muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/42895, Karar No: 2015/34530, Tarih: 25.11.2015

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan 24.12.2012 tarihli ve itirazen alınan 18.12.2013 tarihli ..... raporu benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; alınan raporlar incelendiğinde hüküm kurmaya yeterli olmadığı görülmüştür. Bu durumda, mahkemece bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında beyin cerrahı ve nöroloji uzmanı olan akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi Kurulu aracılığıyla, "yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği ve davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı" hususlarında, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak davalıların kusurlu olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4144, Karar No: 2016/5224, Tarih: 09.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/4144 E.  ,  2016/5224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...........ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/621-2014/696

Taraflar arasında görülen davada ............ Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/12/2014 tarih ve 2013/621-2014/696 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10.05.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. M.... T........... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan S.. B..'ın davacı Banka ile visa kredi kartı üyelik sözleşmesi ve genel kredi sözleşmesini imzaladığını, diğer davalıların kredi kartı üyelik sözleşmesinde müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, kredi hesabının kat edilerek ihtar çekilmesine rağmen ödenmediğini, bunun üzerine kredi kartı borcu ve kredi borcu nedeniyle ayrı ayrı icra takibi yapıldığını, genel kredi sözleşmesi ile ipotek belgesine istinaden ayrıca ipoteğin paraya çevrilmesi suretiyle de takip başlatıldığını, itiraz üzerine takiplerin durduğunu ileri sürerek; davalı S.. B..'ın kredi kartından kaynaklanan ve diğer davalıların kefil olduğu 13.200 TL ile krediden kaynaklanan 9.850 TL alacağın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı S.. B.., zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, kefil oldukları borcun ödendiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, ........... İcra Müdürlüğü'nün 1998/4709 Esas sayılı dosyasına ilişkin olarak E........B........'nın davalı S.. B..'la yapılan visa kredi kartı üyelik sözleşmesine binaen başlattığı toplam 1.419,24 TL yönünden davacı vekilinin duruşmada söz konusu borcun bankayla yapılan protokol çerçevesinde ödenmiş olduğunu beyan ettiği, davacı bankanın davalı S.. B.. hakkında .......... İcra Müdürlüğü'nün 1998/2875 Esas sayılı dosyasında genel kredi sözleşmesine binaen 2.851 TLnin tahsili amacıyla yaptığı takip ve ........ İcra Müdürlüğü'nün 1998/2876 Esas sayılı dosyasında da aynı genel kredi sözleşmesi ve ipotek belgesine göre aynı miktar üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yaptığı takip dosyalarına konu alacağa aradaki sözleşme ilişkisine binaen 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiği ve böylece alacağın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kredi kartı ve genel kredi sözleşmesine dayalı asıl borçlu ve kefiller aleyhine açılan tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kredi kartı ve genel kredi sözleşmesine dayalı asıl borçlu ve kefiller aleyhine açılan tazminat istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununun zamanaşımı süresini kesen sebeplerin düzenlendiği 133. maddesi, “Aşağıdaki hallerde müruru zaman katedilmişolur: 1-Borçlu borcu ikrar ettiği, hususiyle faiz veya mahsuben bir miktar para veya rehin yahut kefil verdiği takdirde. 2-Alacaklı dava veya defi zımnında mahkemeye veya hakeme müracaatla veya icrai takibat yahut iflas masasına müdahale ile hakkını talep eylediği halde.” hükmünü haiz olup somut olayda, davalılar hakkında dava konusu edilen borçları sebebiyle icra takipleri yapılmış, icra dosyalarında bir kısım tahsilatlar yapılmış, yenileme taleplerinde bulunulmuştur. Yine, davalı S.. B.. tarafından davacı bankaya ibraz edilen 09/03/2006 ve 15/05/2007 tarihli dilekçelerle ticari kredi ile kredi kartından kaynaklanan borçların ödenmek istendiği, gerekli indirim ve kolaylığın sağlanmasının talep edildiği anlaşılmaktadır. 18/05/2006 ve 18/102007 tarihli dekontlarla da davalı S.. B.. tarafından bir kısım ödemelerde bulunulduğu görülmektedir. Bu durumda 818 Sayılı Borçlar Kanununun 133/1-2 bentlerinde düzenlenen hükümler nazara alınarak yapılan icra takipleri, davalı S.. B..'a ait ödeme beyanları, yapılan ödemelere ait banka dekontları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönde bir gerekçeye yer verilmeksizin zamanaşımı def'inin kabulüyle davanın reddi doğru görülmemiş, kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4722, Karar No: 2024/9018, Tarih: 16.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/4722 E.  ,  2024/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2023/886 Esas, 2024/266 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ticaret unvanı olarak kullandığı ve öncelik hakkına sahip olduğu "..." markasına uzun yıllardır sarfettiği emekle ticari itibar kazandırdığını, markayı ihdas edenin ve ona ayırtedicilik kazandıranın müvekkili olduğunu, davalının 2011/36489 sayılı "Bursa Kaynarca Termal" markasını kötü niyetle adına tescil ettirdiğini ileri sürerek 2011/36489 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının TÜRKPATENT nezdindeki itirazlarını yapmadığını, müvekkilinin dava konusu markayı aktif şekilde kullandığını, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, "Kaynarca" ibaresi yönünden davacının önceye dayalı üstün hak sahibi olduğu, davacının faaliyet gösterdiği hizmetler ile alakalı olarak davalı markasının hükümsüzlüğünün lazım geldiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TÜRKPATENT nezdinde davalı adına kayıtlı 06.07.2012 gün 2011/36489 nolu "Bursa Kaynarca Termal" ibareli markanın tescilli olduğu 43. sınıftaki mal ve hizmetlerden "geçici konaklama hizmetleri (gündüz bakımı (kreş) hizmetleri dahil)" yönünden ve 44. sınıftaki mal ve hizmetlerden "tıbbi hizmetler. güzellik bakımı hizmetleri" yönünden 556 sayılı KHK gereğince, kısmen hükümsüzlüğüne, diğer mal ve hizmetler yönünden talebin reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına ve tavzih talebinin Mahkemece kabul edilmiş olmasına göre davalı vekilinin

bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına ve tavzih talebinin Mahkemece kabul edilmiş olmasına göre davalı vekilinin

bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V.SONUÇ: Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11236, Karar No: 2006/13865, Tarih: 26.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/11236 E.  ,  2006/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi ile 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e  maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2005 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu DSİ hakkında ilamda öngörülen kamulaştırma bedelinin arttırılmasına ilişkin alacak takip edildiğine göre, yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının karar kesinleşinceye kadar anılan maddelerde yer alan oranlara göre yapılması zorunludur. O halde, kararın kesinleşme tarihi olan 06.02.2004 tarihine kadar 3095 sayılı Yasada öngörülen faiz uygulanmalı ancak, DSİ katma bütçeli daire olduğu için 01.01.2004 tarihi ile 06.02.2004 tarihi arasında işleyecek faize ilişkin olarak Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranının dikkate alınması gerekirken bu dönemi de kapsar şekilde 3095 sayılı Yasada öngörülen temerrüt faizi oranın uygulanması isabetsizdir. Mahkemece yukarıda belirtilen döneme ilişkin olarak bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8186, Karar No: 2019/857, Tarih: 24.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8186 E.  ,  2019/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın birlikte ikamet etmekte olduğu eşine 04/04/2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen 15 günlük yasal süre içinde defter ve belgelerini ibraz etmemek suretiyle "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan açılan kamu davasında; defter ve belge isteme yazısının dosya arasında bulunmaması; sanığın, sara hastası olması nedeniyle hiçbir şey hatırlamadığını, işyerini kapattığını, sara hastalığı nedeniyle defter ve belgelerin nerede olduğunu bilmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, defter ve belge isteme yazısının ilgili vergi dairesinden getirtilerek, defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenip istenmediğinin saptanması; sanığın hastalığına ilişkin belge ve kayıtlar araştırılarak, hastalığının 213 sayılı VUK'nin 13. maddesindeki mücbir sebeplerden olup olmadığı yönünde bir ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesi sağlık kurulundan veya tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5580, Karar No: 2011/2676, Tarih: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5580 E.  ,  2011/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak

HÜKÜM : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 137 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11860, Karar No: 2014/11366, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11860 E.  ,  2014/11366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Öte yandan, hüküm davalılardan ...;61 Merkez/Uşak" adresinde 13/05/2013 tarihinde 7201 Sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de dosyada davalı şirketin kayıtlı adresini gösteren ticaret sicil belgeleri bulunmamaktadır.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı .... ticaret sicilinde kayıtlı adresine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13474, Karar No: 2024/8188, Tarih: 21.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13474 E.  ,  2024/8188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

I) Sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 01.06.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı Kanun'un 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.06.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Kanun'un 152/2-a maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. 16.09.2021 tarihinde dosyaya sunulan dilekçe ekindeki Prof. ...Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenmiş olan 13.06.2019 tarihli Sağlık Kurulu Raporu ile sanıkta "Atipik Psikoz" rahatsızlığı olduğunun belirlendiği ve adli sicil kaydının incelenmesinde de sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın mevcut olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca suç zamanı olan 07.05.2015 tarihi itibarîyla işlediği fiilin hukukı anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya önemli derecede olmamakla birlikte fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan ya da tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden heyet raporu alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı Kanun'un 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “Verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “İki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “Bir katına” ibaresinin eklenmiş olduğu gözetilmeden sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesi uyarınca verilen cezanın aynı Kanun’un 152/2-a maddesi uyarınca 3/2 oranında arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.