muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11717, Karar No: 2013/23769, Tarih: 27.12.2013

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Davalı işveren davacının eylemleri nedeni ile zarara uğradığını iddia etmektedir. Bu konuda davacı hakkında Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/108 E., 2011/38 E ve 2010/262 E. nolu dosyalarında kamu davası açıldığı ve yargılamalarının devam ettiği anlaşılmaktadır. Görülmekte olan ceza davalarının neticesi kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bakımından , işveren tarafından yapılan feshin haklı olup olmadığının değerlendirilebilmesi için, görülmekte olan bu davayı etkileyeceğinden söz konusu ceza davalarının sonucu beklenip, davacının davalı şirkete verdiği zarar olup olmadığı, zarar nedeni ile kusuru ve sorumluluğu belirlenip, yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirme yapılarak işveren tarafından yapılan feshin haklı olup olmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin kabulü hatalı olmuştur.

3) Davacı işçinin duruşmadaki beyanı dikkate alındığında iki aylık ücret alacağı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve 2007 yılı ikramiye alacağı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında da ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır.

İkramiyelerin ödendiğini ispat yükü de işverene aittir .

Mahkemece, davacının talep ettiği asgari geçim indirimi, iki aylık ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve 25.01.2007 tarihli karar uyarınca ödenmesi gereken ikramiyenin ödendiği hususu davalı işveren tarafından ispat edilmediğinden söz konusu isteklerin kabulü yerine reddine karar verilmesi doğru değildir.

4) Davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna sehven fazla ödediği prim alacağının Kurum tarafından davalının borcundan dolayı kendisine ödenmemesi nedeni ile davalıdan talep ettiği sigorta primi alacağı isteğinin kabulüne karar verilmiş ise de, Sosyal Güvenlik Kurumunun 28.02.2012 tarihli yazısında “Bağkur sigortalısı olan davacının hesabında bulunan 1.905,00 TL fazla prim ödemesinden 62,00 TL idari para cezası kesilerek kalan 1.843,00 TL iade edilmek üzere Muhasebe Servisine gönderildiği, ancak Muhasebe Servisince adı geçen sigortalının Sincan Ssosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğüne bağlı 1152603 işyeri sicil numarasında tespit edilen 4/A prim borcuna mahsuben 1.843, TL tutarın alıkonulduğu “ belirtilmiştir.

Davacının söz konusu isteğinin tarafı davalı olmayıp dava dışı Sosyal güvenlik Kurumudur. Bu istek yönünden davanın husumet yokluğundan reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü de bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZK
Yargıtay — Esas No: 2011/2177, Karar No: 2011/5291, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2177 E.  ,  2011/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine ... ilçesi ... köyünde bulunan ve ekli krokide gösterilen taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu bildirerek hazine adına tescil talebi ile dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulü ile ... köyünde bulunan ve fenni bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 79,60 m2, (C) ile gösterilen 12.66 m2, (E) ile gösterilen 208,73 m2 ve (F) ile gösterilen 8053,33 m2'lik kısımların tarla vasfı ile Hazine adına; (B) ile gösterilen 49,79 m2 ve (D) ile gösterilen 823,33 m2'lik kısımların orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline (A) ve (B) ile gösterilen kısımlara davalı ...'ın; (C), (D) ve (E) ile gösterilen kısımlara davalı ...’ın el atmasının önlenmesine karar verilmiştir. Hazine vekili 31.05.2010 havale tarihli dilekçesi ile tavzih talebinde bulunmuş ve taşınmazların Yüreğir ilçesi Çarkıpare köyünde bulunduğunu buna rağmen karada yanlışlıkla Adana ile Sarıcam köyü yazıldığını ve bu maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir. Mahkemece tavzih talebinin kabulüyle ... köyü hudutları içinde kalan ve fenni bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen 79,60 m2, (C) ile gösterilen 12.66 m2, (E) ile gösterilen 208,73 m2 ve (F) ile gösterilen 8053,33 m2'lik kısımların tarla vasfı ile Hazine adına; (B) ile gösterilen 49,79 m2 ve (D) ile gösterilen 823,33 m2 lik kısımların orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline; (B) ile gösterilen 49,79 m2 ve (D) ile gösterilen 823,33 m2'lik kısımların orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline (A) ve (B) ile gösterilen kısımlara davalı ...'ın; (C),(D) ve (E) ile gösterilen kısımlara davalı ...’ın elatmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12428, Karar No: 2010/2456, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12428 E.  ,  2010/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacılar-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava akte aykırılık ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne akte aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmiş hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere,hükmün dayandığı gerekçelere süreli ihtara rağmen kiralanan eski hale getirilmediğine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkin temyizine gelince:

