muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19580, Karar No: 2018/12138, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19580 E.  ,  2018/12138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;1-Dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2016 yılı esas alınmak suretiyle İlçe Tarım Müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki meyveli ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, ayrıca maktu ağaç bedeline hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekili ile davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21937, Karar No: 2015/17613, Tarih: 10.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21937 E.  ,  2015/17613 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/438-2014/134

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının Ankara ili, Mamak ilçesi, ... mah.,İ....cad.(3.... parsel) bulunan 2....7 no'lu dükkanda mülk sahibi olduğunu, sözkonusu binanın müteahhit tarafından yarım bırakılmış olması nedeniyle mülk sahipleri tarafından tamamlandığını, davacı tarafından davalı şirkete yapılan elektrik abonelik başvurusunun dava dışı müteahhidin iskan işlemlerini tamamlamamış olması nedeniyle reddedildiğini belirterek, söz konusu taşınmaza geçici elektrik aboneliği tesisini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu olayda mevzuatın aradığı koşulların gerçekleşmediğini, yapı denetim firması uygunluk belgesi verilmesi ve mahallinde enerji odasının ve yapı bağlantı hattının projeye uygunluğundan sonra EPDK Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin “bağlantı başvurusu” başlıklı 5.maddesinde belirtilen belgelerle birlikte ilgili perakende satış şirketine başvurulması halinde davacıya ait ferdi abonelik işlemlerinin yapılabileceğini, binaya enerji müsaadesi için de başvuru gerektiğini ve davacı tarafından yapılmış bir başvuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; Mamak Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün cevabına göre davaya konu taşınmazın 29.04.2005 tarih ve 184 sayılı inşaat ruhsatının bulunduğu ve yapı ruhsatı süresinin 5 yıl geçerli olduğu, söz konusu ruhsatın süresinin dolduğu ve yenilenmediği, ayrıca iskan belgesi için başvuruda bulunulmadığı gibi 3194 sayılı İmar Yasası'nın geçici 11.maddesinde belirtilen fenni gereklerin yerine getirildiğine dair yapı denetim iş bitirme tutanağı ve statik raporunun bulunmadığının bildirildiği, bu şekliyle geçici abonelik tesisi için yasanın aradığı şartların oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüm (daire) nedeniyle, davacının; davalı idareden geçici elektrik aboneliği tesis edilmesini isteyip isteyemeyeceği hususundadır.

Uyuşmazlık; maliki bulunduğu bağımsız bölüm (daire) nedeniyle, davacının; davalı idareden geçici elektrik aboneliği tesis edilmesini isteyip isteyemeyeceği hususundadır.

3194 sayılı İmar Kanununun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30.maddesi; “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınması mecburidir. Mal sahibinin müracâatı üzerine, yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında fen bakımından mahzur görülmediğinin tespiti gerekir.” Hükmünü içermektedir. Yine aynı kanunun “Kullanma İzni Alınmamış Yapılar” başlıklı 31. maddesinde de; “İnşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir. Kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar. Ancak, kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir.” düzenlemesi yer almaktadır. Açıklanan yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskân) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların, izin alınıncaya kadar elektrik ve belediye (ferdi abonelik) hizmetlerinden faydalanamayacakları açıktır.

Hâl böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşâat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşâat) ruhsatı alınmasına rağmen yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 5784 sayılı Kanunun 25. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 11.madde ile bir istisna getirmiştir. Anılan geçici 11. maddeye göre “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe (26/07/2008) kadar yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon ve doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi hâlinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması hâlinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür”. Hükmü yer almaktadır.

