muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/26507, Karar No: 2024/5066, Tarih: 18.04.2024

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda, sanıkların katılana yönelik eylemlerinin katılanın ..., şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğinde olduğu anlaşılmıştır. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurları oluşmadığından, sanıkların beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre de,

a. Gerekçe kısmında eylemin aleni işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanacağı belirtilmiş olmasına karşın hükümde uygulanmayarak çelişki oluşturması,

b. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden,

Karar bu yönleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1099, Karar No: 2010/2698, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1099 E.  ,  2010/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Mahkemesi

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nun beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA ,

Tazminat istemine yönelik hükmün temyiz incelemesi sonucunda ise;

Müşteki vekili şikayet dilekçesiyle sanığın İİK’nun 89/4.maddesine göre tazminata da hükmedilmesini talep ettiği halde yapılan yargılama sonucunda bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7519, Karar No: 2015/24802, Tarih: 05.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/7519 E.  ,  2015/24802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun, kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlardan yararlanmak suretiyle işlenmesi TCK'nın 158/1-b bendinde, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak kabul edilmiştir. Kişinin içinde bulunduğu tehlikeli durum veya zor şartlar, başkalarına güven duymaya, sığınmaya en fazla ihtiyaç duyduğu anlardır. Kişinin örneğin doğal bir afete veya trafik kazasına maruz kalmasından ya da hastalığı yüzünden içine düştüğü çaresizlikten yararlanılarak aldatılması daha kolaydır. Zor ve tehlikeli durumda olduğunu söyleyerek menfaat sağlanması, acıma ve yardım duygularının kötüye kullanılması suretiyle suçun işlenmesindeki kolaylık nedeniyle bu hâl ağırlaştırıcı neden sayılmıştır. Bir yakınının hastanede, karakolda, cezaevinde, vb, zor veya tehlikeli bir durumda olduğundan bahisle, ona götürülmek üzere para ve eşya olarak mağduru dolandıran kimse, onun, merhamet, acıma, yardıma koşma, korku ve telaşa kapılma duygularını sömürmektedir. Tehlikeli durumun gerçekte var olmadığı halde mağdurun buna inandırılmış olması nitelikli halin uygulanması için yeterlidir. Yalanda olsa mağdur gerçekte düşmüş olabileceği tehlikeli durum veya zor şartlar içine düşmekte ve o durumun gerektirdiği ruhsal ve psikolojik tepkilerle hareket etmektedir.

Somut olayda;..Merkez'de bulunan ... Merkezi"nin diyaliz hastası olan ...'in katılan ...'nin eşi olduğu; sanığın suç tarihi öncesinde birkaç kez bu diyaliz merkezine geldiği, burada çalışan doktor ve hemşirelere kendisini ... Üniversitesi'nde çalışan, başarılı böbrek nakil ameliyatları yapan bir profesör olarak tanıttığı, bu gelişlerin birinde hastane personeline "Böbrek nakli olabilecek veya olmak isteyen" hasta olup olmadığını sorduğu, tanık hemşire ...'nin "Böyle bir hasta var" diyerek tanık ...'den bahsettiği, sanığın birkaç gün sonra tekrar diyaliz merkezine gelmesi üzerine tanık... ile eşi katılan Hüdaverdi'nin merkeze geldikleri, sanıkla görüştükleri; sanığın katılana, böbrek nakli için bir takım kan tahlilleri ve testlerin yapılacağını ve bunu sosyal güvenlik kurumunun ödeyeceğini ancak masraflar bulunduğunu ve bu konuda yardımcı olabileceğini söylediği; bilahare katılan ile sanığın başbaşa görüştükleri, sanığın katılana, Ankara'dan geldiğini nefroloji uzmanı olduğunu, ikişer ünite kan alacağını ve kanları il dışındaki bir kısım üniversite hastanelerine göndereceğini, doku testi yapacağını söylediği, bir gün sonra katılanın sanığı telefonla aradığı ve sanığın katılana, iki kişi itibariyle maliyetin 2.400 TL olduğunu ve parayı bankaya yatırmasını söylediği, diyaliz merkezi görevlilerinin internetten yapmış oldukları araştırmada ... Üniversitesi'nde böyle bir profesörün olmadığını öğrendikleri ve durumu katılan ile kolluk birimlerine bildirdikleri; katılan ile sanığın paranın verilmesi konusunda bir araya geldikleri, seri numaraları alınmış 2.400 TL paranın sanığa verildiği, sanığın parayı alıp cebine koyduğu, asansörden inerlerken polisler tarafından yakalandığı olayda, katılanın eşinin kronik böbrek hastası olup diyalize bağlı yaşaması nedeniyle "hastalık nedeniyle kişinin içinde bulunduğu zor şartlardan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık” suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22757, Karar No: 2014/10065, Tarih: 14.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22757 E.  ,  2014/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/394423

