muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4218, Karar No: 2023/1389, Tarih: 13.03.2023

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Asıl davada davalı birleşen davada davacı Hazine vekili, asıl davada davacı birleşen davada davalı ... ve arkadaşları vekili ve davalı ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 125,50 TL'nin temyiz eden davacı-birleşen davada davalı ... ve arkadaşlarından alınmasına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/38901, Karar No: 2023/458, Tarih: 14.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/38901 E.  ,  2023/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/989 E., 2021/921 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun hükmün düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2019 tarih ve 2018/128 Esas, 2019/38 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapma suçundan, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarih ve 2019/989 Esas, 2021/921 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer

Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 06.11.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle, sanığın kullandığı sosyal medya hesabı ile ilgili olarak www.facebook.com/profile.php?id=... URL uzantılı "Facebook" profili üzerinde yapılan incelemeler neticesinde; profil içerisinde sanığın günlük ve suç içermeyen paylaşımları haricinde 2016 yılı Eylül ayı belirsiz günde şahsa ait fotoğraf ile bütünleşik elinde örgütün amblemi ve sözde bayrağı bulunan ve "1 Kasım Dünya Kobani Günü (1 November World Day)" yazılı fotoğraf paylaştığı, 23 Mart 2016 tarihinde bir ağacın gövde kısmında çıkması ve aynı anda (PKK silahlı terör örgütünce sahiplenilen sözde bayrağın renkleri olan) sarı, kırmızı ve yeşil renkleri ihtiva etmesi olağan dışı olan yapraklara ait montajlanmış ve örgütçe sahip çıkılan renklere büründürülmüş fotoğrafı paylaştığı, 13 Mart 2016 tarihinde Nevruz bayramını kutlamak bahanesi ile ... işareti yapan ele sarılı sarı, kırmızı ve yeşil renkli PKK terör örgütünün sözde bayrağını paylaştığı tespit edildiği, sanık ... aşamalarda olayla ilgili olarak alınan savunmasında özetle: hesabın kendisine ait olduğunu, sosyal medya paylaşımları ile terör örgütü propagandası yapmadığını beyan ettiği, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarih, 2020/4526 Esas, 2020/4944 sayılı kararı ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'nın eylemleri PKK silahlı terör örgütü propagandasını zincirleme şekilde yapmak suçu niteliğinde olduğundan, eylemine uyan 3713 sayılı Kanun'un 7/2, TCK'nın 43/1, 53/1-2-3-1 cümle, madde ve fıkralarına göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça konu www.facebook.com/profile.php?id=... URL uzantılı "Facebook" profilinin sanığa ait olduğu, gerek bu hesaptan yapılan paylaşımlar, gerek de sanığın ikrarı üzerine bu hesabın sanığa ait olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Her ne kadar sanığın bahse konu Facebook profilinde yaptığı paylaşımlar ile terör örgütü PKK/KCK propagandası yaptığı iddiasıyla sevk maddeleri gereğince cezalandırılmaları istenilmiş ise de;

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suça konu www.facebook.com/profile.php?id=... URL uzantılı "Facebook" profilinin sanığa ait olduğu, gerek bu hesaptan yapılan paylaşımlar, gerek de sanığın ikrarı üzerine bu hesabın sanığa ait olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Her ne kadar sanığın bahse konu Facebook profilinde yaptığı paylaşımlar ile terör örgütü PKK/KCK propagandası yaptığı iddiasıyla sevk maddeleri gereğince cezalandırılmaları istenilmiş ise de;

Terör örgütü propagandası suçunun oluşabilmesi için; terör örgütünün yukarıda değinilen yöntem ve araçlarla propagandasının yapılması ya da terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde, örgüte ait amblem ve işaretlerin taşınması, slogan atılması veya ses cihazları ile yayın yapılması ya da terör örgütüne ait amblem ve işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, ayrıca terör örgütü ile ilgili bir öğreti, düşünce veya inancı başkalarına tanıtma, benimsetme yada yayma amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit

