muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7272, Karar No: 2024/662, Tarih: 07.02.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve asli müdahil vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dosya istinaf aşamasında iken davadan feragat edildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davanın feragat yönünden reddi gerekirken davanın esasıyla ilgili karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Asli müdahil vekili temyiz dilekçesinde özetle; alınan raporun yetersiz olduğunu, encümen kararlarının, meclis kararlarının değerlendirilmediğini, tescil dışı bırakılan devletin hüküm ve tasarrufundaki bu yerin belediyeye devrinin gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 775 sayılı Yasa'nın 3 üncü maddesinden kaynaklı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 307, 309, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.775 sayılı Gecekondu Kanunu.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 307 nci maddesinde feragatin, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesi olduğu belirtilmiştir. 6100 sayılı Kanun'un “Feragat ve kabulün şekli” başlıklı 309 uncu maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

2. Tasarruf ilkesinin sonucu olarak taraflar, yargılamanın her aşamasında ve hatta kanun yollarında, hüküm kesinleşinceye kadar davadan feragat edebilirler. Yine belirtmek gerekir ki feragatin geçerliliği karşı tarafın muvafakatine bağlı değildir. Etkisini onu yapanın tek yönlü irade beyanı ile doğurur. (Pekcanıtez, .../ Atalay, Oğuz/ Özekes, Muhammet; Medeni Usul Ders kitabı, İstanbul 2017, s. 421-423.) Nitekim Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da bu doğrultudadır. (11.4.1940 tarihli ve 70 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.05.1992 tarihli ve 1992/2-250/364 sayılı kararı)

3. Somut olayda, dosya istinaf incelemesinde iken davacı vekili tarafından sunulan 24.02.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğinin bildirildiği, 6100 sayılı Kanunu'nun 76 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca vekilin davadan feragate yetkili bulunduğu anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesince davacının davadan feragati hakkında bir karar verilmesi yönünden kararın bozulması gerekmektedir.

4. Bozma nedenine göre, asli müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

4. Bozma nedenine göre, asli müdahil vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda V.C.3.(2.) ve devamındaki bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

V.C.3.(3.) bentte açıklanan nedenlerle asli müdahil vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/360, Karar No: 2019/28603, Tarih: 27.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/360 E.  ,  2019/28603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay bozma ilamı tebligat edilmesine rağmen usulüne uygun dilekçe ile veya sözlü olarak katılma talebinde bulunmadığı için müdahillik sıfatı kazanmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kararı temyize hakkı bulunmadığından, müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13922, Karar No: 2011/1471, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13922 E.  ,  2011/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarih : 12.10.2010

No : 440-546

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı alacaklının alacağının işçi alacağı olduğu gerekçesiyle iflas sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına dair iflas idaresi işleminin iptali ile davalı alacağının birinci sıradan çıkartılması istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 235 inci maddesi uyarınca sıra cetveline itirazlar kural olarak genel mahkemelerde görülür. Somut olayda davacının iddiası davalının bulunduğu sıradan çıkartılması (terkini) istemini içerdiğinden, görev genel mahkemelerindir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek bir karar vermek gerekirken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26475, Karar No: 2015/34535, Tarih: 26.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/26475 E.  ,  2015/34535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının eczane sözleşmesi gereğince temin edilen ilaçlara ilişkin reçete bedellerinin sözleşme hükümlerine aykırı fatura edildiği gerekçesi ile haksız olarak eksik ödendiğini ileri sürerek, 8.084 TL.nin fatura tarihlerinden itibaren ticari faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, yapılan kesintilerin protokol hükümlerine uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-B.K.nun 101.maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacının dava açılmadan önce davalıyı ihtar çekerek mütemerrit duruma düşürdüğü iddia ve ispat edilmemiştir. Bu nedenle davacı ancak dava tarihinden itibaren faiz talep edebilir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek fatura tarihlerinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince mahkeme kararının “ tashih şerhi “ başlıklı “ karar “ bölümünün 4. satırındaki “ ibaresinin yerine “ kelimesinden sonraki bölümün silinerek yerine “ 4509,57 TL. Toplam alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsiline “ söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15238, Karar No: 2010/7189, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15238 E.  ,  2010/7189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu ölüm nedeni ile hak sahibi eş ve çocukların manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 178.ve devamı maddeleri uyarınca dava dilekçesinin, 388 ve 389.maddeleri uyarınca kararın hangi hususları içermesi gerektiği açıkça belirtilmiştir.Buna göre, maddelerinde sayılan hususlarla birlikte,dava dilekçesinde; açık bir şekilde dava konusu,hukuki sebeplerin özeti, iddia ve savunmanın yazılması ,hüküm sonucu kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.Ayrıca,verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.Oysa dava dilekçesinde davacılar eş ve çocuk için toplu olarak yazılan 100.000,00 TL manevi tazminatın istendiği,kurulan hükümde de yine davacılara toplu olarak 37.500,00 TL manevi tazminatın kabulüne denilmek sureti ile hangi davacının ne kadar talebi olup ne kadarına hükmedildiği açıklanmayarak değerlendirme infazda duraksama yaratıldığı açıkça ortadadır. Ayrıca olay tarihinden itibaren faiz talebi olduğu halde , bu konuda da hüküm kurulmaması da doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş: Davacıların dava dilekçesinde talep ettiği tazminat miktarının ne kadarının eş , ne kadarının çocuk için istendiği davacıya açıklattırılıp, bildirilen miktarlar üzerinden yapılan değerlendirme sonucu her davacı için ayrı ayrı kabul edilen tazminat miktarı yazılmak sureti ile her bir davacı için ayrı hüküm kurmak , dava dilekçesindeki olay tarihinden itibaren faiz talebi olduğundan bu konuda da olumlu veya olumsuz bir karar vermek, denetime açık biçimde infazda şüphe ve tereddüde mahal vermeyecek şekilde yazılmak suretiyle hüküm kurularak sonuca gitmekten ibarettir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12455, Karar No: 2012/18416, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12455 E.  ,  2012/18416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, 33.102.40 TL maddi tazminatın, 2.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.09.2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalılardan Nobel Turiz San.Tic.Ltd Şirketinin işlettiği, diğer davalıların murisi ...'un sürücüsü bulunduğu yolcu otobüsünde muavin olarak çalışırken geçirdiği trafik iş kazasında yaralanması sonucu %14.10 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı ,olayın kurumca iş kazası olarak nitelendirildiği,tarafların kusur durumlarının belirlenmesi amacıyla kusur raporu alınmadığı ,alınan hesap raporunda ise maddi zararın 33.102.40 TL olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

