muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13710, Karar No: 2007/15570, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13710 E.  ,  2007/15570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 3.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 3625 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında ... olan baba adının ... olarak yazılı olduğunu ileri sürerek nüfus kaydına uygun olarak tapu kaydında isim düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Davacı ... kaydında ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Ne var ki, dava konusu taşınmazın malik sütununda davacının baba adı ... olarak geçmektedir. ... kaydı tapulama

tutanağında yer almaktadır. Mahkemece tutanaktaki baba adı düzeltilmiştir. Aslolan resmi sicildeki son tapu kaydıdır. Dayanak belgelerdeki yanlışlıklar tapuya aktarılmış ise ancak tapu kaydında düzeltime konu olabilir. Diğer bir anlatımla, tapu kaydında yanlışlık yok ise, dayanak belgelerde düzeltim yapma olanağı yoktur.

Eldeki davada, davacı da baba adının ... olduğunu, bunun tapuda yanlış yazıldığını ileri sürdüğüne, yanlışlığın da tapulama tutanağında yer aldığının anlaşılmasına göre davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 6.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9448, Karar No: 2006/11012, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/9448 E.  ,  2006/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 20.01.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... hakkındaki davanın kabulüne dair verilen 23.09.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 331 parsel sayılı taşınmazı için davalılara ait 325 ve 326 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı istemiş, yerel mahkeme Kadastro Fen Memuru Muammer Akhan imzalı 10.06.2004 tarihli bilirkişi krokisinde kırmızı boyanarak gösterilen güzergahtan 331 parsel lehine 326 parsel aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar vermiş, hüküm 326 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747 (önceki Medeni Kanunun 671.) maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlemesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yola kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Bu bilgiler ışığında eldeki dava değerlendirildiğinde;

I- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

II- Davacıya ait 331 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Herne kadar mahkemece bu ihtiyacın karşılanması için 326 sayılı parselin krokide kırmızı ile boyanarak gösterilmiş kısmından geçit hakkı tesis edilmiş ise de, kırmızı boyalı güzergahın bağlandığı yeşil boyalı kısım genel yol olmayıp, aynı bilirkişinin aynı tarihli raporundan anlaşıldığına göre Kocabaş Belediyesince yapılan 18.madde uygulaması sonunda imar yoluna terk edilen arazidir. Ancak zeminde açılmış bir yol mevcut değildir. Dolayısıyle tesis edilen geçit hakkı aktif bir anayola değil, bilirkişi krokisinde görüldüğü gibi 859 parsel numaralı taşınmaza ulaşmaktadır. Bu durumda başka alternatiflerin var olup olmadığı araştırılmaksızın fiilen açılmamış bir yola bağlanacak biçimde geçit hakkı kurulmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Ayrıca, kabule göre de; yukarıda sözü edilen raporda 325 ve 326 parseller arasında 60 cm. genişliğinde bir ark bulunduğu, arkın ortası müşterek sınır kabul edildiğinde parsellerle ark arasında 1,5'lik kot farkı bulunduğundan geniş ve yüksek bir ark oluştuğu, bundan dolayı arkın genişliğinin yaklaşık 3m'yi bulduğu, ark genişliği bırakıldıktan sonra artı 3 m eninde geçit hakkı verilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen krokide ark genişliği olarak bırakılması gereken kısmın kesin ölçüleri gösterilmemiştir. Dolayısıyla 3 m enindeki ark genişliğinin hangi sınırdan itibaren başlayacağı açıklık kazanmamıştır. İnfazda zorluk yaratılacak şekilde hüküm kurulması açıklanan nedenle doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda I.bentte yazılı nedenlerle davalının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

II.bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10412, Karar No: 2010/19124, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10412 E.  ,  2010/19124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz tapu kaydına göre 232 m2 yüzölçümünde olmasına karşın fen bilirkişi raporunda ve bilirkişi kurulu raporunda 258 m2 olarak kabul edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2)Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

