muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12086, Karar No: 2012/14999, Tarih: 03.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12086 E.  ,  2012/14999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/08/2012 tarih ve 2012/357-2012/356 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi İhtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz isteyen vekili, 26/08/2011, 21/10/2011, 23/09/2011 ve 26/08/2011 keşide tarihli dört adet bononun vadesi gelmesine rağmen ödenmediğini ileri sürerek borçlular hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, mal kaçırıldığına ilişkin kuvvetli delil bulunmadığı gerekçesi ile ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İstem, bonoya dayalı ihtiyati haciz kararı verilmesine ilişkindir.

İİK'nun 257. maddesinde ihtiyati haciz talep edebilmenin koşulları sıralanmış olup, bu hükümde vadesi gelmiş alacaklar için borçlunun mal kaçırdığına ilişkin belirtilerin bulunması ya da aciliyeti gerektirir bir durumun olması gerekli koşullardan sayılmamıştır. Kararda dayanılan gerekçeler, İİK’nun 257/2. maddesinde düzenlenen henüz vadesi gelmemiş alacaklar için aranan koşullardır (Bkz. Prof. Dr. B.Kuru, İcra ve İflas Hukuku, III. C., İstanbul, 1993, sh. 2499 vd.)

Bu durumda mahkemece, istemde, İİK'nun 257. maddesinde öngörülen diğer koşulların bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle istemin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18324, Karar No: 2025/10340, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18324 E.  ,  2025/10340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1773 E., 2023/410 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/89 E., 2020/393 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17860, Karar No: 2014/15689, Tarih: 23.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/17860 E.  ,  2014/15689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm, savunmanınca, 02.11.2010 günlü dilekçe ile yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, ancak sanığın başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu cezaevinden gönderdiği 20.03.2014 günlü dilekçesinde; “...Açık cezaevine ayrılma şartlarım oluştu. Ancak bu dosya sorguda göründüğü için açık cezaevine ayrılamıyorum. İtirazımdan vazgeçerek dosyamın kapatılmasını istiyorum.” şeklindeki beyanı ile hükmün temyizinden vazgeçtiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK.nun 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9881, Karar No: 2014/18960, Tarih: 04.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9881 E.  ,  2014/18960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2011 gün ve 2010/313-2011/549 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/03/2014 gün ve 2012/14350-2014/4641 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’ın dava dışı...A.Ş'nin %25 hissesine sahip iken davalı ...’a hisselerini devir ettiğini, devirden sonra aralarında 14.07.2009 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmeye göre müvekkili ...'a hisse bedeli olan 80.000 TL'yi banka faizi ile birlikte 1 yıl içerisinde ...'a ya da göstereceği 3. bir kişiye ödeyerek ...'ın adına kayıtlı bulunan hisseyi müvekkili ...'ın göstereceği 3. şahıslara devir edeceğinin kararlaştırıldığını, ancak müvekkilinin üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmesine rağmen davalı ...'ın yerine getirmediğini, davalı ...'a 90.000 TL'nin bankada olduğu, tebliğden itibaren müracaatı halinde paranın kendisine ödeneceği, sözleşme gereğince ödemeyi yerine getirdiği için payların müvekkilleri ..., ..., ..., ..., ...'a 5'er pay olarak devir ve temliki konusunda ihtarname gönderildiğini, ancak davalı ...'ın tebligatı almaya yanaşmadığını, 19.07.2010 tarihli ihtarnamenin 19.07.2010 tarihinde tebliğ edildiğini, ancak anılan davalının parayı almadığını, bu davalının sözleşmeye aykırı olarak kötüniyetli bir şekilde diğer davalılara devir işlemi yaptığının öğrenildiğini ileri sürerek, davalı ...'ın muvazaalı olarak davalı ...'ya devredilen 20 pay ve davalı ...'a devredilen 5 payın iptali ile bedeli karşılığında, 5 payın müvekkili ...'a, 5 payının ...'a, 5 payının ...'a, 5 payın ...'a, 5 payın ...'a payların tespiti ile pay defterine tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili, davanın usul ve esas yönünden reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2476, Karar No: 2014/760, Tarih: 23.01.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2476 E.  ,  2014/760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2012

