muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2172, Karar No: 2019/1119, Tarih: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/2172 E.  ,  2019/1119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanığın yağmurlu havada idaresindeki çekici ve ona bağlı yarı römork ile meskun mahalde gündüz vakti zemini asfalt yüzeyi ıslak, seyrine göre dik iniş eğimli tek yönlü devlet yolunda seyir halindeyken, olay mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, önünde kırmızı ışıkta beklemekte minibüse arkadan çarptığı daha sonra da diğer araçlara çarpması sonucu bir kişinin ölümüne, bir kişinin yaralanmasına tam kusuruyla sebebiyet verdiği olayda, tayin edilen ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede ceza miktarı yönünden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar ... ve ... vekilinin ceza miktarına, bilinçli taksirden ceza verilmesi gerektiğine, katılan ... vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın hem E sınıfı, hem de D sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki çekici ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle sadece D sınıfı sürücü belgesinin geri alınabileceği gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

2-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren ölenin mirasçıları ..., ... bir grup katılan olarak tek vekalet ücretine; olay nedeniyle yaralanan katılan ... için ise ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kendilerini aynı vekille temsil ettiren ölenin mirasçıları ..., ... bir grup katılan olarak tek vekalet ücretine; olay nedeniyle yaralanan katılan ... için ise ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; Mahkemenin takdiri de göz önüne alınarak hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili (4) nolu fıkrasında yer alan “E” ibaresinin çıkarılması, hükmün vekalet ücretine ilişkin (5) nolu fıkrası çıkarılarak yerine, “Kendilerini vekille temsil ettiren ve aynı grupta yer alan katılanlar ... ve ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 3.000 TL vekalet ücreti takdiri ile sanıktan tahsili ile katılanlara eşit olarak verilmesine ve kendini ayrı bir vekille temsil ettiren katılan ... lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 3.000 TL vekalet ücreti tayini ile sanıktan alınarak katılana verilmesine” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11001, Karar No: 2011/12216, Tarih: 18.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11001 E.  ,  2011/12216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2007 gününde verilen dilekçe ile mecra irtifakı istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın tapu kaydının iptali ile dere yatağı olarak işaretlenmesine dair verilen 13.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkemece uyulan Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23414, Karar No: 2013/11746, Tarih: 07.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23414 E.  ,  2013/11746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa yükletilen hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalmış olması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 168/1.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması olanaklı olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanığın, kullanımı gereği inşaat alanında açıkta bırakılan demir inşaat kalıplarını çalmak biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-e maddesinde düzenlenen “adet veya tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141/1'inci maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1120, Karar No: 2010/12977, Tarih: 27.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/1120 E.  ,  2010/12977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya

elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda imza incelemesini yapan bilirkişinin "Adli Tıp Uzmanı" olup, grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelenmediği gibi, raporun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı, diğer taraftan borçlu Ş.Ü tarafından takibe dayanak çekteki keşideci imzasına itiraz edildiği ve dolayısiyle talep olmadığı halde mahkemece lehtar-ciranta konumundaki .... Gıda Su Ürünleri Nak.Turz.San.Tic.Ltd.Şti. kaşesi üzerindeki imzanın incelendiği anlaşılmış olup, eksik ve yanlış inceleme ile yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10068, Karar No: 2008/11254, Tarih: 20.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10068 E.  ,  2008/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

Tarih : 25.07.2008

Nosu : 25-962

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, sıra cetvelinde 1. sırada yer alan alacaklının haczinin müvekkilinin haczinden sonra olduğunu belirterek, satış bedelinin tamamının müvekkili kuruma tahsisini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayet eden kurumun haciz yazısının 01.09.2006 tarihinde Trafik Tescil Şube Müdürlüğü’ne ulaştığı, ancak işlerin yoğunluğu nedeniyle haciz şerhinin 18.10.2006 tarihinde sicile işlendiği, bu nedenle SSK.nun haciz tarihinin 01.09.2006 olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilerek şikayetin kabulüyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikayet edilen vekili, kararı temyiz etmiştir.

Sicile kayıtlı motorlu taşıt kayden haczedilmişse, trafik siciline haciz şerhinin işlendiği tarih, haciz tarihidir. Bu nedenle mahkemece, şikâyet edenin haciz tarihinin, haciz müzekkeresinin trafik tescil şubesine ulaştığı tarih olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, şikâyet edenin haciz tarihinin haciz şerhinin işlendiği 18.10.2006. olarak kabul edilmesi gerekir. Ancak şikâyet edilenin sıra cetvelinde haciz tarihi olarak görünen 18.10.2006 tarihli haczi, ihtiyati haciz olup, şikâyet edenin haczinden sonra kesin hacze dönüşmüştür. Dolayısıyla mahkeme kararının gerekçesinde yapılan yanlışlık, kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438’inci maddesinin son fıkrası uyarınca, gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24888, Karar No: 2009/4270, Tarih: 02.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24888 E.  ,  2009/4270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12218, Karar No: 2014/18163, Tarih: 16.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12218 E.  ,  2014/18163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/36 D.İş

