muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/430, Karar No: 2015/2804, Tarih: 04.12.2015

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, taraf vekillerinin temyizi üzerine yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile bozulmuştur.

Yerel Mahkemece, önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme hükmünü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulunun önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde basın özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı, diğer bir deyişle davacının kişilik haklarına saldırının söz konusu olup olmadığı; varılacak sonuca göre davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın niteliği gözetilerek öncelikle, basın özgürlüğü kavramına ilişkin şu açıklama ve saptamaların yapılmasında yarar bulunmaktadır:

Anayasa’nın 28.maddesi ile 5187 Sayılı Basın Kanunu’nun 3.maddesi, basın özgürlüğünü düzenlemiş ve bunun sınırlarını göstermiştir.

5187 sayılı Kanunun 3. maddesinde;

“Basın özgürdür. Bu özgürlük; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir.

Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak; başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlâkının, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması, Devlet sırlarının açıklanmasının veya suç işlenmesinin önlenmesi, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması amacıyla sınırlanabilir.”

hükmü yer almaktadır.

Bu hükümden de anlaşılacağı üzere; basın özgürlüğü, kişinin dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren olay ve olgular hakkında bilgi sahibi olmasını sağlamayı amaçlar.

Bunun gereği olarak basın, haber toplamak, fikir ve kanaatleri izleyerek bunları çözümlemek, yorumlamak, eleştirmek ve sonuçta kamuoyunu ilgilendiren konularda doğru ve gerçeğe uygun haber vermek hakkına sahip ve bununla görevlidir. Eş söyleyişle, denetim, uyarma, eleştiri ve gerçekleri açıklama, basının doğal ödevleridir.

Yine, basın özgürlüğü ile bağlantılı kavramlar olarak; Anayasa’da düşünce ve kanaat (m. 25); düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü (m. 26) ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Demokratik yaşamın gelişmesinde, ulusal birliğin sağlanmasında, kamuoyunun sağlıklı bir biçimde oluşmasında, sosyal ve siyasal ilerlemede basının çok önemli bir fonksiyonunun bulunduğu açık ve kuşkudan uzaktır.

Kısaca, basın özgürlüğü, demokrasinin “olmazsa, olmaz” koşuludur.

Doğaldır ki, basının bu ayrıcalıklı konumu ve hukuk düzeninin kendisine tanıdığı özgürlük, tüm özgürlükler gibi, yine hukuk düzenince çizilen sınırlara tabidir. Basın, yaptığı yayımlarda, gerek Anayasa’nın “Temel Hak ve Özgürlükler” Bölümünde yer alan ve gerekse de ...nın 24 ve 25.maddelerinde ve ayrıca özel yasalarda güvence altına alınmış olan, kişilik haklarına saygı göstermek, bunlara saldırı niteliği taşıyabilecek tutum ve davranışlardan kaçınmak zorundadır.

Doğaldır ki, basının bu ayrıcalıklı konumu ve hukuk düzeninin kendisine tanıdığı özgürlük, tüm özgürlükler gibi, yine hukuk düzenince çizilen sınırlara tabidir. Basın, yaptığı yayımlarda, gerek Anayasa’nın “Temel Hak ve Özgürlükler” Bölümünde yer alan ve gerekse de ...nın 24 ve 25.maddelerinde ve ayrıca özel yasalarda güvence altına alınmış olan, kişilik haklarına saygı göstermek, bunlara saldırı niteliği taşıyabilecek tutum ve davranışlardan kaçınmak zorundadır.

Bu cümleden olarak basın, belirli bir kişinin fikrini tartışmak zorunda kaldığı durumlarda bile, objektif bilgi vermekle ve eleştirmekle yetinmeli; olayları tahrif etmek veya kuşkuları yaymak gibi, hukukun izin vermeyeceği yollara başvurmamalıdır. Özellikle de, hakaret niteliğinde ya da yersiz, onur kırıcı söz ve deyimlerin kullanılmasından kaçınmalıdır.

Basının kamu görevi yapmasında göz önünde tutulan amaçla, kişilik haklarına verilen zarar arasında açık bir oransızlık varsa, yayının hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Objektiflikten ayrılmak, haber sınırını aşmak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunmak, gerçek dışı haber vermek, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanmak, dürüstlük kurallarına aykırı davranmak, kişisel nedenlerle salt sansasyon yaratmak için yayın yapmak, hukuka aykırıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun başta 9.10.1985 gün ve 1985/4-96-790 sayılı kararı olmak üzere bir çok kararında bu ilkeler vurgulanmıştır.

