muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/23463, Karar No: 2008/19821, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23463 E.  ,  2008/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.   Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)   Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005   tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.   O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25322, Karar No: 2016/4437, Tarih: 07.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25322 E.  ,  2016/4437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan .............. vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattının alanı hükme esas 29/05/2013 tarihli bilirkişi raporunda 221,17 m² olarak belirtilmesine karşılık, Dairemizin geri çevirme kararından sonra dosyaya sunulan 09.09.2015 tarihli ek raporda ise 149,89 m² irtifak alanı ve 0.45 m² pilon yeri olduğu bildirildiğinden her iki rapor arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesi,.

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ............. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6242, Karar No: 2021/16930, Tarih: 18.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6242 E.  ,  2021/16930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 09/09/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3444, Karar No: 2019/1376, Tarih: 05.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3444 E.  ,  2019/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2013/824-2015/685

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketin besicilik faaliyetleriyle uğraştığını, davalı ile 10.05.2013 ve 16.05.2013 tarihli iki adet büyükbaş besicilik sözleşmesi imzaladıklarını, davacının birinci sözleşmeye göre 360, ikinci sözleşmeye göre 265 olmak üzere toplamda 625 adet büyükbaş hayvanı besi olgunluğuna erişmesi için besiye tabi tutmak ve sözleşmede yazılı tahmini kesim sürelerinde kombinaya teslim etmeyi yükümlendiğini ve davalıya 187.500,00.-TL'lik teminat verdiğini, hayvanların kesim tarihleri gelmeden besi esnasında şap hastalığına yakalandığını ve besi sürecinin hastalık nedeniyle gerilediğinden kesim süresine kadar havanların besi olgunluğuna ve kesim tarihinde gerekli sağlık durumuna erişilemeyeceğini öngören davacının davalı kuruma başvurup kesim tarihlerinin ertelenmesini talep ettiğini, ancak davalının bu talebi reddettiğini, kesim günlerini ertelemediğini ve sözleşmedeki kesim tarihlerine riayet edilmediği taktirde ceza hükümlerinin uygulanacağını belirttiğini, davacı şirketin ilk teslim gününde çiftliğinde yeter miktarda hayvan bulunmakta olduğu halde, hayvanların yeterli olgunluğa erişemediğinden ve şap hastalığı devam ettiğinden teslimatın gerçekleştirilemediğini, bunun üzerine sözleşmelerinin feshedildiğini ve kat'i teminatı irat kaydedildiğini, fesih işleminin haksız bir nedenle gerçekleştirildiğini, mücbir sebep nedeniyle taahhütlerin yerine getirilemediğini ileri sürerek, irat kaydedilen 187.500,00.-TL'nin 05.09.2013 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek ticari avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hayvanlarının şap hastalığına yakalandığını resmi olarak ispat edemediğini, davacının sıradan bir üretici olmayıp TTK anlamında bir tacir olduğunu, kendilerinin de bir çok yere taze et temini konusunda yükümlülükleri bulunduğunu, bu nedenle sözleşmelerde tayin edilen sürelere uyulmasının öenmli olduğunu, ayrıca davacı ile yapılan iki sözleşmede de sözleşmenin uygulanmasını sağlamak ve sözleşme gereğince taahhüdün yerine getirilmemesi halinde teminatın gelir olarak kaydedilmesine davacının muvafakat verdiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporuna göre taraflar arasında düzenlenen sözleşmelerin 17.maddesine göre, hastalık halinde İl/İlçe Müdürlüklerince verilecek veteriner raporuna dayalı olarak gelişemeyen hayvanların tesellüm miktarından düşüleceği, ancak bu miktarın da taahhüdün %10'unu aşamayacağının belirtildiği, bu düzenlemeye göre hastalık halinin mücbir sebep olarak değerlendirilemeyeceği, davacı-besicinin, hastalık sebebi ile davalı kuruma veteriner raporu ile yapılmış bir müracaatı bulunmadığı, bu durumda, davalı kurumca sözleşmelerin 20.maddesine göre yapılmış feshin ve teminatın irat kaydının sözleşmelere uygun olduğu ve teminatın geri talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın redddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17478, Karar No: 2012/21566, Tarih: 24.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/17478 E.  ,  2012/21566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 1. Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31.12.2009 gün ve 2008/377–2009/974 sayılı hükmün temyizine ilişkin olarak davacı vekilinin öncelikle temyiz harç ve giderleri bakımından adli yardım isteminde bulunması üzerine Dairemizce bu yoldaki istemin kesin olarak reddiyle ilgili olarak verilen 06.04.2012 tarih ve 2010/7959 – 2012/5590 sayılı kararın “tavzih” yoluyla düzeltilmesi ve bu yoldaki istemlerinin yeniden karara bağlanması davacı vekili tarafından 19.07.2012, 04.09.2012 ve 16.11.2012 tarihli dilekçelerle talep edilmiş ve dosya mahallinden gerek davacı vekilinin Dairemiz kararına yönelik tavzih ve adli yardım istemi, gerekse de yerel mahkemece verilen 07.11.2012 tarih ve 2008/377 E. sayılı karara yönelik kanun yararına temyiz (yazılı emir) istemi bakımından bir karar verilmek üzere Dairemize gönderilmiş olmakla, dosya içerisindeki tüm kağıtlar okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- 6100 sayılı Yasa’nın “Adli yardım talebinin incelenmesi” başlıklı 337/2. maddesi uyarınca, adli yardım talebinin kabul veya reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulamaz. Bu itibarla, Dairemizin 06.04.2012 tarih ve 2010/7959 – 2012/5590 sayılı adli yardım talebinin reddine dair karara yönelik karar düzeltme isteminde bulunulamayacağı gibi, kararda tavzihi gereken bir maddi hataya da rastlanılmadığından davacı vekilinin bu yoldaki istem dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin 6100 sayılı Yasa’nın 337/2. maddesinin ikinci tümcesi uyarınca, sonradan gerçekleştiğini ileri sürdüğü sebeplere dayanarak temyiz harç ve giderleri bakımından adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, dosya kapsamı uyarınca, davacı vekilinin bu yoldaki istemine ilişkin sunduğu dilekçelerinde sözü edilen Bankalar Yeminli Murakıpları Kurulu Başkanlığı’nın 14.01.2000 tarih ve M-1/3 sayılı raporunun, tarih itibariyle, Dairemizin 06.04.2012 tarihli kararından sonra gerçekleşen bir sebep olarak kabulü mümkün olmadığı gibi söz konusu dilekçelerin içerikleri ve konuya ilişkin 6100 sayılı Yasa’nın 336 vd. maddeleri ile Dairemizin 06.04.2012 tarihli red kararının gerekçesi gözetildiğinde, davacı şirketin adli yardım isteminin bu kez kabulünü gerektirici haklı, inandırıcı ve yasal bir neden bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin 19.07.2012 ve 04.09.2012 tarihli dilekçelerindeki adli yardım istemlerinin kesin olarak reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı vekilinin, yerel mahkemenin 07.11.2012 tarih ve 2008/377 – 2009/974 sayılı kararına yönelik olarak 16.11.2012 tarihli dilekçesiyle talep ettiği kanun yararına bozma istemine yönelik olarak yapılan incelemede; her ne kadar yerel mahkemece 21.11.2012 tarih ve 2008/377 – 2009/977 sayılı karar mucibince, bu yoldaki istemin dahi incelenmesi için dava dosyası Dairemize gönderilmiş ise de, 6100 sayılı Yasa’nın Geçici 3. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1086 sayılı Yasa’nın 429 vd. maddeleri uyarınca, ancak Adalet Bakanlığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulabileceği hükmü karşısında, ilgili makamca bu yolda bir istemde bulunulmaksızın davacı vekilinin bu yoldaki istemiyle ilgili olarak bu aşamada bir karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın konuyla ilgili yasa gereğinin takdir ve ifası için mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine dair Dairemizin 06.04.2012 tarih ve 2010/7959 – 2012/5590 sayılı kararının düzeltilmesine ve tavzihine yönelik istem dilekçesinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 6100 sayılı Yasa’nın 337/2. maddesinin ikinci cümlesi çerçevesindeki adli yardım isteminin kesin olarak reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin yerel mahkemenin 07.11.2012 tarih ve 2008/377 – 2009/974 sayılı kararının kanun yararına bozulması yolundaki istemiyle ilgili olarak bir karar verilmesine yer olmadığına, konuyla ilgili yasa gereğinin takdir ve ifası için dava dosyasının YEREL MAHKEMEYE İADESİNE, 17.12.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/791, Karar No: 2020/3344, Tarih: 30.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/791 E.  ,  2020/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08/11/2016 gün ve 2016/156 - 2016/269 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/11/2018 gün ve 2017/1486 - 2018/7249 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "bayollar (şekil)" markasını 06-35-40. sınıflarda 25.09.2007 tarihinde ve 07. sınıfta 07.04.2009 tarihinde tescil ettirilip markayı tanınmış haline getirdiğini, 2007 yılında şirket ortağı Halil Bayol'un ortaklıktan ayrılarak aynı alanda faaliyet gösteren ve davacı iş yerinin bitişiğinde bulunan davalı şirketi kurduğunu, davalıya ait işyerinde "bayol makine" ibaresinin kullanıldığını, davalının "halil bayol" ibareli marka başvurusunun davacının itirazı üzerine reddedildiğini, şirket unvanının dahi kuvvetli iltibas oluşturacak şekilde seçildiğini, dışarıdan bakıldığında her iki işletmenin tek işletme olarak algılandığını, davalının halen kullanmakta olduğu ticaret unvanının, tescilli 2009/16975 "bayollar şekil" ve 2007/51534 "bayollar şekil" markalarına tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek davalı şirketin ticaret unvanının sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 20,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12299, Karar No: 2007/195, Tarih: 22.01.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/12299 E.  ,  2007/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     : Mersin  İş Mahkemesi

