muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/614, Karar No: 2019/549, Tarih: 23.01.2019

Mahkemece toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve hükme esas alına bilirkişi raporuna göre sigorta sözleşmesinin imzalanmasından sonra dava dışı muris ... kanser teşhisi konulmuş olduğu, gözetilerek davanın kabulüne, temerrüdün 12.02.2013 tarihinde gerçekleştiği kabul edilerek 12.02.2013 'den itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta sözleşmesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacının murisinin kullanmış olduğu banka kredisi nedeniyle, 08.02.2012 başlangıç tarihli, 23.04.2014 bitiş tarihli hayat sigorta sözleşmesi düzenlenmiş; poliçe primi 2.240,00 TL peşin olarak ödenmiş, poliçenin düzenlenmesinden ve prim peşin ödenmesinden sonra, 30.11.2012 tarihinde davacıların murisi vefat etmiştir.

Sigorta sözleşmesi kurulurken sigortalıya yüklenen doğru bilgi verme (ihbar) yükümlülüğünü düzenleyen 6762 sayılı TTK'nın 1290. maddesi( 6102 sayılı TTK 1435,1439 ve 1440. maddeler) her ne kadar mal sigortalarına ilişkin bulunmakta ise de, Yargıtay'ın yerleşik kararları ile hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Hatta anılan bu düzenleme, Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi ile sözleşme hükmü halini almıştır.

Gerek TTK’nın 1290. maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmesinin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlü olup, formun doldurulmamış olması sigortalının

sağlığına ilişkin konularda sigortacıya bildirimde bulunma yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Şayet sigortalı tarafından var olan hastalık kasten bildirilmemiş ise sigortacının sözleşmeden cayma hakkı söz konusudur.

Somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlık, poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının kanser hastalığı olup olmadığı, kanser hastalığını kasten gizleyip gizlemediği, dolayısı ile ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargılama sırasında doktor ve sigorta hukukçusundan alınan 15.06.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda; müteveffa tarafından imzalanan poliçede kanser hastalığının teminat dışında olması dışında başkaca bir hastalık ile ilgili beyan yükümlülüğünün getirilmediği, dosya içindeki tıbbı geçmişine dayalı evraklardan kanser hastalığına ilişkin kesin tanının 14.02.2012 de konulmuş olduğunun anlaşıldığı, sözleşme tarihinde bu hastalığı hakkında bilgi sahibi olmadığı, dava dışı müteveffa ... akdin kurulması aşamasında kanser hastalığını bilmediği, 08.02.2012 sigorta sözleşmesi başlangıcından sonra kanser teşhisinin konulduğu belirtilmiştir. Mahkemece buna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmişse de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosya içinde bulunan tıbbi geçmişe ilişkin bilgilerden ve sigortalı murisin 10.01.2012 de ön tanı aldığı, ön tanıda kesin kanser teşhisi konulmadığı, ancak kanser olma ihtimaline karşı tedaviler yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacıların murisi sigorta poliçesinin imzalanmasından önce kesin olmayan tanı sebebi ile söz konusu hastalığı kasıtlı olarak bildirip bildirmediği, buna göre ön tanı gereği bu ön tanı durumunu beyan etseydi, ödemesi gereken primin artıp artmayacağı, konularında araştırma yapılarak TTK'nın 1290 madde kapsamında proporsiyon hesabı yapılması gerekip gerekmediği tartışılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8737, Karar No: 2010/16541, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8737 E.  ,  2010/16541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4169, Karar No: 2020/740, Tarih: 05.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4169 E.  ,  2020/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ... 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 26.01.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 14.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 18.11.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 28.11.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

a) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 14/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8913, Karar No: 2021/3168, Tarih: 28.06.2021

**5. Ceza Dairesi         2016/8913 E.  ,  2021/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafin sonuç ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde Tedaş Genel Müdürlüğüne bağlı ...Elektrik Dağıtım A.Ş’nin bünyesinde kamu iktisadi teşebbüsü olarak faaliyet gösteren Manavgat ilçe işletme müdürlüğünde müdür ve müdür yardımcısı olarak görev yapan sanıkların, katılan ...’nun yetkilisi olduğu şirketin işleteceği otelin elektrik aboneliğini devralmak için il müdürlüğüne yaptığı müracaat sonrası aboneliği devredecek şirketle devralacak şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığı yönünde yapılacak tespite ilişkin il müdürlüğüne gönderilecek belgeyi düzenlemek için para talep ettikleri, başlangıçta teklifi kabul etmeyen ancak para vermediği takdirde belgeyi alamayacağını anlayan katılan ...’nin sanıklardan gelen talebin devamı üzerine kolluk birimine şikayette bulunduğu, bu kapsamda sanıkların suçüstü yakalanmasına yönelik seri numaraları alınmış 10.000 TL’nin katılan ... tarafından sanık ...’a elden verildiği, yapılan operasyonda paranın sanık ...’ın masasının kilitli sol üst çekmecesinde bulunarak muhafaza altına alındığı anlaşılmakla, olayın başından itibaren katılan ...’nin amacının para vermek olmayıp olayın ortaya çıkmasını sağlamak ve sanıkları yakalatmak olduğu, bu itibarla sanıkların eyleminin icbar suretiyle irtikaba teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurularak sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

