muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/631, Karar No: 2016/391, Tarih: 01.11.2016

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından, katılan vekilince ise sadece vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.06.2015 gün ve 243537 sayılı "temyiz isteğinin reddi" ve “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Katılan vekilinin, 08.05.2014 tarihinde yüzüne karşı açıklanan hükme karşı, sadece vekâlet ücretine ilişkin 01.07.2014 tarihli temyiz isteğinin, bir haftalık kanuni süreden sonra yapıldığı anlaşıldığından, 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 317. maddesi gereğince reddine karar verilerek, inceleme sanık müdafiinin temyiz isteğiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın eyleminin, kasten öldürme suçuna teşebbüs mü yoksa kasten yaralama suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

21.03.2009 tarihli olay, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağında; saat 14.30 sıralarında polis ekiplerince Tarlabaşı Bulvarı üzerinde yapılan kontroller sırasında, otobüs durağındaki vatandaşların “kaçıyor, yakalayın, kadını bıçakladı” diye bağırmaları ve sanığın elinde bıçakla koştuğunun görülmesi üzerine görevlilerce yakalandığı, sanığın bıçağı rızası ile teslim ettiği, yerde yatmakta olan katılanın kendisini sanığın bıçakladığını beyan ettiği bilgilerine yer verildiği,

Adli Tıp Kurumunca düzenlenen raporda; katılan hakkında düzenlenmiş tedavi belgelerinde, sağ uyluk orta 1/3 önden başlayarak arka yüze uzanan altı adet 2-3 cm'lik kesi, inguinal bölgeye uzanan geniş hematom, sol gluteal ve sol uyluk orta 1/3 lateralde iki adet 2 cm'lik kesi bulunduğunun kayıtlı olduğu, sol alt ekstremitede tanımlanan kesici delici alet yaralanmalarının trajeleri ve vücutta yaptıkları yaralanma ayrıntılı olarak tanımlanmamış olduğundan, bu lezyonlardan hangisi veya hangilerinin büyük damar yaralanmasına neden oldukları kesin olarak ayırt edilememekle birlikte, tanımlanan kesici delici alet yaralarından en az bir tanesi femoral arter, safen ven ve peroneal sinir yaralanmasına neden olduğundan kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, diğer kesici delici alet yaralarına ait herhangi bir büyük damar yaralanması tanımlanmadığına göre her birinin ayrı ayrı kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğunun ifade edildiği,

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen ekspertiz raporunda; suçta kullanılan namlu kısmı 12 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, oluksuz ve ağaç kabzalı bıçağın, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikteki bıçaklardan olmadığı tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarınca düzenlenen ekspertiz raporunda; suçta kullanılan namlu kısmı 12 cm uzunluğunda, tek ağızlı, sivri uçlu, oluksuz ve ağaç kabzalı bıçağın, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikteki bıçaklardan olmadığı tespitlerine yer verildiği,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ... kollukta; Kasımpaşa'daki annesini ziyaret etmek için Tarlabaşı Durağına geldiği sırada ismini Agop olarak bildiği sanık ile karşılaştığını, sanığın daha önce sürekli kendisini ve annesini “benim paramı aldınız” diyerek tehdit ettiğini, bu nedenle sanığı durakta görünce “sen ne yapıyorsun, benden ne istiyorsun, bırak artık peşimi” deyip arkasını dönerek uzaklaşmaya çalıştığını, bu sırada vücudunda bir acı hissettiğini, ne olduğunu anlamak için geriye döndüğünde sanığın kendisini üç veya dört yerinden bıçaklamaya devam ettiğini, yere düştüğünü,

