muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5423, Karar No: 2022/9359, Tarih: 22.12.2022

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı markalarının tanınmış oldukları mobilyacılık sektörü ile başvuru kapsamındaki hizmetlerin yakınlığı gözetildiğinde, dava konusu başvuru kapsamında yer alan "Deri ve kürk işleme hizmetleri. Kumaş işleme hizmetleri, yün işleme hizmetleri. Terzilik hizmetleri, nakış işleme hizmetleri" yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının oluştuğu, anılan hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik yok ise de bu hizmetlerde dava konusu başvurunun tescili halinde, davacının markalarının toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesi koşullarının "saraçlık hizmetleri" yönünden oluşmayacağı, başvuru kapsamında yer alan hizmetler yönünden emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi koşullarının bulunmadığı, gerekçenin bu şekilde düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesinin 27/03/2019 gün ve 2017/315 E. - 2019/140 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile YİDK'in 21.08.2017 tarih, 2017-M-3911 sayılı kararının, 40. sınıfta yer alan "Deri ve kürk işleme hizmetleri. Kumaş işleme hizmetleri, yün işleme hizmetleri. Terzilik hizmetleri, nakış işleme hizmetleri" yönünden kısmen iptaline, YİDK kararının iptaline yönelik fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 6,50 TL harcın temyiz eden davalı TPMK'ya iadesine, 22.12.2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1900, Karar No: 2010/8681, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1900 E.  ,  2010/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmalara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsili karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazların tüm değerinin 1273 numaralı parselde binde ikisini, 1927 parselde ise yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16997, Karar No: 2015/15186, Tarih: 28.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/16997 E.  ,  2015/15186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu Haylazlı köyünde bulunan 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında '' ... '' olarak geçen ve yine kayden paydaşı olduğu ... köyünde kain 57, 99 ve 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında '' ... ... ... '' olarak geçen kimlik bilgilerinin ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/65 E 2010/105 K sayılı ilamı ile '' ... ... '' olarak düzeltilmesine karar verildiğini, bu hükmün 05/04/2011 tarihinde kesinleştiğini, ancak tapu müdürlüğünde işlem yapabilmek için bu kez de 7, 57, 99 ve 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerine baba ismi olan '' ... '' ile '' oğlu '' ibaresinin eklenmesi gerektiğini ileri sürerek dava konusu 7, 57, 99 ve 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin '' ... oğlu ... ... '' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin karar, Dairece; '' Dava konusu Haylazlı köyü 7 parsel sayılı taşınmazın ifraz görüp görmediğinin saptanması,ifraz edilmemiş ise kadastral parsel üzerinden, ifraz görmüş ise bu kayıtlar getirtilerek ifrazen oluşan parseller üzerinden karar verilmesi gerekirken bu tespit yapılmadan karar verilmesi doğru olmadığı gibi davacının 57,99 ve 216 parsel sayılı taşınmazlar yönünden isteğinin cinsiyetinin eklenmesi olduğu ve anılan parsellerin tapu kaydında davacının baba ismi nüfus kayıtlarına uygun olarak "..." geçtiği halde yeniden davacının baba isminin "..." olarak tapuya eklenmesi suretiyle hüküm tesisi de isabetsizdir. '' gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde ifrazen oluşmuş parseller üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; mahkemece davanın kabul edilmiş olması doğrudur. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak; hükmüne uyulan bozma ilamında belirtilmesine karşın dava konusu 57, 99 ve 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında kayıt malikinin baba ismi olan '' ... '' nın yazması ve talebin sadece cinsiyet bilgisi eklenmesi olduğu gözetilmeden anılan parseller yönünden malikin baba ismi olan '' ... '' nın yeniden tapuya eklenmesine karar verilmesi isabetsizdir.

Ancak; hükmüne uyulan bozma ilamında belirtilmesine karşın dava konusu 57, 99 ve 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında kayıt malikinin baba ismi olan '' ... '' nın yazması ve talebin sadece cinsiyet bilgisi eklenmesi olduğu gözetilmeden anılan parseller yönünden malikin baba ismi olan '' ... '' nın yeniden tapuya eklenmesine karar verilmesi isabetsizdir.