içeren yöntemlerini meşru göstermek veya bu yöntemleri övmek yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Yukarıda ayrıntıları anlatılan propaganda suçunun ayrıntıları değerlendirildiğinde; sanığın yaptığı paylaşımların terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru göstermek veya bu yöntemleri övmek yada bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılmadığı, sanığın propaganda suçundan cezalandırılması talep edilmiş ise de mücerret iddiadan başka delil elde edilemediği anlaşıldığından terör örgütü propagandası yapma CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından Cumhuriyet savcısının istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü tüm itirazların reddine, ancak; Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/1 ve 327/2 nci maddeleri ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci maddesi ve Türkiye Barolar Birliği Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4 üncü maddeleri gereğince, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre kendisini vekille temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına hazine aleyhine avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ve sanık müdafiinin istinaf itirazı bu nedenle yerinde bulunduğundan, hükümde "talep olmadığından ücreti vekalet takdirine yer olmadığına" ibaresinin çıkarılıp, "CMK’nın 324/1 ve 327/2 nci maddeleri ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 inci maddesi ve Türkiye Barolar Birliği Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 4, 14/4 ve 21 maddeleri gereğince, beraat eden sanık kendisini İlk Derece Ağır Ceza Mahkemesinde vekil ile temsil ettirdiğinden, ilk derece mahkemesinde hüküm tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 5.450 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine," tümcesinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İfade özgürlüğü T.C. Anayasası'nın 26 ve Avrupa İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına dair Sözleşmenin 10 uncu maddesi ile teminat altına alınmıştır.

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1-Müdahalenin yasalarda öngörülmüş olması,

2-Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlakın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3-Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2 nci maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu maddede zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün “cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde” yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ne uygun hale getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanun'un 7 nci maddesinin 2 nci fıkranın b bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi, şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.

T.C. Anayasası'nın 90/son maddesine göre “usulüne göre yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Antlaşmalar kanun hükmündedir. Bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamaz. Usulüne göre yürürlüğe konmuş temel hak ve özgürlüklere ilişkin milletlerarası antlaşmalarla kanunların aynı konularda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletlerarası antlaşma hükümleri esas alınır.”

Temel hak ve hürriyetlere ilişkin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine ekli protokoller Türkiye Büyük Millet Meclisince onaylanmıştır. Anayasal düzenleme karşısında, ifade özgürlüğüne ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 10 uncu maddesi bir iç düzenleme şekline dönüşmüştür.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de; kişinin hakkı ile toplumun çıkarı ve özellikle kişinin temel ifade özgürlüğü hakkı ve demokratik toplumun terör örgütlerinin faaliyetlerine karşı kendini korumaya ilişkin meşru hakkı arasında bir denge kurulması ihtiyacını beraberinde getirmektedir (Zana v. Türkiye). Devletlerin terör ile mücadelesinin zorluklarına vurgu yaparak, müdahalenin acil bir toplumsal ihtiyaçtan kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hedeflenen meşru amaca uygun olup olmadığını, devlet yetkililerince ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli bulunup bulunmadığı ortaya konulmalıdır (Yılmaz ve Kılıç/ Türkiye davası).

Terör ile mücadele kendine özgü bir takım zorlukları barındırdığından devletler bu mücadelede daha geniş bir takdir marjına sahip olduğu kabul edilmekle birlikte terör ile mücadelede bir hukuk rejimidir. Uluslarası hukuktan kaynaklanan yükümlülüklerin ihmal edilebileceği bir alan değildir.

Toplantı veya gösteri yürüyüşünde olsun veya olmasın; yazı veya sözler (atılan slogan, taşınan pankart veya giyilen üniforma) ile verilen mesajın şiddete çağrı, tahrik ve teşvik edici ya da silahlı

direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

direnişe ve isyana davet şeklinde veya insanda saldırgan duygular oluşturacak biçimde anlamsız bir nefret yaratarak şiddetin doğmasına uygun bir ortamı kışkırtacak nefret söylemi olup olmadığı değerlendirilmeli, doğrudan veya dolaylı şiddete çağrı var ise sanığın kimliği, konumu, konuşulan yer ve zamanı gibi açık ve yakın tehlike testi bakımından analize tabi tutulmalıdır.

İfade özgürlüğü sadece memnuniyetle karşılanan zararsız veya önemsiz sayılan insanların kayıtsız kalabileceği bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda demokratik toplumu şekillendiren çoğulculuğun, hoşgörünün ve geniş fikirliliğin doğasında bulunan bir gereklilik olarak saldırgan, şok eden, rahatsızlık veren veya ayrılık yaratabilen fikirler içinde uygulanabilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın Facebook üzerinden yapmış olduğu paylaşımların ulusal güvenlik ve kamu düzeni üzerindeki potansiyel etkisinin sınırlı olduğu, ciddi bir tehlike yaratmadığı, terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek nitelikte olmadığı bu itibarla unsurları oluşmayan atılı suçtan beraat verilmesinde bir hata bulunmaması karşısında; Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, sanığın delil yetersizliğinden beraatine yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarih ve 2019/989 Esas, 2021/921 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1022, Karar No: 2023/3, Tarih: 01.02.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1022 E.  ,  2023/3 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/756 E., 2016/1124 K.