Kovuşturma evresinde; sanığı altı yıldır tanıdığını ve arkadaş olduklarını, aralarında cinsel bir beraberlik yaşanmadığını, sanığın sürekli kendisi ile evlenmek istediğini, olay günü telefonla arayan bir erkek şahsın kendisi ile birlikte olmak için ne kadar para isterse verebileceğini söylediğini, telefonu kapattığını, daha sonra aynı numarayı arayıp karşıdaki şahsa neden böyle davrandığını sorduğunu, onun da telefonla arama konusunda sanığın zorladığını belirtip özür dilediğini, bunun üzerine sanığın annesini telefonla arayıp, oğlunun yaptığı yanlış davranışlardan rahatsız olduğunu ve savcılığa şikâyet edeceğini söyleyerek evinden çıktığını, Tarlabaşı'na gittiğinde sanıkla karşılaştıklarını, sanığın alkollü olduğunu ve “beni bırakamazsın, benimle birlikte olacaksın” dediğini, kendisini kollarından tutup tartaklamaya başlayınca sanığı ittiğini, bunun üzerine sanığın belinden çıkarttığı bıçakla yakın mesafeden kendisine birkaç kez vurduğunu, bıçak darbeleri sonucu yaralanıp yere düştüğünü, yerde iken sanığın “benim param var, ben cezaevinden çıkacağım fakat sen öleceksin” şeklinde sözler söylediğini, sanığa “üç çocuğum var, ne olur beni öldürme” diye yalvarması üzerine, sanığın bıçakla vurmaktan vazgeçip oradan kaçmaya çalıştığını, olay günü sanığı telefonla aramadığını ve “anneni Taksim'de satacağım” şeklinde bir söz söylemediğini,

Tanık Sevim Şensöz; olay günü kızı olan katılanın kendisinde misafirlikte bulunduğu sırada sanığın telefonla kızını aradığını, kızının sanığa “niçin beni telefonla arayıp rahatsız ediyorsun, ben sana cevabını verdim” dediğini, telefon görüşmesinden sonra kızının Taksim'e gittiğini ve burada sanık tarafından bıçakla yaralandığını, sanığın evlenme teklifini kabul etmemesi nedeniyle kızını yaraladığını,

Tanık Sevim Şensöz; olay günü kızı olan katılanın kendisinde misafirlikte bulunduğu sırada sanığın telefonla kızını aradığını, kızının sanığa “niçin beni telefonla arayıp rahatsız ediyorsun, ben sana cevabını verdim” dediğini, telefon görüşmesinden sonra kızının Taksim'e gittiğini ve burada sanık tarafından bıçakla yaralandığını, sanığın evlenme teklifini kabul etmemesi nedeniyle kızını yaraladığını,

Tanık Elife Tavut; katılanın komşusunun kızı olduğunu, sanık ile katılanın arkadaş olduklarını, aralarında gönül ilişkisi olup olmadığını bilmediğini, sanığın katılanın evinin önüne gelerek küfürler ettiğini ve katılanın kardeşini bıçakla yaraladığını, olay günü de Tarlabaşı'na doğru giderken bir çığlık sesi duyduğunu, sanığın bir kadının baldırına doğru bıçak salladığını görünce bayıldığını, kendine geldiğinde katılanın bıçaklandığını öğrendiğini, sanığın katılana bıçağı savururken “seni öldürürüm” şeklinde bir söz söylediğini duymadığını,

Tanık Hayriye Civelek; birkaç kez katılanla sanığın birlikte gezdiklerini gördüğünü, ilişkilerinin duygusal yönde olup olmadığını bilmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; katılanla beş yıldır beraber olduklarını, katılanla evlenmek istediğini ancak onun başkaları ile de birlikte olduğunu, katılanı içinde bulunduğu hayattan kurtarmak için çaba sarf ettiğini fakat karşılık alamadığını, katılana maddi yardımda da bulunduğunu, bu durumun kendisini zorlamaya başladığını, katılanın kendisini telefonla rahatsız ettiğini, bu olaylar nedeniyle sinir krizleri geçirdiğini, olay günü katılanın kendisini telefonla arayıp birahanenin önüne çağırdığını, buluşma yerine gittiğinde katılana “benden ne istiyorsun, ben sana elimden geleni yapıyorum, gel şurada oturup kahve içelim” dediğini, katılanın ise “istemiyorum, anneni Taksim Meydanında satacağım, sen annenle yatıyorsun” şeklinde sözler söylediğini, bunun üzerine sinirlenip oradan geçen bir seyyar satıcının tezgahından aldığı bıçakla katılana vurduğunu, kaç defa vurduğunu hatırlamadığını, istese bıçağı katılanın kalbine vurabileceğini, ancak öldürme maksadıyla hareket etmediğini, polisten kaçmadığını, kendiliğinden teslim olduğunu, katılanı yaraladığı sırada “parayı verip çıkarım, sen ölürsün” şeklinde bir söz söylemediğini savunmuştur.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Suça teşebbüs" başlıklı 35. maddesinde; “Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur” hükmü yer almaktadır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden kaynaklanmalıdır.