Ne var ki; mahkemece 57,99 ve 216 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarına yeniden malikin baba ismi olan '' ...'' nın eklenmesine hükmedilmiş ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 4. sırasındaki '' ... ili, ... ilçesi, ... köyü, köy civarı mevkiinde kain 57 parsel sayılı taşınmazda davacı ... ...'ın baba ismi olan "..." isminin EKLENEREK, ... OĞLU ... ... olarak tapuya KAYIT ve TESCİLİNE '', 5. sırasındaki '' ... ili, ... ilçesi, ... köyü, Kalemli D. mevkiinde kain 99 parsel sayılı taşınmazda davacı ... ...'ın baba ismi olan "..." isminin EKLENEREK, ... OĞLU ... ... olarak tapuya KAYIT ve TESCİLİNE '', 6. sırasındaki '' ... ili, ... ilçesi, ... köyü, köy civarı mevkiinde kain 216 parsel sayılı taşınmazda davacı ... ...'ın baba ismi olan "..." isminin EKLENEREK, ... OĞLU ... ... olarak tapuya KAYIT ve TESCİLİNE '' cümlelerindeki '' baba ismi olan "..." isminin EKLENEREK '' ibarelerinin çıkarılarak, yerine '' cinsiyet bilgisi olan '' oğlu '' ibaresinin eklenerek '' ibarelerinin yazılmasına, davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16521, Karar No: 2019/6827, Tarih: 27.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16521 E.  ,  2019/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacı şirketin, davalı ... şirketince düzenlenen ... numaralı ... Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalatıldığını, 01/10/2013 ve 02/10/2013 tarihlerinde, bölgede meydana gelen şiddetli rüzgar, fırtına ve sağanak yağış sebebiyle işletmenin muhtelif yerlerinde çeşitli hasarlar meydana geldiğini, davacı şirket tarafından davalı şirkete hasar bildirimi yapıldığını, görevlendirilen eksper tarafından düzenlenen rapora göre zarar miktarının 7.288,38 TL olduğunu, davalı ... şirketinin, tespit edilen rüzgar hızının fırtına klozu içerisinde belirtilen rüzgar hızına ulaşmadığını ileri sürdüğünü, otelin bulunduğu bölgede söz konusu tarihlerde fırtınanın meydana geldiği ve ulaştığı hızın Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nün 27/11/2013 tarihli yazısı ile sabit olduğunu ifade ederek eksper tarafından düzenlenen raporda belirtilen 7.288,38 TL'nin temerrüde düşüldüğü tarihten itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; hasar tarihinde alınan meteoroloji raporuna göre rüzgarın hızının 11,7 m/sn = 6 bofor olduğunu, fırtına düzeyine ulaşmadığını, talebin poliçe kapsamına girmediğinden reddedildiğini, binadaki hasarların teminat kapsamında olmadığını, şezlong ve koltuk hasarının da açıkta bırakılan muhteviyat olarak teminat dışında yer aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Meteoroloji Genel Müdürlüğünün verilerine göre olay tarihinde rüzgarın saniyede maksimum 11.7 hızına ulaştığı, fırtına tanımına uygun şekilde esmediği böylece davacının uğradığı zararların teminat kapsamında yer almadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Meteoroloji Genel Müdürlüğünün verilerine göre olay tarihinde rüzgarın saniyede maksimum 11.7 hızına ulaştığı, fırtına tanımına uygun şekilde esmediği böylece davacının uğradığı zararların teminat kapsamında yer almadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı ile aralarındaki işyeri sigorta poliçesinde ek teminat verilen fırtına rizikosu nedeniyle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle alacak isteminde bulunmuştur. Yangın sigortası genel şartları fırtına klozuna göre; yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı saniyede 17,1 metre "7 bofor" dan fazla esen rüzgarlar) veya fırtına sırasında rüzgarın sürüklediği veya attığı şeylerin çarpması sonucu sigortalı şeylerde doğrudan meydana gelecek zararlar şeklinde tanımlanmıştır. Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nden 01/10/2013 ve 02/10/2013 tarihlerinde, ... Mahallesindeki rüzgar hızının ne kadar olduğu, hangi yönden estiği, fırtına düzeyine ulaşıp ulaşmadığı sorulmuş, cevabi yazıda anılan tarihlerdeki rüzgarın hızının 4.1 ve 11.7 olarak belirtildiği, saniyedeki hızı 10.8-17.1 metre arasındaki rüzgarların kuvvetli rüzgar , 17,2 metre ve daha fazla hızı olan rüzgarların ise fırtına olarak değerlendirildiğini, ölçümün Alanya Otomatik Meteoroloji Gözlem İstasyonunun kayıtlarından alındığı belirtilmiştir. Mahkemece; Meteoroloji Genel Müdürlüğünün verilerine göre olay tarihinde rüzgarın saniyede maksimum 11.7 hızına ulaştığı, fırtına tanımına uygun şekilde esmediği böylece davacının uğradığı zararların teminat kapsamında yer almadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç dosya kapsamına ve mevcut delil durumuna uygun düşmemektedir.

