muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/926, Karar No: 2007/969, Tarih: 18.12.2007

Takdiri delile dayanılarak tüm kamuya ait olan TMK.nun 715. maddesi kapsamındaki yerlerin bu kadar kolay bir şekilde kazanılmasının öteki delillerle denetlenmesi zorunludur. Şöyle ki, özellikle iki ayrı zamana ait hava fotoğrafları mahkeme tarafından yetkili merciden istenmelidir. Bu belgeler işin uzmanı bilirkişiler vasıtası ile ve bu fotoğrafları incelemeye uygun aletlerle incelenmelidir. Sonuçta hava fotoğraflarından bir suret ve bilirkişinin dava konusu yere isabet eden bölümle ilgili büyütülmüş inceleme fotoğrafı ve krokisinin de rapor ekinde olması asıldır. Ne var ki, eldeki dosyada gerek ilk keşifte gerekçe ikinci keşifte hava fotoğrafları getirilmemiş ve uygulanmamıştır. Ancak ikinci keşfe katılan harita mühendislerinin raporlarındaki buna ilişkin açıklama dikkate alınarak ikinci keşiften sonraki ara kararı ile hava fotoğrafının getirtilmesi için davacı vekiline yetki verilmiş ve getirildiğinde mahkemece ara kararı ile belirlenmiş olan bilirkişiye tevdi edilerek rapor alınması yöntemi uygun görülmüştür. Oysa dava tarihinden en az 20-25 yıl öncesinden çekilmiş veya davacıların aynı yerle ilgili olarak 1993 yılında açmış oldukları sonradan takip etmedikleri 1993/861 esasta kayıtlı davanın açılış tarihinden 20-25 yıl öncesine ait iki ayrı zamana ilişkin hava fotoğraflarının getirtilmesi ve bunların işin uzmanı bilirkişiye tevdi edilerek mukayeseli olarak rapor alınması, dairenin istikrar kazanmış kararları gereğidir.

Somut olayda ara kararı ile görevlendirilen bilirkişi 1975 yılına ait hava fotoğrafları üzerinde yapılan incelemede dava konusu yerin imar ve ihya edilmiş olduğunu açıklamasına karşın bu hava fotoğrafına ilişkin fotokopi belgeyi ve dava konusu yere ilişkin inceleme fotoğrafı ile krokisini raporu ekine eklememiştir. Zaten dosya içerisinde böyle bir belgede yoktur. Öyle ise HGK.nun sayın çoğunluğu tarafından bu kadar noksan, yetersiz, dayanaksız veriye dayanarak yerel mahkeme kararının bozulması kanaatimce doğru olmamıştır.

Kaldı ki, son keşifte görevlendirilen ziraat mühendisi raporunda özetle dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulamalı imar planında seyrek yoğunluklu konut alanında ve park alanında kaldığını, taşınmazın batı ve güney sınırının halen taşlık olduğunu, dava konusu taşınmazın hafif taşlı ve % 8-10 eğimli üçüncü sınıf tarım arazisi olduğunu, dava konusu taşınmazın sınırlarında bulunan hali arazide ekili olmayan kesimlerde mera bitkilerinden geven, yabani çavdar, yabani buğday vs.nin bol miktarda bulunduğunu açıklamıştır.

