muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16755, Karar No: 2013/18243, Tarih: 25.11.2013

1-Gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sahte olarak düzenlendiği belirtilen reçetelerle ilgili olarak, reçetelerde adları geçen kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek, ilaçların kendileri tarafından alınıp alınmadığı, belirtilen doktorlara muayene olup olmadıklarının sorulması, muayenelere ilişkin belgelerin ve raporların dosya içine konulması, ilgili kuruma yazı yazılarak, suça konu sahte reçetelerle ilgili, sanıklara ne kadar ödeme yapıldığı, ödeme tarihlerinin ne olduğu, bu ödemelerin kimin hesabına yatırıldığı hususlarının sorulması, kurum tarafından, sanık ... ... hesabına para yatırılıyor ise, buna ilişkin dekontların dosya içine konulması, bu paranın sanık ... tarafından sanık ...'e verilip verilmediği hususunun araştırılması, veriliyor ise buna dair belgelerin bulunup bulunmadığının belirlenmesi, varsa buna dair belgelerin dosya içine konulması, eczanenin gelirlerinin, sanık ... tarafından, sanık ...'nın borcu nedeniyle ecza depolarına verildiği belirtilmekle, bu ödemelere ilişkin makbuz, dekont veya faturaların getirtilerek dosya içine konulması, ilgili ecza deposu sahibinin dinlenerek, ödemelerin kim tarafından yapıldığının sorulması, bu şekilde, her iki sanığın, söz konusu işyerini birlikte işletip işletmediklerinin kesin olarak belirlenmesi, sanıkların yeniden ayrıntılı ifadelerinin alınarak, vekaletname ile yetki verilip sanık ... tarafından da, sanık ...'ya aylık 3.000 TL maaş verilmesine rağmen, sanık ...'nın neden eczanede fiilen bulunduğu hususu ile, verilen maaşa rağmen sanık ...'in, sanık ...'nın borçlarını neden ödediği hususlarının kesin olarak açıklığa kavuşturulması, aralarında bu yönde sözleşme olup olmadığının sorulması, buna dair belgelerin dosya içine konulması, belirtilen dönemlerde, ilgili eczane tarafından kuruma fatura edilen ve gerçek olan reçeteler ile sahte olduğu belirtilen reçetelerin tamamının dosya içine getirtilmesi, kurumdan gerekli belgelerin de toplanmasından sonra, sahteciliğin hangi reçetelerde yapıldığı, bu reçetelerde yazılan ilaçlarla hastaların hastalıkları arasında uyum bulunup bulunmadığı ve kurum zararının ne kadar olduğunun kesin olarak belirlenmesi açısından dosyanın bilirkişi kuruluna tevdiinin sağlanması ve sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçuna konu teşkil eden reçete asıllarının dosyaya getirtilerek aldatma kabiliyetlerinin bulunup

bulunmadığının tespiti, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu reçetelerin mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'da, 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “...ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılmasısuretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. Maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat

miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, temel cezanın TCK'nın 61. maddesine göre belirlenip, arttırım ve indirimlerin bu miktar üzerinden yapılmasından sonra, verilecek cezanın haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gerekçesiyle, cezanın önce 75.622 TL'ye çıkartılıp, bu miktar üzerinden de TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmak suretiyle sonuç olarak 63.018 TL belirlenerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/2011, Karar No: 2023/7023, Tarih: 04.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2011 E.  ,  2023/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/437 E.,2016/44 K.

SUÇ :Parada sahtecilik

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği sübuta, suç vasfına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay, sanığın bir banka önünde beklemekte olan mağdura 2 ayrı sahte 100 TL verip paraları bozdurduğuna ve bu olaydan sekiz gün sonra mağdurun verdiği eşkal bilgileri üzerine polislerce yakalandığında üzerinden iki adet daha sahte 200 TL 'nin ele geçirilmesi suretiyle yüklenen suçu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Mağdurun olayın hemen akabinde alınan beyanı, sanığın yakalandığında üzerinde başka sahte paraların ele geçirilmesi, mağdur tarafından beş kişi arasından canlı olarak teşhis edilmesi, ... Bankası raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın sahte parayı tedavüle sürdüğü sübut bulduğu anlaşıldığından Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka uygun bulunmuştur.

2. Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı, hükmolunan ceza miktarı bakımından 5237 sayılı kanunun 50 inci maddesinin uygulanmasında yasal imkansızlık bulunduğu, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesi değerlendirilirken bir daha suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmamasının gerekçe gösterildiği ve aynı gerekçenin 5271 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi için de geçerli olduğu anlaşılmakla, lehe hükümlerin uygulanmamasına dayanak olan gerekçenin yerinde, yeterli ve kanunî olduğu anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 4.Ağır Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7696, Karar No: 2012/6397, Tarih: 29.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7696 E.  ,  2012/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen adli para cezası taksitlendirilirken uygulanan yasa madde ve fıkrasının TCK.nun 52/4. maddesi yerine 52/2 olarak yazılması, mahallinde düzeltil mesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, sanıkta yakalanan silah sayısına göre TCK.nun 3 ve 61/1. maddesi uyarınca alt sınırın üzerinde ceza tayini gerektiğinin gözetil memesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük mün (ONANMASINA), 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1421, Karar No: 2010/2381, Tarih: 02.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/1421 E.  ,  2010/2381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Trafik polisi tarafından yapılan yol kontrolü sırasında durdurulan sanığın 151 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi, aldırılan doktor raporuna göre ise 181 promil alkollü olduğu ve araç kullanmaması gerektiğinin bildirilmesi, tutanak tanığının “sanığın ancak yardımla araçtan inebildiğini ve ayakta durmakta zorlandığını” ifade etmesi karşısında, sabit olan suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/02/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3620, Karar No: 2014/8915, Tarih: 15.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/3620 E.  ,  2014/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/1195-2013/1233

Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, maliki olduğu davaya konu anataşınmazda 1 ve 2 numaralı iş yeri nitelikli bağımsız bölümlerin önünün davalı tarafından duvar ve demir parmaklıkla kapatıldığını, müşteri ve araç giriş çıkışının engellendiğini belirterek el atmanın önlenmesine, bahçe duvarının yıkılmasına, 3000 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece ecrimisil talebinin reddine, el atmanın önlenmesi davasının kabulü ile duvar, çiçeklik ve ferforje otopark kapısının kal'ine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun incelenmesinden; davaya konu duvarın projesinde mevcut olup yerinde yapılmadığı anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19/1. bendine göre tüm kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdur. Bu nedenle projesinde mevcut olan duvarın yapılması için kat maliklerinin karar almasına dahi gerek bulunmamaktadır. Ancak bilirkişi raporunda yapılan duvarın ve ferforje kapının projesine uygun yapılıp yapılmadığı (yapıldığı yer, yükseklik, genişlik vb.) hususu araştırılmamıştır. Mahkemece bu yönden bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp yukarıda açıklanan hususlar incelenerek duvar çiçeklik ve ferforje kapının projeye uygun olarak yapıldığının anlaşılması halinde davanın reddine, projeye aykırı olduğunun anlaşılması halinde karara olumlu oyları ile katılan kat malikleri davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile İmar Yasasına aykırılık nedeniyle el atmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1095, Karar No: 2024/5170, Tarih: 13.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1095 E.  ,  2024/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/119 E., 2023/79 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrasının (b) bendi ile altıncı fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/317 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi ve altıncı fıkrası ile 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09/01/2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, hazırlık aşamasında dinlenen diğer kişilerin mahkemece tanık olarak dinlenmemesi ve Türe Market kameralarının incelenmemesi sebepleriyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması gerektiğine, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanması gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, hazırlık aşamasında dinlenen diğer kişilerin mahkemece tanık olarak dinlenmemesi ve Türe Market kameralarının incelenmemesi sebepleriyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen A.'da ele geçen uyuşturucunun sanık tarafından kullanıcıya satıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgiler bulunan sanığın suç tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen A. ile buluştuğu, sanığın tanığa şeritler halinde birşeyler verdiğinin görüldüğü, sonrasında tanığın içerisinde bulunduğu aracın durdurulduğu, araç durdurulduğu esnada tanığın 7 tam ve 2 yarım şerit halinde 112 adet sentetik ecza maddelerini aracın arka pas pas üzerine attığının kollukça görüldüğü, araç şoförünün hakkında kullanmaktan ayrı işlem yapılan ..., sağ ön koltukta tanık A.S., sol arka yolcu koltuğunda hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ... ve sağ arka yolcu koltuğunda hakkında kullanmaktan ayrı işlem yapılan ... isimli şahısların oturduklarının görüldüğü, ...'da yarım şerit içerisinde 4 adet kapsül şeklinde sentetik eczayı yere attığı, ... isimli şahsın pantolon sağ çakmak cebinde 2 adet sentetik ecza maddesini görevlilere rızaen teslim ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığın ikametinde ve üzerinde yapılan aramada herhangi bir suç ve suç unsuruna rastlanılmadığı ve sanığın 14.05.2022 tarihli idrar raporunda uyuşturucu yada uyarıcı madde kullanmamış olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 22-10872 uzmanlık numaralı, 27.05.2022 tarihli uzmanlık raporunda ele geçirilen hapların yeşil reçeteye tabi ilaç etken maddelerinden olan pregabalin içerdiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

5. Dosyada mevcut 15.05.2022 tarihli olay yerini gösterir basit krokide sanık ile kullanıcı tanığın arasındaki alışverişin gerçekleştiği yerin Hürriyet İlkokuluna mesafesinin 65,75 metre olduğunun tespit edilmiş olduğu anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Dosyada mevcut 15.05.2022 tarihli olay yerini gösterir basit krokide sanık ile kullanıcı tanığın arasındaki alışverişin gerçekleştiği yerin Hürriyet İlkokuluna mesafesinin 65,75 metre olduğunun tespit edilmiş olduğu anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tutanağı, İzmir Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 25.05.2022 tarih ve 22-10872 sayılı uzmanlık raporu, tanık A.'nın soruşturma ve kovuşturma aşamasında sanıktan 3.000 TL karşılığında 8 şerit halindeki hapları satın aldığına dair beyanları, olay günü tutulan fiziki takip tutanağında, sanığın tanığa hapları verdiğinin belirtilmiş olması ile mahkemece dinlenen tutanak tanıklarının alışverişi gördüklerine dair beyanları, 15.05.2022 tarihli olay yeri gösterir basit krokisi uyarınca sanık ile tanık A.S. arasındaki alışverişin gerçekleştiği yerin Hürriyet İlkokuluna mesafesinin 65,75 metre olduğunun tespit edilmiş olduğu hususlarıyla sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu ve atılı suçun okula iki yüz metreden az mesafede işlenmiş olması nedeniyle sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca artırım ve sanığın eylemine konu maddenin altıncı fıkrada belirtilen uyuşturucu maddelerden olduğu anlaşıldığından sanığın cezasından takdiren 1/2 oranında indirim yapılmasına karar verilmesi ile tekerrüre esas sabıkasının da bulunması dikkate alınarak hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve eksik inceleme olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup, sanık savunması, fiziki takip tutanağı, tanık A.'nın kolluk aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanı ile mahkemece alınan beyanları ile tutanak tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09/01/2023 tarihli ve 2023/119 Esas, 2023/79 karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.