muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21000, Karar No: 2015/9863, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21000 E.  ,  2015/9863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Devlet hastanesinde ortopedi ve travmatoloji uzmanı olarak çalışan sanık doktorun, olay günü sol kolu üzerine odun yığının devrilmesi neticesinde, hastanenin acil polikliniğine başvuran katılanı muayene ettiği, çekilen iki yönlü röntgen filminde, hastada sol kol dirsek çıkığı, eklem bütünlüğünün bozulduğu, ekleme komşu yumuşak dokular da kalınlık artışının mevcut olduğunun tespit edildiği ve hastanın kolunun alçı ateline alındığı, bir gün sonra taburcu edildiği ve 2 hafta sonra kontrole gelmesinin sanık doktor tarafından söylendiği, hastanın şiddetli ağrı şikayeti ile 1 hafta sonra tekrar sanık doktora gittiği ve doktorun ağrı kesici verip gönderdiği, hastanın 2 hafta sonra tekrar geldiğinde, sol kolda kararma ve su toplamasının tespit edildiği, koldaki su boşaltıldıktan sonra plastik cerrahiye sevk edildiği, ameliyat olması gerektiği söylendiği, bu süreç içinde hastanın kendi isteği ile ... Tıp Fakültesi tarafından takip edildiği, kalp hastası olması nedeni ile ameliyat edilemediği, tedavilerinin kalp damar cerrahisi ve plastik cerrahi tarafından birlikte yürütüldüğü, sol kol serçe parmağının damar ve sinirlerdeki ezilme nedeni ile ampute edildiği, sol el parmaklarındaki his kaybı ve % 40 doku kaybının, hasta katılanda sol kol işlev kaybına, duyulardan ve organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu olayda; 07-08 Ekim 2010 tarihli Yüksek Sağlık Şurası’nın oybirliği ile verdiği “…dirsek çıkığı tanısıyla gelen hastayı damar yaralanmasını göz önüne alarak radial ve ulnar damar muayenesi yapmadığı ve hastayı eksik değerlendirdiği ve buna bağlı olarak hastanın kolundaki arızaya sebebiyet verdiği “ şeklindeki raporu ve . .... İhtisas Kurulu’nun 09.01.2013 tarihli oybirliği ile verdiği “…dirsekten el bileğine uzanan doku kaybı ulnar arterde tam kayıp radial arterin kollateral damarlarla beslendiği, Volkman İskemik Kontraktürü teşhisi konulduğu belirlenmiş olup bu tip bir yaralanma ile gelen hastada bölge damarları açısından yaralanma olup olmadığı yönünden çok dikkatli muayene ve klinik gözlem yapılması gerektiği, ayrıca alçı atel uygulanması sonrası oluşabilecek komplikasyonlar yönünden de hastanın aydınlatılması ve ortaya çıkan klinik şikayetlerde her türlü ihtimalin göz önüne alınmasının tıbbi bir gereklilik olduğu, olayda ise aynı hal ve şartlarda bir ortopedi ve travmatoloji uzmanından beklenen özenin gösterilmediği, teşhisteki gecikme nedeniyle kişide yaygın doku kaybı ile karakterize klinik tablonun ortaya çıktığı ve adı geçen doktorun kusurlu olduğu” yönündeki raporların, dosya oluş ve kapsamına uygun olduğu ve söz konusu raporların hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27559, Karar No: 2010/9327, Tarih: 15.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27559 E.  ,  2010/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 15.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/173, Karar No: 2007/262, Tarih: 04.12.2007

**Ceza Genel Kurulu         2007/1-173 E.  ,  2007/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname :248510

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Sanık A. Ç..’in 765 sayılı TCY’nın 64/1, sanık S. Ç..’in ise aynı Yasanın 64/2. maddesi yollamasıyla 5218 sayılı Yasayla değişik 765 sayılı TCY’nın 450/4, 51/1 ve 59/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 30’ar yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, haklarında 765 sayılı TCY’nın 31, 33. maddelerinin uygulanmasına, sanık A. Ç..in 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve TCY’nın 59. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 288.987.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, sonuç olarak sanık S..in 30 yıl ağır hapis, A..in ise 30 yıl ağır hapis ve 288.987.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, suça konu tabanca ve eklerinin müsaderesine, haklarında 765 sayılı TCY’nın 40. maddesinin uygulanmasına ilişkin Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.05.2004 gün ve 358-158 sayılı hüküm ile 15.12.2004 gün ve 358-158 sayılı ek karar, adam öldürme suçları yönünden re’sen temyize tabi olmasının yanında,  sanıklar müdafii ve o yer C.Savcısı tarafından sanık S.. lehine temyiz edilmekle; dosyayı inceleyen, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.11.2005 gün ve 824-3488 sayı ile;

“Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A..’in kasten öldürme ve ruhsatsız silah taşımak suçlarının sübutunda isabetsizlik bulunmadığından C.Savcısının sanık Salahattin’in suça fer’an iştirak ettiğine yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Dosya içeriğine ve oluşa göre, sanık S.. hakkında elde edilen delillerin bu sanığın maktûleyi öldürmesi için diğer sanık A..’i azmettirdiğini eylemine doğrudan ya da fer’an katıldığını kabule ve mahkûmiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 7 ve 5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi hükümleri uyarınca sanık A...’in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesince 13.06.2006 gün ve 57-369 sayı ile;

