muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12134, Karar No: 2010/13471, Tarih: 02.11.2010

.Dava konusu taşınmazların hava fotoğrafındaki konumları saptanıp, üzerinde...Köyüne ait 1, 2, 3, 4, 5 numaralı arazi kadastro paftaları 1/1000 ölçekte birleştirilmiş olarak, yine ve ... Köyüne ait 1, 2, 31, 32, 36, 83, 472 ve 293 parsel sayılı taşınmazların içinde bulunduğu arazi kadastro pafta veya paftalarda ne sonraki yıllarda fotogometri yöntemiyle düzenlenen paftalar varsa o paftalarda o tarihteki zilyetliğin varlığını gösterebilecek kullanım (tasarruf) çizgilerinin olup olmadığı, var ise şu andaki kroki çapları ile uyumlu olup olmadığı denetlenmelidir. Yapılan inceleme sonucu, komşu kadastro parsel dayanak kayıtlarının dava konusu taşınmazların toplu olarak bulunduğu yönü zilyetlikle kazanmaya elverişli olmayan nitelikteki herhangi bir taşınmaz olarak okumuyorsa, davacı kişiler yararına zamanaşımı zilyetliği ile kazanma şartlarının gerçekleştiği saptanan ve zemindeki kullanım durumuna göre oluşturulan bugünkü çapları ile 1970'li ve 1980'li yıllara ait hava fotoğrafında ve fotogometri yöntemiyle düzenlenen paftalarda görünen tasarruf çizgileri ile uyumlu olan taşınmazlar yönünden zilyetleri adına tapuya tescil kararı verilebileceği, hava fotoğraflarında ve fotogometri paftalarında kullanılan yer olarak gösterilmeyen taşınmazlar yönünden de şimdi olduğu gibi davanın ret edilebileceği düşünülerek, toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmelidir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 750.00.-YTL vekalet ücretinin davalı ... ORMAN YÖNETİMİ'nden alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 02/11/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3875, Karar No: 2012/10193, Tarih: 17.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3875 E.  ,  2012/10193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17419, Karar No: 2013/15590, Tarih: 02.10.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17419 E.  ,  2013/15590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/07/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet ve kullanılan ibareler nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen bir soruşturma kapsamında bilirkişi olarak görevlendirildiğini, soruşturma konusu evraklardaki imzaların davalıya ait olduğu kanaatine vardığı için bu doğrultuda bir rapor düzenlediğini, davalının kendisi aleyhine gerçeğe aykırı bilirkişilik suçlaması ile suç duyurusunda bulunduğunu, hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiğini, haksız şikayet ve dilekçede kullanılan ifadeler nedeniyle kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalı taraf yasal şikayet hakkını kullandığını ifade etmiş ise de; şikayet dilekçesindeki ifadelerle davacının kişilik hakkına müdahale ettiği, uyduruk rapor kelimesi ve şüpheliler lehine hareket edildiği iddiasının manevi tazminatı gerektirdiği kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Somut olaya gelince; davacının hazırladığı raporda, davalının itiraza uğrayan 5 adet maaş bordrosundaki imzaların dosyada bulunan diğer bordrolordaki imzalar ile karşılaştırıldığı, daha sonra yaptırılan bilirkişi incelemesinde imzaların sahte olduğunun anlaşıldığı, sahte bordrolar nedeniyle davalının işverenleri hakkında özel belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılama sonucunda cezalandırılmalarına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı, şikayet dilekçesinde şüphelerini dile getirmiştir. Şu durumda, emare olduğu kabul edilerek, davalının şikayet hakkını hukuka uygun sınırlar içinde kullandığının kabulü gerekir.

