muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12440, Karar No: 2010/16097, Tarih: 11.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/12440 E.  ,  2010/16097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Asıl dava dilekçesinde 3000 TL lık çekten dolayı borçlu olmadığının tesbiti, birleşen davada 3000 TL lik çekle ilgili icra takibine vaki itirazın iptali icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece, asıl dava olan menfi tesbit davasının reddi; itirazın iptali davasının kabulü cihetine gidilmiş, hüküm asıl davacı, birleşen davanın da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Asıl davada; davalının işletmekte olduğu bilgisayar satışına ilişkin işyerinin 100,000 TL karşılığında müvekkili davacıya devredilmesi konusunda sözlü olarak anlaştıklarını ve bunun karşılığında 01.06.2006 keşide tarihli davacının keşidecisi olduğu 3000 TL lik çekin davalıya kapora olarak verildiği devir sırasında ise, davalının bu işyerini 100.000 TL ye değil 150.000 TL ye devredeceğini, aksi halde devretmeyeceğini söyleyerek devir işleminden vazgeçtiğini ve böylece devir sözleşmesinin davalının kusuru nedeniyle gerçekleşmediğini buna rağmen davalının kapora olarak verilen çek nedeniyle müvekkili hakkında 3000 TL asıl ve 35 TL işlemiş faiz toplam 3035 TL alacak üzerinden icra takibi yapıldığını, haciz esnasında müvekkilinin icra takibinden haberdar olduğunu bunun üzerine ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligat parçasındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ve kendisine tebligat yapılmadığından müvekkili tarafından takibin iptali davası açıldığını ve bu davanın devam ettiğini ileri sürerek davalıya borçlu bulunmadığının tesbiti istenilmiştir.

Birleşen dava da ise; müvekkili davacının işlettiği bilgisayar satışına ilişkin işyerinin 150.000 TL karşılığında devri için davalı ile sözlü olarak anlaştıklarını, bunun karşılığında ise, dava konusu 3000 TL lık çekin kapora olarak müvekkilline verildiğini, davalının devir esnasında bu yeri 150.000 TL değil 100,000 TL ye devralabileceğini, aksi halde devralamayacağını söyleyerek davalının devir işleminden vazgeçtiğini ve böylece devir sözleşmesinin davalının kusurlu hareketi sonucunda gerçekleşmediği, bundan dolayı da zarara uğradığını, bu nedenle de davaya konu çekle ilgili davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının haciz esnasında ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligatın kendisine yapılmadığı, tebligat parçasındaki imzanın kendisine ait olmadığından bahisle takibin iptali için İTM'ye dava açtığını, İTM'ce ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebligattaki imzanın davalıya ait olmadığının tesbit edilerek yaptığı itirazın süresinde olduğuna karar verildiğini, bu karardan sonra icra takibinin durduğu ileri sürülerek itirazın iptali %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki sözlü devir sözleşmesinin, asıl dava olan menfi tesbit davasının davacısı karşı dava olan itirazın iptali davasının davalısı ...'ın haksız olarak vazgeçmesi nedeniyle gerçekleşmediği gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların da kabul ettikleri gibi dava konusu çek asıl davalı birleşen davanın davacısı İlhan'ın işletmekte olduğu işyerinin sözlü olarak davalıya devri konusunda anlaşmaları neticesinde kapora olarak verilmiştir. Bu konuda uyuşmazlık yoktur.

BK'nun 156.maddesi uyarınca pey akçesinin verilmesi halinde asıl olan onun aktin vukuuna delil olarak verilmiş olmasıdır. Açıkça cayma tazminatı olduğu şart edilmedikçe kapora pey akçesi gibi verilen paralar, cayma tazminatı olamayacağından akti bozmakta haklı olsun olmasın onu veren tarafa istirdate yetkilidir.

