muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16102, Karar No: 2014/5267, Tarih: 20.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/16102 E.  ,  2014/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Birlikte yaşayan katılanları önceden tanıyan ve şikayetçi ...'e karşı yakınlık hisseden sanığın, alkollü vaziyette katılanların bahçe içindeki evlerine saat 22:30 sıralarında gelip, ilk etapta katılan-anne ...tarafından eve girmesine izin verildiğinde, katılan-kız ...'e hitaben "....erkeğe ihtiyacın var, erkeğin olacağım..." gibi tahrik edici sözler söylemesi, o anda evde bulunan komşu-tanık ... tarafından güzellikle dışarı çıkarılmasını müteakip, bir süre sonra tekrar eve gelip eline aldığı kısa saplı kürekle, giriş kapısına vurup 6 ve 10 cm'lik iki ayrı yarık oluşturması ve sineklik kapısındaki telleri yırtması eylemlerinin "hakaret" ve "mala zarar verme" suçlarını oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

I)"Hakaret" suçundan hakkında verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararına yönelen sanığın temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264.maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II)"Mala zarar verme" suçundan hakkında verilen "mahkûmiyet" hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/18488, Karar No: 2007/13585, Tarih: 08.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/18488 E.  ,  2007/13585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ .(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava Türk Medeni Kanununun madde 336/2. koşullarının varlığı nedeniyle velayetin eşlerden birine verilmesi istemine ilişkindir. Bu istek 492 sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesinde sayılan harçtan müstesna islemler kapsamında yeralmamaktadır.

Temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. (HUMK.434/2) Harca tabi olmasına rağmen, harcı alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde öngörülen "eksik harcın ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kural" kıyas yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt olduğu tarihte yapılmış sayılır.

Temyiz harcının hesaplanıp, ilgilisinden istenerek yatırıldığına dair makbuzun dosya içine konulması,

2-Adli müzaharet, vekaletname sunma zorunluluğunu ortadan kaldırmaz. (HUMK.67) Davacı vekilinin vekaletnamesinin dosya içine konulması, temin edilemez ise kararın davacı asile tebliği ile tebellüğ belgesinin eklenmesi,

Eksikliklerin ikmalinden sonra dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.08.10.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/369, Karar No: 2012/7211, Tarih: 07.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/369 E.  ,  2012/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2010 tarih ve 2008/143-2010/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile 01/12/2007 tarihinde senaryo yazımı, mali hak devir taahhüdü sözleşmesi imzaladıklarını, buna göre ELVEDA DERKEN adlı televizyon dizisinin çeşitli bölümlerinin senaryolarının ve diyaloglarının müvekkili tarafından yazılması hususunda bölüm başına 8.000 TL ücret karşılığından anlaştıklarını, ilgili bölümlerin senaryolarının müvekkili tarafından hazırlandığını, dizi bölümlerinin yayın kuruluşu tarafından yayınlandığını, ancak 9 bölüme ilişkin ödemenin davalı tarafından yapılmadığını, 50.000 TL alacağın ödenmemesi nedeniyle yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının borcun kaynağını açıklayamadığını, dizinin tüm bölümlerinin senaryosunun davacı tarafından üretilmediğini, davacının senaryosunu yazdığı bölümlere ait ücretlerin kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının takip tarihi itibariyle 50.000 TL asıl, 976,39 TL faiz alacağı olmak üzere toplam 50.976,39 TL alacaklı olduğu, davacı asilin ELVEDA DERKEN adlı televizyon dizisinin 48 ve 49. bölümlerinin tek başına kendisi tarafından hazırlandığı ve bu dizi ile ilgili dava konusu 50.000 TL alacağını davalıdan almadığı hususunda yemin ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline, asıl alacak üzerinden takdiren %40 hesabı ile 20.000 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.213,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13429, Karar No: 2019/8104, Tarih: 04.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/13429 E.  ,  2019/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ...Mahallesi çalışma alanında ve tapuda Hazine adına kayıtlı bulunan eski 1721 parsel sayılı 32.609,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 119 ada 123 parsel numarasıyla ve 20400 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiğini belirterek, taşınmazın eski yüzölçümü ile tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli 1721 (eski) 119 ada 123 (yeni) parsel sayılı taşınmazın uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmazın tesis kadastro tutanağı, tesis kadastrosu ölçü krokisi, tesis kadastrosuna ait hesap cetveli, ölçü cetvelleri ve hava fotoğrafları getirtilmemiş; hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, çekişmeli taşınmazın yüzölçümündeki farkın ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknolojik farklılıklardan kaynaklandığı belirtilmiş ise de, eksikliğin nereden kaynaklandığı somut verilere göre rapora yansıtılmamış ve söz konusu rapor denetlemeye imkanı verecek şekilde düzenlenmemiştir. Bu haliyle denetlenemeyen bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya içerisine alınmalı, bundan sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak taşınmazdaki eksikliğin nereden kaynaklandığını somut verilere göre açıklayan denetime elverişli rapor alınmalı ve bundan sonra toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5972, Karar No: 2012/10787, Tarih: 08.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/5972 E.  ,  2012/10787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ...'in olay sırasında bıçağı kendisine zarar vereceğini söyleyerek kullandığını ve polislere karşı kullanmadığını savunması ve tanıklarca da bu şekilde beyanda bulunulması karşısında; özellikle tanık ...'un kovuşturma evresindeki anlatımına neden itibar edilmediği kararda açıklanıp tartışılmadan ve kovuşturma evresi ile soruşturma evresindeki beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğu yöntemince açıklanmadan yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de:

