muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5275, Karar No: 2019/5368, Tarih: 21.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/5275 E.  ,  2019/5368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis, tazminat, istihkak davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteği pul eksikliğinden reddedilip dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis, maddi tazminat ve miras payının istihkakı isteklerine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...'in 319 ada 9 parsel sayılı taşınmazını dava dışı ...'e, ...'in de dava dışı ...'a, ...'in ise mirasbırakanın oğlu olan davalı ...'e satış göstermek suretiyle devrettiğini, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması sonucu 1142 ada 2, 1139 ada 9 ve 1140 ada 5, 6 ve 7 sayılı parsellerin oluştuğunu, 2 parsel sayılı taşınmazın halen davalı ... adına kayıtlı olduğunu, 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazları davalı ...'in dava dışı üçüncü kişilere satış suretiyle devrettiğini, 1139 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile yapılan sitedeki 8 adet bağımsız bölümün ise davalı ... ve kardeşleri olan diğer davalılar ... ve ... ile ...'nın eşi ... adlarına tescil edildiğini, hakkı bulunan dairelerin kendisine verilmemesi nedeniyle kira gelirlerinden mahrum kaldığını, davalıların inşaat şirketiyle kötü bir anlaşma yaptıklarını ve bu yüzden de zarara uğradığını ileri sürerek, terekenin tespiti ile miras payının istihkakına, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise, alacaklarının karşılığı olarak 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakan ...'nın çekişme konusu 319 ada 9 parsel sayılı taşınmazını habersiz bir şekilde sattığını, taşınmazı satın alan ...'ın ihya çalışmaları yaptığı sırada taşınmazın satıldığının öğrenildiğini, taşınmazı geri alabilmek için ...'in ikna edildiğini, davacı da dahil tüm kardeşlerin bir araya geldiğini, davacının '' taşlık, toprak kayalığı ben almam, ne işe yarar?'' diyerek almak istemediğini, kendilerinin bedeli karşılığında taşınmazı satın aldıklarını, tapudaki işlemleri kolaylaştırmak için taşınmazın Ürgüp'te ikamet eden kardeşlerden ... adına tescil edildiğini, devirden ve inşaat çalışmalarından başından beri haberdar olan davacının taşınmazın değerlenmesi üzerine haksız menfaat elde etmeye çalıştığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalılara yapılan bir temlik bulunmadığı, mirasçılardan mal kaçırma amacıyla hareket ettiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, mirasbırakan tarafından davalılara yapılan bir temlik bulunmadığı, mirasçılardan mal kaçırma amacıyla hareket ettiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1925 doğumlu mirasbırakan ...'in 09.11.2009 tarihinde ölümü ile mirasçı olarak davacı kızı ... ile davalı çocukları..., ... ve ...'nın kaldıkları, davalı ...'nın diğer davalı ...'nın eşi olduğu, mirasbırakan ...'nın çekişme konusu 317 ada 9 parsel sayılı taşınmazını 22.08.2001 tarihinde dava dışı ...'e, ...'in de 08.10.2001 tarihinde dava dışı ...'a, ...'in ise 05.12.2001 tarihinde mirasbırakanın oğlu olan davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiği, taşınmazda 24.09.2003 tarihinde yapılan imar uygulaması neticesinde, 1101 ada 4 parsel, 1139 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel, 1140 ada 5, 6 ve 7 parsel, 1142 ada 2 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, 1101 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 14.10.2008 tarihinde Türkiye Elektrik İletim A.Ş. lehine kamulaştırıldığı, 1140 ada 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların 2010 yılı içerisinde dava dışı üçüncü kişilere satıldığı, 1142 ada 2 parsel sayılı taşınmazın halen davalı ... adına kayıtlı bulunduğu, 1139 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8 parsel sayılı taşınmazları davalı ...'in 13.10.2008 tarihinde satış suretiyle dava dışı ... Müh. Mim. Ltd. Şti. ve TML İnş. Taah. Müh. Ltd. Şti'ye 1/2'şer paylarla temlik ettiği, bu taşınmazların 26.12.2008 tarihinde tevhidi ile 1139 ada 9 parsel sayılı taşınmazın oluştuğu, taşınmazda 21.04.2010 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, 1. Blok 1 numaralı bağımsız bölüm ile 2. Blok 2 numaralı bağımsız bölümün davalı ..., 1. Blok 2 numaralı bağımsız bölümün davalı ..., 1. Blok 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin davalı ..., 2. Blok 1, 3 ve 4 numaralı bağımsız bölümlerin ise davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; mahkemece gerekçeli kararda, mirasbırakan tarafından davalılara yapılan bir temlik olmadığı, olayda 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararının uygulama yerinin bulunmadığından bahsedilmiş ise de; mirasbırakanın aracı kullanmak suretiyle de muvazaalı temlikte bulunabileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; yukarıdaki ilkeler gereğince inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20993, Karar No: 2013/4908, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20993 E.  ,  2013/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekinin uzun yoldan gelip Kayseri otogarında yorgun olmasından yararlanarak kendisini acındırıp önce sigara almak için para istediği, müştekinin 10 TL vermesi üzerine bu sefer bu iyiliğin altında kalmayacağını söyleyerek eşyalarının doğu garajına taşınmasına yardım ettiği, tanıdığı bir mobilyacı olup ucuza mobilya alabileceğini söyleyerek onu bir mobilyacı dükkanının önüne götürdüğü, kilitli olması nedeni ile cep telefonunu da isteyip mobilyacı arkadaşı ile irtibat kurup mobilya alacağım diyerek 150 TL koltuk parası 150 TL de taşıma için yakıt parası aldığı ve konuşmak için yan tarafa geçip aniden kaybolduğu şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosya içerisindeki adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/64, Karar No: 2017/9849, Tarih: 31.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/64 E.  ,  2017/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi ve işleticisi olduğu eczanede bilinmeyen bir nedenle 29/05/2008 tarihinde yangın çıktığını, eczanenin 09/04/2008 - 09/04/2009 tarihleri arasındaki dönem için davalı şirkete Süper Eczane Poliçesi ile sigortalandığını, yangın çıkınca 29/05/2008 tarihinde davalı şirkete başvurulduğunu ve hasar dosyasının açıldığını, ... 5. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2008/1380 E. 2008/1699 K. sayılı dosyası ile davacının beraatine karar verildiğini, ceza yargılamasından sonra ... teminat bedeli 574.000,00-TL olmasına rağmen 100.000,00-TL ödendiğini, daha sonra da 104.000,00-TL' lik kısım için ödeme yapıldığını, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/28 D. İş sayılı dosyası ile yapılan tespitte yanan ilaçların bedelinin 283.106,45-TL, yanan demirbaş bedelinin ise 22.477,00-TL olduğunu, ilaçların imhası ile ilgili olarak ilgili mevzuat gereği 2.378,08-TL masraf yapıldığını, yangından 2 ay sonra işe başlanabildiğini ve bu sürede kazanç kaybının 16.291,26-TL olduğunu, kısmi ödemelerin zararı karşılamadığını belirterek şimdilik 50.000,00-TL'nin hasar ihbarının yapıldığı 29/05/2008 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında emtia hasar bedelini 60.106,77-TL, demirbaş emtia hasar bedelini 8.759,68-TL, enkaz kaldırma bedelini 360,00-TL, tadilat masraflarını 13.060,00-TL artırmak suretiyle toplam talep miktarını 132.285,77-TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, yangının çıkma nedeninin şüpheli olduğunu, yapılan delil tespitine göre eczanedeki itriyat ve ecza malzemelerinin defter kaydına göre 185.991,24-TL, fiili sayıma göre 283.106,45-TL olduğunu, yangının kasıtlı olarak çıkarıldığı görüşünün kuvvet kazanmasına rağmen davacının mağdur olmaması için kendisine toplam 204.75l,36-TL ödeme yapıldığını, taraflar arasındaki poliçeye göre hasarların defter kayıtlarına göre ödeneceğinin hükme bağlandığını, bu nedenle 185.991,24-TL'lik malzemenin esas alınması gerektiğini, bu miktara diğer masraf kalemlerinin de eklenerek ödeme yapıldığını, davacının parayı alması ile birlikte davalıyı ibra ettiğini, meydana gelen hasarın ödenmiş olması nedeni ile davacının davalıdan bir alacağının kalmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davanın kısmen kabulü ile, emtia bedeli olarak 97.114,77-TL, enkaz kaldırma bedeli 360,00-TL tadilat bedeli, 15.060,33-TL olmak üzere toplam 112.535,10-TL’nin 04.09.2008 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bu konudaki fazlaya ilişkin taleplerin reddine,demirbaş, dekorasyon ve kazanç kaybına yönelik taleplerin reddine, karar verilmiş; hüküm,taraf vekillerince temyiz edilmiş, ... 