muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3407, Karar No: 2017/4220, Tarih: 28.09.2017

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Konya 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2015 tarihli ve 2015/751 esas, 2015/708 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22471, Karar No: 2015/37728, Tarih: 12.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/22471 E.  ,  2015/37728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/15437

Tehdit suçundan sanık E.. K..'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümle, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 500 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2014 tarihli ve 2014/740 esas, 2014/552 karar sayılı kararının, kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2015 gün ve 15437 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 13/06/2006 tarihli,2005/6095 esas ve 2006/12388 sayılı kararında belirtildiği şekilde, tehdit fiili kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden eylemin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerektiği, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2014 tarihli ve 2014/626 soruşturma, 2014/4135 esas sayılı iddianamesinde, sanığın tehdit suçuna dair eylem ve sözlerine ilişkin olarak müştekiye cep telefonundan “evinin kapısında seni bekliyorum dostum” ve “seni arayacağım dostum göreceksin” şeklinde mesaj atıldığının belirtildiği, toplanan delillere göre de müsnet eylem ve sözlerin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olmadığı ve tehdit suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sair tehdit suçundan sanık E.. K.. hakkında yapılan yargılama sonucunda, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2014 tarihli kararıyla, adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, tarafların yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilerek mahkemece 11.12.2014 tarihinde temyiz talebi miktar itibariyle reddedildiği ve kararın kesin olarak verilmiş olması nedeniyle O Yer Cumhuriyet Başsavcılığınca suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle, kanun yararına bozma yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Sair tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesinde, "...malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." hükümlerine yer verilmiş,

5237 sayılı TCK’nın “Hürriyete karşı suçlar” başlıklı 7. bölümünde düzenlenen tehdit suçunda korunan hukuki yarar, kişilerin huzur ve sükunu ile karar verme ve hareket etme hürriyetidir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesinde, "...malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehditte ise, mağdurun şikayeti üzerine, altı aya kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur." hükümlerine yer verilmiş,

5237 sayılı TCK’nın “Hürriyete karşı suçlar” başlıklı 7. bölümünde düzenlenen tehdit suçunda korunan hukuki yarar, kişilerin huzur ve sükunu ile karar verme ve hareket etme hürriyetidir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarında da belirtildiği üzere; tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez. Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

İnceleme konusu somut olayda; sanık ile katılan arasında iş ilişkisinden dolayı anlaşmazlıklar bulunduğu ve davalar açıldığı, bunun sonucunda sanığın, katılana “evinin kapısında seni bekliyorum dostum” ve “seni arayacağım dostum göreceksin”şeklinde mesajlar attığı ve mahkemece de bu şekilde kabul edilen oluşa göre, sanığın uzun yıllardır arkadaşlık ve iş ortaklığı yaptığı katılana karşı serzenişlerine yönelik iradesini açıkladığı, tehdit suçunun maddi unsuru olan “bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden, malvarlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından veya sair bir kötülük edeceğinden bahisle tehdit etme” koşulunun somut olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırıdır. Bu nedenle kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Tehdit suçundan sanık E.. K.. hakkında, Küçükçekmece 15 Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2014 tarihli ve 2014/740 esas, 2014/552 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Hükümdeki hukuka aykırılık sanığa verilen cezanın kaldırılmasını gerektirmekle, anılan Kanun maddesinin 4-d fıkrası gereğince, sanığın tehdit suçundan BERAATİNE,

