muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10849, Karar No: 2023/2000, Tarih: 13.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10849 E.  ,  2023/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2014 tarihli ve 2013/335 Esas, 2014/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 12.03.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli, 2015/1059 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararı ile; sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli, 2015/1059 Esas, 2016/539 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.01.2021 tarihli, 2020/15182 Esas, 2021/306 Karar sayılı kararı ile; mağdur hakkında düzenlenen ve hükme esas alındığı anlaşılan, ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğü'nün 04.11.2013 adlî raporunda; "Sağ el bileği kanaması, sağ el bileği ön yüzde 8x4 cm'lik tendonları ve damarları etkileyen kesi mevcut ulnar arter, ulnar sinir, median sinir ve tendon kesilerine neden olduğu tarif edilen kesici alet yaralanmasının, hayatî tehlikeye yol açtığı," bildirilmesine rağmen, hükmün gerekçesinde mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize neden olduğundan bahsedilerek, sanık hakkında; yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2021 tarihli, 2021/297 Esas, 2021/724 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve son bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, meşru savunmanın varlığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Suç tarihinde sanığın oyun oynadığı sırada, katılan ... ve müşteki ...'ın alkollü bir vaziyette sanığın yanına gelerek oyunlarına müdahale ettikleri, bunun üzerine sanık ile katılan ... ve müşteki ... arasında tartışma çıktığı, katılan ... ve müşteki ...'ın sanığı tutarak dövmeye başladıkları, bunun üzerine sanığın, katılan ... ve müşteki ... elinden kurtularak pasajda bulunan berber dükkanına girerek bir ustura alıp dışarıya çıktığı, ustura ile sanığın, katılan ... ve müşteki ...'a saldırıp, katılan ...'yı alınan kesin doktor raporuna göre; yaralanmasının katılanın yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, sanığın sol el işlevlerini sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu, müşteki ...'ı alınan kesin doktor raporuna göre basit tıbbî müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık tevil yollu ikrarda bulunmuş, mağdurun olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdur ...'nın yaralanmasına ilişkin Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06. 04.2021 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

2. Sanık tevil yollu ikrarda bulunmuş, mağdurun olay oluşuna uygun beyanları, tutanaklar ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mağdur ...'nın yaralanmasına ilişkin Adlî Tıp Kurumu ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 06. 04.2021 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

4. Sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine dair 04.09.2015 tarihinde kesinleşen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2015 tarihli ve 2014/333 Esas, 2015/525 Karar sayılı kararı dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Maddi Hata Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak nedeniyle uygulama yapılırken, kanun ve maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası yerine, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası şeklinde yazılması mahallinde düzetilebilir maddi hata olarak öngörülmüştür.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, meşru savunma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2021/297 Esas, 2021/724 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17360, Karar No: 2013/22272, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/17360 E.  ,  2013/22272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 13.3.2013 gün, 2007/201-2013/23 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı öte yandan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. davacıların temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünde kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacılara iadesine, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/751, Karar No: 2007/1919, Tarih: 28.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/751 E.  ,  2007/1919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 6.maddesine dayalı; oturulan konutun kirası, 7.maddesine göre gecikme cezası, daireler arasındaki nefaset farkı ve eksik işler bedeli ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 09.04.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre; işin teslimi, ruhsattan itibaren 18 aydır. Ruhsat 20.02.1998 tarihinde alındığına göre, 18 aylık sürenin sonu, yani binanın teslimi gereken tarih 20.08.1999’dur. Yüklenici en geç bu tarihte oturma ruhsatı alınmış, İmar Kanunu’na uygun yasal bir inşaatı arsa sahibine teslim etmek yükümlülüğü altındadır. Nevar ki, bu tarih geçmesine rağmen inşaat teslim edilmediği gibi, yapılan inşaat da imara aykırıdır. Herne kadar yasaya aykırı ve yıkılması gereken inşaatla ilgili olarak yasa dışı durumun sürdürülmesi anlamına gelen eksik işler vs. gibi bazı olumlu zararlar istenemez ise de, kira ve gecikme cezası talep edilebilir. Bu durumda, sözleşmede kira ve cezanın aynı anda birlikte talep edileceği kararlaştırılmadığından ve kira alacağı da miktar itibariyle cezanın içerisinde kaldığından, sözleşmede arsa sahibine verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlere göre 7.madde uyarınca hesaplanacak olan cezaî şart alacağının tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu alacak kaleminin de reddi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ise birinci bent uyarınca reddine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5173, Karar No: 2022/8134, Tarih: 13.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5173 E.  ,  2022/8134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince ...”Taraflar arasında evlilik birliğini sona erdirecek nitelikte bir geçimsizliğin bulunduğuna ilişkin delil bulunmadığı, tarafların ayrı yaşadıkları sabit olsa da terk nedeniyle açılan bir davanın söz konusu olmadığı gibi Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin yerleşmiş içtihatlarına göre fiili ayrılığın ... başına boşanma sebebi teşkil etmeyeceği...” gerekçesi ile davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesi, tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde;...” 2015 yılında gerçekleştiği iddia edilen fiili ayrılıktan sonra davalı tarafça dosyaya delil olarak sunulan fotoğrafların 2017 yılına ait olduğunun aksinin ileri sürülmediği, davacı çocuklar ile birlikte iki yılda bir Türkiye'ye izne geldiğine göre bu fotoğrafların 2017 yazına ait olduğu hususunda taraflar arasında çekişme bulunmadığı, fotoğraflardaki davacı kadın ve davalı erkek arasındaki bazen teke ... olanların yahut bir kısmının çok samimi görüntüleri içerdiği, küs ve ayrı yaşayan ve çocukları için bir araya gelen çiftlerin bu şekilde fotoğraf çektirmelerinin ve bir araya gelmelerinin olağana aykırı olduğu, davacı tanıklarınca 2016 yılı yaz ayında erkek tarafından kadına "Gerizekalı, salak, çocuklar da sana çekmiş, onlar da gerizekalı, dunkof" şeklinde hakaret ettiği beyan ve ifade edilmiş ise de bu durumda davacı kadının davalı erkeğin bu kusurlu tutum ve davranışını affettiği yahut en azından hoşgörü ile karşılamış sayılacağı, somut olayda davacı kadın açısından evlilik birliğini temelinden sarsan ve çekilmez hale getiren davalı erkeğe yüklenebilecek bir kusurun varlığının ispatlanamadığı, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesinin sonuç itibariyle usul ve kanuna uygun olduğunu...” belirterek bu şekilde gerekçe düzeltmesi yaptığı halde, kararın hüküm kısmında davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki ... başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi 13.10.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/22681, Karar No: 2014/5983, Tarih: 05.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/22681 E.  ,  2014/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/334-2013/225

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, aralarındaki sözleşmeye dayanarak kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, davalı kurumca yapılan denetimler sonucunda 2009 protokolünün 6.3.3,6.3.10 ve 6.3.19 maddelerini ihlal ettiği gerekçeleri ile sözleşmesinin feshedilerek para cezası işlemi uygulandığını, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini ayrıca uygulanan cezaya karşılık alacaklarından mahsup edilen 67.095,50 TL nin tahsili ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fesihli kaldığı süre içinde uğramış olduğu zarar olarak şimdilik 1000 TL maddi tazminatın faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eczacının, davalı ile imzaladığı 2009 protokolünün 6.3.3,6.3.10 ve 6.3.19 maddelerine aykırı davrandığından bahisle davalı tarafından davacı ile aralarındaki sözleşmenin feshi ile reçete bedellerinin 5 katı

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eczacının, davalı ile imzaladığı 2009 protokolünün 6.3.3,6.3.10 ve 6.3.19 maddelerine aykırı davrandığından bahisle davalı tarafından davacı ile aralarındaki sözleşmenin feshi ile reçete bedellerinin 5 katı