İşverenin, tazminattan sorumlu tutulması giderek, tazminat miktarının belirlenmesinde; İş Kanunun 77. ve işçi sağlığı ve işgüvenliği tüzüğünün öngördüğü önlemlerin işyerinde alınıp alınmadığının saptanması ile mümkündür. Başka bir anlatımla,işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile, tespit edilecektir. Özel ve teknik bilgiyi gerektiren konuda bilirkişiye gitmeden sorunu çözümlemek hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, işçi sağlığı işgüvenliği konularında uzman bilirkişilerden,İş Kanununun 77.ve tüzük hükümleri gözönünde tutularak yöntemince rapor alınmak, alınan rapor, mevcut delillerle birlikte değerlendirmek ve yeniden hesap raporu almak ve buna göre davacının tazminat talepleri hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece,bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın uygun şekilde hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden ...'ye iadesine

02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16074, Karar No: 2017/2144, Tarih: 25.04.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16074 E.  ,  2017/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... imtiyaz sahibi aleyhine 08/07/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ...'nin 05-06-07-08 Temmuz 2014 tarihli başlıklı yayınlarında sarfedilen sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyan ederek, uğramış olduğu manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, talebin reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi (818 sayılı BK 49. maddesi) hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldırı teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenler karar yerinde objektif olarak gösterilmelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi mal varlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

AİHM kararlarında da ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın; kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması gerektiği belirtilmiştir. İfade özgürlüğü kural, sınırlama ise istisna olduğundan, sınırlama (somut olayda tazminat miktarı) kişilik haklarına yapılan saldırı ile orantılı olmalıdır. Aksi halde sınırlama, maddesine aykırılık teşkil edecektir.

AİHM kararlarında da ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamanın; kanuni olması, meşru amaca dayanması ve demokratik toplumda gerekli ve orantılı olması gerektiği belirtilmiştir. İfade özgürlüğü kural, sınırlama ise istisna olduğundan, sınırlama (somut olayda tazminat miktarı) kişilik haklarına yapılan saldırı ile orantılı olmalıdır. Aksi halde sınırlama, maddesine aykırılık teşkil edecektir.

Somut olaya gelince; yukarıda belirtilen ilkeler dikkate alındığında, olayın gelişim şekli ve yayınlarda sarf edilen ifadelerin ağırlığına göre, davacı yararına hüküm altına alınan tazminat miktarı fazla olup daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20776, Karar No: 2015/7732, Tarih: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20776 E.  ,  2015/7732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ve sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

17.12.2009 günü saat 18:30 sıralarında, sanık sürücü ... yönetimindeki otomobil ile yerleşim yeri içinde, 15 metre genişliğinde, ıslak zeminli ve asfalt kaplama yolda .... Okulu önünde seyri sırasında, seyir yönüne göre yolun sağından karşısına geçmek üzere aniden taşıt yoluna giren yaya ..., aracının ön sağ kısmı ile çarpıp yayanın 6. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, sanığın katılanın aniden önüne çıktığını, havanın karanlık olması sebebiyle de yayayı göremediğine ilişkin istikrarlı savunması, katılanın karakoldaki ifadesinde sanığın yönetimindeki aracı havanın karanlık olması sebebiyle farkedemediğini ve aracın kendisinin arka tarafından çarptığına ilişkin beyanı ve aracın kaportasının sağ ön uç kısmındaki hasar tespiti dikkate alındığında, sanığın olayda gerekli dikkat ve özeni göstermesine rağmen havanın karanlık olması nedeniyle taşıt yoluna aniden giren katılana çarpması sonucu meydana gelen kazada kendisine atfedilecek kusur bulunmadığı dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, görüşüyle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2297, Karar No: 2018/9022, Tarih: 10.12.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/2297 E.  ,  2018/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tarihinde, sanığın uyuşturucu madde kullandığı ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı doktorun imzasını taşıyan...Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin yazısı ile sabit olduğundan, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içerdiğinden, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti için, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup kesin bir şekilde belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .