muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/13034, Karar No: 2020/6050, Tarih: 17.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13034 E.  ,  2020/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm: CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde sevk ve idaresindeki araçla kolluk tarafından yapılan yol kontrolünde durdurulduğu, alkolmetreyi üflemeyi kabul etmemesi üzerine götürüldüğü hastanede kendisine yapılan fiziki muayene sonucu düzenlenen raporda 1,00 promilden fazla alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

1-Sanığın kolluk tarafından alınan 24.07.2015 tarihli ifadesinde “..trafik ekipleri beni durdurdu ve alkol kontrolü yaptı. Ben kontrol sonucunda alkollü çıktım, rakı içmiştim. Alkollü araç kullandığım için pişmanım...” şeklindeki beyanıyla, 13.11.2015 tarihli duruşma sırasında alınan ifadesinde de “5-6 bira içmiştim sonra da aracımla Gaziantep’e gelmek üzere yola çıktım, yol kontrolü sırasında polisler beni durdurdular ve alkollü olduğumu tespit ettiler, aracımı bağladıkları için sinir krizi geçirdim, ordan beni hastaneye götürdüler.” şeklindeki beyanlarından anlaşıldığı üzere alkol aldığına yönelik ikrarı ile muayene sonucu düzenlenen rapor değerlendirildiğinde sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede alkollü olarak araç kullandığına; dolayısıyla atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Bozma ilamına uyulduğu takdirde sanığa isnat edilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu için TCK'nın 179. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ve 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ''Basit yargılama usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerince değerlendirilmemesi hususu;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/580, Karar No: 2012/2234, Tarih: 27.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/580 E.  ,  2012/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ...Tüzel Kişiliği aralarındaki dava hakkında Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.04.2010 tarih ve 443/102 sayılı hükmün Dairenin 03.10.2011 gün ve 4015/4822 sayılı ilâmiyle bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, dava dışı 821 parselin vekil edeni adına tapuya tescilli bulunduğunu, bu taşınmazın doğusundan tahmini 3000 m2’lik kısım ile batısında tahmini 12000 m2’lik bölümün 1953-1954 yıllarında yapılan tapulama çalışmaları sırasında “taşlık niteliği” ile tespit harici bırakıldığını, vekil edeninin bu yerleri 1963 yılından başlayarak 5-6 yıl içerisinde taşınmazın içindeki taşları kırarak ve zincir takıp traktörle çekerek çevresindeki su kanallarının olduğu yerlere ise traktörle toprak getirip doldurarak imar ve ihyasını tamamladığını, ne var ki, taşınmazı her sürdüğünde taşlar çıkmakta taşınmazın veriminin arzu edilen seviyeye ulaşmamakta ise de, üçüncü sınıf arazi konumunu sergilediğinden bu yerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve 3402 sayılı Kanunun 17. maddesindeki imar ve ihya işleminin tamamlanması nedeniyle tahmini 3000 ve 12000 m2 olarak özgülenen yerlerin müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, imar ve ihya işleminin tamamlanmadığını, zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleşmediğini, mahallinde keşif yapılarak uzman bilirkişilerden rapor alınmasını ve hava fotoğraflarının uygulanmasını istemiştir. Yargılama aşamasında dava konusu yerlerin Yenimahalle ilçesi, Ballıkuyumcu köyünde 1347 ve 1348 nolu parseller olarak 26.7.1996 tarihinde ... adına tescil edildiği bildirilmiştir.

Davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi tebligata rağmen oturumlara katılmamış ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, mahallinde yapılan keşif, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına göre davacının dava dışı 821 parselin doğusunda ve batısındaki dava konusu yerleri 1960 yılından beri aralıksız ve nizasız ekip sürdüğünü, taşlarını temizlediğini söylemiş olmakla 13.10.2003 tarihli krokide A harfi ile gösterilen 21082 m2’lik alanın 1348 nolu parselden tefrik edilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, arta kalan A1 ile gösterilen 4710 m2’lik kısmın ... üzerinde bırakılmasına yine 1347 nolu ihdas parselinin kapsamında kalan ve aynı krokide B harfi ile gösterilen 2096 m2’lik yere ilişkin tapunun iptali ile son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin isteğin reddine 26.2.2004 tarihinde karar verilmiştir. Bu karar ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin 20.4.2004 tarih 2004/2728-3115 Esas ve Karar sayılı ilamı ile özetle; “…1347 parsel numaralı ... tapusu kapsamında kalan ve 13.12.2003 tarihli krokide B harfi ile gösterilen 2096 m2’lik yere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün onanmasına, 1348 parsel içerisinde kalan aynı krokide A harfi ile gösterilen 21082 m2’lik bölümün iptal ve tesciline karar verilmiş ise de, bu yere ilişkin hava fotoğraflarının yöntemine uygun olarak uygulanması ve dava dilekçesinde takribi 12000 m2 denmesine karşın aşırı miktara ulaşarak 21082 m2’lik bölümünün tesciline karar verilmesinin de HUMK.nun 74. maddesine uygun düşmediği…” gerekçesiyle bozma yapılmıştır. Mahalli mahkemece bozmaya uyulmuştur. 8.10.2008 tarihli ikinci kararda davanın kısmen kabulüne, 1348 nolu parsel içerisinde dava konusu edilen ve 18.6.2008 tarihli fenni bilirkişinin krokisinde C harfi ile gösterilen 3727 m2, D harfi ile gösterilen 408 m2’lik kısımların ... adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Bu karar ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, düzeltilerek onanmasını istemiştir. Dairenin 1.10.2009 tarih 2009/3841-4405 Esas ve Karar sayılı ilamıyla “…dava konusu taşınmazın 1954 yılındaki kadastro çalışmalarında ekilemez arazi niteliği ile tespit dışı bırakıldığı, 26.7.1996 tarihinde idari yoldan ... adına tescil edilerek 1348 nolu ihdas parselinin oluştuğu, 23.6.2004 tarihinde satış yoluyla Toplu Konut İdaresine devredildiği, HUMK.nun 186. maddesi gereğince davacı vekiline seçimlik hakkının sorulması…” gerekçeleriyle bozulmuştur. Yerel mahkeme ikinci bozma ilamına da uymuştur. 13.4.2010 tarihli üçüncü kararında davanın kısmen kabulüne, 1348 nolu parsel içerisindeki 18.6.2008 tarihli fenni bilirkişi krokisinde C harfi ile gösterilen 3727 m2 ve D harfi ile gösterilen 408 m2’lik yerlerin davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Sözü edilen karar davalı Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, Dairenin 03.10.2011 tarih ve 2011/4015-4822 E. K. sayılı bozma kararında yazılı olduğu üzere bozulmuştur.

Hüküm, Dairenin 03.10.2011 tarih ve 2011/4015-4822 E. K. sayılı bozma kararında yazılı olduğu üzere bozulmuştur.

Davacı vekilleri, süresi içerisinde karar düzeltme isteyerek Dairemizin 03.10.2011 tarih, 2011/4015-4822 Esas ve Karar sayılı bozma kararının özellikle 18.06.2008 tarih ve 24.06.2008 tarihli bilirkişi raporlarında C ve D harfleriyle belirlenen kısımlara ilişkin Daire kararının yanlış değerlendirmeye dayalı olduğundan hatalı bozma kararının düzeltilerek yerel mahkeme kararının buna ilişkin bölümlerinin onanmasını istemişlerdir. Bu kez yapılan incelemede yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Dairenin bozma kararının özellikle 18.06.2008 ve 24.06.2008 tarihli bilirkişi raporlarında C ve D harfleriyle özgülenen kısımlara ilişkin bozma kararının sehven maddi yanılgıya dayalı olduğu anlaşılmıştır. Bir başka anlatımla, C harfiyle gösterilen 3727 m2’lik bölüm ile D harfi ile işaretli 408 m2’lik bölümün esasında 13.10.2003 günlü bilirkişi raporu ve eki koordinatlı krokide A harfiyle belirlenen 21.082 m2’lik alan içinde kaldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, davacı vekillerinin buna ilişkin karar düzeltme isteklerinin HUMK’nun 440.maddesi uyarınca kabulüyle Dairenin bozma kararının buna ilişkin bölümlerinin ortadan kaldırılmasına karar verilerek işin esası yeniden görüşülmüştür.