Mağdurun ekonomik durumunun araştırılarak tespitinden sonra irtikap edilen para miktarı da dikkate alınıp sanıklar hakkında TCK'nin 250/4. maddesinin uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanarak yüklenen suçu işlediği kabul edilen sanıklar haklarında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanarak yüklenen suçu işlediği kabul edilen sanıklar haklarında 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 28/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/7406, Karar No: 2012/10708, Tarih: 24.04.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/7406 E.  ,  2012/10708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yüzüne karşı karar verildiği halde bu kez ayrıca 23.02.2010 tarihinde sanık müdafiine kararın tebliğ edilmesi üzerine 01.03.2010 tarihli temyiz istemi yasal süreden sonra ise de; dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232 / 6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre gereğince kararda yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağının belirtilmesi gerekirken 7 günlük temyiz süresinin hangi andan itibaren başlayacağının belirtilmemesi tereddüt oluşturduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/187, Karar No: 2009/223, Tarih: 03.06.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/12-187 E.  ,  2009/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2008

Taraflar arasındaki şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Konya 3.İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen 04.07.2007 gün ve 2007/681-665 sayılı kararın incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 06.11.2007 gün ve 2007/17702-20372 sayılı ilamı ile ; “...İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Somut olayda Konya 5.İcra Müdürlüğünün 2006/4412 esas sayılı dosyasından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip nedeniyle satışı yapılan taşınmazın, şikâyetçinin alacaklı olduğu Konya 5.İcra Müdürlüğünün 2004/5536, 2004/7244, 2005/1351, 2005/3309 ve 2005/4736 esas sayılı takip dosyalarından da haczedildiği ve satış bedelinin dosya alacaklarını karşılamadığı anlaşılmakla icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerekir. 0 halde Mahkemece şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir...” gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Şikayetçi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, sıra cetveli düzenlenmemesine ilişkin icra müdürlüğü işlemini şikayete ilişkindir.

İcra müdürlüğünce taşınmazın satışı sonunda, satış bedelinin dosya alacağını karşılamadığından bahisle vergi borcu ödendikten sonra sadece ipotek alacaklısına ödeme yapılmasına ve şikayetçinin alacağının da içinde olduğu diğer alacaklar yönünden derece kararı düzenlenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Şikayetçi, bu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ifadeyle, müdürlük kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkeme, satış bedelinin ipotek alacaklısının alacağını karşılamadığı ve diğer alacaklılara ödenecek rakam bulunmadığından sıra cetveli düzenlenmemesinin yerinde olduğu, gerekçesiyle şikayeti reddetmiş; şikayetçi aynı müdürlük kararına yönelik şikayetin kabulüne ilişkin kararı da dayanak göstererek hükmü temyiz etmiştir.

Özel Daire, yukarıda başlık bölümünde aynen yer alan gerekçeyle, sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğini, müdürlüğün aksi yöndeki kararının yerinde olmadığını ifadeyle, hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece, bozma sonrası dosyaya giren aynı takip ve aynı müdürlük kararına ilişkin şikayetin reddine ilişkin karara dayanılarak önceki kararda direnilmiş; şikayetçi, aynı dosya ve aynı müdürlük kararı ile ilgili şikayetin kabulüne ilişkin olarak başka bir mahkeme kararının onanmış ve karar düzeltme isteminin reddedilmiş olmasını gerekçe göstererek hükmü temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma sonrası dosyaya giren aynı takip ve aynı müdürlük kararına ilişkin şikayetin reddine ilişkin karara dayanılarak önceki kararda direnilmiş; şikayetçi, aynı dosya ve aynı müdürlük kararı ile ilgili şikayetin kabulüne ilişkin olarak başka bir mahkeme kararının onanmış ve karar düzeltme isteminin reddedilmiş olmasını gerekçe göstererek hükmü temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık;(05.10.2004 tarihli üçyüzmilyar TL limitli) ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip nedeniyle satışı yapılan taşınmazın, şikâyetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarından da haczedilmiş olması ve satış bedelinin dosya alacaklarını karşılamaması karşısında, icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesi gerekip gerekmediği noktasındadır.

