muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22308, Karar No: 2018/9197, Tarih: 13.09.2018

2-Davacının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Dava dilekçesinde davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1). İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir (HMK m. 187/1). Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hakim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25). Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Dava dilekçesi davalı kadına 06.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kadın süreden sonra 30.05.2016 tarihinde cevap dilekçesi sunmuştur. Davaya süresi içinde cevap vermemiş olan davalı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkar etmiş sayılır (HMK m. 128) ve diğer tarafın kusurlu olduğuna yönelik bir vakıa ileri süremez. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen vakıalar esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenemez. Hal böyle iken davalı kadının süresinden sonra sunduğu cevap dilekçesi ile bildirdiği vakıalar erkeğe kusur olarak yüklenerek, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

c-Taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir. Ön inceleme aşmasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. Islah veya karşı tarafın açık muvafakati saklıdır (HMK m.141). Davalı kadın tahkikat aşamasında 30.05.2016 tarihinde verdiği dilekçe ile maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş, aynı celse davacı erkek ise bu taleplerle ilgili olarak açık bir muvafakat beyanında bulunmamıştır. Durum böyleyken davalı kadının talep ettiği maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile yoksulluk nafakası (TMK m. 175) talepleri ile ilgili olarak "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b ve 2/c bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.09.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/14907, Karar No: 2006/18019, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14907 E.  ,  2006/18019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4410, Karar No: 2024/5005, Tarih: 18.09.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4410 E.  ,  2024/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/763 E., 2023/1368 K.

BİRLEŞTİRİLEN 2010/884 ESAS SAYILI DAVADA

BİRLEŞTİRİLEN 2010/883 ESAS SAYILI DAVADA

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar; Hazine, ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 26.03.2021 tarihli 2017/2932 Esas ve 2021/2804 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili ayrı ayrı dava dilekçesinde; ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1973 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık olarak tespit harici bırakılan taşınmazların davacılar tarafından imar-ihya ediliğini ve taşınmaza zilyet olduklarını ileri sürerek irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmaz bölümlerinin davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davacılar vekili yargılama sırasında ıslah dilekçesi ile; çekişmeli taşınmazların yapılan kadastro çalışmaları sonucu Hazine adına tescil edildiğini belirterek Hazine adına oluşan tapu kaydının iptali ile 106 ada 17 parsel taşınmazın davacı ... adına, 106 ada 18 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına, 106 ada 19 parsel sayılı taşınmazın yarı yarıya davacılar ... ve ... adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili yargılama sırasında; dava konusu edilen taşınmazların kayalık ve taşlık olduğunu, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunduğunu, zilyetlikle iktisap edilemeyeceğini, davacılar tarafından yapılan işgalin yeni ve haksız bir işgal olduğunu, sit alanı içerisinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili ile davalı ... vekili ayrı ayrı sundukları cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.10.2014 tarih ve 2010/882 Esas 2014/443 Karar sayılı kararıyla, dava dosyaları birleştirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.02.2016 tarih ve 2015/2599 Esas, 2016/1601 Karar sayılı ilamı ile; "taraf teşkili sağlanmadan ve yasal ilanlar yapılmadan karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek, sair yönler incelenmeksizin karar bozulmuştur.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 22.02.2016 tarih ve 2015/2599 Esas, 2016/1601 Karar sayılı ilamı ile; "taraf teşkili sağlanmadan ve yasal ilanlar yapılmadan karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilerek, sair yönler incelenmeksizin karar bozulmuştur.

Mahkemece Bozmaya uyularak Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.03.2017 tarih ve 2016/736 Esas, 2017/209 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalılar Hazine, ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.03.2021 tarih ve 2017/2932 Esas, 2021/2804 Karar sayılı ilamı ile; “Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu, taşınmaz bölümleri üzerinde davacılar lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşup oluşmadığının somut olarak ortaya konulmadığı, arkeolog bilirkişi tarafından sit haritası kadastro paftası ile çakıştırılarak yöntemince uygulanarak değerlendirme yapılması, taşınmaz bölümlerine komşu olan taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa oluşumlarına esas belgelerin getirtilmesi, taşınmazların imar planı sınırları içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, çekişmeli taşınmaz bölümlerine ait en eski tarihli ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğünden dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafının getirtilmesi, taşınmaz bölümleri başında; jeodozi ve fotogrametri mühendisi, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, arkeolog bilirkişisi ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılması, taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının belirlenmesine çalışılması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacı taraf yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi" gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu taşınmazların bulunduğu alanın Diyarbakır Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 16.12.2008 tarih ve 1921 sayılı kararı ve Şanlıurfa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 26.04.2019 tarih ve 4522 sayılı kararı ile ... Antik Kenti SİT alanında kaldığı, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 13.maddesine göre Hazineye ve diğer kamu kurum ve kuruluşlarına ait olup usulüne göre tescil ve ilan olunan, her çeşit korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ile bunlara ait korunma sınırları dahilindeki taşınmazlar, Kültür ve Turizm Bakanlığının izni olmadan, gerçek ve tüzel kişilere satılamaz, hibe edilemez hükmünün amir olduğu, davaya konu taşınmazların SİT alanında kalması nedeniyle kazandırıcı zamanaşımı ile imar ve ihya yoluyla iktisabının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

E. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın koşullarına dava tarihine bakılarak karar verilmesi gerektiğini, dava tarihinde mülkiyetin kazanılması koşulları gerçekleşmiş ise daha sonra ortaya çıkan bir takım idari veya yasal kısıtlamaların mülkiyetin kaybedilmesi sonucuna vardırmayacağını, buna ilişkin Yargıtay HGK kararları ile Anayasa Mahkemesi kararı olduğunu, dava konusu taşınmazların dava tarihinden sonra 16.12.2008 tarihinde antik kenti sit alanı içerisine alındığını, dava tarihine kadar davacılar lehine yasada aranan koşulların oluştuğunu, ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ve re'sen görülecek eksiklikler nedeniyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-c, 115/1 ıncı maddeleri; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27/1 inci, 30/2 inci maddesi ile geçici 8 inci maddesi; 2863 sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 11 inci maddesi (Değişik ikinci cümle: 22/5/2007-5663/1 md.)

3. Değerlendirme

Mardin ili, ... ilçesi ... Mahallesinde 1973 yılında yapılan tesis kadastro çalışmalarında taşlık olarak tespit harici bırakılan taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8 inci maddesi gereğince 2022 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu 106 ada 17, 18 ve 19 parsel numarasını alarak bahçe vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de tespitten önce açılan tescil davasına konu taşınmazlar hakkında düzenlenen tespit tutanaklarının sehven kesinleştirilmesinin hukukça bir değer taşımayacağı ve kesinleşmeyen tutanaklar hakkındaki davalarda Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu açıktır.

Mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de tespitten önce açılan tescil davasına konu taşınmazlar hakkında düzenlenen tespit tutanaklarının sehven kesinleştirilmesinin hukukça bir değer taşımayacağı ve kesinleşmeyen tutanaklar hakkındaki davalarda Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu açıktır.

Somut olayda dava konusu taşınmaz bölümleri hakkında yargılama devam ederken Mardin ili, ... ilçesi ... Mahallesinde çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu taşınmaz bölümlerinin, 106 ada 17, 18 ve 19 parsel numarası ile kadastro tutanağı tanzim edilerek tapuya tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Bu kesinleştirmenin hukukça bir değer taşımayacağı bu sebeple uyuşmazlık hakkında görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının görevli Kadastro Mahkemesine gönderilmesi gerekirken uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

18.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1560, Karar No: 2011/4122, Tarih: 29.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1560 E.  ,  2011/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Çorlu Sulh Hukuk ve Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

İncelenmesine gerek görülen hükümlüye ait mahkumiyet kararı ile cezaevi müdürlüğü aracılığı ile hükümlüden cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin sorularak buna ilişkin düzenlenecek belgenin dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 29.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22231, Karar No: 2015/10821, Tarih: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/22231 E.  ,  2015/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ... ve ... ile tarihi, turistik ve doğal güzelliği bulunan ... Beldesine, ... İlçe Merkezine, karayoluna ve imarlı ticaret alanlarına, tarımsal ürünlerin işleme merkezlerine yakınlığı, bulunduğu konum gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, mahkemece takdiren %60 oranında objektif değer artışı uygulanması,

2-Davacı idare kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep ettiği halde Karayolları adına tesciline karar verilmesi ile yetinilmesi,

3-Kamulaştırılan taşınmazın Umurbey Köyü sınırları içerisinde olmasına rağmen maddi hata ile hükmün 1. bendinde ... Mahallesi yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1171, Karar No: 2024/6506, Tarih: 26.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1171 E.  ,  2024/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Bölge Adliye Mahkemesi kararının şikayetçi vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir. Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, şikayetçi vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunanın, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; şikayetçi vekilinin, şikayetçinin mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmediği görülmektedir. Bu durum ve yargılama safahatında da adli yardım talebinin reddedildiği dikkate alındığında; temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

2- Bu itibarla;

A.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

B.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

C. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3330, Karar No: 2013/1239, Tarih: 19.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/3330 E.  ,  2013/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2011 gün, 2011/8-377 Esas ve 2011/301 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanık müdafiin yüzüne karşı verilen kararın temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağı ve kararda başvurulacak yasa yollarına ilişkin bildirimdeki eksikliklerin sanık müdafii açısından yanılgı ve bu bağlamda hakkın kullanılması yönünde bir engel oluşturmayacağı da gözetilerek, sanığın temyiz talebi öncesinde yaptığı kanun yararına bozma başvurusu sırasında verdiği 12/08/2010 tarihli dilekçesinde, hakkında verilen hükmü temyiz etmemesi nedeniyle kararın kesinleştiğini açıkça belirtmiş olması ve ayrıca hükmün verildiği 14/11/2007 tarihli duruşmada sanık dışında sanık müdafiinin de hazır olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın hükümden haberdar olmasına rağmen bilerek ve isteyerek temyiz başvurusunda bulunmadığı anlaşılmış olup, bu nedenle tebliğnamedeki temyiz talebinin süresinde olduğu yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın 14/11/2007 günü yüzüne karşı verilen kararı yasal temyiz süresinden sonra verdiği 09/11/2010 günlü dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 19/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.