KARAR : Davanın kabulüne

1. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve kâl davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacılar vekili dava dilekçesinde; Konya ili Selçuklu ilçesi Yazır mahallesi 16179 ada 1 parselde bulunan Çınar 2 Sitesi 24 No.lu apartmanın bodrum katına arsa maliki ve kat maliklerinden izin alınmaksızın trafo konulduğunu, davalının usulsüz olarak müdahalede bulunduğunu ileri sürerek müdahalenin men’i ile trafonun kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu trafonun 1998 yılında kurulduğunu, 10 yıldan fazla bir süre geçtiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, diğer taraftan taşınmazda kat mülkiyetine geçildiğinden site yönetimi tarafından dava açılması gerektiğini, öncelikle davanın husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, ayrıca davacılar tarafından açılan davanın yerinde olmadığını, SS Yeşilköy Yapı Kooperatifince yapılacak 518 daire, 9 dükkan ve 9 kapıcı dairesinden oluşan inşaat için kurumdan enerji talebinde bulunulduğunu, bu doğrultuda trafonun tesis edildiğini, trafonun kurulduğu dönemde binanın henüz kat maliklerine teslim edilmediğini, kooperatifin talebi ve rızası doğrultusunda trafonun yapıldığını, mal ve can güvenliği açısından olumsuz herhangi bir durumun bulunmadığını savunmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesinin Birinci Kararı

6. Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 30.11.2010 tarihli ve 2008/462 Esas 2010/494 Karar sayılı kararı ile; davaya konu trafonun yağlı tip olup site içerisinde ve apartmanın bodrum katında bulunması nedeni ile güvenlik riski taşıdığı, dinlenen tanık anlatımları gereğince de risklerin oluştuğu, meydana gelen gürültü nedeni ile apartman sakinlerinin rahatsız olduğu ve riskler nedeni ile apartman ve sitede yaşayan insanların korku yaşadığı, bu riskler karşısında içerisinde yüzlerce insanın yaşadığı apartmanın bodrum katında trafo tesisinin izinli ve izinsiz yapılmasının da önemi olmayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan Çınar 2 Sitesi 24 numaralı Hekimoğlu apartmanının bodrum katına davalının trafo tesis etmek suretiyle yapmış olduğu müdahalesinin men'ine, trafonun kal'ine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

Özel Daire Bozma Kararı

7. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

8. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 30.01.2012 tarihli ve 2011/11031 Esas 2012/802 Karar sayılı kararı ile; “…Dava, kat irtifaklı anataşınmazda bodruma davalı tarafça trafo konulmak suretiyle yapılan müdahalenin men'i ve kal istemine ilişkindir.

Davaya konu taşınmazda kat irtifakı kurulmuş olup, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Yasası hükümleri uygulanmak suretiyle çözümlenmesi ve davanın, anılan Yasanın Ek 1. maddesi hükmü uyarınca sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda sözü edilen yasa hükümleri dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesinin İkinci Kararı

9. Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.05.2012 tarihli ve 2012/167 Esas 2012/404 Karar sayılı kararı ile; görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde süresinde talep hâlinde dosyanın görevli Konya Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesinin Birinci Kararı

10. Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.05.2013 tarihli ve 2012/807 Esas 2013/580 Karar sayılı kararı ile; davaya konu edilen trafonun bulunduğu bölümün sitenin ortak kullanım alanı olup her bir kat maliki tarafında ortak yerlere el atan üçüncü şahıslar aleyhine dava açılmasının mümkün olduğu, dosyada mevcut raporlara göre trafonun mimari projeye uygun olduğu, sitenin kooperatif aşamasında iken enerji sağlanması yönünde yapılan başvuru üzerine kurulduğu, hâlen 9 uncu blok bodrum katta yer aldığı, ayrıca yağlı trafo alarak tabir edilen trafo tipinde olduğu, bu nedenle elektromanyetik alan ölçümleri yapılarak kişilerin can güvenliği yönünden tehdit oluşturup oluşturmayacağı hususunun değerlendirilmesinin gerektiği, bu kapsamda trafonun bulunduğu ortak alanın Selçuklu ilçesinde bulunan birçok bloktan oluşan siteye ait olduğu, zorunlu olarak bulunması gereken bir tesis niteliğinde olmadığı, site yönetimince de kaldırılması yönünde irade bildirimi bulunduğu, dolayısı ile site sakinlerinin iç huzurunu bozan, tedirgin eden bir niteliğe dönüştüğü, elektromanyetik yönden sakıncası olmadığı tespit edilse dahi sitede oturan kişilerin bu yöndeki huzursuzluğu, ev ortamlarında kendilerini güvende hissetmemelerine yol açacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile, yapılan müdahalenin men'ine, TR6-07 Yazır 7 Selçuklu adlı trafonun kal'ine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

11. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.