muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/160, Karar No: 2022/1559, Tarih: 22.11.2022

F) (Değişik : 22/5/1987 - 3373/1 md.) Orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleriyle özel mülkiyette bulunan ve tarım arazisi olarak kullanılan, dağınık veya yer yer küme ve sıra halinde ki her nevi ağaç ve ağaçcıklarla örtülü yerler,

G) (Değişik : 22/5/1987 - 3373/1 md.) Orman sınırları dışında olup, yüzölçümü üç hektarı aşmayan sahipli arazideki her nevi ağaç ve ağaççıklarla örtülü yerler,

H) (Değişik: 5/11/2003-4999/1 md.) Orman sınırları içinde veya bitişiğinde tapulu, orman sınırları dışında ise her türlü tasarruf belgeleri ile özel mülkiyette bulunan ve muhitin hususiyetlerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan (…)(1) fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her nevi meyveli ağaç ve ağaççıklar;

İ) (Değişik: 23/9/1983 - 2896/1 md.) Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel kanunu gereğince Devlet Ormanlarından tefrik edilmiş ve imar, ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 9/7/1956 tarih ve 6777 sayılı Kanunda tasrih edilen yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar.

J) Funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerler, orman sayılmaz” şeklinde düzenlenmiştir.

29. 1956 yılında 6831 sayılı Kanun ile birlikte 3116 sayılı ve sonraki kanunlarda yer alan “orman mahsulü verme” koşuluna yer verilmemiş, ölçüt olarak “orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımama olgusu” getirilmiştir (Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 30.04.2010 tarihli ve 2004/1 E., 2010/1 K. sayılı kararı).

30. Bu açıklamalar ışığında öncelikle davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini koruyup korumadığının tespiti gerekmektedir.

30. Bu açıklamalar ışığında öncelikle davacılar ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini koruyup korumadığının tespiti gerekmektedir.

31. Kadastro Mahkemesi aşamasında 25.09.2010 tarihinde dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazın 20, 21 ve 22 sayılı parseller ile bir bütün hâlinde evvelinde ...’e ait olduğunu, ...’in ikinci dünya savaşı yıllarında öldüğünü, ölümü ile taşınmazın oğlu ...’e kaldığını, ... tarafından kırk yıl kadar önce ...’na satıldığını, ...’nin eşi ...’na verdiğini, ...’nin de sattığını, ancak alan kişiyi tanımadığını, davacılar ... ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını ve görmediğini ifade ettiği, 1922 ve 1951 doğumlu davacı zilyet tanıklarının da dava konusu taşınmazın evveli ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını aynen tekrarladıkları anlaşılmaktadır. Mahkeme tarafından yapılan gözlemde; taşınmazın üçgen biçimde olduğu, etrafının çok eskiden yapıldığı belli yüksek olmayan taş duvarla çevrili olduğu, kuzey kısmında bir bölümünün tescil harici kaldığı, tescil harici kalan kısım içerisinde orta yere yakın bölümde üç adet sığla ağacının bulunduğu, taşınmazın yakın zamanda zirai amaçla kullanıldığını gösterir emare bulunmadığı, batısında ... dere yatağının bulunduğu, doğusunun sığla ağaçları ile kaplı olduğu tespit edilmiştir.

