muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/49820, Karar No: 2010/5151, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/49820 E.  ,  2010/5151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, yazılı bir fesih bildirimi yapılmadığı, işçilerin son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12086, Karar No: 2021/6128, Tarih: 30.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/12086 E.  ,  2021/6128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1) Sanığın, suça konu sekiz adet bonoyu sahte olarak düzenlemek suretiyle “resmi belgede sahtecilik” suçunu işlediğinin kabul edildiği olayda; sanığın aşamalarda suça konu bonoları ... isimli şirket yetkilisi olan ...'ten 26/03/2009 ve 07/08/2009 tarihli iki adet fatura düzenleyerek teslim ettiği iki tane makine ve parçaları karşılığında daha önceki ticari ilişkileri nedeniyle alacağına karşılık teslim aldığını, ...'in kendi önünde senetleri imzaladığını, kendisinin de daha önceden aldığı krediye teminat olarak suça konu bonoları Yapı Kredi Bankası Kütahya Şubesine ciro ederek verdiğini savunması; müşteki ...'in, 23/02/2012 tarihli polis huzurunda ... firmasının sahibi ve yetkilisi olduğunu, ...'ı hiç tanımadığını, sadece piyasada ismini duyduğunu, evrak içinde bulunan iki adet fatura ve senet fotokopilerini incelediğini ancak ... ile böyle bir alış verişinin olmadığını, onun beyanlarının tamamen yalan olduğunu beyan etmesine karşın 08/10/2012 tarihinde talimat yoluyla mahkeme huzurunda sanık ile aralarında ticari bir faaliyet bulunduğunu, suça konu senetlerde şirket kaşeleri üzerinde bulunan imzaların kendisine ait olmadığını belirtmesi; tanık ...'un, ... isimli şirketin sahibi olan ...'in yanında satış elemanı olarak çalıştığını, sanığın müşterileri olması nedeniyle on yıldır tanıdığını, suça konu senetlerin ne şekilde düzenlendiği hususunda bir bilgisinin olmadığını beyan etmesi, 03/04/2012 tarihli uzmanlık raporuna göre suça konu bonoların ön yüzlerinde bulunan yazıların ve ... Ltd. Şti. içerikli kaşe basım izi üzerinde atılı bulunan borçlu imzalarının sanığın ve ...'in eli ürünü olmadığının tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; müştekinin yeniden ifadesi alınarak, beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, sanığın savunmasında belirttiği iki adet fatura karşılığında sanıktan mal alınıp alınmadığının, faturaların ... Ltd. Şti.'nin ticari defterlerine kaydedilip edilmediğinin araştırılması, sanıkla müşteki arasında önceki ticari ilişkilere istinaden düzenlenen senetler varsa getirtilerek incelenmesi, müştekinin senetler üzerinde atmış olduğu borçlu imzaları ile suça konu bonolarda atılan borçlu imzalarının birbiriyle karşılaştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4954, Karar No: 2007/9781, Tarih: 08.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4954 E.  ,  2007/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası ... Şubesi vek.Av... ile davalı ... Genel Müdürlüğü .... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.9.2006 gün ve 623-480 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesinde ek sıra cetvelinin ilan bilgileri ile davacı yanca masraf avansı verilip verilmediğine ilişkin bilgilerin eksik olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece davalı T. ... Bankası ... dava konusu edilen alacağının gösterildiği ek sıra cetveli ile muvakkat dağıtım pay cetvelinin, İcra ve İflas Kanunu’nun 166 ncı maddesi uyarınca hangi tarihlerde hangi gazetelerde yayınlandığı ve davacının kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstererek tebliğ masrafı için avans verip vermediği (m.223) ile eğer bu masrafı vermişse itiraz konusu ek sıra cetveli ile muvakkat dağıtım pay cetvelinin hangi tarihlerde kendisine tebliğ edildiği hususları iflas müdürlüğünden sorulmalı ve alınacak cevabi yazı ile birlikte dosya Dairemize gönderilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20982, Karar No: 2013/12532, Tarih: 05.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/20982 E.  ,  2013/12532 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 14. İş Mahkemesinden verilen 02.07.2012 günlü ve 2009/258-2012/592 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1 – Davalı ... Tekstil Deri Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti vekili olarak hükmün tefhim edildiği celsede hazır olan Av. ...’ün adı geçen vekili olduğunu gösterir vekaletname veya yetki belgesinin aslı ya da onaylı örneğinin dosyada olmadığı anlaşılmakla; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince, anılan vekile vekaletname veya yetki belgesinin aslı ya da onaylı örneğinin ibrazı için; bu yerine getirilmezse adı geçen davalı asile yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile bildirmesi için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilerek, yine hükmün tefhiminin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 489. maddesinin yollamada bulunduğu, aynı Kanunun 388. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı gibi, tebliğ de edilmediği anlaşıldığından, gerekçeli kararın davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

