muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16917, Karar No: 2014/22882, Tarih: 17.12.2014

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl işverenin MNG Kargo olduğunun kabul edilmesi gerektiği, buna göre de asıl işveren olarak MNG Kargonun davacının işçilik alacaklarından sorumlu tutulduğu, kıdem tazminatı alacağının net 7.441,84 TL, ihbar tazminatı alacağının net 1.724,24 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme karar gerekçesinde iş akdinin kim tarafından feshedildiği, feshin haklı mı haksız mı olduğu konusunda gerekçe bulunmadığı gibi davacının dava dilekçesinde iş akdini kendisinin feshettiğini beyan etmesine rağmen davacı için ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının resmi tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapıldığı belirtilmiş ise de davacının hangi resmi tatillerde çalıştığının kabul edildiği rapordan anlaşılmamaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde davacının 1 Ocak ve 1 Mayıs günlerinde çalışmadığını beyan etmiştir. HMK.'nun 26. maddesi gereğince hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup talepten fazlasına hükmedemez. Bu nedenle bilirkişiden davacının hangi genel tatillerde çalıştığının kabul edildiği konusunda denetime açık ek rapor alınmalı, hesaplamada dava dilekçesindeki davacının talebi de gözönünde bulundurulmalıdır. Yazılı şekilde hazırlanan rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7275, Karar No: 2011/330, Tarih: 18.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7275 E.  ,  2011/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2005/13-2009/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı karşı davalı vekili, müvekkilinin “Ottima” markasını 20.11.1998 tarihinde tescil ettirdiğini, davalı şirketin ise “Ottimo+şekil” markasını ilk olarak 17.12.2002 tarihinde, daha sonra da aynı markayı 27.07.2004 tarihinde tescil ettirdiğini, müvekkilinin tescil tarihinin daha önce olduğunu, müvekkilinin markasını tanınmış marka haline getirdiğini, davalıya ait markanın müvekkiline ait markaya ayırt edilemeyecek kadar benzediğini ileri sürerek davalıya ait her iki markanın tüm mal ve hizmetler için hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, 1.000 TL manevi, 3.000 TL maddi tazminatın tahsiline, kararın ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı karşı davacı vekili, davacının markası ile müvekkiline ait marka arasında fonetik ve anlam bakımından bir alaka bulunmadığını, davacının markanın tescilinden itibaren 3 aylık sürede itiraz etmediğinden hak düşürücü sürenin geçtiğini, müvekkilinin kullandığı markanın davacının markasının tescilinden önce 1995 yılından itibaren kullanıldığını ve tanındığını, davacının faaliyet alanının konfeksiyon ürünleri, müvekkilinin faaliyet alanının ise deri ürünleri olduğunu, bu nedenle iltibasın söz konusu olmadığını, davacının markasının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı davada ise davacı karşı davalının markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, 5.000 TL maddi, 5.000 TL prestij kaybı tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların markalarındaki ayırt edici unsurun “Ottimo” ve “Ottima” olduğu, markalar arasında ayniyete yakın benzerlik olduğu, davacının markasının 1998 yılında davalının markasının ise 2002 ve 2003 yıllarında tescil edildiği, öncelik hakkının davacıya ait olduğu, her ne kadar davalının anılan markayı davacının tescil tarihinden önce kullandığı ve markaya deri ürünlerinde ayırt edicilik kazandırdığı, bu nedenle kararnamenin 8/3 maddesine dayanması mümkün ise de, bu tür davaların tescilden itibaren 5 yıl içinde açılmasının gerektiği, davalı karşı davacının ise bu süre geçtikten sonra davasını açtığı, hak düşürücü süre nedeniyle davacı karşı davalının markasının hükümsüzlüğünü isteyemeyeceği, davacının markasının 25. sınıftaki ürünler yönünden tanınmış marka olduğu, davalının tescilsiz kullanımı olan mallara ilişkin sınıflar dışındaki sınıflar yönünden markanın hükümsüzlüğünü isteyebileceği, tescilli markanın kullanımının marka haklarına tecavüz oluşturmadığından tazminat ve ilana ilişkin taleplerin yerinde olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2002 09038 nolu markanın 35. sınıf ile deri malzemesinden giysiler dışındaki 25. sınıf içinde yer alan diğer tüm ürünler yönünden hükümsüzlüğüne, 18. sınıf ile 25. sınıfta yer alan deri malzemeden giysiler yönünden talebin reddine, davalı adına tescilli 2003 32993 nolu marka yönünden 18. sınıfın tamamı ile 25. sınıfın deriden yapılmış giysiler dışındaki tüm sınıflar yönünden markanın hükümsüzlüğüne, maddi ve manevi tazminat ile ilana ilişkin taleplerin reddine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı karşı davalı vekilinin tüm, davalı karşı davacı vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Ancak davacının markası 1998 yılında yalnızca 25. sınıf yönünden tescil ettirilmiş olup başka sınıflar yönünden tescili yoktur. Her ne kadar mahkemece davacının markasının tanınmış marka olduğu kabul edilerek davalının 2002 yılında tescil edilen markasının 35, 2003 yılında tescil edilen markasını ise 27,35 ve 43. sınıflar yönünden hükümsüz kılınmış ise de davacı markasının tanınmış marka olduğuna dair mahkeme gerekçesi yerinde değildir. Davacı markasının sadece bir kısım dizi film jeneriğinde yer alması ve bu filmdeki oyuncuların ürünleri giyinmesi davacı markasının tanınmış marka olduğu sonucunu doğurmaz. Bu itibarla davacı markasının tanınmış marka olup olmadığına ilişkin varsa diğer davacı delilleri de toplanıp, bilirkişi incelemesi yaptırılarak davacı markasının tanınmış marka olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalı vekilinin tüm, davalı karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı karşı davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı karşı davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı karşı davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı karşı davacıya iadesine, 18.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23348, Karar No: 2015/21747, Tarih: 05.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/23348 E.  ,  2015/21747 K.**