3- Bu suçtan hükmolunan cezanın çektirilmemesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3593, Karar No: 2025/2592, Tarih: 05.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3593 E.  ,  2025/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2023/1000 E., 2024/1041 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/2462 E., 2022/1831 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkili ile davalı şirketin, işyeri niteliğindeki taşınmazın 01.01.2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile 10 yıl süre ile kiralanması ve kiralanan yapıda tadilat hususunda anlaştıklarını, ancak kiracı tarafından yapılan işlemlerin ana yapı statiğine zarar vermesi sonucu yapı hakkında belediye tarafından yıkım kararı verildiğini, verilen zararların tespit edildiğini ve giderilmesi için açılan davanın görüldüğü Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ve 2018-3084-2019/2657 nolu kararı ile kira sözleşmesinin ayakta olduğu, akde aykırılık nedeniyle tazminat ve kira tazminatı isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiğini, bunun üzerine kira sözleşmesinin ayakta olması nedeniyle 07.07.2015-07.12.2019 arasında tahakkuk eden 54 aylık kira bedeli için Eskişehir 5. İcra Müdürlüğünün 2020/567 E. sayılı dosyası ile davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalı tarafça yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu alacağın zamanaşımına uğradığını, yapılan bir kısım tadilat sonrası Odunpazarı Belediyesince yapılan incelemede yapının riskli yapı olarak tespit edildiğini, bu nedenle düzenlenen raporda; "... Yapıda ... tarafından yapılmamış şekli dikkate alındığında bile riskli eleman oranı %100'e çıktığı için tadilat yapılmış hali için performans analizi yapılmasına gerek görülmemiştir .." denilerek yapının tadilattan önce de riskli yapı olduğunun tespit edildiğini, Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2018/3084 E. sayılı dosyasındaki uyuşmazlığın anahtar teslim tarihi hususuna ilişkin olmayıp sözleşmenin sona erip ermediği hususuna ilişkin olduğu, davacının 01.06.2015 tarihli ihtarı ile sözleşmeyi fesih ettiğini, davacının Eskişehir 6. İcra Müdürlüğünün 2015-1714 E. sayılı dosyası ile davalıya karşı ikame ettiği takipte 07.02.2015-05.06.2015 arası kira bedellerini talep ederek fesih tarihine kadar kira talep ettiği, kiracının taşınmazı hiç kullanamadığını, taraflar arasındaki sözleşmenin hususi şartlar kısmının (11.) maddesinde sayılan durumlarda kira ödenmeyeceğinin karar altına alındığını, davacının teslim borcunu ifada temerrüte düştüğünü, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı hareket edildiğini, alacağın likit olmadığını, bitmiş kira ilişkisinden doğan bir borç bulunmadığını savunarak, haksız davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kiralanan tahliye edilmedikçe kiracının kira bedelini ödemekle yükümlü bulunduğu, davacı kiraya verenin tek taraflı olarak sözleşmeyi fesih etmesinin yeterli olmadığı, sözleşmenin kiraya veren tarafından tek taraflı olarak fesih edilmesinin kiralananın kira süresinden önce teslim edildiği anlamına gelmediği, bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada taraflar arasındaki sözleşmenin ayakta ve geçerli olduğuna kanaat getirilmesi halinde davacının 321.357,00 TL asıl kira alacağı ve 62.968,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 384.325,17 TL alacağı bulunduğunun belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile icra dosyasına vaki itirazın 321.357,00 TL asıl alacak ve 62.968,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 384.325,17 TL alacak yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, fazlaya ilişkin 26.873,48 TL istemin reddine, kira borcunun muayyen ve likit olmasına bağlı olarak kabul edilen asıl alacağın %20 oranına tekabül eden 64.271,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kira sözleşmesi ayakta olduğundan kiralananın tahliyesine kadar kira bedelini ödemekle kiracının sorumlu olduğu, kira artışına ilişkin kira başlangıcı 01.01.2015 olduğundan kira belirlemesinin de bu esasa göre yapılması gerektiği, düzenlenen bilirkişi raporu uyarınca Mahkemece verilen itirazın kısmen iptali ile kabul edilen kısım nedeniyle alacağın likit olması nedeniyle hükmedilen icra inkar tazminatına ilişkin kararlarında herhangi bir şekilde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, ancak harç kamu düzenine ilişkin olup, re'sen yapılan inceleme gereğince, 492 sayılı Harçlar Kanunu gereğince nispi harç alınması gerekirken harç alınmamasının doğru olmadığı gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasına, yeniden davanın kısmen kabulü ile takibe davalı tarafından yapılan itirazın 321.357,00 TL asıl alacak ve 62.968,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 384.325,17 TL alacak yönünden