muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14768, Karar No: 2018/3680, Tarih: 02.04.2018

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yanarak hasar gören eksper raporunda belirlenen zarar hesabının uygun olduğu belirtilmiştir.

Her ne kadar dosya kapsamında bilirkişi raporu alınmış ise de, rapor, söz konusu bilirkişinin uzmanlığı itibarı ile uyuşmazlığın kapsam ve niteliğine göre karar vermeye yeterli değildir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu halde içinde tekstil mühendisi de bulunan bilirkişi kurulu marifetiyle, sigortalı işyerinde meydana gelen gerçek zarar miktarının belirlenmesi yönünden söz konusu yangında

yanan ve hasar gören malların (emtia) değerinin ne kadar olduğu konusunda ayrıntılı ve denetime elverişli bir rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden bir kısım davalıya geri verilmesine 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12537, Karar No: 2014/18479, Tarih: 30.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/12537 E.  ,  2014/18479 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10194, Karar No: 2011/2684, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10194 E.  ,  2011/2684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Fatih 1.Asliye Hukuk ve İstanbul 2.Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava tazminat istemine ilişkindir.

Fatih.1. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın hizmet sözleşmesinden kaynaklandığı belirtilip, davacının tüketici, davalının ise satıcı konumunda olduğu uyuşmazlığın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi ise, uyuşmazlığın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında olmadığını belirterek, görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacının yüzünün güzelleştirilmesi ve vakumla bir beden zayıflatılması hususunda davacı ile davalının eser sözleşmesi yaptıkları, bu sözleşmeden sonra işi yapacak olan ve medyada reklamı yapılan güzellik uzmanının işine son verilmesi nedeniyle davalıya ödenen bedelin tahsili istenmektedir. Eser sözleşmesi genel hükümler ve Borçlar Yasasının 355. maddesinde düzenlendiğinden, 4077 Sayılı Kanun kapsamında değildir. Bu durumda uyuşmazlığın Fatih 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Fatih 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14518, Karar No: 2008/4159, Tarih: 26.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14518 E.  ,  2008/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Reklamcılık San. Tic. A.Ş. (Kamera Açıkhava Rek. San.) vekili avukat ... ile ... Büyükşehir Bel. Baş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.7.2007 gün ve 63 D....-63 D.... sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 8.11.2005 tarihli sözleşme ile davalıya ait şehir içindeki reklam panolarını kiraladığını, reklam panolarının şehir içindeki gösteriler sırasında tahrip edilmesi sonucu kullanılamaz hale geldiğini, davalının mahkeme kararı ile reklam panolarını dava dışı inter şirketinin kullanacağı yönunde ihtiyati tedbir kararı aldırıp infaza koyduğunu, sözleşmedeki edimlerini yerine getiremediğini, davalının kullanılmayan reklam panoları içinde kira bedeli ödenmesi istemesini davalının sözleşmeyi haksız fesh edeceğine dair kuvvetli bir emare olduğunu, sözleşme sırasında verdikleri T. ... Bankasına ait 3650 YTL bedelli Teminat mektubunun paraya çevrilmesini ihtiyati tedbir kararı verilerek önlemesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verimiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.'nun 427/1. maddesinde, mahkemelerden verilen nehai kararların temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır. Yargılamaya son veren ve hakimin davadan el çekmesi sonucunu doğuran esas veya usulle ilgili bütün kararlar nihai kararlardır. Mahkemece verilen teminat mektubunun paraya çevrilmesinin ihtiyati tedbir yolu ile önlenmesine ilişkin karar, taraflar arasındaki anlaşmazlığı çözümleyen nihai bir karar mahiyetinde olmayıp hukuk tekniği itibariyle tedbir niteliğindedir. Tedbir kararı davayı sona erdirmediği için temyiz edilemez. Davalı vekilinin temyiz incelenmesine tabi olmayan itiyadi tedbir kararının bozulmasına ilişkin temyiz dilekçesinin yukarıda açıklanan nedenlerle reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 13,10 YTL peşin yatırılan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3124, Karar No: 2013/3147, Tarih: 13.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3124 E.  ,  2013/3147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerinde müvekkilinin birden fazla ipoteğinin bulunduğunu, ancak sıra cetveli düzenlenirken bu ipoteklerin tamamının değil bir kısmının dikkate alındığını, bu nedenle de müvekkiline daha az miktarda pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sıra cetvelinin doğru olarak düzenlendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen 03.....2012 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, aynı alacak nedeniyle aynı gün ve aynı anda tesis edilen ipoteklerin derecelerinin farklı olması, alacakların her bir ipotek için ayrı bir alacak hakkının doğmasına neden olmayacağı, ipotek akit tablosunda her bir taşınmazın ipotek bedelinin tamamının ayrı ayrı ödeneceğine ilişkin hüküm olmadığından sıra cetvelinin doğru olarak düzenlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...- Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde taşınmazda davacı lehine tesis edilen tüm ipoteklerin limiti kadar pay ayrılmamasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir. Somut olayda davacının alacaklı olduğu miktarda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, alacağın davacının sahip olduğu ipoteklerin kapsamında bulunup bulunmadığı yani sıra konusundadır. İİK’nın 142/.... maddesine göre sıraya ilişkin itiraz şikayet olarak ... hukuk mahkemesinde ileri sürülmelidir. Mahkemece, ... hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

...- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17406, Karar No: 2025/10399, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17406 E.  ,  2025/10399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/683 E., 2022/753 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/156 E., 2021/13 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/336, Karar No: 2019/6920, Tarih: 09.04.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/336 E.  ,  2019/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2011 tarihli ve 2011/253 esas, 2011/860 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun’un 125/3-a, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 7.080,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2017 tarihli ve 2017/620 esas, 2017/922 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02/01/2019 gün ve 290 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre; 6352 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesinde " 1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine, karar verilir.” şeklindeki düzenleme ile anılan Kanun’un gerekçesindeki “Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade ve basın özgürlüğü, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilmez ve devredilemez bir hak olarak kabul edilmektedir. Bu nedenle, ifade hürriyeti, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu özgürlüğün kullanım araçlarından biri de basın yahut sözlü veya görüntülü yayın araçlarıdır. Bu araçların, amacına uygun olarak işlevlerini yerine getirmeleri bakımından korunmaları demokratik toplumlarda asıl olup, bu anlamda basın ve yayın özgürlüğü önündeki engeller kaldırılarak ve güvenceler sağlanarak, haber ve düşünceyi özgür kılmak hedeflenmektedir. Bu nedenle, basın yayın yoluyla işlenen suçlara ilişkin dava ve cezaların infazının ertelenmesi ilişkin bazı düzenlemeler yapılması toplumsal barışın sağlanması ve sürdürülmesi bakımından büyük bir önem taşımaktadır. Önem taşıması nedeniyle basın yoluyla ya da sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar yönünden erteleme imkânı getirilmiştir.” şeklinde düzenlemelerin yer aldığı,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 20/03/2018 tarihli ve 2017/6278 esas, 2018/4026 karar sayılı ilâmında “... 6352 sayılı Yasa Geçici 1. madde ile basın ve yayın yoluyla veya sair düşünce açıklama yöntemleriyle işlenen 5 yılı geçmeyen suçlar yönünden kamu davasının ertelenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Yasa gerekçesinde açıkça bu düzenleme ile toplumsal barışın sağlanmasının hedeflendiği belirtilmiştir. Tekrar etmek gerekirse yapılan düzenleme ile suç oluşturacak eylem ve söylemler için kamu davasının ertelenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Bu konuda yargı mercilerine hükmü uygulama noktasında bir takdir hakkı tanınmamıştır. Hatta bu düzenleme ile kesinleşen mahkûmiyetler için dahi infazın ertelenmesi zorunluluğu getirilmiştir. Yani paylaşılan söz yapılan eylem suç oluştursa dahi mahkemece zorunluluk gereği kamu davasının ertelenmesine karar verilecektir.

İnceleme konusu somut olayda; sanıklar hakkında Star Gazetesi'nde yazılan yazıyla müştekiye karşı hakaret suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır. Suçun basın yoluyla işlenip tarihinin de 31/12/2011 tarihinden önce olması karşısında, haklarında 6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilmesi yasal bir zorunluluktur.”şeklindeki açıklamalar karşısında, sanığın işlediği iddia olunan suçun anılan Kanun kapsamında basın yayın yoluyla işlenen suç kapsamında kaldığı ve anılan Kanun'un geçici 1-b maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine kararı verilmesinin zorunlu olduğu cihetle; sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

05/07/2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesinde;

“ (1) 31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı;

a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171. maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine,

b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine,

c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

karar verilir.

(2) Hakkında kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi kararı verilen kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlememesi hâlinde, kovuşturmaya yer olmadığı veya düşme kararı verilir. Bu süre zarfında birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur.

(3) Mahkûmiyet hükmünün infazı ertelenen kişi hakkında bu mahkûmiyete bağlı olarak herhangi bir hak yoksunluğu doğmaz. Ancak bu kişinin, erteleme kararının verildiği tarihten itibaren üç yıl içinde birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlemesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen mahkûmiyet hükmüne bağlı hukuki sonuçlar kişi üzerinde doğar ve ceza infaz olunur.

(4) Bu madde hükümlerine göre cezanın infazının ertelenmesi hâlinde erteleme süresince ceza zamanaşımı durur; kamu davasının açılmasının veya kovuşturmanın ertelenmesi hâlinde, erteleme süresince dava zamanaşımı ve dava süreleri durur.

(5) Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmiş olması hâlinde dahi, bu madde hükümleri uygulanır.

(6) Birinci fıkra kapsamına giren suçlardan dolayı verilmiş mahkûmiyet hükmünün infazının tamamlanmış olması hâlinde bu mahkûmiyet hükmüne bağlı yasaklanmış hakların 25/05/2005 tarihli ve 5352 sayılı Adlî Sicil Kanununun 13/A maddesindeki şartlar aranmaksızın geri verilmesine karar verilir.

(7) Bu madde hükümlerine göre verilen kamu davasının açılmasının, kovuşturmanın veya cezanın infazının ertelenmesi kararları adlî sicilde bunlara mahsus bir sisteme kaydedilir. Bu kayıtlar, ancak bir soruşturma veya kovuşturmayla bağlantılı olarak Cumhuriyet Savcısı, hâkim veya mahkeme tarafından istenmesi hâlinde, bu maddede belirtilen amaç için kullanılabilir.

(8) Bu madde hükümlerine göre kamu davasının açılmasının, kovuşturmanın veya cezanın infazının ertelenmesi kararlarının verildiği hâllerde, bu suçlar 26/09/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun erteleme ve tekerrüre ilişkin hükümlerinin uygulanmasında göz önünde bulundurulmaz" hükmü yer almaktadır.