muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4778, Karar No: 2006/5841, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4778 E.  ,  2006/5841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz mal üzerinde irtifak hakkı tesisi ile tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8077, Karar No: 2014/30746, Tarih: 22.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8077 E.  ,  2014/30746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

A)Eşini basit yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 26.maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B)Kötü muameleden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1) Sanık hakkında eşe karşı kasten yaralama suçu ile kötü muamele suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı TCK'nin 44. maddesine göre en ağır cezayı içeren suçtan hüküm kurulduğu belirtilerek sanık hakkında en ağır cezayı içeren eşe karşı kasten yaralama suçu yerine kötü muamele suçundan hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın adresinde yaptırılan kolluk araştırması sonucunda düzenlenen tutanak ile Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi olduğunun bildirildiği halde sanığın akıl hastalığı bulunup bulunmadığı tespit edilerek, akıl hastalığı var ise bu hastalık nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ilişkin raporu alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

b) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 324/4 maddesi ek cümlesinin "Devlete ait yargılama giderlerinin 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.” hükmüne rağmen, terkin tutarı olan 20 TL'nin altındaki yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26067, Karar No: 2014/23877, Tarih: 09.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/26067 E.  ,  2014/23877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ZONGULDAK 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/04/2012

NUMARASI : 2010/737-2012/203

DAVA :Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini belirterek, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 18/11/2004 tarihinde işe girdiğini, iş sözleşmesinin 14/11/2008 tarihinde İş Kanunun 25/II-i maddesi gerekçe gösterilerek işveren tarafından feshedildiğini, fesih bildiriminde işi savsakladığı gibi soyut ifadeler kullanıldığını, ancak belirtilen gerekçenin doğru olmadığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hatalı üretim yaptığını, bu nedenle ürünlerin geri iade edildiğini, işvereni zarara uğrattığını, feshin haklı nedene dayandığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, makine hat operatörü olarak davalı boru üretim işyerinde çalışan davacının, yaptığı iş gereği patlak, çatlak, kaynama atlaması vs hatalı üretilen boru ve profilleri bulunduğu üretim hattında gördüğünde bunları ıskartaya ayırması gerekirken bunu yapmadığı, bu şekilde hatalı üretilmiş ve davacının bandından geçen borularında dava dışı alıca firmalara satışla gönderildiği, ayıpların anlaşılması üzerine bunların söz konusu şirketlerce davalı işveren şirkete iade olunduğu, bu surette oluşan davalı işveren zararının davacının bir aylık ücretinden çok fazla olduğu, davalı işverence yapılan feshin haklı olduğu ve davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanununun 25/II.ı bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, başka eşya ya da maddelere 30 günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu hususu düzenlenmiştir. İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması halinde işverenin haklı ve geçerli fesih imkânı olmadığı gibi, işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın

miktarı da bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. 30 günlük ücreti tutarında bir zarar yoksa iş sözleşmesinin feshi haklı neden olarak kabul edilmemelidir.

miktarı da bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır. 30 günlük ücreti tutarında bir zarar yoksa iş sözleşmesinin feshi haklı neden olarak kabul edilmemelidir.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının herhangi farkı bulunmamaktadır. Ancak ister kasıtlı olsun ister ihmali davranıştan kaynaklansın, işçinin meydana gelen zararda kusuru ve zararı, ayrı ayrı konusunda uzman bilirkişilerce belirlenmelidir.