Buna göre suça teşebbüs, işlenmesi kast olunan bir suçun icrasına elverişli araçlarla başlanmasından sonra, elde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamamasıdır. Maddenin açık hükmüne göre, icra hareketlerinin yarıda kalması ya da sonucun meydana gelmemesi failin iradesi dışındaki engel nedenlerden kaynaklanmalıdır.

Öte yandan, suça teşebbüsle ilgili değerlendirme yapılabilmesi, failin hangi suçu işlemeyi kastettiğinin belirlenmesini gerektirir ki buna "subjektif unsur" denir. Failin gerçekleştirdiği davranış ile bir suçu işlemeye teşebbüs edip etmediğini, eğer etmişse hangi suça teşebbüs ettiğini belirleyebilmek için öncelikle kastın varlığının belirlenmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle, tıpkı tamamlanmış suçta olduğu gibi, teşebbüs aşamasında kalan suçta da, işlenmek istenen suç tipindeki bütün unsurlar failce bilinmelidir. (İçel Suç Teorisi, Kayıhan İçel, Füsun Sokullu-Akıncı, İzzet Özgenç, Adem Sözüer, Fatih S. Mahmutoğlu, Yener Ünver 2. Kitap, 2. Baskı, İstanbul, 2000, s.315.)

Bu husus, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 765 sayılı TCK'nun yürürlükte olduğu dönemde verilmiş olup, kabul edilen ilkeler açısından 5237 sayılı TCK'nun teşebbüse ilişkin 35. maddesi yönüyle de varlığını devam ettiren 04.06.1990 gün ve 101-156 sayılı kararında da; “Teşebbüste aranan kast, icrasına başlanmış cürmü teşebbüs aşamasında bırakma kastı olmayıp, söz konusu suçu tamamlamaya yönelmiş kasttır” şeklinde açıklanmıştır.

Kasten yaralama suçu ile kasten öldürme suçuna teşebbüs arasındaki ayırıcı kriter manevi unsurun farklılığına dayandığından, sanığın kastının öldürmeye mi, yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunun çözülmesi gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nun 21/1. maddesine göre, suçun kanuni tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi olan ve failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir.

İlkeleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.07.2003 gün ve 196-212, 30.09.2003 gün ve 226-229, 08.07.2008 gün ve 88-184, 31.03.2009 gün ve 248-82 ile 18.02.2014 gün 325-73 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında açıklandığı üzere, bir eylemin kasten öldürmeye teşebbüs mü, yoksa kasten yaralama mı sayılacağının belirlenmesinde; fail ile mağdur arasında husumet bulunup bulunmadığı, varsa husumetin nedeni ve derecesi, failin suçta kullandığı saldırı aletinin niteliği, darbe sayısı ve şiddeti, mağdurun vücudunda meydana getirilen yaraların yerleri, nitelik ve nicelikleri, hedef seçme imkânı olup olmadığı, failin fiiline kendiliğinden mi, yoksa engel bir nedenden dolayı mı son verdiği gibi ölçütler esas alınmalıdır.

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ile katılanın uzun süre arkadaşlık yaptıkları, sanığın katılanla evlenmek istediği, katılanın ise sanığı reddettiği, olay günü sanığın katılana “beni bırakamazsın, benimle birlikte olacaksın” dediği, katılanın oradan uzaklaşmak istemesi üzerine ise katılanı sağ alt ekstremiteden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte altı bıçak darbesiyle, sol alt ekstremiteden ise en az biri femoral arter, safen ven ve peroneal sinir yaralanmasına neden olacak ve hayati tehlike oluşturacak nitelikte iki bıçak darbesiyle yaraladığı, katılanın sanığa “üç çocuğum var, ne olur beni öldürme” diye yalvarması üzerine eylemini sonlandırdığı anlaşılan olayda, sanıkla katılan arasında öldürmeyi gerektirecek boyutta bir husumetin bulunmaması, sanığın hedef seçme imkanı olmasına rağmen katılanın hayati önem taşıyan bölgelerine vurmaması, katılanın vücudunda meydana getirilen yaraların yeri ve nitelikleri ile engel bir neden bulunmamasına karşın sanığın kendiliğinden eylemine son vermesi hususları birlikte göz önüne alındığında, eyleminin kasten yaralama olarak kabulü gerekmektedir.

