muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15588, Karar No: 2012/40968, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15588 E.  ,  2012/40968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, Suç Delillerini Yok Etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki suç delillerini yok etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar hakkında suç delillerini yok etme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanıkların kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkındaki dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanıklardan ...’in telefon görüşmesi yapan şikayetçinin yanına yaklaşıp, kendisini ... olarak tanıtarak, daha önce sanık ... ile birlikte kiraladığı aracında Laptop bilgisayar ve cep telefonu olduğunu almak isteyip istemediğini sorduğu, şikayetçinin parasının olmadığını söylemesi üzerine laptop bilgisayarla elinde bulunan cep telefonunu takas edebileceğini söylediği, bunun üzerine beraberce sanıkların birlikte kiraladığı ve sanık ...’ın içinde beklemekte olduğu aracın yanına geldikleri, sanık ...'in araçta bulunan bilgisayarı gösterdikten sonra tekrar araca geri koyarak, şikayetçide bulunan Nokia 6600 marka cep telefonunu bakmak bahanesiyle aldıktan sonra araca binerek uzaklaştıkları anlaşıldığından, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık ...’ın, diğer sanık ... ile önceden verdikleri karar doğrultusunda, yaptıkları plan ve ... bölümü gereği suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 37/1.maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı kanunun 39.maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...’ın, diğer sanık ... ile önceden verdikleri karar doğrultusunda, yaptıkları plan ve ... bölümü gereği suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, TCK.nın 37/1.maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı kanunun 39.maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8307, Karar No: 2009/181, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8307 E.  ,  2009/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Meydan Apartmanı Kat Malikleri Kurulu adına yönetici ... apartman yönetimi ile davalı arasında yapılan 10.11.2000 tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile apartman çatısının reklam panosu koyması için davalı şirkete kiralandığını, ilk iki yılın kirası karşılığında çatıda onarım yapılacağının ve 3., 4., 5. yılların kira parasının yıllık 2500 dolar olarak kararlaştırıldığını, sonraki yıllar kirasının ise belirlenmediğini, aynı miktardan devamının yetersiz olacağını ileri sürerek yıllık kira parasının 5500 dolar olarak uyarlanmasını ve 4.515,00 TL kira alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı, kira sözleşmesinde 6. ve diğer yıllar için kira artışının öngörülmediğini, istenen bedelin fahiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 2.7.2006 tarihli Kat Malikleri Kurulu kararı ile kira bedelinin yükseltilmesi ve bu konuda işlem yapmak ve dava açmak için yöneticiye yetki verilmediği, bu nedenle yöneticinin kat maliklerini temsil yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle aktif husumet eksikliği nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen ve davacı yöneticinin davaya dayanarak yaptığı 10.11.2000 tarihli kira sözleşmesinin

2008/8307-181

apartman yöneticisi ile davalı şirket arasında imzalandığı anlaşılmaktadır. Kira sözleşmesini yöneticinin imzalaması ve taraflar arasında da bu sözleşmenin uygulandığı gözetildiğinde, kira sözleşmesini imzalayan yönetimin davada taraf sıfatınında bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek, işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7104, Karar No: 2009/9170, Tarih: 11.05.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/7104 E.  ,  2009/9170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :13.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2019/126, Karar No: 2019/3077, Tarih: 09.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2019/126 E.  ,  2019/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 15.12.2015 gün, 2014/72 E.-2015/705 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 09.11.2016 gün, 2016/6801 E.-2016/14457 K. sayılı ilamına karşı davalı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacı şirket ve dava dışı ... hakkında ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6765 esas sayılı dosyası ile 1.000.000,00 TL bedelli bonoya dayalı olarak icra takibi başlattığını, davacı şirket ile davalı arasında bir kısım taşınmazların satışı ve takası için sözleşme imzalandığını, davalının anılan bu sözleşme gereği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmenin kadük kaldığını, bu sözleşmeye davacı şirketin vekili olarak imza atanın dava dışı ... olduğunu, bu sözleşme gereğince davacı şirket tarafından verilmesi kararlaştırılan teminat bonosunun 31.05.2012 tanzim tarihli, vadesi olmayan, 1.000.000,00 TL bedelli bono olduğunu, dava dışı ...’in davacı şirketin rızası olmadan ikinci bir bono daha tanzim etmiş olduğunu, icraya verilen bononun 01.06.2012 tanzim tarihli, 12.07.2012 vade tarihli, 1.000.000,00 TL bedelli bu ikinci bono olduğunu, bu şekilde sözleşmedeki teminat bonosunun saf dışı bırakıldığını, davalı ve dava dışı ... tarafından davacı şirketin borçlu hale getirildiğini, teminat bonosu olmayan bu ikinci bonoyu kabul etmediklerini, zira dava dışı ...’in şirket adına çek keşide etme yetkisi bulunmasına rağmen bono tanzim etme yetkisi bulunmadığını, zaten böyle bir bono verilmesini gerektirir bir durumun da olmadığını, yukarıda anılan sözleşmeden kaynaklanan şartlar yerine getirilmediğinden ilk bononun bile geçersiz olduğunu, dava konusu edilen bono teminat bonosu olsa bile geçersiz olduğunu, özetle ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6765 esas sayılı takip dosyasındaki bono üzerindeki imzanın davacı şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığını, bonoya davacı şirket adına imza koyan dava dışı ...’in bono tanzim etme yetkisinin bulunmadığını, taraflar arasında akdedilen taşınmaz satışı ve takasına ilişkin sözleşmenin geçersiz olduğunu, bu sözleşme gereği hiçbir şartın davalı tarafından yerine getirilmediğini, teminat şartlarının oluşmadığını iddia ederek takibin iptaline, borçlu olunmadığının tespitine ve % 40 oranında kötü niyetli takip tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, taraflar arasında taşınmazlarla ilgili bir sözleşme imzalandığını, ancak eldeki davaya konu takibe dayanak bononun taşınmazlarla ilgili sözleşmenin teminatı olarak verilen bono olmadığını, iki bononun birbirinden farklı olduğunu, ayrıca davacı tarafça kabul edilen sözleşmede ...’ten şirket yetkilisi olarak bahsedildiğini savunarak davanın reddi ile tazminat istemiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, taraflar arasında taşınmazlarla ilgili bir sözleşme imzalandığını, ancak eldeki davaya konu takibe dayanak bononun taşınmazlarla ilgili sözleşmenin teminatı olarak verilen bono olmadığını, iki bononun birbirinden farklı olduğunu, ayrıca davacı tarafça kabul edilen sözleşmede ...’ten şirket yetkilisi olarak bahsedildiğini savunarak davanın reddi ile tazminat istemiştir.