Sanık S.. Ç..’in maktûle B..’in öldürülmesi eylemine talimat vererek, diğer sanığın yanında durarak ve ona manevi yönden cesaret vererek azmettiren olarak katıldığı gerekçesiyle, (1) nolu bozma nedenine karşı direnilmiş, lehe yasa değerlendirmesi yapılarak,  bu kez 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar lehine olduğu kabul edilerek,

Sanıklar A. Ç..ve S. Ç..’in 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yollamasıyla 82/1-a, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 20’şer yıl hapis cezasıyla cezalandırılma¬larına, haklarında 53. maddenin uygulanmasına,

Sanık A. Ç..’in 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCY’nın 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 285 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Her bir sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 63. maddesinin uygulanmasına, suça konu tabanca ve eklerinin aynı Yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

Sanık A. Ç..’in 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 5237 sayılı TCY’nın 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 285 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,

Her bir sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 63. maddesinin uygulanmasına, suça konu tabanca ve eklerinin aynı Yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

Kısmen re’sen temyize tabi olan hüküm, sanıklar müdafi ve O yer C.Savcısı tarafından sanık S..’in beraatinin gerektiği gerekçesiyle temyiz edilmekle, Yargıtay C.Başsav¬cılığının “bozma” istekli 06.07.2007 gün ve 248510 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya; Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği görüşülüp, değer¬lendirildi;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Adam öldürme ve bu suça azmettirmekten sanıklar hakkında verilen hüküm, Özel Dairece, sanık S..’in cezalandırılmasına yeter kanıt bulunmadığı, sanık A..’in ise 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren yeni Yasalar kapsamında, hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, Yerel Mahkemece, sanık S..’in, diğer sanık A..’i bu suça azmettirdiği gerekçesiyle önceki hükümde direnmeye karar verilerek bu kez her iki sanığın ilk hükümden farklı olarak 5237 sayılı TCY’nın 37/1. maddesi yollamasıyla 82/1-a, 29 ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı ve¬rilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,       b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,     c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara da¬yanmak,

d) İlk hükümde yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

e) Sonradan yürürlüğe giren yasaya ve normlarına dayanılmak suretiyle ilk hükümde yer almayan ve dolayısıyla daire denetiminden geçmeyen yeni bir hüküm oluşturmak,

Özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karardır. Bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay’ın ilgili dairesi tara¬fından yapılması gerekir.

İncelenen dosyada; Yerel Mahkemece sanık S... hakkındaki bozmaya direnildiği belirtilmiş ise de, lehe yasa karşılaştırması yapılıp, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar lehine olduğunu kabulle yeni bir hüküm tesis edilmiştir. Daire denetiminden geçmeyen bu yeni hükmün doğrudan Ceza Genel Kurulunca incelenmesi olanaksızdır.

Bu itibarla, sanık Salahattin hakkındaki yeni, diğer sanık hakkında ise uyma sonucu verilen hükmün temyizen incelenmesi için dosyanın, Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

Dosyanın; sanık S.Ç..yönünden saptanan eylemli uyma, sanık A.Ç.. hakkında ise uyma nedeniyle, temyiz incelemesi için Yargıtay 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 04.12.2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23955, Karar No: 2013/13664, Tarih: 07.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/23955 E.  ,  2013/13664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, müştekinin soruşturma evresinde bildirdiği adrese çağrı kağıdının gönderilmesi ve ulaşılamaması nedeniyle dinlenilmesinden vazgeçilerek gerekçeli kararın aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi karşısında, tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan Pendik Sulh Ceza Mahkemesinin 2003/76 esas ve 2003/35 karar sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihini içerir onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosyaya getirtilmemesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3965, Karar No: 2016/9495, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3965 E.  ,  2016/9495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava, 18.03.2009 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanununun 21. ve 23. maddesidir.

Davalıya ait kaçak kat inşaatında çalışan sigortalının elektrik akımına kapılarak vefat etmesi şeklinde gelişen iş kazasında; hükme esas alınan kusur raporunda; davalı işveren olarak % 80, sigortalı % 20 oranında kusurlu bulunmuşsa da; dava dışı ...... ile davalı arasındaki hukuki ilişkinin ne olduğu, aralarında asıl işveren-taşeron ilişkisi bulunup bulunmadığı irdelenmemiştir.

Mahkemece; işin yapımına ilişkin sözleşme de getirtilerek, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden, davalı ile ...... arasındaki hukuki ilişkinin niteliği ve işverenlik sıfatları ile kusur oran ve aidiyetini inceleyen rapor alınması gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayalı olarak karar verilmesi isabetsizdir.

