muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14409, Karar No: 2015/269, Tarih: 14.01.2015

ihtiyaçların tamamen farklı olduğu, bu nedenle başvurunun davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlaması, itibarına zarar verebilmesi veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabilmesi riskinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile .... kararının davacı itirazının 41. sınıftaki hizmetler bakımdan reddine yönelik bölümü ile sınırlı olmak üzere kısmen iptaline, davalı şirket markasının 41. sınıftaki hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8195, Karar No: 2021/16107, Tarih: 15.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8195 E.  ,  2021/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, davalı ...’nin meslek hastalığının olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: müvekkili şirkete ait ... bulunan fabrikada muhtelif araçlar için tekerlek lastiği üretimi yapıldığını, davalılardan ...'nin iş yerinde 1994 yılından itibaren bambury operatörü olarak çalıştığını, davalının sol omuzunda impingment sendromu rahatsızlığı olduğu tanısının konulduğunu, bu rahatsızlığın diğer davalı kurumca meslek hastalığı rahatsızlığı olarak değerlendirildiğini, davalı ... tarafından kurum zararlarının tahsili amacıyla Kocaeli 2. İş mahkemesinin 2015/267 Esas sayılı dava dosyasında dava açıldığını ancak davalı ...'deki rahatsızlığın bir meslek hastalığı olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğunu, davalının yaptığı iş itibariyle meslek hastalığına yakalanmasının söz konusu olamayacağını, bambury iş bölümünde çalışan işçilerin en fazla 20-25 kg kadar ağırlığı olan kauçuk maddeleri lift kullanarak terazi bandına atmakta ayrıca fortlif ile çalışma yapmakta, nero bölümünde çalışırken de el transpaleti kullanarak malzeme yüklediklerini, bu nedenle davalı ... Yedekçinin sol omzundaki rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; 5521 sayılı Yasanın 7. maddesine ekleme yapıldığını, bu yasa düzenlemeye göre kuruma karşı dava açılmadan önce müracaat edilmesinin zorunlu olduğunu, davanın esas yönden de haksız olduğunu, diğer davalı ... 'nin sağlık problemleri nedeniyle hastahanede tedavi gördüğünü, kendisinde bulunan rahatsızlığın meslek hastalığından kaynaklı olabileceği şüphesi üzerine ... Meslek Hastalıkları hastahanesine başvurduğunu ve burada yapılan tetkik ve tedaviler sonucunda meslek hastalığı olduğu kanısına varıldığını, bunun üzerine kurum kurul raporu ile maluliyet oranının tespit edildiğini, kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, kurumun bu işlemlerine karşı itiraz edebileceğini, itiraz edilmesi halinde Yüksek Sağlık Kurulu'ndan rapor alınacağını, ancak bu doğrultuda bir itiraz gelmediğini, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep ettiklerini beyan etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili ...' nin davalıya ait iş yerinde 1994 yılında çalışmaya başladığını, 2002 yılına kadar üretim makinasında üretim operatörü olarak çalıştığını, daha sonra .... ( hammadde karışım) bölümünde makina operatörü olarak çalışmasını sürdürdüğünü, davacının lastik imalatı kısmında makinaya 15-30 kg arasında değişen lastik sırtı yüklemesi yaptığını, bu işlemleri yaparken el ve omuz kullanarak çalıştığını, bobinleri elle takıp söktüğünü, her vardiyada 10-12 civarında bobin takıldığını, bambury bölümünde 5 ile 35 kg arasında değişen hammaddelerin yüklenmesi işini yaptığını, malzemelerin yerdeki paletlerden elle alınıp tezgah seviyesine kadar kaldırılarak bantlara konulduğunu, bir vardiyada bir işçi tarafından 150 ile 350 adet arasında malzeme konulduğunu, yine makina arızası durumunda ağırlıkları 10 ile 70 kg arasında değişen karışım hamurlarının kanca ile çekilip makinaya yol verildiğini, dava dilekçesinde kol gücü kullanılarak çalışılmadığı, lift caraskal, transpalet ve forklift kullanıldığının ileri sürüldüğünü, oysa davalıya ait iş yerinde lift ve caraskal gibi kol gücünü kullanmayı azaltacak ekipman, araç ve gereçlerin çok yakın bir tarihte kullanılmaya başlandığını, yakın tarihe kadar kol ve beden gücüne bağlı olarak çalışıldığını, davacıdaki hastalığın mesleki hastalık olduğunu, iş yerinde görülen iş ve iş koşullarının etkisi sonucu davacının bu hastalığa uğradığını, bu nedenle haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece davanın kabulü ile davalı ...'nin sol omuz impingment sendromu rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespitine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi,”...Dosya bir bütün olarak incelendiğinde her ne kadar ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulu'nun 20.01.2015 tarih, 0063 sayılı kararında sol omuzda sıkışma sendromunun mesleki hastalık olduğu belirtilmiş ise de Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve Adli Tıp Genel Kurulundan alınan raporlarda, ...'nin sol omzundaki rahatsızlığın, çalışma koşullarından kaynaklanabileceği gibi bu hastalığın orta ileri yaşlarda da kendiliğinden ortaya çıkabileceği, meslek hastalığı olup olmadığı ve çalışma koşullarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda mevcut belgelerle bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığı belirtildiğinden, illiyet bağının ortaya konulamaması...” gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalılar vekilleri istinaf dilekçe içeriklerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalılar vekilleri istinaf dilekçe içeriklerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava dosyasından, 04.04.1994–devam tarihleri arasında davacı şirkete ait işyerinde çalıştığı anlaşılan davalı ... hakkında ... Meslek Hastalıkları Hastanesince 18.04.2014 tarihli düzenlenen rapor ile “sol omuzda impingment sendromu(opere haliyle)” teşhisi konulduğu,6 ay sonrasına kontrol muayenesi verilmesi nedeniyle kontrol sonucu ... Meslek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 05.12.2014 tarihli raporda da aynı tanı yeniden konduğu raporda ayrıca “ meslekte kazanma gücü kaybı oranı hesaplanması uygundur” kaydı konulmuş, davalı kurumun ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sağlık Kurulu tarafından alınan 20.01.2015 tarihli kararında ise 18.04.2014 tarihli ve 05.12.2014 tarihli raporlar esas alınarak davalı sigortalı hakkında konulan sol omuzda impingment sendromunun mesleki olduğuna,%13 oranında meslekte kazanma gücü kaybı olduğuna,iç kulakta etkileri mesleki hastalık(maluliyet yoktur)dair karar verildiği,Yüksek Sağlık Kurulunun 27.07.2016 tarih 2016/7010 esas 57/10367 karar sayılı raporunda, sigortalı hakkında ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nin 18.04.2014 tarih 828 sayılı sağlık kurulu raporu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirildiğinde işitme kaybının mesleki olduğuna, maluliyeti gerekmediğine, sol omuz impingment sendromu mesleki hastalık olduğuna meslekte kazanma gücü kayıp oranının düzeltme kaydıyla, Gr 3 VII 3 15=K 15 sol için 15\*0,8=12, E cetveline göre %13,1 olduğuna, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verilmiş, Mahkemece Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu heyetinden aldırılan 31.07.2017 tarihli ve 424 karar sayılı raporda, ...'nin sol omzundaki rahatsızlığın, çalışma koşullarından kaynaklanabileceği gibi bu hastalığın orta ileri yaşlarda kendiliğinden de ortaya çıkabileceği, ayrıca yaptığı işin dışında herhangi bir eyleminden de kaynaklanabileceği, mevcut belgelerle bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığına karar verilmiş, Adli Tıp İkinci Üst Kurulu’ndan alınan 19/04/2018 tarih 611 karar sayılı raporunda, ...'nin sol omzundaki rahatsızlığın, çalışma koşullarından kaynaklanabileceği gibi bu hastalığın orta ileri yaşlarda kendiliğinden de ortaya çıkabileceği, meslek hastalığı olup olmadığı ve çalışma koşullarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda mevcut belgelerle bunlar arasında tıbben ayrım yapılamadığına karar verilmiş olduğu görülmektedir.

