muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14761, Karar No: 2007/7252, Tarih: 02.05.2007

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/14387, Karar No: 2007/17477, Tarih: 01.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/14387 E.  ,  2007/17477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İtiraza konu olan 07.04.2007 keşide tarihli 7.970,00 YTL bedelli çekin arka kısmında lehtar tarafından ciro yapıldığı bilahare imza ile çekin T. D.a ciro edildiği görülmüştür. Söz konusu çek isim yazmaksızın çeki imzası ile ciro eden ciranta (C. İ.A.tarafından takip konusu yapılmıştır. TTK.nun 730/4. maddesi yollamasıyla çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 595/2 maddesi hükmü gereğince ciro, cirantanın sadece imzasından ibaret olabilir. Bu şekilde yapılan ciro geçerli alacağından isim yazılmasına gerek yoktur. Bu durumda beyaz ciro yapan imza sahibi C.İ.A.bu çeki takip konusu yapabilir. Borçlu, çekteki imzanın takip alacaklısına ait olmadığını da ileri sürmediğine göre şikayetin reddine karar vermek gerekirken şikayetin kabulüyle takibin iptali isabetsizdir.

Kabule göre de, 07.04.2007 tarihli çeke ilişkin olarak cirosu bulunmadığından bahisle bu çekle ilgili takibin iptali yerine takibin diğer çeki de karşılayacak şekilde tümden iptaline karar verilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19337, Karar No: 2011/4610, Tarih: 16.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19337 E.  ,  2011/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12462, Karar No: 2023/19850, Tarih: 14.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/12462 E.  ,  2023/19850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/693 E. 2015/820 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında mağdurlara yönelik fuhuş suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 1 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, hapis cezasında alt sınırdan hüküm kurulmuş olmasına karşın, adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşmasına ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın güzellik salonunu işlettiği, mağdurlar ... G., ... E., ... A. ve ... S.'nin sanığın güzellik salonunda çalıştıkları, sanığın güzellik salonuna gelen müşterilere masöz ve köpük gibi normal hizmetlerin dışında mağdurları da kullanmak suretiyle zincirleme surette fuhuş yaptırdığı ve fuhuş için aracılık ettiği ve yer temin ettiği, olay tutanağı, tanıklar B.K ve H.Y.'nin ve mağdur ... S.'nin soruşturma aşamasındaki beyanları ile sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı, tanıklar B.K ve H.Y.'nin ve mağdur ... S.'nin soruşturma aşamasındaki beyanları karşısında sanığın mağdurlar ... G. ve ... S.'ye yönelik atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

IV. GEREKÇE

Olay tutanağı, tanıklar B.K ve H.Y.'nin ve mağdur ... S.'nin soruşturma aşamasındaki beyanları karşısında sanığın mağdurlar ... G. ve ... S.'ye yönelik atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

1. Mağdurlar ... A. ve ... E.'nin aşamalardaki beyanlarında sanığa yönelik fuhuşa aracılık iddiasının olmaması, tanıklar B.K ve H.Y. ve mağdurlar ... G. ve ... S.'nin beyanlarında da mağdurların sanık tarafından fuhuşa yönlendirildiğine dair anlatımlarının bulunmaması karşısında, sanık hakkında mağdurlar ... A. ve ... E.'ye yönelik eylemler yönünden her türlü şüpheden uzak cezalandırılmasına yeterli ve somut delil olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulurken, farklı gerekçe göstermeksizin, hapis cezasının alt sınırı olan 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesine karşın, adli para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 30 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13017, Karar No: 2019/5968, Tarih: 09.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13017 E.  ,  2019/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içinde yer alan 04/12/2014 tarihli oturumda suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamadığı gözetilmeden duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi telafisi olanaklı olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10189, Karar No: 2007/10868, Tarih: 25.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10189 E.  ,  2007/10868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasına mutazammın 16.02.2006 tarih, 15/2459 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160. YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 25.05.2007 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11909, Karar No: 2012/306, Tarih: 19.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11909 E.  ,  2012/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... ... (...)'ya dava dilekçesi tapu müdürlüğünce bildirilen adresine Tebligat Yasası'nın 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan dava dilekçesinin tebliği geçerli olmadığı gibi davalıya mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği de ilgilinin nüfusa kayıtlı olduğu yer adresine yapılmış olsa da tebligatların incelenmesinde, okunaklı olmamasından dolayı, Tebligat Kanununun ve Tüzüğünün hangi maddesi uyarınca yapıldığı açıkça anlaşılamamıştır.