Ayrıca, hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, isabetli bulunmayan yerel mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Öte yandan yerel mahkemece, kabule göre yapılan bozmaya da direnilmiştir. Kabule göre bozmalar dosyanın mevcut durumuna göre uyarıcı, öğretici ve yol gösterici nitelikte olup direnmeye konu olmaları mümkün değildir. Bu nedenle Ceza Genel Kurulunca kabule göre bozma nedenine ilişkin ayrıca bir değerlendirme yapılmamıştır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Katılan vekilinin kanuni süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin, 1412 sayılı CMUK’nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 gün ve 25-141 sayılı direnme hükmünün, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün ve 140-85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi karşısında, sanık hakkında belirtilen maddenin uygulanması bakımından, mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenlerinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4248, Karar No: 2015/5488, Tarih: 02.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4248 E.  ,  2015/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUMLUCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2005/411-2013/797

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı M.. K.. vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde davalı M.. K.. vekili Av. K.. Y.. E.. geldi. Davacı vekili Av. H.. E.. Ç.. geldi. Diğer davalı gelmedi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra dinlendikten sonra nevakısın giderilmesi bakımından dosya mahalline geri çevrilmiş, bu kez yeniden gelmekle; belli gün ve saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılardan M.. K.. arasında yat işletmeciliği konusunda adi ortaklık tesis edildiği, gemi sicilinde yabancıların gemi sahibi olamaması nedeniyle ortaklığa konu .. isimli teknenin davalılardan M.. K.. adına kaydının yapıldığını; müvekkilinin, sözleşme gereğince edimlerini yerine getirerek 19.455 İngiliz Sterlinini değişik tarihlerde anılan davalıya verdiğini; davalı Korkmazer'in, davacının güvenini kazandığı ve bu güveni suistimal ederek ve kendi payını diğer davalı M.. A..'a devrettiğini beyan ederek; Türkçe bilmeyen davacının payını M.. K..'e devrettiğine ilişkin belge imzalatıldığını, bu şekilde davalı tarafın hilesi ile ortaklıkla bağlantısının kesildiğini ileri sürerek; ortaklığın sona ermesi nedeniyle 52.000 İngiliz Sterlini tutarındaki alacağın aynen yada ödeme tarihindeki Türk Lirası karşılığı olarak müştereken ve müteselsilen faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı M.. K.. vekili, cevap dilekçesinde; davacının payını 12/10/1999 tarihinde devrettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı M.. A.., cevap dilekçesinde; davaya konu edilen yatı diğer davalı M.. K..'den satın aldığını, kendisinin davacı ile ortaklığının bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre; davalıların fikir ve eylem birliği içerisindeki hileli davranışları nedeniyle, ortaklığın sona erdiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile, davacının ortaklığa getirdiği 19.455 İngiliz Sterlininin dava tarihindeki Türk Lirası karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 189/3. maddesi; " Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz." hükmünü amirdir.(Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 287.maddesi)

Hükmü, davalılar ayrı ayrı temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 189/3. maddesi; " Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz." hükmünü amirdir.(Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 287.maddesi)

HMK’nın 200/I (HUMK’nın 288.) maddesinde “senetle ispat” ve HMK’nın 200/II(HUMK’nın 289.) maddesinde de “senetle ispat gereken hallerde karşı tarafın açık muvafakati ile tanık dinlenebileceği” hususları düzenlenmektedir.

"Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları başlıklı"HMK’nın 203. (HUMK’nın 293.)maddesinde ise;

"Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

b) İşin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler.

c) Yangın, deniz kazası, deprem gibi senet alınmasında imkânsızlık veya olağanüstü güçlük bulunan hâllerde yapılan işlemler.