Bu açıklamalardan sonra denilebilir ki;

Basın özgürlüğünün kişilik haklarına üstün tutulabilmesi için, haberin gerçeğe uygun olması, gerçeğe uygun yayımın haber niteliği taşıması, gerçeğe uygun haberlerin verilmesinde nesnel (objektif) ölçütlere uyulması, haberin veriliş biçimi yönünden, özle biçim arasında ölçülülük bulunması gerekir. Bir yayının hukuka uygun olduğunun kabul edilebilmesi, ancak, açıklanan bütün bu koşulların birlikte varlığı halinde mümkündür. Yapılan bir yayın, bu temel ilkelerden herhangi birine ters düşüyorsa, hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiş olacaktır.

Basının manevi tazminat sorumluluğunun doğması, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 49. maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, yayınlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda, manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan “hukuka aykırılık” gerçekleşmeyeceğinden, basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

Basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle olay ve konu ile ilgili olan, görünen, bilinen her şeyi araştırma, inceleme ve olayları o anda belirlenen biçimi ile değerlendirme, yayma ve yayınlama yetki ve sorumluluğuna sahip olmakla birlikte, haberin verilişi sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmaması gerekir.

Basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle olay ve konu ile ilgili olan, görünen, bilinen her şeyi araştırma, inceleme ve olayları o anda belirlenen biçimi ile değerlendirme, yayma ve yayınlama yetki ve sorumluluğuna sahip olmakla birlikte, haberin verilişi sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmaması gerekir.

Diğer taraftan, haberde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapıldığı, haberin içeriğine uygun düşmeyen, tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, güveni zedeleyici bir üslubun kullanıldığı durumlarda, özle biçim arasındaki denge bozulmuş sayılır. Bu da hukuka aykırılığın varlığını kabule olanaklı kılar.

Anayasa ve Yasaların güvencesi altında bulunan basın özgürlüğü ile kişiyi insan yapan kişilik haklarının çatışması halinde, birinin diğerine üstün tutularak sonuca ulaşılması mümkün değildir.

Her olay, kendine özgü koşullar içerisinde değerlendirilerek, çözüme bağlanmalıdır.

Bu bağlamda, gerek devamlılık kazanan yargısal kararlarda ve gerekse doktrinde ifade edilen görüşlerden hareketle, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen ilkelere göre; yayın yoluyla yapılan eylemin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup olmadığının saptanmasında, “gerçeğe uygunluk”, “kamusal ilgi ve toplumsal yarar”, “güncellik” ve “şekle uygunluk” unsurlarının bulunup bulunmadığının araştırılması zorunludur.

En önemlisi basın, objektiflikten ayrılıp, haber sınırını aşarak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunarak, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanır, dürüstlük kuralına aykırı davranır ve kişisel nedenlerle salt sansasyon yaratmak için yayın yaparsa ve amaç ile kişilik haklarına saldırı arasında açık bir oransızlık varsa bu hukuka aykırı olur ve sonuçta da haberde özle biçim arasındaki dengenin bozulması halinde bu hal tazminatı gerektirir.

Bu ilke ve açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; manevi tazminat isteminin dayandırıldığı Yeni Şafak Gazetesi’nin 05.12.2009 tarihli sayısının 1. ve 12. sayfalarında yayımlanan, davacının fotoğrafın da yer aldığı “İşaret fişeği elini yaktı” ve “Andıç’ın işaret fişeğine 26 yıl” başlıklı yazılarda kamu görevi yapmakta olan davacının “Darbe Andıcı’nı ilk olarak Erzincan’da ve daha sonra 16 ilde uygulamaya kalkışan, Erzincan’da korku ve yıldırma operasyonu yapan, komplo, baskı ve şantaj yaparak delil toplayan birisi gibi gösterildiği” anlaşılmaktadır. Söz konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde ifade edilen bu beyanların fikir açıklaması olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu ifadelerin demokratik bir toplumda “çoğulculuk, hoşgörü ve açık düşünce” kavramları kapsamında kabul edilmesi mümkün olmayıp, eleştiri sınırları aşılarak öz ile biçim arasındaki denge bozulmuş ve hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiştir. Bu nedenle dava konusu yazılar davacının kişilik haklarına haksız bir saldırı oluşturduğundan manevi tazminata hükmedilmesi gereklidir.

Görüşmeler sırasında bir kısım üyeler tarafından haber içeriğinin resmi mercilerden elde edilen bilgi ve belgelere dayandığı, kamu yararı bulunan bir konu olduğu, özle biçim dengesinin korunduğu, kullanılan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığından bahisle Yerel Mahkeme direnme kararının bozulması yönünde görüş beyan etmiş iseler de, bu görüş yukarıda belirtilen nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından kabul edilmemiştir.

