muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19258, Karar No: 2014/7898, Tarih: 10.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/19258 E.  ,  2014/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/04/2013

Numarası : 2012/263-2013/212

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 16.01.2012 tarihinde işveren tarafından çıkışının verilmiş olmasına rağmen haklarının ödenmediğini, davacı ve diğer işçilerden baskı ile ibra ve benzer belgeler alındığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının hiçbir zaman davalı şirkette çalışmadığını, davacının çalıştığı dönemde S.. A.. işçisi olduğunu, davalı şirketin ürettiği hazır betonun pek çoğunun S..'ya ait araçlarla taşındığını, davacının S.. Şirketinin işçisi olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya kıdem tazminatı ödendiğinden fark kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının iş şartlarında esaslı değişiklik olduğu gerekçesi ile iş sözleşmesini kendisi fesih ettiğinden ihbar tazminatı haketmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı yanında davaya katılan S.. A.. vekili davacının kıdem tazminatı alacağını ödendiğini savunarak dosyaya davacının imzadan imtina ettiğine dair kayıt bulunan kıdem tazminatı hesap bordrosu ile banka makbuzları sunmuş ise de davacının hesabına para yatırılırken yatırılan paranın maaş ödemesi olduğunun belirtildiği görülmektedir. Mahkemece söz konusu ödemenin kıdem tazminatı olduğu kabul edilerek davacının kıdem tazminatı alacağından mahsubu ile bakiye kıdem tazminatı hüküm altına alınmış ise de davacıya yapılan ödemenin kıdem tazminatına istinaden yapılıp yapılmadığı ile ilgili davacının banka hesabına ilişkin kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacının ücret alacağı olup olmadığı belirlenerek, sonucuna göre davacının kıdem tazminatı alacağından mahsup edilip edilmeyeceği belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 10/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22839, Karar No: 2015/18344, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22839 E.  ,  2015/18344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/03/2015

Numarası : 2013/648-2015/124

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18967, Karar No: 2008/15008, Tarih: 25.09.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/18967 E.  ,  2008/15008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp(Kapanan) 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2007

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.3.1999-13.5.2002 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  diğer temyiz itirazlarının reddine

2-Dava nitelikçe  davacının davalı işyerinde 1.3.1999-13.5.2002  tarihleri arasında geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece  davanın kısmen kabulü ile davacının davalı işyerinde 2.5.2000-5.12.2000 tarihleri arasında 213 gün  çalıştığının tespitine  karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işyerinin 1.6.1996 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, davacının davalı işyerinde geçen 1.3.1999-1.5.2000  tarihleri arasındaki  çalışmalarının tam olarak,  5.12.2000-14.5.2002 tarihleri arasındaki çalışmaların ise kısmi olarak  Kurum’a  bildirildiği,   2.7.2001-2.6.2002 tarihleri arasındaki haftalık ücret belgelerinin imzalı olduğu ancak   6.8.2001- 26.8.2001 tarihleri arasını kapsayan  ücret belgesinde bu dönemde istirahatli olduğu  belirtilerek ücret  tahakkuku yapıldığı ve bu belgede davacının  imzasının  bulunmadığı  anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık davacının   6.8.2001- 26.8.2001 tarihleri arasındaki ücret belgesinde istirahatli olduğu bildirilen  sürelerde uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalı  sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık davacının   6.8.2001- 26.8.2001 tarihleri arasındaki ücret belgesinde istirahatli olduğu bildirilen  sürelerde uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalı  sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 2 maddesinde, hizmet akdine dayalı olarak bir veya birden fazla  işveren tarafından çalıştırılan kimselerin bu yasaya göre sigortalı  sayılacağı belirtilmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 32. maddesinde sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları kapsamı dışında kalan hastalıklarda geçici iş göremezlik süresince günlük ödenek verileceği, 37. maddesinde ise hastalık sebebiyle geçici iş göremezliğe uğrayan sigortalılardan geçici iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş bulunanlara, geçici iş göremezliğin üçüncü gününden başlamak üzere her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği bildirilmiştir. Aksi bir sözleşme veya Toplu İş Sözleşmesi ile kararlaştırılmadığı taktirde hastalık süresinde işverenin ücret ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Geçici iş göremezlik  ödeneğinden prim kesilmeyeceğinden ve bu dönemde işverence ücret ödenmediğinden istirahatli  geçen sürenin "primi ödenmiş sigortalı gün" olarak değerlendirilmesine yasaca ve hukukça olanak bulunmadığı açıktır.

Uyuşmazlığın çözümü için "sigortalılık süresi" (çalışma süresi) ile "prime esas gün sayısı" kavramları üzerinde durmak gerekir.