* İŞYERİ HEKİMİNİN HAKSIZ FESİH VE İŞE İADE DAVASI

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 2

* İŞ KANUNU (4857) Madde 18

* İŞ KANUNU (4857) Madde 20

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin davalı işverenlerce haklı bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini beyanla davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının hizmet akdine İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği’ nin 14/2 maddesi uyarınca yasal zorunluluk doğrultusunda haklı ve geçerli bir şekilde son verildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere, feshin niteliğine atıfla davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davacı davalıya ait işyerinde işyeri hekimi olarak görev yapmıştır. Davalı taraf yasal sebeplere atıfla iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini savunmaktadır. Davacı tanıkları davacının iş akdi feshedildikten sonra yerine uzman hekim alımı yapıldığını beyan etmişlerdir. Bu beyan dosya içerisindeki verilerden teyit edilememektedir. Bu nedenle davacının yerine işyerine davacı tanıklarının beyanlarında geçtiği üzere uzman hekim alınıp alınmadığı SGK ve işyeri belgeleri üzerinden araştırılmalı, araştırma sonucu bu yönde bir alım gerçekleştirildiğinin belirlenmesi halinde ise, işyerinde uzman hekim çalışmasının gerekip gerekmediği hususu açıklığa kavuşturulmalıdır. Keza İş Sağlığı ve Güvenliği Hizmetleri Yönetmeliği’nin 14/2 maddesindeki '...İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin sunulması amacıyla işyerlerinde görevlendirilen kişilerin, doğum, hastalık ve yıllık izin gibi zorunlu nedenler sebebiyle değiştirilmesi ve değişiklik süresinin 30 günü geçmesi halinde, durum Genel Müdürlüğe bildirilir. İş Kanunundaki çalışma süreleri saklı kalmak kaydıyla, kamu kurum ve kuruluşları hariç diğer işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği hizmetinin sunulması için hesaplanan zorunlu süre bölünmek suretiyle birden fazla kişi görevlendirmesi yapılamaz...' şeklindeki düzenlemesi üzerinde durulmalı, işyerindeki işyeri hekimi istihdamının mevcut kural çerçevesinde gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmelidir. Eksik araştırmayla yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9529, Karar No: 2011/18254, Tarih: 07.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/9529 E.  ,  2011/18254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu,22.03.2010 tarihinde eczaneler odasının yaptığı denetlemede eczanede ilaç kullanım raporlarının bulunduğunu, tutulan tutanak ve rapor içeriğine göre davalı tarafından sözleşmenin 3 ay süre ile feshine karar verildiğini, bulunan ... raporlarının müşterilerine ve akrabalarına ait olduğunu eczanede unutulduğunu, raporların eczanede bulunmalarının davalı ... zarara uğratmadığını ileri sürerek feshin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, görev ve esas yönünden davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile Mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Borçlar Kanununda düzenlenen sözleşme ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davalı idare bu sözleşmeye dayanarak fesih hakkını kullanmış ve sözleşmeyi feshetmiştir. Davacı bu feshin haksız olduğu ve sözleşmenin gecerli bulundugunu iddia etmektedir. Bu itibarla taraflar arasındaki uyuşmazlık İş kanunu hükümlerinden kaynaklanmamakta, sozlesmenın davalı tarafça tek taraflı olarak feshinin mümkün olup olmadığı ve feshin haksızlığı konusundan kaynaklanmaktadır. Bu durum karşısında davanın çözüm yeri genel mahkemedir. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek ve olayı yanlış nitelendirerek yazılı şekilde davanın görev yönünden reddine karar vermesi doğru değildir. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3590, Karar No: 2022/8708, Tarih: 04.07.2022

