muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8067, Karar No: 2018/1601, Tarih: 01.03.2018

Davalı ... vekili, dava dışı ... ...’ın zamanaşımı süresi içerisinde banka pay defterine tescil işlemini yaptırmadığını, hisseleri devreden ... ...’a da dava açılması gerektiği, müvekkil fona husumet yöneltilemeyeceği, talebin zamanaşımına uğradığı, banka ana sözleşmesine göre yönetim kurulu kararı olmadıkça hisse senetlerinin üçüncü kişilere devredilmeyeceği, hisse senedinin ancak pay defterine kayıtla mümkün olabileceği, pay devri için gerekli izin ve onay işlemleri olmaksızın yapılan devrin bankaya karşı bir geçerlik kazanmayacağı belirtilerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, dava dışı bankanın fona geçiş zararının 98.479 milyar TL olup, banka ödenmiş sermayesi 55.000 milyar TL olduğu, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin .../07/2011 tarih 2009/10394 Esas ve 2011/9224 Karar sayılı kararından da anlaşılacağı üzere davacının hisse senetlerinin mülkiyetinin ...'ye geçmesi ve ondan da ...’a geçmesi işleminin Danıştay kararıyla uygun olduğu, ...’a ödenmiş sermayesinin de bir artış olmayacağı için davacının hisse senetlerinden kaynaklanan talep hakkının da bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/27737, Karar No: 2007/2159, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/27737 E.  ,  2007/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 03.10.2006 tarih, 15654-18218 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezasının ve tahsil edilen 25.10 YTL ilam harcının mahsubu ile kalan 1.90 YTL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8365, Karar No: 2015/8211, Tarih: 08.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8365 E.  ,  2015/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/355207

MAHKEMESİ : Aydın(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/801 (E) ve 2013/1090 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Oluş, dosya kapsamına, katılan idareye ait 10.07.2013 tarihli yazıda, dava konusu yerin katılan idareye tahsis edildiğine dair bölge halkına yönelik yapılmış ilan bulunmadığının belirtilmesine, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen orman mühendisi ve fen bilirkişisi raporlarında, dava konusu yerin kesinleşmiş orman tahdit sınırları dışında ve ormana tahsis amacı doğrultusunda yapılmış herhangi bir uygulamanın bulunmadığının belirtilmesine göre; sanığın atılı suçtan beraatine dair hükümde ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6830, Karar No: 2007/7296, Tarih: 03.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/6830 E.  ,  2007/7296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 03.05.2007 KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/2825, Karar No: 2016/2375, Tarih: 14.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/2825 E.  ,  2016/2375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, sıra cetvelinde davalı bankaya ipotek limitinden fazla pay ayrıldığını, ipotek yükünün taşınmazlar arasında paylaştırılmadan satışların yapıldığını ve sıra cetveli düzenlendiğini, ayrıca müvekkilinin alacağının nafaka alacağı olmasına rağmen 18. sırada yer aldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, İİK'nın 141. maddesine göre sıra cetvelinde yer alan bir alacağın esas ve miktarına yönelik itirazların incelenmesinin genel mahkemelerin görevi içinde olduğu, İİK'nın 142/son maddesine göre yalnız sıraya yönelik şikayetlerde icra mahkemesinin görevli olduğu, itirazın hem alacağın miktarına hem de sıraya yönelik olduğundan hem itiraz hem de şikayet için mahkemenin görevsiz olduğu gerekçesiyle, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına göre, dava, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir. Esas ve miktar ile ilgili herhangi bir itiraz söz konusu değildir. Alacağın ipotek kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi hususu icra müdürlüğünün görevine dahil olup, bu kapsamda görevli mahkemenin İcra Mahkemeleri olduğu düşünülmeden yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5215, Karar No: 2018/10187, Tarih: 28.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5215 E.  ,  2018/10187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 10.02.2014 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli yazılı tarla kira sözleşmesine dayanarak 11.02.2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile toplam 10.000,00 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile borca itiraz etmiştir. Kiralananın ekilip biçilmek amacıyla kiraya verilen tarla niteliğinde taşınmaz olması nedeniyle hasılat kirası hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. TBK. 362/2 maddesi gereğince ihtarlı ödeme emrinde hasılat kiralarında en az 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken hasılat kirasına konu olan dava konusu taşınmazın kira alacağının tahsili için gönderilen ödeme emrinde 60 gün yerine 30 günlük ödeme süresi verildiği görülmektedir. Bu haliyle ihtarlı ödeme emri tahliyeye yönelik hukuki sonuç doğurmayacağından tahliye isteminin bu nedenle reddi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428. maddesi uyarınca hükmün tahliyeye ilişkin kısmının BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8538, Karar No: 2017/2734, Tarih: 14.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/8538 E.  ,  2017/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ... ili merkez ilçesi ... Mahallesi 93 ada 108 parsel sayılı taşınmazı ekonomik sıkıntıları nedeniyle davalı ...'in babası olan .... ...'a işleri düzeldiğinde geri almak üzere devrettiğini, aradan geçen zaman zarfında davacının ekonomik sıkıntılarını atlatınca taşınmazını davalının babası .... ...'dan aralarındaki sözleşme gereği harici olarak belirledikleri ... milyon karşılığında satın alma konusunda mutabık kaldıklarını, davacının ilk önce bu bedelin ... milyon lirasını peşin olarak ödediğini ve geriye kalan ... milyon lirayı da daha sonra ödediği halde davalının babası .... ...'un taşınmazın bedelini tahsil etmesine rağmen taşınmazın devri için gerekli işlemleri başlatmadığını bu süreçte .... ...'un taşınmazı önce oğlu ... ...'un üzerine daha sonra da davalı ...'a devrettiğini belirterek, yapılan işlemlerin muvazaalı olduğunu davaya konu gayrimenkulün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, bu talebin kabul edilmemesi halinde müvekkil davacı iyi niyetli hareket ederek taşınmazın kendisine ait olacağı düşüncesiyle malzeme bedelinin tamamını ödeyerek bina yaptığından taşınmazın müvekkil adına temliken tesciline, feri talep olarak davacı tarafından gayrimenkulün kendi adına devredileceğine inanarak davalının murisi .... ...'a verilen ....000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşınmazı 155/4608 hisse ve üstündeki iki katlı ev ile birlikte resmi şekilde ....06.2009 tarihinde ... ....'den satın aldığını, bu sebeple davacının geçersiz harici bir satışa dayanarak tapu iptali ve tescil isteğinin hukuka aykırı olduğunu, kardeşi ... ...'dan satın almadığını, müvekkilinin açtığı el atmanın önlenmesi davasının lehine sonuçlanıp ...'ca onandığını, davacının dava konusu taşınmaz üzerindeki binaya ilişkin taleplerinin kabul edilemeyeceğini, çünkü taşınmazın bütünleyici parçası olan üzerindeki bina ile birlikte satın alındığını bina yapıldıktan çok sonra bu yerin satıldığını, bu nedenle ruhsatının davacının üzerinde olmasının hiçbir hukuki değerinin olmadığını belirterek haksız açılan davanın reddi gerektiğini savun...tur.