Mahkemece, ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6765 esas sayılı dosyasında 01.06.2012 tanzim, 12.07.2012 vade tarihli bonodan dolayı davalı tarafından davacı şirket aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlatıldığı, takip dayanağı bono üzerindeki imzaların dava dışı ...’e ait olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, bonoyu imzalayan ...’in bononun tanzim tarihi itibariyle davacı şirketin yetkili temsilcisi olmadığı, bu durumda takip dayanağı bonodan dolayı davacı şirketin sorumluluğunun bulunmadığı, ancak davalının icra takibi başlatmakta kötü niyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6765 esas sayılı takip dosyasında davacının takip dayanağı bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine, tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizin 09.11.2016 gün, 2016/6801 E.-2016/14457 K. sayılı ilamı ile onanmış, onama ilamına karşı davalı vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu`nun 449/1. maddesinde ticari mümessil (temsilci), “ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak bilvekale imza vazetmek üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir" şeklinde tanımlanmıştır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 547/1 maddesinde ise ticari temsilcinin tanımı, “Ticari temsilci, işletme sahibinin, ticari işletmeyi yönetmek ve işletmeye ilişkin işlemlerde ticaret unvanı altında, ticari temsil yetkisi ile kendisini temsil etmek üzere, açıkça ya da örtülü olarak yetki verdiği kişidir.” şeklinde yapılmıştır. Ticari temsilci, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı, işletme sahibi adına kambiyo taahhüdünde bulunmaya ve onun adına işletmenin amacına giren her türlü işlemleri yapmaya yetkilidir. Ancak açıkça yetkili kılınmadıkça, taşınmazları devredemez veya bir hak ile sınırlandıramaz (BK. m. 450; TBK. m. 548). İşletme sahibi, ticari temsilcilik yetkisi verildiğini ticaret siciline tescil ettirmek zorundadır; ancak ticari işletme sahibinin ticari temsilcinin fiillerinden sorumluluğu, tescilin yapılmasına bağlı değildir (BK. m. 449/f. II; TBK. m. 547/f. II).

Ticari temsilcilik müessesesine ilişkin yukarıya alınan hükümler doğrultusunda somut olaya bakıldığında, dava dosyasına sunulan vekaletname içeriğinde dava konusu bonoyu davacı şirket adına imzalayan dava dışı ...’e verilen yetkilerin kapsamı, dava dilekçesine ekli taşınmaz satışına ve takasına ilişkin sözleşmede ...’in davacı şirket yetkilisi olarak ifade edilmesi gerçeği karşısında, dava dışı ...’in dava konusu bonoyu ticari temsilci sıfatıyla imzaladığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dava konusu bononun dava dışı ... tarafından davacı şirket adına ticari temsilci sıfatı ile imzalandığı kabul edilerek, davacı iddiaları, davalı savunmaları, davacı vekilinin temyize cevap dilekçesi, dosya içerisine giren tüm belgeler, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2013/350 esas sayılı dava dosyası, ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2012/113 değişik iş sayılı dosyası hep birlikte incelenip karar yerinde tartışılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi ve Dairemizce bu kararın onanması doğru olmadığından davalı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.11.2016 gün, 2016/6801 E.-2016/14457 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, hükmün BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile red harcının temyiz eden davalıya iadesine, 09/05/2019 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

