muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15303, Karar No: 2011/19977, Tarih: 01.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/15303 E.  ,  2011/19977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yedieminlik görevini kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

11.08.2005 tarihli haciz tutanağını düzenleyen icra müdür yardımcısı tanık olarak dinlenip, hacizli malların sanığa, yediemin olarak teslim edilip edilmediğinin sorulması ve bu mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığının araştırılması ve tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8300, Karar No: 2019/3188, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8300 E.  ,  2019/3188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13266, Karar No: 2008/1874, Tarih: 06.02.2008

2. Ceza Dairesi 2007/13266 E., 2008/1874 K.

**2. Ceza Dairesi 2007/13266 E., 2008/1874 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 203 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 6/624 S. 107 SAYILI KANUNA GÖRE İHDAS EDİLEN SİVİL SAVUN... [ Madde 1 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Müslüm T'nın yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (Ş)1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.02.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 13.07.2007 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanığın eyleminin ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 203.maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek bu suçtan hüküm kurulmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

5237 sayılı TCK.nun 53/3 f.maddesi gereğince mahkum olduğu 2 yıl hapis cezası ertelenen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

5237sayılı TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasının ‘

‘‘c’ bendindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4965, Karar No: 2017/17863, Tarih: 10.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4965 E.  ,  2017/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62, 52,51 maddeleri gereği mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Afyon ilinde büfe işlettiği, 23/02/2004 tarihinde katılan firma ile ariyet sözleşmesi imzaladığı, bu sözleşme gereğince katılan firmanın ürünlerini muhafaza etmesi ve satması karşısında derin dondurucunun sanığa teslim edildiği, sanığın daha sonra iş yerini kapattığı ancak ariyet sözleşmesi gereğince almış olduğu derin dondurucuyu katılan firmaya iade etmesi gerekirken iade etmediği, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yargıtay 15.Ceza Dairesinin 13/06/2013 tarih, 2011/67462 Esas, 2013/11129 Karar sayılı ilamında, sanığın işyerini kapatması nedeni ile daha önce ariyet sözleşmesi kapsamında kendisine teslim edilen dondurma dolabını geri almaları için yetkili firmaya başvurduğu, firma yetkililerinin gelip almadığı dondurucuyu işyerinin önüne bıraktığı, buradan da çalındığına yönelik beyanlarının mahallinde kolluk vasıtasıyla ve ilgili şirkete müzekkere yazılarak araştırılıp sonucuna göre sanık hakkında hüküm verilmesi gerektiği gerekçesi ile sanık hakkında verilen beraat hükmünün bozulduğu, bozma ilamında belirtilen bu hususla ilgili kolluk vasıtasıyla herhangi bir araştırma yaptırılmadan yerel mahkemece sanık hakkında ilgili firmanın verdiği cevaba istinaden mahkumiyet hükmü verildiği, bu nedenle bozma ilamı doğrultusunda kolluk vasıtası ile gerekli araştırma yapıldıktan sonra toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2269, Karar No: 2016/4164, Tarih: 12.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/2269 E.  ,  2016/4164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... vs. tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacılar ... ve müşterekleri vekili, mahkemeye verdiği 18.07.2013 havale tarihli dava dilekçesi ile Kadastro Mahkemesinin 2008/39 Esas, 2009/19 Karar sayılı dava dosyasında davalıların dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazlara uymadığını ve davalıların hileli davranışları ile mahkemeyi yanıltarak hüküm kurulmasına sebep olduklarını ileri sürerek yargılamanın yenilenmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ile bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiş, temyiz tarihinden sonra, davalı ... tarafından da ayrı nedenlerle yargılamanın yenilenmesi istenilerek müdahale talebinde bulunulmuş, mahkemece ek karar ile davadan el çekilmiş olduğu gerekçesi ile verilen ret kararı da müdahale talep eden davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda hükmün onanmasına karar verilmiş, davacılar vekili Av.... ile bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

1- Davacılar vekili Avukat ...'in karar düzeltme isteminin incelenmesinde; dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunan davacılardan alınmasına,

2- Bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ın karar düzeltme isteminin incelenmesine gelince; karar düzeltme istemine konu 19.03.2014 tarih 2013/169 Esas, 2014/23 Karar sayılı hükmü davacılar vekilinin yanında ayrıca bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ın da temyiz etmesine rağmen Dairemizin 21.01.2015 tarih 2014/15674 Esas, 2015/119 Karar sayılı ilamı ile sadece davacılar vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ...ın temyiz itirazları incelenmiş, bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ın temyiz itirazları sehven incelenmemiştir. Hal böyle olunca, süresinde yaptığı temyiz itirazı incelenmeyen bir kısım davalılar vekili Avukat ...'ın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2014/15674 Esas, 2015/119 Karar sayılı ilamına ek olarak;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kendini vekil ile temsil ettiren her davalı için ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri isteminin davanın her davalı için aynı nedenle ret edilmesine, ayrıca vekil ile temsil edilen davalıların aralarındaki sözleşme gereği vekile ödedikleri ücretin tahsili istemi yönünden de açılmış bir dava bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harçlarının talep halinde düzeltme isteminde bulunan davalılara iadesine, 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11137, Karar No: 2024/4139, Tarih: 11.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11137 E.  ,  2024/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/86 Esas, 2016/67 Karar

SUÇ : Taksirle Öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin; meydana gelen trafik kazasında ağır kusurlu olan araç sürücüsünün sanık ... olmadığı, dosya kapsamında dinlenen tanık beyanları ile araçtan çıkarılan sanık dışında yaralı olan ...'ın yaralanmaları ve ilk alınan beyanlarına ilişkin tutanaklar ile araç sürücüsünün ölen ... olduğu, araç içerisinden alınan kan örneklerinin aracın bir kısım yerlerinden alınmakla yetinilmesi sebebiyle kriminal rapor ile hatalı değerlendirmeye varılarak sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 07.10.2014 günü saat 00:15 sıralarında sanığın 2,20 promil alkollü olarak sevk ve idaresindeki 50 AP ... plakalı otomobille, geceleyin Ürgüp-Nevşehir karayolu 4.km'si Ortahisar Beldesi istikametinden Nevşehir İli istikametine seyir halinde iken aynı istikamette önünde seyir halinde olan tanık ...'in yönetimindeki 50 FP ... plaka sayılı yüklü kamyona hız kurallarına uymaksızın ve takip mesafesine dikkat etmeksizin arkadan çarpması neticesi araçta bulunan üç kişinin ölmesi ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde sanığın hız kurallarına uymaksızın ve takip mesafesine dikkat etmeksizin arkadan çarpması neticesi meydana getirdiği ve 2918 sayılı KTK'nın 56/1-c maddesine göre "sürücüler önlerinde giden araçları yönetmelikte belirtilen güvenli ve yeterli bir mesafeden izlemek zorundadırlar" kuralını ihlal ederek asli ve tam kusurlu olduğu ve sanığın kaza akabinde alınan kan örneğinde 2.20 promil alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3. maddeleri uyarınca bilinçli taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporun oluş ve dosya kapsamı ile uyumlu olup, kusur durumunun kesin bir şekilde tespit edildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bilinçli taksirle artırılması sırasında, bilinçli taksiri oluşturan tek ihlalin yalnızca sanığın 2.20 promilli alkollü şekilde araç kullanmasından ibaret olduğu gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 22/3. maddesinde cezanın üçte birden yarısına kadar arttırılabileceği amir hükmüne rağmen yeterli teşdit nedeni gösterilmeksizin azami oranda artırılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15594, Karar No: 2010/22205, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15594 E.  ,  2010/22205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5876, Karar No: 2018/5412, Tarih: 10.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5876 E.  ,  2018/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan şirkette yetkili müdür olarak çalıştığı sırada usulsüz harcamalar yapmak suretiyle şirketi zarara uğrattığı, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan beyanları, alınan bilirkişi kurulu raporu ve dosya kapsamına göre sanığın şirkete ait parayı uhdesinde tuttuğuna dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3388, Karar No: 2009/4992, Tarih: 25.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/3388 E.  ,  2009/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Hazine ve Orman Yönetimi ile davalılardan ... , ..., ..., , ..., ... ve ... ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ......, Köyü 154 ada 3, 4, 5, 6 ve 7, 152 ada 68 parsel sayılı sırasıyla 8.200 m2, 9.260 m2, 4.860 m2, 14.800 m2, 19.800 m2 ve 9.700 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, 1937 tarih 39 numaralı vergi kaydı uygulanarak tarla nitelikleriyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 154 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar ... , 154 ada 6 ve 152 ada 68 parsel sayılı taşınmazlar ... ... ve ortakları, 154 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ... adına tesbit edilmiştir. Davacılardan Orman Yönetimi, çekişmeli yerlerden 152 ada 68 sayılı parselin tamamen, diğer parsellerin kısmen orman olduğu; Hazine ise çekişmeli yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalıklardan olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulüne, Hazine tarafından açılan davanın reddine, 152 ada 68 parselin orman niteliğiyle Hazine adına, 152 ada 3 ve 5 parsellerin ... bilirkişi .... 'ın 21.10.1991 tarihli krokili raporunda (a) ile gösterilen sırasıyla 2.880 m2 ve 1.900 m2'lik yerlere en son parsel numarası verilerek orman nitelikleriyle Hazine adına, (b) ile gösterilen sırasıyla 5.320 m2 ve 2.960 m2'lik yerlerin aynı parsel numaralarıyla ... ... adına, 154 ada 4 parselin krokide (c) ile gösterilen 6.740 m2'lik yerin aynı ada ve parsel numarasıyla ..., (a) ile gösterilen 1.300 m2, (b) ile gösterilen 1.220 m2'lik yerlere en son parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 154 ada 6 parselin krokide (b) ile gösterilen 12.720 m2'lik yerin aynı ada ve parsel numarasıyla payları nisbetinde ... ... ve müşterekleri adlarına, (a) ile gösterilen 2.080 m2 yüzölçümündeki yerin en son parsel numarası verilerek orman nitelikleriyle Hazine adına tapuya tesciline, 154 ada 7 parselin krokide (b) ile gösterilen 14.390 m2'lik yerin aynı ada ve parsel numarasıyla ... adına, (a) ile gösterilen 4.510 m2 ve (c) ile gösterilen 900 m2 yüzölçümündeki yerlerin en son parsel numarası verilerek orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar Hazine ve Orman Yönetimi ile davalılardan ... , ..., ...,.....,........., ..., ... ve ... ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