32. Fen bilirkişi, dava konusu 189 ada 23 parsel sayılı taşınmazın 1236,72 m2 olduğunu, ekli krokisinde kesik çizgilerle gösterdiği dava konusu taşınmazın kuzeyinde kalan 705,78 m2’lik kısmın orman sınırları içerisinde bırakıldığını (doğrusu tescil harici bırakıldığı) tespit etmiştir. Ziraat bilirkişi, dava konusu taşınmazın düz ve hudutlarının bir metre yüksekliğinde taş duvar ile çevrili olduğunu, kuzeyinde tespit dışı bırakılan kısım yönünden de hak iddia edildiği, taşınmazdaki toprağın derin bir profile sahip (100-120 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi iyi düzeyde, gevşek, geçirgen ve süzek olduğunu, bu hususların toprağın uzun yıllardır işlendiğini gösterdiği ve bu nedenle de toprağın ince taneli olduğunu, ancak taşınmazın son 4-5 yıldır ekilip biçilmediğini, hayvan otlatmak maksadıyla kullanıldığını, dava konusu taşınmaz içerisinde iki adet kırk yaşlarında yabani armut (ahlat) ağacı ve bir adet on beş yaşlarında günlük (sığla) ağacı bulunduğunu, kuzey kısımda tescil harici bırakılan yerde ise üç adet yüz yaşlarında günlük (sığla) ağacı bulunduğunu, taşınmazın zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 40-45 yıl öncesinden tamamlandığını (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı) ve kadim ziraat arazisi olduğunu belirtmiştir. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazın 1967 yılında kesinleşmiş orman tahdidi dışında kaldığını, orman içi açıklık olmadığı gibi 6831 sayılı Kanun’un 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi kapsamında orman dışına çıkarılan yerlerden de olmadığını, taşınmaz içerisinde toprak muhafaza karakterli bitki örtüsü bulunmadığını, toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın kuzeyindeki kısmın (içerisinde üç adet yüz yaşında sığla ağacı bulunan kısım) orman olması nedeniyle tespit harici bırakıldığını, 1959 ve 1996 tarihli memleket haritaları ile 1992 tarihli hava fotoğrafında dava konusu taşınmazın açıklık gözüktüğünü, yine amenajman planında (Z) rumuzlu ziraat arazisi olarak geçtiğini saptamıştır. Jeoloji bilirkişi, dava konusu taşınmazda kayalık, taşlık, doğal kumluk, çakıllık, sazlık ve bataklık bir alanın bulunmadığını tespit etmiştir.

33. Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle bilirkişi raporları ile de doğrulanan mahalli bilirkişi ve zilyet tanık beyanlarına göre; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi) miri arazilerden olduğu, miri arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olduğu, davacı ve önceki zilyetlerin dava konusu taşınmazı bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullandığı, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar davacı tarafın zilyetliğinin kanıtlandığı, bu durum karşısında davacı ... ailesinin tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini yitirdiği ve dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği anlaşılmaktadır.

34. Yukarıda yer verilen tespitler çerçevesinde dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı değerlendirildiğinde; mahkemece, dava konusu taşınmazın orman olduğu saptanırken içerisinde dört adet sığla ağacı bulunduğu belirtilmiş ise de yukarıda (§31) açıklandığı üzere üç adet yüz yaşındaki sığla ağacının dava konusu taşınmazın kuzeyinde tescil harici bırakılan kısımda yer aldığı, dava konusu taşınmaz içerisinde sadece 15 yaşlarında (genç) bir adet sığla ağacının bulunduğu ve taşınmaz üzerinde kapalılık oluşturmadığı, içerisinde toprak muhafaza karakterli bitki örtüsünün bulunmadığı, 1959 ve 1996 tarihli memleket haritaları ile 1992 tarihli hava fotoğrafında dava konusu taşınmazın açıklık gözüktüğü, yine amenajman planında (Z) rumuzlu ziraat arazisi olarak geçtiği, her ne kadar son 4-5 yılda taşınmazda tarım yapılmamışsa da bu durumun taşınmazın terk edildiği anlamına gelmediği, orman tahdit haritası ve tutanaklarının uygulanması ile taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığının da tespit edildiği bir bütün hâlinde gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı ve zilyet edilebilir nitelikte bulunduğu ortadadır. Mahkemenin, taşınmazın niteliğinden kaynaklı olarak zilyetlik yoluyla iktisap edilemeyeceği şeklindeki gerekçesi doğru değildir.

35. O hâlde, dava konusu taşınmazın niteliğinden kaynaklı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle edinimine engel bir durumun bulunmadığı gözetilerek dosya kapsamındaki mevcut bilgi ve belgeler çerçevesinde davacı zilyet lehine 3402 sayılı Kanun’un 14. maddesindeki iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektedir.

36. Hâl böyle olunca direnme kararı, yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

I- Birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının (§18-23) ve (§29-32) bentleri arasında açıklanan nedenlerle REDDİNE,

II- Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının (§24-28) ve (§33-34) bentleri arasında açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49612, Karar No: 2010/12982, Tarih: 20.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/49612 E.  ,  2010/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/15512

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

NUMARASI : 2006/574

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9736, Karar No: 2015/21522, Tarih: 15.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9736 E.  ,  2015/21522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/185794

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2011/294 (E) ve 2012/300 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında resmi belgeden sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA).

2- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

a- Sanığın aşamalarda, şikayetçi C.. S.. adı ile çalıştığı sırada firmanın maaş kartı çıkartmak için Finansbank şubesine başvurduğunu, kendisinin kart başvurusunda bulunmadığını savunması, olay günü sanığın C.. S.. adına düzenlenen kartı almak için Finansbank şubesine başvurduğu sırada gerçek C.. S..'ın şikayeti ve bu hususta bankaya bilgi verilmesi üzerine yakalandığının ve banka kartı başvurusuna ilişkin belgelerin dosya arasında bulunmadığının anlaşılması karşısında; söz konusu belgelerin asılları veya onaylı suretleri dosyasına getirtilerek ve C.. S.. adına hangi banka kartı için, kim tarafından başvuruda bulunulduğu, sanığın

banka kartı sözleşmesi imzalayıp imzalamadığı, sanığın talebi sonucu düzenlenmiş banka kartı bulunup bulunmadığı, düzenlendi ise hangi tarihte düzenlendiği hususları kesin biçimde saptanarak, banka kartı veya kart numarasının bulunması halinde eylemin TCK.nun 245/2. maddesindeki “kredi kartının sahte olarak üretilmesi” suçunu, banka kartının düzenlenmemesi halinde ise eylemin 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununun 37. maddesi suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi,

b- Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın, kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle elde ettiği, mağdur C.. S..'a ait kimlik bilgileri yer alan sahte nüfus cüzdanını kullanarak, mağdur bankadan banka kartı alması biçiminde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 245/2. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22840, Karar No: 2015/18345, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22840 E.  ,  2015/18345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/03/2015

Numarası : 2013/614-2015/120

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4129, Karar No: 2012/7171, Tarih: 05.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4129 E.  ,  2012/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayeti vekili, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4873 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin iptali gerektiğini, sıra cetvelinin birinci ve ikinci sırasında bulunan ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4873 ve 2005/13785 Esas sayılı dosyalarında satış istenmediği ve avans yatırılmadığı için hacizlerin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, süresi içerisinde satış talep edildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/4873 Esas sayılı dosyasında konulan haczin düşmediği, ilk haczin bu dosyadan konulduğu, bu nedenle sıra cetvelinde birinci sırada gösterilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının alacaklı olduğu dosyada haciz konulduktan sonra süresi içerisinde satış istenmediğinden hacizin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayetçinin kendisine ait takip dosyasında süresinde satış istediğine ilişkin delil ve belge sunulmamış olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26616, Karar No: 2013/1794, Tarih: 18.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/26616 E.  ,  2013/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesinin uygulanması konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılama sonunda; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair (PENDİK) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2007 gün ve 2006/298 esas, 2007/69 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsav- cılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlüler hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin kararlara karşı, 5728 sayılı Yasanın geçici 1/2. madde ve fıkrası ve 5275 sayılı Yasanın 98. ila 101. maddeleri uyarınca itiraz mümkün olup temyiz olanağı bulunmadığından ve yasa yolunda hata yapılması sonuca etkili olmadığından, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek hükümlülün isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6367, Karar No: 2013/10957, Tarih: 27.05.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6367 E.  ,  2013/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davalı vekili yüzüne karşı verilen 16.10.2012 tarihli hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir. Bunun yanında tefhim olunan hüküm 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığı takdirde Yasada öngörülen ve tefhimden başlayan 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden söz edilemez.

Somut olayda davalı vekilinin yüzüne karşı verilen karar HMK 297. maddesinde belirtilen biçimde tüm unsurları ile tefhim olunmuş bir karar olmadığı açık olup HMK 297, 298, 321/2. maddeleri gereğince davalı vekilinin temyizinin süresinde olduğunun kabulü gerekmekle, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16593, Karar No: 2013/19118, Tarih: 13.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16593 E.  ,  2013/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-10.10.2008 tarihinde kolluk görevlilerinin yaptığı yol kontrolünde ele geçen trafik belgesinde yer alan araç muayenesinde tahrifat yapıldığının görüldüğüne ilişkin tutanak tutulduğu, alınan kriminal raporunda belgenin uzman kişilere karşı aldatma yeteneğinin olmadığının belirtildiği, dosya içerisinde mevcut suça konu belgenin heyetçe yapılan gözleminde, mühür izi ve geçerlilik tarihi kısımlarının dikkat çektiği ve belgede aldatma kabiliyetinin bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması;

2- Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, sanık hakkında sahte araç muayene işlemi yaptırarak belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında sanığın eylemi sonucu ne gibi somut zarar oluştuğu da irdelenip gerekçeye yansıtılmadan, kamu zararı karşılanmadığı gerekçe gösterilerek 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.