3) Davacının adı ... olduğu halde gerekçeli karar başlığında Ali Erdinç olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5590, Karar No: 2012/12011, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5590 E.  ,  2012/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; ...'nin atılı suçlardan beraatine, ... ve ...'nin atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2007 gün ve 2007/293 Esas, 2007/377 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarında, olay günü işe gitmek için evinden çıktığında orada beklemekte olan sanığın kendisi ile gitmesini istediğini ve kolundan tutarak zorla götürmeye çalıştığını, karşı çıkması üzerine dövmeye başladığını, bağırarak etraftan yardım istediğini ve çantasında bulunan biber gazını sanığın yüzüne sıktıktan sonra orada bulunan ve boya malzemeleri satan bir dükkana sığındığını, dükkandaki şahıslardan polis imdat telefonunu aramalarını istedikten sonra su alarak yüzünü yıkadığını, oradaki şahsın polisi arayarak “... bir bey bir bayanı dövüyor, burası 2. cadde 84 numara...” dediğini duyduğunu, sonra çıkmak istememesine rağmen dükkandakilerin istemesi üzerine çıkmak zorunda kaldığını ve sanığın tekrar yanına gelerek zorla kendisinin evine götürüp nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunu beyan etmiş olması karşısında, gerekirse mahallinde keşif de yapılmak suretiyle bahse konu işyeri belirlenerek, mağdurenin olay günü orada bulunduğunu söylediği şahıslar bulunup tanık olarak dinlenmesi, olay günü 155 polis imdat telefonuna belirtildiği şekilde yapılmış bir ihbar bulunup bulunmadığının tespiti ve sanık ile mağdurenin olay tarihi ve öncesine ait telefon görüşme kayıtları temin edilerek olay öncesinde tek taraflı veya karşılıklı olarak birbirlerini aramaya devam edip etmediklerinin saptanmasından sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanık ...'in hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden önce 06.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanıkların yararına olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile eklenen CMK.nın 231/5. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Uygulamaya göre de;

Ancak;

Hükümden önce 06.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanıkların yararına olan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesi ile eklenen CMK.nın 231/5. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Uygulamaya göre de;

TCK.nın 50/1-d maddesi ve Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliğinin 38/3. maddesine göre, hapis cezasına seçenek olarak belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanma yaptırımı uygulanırken, yaptırım olarak belirlenecek belirli yerler ve etkinliklerin sanığın suç işlemesinde, suça yönelmesinde ya da zararlı alışkanlıklar edinmesinde veya bağımlılık yapan maddeler kullanmasında; çevresel, psikolojik, sosyal veya ekonomik etkisi bulunan ya da sanığın yeniden suç işlemesine yol açan etkenleri tetikleyecek yerler veya etkinliklerden olması gerektiği gözetilmeyerek, eylemle ve açıklanan hususlarla ilgisi bulunmayan "15 gün süreyle ikametgahlarında bulunan sinemalara gitmekten yasaklanmaları" yaptırımına hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9130, Karar No: 2018/6847, Tarih: 12.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/9130 E.  ,  2018/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/08/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dışı ... Eczanesi ile ilgili olarak düzenlenen 22/03/2013 tarih ve 133419-İNC-3 sayılı denetim ve inceleme raporuna göre, eczane çalışanı ve yakınları adına aslında kullanılmayan ilaçlara dair reçete düzenlendiğini, bu reçetelerin... Eczanesi tarafından davacı kuruma fatura edilerek kurum zararı oluşturulduğunun ve bir kısmının da davalı doktor tarafından düzenlendiğinin tespit edildiğini, bu nedenle yazmış olduğu reçete bedelleri yönünden davalıya karşı icra takibi başlatıldığını ve itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu olayda, hasta adına uzman doktor tarafından öncesinde düzenlenen rapora göre ilaç yazmış olduğunu, raporun geçersizliğine dair davacının bir iddiası da bulunmadığına göre davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı, aynı şekilde ceza yargılaması sırasında davalı doktorun beraatine karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı hakkında açılan kamu davasında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/49 esas sayılı ilamıyla, davalının üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraatine karar verildiği ve kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi (818 sayılı mülga BK'nın 53.) uyarınca hukuk hâkimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değil ise de hukuk hâkiminin bu bağımsızlığı sınırsız değildir. Doktrinde ve kökleşmiş yargı kararlarında ceza mahkemesince belirlenen maddi olgunun hukuk hâkimini bağlayacağı kabul edilmektedir.

