muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7926, Karar No: 2014/15627, Tarih: 17.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7926 E.  ,  2014/15627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar savunmanının yüzüne karşı verilen hükümde; yasa yolunun, "mala zarar verme suçu yönünden verilen hüküm yönünden ceza miktarlarına göre CMK 272/3-a maddesi kesin olmak üzere, diğer hüküm yönünden verilen kararın tebliğ ve tefhiminden itibaren 7 gün içerisinde mahkememize verilecek dilekçe ile ya da zabıt katibine yapılacak beyanın tutanağa geçirilmesiyle olmak üzere, CMK'nın 273/1. maddeleri uyarınca temyiz yolu açık olmak üzere suça sürüklenen çocukların yokluğunda ve suça sürüklenen çocuklar müdafii Av....’nın yüzüne karşı kapalı oturumda verilen karar usulen okunup anlatıldı” şeklinde belirtildiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olanın temyiz süresinin başlangıç tarihini bilecek konumda olması karşısında, 02.04.2009 tarihinde tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 13.04.2009 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanıklar savunmanı Av....'nın temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1065, Karar No: 2024/7386, Tarih: 12.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1065 E.  ,  2024/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1586 Esas, 2023/2220 Karar

DAVA TARİHİ: 04.10.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ...Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/192 Esas, 2022/223 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ağrı ili, ...ilçesi, ... köyü 1309 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının dere yatağı hâline geldiğini ve bu durumun süreklilik arz ettiğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın görev yönünden, hak düşürücü süre geçmiş olduğundan, hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, sayılan nedenlerden ötürü davanın usulden reddedilmediği takdirde esasa ilişkin itirazları dikkate alınarak davanın esas yönünden reddine karar verilmesini, dava konusu taşınmaza ilişkin tapulama tarihlerinin öğrenilmesi adına Tapu ve Kadastro Müdürlüklerine müzekkere yazılmasına ve bu tarihlerde de dere yatağında bulunup bulunmadıkları noktasında bilirkişilerce inceleme yaptırılmasına karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davanın açılmasına sebebiyet veren karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafça 221 sayılı Kanun ile tanınan 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı da anlaşıldığından hak düşürücü sürenin de kamu düzeninden olması ve Mahkemece resen gözetilmesi gerektiğinden davanın usulden reddine karar verilmesi ve idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargı yolunda çözümlenmesini gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası açmasında hukuki yarar olmadığını, taşınmaza yönelik yapılan arazi toplulaştırmasını bekletici mesele yapılmadığını, davayı kabul anlamına gelmemekle beraber, bu tarihlere ait hava fotoğraflarının değerlendirilmesi, taşınmazın hangi tarihten beri dere yatağında bulunduğu, taşınmazın bedelinin hangi tarihteki niteliğe göre tespit edileceği ve vekalet ücreti konusunda oldukça önem arz ettiğini, 09 Eylül 2006 tarihli ve 26284 Sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan 2006/27 sayılı " Dere Yatakları ve Taşkınlar" konulu Başbakanlık Genelgesinin 14 üncü maddesi gereği ... Nehri gibi akarsuların yataklarında veya kıyısında bulunan arazilerde nehir akımlarının etkisiyle toprak aşınmaları, kıyı erozyonları veya doğal dere yatağının zamanla yer değiştirebildiğini, bu bağlamda, nehir yataklarında veya kıyısında bulunan arazilerde tabiatıyla beklenen dolayısıyla olabilecek aşınma, erozyon veya doğal dere yatağı yer değiştirmesinden Devletin sorumlu tutulmaması gerektiğini, davacı lehine nispi vekâlet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) Geçici Madde 6 hükmüne göre: "Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." davacı lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, münavebe sisteminin, kapitalizasyon faiz oranının hatali olup arta kalan kısma değer azalışı verilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faiz oranının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, belirlenen bedelin adil ve hakkaniyete uygun olduğu belirterek davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline, dava konusu taşınmazın davacı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3189, Karar No: 2014/4389, Tarih: 14.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3189 E.  ,  2014/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILCAHAMAM ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

NUMARASI : 2012/160-2013/116

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ..İlçesi, D. Köyü çalışma alanında bulunan 120 ada 32 parsel sayılı 458.61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 1/3 paylı olarak davacının murisi T.. E.. ile davalıların murisleri Seyit ve E. E. adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı K.. E.. miras yoluyla gelen hakka ve paylaşmaya dayalı olarak taşınmazın tamamının murisi T. E. mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne; çekişmeli taşınmazın 1/3 pay sahibi E. E.'ın payının iptali ile; davacılar adına Çamlıdere Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/15-15 Esas, Karar sayılı mirasçılık belgesindeki payları oranında, 1/3 pay sahibi S.. E..'ın 1/3 payının Çamlıdere Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/17-17 Esas, Karar sayılı mirasçılık belgesindeki S.. E.. mirasçıları davalılar A.. Ö.. (Erdoğan), E.. Y.., Ayşe Civelek (Erdoğan), K.. E..'ın 1/15'er payları ile bu mirasçılık belgesinde 5/15 payı bulunan Mustafa Erdoğan'ın Çamlıdere Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/82-74 Esas, Karar sayılı mirasçılık belgesinde payları bulunan davalılar Fatma Danışman (Erdoğan), R.. S.. (Erdoğan) ve S.. E..'ın payları oranında iptali ile davacılar adına Çamlıdere Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/15-15 Esas, Karar sayılı veraset ilamındaki payları oranında tapuya tesciline, davalılar M.. E.., B.. E.., A.. E.. ve V.. E.. yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı M.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın tarafların kök murisi 1918 yılında ölen Kamil'e ait iken ölümüyle mirasçıları arasında en az 50-60 yıl önce yapılan taksim sonucunda davacıların miras bırakanı T.. E..'a kaldığı, taksim iddiasını kabul etmeyen bir kısım davalıların miras bırakanı S.. E..'a dava dışı başkaca yerlerin verildiği ve bu yerlerin kadastro tespiti sırasında da özellikle S.. E.. mirasçılarından K.. E.. adına tespit gördüğü anlaşılmaktadır. Nitekim bu husus zimnen davalıların da kabulündedir. Hal böyle olunca, davanın tamamen kabulü ile çekişmeli taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar vekili ve davalı M.. E..'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1513, Karar No: 2009/7639, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1513 E.  ,  2009/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında davacı vekilinin 18.2.2009 günlü dilekçesi ile kararın düzeltilerek onanmasını istediği ancak bu dilekçenin temyiz defterine kaydının yapıldığı ve harcının alındığını gösterir bilgi ve belge ile; kat malikleri kurulu karar defterine rastlanılmamıştır.

