muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12155, Karar No: 2023/9722, Tarih: 03.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/12155 E.  ,  2023/9722 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.04.2010 tarihli ve 2010/1414 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2011 tarihli ve 2010/106 Esas, 2011/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30.03.2011 tarihli ve 2010/106 Esas, 2011/118 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 14.11.2012 tarihli ve 2011/24051 Esas, 2012/20296 Karar sayılı kararı ile;

"... katılan ...'a yönelik 'İfadeni geri alacaksın yoksa seni ...'a sığdırmayız, iyilikle almazsan zorla ifadeni geri alırız' biçiminde sözler sarfettiği, mahkemecede bu şekilde kabul edildiği halde, bu sözlerin 5237 Sayılı TCK 106/1-2. cümleyi oluşturacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2013 tarihli ve 2013/25 Esas, 2013/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2013 tarihli ve 2013/25 Esas, 2013/90 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.03.2017 tarihli ve 2014/40116 Esas, 2017/7708 Karar sayılı kararı ile;

5. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2013 tarihli ve 2013/25 Esas, 2013/90 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.03.2017 tarihli ve 2014/40116 Esas, 2017/7708 Karar sayılı kararı ile;

"... 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma karar üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2017 tarihli ve 2017/44 Esas, 2017/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

7. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2017 tarihli ve 2017/44 Esas, 2017/198 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 22.03.2021 tarihli ve 2018/2471 Esas, 2021/9991 Karar sayılı kararı ile;

"...Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

8. Bozma kararı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/272 Esas, 2021/737 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 birinci maddesinin üçüncü fırkası uyarınca 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

9.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2021/272 Esas, 2021/737 Karar sayılı kararının katılan ve sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine kaldırılarak adı geçen Mahkemenin 07.04.2022 tarihli ve 2022/90 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1. Suçu işlemediğine,

2. Mahkûmiyet için yeterli delilin bulunmadığına,

3. Vesaireye,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri;

1. Suçu işlemediğine,

2. Mahkûmiyet için yeterli delilin bulunmadığına,

3. Vesaireye,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın katılan ...'a yönelik "...İfadeni geri alacaksın yoksa seni ...'a sığdırmayız, iyilikle almazsan zorla ifadeni geri alırız...” biçiminde sarf ettiği sözlerinin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçu kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasınin ikinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıl olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.01.2010 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli ve 2022/90 Esas, 2022/45 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12928, Karar No: 2015/19738, Tarih: 01.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/12928 E.  ,  2015/19738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... İŞ MAHKEMESİ