Bu nedenle davalı ... ... (...)'ya tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4738, Karar No: 2020/2781, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4738 E.  ,  2020/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28/11/2017 tarih ve 2015/330 E.- 2017/926 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/07/2019 tarih ve 2018/2483 E.- 2019/1451 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ...'nın 2008 yılında 100 paylı bir limited şirket kurduklarını, her iki ortağın 50'şer paya sahip olduğunu, 06/05/2010 tarihinde müvekkilinin 34 adet payını, ...'nın ise 8 payını birleşen dava davalısı ...'na devrettiklerini, bu şekilde müvekkilinin 16 payının kaldığını, ancak aynı tarihli noter işleminde müvekkilinin 34 pay devretmesine rağmen sehven 8 pay olarak işleme kaydedildiğini, daha sonra her iki ortakla birlikte devralan davalı ...'nun da katıldığı ortaklar kurulu kararı ile devir işlemlerinin onaylanıp pay defterine işlendiğini, ancak Ticaret Sicil Müdürlüğüne bildirilmediğini, bu nedenle müvekkilinin halen davalı şirketin %50 ortağı olarak göründüğünü ileri sürerek, müvekkilinin 06/05/2010 tarihi itibariyle davalı şirketteki payının 16 pay olarak kaldığının tespitine ve ticaret siciline tescil ve ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı şirket yetkilisi, pay devir işlemlerinin noterde ve şirket pay defterinde yapıldığını, pay devrinin zamanında muhasebecinin bilgi vermemesi nedeniyle ticaret siciline bildirilmediğini, bu nedenle 30 günlük süre geçtiğinden ilan yapılamadığını bildirerek, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, hisse devri için gerekli işlemlerin tamamlanmadığını, şirketin kamu borçları nedeniyle müvekkiline sorumluluk yüklenmeye çalışıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını, hisse devir sözleşmesinin müvekkili tarafından yazılı bildirimle feshedildiğini, bu nedenle eldeki davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, hisse devri için gerekli işlemlerin tamamlanmadığını, şirketin kamu borçları nedeniyle müvekkiline sorumluluk yüklenmeye çalışıldığını, davanın zamanaşımına uğradığını, hisse devir sözleşmesinin müvekkili tarafından yazılı bildirimle feshedildiğini, bu nedenle eldeki davanın konusuz kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, ortaklar kurulu tarafından alınan karar ile pay defterinin ve imzası noterce onaylı hisse devir sözleşmelerinin pay oranları bakımından birbiri ile uyumlu olmadığı, davacının ve halen şirket müdürü olan dava dışı ortak ...'nın devir tarihinde şirketi temsile yetkili müdürler olup, pay devirleri ile ilgili her hangi bir işlem yapmadıkları gibi pay defterinin kusurlu, eksik ya da yanlış tutulmasından meydana gelecek zararlardan bizzat sorumlu oldukları, Medeni Kanun'un 2. maddesi gereğince herkesin haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorunda oldukları, hisse devirlerinin usulüne uygun olarak yapılmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 64,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3966, Karar No: 2016/7703, Tarih: 03.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/3966 E.  ,  2016/7703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.07.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkından kaynaklanan tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Önalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tâbi taşınmazlarda payın üçüncü kişiye satılması halinde, diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak, paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve payın üçüncü kişiye satılması ile kullanılabilir hale gelir.

Önalım hakkının kullanılmasıyla, bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Önalım bedeli, tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masrafların toplamından ibarettir.

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

1- "İspat hakkı" kenar başlıklı 189. maddesinin üçüncü fıkrasında, "(3) Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz.",

2- "Kanunda düzenlenmemiş deliller" kenar başlıklı 192. maddesinde, "(1) Kanunun belirli bir delille ispat zorunluluğunu öngörmediği hâllerde, Kanunda düzenlenmemiş olan diğer delillere de başvurulabilir.",

3- "Senetle ispat zorunluluğu" kenar başlıklı 200. maddesinde, "(1) Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz.

(2) Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda birinci fıkradaki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir.",

4- "Senede karşı tanıkla ispat yasağı" kenar başlıklı 201. maddesinde, "(1) Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz.",

5- "Delil başlangıcı" kenar başlıklı 202. maddesinde, "(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.

4- "Senede karşı tanıkla ispat yasağı" kenar başlıklı 201. maddesinde, "(1) Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz.",

5- "Delil başlangıcı" kenar başlıklı 202. maddesinde, "(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.

(2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.",

6- "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; davacının, önalım hakkını geçerli resmi satış akdine dayalı olarak kullanması karşısında davalının, dava konusu yerin kendisine satış dışındaki başka bir anlaşma sonucu verildiğine ilişkin iddiasını ispat etmesi gerekir. Bu durumda, yukarıda değinilen hususlar doğrultusunda, resmi senedin aksinin aynı kuvvette delille ispatı gerektiğinden tanık dinletilemez. Dosya kapsamından, davalının iddiasını ispatlayan bir delil sunmadığı anlaşılmaktadır Resmi senetteki bedel ile tapu harç ve masraflarını depo etmesi koşuluyla davacının davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.