MAHKEMESİ : Fatih 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

NUMARASI : 2008/83 (E) ve 2011/387 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCK.nun 53/1.madde uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (2) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre müştekinin ... plaka sayılı aracı 21.07.2005 tarihinde İstanbul İlinde sokakta park halinde iken çalındığı, bu aracın 07.09.2005 tarihinde Elazığ ilinde sanık H.. Ö.. tarafından H. D. verdiği vekaletle G.. Y..'a noter aracılığıyla, ....olarak sahte plaka ile satıldığı, 2006 yılı ocak ayında araca trafik cezası kesilmesi üzerine, gerçek ... plaka sayılı araç sahibi H.D.cezayı ödemek için Vergi Dairesine gittiğinde aracın G.. Y.. adına kayıtlı olduğunu öğrenmesi üzerine G.. Y..'ı araması sonucunda aynı plaka ile kendisine aynı marka aracın satıldığını öğrenen G.. Y..'ın durumu polise bildirdiği ve G.. Y..'ın, sanığın çekilen fotoğraflarından duruşmada teşhis ettiği olayda sanığıın savunmasında suçlamayı kabul etmediğini belirtmesi ve temyiz dilekçesindeki imzasıyla Elazığ 3.Noterliğinin 07.09.2005 tarih ve 16495 sayılı araç satış sözleşmesindeki imzaların farklı olduğunun anlaşılması karşısında belirtilen vekaletnamedeki imzanın sanığa ait olup olmadığı konusunda kendisinden sorularak imzasını inkar etmesi halinde imza incelemesi yaptırılıp H. D.tanık sıfatıyla beyanı alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13188, Karar No: 2020/1291, Tarih: 05.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13188 E.  ,  2020/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/02/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/03/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ..ili, .. ilçesi, ...ı Mahallesi 44432 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın aynen taksimine karar verilmesini savunmuştur.

Bir kısım davalılar, bilirkişiler tarafından yapılan kıymet takdirine ilişkin değerlendirmenin hatalı olduğunu dile getirmişlerdir.

Mahkemece, "Davanın kabulüne, 44432 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazın, tapu kaydındaki tüm yükümlülükleriyle birlikte satış suretiyle ortaklığının giderilmesine" karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup re’sen yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir. Savunma hakkı, Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınmış olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesinde de “Hukuki dinlenilme hakkı” başlığı altında ayrıca düzenlenmiştir. Hakim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hakim iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır.

Somut olaya gelince; mahkemece her ne kadar dava konusu taşınmazın satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş ise de; dava konusu taşınmazda hissedar ... yargılama devam ederken 25.11.2015 tarihinde vefat etmiş olduğundan hissedar ...'e ait mirasçılık belgesinin temin edilerek ilgilinin tespit edilen mirasçılarına usulüne uygun dava dilekçesi tebliğ edildikten sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde taraf teşkili tam olarak sağlanmadan hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar ve davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 05.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6019, Karar No: 2019/3102, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6019 E.  ,  2019/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14793, Karar No: 2017/4686, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14793 E.  ,  2017/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19993, Karar No: 2012/13540, Tarih: 30.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19993 E.  ,  2012/13540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 113 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40735, Karar No: 2015/26965, Tarih: 28.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40735 E.  ,  2015/26965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1864, Karar No: 2015/6585, Tarih: 16.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1864 E.  ,  2015/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

... Hastanesi güvenlik personeli hizmet alım ihalesini üstlenen firmalar; ...'ne ve ...'ne yazı yazılarak, 2009-2013 yılları arasında davacı ile imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3206, Karar No: 2015/4349, Tarih: 07.07.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3206 E.  ,  2015/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...’ın ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakli sırasında nakil süresine uymayarak geç teslim olmak eyleminden dolayı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 43/2-c. maddesi uyarınca 1 ay süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası ile cezalandırılmasına dair ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/08/2014 tarihli ve 2014/173 sayılı kararına yönelik şikayetinin reddine ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 27/08/2014 tarihli ve 2014/1087-1100 sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2014/862 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre ... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakline karar verildiği ve yanında kurum görevlisi olmaksızın 12 saatlik nakil izin belgesi verildiği, ancak hükümlünün bu süreye uymayarak geç teslim olduğuna dair tutanak tutulduğu ve hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 43/2-c. maddesi uyarınca 1 ay süreyle ziyaretçi kabulünden yoksun bırakma cezası uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, anılan kanun maddesinde yer alan eylemin "Şevke, nakle veya bunlarla ilgili olarak alınacak tedbirlere karşı çıkmak" olduğu, ancak hükümlünün eyleminin nakil süresine riayet etmemekten ibaret olup maddede belirtilen eyleme uymadığı ve nakil süresine uymamak eylemine ilişkin olarak da bir disiplin cezasının kanunda yer almadığı, ayrıca 5275 sayılı Kanun’un "37 ilâ 46'ncı maddelerinde yer alan eylemlerin tanımına uymayan ve kanunda tanımları yapılmamış olan eylemler, nitelik ve ağırlıkları bakımından bunlara benzediklerinde, aynı maddelerdeki disiplin cezaları ile karşılanırlar." şeklindeki 48/1 maddesinin Anayasa Mahkemesinin 03/10/2013 tarihli ve 2013/28-106 sayılı kararı ile iptal edilmiş olduğu cihetle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 22.01.2015 gün ve 94660652-105-45-10732- 2014/2105/5442 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;