..................'nin veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar; .................. şirketine, ........................ şirketine yazı yazılarak, davacı ile 2010-2013 döneminde imzalanan bireysel iş sözleşmesinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16869, Karar No: 2012/1710, Tarih: 23.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/16869 E.  ,  2012/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın tekerrüre esas sabıkaları nedeniyle haklarında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 23.01.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE : Sanıkların suçları tamamlanmış olmakla, hakla- rında teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2023/4155, Karar No: 2024/2677, Tarih: 30.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4155 E.  ,  2024/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/434 E., 2022/179 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Adana'da ... Eczanesini işlettiğini, davalı Kurumun 11.11.2013 tarihli yazısı ile eczane tarafından fatura edilen 25.10.2010 tarihli ve JZU5RO işlem numaralı 1 adet reçetede, "reçetede bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine dair imzanın reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığı" gerekçesi ile 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.3) maddesi uyarınca yazılı olarak uyarılma ve reçete bedeli olan 11.935,23 TL'nin 5 katı tutarı olan 59.676,15 TL borç tahakkuk ettirildiğini, ancak Kurumun bu kararının hukuka aykırı ve yersiz bir karar olduğunu, nitekim ilgili soruşturma dosyası ile ceza yargılamasından da ortaya çıktığı üzere, söz konusu reçete ile ilgili eczanesinden ilaç alan kişinin resmi evrakte sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından mahkum olduğunu, usulüne uygun reçete ile gelen hastaların reçete muhteviyatı ilaçlarının hastalara teslim edilmesinin zorunlu olduğunu ve eczacının bu şekilde gelen kişilerin kimliklerini kontrol etme yükümlülüğü olmadığını, müvekkilinin Kurumu zarara uğratmak amacıyla hareket etmediğini beyan ederek, davalı Kurumun yazılı olarak uyarma ve reçete bedelinin 5 katı cezai şart tutarı olan 59.676,15 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline dair kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 01.06.2015 tarihli ve 2015/148 E., 2015/228 K. sayılı kararla; bilirkişi tarafından reçete arkasındaki imzanın hasta veya yakınına ait olmadığı tespit edildiği, 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.3) maddesi uyarınca uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 24.09.2018 tarihli ve 2016/2955 E., 2018/8248 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece 2016 yılı protokolünün değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 24.09.2018 tarihli ve 2016/2955 E., 2018/8248 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece 2016 yılı protokolünün değerlendirilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 04.12.2020 tarihli ve 2020/141 E., 2020/387 K. sayılı kararla; 2009 yılı protokolünün (6.3.3) maddesindeki "hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen" ibaresinin 2016 yılı protokolünün (5.3.2) maddesinde "reçete sahibine ya da ilacı alana" teslimi şeklinde değiştirildiği, reçete muhteviyatı ilaçların ilacı teslim alana teslim edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık olmadığı, 2016 yılı protokolünün (5.3.2) ve (6.12) maddeleri gereğince, 2009 protokolünün (6.3.3) maddesi uyarınca uygulanan reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında ki cezai işlemin konusunun kalmaması nedeniyle uygulanmaması gerekeceği her ne kadar davacı tarafından Kuruma başvuru yapılmamışsa da, 2016 yılı protokol hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, başvuru yapılması halinde Kurum tarafından 2016 yılı hükümlerinin uygulanacağının kesin olmadığı, yargıya intikal eden durumlarda Kurumun yargı kararıyla uyuşmazlığın çözülmesini beklemeyi tercih ettiği durumların olduğu, dolayısıyla kuruma başvurunun yalnızca dava dışı bir çözüm olduğu, başvurulmaması halinde Mahkemece protokol hükümlerinin mukayeseli olarak değerlendirilip, talebin değerlendirmeye alınabileceği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı Kurumun 11.11.2013 tarihli ve 01199667059340117010752/4181127 sayılı cezai şart ve uyarı cezasının iptaline, davacının davalı kuruma 59.676,15 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece verilen 28.09.2021 tarihli ve 2021/4888 E., 2021/9190 K. sayılı ilamla; davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra; davalı Kurum tarafından 2009 yılı protokolünün (6.3.3.) maddesi dayanak gösterilerek davacı eczacı hakkında toplam 59.676,15 TL cezai şart uygulandığı ve davacının uyarıldığı; davaya konu reçetelerin sahte olduğu, sahte reçetelerin dava dışı ... ve ... tarafından düzenlendiği, bahse konu kişilerin sanık olarak yargılandığı ceza dosyası incelendiğinde; Kuruma fatura edilen reçeteler ve reçetelere dayanak raporlar sahte olup iğfal kabiliyetinin bulunduğu, sahte reçetelere konu ilaçların sanıklardan ...’a teslim edildiği ve reçetedeki imzanın da yine bu kişinin eli ürünü olduğu, sanık ...’un ilacı almakla görevlendirildiği, diğer sanık ...’ın ise pahalı ilaçları düşük bedelle piyasaya sürerek haksız menfaat temin ettiği gerekçesiyle, sanıkların sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmalarına karar verildiği, davaya konu sahte reçetelerdeki imzalar, ilaçların teslim edildiği şahsa ait olsa da; reçete muhteviyatı ilaçların kurum sigortalısı hastalar tarafından kullanılmadığı sabit olduğundan, davacı eczacının sözleşmenin ilgili madde hükmünü ihlal ettiği dikkate alınarak, Mahkemece 2016 yılı protokolünün (5.3.2.) madde hükmü değerlendirilmek suretiyle yeniden rapor alınıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; her ne kadar bozma ilamında yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiğine değinilmişse de, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenmesi mümkün olmadığı, davaya konu Kurum işleminde bahsi geçen reçetelerde yazılı ilaçların gerçek hastaya ulaşmadığının sabit olduğu, bu nedenle davalı Kurum tarafından davacı hakkında 2009 yılı protokolünün (6.3.3) maddesinin uygulanmasının yerinde olduğu, ancak Kurum işleminin yerine getirildiği tarihten sonra yürürlüğe giren 2016 yılı protokolünde aynı eylem için 2 katı oranında cezai şart uygulanacağının kararlaştırıldığını, aynı protokolün (6.12) maddesi gereğince davacı eczacının bu lehe hükümden faydalanacağı, 2009 yılı protokolüne göre teslim edilmeyen reçete bedelinin 5 katı şeklinde uygulanan yaptırımın 2016 yılı protokolü gereğince teslim edilmeyen reçete bedelinin 2 katı şeklinde uygulanmasının gerektiği, davaya konu ihlalin ilk kez gerçekleştiği, bu durumun aksini gösterir dosyada yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davalı Kurumun uyarı ve cezai şart işleminin kısmen iptaline, davacının yazılı olarak uyarılması ve hakkında 23.870,46 TL cezai şart uygulanmasına, davacının 35.805,69 TL cezai şart bedeli nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, davanın kısmen kabul edilmesi sonraki tarihli lehe protokol hükmünden kaynaklandığından davacı vekili lehine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; 2009 yürürlük tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol'ün (6.3.3) maddesindeki "hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen" ibaresinin, 2016 yılı protokolünün (5.3.2) maddesinde "reçete sahibine ya da ilacı alana" teslimi şeklinde değiştirildiğini, reçete edilen ilaçların ilacı teslim alana teslim edildiğinin sabit olması nedeniyle Adana 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin bozma öncesi 2020/141 E. 2020/387 K. sayılı kararında "2016 yılı protokolünün (5.3.2) ve (6.12) maddeleri gereğince, 2009 protokolünün (6.3.3) maddesi gereğince uygulanan reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında ki cezai işlemin konusunun kalmaması nedeniyle uygulanmaması gerekeceği" şeklindeki gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini, 2016 tarihli protokole göre ilaçların ilacı almaya gelen şahsa teslim edildiği, somut olayda 2016 tarihli protokole aykırı bir işlem gerçekleşmediğini, Mahkemenin reçetelerde yazılı ilaçların gerçek hastaya ulaşmadığı gerekçesiyle müvekkilini sorumlu kabul etmesinin protokole aykırı olduğunu, müvekkilinin eczaneye usulüne uygun olarak düzenlenmiş reçete ile ilacı almaya gelen kişinin kimliğini kontrol etme yükümlülüğü olmadığı gibi ilacı alan şahısların sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verildiği, müvekkilinin kendisini hasta yakını olarak tanıttığı ilacı almaya gelen kimselere, usulüne uygun düzenlenmiş reçete muhteviyatını vermesinin kaçınılmaz olduğunu, müvekkilinin davalı ... zarara uğratmak kastıyla hareket etmediğini, bu nedenle müvekkili aleyhine 23.870,46 TL cezai şarta hükmedilmesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kısmen kabul kararını kabul etmemekle birlikte davanın kısmen kabulü halinde davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; Mahkeme tarafından davacı eczanenin 2009 yılı protokol hükümlerini ihlal ettiği ve üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmediği kabul edilmesine rağmen sonradan yürürlüğe giren 2016 yılı protokol hükümlerinin uygulanmasın hukuken imkansız olduğunu, Kurumun zararına yol açan dava konusu reçetenin 25.10.2010 tarihli ve JZU5RO sayılı reçete olduğunu, o tarihte yürürlükte bulunan 2009 tarihli protokol hükümlerinin Kurum tarafından uygulandığını, 2016 yılı protokol hükümlerinin uygulanacağı yönünde bir düzenleme olmadığını ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.3) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 59.676,15 TL cezai şart bedeli tahsili ile 1 kez uyarıya ilişkin 11.11.2013 tarihli kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından 2009 yılı Eczane Protokolünün (6.3.3) maddesi uyarınca davacı hakkında uygulanan 59.676,15 TL cezai şart bedeli tahsili ile 1 kez uyarıya ilişkin 11.11.2013 tarihli kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

