğini, teminat senedindeki imzanın kime ait olduğunun ve davacının edimini yerine getirip getirmediğinin dahi belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizce verilen bozmaya uyularak, dairenin mülkiyetinin başka bir şahsa devredilmiş olduğu, senet altındaki imzanın davalı şirket yetkilisine ait olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 7.000 TL'nin 15.03.2002 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2404, Karar No: 2009/10486, Tarih: 12.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2404 E.  ,  2009/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Akde aykırılık nedeni ile sulh hukuk mahkemesince verilen tahliye kararına istinaden kiracı Osmangazi Belediye Başkanlığı aleyhinde ilamlı takip yapılmaktadır. İnfaz sırasında taşınmazda bulunan üçüncü kişi Ü. S..'in kiracının kiracısı (alt kiracı) olduğunu iddia etmesi üzerine icra dosyası İİK.nun 276.maddesi uyarınca bir karar verilmek üzere icra mahkemesine gönderilmiştir. Tahliye ilamına konu taşınmazı, kiracı belediyenin 1.3.2006 tarihli kira sözleşmesi ile Ü. S..'e kiraladığı taraflar arasında çekişmesizdir. Kira sözleşmesine aykırı olarak taşınmazın kiralanması nedeni ile kiracının tahliyesine karar verildiği dayanak sulh hukuk mahkemesi ilamından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kiracı aleyhine alınmış tahliye ilamı ile alt kiracı Ü. S..'in tahliye edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Kiracı, BK.nun 259.madde hükümleri uyarınca kiralananı, tamamen veya kısmen başkasına kiraya verebilir. Alt kiracının kiracılık ilişkisi kiracıya bağlı olarak devam eder. Kiralayan ile kiracı arasındaki kira ilişkisi herhangi bir nedenle son bulduğunda alt kiracının da kiracılığı sona erer. Zira, alt kiracının kiralayana karşı ileri sürebileceği herhangi bir talep hakkı bulunmamaktadır.(HGK.nun 10.10.2001 tarih, 2001/6-942 E. - 696 K.sayılı ilamı)

Kiraya veren ile kira ilişkisi takibe konu sulh hukuk mahkemesinin tahliye ilamı ile sona erdiğinden, alt kiracı Ü. S..'in de kiracılığı, kiracı borçluya bağlı olarak sona ermiştir. İcra mahkemesince, İİK.nun 41.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı kanunun 276/son maddesi hükmü gereğince alt kiracı Ü. S..'in borçluya tebaen mecurda oturduğu anlaşıldığından üçüncü kişi sayılmayacağı da gözetilerek; tahliyesinin emredilmesi gerekirken,  kiraya veren alacaklı Vakıflar Genel Müdürlüğüne 7 gün içinde mahkemeye müracaat etmesi için süre verilmesi isabetsizdir. Açıklanan nedenlerle icra mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/05/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13954, Karar No: 2023/1327, Tarih: 07.02.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/13954 E.  ,  2023/1327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2020/583-2022/604

