muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6818, Karar No: 2019/5142, Tarih: 06.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6818 E.  ,  2019/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Güvenlik ... Eğitim Hizm. Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketler nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, çalışmasının halen devam ettiğini, işyerinde 24 saat çalışma – 24 saat dinlenme şeklinde vardiyalı çalışma düzeninin bulunduğunu, müvekkilinin günlük 12 saate varan çalışması olduğunu, resmi ve dini bayramlarda da aynı şekilde çalıştığını, çalışmalarının karşılığında hak kazandığı ücretin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri tarafından cevap dilekçesi ibraz edilmemiş olup; davalı ... Güvenlik ... ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı ... Güvenlik ... ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazına davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı itirazı geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazının geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı itirazına davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı itirazı dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını 16.10.2015 tarihinde ıslah etmiş olup, ıslah dilekçesi davalı ... Güvenlik ... ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'ne 26.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı tarafından 06.11.2015 havale tarihli dilekçede zamanaşımı itirazı ileri sürülmüştür. Süresi içerisinde ileri sürülen zamanaşımı itirazının ıslaha karşı zamanmaşımı itirazı olduğu kabul edilmek suretiyle, davacının hak kazandığı alacaklarının miktarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir. Her ne kadar mahkemece, davalının ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi amacıyla ek rapor kapsama aldırılmış ise de, ek raporda yapılan değerlendirmenin hatalı olduğu anlaşılmıştır. Zira ek raporda, ıslah zamanaşımına uğramayan miktarın davacının toplam talebinin altında olduğu dikkate alınarak, dava dilekçesindeki ve ıslah dilekçesindeki miktarların zamanaşımına uğramadığı belirtilmiş olup; Mahkemece de davacınınn taleplerinin zamanaşımına uğramadığı kabul edilerek kök rapordaki miktarlara hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılması gereken, 06.11.2015 tarihinden önceki taleplerin zamanaşımına uğradığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ıslah zamanaşımına uğramayan kısmının hesaplanması, dava dilekçesinde her bir alacak için belirtilen miktarların zamanaşımına uğramadığı kabul edilerek ilgili taleplere eklenmesi, toplam hesap edilen miktar üzerinden %30 hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle talep konusu alacakların hesaplanmasıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, yukarıda belirtilen şekilde yapılacak hesaplamadan sonra, ıslah zamnaşımına uğrayan ve bu sebeple reddedilen alacak bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilmeyeceği yeniden değerlendirilmelidir.

3-Taraflar arasında, davalı ... Güvenlik ... ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'nin işçilik alacaklarından doğan sorumluluğunun sınırlı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmkatadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6.ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6.ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir.

Somut olayda davacının 01.06.2008 - 31.12.2013 tarihleri arasında davalı ... Güvenlik ... ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. nezdinde, 01.01.2014 tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar da diğer davalılar nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından ve tanık beyanlarından işverenlerin değişmesine rağmen faaliyet gösterilen işyerinin ve işin aynı olduğu, davalılar arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğu anlaşılmıştır. Dava tarihi ise 01.07.2014 olup, devirden itibaren iki yıllık süre içerisinde davanın açıldığı sabittir. Bu sebeple devreden davalı ... Güvenlik ... ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'nin hüküm altına alınan işçilik alacaklarından devir tarihinden önceki döneme ilişkin miktar ile sınırlı olarak sorumlu olduğu gözetilerek müştereken-müteselsilen sorumluluğun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karara verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9179, Karar No: 2015/11676, Tarih: 09.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9179 E.  ,  2015/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/12/2014 tarih ve 2012/312-2014/366 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sefa Er tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalının dava dışı ....' nin temsile yetkili ortakları olduğunu, şirketin vergi borçlarının olması nedeni ile davalının şirketi ve borçlarını müvekkilinin sırtına bırakıp başka bir şirket kurduğunu müvekkilinin şirketin bütün vergi borçlarını, çeklerini, kredilerini ve diğer ödemelerini yaptığını, vergi borçlarından, çeklerden dolayı şirketi temsile ve ilzama yetkili olması nedeniyle davalının da hukuki ve cezai sorumluluğunun bulunduğunu, davalının müvekkilince yapılan ödemeler sonucu haksız olarak zenginleştiğini ileri sürerek müvekkilinin yapmış olduğu ödemelere karşılık davalının payı oranında fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; tarafların ortağı olduğu şirketin tasfiyesine karar verildiğini, şirketin faaliyeti 5 yıldan fazla zamandır durdurulduğunu ve iddia edildiği gibi borç ya da vergi ödemesinin söz konusu olmadığını, bu hususların tasfiye dosyasında ele alındığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tarafların ortağı olduğu şirketin feshine karar verildiği, şirketin tasfiye aşamasında olduğu, davacının bizatihi kendisinin yapmış olduğu ödemelerden davalının payına düşen miktarın 4.538,60 TL olarak tespit edildiği, davacının ödediğini iddia ettiği diğer ödemelerin şirket adına yapıldığının kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 4.538,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket müdür ve ortağının şirketin diğer müdür ve ortağı aleyhine açmış olduğu alacak davası olup, davacı sadece kendisinin şirket adına yaptığı harcamalara davalının da katılması gerektiğini iddia ederek işbu davayı açmış, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, şirketin acz içinde veya gayri faal olduğunu, bu nedenle borçları kendisinin ödemek zorunda olduğunu iddia etmemiştir. Bu durumda davacı, şirketin borçlarını ödediğine göre bu parayı dava dışı şirketten talep edebilir. Bu nedenle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2260, Karar No: 2019/7188, Tarih: 25.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2260 E.  ,  2019/7188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında 4 kez, TCK’nın 157/1, 52, 58 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

