muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4344, Karar No: 2012/6430, Tarih: 19.04.2012

Kararı, davacı vekili ile davalı Arıcı Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve İİK.’nun 89/1. maddesi uyarınca keşide edilen haciz ihbarnamelerinin davalı ... şirketine tebliğinin, 01.03.2006 tarihli temliknamenin tebliğinden önce gerçekleşmiş olması nedeniyle, davalı ... şirketinin icra dosyalarına yaptığı ödemelerin, BK.’nun 165. maddesi uyarınca iyi niyetli ödeme olup, davalı sigortacıyı ödediği toplam (104.466) TL. için borcundan kurtaracak olmasına, yine BK.’nun 169. maddesi uyarınca dava konusu alacağın temliki işlemi ivazlı yapıldığından, mahkemece (104.466) TL. yönünden davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalı şirket hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Dava, BK.’nun 162 vd. maddeleri uyarınca, temlik alınan alacağın, alacağı temlik edenden ve borçludan tahsili istemine ilişkindir.

Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin, diğer davalı ... şirketinden, anılan şirkete sigortalı bulunan işyerinde gerçekleşen hasar nedeniyle alacaklı olduğu ve doğan sigorta tazminatı alacağının, davacıya temlik edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin temsilcisi İsmail Arıcı tarafından, kendisi adına ve hesabına düzenlenen 21.12.2005 tarihli temliknamenin geçerli kabul edilmesi mümkün değildir. Zaten, davalı ... şirketinden alacaklı olanın dava dışı İsmail değil, davalı şirket olduğunun, bu nedenle de anılan temliknamenin geçersiz bulunduğunun fark edilmesi üzerine, 01.03.2006 tarihli ikinci temlikname düzenlenmiştir. Noterden düzenlenen 01.03.2006 tarihli temliknamede, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. tarafından, davalı ... şirketince ödenecek (104.466) TL. dahil tüm alacaklarının davacıya temlik edildiği bildirilmiştir. Bu temlikname ise davalı ... şirketine 13.03.2006 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Bu halde temlikten sonra yapılacak haciz, rehin vs. işlemlerin anılan alacak üzerinde herhangi bir hak bahşetmesi veya temlikten haberdar olan sigortacının, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin diğer alacaklılarına ödeme yaparak borcundan kurtulması mümkün değildir.

Bu halde temlikten sonra yapılacak haciz, rehin vs. işlemlerin anılan alacak üzerinde herhangi bir hak bahşetmesi veya temlikten haberdar olan sigortacının, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin diğer alacaklılarına ödeme yaparak borcundan kurtulması mümkün değildir.

Somut uyuşmazlıkta ise davalı ... şirketinin Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin diğer alacaklılarına toplam (104.466) TL. tutarında ödemede bulunduğu, bu ödemelerin, İzmir 16. İcra Müdürlüğü’nün 2004/8424 E. ve 2004/8795 E. ile Eskişehir 2. İcra Müdürlüğü’nün 2005/140 E. sayılı icra takip dosyalarından yapıldığı, bu takip dosyalarından keşide edilen 1. haciz ihbarnamelerine, davalı ... vekili tarafından, takip borçlusu Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin müvekkili nezdinde tahakkuk etmiş bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle itiraz edilip takiplerin durdurulduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar bu şekilde yapılan itiraz ile icra prosedürünün devamı engellendikten sonra, takip borçlusunun borçlu olduğu iddia edilen şeyin zimmetinde sayılması durumu mümkün olmadığından, tekrar İİK.’nun 89/1 haciz ihbarnamesinin gönderilmesi ve sigortacının ödeme yapması mümkün değilse de, alacağın daha sonra doğması halinde yeniden 89/1 ihbarnamesi gönderilmesi mümkündür (Mustafa Oskay/Coşkun Koçak/Doç. Adnan Değnekli/Ayhan Doğan, İİK. Şerhi, Ankara 2007, s:2646).

Somut uyuşmazlıkta da davalı ... vekili tarafından yapılan itirazdan sonra, bu kez takip borçlusu Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin müvekkili sigorta şirketi nezdinde alacağının doğduğunun bildirilmesi üzerine, davalı sigortacıya yeniden 1. ve ardından da 2. ve 3. haciz ihbarnameleri gönderilmiş ve ödemeler de 11.05.2006 tarihinde yapılmıştır. Dolayısıyla tüm icra dosyalarında işbu davanın konusu olan alacağın temliki işleminden önce haciz işlemleri uygulanmış bulunduğundan, davalı sigortacının yaptığı ödemeler de iyi niyetli olup, BK.’nun 165. maddesi uyarınca davalı ... şirketini, ödenen kısım için borcundan kurtarmıştır.