HÜKÜM/KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2020/342-2020/5147 sayılı ilamı ile mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi olan ... 'ın, Halk Bankası Girne Şubesinden kullandığı 60 ay vadeli 40.000,00 TL bedelli kredi karşılığında kendisine hayat sigortası yapıldığını, ... 'ın 11.07.2014 tarihinde vefat ettiğini, vefat ettiği tarihte 60 ay üzerinden çektiği kredinin 11 ayını ödemiş olduğunu, vefat sonrasında kalan taksitlerin müvekkilleri tarafından ödenmeye devam edildiğini, müvekkillerinin kalan kredi borcunun sigorta tarafından ödenmesi için başvuruda bulunduklarını ancak sigorta şirketinin "murisin poliçe düzenlenmesi sırasında ölümüne neden olan hastalığını gizlemiş olduğu" gerekçesiyle ödeme yapmadığını, müvekkillerinin murisi ... 'ın kredi çekerken yapılmış olan hayat sigortası sırasında vefatına neden olan hastalığını bilmesine imkan olmadığını, durumunu saklasa bile bu araştırmayı yapmayan sigorta şirketinin haksız olduğunu, sigortacılar tarafından doldurulan beyan formunda murise rahatsızlığına ilişkin açık bir sorunun olmadığını, müvekkillerinin 3. kişi yani poliçenin lehtarı konumunda olduklarını, murislerinin veya sigorta şirketinin kusur veya hatasından kaynaklanan durumların kendilerine yansıtılamayacağını belirterek, müvekkillerinin murisi ... 'ın vefat tarihi olan 11.07.2014 tarihinde kalan borcu olan 44.411,64 TL'nin vefat tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.07.2017 tarih ve 2016/1019-2017/525 sayılı kararı ile; davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.07.2017 tarih ve 2016/1019-2017/525 sayılı kararı ile; davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2020/342-2020/5147 sayılı kararı ile" poliçede dain mürtehin sıfatına haiz bankanın davaya muvafakat etmemesi üzerine mahkemece davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş ise de kararın temyizi üzerine temyiz incelemesi aşamasında dava dışı bankanın, kredi borcunun davacı mirasçılar tarafından kapatıldığını borç kalmadığını bildirdiği,dain mürtehinin davaya muvafakati ya da kredi borcunun ödenmesine ilişkin hususun, sonradan tamamlanabilir dava şartı olduğu gözetildiğinde bankanın krediye ilişkin borcun ödeme ile son bulduğuna ilişkin yazı cevabı karşısında bankanın davaya muvafakatına gerek kalmayıp davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunduğunun gözetilip, işin esasına girilerek karar verilmek üzere hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;" hükme esas alınan 28.04.2022 havale tarihli Adli Sağlık Raporu uyarınca, davacıların murisinin ölüm sebebi olan "Serebrovasküler olay" tanısının gelişiminde rol oynayan geçmişteki birçok hastalık ve durum bulunmakla birlikte, muriste poliçe tanzimi öncesi mevcut olan Geçici Serebral İskemik Atak ve Serebrovasküler Hastalık tanıları ile ölüm sebebi arasında illiyet bağının bulunduğunun, ayrıca murisin geçmişteki tansiyon yüksekliği, kolesterol yüksekliği, şeker hastalığı, kalp hastalığı, kalp yetmezliği, kalp damar hastalığı, damar hastalıklarının Serebrovasküler olay gelişimine zemin hazırlayan hastalıklar olduğunun tespiti karşısında; sigorta ettiren murisin sözleşme yapılırken mevcut olan hastalıkların, doğru şekilde sigorta şirketine bildirmemek suretiyle beyan yükümlülüğüne aykırı davranmış olduğunun anlaşıldığı, murisin beyan yükümlüğüne ihlali ile gerçekleşmiş olan riziko arasında da bağlantı bulunduğu yani illiyet bağı bulunması sebebiyle sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcunun ortadan kalkması sebebiyle" davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, görüş bildirilen Geçici Serebral İskemik Atak ve Serebrovasküler Hastalık tanılarının hangi tarihte ve nerede konduğu ve bunlar için müteveffanın düzenli ya da geçici ilaç kullanıp kullanmadığı anlaşılamadığını, müteveffanın kalbiyle ilgili rahatsızlığı olduğunu, Geçici Serebral İskemik Atak ve Serebrovasküler Hastalık tanıları diye raporda belirtilen hastalıkların belli olmadığını, bu sebeple en azından bu hususta ek rapor alınması gerektiğini, davalı sigorta şirketinin poliçede bilgilendirmeye ilişkin yönetmelikteki yükümlülüklerine uymadığını, müvekkilerinin murisine eksik beyanda bulunmasının sonuçları, beyanının nasıl olması gerektiğinin izah edilmediğini,matbu evrakların imzalatıldığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigorta poliçesine dayalı vefat tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1401 vd. maddeleri, Hayat Sigortası Genel Şartları,