Dosya içeriğine göre makine hat operatörü olarak çalışan davacının hatalı üretim sonucu işverene zarar verdiği gerekçesi ile iş sözleşmesi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.ı maddesi uyarınca feshedilmiştir. Davacının davranışının haklı neden olması için zararda kusurlu olduğunun ve verdiği zararın 30 günlük ücretinin geçtiğinin uzman bilirkişiler tarafından saptanması gerekir. Bu nedenle gerekirse işyerinde keşif yapılarak hatalı üretimde davacının varsa kusuru ile bu kusur oranına göre verdiği zararın miktarı saptanmalı kusurlu davranışı ile verdiği zarar 30 günlük brüt ücretini aştığı takdirde şimdiki gibi aksi halde ise davacının kıdem ve ihbar tazminatı hesaplattırılarak isteklerin kabulüne karar verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9431, Karar No: 2021/711, Tarih: 26.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/9431 E.  ,  2021/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 231. maddesi gereğince TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 31/3, 62/1, 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 31/3, 62/1, 50/3. maddesi gereğince 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5395 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca 3 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 25/02/2009 tarihli, 2008/403 esas, 2009/100 karar sayılı kararının 24/03/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 29/12/2010 tarihinde TCK’nın 155/2. maddesinde tanımlanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği ve Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 11/12/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 25/05/2016 tarihli, 2016/25 esas, 2016/304 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66/1(e)-2. maddesi gereğince 5 yıl 4 aylık zamanaşımına tabidir. Zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlemin, 22/10/2008 tarihli sanık savunması olduğu, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı ve 1 yıl 9 ay 5 günlük zamanaşımının durma süreleri eklendiğinde, olağan zamanaşımının 07/12/2015 tarihinde yani sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 25/05/2016 tarihli karardan önce dolduğu ve 17/6/2008 olan suç tarihine, olağan zamanaşımının 5237 sayılı TCK’nın 66/1(e)-2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen şekilde en fazla yarı oranında uzamasıyla hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresi ile zamanaşımının durduğu süreler de eklendiğinde, olağanüstü zamanaşımının, inceleme tarihinden önce dolmuş olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 66/1(e)-2 ve 67/4. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 26/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/387, Karar No: 2010/10560, Tarih: 20.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/387 E.  ,  2010/10560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.10.2008 tarih ve 2008/81 - 2008/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekillerince istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.10.2010 gününde davacı avukatı... ile davalı ...Alışveriş Hiz. San. Ltd. Şti. avukatı ... gelip, diğer davalı TPE avukatı tebliğe rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... markasının Hindistan’da ve dünyanın bir çok ülkesinde güzellik ve bakım ürünleri alanında tescilli ve tescilsiz şekilde kullanıldığını, OHİM nezdinde de tescilli tanınmış bir marka olduğunu, 2005 yılı başından itibaren Türkiye’ de de kullanılabilmesi için bir kısım Türk firmalarla ticarî ilişkiye girildiğini, bu amaçla Türkiye’ de yerleşik ... Shop Güzellik ve Bakım Hizmetleri Ticaret A.Ş.’nin hisselerini devralarak anılan şirketin unvanını ... Güzellik ve Bakım Ürünleri A.Ş. olarak değiştirip ticari faaliyete geçildiğini, müvekkilinin ... ibareli markasının aynısını içeren davalı şirkete ait 26.10.2005 günlü, 5, 8, 10, 16, 21 ve 41. sınıf mal ve hizmetleri içeren 2005/46368 VATSON ibareli marka tescil başvurusunun resmî marka bülteninde ilânı üzerine, müvekkili tarafından itiraz edildiğini , itirazın davalı TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin marka üzerinde öncelik hakkının bulunduğunu ve markayı tanınmış hale getirdiğini eylemin aynı zamanda ticaret unvanına da tecavüz teşkil ettiğini, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, 2008/M-76 sayılı TPE YİDK kararının iptaline ve tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının davalı başvurusunun tescilinden evvel Türkiye’de bir marka tescilinin ve kullanımının olmadığını, ticaret unvanının Türkiye’de korunamayacağını, markasının tanınmış da olmadığını, ülkesellik prensibi karşısında müvekkilinin kötü niyetinden de bahsedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, davacının davalı başvurusunun tescilinden evvel Türkiye’de bir marka tescilinin ve kullanımının olmadığını, ticaret unvanının Türkiye’de korunamayacağını, markasının tanınmış da olmadığını, ülkesellik prensibi karşısında müvekkilinin kötü niyetinden de bahsedilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... ibareli markasının, 3, 5, 8, 9, 10, 11, 14, 16, 18, 20, 21, 24, 25, 26, 27, 29, 33, 35, 42 ve 44. sınıf mal ve hizmetler için davalının kuruluş ve marka tescil başvurusunun tescil tarihinden çok önceki tarihlerden bu yana dünyanın bir çok ülkesinde tescillerinin bulunduğu, bir markanın tanınmış kabul edilebilmesi için Türkiye’ de kullanımının gerekmediği, 2005 yılı Mart ayından itibaren Türkiye’de de bilinecek biçimde görsel ve yazılı medyada haberlere konu olan, Paris Sözleşmesine taraf bir çok ülkede 1995 yılından itibaren kullanılan ve ilgili müşteri çevresinde bilindiği çok açık bulunan davacının ... ibareli markasının, davacı ile aynı sektörde faaliyette bulunan davalı tarafından bilinmesinin gerektiği, davalının kötüniyetli olduğu, diğer taraftan Paris Sözleşmesinin 8. maddesi uyarınca bir ticaret unvanının, anılan birliğe dahil ülkelerde, tescile tabi bulunmaksızın korunması zorunlu sınaî haklardan olduğu, davacının gerek unvan ve gerekse markasal kullandığı işaretin davalının tescil başvuru tarihinden evvel Türkiye’ de yazılı ve görsel medyada haberlere konu olması karşısında 556 sayılı KHK’ nin 8/5. maddesi uyarınca korunmasının zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK’ nun 2008/M-76 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan 26.10.2005 gün ve 2005/46368 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7164, Karar No: 2015/2783, Tarih: 01.07.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7164 E.  ,  2015/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tespit tutanağına göre, sanığın kullandığı bahçede 805 adet kök kenevir ele geçirildiği, ziraat mühendisi tarafından düzenlenen raporda bu kenevirlerin, gelişim durumu itibariyle bakımının yapıldığı, büyüme için mutlaka su gereksimi olduğu ve sulamasının yapıldığı, kenevirlerin kendiliğinden yetişme ihtimalinin olmadığının belirtildiği, kenevirlerin kök sayısı, ekim ve yetiştirme süreci dikkate alındığında kendiliğinden yetişemeyeceğinin, anlaşıldığı ve sanığın savunmasında eşinin suç konusu kenevirlerin bulunduğu yerin etrafını çevirdiğini ve burayı bostan olarak ektiğini belirttiği halde, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3765, Karar No: 2013/8921, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/3765 E.  ,  2013/8921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.1999 tarih ve 1999/233 Esas, 1999/867 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilip, 25.07.2001 tarihinde yerine getirilen eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/2. maddesinin uygulanmaması ve cezasından aynı Kanunun 522/3. maddesi uyarınca indirim yapılamayacağının gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...’un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2337, Karar No: 2022/13763, Tarih: 30.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2337 E.  ,  2022/13763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, yukarıda anlatılan ilkelere uyulmadan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8729, Karar No: 2010/16524, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8729 E.  ,  2010/16524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaca ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kadedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2669, Karar No: 2020/4913, Tarih: 14.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2669 E.  ,  2020/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.03.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; bir kısım davacılar yönünden davanın işlemden kaldırılmasına, davacı ...'ın davasının kabulüne dair verilen 04.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 14,00'er TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenler davacı ... ile davalılar ..., ... ve ...'a yükletilmesine, 14.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.