muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2563, Karar No: 2014/10382, Tarih: 03.06.2014

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, tarafların yarı oranda ortak oldukları dava dışı limited şirketin müdürü olan davalının, şirkete verdiği ileri sürülen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Tarafların, dava dışı limited şirkette yarı oranda ortak olduğu, davalının, 19.04.1999 tarihli ortaklar kurulu kararı ile 5 yıllığına şirketi tek başına temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atandığı, şirketin gece kulubü ve bar işletilmesi alanında faaliyet gösterdiği hususları uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, dava dilekçesinde açıkladığı işlem ve eylemlerle müdür olarak atanan davalının şirketin zararına neden olduğunu ileri sürerek belirlenecek tazminatın şirkete verilmesini talep ve dava etmiştir.

Somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nın 556. maddesi göndermesi nedeniyle aynı Kanunun anonim şirketlerin yönetici ve denetçilerinin sorumluluğuna ilişkin hükümleri uyarınca yasa ve ana sözleşmenin kendilerine yüklediği görevleri gereği gibi yerine getirmeyen limited şirket müdürleri, bu yüzden oluşan zararlar nedeniyle ortaklığa, ortaklara ve ortaklık alacaklılarına karşı sorumludur.

Müdür aleyhine açılacak sorumluluk davasında asıl dava hakkı, ortaklığa aittir. Ancak, yukarıda açıklandığı üzere, zarar gören ortakların da müdür aleyhine dava açma hakkı bulunmaktadır. Dava hakkının kullanılması, ortaklığın dava açma hakkında olduğu gibi, ortaklar kurulu kararına bağlı değildir. Ortakların dava açma hakkı da doğrudan doğruya zarar ve dolaylı zarar durumuna göre değişiklik içerir. Müdürün ortaklığın mal varlığının azaltan veya kötüleştiren yasa ve ana sözleşme hükümlerine aykırı davranışları, ortaklar ve alacaklıların dolaylı zarar görmesine yol açar. Zira, bu tür tasarruflar payları oranında ortakları da etkiler. Başka bir anlatımla, ortaklığın doğrudan doğruya zarar görmesi, ortakların dolaylı zararı olarak sonuç doğurur. Ancak, ortak TTK'nın 309 ve 340. maddeleri uyarınca dolaylı zarar nedeniyle açtığı davada hükmedilecek tazminatı kendisi adına değil, ortaklığa verilmesi yönünde talepte bulunabilir. İkinci durum ise, doğrudan zarar halidir. Bu ihtimalde müdürlerin eylemleri sonucunda ortakların ortaklığın zararından müstakil olarak gördükleri zararlar söz konusudur. Anılan zarar türünde ortaklığın zarar görüp görmemesinin bir önemi bulunmamaktadır. Esasen, bu zararın üçüncü kişinin gördüğü zarardan tek farkı, ortak olmanın sonucu olmasıdır. TTK'nın 336/5. maddesinde anlamını bulan bu dava türünde ise ortaklar, talep ettiği tazminatın kendisi adına hükmedilmesini isterler.

Somut uyuşmazlıkta davalı müdürün şirketi zarara uğrattığı ileri sürüldüğü gibi, esasen davacınının da yargılama sonucunda hüküm altına alınacak tazminatın şirkete verilmesi istemli olarak dava açtığı anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, davanın somut olaya uygulanması gereken mülga 6762 sayılı TTK'nın 556, 309 ve 340. maddeleri uyarınca limited şirket müdürü davalının vermiş olduğu ileri sürülen zararın şirkete verilmek üzere açılan dava olduğu dikkate alınmadan, yazılı şekilde davacının bizzat kendisi adına açılmış dava gibi kabul edilerek payına göre değerlendirme yapılması doğru görülmemiş, kararın taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Ayrıca, bilirkişi raporlarına itibar edilerek yazılı şekilde tazminata hükmedilmiş ise de, temel alınan raporlar yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı gibi, denetime de elverişli değildir. Zira, tarafların ortak olduğu şirkete ait demirbaşların (müzik aletleri ve sistemlerinin) aylık kira bedelinin nasıl tespit edildiği denetime uygun şekilde açıklanmış değildir. Öte yandan, dava dışı şirketin banka hesaplarından para çekim işleminin bazılarının kim tarafından yapıldığının belli olmadığı ifade edilmesine rağmen kim veya kimler tarafından gerçekleştirildiği ilgili bankadan araştırılmamıştır. Davacının sponsor sözleşmeleri ve gelirleriyle ilgili iddialar yeterli incelenmemiş, davalının şirket hesaplarından çektiği ve şirket kayıtlarına işlendiği ileri sürülen paraların şirketin hangi işlerinde kullanıldığı, para çekilmesinin ve kayıtların temellerinin neler olduğu, çekilen paraların şirket işlerinde kullanıldığının ispat yükünün davalı üzerinde bulunduğu yönleri değerlendirilmemiştir. Davalının bir kısım demirbaşları hurda olarak sattığını kabul etmesine göre, bu yönüyle inceleme yapılmamış, hurda gelirinin kayıtlara intikali, hangi demirbaşların hurda olarak satıldığı yönleri araştırılmamıştır. Vergi ödenmesiyle ilgili değerlendirme de denetime uygun şekilde açıklanmamış, özellikle tescilli olmayan 'GODET' markasıyla ilgili taraf beyanları ve kanıtlar dikkate alınarak, anılan markanın kime ait olduğu, tarafların ortak oldukları dava dışı şirkete ait olduğu tespit edildiği takdirde izinsiz şekilde kullandırılıp kullandırılmadığı yönlerindeki davacı iddiaları tam olarak incelenmemiştir.