Sanığın adli sicilindeki ertelemenin kaldırılarak aynen çektirilmesine karar verilen önceki hükümlülüğe konu ilamların, 5237 ... Yasanın 7/2 ve 5252 ... Yasanın 9. maddeleri uyarınca lehe inceleme yapılması ve sonucuna göre aynen çektirmeye karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21708, Karar No: 2014/13985, Tarih: 01.07.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/21708 E.  ,  2014/13985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2013/115-2013/379

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece verilen kısa kararda "davanın kısmen kabulü ile satış şeklinin belirlenmesi için mahkemeden İİK'nun 121. maddesi uyarınca görüş alınması yönünden kabulüne, diğer yönlere ilişkin itirazlar süresinde olmadığından reddine", karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda; “davanın süresinde açılmaması nedeniyle reddine” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

T.C. Anayasası, yargılamada aleniyet ilkesini benimsemiştir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nun 297/2. Maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilecektir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağına amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarih ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Davacı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esasının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 01.07.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4233, Karar No: 2012/10127, Tarih: 17.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4233 E.  ,  2012/10127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19215, Karar No: 2014/12955, Tarih: 14.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19215 E.  ,  2014/12955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2013

NUMARASI : 2006/511-2013/160

Davacı T.. A... vekili Avukat N.. B.. Ö.tarafından, davalı T.. T.. vd aleyhine 15/08/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/06/2013 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 14/10/2014 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalılar vekili Avukat E. E. ile karşı taraftan davacı vekili Avukat M.. Ç.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) a-) Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, davalıların usulsüz kredi kullandırmaları nedeniyle davacı bankanın zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davalıların davacı bankanın Sefaköy şubesinin müdür ve müdür yardımcısı oldukları ve dava dışı borçlu şirketlerden tahsil edilemeyen krediler nedeniyle oluşan zararın tazmininin istendiği anlaşılmaktadır. Dava konusu asıl alacağın kaynağı haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasında dava dışı borçlular ile olduğunun aksine ticari bir ilişki bulunmamaktadır. Bu nedenle BSMV'ne yönelik istemin hüküm altına alınmaması doğru ise de, haksız eyleme dayanan davalarda yürütülecek faiz, ticari faiz olmayıp yasal faizdir. Mahkemece, anılan yön gözetilmeden dava tarihine kadar reeskont faizi uygulanarak zarar kapsamının belirlenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

b-) Mahkemece, kredilerin muaccel olmasından sonraki tahsilat aşamasında yeterli özenin gösterilmediği, ayrıca kredilerin kullanıldığı tarihte banka üst yönetiminin bu tür riskli kredilerin kullandırılmasını teşvik eder şekilde faaliyet sürdürdüğü, bu nedenle zararın % 50'sinin banka üzerinde bırakılması gerektiği belirtilmiştir. Ne var ki, yapılan bu indirim oranı hak ve adalete uygun olmayıp azdır. Şu durumda, yerel mahkemece daha fazla oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken davalılar yararına yapılan indirimin düşük tutulması doğru görülmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.