muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14980, Karar No: 2020/15058, Tarih: 02.07.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/14980 E.  ,  2020/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun 2018/20-1 Esas ve 2019/535 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Anayasanın "Temel Haklar ve Ödevleri" kısmında yer verilen "Özel hayatın gizliliği" ve "Konut dokunulmazlığı hakkı" dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, kişiliğe bağlı temel haklarındandır. Anayasanın 13, 20 ve 21. maddelerinde bu hakların hangi hallerde ve nasıl sınırlanabileceği belirtilirken, anılan hakların "vazgeçilmez" niteliği nedeniyle bu haklara müdahalenin ancak kanun ile öngörülmesi zorunlu kılınmıştır.

Gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde gerekse Anayasanın ilgili maddelerinde ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda, özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı hakkı ile kamu güvenliği arasında bir denge kurulmaya çalışılırken, birey ile kolluk arasındaki güç dengesizliği nedeniyle söz konusu hakların mümkün olduğunca yargı yerlerince verilen kararlarla sınırlanması esası benimsenmiştir. Ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında bu haklara yapılacak müdahalelerin sadece kanunla düzenlenmesi yeterli görülmeyerek hangi amaç için olursa olsun sözleşme maddelerinde yer alan haklara kanun ile getirilen müdahalenin demokratik bir toplumun gereklerine uygun olması ve kamu otoritesine tanınan müdahale hakkının kötüye kullanılmasının da güvence altına alınması gerekliliğine işaret edilmiştir.

Adil arama, 5271 sayılı CMK'da 116. ve 119. maddeleri arasında düzenlenmiştir. CMK.nın 119. maddesine göre ancak hakim kararı veya gecikmesinde sanıkca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile konutta arama yapılması mümkündür. Buna aykırı olarak gerçekleştirilen arama sonucunda ele geçirilen deliller, hukuka aykırı yöntemler ile elde edilmiş olacağından, Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK.nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınmayacaktır.

Bu açıklamalara göre; ... adresinde bulunan Genç ... Lokalinde yapılan aramada kumar oynatıldığına ilişkin deliller ele geçirildiği, iş yeri veya konut ile burada bulunan kişilere ilişkin gerçekleştirilecek arama işlemi için Hakimden karar veya Cumhuriyet Savcısından yazılı emir alınmasının gerekli olduğu, dosya içinde CMK.nın 116-119. maddeleri uyarınca alınmış bir adli arama kararı ya da işyerinde arama yapılmasına ilişkin açık bir arama emri bulunmamasına göre, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK.nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağı da gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4731, Karar No: 2012/24404, Tarih: 11.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4731 E.  ,  2012/24404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya/Ereğli l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.12.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/1204, Karar No: 2010/3520, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/1204 E.  ,  2010/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacağının imtiyazlı olduğunu, düzenlenen sıra cetvelinde ilk sırada yer alması gerektiğini iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetveline itiraz davasının sıra cetvelinin tebliğinden itibaren 7 günlük süre içinde açılması gerektiği halde davacının yasal süresi içinde dava açmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7798, Karar No: 2013/12038, Tarih: 10.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/7798 E.  ,  2013/12038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %14’nü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29516, Karar No: 2023/15953, Tarih: 09.03.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29516 E.  ,  2023/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında;

A. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

C. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendi ve adı geçen Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın temyiz istemi, ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğüne, atılı suçları işlemediğine vesaire ilişkindir.

B. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde hesap hatası yapılarak fazla ceza tayin edilmesine, hakaret suçuna ilişkin temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılmamasına ve adı geçen maddenin birinci fıkrasında temel cezanın alt sınırı 3 ay, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendinde ise 1 yıl hapis cezası olmasına karşın, her iki madde ile takdiren ve teşdiden 1 yıl 6 ay hapis cezası olarak aynı cezanın belirlenerek hükümde çelişkiye sebebiyet verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ...'te bulunan kadın sığınma evinde özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, olayın meydana geldiği 22.04.2014 günü sanığın katılanın çalışmakta olduğu kadın sığınma evine yerleştirildiği, sanığın kurum içerisinde pijama ile dolaştığını gören katılanın uyarması üzerine sanığın katılana "O..., sürtük, senin ağzına ... yaparım, sizin sığınma evinin yerini biliyorum, eşime herkese vereceğim, burayı darmadağın ettireceğim, benim ailem aşiret, hepinizi öldüreceğim." diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, ayrıca katılana tekme atarak dosya arasında bulunan kati doktor raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanığın her üç suçtan da mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A- Sanığın suçu işlemediği yönündeki temyizinde;

Tüm dosya kapsamı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, tanık beyanları ve katılana ait adli rapor karşısında sanığın katılana "O..., sürtük, senin ağzına ... yaparım, sizin sığınma evinin yerini biliyorum, eşime herkese vereceğim, burayı darmadağın ettireceğim, benim ailem aşiret, hepinizi öldüreceğim." diyerek tehdit ve hakarette bulunduğu, ayrıca katılana tekme atarak yaraladığı sabit bulunmakla ve sanığın ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü yargılama aşamasında ileri sürmediği, bu hususa ilişkin bilgi ve belge de sunmadığı ve bu yöndeki temyizinin soyut bir iddiadan ibaret olduğu anlaşılmakla bu yöndeki temyizinin reddine karar vermek gerekmiş ve Yerel Mahkemece hakkında mahkûmiyet kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B- Diğer temyiz sebepleri yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C- Ancak;

1. Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yapılan arttırım sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle netice hapis cezasının "9 ay" yerine " 12 ay." olarak fazla tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Hakaret suçuna ilişkin temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

C- Ancak;

1. Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca yapılan arttırım sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle netice hapis cezasının "9 ay" yerine " 12 ay." olarak fazla tayin edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Hakaret suçuna ilişkin temel ceza belirlenirken doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uygulama yapılmaması hukuka aykırı görülmüştür.