Mahkemece, şikayet için yeterli emare olması nedeniyle davalının yasal şikayet hakkını kullandığı sonucuna varılarak, istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, şikayet hakkının hukuka uygun kullanılmadığı gerekçesiyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19055, Karar No: 2015/22925, Tarih: 10.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19055 E.  ,  2015/22925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/113675

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2011/247 (E) ve 2013/3 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

22.08.2007 tarihi ile saat 19.45 ile 23.08.2007 tarihi saat 08.10 saatleri arasında tanık ait işyerinden suça konu çekin çalınmasından sonra 1.050 TL bedelli çekin 17.09.2007 tarihinde bankaya ibraz edilip tahsil edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tüm aşamalarda suça konu çeki tanık den kendisine tekstil ürünleri satmasına karşılık aldığını, çekte herhangi bir sıkıntının olup olmadığını bankadan teyit ettikten sonra tahsil ettiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, sanığın aldığını beyan etmesine rağmen ne şekilde 2. ciranta olarak isimli kişinin gözüktüğü açıklattırılarak, tanık sıfatıyla beyanları alınarak, çekteki ciro silsilesinde 2. ciranta olarak gözüken kişi olan suça konu çekteki yazı ve imzalarının kimin el ürünü olduğu yönünde bir tespitin yaptırılmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından isimli kişinin tespit edilerek, tespitinin mümkün olmaması durumunda çekteki diğer ve sanık alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri getirtilip söz konusu çek üzerindeki isimli kişiye atfen atılan imza ve yazının kimin eli ürünü olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolay istem gibi BOZULMASINA, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17814, Karar No: 2011/38914, Tarih: 17.11.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/17814 E.  ,  2011/38914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/209916

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2008

NUMARASI : 2008/163

SUÇ : Elektrik Enerjisi Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu sayacın suç tarihinden önce katılan kurum tarafından mühürlenip mühürlenmediği araştırılmadan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 492/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Katılan kurumun 17.03.2006 tarihli yazısında, sanık tarafından kaçak elektrik bedelinin taksitlendirildiğini, 12.01.2005 ve 07.11.2005 tarihli taksitlerin ödendiği, son taksidin henüz ödenmediğinin bildirilmesi karşısında, sanık tarafından son taksidin ödenip ödenmediği araştırılarak; 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13285, Karar No: 2015/17124, Tarih: 18.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13285 E.  ,  2015/17124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddine, davacı tarafın ihale bedelinin % 10'u oranında para cezasına mahkumiyetine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın ... ve ... yönünden aktif husumet yokluğundan reddine, davanın davacılar ... ve ... yönünden yukarıda anlatılan sebeplerden dolayı reddine, davacılar ... ve ...'ın ihale bedelinin % 10'u oranında 45.300,00 TL para cezasına mahkumiyetine karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre şikayetçilerin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5194, Karar No: 2013/9335, Tarih: 18.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5194 E.  ,  2013/9335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... . Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 29.12.2011 tarih ve 433/597 sayılı hükmün Daire'nin 20.12.2012 gün ve 4848/12711 sayılı ilamıyla reddine karar verilmişti. Davalı ... vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili; miras yoluyla intikal, taksim ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakılan ve dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı bulunan, tahminen 620 m2 yüzölçümündeki tapusuz taşınmazın vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... Belediye Başkanlığı vekilleri; ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın aktif dere yatağı olduğu ve dere yatağı etkisinden kurtulmuş olsa bile dava tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalılar lehine 1.200 TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir. Hükmün; esasa ilişkin bölümü davacı vekili ve vekalet ücretine ilişkin bölümü de ... vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece; davacı temyiz itirazından feragat ettiğinden davacının temyiz talebinin feragat nedeniyle ve ... vekilinin düzelterek onama isteğinin de gerekçe açıklanmadan Reddine karar verilmesi üzerine, davacı ... vekili, vekalet ücreti yönünden kararın düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine davalılar yararına 1.200 TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir. Yargılama sırasında daha yüksek değer belirlenmekle beraber bu değere göre karar ve ilam harcı tamamlanmadığına, dava dilekçesinde dava değeri 52.000 TL gösterilerek harcın bu değer üzerinden yatırıldığına ve dava redle sonuçlandığına göre yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 3/2. maddesi ile 12. maddesi birinci bölümü gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücreti takdiri doğru olmamıştır.