iptali ile takibin bu miktar üzerinden devamına, kabul edilen asıl alacağın %20 oranına tekabül eden 64.271,40 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; takip konusu dönemlerdeki kira alacağının eksik hesaplandığını, bilirkişi raporlarının hükme esas alınmasının hukuka aykırılık teşkil ettiğini, Mahkemece hükmolunan icra inkar tazminatının da eksik olduğunu, istinaf karar tarihine göre vekalet ücreti takdiri gerektiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davada uyuşmazlığın sözleşmenin sona erip ermediği noktasında toplandığını, kira sözleşmesini fesheden davacı tarafından bu hususta bir itiraz ileri sürülmediğini, kiralananın kullanılamamasının sözleşmenin sora erdiğinin kabulü olacağını, kiralanan mecurun müvekkili şirketin kullanamadığını, sözleşmenin (11.) maddesine göre işe başlayamadığı için kira ödemeyeceğini, inkar tazminatına hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kira sözleşmesi uyarınca ödenmeyen kira bedellerinin tahsiline ilişkin takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında; hukuki ilişkinin ve bu ilişki nedeniyle ortaya çıkan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendiği, kiracı tarafından anahtarların usulüne uygun kiraya verene teslim edildiği ya da kiracı tarafından kira sözleşmesinin fesih edildiğine ilişkin bir belge sunulmadığından kira sözleşmenin ayakta olduğunun belirlenmiş olmasına, bilirkişi raporunun denetime elverişli ve alacağın likit olmasına, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf denetimi sonucunda sadece nispi harcın davalıdan tahsiline ilişkin düzeltme yapılmış olmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6257, Karar No: 2022/17623, Tarih: 06.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/6257 E.  ,  2022/17623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı ... vekillerince istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 06.12.2022 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekilleri ve davalı asilin yokluğunda duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı imalatları nedeniyle ortak alanlara müdahalesinin önlenmesi ve bağımsız bölümün eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 06.05.2016 tarihli kararın davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 2017/795 Esas, 2017/8653 Karar sayılı ilâmı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu maddesi “Kat malikleri, ana gayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.” hükmünü içermektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19 uncu maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı ve davalı ...'dan peşin alınan temyiz harçlarının Hazine'ye irat kaydedilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7039, Karar No: 2019/1719, Tarih: 20.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/7039 E.  ,  2019/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı gözetilerek; sanık hakkında, adına tesis ettirdiği mükellefiyetinde 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada, suça konu 2011 takvim yılına ait fatura asıllarının dosya içerisinde mevcut olduğu; ancak, 2010 takvim yılı faturalarının bulunmadığından Dairemizin 07.12.2016 tarihli 2016/11537 esas 8184 karar sayılı ilamı ile her takvim yılının ayrı suçları oluşturacağı ve 2010 takvim yılına ait faturaların temin edilmesi gerektiğinden bahisle yapılan bozmaya uyulmasına rağmen 2010 faturaların bulunamadığı belirtilerek her iki suç yönünden de beraat hükmü kurulmuş ise de; sanığın savunmasında iş yerinin evrak üzerinde sahibi olduğunu, gerçekte yeğeni ile evlenen ... isimli kişinin işyerini işlettiğini savunması, karşıt inceleme yapılan iş yerleri yetkililerinin ifadelerinde sanık ...'ı tanımadıkları, pazarlamacı olarak ..., ..., ... isimli kişileri tanıdıkları şeklindeki beyanları karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Sahte düzenlendiği iddia olunan 2010 takvim yılına ait faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının, sahte faturaları kullanan mükellefler hakkındaki karşıt inceleme dosyalarından temini ile 2010 ve dosyada mevcut olan 2011 takvim yıllarına ait faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ...'un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olmadığının saptanması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

4-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olmadığının saptanması halinde;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

5-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Mükellef sanığa ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, mükellef ile faturaları kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde her takvim yılının ayrı ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin tek beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.