Cayma akçesi aktin yapıldığı sırada karşı tarafa verilen sözden cayıldığı takdirde karşı tarafta kalması kabul edilen bir paradır. Somut olayda, dava konusu çekin cayma tazminatı olarak verildiği kanıtlanamamış, aksine pey olarak (kapora) verildiği kabul edilmiştir. Bu nedenlerle menfi tesbit davasının kabulüne itirazın iptali davasının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/752, Karar No: 2014/4811, Tarih: 23.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/752 E.  ,  2014/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/157-2013/118

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafın başvurusu üzerine, müvekkili tarafından davalı çalışanlarına muhtelif konularda uçak teknik bakım eğitimi verildiğini, eğitim hizmetleri kapsamında 26.12.2006 tarihli 76.316,50 USD bedelli faturanın düzenlenerek bedelinin davalıdan talep edildiğini, davalının muhtelif tarihlerde parça parça ödemeler yaptığını, 23.961,18 USD borç kaldığını, bakiye borcun tahsili için başlatılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürülerek,itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu faturaya ve faturanın dayanağı hizmetin alındığına bir itirazları olmadığını, alınan hizmet bedelinin davacıya ödendiğini, taraflar arasındaki tek ilişkinin eğitim hizmeti olmadığını, yıllardır süregelen ticari ilişki bulunduğunu, ihtilafın tarafların defter ve cari hesap kayıtları arasında mutabakat sağlanmamasından kaynaklandığını, müvekkilinin davacıya bahsi geçen ödemeler haricinde birçok ödeme yaptığını, müvekkili şirketin kayıtlarında davacı yana herhangi bir borç görünmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından tüm ticari ilişkiyi gösterir defter, kayıt ve belgelerinin ibraz edildiği, davacının ise 2008 ve 2010 yıllarına ait defter ve kayıtlarını sunmadığı, davacının, davalının yaptığı ödemeleri başka faturalara mahsup ettiğini belirttiği, davacının muhasebe sisteminin tüm ticari ilişkiyi gösterecek şekilde olmadığı, davalı defter ve kayıtlarının genel muhasebe standartlarına uygun olarak tutulduğu, davalı kayıtlarına göre, davaya konusu fatura bedelinin tamamının ödendiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

HMK'nın 266/1. maddesi "Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü içermektedir. HMK'nın 281 ve 282. maddeleri hükümlerinde de hakimin bilirkişi raporunu diğer delillerle birlikte serbestçe takdir edeceği, ancak bilirkişi raporunu yeter derecede kanaat verici bulmazsa bilirkişiden ek rapor ya da sözlü açıklama isteyebileceği gibi, başka bir bilirkişiden de rapor alabileceği öngörülmüştür.

Somut olayda davalı tarafça, takip konusu 26.12.2006 tarihli 76.316 USD'lik fatura bedelinin muhtelif tarihlerde ödendiği savunulmuş, davacı tarafça davalının yaptığı bu ödemelerin takip konusu fatura ile ilgisinin bulunmadığı, ödemelerin, ödenmeyen daha önceki faturalara mahsuben yapıldığı ileri sürülmüş olup, banka aracılığıyla yapılan ödeme belgelerinde herhangi bir açıklama bulunmadığı anlaşılmaktadır. Raporu hükme esas alınan bilirkişi tarafından içerisinde pek çok alt birim bulunması sebebiyle, davacının muhasebe sisteminin nasıl işlediğinin anlaşılamadığı görüşü rapor ve ek raporda belirtildiği halde, mahkemece konusunda uzman olmadığı anlaşılan bilirkişinin görüşüne itibarla hüküm kurulmuştur.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK'nın 101. maddesi " Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir.

Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır" hükmünü, 102. maddesi "Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır.

Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur.

Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır." hükmünü içermektedir. Bu yasal karinenin aksini iddia eden, bu iddiasını kanıtlamakla yükümlüdür. Ödeme belgelerinde herhangi bir açıklama bulunmadığına göre, davacının vadesi gelmiş alacağı varsa, ödemelerin bu vadesi gelmiş alacağa mahsuben yapıldığının kabul edilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, konusunda uzman bilirkişi kurulu oluşturularak, bu açıklamalar doğrultusunda davacının rapora itirazlarını da değerlendiren, itiraz dilekçesinde sözü edilen ve taraflar arasındaki ticari ilişkinin ihtilaflı olduğu dönem ve faturalara ilişkin inceleme de yapılarak, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9693, Karar No: 2022/9570, Tarih: 27.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9693 E.  ,  2022/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) 20/08/2014 tarihli olay tutanağında, durdurulan ... plakalı araç sürücüsünün ... adına düzenlenmiş olan kimliği ibraz ettiği, sürücü belgesi istendiğinde araca doğru yöneldiği ve araçta bulunan diğer iki kişi ile birlikte farklı yönlere kaçtıkları, Diclekent cami önünde sanık ...’in yakalandığının belirtildiği, alınan kolluk ifadelerinden araç sahibinin ... olduğu, aracın ... isimli iş yerine kiraya verildiği, iş yeri sahibi ...’ın aracı ...’a kiraladığı, ...’un aracı ...’dan aldığının anlaşıldığı, sanık ...’ın kollukta alınan ifadesinde araca binmediğini ifade ettiği, ancak mahkemedeki “araçta ben uyuyordum, uyandığımda... trafik polislerinin yanındaydı, yolun kenarında cami vardı, bende elimi yüzümü yıkamak için camiye gittim, geri döndüğümde... olay yerinde kaçmıştı, polisler araçta yapmış olduğu aramada aracın ön kısmı cep kenarında uyuşturucu madde bulunmuştur, suç benim üzerime kalmıştır” şeklindeki savunması karşısında; sanığın ifadesinde ismi geçen... isimli kişinin ve araçtan kaçan diğer kişilerin tespiti ile olay tutanağı ve ...’ın ifadesinde ismi geçen ... hakkında soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılması, soruşturma yapılmamış ise kimlik bilgilerinin araştırılarak tespit edildiği takdirde duruşmaya çağrılıp dinlenmeleri, dava açılmış olması halinde davaların birleştirilmesi, 20/08/2014 tarihli olay tutanağını düzenleyen tutanak görevlilerinin tanık olarak dinlenip gerekli görülmesi halinde teşhis işlemi yaptırılması gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19244, Karar No: 2017/7247, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19244 E.  ,  2017/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3408, Karar No: 2025/1200, Tarih: 22.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/3408 E.  ,  2025/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/559 E., 2023/767 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî sıfat yokluğundan ret, kısmî onama

Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında

katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden;

Sanığa atılı eylem için, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan ve 67/4. maddesi uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d bendi gereği zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 25.11.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanık ... müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, ele geçen kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 1412 sayılı Kanun'un 325. maddesi gereği hüküm tarihi itibarıyla zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a sirayetine, 22.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4686, Karar No: 2024/4819, Tarih: 02.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4686 E.  ,  2024/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/87 E., 2024/48 K.

KARAR : Davanın Kabulü

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasında İlk Derece Mahkemesince verilen davanın kabulüne dair karara karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine davalılar vekillerinin temyiz istemleri hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının TTK Kozlu müessesesinde ocak işinde çalışması nedeni ile meslek hastalığına yakalandığını, davacının %10 oranında malul kaldığını, davacıya 06.03.2014 tarihinde yapılan kontrol muayenesi sonucunda meslek hastalığı maluliyetinin %13,20 ye yükseldiğini, fark 3,20 için davalı iş veren aleyhine açılan Zonguldak 2. İş Mahkemesindeki dosyada davalı işverenin yapmış olduğu itiraz üzerine alınan Adli Tıp Kurumu raporunda davacının meslek hastalığı maluliyetinin 03.10.2018 tarihinden itibaren %20 oranına yükseldiğini, tazminat dosyasında verilen süre içerisinde davalı SGK'ya başvuru yaparak davacının meslek hastalığı sürekli iş göremezlik gelirinde %20 oranı dikkate alınarak güncelleme yapılmasını talep ettikleri, taleplerinin davalı Kurumca reddedildiğini belirterek davacının meslek hastalığı maluliyetinin 03.10.2018 tarihinden itibaren %20 oranına yükseldiğinin tespitine, davalı Kuruma davacının sürekli iş göremezlik gelirinde %20 oranına göre güncelleme talepli başvurunun reddine dair Kurum işleminin iptaline ve davacının meslek hastalığı maluliyet gelirinin 03.10.2018 tarihinden itibaren güncellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın süresi içerisinde açılmadığını, zamanaşımına uğradığını, sigortalıya %10 oranında bağlanan gelir kontrol muayenesinde %0 oranına düşmesi nedeni ile durdurulduğunu, davacının yapmış olduğu itiraz üzerine düzeltme kaydı ile %13,20 oranında YSK raporuna itiraz üzerine devam ettiğini, Kurumun taraf olmadığı dosyada alınan Adli Tıp Kurumu raporlarının Kurumu bağlamadığını belirterek, açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.