ç) Hukuki işlemlerde irade bozukluğu ile aşırı yararlanma iddiaları.

d) Hukuki işlemlere ve senetlere karşı üçüncü kişilerin muvazaa iddiaları.

e) Bir senedin sahibi elinde beklenmeyen bir olay veya zorlayıcı bir nedenle yahut usulüne göre teslim edilen bir memur elinde veya noterlikte herhangi bir şekilde kaybolduğu kanısını kuvvetlendirecek delil veya emarelerin bulunması hâli."hükmü yer almaktadır.

Usul hukukumuzda, senede karşı senetle ispat zorunluluğu ilkesi kabul edilmiştir. Senede bağlı olan her çeşit iddiaya karşı defi olarak ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler HMK’nın 201.(HUMK’nun 290. )maddesinde belirtilen miktardan az olsa bile tanıkla ispat olunamaz, ancak senet (kesin delil) ile ispat edilebilir.

Hemen belirtmek gerekir ki, senede karşı senetle ispat zorunluluğuna ilişkin kuralın istisnaları bulunmakta olup; hata, hile ve ikrah iddiaları bu istisnalar arasında yer almaktadır.(HMK. 203/ç,HMUK. 293/5)

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.11.2013 tarih, 2013/11-200 E, 2013/1540 K sayılı ilamında açıklandığı üzere; hata, hile ve ikrah vakıaları senede bağlanması mümkün olmayan iddialar olup, senetle ispat edilmesinde maddi imkansızlık bulunduğundan, bu iddiaların tanıkla ispat edilebilmesi mümkündür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 06.11.2013 tarih, 2013/11-200 E, 2013/1540 K sayılı ilamında açıklandığı üzere; hata, hile ve ikrah vakıaları senede bağlanması mümkün olmayan iddialar olup, senetle ispat edilmesinde maddi imkansızlık bulunduğundan, bu iddiaların tanıkla ispat edilebilmesi mümkündür.

Somut olaya gelince; davacı ile davalı M.. K.. arasında, yat alımı konusunda 4.11.2008 tarihli ortaklık sözleşmesi imzalanmıştır. Davacı, 12.10.1999 tarihli hak devir sözleşmesi ile; yat işletmecisi davalı M.. K.. adına kayıtlı bulunan yat üzerindeki % 60 hissesini M.. K..'e devrettiğini, yat üzerinde hiç bir hak ve alacağının kalmadığını belirtmiş, anılan sözleşme davacı , davalı M.. K.. ve tanık tarafından imzalanmıştır. Davacı, davalılar aleyhine, görülmekte olan davadaki iddia ile dolandırıcılık, sahtecilik ve güveni kötüye kulanma suçlarından Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunmuş, davacının şikayeti üzerine başlatılan hazırlık soruşturması sonucunda takipsizlik kararı verilmiştir. Mahkemece, 12.10.1999 tarihli hak devir sözleşmesinde imzası bulanan üçüncü kişi Mücahit Turgut, tanık sıfatıyla dinlenilmiş, altındaki imzasını ve "hak devir sözleşmesi" içeriğini doğrulamıştır. Davacının; imzasını içeren ve kesin delil niteliğinde olan sözleşmenin, kendisine hile ile imzalatıldığını ileri sürmesi nedeniyle, iddiası “hile” unsuruna dayanmaktadır. Hile iddiası senede bağlanması mümkün olmayan iddialardan olduğundan, senetle ispat edilmesinde maddi imkansızlık bulunmaktadır. Bu nedenle, davacının hile iddiasında, tanık dinletmeleri olanaklıdır. Ancak, mahkemece dinlenen tanık beyanıyla “hile” iddiası ve sözleşmenin aksi davacı tarafından kanıtlanamamıştır.

Hal böyle olunca; mahkemece, davacının imzasının bulunduğu ve imzası davacı tarafından ikrar edilen 12.10.1999 tarihli hak devir sözleşmesi ile davacı, adi ortaklığa konu yat üzerindeki % 60 hissesini davalı M.. K..'e devrettiğini, yat üzerinde hiç bir hak ve alacağının kalmadığını belirtmiş olduğu ve bu hususun tasfiye niteliği taşıdığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeye dayalı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı M.. K.. yararına takdir ve tespit olunan 1.100,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.