Ancak hem davacı hem de davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. vekillerince, hasar miktarının gerçekte (104.466) TL.’nın çok üzerinde olduğu, bu konuda düzenlenen 08.01.2005 tarihli mutabakat zaptının, Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin müzayaka halinden istifade ile imzalatıldığı için mutlak butlanla geçersiz bulunduğu savunulmuştur. Mahkeme ise bu zaptın bir ibra sözleşmesi niteliğinde olduğundan, gabin nedeniyle iptalinin ancak sözleşmenin taraflarınca istenebileceği, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin diğer davalı ... şirketince görevlendirilen eksperin şahsına yönelik beyanlarını içeren 10.01.2005 tarihli dilekçesinin, bu yönde bir itiraz sayılamayacağı gerekçesiyle anılan savunmaya itibar etmemiştir.

Gerçekten de sözleşmelerin nispiliği ilkesi gereği, gabine uğrayan kişi sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmedikçe o sözleşmenin iptali mümkün değildir. Ayrıca sözleşme ile bağlı olmama bildiriminin sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde (bu nedenle re’sen nazara alınır) yapılması gerekir. Sözleşme mevzuu üçüncü kişiye devredilse dahi bildirim temlik edene yapılmalıdır. Bildirim bir şekle bağlı değildir. Yazılı veya sözlü yapılabileceği gibi dava yoluyla da yapılabilir. Dolayısıyla bildirimin yapıldığı şahitle de ispat edilebilir. Bu bildirimin tek taraflı ve karşı tarafa tevcihi gereken bir beyan niteliğinde olması nedeniyle, bir yıllık süre içinde karşı tarafa gönderilmesi yeterlidir. Sürenin geçmesinden sonra ulaşması sonuca etkili değildir. Gabine maruz kalan taraf, karşı edimi kabul etmek, ona tasarrufta bulunmak veya bir yıllık sürede sözleşme ile bağlı olmadığını bildirmemek suretiyle sözleşmeye açık veya örtülü icazet verebilir (Eraslan Özkaya, Gabin Davaları, Ankara 2000, s:32, 33).

Somut uyuşmazlıkta ise mahkemenin 08.01.2005 tarihli mutabakat zaptının bir ibra sözleşmesi niteliğinde olduğu ve gabin nedeniyle iptalinin ancak sözleşmenin taraflarınca istenebileceği gerekçesi yerinde ise de, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin bu yönde bir itirazda bulunmadığı gerekçesi yerinde değildir. Zira öncelikle davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. temsilcisi İsmail’in 08.01.2005 tarihli mutabakat zaptından hemen iki gün sonra, 10.01.2005 tarihinde kaleme aldığı dilekçesindeki ibarelerin, davalı ... şirketince yapılan işleme itiraz niteliğinde olduğu kabul edilmelidir. Aksi kabul edilse dahi Arıcı Ayakkabı Ltd.

Şti. tarafından davalı ... aleyhine Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nde 2005/1720 E. ile 04.10.2005 tarihinde açılan davada, sigorta eksperinin baskısı altında bir takım evrak imzalandığını bildirmek suretiyle şimdilik (1.000) TL.’nın tahsili istenmiştir. O halde dava konusu alacağı davacıya temlik eden davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti., hasar miktarını belirleyen sözleşmenin gabin nedeniyle geçersiz olduğunu, BK.’nun 31. maddesi uyarınca bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde, diğer davalı sigortacıya bildirdiğinden, temlik alanın bu alacağın miktarını belirleyen sözleşme ile bağlı olduğu yönündeki mahkeme gerekçesine itibar edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacağını temlik alan davacının, diğer davalı ... şirketinden talep edebileceği gerçek zarar miktarının ne olduğunun tespit edilmesi, ardından da gabinin objektif ve subjektif koşullarının somut olayda mevcut olup olmadığının değerlendirilip neticesine göre bir karar verilmesi gereklidir.

Bu durumda mahkemece, öncelikle davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.’nin sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacağını temlik alan davacının, diğer davalı ... şirketinden talep edebileceği gerçek zarar miktarının ne olduğunun tespit edilmesi, ardından da gabinin objektif ve subjektif koşullarının somut olayda mevcut olup olmadığının değerlendirilip neticesine göre bir karar verilmesi gereklidir.