Sosyal Güvenlik Mevzuatımıza 506 sayılı Yasa'nın 108. maddesi ile getirilen sistemde sigortalının ilk sigortalı olduğu tarihten yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu tarih, tahsis için başvurmayan sigortalılar için de ölüm tarihi arasındaki süre "sigortalılık süresi" olarak kabul edilmiş, çalışılmayan sürede 506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi anlamında olmasa bile sigortalılık süresi olarak kabul edilmiştir.

Kurumun iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının gerektirdiği her türlü yardım ve ödemelerle her çeşit yönetim giderlerini karşılamak üzere 506 sayılı Yasa hükümlerine göre prim tahakkuk  ettirebileceği süreye ise "prime esas gün sayısı" denir.

Kurumun iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının gerektirdiği her türlü yardım ve ödemelerle her çeşit yönetim giderlerini karşılamak üzere 506 sayılı Yasa hükümlerine göre prim tahakkuk  ettirebileceği süreye ise "prime esas gün sayısı" denir.

506 sayılı Yasa'nın "Kısa vadeli sigorta kollarında nazara alınmayan" süreler başlıklı 104. maddesinde iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık veya analık sigortalarından geçici iş göremezlik ödeneği alan sigortalının iş göremediği sürenin kısa vadeli sigorta kollarından yapılacak sigorta yardımlarına kavuşabilmek için belirli süre (sigortalılık süresi) içinde yasayla saptanan prim ödeme gün sayısı kadar prim ödenmiş olması gerektiğinden bu belirli süre (sigortalılık süresi) nin hesabında nazara alınmayacağı bildirilmiş, 105. maddede ise uzun vadeli sigorta kollarında sigortalılık süresinde nazara alınmayacak süreler yönünden böyle bir düzenleme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; Hastalık nedeniyle istirahatli kalınan ücret ödenmeyen, geçici iş göremezlik ödeneği alınan dönemin uzun vadeli sigorta kollarında (malullük, yaşlılık, ölüm) "sigortalılık süresinde" çalışılmış gibi kabul edilerek nazara alınacağı, ancak prime esas gün sayısında nazara alınmayacağının kabulü gerekir

Nitekim 506 sayılı Yasa'nın 77. maddesin de de bu kanun gereğince primlerin hesabına esas tutulacak günlük kazancın, sigortalının, bir ay için prime esas tutulan kazancının otuzda biri olduğu, günlük kazancın hesabına esas tutulan ay içindeki bazı günlerde çalışmamış ve çalışmadığı günler için ücret almamış sigortalının günlük kazancının o ay için prime esas tutulan kazancının ücret aldığı gün sayısına bölünerek hesaplanacağı, sigortalıların günlük kazançlarının hesabında esas tutulan gün sayılarının, aynı zamanda, bunların  "prim ödenme gün sayılarını"  göstereceği bildirilmiştir.

Somut olayda davacıya 6.8.2001-26.8.2001 tarihleri arasında istirahatli olmasına rağmen işverence ücret ödenmesi hem de prime esas kazanç niteliğinde olmayan 506 sayılı Yasa'nın 89. maddesi gereğince ödenen sosyal yardım niteliğinde olan "geçici iş göremezlik ödeneği" ödenmesi halinde geçici iş göremezlik ödeneğinden prim kesilmeyeceğinden ancak ödenen ücretten prim kesileceğinden istirahatli sürenin tamamının uzun vadeli sigorta kolları bakımından prime esas gün sayısına katılması daha açık bir anlatımla bu sürenin de tespitine karar verilmesi,  işverence bu dönemde ücret ödenmediğinin anlaşılması halinde ise hizmet tespitine karar verilecek süre içinde istirahatli sürenin nazara alınmaması gerekir.

Yapılacak iş; 6.8.2001- 26.8.2001 tarihleri arasındaki ücret belgesinde davacının  istirahatli olduğu bildirilen  sürelerde  hekim raporuyla verilen dinlenme ve hastalık izinlerinin bulunup bulunmadığı, bu dönemde ücret ödenip ödenmediği, davacının  geçici iş göremezlik ödeneği alıp almadığı   araştırılarak   tüm deliller bir arada değerlendirilip  sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş; 6.8.2001- 26.8.2001 tarihleri arasındaki ücret belgesinde davacının  istirahatli olduğu bildirilen  sürelerde  hekim raporuyla verilen dinlenme ve hastalık izinlerinin bulunup bulunmadığı, bu dönemde ücret ödenip ödenmediği, davacının  geçici iş göremezlik ödeneği alıp almadığı   araştırılarak   tüm deliller bir arada değerlendirilip  sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  25.9.2008 gününde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12051, Karar No: 2015/13652, Tarih: 26.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12051 E.  ,  2015/13652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Arttırılması-Tedbir Kararının Kaldırılması-İştirak Nafakasının Yeniden Düzenlenmesi-Sağlık ve Eğitim Giderlerine Katkının Yeniden Düzenlenmesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 02.03.2015 gün ve 20264-3148 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu suretle hesaplanan 250.60 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gerekli 57.60 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi.26.06.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2019/5313, Karar No: 2019/8416, Tarih: 02.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5313 E.  ,  2019/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI-KARŞI

DAVALI (3. Kişi) :

DAVALI-KARŞI

DAVACI (Alacaklı) :

DAVALI (Borçlu) : ...