Davacı vekili dava dilekçesinde davalının müvekkillerine ait taşınmazda kiracı olduğunu,eczane olarak kullanılmak üzere iki bağımsız bölüm olarak verilen yeri tek bağımsız bölüm haline getirdiğini,davalının başka bir yere taşındığı halde taşınmazı tahliye etmediği gibi anahtarı da teslim etmediğini, Mayıs ay kira bedelini de ödemediğini, kiralananın eski hale getirilmesi ve Mayıs ay kira bedelinin ödenmesi için ihtar keşide ettiklerini, süreli ihtara rağmen akte aykırılığı gidermediği gibi ödemede de bulunmadığından davalının kiralanandan akte aykırılık ve temerrüt nedeniyle tahliyesini istemiştir.davalı vekili ise iddiaları kabul etmediğini taşınmazın fiilen tahliye edildiğini.akte aykırı olarak kullanılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde akte aykırılık ve temerrüt nedeniyle tahliye isteğinde bulunmaktaır. Hakim taleple bağlı olup talepten eksik veya fazlasına karar veremez.Bu durumda temerrüt nedeniyle tahliye istemi konusunda da olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu konuda bir hüküm kurulmaması doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarda 1 nolu bentte yazılı nedenle akte aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temiyz eden davalıdan alınmasına, bozulan kısım için istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 8.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16098, Karar No: 2019/14896, Tarih: 01.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16098 E.  ,  2019/14896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ..., ...

SUÇLAR : Cinsel taciz, şantaj

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılanlar vekili

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, katılanlar vekilinin temyizinin sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında katılanlara yönelik şantaj suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Sanığa yükletilen şantaj eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğü ve zincirleme suç hükümleri gereği TCK'nın 43/2. maddesi gereğince temel ceza artırıldıktan sonra, yine temel ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken sadece 43/2 uyarınca artırım yapılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik cinsel taciz suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelemesine gelince;

Sanığın evli olan katılan ...'a 26/09/2011 tarihinde "Özellikle .... ya gelmeni bekliyorum çünkü senin güzelliğin yeter yavrum", "senin dışarıda okuyan kızının telefonunda görmüştüm resmini yani ... hanfendinin çünkü beni çok yedi ve şu an aramıyor ve beni kandırdı onun için seni aradım yavrum" şeklinde göndermiş olduğu mesaj içeriklerin bir bütün olarak TCK’nın 105/1 maddesinde tanımlanan cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36104, Karar No: 2013/12055, Tarih: 16.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36104 E.  ,  2013/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihi itibariyle 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında 25 günden az olmamak üzere adli para cezası tayini gerektiği gözetilmeden, temel adli para cezasının 450 TL olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2112, Karar No: 2017/8506, Tarih: 03.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/2112 E.  ,  2017/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 10.02.2005 tarihinde davalı...Genel Müdürlüğü'ne ait ve davalı ... idaresindeki aracın, yaya kaldırımı üzerinde bulunan davacıya çarpması sonucunda müvekkilinin yaralanarak iş gücünden yoksun kaldığını, tüm kusurun aracı kullanan davalıda olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, maddi zararları, tedavi masrafları ve iş gücü kaybı nedeniyle 10.000,00 YTL maddi tazminat ve ayrıca 5.000,00 YTL manevi tazminatın faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini 13.746.84 TL ye yükseltmiştir.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili, yolun karlı ve buzlu olması nedeniyle ayağı kayan davacının aniden yola çıktığını, talep edilen tazminat miktarlarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, yerlerin buzlu ve kaygan olması nedeniyle ayağı kayan davacının düştüğü anda geçmekte olan otobüsün sol yan tarafına çarptığını, kazanın meydana gelişinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davacının maddi tazminatın talebinin dayanaklarını belgelerle ispatlaması gerektiğini ve talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne; davanın kısmen kabulüne; çalışamadığı 3 aylık süre için 3.583,75 TL ile 4.992,60 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 8.576,35 TL maddi tazminat ile 3.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı ...Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranı ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 592,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9674, Karar No: 2013/2858, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/9674 E.  ,  2013/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davada sanığın beraatına.

