muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1625, Karar No: 2012/8051, Tarih: 28.05.2012

Bu sebeplerle; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası ile hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde iki orman mühendisi bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüleri ve çevresi incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazlar üzerinde neler bulunduğu, (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, orman ağaçlarının toplumu dağınık mı bulundukları vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yerleri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunun tespiti halinde Hazinenin davasının kabulüne karar verilmelidir.

Çekişmeli taşınmazların, orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, davalı köy tüzel kişiliği yararına 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, bu kez dava konusu taşınmazların bulunduğu yere ilişkin olarak 1980-1985 yıllarına ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı yıllara ilişkin fotogonometri yöntemiyle düzenlenmiş harita bulundukları yerlerden getirtilmeli, ziraat mühendisi, harita mühendisi ve orman mühendisi ile birlikte hava fotoğrafları; topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, fen, ziraat ve orman bilirkişi tarafından taşınmaz üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığı belirlenmeli, kadastro tesbit tarihine kadar geçen zilyetlik süresinin iktisap için yeterli olup olmadığı üzerinde durulmalı, zilyetlik olgusunun maddi olaylara dayalı olmasından hareketle, maddi olayların ancak tanık, bilirkişi ve benzeri anlatımlarla kanıtlanacağı gözetilmeli (H.G.K. 30/03/1994 gün ve 1993/8-939-1994/176 sayılı kararı), komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları ile kadastro tesbit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tespit tarihine kadar davacı kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca, davacı ile eklemeli zilyet yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden senetsiz belgesiz araştırması yapılıp, sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, yasanın getirdiği 40/100 dönüm sınırlamasının aşılıp aşılmadığı saptanmalı ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüyle 111 ada 1, 154 ada 2, 151 ada 6, 126 ada 10, 136 ada 1, 150 ada 2 ve 7 parsel sayılı taşınmazların hali arazi niteliğiyle Hazine adına; 111 ada 2, 181 ada 6 parsellerin tesbit gibi köy tüzel kişiliği adına, 181 ada 7 parselin niteliği kagir bina ve ahır olarak tesbit gibi köy tüzel kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından 111 ada 2 ve 181 ada 6 ve 7 parsellere; davalı köy tüzel kişiliği tarafından 111 ada 1, 116 ada 1, 151 ada 6, 152 ada 2, 159 ada 1, 154 ada 2, 136 ada 1, 126 ada 10, 150 ada 2 ve 7 , 149 ada 4, 137 ada 3 parsellere yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

Dava kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

1) Çekişmeli 116 ada 1, 152 ada 2, 149 ada 4 ve 137 ada 3 parsellere yönelik olarak mahkemenin 06/02/2009 gün ve 2007/343 - 2009/34 sayılı karar ile verilen hüküm 20. Hukuk Dairesinin 29.12.2009 gün ve 2009/15335 - 19837 sayılı Kararıyla ONANARAK kesinleşmiş olduğundan ve mahkemece bu parsellere yönelik yeniden hüküm kurulmadığından, davalı köy tüzel kişiliğinin bu parsellere yönelik olarak temyiz dilekçesinin REDDİNE, 111 ada 1; 150 ada 2 ve 7; 126 ada 10; 136 ada 1; 154 ada 2; 151 ada 6 sayılı parsellerde köy tüzel kişiliğinin ekonomik amaca uygun zilyetliği olmadığından, hali arazi olarak Hazine adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından bu parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ... kişiliğinden onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

2) Davacı Hazinenin 111 ada 2, 181 ada 6 ve 7 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 28/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7243, Karar No: 2011/15597, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7243 E.  ,  2011/15597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ...A.O.Genel Müdürlüğü yönünden reddine, DEDAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan DEDAŞ vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, ...A.O. Genel Müdürlüğüne karşı açılan davanın reddine, DEDAŞ hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm DEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kesinlik sınırı içinde kaldığından bahisle HUMK.nun 427/2 maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davalı DEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Dava taşınmazın aynı ile ilgili olup, niteliği gereği verilen hüküm kesin olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının davalı DEDAŞ 'tan tahsiline ve davalı ....'na karşı açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle 16 m2 pilon yeri bulunduğu halde pilon yerinin tapu kaydının iptali ile davalı ... EDAŞ adına tesciline karar verilmesi gerekirken pilon yeri üzerinde de irtifak hakkı tesis edilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattının tesisi taşınmazın kullanılmasına engel değildir. Ecrimisil hesabının sadece pilon yerine göre yapılması gerektiği düşünülmeden, taşınmazın tamamı üzerinden ecrimisil hesabı yapan rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, DEDAŞ'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5517, Karar No: 2011/2909, Tarih: 13.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5517 E.  ,  2011/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 120 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan , hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33682, Karar No: 2014/27086, Tarih: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33682 E.  ,  2014/27086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5. İŞ MAHKEMESİ ( ÜSKÜDAR 1. İŞ )