NUMARASI : 2011/244-2012/849

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.1998 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğündeki görevini bırakarak davalı işyerinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin kalp rahatsızlığı nedeniyle ve emeklilik koşullarını taşıması nedeniyle iş akdinin karşılıklı olarak feshedildiğini, müvekkilinin hizmet süresi dikkate alındığında yaşlılık aylığına ve toptan ödeme hakkına sahip olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 22.04.2004 tarihinde emekli olarak o güne kadar olan kıdem tazminatının kendisine ödendiğini, davacının bir süre çalışmasına ara vererek tekrar işyerinde çalışmaya başladığını, bu çalışması esnasında genel müdür olarak çalıştığını, bir süre murahhas üye sıfatıyla yönetim kurulu üyeliğini de yaptığını, davacının sağlık nedenleriyle çalışamayacağını ifade ederek 06.07.2010 tarihinde istifa dilekçesini vererek işten ayrıldığını, davacı üst düzey yönetici olması ve yönetim kurulu üyesi olması nedeniyle çalışma saatlerini kendisinin ayarladığını, bu nedenle fazla mesai ve tatil ücreti talebinin olamayacağını, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, davacının aldığı ücret miktarının dava dilekçesinde belirtilen miktarda olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davacının taleplerinin sübuta ermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının hem dava dışı olan ancak aynı gruba ait ...... İnşaat Tur. A.Ş. ile E..... A.Ş.’de hem de davalı.... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’de murahhas yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı bu şirketlerde genel müdür olarak görev yapmıştır. Davacının 06.07.2010 tarihinde genel müdürlükten ve yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği görülmektedir.

Somut olayda, davacının hem dava dışı olan ancak aynı gruba ait ...... İnşaat Tur. A.Ş. ile E..... A.Ş.’de hem de davalı.... Sanayi ve Ticaret A.Ş.’de murahhas yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca davacı bu şirketlerde genel müdür olarak görev yapmıştır. Davacının 06.07.2010 tarihinde genel müdürlükten ve yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiği görülmektedir.

Yönetim kurulu üyesi ile ortaklık arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olduğu, ayrıca yönetim kurulu üyesinin sorumluluğunun Türk Ticaret Kanununda özel olarak düzenlendiği ve mutlak ticari dava olan bu davalara Ticaret Mahkemesi tarafından bakılması gerektiği açıktır. Bu itibarla davanın, Ticaret Mahkemesinde görülmesi ve mahkemece davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/380, Karar No: 2020/4689, Tarih: 17.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/380 E.  ,  2020/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.03.2019 tarih ve 2018/196 - 2019/158 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütü kurma veya yönetme

Hüküm :TCK'nın 314/1, 3713 sayılı Kanunun TCK 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı, ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/729, Karar No: 2017/2001, Tarih: 05.07.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/729 E.  ,  2017/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin davalı... Otobüs İşletmeleri A.Ş.'den olan alacağının tahsili için icra takibi başlattığını, ancak borçlu hakkında başka borçlarından dolayı icra takibinin yapıldığını, müvekkilinin başlatmış olduğu hacizin diğer davalıların başlatmış olduğu icra takibinden önce olduğunu, dosya alacağından önce diğer bazı alacaklıların alacağının fazla gösterildiğini, TTK anlamında alacağın rüçhanlı olması durumlarının değerlendirilmediğini, buna rağmen diğer alacaklıların alacağının icra müdürlüğünün sıra cetvelinde, bir kısmının ise müvekkili ile aynı sıraya yazılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, itirazlarının kabulü ile sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli hazırlanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının itirazının alacağın davalılardan önceki tarihte takibe konu edilmesini ve rüchan hakkı bulunduğu iddiasına dayanmış olduğu, alacağın vasıf ve miktarına dair bir itirazın görülmediği, bu nedenle davaya bakma görevinin İİK'nun 142/son maddesi uyarınca icra hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, HMK'nun 114/1-c ve 115/2. maddeleri gereğince usulen reddine, HMK'nın 20. maddesi uyarınca kararın kesileşmesinden sonra 2 haftalık süre içerisinde talep edilmesi halinde dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Davacı taraf dilekçesinde davalının alacak miktarının olduğundan fazla gösterildiğine ve sıraya itiraz ederek iş bu davayı açmaktadır. İİK'nın 142/3. maddesi uyarınca sıra cetveline yapılan itiraz, alacağın esas veya miktarına ilişkin ise genel mahkemede, yalnız sıraya dair ise şikayet yolu ile icra mahkemesinde ileri sürülebileceği, sıra cetveline itiraz sıra ile birlikte alacağın esas veya miktarına da yönelikse bu durumda İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca, sıra cetveline karşı genel mahkemelerde dava açılması gerektiği göz önünde bulundurulması ve işin esası incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10934, Karar No: 2016/7474, Tarih: 28.06.2016

**9. Ceza Dairesi         2015/10934 E.  ,  2016/7474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza

Suç : Zehirli madde imal ve ticareti yapma

Hüküm : Beraat - mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyize gelince;

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sattığı iddia ve kabul edilen ... ismli ilacın ele geçmemesi nedeniyle 6197 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca, "zehirli, kimyevi madde veya tıbbi ecza ve müstahzarlarından" olup olmadığı tespit edilemediği, sanığın zehirli madde imal ve ticareti yaptığına ilişkin kuşku sınırlarını aşan kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de gözetilerek yüklenen suçtan beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.