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz isteminin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, fatura, sevk irsaliyesi ve kefaletnameye istinaden ticari satıştan kaynaklanan alacağının tahsili amacıyla ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, faturaların başlı başına alacağın ispatına elverişli belge olmadığı, borçlu şirket ortağı olarak kabul edilse dahi şirket borçlarından ortağın sorumlu tutulamayacağı, kefaletten kaynaklanan istemin ancak dava yoluyla ileri sürülebileceği, bu nedenle de ihtiyati haciz talep edilemeyeceği gerekçeleriyle istemin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 258’nci maddenin 1’nci fıkrası uyarınca, “…Alacaklı alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeğe mecburdur….” Bu hükme göre alacaklının, alacağının varlığını ve muaccel olduğunu tam ve kesin şekilde ispat etmesi aranmamakta, bu konuda mahkemeye kanaat verecek delilleri göstermesi yeterli kabul edilmektedir. Bununla birlikte, özellikle hukukî bir işlem söz konusu olduğunda, alacağın varlığının ve muaccel olduğunun yazılı bir belgeye veya belgeler zincirine dayanması tercih edilmesi gereken bir seçenektir (HMK m.200).Ayrıca İİK’nın 264’üncü maddesine göre ihtiyati haczi tamamlayan merasim çerçevesinde, ihtiyati hacze konu her alacağın genel ilke olarak yargılamayı gerektirebileceği dikkate alınmalıdır.

Hukukumuzda kefalet sorumluluğunun ancak dava yoluyla ileri sürülebileceğine dair bir ilke veya kural bulunmamakta olup, şartları gerçekleştiğinde kefil hakkında da ihtiyati haciz kararı verilebilir. Öte yandan ihtiyati haciz sebebi U.. P..’ın şirket ortağı olmasına değil, yargılama dışı şirket lehine vermiş olduğu kefalete dayalıdır. Bu nedenle şirket ortağının şirket borcundan sorumlu tutulamayacağı şeklindeki gerekçe dosya içeriğine uygun düşmemekte olup, şirket ortağı olmak tek başına kefalet borcundan kurtulmaya olanak tanımaz. Diğer yandan ihtiyati haciz talep edilirken sadece faturalar değil, teslim alan kısmında isim ve imza bulunan sevk irsaliyeleri de ibraz edilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve izah edilen hukuki esaslar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, ibraz edilen delillerin incelenip alacağın varlığına kanaat getirilmesi hâlinde ihtiyati haciz kararı verilmesi, aksi hâlde istemin reddedilmesinden ibaret olup, hangi hukuki ve kanuni esaslara dayalı olduğu da açıklanmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ve izah edilen hukuki esaslar çerçevesinde mahkemece yapılacak iş, ibraz edilen delillerin incelenip alacağın varlığına kanaat getirilmesi hâlinde ihtiyati haciz kararı verilmesi, aksi hâlde istemin reddedilmesinden ibaret olup, hangi hukuki ve kanuni esaslara dayalı olduğu da açıklanmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1733, Karar No: 2020/3178, Tarih: 04.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1733 E.  ,  2020/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleştirilen davada, müvekkili ile davalı arasında kritik hastalıklara karşı sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı olduğu dönem için müvekkiline romatoid artrit teşhisinin konulduğunu, hastalık ile ilgili tüm tıbbi belgelerin müvekkilince davalı şirkete gönderilmesine rağmen davalının sigorta tazminatını ödemediğini, oysa müvekkilinin hastalığının poliçe teminatı dahilinde bulunduğunu ileri sürerek, asıl davada 7.710,00 TL'nin, birleştirilen davada 10.914,50 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 147.145,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davacının hastalığının poliçe teminatı kapsamında kalmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairenin 06.04.2017 tarih ve 2016/3355 Esas, 2017/3781 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, asıl ve birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 60,00 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, 04/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/708, Karar No: 2021/5080, Tarih: 25.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/708 E.  ,  2021/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı temyizi yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesine göre kural olarak, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Anılan husus aynı zamanda kamu düzenine ilişkindir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 3.üncü maddesine göre; kanuna, bireysel veya toplu iş sözleşmesine dayanan işçi-işveren alacağı ve tazminatı ile işe iade talebi ile açılan davalarda Arabuluculuğa başvurulmasının dava şartı olduğu, belirtilmiştir.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 13. üncü fıkrasında; "Arabuluculuk, faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre yukarda belirtilen düzenlemeler gözönünde bulundurulduğunda netice itibariyle tarafların anlaşamamaları halinde iki saatlik ücret tutarının Adalet Bakanlığı bütçesinden ödeneceği, Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen arabuluculuk ücretinin yargılama giderlerinden sayılacağı, yine bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderlerin anlaşmaya varılamaması halinde ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanacağı düzenlendiği halde, kamudan karşılanan zorunlu arabuluculuk ücreti ile ilgili davanın aleyhine sonuçlanan tarafa yüklenmesi gerekirken hiç karar verilmemiş olması hatalı olmuştur.