(M)

N.T

KARŞI OY YAZISI

Dairemizin 09.11.2016 gün, 2016/6801 E.-2016/14457 K. sayılı onama ilamı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olduğundan saygıdeğer çoğunluğun görüşüne muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2008/13066, Karar No: 2008/17128, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13066 E.  ,  2008/17128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 130 ada 5 parsel sayılı 11518 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham ... niteliği ile tesbiti yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılıp devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada (A) rumuzlu bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6133, Karar No: 2014/7078, Tarih: 14.07.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/6133 E.  ,  2014/7078 K.**

**"İçtihat Metni"**

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Hazine tarafından dava konusu taşınmazın dere yatağı olması nedeniyle devletin hüküm ve tasarrafu altındaki taşınmazlardan olduğu iddiasıyla dava açılmış olup davada Orman Yönetimi taraf olmadığı gibi, orman inceleme ve araştırması da yapılmamıştır. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 14/07/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10664, Karar No: 2013/11332, Tarih: 12.07.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10664 E.  ,  2013/11332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaiplik kararı verilmesine ilişkin olarak açılan davada Adıyaman 1.Asliye Hukuk ve Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, kendisinden uzun süredir haber alınamadığı iddiasıyla ...’nin gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince; 6100 sayılı HMK’nin 382 ve 383. maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinden olan gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, davanın 6100 sayılı Kanun’un 4. Maddesinde sayılan davalardan olmadığını belirtip görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu bildirerek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, davacının oğlundan uzun süredir haber alınamaması nedeniyle gaipliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK.'nin geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, dava tarihinin 22/02/2011 olduğu dikkate alındığında, görev hususu 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa göre belirleneceğinden, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevsizlik kararı yerinde değildir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) yasanın 32. maddesi hükmü “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” şeklinde olup gaipliğe ilişkin devamı maddelerde de mahkemeden bahsedilmiş ancak mahkemenin asliye hukuk ya da sulh hukuk mahkemesi olduğu hususu düzenlenmemiştir. 1086 sayılı HUMK'a göre şahıs varlığına ilişkin davalarda asliye mahkemesinin görevi asıl, sulh mahkemesinin görevi istisnai nitelikte olduğundan, ”mahkeme” tabirinin kullanıldığı yasa maddesinden görevli mahkemenin asliye mahkemesi olduğu anlaşılması gerektiğinden, 6100 sayılı HMK'nin yürürlüğünden önce açılan gaiplik kararı verilmesine ilişkin uyuşmazlığın Adıyaman 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6797, Karar No: 2016/2546, Tarih: 17.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6797 E.  ,  2016/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. Maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk;

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve açıklanması geri bırakılan hükmün kesinleşme tarihinin 16.10.2010 olduğu, inceleme konusu iş bu davanın suç tarihinin 06.11.2008 olduğu ve denetim süresinden önce işlenmiş olmasına rağmen sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinden bahisle gereğinin ifası için aynı mahkemede yer alan dosyanın yeniden ele alınmasına karar verilmiş olması;

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasa'nın 8. Maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasa'nın 322. Maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; TCK'nın 53. Maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. Maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek ve hüküm fıkrasında yer alan açıklanması geri bırakılan hükmün yeniden ele alınmasına dair 7. bendin tamamen hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle, sar yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1875, Karar No: 2012/4363, Tarih: 27.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1875 E.  ,  2012/4363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen 28.02.2011 tarihli sıra cetvelinin birinci ve ikinci sırasında yer alan şikayet olunanların hacizlerinin süresinde satış istenmemesi sebebiyle düşmüş olduğunu, bu sebeple şikayet olunanlara pay verilmeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilerek ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/4528 sayılı dosyasının birinci sırada, müvekkilinin dosyasının ise ikinci sırada gösterilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, müvekkillerine ait her iki icra dosyasında da, hacizden sonra iki yıllık süre dolmadan satış istendiğini, hacizlerin düşmediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanlar tarafından iki yıllık süre içinde satış talep edilmiş ve gerekli masrafların kendilerine bildirilmesi istenilmiş ve tebliğ için 5.50 TL posta pulu verilmiş ise de icra müdürlüğünün süresinde yapmadığı bir işlemden şikayet olunanların kendi lehlerine bir hak elde edemeyeceği, şikayet olunanların süresi içerisinde masrafları yatırarak satış istemedikleri, hacizlerinin düştüğü gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunanların alacaklarının sıra cetvelinden çıkarılarak 2008/4528 esas sayılı icra dosyasından yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunlardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harçlar peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.