Her ne kadar Adli Tıp 3.İhtisas Kurulu ile Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından yapılan değerlendirmelerde anılan rapor ve değerlendirmeler sıralanmakla birlikte söz konusu tespit ve oranlara katılınmadığının somut tıbbi verilere ve gerekçelere dayandırılmadığı,soyut ve belirsiz ifadelerle bir değerlendirmede bulunulduğu anlaşılmakla bu hususta Adli Tıp 2. Üst Kurulundan yeniden rapor alınmak suretiyle ve belirtilen irdelemeler de yapılarak ilgili rapor ve kararlardaki arazlar tanımlanıp bunların mesleki olup olmadığı ve hangi oranda iş göremezliğe yol açtığı hususu açık ve net bir biçimde belirlenmeli aksi kanaatte bulunulduğu takdirde ise somut gerekçelerle bu hususlar açıklanmak suretiyle, tüm raporları irdeleyen ve çelişkiyi gideren rapor tanzimi sağlanarak, Mahkemece sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3043, Karar No: 2017/2522, Tarih: 12.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3043 E.  ,  2017/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davanın açıldığı İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 11.10.2013 tarih, 2013/306 Esas ve 2013/365 Karar sayılı kararı ile ''somut olayda, eser sözleşmesinin mevcut olduğu ve eser sözleşmesinin de genel hükümler ve Türk Borçlar Kanunu'nun 470 (eski 355.) maddesinde düzenlendiği anlaşıldığından, mutlak ya da nispi ticari dava niteliği bulunmayan uyuşmazlığın genel mahkemelerde görülerek çözümlenmesi gerektiği'' gerekçesi ile görevsizlik kararı verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiği, dosyanın talep üzerine gönderildiği Asliye Hukuk Mahkemesi'nde yapılan açık yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile 134.478,00 TL alacak ile 2.188,00 TL delil tespiti giderinin ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 19.07.2013 gününden işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketten alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı, 5. maddesi uyarınca da ticari davalara bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait olacağı düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta davacı ve davalı, 6102 sayılı Kanun'un 124. maddesinde sayılan tüzel kişiliği haiz ticaret şirketi olup Kanun'un 16. maddesi uyarınca da tacir sayılmaktadırlar.