Mahkemece, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yaptığı ilk satışın muvazaalı olduğu iddiasının kimsenin kendi muvazaasından yararlanmasının mümkün olmadığından kabule şayan olmadığı, taşınmaz üzerindeki binanın kural olarak arzın aidiyetine tabi olup ve tapu kaydında da her hangi bir şerh veya açıklama bulunmadığından davalıya yapılan satışın binayı da kapsadığı davalı tarafa ödendiği söylenen ve iadesi istenen ....000,00 TL verildiğine dair yazılı bir belge ibraz edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının diğer gerekçe ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına davacının inançlı istemi yazılı belge ile ispatlamamış bulunmasına, taşınmaz üzerindeki yapının satıştan önce yapıldığı ve satışın bu yapı ile birlikte olduğu ve kapsadığı sonradan yapılmadığından iyiniyetli yapı sahibinin haklarını talep etmesinin mümkün bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...-Davacı vekili, muvazaa iddiası ve bina bedeli talebinin kabul görmemesi halinde terditli olarak, davalının murisi Hayrettin'e dava konusu taşınmazın geri alınması için ödediği ....000.TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

HMK'nun 203/a bendinde, senetle ispatın istisnası olarak "... ve ..., kardeşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler" olarak belirtilmiştir.

Somut olayda, davalının murisi Hayrettin'in davacının kayınbabası olduğu sabittir. Öte yandan tereke borçlarından mirasçılar müteselsilen sorumlu olup bir mirascıdan talep

edilmesi de mümkündür. Davacı kayınbabası ....'e ....000,00 TL verdiğini iddia etmiş ise de tanık anlatımları ile anlaşmanın bu miktar üzerinden yapıldığı ancak ödenen paranın ....000 TL olduğu ispatlanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının ....000 TL alacak ve faizi yönünden talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi yönde karar verilmesi usul ve yasay aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda ... nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, ... nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1496, Karar No: 2010/5085, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1496 E.  ,  2010/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.