1- Davalılardan ... ... ve arkadaşları ile ... ’in ve Hazinenin temyiz itirazları 152 ada 68 parselin tamamına, 154 ada 3, 5 ve 6 parsellerin “a”, 154 ada 7 parselin “a ve c” ile işaretlenen kesimlerine yönelik olup, incelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye taşınmazlar başında yapılan keşif sonucu orman ve ziraat bilirkişi raporlarıyla çekişmeli 152 ada 68 parselin tamamının, 154 ada 3, 5, 6 parsellerin "a" ile işaretlenen, 154 ada 4 parselin "a ve b" ile, 154 ada 7 parselin "a ve c" ile işaretlenen

kesimlerinin hiç ekilip biçilmedikleri üzerlerinin taşlık ... oldukları, meşe ve sakız ağaçlarıyla kaplı bulundukları eylemli orman niteliğinde oldukları anlaşıldığına, eylemli olarak orman niteliğinde bulunan yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağına ve orman niteliği ile Hazine adına tescil edileceklerine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- ..., ..., ... ve ... ...’un temyiz itirazları 154 ada 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olup bu taşınmazların tespit maliki olan ... ...’un anneleri olduğu ve 2003 yılında öldüğünü iddia ederek kararı temyiz etmişler ise de incelenen dosya kapsamından gerekçeli kararın ... ...’a 3.1.1992 tarihinde tebliğ edildiği ve 15 günlük yasal temyiz süresi içinde temyiz edilmediği anlaşıldığından , ... ’un gerekçeli kararın tebliği tarihinden itibaren 15 günlük temyiz süresinin dolumundan çok sonra ... olması sebebiyle mirasçılarının kararı temyiz etme hakları doğmayacağından TEMYİZ DİLEKÇELERİNİN REDDİNE,

3- Davacılar Hazine ve Orman Yönetiminin 154 ada 3, 5, 6 ve 7 parsellerin "b", 154 ada 4 parselin "c" ile işaretlenen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince, mahkemece bu yerler hakkında yapılan araştırma inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Mahkemece hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda temyize konu yerlerin eski tarihli memleket haritasında açık alanda gözüktükleri orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmakla birlikte taşınmazların memleket haritasındaki konumları gösterilmemiştir..Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor çekişmeli yerlerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmayıp, bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.