Gerçi mahkemece de aynı doğrultuda karar verilmişse de bu noktada dikkat edilmesi gereken bir başka husus da, yeniden yapılacak yargılama sırasında da BK.’nun 169. maddesi hükmünün nazara alınması gerektiğidir. Zira yukarıda açıklanan inceleme neticesinde, 08.01.2005 tarihli mutabakat zaptının gabin nedeniyle geçersiz olduğu sonucuna varılırsa, bu kez davacının (104.466) TL.’nı aşan alacağını, BK.’nun 169. maddesi uyarınca, sadece davalı ... şirketinden talep etme hakkı olacağından, mahkemece (104.466) TL.’nı aşan alacağın da sadece davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmesi gerekecek, davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. ise ancak, temlik ivaz karşılığı yapıldığından, bu kısmın davalı sigortacıdan tahsilinin mümkün olmaması halinde, BK.’nun 169/2. maddesi uyarınca sigortacının aczi hariç, bu borçtan sorumlu olacaktır. “Alacağı devralanın devredene rücu edebilmesi, borçludan alacağı tahsil için gerekli her çareye başvurmuş olmasına rağmen alacağı tahsil edemediği hususunu ispat etmesi koşuluna bağlıdır.” (Yargıtay 11. HD. 03.01.1980 tarih ve 1980/80 E.-401 K.). Yine “Temlik edenin idarede (temlik borçlusunda) alacağı bulundukça, temlik alan BK.’nun 169. maddesine dayanarak temlik edene karşı istekte bulunamaz.” (Yargıtay 4. HD. 12.01.1973 tarih ve 1973/16178 E-301 K.). (Turgut Uygur, Borçlar Hukuku, Ankara 2003, Cilt:4, s:4437 vd.).

Bu durum karşısında mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yukarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı ile davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz taraflar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Arıcı Ayakkabı Ltd. Şti.'ye verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20145, Karar No: 2014/1505, Tarih: 06.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/20145 E.  ,  2014/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki temyiz dilekçesinin davalılar vekili Avukat ...'ya ait olduğu ancak temyiz harcını yatıran kişinin davacı kurum vekili olduğu anlaşılmaktadır. Bu çelişkinin giderilerek; davacı vekilinin temyizi varsa temyiz dilekçesinin dosyaya konulması, davalı vekili temyiz harcını yatırmamış ise sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8272, Karar No: 2014/9229, Tarih: 09.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8272 E.  ,  2014/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/231-2014/40

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, asıl dava ile müvekkillerinin murisi ve desteği F. B.'un davalıların işleteni, sürücüsü olduğu araçların karıştığı trafik kazası sonucu hayatını kaybettiğini belirterek davacı eş için 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi, davacı çocuklar Ayşe, Ömer ve Fatma için 1.000,00'er TL maddi ve 5.000,00'er TL manevi, diğer davacı çocuklar için 3.000,00'er TL manevi tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalılardan müşterek müteselsilen tahsilini talep etmiş, 30.09.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile Güvence Hesabı ve R. Sigorta A.Ş tarafından yapılan ödemeleri mahsup ederek bakiye kısım için maddi tazminat taleplerini 44.452,00 TL artırdıklarını belirtmişlerdir.

Birleştirilen dava ile davacı vekili meydana gelen trafik kazası sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek 40.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile asıl dava yönünden; taleple bağlı kalınarak, davacı eş Sabro için 29.172,00 TL, çocuk Ayşe için 1.110,70 TL, Fatma için 4.173,00 TL, maddi tazminata karar verilmiş, davacı Ömer'in maddi ve manevi tazminat talebi Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği için bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, birleştirilen dava yönünden verilen karar onanarak kesinleştiği için bu konuda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, hüküm; davalılardan S.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan S.. B.. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemenin bozma ilamından önceki kararı davalılardan D.. H.. ve S.. B.. vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş, bu halde davacı tarafın temyiz etmediği miktar davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmuştur. Bozma kararı çerçevesinde ilk kararda kabul edilen miktar üzerinden ödeme tarihine kadar yasal faiz hesaplanarak güncelleme yapılması gerekirken, yeni asgari ücret verileri esas alınarak tespit edilen miktar üzerinden tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2- Mahkemenin bozma ilamından önceki kararı davalılardan D.. H.. ve S.. B.. vekillerinin temyizi üzerine bozulmuş, bu halde davacı tarafın temyiz etmediği miktar davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturmuştur. Bozma kararı çerçevesinde ilk kararda kabul edilen miktar üzerinden ödeme tarihine kadar yasal faiz hesaplanarak güncelleme yapılması gerekirken, yeni asgari ücret verileri esas alınarak tespit edilen miktar üzerinden tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan S.. B.. temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılardan S.. B..'nın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen yararına BOZULMASINA 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7246, Karar No: 2020/12156, Tarih: 29.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7246 E.  ,  2020/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine;