Esasen Dairenin özellikle 2006 ve 2007 yıllarında Ankara Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemelerinden verilmiş aynı hukuksal niteliklere dayanılarak açılan ve reddedilen bir çok dosyası (Dairenin 11.12.2006 tarih 2006/7269-7697 esas ve karar, 14.3.2006 tarih 2006/1141-1709 esas ve karar, 26.6.2007 tarih 2007/1848-4057 esas ve karar, 31.10.2006 tarih 2006/6213-6500 esas ve karar, 3.10.2006 tarih 2006/4019-5958 esas ve karar, 17.10.2006 tarih 2006/4405-6350 esas ve karar, 17.10.2006 tarih 2006/4407-6349 esas ve karar, 26.6.2007 tarih 2007/2040-4056 esas ve karar, 30.10.2007 tarih 2007/5976-5917 esas ve karar vs.) bir çok emsal kararında bu dosyaların bir çoğu Tuluntaş köyüne aittir, dava konusu taşınmazlar tapulamada taşlık olarak bırakılmıştır, taşınmazlar içerisinde çapları 5 ila 10 cm, 5 ila 25 cm, 40 cm bulan taşların dahi olması nedeniyle imar ihyalarının tamamlanmadığı yada bitişikteki taşlık nitelikteki taşınmazda bol miktarda mera bitkilerin bulunması nedeniyle meranın devamı sayıldığı veya hava fotoğraflarının iki ayrı zamana ait olması ve bu fotoğrafların stereskopik çift hava fotoğrafı dikkate alınarak inceleme yapılması gibi sebeplerle onammış veya bozulmuştur.

Bu durumda dava konusu taşınmazın aksi görüş kabul edilse dahi en erken imar ve ihyası 1976 yılında tamamlanmıştır. 1/25000 Ölçekli Çevre Düzenleme İmar planı 1994 yılında onaylanmıştır. Öyle ise 20 yıllık süre dolmamıştır. Kaldı ki, iki ayrı zamana ilişkin hava fotoğrafları getirilip yöntemine uygun bir biçimde uygulanmamış ve bilimsel içerikli raporları alınmamış ve fotoğrafları sunulmamıştır. Resmi merci olan TEAŞ Genel Müdürlüğü bu yerden 1989 yılında enerji nakil hattı geçirmiş kimsenin zilyetliğinde olmadığı için kamulaştırma ödemesi yapmamıştır. Ayrıca davacılar aynı çalışma alanında kesinleşmiş iki ayrı ilamla 99200 m2’lik taşınmazı adlarına tescil ettirmişlerdir. Bunlardan 93 dönümlülük kesinleşmiş ilamın infaz edilmemesi, kesinleşmiş ilamın yok farz edilmesine olanak sağlamaz. Tüm bunlardan öte 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi kadim meraların saptanması için yazılı belgelerin yanında bilirkişi ve tanık beyanlarına da atıfta bulunmuştur. Kanun koyucu bilirkişi ve tanıkların ayrı veya komşu köylerden dinleneceği yolunda emredici bir hüküm getirmemiştir. İlk keşifte aynı köyden dinlenen yaşlı mahalli bilirkişi ve davacı tanıkları bu köyü en iyi bilen kişilerdir. Dolayısıyla köyün taşınmazlarının da niteliklerini en iyi açıklayacak şahıslardır. Esasen dava konusu yeri mera olarak nitelendirmişlerdir. Davacılar ve vekilleri bu kişilerin beyanlarına itiraz etmemişlerdir. Komşu köylerden ısmarlama kişilerin beyanlarına itibar edilerek mera tarifi ve tanımı yapılamaz. En azından ben böyle düşünüyorum.

Tüm bu açıklamalar karşısında HGK.nun (20 onama düşüncesine karşın 23 bozma düşüncesi ile) oluşan kanaatin yukarda açıkladığım tüm verilere uygun olmadığı kanaati ile katılamıyorum. Mahalli mahkemenin ısrar kararının son derece dosya kapsamına, dairenin istikrar kazanmış uygulamalarına uygun olduğu kanaatindeyim. 18.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/21239, Karar No: 2014/19426, Tarih: 13.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/21239 E.  ,  2014/19426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/793 Karar no:2014/195

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı R.. M.. ve davalı-karşı davacı A.. M.. 18.08.2014 tarihli dilekçeleriyle davalarından feragat ettiklerini bildirdiklerinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.10.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/13134, Karar No: 2015/6412, Tarih: 09.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13134 E.  ,  2015/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/117-2014/154

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 01.11.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve yıkım istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırılık nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili hükmü temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucunda daha azına karar verilebilir (HMK m. 26/1).