Davalı ... vekilinin karar düzeltme isteği bu bakımdan yerinde bulunduğundan kabulüyle, Dairenin maddi yanılgıya dayalı 20.10.2012 tarih ve 2012/4848-12711 Esas, Karar sayılı ... vekilinin düzeltilerek onama isteminin reddine ilişkin ilam bölümünün kısmen KALDIRILMASINA, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca Yerel Mahkeme hükmünün vekalet ücretine ilişkin bölümünün BOZULMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1481, Karar No: 2014/8499, Tarih: 05.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1481 E.  ,  2014/8499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/23-2013/188

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2011/23-2013/188 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı C.. S.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi.tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, İ.. T.. tarafından da 1987 yılında seslendirilen "S. isimli müzik eserinin söz ve müziğinin müvekkiline ait olduğunu, davalı şirketin yapımcı, diğer davalının icracı olduğu .. adlı albümde yer alan "D. D.. D.. isimli parçanın müziğinde müvekkilinin "S.. adlı eserinin müziğinin kullanıldığını, eser sahibi olarak da C.. C..gösterildiğini ileri sürerek FSEK 68'inci maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 28.08.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat yönünden talep sonucunu 10.500,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı C.. S.., iltibas ve tecavüzün bulunmadığını, bastırılan 2.000 adet CD'den sadece 50 adedinin satılabildiğini, doğduğu yörenin folklöründen esinlenerek dava konusu eseri oluşturduğunu, anonim özelliği bulunan bu eserin beste değil uyarlama niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, her iki eser arasında karşılaştırma sonucu pek çok bakımdan benzerlikler bulunduğu, melodik ve ritmik yapı, makam kullanımı, müzik cümlelerinin tekrarlanış özellikleri ve müzikal deyiş açısından ".. türküsünün . adlı türkünün örnek olarak alınması yoluyla oluşturulduğu, 1987 yapım tarihli "S. adlı türkünün 2010 yapım tarihli "D..D.. D.. türküsüne kaynaklık ettiği, davalı tarafından seslendirilen türkünün davacıya ait eserden türetildiği veya belli oranda aynen aktarıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile FSEK 68'inci maddesi uyarınca 10.500,00 TL maddi tazminatın avans faizi ile, FSEK 70/1'inci maddesi uyarınca takdiren 5.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı C.. S.. temyiz etmiştir.

Kararı, davalı C.. S.. temyiz etmiştir.

Dava, musiki eserinin izinsiz kullanımına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının eser sahibi olduğu kabul edilip davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de 5846 sayılı FSEK'in 8/1'inci maddesi uyarınca bir eserin sahibi onu meydana getirendir. Davacı, uyuşmazlık konusu "Sevdalıyım" adlı müzik eserinin beste ve güftesinin kendisi tarafından oluşturulduğunu, 1987 yılında İ.. T..tarafından seslendirilen . adlı albümde yer alıp bu albümden davalı tarafından kopya edilmek suretiyle icra edildiğini ileri sürerek işbu davayı açmıştır. Mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi heyetinin 07.10.2012 tarihli raporunda "davacıya ait olduğu iddia edilen ve davalının seslendirdiği türkünün anonim bir kültür ortamının ürünü olduğu, özgün birer beste kabul edilmelerini sağlayacak yenilik ve hususiyet sahibi olma niteliklerini taşımadıkları" mütalaa edilmiş, öte yandan karşılaştırılan müziklerin melodik ve yapı olarak aynısına yakın bir benzerlik içerdiği sonucuna varılmıştır.

Bir fikri ürünün eser niteliğini haiz olup olmadığı mahkemece re'sen dikkate alınacağı gibi, somut uyuşmazlıkta olduğu gibi eser sahipliğinin tartışmalı olması halinde mahkemece eser sahipliği sıfatının da sunulan delillerle birlikte re'sen göz önüne alınması gerekir. Eser sahipliği sıfatı aynı zamanda aktif ve pasif dava ehliyetinin tespitinde nazara alınacağından, mahkemece bilirkişi raporunda belirtilen açıklama itibariyle anonim eser olduğu belirtilen musiki eser nedeniyle davacının eser sahipliği sıfatını haiz olup olmadığının ve dolayısıyla 5846 sayılı FSEK'in 8'inci maddesi kapsamında işbu davayı açma hakkı bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı C.. S..'nin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı C.. S..'ye iadesine, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.