muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/19735, Karar No: 2011/16121, Tarih: 15.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/19735 E.  ,  2011/16121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında YTL olarak uygulanan adli para cezasının, Bakanlar Ku- rulunun 04.04.2007 gün ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca mahallinde Türk Lirası olarak düzeltilmesi ve infazı mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 15.12.2011  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12169, Karar No: 2009/1323, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12169 E.  ,  2009/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetki yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı dava dilekçesinde, kendisinin ... İlinde eczane sahibi olduğunu ve davalı firmadan ilaç satın aldığını ve davalıya senetler verdiğini, ancak davalının alacağı olmamasına rağmen senetleri takibe koyduğunu, takibin haksız olduğunu belirterek davalıya borçlu olmadığının tespiti ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki ilişkinin müvekkili firmanın ... şubesi ile kurulduğunu ve ilaçların adı geçen şube tarafından gönderildiğini, bu nedenle yetkili mahkemenin de ... Mahkemesi olduğu, ayrıca müvekkilinin davacıdan alacaklı olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davalının süresi içinde yetki itirazında bulunduğu ve davacı ile davalı firmanın ... şubesinin ticari ilişki içinde bulunduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesi davalı şirketin Bağcılar-İstanbul adresine aynı işyerinde çalışan...'a 19.9.2007 tarihinde tebliğ edilmiştir. Türkoğlu-Çelepçi ortak avukatlık bürosu tarafından davalı vekili sıfatı ile 24.10.2007 tarihinde dosyaya vekaletname sunulmuş, Avukat ... ise davalı vekili olarak 31.12.2007 tarihli dilekçesi ile dosyadan suret almak isteğini mahkemeye bildirmiş, aynı avukat 21.1.2008 tarihli cevap dilekçesi ile de hem mahkemenin yetkisine itiraz etmiş, hem de esas hakkındaki cevaplarını sunmuştur. Bu durumda mahkemece açıklanan belgeler gözönüne alındığında, süresinde yetki itirazı bulunmadığı gözetilmeden dava dilekçesinin yetki yönünden reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2019/1886, Karar No: 2019/10241, Tarih: 13.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1886 E.  ,  2019/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, tüm dosya kapsamına, katılanın aşamalarda değişmeyen sanığın kendisini darp ettiğine dair beyanı ile bu beyanı doğrular nitelikteki doktor raporunda "sol ön kol orta kısım 2\*3 cmlik alanda morluk, sol humerus orta kısım dış tarafta 4\*5 cmlik alanda morluk, sağ dirsek dış kısımda 1 cmlik sıyrık" şeklindeki bulgulara göre, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14786, Karar No: 2015/11842, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14786 E.  ,  2015/11842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2015