O halde, taraf vekillerinin tazminatın belirlenmesine yönelik itirazları da dikkate alınıp, yukarıda açıklanan hususlar çerçevesinde denetime uygun ek rapor alınması veya yeniden uzman bilirkişi kurulu oluşturulup inceleme yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı ve yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilmesi de yanlış olmuş, kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, davacı vekilinin ıslah istemine karşı davalı vekili zamanaşımı def'inde bulunmuş olmasına rağmen bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

4-Öte yandan, davacı vekilinin ıslah istemine karşı davalı vekili zamanaşımı def'inde bulunmuş olmasına rağmen bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28328, Karar No: 2014/30067, Tarih: 03.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/28328 E.  ,  2014/30067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2010/791-2013/60

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, işyerinin çalışanlarla birlikte dava dışı İ...'a devredildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda, davacı 26.02.2007 tarihinde işten çıkartıldığını iddia ederken; davalı Şirket, davacının iş sözleşmesinin feshedilmediğini, 12.02.2007 tarihinde işyerinin çalışanlarla birlikte dava dışı İ...'a devredildiğini savunmuştur. Davacının sigorta hizmet cetvelinin incelenmesinde, 12.02.2007 tarihinde davalı Şirket tarafından işten çıkışının bildirildiği ve 13.02.2007 tarihinde dava dışı C...Temizlik Bilgi İşlem Otom. Sağlık Hizm. İnş. San. Tic. A.Ş. 'ne girişinin bildirildiği, adı geçen şirketin dava dışı İ.. ile 01.01.2007-31.03.2007 dönemi için hizmet alım sözleşmesi imzaladığı anlaşılmaktadır. Dava dışı İ... da, davacının 02.03.2007 tarihinden itibaren alt işverenler nezdinde otopark görevlisi olarak çalışmasını sürdürdüğünü belirtmiştir. Dosya içindeki delil ve belgelere göre; davalı şirketin Eminönü Belediyesinin iştirakı olup Belediyeye ait otoparkları işlettiği, Belediyenin tüzelkişiliği sona erince otoparkların çalışanlarla birlikte İ...'a devredildiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu durumda; 12.02.2007 tarihinde davalı şirketten çıkışı bildirilen ve ertesi gün dava dışı İ...'ın alt işvereni tarafından aynı işyeri için işe girişi bildirilen davacının iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği, olayda işyeri devrinin bulunduğu ve bu sebeple davacının feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarını talep edemeyeceği anlaşıldığından, anılan alacakların reddine karar verilmelidir. Bu yön gözetilmeden sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24067, Karar No: 2018/4754, Tarih: 19.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24067 E.  ,  2018/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13937, Karar No: 2010/20387, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/13937 E.  ,  2010/20387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3316, Karar No: 2019/1189, Tarih: 21.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3316 E.  ,  2019/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, icra yolu ile satışı gerçekleşen gemi üzerinde kurtarma ve yardım alacağı nedeniyle kanuni rehin hakkın bulunduğunu, 11.01.2005 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde davacı müvekkilin 54. sırada olması gerekirken 66. sıraya alındığını, sıra cetvelinin müvekkile tebliğ edilmediğini bu nedenle sıra cetvelinin müvekkil bakımından kesinleşmediğini, sıra cetvelinde davalı lehine depo edilen kurtarma ve yardım alacağının her iki tarafında alacağını karşılayacak miktarda olduğunu ileri sürerek davalı adına depo edilen bedelin paylaştırılmasını, mahkeme sıra cetvelinin davacı müvekkil bakımından kesinleştiği kanaatindeyse yargılamanın yenilenmesi ile davacı bakımından sıra cetvelinin iptali ile davalı lehine depo edilen kurtarma ve yardım alacağının her iki tarafında alacağını karşılayacak şekilde paylaştırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre davacı vekili sıra cetvelindeki sıraya itiraz etmiş olup, davalı alacağının esasına yapılan itiraz bulunmadığından, görevli mahkeme İcra Hukuk mahkemesi olup, davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8697, Karar No: 2023/6212, Tarih: 14.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/8697 E.  ,  2023/6212 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/390 E., 2018/53 K. Değişik İş.

