muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4065, Karar No: 2019/5998, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4065 E.  ,  2019/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28237, Karar No: 2013/20653, Tarih: 23.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28237 E.  ,  2013/20653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...'in hükümlülüğüne, diğer sanıkların beraatlerine, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12.madde fıkrası uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, kararın temyizi olanaklı bulunmadığından katılan vekilinin temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, itiraz incelemesi yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II- Katılan vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

11.04.2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile değişik 5015 sayılı Yasanın 2/21-c maddesi yollamasıyla 5607 sayılı Yasanın 3/12. maddesi gereğince Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan izin alınmadan; akaryakıt haricinde kalan solvent, madeni yağ, baz yağ, asfalt ve benzeri petrol ürünlerinden akaryakıt üretilmesi veya bunları doğrudan akaryakıt yerine ikmal edilerek üretilmesi, satışa arz edilmesi, satılması, bulundurulması, bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın alınması, taşınması veya saklanması fiillerinin de kaçakçılık suçunu oluşturacağı;

Somut olayda; ticari nitelikte olan yolcu otobüsü şoförü ve muavini olan sanıklar ... ve ...'in, ticari aracın deposuna, ... BoyaLtd.Şti çalışanı sanık ... ile birlikte işyerinde kurulan düzenekle, Tübitak MAM 24.12.2009 tarihli raporuna göre mineral yağ, bitkisel yağ ve organik çözücü (motorin, white spirit) karışımından oluşan, menşei belli olmayan yakıt ikmali yaptıkları esnada yakalanmaları karşısında, eylemin 5015 sayılı yasada düzenlenen petrol kaçakçılığı suçunu oluşturduğu gözetilerek, her bir sanığın olaydaki fonksiyonu değerlendirilerek hukuki durumlarının ayrı ayrı tesbiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, oluş ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18030, Karar No: 2013/453, Tarih: 16.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18030 E.  ,  2013/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

1-Sanıklar hakkında katılan ...'a yönelik kurulan mahkumiyet hükmü bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Somut olayda; sanık ...'ın katılana diğer sanık ...'nu Enerji Bakanı'nın kayınpederi olarak tanıttığı, Toki evlerinde satılık daire var diyerek uygun fiyata alabileceklerini, Enerji Bakan'ının kendilerini kırmayacağını ve tapuyu Enerji Bakanı'nın danışmanı gelip vereceğini söyleyerek katılandan 2000 TL aldıkları anlaşılmakla mahkemenin dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında katılan ...'e yönelik kurulan mahkumiyet hükmü bakımından yapılan temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanıkların eylemlerinin, TCK'nın 158/2.maddesine uygun bulunduğu gözetilmeden, toki evlerinin alınabilmesi için ayrıca Enerji Bakanı'nın nüfuzunun kullanılmasının gerekmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların, adli sicil kayıtlarındaki ilamların silinme koşullarının oluşması nedeni ile hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanıkların, adli sicil kayıtlarındaki ilamların silinme koşullarının oluşması nedeni ile hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13687, Karar No: 2024/15728, Tarih: 24.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13687 E.  ,  2024/15728 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/349 E., 2020/366 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, bir işyerinde karşılaştığı ve polis memuru olan şikâyetçilerle, olaydan bir süre önce kendisine müdahale eden başka bir polis memuruna kastederek ''Nerede o o...ç........diye bağırması üzerine şikâyetçilerle sanık arasında tartışma çıktığı, şikâyetçilere sinkaflı küfredip, şikâyetçi ...'a tokat attığı, diğer şikâyetçi ...'in sanığı uzaklaştırmaya çalışırken, sanığın bıçak çekerek ''Gelsenize, hepinizi öldüreceğim.'' şeklinde tehdit ettiği, şikâyetçi ...'ın destek ekip çağırmak için araç telsizine yöneldiği, diğer şikâyetçi ...'in de sanığın eline jopla vurarak bıçağı düşürmeye çalıştığı, sanığın şikâyetçiye yumruk attığı, ekip aracına bıçakla zarar verdiği olayda, sanığın, kendisini etkisiz hale getirmeye çalışan polis memurlarına öfkelenerek işlediği kabul edilen mala zarar verme eyleminde olaya müdahale eden polis memurlarının sanığa yönelik haksız fiil teşkil edecek eylemlerinin bulunmadığı, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı, bu nedenle kamu malına zarar verme suçu yönünden TCK'nın 29. maddesinde aranan koşulların oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2. Kabule göre de; TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince kamu malına zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2024 tarihinde, Dairemiz üyesi ...'nun kamu malına zarar verme suçlarında hiçbir şekilde TCK'nın 29. maddesi gereğince indirim yapılmasının söz konusu olamayacağına dair farklı gerekçesi ile oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