Mahkemece kat malikleri kuruluna ait karar defteri getirtilip, davacı vekilinin 18.2.2009 günlü dilekçesinin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11048, Karar No: 2014/9776, Tarih: 18.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11048 E.  ,  2014/9776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasını yaparken beyan ettiği adrese çıkarılan tebligatın Gaziantep Cezaevi'nde olmasından dolayı buraya sevk edilerek 08.03.2011 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, ancak kararı yasal süre içinde temyiz etmediği, sonrasında yeniden cezaevinde yapılan tebliğin sanığa yeniden temyiz hakkı kazandırmayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

Sanığın 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 Sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 18.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3839, Karar No: 2019/2735, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3839 E.  ,  2019/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5157, Karar No: 2021/7062, Tarih: 22.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/5157 E.  ,  2021/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesinde bulunan ve 15/08/1991 tarihinde yapılan kadastro çalışmasında kayalık vasfıyla Hazine adına tespit edilen ... ada ... parsel sayılı ve 72.468,62 metrekare yüzölçümündeki taşınmaza 100 yıldan fazladır mirasbırakanları ve kendilerinin zilyet olduğunu ileri sürerek, kazandırıcı zamanaşımı ve irsen intikal nedeniyle davalı Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile adlarına tescilini talep etmişlerdir.

Davalı Hazine, taşınmazın sit alanı içerisinde olduğunu ve özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kanun'un 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ...'in yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.90 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacı ...'den alınmasına, 22/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

-KARŞI OY-

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı asliye hukuk mahkemesinde açılmış tapi iptal tescil davasıdır.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu kararın değer itibariyle verildiği anda kesin olup olmadığı, bir başka ifadeyle temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı, diğer yandan mahkemece resen değer belirlemesinin yapılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK da düzenlendiğine göre aynı yasanın 448. Maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “ Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” Demektedir.

Diğer yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek madde 6 ise “…kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar …..miktar veya değerine bakılmaksızın 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.” Şeklindedir. Söz konusu bu düzenleme 22.07.2020 tarihli 7251 sayılı yasanın 53. Maddesi ile getirilmiştir. Yürürlük tarihi ise 28.07.2020 tarihidir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. Maddesi ise “ Bölge adliye mahkemelerinin …göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur…” şeklinde düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. Maddesi ise “ Bölge adliye mahkemelerinin …göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur…” şeklinde düzenlenmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2.maddesi ise “ miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” Demek suretiyle gayrımenkullere ilişkin uyuşmazlıklarda değere bakılmaksızın temyiz yolunun açık olduğu belirtilmiştir.

HMK’nın Temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. Maddesinin 1-a bendi ise “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.” Demek suretiyle temyiz sınırını belirlemiştir. Bu miktarın her yıl yeniden değerleme suretiyle arttırıldığı izahtan varestedir.

Bölge adliye mahkemeleri bilindiği üzere 20.07 2016 tarihinde faaliyete başlamıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında çözümlenmesi gereken husus; Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07. 2016 ile Kadastro Yasasının ek 6. Maddesinin yürürlüğe girdiği 28.07. 2020 tarihi arasında hüküm altına alınan uyuşmazlıklar açısından ek 6. Maddenin uygulanıp uygulanmayacağı, bir başka ifade ile verildiği anda kesin olan bu kararlara karşı temyiz yolunun mümkün olup olmadığı hususudur.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. Maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.

3402 sayılı yasanın ek 6. Maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de yapılmamıştır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.

Verildiği anda değer itibariyle istinaf veya temyiz sınırının altında kalan kararların o anda kesinleştiğinde ise şüphe bulunmamaktadır. Bir kararın kesinleşmesi, ya verildiği anda miktar itibariyle kanun yoluna kapalı olması, veya kanunda açıkça kesin olduğunun belirtilmesi nedeniyle, ya da kanun yolları tüketilmek suretiyle olur. Verildiği anda kesin olan hüküm bakımından artık yargılama bitmiştir. Yargılama süreci biten bir uyuşmazlık için temyiz incelemesi mümkün değildir. Kesinlik, yargılamanın devamına engel bir durumdur. Hüküm, verildiği anda kesin olduğu için artık tamamlanmış bir usulü işlem söz konusudur. Bu nedenle HMK 448.maddesi gereğince Kadastro Kanunu’nun ek 6. Maddesinin tamamlanmış işlemlere uygulanması mümkün değildir. Ayrıca kesin olan bu kararın lehine olan taraf bakımından usulü kazanılmış hak doğuracağı da unutulmamalıdır. Usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeninden olup usul hukukunun en önemli, en temel ilkelerinden biridir.