NUMARASI : 2015/780 - 2015/869

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Pazar (Rize) Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Pazar (Rize) Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS adresinin “İ. Mah., Bakır Sk., No: 15 İçkapı No: 4 Ümraniye/İSTANBUL” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının yeni MERNİS adresinin “G. Mah., Dere İçi Cad., No: 28/1 Pazar/RİZE” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından, “G. Mah., Dere İçi Cad., No: 28/1 Pazar/RİZE” adresinin Özel Doğu Karadeniz Engelli Bakım Merkezinin adresi olduğundan ve bakım kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından, kısıtlı adayının bakımevine konulmadan önceki MERNİS adresinin “İstiklal Mah., Bakır Sk., No: 15 İçkapı No: 4 Ümraniye/İSTANBUL” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24723, Karar No: 2007/2011, Tarih: 12.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24723 E.  ,  2007/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesiyle, 5020 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında da uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda; borçlu Devlet Su işleri Genel Müdürlüğü ilamda öngörülen kamulaştırmasız elatma tazminatı için takip edildiğine göre yukarıda yeralan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunlu ise de; 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E - 2004/4 K, sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. ve 2005/35 K. sayılı  kararıyla iptal edildiğinden elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanmayacağından; 01.04.2003 ile 01.01.2005 tarihleri arasındaki dönem için 3095 sayılı kanundaki oranlar yerine2003 ve 2004 yılı Bütçe Kanundaki faiz oranları nazara alınarak işlemiş faiz hesabı yapan bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13907, Karar No: 2019/6812, Tarih: 27.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13907 E.  ,  2019/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedensel zarar nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalı Elekromed Elektronik Sanayi ve Sağ. Hiz. A.Ş.’nin maliki olduğu, davalı ... şirketi nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan ve davalı ...’nın kullandığı minübüsün otobüs durağında beklemekte iken gelmekte olan otobüse binmek üzere yola inen davacıya çarpması sonucu 17/09/2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacının yaralandığını ve malul kaldığını, yaşanan olayların müvekkilini çok üzdüğünü beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen ve 40.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş vekili; davacının ... Sulh Ceza Mahkemesinin ... Esas sayılı dosyası üzerinden görülen kamu davasında davalı ... hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini ve mahkemece kamu davasının düşürülmesine karar verildiğini, davacının bu vazgeçmeyle aynı zamanda tazminat haklarından da vazgeçtiği kabul edilerek davanın öncelikle bu nedenle reddi gerektiğini, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin maliki bulunduğu araç sürücüsünün tam kusurlu olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 121.750,51 TL maddi tazminatın, davalılar ... ve Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş. yönünde haksız fiil tarihinden (17/09/2012), davalı ... şirketi yönünden ise dava tarihinden (27/03/2013), itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, (davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı tutulmasına), dair verilen karar davalı Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.237,58 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Elektromed Elektronik Sanayi ve Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nden alınmasına 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1696, Karar No: 2019/10102, Tarih: 09.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/1696 E.  ,  2019/10102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2012 tarihli iddianame içeriğine göre sanık hakkında müştekiler ... ve ...'ye karşı basit yaralama suçundan kamu davasının açılması karşında tek bir mahkumiyet hükmü kurulduğu, sanık hakkında her iki müştekiye karşı mahkumiyet hükümleri kurularak 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi gereğince hak yoksunları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11860, Karar No: 2013/25771, Tarih: 07.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/11860 E.  ,  2013/25771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya/Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.05.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesindeki boşanma sebebi gerçekleşmiş olup, mahkemece de bu sebeple tarafların boşanmalarına karar verildiğine göre, davalının bu yöne ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı, kendisi tarafından daha önce açılmış ve redle sonuçlanmış olan boşanma davasına dayanarak Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesindeki sebeple boşanma talep etmiştir. Daha önceki boşanma davasının "kadının kusurlu davranışları gerçekleşmiş olmakla birlikte davacının barışma girişimlerinde bulunmak suretiyle eşini affettiği, affedilen veya en azından hoşgörüyle karşılanan olaylara dayanılarak boşanma kararı verilemeyeceği" gerekçesiyle reddedildiği görülmektedir Kesinleşen bu ret kararı karşısında sözü edilen davadan önceki olaylardan dolayı artık davalıya kusur izafe edilemez. Fiili ayrılık süresi içinde davalının kusurlu bir davranışı da ispatlanamamıştır. Bu durumda boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta kadını kusurlu saymak mümkün olmayıp, açtığı boşanma davasından sonra fiili ayrılığı başlatan koca boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta kusurludur. Davalı, kendi kusuru ile sebep olmadığı, boşanma yüzünden mevcut menfaatlerini kaybettiğine göre Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince davalı yararına uygun miktarda maddi tazminat tayin edilmelidir. Bu husus nazara alınmadan davalının "kusurlu" kabul edilip, maddi tazminat talebinin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.11.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/6291, Karar No: 2016/3685, Tarih: 16.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6291 E.  ,  2016/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR : 1-... Vek. Av. ... 2-... 3-... 4-... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ....sayılı dosyasında nafaka alacağı için takip başlattığını ve borçlunun maaşı, ikramiyeleri ve emekli olması halinde emekli ikramiyesi üzerine 15.02.2013 tarihinde haciz konulduğunu, borçlunun emekli ikramiyesi üzerine davalıların alacaklı bulunduğu..... sayılı takip dosyası, .... sayılı takip dosyasından da haciz konulduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde kendi nafaka alacağı için para ayrılmadığını, nafaka alacaklarının birinci sırada olması gerektiğini ileri sürerek, alacağının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... ve vekilinin duruşmadaki beyanlarında; birinci sıra haciz alacaklısı olduklarını, sıra cetveli yapılırken nafakanın da birinci sırada bulunması gerektiğinin değerlendirilmediğini savunarak, şikayeti kabul etmiştir.