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14451, Karar No: 2018/15868, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14451 E.  ,  2018/15868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın hırsızlık suçundan doğan zararı gidermediğinin ve adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğunun anlaşılması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK'nın 231/6-a-c maddesinde gösterilen, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” ve "Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması" nesnel (objektif) koşullarının bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18.11.2012 yerine 20.11.2012 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Müştekiye ait güzellik salonu olarak kullanılan iş yerinde gerçekleşen eylemin, gündüz ve iş yerinin çalışma saatleri içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13527, Karar No: 2023/453, Tarih: 25.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13527 E.  ,  2023/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/703 E., 2022/657 K.

DAVA TARİHİ : 28.10.2014

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasında görülen istihkak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı üçüncü kişi vekili dava dilekçesinde; borçlu şirkete Doğu ... Kalkınma Ajansı tarafından proje kapsamında destek amaçlı verilen davaya konu hayvanların, ajans onayı ile üçüncü kişi şirkete devrinin yapıldığını, haczedilen hayvanların mülkiyetinin üçüncü kişiye ait olduğunu, devir bedelinin borçluya ödendiğini açıklayarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu hayvanlar devlet desteği ile alındığından 5 yıl devredilemeyeceğini, devir işleminin borcun doğumundan sonra yapıldığını, borçlu şirket yetkilisi ile davacının akraba olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemesinin 04.06.2015 tarihli ve 2014/1111 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararıyla; davacının haciz konusu hayvanları ve hayvanlara ait barınak ve tesisleri muvazaadan ari olarak borçludan satın aldığı, resmi kurum belgelerinde hayvanların davacıya ait olduğuna ilişkin kayıtlar bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.03.2019 tarih, 2019/851 Esas, 2019/2376 Karar sayılı kararı ile, 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesi uyarınca dava konusu yapılan hacizler ve istihkak iddiasında bulunulan mahcuzların açıklattırılması, davaya konu mahcuzlar ile ilgili durumun netliğe kavuşturulması, ondan sonra değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.03.2019 tarih, 2019/851 Esas, 2019/2376 Karar sayılı kararı ile, 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesi uyarınca dava konusu yapılan hacizler ve istihkak iddiasında bulunulan mahcuzların açıklattırılması, davaya konu mahcuzlar ile ilgili durumun netliğe kavuşturulması, ondan sonra değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, haciz yapılan adresin borçlu şirketin ticaret sicil kayıtlarında ve takibe konu edilen çeklerdeki şirket kaşesi üzerinde yer alan adresi olduğu, haczin borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapıldığı, haciz mahallinde borçlu şirket yetkilisinin hazır olduğu, buna göre mülkiyet karinesi borçlu yani alacaklı lehine olup ispat yükünün davacı 3. kişi üzerinde olduğu, devir işleminin borcun doğum tarihinden sonraki bir tarihte yapıldığı, Doğu ... Kalkınma Ajansı tarafından her ne kadar yapılan devir işleminin mevzuata uygun yapıldığı bildirilmiş ise de yapılan devre ilişkin verilen onay işlemleri ile diğer işlemlerin tek başına davacının davasını ispata elverişli kabul edilmediği, haczedilen hayvanlara ait kulak küpe numaralarının davacı adına kayıtlı işletmede yer almadığı, Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 Esas 2016/147 Karar sayılı 17.05.2016 tarihli dosyasında verilen tasarrufun iptaline ilişkin dava dosyası içeriği de diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde; borçlu şirket ile davacı 3. şahıs arasında organik bağ bulunduğu ve devir işleminin alacaklıdan mal kaçırma kastı ile gerçekleştirildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı üçüncü kişi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı üçüncü kişi vekili, borçlu şirket ile 3. kişi arasında devir işlemi yapılmadığını, devir işleminin Kalkınma Ajansınca yapıldığı, devir işlemleri yapılırken takip alacaklısının, takip borçlusundan hiç bir alacağı olmadığına dair hazırlanan ibranamenin göz ardı edildiği, aksi düşüncenin davacının mağduriyetine ve dosyadaki Doğu ... Kalkınma Ajansının evraklarının sahteliğini doğuracağını, istihkak davası ile tasarrufun iptali davasının gerekçesinin uyuşmadığını, akrabalık bağının muvaazaya karine olduğuna dair kararların adil yargılanma hakkına aykırı olduğunu, gerçek bir devir olduğu gözardı edilerek karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK 96,97 ve 99. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İİK 96,97 ve 99. maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, Doğu ... Kalkınma Ajansına ilişkin resmi belgeler dikkate alınmakla birlikte davacı üçüncü kişi ile borçlu arasında danışıklı işlemler yapıldığı, Ahlat Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/236 Esas 2016/147 Karar sayılı 17.05.2016 tarihli dosyasında verilen tasarrufun iptaline ilişkin kararın hükme esas alınmadığı, Mahkemece anılan dava dosyası içeriğindeki iddia ve gerekçelerin temyize konu dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirildiği anlaşıldığına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK 366. ve HUMK 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

İlamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.