Somut olaya gelince; mahkemece davalının taşkın olduğu belirlenen imalatlarının nereden hangi miktarda yıkılacağının belirlenmesi ve hüküm sonucunda açıkca gösterilmesi gerekirken, yalnızca (yapı yaklaşma sınırından itibaren taşacak şekilde) yazılması doğru olmadığı gibi "fazlalık imalatların kal'i" denilerek infazı mümkün olmayacak şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32511, Karar No: 2018/13368, Tarih: 29.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/32511 E.  ,  2018/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/05/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına vekili ... ... geldi. ... taraf adına vekili ... gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 240. maddesinde tanık listesi sunulması hususundan, 243. maddesinde ise, tanık listesi için kesin süre verilmesi hususundan bahsedilmekle birlikte, tanık listesi sunulması için kesin sürenin hangi aşamada verileceğine ilişkin, kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, Kanunun 140/1. ve 320/2. maddelerinde, ön inceleme aşamasında tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tek tek tespit edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konularının tespit edilmesinden önceki bir aşamada, tarafların tanık listesi sunmalarını beklemek doğru değildir. Bu halde, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili, davaya cevap dilekçesinde bildirdiği delilleri arasında tanık deliline de dayanmış, ön inceleme duruşmasının yapıldığı 14/10/2014 tarihinde sunduğu dilekçesiyle de tanıklarının isim ve adreslerini bildirmiştir. Mahkemece ise, tensip zaptında tanık listesi sunulması için verilen kesin süreye uyulmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin tanık dinletme talebi reddedilmiştir. Yukarıda da açıklandığı üzere, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır. Davalı vekilinin ön inceleme duruşmasında tanık listesini sunmuş olmasına göre, tanıklarının dinlenilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle tanık dinletme talebinin reddi usul ve kanuna aykırı olup, kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulmasını gerektirmiştir.