FARKLI GEREKÇE

(Karşı Oy)

FARKLI GEREKÇE

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.10.2024 gün 2023/13687 Esas, 2024/15728 Karar sayılı kararının haksız tahrik uygulaması bölümüne dair farklı gerekçelerimdir.

TCK'nun 29. maddesinde düzenlenen sanık lehine haksız tahrik indirimi yapılabilmesi için suçun mutlaka haksız fiili gerçekleştiren kişiye karşı işlenmesi gerekir. Haksız davranışa gösterilen tepkinin de yanlızca haksız fiilin failine yönelmesi zorunludur.

Haksız tahrik müessesesi şartları oluştuğunda, suçun niteliği ile bağdaştığı ölçüde, suçun düzenlendiği yer önem arz etmeksizin niteliği elverişli olan tüm suç tipleri bakımından uygulanabilir. Haksız fiil ile tepki fiili olarak işlenen suç arasında mantıki bir bağ yoksa haksız tahrik hükümleri gündeme gelemeyecektir.

Mala zarar verme suçunun mağduru taşınır ya da taşınmaz bir malı, yakılan, tahrip edilen, bozulan, kullanılamaz hale getirilen veya kirletilen gerçek veya tüzel kişidir.

Gerçek kişiler yanında sadece özel hukuk tüzel kişileri değil, kamu hukuk tüzel kişileri de suçun zarar göreni olabilecektir. Bu suçun mağduru mülkiyet hakkına sahip olan kimse iken suçtan zarar göreni o eşyadan yararlanan kişidir.

TCK'nın 6. maddesinde tanımlanan kamu görevlileri görevlerini, görevin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle kişilerin mağduriyetine neden oldukları ya da görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek kişilerin mağduriyetine neden oldukları iddiası veya tesbiti halinde TCK 257. maddesindeki düzenlemeler çerçevesinde cezalandırılabilecektir. Aynı zamanda şartları varsa Borçlar Kanunundaki "istihdam edenin" sorumluluğu hükümleri çerçevesinde çalıştıranın tazminat sorumluluğu tartışılabilecektir. Ancak kamu görevlisi sayılanların açıklanan çerçevedeki hukuka aykırı olduğu değerlendirilebilecek eylemleri karşısında haksız fiili gerçekleştiren kamu görevlisi sayılan gerçek kişi olduğu halde bu haksız fiilin mağduru kamu malına zarar vermeye yöneldiğinde haksız tahrik hükümlerinden istifade edemeyecektir. Zira bu halde haksız tahrik hükümlerinden istifade edebilmenin şartlarından olan "suçun mutlaka haksız fiili gerçekleştiren kişiye karşı işlenmesi gerektiği " şartı gerçekleşmeyecektir.

İş bölümüne göre 2015 yılından beri mala zarar verme suçlarına bakan Yargıtay Dairelerinin uygulamalarında da;

-15. Ceza Dairesinin 2015/22407 Karar sayılı kararında; gece 03.20 sıralarında kafasındaki yarayı tedavi için gittiği Acil Sağlık Hizmetleri istasyonunda kapıları tekmeleyip zarar verdiği olayda,

-15. Ceza Dairesinin 2015/23891 Karar sayılı kararında, sanığın trafikte seyir halindeyken belediyeye ait bir aracın yol vermemesi nedeniyle araç şoförü ile tartışıp belediyeye ait aracın camını kırdığı olayda,

-15. Ceza Dairesinin 2015/26432 Karar sayılı kararına konu; sanığın çocuğuna tahlil yaptırmak için gittiği hastanede tahlillerin gecikmesi nedeniyle Kadın ve Doğum Hastanesi Uzmanı olan şikayetçiye hakaret sonrası hastanenin girişindeki kartonpiyeri kırarak zarar verdiği olayda,