Madde içeriğinden de görüldüğü üzere; yasa koyucu, getirdiği istisnanın uygulanma süresini sınırlandırmakla yetinmemiş; ayrıca, kanunun uygulanmasını bazı şartların gerçekleşmiş olmasına da bağlamıştır. Bu nedenle, geçici abonelik tesisi işlemlerinde; kanunda sayılan şartların tamamının mevcut olduğu işlemin tesis edilmesini isteyen kişi tarafından ispat edilmeli; ayrıca, işlemi tesis edecek kuruluşlar (ve dava yolu ile tesis edilmesi istenildiği takdirde mahkemece) tarafından da süre sınırının aşılıp aşılmadığı denetlenmelidir.

5784 sayılı Kanunun 25. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 11. maddeyle, yapı (inşâat) ruhsatı bulunan; ancak, gerekli koşulları yerine getirmediği için “iskân” yani oturma izni bulunmayan binalara elektrik ve su bağlanmasının yolu açılmıştır. 12/10/2004 tarihi ile 26/07/2008 tarihleri arasında yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi hâlinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve kanunun yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Ancak, yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. 12/10/2004 tarihinden önce inşa edilen yapılarda yapı (inşâat) ruhsatı alınmış olma şartı dahi aranmamaktadır. Diğer bir deyişle 12/10/2004 tarihi ile 26/07/2008 tarihleri arasında yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olan yapılar için kanunen aranan koşullar 12/10/2004 tarihinden önce inşa edilen yapılar için aranmayacaktır. Yani 12/10/2004 tarihinden önce binanın yapıldığının ispatı şartıyla geçici su veya elektrik aboneliği verilmesi amir hükümdür. Geçici elektrik veya su aboneliğinin tesisi için yapının 12/10/2004 ten önce yapıldığının ispatı ve oturmaya elverişli olması gerekli ve yeterlidir, bunlar dışında başka bir şart aranmaz. Kaldı ki davacının ilgili belediyeden 29.04.2005 tarihinde aldığı (imar) ruhsatı da dosyada mevcuttur. Dairenin yerleşmiş uygulamasına göre; geçici abonelik taleplerinde, yenileme ruhsatı tarihi değil ilk imar ruhsat tarihi nazara alınmaktadır.

Yapılan bu açıklamalardan sonra; davacıya ait meskeninin yer aldığı binanın 12/10/2004 tarihinden önce yapıldığını ispat ettiği takdirde geçici 11. maddede yer alan koşullar aranmaksızın, geçici abonelik talebinin kabul göreceği, binanın 12/10/2004 tarihinden sonra inşa edilmiş olması hâlinde ise; (29.04.2005 tarihli imar ruhsatına göre) geçici 11. maddede aranan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9341, Karar No: 2009/12763, Tarih: 29.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/9341 E.  ,  2009/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölcük 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :9.4.2009
Yargıtay — Esas No: 2009/5138, Karar No: 2009/12899, Tarih: 15.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5138 E.  ,  2009/12899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece kısa kararda daha önceden yapılan kesintilerin iadesine karar verildiği halde gerekçeli kararda bu istemin reddi şeklinde karar verildiği ve kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı anlaşıldığından çelişkinin giderilmesi için 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca evelki kısa karara bağlı kalınmaksızın yeniden hüküm kurulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1613, Karar No: 2007/1467, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1613 E.  ,  2007/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmazın etrafında bulunan dere ve yollardan sonraki parsellere ilişkin tutanak suretleri ve dayanakları belgelerin bulundukları yerlerden celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/4739, Karar No: 2022/4967, Tarih: 20.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4739 E.  ,  2022/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen ret kararının Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince bozulması üzerine İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin karar süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Manavgat ilçesi, Sorgun köyü 2131 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olduğunu, 1964 yılında yapılan kadastro çalışması sırasında 483 parsel olarak tapuya tescil edildiğini, sonrasında mahkeme kararıyla tescil harici bırakıldığını, 2004 yılında Manavgat Belediyesince imar işlemine tabi tutulup 2131 ada 5 parsel numarasını aldığını, dava konusu bölümün 1972 yılında köy tüzel kişiliği tarafından davacıya verildiğini,  bu tarihten beri davacının kullandığını belirterek, dava konusu bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu bölümün taşlık, kayalık, çalılık ve fundalık olması sebebiyle tescil harici bırakıldığını, kanunun aramış olduğu zilyetlik koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur

III. MAHKEME KARARI

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30/04/2014  tarihli ve 2012/99 E. 2014/136 K. sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV.  TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 10/09/2015 tarih 2014/16561 E. 2015/10233 K. sayılı kararıyla hükmün gerekçesinin bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manavgat 4.Asliye Hukuk Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/707 E. 2016/96 K. sayılı kararıyla; davacı lehine zilyetlik koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Manavgat 4.Asliye Hukuk  Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Bozma Kararı

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17/02/2016 tarihli ve 2015/707 E. 2016/96 K. sayılı kararıyla; davacı lehine zilyetlik koşulları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Manavgat 4.Asliye Hukuk  Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 27/06/2019 tarihli 2016/9293 E. 2019/4885 K. sayılı kararıyla; her ne kadar dava konusu taşınmazın da içinde bulunduğu yaklaşık 51.225.00 metrekarelik taşınmaz 1964 yılında çalılık niteliğiyle tescil harici bırakılmış ise de 1972 yılında dağıtım sonucu köylülere verilmesi üzerine parseller üzerine evlerin yapıldığı, çalılık denen olgunun o tarihte yok edildiği, dava konusu taşınmaz ile çevresindeki parsellerin arsa haline dönüştüğü, dolayısıyla 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17.maddesi uyarınca imar ve ihya koşullarının araştırılmasına, bu konuda inceleme yapılmasına gerek kalmadığının tüm dosya kapsamındaki bilgi ve bilgiler ile saptandığı, komşu taşınmazların çekişmeli taşınmaz gibi tescil davasına konu olduğu ve zilyetler adına tesciline karar verilen aynı nitelikteki taşınmazlarla ilgili kararların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği de dikkate alındığında davacı yararına 1972 yılından Hazine adına tapu kaydının oluştuğu 20/07/2004 tarihine kadar kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerektiği, bu nedenle; Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Manavgat 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli ve 2019/323 E. 2020/43 K. sayılı kararıyla; davanın kabulüne, çekişmeli 2131 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası Manavgat 4.Asliye Hukuk  Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine  vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde;  mahkemenin eksik inceleme neticesinde karar verdiğini, taşınmaz üzerinde imar ihya işlemlerinin araştırılmadığını belirterek, hükmün bozulmasını talep etmiştir.

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

9.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

9.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.’’ hükümlerini içermektedir.

9.3. Değerlendirme

Mahkemece mahallinde yapılan keşif, alınan beyanlara göre dava konusu taşınmaz üzerinde davacının ekonomik amaca uygun kullanımının olduğu, davacı lehine zilyetlik ile kazanım koşullarının oluştuğunun tespit edilmesi nedeniyle, dosya içeriğine, Mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre (IV.6) numaralı bentte yer verilen Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararında isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20/06/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15467, Karar No: 2010/28378, Tarih: 02.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15467 E.  ,  2010/28378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararında belirtildiği gibi TTK’nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1.maddesinde “bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedele itibar olunur.” hükmünden anlaşılması gereken yazıyla belirtilen açıklamanın da geçerli bir bedel olması koşuluna bağlıdır. Somut olayda gözlendiği gibi bononun üst kısmında 100 YTL rakamla belirtilmiş, ancak yazıyla açıklanan bölümde ise “yüz miller” biçiminde ne olduğu anlaşılamayan bir bedel yazılmıştır. Bu durumda takip alacaklısının yukarıda yazılan yasa hükmünden faydalanması mümkün değildir. Alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği ve ne miktar üzerinden gerekeceği yargılamaya muhtaç olmakla mahkemece itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde itirazın reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2210, Karar No: 2012/8800, Tarih: 03.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/2210 E.  ,  2012/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Genel Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, ... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde, yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer azalışı belirleyen rapora göre, fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.