muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5721, Karar No: 2024/6273, Tarih: 04.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5721 E.  ,  2024/6273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/592 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle öldürme suçundan Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/113 Esas, 2022/16 Karar sayılı kararı ile 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükümlü ...'nun, Covid-19 kapsamında izinli olduğu esnada 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10/2. maddesi gereğince 31.07.2023 tarihinden itibaren cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Nizip İnfaz Hâkimliğinin 31.07.2023 tarihli ve 2023/1880 Esas, 2023/1933 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesi talebinin kabulü ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna iadesine ilişkin Nizip İnfaz Hâkimliğinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/2260 Esas, 2023/2403 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 09.11.2023 tarihli ve 2023/592 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 05.06.2024 tarihli ve 94660652-105-27-2287-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/66030 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/66030 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Nizip İnfaz Hâkimliğinin 12.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.07.2024 tarihli ve 2024/66030 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, her ne kadar Nizip İnfaz Hâkimliğinin 12.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle hükümlü hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılmasına ve hükümlünün 5275 sayılı Kanun'un 105/A-6-a maddesi uyarınca açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de,

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 1. maddesinde yer alan, "Kazaî merciler, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile vakıf yükseköğretim kurumları, il özel idareleri, belediyeler, köy hükmî şahsiyetleri, barolar ve noterler tarafından yapılacak elektronik ortam da dâhil tüm tebligat, bu Kanun hükümlerine göre Posta ve Telgraf Teşkilatı Genel Müdürlüğü veya memur vasıtasıyla yapılır." şeklindeki düzenlemeye nazaran, kazai mercilerce verilen kararların 7201 sayılı Kanun hükümlerine göre tebliğ edilmesi gerektiği nazara alındığında,

Hükümlü hakkında Nizip İnfaz Hâkimliğinin 31.07.2023 tarihli ve 2023/1880 Esas, 2023/1933 Karar sayılı kararı ile cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir belgenin dosya içerisinde mevcut olmadığı, Nizip PTT Müdürlüğünün 27.11.2023 tarihli yazısı içeriğinde hükümlünün belirtilen adresinin kapalı olması nedeniyle yakınındaki başka bir adreste bulunan hükümlünün babaannesi Türkan Kafakıran'a tebliğ edildiğinin belirtildiği ve usülüne uygun tebliğ edilmediğinden denetim süresinin başladığından söz edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlünün hakkında verilen denetimli serbestlik kararından usulüne uygun şekilde haberdar edilmemesi karşısında, yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 4 yıl 2 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen 27.07.2023 tarihli ve 2023/1-387 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 27.07.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere Açık Ceza İnfaz Kurumuna alındığı ve aynı gün 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 24.08.2025 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 231.07.2023 tarihli ve 2023/1880 Esas, 2023/1933 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihi olan 31.07.2023 tarihinden itibaren 5 gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne dönme zorunluluğu olduğunu ve dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair İnfaz Hakimliğince 31.07.2023 tarihinde karar verildiği ve verilen bu kararın hükümlünün bildirdiği adrese tebliğe çıkarıldığı ancak tevzi saatinde adresin kapalı olduğu tespit edilmekle, dağıtımı yapan görevli tarafından Tebligat Kanunu hükümlerine göre işlem yapılması gerekirken, Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı şekilde başka bir adreste oturan babaannesine teslim edildiği anlaşılmakla, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

6. Ancak İnfaz dosyası içerisinde bulunan Nizip Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04.08.2023 tarihli ve 2023/386 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ belgesinde hükümlüye cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, bu nedenle 04.08.2023 tarihinden 09.08.2023 tarihine kadar Nizip Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmesi gerektiği yönünde açıklamanın bulunduğu, tebliğ eden İnfaz ve Koruma memurunun sicil numarasının, tebellüğ eden olarak hükümlünün isminin yazılı olduğu ancak uyapta yer alan kayıtta ıslak imzanın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

7. Ayrıca Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen ve hükümlüye tebliğ edilmesi gereken, bila tarihli, 2023/371 sayılı izin belgesinde hükümlünün 27.07.2023 tarihinde saat 16.00 da izne ayrıldığı, 15.08.2023 tarihinde izinden dönmesi gerektiğine ilişkin izin belgesinin olduğu ancak belgenin imzasız olduğu anlaşılmakla, hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilebilmesi açısından, görevliler ve hükümlü tarafından imzalanan izin belgenin aslı yada onaylı suretinin ve izin belgesinin hükümlüye verildiğine ilişkin bilgi ve belgelerin dosya içerisine alınması ve hükümlünün yokluğunda denetimli serbestlik kararı verilmiş olması ve verilen denetimli serbestlik kararından hükümlünün haberdar olmama ihtimaline binaen Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediğinin ve müracaat etti ise ne gibi işlem yapıldığının araştırılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