DAVA TÜRÜ : İstihkak

KARAR

Dairemize ait 20.02.2019 tarihli ve 2016/6279 Esas, 2019/1724 Karar sayılı geri çevirme kararı ile gerekçeli kararın davalı borçlu ...'a tebliği ile eksik temyiz harcının tamamlatılmasının istendiği; gerekçeli kararın davalı borçluya tebliğ edilmeyerek anılan geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmemesi üzerine Dairemize ait 12.06.2019 tarihli ve 2019/3582 Esas, 2019/5816 Karar sayılı geri çevirme kararı ile bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden gerekçeli kararın davalı borçluya tebliğ edilerek buna ilişkin tebligat parçasının dosyaya eklenmesinin istendiği;

Mahkemece gerekçeli kararın davalı borçlu ...'a tebliğ edilmediği bu şekli ile geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakla,

Gerekçeli kararın aleyhine hüküm kurulan davalı borçlu ...’a tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçası dosya arasında bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; davalı borçlu ...’a hükmün tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ edilmiş ise tebligat parçalarının dosya arasına konulması; tebliğ edilmemiş ise, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesi, bu kez de geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmemesi durumunda ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulacağının bilinmesi,bizzat mahkeme Hâkimi tarafından geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin kontrol edilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1132, Karar No: 2018/4700, Tarih: 09.05.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/1132 E.  ,  2018/4700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1 tam gün esasıyla çalıştığının ve eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davacının, davalı ...'na bağlı ...Müdürlüğü'nde tam gün esasıyla çalıştığını belirterek, Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

T.C. Anayasası’nın 141. maddesinin 3.fıkrası; bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli yazılması gerektiği vurgulanmıştır. 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesine (HUMK.'nun 388. maddesi) göre ise; hükmün kapsamında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep gösterilir. Gerekçe hakimin tespit etmiş olduğu maddi vakıalar ile hüküm fıkrası arasında bir köprü görevi yapar. Hakim gerekçe sayesinde verdiği hükmün doğru olup olmadığını, yani kendi kendini denetler. Yargıtayda, bir hükmün hukuka uygun olup olmadığını ancak gerekçe sayesinde denetleyebilir.

Dairemizin 10.06.2013 tarih ve 2012/7417esas - 2013/12193karar sayılı bozma ilamında “davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının ya da tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlemek için davalı işyerinden ücret bordrolarının, puantaj kayıtlarının, görevlendirme çizelgelerinin davacı adına düzenlenen ders programları, devam-devamsızlık çizelgesi ve kursa geliş ayrılış saatlerini gösterir belgelerin de getirtilerek, davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen ve usta öğreticileri dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını araştırmak, dosyada bulunan diğer belgelerle birlikte değerlendirilmek suretiyle, okula geliş ve ayrılış saatleri de göz önüne alınarak, davacının günlük girilen ders saati itibariyle mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirip geçirmediği, diğer bir anlatımla, bir günlük çalışma mesaisinin tümünü davalı işyerine hasredip etmediği saptanmalı, daha az saat derse girilen günlerde tam gün mesaisinin davalı işveren nezdinde geçtiği kabul edilemeyeceğine göre, 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapılmasından ibaret” olduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Mahkemece, bozma kararına uyulmasına rağmen bozma kararı doğrultusunda bir karar verilmemesi ve kararın gerekçesiz olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş;bozma kararına uyan mahkemenin bozma kararı gereklerini yerine getirmek ve kararını gerekçeli yazmaktan ibarettir

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

09.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22738, Karar No: 2015/7300, Tarih: 13.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/22738 E.  ,  2015/7300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı erkeğin ,başka bir kadınla beraber yaşayarak sadakatsiz davrandığı, eşini aşağıladığı, evden kovduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı kadının ise başka bir erkekle telefonla görüşerek güven sarsıcı davranışta bulunduğu, eşinin ailesini müşterek evde istemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkek ağır kusurludur. Durum böyle olduğu halde davalı kadının eşit kusurlu kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesi “1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir.

Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. 2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır, hükümlerini düzenlemiştir. Buna göre süresinde talep edilmediği takdirde bu hususlar ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekir.

Davalı, ön inceleme duruşmasından sonra, tahkikat aşamasında 30.06.2014 tarihinde verdiği dilekçe ile 40.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminat talep etmiş, davacı ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davalının maddi ve manevi tazminat istekleri ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm, oluşturacak şekilde “ret” kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle kusur belirlemesi, ve tazminatlar yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.04.2015 (Pzt.)