2-5510 sayılı Kanunun 8’inci maddesinde sigortalıların hangi tarihte bildirilmesi ve tescil edilmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. Buna göre; Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olanların Kuruma bildirim yükümlülüğü işverene ait olup; 7’nci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen sigortalılık başlangıç tarihinden önce, sigortalının işe giriş bildirgesi ile bildirilmesi gerekir. İnşaat, balıkçılık ve tarım işyerlerinde işe başlatılacak sigortalılar için, en geç çalışmaya başlatıldığı gün; yabancı ülkelere sefer yapan ulaştırma araçlarına sefer esnasında alınarak çalıştırılanlar ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinde, ilk defa sigortalı çalıştırmaya başlanılan tarihten itibaren bir ay içinde çalışmaya başlayan sigortalılar için, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren en geç söz konusu bir aylık sürenin dolduğu tarihe kadar; Kamu idarelerince istihdam edilen 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanununa göre işsizlik sigortasına tabi olmayan sözleşmeli personel ile kamu idarelerince yurt dışı görevde çalışmak üzere işe alınanların, çalışmaya başladıkları tarihten itibaren bir ay içinde, işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmeleri gerekir.

5510 sayılı Kanunun 23. maddesinde ise; “sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda belirtilen hukuki ve fiili durumlar ışığında, yeniden kusur raporu alınması gerekirken, 23. maddede yer alan koşulların oluşup oluşmadığının belirlenmesi bakımından işe giriş bildirgesi verilip verilmediği, sigortalının işe girdiği tarih ve özellikle davalı işverene ait işyerinin, Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilecek işyerlerinden olup olmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme neticesi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O hâlde, davacı vekili ve davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11245, Karar No: 2012/18462, Tarih: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11245 E.  ,  2012/18462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5428, Karar No: 2017/11102, Tarih: 23.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5428 E.  ,  2017/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Nüfus kaydına göre 16/12/1998 tarihinde doğmuş olan ve suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi yerine yazılı şekilde TCK'nın 31/3. maddesi uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve uygulamaya yönelik olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hüküm kısmındaki, 31/3 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “1 yıl 4 ay” ibaresinin çıkarılarak yerine “1 yıl” ibaresinin eklenmesine, 168/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “5 ay 10 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “4 ay” ibaresinin eklenmesine, 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “4 ay 13 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “3 ay 10 gün” ibaresinin eklenmesine, 50/1,a uyarınca adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümde yer alan “2.660,00 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “2.000,00 TL” ibaresinin eklenmesine ve sonuç cezanın 2.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hüküm kısmındaki 31/3 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “4 ay” ibaresinin çıkarılarak yerine “3 ay” ibaresinin eklenmesine, 62. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “3 ay 10 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “2 ay 15 gün” ibaresinin eklenmesine, 50/1,a uyarınca adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümde yer alan “2.000,00 TL” ibaresinin çıkarılarak yerine “1.500,00 TL” ibaresinin eklenmesine ve sonuç cezanın 1.500,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5336, Karar No: 2017/16125, Tarih: 20.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/5336 E.  ,  2017/16125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,muris ...'un sağlığında düzenlenen ve ... .Noterliği'ne 06.07.2004 tarihli düzenleme şeklinde tevdi edilen 05.07.2004 tarihli el yazılı vasiyetnamesi ile; Türkiye'de bulunan hisseli veya müstakil gayrımenkullerinin tamamını ve bankalardaki paralarını, vd. sahibi olduğu şeyleri davalılara bıraktığını,vasiyetnamenin ... . Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 15.04.2015 tarih 2014/617 E. 2015/290 K. sayılı dosyasında açılıp okunduğunu,murisin mirasçı bırakmadan vefat etmesi nedeniyle tek mirasçısının Hazine olduğunu, 05.07.2004 tarihli el yazısı ile yazıldığı belirtilen vasiyetnamenin murisin eli ürünü olup olmadığının açıklığa kavuşturulmadığını,yine vasiyetname için asabiye uzmanı olan doktordan sağlık raporu alınmış ise de,Sağlık Bakanlığı Tedavi Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün 08.05.1996 tarihli yazısında belirtilen unsurların bu raporda bulunmadığını; yine, murisin vasiyetnameyi yaptığı sırada 83 yaşında olduğunu ve temyiz kudretine sahip olup olmadığının tespit edilemediğini ileri sürerek; söz konusu murise ait olduğu belirtilen 05.07.2004 tarihli el yazılı vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., murisin bir kısım menkulleri yönünden kendilerini musaleh tayin ettiğini, vasiyetnamenin de şekil şartlarına ve TMK'nun 538 maddesine uygun tanzim edildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., murisin kendilerini musaleh olarak atadığını, davada yetkili mahkemenin malların bulunduğu yer ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu,söz konusu vasiyetnamenin usulüne uygun düzenlendiğini,kaldı ki murisin kendileri yönünden vasiyete konu ettiği gayrımenkulü sağ iken kendisine sattığını; böylece, kendisinin vasiyetname dışında kaldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve ..., murisin kendilerini musaleh olarak tayin ettiğini, vasiyetnamenin de TMK'nun 538 maddesine uygun olduğunu savunarak; davanın reddini istemişlerdir.