Dava konusu olayın özelliği nedeniyle ceza mahkemesindeki davanın sonuçlanıp kesinleşmesi beklenmeli ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 12/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12119, Karar No: 2014/3817, Tarih: 17.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12119 E.  ,  2014/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde, katılanın ailesi ile birlikte alışveriş merkezinin otomatik olan döner kapısından çıkış yaptıkları sırada, kapıya temas edilmesi üzerine duran kapıya katılanın sol ayağı ile çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kusurlarının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11067, Karar No: 2006/10223, Tarih: 14.12.2006

5. Ceza Dairesi 2006/11067 E., 2006/10223 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/11067 E., 2006/10223 K.**

**- MAĞDUR ÇOCUKLARA UZMAN KİŞİ ATANMASI

- MAĞDURUN SERBEST BIRAKILMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 103 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 110 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 236 ]

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık Abdurrazzak'ın yapılan yargılaması sonunda: Atılı suçlardan mahkumiyetine dair (Midyat Asliye Ceza Mahkemesi)'nden verilen 30.06.2006 gün ve 2006/119 Esas, 2006/290 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi.

Cezaların miktarına göre sanığın duruşma talebinin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle; incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur çocukların dinlenmesi sırasında psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman bir kişi bulundurmamak suretiyle CMK'nın 236/3. maddesine aykırı davranılması;

Sanığın mağdurlara karşı basit cinsel istismar suçunu işlediğinin kabulüyle, buna göre uygulama yapıldığı gözetilmeden, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin edilen cezadan YTCK'nın 110. maddesiyle indirim yapılması;

Kanuna aykırı, o yer C.Savcısı, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 14.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5159, Karar No: 2011/21492, Tarih: 03.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5159 E.  ,  2011/21492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 03/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18900, Karar No: 2015/1403, Tarih: 06.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18900 E.  ,  2015/1403 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/06/2014 tarih ve 2014/204-2014/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile alacağını müvekkiline temlik eden dava dışı ...'nun yine dava dışı olan limited şirketin ortakları ve müdürleri olduklarını, ... 'nun yasa gereği sorumlu olması nedeniyle ortağı ve müdürü bulunduğu limited şirketin vergi borçlarını ödedikten sonra davalının payına düşen kısım yönünden kendisine rücu ettiğini ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, aleyhine başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ederek takibi durdurduğunu, ...'nun icra dosyasına konu alacağını temlik sözleşmesi ile müvekkiline devrettiğini ileri sürerek, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki davaya konu ilişkinin ticari bir ilişki olmadığı, davanın mutlak ticari bir dava niteliği taşımadığı gibi her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili de bulunmadığı, yine tarafların da tacir olmadıkları, dolayısıyla işbu davanın nispi ticari dava olarak da kabul edilemeyeceği gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, talep halinde dosyanın asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davalının ortağı ve müdürü olduğu dava dışı limited şirketin vergi borcundan hissesi oranında sorumlu olduğu iddiasına dayalı itirazın iptali istemine ilişkin olup yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı taraf, alacağını kendisine temlik eden dava dışı ... ile davalının, yine dava dışı olan limited şirketin ortağı ve müdürü olduklarını, alacağı temlik eden ortağın, yasa gereği sorumlu bulunması nedeniyle şirketin vergi borcunu ödediğini, daha sonra davalının hissesine düşen kısmın tahsili için icra takibi başlattığını ancak davalının itirazı ile bu takibin durduğunu ileri sürmüş, mahkemece ise taraflar arasındaki ilişkinin ticari bir ilişki olmadığı gibi uyuşmazlığın tarafların ticari işletmeleri ile de ilgili bulunmadığı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın anılan Kanun'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari davalardandır. Aynı Kanun'un 5. maddesi uyarınca da, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda, davacı dava dışı şirket

ortağından alacağı temlik alan kişi olup davaya konu temel ilişkinin limited şirket ortaklığından kaynaklanması, diğer bir deyişle davalının sorumluluğunun limited şirket ortağı olmasına bağlı tutulması ve limited şirkete ilişkin düzenlemelerin de 6102 sayılı TTK'da öngörülmüş bulunması karşısında işbu dava mutlak ticari dava niteliğindedir. Bu itibarla, davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği dikkate alınarak işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 06.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.