11. Hukuk Dairesinin 15.01.2014 tarih 2013/8491 E 2014/791 K sayılı ilamı ile,kararın bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkemece bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda;davanın KISMEN KABULÜ ile, 2.000,00-TL tadilat bedeli alacağının 12/09/2008 tarihinden itibaren işletilecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin REDDİNE, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına,delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 28,00 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.10.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/33108, Karar No: 2017/802, Tarih: 24.01.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/33108 E.  ,  2017/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline dair mahkemece verilen hükme karşı, davalı vekilince 12.10.2016 tarihli dilekçe ile istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Ne var ki, mahkeme hükmünün Yargıtay bozma kararı üzerine verildiği anlaşılmakla, hüküm istinaf değil, temyiz kanun yoluna tabidir. Bu halde, davalı vekilinin söz konusu dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Kararı temyiz etmiş sayılan davalı vekili tarafından, temyiz tarihi itibariyle, 297,62 TL temyiz karar harcı ve 143,50 TL temyiz yoluna başvurma harcı yatırılması gerekirken; 269,00 TL temyiz karar harcı, 29,20 TL istinaf karar harcı, 79,70 TL istinaf kanun yoluna başvuru harcı ve 63,80 TL tamamlama harcı yatırılmıştır.

Anılan sebeplerle, istinaf karar harcı, istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve tamamlama harcı adı altında yatırılan harçlar talebi halinde davalı vekiline iade edilmeli; davalı vekilinin temyiz yoluna başvurma harcı ile bakiye ödenmesi gereken temyiz karar harcını usulünce (harçların türüne de dikkat edilerek) yatırması için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen eksikliğin giderildikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7295, Karar No: 2007/9787, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7295 E.  ,  2007/9787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını 4.7.2007 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve davalı vekilinden harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7013, Karar No: 2010/12831, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7013 E.  ,  2010/12831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13684, Karar No: 2022/3422, Tarih: 17.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/13684 E.  ,  2022/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MANAVGAT 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Başka suçtan hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin yüze karşı açıklanmasından itibaren başlayacağı bildirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle yasa yoluyla bildiriminin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiş ve sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede ;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararının ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10939, Karar No: 2007/1116, Tarih: 09.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10939 E.  ,  2007/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 1. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki tebligatın iptali ve sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tebligatın iptaline yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava usulsüz tebligatın iptali ve sıra cetveline itiraz istemlerine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce tebligatın iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükmün neleri kapsayacağı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388 nci maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddenin son fıkrasına göre, hüküm sonucu kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların birer birer açıklanması gerekir. Davacı yanın istemi usulsüz tebligatın ve sıra cetvelinin iptaline yönelik olup, mahkemece sıra cetveline itiraz konusunda bir hüküm oluşturulmaması, belirtilen yasa hükmüne aykırılık teşkil ettiğinden, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1440, Karar No: 2019/2301, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1440 E.  ,  2019/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.