04.02.1959 tarihli ve 13/5 ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

3. Değerlendirme

Kararda ve kararın Mahkemece uyulan bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verilmiş olmasına, bozma kararının kapsamı dışında kalan kısımlar hakkında yeniden inceleme yapılamayacak olmasına ve dava tarihinden sonra yürürlüğe giren protokol nedeniyle davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ve kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6518, Karar No: 2012/10592, Tarih: 18.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/6518 E.  ,  2012/10592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 15.04.2009 gününden başlayarak aylık brüt 8820 USD karşılığı TL olarak tesbiti ve ciro kirası oranının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava, işyeri kirasının tesbitine ilişkin olup, mahkemece kiranın net olarak tesbitine karar verilmiştir. Vergi yasaları uyarınca kiralayanın mükellef olması ile kira parasının bir bölümünün vergi dairesine kiracı tarafından ödenmesi vergi hukukunda düzenlenen bir konu olup, vergi kira parasının tesbitinde unsur değildir. Kira parasının içinde Katma Değer Vergisinin de bulunduğu, fon ve vergi stopajı indirilerek kira parası tesbit edilemeyeceği gözetildiğinde, kiranın brüt olarak tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece net olarak tesbitine karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Öte yandan bilirkişilerin belirlediği yerin boş olarak brüt kira parasından 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı gereğince eski kiracılık süresi, kiralananın nitelikleri ve ödenen son kira miktarı gözetilerek, uygun miktarda hak ve nesafet indirimi yapılması gerekirken, mahkemece indirim yapılmaksızın kira parasının tesbitine karar verilmesi de ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.