Ayrıca, direnme kararı verilmezden evvel, bir başka alacaklının aynı nedenlere dayalı şikayeti üzerine, şikayete konu müdürlük kararının kaldırılmasına karar verilip; bu kararın kesinleşmesi üzerine icra dosyasında fiilen sıra cetveli düzenlenerek eldeki dosyanın şikayetçisi alacaklının takip dosyalarındaki alacaklarının da bu cetvelde gösterildiği ve şikayetçiye tebliğ edildiği de gözetilerek bu durumun eldeki uyuşmazlığa etkisinin ne olacağının çözümü gerekmektedir.

Öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemelerin irdelenmesinde yarar vardır:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) “Sıra Cetveli” başlıklı 140.maddesinin 1.fıkrasında “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemiye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” ve yine aynı Kanunun “ Cetvel Suretlerinin Tebliği” başlıklı 141.maddesinde “Sıra cetvelinin birer sureti icra dairesi tarafından alakadarlara tebliğ edilir.” denilmekte; “Cetvele itiraz” başlıklı 142.maddesinde de “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir. Dava basit muhakeme usuliyle görülür.İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoliyle icra mahkemesine arzolunur.” Hükmü yer almaktadır.

Aynı Kanunun 151.maddesi “Paylaştırma” başlıklı olup;

“Rehin bedelinden masrafların çıkarılmasında ve artanın alacaklılar arasında paylaştırılmasında 138 inci madde hükmü tatbik olunur.

Satış tutarı alacaklıların alacağını ödemeğe yetmezse icra memuru 206 ncı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre alacaklıların her birine ait sıra ve payları tayin eder.

141, 142 ve 144 üncü maddelerin hükümleri burada da caridir.”

Düzenlemesini içermekte; atıfta bulunulan 206.maddede ise Adi ve Rehinli alacakların sırasına ilişkin hükümler bulunmaktadır.

“Rehin bedelinden masrafların çıkarılmasında ve artanın alacaklılar arasında paylaştırılmasında 138 inci madde hükmü tatbik olunur.

Satış tutarı alacaklıların alacağını ödemeğe yetmezse icra memuru 206 ncı maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre alacaklıların her birine ait sıra ve payları tayin eder.

141, 142 ve 144 üncü maddelerin hükümleri burada da caridir.”

Düzenlemesini içermekte; atıfta bulunulan 206.maddede ise Adi ve Rehinli alacakların sırasına ilişkin hükümler bulunmaktadır.

Açıklanan bu yasal düzenlemeler de ortaya koymaktadır ki, icra takibinde yapılan satış sonucu elde edilen satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmemesi halinde icra dairesi tarafından alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması; sıra cetveli düzenlenirken de, ipotekli alacaklılar ile haciz uygulayan diğer alacaklıların İİK.nun 151 nci maddesi uyarınca sıra cetvelinde gösterilmesi gerekmektedir.

Buna göre, rehin bedelinin alacaklılar arasında paylaştırılmasında İİK.138'nci madde hükmü uygulanarak, satış tutarının alacaklıların alacağını ödemeye yetmemesi halinde, icra müdürlüğünce aynı yasanın 206'ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına göre sıra ve paylar tayin olunacaktır. Ayrıca, açıkça atıfta bulunulduğu da gözetilerek, İİK.nun 141, 142 ve 144'ncü maddeleri de paylaştırmada uygulanacaktır.

Böylece, ipotekli alacaklıların yanı sıra diğer alacaklılara da sıra cetvelinde yer verilmesi suretiyle adı geçenlerin sıra cetveline itiraz etme olanağı da sağlanmış olmaktadır.

Durum bu olunca, icra müdürlüğünce, takibe konu ipoteğin limitli olduğu da gözetilmeden satış bedelinin ipotek alacaklısının alacağını karşılamaya yetmediği gerekçe gösterilerek sıra cetveli düzenlenmemesine yönelik kararı usule ve açıklanan yasal düzenlemelere aykırıdır.

Mahkemece, aynı hususlara işaret eden bozma ilamına direnerek şikayeti reddetmiş olması yerinde değildir.

Ne var ki, yargılama devam ederken bir başka alacaklının, icra müdürlüğünün şikayete konu 12.06.2007 tarihli kararını şikayeti üzerine, kesinleşen mahkeme kararı ile, bu icra müdürlüğü kararı kaldırılmış; icra dosyasında şikayetçinin alacağını da içeren 12.08.2008 tarihli sıra cetveli ve derece kararı düzenlenerek, alacaklılara ve bu arada eldeki şikayeti yapan alacaklıya da tebliğ edilmiş; böylece eldeki şikayet konusuz kalmıştır. Bu husus direnme kararı verilmezden evvel icra dosyasına yansımıştır. Mahkemenin bu olgu karşısında “konusuz kalan şikayet hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar vermesi gerekirken şikayetin reddedildiği bir başka dosyadaki karara dayanarak direnme kararı vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

S O N U Ç : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 03.06.2009 gününde, oybirliği ile karar verildi.