2 – Davacı Kurum vekili olarak duruşmalara katılan, ıslah ve süre dilekçeleri sunan, gerekçeli kararın tebliğ edildiği Av. ...’a adı geçen vekili olduğunu gösterir vekaletname veya yetki belgesinin aslı ya da onaylı örneğinin dosyada olmadığı anlaşılmakla;

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince, anılan vekile vekaletname ibrazı için; bu yerine getirilmezse adı geçen davacı asile yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile bildirmesi için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilip, ibrazı halinde dosyanın aynen, aksi halinde hükmün, anılan davacıya yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinde ki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4485, Karar No: 2015/44970, Tarih: 18.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/4485 E.  ,  2015/44970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2015/110064

MAHKEMESİ : Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi, (Kapatılan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

NUMARASI : 2008/525- (E) ve 2011/565 (K) (2008/234 E, 2011/145K)

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve yönetmek, suç örgütüne üye olmak, suç örgütüne yardım etmek, tehdit, yağma, yağmaya kalkışma, tefecilik, özgürlüğü kısıtlama, konut dokunulmazlığını bozmak, 6136 sayılı Yasaya muhalefet, mala zarar vermek, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak, suç delillerini gizlemek ve gizlemeye kalkışmak, evrakta sahtecilik, kamu araçlarını suçta kullanmak

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar M.. A.., C.. K.., S.. D.., Y.. D.., O.. D.., M.. D.. ve K.. D.. savunmanları, sanık İ.. B.. ve B.. D.. tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2012, 28/03/2013 ve 19/06/2015 tarihli tebliğnameler ile Daireye gönderilmekle, tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda sanıklar M.. A.., Y.. D.. ve savunmanları ile sanıklar İ.. B.. ve O.. D.. duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşıldığından, sanık O.. D.. savunmanı Av. T.. B.. duruşma gününden usulen haberdar edildiği, Dairemize sunduğu yazıdan duruşmanın Adana ili dışında yapılacak olması nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirdiği, ancak talebinin yerinde görülmediğinden reddiyle, sanıklar M.. A.., Y.. D.., O.. D.. ve İ.. B.. yönünden duruşmasız olarak; sanıklar C.. K.. ve S.. D.. yönünden duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda, başvurusunun nitelik ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Mağdure M.. U..'a karşı sanık Y.. D.. hakkında tehdit, sanık A.. Y.. hakkında tefecilik suçlarından zamanaşımı süresi içinde soruşturma yapılabilmesi, aynı eylemle ilgili sanık S.. Y.. hakkında her zaman karar verilebilmesi; mağdure F.. K..'un sanıklar M.. D.., İ.. B.. ve M.. G.. hakkındaki iddiaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde soruşturma yapılabilmesi; sanık O.. D..'ün mağdur C.. T..'ı bir arabaya bindirip tehditle açık senet aldığının anlaşılması karşısında; sanık O.. D.. hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan; sanıklar S.. D.. ve Mehmet 'ın mağdur E.. D..'u bir otomobile bindirdikten sonra tenha bir yerde darp ederek zorla 30.000.-TL meblağlı senedi imzalattıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması; sanık S.. D.. hakkında mağdur Ahmet 'un kaçırılması ile ilgili olarak özgürlüğü kısıtlama suçundan kamu davası bulunduğu halde hüküm kurulmamış ise de; her zaman karar verilebilmesi; mağdur S.. Y..'ın iş yerinin kurşunlanması suretiyle tehdit edilmesi eyleminde; ayrıca sanık Muhiddin hakkında; sanık Mustafa hakkında tefecilik ve sanık B.. D.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçu yönünden dava ve gerekçe bulunmasına karşın, hüküm kurulmadığından her zaman karar verilebilmesi olanaklı görülmüştür.

Hükmedilen cezaların türü ve sürelerine göre sanıklar M.. D.. ve K.. D.. savunmanlarının; süresinden sonra olan sanık B.. D..'ün duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

I-Sanık M.. D..; katılan F.. K.. ve M.. U.. tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanlar H.. G.. ve M.. G.. vekilinin 19/07/2011 tarihli dilekçesi içeriği itibariyle sanıklar A.. S.., U.. U.., Ş.. A.., C.. K.., Ş.. S.., S.. T.., M.. S.., M.. S.., A.. Y.., D.. D.., C.. K.., A.. Y.., M.. D.., S.. D.., S.. D.., Y.. D.., B.. D.., O.. D.., B.. D.., K.. D.., İ.. D.., A.. T.., M.. A.., İ.. B.., M.. D.., M.. T.., Y.. D.., M.. Y.., M.. O.., M.. D.. ve S.. Y.. hakkında, suç örgütüne yardım etmek, suç örgütü üyesi olmak, tefecilik, yağma, tehdit, evrakta sahtecilik, kamu araçlarını suçta kullanmak, kişi özgürlüğünü kısıtlama, konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan, diğer tüm beraate ilişkin hükümleri de temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;