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olmasına, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında ve 25.04.2022 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Değerledirme bölümünde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince davacılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanı mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6760, Karar No: 2016/4869, Tarih: 07.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/6760 E.  ,  2016/4869 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ile şikayet olunan .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan borçlu .... Şti. adına kayıtlı yedi adet aracın satışından elde edilen paranın paylaştırılması için... sayılı dosyasında düzenlenen 28.04.2011 tarihli sıra cetvelinde, şikayet olunan ...'nin satışa konu araçlar üzerindeki haciz tarihinin 10.12.2009 olarak belirtildiğini, oysa müvekkili kurumun haciz tarihi 22.07.2009 olduğundan müvekkiline ilk sırada yer verilmesi gerektiğini, ayrıca sıra cetvelinde müvekkilinin alacağı ile şikayet olunan ....alacağının garameten paylaştırıldığı belirtilmişse de paylaşımın eşit yapıldığını, bunun yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ..., şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan borçlu şirket ile diğer şikayet olunan ... (...), cevap vermemiştir.

Mahkemece, ....plakalı araçlar üzerine ilk haczi koyanın şikayet olunan ..., ... plakalı araç üzerine ilk haczi koyanın ise ....plakalı araç ve diğer altı aracın haciz tarihinin ve uygulanacak yasa hükümlerinin farklı olması nedeniyle ayrı sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği,.... plakalı araçla ilgili sıra cetvelinde paylaştırmanın 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi uyarınca, diğer araçlarla ilgili paylaştırmanın ise, 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince yapılması gerektiği, şikayetçi ve şikayet olunan kamu kurumları arasında paylaştırmanın eşit şekilde yapılmasının 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle şikayet dilekçesindeki şikayet nedenlerinin kısmen kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, şikayetin niteliği itibariyle taraflarca sarf edilen yargılama giderlerinin üzerlerinde bırakılmasına, taraf vekilleri lehine vekalet ücreti takdir ve tayinine yer olmadığına dair verilen kararın, şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 20.01.2014 tarih ve 2013/8211 E., 2014/271 K. sayılı ilamı ile şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddiyle, şikayet olunan ...'nin .... plakalı araç üzerindeki 26.02.2008 tarihli haciz sonrasında süresinde satış talebinde bulunmadığı ve haczinin düştüğü, bu nedenle .../...

S.2

S.2

mahkemece, diğer şikayet olunan ... sıra cetveline yapılan bir itirazın olmadığı da gözönünde bulundurularak, bu araç yönünden de sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ve HMK'nın 326/1. maddesi uyarınca, şikayetçinin haklı çıkmasına ve HMK'nın 312/2. madde koşullarının da oluşmamış bulunmasına göre şikayetçi taraf lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu, .... plakalı araçlar üzerindeki ilk haczin şikayet olunan .... ait olduğu, bu iki araç dışındaki diğer araçlar üzerindeki ilk haczin şikayet olunan ...’ye ait olduğu, belirtilen sebeple... 2079 plakalı araçlar ile diğer beş araç için sıra cetvelinin ayrı düzenlenmesi gerektiği, .... plakalı araçlarla ilgili paylaştırmanın 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi uyarınca, diğer araçlarla ilgili paylaştırmanın ise; 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre yapılması gerektiği, yine icra müdürlüğünce sıra cetvelinde garame usulüne göre paylaştırma yapıldığı belirtilmesine rağmen şikayetçi kurum ve şikayet olunan .... arasında eşit şekilde paylaştırma yapılmasının 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayet nedenlerinin kısmen kabulü ile 28.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ile şikayet olunan ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekili ile şikayet olunan .... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ile şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzetlme yolu açık olmak üzere, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2408, Karar No: 2014/17896, Tarih: 03.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2408 E.  ,  2014/17896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bir kimsenin konutuna,konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek,failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir.Bu nedenle,konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma,dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur.Konuttan çıkmamak,konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Olay günü evinin önünde beklemekte olan katılanın yanına gelerek kendisini sivil polis olarak tanıtan sanığın, katılana, kocasının sahte para bulundurmaktan dolayı yakalandığına dair yalan söyledikten sonra bu duruma aldanan katılanın evine girip başka para olup olmadığını sorduğu, katılanın, evde bulunan 200 TL parayı sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra katılandan bir bardak su istediği, katılanın mutfağa gitmesini fırsat bilerek olay yerinden kaçan sanığın üzerine atılı olan konut dokunulmazlığının ihlali ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;