Hemen belirtmek gerekir ki, imar – ihyadan söz edebilmek için 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesine göre yoğun emek ve para sarf ederek, kayalık, taşlık ve demir girmez vs. nitelikli bir yerin tarım arazisi haline getirilmesidir. Ayrıca, imar ve ihyanın tamamlanmasından itibaren 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin aralıksız ve nizasız geçmesi gerekir. Öte yandan, bir yere toprak taşımak imar ve ihya sayılmaz. Kaldı ki, traktörle her sürüşte taş çıkması imar ve ihyanın tamamlanmadığını gösterir. Açıklanan ilkeler dikkate alındığında, dava dilekçesindeki anlatım ve gerekçelerin somut olayda davacı yararına gerçekleşmediğinin ikrarıdır.

Dairenin karar düzeltmeye konu olan yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında açıkça belirtildiği üzere dava konusu yerde imar ve ihya’nın henüz tamamlanmadığı bilirkişi raporlarına göre davacı tarafın dava konusu yerlerle ilgili olarak 1980 yılından önce imar ve ihyayı kanıtlayamadığı ve ... adına ihdasen kaydın oluştuğu 1996 tarihine kadar 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığı, netice olarak davacı lehine TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14. ve 17.maddesindeki koşulların gerçekleşmediği sonucuna ulaşılmakla yerel mahkemenin bu yerlerle ilgili olarak kabul kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14 ve 17.maddelerine dayalı tescil davaları genel olarak kamusal yönü ağırlıklı dava türlerindendir. Eş anlatımla, mahkemece tarafların sundukları delillerle bağlı kalmaksızın davanın niteliği gereği resen araştırma ve delil toplanması olanaklıdır.

Öte yandan TMK’nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunun 14 ve 17.maddelerine dayalı tescil davaları genel olarak kamusal yönü ağırlıklı dava türlerindendir. Eş anlatımla, mahkemece tarafların sundukları delillerle bağlı kalmaksızın davanın niteliği gereği resen araştırma ve delil toplanması olanaklıdır.

Hal böyle olunca, yerel mahkemenin 13.04.2010 tarih 2009/443 Esas, 2010/102 sayılı kararının BOZULMASINA, davacı tarafın HUMK’nun 440. maddesindeki koşullara uymayan karar düzeltme isteklerinin tümüyle REDDİNE, anılan kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK.nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 38,20 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,70 TL'nin karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8753, Karar No: 2017/6306, Tarih: 20.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8753 E.  ,  2017/6306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2015 tarih ve 2014/9-2015/1013 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait olan dava dışı ....ve Tic.Ltd.Şti.’deki hisselerinin davalıya noterde düzenlenen limited şirket hisse devir sözleşmesi ile devredildiğini, ancak geçen süreye rağmen 73.500,00 TL hisse devir bedelinin ödenmediğini, bunun üzerine müvekkili tarafından asıl alacak ve işlemiş faizi olmak üzere toplam 133.101,45 TL üzerinden davalı aleyhinde ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek davalının icra dosyasına vaki itirazının iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; alacağın zamanaşımına uğradığını, noterde düzenlenen limited şirket hisse devir sözleşmesinde davacının parasını nakden ve peşinen aldığına dair imzalı beyanının bulunduğunu, icra takibinin kötüniyetle yapıldığını savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının noterde düzenlenen sözleşmede parasını nakden ve peşinen aldığını beyan ettiği, bu beyanın aksini yazılı delille ispatlayamadığı, ayrıca icra takibinin haksız ve kötü niyetli olarak başlatıldığı gerekçesiyle davanın reddine ve asıl alacağın %20’si oranında kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde, davacının noterde düzenlenen 24.12.2008 tarihli sözleşmede parasını nakden ve peşinen aldığını beyan ettiği, bu beyanın aksini yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı tarafından öninceleme duruşmasından sonra dosyaya sunulan ve imzası davalı tarafından inkar edilmeyen, 25.12.2008 tarihli devir ve temlik sözleşmesinde “hisse devir bedellerinin davacıya peşin olarak ödeneceği ve ödemenin gecikmesi halinde