Katılan ... hakkında 30.12.2015 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından verilen adli muayene raporunda ''burun kemiğinde kırığa neden olan yaralanmayla ilgili yüzde sabit iz açısından değerlendirme yapılabilmesi için olay tarihinden önce olaya yakın zaman diliminde çekilmiş fotoğraflarının temininin gerektiği'' nin belirtilmesine karşın bu hususla ilgili eksiklik giderilmeden yargılamaya devam edilerek eksik kovuşturma yapıldığı, bu haliyle söz konusu raporun yetersiz olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmanın yüzde sabit iz açısından değerlendirilmesinin (5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki unsurları kapsayacak) duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapor ile yetinilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 29.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/284, Karar No: 2017/412, Tarih: 17.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/284 E.  ,  2017/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Ankara Numune Hastanesi'nin heyet raporuna göre, “zeka geriliği” nedeni ile %50 özürlü bulunan ve hakkında kısıtlama kararı verilen katılan ile aynı mahallede oturan ve bu rahatsızlığından haberdar olan sanıkların, katılan ile bu durumundan faydalanmak için samimiyet kurdukları, ardından da sanık ...'ün katılanı kandırarak ...bank ve ...bank'a götürüp, katılan adına kredi kartı aldırdığı ve daha sonra birlikte bu kredi kartı ile harcama yaparak nakit para çektikleri, daha sonra ise sanıkların bu kez katılanı aynı mahallede bulunan tanık ...'a ait Vestel bayisine götürerek laptop ve televizyon aldırdıkları, ardından da alınan bu eşyaları alıp götürdükleri, sanıkların bu surette akıl hastası olan katılanın algılama yeteneği zayıflığından faydalanmak suretiyle dolandırdıkları iddia olunan somut olayda,

Dosya içerisinde mevcut heyet raporuna göre akıl hastası olduğu sabit olan katılanın, katıldığı oturumlarda farklı beyanlarda bulunması ve sanıklar lehine verdiği ifade esas alınarak karar verilmesi ile dosyada ismi geçen tanıkların duruşmaya çağrılarak dinlenilmemiş olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle algılama yeteneğinin çok zayıf olması veya hiç olmaması halinde, aldatılması gereken bir irade söz konusu olmayacağından dolandırıcılık suçundan bahsedilemeyeceği, eylemin hırsızlık suçuna vücut vereceği gözetilerek katılanın akıl hastalığının bulunup bulunmadığı, akıl hastalığı var ise algılama yeteneğinin derecesi ve olaya ilişkin beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği hakkında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesi veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden kurul raporu alınması ve suça konu eşyaların alındığı ... bayisi yetkilisi ...'ın duruşmaya çağrılarak suça konu eşyalar alındığı sırada katılanın yanında sanıkların bulunup bulunmadığı, bulunuyorlar ise katılana her hangi bir müdahalelerinin olup olmadı, suça konu eşyaların tesliminin kime yapıldığı hususlarının sorulması, yine kredi kartı başvurularının yapıldığı banka görevlilerinin tespiti ile katılanın başvuru esnasında yalnız mı yoksa sanık ... ile birlikte mi geldiğinin sorulması, ayrıca sanık ...'in savunmasında bahsi geçen ...'ın olaya ilişkin beyanlarının alınması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların savunmalarının doğruluğu araştırılarak, hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3760, Karar No: 2008/4677, Tarih: 03.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/3760 E.  ,  2008/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* bozulmasına dair Dairemizin \* 5.12.2007 gün ve \* 3196-16969 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (170.00)'er YTL. para cezasının, Harçlar Kanunu uyarınca (28.90)'er YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyenlere yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 03.04.2008 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* yoksulluk ve iştirak nafakasının artırımı konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.