muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18567, Karar No: 2017/25012, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18567 E.  ,  2017/25012 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6883, Karar No: 2014/49, Tarih: 13.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6883 E.  ,  2014/49 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/276-2013/314

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin Ç.., T.... Mahallesi H... Caddesi bitişiğinde bulunan 2 pafta 853 parsel nolu taşınmazın maliki olduğunu, bu taşınmaza ilişkin olarak Üsküdar 2. Noterliği'nce 01.03.2000 tarihli arsa payı karşılığı taşınmaz payı ferağ vaadiyle inşaat sözleşmesi ile İstanbul 9. Noterliği'nce 09.08.2004 tarihli ek sözleşme düzenlendiğini, ek sözleşmenin yüklenicisi S. E. bu sözleşmelerden doğan hak ve alacakları ile borç ve yükümlülüklerini İstanbul 29. Noterliği'nce düzenlenen 26.04.2005 tarihli ek sözleşme ile davalıya devrettiğini ileri sürerek, davalının esas ve ek sözleşmelere uygun plan ve proje düzenlemediği ve inşaat yapmadığının, yapmadığı işyeri ve blok apartmanların bağımsız bölüm ve dairelerini taraflar arasında taksim ve tahsisi ile kat irtifaklarının tesis ve tecilini imkânsız kıldığının, sözleşmenin infisahına sebep olduğunun, site yönetiminde yapımı tasarlanan işyeri ve blok apartmanların ek sözleşmede öngörülen kesin sürede kaba inşaatlarının yapımını ve teslimini imkânsız kıldığının, mütemerrit olduğunun, sözleşmeyi hükümsüzlüğe ve davacıları ağır zarara uğrattığının, uygulanmakta olan plan ve projenin sözleşmelere aykırı olduğunun, sözleşmeye aykırı uygulanan bu plan ve proje ve yaptığı bu blok apartmanlarla davacıların arasında fuzuli şağil ve haksız müdahil olduğunun, davacıların arsasını yıllardır gasp ve zaptettiğinin, sözleşmeye aykırı yaptığı blok ve apartmanlardan yine sözleşmenin 3, 5 ve 17. maddelerine aykırı olarak haricen daire satmak, kiralamak ve işgal ettirmek suretiyle müvekkillerini zarara uğrattığının, esas ve ek sözleşmelere uygun düzenlenecek proje ile yapılacak işyeri ile apartmanlar ile sözleşmeye aykırı düzenlenen proje ile yapılan apartmanların karşılaştırılarak bunların değerlerinin, aralarındaki farkların ve noksanlıkların ve noksanlıkların değerinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan bir tespit davası olması nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğini, davalı ile davacılar arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığından davanın S. E. aleyhine ikame edilmesi gerektiğini, bu davadaki iddiaların tamamının davacılar tarafından 5 ayrı davada ileri sürdüğünü, derdest davalar bulunduğunu, tüm iddiaların maddi gerçeğe aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan bir tespit davası olması nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerektiğini, davalı ile davacılar arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığından davanın S. E. aleyhine ikame edilmesi gerektiğini, bu davadaki iddiaların tamamının davacılar tarafından 5 ayrı davada ileri sürdüğünü, derdest davalar bulunduğunu, tüm iddiaların maddi gerçeğe aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; HMK'nın 114/c maddesi uyarınca mahkemenin görevli olmasının dava şartı olarak düzenlendiği, 6335 sayılı Yasa'nın 2. maddesiyle değiştirilen TTK'nın 5. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer mahkemeler arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, davacılar ile davalı arasındaki uyuşmazlığın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklandığı, TBK'nın 470 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesine dayandığı, mutlak ve nispi ticari davaların TTK'nın 4 ve 5. maddesinde düzenlendiği, uyuşmazlığın Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen bir hususa ilişkin olması veya davanın Ticaret Mahkemesi'nde görüleceğine dair açık bir yasal düzenlemenin bulunması halinde mutlak ticari dava, her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan uyuşmazlıklarda ise nispi ticari dava söz konusu olup, mahkemenin görev alanı içinde kalacağı, davacıların tacir olmadığı ve uyuşmazlığın eser sözleşmesinden kaynaklandığından nispi ya da mutlak ticari dava söz konusu bulunmadığından davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle TTK'nın 5/3 ve HMK'nın 114/c maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, HMK'nın 20. maddesi uyarınca, kararın kesinleştiği tarihten itibaren iki haftalık süre içerisinde başvuru halinde, dava dosyasının görevli İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c madde hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen HUMK'nın göreve ilişkin 1 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede "mahkememizin görevsizliğine dair aşağıdaki karar verilmiştir.", hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ve hüküm fıkrasının 1. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aşağıda yazılı olduğu şekilde HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın, gerekçesi değiştirilerek ve ''HÜKÜM'' fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "TTK 5/3 ve HMK'nın 114/c maddeleri uyarınca mahkememizin görevsizliğine" ibaresi çıkartılarak, yerine "Göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12122, Karar No: 2007/14089, Tarih: 06.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12122 E.  ,  2007/14089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda yer alan alacağa yürütülecek faizin belirlenmesi amacıyla düzenlenen bilirkişi raporunda genel bütçeli borçlu için 2004 yılı yönünden Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranına göre hesaplama yapıldığı saptanmış ve mahkemecede bu rapor esas alınarak karar verildiği tespit edilmiştir. 5027 sayılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 gün 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edildiği ve bu iptal kararının 19.07.2006 tarihinde yayınlandığı tespit edilmiştir. Uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme kuralı" uygulanamayacağı için 2004 yılı Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranına göre düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak verilen mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14325, Karar No: 2015/20015, Tarih: 01.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/14325 E.  ,  2015/20015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/36784

