muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7770, Karar No: 2017/3603, Tarih: 05.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7770 E.  ,  2017/3603 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.05.2015 gün ve 2015/231 Esas, 2015/3864 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, ....2011/2168 E. sayılı dosyasında hacizli bulunan taşınmazın yapılan arttırmada 73.000,00 TL bedelle ihale edildiğini, taşınmaz üzerinde birden fazla haciz olması nedeniyle sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin 1. sırasında müvekkili kurum alacağının toplam 297.000,00 TL olması gerekirken 13.500,00 TL olarak kaydedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla sıra cetvelinin iptali ile kurum alacağının 297.000,00 TL olarak sıra cetveline kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve ..... vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı alacağının satış tarihi itibariyle 283.912,73 TL olduğu, davalılar ... ve ... .... ayrılan payın davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bu davalılar yönünden davanın kabulüne ve sıra cetvelinde ilk üç sırada alacaklı olan davacı kurum, davalılar ... ve .... ödeme yapılmasına karar verildiği, diğer davalıların sıra cetvelinde olmasına rağmen bakiye tutar kalmadığı için ödeme yapılmadığı, borçlu ve kendisine pay ayrılan alacaklıların davada husumet ehliyetleri mevcut olduğu gerekçesiyle, diğer davalılar ..., ..., ..... aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 25.05.2015 günlü, 2015/231 E., 2015/3864 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

.../...

S.2.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7792, Karar No: 2019/10167, Tarih: 26.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7792 E.  ,  2019/10167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, 31.01.2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26207, Karar No: 2024/13146, Tarih: 17.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26207 E.  ,  2024/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1100 Esas 2021/1531 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/378 Esas 2020/123 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte gelen Davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.12.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul 3. Havalimanı'nın yapım ihalesini 03.05.2013 tarihinde müvekkili şirketin de dahil olduğu CMLKK ortak girişiminin kazandığını, bu kapsamda müvekkili şirketin 25 yıl süre ile İstanbul 3. Havalimanı'nı kurmak ve işletmek ile görevli olduğunu, İstanbul Milletvekili ve CHP Genel Başkan Yardımcısı olan davalı tarafından 25.09.2018 tarihinde bu havalimanı ile ilgili yapılan açıklamaların ve 28.09.2018 tarihinde Twitter'dan yapılan paylaşımın gerçek dışı olduğunu, bu iddiaların müvekkili şirket ile bu projede yer alan tüm kurum ve kişileri kamuoyu nezdinde itibarsızlaştırmayı amaçladığını, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından bu konuda yapılan resmi açıklama ile iddiaların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi için davalının kınanması ve bu kınama kararının yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket bir tüzel kişilik olduğundan manevi tazminat talebinde bulunamayacağını, müvekkili tarafından dile getirilen tüm hususların Sayıştay raporları ile de sabit olduğunu, muhalefet partisi milletvekili olan müvekkili tarafından kamuoyunun bilgilendirilmesinin bir hak ve sorumluluk olduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından kendileri dışında gelişen farklı gerekçelerle havalimanının yapımı için yer tesliminin geç yapıldığının ifade edildiği, sadece bu kalemle oluşan kamu zararının oldukça yüksek olduğu dikkate alındığında diğer kalemlerin araştırılmasına gerek görülmediği; kamu zararının doğmasında idarenin yatırım ve ihale kararı verirken gerekçe olarak bildirilen bu aksaklıkları önceden hesap ederek, kamu zararına yol açmaması gerektiği, bir siyasetçi olan davalının bunu dile getirmesinin ifade özgürlüğü yanında görev ve sorumluluğu olduğu, eleştiri sınırlarının aşılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine; Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının milletvekili, davacı şirketin ise İstanbul 3. Havalimanı ihalesini alan ortak iş grubundaki şirketlerden birisi olduğu; davalının 25.09.2018 tarihinde TBMM’de yaptığı basın açıklamasında, İstanbul 3. Havalimanı'nın yapımına ilişkin görüş ve değerlendirmelerde bulunduğu, havalimanının ihalesi gerçekleştikten sonra yer tesliminin ihaleyi alan ortaklığa yaklaşık iki yıl sonra yapılması, havalimanının inşa edileceği alanda yapılacak dolgunun kot yüksekliğinin ihalede belirtilenden daha az olacağının ortaya çıkması ve Sayıştay denetim raporundaki tespitler gibi somut olgulara dayalı olarak İstanbul Havalimanı ihalesinde kamunun zarara uğrayacağına dair beyanlarda bulunduğu, davalının açıklamalarının dayanaksız değer yargılarından ibaret olmayıp olgusal temellere dayalı olduğu, davalının hedefinin doğrudan davacı şirketin kişiliği olmadığı, ihaleyi yürüten devletin ihmal veya kusurlu davranışları nedeniyle kamunun zarara uğrayacağı yönünde iddia, eleştiri ve uyarılarda bulunduğu, idarenin ve davacı şirketin bu iddialara cevap verme imkanlarına sahip olduğu, nitekim Ulaştırma Bakanlığı tarafından iddialara yönelik ayrıntılı bir açıklama yapıldığı, davalının milletvekili olduğu gözetildiğinde kamu yararı olan bir hususta araştırma yapmak ve vardığı sonuçları toplumla paylaşmak gibi bir sorumluluğunun da bulunduğu, kaldı ki davacı şirketin kamuyu ilgilendiren bir ihalenin tarafı olması nedeniyle işin yapımına ilişkin eleştirilere de açık olması gerektiği, basın açıklaması ve dava konusu tweette eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşılmadığı, bu itibarla davacı lehine manevi tazminat ödetilmesi ve kınama kararının koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; basın ve ifade özgürlüğünün sınırsız olmadığını, davalının iddialarının doğru olmadığını, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından bu konuda yapılan resmi açıklama ile iddiaların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, kamuyu bilgilendirme amacının aşıldığını, müvekkili şirketin saygınlığının ve itibarının zarar gördüğünü, davalının açıklamalarının dava konusu projeyi karalamak amacıyla yapıldığını, özle biçim arasındaki dengenin bozulduğunu, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının 25.09.2018 tarihli basın açıklaması ve 28.09.2018 tarihinde paylaşmış olduğu tweette kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanması talebine ilişkindir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davalının 25.09.2018 tarihli basın açıklaması ve 28.09.2018 tarihinde paylaşmış olduğu tweette kullanılan söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat, davalının kınanması ve kınama kararının yayınlanması talebine ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu basın açıklaması ve tweette, muhalefet partisi milletvekili olan davalı tarafından İstanbul 3. Havalimanı yapımına ilişkin görüş ve değerlendirmelerde bulunulduğu, Sayıştay raporlarında da yer alan yer tesliminin geç yapılması, kotun düşürülmesi gibi sebeplerle kamunun zarara uğrayabileceğine dair kaygı ve düşüncelerin dile getirildiği, dava konusu basın açıklaması ve tweet güncel olup kamuoyunu yakından ilgilendirdiği, kamu yararı bulunan bir konu ile ilgili muhalefet partisi milletvekili tarafından bu değerlendirmelerin yapılmasının davalı yönünden hak ve görev olduğu, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği, tüm bu açıklamalar ışığında dava konusu basın açıklaması ve tweette geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı, davacı şirketin kamuyu ilgilendiren bir ihalenin tarafı olması nedeniyle işin yapımına ilişkin eleştirilere de açık olması gerektiğinin anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti taktirine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27042, Karar No: 2018/1325, Tarih: 13.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27042 E.  ,  2018/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nun 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,