**10. Ceza Dairesi         2021/3590 E.  ,  2022/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden gönderdiği 29/06/2022 havale tarihli dilekçesindeki "Kendi hür iradem ile temyiz isteğimden vazgeçiyorum. ..." şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine 04/07/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3036, Karar No: 2011/7663, Tarih: 03.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3036 E.  ,  2011/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 20.232.50 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 12.510.79 TL'nın tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, 20.232.50 TL alacağın tahsilini talep etmiş, mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 12.510.79 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Ancak, mahkemece kurulan hükümde kısa kararda faiz başlangıç tarihinin 07.02.2008 olarak yazılmasına rağmen, gerekçeli kararda 07.07.2008 tarihinden itibaren faize karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 03.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5836, Karar No: 2016/392, Tarih: 14.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/5836 E.  ,  2016/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu araçların neden olduğu tek taraflı trafik kazasında yaya olan müvekkilinin yaralandığını, yaralanma sebebiyle müvekkilinin ayağında kalıcı hasar olduğundan kazanç kaybına uğradığını, tedavinin halen devam ettiğini, tedavi ve ulaşım giderleri yaptıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 4.000,00 TL maddi tazminat ile 8.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile kazanç kaybı talebini 4.514,33 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı taraf davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 1.805,73 TL kazanç kaybı, 1.000,00 TL ulaşım gideri, 2.000,00 TL tedavi gideri olmak üzere toplam 4.805,73 TL maddi tazminat ile 3.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi sadece maddi tazminattan dava tarihinden itibaren faizle sorumlu olmak kaydıyla 24.10.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ile ...'den tahsiline, diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebinin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü veya Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, mahkeme tarafından herhangi bir sağlık raporu alınmamıştır. Davacı tarafça kaza neticesinde davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin olarak Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan Özürlü Sağlık Kurulu Raporu hükme esas alınmış olup bu raporda davacının astım bronşiale, hipertansiyon, kroner arter ve sol ayak bileği hareket kısıtlılığı nedeniyle çalışma gücü kaybı olduğu, ayak bileğindeki iş gücü kaybının %7 oranında olduğu belirlenmiştir. Hükme esas alınan sağlık raporunun kaza tarihine göre yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanıp hazırlanmadığı belli değildir. Bu nedenle sözkonusu sağlık kurul raporu hükme esas alınmaya yeterli değildir.

Bu durumda Mahkemece, kazayla ilgili tüm tedavi evrakları celbedilerek yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesinden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak maluliyet oranının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece her ne kadar tedavi ve tedavi amacıyla yapılan ulaşım giderlerinin tespiti için bilirkişi raporu alınmış ise de; alınan rapor hükme esas alınmaya yeterli değildir. Zira bilirkişi raporunda yapıldığı belirtilen tedavi giderlerinin kaza nedeniyle maruz kalınan yaralanmaya ilişkin olup olmadığı yeterince araştırılmamıştır. Nitekim davacının maruz kaldığı yaralanmaya ilişkin maluliyet raporu alınarak iyileşme süresi ve bu süreçte kaç kere muayene olunması gerektiği belirlenmediğinden yapılan tedavi ve ulaşım giderlerinin iyileşme süresi içerisinde olup olmadığı ve trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle olup olmadığı belli değildir. Zira Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nden alınan sağlık raporunda davacının ayak bileğindeki hareket kısıtlılığından başka astım bronşiale, hipertansiyon ve kroner arter rahatsızlıkları olduğu belirlenmiştir. Bu nedenle davacı tarafından yapılan tedavi giderlerinin trafik kazasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı hususunda yukarıdaki bent kapsamında alınması gerekli olan maluliyet raporu da göz önünde bulundurularak bilirkişi raporu alınması gerekmektedir.

Bu durumca Mahkemece, kazayla ilgili tüm tedavi evrakları celbedilerek yukarıda belirtilen açıklamalar ışığında Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesinden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak davacının trafik kazasından kaynaklanan tedavi giderlerinin belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde hükmü temyiz eden davalı ...'na geri verilmesine 14.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10594, Karar No: 2019/3451, Tarih: 07.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10594 E.  ,  2019/3451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-O yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

1412 sayılı CMUK'un 310/3 maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra o yer Cumhuriyet Savcısı hükmü temyiz ettiğinden, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Katılanın çalıştığı eczane içerisinde banko üzerinde bulunan cep telefonunun sanık tarafından çalındığının iddia ve kabul edildiği olayda, hırsızlık suçlamasını red eden sanığın suça konu cep telefonunu satın aldığına dair savunmasının aksinin ispatlanamadığı, sanığın olayı bizzat gerçekleştirdiğine dair başkaca bir delilin de bulunmayışı ve bahse konu cep telefonunu ekonomik değerinin altında satın almış olması karşısında; sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 165/1. maddesine uyan suç eşyasını satın almak suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.