muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/23354, Karar No: 2008/19786, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23354 E.  ,  2008/19786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.

O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13615, Karar No: 2017/2576, Tarih: 29.03.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/13615 E.  ,  2017/2576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 24.04.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda 1. sıra tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilen 113 ada 3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13 sayılı parsellerin ve 2. sıra tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilen 112 ada 2- 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23 ve 24 sayılı parsellerin kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmişse tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının dava dosyası içinde yer alması,

2) Davaya konu taşınmazlara ait en eski tarihli ve tespitten 20 yıl öncesine ait memleket haritalarının ve yapımlarına esas alınan hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve ... bilirkişilerine verilerek; memleket haritaları ve hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritaları ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı ve memleket haritaları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafı, stereoskop aletiyle üç boyutlu incelenerek, davaya konu taşınmazların niteliğinin ne olduğu varsa tasarruf sınırları, üzerlerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) ve kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı açıklamalı krokili ek rapor alınması,

3) Dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan jeoloji bilirkişisine verilerek, dava konusu taşınmazların aktif dere ya da dere yatağı içerisinde kalıp kalmadıkları hususunda rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/03/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3412, Karar No: 2009/3141, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3412 E.  ,  2009/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Aydın 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’ın ADÜ. Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığından olan istihkak alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde davalının ilk sıraya alındığını, oysa ilk haczin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulduğunu, paranın da bu dosyaya aktarıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili kendi takiplerinin 28.05.2008, davacı yanın takibinin ise 29.05.2008 günü kesinleştiğini ve sıra cetvelinin doğru olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince her iki haciz 21.05.2008 günü konulmuş ise de davalının ihtiyati haczinin davacının ihtiyati haczinden bir gün evvel kesin hacze dönüştüğü ve sıra cetvelinin hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ihtiyati haczin İcra ve İflas Kanunu’nun 264 ncü maddesi uyarınca kesinleştiği tarih itibariyle sıra cetveline dahil edilmesinde isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8910, Karar No: 2012/17346, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/8910 E.  ,  2012/17346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanana yapılan faydalı masraflar bedeli ile kiralananın kullanılamamasından kaynaklanan gelir kaybının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kiralanana yapılan faydalı ve zaruri masraflar bedeli olarak 5.000.- TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiracı olduğu 5/3 no'lu dükkanın güzellik salonu olarak kullanılmak üzere 1.9.2005 başlangıç tarihli, beş yıl süreli alt kira sözleşmesi ile müvekkili tarafından kiralandığını, kiralanana kullanım amacına uygun dekorasyon ve bir çok faydalı masrafın yapıldığını, kiralananın müvekkili tarafından 28.7.2010 tarihine kadar işletildiği, ancak bu tarihte Belediye tarafından ruhsatının olmaması sebebiyle süresiz olarak kapatıldığını ve bu sebeple aylık gelirinden mahrum kaldığını belirterek gelir kaybı ve masraflar bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.000.- TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle tahsilini istemiştir. Davalı vekili, kiracı şirketin kiralananda fuhuşa aracılık etmesi sebebiyle Fuhuşla Mücadele Komisyonunun 1.3.2010 tarihli kararı ile işyerinin kapatıldığını, davacının zararının kendi kusurundan ve akde aykırı eyleminden kaynaklandığını, davacının sözleşmenin özel şartlar 5. ve 6. maddeleri gereği tadilat ve iyileştirme bedellerini talep edemeyeceğini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.9.2005 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinin özel şartlar 5. maddesinde kiralananın her türlü bakım ve onarım masraflarının kiracı tarafından ödeneceği, 6. maddesinde ise kiracının ana yapıya zarar vermeksizin her türlü tadilat, tamir ve ilaveler yapılabileceği, tahliye halinde kiracı yaptığı ilavelerden ana yapıya zarar vermeksizin alınabilecek durumda olanları alabileceği, bunun dışında kalanları bedelsiz olarak bırakacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/53 Değişik iş sayılı tespit dosyasındaki bilirkişi raporunda kiracı tarafından kiralanana yapılan ilave ve imalatlar ile bunların bedelleri tek tek hesaplanıp, faydalı ve zaruri masraflar tutarının 63.527.05.- TL olduğu bildirilmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığı, eksik inceleme ile hazırlandığı görülmüştür. Mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sözleşmenin

özel şartlar 6. maddesi dikkate alınmak suretiyle tespit bilirkişi raporunda belirlenen ilave ve imalatlardan hangilerinin ana yapıya zarar vermeksizin sökülebilir, hangilerinin sökülemeyecek nitelikte faydalı ve zorunlu masraf niteliğinde olduğu ve bunların bedellerinin belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19003, Karar No: 2017/3134, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19003 E.  ,  2017/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7604, Karar No: 2020/8379, Tarih: 08.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/7604 E.  ,  2020/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 15.12.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 01.12.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın karşılıksız yararlanma suçundan eylemine uyan 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 23/08/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21233, Karar No: 2012/25253, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21233 E.  ,  2012/25253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/826, Karar No: 2015/9291, Tarih: 05.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/826 E.  ,  2015/9291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işverene bağlı İstanbul Anadolu-1 Bölge Müdürlüğü’nde satış lideri olarak çalışan davacının iş akdi, yönetiminden sorumlu plasiyer ile beraber olması gereken sahada ve saatte olmadığının bağlı bulunduğu bölge müdürünce yapılan saha kontrolünde tespitini müteakiben telefon ile aranması üzerine plasiyer ile çalışmakta olduğunu beyan etmesi ve ısrarla sorulan aynı soruya aynı yanıtı vermesi ve bilahare yöneticisinin plasiyerinin yanından aradığını söylemesi ile çalışma alanında olmadığını beyan etmesi ve bu konuda alınan savunmasında da yalan beyanda bulunduğunu açıkça kabul etmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. maddesine istinaden haklı nedenle feshedilmiştir

Mahkemece, davacının ileri sürdüğü gibi eşinin hamileliği gibi insani ilişkilerden kaynaklı bir kısım ihtiyaçlar nedeniyle işyerinden geçici olarak ayrıldığı, bu eylemleri sebebi ile işte gecikme ve aksamanın olmadığı, diğer çalışanlara olumsuz örnek olma iddiasının ispatlanamadığı, ayrıca anılan Yasa’nın 19. Maddesine göre usulüne uygun savunmasının alınmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu gerekçe isnad edilen eylemin mahiyeti ve dosya içeriği ile örtüşmemektedir.

Somut olayda feshe konu eylemin işlendiği sabit olup, bu olgu Mahkemenin de kabulündedir. Bilindiği üzere; iş ilişkisi karşılıklı güven esasına dayanan sürekli bir borç ilişkisi olup, bu güvenin sarsıldığı durumlarda , anılan tutumla karşılaşan taraftan böyle bir ilişkiyi sürdürmesini beklemek işin doğasına uygun düşmez. Davacının bu davranışı taraflar arasındaki güven ilişkisini sarsıcı nitelikte olup, işveren feshinin geçerli nedene dayandığının kabulü ile davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 150.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 05.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.