Tarih               : 6.4.2006

Davacı  iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan S-K  Tur. Nak. İnş. San. ve A. Çimento San. TAŞ.  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, 26.10.2001  tarihinde davalılar S-K Tur.Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti ve AXSA AYOK Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü aleyhine  açmış bulunduğu kısmi davada fazlaya ait talep haklarını saklı tutarak 5.000.000.000.-TL maddi tazminat ve 25.000.000.000.-TL manevi tazminat istemiş, daha sonra davalılardan A. Çimento Sanayi Tic A.Ş  aleyhine  açmış bulunduğu kısmi davada fazlaya ait talep haklarını saklı tutarak 30.576,YTL maddi tazminat’ın diğer davalı S-K Tur.Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti  ile birlikte  müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir. Ayrıca açmış olduğu 07.12.2005 tarihli ek dava ile tüm davalılardan talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını talep  etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, davalılar S-K Tur.Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti ve AXSA AYOK Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü hakkındaki davanın kabulü ile, 5.000.00.-YTL maddi  25.000,00-YTL manevi tazminatın S-K Tur.Nak. Tic. Ve San. Ltd. Şti. den 26.10.2001 tarihinden itibaren  işleyecek yasal faizi ile birlikte; 5.000,00-YTL  maddi tazminatın  AXSA AYOK Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü’nden  poliçe limiti dahilinde kalmak koşulu ile 23.11.2001 tarihinden itibaren  işleyecek yasal faizi ile birlikte ve 24.754;26-YTL maddi tazminatın A.Çimento Sanayi A.Ş. den 28.10.2005 tarihinden itibaren  işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, hükmedilen tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesaplanan yargılama gideri ve avukatlık ücretinin tamamının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Davacı A. Çimento Sanayi Tic A.Ş  aleyhine  açmış olduğu 28.10.2005 tarihli ek davada talep ettiği maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Buna göre hükmolunacak maddi tazminat miktarının 5.000,00 YTL’ sından davalılardan S-K Tur.Nak. Tic. ve San. Ltd. Şti ve AXSA AYOK Güney Anadolu Bölge Müdürlüğü sorumlu olmak üzere tüm davalılardan müştreken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerektiğinin göz ardı edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Kural olarak yargılama giderleri, davada haksız çıkan, başka bir anlatımla  aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir (HUMK m.417/I c.1). Bir davada her iki taraf da kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini, haklı çıkma oranına göre taraflar arasında paylaştırır. (HUMK m. 417/ I c.2).

Somut olayda, mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesaplanan yargılama giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.  Bu nedenle Usulün 417 maddesine aykırı şekilde haklılık oranları gözetilmeden, davalıların  aleyhine hükmedilmeyen tazminat miktarı nedeni ile de yargılama giderlerinden  sorumlu tutulmaları usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının  istek halinde  temyiz edenlere iadesine,  22.01.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8805, Karar No: 2012/21161, Tarih: 21.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/8805 E.  ,  2012/21161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanığa iddianame okunmadan, okunmuş ise tutanağa geçirilmeden sorgusunun yapılması suretiyle CMK'nın 191/3-b maddesine; talimat mahkemesi olan Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesinde 21/01/2009 tarihinde yapılan duruşmada, sanığa, sorgusundan önce duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan, sanığın "duruşmadan vareste tutulmak istemediğine" dair beyanına rağmen, savunmasının alınması suretiyle anılan yasanın 196/2. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Beyanları hükme esas alınan sanığın kız kardeşinin kocası (eniştesi) olan tanık ... ile sanığın kız kardeşi olan tanık ...'un, tanıklıktan ve yeminden çekinme hakları olduğu halde, bu hakları hatırlatılmaksızın beyanlarının alınması suretiyle CMK'nın 45/3, 48 ve 51. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.