muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/550, Karar No: 2024/6554, Tarih: 18.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/550 E.  ,  2024/6554 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1447 E., 2022/979 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/20 E., 2021/198 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde özetle; Kocaeli ili Derince ilçesi Terziler Mahallesi 185 parsel sayılı 4.100 m2 yüzölçümündeki 1/2 payı ... oğlu ..., 1/2 payı ... oğlu ... adına kayıtlı taşınmazın, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde bulunduğunu iddia ederek, davalılar adına olan tapusunun iptali ile dava konusu taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Devlet Ormanı vasfı ile Hazine adına tapuya tescili davası gerçeği yansıtmadığını, davayı Hazine'nin açması gerektiğini, orman yönetimini dava açma ehliyeti bulunmadığını, öncelikle davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini, tapu kütüğünün tutulması devletin görev ve sorumluluğunda olduğunu, müvekkilinin tapu kütüğüne güvenerek taşınmazı iyiniyetle iktisap ettiğini, nitekim Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin "Turgut ve diğerleri-Türkiye Davası" kararında devlet tarafından tazminat ödenmeksizin taşınmazın geri alınmasının orantısız bir müdahale olduğunu ve söz konusu davada tazminat ödemeyi gerektirecek istisnai şartlar bulunmadığını işaret ederek, kamu yararı ile bireysel haklar arasındaki adil dengenin kurulmamasını ihlal nedeni olarak saydığını, AİHM'in "Köktepe-Türkiye Davasında" ise makul bir meblağın ödemeden, mülkten yoksun bırakmanın aşırı bir müdahale teşkil edeceğini ifade edildiğini açıklayarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "Kocaeli ili Derince ilçesi Terziler Köyü 185 parsel sayılı taşınmazın 1969 yılında başlayan tapulama çalışmalı sonucu 29.01.1971 tarihinde tarla vasfı ile tescil edildiği, bu tespitten iki yıl önce Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 1969/576 E. 1974/997 K. sayılı orman kanununa muhalefet suçundan açılan davanın af nedeniyle düştüğü, halen taşınmazın 48/288 payının Kadem Duran, 48/288 payının ..., 48/288 payının ..., 48/288 payının ..., 24/288 payının Nejla Duran ve 72/288 payının ... adına kayıtlı olduğu, Kocaeli ili Derince ilçesi Terziler Mahallesi 185 parsel sayılı dava konusu taşınmazın % 15-20 eğimli toprak muhafaza karakteri taşıdığı, toprağın derin, taşsız, killi balçık yapıda esmer orman toprağı olduğu, taşınmazın 1958 tarihli memleket haritasında yapraklı ağaç ormanı olduğu, orman amenajman planında 105 no.lu bölme içerisinde kayın-meşe ormanı dahlinde olduğu, taşınmazın Terziler Köyü sınırları içerisinde bulunduğu, 6831 sayılı Orman Kanununa göre kadastrosu ve aynı Kanun'un 2/B maddesi uygulamalarının 6 no.lu orman kadastro komisyonu vasıtasıyla yapıldığı, 24.05.1999 tarihinde askı mazbatası ilan edildiği, 2/B maddesine göre orman sınırladı dışına çıkarma işlemine karşı olanların askı tarihinden itibaren 6 ay içerisinde, tapulu taşınmazların orman sınırları içerisinde kalması halinde 10 yıllık süre içerisinde dava açabileceklerinin ilanda belirtildiğini, bu sürelerde herhangi bir itiraz yapılmadığı, tutanakların kesinleştiği, usul ve yasaya uygun bulunan 02.10.2020 tarihli ve 16.10.2020 tarihli bilirkişi raporlarıyla dava konusu 185 parselin Obrucuk Devlet Ormanı sınırları içerisinde kaldığı ve eylemli olarak Orman Kanunu'nun 1. maddesinde belirtilen orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu esastan reddedilmiş ve iş bu karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4883, Karar No: 2014/3320, Tarih: 25.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4883 E.  ,  2014/3320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/204-2013/69

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda K. Köyü çalışma alanında bulunan 121 ada 4 parsel sayılı 3881,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1995 yılından beri üzerinde su dolum tesisleri olduğu, dere mutlak alanı içerisinde kaldığı, 1992'den beri bahçe olarak kullanıldığı ancak kullanıcılarının tam olarak belirlenemediği şerhi yazılarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı A.. S.., taşınmazın ve üzerindeki muhdesatların kendi fiili kullanımında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, şerhe ilişkin taleplerin ilan süresi içerisinde Kadastro Mahkemesinden istenebileceği, genel mahkemeden istenemeyeceği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava, 3402 sayılı Yasa'ya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Yörede 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince yapılan kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi gereğince orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1995 yılından beri üzerinde su dolum tesisleri olduğu, dere mutlak alanı içerisinde kaldığı, 1992'den beri bahçe olarak kullanıldığı ancak kullanıcılarının tam olarak belirlenemediği şerhi verilerek bahçe niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş ve tespit 28.04.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı tarafça çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile 27.06.2012 tarihinde dava açılmıştır. 5831 sayılı Yasa ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen Ek 4. madde içeriğinde ve kadastro mevzuatında tespit kesinleştikten sonra genel mahkemede dava açılabilmesini kısıtlayıcı bir hüküm bulunmadığı gibi bu şekilde yapılan tespitler hakkında 3402 sayılı Yasa'nın 12/3. maddesinin uygulanamayacağına ilişkin bir düzenleme de bulunmamaktadır. Davacının Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesi gereğince tespitin kesinleşmesinden itibaren 10 yıllık süre içinde açılan davası nedeniyle tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde delilleri toplanıp, davacının yasada belirtilen şekilde bir kullanımları olup olmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14092, Karar No: 2022/13156, Tarih: 13.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/14092 E.  ,  2022/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2295, Karar No: 2014/4507, Tarih: 15.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2295 E.  ,  2014/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/167092

