muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21913, Karar No: 2023/682, Tarih: 15.02.2023

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... Ve ... Hakkında Verilen Beraat Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2013/156 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve Abdulkerim Kutlu Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2013/156 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık ...'ün temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C. Sanıklar ... ve Abdulkerim Kutlu Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Suçundan, Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kamu Kurum Ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık Ve Resmi Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2013/156 Esas, 2015/67 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5669, Karar No: 2010/12171, Tarih: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5669 E.  ,  2010/12171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2009 tarih ve 2006/359 - 2009/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kozmetik ürünleri ile güzellik ve temizlik ürünleri alanında faaliyet gösterdiğini, 2004 yılında “SEASON” ibareli markanın tescili için TPE’ye başvurduğunu, ancak davalı adına tescilli 99/022974 tescil nolu “...” ibareli marka nedeniyle bu başvurunun reddedildiğini, davalının bu markayı kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 99/022974 nolu markanın 03.02 ve 03.03 sınıflardaki emtia yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin “...” ibareli marka altında deodorant ve parfüm üretimi için çalışmalar yaptığını, ancak 22 Kasım 2000 tarihinde fabrikada yangın çıkması üzerine uzunca bir süre üretime ara verdiklerini, yangından sonra bu markayı taşıyan parfüm üretimi için çalışma yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ticari defter ve kayıtlarında “...” markalı ürün üretim ya da satışına dair kayıt olmadığı, delil olarak sunulan 2 adet ürünün markanın ciddi biçimde kullanıldığını kanıtlanamadığı, fabrikada 2000 yılında çıkan yangının davalının parfüm üretimini engelle- meyeceği, diğer marka parfüm imalatına devam eden davalının “...” markasını da kullanabileceği, kaldı ki başka bir firmaya imalat yaptırılıp kendi markasını kullanabileceği yada lisans verebileceği, dava konusu markanın dava tarihinden önceki 5 yıl içersinde ciddi ve pazar payı yaratacak biçimde kullanılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5500, Karar No: 2013/1612, Tarih: 28.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5500 E.  ,  2013/1612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak maksadıyla öldürme, yağma

HÜKÜM : 1-TCY.nın 82/1-h,53 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

2-TCY.nın 149/1-e-h,53 maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un maktul ...'a yönelik nitelikli yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin bulunmadığı takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının haksız tahrik nedeninin bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluş ve dosya kapsamına göre; sanığın, bir yıldır tanıdığı maktulü olay günü akşam saatlerinde evine çağırdığı, bir şekilde etkisiz hale getirdikten sonra, maktulün ellerini ve ayaklarını domuz bağı olarak adlandırılan şekilde bağlayarak, maktulden kredi kartları şifrelerini öğrenip, maktulü, boğazını kemer ile sıkmak suretiyle boğarak öldürdüğü olayda;

.../...

Sanığın, yağma suçunu işleyebilmek için maktulün el ve ayaklarını bağlamak suretiyle maktulü bedenen kendisini savunamayacak hale getirdiği ve söz konusu icrai hareket ile yağma suçunun "cebir" unsurunu gerçekleştirdiği anlaşılmakla; TCK.nun 149/1-e fıkrasında düzenlenen ağırlatıcı nedenin, maktulün, sanığın eylemi dışındaki nedenlerle beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak hale gelmesi halinde uygulanabileceği gözetilmeksizin" sanık hakkında gece vaktinde yağma suçundan hüküm kurulurken; TCK.nun 149/1-e fıkrasının da uygulama maddesi olarak gösterilmesi;

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün ikinci fıkrasının birinci paragrafında yer alan "ve kendisini savunamayacak hale getirdiği", "e" ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEN hüküm ile sanık ...'un maktul ...'a yönelik nitelikli yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla kasten öldürme suçundan kurulan ve re'sen de temyize tabi olan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8534, Karar No: 2022/5105, Tarih: 19.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8534 E.  ,  2022/5105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : OSMANİYE 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, aynı zamanda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 08/04/2015 tarihli çağrı yazısının, sanığın kollukta beyan ettiği bilinen son adresi olan “... Mah. 10509 Sok. No:19 ...” adresine tebliğe çıkarılmadan MERNİS adresinde tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan 06/04/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas en ağır ilam olan Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/253 esas, 2010/985 karar sayılı ilamının esas alınması gerekirken daha az ceza içeren Sincan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/533 esas, 2012/1406 karar sayılı ilamının esas alınması,

2) Kabule göre de;

a) Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken tekerrüre esas en ağır ilam olan Osmaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/253 esas, 2010/985 karar sayılı ilamının esas alınması gerekirken daha az ceza içeren Sincan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/533 esas, 2012/1406 karar sayılı ilamının esas alınması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13468, Karar No: 2011/1151, Tarih: 10.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13468 E.  ,  2011/1151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 13 parsel sayılı taşınmazını satması için yeğeni olan davalı ...e vekaletname verdiğini, davalı ...un vekalet görevini kötüye kullanarak taşınmazı önce kızı ...e devrettiğini, ondan da sırası ile ... ile davalı ...'e devredildiğini, davalıların kötüniyetli olarak birlikte hareket ettiklerini, yapılan devirlerin muvazaalı olduğunu ve kendisine herhangi bir bedelde ödenmediğini ileri sürüp, tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuştur.