Anılan sebeple, davalı tanıkları dinlenildikten sonra, tüm dosya kapsamı yeniden değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelemesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin ... tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8469, Karar No: 2018/2964, Tarih: 07.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/8469 E.  ,  2018/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu hakkında ...... 7. İcra Müdürlüğü’nün 2012/6244 E. sayılı takip dosyasında takip yaptıklarını, borçluya ait 563-570-578 ve 583 parsel sayılı taşınmazların satılarak sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetveline esas İİK'nun 100.madde bilgileri ve tapu kaydına göre gayrimenkul kaydında 1. sırada görülen ...’nün 01.06.2010 tarihli haciz bilgilerine göre sehven şirketin 2014 yılının 12. ayına kadar olan tüm borçlarının bildirildiğini, İl Müdürlüğü’ne İİK'nun 100. maddesine yarar bilgiler sorulduğunda her yeni sorma süresi içerisinde geçen prim borçlarında eklendiğini, oysaki tapu kaydına 01.06.2010 tarihli haciz bildirimi ile konulan haciz borcunun kapatıldığını, 01.06.2010 tarihli haciz bildirimine konu borçlu şirketten hiçbir alacağının bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, borçlu ......hakkında sıra cetveline itiraz davası açılmış ise de, borçluya husumet yöneltilemeyeceğinden bu davalı yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verilmesi gerektiği, .... Müdürlüğü’nden gelen müzekkere içeriğine göre, hacze konu prim borcunun ödendiği, haciz tarihinden sonra oluşan ...... borcu için satışa konu taşınmazlar üzerine haciz konulmuş olmadıkça bu borç için sıra cetvelinde pay ayrılamayacağı gerekçesiyle, borçlu ...’ne husumet yöneltilemeyeceğinden bu davalı yönünden açılan davanın husumetten reddine, diğer davalı yönünden davanın kabulü ile 19.11.2014 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılardan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16503, Karar No: 2018/5217, Tarih: 18.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16503 E.  ,  2018/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; yoksulluk nafakası yönünden, davalı kadın tarafından ise; tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Eşlerden biri akıl hastası olup da, bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelirse, hastalığın geçmesine olanak bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmek koşuluyla boşanma kararı verilebilir (TMK m.165). Davalı kadına ait dosya arasında bulunan sağlık kurulu raporlarında kadın da bulunan "bipolar afektif bozukluk" hastalığının iyileşmesine olanak bulunup bulunmadığı konusunda bir açıklama bulunmamaktadır. Davalı kadında saptanan bu hastalığın iyileşmesine olanak bulunup bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporu ile tespit edilmeden, yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2014/11905, Karar No: 2016/2080, Tarih: 09.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/11905 E.  ,  2016/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın soruşturma aşamasındaki anlatımında, suça konu çalıntı çek'i yanında ilk ciranta olarak ismi geçen ...'da bulunduğu halde hakkında beraat hükmü kurulan ...'dan aldığını,çalıntı olduğunu bilmediğini savunmasına karşın kovuşturma aşamasında suça konu çek'in ... tarafından hakkında beraat hükmü kurulan kardeşi ...'e verildiğini kendisinin çekle ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi,...'nın ise sanıklara herhangi bir şekilde çek vermediğini beyan etmesi,mukayese yazı ve imza örnekleri bulunmadığı için suça konu çekteki yazı,rakam ve imzaların sanıklara aidiyetine ilişkin herhangi bir bilirkişi incelemesi yapılamamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından,...'dan suça konu çekte birinci ciranta olarak görünen ...'u tanıyıp tanımadığı,açık kimlik bilgisi ve adresi sorularak tespiti halinde tanık sıfatıyla celbedilerek beyanınının tespitini müteakip ... ile sanıkların imza yazı örnekleri alınarak çek ön yüzdeki yazı,rakam ve imzalar ile birinci ciranta isim yazısı ve imzasının adı geçenlere ait olup olmadığı ve sanık ile beraat eden kardeşi ...'e ait ... tekstil Turizm İnş...Ltd.Şti adına atılan ikinci ciranta imzasının da sanığa mı ...'e mi ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,yasaya aykırı,

Kabule göre ;

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3658, Karar No: 2013/19547, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3658 E.  ,  2013/19547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.11.2012 tarih ve 2011/174-2012/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı lazer epilasyon cihazının şehir şebekesinden gelen akımın dalgalı ve yüksek olmasından dolayı hasarlandığını, hasar nedeniyle sigortalıya 42.824,50 TL ödeme yapıldığını, hasarın oluşumuna muhtemelen elektrik akımındaki ani akım değişmesinin sebebiyet verdiğini, tespit raporunda elektrik şebekesinden gelen akım ile ilk temas noktası kart olduğundan dolayı kartın dalgalı ve yüksek akımdan yanmış olabileceğinin ve kullanım hatasının olmadığının saptandığını, sigortalıya ödenen miktarın davalıdan tahsili amacıyla başlatılan takibe haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştüir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca dava konusunun lazer epilasyon cihazına ait elektronik kartta meydana gelen arızanın elektrik şebekesindeki voltaj dalgalanmalarından kaynaklı olup olmadığının belirlenemediği, davacı tarafça tespit istemi üzerine makine mühendisi tarafından yazılan raporun uzmanlık alanı dışında düzenlendiği, cihaz hasarlandıktan sonra teknik servis tarafından cihazda meydana gelen hasarın voltaj dalgalanmalarından kaynaklandığı şeklinde bir tespit ve değerlendirme yapılmadığı, bu yönde herhangi bir somut bilgi ve belgenin de dosyada yer almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2607, Karar No: 2024/9328, Tarih: 02.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2607 E.  ,  2024/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/902 E., 2023/2530 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/507 E., 2022/1054 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı- davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakasının esası ve miktarı ile iştirak nafakasının esası ve miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-davalı erkek vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan davacı-davalı erkeğin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Davacı- davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,