muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/15146, Karar No: 2011/17622, Tarih: 23.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/15146 E.  ,  2011/17622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.05.2008 gün ve 2007/28 - 2008/171 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.06.2010 gün ve 2008/12254 - 2010/7241 sayılı kararı aleyhinde davacı-karşı davalı Tamek Gıda ve Konsantre San. ve Tic.A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Eti Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. adına Türk Patent Enstitüsü nezdinde usul ve yasaya aykırı olarak tescil edilen, ancak 556 sayılı KHK’nin 7/1 (h) maddesi gereğince kamuyu ilgilendiren, halka mal olmuş, tarihi ve kültürel bir değer olan «HİTİT GÜNEŞ KURSU» şekliyle beraber kullanılan 16 adet markadan bu şeklin çıkartılmasına, tüm sınıflar için hükümsüzlüğüne ve iptaline, bu iptal kararının TPE Resmi Marka Gazetesi’nde şerh ve ilanına karar verilmesini, bu talep kabul edilmediği takdirde anılan 16 adet markanın 556 Sayılı KHK’nin 42/1 (a) maddesi gereğince tüm sınıflar için hükümsüzlüğüne ve iptaline ve mezkur markaların sicilden terkinine karar verilmesini ve yine davalı adına Türk Patent Enstitüsü nezdinde haksız ve hukuka aykırı surette tescil ettirilen «HİTİT GÜNEŞ KURSU» şekliyle beraber kullanılan mahkemece tespit edilecek diğer markaların da 556 sayılı KHK’nin 42/1 (a) maddesi gereğince tüm sınıflar için hükümsüzlüğüne, iptaline ve mezkur markaların TPE Markalar Sicilinden terkinine kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuş; karşı dava dilekçesi ile de davacının kötü niyetle açmış olduğu bu davada müvekkilinin yıpratılmak ve yıldırılmak istendiğini ve bundan dolayı elem ve endişe duyduğunu belirterek, 100.000,00 YTL manevi tazminatın karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiş; kararın davacı vekili ile karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.06.2010 tarihli kararı ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, karşı davacı vekilinin karşı dava yönünden aleyhlerine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının karşı davacı yararına düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı Tamek Gıda ve Konsantre San. ve Tic.A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı Tamek Gıda ve Konsantre San. ve Tic.A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı-karşı davalı Tamek Gıda ve Konsantre San. ve Tic.A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalı Tamek Gıda ve Konsantre San. ve Tic.A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı-karşı davalı Tamek Gıda ve Konsantre San. ve Tic.A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15806, Karar No: 2017/3965, Tarih: 05.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/15806 E.  ,  2017/3965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar ve davalılar ... ile ...avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ..., diğer davalı ... vekili avukat ... ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacılardan ... 12/02/2010 tarihinde Irmak adlı bebeğini davalı hastanede dünyaya getirdiğini, erken doğum nedeniyle davalı çocuk doktoru ...tarafından bebeğin yenidoğan bakım ünitesine yatışının yapıldığını, 58 gün boyunca bebeğin aynı hastanede yattığını, 15.04.2010 tarihinde taburcu olduktan sonra da rutin muayene için davalı çocuk doktoruna birkaç kez gelindiğini, son olarak 30/04/2010 tarihinde muayene için gelindiğinde, göz muayenesinin yapılmasının istendiğini ancak davalı göz doktoru ... tarafından yapılan muayenede, 19/02/2010 tarihinde bebeğin kendisi tarafından muayene edildiğini, bir hafta sonra yeniden muayene gerektiğinin belirtilmesine rağmen gelinmemesi nedeniyle tedavi için geç kalındığının, ileri bir merkezde tedavi edilmesi gerektiğinin belirtildiğini, başka bir sağlık kurumunda ise bebeğin görme yetisinin yitirildiğini, tedavinin mümkün olmadığını öğrendiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacı baba ... için 5.000TL, anne ... için 5.000TL, bebek Irmak için 5.000TL olmak üzere toplam 15.000TL maddi tazminatın; bebek Irmak için 100.000TL, diğer davacılar için ayrı ayrı 40.000TL'şer olmak üzere toplam 180.000TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, 1-Davalı ... ... hakkında açılan davanın reddine, 2-Maddi tazminat açısından; A) Davacılar ... ve ... hakkında açılan davanın Kısmen Kabulü ile 75,TL'şer olmak üzere toplam 150,TL'nin 30.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Özel ... ... Sağlık Hizmetleri A.Ş.'den alınarak davacılara verilmesine, Davacıların fazlaya yönelik talebin Reddine, B) Diğer davacı ... hakkında açılan davanın KABULÜ ile, 5.000,TL açılan maddi tazminatın 30.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Özel...Sağlık Hizmetleri A.Ş.'den alınarak davacılara verilmesine, Davacının fazlaya yönelik hakkının saklı tutulmasına, Manevi tazminat açısından açılmış bulunan davanın Kısmen Kabulü ile, Davacı ... için 20.000,TL, Abdulmetin için 20.000,TL, ... için 50.000,TL tazminatın 30.04.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve Özel ... Sağlık Hizmetleri A.Ş.'den alınarak davacılara verilmesine, Davacıların fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar, davalı göz doktoru Mehmet Demir, davalı hastane tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, davalı hastanede dünyaya gelen ve erken doğum nedeniyle 58 gün yoğun bakımda, davalıların gözetiminde kalan bebeğin, göz muayenesinin geciktirilmiş olması nedeniyle görme yetisinin kaybedildiğini ileri sürerek, maddi manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Davalılar, ayrı ayrı, sorumluluğun kendilerinde olmadığını savunmuşlardır. Mahkemece ise, dosyaya kazandırılan Adli Tıp kurumu raporu ile bilirkişi kurul raporu gerekçe gösterilmek suretiyle, çocuk hastalıkları uzmanı olan ...'in yapmış olduğu tedavi ve takiplerde herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davalı ...'in ise özen borcuna aykırı davranıp kusurlu görüldüğünden dolayı sorumluğunun bulunduğu, diğer davalı Özel ... Sağlık Hizmetleri AŞ'nin ise istihdam eden sıfatıyla sorumlu olduğu benimsenmek suretiyle hüküm tesis edilmiştir.

Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Dosya kapsamı incelendiğinde, mahkemenin Adli tıp Kurumundan ve Öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyetinden rapor aldığı görülmektedir. Bebeğin maluliyet durumuna ilişkin alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 29.06.2012 tarihli raporunda: " 12.02.2010 tarihinde 30 haftalık prematüre olarak doğan küçüğün ...( prematüre retinopati) açısından 12.03.2010 tarihinde yaptırılması gerektiği, ancak küçüğün bu açıdan ilk göz muayenesinin 30.04.2010 tarihinde yapılmış olduğunun anlaşıldığı, küçüğün göz muayenesinin zamanında yaptırmayan küçüğün takibinden sorumlu hekimin eylemlerinin tıp kuralarına uygun olmadığı,..." ifade edilmiş; Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 26.12.2012 tarihli raporunda ise "premature bebeğin 12.02.2010 günü doğduğu, bebeğe solunum sıkıntısı nedeniyle 10 gün solunum makinesine bağlanarak yapay olarak nefes alıp vermesi (mekanik ventilasyon) sağlandığı, doğumdan 2 hafta sonra 26.02.2010 tarihinde çocuk hekimi tarafından göz muayenesi istendiği, aynı gün göz hekimi tarafından yapılan muayenede retinanın immatür durumda olduğu, 1 hafta sonra yeniden göz muayenesine çağrıldığı, bebeğin mekanik vantilasyondan çıkarıldıktan sonra 60 gün süreyle yenidoğan yoğun bakım ünitesinde hayati fonksiyonlarının normale gelmesi için tedavi edildiği, bu süre içinde 2. bir göz muayenesinin istendiğine ve yapıldığına dair tıbbi belgelerinde bir kayıt bulunmadığı, 30.04.2010 tarihinde doğumdan yaklaşık 2,5 ay sonra (78gün) yapılan göz muayenesinde ileri derecede yenidoğan retinopatisi (ROP) tespit edildiği cihetle;

1-Çocuk hastalıkları hekiminin bebeği doğumdan sonraki tıbbi süre içinde göz hekimine gönderdiği anlaşıldığından, bu eyleminin tıp kuralarına uygun olduğu,