31.10.2005 tarihinde yapılmış görülen araç muayenesinin sahteliğinden bahisle açılan davada, sanık suçlamayı kabul etmeyerek, araç sahibini tanımadığını savunması, araç sahibi ...'nun ise soruşturma sırasında ve mahkeme huzurunda değişmeyen ifadelerinde, aracı 31.10.2005 tarihinde haricen sanık vasıtasıyla satın aldığını, muayene işlemi yapılmış olarak ruhsatın verildiğini, tescil işlemi sırasında sahteliğinin anlaşıldığını belirtmesi ve soruşturma aşamasında fotoğraftan sanığı teşhis etmesi karşısında, dosya içinde bulunan tescil evrakından satışın Sürmene Noterliğinde yapıldığı anlaşılmakla satışa ilişkin evrakların istenmesine, önceki sahibinin tespiti ile satış ve muayene hususunda bilgisine başvurulması, bu konu ile ilgili olarak hakkında başka soruşturmalar ve davalar olduğu dosyadaki karar ve UYAP’tan anlaşılmakla, beraat kararlarının kesinleşme durumlarının araştırılmasından sonra, sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7662, Karar No: 2018/1399, Tarih: 19.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/7662 E.  ,  2018/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında düzenlenen 27/04/2011 tarihli tek hekim raporunda, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin uygun olduğu yönünde görüş belirtilmişse de; sanığın 09/04/2011 tarihinde işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tek hekimin hazırladığı rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığı bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanığın kovuşturma aşamasında talimat ile alınan savunmasında suçu kabul etmediği, atılı suçu işleyen kişinin kendisi olmadığı, ... ... isimli ablasının daha önce karıştığı hırsızlık olayında kendi ismini verdiğini bu olayı da yine ablasının işlemiş olabileceğini beyan etmekle sanığın ve ablası ... ... yeterli miktarda imza ve parmak izi örnekleri alınarak, alınan parmak izlerinin ve imza örneklerinin dosya içerisinde yer alan 09.04.2011 tarihli savcılık ifade tutanağındaki sanığın imzası ve sanığın gözaltına alındığı ve işlemlerinin yapıldığı ilgili emniyet biriminden alınmış olması halinde getirtilecek parmak izi örnekleri ile uzman bilirkişiye karşılaştırmasının yaptırılarak parmak izi ve imzaların sanık ... ya ait olup olmadığının araştırılması, gerektiğinde sanığın dosyadaki mevcut fotoğrafları ile ... ... cepheden ve yandan yeterli miktarda fotoğrafı çektirilerek, 09.04.2011 tarihli tutanak münzii polis memurlarına duruşmada gösterilmek suretiyle gerçek failin tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve soruşturma sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme gibi BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26668, Karar No: 2016/4163, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26668 E.  ,  2016/4163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı H.. F.. adına vekili Avukat A.T. ile davalı E....A.Ş. adına vekili Avukat B. G. aralarındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1312 esas, 2015/677 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat A. T. ile karşı taraf adına vekili Avukat B. G geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

E.... Müdürlüğünün 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, Ç. .... Y.Kurulu tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, B. Başkanlığından söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.