muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/357, Karar No: 2022/4582, Tarih: 14.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/357 E.  ,  2022/4582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalı ...'in bağımsız bölümleri eski hale getirmesine, aksi halde belirlenecek eski hale getirme bedelinin tahsiline karar verilmesini; diğer davalıların ise ortak mülkiyete yapmış oldukları haksız el atmalarının önlenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 18/12/2019 tarihli davanın aktif husumet yokluğundan reddine dair verilen kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 2020/1532 Esas - 2020/6944 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde; “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.” hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, Mahkemece Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesi gözününde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan ...'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31831, Karar No: 2016/455, Tarih: 13.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31831 E.  ,  2016/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/338184

MAHKEMESİ : Burdur .. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2015

NUMARASI : 2007/1 (E) ve 2008/4 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 22.01.2008 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 24.06.2015 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu, merciince de incelendiği anlaşıldığından, dosya hakkında karar vermeye yer olmadığına incelenmeksizin mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/108, Karar No: 2019/452, Tarih: 11.04.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2016/108 E.  ,  2019/452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Konya 2. İş Mahkemesince taraf sıfatı yokluğu nedeniyle davanın reddine dair verilen 15.05.2014 tarihli ve 2013/699 E.-2014/210 K. sayılı karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 10.12.2014 tarihli ve 2014/13427 E.-2014/22437 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı, davalı işyerinde 01.10.2009-28.11.2012 tarihleri arasında kalite kontrol elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin kendisi tarafından emeklilik için yaş hariç 3600 günlük süreyi doldurması nedeniyle feshedildiğini bildirerek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının kendi şirketlerinde çalışmadığını, bu nedenle kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini bildirerek davanın husumetten reddini istemiştir.

Mahkemece davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Somut olayda davacı, davalı ... A.Ş.'ye kıdem tazminatı istemli alacak davası açmış, davalı husumet itirazında bulunmuştur. Davacı yargılama esnasında davacının çalıştığı işyerinin davalı firma olmadığını kabul etmiş, davacının Kayahan İç ve Dış Ticaret A.Ş isimli şirket olduğunu, yanılma sonucu bu davayı açtığını, bu şirketlerin grup şirketler olduğunu, asıl davalı hakkında mevcut dava ile birleştirilmek üzere yeni bir dava açacağını bildirmiştir. Davacı dava dışı Kayahan İç ve Dış Ticaret A.Ş.'ye karşı aynı taleple Konya 1. İş Mahkemesine 2014/279 Esas, 2014/298 Karar sayılı dosya ile dava açmış olup, bu dosya hakkında mahkemesince 30.04.2014 tarihinde temyize konu dosya ile birleştirme kararı verilmiştir. Temyize konu mahkeme kararı 15.05.2014 tarihli olup, karar tarihinde önce birleştirme kararı ile asıl davayla birleşen Konya 1. İş Mahkemesinin 2014/279 Esas, 2014/298 Karar sayılı dosyaya ilişkin olarak herhangi bir hüküm kurulmamıştır. 6100 sayılı HMK.'nun 166/1. maddesine göre birleştirme kararı ilk mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olduğundan, mahkemece hüküm kurulurken karar tarihinden önce dava dosyası ile birleştirilen Konya 1. İş Mahkemesinin 2014/279 Esas, 2014/298 Karar sayılı dosyası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.…”

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yeri olan Kayahan Şirketinde 2009 yılından emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği 28.11.2012 tarihine kadar çalıştığını, iş yerinde kalite kontrol görevlisi olarak çalışan müvekkilinin aylık ücretinin 1.600TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin dava dışı Kayahan İç ve Dış Ticaret A.Ş. bünyesinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin anılan şirket ile yapıldığını, bu nedenle müvekkili yönünden davanın taraf sıfatı yokluğundan reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı işveren ile davacı işçinin çalıştığı şirketlerin farklı tüzel kişiliğe sahip olduğu, bu şirketler arasında ihtiyari veya zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, ön inceleme duruşmasında davacıya taraf sıfatı yönünde beyanda bulunmak üzere süre verildiği, davacı vekilinin ise bir sonraki celsede birleştirme talebini dile getirdiği, açılan davada davalı şirkete taraf sıfatının yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece, önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, işçilik alacağı istemli eldeki davanın ilk davanın açıldığı mahkemede yargılaması devam ederken, davacı tarafından taraf sıfatında yanılma gerekçesiyle aynı yerde bulunan diğer iş mahkemesinde ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilme talepli dava açıldığı, açılan bu davada ikinci davanın açıldığı mahkemece birleştirme kararı verilerek dosyanın ilk davanın açıldığı mahkemeye gönderildiği somut olayda, ilk davanın açıldığı mahkemece direnmeye konu kararda, birleştirilen dava dosyası ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı görülmekle, mahkemece hüküm kurulurken karar tarihinden önce dava dosyası ile birleştirilen dava hakkında karar verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 166’ncı maddesinde davaların birleştirilmesi düzenlenmiştir. Buna göre; “(1) Aynı yargı çevresinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış davalar, aralarında bağlantı bulunması durumunda, davanın her aşamasında, talep üzerine veya kendiliğinden ilk davanın açıldığı mahkemede birleştirilebilir. Birleştirme kararı, ikinci davanın açıldığı mahkemece verilir ve bu karar, diğer mahkemeyi bağlar.

(2) Davalar, ayrı yargı çevrelerinde yer alan aynı düzey ve sıfattaki hukuk mahkemelerinde açılmış ise bağlantı sebebiyle birleştirme ikinci davanın açıldığı mahkemeden talep edilebilir. Birinci davanın açıldığı mahkeme, talebin kabulü ile davaların birleştirilmesine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren, bununla bağlıdır.

(3) Birleştirme kararı, derhâl ilk davanın açıldığı mahkemeye bildirilir.

(4) Davaların aynı veya birbirine benzer sebeplerden doğması ya da biri hakkında verilecek hükmün diğerini etkileyecek nitelikte bulunması durumunda, bağlantı var sayılır.

(5) İstinaf incelemesi ayrı dairelerde yapılması gereken davaların da bu madde hükmüne göre birleştirilmesine karar verilebilir. Bu hâlde istinaf incelemesi, birleştirilen davalarda uyuşmazlığı doğuran asıl hukuki ilişkiye ait kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi dairesinde yapılır.”

Görüldüğü üzere aralarında bağlantı bulunan ve aynı mahkemede açılmış olan davalar, yargılamanın her safhasında istek üzerine ya da mahkemece kendiliğinden birleştirilebilir. Bir yerde aynı düzeyde birden fazla mahkeme, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılır. Örneğin aynı yerde birden fazla iş mahkemesinin bulunması ve davaların bu mahkemelerde açılması durumunda, davaların birleştirilmesi açısından bu iş mahkemeleri aynı mahkeme sayılır.

Mahkeme, aralarında bağlantı bulunan davaların her halde birleştirilmesine karar vermek zorunda değildir; ancak tahkikatın (yargılamanın) daha iyi bir şekilde yürütülmesi için gerekli gördüğü hâllerde, aralarında bağlantı bulunan davaların birleştirilmesine karar verebilir (Kuru, B.: Hukuk Muhakemeleri Usulü, Altıncı Baskı C:3, İstanbul 2001, s.3439).

Davaların birleştirilmesi kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Birleştirilmesine karar verilen davalar, bir dosyada (ilk açılan dava dosyasında) birleştirilir. Mahkeme, birleştirilen davaları birlikte inceleyip karara bağlar; yani davaların tahkikat safhası müşterektir. Hükümde birleştirilen her dava için ayrı ayrı karar verilmesi ve hüküm fıkrasında, her dava için verilen kararın ayrı ayrı gösterilmesi gerekir (Kuru, s.3444-3445).

HMK’nın 166’ncı maddesinin birinci fıkrasında birleştirme kararının ikinci davanın açıldığı mahkemece verileceği ve bu kararın, diğer mahkemeyi (ilk davanın açıldığı) bağlayacağı açıkça belirtilmiştir.

HMK’nın 166’ncı maddesinin birinci fıkrasında birleştirme kararının ikinci davanın açıldığı mahkemece verileceği ve bu kararın, diğer mahkemeyi (ilk davanın açıldığı) bağlayacağı açıkça belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davacı vekili 04.12.2013 tarihli dava dilekçesi ile davalı ... Mak. End. Tic. A.Ş. aleyhine kıdem tazminatı istemli eldeki davaya açmış, davalı vekili 06.01.2014 havale tarihli cevap dilekçesinde ise taraf sıfatının bulunmadığından bahisle davanın reddini istemiştir.

Davalının taraf sıfatı yönündeki itirazları üzerine Mahkemece, 08.04.2014 tarihli duruşmada beyanda bulunması için davacı vekiline iki haftalık süre verildiği ve duruşmanın 15.05.2014 tarihine bırakıldığı görülmüştür.

Davacı vekili ise 12.04.2014 tarihli beyan dilekçesi ile, davalının Kayahan İç ve Dış Tic. A.Ş. olduğunu, bu nedenle tarafta yanılma meydana geldiğini, davayı gerçek hasım olan Kayahan İç ve Dış Tic. A.Ş.’ye tevcih ettiğini, bu şirketlerin grup şirketler olduğunu ve asıl davalı hakkında mevcut dava ile birleştirilmek üzere yeni bir dava açtığını mahkemeye bildirmiştir. Benzer beyanlar duruşma tutanaklarında da yer almıştır.

Konya 1. İş Mahkemesinin (ikinci davanın açıldığı mahkeme) 30.04.2014 tarihli ve 2014/279 E.-2014/298 K. sayılı birleştirme kararına konu dosya içeriği incelendiğinde, davanın 15.04.2014 tarihinde aynı alacak istemi ile açıldığı ve Konya 2. İş Mahkemesinin (ilk davanın açıldığı mahkeme) 2013/699 E. sayılı dava dosyası (direnmeye konu dava dosya) ile birleştirilmesinin talep edildiği, bu nedenle Konya 1. İş Mahkemesince 21.04.2014 tarihli müzekkere ile ilk davanın açıldığı mahkemeden birleştirilmesi istenen dosyanın incelenmek üzere istenildiği, anılan dosyanın 28.04.2014 tarihinde ikinci davanın açıldığı mahkemeye gönderildiği, ikinci davanın açıldığı mahkemece 30.04.2014 tarihinde tensip zaptı ile dosyaların birleştirilmesine karar verildiği, gerekçeli kararın ise 12.05.2014 tarihinde yazıldığı, 15.05.2014 tarihli müzekkere ile de birleştirilen dosyanın ilk davanın açıldığı mahkemeye gönderildiği, ilk davanın açıldığı mahkemenin de aynı tarihte direnmeye konu kararı verdiği anlaşılmıştır.

İlk davanın açıldığı Konya 2. İş Mahkemesince direnmeye konu karar verildikten sonra 20.05.2014 tarihli “İlgi sayılı yazınız ile mahkememiz dosyası ile birleştirilmesine karar verilen mahkemenizin 2014/279 esas sayılı dosyası mahkememiz dosyasına hüküm kurulduktan sonra gönderilmekle üzerinde bir işlem yapılmadan ekte gönderilmiştir.”şeklinde müzekkere ile birleşen dosyanın ikinci davanın açıldığı mahkemeye iade edildiği ve her iki mahkeme arasında birden fazla kez bu yönde yazışmaların yapıldığı görülmüştür.

Dolayısıyla direnmeye konu mahkeme kararı 15.05.2014 tarihli olup, karar tarihinden önce birleştirme kararı ile asıl davayla birleşen Konya 1. İş Mahkemesinin 30.04.2014 tarihli ve 2014/279 E.-2014/298 K. sayılı dosyası ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı görülmekle, 6100 sayılı HMK’nın 166’ncı maddesinin birinci fıkrasına göre birleştirme kararı ilk mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olduğundan, mahkemece hüküm kurulurken karar tarihinden önce dava dosyası ile birleştirilen Konya 1. İş Mahkemesinin anılan dosyası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması yerinde değildir.

Hâl böyle olunca direnme kararı Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcın yatırana iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.04.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19953, Karar No: 2010/1028, Tarih: 19.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19953 E.  ,  2010/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 19/01/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4042, Karar No: 2016/5460, Tarih: 10.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/4042 E.  ,  2016/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, dava dilekçesi ile özetle, davacının davalıya ait işyerinde işçi olarak çalışırken davalı işveren tarafından haklı veya geçerli bir sebep olmadan iş aktinin sendikal nedenle feshedildiğini, davacı ile birlikte birçok çalışanın iş aktinin aynı nedenle feshedilmiş olduğunu, davalının bu fesih sürecinde eşit işlem borcuna aykırı davrandığını, sendika seçme özgürlüğüne müdahale etmiş olduğunu, davacı ve diğer arkadaşlarının işten atılmasının gerçek nedeninin... Sendikası'na üye olmaları olduğunu, davacı ve işten atılan diğer arkadaşlarının diğer çalışanlara gözdağı vermek için işten atılmış olduklarını, tüm bu nedenlerle feshin geçersiz olduğunu belirterek, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle, davalı şirketin sendikal hak ve özgürlüklere karşı olmadığını, işyerinde...Sendikası'nın yetkili sendika olduğunu, bu sendika ile imzalanmış TİS'in 01.09.2014-31.08.2017 dönemi için yürürlükte olduğunu, işyerinde yetkili bir sendika bulunmasına rağmen başka bir sendikanın aynı dönemde yetki alıp faaliyette bulunmasının yasalara aykırı olduğunu, işyerinde 18.06.2015 tarihinde gece vardiyası çalışması sırasında sahur yemeği verilmediği gerekçesiyle çalışanların bir kısmının üretimi durdurup eylem başlattıklarını, işyerini işgal ettiklerini, bunun mahkeme tespiti ile ispatlandığını, bu tarihten sonra da çalışanların bir kısmının işi yavaşlatma şeklinde eylemlerine devam ettiklerini, bu eylemler nedeniyle 11.07.2015 tarihinde eylemleri organize eden 11 çalışanın iş aktinin sona erdirildiğini, 20.07.2015 tarihinde eylem ve protestoları organize eden 12 işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğini, 20.07.2015 tarihinde gece vardiyasında çalışan işçiler bir kısım çalışanların işyerini işgal etmek suretiyle çalışmayıp üretimin aksamasına neden olduklarını, bu hususun mahkemenin tespit kararı ile ispatlandığını, bu eylemin 27.07.2015 tarihine kadar devam ettiğini, ancak eylem yapan çalışanların üretimi tamamen durdurmaları, işyerini işgal etmeleri nedeniyle kolluk kuvvetlerince müdahale edilmek suretiyle eylem yapan çalışanların fabrika sahası dışına çıkarıldıklarını, bu süreçte eylem ve direnişe katılan 280'den fazla işçiden eylemde aktif rol oynayarak diğer işçilerin ve çalışanların üzerinde baskı kuran sadece 78 işçinin iş aktinin sona erdirildiğini, eyleme katılan işçilerin iyi niyetli olarak işveren yetkilileri tarafından noter huzurunda çalışmak için davet edildiklerini, ancak bunların bir çoğunluğunun işten atılan arkadaşları tekrar işe alınmadan çalışmayacaklarını ifade ederek işyerini terkettiklerini, bu nedenle bu kişilerin iş akitlerinin feshedildiğini, ancak çalışmak isteyen herkesin ayrım yapılmadan yeniden çalıştırılmaya başlandığını, fesih sebebinin sendikal nedene dayanmadığını, yapılan feshin haklı olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Anayasa'nın ''Grev ve Lokavt'' başlığını taşıyan 54.maddesinde, ''Toplu iş sözleşmesinin yapılması sırasında uyuşmazlık çıkması halinde işçilerin grev hakkına sahiptirler. Bu hakkın kullanılmasını ve işverenin lokavta başvurmasının usul ve şartları ile kapsam ve istisnaları kanunda düzenlenir. Grev hakkı ve lokavt iyi niyet kurallarına aykırı tarzda toplum zararına ve milli serveti tahrip edecek şekilde kullanılamaz. Grev ve lokavtın yasaklanabileceği veya ertelenebileceği haller ve iş yerleri kanun ile düzenlenir'' düzenlemesinin yer aldığı, 2010 yılında yapılan referandum ile maddenin ''siyasi amaçlı grev ve lokavt, dayanışma grev ve lokavtı, genel grev ve lokavt, iş yeri işgali, işi yavaşlatma, verimi düşürme ve diğer direnişler yapılamaz” şeklindeki 7.fıkrasının yürürlükten kaldırıldığı, Genişletilmiş Avrupa Sosyal Şartının 5.maddesinde, ''akit taraflar, çalışanların ve çalıştırılanların ekonomik ve sosyal çıkarlarını korumak için, yerel, ulusal ve uluslar arası örgütler kurmak ve bu örgütlere üye olma özgürlüğünü sağlamak veya geliştiren ek amacı ile ulusal mevzuatın bu örgütü zedelemesini veya zedeleyici biçimde uygulanmasını önlemeyi taahhüt eder'' kuralının olduğu ve İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi Türkiye'ye ilişkin kararlarında şartın ilgili hükümlerini de uyguladığı, Sendika Özgürlüğü ve Örgütlenme Hakkının Korunması hakkında 87 sayılı sözleşmenin 11.maddesinde benzer şekilde örgütlenme hakkının korunacağından söz edildiği, İLO 98 sayılı Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Sözleşmesi'nin 1.maddesine göre ''İşçiler çalışma hususunda sendika hürriyetine halel getirmeye matuf her türlü fark gözetici harekete karşı tam bir himayeden faydalanacaktır. Böyle bir himaye bilhassa bir işçinin çalıştırılmasını, bir sendikaya girmemesi veya bir sendikadan çıkması şartına tabi kılmak; bir sendikaya üye olmayı yahut çalışma saatleri dışında veya işverenin muvaffaktı ile çalışma saatlerinde sendika faaliyetlerine iştirak etmesinden dolayı bir işçiyi işinden çıkartmak veya başka suret ile onu izrar etmek; maksatları güden hareketlere mütaallik hususlarda uygulanacaktır'' şeklinde kurallara yer verildiği belirtilerek konuyla ilgili Anayasal ve uluslar arası düzenlemeler açıklanmıştır.

Mahkemece, işyerinde Mayıs 2015 döneminde başlayan sendika üyeliğinden toplu istifalardan ve... Sendikasına üyeliklerden söz edilmiş, 11/07/2015 tarihinde sendika temsilciliğine seçilen 11 işçinin iş sözleşmelerinin işverence feshedildiği buna tepki olarak davacıların ve iş yerinde çalışan diğer bir kısım işçilerin iş yerinde mesai saatleri dışında yemek ve çay molalarında ve işe giriş ve çıkış saatlerinde üretimi aksatmadan alkışlı ve sloganlı protestolarda bulundukları, 20/07/2015 tarihinde işveren tarafından bu eylemlerde öncülük ettiği tespit edilen ve yine... Sendikası'na üye olanlardan 12 kişinin bu sebeplerle iş akdinin feshedilmiş olduğu, bu durumu da protesto etmek ve işten çıkartılan arkadaşlarının yeniden işe iadelerini sağlamak için davacılar ve bir kısım çalışanların yemek ve çay molalarında, işe giriş ve çıkış saatlerinde işi ve üretimi aksatmayacak şekilde alkışlı ve sloganlı protestolarda bulundukları ancak iş yerinde yine aynı şekilde baskıların devam etmesi ve işten çıkartılan çalışanların işe iade edilmemesi ve kendilerinin de bu sebeple işten atılma baskısı altında olmaları ve bu korku içinde bulunmaları nedeni ile 20/07/2015 tarihinden 26/07/2015 tarihine kadar iş yerinde diğer çalışan işçileri ve üretimi engellemeyecek ve aksatmayacak şekilde üretim bölümleri dışındaki alanlarda oturarak çalışmadan bekleme şeklinde oturma eylemi yaptıkları, bu eylemin 6 gün sürdüğü, bu eylem sürecinde işverenin eyleme katılanların cep telefonlarına SMS göndererek idari izinli olduklarını belirterek eylemlerini sona erdirip işe başlamaları yönünde talepte bulunduğu, eyleme katılan çalışanların eyleme katılmayıp çalışmaya devam eden kişilere herhangi bir baskı ve müdahalede bulunmadıkları, 26/07/2015 tarihinde iş yerine çağrılan kolluk kuvvetleri tarafından eylem yapan kişilerin çıkartılarak eylemin sonlandırıldığı daha sonrasında işveren tarafından eyleme katılan sendikalı çalışanların cep telefonlarına SMS gönderilerek tekrar işe devam etmeleri hususunda görüşmek üzere iş yerine çağrıldıkları, iş yerine gelenlerin normal personel kartı ile giriş yaptırılmayarak güvenlik görevlileri tarafından misafir bölümünden içeri alındıkları, yapılan görüşmelerde bir kısım çalışanın işten atılan arkadaşlarının işe iade edilmeleri halinde ve kendilerine sendikal baskı uygulanmaması durumunda işe başlayabileceklerini belirtmeleri üzerine bu kişilerin güvenlik görevlileri çağrılarak iş yeri alanı dışına çıkartıldıkları ve bu şekilde iş sözleşmelerinin sona erdirildiği, eylemin sona erdiği gün 76 kişinin işten çıkartıldığı daha sonrasında bu eyleme katılmaları nedeni ile... Sendikası üyesi 242 kişinin iş akitlerinin sona erdirildiği işe başlatılan kişilerin işe başlamalarından kısa bir süre sonra... Sendikası'ndan istifa ettikleri ve çoğunluğunun tekrar iş yerinde örgütlü önceki sendikaları olan...Sendikasına geçiş yaptıkları..