tutarında toplam 185.702,35 TL para cezasının davalıdan tahsiline yönelik ceza uygulanmış; mahkemece ise reçete sahiplerinin davalı kuruma soruşturma sırasında verdikleri ifadelerindeki imzaların gerçekliğinin denetlenmediği ,beyana dayanılarak sonuca ulaşılmasının doğru olmadığı bir kısım hastaların ilaçları alıp kullandıklarına dair beyanları da göz önüne alınarak yetersiz soruşturmaya dayalı verilen fesih ve para cezalarının iptaline karar verilmiştir. Oysa ki davalı kurumun başlattığı soruşturma sırasında dinlenen bir kısım reçete sahipleri, reçeteye konu edilen ilaçları eczaneden almadıklarını, ilaç verilmesine neden olan raporlardan da haberdar olmadıklarını, reçetelerde yazılı ilaçları kullanmalarını gerektirecek rahatsızlıklarının bulunmadığını, reçete arkalarındaki imzaların da kendilerine ait olmadığı şeklinde ifadede bulunmuşlardır. Davacı sözleşme ile üstlendiği edimleri ifa ederken sözleşmeye uygun davranmakla yükümlü olup, sözleşmeye aykırı davranması halinde sözleşmede kararlaştırılan cezayı ödemekle yükümlüdür. Hal böyle olunca davacı eczacı, cezaya konu edilen reçeteleri hak sahibine verdiğini kanıtlamak zorundadır.Bir kısım hastalar reçete muhtevası ilaçları almadıklarını ve kullanmadıklarını belirttiklerine göre söz konusu reçetelerin kim tarafından düzenlendiği ve bu reçetelerin gerçek olup olmadığı araştırılmadan, reçete sahibi hastaların tanık olarak ifadeleri alınarak teftiş sırasında verdiği ifadeler karşılaştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 5.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3336, Karar No: 2016/6873, Tarih: 28.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3336 E.  ,  2016/6873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 01/01/2003 tarihinden bugüne kadar vakıf senedi ve 506 sayılı Yasa gereği yapılmayan zam artışlarından kaynaklanan maaş farkları alacağının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının 506 sayılı Yasa'nın geçici 20. maddesi hükmü uyarınca kurulan davalı vakfın üyesi olarak 01/08/1993 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığı, ancak davalı vakıf tarafından 01/01/2003 tarihinden itibaren, ilgili yasal mevzuat uyarınca SSK'dan yaşlılık aylığı almakta olanlara yapılan oranda zam ve seyyanen yapılan zam artışlarının davacının yaşlılık aylığına da uygulanması gerekirken uygulanmadığı, yine SSK'dan yaşlılık aylığı alanlara uygulanan enflasyon artışlarından kaynaklanan zammın da yansıtılmadığı, bu nedenle 01/01/2003 tarihinden bugüne kadar vakıf senedi ve 506 sayılı Yasa gereği yapılmayan zam artışlarından kaynaklanan maaş farkları alacağının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1)Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın geçici 20. maddesidir. 506 sayılı Yasa'nın geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasa'nın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumunun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir.(YİBK 9.3.1983/1-1, RG 23.06.1983/18086). Bu husus, Vakıf Senedinin 4. maddesinde; "Vakfın gayesi: a) İş bu vakıf senedi hükümleri dairesinde üyelerin emeklilik, malullük, ölüm, hastalık, analık, iş kazaları ve meslek hastalıkları hallerinde eş ve çocukları ile üyenin geçindirmekle yükümlü bulunduğu ana ve babasının hastalıklarında, Sosyal Sigortalar Kanunları ile temin edilen yardımlardan az olmamak üzere hak sahiplerine yardımda bulunmak..."olarak da açıklanmaktadır.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine, 25.02.2011 tarih 27857 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 53. maddesi ile, “Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, yardımların sağlanması ve bağlanması yönünden alt sınırın belirlenmesinde muadil miktar karşılaştırması esas alınır. Ancak, gelir ve aylıkların artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıkların artırımına ilişkin hükümler devir tarihine kadar uygulanmaz. 5510 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinin onikinci fıkrasında yer alan sınırlama dâhilinde sandıkların kuruluş senetlerinde yer alan hükümler ve sandıkların uygulamaları saklıdır. Bu hüküm, yürürlüğe girdiği tarihten önceki artışlarda ve görülmekte olan davalar hakkında da uygulanır.” fıkrasını eklemiştir.

Yasa koyucu madde gerekçesinde; “506 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun geçici 20'nci maddesi kapsamındaki sandıklar tarafından bağlanan aylık ve gelirlerin artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan aylıklara uygulanan artışların söz konusu sandıkların aktüeryal dengelerini bozmasından dolayı, aylık ve gelirlerde yapılacak artışlarda muadil miktar karşılaştırmasının esas alınmasının sağlanması ve bu nedenle doğmuş ve doğacak olan uyuşmazlıkların giderilmesinin amaçlandığını” ifade etmiştir. Maddenin açık hükmü ve gerekçesi gözetildiğinde, Vakıf emeklisi ile aynı tarihte yaşlılık aylığı bağlanan koşulları benzer bir SSK emeklisine ödenen muadil yaşlılık aylığı miktarının karşılaştırılması yapılmalıdır. Yapılacak karşılaştırma sonucu, SSK emeklisine ödenen aylığın Vakıf emeklisine ödenen aylıklardan fazla olması durumunda, davalı Vakıf yönünden yaşlılık aylığı miktarı konusunda ek yükümlülük doğacağından, aradaki farkın Vakıf emeklisine ödenmesi gerekecek, aksi halde ise yapılacak bir işlem bulunmayacaktır.