%30 oranında faiz ödeneceğinin kabul edildiği” beyanını içermektedir. Ayrıca HMK’nın 145. maddesi “Taraflar, Kanunda belirtilen süreden sonra delil gösteremezler. Ancak bir delilin sonradan ileri sürülmesi yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, mahkeme o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir.” hükmünü haizdir. Bu durumda, mahkemece, HMK’nın 145. maddesi gözetilerek davacı tarafından sonradan sunulan 25.12.2008 tarihli sözleşmenin delil olarak kabul edilip edilemeyeceği tartışılıp sunucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, 25.12.2008 tarihli sözleşmenin delil olma niteliği ile ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12413, Karar No: 2008/1858, Tarih: 12.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12413 E.  ,  2008/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Tekstil Deri Elekt. San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 7.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.6.2007 gün ve 348-175 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen taraflarla ilgili ... 1.İcra Müdürlüğünün 2006/348 esas sayılı takip dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7746, Karar No: 2011/11508, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7746 E.  ,  2011/11508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 09.02.2009 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde davacı vekilinin, davalıların temyizine verdiği 24.06.2011 günlü cevap dilekçesinde kararın düzeltilerek onanmasını istediği görülmüş; bu dilekçenin temyiz defterine kaydı olup olmadığı ve temyiz harcı alınıp alınmadığı anlaşılamamıştır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3971, Karar No: 2015/7166, Tarih: 25.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/3971 E.  ,  2015/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin kasada açık verilmesi sebep gösterilerek işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve hafta tatili ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, kasa sayımında açık çıktığını mağaza sorumlusu olan davacının savunması alındığında, başkasına para verdiğini kabul ettiğini ve görevini kötüye kullanmasından dolayı davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının ödeme yaptığı şahsın, taşeron firma çalışanı olduğu, günlük fiili uygulama içinde taşıma hizmeti yapan firma elamanlarına avans şeklinde ödeme yapıldığı, çarşı içindeki insanların bir bölümünden küçük meblağlı para alış verilişi olabileceği, işletme müdürü olan davacının küçük meblağlı bu tür ihtiyaç ve talepleri günlük olarak karşılayıp, insiyatif kullanabileceği, denetim esnasında çıkan bu küçük meblağlı farkın kasa açığını miktar itibariyle cüzi olup, firmanın disiplin prosedürleri uygulanmadan, tekrarlanmaması hususunda sözlü, yazılı uyarı yapılmadan, fesih sebebi yapılmış olmakla feshin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde haklı fesih olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı, olayın kötü niyet tazminatını gerektirecek şartı oluşturmadığı bu nedenle kötü niyet tazminatının yerinde olmadığı ve davacının önceki kararda hüküm altına alınıp bozma dışında kalan taleplerinin de kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip edilmediği noktasındadır.

Mahkeme tarafından davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraflar vekillerince temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesinin .... sayılı 21.12.2011 tarihli kararı ile özetle “Davacının mağaza sorumlusu olduğunda bir çekişme yok ise de dosya içerisinde evraklardan ve tanık anlatımlarından davacının görev sınırı tam olarak anlaşılamamaktadır. Bu sebeplerle davacının ödeme yaptığı şahsın taşeron firma çalışanı olup olmadığı yine mağaza sorumlularının taşeron çalışanlarına günlük fiili uygulama içerisinde, adet üzere ödeme yapmalarının söz konusu olup olmadığı, ayrıca bu şekilde adet gereği çarşı içerisindeki mağazalar arasında para alışverişlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak, gerekirse tanık ifadelerine tekrar başvurulması suretiyle işveren feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı tespit edilerek kıdem ve ihbar tazminatları hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yargılama yapılmış ise de mevcut olgulara göre mahkemece varılan sonuç bozma ilamına ve dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Somut olayda, davacının müdür olarak görev yaptığı lokantada yapılan kasa denetiminde, kasada 231,09 TL açık olduğunun tespit edildiği, davacının kasa açığına sebebiyet veren davranışlarının, kendisine imza karşılığı tebliğ edilen kasa uygulama kurallarına aykırı olduğu böylelikle davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan bu davranışının iş sözleşmesinin feshi için haklı sebep teşkil ettiği anlaşılmakla işveren feshi haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.02.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

...

...

KARŞI OY

Mahkemece, bozma doğrultusunda yapılan yargılama sonunda toplanan deliller ve özellikle fesih sebebi yapılan kasadan para çıkış işleminin, acil durumlarda zaman zaman işyerinde uygulanageldiğine ilişkin belirlemeler, iddia olunan kasa açığının miktarı, menfaat teminine yönelik kasti bir işleme dayanmaması ve sonradan ikmal edilmesi bir bütün olarak gözönüne alındığında, mahkemenin delilleri değerlendirmesi ve ulaştığı sonuç dosya kapsamına uygun olmakla, bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve esas itibariyle de yasaya uygun olan yerel mahkeme kararının onanması gerektiği kanaatiyle, Dairenin aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 25.02.2015