muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2980, Karar No: 2021/4483, Tarih: 27.05.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2980 E.  ,  2021/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.03.2018 tarihli ve 2014/28 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili, bir kısım davalılar vekili Avukat ..., bir kısım davalılar vekili Avukat ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez bir kısım davalılar vekili Avukat ... ile diğer bir kısım davalılar vekili Avukat ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 1/4 paydaşı olduğu dava konusu 73 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 200 m2’lik kısmının davalı tarafça kira sözleşmesi uyarınca, 240 m2’lik kısmının ise sözleşme dışı olarak kullanıldığını belirterek, sözleşme dışı kullanılan 240 m2 kısım için 01.01.2011-30.09.2013 tarihleri arası için 196.800,00 TL ecrimisilin kademeli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince taraflar arasındaki kira sözleşmesi esas alınarak yapılan ecrimisil hesabı doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 82.348,62 TL ecrimisil bedelinin tahsiline dair verilen karar davacı vekili, bir kısım davalılar vekili Av. ... ve diğer bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından istinaf edilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince davalı tarafın başvurusu ayrı ayrı esastan reddedilmiş, davacı tarafın başvurusu kabul edilerek karar kaldırılmış ve önceki dönem kesinleşen ecrimisil dosyası esas alınarak yapılan ecrimisil hesabı doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 176.999,22 TL’nin tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, bir kısım davalılar vekili Av. ... ve diğer bir kısım davalılar vekili Avukat ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 73 ada 15 parsel sayılı, 1.856,48 m2 arsa nitelikli taşınmazda ... Vakfı’nın ¼ malik olduğu ve diğer 3/4 payın 3561 sayılı Kanun uyarınca kayyım ile yönetildiği, davacı taraf ile davalı taraf arasında 200 m2’lik kısım için yapılmış ve halen devam eden kira sözleşmesi bulunduğu ancak davalı tarafın bu sözleşmede belirlenen alan haricinde 240 m2 yer kullandığı anlaşılmıştır.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 73 ada 15 parsel sayılı, 1.856,48 m2 arsa nitelikli taşınmazda ... Vakfı’nın ¼ malik olduğu ve diğer 3/4 payın 3561 sayılı Kanun uyarınca kayyım ile yönetildiği, davacı taraf ile davalı taraf arasında 200 m2’lik kısım için yapılmış ve halen devam eden kira sözleşmesi bulunduğu ancak davalı tarafın bu sözleşmede belirlenen alan haricinde 240 m2 yer kullandığı anlaşılmıştır.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir. Bunun yanı sıra, Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; aynı yere ilişkin olarak önceki dönem ecrimisil bedeline ilişkin sonuçlanmış davalar bulunduğu takdirde; kural olarak önceki dönemin son dönemi için kabul edilen (ve kesinleşen) miktara ÜFE’nin tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktar, sonraki dönem ecrimisil bedelini oluşturur. Kural bu olmakla beraber, ecrimisil bedelinin en az kira bedeli olması ve kira sözleşmelerinde TBK. 344. maddesine göre 5 yıl geçtikten sonra rayice göre kira tespitinin istenebilmesi nedeniyle daha önce rayice göre belirlenen dönem ile dava konusu edilen ilk dönem arasında 5 yıllık sürenin geçmesi veya taşınmazın bulunduğu yerde imar, sanayileşme, yerleşim vs. özel nedenlerle değişimden dolayı rayiç ve emsal kiralar arttığı takdirde kesinleşen döneme ilişkin değerler nazara alınmadan, toplanacak somut verilere göre yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak yeni dönem (sonraki dönem) ecrimisil bedeli belirlenerek hüküm altına alınabilir.