MAHKEMESİ : Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 28/03/2013, 2013/45 (E) ve 2013/76 (K)

SUÇ : İhmali davranışla kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık Cihat hakkında görevi kötüye kullanma suçundan zamanaşımı süresi doluncaya kadar dava açılması mümkün görülmüştür.

2-) Dosya içeriğine göre; Sanıklardan Cihat'ın sağlık memuru, Sevinç’in polis memuru, Mehmet'in ise ambulans şoförü olup, olay günü şizofreni hastası olan maktul Dilek'in Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’ne şevki konusunda görevlendirildikleri, sanıkların birlikte maktülün evine giderek maktülü babası olan Yunus ile birlikte ambulansa bindirdikleri, daha sonra maktüle iğne yapılması amacıyla hastaneye götürdükleri, hastanede maktüle iğne yapıldıktan sonra maktülün ambulansın arkasındaki sedyeye oturtulduğu, sanıkların da ambulansın ön kısmına geçerek yola çıktıkları, nakil sırasında maktülün oturmuş olduğu sedyeden ayağa kalktığı sırada sendelemesi üzerine ambulansın arka kapısının iç tarafında bulunan kapı mandalına dokunması ile kapının açıldığı ve maktülün hareket halindeki ambulanstan düşmesi sonucu kafa ve genel beden travmasına bağlı kafatası kırığı ve beyin kanaması nedeniyle öldüğü olayda;

A-) Polis memuru olan sanık Sevinç'in maktülün hastaneye sevki sırasında refakat ile görevli olup herhangi bir kusurunun bulunmadığı ayrıca sanık Cihat'ın sevk sırasında ambulansın ön kısmında bulunması yönergeye aykırı ise de, bu

davranış ile maktülün ölümü arasında illiyet bağının bulunmadığının anlaşılması karşısında sanıklar Sevinç ve Cihat'ın maktülün ölümünde taksirlerinin bulunmaması nedeniyle beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

B-) UYAP işletim sisteminin dairemize verdiği yetkiye dayanılarak, çıkarılıp dosya içine konulan 15.10.2014 tarihli nüfus kayıt örneğinden, sanık M.. G..'in hükümden sonra 25.01.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Cihat, Sevinç ve Mehmet müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

15/10/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar C.. Ç.., S.. A.. müdafii Avukat N. A.t, G. S., N. D.'ın yokluğunda 16/10/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/9664, Karar No: 2015/26095, Tarih: 17.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9664 E.  ,  2015/26095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/302448

MAHKEMESİ : Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/1262 (E) ve 2013/415 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, tüm aşamalarda değişmeyen savunmasına ve olayın görgü tanığı olan R.. U.. 'un yeminli beyanına göre, katılan Ü.. Ü..'in tartışma sırasında okul müdür yardımcısı olan sanığa " sen bana bağıramazsın, kim oluyorsun," diyerek bağırıp, üzerine doğru hamle yaptığının anlaşılması karşısında, katılandan kaynaklanan bu hareketlerin, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2825, Karar No: 2015/4917, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/2825 E.  ,  2015/4917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanunun 1inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16061, Karar No: 2020/3403, Tarih: 23.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16061 E.  ,  2020/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında sanığın savunmasında özetle şirketi ortağı Muammer Kılıç ile birlikte 2007 yılının Şubat ayında kurduklarını, kısa bir süre çalıştıklarını, dosya arasında bulunan faturaların şirkete ait faturalar olduğunu ancak üzerindeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, şirketin bu kadar çok fatura düzenlemediğini, gerçekten faal durumda olduklarını ancak iş hacminin faturalara yansıdığı kadar geniş olmadığını söylemesi; yapılan bilirkişi incelemesinde dosya arasında bulunan fatura üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, sanığın muhasebecisi olan tanık ...'nün, sanığın tır şoförü olması nedeniyle genelde yurt dışında olduğunu, şirketin işleriyle ilgilenmesi için Atilla isimli kişiye vekalet verdiğini, bu vekaletle işlerin yürütüldüğünü söylemesi, sanığın ise tanık beyanlarını kısmen kabul ederek vekaleti Atilla isimli kişiye değil, tanık olarak dinlenen ...'ye verdiğini söylemesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanıktan mal ve hizmet satın aldığının beyan eden şirketlerden veya bu şirketlerin bağlı bulunduğu vergi dairelerinden sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen en son fatura tarihi sorulmak suretiyle suç tarihinin tespit edilmesi,

2-... isimli kişinin tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3-...'nün faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

4-Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,