2-Göz hastalıkları hekiminin 26.02.2010 tarihinde yaptığı göz muayenesinde bebeğin retina damarlarında yetersizlik (immatürite) bularak 1 hafta sonra yeniden göz kontrolüne çağırmasının tıp kurallarına uygun olduğu,

3-Bebeğin yoğun bakımdaki tedavi sürecinde yeniden göz hekimine gönderildiğine dair tıbbi belge olmadığı, ancak bu türlü yoğun bakım altındaki prematüre bebeklerde göz muayenesi yapılırken okulokardiak refkeks nedeniyle ani kalp durmaları olabileceği tıbben bilindiğinden, bir taraftan bebeğin yaşatılması için yoğun çaba harcanırken diğer taraftan göz muayenesi sırasında kalp durması riski bulunduğundan, bebeğin yaşatılması çabaları göz muayenesinin önüne geçtiği, bu nedenle bebeğin hayatını riske atmamak için göz muayenesinin ertelenebileceği oy birliği ile mütalaa olunur." denilmiştir.

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları öğretim üyelerinden alınan 02.05.2014 tarihli bilirkişi raporunda ise; "Sonuç olarak; 1. Çocuk hastalıkları hekiminin bebeği doğumdan iki hafta sonra göz muayenesi için ilgili göz hekimine gönderdiği anlaşıldığından, bu eylemin tıp kurallarına uygun olduğu, 2. Göz hastalıkları hekiminin 26.2.2010 tarihinde yaptığı göz muayenesinde bebeğin periferik retina damarlanmasının tamamlandığı, ancak immatür (?) olduğu ifadesinin çelişkili olduğu, 3. Göz hastalıkları hekiminin periferik damarlanmanın tamamlanmış olmasına karşın (?) 1 (Bir) hafta sonra bebeğin tekrar kontrolünün yapılması yönündeki ifadesinin tıbben anlaşılamadığı, 4. Bu ilk muayene sonrasında bebeğin yaklaşık 2 (İki) ay boyunca tekrar göz muayenesinin yapıldığına dair tıbbi belge olmadığı tespit edilmiştir. 5.32 haftadan erken doğan ve 1500 gramın altında tüm prematüre bebeklerde doğumdan sonraki 28. günde veya bebek post-konsepsiyonel 31. haftasını doldurduğunda deneyimli bir göz hekimi tarafından tercihen bebeğin bulunduğu ortamda retinopati açısından ilk muayenesinin yapılması gerektiği, ortaya çıkan bulgulara göre bu muayenenin periferik damarlanmanın tam olarak bitmesine kadar 1-2 haftalık aralıklarla tekrarlanması gerekliliği mevcuttur. Eşik hastalık düzeyinde retinopati saptanan bebeklere uygulanan laser fotokoagülasyon ile bu durumun düzelme olasılığının yüksek olduğu bilinmektedir. 6. Yukarda açıklanan bu duruma göre, bebeğin 32. haftada yapılan muayenesinde belirtildiği gibi periferik damarlanmasının tamamlanması mümkün görülmemektedir. Hastanın 12.2.2010-15.5.2010 tarihleri arasında Özel ... Hastanesi'nde yatarken prematüre retinopatisi gelişme riskinin yüksek olması sebebiyle (30 hafta, 1200 gram) göz muayenesi takiplerinin yeterli düzeyde yapılmadığı anlaşılmıştır." denilmiştir.