Somut olaya gelince, eldeki temyize konu davadan önce, dava konusu taşınmaz hakkında, Sarıyer 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/320 Esas sayılı dosyası ile 01.10.1997-30.09.1999 tarihleri arasındaki dönem için 3 307 560 000 TL ecrimisilin davalı taraftan tahsiline karar verildiği ve kararın Yargıtay’dan geçerek kesinleştiği; akabinde Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/375 Esas sayılı dosyası ile 01.10.1999-31.03.2001 tarihleri arasındaki dönem için ecrimisile hükmedildiği ve Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği; devamında Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/177 Esas sayılı dosyası ile 01.04.2001-30.04.2005 tarihleri arasındaki dönem için önceki kesinleşen ecrimisil dosyası esas alınarak yapılan hesap uyarınca ecrimisile hükmedildiği ve sonrasında Sarıyer 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/380 Esas sayılı dosyası ile 01.05.2005-30.09.2008 tarihleri arasındaki dönem için önceki dönem dosyası esas alınarak hesap yapıldığı belirtilerek 148.866,17 TL ecrimisil bedelinin davalı taraftan tahsiline karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği, eldeki temyize konu davada da 2008 yılı için kabul edilen (ve kesinleşen) miktara ÜFE’nin tamamının yansıtılması suretiyle bulunan miktarın İstinaf Mahkemesince hüküm altına alınmıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece ilk defa belirlenen kira bedelinin 1999 yılına ilişkin olduğu, sonraki dönem ecrimisil bedellleri belirlenirken önceki dönemin son dönemi için kabul edilen (ve kesinleşen) miktara ÜFE’nin tamamının yansıtılması suretiyle bulunan miktarın esas alındığı, bu şekilde geriye yönelik olarak uzun süre ÜFE uygulaması yapıldığı ve rayice göre belirlenen ilk yıldan itibaren beş yıllık sürenin geçtiği nazara alınarak, açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişilerden yeniden taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parasının taraflar arasındaki sözleşme ile yetinilmeyerek başka emsaller de değerlendirilerek taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre tespiti, sonraki dönemler için ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması sureti ile hesaplama yapılması ve kiralanan alan dışında kullanılan alanın davacı payına isabet eden kısmının belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, belirtilen şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekili Av. ... ve diğer bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ın temyiz itirazının kabulüyle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 27.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23076, Karar No: 2014/25145, Tarih: 09.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/23076 E.  ,  2014/25145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Keşan 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/166 Karar no:2013/311

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın tarafları müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olayda hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler (HMK md. 27/1). Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını içerir (HMK md. 27/2-a, b). Davalı (koca)'ya dava dilekçesi, tutuklandığı 10.08.2012 tarihinden sonra 24.08.2012 tarihinde A. Mahallesi, E.H. Ç.Sokak No:22 M./Tekirdağ adresinde işe gittiğinden bahisle birlikte sakin annesi imzasına usule aykırı şekilde tebliğ olunmuş, yine davalı (koca) adına çıkartılan ön inceleme ve tahkikat duruşma günü davetiyesi ise cezaevinde tebliğ almaya yetkili infaz koruma memuru imzasına usule aykırı şekilde tebliğ olunmuştur (Tebligat Kanunu 19. madde). Davalı (koca)'ya usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliği yapılmaması yine ön inceleme ve tahkikat duruşmalarına usulüne uygun şekilde çağrılmaması ve göstermesi halinde delilleri toplanmadan yokluğunda hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkı (HMK md. 27) kapsamındaki savunma hakkını zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Bu husus gözetilmeden davalının yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.12.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/9321, Karar No: 2012/5518, Tarih: 23.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9321 E.  ,  2012/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanma- ması sanık aleyhine temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1020, Karar No: 2006/4460, Tarih: 07.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1020 E.  ,  2006/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi ile 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2004 tarih 2004/12-667 E. sayılı kararı). Belediye genel bütçeli dairelerle katma bütçeli idare tanımına dahil olmadığından hesaplamada yukarıda yer alan faiz oranları nazara alınamaz. Somut olayda, maddi ve manevi tazminat alacağına ilişkin ilamın takibe konulduğundan işlemiş faiz hesabının 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesine uygun olarak yapılması yerine Bütçe Kanunlarındaki faiz oranlarını esas alan bilirkişi raporu doğrultusunda sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5844, Karar No: 2011/5017, Tarih: 16.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5844 E.  ,  2011/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.72 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8719, Karar No: 2010/4382, Tarih: 21.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/8719 E.  ,  2010/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.03.2008 tarih ve 2006/305 - 2008/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.04.2010 gününde davacı avukatı ...ile davalı avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Yıldız Teknik Üniversitesi İİBF Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler bölümünde öğretim üyesi olan davacının "Lozan'dan Günümüze Oniki Ada'da Türklerin Sorunları" başlıklı bir çalışma yaptığını, aleniyet kazanmış olan müvekkilinin araştırmasının bilim ve edebiyat eseri olduğunu, davalı ... Dölek'in "12 Adada Unutulan Türklerin Hazin Öyküsü-Ege'den Yükselen Çığlık" başlıklı yazı dizisinin "Dünden Bugüne Tercüman" gazetesinde 28-31 Mart 2005 tarihleri arasında 4 bölüm halinde yayınlandığını, bu yazı dizisinde müvekkiline ait eserdeki bilgilerin aynen kullanıldığını, hatta bazı bölümlerinde hiçbir değişiklik yapılmadan aynen yer verildiğini, davalı ... Dölek'in davacının aleniyet kazanmış olan eserini kendi eseri gibi gösterdiğini ileri sürerek, tecavüzün ref'ine, devam ve tekrarının önlenmesine, davacının ismine yer verilmeyen intihal eser nedeniyle 5.000 YTL ve eresin bütünlüğü bozulduğu için 5.000 YTL olmak üzere 10.000 YTL manevi tazminat ile ıslah dilekçesiyle birlikte 11.550 YTL maddi tazminatın 28.03.2005 tarihinden itibaren banka reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu yazı dizisinin tamamen yazarın kendi araştırma ve çalışmaları neticesinde edinmiş olduğu belge ve bilgilere dayanarak hazırlandığını, kimsenin eserinden aynen veya kısmen iktibas, tahrifat yapılmadığını, davacı tarafın aynen veya kısmen iktibas, tahrifat, anlatım benzerliği hatta intihal suretiyle çalıntı olduğunu iddia ettiği yazı dizisindeki davanın açılmasına neden olan ilgili bölümlerin konuya ilişkin herhangi bir kimsenin araştırma yapmak suretiyle kolaylıkla elde edebileceği bilgiler olduğunu, bir an için müvekkilinin davacı kitabından yararlandığı kabul edilse dahi, haber verme ve bilgilendirme amacı taşıyan bu yazı dizisinin FSEK'nun 37.maddesi kapsamında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacıya ait "Lozan'dan Günümüze 12 Adada Türklerin Sorunları" adlı makalenin FSEK'nun 2. maddesi anlamında bir ilim ve edebiyat eseri olup, makalede davacı adının mutad şekilde yer alması nedeniyle aynı Kanun'un 11. maddesindeki eser sahipliği karinesi gereği bu eserin sahibinin davacı olduğu, davacıya ait eserin davalı tarafa ati yazı dizisinde aynen ya da mealen yer aldığı, yazı dizisinde davacının makalesine herhangi bir atıf yapılmadığı, davacı adının belirtilmediği, alıntının nereden yapıldığının gösterilmediği, davacı makalesinden yapılan alıntının hukuka uygun olmayıp iktibas serbestisi sınırını aşan ve yolsuz iktibas niteliğinde olduğu, davalı ... Direk'in hazırladığı yazı dizisinin davacının çoğaltma, yayma ve işleme biçimindeki FSEK'nun 21, 22 ve 23. maddelerinde yazılı mali haklarını ihlal edici nitelikte olduğu, davacı adının belirtilmemesinin de FSEK'nun 15. maddesinde yer alan manevi hakkın ihlali niteliğinde olduğu sonucuna varılarak, davacının eserine davalılarca yapılan tecavüzün ref'i ve muhtemel tekrarının önlenmesine, 5.264,70 YTL maddi, 5.000 YTL manevi tazminatın 31.03.2005 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, hüküm özetinin ilanına, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 595,68 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 21.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20586, Karar No: 2020/11615, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/20586 E.  ,  2020/11615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I)Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

6 ay olarak tayin edilen ceza bir kat artırılarak 12 ay ceza verilmesi gerekirken 1 yıl ceza olarak tayini 62. madde gereği 10 aya indirilmesi nedeniyle sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre sanık ...’in diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık soruşturma aşamasında; müşteki ...'nın evlenmesiyle ev eşyalarını kendisinin aldığını ancak ev eşyalarının parasını ödeyememesi nedeniyle zor durumda kaldığını bu nedenle eşyaları aldığını, kovuşturma aşamasında ise müştekilerin evlendikten 4-5 ay sonra evden ayrıldıklarını, kendilerine ulaşamadıklarını, ev kirası işlemesin diye eşyaları başka eve taşıdıkları şeklindeki beyanlarıyla sanığın, müştekinin eşyalarını alacağı karşılığında aldığına ilişkin beyanı olmaması ve çelişkili beyanları karşısında tebliğnamede bozma isteyen (1) numaralı görüşe katılınmamıştır.

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık Mesut Özel'in, suça konu eşyaların taşındığı yeri göstererek müşteki ...'ya teslim edildiğine dair beyanlar karşısında; müştekinin eşyalarının tamamen karşılanıp karşılanmadığını tespiti ile zarar kısmen karşılanmış ise buna müştekilerin rızasının olup olmadığı hususları araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5415, Karar No: 2023/11700, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5415 E.  ,  2023/11700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1866 Esas, 2022/2432 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1 Esas, 2022/94 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusunu esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davaıc idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Trabzon ili, Ortahisar ilçesi, ... Mahallesi, 690 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; emsal incelemesinin doğru yapılmadığını, bedelinin yüksek belirlendiğini, idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.