DAVA TARİHİ : ...

KARAR : Kabul

...

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine, davalının ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kurum vekili dava dilekçesinde özetle; davalı çocuklar ... ve ...’in Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 22.07.1991 tarihli, 1991/798 Esas, 1991/691 Karar kararı ile korunma altına alındığını, sonrasında çocukların annesi ... ...’in kurumlarına verdiği 14.01.1997 tarihli dilekçe ile çocukları yönünden verilen korunma kararının kaldırılmasını talep ettiğini ileri sürerek 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun (2828 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi gereğince davalarının kabulü ile korunma kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 27.01.1997 tarih ve 1997/40 Esas, 1997/12 Karar sayılı kararı ile devlet bakım ve koruması altına alınan çocuğun ... tarafından yetiştirme yurdu müdürlüğüne yazılan 14.01.1997 tarihli dilekçesi, sosyal inceleme raporu ve ve tüm dosya kapsamına göre 18.11.1979 doğumlu ... ile 07.11.1981 doğumlu Kasım ... kardeşler hakkında verilmiş korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından hükmün tümü yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 17.03.2016 tarih, 2016/3898 Esas, 2016/5250 Karar sayılı kararı ile 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinde, korumaya muhtaç çocukların ergin oluncaya kadar bu Kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlendiği ancak maddede görevli mahkemenin belirtilmediği, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun (5395 sayılı Kanun) 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında mahkemeler ve çocuk hakiminin bu Kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu, 2828 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinde düzenlenen koruma kararlarında da çocuk mahkemelerinin görevli olduğunun belirtildiği, 16.7.2007 tarihinde Tekirdağ’da çocuk mahkemesinin kurulduğu; kabule göre de davanın, hakkında koruma kararı alınmış olan çocuğa, çocuk ergin olmamış ise yasal temsilcisine (veli veya vasisine) yöneltilmesi, onların da göstereceği deliller varsa toplanıp, yasal çerçevede değerlendirilerek ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerektiği, Mahkemenin davacı kurumun başvurusu üzerinde evrak üzerinde yapılan inceleme ile karar verilmiş olmasının doğru olmadığı gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.Tekirdağ 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 21.09.2016 tarihli 2016/207 Esas ve 2016/251 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

2.Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her ne kadar anne ... ... tarafından 14.01.1997 tarihli dilekçe ile davalı ...'in kendisine verilmesine dair dilekçesine istinaden korunma kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; dosyadaki evraklar incelendiğinde davalının annesi ... ...'in durumun farkına vararak 06.11.1996 tarihli dilekçesi ile oğlunun yurtta kalmaya devam etmesini talep ettiği, tanık olarak beyanına başvurulduğunda kendisine gereken açıklama yapılmadan el yazısı ile yazılmış bir dilekçeyi kendisine imzalattıklarını, dilekçeyi okuyup içeriğini anladığında hemen altına bu isteğimden vazgeçiyorum yazarak imzaladığını, bu beyanın dosya arasında yer alan 06.11.1996 tarihli dilekçe ile ispatlandığı gerekçesi ile davanın reddine, davalı ...'in 18 yaşını doldurana kadar fiilen devletin koruması altında olduğunun tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 11.05.2023 tarihli ve 2023/3069 Esas, 2023/2359 Karar sayılı kararıyla, ...'in bu davada davalı konumunda olmasına karşın savunmaları arasında ergin olduğu tarihe kadar kurumda kaldığının tespitini de talep ettiği, davalının ayrıca açılmış bir tespit davası ya da karşı davası bulunmadığına göre davalının yargılamayı gerektirir dava niteliğindeki talebi hakkında hüküm kurulmasının ve hakkındaki korunma kararı kaldırılması istenen ...'in, 18.11.1979 doğumlu olup karar tarihinde ergin olduğundan, korunma kararının kaldırılmasına yönelik davanın konusunun kalmadığı, Mahkemece konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının da doğru olmadığı gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı vekili; korunma kararının müvekkili reşit olmadan kaldırıldığını, bu kararın kesinleşmediğini, ayrıca tespit davası açıldığını, Yargıtay kararının emsallere aykırı olduğunu belirterek; kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı Kurum tarafından açılan korunma kararının kaldırılması davasında korunma kararının kaldırılması şartlarının oluşup oluşmadığı, davanın konusuz kalıp kalmadığı, davalı yararına açılmış bir davası olmadığı halde tespit hükmünün kurulmasının doğru olup olmadığı, Daire kararına yönelik karar düzeltme koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2828 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi. 5395 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin 6 ncı fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 1.470,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden tahsiline,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...