MAHKEMESİ : İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2011/20 (E) ve 2012/22 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurulu vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerinde ve elindeki siyah poşet içerisinde yapılan aramada 30 karton sigara yakalandığı, sigaranın kaçak olduğu , sanığın ticari maksatla kaçak sigara bulundurduğu ve şahsi kullanım dışında kaldığı, sabit olduğu görülmekle, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2015 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde Eyüp l. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2011/426 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden kollukça İstanbul Otogarı'nda yapılan devriye çalışmaları sırasında,sanığın elinde siyah bir poşetle yürürken görülmesi ve durumdan şüphelenilmesi üzerine sanığın elindeki poşet içerisinde kaçak olduğu iddia edilen 30 karton sigara ele geçirilmiş, sanık tüm aşamalarda sigaraları ailesi ile birlikte içmek için aldığını söylemiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık sigaraları ticari amaçla aldığını hiç bir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan Eyüp 1. Sulh Ceza Mahkemesinin önleme arama karan incelendiğinde; huzur ve güven ortamının devamlılığını sağlamak, muhtemel terör olayları , hırsızlık , gasp , soygun , kap kaç , yankesicilik , kaçak cd, korsan gösteri... suç ve suçlularla daha etkin mücadele edebilmek , suç unsurlarının ele geçirilmesini sağlamak amacıyla mahalleler, otogar ve çevresi, alışveriş merkezleri , halkın yoğun olarak bulunduğu yerlerde 12.04.2011-03.05.2011 tarihleri arasında önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2. maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20. maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz " hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9. maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9. maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararında yer alan arama talebi gerekçeleri, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 20 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebeple somut verilere dayanmayıp soyut ve genel olmaları yanında genel yollarda ve umuma açık alanlarda 20 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa, Anayasa'nın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116. maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9. maddesinin 2. fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ve soyut ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da tüm eylem ve işlemlerinde hukukla kendisini bağlı sayması gereken hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

O halde; Eyüp 1. Sulh Ceza Mahkemesinin önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar, hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan sanıkta ele geçen ve suçun maddi konusunu oluşturan eşyanın delil olarak kullanılması mümkün değildir. Bu şekilde ele geçirilen eşya yok sayılıp varsa hukuka uygun elde olunan diğer kanıtlara göre hüküm kurulabilir. Hukuk dışı yöntemlerle el konulan sigaranın karine niteliğinde ki sayısına ve ayrıca yurtdışı üretim olduğunu gösteren incelemeler sonucu ulaşılan bilgilere dayanılamaz. Sanığın iradesi aleyhine savunması genişletilip ikrar olarak kabul edilemez. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2,230/l.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın mahkumiyetini gerektiren hukuka uygun delil mevcut değildir. Savunmasında ticari amacının bulunmadığını söylemiştir. Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak ele geçirilen sigaralar ve üzerinde yapılabilecek incelemeler sonucu bunların kaçak olduğunun tespitine ilişkin delillere dayanarak hüküm kurulması yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır.

Sonuç olarak; sanığın cezalandırılması için hukuka uygun olarak elde edilmiş yeterli delil mevcut bulunmadığından sanığın beraati ve dolayısıyla yerel mahkeme hükmünün onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.

( Muhalif Üye)
Yargıtay — Esas No: 2016/12635, Karar No: 2017/6822, Tarih: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12635 E.  ,  2017/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nın 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, KHK'nın 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde Orman İşletme Müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise Orman İşletme Şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.