Diğer Şikayet olunanlar .... ve dahili davalı ...'in usulüne uygun tebliğe rağmen şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin alacağı ilama dayalı nafaka alacağı olup takibi ..... esas sayılı dosyasında 23.01.2013 tarihinde başlatmıştır. Şikayete konu sıra cetvelinde davacının takip dosyasına 9. sırada yer verilmiş ve kendisine pay ayrılmamıştır. Nafaka alacağı İcra ve İflas Kanunu’nun 101. maddesi uyarınca her zaman ilk hacze iştirak şartlarını haizdir. Bu nedenle şikayetin kabulü ile yasaya aykırı düzenlenen sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık sıra cetveline yönelik şikayete ilişkindir. Şikayetçi nafaka alacağının rüçhanlı olduğundan bahisle sıra cetveline ilişkin şikayette bulunmuştur. Mahkemece bu talep İİK'nın 140/2 maddesi uyarınca hacizde rüçhanı düzenleyen İİK'nın 206. maddesinde belirtildiği şekilde değerlendirilmelidir. Yani işçilik alacakları ile nafaka alacaklarından sadece bu alacak sahiplerinin haciz talebi tarihinden önceki bir yıllık alacakları rüçhanlı kabul edilmelidir. Bu durumda İİK'nın 206/4 fıkrasının 1. Sıra (c) bendinde iflasın açılmasından önceki son 1 yıl her türlü nafaka alacakları ibaresinin “ hacizden önceki son bir yıl içinde tahakkuk etmiş nafaka alacakları” şeklinde anlamak gerekir. Mahkemece uyuşmazlığın bu açıklamalar çerçevesinde çözülmesi gerekirken nafakanın mahiyeti incelenmeden tüm alacağın rüçhan alacak olarak kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

../..

S.2.

../..

S.2.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5916, Karar No: 2011/5743, Tarih: 23.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5916 E.  ,  2011/5743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 2.38 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30550, Karar No: 2019/3846, Tarih: 21.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/30550 E.  ,  2019/3846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, taraflar arasında imzalanan danışmanlık ve komisyon hizmeti sözleşmesine binaen davalıdan alacaklı olduğunu, bu alacağının ihtar çekilmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 50.000 TL'nin 11/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, daha sonra vekalet ücreti yönünden verilen karar tashih edilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tavzih ve tashih kurumu HMK'da ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup bu düzenlemelere göre mahkemece, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hataların tashih yoluyla res'en veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir, (HMK 304) tavzihe ilişkin olarak ise, hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyorsa yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa tavzih kararı verilebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez. Asıl hükmü değiştirerek, hüküm sonucunu bertaraf edecek tavzih kararı verilemez. (H.M.K 305/2)

Somut olayda; mahkemece gerekçeli kararın hüküm kısmının 4. bendinde ‘Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde geçerli ...Ü.T. deki esaslara göre belirlenen ve red edilen yönünden 1.800,00 nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine’ şeklinde karar verildiği halde 29/07/2016 tarihli tashih kararıyla ‘Davalı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde geçerli ...Ü.T'deki esaslara göre ve red edilen yönünden 5,850,00 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine’ şeklinde düzeltilmesine karar verildiği bu suretle hükmün değiştirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, verilen tashih kararı dosya içeriği ve karar gerekçesi itibariyle HMK 304. maddesinde tanımlanan yazı ve hesap hatası ve benzeri açık bir hata olarak değerlendirilmesi mümkün olmadığından ve yukarıda açıklandığı üzere tashih kararıyla tarafların hak ve borçlarında değişikliğe gidilemeyeceğinden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.