Taraflar arasındaki Yangın Sigorta Poliçesi ile davalı sigortacının teminat altına aldığı rizikolar incelendiğinde, fırtına rizikosu için ek teminat verildiği görülmektedir. Davalının ek teminat verdiği fırtına rizikosu bakımından Yangın Sigortası Genel Şartları'nda tanımı-şartları-niteliği belirtilen özellikte rüzgar olması gerekmektedir ki, davalı sigortacının verdiği ek teminat gereği sorumluluğu doğabilsin. Yangın Sigortası Genel Şartları içinde düzenlenen

Taraflar arasındaki Yangın Sigorta Poliçesi ile davalı sigortacının teminat altına aldığı rizikolar incelendiğinde, fırtına rizikosu için ek teminat verildiği görülmektedir. Davalının ek teminat verdiği fırtına rizikosu bakımından Yangın Sigortası Genel Şartları'nda tanımı-şartları-niteliği belirtilen özellikte rüzgar olması gerekmektedir ki, davalı sigortacının verdiği ek teminat gereği sorumluluğu doğabilsin. Yangın Sigortası Genel Şartları içinde düzenlenen

fırtına klozu başlıklı maddede "Yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı, saniyede 17.1 metre “7 bofor”dan fazla esen rüzgarlardır)" denilmek suretiyle hangi hızdaki rüzgarın fırtına sayılacağı düzenlenmiştir. Dava konusu olayın gerçekleştiği 01-02/10/2013 tarihindeki rüzgar hızına ilişkin olarak, Meteoroloji Genel Müdürlüğü anılan tarihlerdeki rüzgarın hızının en fazla 4.1 ve 11.7 olduğunu belirtmiş ise de, daha sonra 27/11/2013 tarihli müzekkere cevabında 02/10/2013 tarihine ait meteorolojik rasat kayıtları, meteorolojik harita, diyagram, uydu ve radar görüntüleri ile sayısal hava tahmin ürünlerinin analizi ve günlük hava tahmin raporlarının incelenmesi neticesinde Antalya İli, Alanya İlçesi ve çevrelerinde 03:00-05:00 saatleri arasında havanın gök gürültülü sağanak yağışlı olmasına, rüzgarın doğu- kuzey doğu yönünden saatte 65-70 km hızla kuvvetli ve kısa süreli fırtına şeklinde esebilmesine uygun meteorolojik şartların mevcut olduğunun görüldüğü de belirtilmiştir. Ancak mahkemece; ölçüm yapılan istasyon binasının ve zarar gören sigortalı işyerinin bulunduğu konumu ve bulunduğu konuma göre rüzgar hızının o gün en fazla ne kadar olabileceği konusunda değerlendirme yapan bilirkişi raporu alınmamıştır. Buna göre; mahkemece içerisinde meteoroloji mühendisinin de yer aldığı bilirkişi heyetinden rapor alınarak ölçüm yapılan istasyonun bulunduğu konumun düz bir alanda kurulu olup olmadığını, sigortalı işyerinin ölçüm yapılan istasyon ile konum farkı olup olmadığı böylece rüzgar hızının etkisinin sigortalı işyerinin bulunduğu bölgede olay tarihi itibariyle en fazla ne kadar olabileceğinin belirlenmesi ve buna göre teminat kapsamında olup olamayacağının değerlendirilmesinin istenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5849, Karar No: 2011/3142, Tarih: 18.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5849 E.  ,  2011/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat.

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, mahalli C. savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 300 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli C. savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/10/2011 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1201, Karar No: 2007/4130, Tarih: 06.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1201 E.  ,  2007/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL. harcın temyiz edenden alınmasına, 06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4918, Karar No: 2025/2126, Tarih: 27.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/4918 E.  ,  2025/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/817 E., 2024/399 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 12. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/468 E., 2022/123 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, erkeğin davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-davacı kadın tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Davalı-davacı kadın vekilinin gerekli şartları taşıyan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.