Hal böyle olunca, Yerel Mahkemenin kişilik haklarına saldırının varlığını kabul eden direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı gerekçelerle yerel mahkemenin direnme kararı yerinde bulunduğundan, tazminat miktarı yönünden davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE 04.12.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

İnsanlığın mükemmelliğe yolculuğu olan medeniyetin müteharrik gücü sürekli yenilenen ve geliştirilen fikirlerdir. Fikirler de, ancak özgür münazara, müzakere ve muhakeme ortamlarında boy atıp gelişebilir. O halde ifade özgürlüğü insanlık için hayati önemi haizdir.

İfade özgürlüğü bir araç değil, başlı başına bir amaçtır (ŞAHİN, Kemal; İnsan Hakları ve Özgürlük Boyutuyla İfade Özgürlüğü Gerekçeleri ve Sınırları, İstanbul, 2009, sh: 6 vd). Bu vasıtayla insanlar demokrasinin en önemli gereği olan, karar alma ve denetleme süreçlerine katılma imkânı bulmaktadır.

Demokratik toplum düzeninin en önemli unsurları olan, çoğulculuk, şeffaflık, açık toplum, denetlenebilir ve hesap verebilir idare ancak özgür basın sayesinde gerçekleşebilir.

İfade özgürlüğünün en önemli vasıtası da hiç şüphesiz basın ve medyadır. Bu nedenle ifade özgürlüğü sahasında basının özel bir yeri ve ayrıcalığı vardır. Zira halk kendini ilgilendiren konulardan basın vasıtasıyla haberdar olabilir. Ayrıca haber alma ve verme, açıklama, yorum ve eleştiri konularında, dolayısıyla halkın aydınlanması ve bilinçlenmesinde basın çok önemli bir araçtır.

Kişilik hakkı değerleriyle basın ve ifade özgürlüğünün çatıştığı durumlarda, açıklanan esaslar nazara alınmalıdır.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakarsak: Uyuşmazlık, Cumhuriyet Başsavcısı olan davacı hakkında, davalının yayınladığı haberin kişilik hakkını ihlal edip etmediği noktasındadır. Söz konusu haber, kamuoyunda andıç olarak bilinen ve özellikle ıslak imzalı nüshası ve imza incelemeleri nedeniyle uzun süre tartışma konusu olan belge ile bağlantılı olarak güvenlik güçlerince yapılan operasyonları konu edinmektedir.

Haber içeriği resmi mercilerden elde edilen bilgi ve belgelere dayanmaktadır. Şüphesiz kamuoyunu ilgilendiren ve tartışılmasında kamu yararı olan bir konudur.

Haber içeriği resmi mercilerden elde edilen bilgi ve belgelere dayanmaktadır. Şüphesiz kamuoyunu ilgilendiren ve tartışılmasında kamu yararı olan bir konudur.

Haber metninde davacının kişilik hakkını ihlal edici ifadeler kullanılmadığı gibi, haberde özle biçim dengesi de korunmuştur. Davanın reddi gerektiğine işaret eden Özel Daire içtihadı yerindedir.

Açıklanan nedenlerle çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/4098, Karar No: 2023/9294, Tarih: 14.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/4098 E.  ,  2023/9294 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR :Nitelikli yağma, alacağın tahsili amacıyla nitelikli tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER :Mahkumiyet

A. 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanun’un (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani onbeş (15) günlük temyiz süresinin tabi olduğu açıkca vurgulanması karşısında sanık müdafiinin yüzüne karşı 27.01.2022 tarihinde verilen hükme, tefhim tarihinden itibaren yasal 15 günlük yasal süre içerisinde 11.02.2022 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

B. Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2754 soruşturma No'lu 06.10.2014 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/332 Esas, 2015/329 Karar sayılı kararı sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

3. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/332 Esas, 2015/329 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2016/3126 Esas, 2019/2686 Karar sayılı kararı ile;

2. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/332 Esas, 2015/329 Karar sayılı kararı sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

3. Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/332 Esas, 2015/329 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.04.2019 tarihli ve 2016/3126 Esas, 2019/2686 Karar sayılı kararı ile;

"Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Tüm dosya içeriğine göre; gayrimenkul satışı hususunda yaptıkları anlaşma gereğince aldığı 3.000 TL.lik kaporaya istinaden, yakınan ... tarafından sanık ...’e aynı miktar bedelli bir teminat senedi verildiği, satış işleminden vazgeçip senet bedelinin ödenmesini talep eden sanığın, makul bir sürede parasının ödenmemesi üzerine, olay günü arkadaşı sanık ...’nın sevk ve idaresinde bulunan araçla seyir halinde iken yakınanı görüp konuşma bahanesiyle çağırıp, yanlarına gelen yakınanı her iki sanığın kollarından tutup zorla bindirdikleri araçla şehir merkezi dışında bulunan bir alana kadar götürüp, burada bıçak tevcih etmek suretiyle 700 TL. parasını aldıkları olayda;

1- Sanıklar ... ve ...’ın, yakınan ...’ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

2- Yakınan ve babası tanık ...’nın aşamalardaki beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilip, olay tarihi itibariyle sanıkların hukuken korunan alacağa yönelik olarak zor yoluyla yakınandan vaki istemlerinde bir nispetsizlik ve/veya aşkınlık bulunup bulunmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde

saptanıp, sonucuna göre tüm deliller bir bütün halinde değerlendirilmek suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği düşünülmeden, yerinde yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2019/230 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası, 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında alacağın tahsili amacıyla nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ile üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

1. Suç işleme kastının bulunmadığına,

2. Atılı suçları işlemediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi

Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

C. Sanık ...'in Temyiz Sebebi

Atılı suçları işlemediğine,

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Sanığın atılı suçları işlemediğine,

2. Mahkumiyetine yeter nitelikte delil bulunmadığına,

3. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun maddi unsurunun gerçekleşmediğine,

E. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurun suç tarihinden önce gayrimenkul satışı hususunda yaptıkları anlaşma gereğince sanık ...'den 3.000,00 TL lik kapora aldığı, mağdurun sanık ...’e aynı miktar bedelli bir teminat senedi verdiği, satış işleminden vazgeçip senet bedelinin ödenmesini talep eden sanık ...'in parasının ödenmemesi üzerine, olay günü arkadaşı diğer sanık ...’ın sevk ve idaresinde bulunan araçla seyir halinde iken mağduru gören sanıkların mağdurun kollarından tutup zorla bindirdikleri araçla şehir merkezi dışında bulunan bir alana kadar götürdükleri, burada sanık ...'ın sanık ...'dan aldığı bıçağı mağdura gösterdiği, yine araç içerinde bulunan sopayı mağdura göstererek '"Senin kulağını keseceğim, bu sopayı senin g.tüne sokacağım, seni öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, sanık ...'ın bıçağı mağdurun göğsüne yaklaştırarak cebindeki tüm parayı vermesini istediği, mağdurun cebinden 700,00 TL para çıkartarak sanık ...'a verdiği, ardından mağdurun araçtan inerek zorla bindirildiği aracı takip ederek olay yerine gelen tanıkların aracına binerek olay yerinden ayrıldığı maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Tanıklar İ.S. ve G.D. nin olayı doğrular nitelikte beyanları mevcuttur.

3. Mağdur kollukta olayla örtüşen ve tanık beyanları ile çelişmeyen beyanda bulunmuştur.

4. Sanıklar aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmemişlerdir.

5. Kolluğun 02.07.2014 tarihli yakalama tutanağı mevcuttur.

6. Mağdurun borçlusu olduğu 3.000,00 TL değerindeki senede ait fotokopi ile bir adet 23.10.2013 tarihli satış sözleşmesine ait fotokopi dosya arasında bulunmaktadır.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

8. Adli sicil kayıtları ile nüfus kayıt örnekleri mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Nitelikli Tehdit ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suç İşleme Kastının Bulunmadığına İlişkin;

Mağdur ve tanık beyanları, kolluk tutanakları ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Nitelikli Tehdit ve Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suç İşleme Kastının Bulunmadığına İlişkin;

Mağdur ve tanık beyanları, kolluk tutanakları ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, sanıkların eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mağdur ve Tanık İ.S.'nin Aşamalardaki Beyanlarında Çelişki Olması Nedeniyle İtibar Edilemeyeceğine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun olayın hemen sonrası sıcağı sıcağına alınan beyanı, şikâyetçinin ilk beyanı ile örtüşen ve aşamalarda değişmeyen tanık beyanları karşısında, mağdurun ilk beyanına önceliklik tanınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun hürriyetinden alıkonulduktan sonra, şahsına zarar verilmeksizin serbest bırakıldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Nitelikli Tehdit suçundan; Sanık ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan A paragrafı (1), (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ve 2019/230 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ve müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan B paragrafında açıklanan nedenle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/230 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,