23/12/2014 tarihli iddianamede, sanığın, suç tarihinde katılan ...’ın kıraathanesine gelerek, kendisini doktor olarak tanıtıp, ... Devlet Hastanesi’ne tayininin çıktığını, bir kaç sokak ilerinde eşine eczane açacağını, bunun için dükkan kiraladığını söyleyerek, katılanlar ve müştekilerin güvenini kazanıp, çeşitli bahanelerle katılan ve müştekilerden haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eylemin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16754, Karar No: 2012/23513, Tarih: 04.07.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16754 E.  ,  2012/23513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keşan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Pendik İcra Müdürlüğüne gönderileceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının mahsubuna bakiye 5,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10139, Karar No: 2016/13476, Tarih: 21.10.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/10139 E.  ,  2016/13476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itiraz talebi hakkında kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz talep eden vekili, borçlular tarafından müvekkiline verilen 25.12.2015 tanzim ve 08.02.2016 vade tarihli 12.000 TL bedelli bononun vadesinde ödenmediğini, borçlunun mal kaçırma ve adres değiştirme ihtimali bulunduğunu belirterek, ihtiyati haciz isteminde bulunmuş mahkemece, ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz edenler vekili, ihtiyati haciz konusu senet üzerindeki imzaların tamamının kefil sıfatı ile ...’e ait olup, müvekkili şirketin imzasının bulunmadığını, müvekkili şirketin yetkililerinin talep dışı ... ve ... olduğunu, senet üzerinde ise şirketin ünvanı ve yetkililerinin imzasının bulunmadığını, keşideci imzasını taşımayan senedin kambiyo evrakı vasfına sahip olmayıp geçersiz olduğunu, ayrıca ihtiyati haciz talep eden şirkete borcun da bulunmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz kararının dayanağı olan senedin keşidecisinin ... Gıda Unlu Mam. Ltd. Şti., lehdarının ...Kağıt ve Orman Ür. İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti, kefilinin ise ... olduğu, senet üzerinde keşideci ve kefil imzalarının çıplak gözle bakıldığında dahi birebir aynı mahiyette bulunduğu, keşideci şirket kaşesinin veya yetkili temsilcilerinin başkaca bir imzası mevcut olmadığı gibi muterizin itirazının da bu yöne ilişkin olduğu, itirazın İİK’nun 265. maddesindeki koşulları taşıdığı gerekçesiyle itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiş, bu karar ihtiyati haciz talep eden vekilince temyiz edilmiştir.

İİK’nun 265. maddesinde borçlunun, kendisi dinlenilmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı itiraz edebileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili, ihtiyati hacze konu bonodaki imzaların aynı olduğu, senet üzerinde şirket yetkililerine ait herhangi bir imza bulunmadığı, bu nedenle senedin keşideci imzasını taşımadığı için kambiyo vasfında olmadığını savunmuştur. İtiraz edenler vekilinin itiraz sebebi olarak ileri sürdüğü hususlar İİK’nun 265. maddesinde sınırlı olarak sayılmış bulunan sebeplerden olmayıp, mahkemece ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmesi doğru bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1935, Karar No: 2019/2360, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1935 E.  ,  2019/2360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/761, Karar No: 2023/2592, Tarih: 09.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/761 E.  ,  2023/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/781 E., 2022/1391 K.

DAVA TARİHİ : 05.01.2017

İLK DERECE MAHKEMESİ : ...(...) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/11 E., 2019/37 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı-temlik alan tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-temlik alan tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı; ...'de emlak işiyle uğraşan, emlak ve ... takibi konusunda tecrübeli ve güvenilir bir tacir olduğunu, davalının turizm işiyle uğraştığını, davalının yeni yatırım yapmak amacıyla Maliye Hazinesine ait ... İlçesi, ... Mevkii, 13001 sayılı parseli turistik tesis yapmak için 49 yıllığına kiralamak istediğini, bu nedenle davalı ile arasında 28.06.2008 tarihli protokol yapıldığını, bu protokol uyarınca ... takibi ve işin gerçekleştirilmesi karşılığında davalı tarafın 400.000,00 TL ödeme yapacağının kararlaştırıldığını, üzerine düşen yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak davalı tarafın 25.000,00 TL peşin ödemenin dışında kalan bakiye ödemeyi yapmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin dava tarihine kadar işlemiş faiziyle ve hüküm tarihi itibariyle ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Yargılama sırasında davacı alacağını 09.11.2018 tarihli temlik sözleşmesi ile ...'ya temlik etmiştir. Temlik alan davacı ...; 24.12.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile 334.542,00 TL alacağın 10.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3. İstinaf aşamasında temlik alan davacı ... ise, alacağını 12.04.2019 tarihli temlik sözleşmesi ile dava dışı ... temlik ettiğini 19.04.2019 tarihli beyan dilekçesiyle bildirmiştir.

II. CEVAP