muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5801, Karar No: 2014/5376, Tarih: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5801 E.  ,  2014/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/853-2013/1516

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, sağlık kuralları bakımından günde yedibuçuk saat ve daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında çalıştığını, günlük azami çalışma süresinin yedibuçuk saat olması gerekirken, fiilen sekizbuçuk saat çalıştırıldığını belirterek günlük bir saatlik çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretinin, yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince yüzde seksen zamlı olarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 18.04.2007-15.02.2008 tarihleri arasında fazla çalışma yaptığı benimsenerek davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizin 20.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma sonrası davacının fazla sürelerle çalışmalarının 01.05.2011 tarihine kadar devam ettiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğine göre, dairemizin 20.05.2013 tarihli bozma ilamı sonrası, davacının 01.05.2011 tarihine kadar aynı şartlarla, fiilen sekizbuçuk saate tabi çalıştığı kabul edilerek, yürürlükteki toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereği, 25.02.2009 tarihine kadar yüzde yirmibeş, bu tarihten sonra ise yüzde otuzbeş zamlı yapılan hesaplamalar hüküm altına alınmıştır. Ancak 22. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresi 28.02.2011 tarihinde

bitmiş olup 01.03.2011-01.05.2011 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesi düzenlemesi araştırılmamıştır. Anılan dönemde uygulan toplu iş sözleşmesi metni dosya arasına alınıp fazla sürelerle çalışma konusundaki düzenleme araştırılarak, gerekirse bu dönem için bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

3- Davacı, bozma sonrası açtığı birleşen davayı 23.12.2013 harç tarihli dilekçe ile ıslah etmiştir. Davalı ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımı değerlendirmesi yapılmışsa da bu değerlendirmede sadece birleşen dava tarihinin esas alındığı anlaşılmaktadır. Davalının, zamanaşımı savunması denetime elverişli raporla değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/919, Karar No: 2023/1054, Tarih: 15.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/919 E.  ,  2023/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçlusu olduğu İzmir 24. İcra Müdürlüğü 2018/9275 E. Sayılı icra dosyasında hazırlanan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olmadığını ileri sürerek düzenlenen sıra cetvelinin iptali ile dosyanın infazen kapatılması kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Şikayet olunan ... cevap dilekçesinde; şikayetçinin hukuki yararının bulunmadığını, sıra cetveline şikayet etme hakkı da bulunmadığını, satış süreç ve işlemlerini sürüncemede bırakmak, alacaklıları zor durumda bırakmak amacıyla mahkemeyi meşgul ettiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... cevap dilekçesinde; dosya borçlusunun İİK’nın 142. maddesine göre borçlu olduğundan dolayı sıra cetveline yönelik itiraz hakkı bulunmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, şikayetçi olanın takip dosyasında alacaklı değil borçlu olduğu, sıra cetveline karşı şikayet hakkı olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; İzmir 24.İcra Müdürlüğünün 2018/9275 E. Sayılı dosyasında hazırlanan sıra cetvelinin yedi günlük kesinleşme süresi beklenilmeden ve bu sürede dosyaya dosya alacaklısı tarafından bir bankadan alınmış kesin ve süresiz teminat mektubu sunulmadan icra müdür yardımcısı tarafından dosya alacaklısı ...'e ödenerek dosyanın usul ve yasaya aykırı olarak infazen kapatıldığını, istinaf incelemesine getirdikleri dosya kapsamında icra memur muamelesi şikayetinde bulunduklarını, sıra cetveline itiraz etmediklerini belirterek ilk derece mahkemesinin kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, sıra cetveline şikayet yolunun yalnızca takip dosyası alacaklılarına öngörülmüş hukuki çare olduğu, şikayet talebinde bulunan borçlunun sıra cetveline karşı şikayette bulunmasında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; icra memur muamelesini şikayet ettiklerini, sıra cetveline itiraz etmediklerini, İcra ve İflas Kanununda açıkça sıra cetveline karşı borçlunun şikayet hakkının bulunmadığına dair bir madde bulunmadığını, sıra cetvelinin ilgililere tebliğden itibaren yedi günlük kesinleşme süresi beklenilmediği gibi şikayet olunan alacaklı ... tarafından icra takip dosyasına bir bankanın kesin ve süresiz teminat mektubu ibraz ettiğinin de görülmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı HMK’nın 369/1, 370 ve 371. maddeleri, İİK’nın 142. maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6901, Karar No: 2006/9760, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6901 E.  ,  2006/9760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, çatı yapılması giderlerinden davalılar payına düşen kısmın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı vekili dava dilekçesinde, anataşınmazın ortak yerlerinden olan terastan sızan suların davacının bağımsız bölümüne verdiği zararın giderilmesi için yaptırdığı ahşap çatının bedelinin arsa payları oranında davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi hükmü uyarınca kat malikleri, anataşınmazın mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumakla yükümlü oldukları gibi; kat maliklerinden biri, tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz.

Dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporu ve onaylı mimari projeye göre ana yapının üstünün açık teras olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece tüm kat maliklerinin rızası olmadan bu terasın üstünün ahşap çatı ile örtülmesinin, Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin buyurucu hükmüne aykırılık oluşturacağı, böyle bir değişikliğe onay vermeyen kat maliklerinin de projede yer almayan çatının yapım giderlerinden sorumlu tutulamayacaklarının düşünülmemesi,

2-Dava dilekçesinde yalnızca çatı yapım masraflarından davalıların paylarına düşen kısmın tahsili istenildiği, su sızıntısından dolayı davacıya ait bağımsız bölümde oluşan zararın tazmini yönünde bir talep bulunmadığı dikkate alınmadan, tazminatı da kapsar biçimde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Dava dilekçesinde 3.1.2004 tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olduğu halde, talep aşılmak suretiyle daha önceki bir tarihten itibaren faize hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6137, Karar No: 2011/4570, Tarih: 07.07.2011

11. Ceza Dairesi 2011/6137 E., 2011/4570 K.

**11. Ceza Dairesi 2011/6137 E., 2011/4570 K.**

**- İDDİANAMEDE GÖSTERİLEN SUÇ DIŞINDA CEZA VERME

- SAHTE FATURA DÜZENLEMEK

- SAHTE FATURA KULLANMAK**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 225 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, 5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının "sahte fatura kullanmak" suçundan açıldığı gözetilmeden dava konusu yapılmayan "sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediğinden bahisle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2446, Karar No: 2019/7646, Tarih: 29.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2446 E.  ,  2019/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02/12/2015 gün ve 2014/369 - 2015/712 sayılı kararı onayan Daire'nin 09/01/2018 gün ve 2016/12222 - 2018/95 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalının 03/11/2010 tarihinde müvekkili aleyhine aşağılayıcı ifadeler içeren bir yazı yazdığını, yine davalının 08/06/2011, Kasım 2011 ve Aralık 2011 tarihli yazılarında da müvekkilleri hakkında aşağılayıcı ifadelerle gerçek dışı ithamlarda bulunduğunu, nihayetinde davalı şirketin imtiyaz sahibi olduğu ve diğer davalının genel yayın yönetmenliği ve sorumlu yazı işleri müdürlüğünü yaptığı Sigortalı Dergisinin Ocak 2012 sayısında “TSRŞB'nin Basın Danışmanı Var Mı?’’ ve ”Yılbaşı Hediyesi Göndermeyerek Cezalandırırım” başlıklı yazıların yayınlandığı, yazıların içeriği itibariyle şirketlerinin faaliyetlerini yanıltıcı ve kötüler nitelikte bulunduğunu ve gerçek dışı isnatlar içerdiğini, kişilik haklarına ağır surette saldırı oluşturan yazıların haksız rekabet ve haksız fiil teşkil ettiği ileri sürerek, davalıların eyleminin haksız fiil ve haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitini, her bir müvekkili için 250.000,00 TL olmak üzere toplam 500.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21233, Karar No: 2025/3002, Tarih: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/21233 E.  ,  2025/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/850 E., 2017/851 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, suça sürüklenen çocuğun, mağdure ile vajinal yönden organ sokmak suretiyle ilişkiye girmesi şeklinde işlediği kabul edilen eylemi nedeniyle atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun mağdurenin gerçek yaşını bilmediğine, bu nedenle suça sürüklenen çocuk hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Mağdurenin, suça sürüklenen çocuğa yaşı hususunda bilgi verdiğine yönelik beyanı ile suça sürüklenen çocuğun, mağdurenin on altı - on yedi yaşlarında olduğunu bildiğine yönelik savunması ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, normatif alana ilişkin değerlendirme olan subjektif nitelikte yaşta hataya düştüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, buna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15596, Karar No: 2013/23070, Tarih: 17.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15596 E.  ,  2013/23070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret (Kadıköy 3.Asliye Ticaret) Mahkemesi’nce verilen 25/11/2011 gün ve 2007/754-2011/740 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/03/2013 gün ve 2012/5067-2013/4802 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait eczanenin davalı ... şirketi tarafından eczane paket sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, taşınma hazırlığı nedeniyle ilaçların kolilerde bulunduğunu, işyerinin geceleyin kepenk kilidi ile camının taş ile kırılarak hırsızlık yapıldığını, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin, ödenmediğini ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak 186.260,66 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7220, Karar No: 2014/11715, Tarih: 25.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7220 E.  ,  2014/11715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında iki yıl süreli doğalgaz satım sözleşmesi akdedilmiş ise de, davalı yanın birinci yıl sonunda sözleşme gereği tesisinde taahhüt ettiği gazı kullanmadığının saptandığını, sözleşme kapsamında üstlendiği edimlerini ifa etmeyen davalının haksız şekilde akdi feshetmesi üzerine asgari alım taahhüdü, sayaç kirası ve sabit hizmet ücreti kalemlerini konu alan fatura borcunu ödememesi neticesi belirtilen alacağın tahsili için aleyhine takip başlatıldığını, itiraz sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; ülkede yaşanan ekonomik krizin oluşturduğu mücbir sebep sonucu müvekkilinin işyerini tasfiye ettiği ve sözleşme hükümlerine uygun olarak akdi feshetmesi nedeniyle davacı yanın alacak isteminin haklı bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taraflar arasındaki yazışmalar ve dosyaya sunulan tüm deliller birlikte irdelenmek suretiyle benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda ekonomik kriz nedeniyle oluşan mücbir sebep üzerine davalının işini tasfiye ederek sözleşme hükümlerine uygun şekilde akdi feshetmekte haklı bulunduğunun saptandığı ve böylece davacı yanın alacak istemin haklı olmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/102, Karar No: 2006/2943, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/102 E.  ,  2006/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.9.2004 gününde verilen dilekçe ile irtifak haklarının iptali, tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.