“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,

2-)Telef ederek

3-)Kıymetten düşürerek,

4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,

5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;

Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; sanıkların 01.03.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile şikayetçilerin mağazasını kiraladıklarını, kirayı 2012 yılının Şubat ayından itibaren ödemedikleri bu nedenle İstanbul 25.İcra Müdürlüğünün 2012/19829 sayılı dosyasıyla başlatılan takipte hacze gidildiği, borcun ödeneceğine dair taahhüt alındığı ve şirketin bir kısım mallarının hacz edildiği, şirket hakkında İstanbul 14.İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/1255 Esas sayılı dosyası ile tahliye davası ve İstanbul 14. İcra Ceza Mahkemesinde 2012/498 Esas sayılı dosyası ile taahhüdü ihlal davası açıldığı, kiralanan mağazanın kapalı olduğunu, sanıkların borca yetecek miktarda satışa sunulan teşhirdeki deri ceket ve deri ürünlerini habersiz olarak kaçırdıkları iddialarının araştırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3422, Karar No: 2024/4258, Tarih: 06.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3422 E.  ,  2024/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1867 E., 2023/656 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/242 E., 2021/81 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 6360 sayılı Kanun'a göre oluşturulan İl Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile mülkiyeti İl Özel İdaresi adına olan Karatay ilçesi, 554 ada 45 parselde Hakimiyeti Milliye İlkokulu/İl Milli Eğitim Müdürlüğü Hizmet Binası, 5678 ada 62 parselde ... İlkokulu ve bahçesi, 5679 ada 63 parselde ... İlkokulu ve bahçesi ile 2653 ada 36 parselde Öğretmenevi ve Gazi Mustafa Kemal İlkokulu olarak kullanılan taşınmazların Maliye Hazinesi adına devir edilmesi gerekirken mevzuata aykırı ve yolsuz olarak Konya Büyükşehir Belediyesi adına tescil edildiklerini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu taşınmazların 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesi uyarınca 28.03.2014 tarihli ve 2014/228 sayılı komisyon kararı ile davalı ... Belediyesine devrine karar verilip devir işlemlerinin usulünce gerçekleştirildiğini, gerek vali tarafından gerçekleştirilen komisyon üyelerini belirleme işlemine, gerekse komisyonun vermiş olduğu kararlara karşı idari yargı yoluna başvurulabileceğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu taşınmazların 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesi uyarınca 28.03.2014 tarihli ve 2014/228 sayılı komisyon kararı ile davalı ... Belediyesine devrine karar verilip devir işlemlerinin usulünce gerçekleştirildiğini, gerek vali tarafından gerçekleştirilen komisyon üyelerini belirleme işlemine, gerekse komisyonun vermiş olduğu kararlara karşı idari yargı yoluna başvurulabileceğini belirtip davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davaya bakmakta idari yargının görevli olduğuna dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 12.03.2020 tarihli ve 2018/1158 Esas, 2020/332 Karar sayılı kararı ile, mülkiyetin aynına ilişkin olup tapu iptali ve tescil isteğini barındıran eldeki davada uyuşmazlığın çözüm yerinin adli yargı merciileri olduğu hususunda kuşkunun bulunmadığı, hal böyle olunca toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilip iddiaya yönelik işin esası incelenerek bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1.a.3 üncü maddesi uyarınca kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonunda 554 ada 45 parsel sayılı taşınmazın fiilen İl Milli Eğitim Müdürlüğü ek hizmet binası ve bahçesi olarak kullanıldığı ve ilgili Kurumun davacı İdare olduğu, 5678 ada 62 parsel sayılı taşınmazın fiilen yol ve kaldırım olarak kullanıldığı ve ilgili kurumun davalı İdare olduğu, 5679 ada 63 parsel sayılı taşınmazın fiilen ... İlkokulu ve bahçesi olarak kullanıldığı ve ilgili kurumun davacı İdare olduğu, 2653 ada 36 parsel sayılı taşınmazın fiilen öğretmenevi ve bahçesi ile Konya Teknik Üniversitesi ek hizmet binası eğitim ve araştırma merkezi olarak kullanıldığı ve ilgili kurumun davacı İdare olduğu, bu taşınmazın 28.03.2014 tarihli komisyon kararında da fiili durumunun öğretmenevi ve Gazi Mustafa Kemal İlköğretim Okulu olarak belirtildiği anlaşıldığından ilgili kurumun davacı İdare olduğu, 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği dava konusu taşınmazların ilgili olduğu kuruma göre tescillerinin yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 5678 ada 62 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın reddine, diğer taşınmazlar bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; davalı adına oluşan tescilin yolsuz olduğu ortada iken 62 parsel sayılı taşınmaz yönünden üzerinde yol ve kaldırım bulunduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil istemlerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirtip İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın anılan taşınmaz bakımından da kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı vekili; komisyon kararını ve davayı inceleme görevinin İdari Yargıda olduğunu, iptal edilmeyen komisyon kararının halen geçerli olduğunu, dava konusu dört parça taşınmazın devirden önce davacı Bakanlığa ait olmadığını, sadece tahsisli olduğunu, 2653 ada 36 parsel sayılı taşınmazda davacı Bakanlığa ait bir okul olmadığını, İl Milli Eğitim Müdürlüğü lehine taşınmaza konulan irtifakın da 2032 yılında sona ereceğini, ortada bir mülkiyet ihtilafı bulunmadığını, dava bir idari işleme karşı açıldığından maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtip İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 6360 sayılı Kanun'un geçici 1 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devrinin yapılması gerektiği, 554 ada 45, 5679 ada 63 ve 2653 ada 36 parsel sayılı taşınmazların eğitim kurumları olup davacıyla ilgili olduğu, 5678 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ise yol olup davalı ile ilgisinin olduğunun bilirkişi raporuyla anlaşıldığı, bu durumda Konya ili Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 28.03.2014 tarihli ve 2014/228 sayılı kararının dayanağının gerçek hak durumunu yansıtmadığı, İlk Derece Mahkemesince yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın 62 parsel sayılı taşınmaz bakımından bozulmasını istemiştir.