8. Nizip Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından düzenlenen 04.08.2023 tarihli ve 2023/386 sayılı Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne Nakil ve Tebliğ Tebellüğ belgesinin ıslak imzalı aslı ya da onaylı sureti getirtilip incelenmeksizin, tebliğ tebellüğ işlemi yapılmadı ise niçin bu belgenin düzenlendiği ayrıca hükümlüye tebliğ edilmesi gereken izin belgesinin aslı yada onaylı sureti getirtilip incelenmeksizin, hükümlünün izin bitim tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna müracaat edip etmediği, etti ise ne gibi işlem yapıldığı, hükümlünün UYAP sisteminde kayıtlı GSM numarasına cezasının infaz durumu ile ilgili SMS gönderilip gönderilmediği, gönderildi ise hangi tarihte gönderildiği araştırılmaksızın eksik inceleme sonucu verilen karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine ilişkin itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Nizip Ağır Ceza Mahkemesince verilen 09.11.2023 tarihli ve 2023/592 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14833, Karar No: 2025/6212, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14833 E.  ,  2025/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/445 E., 2023/634 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/165 E., 2023/64 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1255, Karar No: 2013/8560, Tarih: 23.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1255 E.  ,  2013/8560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında sahte çek tanzim ederek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada; suça konu çek üzerindeki sahtecilik yönünden Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce yapılan inceleme sonucu düzenlenen 27.11.2008 tarihli ekspertiz raporunda; inceleme konusu çekin tamamen sahte olarak üretildiği ve sahteciliğinin ilk nazarda dikkat çekmeyeceğinden iğfal kabiliyetinin bulunduğu hususunun yeterli gerekçe ile açıklandığı; raporda varılan sonucun dosyadaki bilgi/belgeler ve belgenin fotokopisi ile de uyumlu olduğu görülmekle, tebliğnamedeki belge aslı üzerinde mahkemece gözlem yapılmamasına ilişen 1 numaralı sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, sanığın suça meyilli kişiliği, suç işleme kastının yoğunluğu, şahsi, ekonomik, sosyal durumu ve suç işlemeyi alışkanlık haline getirmesi, meydana gelen zararın ağırlığı, fiilin işleniş şekli gözönüne alınarak dosya kapsamına uygun biçimde teşdit uygulandığı cihetle, tebliğnamedeki 2 numaralı düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ö.S.G.
Yargıtay — Esas No: 2013/28167, Karar No: 2014/5310, Tarih: 19.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/28167 E.  ,  2014/5310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/150926

MAHKEMESİ : İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/329 (E) ve 2013/75 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12717, Karar No: 2010/1231, Tarih: 10.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12717 E.  ,  2010/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ümraniye 2.İcra Mahkemesi

Tarih : 25.6.2009

Nosu : 768-793

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılardan ... Tic.A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemeye göre, sıra cetvelinin başka bir şikâyet dosyasından iptal edildiği gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı şirket ile davalılardan ... Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak şikâyet yargılaması usulüne tâbi iseler de, aleyhine şikâyet olunanlara savunma hakkı tanınabilmesi için İcra ve İflas Kanunu'nun 18 inci maddesindeki takdirin taraf teşkili sağlanması ve duruşma açılması yönünde kullanılması uygun olur.

2- Öte yandan aynı sıra cetveline ilişkin diğer bir şikâyet sonucunda sıra cetveli iptal edilmişse de, dosya içeriğinden bu iptal kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamıştır. Bu durumda mahkemece iptal kararının kesinleşip kesinleşmediği üzerinde durulmalı; varılacak sonuca göre yargılama gideri ve vekâlet ücretinin şikâyetteki haklılık durumuna göre yükletilmesine karar verilmeli ya da birleştirme gerekip gerekmediği düşünülmelidir. Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı yanın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1762, Karar No: 2011/8625, Tarih: 16.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1762 E.  ,  2011/8625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 21.10.2010 gün ve 2010/10357 Esas - 2010/17927 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava konusu taşınmazın 3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca düzenlemeye alınmasına ilişkin olarak, Pendik Belediye Encümeninin 26.04.2010 gün ve 328 sayılı kararı uyarınca parselasyon planı çalışmalarının tamamlanıp, tamamlanmadığının davalı idareden sorularak, parselasyon planı çalışmaları tamamlanmış ise buna ilişkin belgelerin getirtilmesinden sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.