Mahkemece anılan raporlar gerekçe gösterilmek suretiyle, hüküm tesis edilmiş ise de, sonuç kısımları yazılan raporlarda davalıların kusuruna ilişkin açık bir tespit yapılmadığı; bununla birlikte, daha sonra dosya içerisine kazandırılan ... 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/9E. Sayılı dosyasında alınan 02.02.2016 tarihli yine Öğretim üyelerinden alınan bilirkişi heyeti raporunda: "Bebek ...'un doğumdan sonraki 2.haftada yapılan göz muayenesi, erken istenmiş olmakla birlikte, tıp kurallarına uygundur. 2. 26.02.2010 tarihli el yazısı ile yazılan rapordaki "retina damarlanması tamamlanmış" ifadesi, takip eden cümleler dikkate alındığında sehven yazılmış olduğunu göstermektedir. 3. Sadece bu İfade nedeniyle kontrol muayenelerinin, bebek Yenidoğan Yoğun bakım ünitesinde yatmakta iekn hastanın sorumlu doktoru tarafından yaptırılmaması özensizliktir." denildiği anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamı, özellikle dosya içerisine kazandırılan tüm raporlar incelendiğinde, mahkemece aldırılan 02.05.2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunun davalı doktorların kusurları yönündeki açıklamalarının yetersiz olduğu ancak anılan ceza yargılamasında alınan bilirkişi heyeti raporunda çocuk doktorunun kusurlu olduğuna dair beyanlar bulunduğu anlaşılmakla; pramütüre doğan bebeğin yeni doğan bölümünde yattığı sırada çocuk doktorunun kontrolünde olduğu, göz muayenesi açısından göz doktoruna gönderildiği, bu haliyle bebeğin hastane ve hekimin kontrolünde olup gerekli bütün girişimler ve tedavi açısından sorumluluklarının olduğu gözetilerek, ceza dosyasında belirtilen çocuk doktorunun özensizliği, göz doktorunun verdiği çelişki içeren teşhis vs. hep birlikte gözönünde bulundurularak, bu husuların açıklığa kavuşturulması ve bu çelişkilerin giderilmesi, tarafların kusurlu olup olmadıklarının net olarak belirlenmesi açısından yeniden inceleme yapılması gerekmektedir. O halde mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, konusunda uzman içerisinde çocuk doktoru(yeni doğan), göz doktorunun da bulunduğu, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, dava konusu olayda davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığının açık olarak belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3088, Karar No: 2012/4906, Tarih: 12.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3088 E.  ,  2012/4906 K.**

* SIRA CETVELİNE VE ESASA İTİRAZ

* RÜÇHANLI ALACAKLAR

* GEMİ ALACAĞI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

* TÜRK TİCARET KANUNU (6102) Madde 1235

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait bağlama limanı İstanbul 5744 olan Subservis-1 isimli hizmet gemisinin, Marmaris 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/3217 sayılı dosyasından satışından sonra satış bedelinin müvekkilinin alacağı ipotekli alacak olup rüçhanlı olmasına rağmen, şikayet olunan alacaklıya ödendiğini ileri sürerek, 13.10.2011 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili,şikayetçinin hem sıraya hem alacağın esasına itiraz ettiğinden mahkemenin görevli olmadığını, alacağın gemi alacağı olması nedeniyle paylaştırma kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığını savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, alacağın gemi alacağı niteliğinde olmasından dolayı TTK'nun 1235/1. maddesi gereğince rüçhanlı alacak sayıldığından ipotek alacağından da önce geldiği, gemi alacaklısı hakkı sahibinin sıra cetvelinde öncelik tanınması halinde diğer alacaklıların bu alacağın gemi alacaklısı hakkı tanımadığı veya miktarının belirtilen kadar olmadığı, genel mahkemede sıra cetveline itiraz ederek ileri sürmesi gerektiği,ayrıca icra dosyasında sıra cetveli yapılmadığı, henüz şikayet hakkı doğmadığından başvurunun kabule şayan olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ve esasa ilişkindir.

İtiraz alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK. m.142/1), sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK. m. 142/son) ileri sürülmelidir.

İcra Müdürlüğü'nün 13.10.2011 tarihli işlemi ile satış bedeli ile ilgili paylaştırma yapıldığı halde, sıra cetveli düzenlenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bu paylaştırma işlemi sıra cetveli niteliğindedir. Ancak alacağın niteliği ve zamanaşımına uğrayıp uğramadığı tartışmalı olduğundan, yani itiraz alacağın esasına da yönelik olduğundan İcra Mahkemesi davaya bakmaya görevli değildir. Mahkemece gerekçede bu hususa değinildiği halde İİK'nun 142/son maddesi gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13064, Karar No: 2024/38, Tarih: 08.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13064 E.  ,  2024/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/539 Esas ve 2021/452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının uzlaşma sebebiyle 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2022 tarihli ve 2021/1507 Esas, 2022/284 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''suçun uzlaşma kapsamında olmaması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi suç işleme kastıyla hareket edilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;