TARİHİ : 28/08/2012

NUMARASI : 2009/921-2012/955

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, piyanist olarak davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Somut olayda, davacının piyanist olarak davalı iş yerinde çalıştığı, mesai saatlerinin haftalık 45 saatin altında kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda davacının talebinin aşmamak koşulu ile fazla çalışma alacağının saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlası dikkate alınarak hesaplanması gerekirken saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla hesaplanması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacının 1.4.2008/31.5.2008 arasında çalıştığı nolu işyerinin davalı ile ilgisi araştırılıp, bu işyerine ait kayıtlar getirtilip, davalıya ait olup olmadığı ya da işverenle organik bağı bulunup bulunmadığı tespit edilip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bu işyerinin davalıya ait olduğu düşünülerek alacakların bu süreyi de kapsayacak şekilde hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28585, Karar No: 2013/6750, Tarih: 19.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28585 E.  ,  2013/6750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/2, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve kabule göre; yönetimindeki toplu taşıma aracıyla, gece vakti, meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş tek yönlü caddede seyir halindeyken, ön ilerisinde gördüğü duran çöp kamyonunu beklemek yerine, karşı yön taşıt trafiğine ayrılmış yol bölümüne geçip, ters yönde giderken kazaya sebebiyet veren sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu, tayin olunan cezasında bu nedenle TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından; sanık hakkında, 3 ay ile 1 yıl arasında hapis veya suç tarihine göre 5 gün ile 730 gün arasında adli para cezası tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, temel adli para cezasının 120 gün olarak kabulü, ayrıca; İETT'de şöför olup, aylık 900,00 TL civarında geliri bulunduğu, adına kayıtlı malvarlığı olmadığı, evli ve 2 çocuk sahibi olduğu duruşmada alınan beyanıyla belirlenen sanık hakkında, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı olarak 20,00 TL ile 100,00 TL arasında miktar tayin ve takdir etmek durumunda olan yerel mahkemece, sanığın tespit edilen ekonomik durumuna uygun düşmeyecek biçimde, adli para cezasının günlüğünün 30,00 TL olarak kabulü, sonuç olarak hükmolunan 4.500,00 TL adli para cezasının, suçun işleniş biçimi, mağdurdaki yaralanmanın boyutu ve sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığına göre, TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından; sanığa ait suç tarihinde geçerli sürücü belgesi bulunup bulunmadığı araştırılıp, onaylı örneği getirtilmeden, temin edilen onaysız sürücü belgesi suretine dayalı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş olması, temyiz incelemesi sırasında sanığın sürücü belgesinin geçerli olduğuna dair belge UYAP ortamından temin edilerek dosya içerisine alındığından; sanık müdafii hükmün verildiği 03.12.2010 tarihli son oturumda, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, taksitlendirme talebini de içeren bu istek hakkında bir karar verilmemesi, hükmolunan cezanın miktarı ve infazı sırasında taksitlendirmenin yapılabileceği değerlendirildiğinden, bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5503, Karar No: 2016/23039, Tarih: 07.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/5503 E.  ,  2016/23039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, takip dosyasında haczedilen taşınmazın, haline münasip evi olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılması için şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlunun, taşınmazı, kooperatife üye olması sebebiyle edindiği, hacze konu taşınmazın varlığından ve bedelinden kaynaklanan bir borç ilişkisinden söz edilebileceği, bu durumda İİK'nun 82. maddesinin .... fıkrasının .... bendi uyarınca meskeniyet şikayetinin dinlenemeyeceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 82. maddesinin .... fıkrasının .... bendi gereğince; borçlunun meskeniyet şikayetinin dinlenebilmesi için, aynı maddenin .... fıkrası uyarınca borcun bu eşya bedelinden doğmaması gerekir.

1163 sayılı Koopetatifler Kanunu'nun 31. maddesine göre; "Anasözleşme, ortakları ek ödemelerle yükümlendirebilir. Ancak, ek ödemelerin yalnız bilanço açıklarını kapatmada kullanılması şarttır. Ek ödeme yükleme sınırsız olabileceği gibi, belirli miktarlarla veya iş hacmi ile veya paylarla orantılı olarak sınırlandırılabilir. Kooperatifin iflası halinde ek ödemeleri isteme hakkı iflas idaresinindir." Aynı Kanunun 33. maddesinde ise; "Ortakları şahsen sorumlu bulunan veya ek ödemelerle yükümlü olan bir kooperatifin iflası halinde, iflas idaresi sıra cetvelini düzenlemekle beraber ortaklardan her birinin payına düşen borcun ödenmesini kendilerinden ister. Tahsil olunamıyan meblağlar diğer ortaklar arasında bölüşülür. Aktif bakiyesi pay cetvellerinin kesin olarak tespiti üzerine geri verilir. Ortakların birbirlerine rücu hakları saklıdır. Ortakların geçici olarak tespit olunan borçlarıyla pay cetveli aleyhine İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre itiraz hakları vardır" düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, kooperatifin iflasına karar verilmesi üzerine, iflasın açıldığı tarih itibariyle oluşan bilanço açığının kapatılması için, Kooperatifler Kanunu'nun 31 ve 33. maddelerine göre, ... tarafından borçlu ile birlikte diğer üyelere ek ödeme emri gönderildiği, ödeme yapılmaması üzerine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi başlatıldığı ve borçlunun taşınmazının haczedildiği görülmektedir. Buna göre, takibe konu borcun, meskeniyet şikayetine konu taşınmazın bedelinden değil, iflasına karar verilen kooperatifte oluşan bilanço açığının kapatılmasını amaçlayan yasal düzenlemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, meskeniyet şikayetinin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, meskeniyet şikayetinin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.....2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7165, Karar No: 2015/9208, Tarih: 27.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7165 E.  ,  2015/9208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2015/100-2015/229

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın kaldırılması ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davaya konu itirazın kaldırılması davası ile ilgili olduğu anlaşılan Sivas 1. İcra Müdürlüğü 2014/9805 Esas sayılı dosyasına ait ödeme emrinin takip borçlusu hükümlü S.. Y..’ın tebliğden imtina etmesi üzerine 29.12.2014 tarihinde kendisine vasi ataması için 1 ay süre verildiği ve buna ilişkin süreli müzekkere evrakının 29.1.2015 tarihinde hükümlü S.. Y..’a tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Buna göre ödeme emrinin S.. Y.. vasisine tebliğ edildiğine ilişkin evrakın aslı ya da onaylı suretinin dosya arasına konularak gönderilmek üzere dava dosyasının mahal mahkemesine GERİ ÇEVİRİLMESİNE, 27/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.