.Kanun'un 19. maddesinde tacirlerin yaptıkları işlemlerin ticari işletmeleriyle ilgili sayılacağı belirtilmiş ve tüzel kişi tacirler açısından bu karinen istisnası öngörülmemiştir.

Bu değerlendirmeler çerçevesinde, İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce eser sözleşmesinden kaynaklanan davaların mutlak veya nispi ticari davalardan olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle davayı gören Asliye Hukuk Mahkemesi'nce anılan gerekçelerle dava dilekçesinin görev yönünden reddine ve 6100 sayılı Kanun'un 23/2. maddesi uyarınca karar kesinleştikten sonra dosyanın görevli ve yetkili olan İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine gerek olmadığına, 1.480,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31334, Karar No: 2012/14986, Tarih: 03.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31334 E.  ,  2012/14986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Iğdır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (İcra Hukuk)

TARİHİ : 04/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Karakoyunlu ilçesi Köylere Hizmet Götürme Birliği'nin icra mahkemesine başvurusunda, Maliye Bakanlığı'nca birliklere dağıtılmak üzere il özel idaresine gönderilen paralara haciz konulmasının İİK'nun 82. maddesi ve 2011 yılı 3091 Sayılı Bütçe Kanunu'nun 17. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek iptalini istediği anlaşılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda birlik mallarının devlet malı hükmünde olduğu gerekçesiyle istemin İİK.nun 82/1 maddesi ve 2011 yılı 6091 sayılı Bütçe Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca kabulüne karar verilmiştir.

Borçlunun tabi bulunduğu 5355 Sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'nda haczedilmezliğe ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, Köylere Hizmet Götürme Birliği Tüzüğü'nde yer alan birlik mallarının haczedilemeyeceğine ilişkin açıklamanın da yasal dayanağı yoktur. Ancak 2011 yılı Bütçe Kanunu'nun 17.maddesinin 1.fıkrasının b bendinde; "Maliye Bakanlığı bütçesinin; 12.01.31.00-06.1.0.08-1-07.1 tertibinde yer alan ödenek, Köylerin Altyapısının Desteklenmesi Projesi (KÖYDES) kapsamında köylerin altyapı ihtiyaçları için il özel idareleri ve/veya köylere hizmet götürme birliklerine, tahakkuk ettirilmek suretiyle kullandırılır. Bu fıkra kapsamında ilgili idarelere yapılan Hazine yardımları haczedilemez ve üzerine ihtiyati tedbir konulamaz" hükmü yer almaktadır. Bu durumda icra mahkemesince, şikayete konu paraların dökümleri getirtilmek suretiyle kaynağının araştırılması, gerektiğinde bilirkişiden de rapor alınarak bu paraların niteliğinin tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12088, Karar No: 2012/842, Tarih: 31.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12088 E.  ,  2012/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin artırılması ile faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dairemizin ilk bozma ilamında portakal bahçesi olarak değerlendirilen dava konusu 136 ada 3 parsel sayılı taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilmesi yönünde bir bozma yapılmadığı ilk bozmadan sonra açık tarım arazisi olarak değerlendirilmesi üzerine ikinci bozma ilamında bu değerlendirmenin doğru olmadığı belirtildiği halde idare lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözardı edilerek portakal bahçesi olarak belirlenen 4,46 TL/m² yerine, açık tarım arazisi olarak belirlenen değer esas alınarak istem gibi hüküm kurulması,

2-Dava konusu 135 ada 6 parsel nolu taşınmazın dava dilekçesinde maddi hata sonucu 7 parsel olarak gösterildiği istem de dikkate alınarak 6 parsele ilişkin kamulaştırma evrakı getirtilip bu parsel yönünden değerlendirme yapıldığı ve hüküm kurulduğu halde, önceki mahkeme kararları ve bozma ilamlarındaki gibi yine maddi hata yapılarak mahkeme kararında parsel numarasının "6" yerine "7" olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1560, Karar No: 2016/341, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1560 E.  ,  2016/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Av. ...

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ....İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.11.2013 gün ve 2013/418 E., 2013/729 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 14.03.2014 gün ve 2013/36619 E., 2014/6007 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile ... Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “... Büyükşehir Belediyesi (Münfesih .... İl Özel İdaresi)” gösterildiği ve direnme kararının “..... İl Özel İdaresi vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı .... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.