Davalılar ile dahili davalılar, iddiaların doğru olmadığını, ancak ödenmeyen taşınmazın ilk devir bedeli olan 2.000.-TL'yi ödemeye hazır olduklarını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, vekalet görevinin kötüye kullanıldığı ve taşınmazın devirlerinin kötüniyetli olduğu gerekçesi ile tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.958.17.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 10.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16125, Karar No: 2017/24796, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16125 E.  ,  2017/24796 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22244, Karar No: 2013/13613, Tarih: 06.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22244 E.  ,  2013/13613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın, olay tarihinde 16.00 sıralarında park halindeki otomobilinin yanına gelerek, kontak anahtarıyla kapıyı açtığı sırada, sanığın yakınanı ittirip yere düşürdüğü ve aynı anda yere düşen anahtarı alıp, araca binip olay yerinden uzaklaştığının iddia edildiği, eylemin sübutu durumunda 5237 sayılı TCK’nın 148/1. maddesine uyan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK.nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın gözetilmesine, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27680, Karar No: 2024/2381, Tarih: 27.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27680 E.  ,  2024/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/309 E., 2016/104 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2014/309 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Mağdur ...'e yönelik bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve son bendi, 35 inci, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yüklenen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık ... ile mağdur ... arasında 25.04.2013 tarihinde akdedilen sözleşme uyarınca sanığın mağdurdan inşaat mermeri aldığı, ürün teslimatının 29.04.2013 tarihinde gerçekleştirileceği konusunda anlaşmaya varıldığı, sanığın katılana ödeme amacıyla suça konu iki adet çeki arka yüzlerini cirolayıp verdiği, mağdurun mermeri teslim etmeden çeklerin durumunu sorduğunda sahte olduğunu öğrenmesi üzerine başlatılan soruşturmada, sanığın bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık ... müteahhitlik yaptığını, inşaat malzemesi satan mağdur ...'ten mermer aldığını borcunun bir kısmına karşılık olmak üzere alım sırasında 2 adet çek verdiğini, çeklerin arka yüzünde bulunan cironun kendisine ait olduğunu, çekleri temyiz dışı sanık ... ...'ün temin edip getirdiğini, ...'ın çekleri kimden aldığını bilmediğini beyan ederek suçu tevil yoluyla ikrar etmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ... ..., belediyede memur olarak çalıştığını, ...'nın vereceği çekleri ...'a verdiğini, ... ile arasında ticari ilişki olmadığını, çekleri cirolamadığını, ticari bir ilişki nedeniyle almadığını sadece emaneten alıp sanığa getirdiğini beyan ederek suçu inkar etmiştir.

4. Tanık ..., şu an tekstil ve reklam işi, öncesinde inşaat işi yaptığını, ... veya ... ile aralarında ticari ilişki bulunmadığını, sanıkları tanıdığını ancak ...'e çek vermediğini bunları ...'a göndermediğini, suça konu çekleri ilk kez gördüğünü beyan etmiştir.

5. Suça konu çeklere ilişkin olarak;

a.) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenmiş 02.05.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre; Suça konu çeklerin tamamen sahte oldukları

b.) Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesince düzenlenmiş 17.12.2015 tarihli ekspertiz raporunda ise; suça konu çekin arka yüzündeki ciroda bulunan yazı ve rakamların ...'ın eli mahsulü olduğu, inceleme konusu çeklerin ön yüzünde bulunan yazıların ... ve ... eli ürünü olmadığı, inceleme konusu 0133702 seri numaralı çekte ...'e atfen atılan keşideci imzasının ... el ürünü olmadığı, 0989167 numaralı çekin ön yüzündeki ...'e atfen atılan keşideci imzasının ...'in eli ürünü olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı şeklinde rapor tanzim edildiği anlaşılmıştır.

6. Mahkemece 21.01.2015 tarihli celsede suça konu çek asılları incelenerek iğfal kabiliyetinin bulunduğuna dair gözlem yapıldığı anlaşılmıştır.

7. Mahkemece, sanık ...'ın temyiz dışı sanık ... ile iştirak halinde ne şekilde temin ettiklerini açıklayamadıkları suça konu iki adet sahte çeki mermer alımı sırasında ödeme amacıyla mağdur ...'a, çekin arka yüzünü cirolayıp verdiği, çekin sahte olması nedeniyle yapılan alışveriş sırasında borcu ödeme iradesinin en başından itibaren sanıkta olmadığı bu suretle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE