muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8517, Karar No: 2020/2229, Tarih: 03.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8517 E.  ,  2020/2229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılana mesaj gönderen GSM hattının ... numaralı hat olduğu, TİB'e yazılan yazıda ise hattın son numarasının "83" yerine "86" olarak belirtildiği ve sanığın belirtilen GSM hattını kullanmadığını savunması karşısında;... nolu hattı suç tarihinde kimin kullandığının saptanmaya çalışılması, sanıktan başkasının adına kayıtlı olduğunun tespiti durumunda ilgili kişinin tanık olarak dinlenmesi, tanığın hattın kendi kullanımında olmadığını belirtmesi durumunda ise, hatta ait abonelik sözleşmesi getirtilip üzerindeki yazı ve imzalar ile sanığın usulüne uygun şekilde alınacak yazı ve imza örneklerinin karşılaştırılması, gerekirse mesaj gönderen cep telefonu hattının, olay tarihi öncesi ve sonrasına ait arayan ve aranan numaralar ile baz istasyonlarını gösterir kayıtların, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan istenilip, aranılan ya da bu numaraya gelen aramalara ait numaraların sahiplerinin hat sahibini tanıyıp tanımadıkları ve anılan hattı fiilen kimin kullandığı sorularak sanığa ait olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4807, Karar No: 2022/4292, Tarih: 15.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4807 E.  ,  2022/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat

Hakkında katılmasına karar verilen ve suçtan zarar gören Maliye Bakanlığı adına İzmir Muhakemat Müdürlüğünün gerekçeli karar başlığında katılan yerine müşteki olarak sıfatlandırılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

I)"2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II)"2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" ile "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

1) Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında; İzmir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen mütalaa ekindeki vergi suçu ve vergi tekniği raporlarında sanığın iş yerine ilişkin mükellefiyetin 31.10.2008 tarihinde resen terkin ettirildiğinin tespit edildiği, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı için sanığın ikamet adresinde 22.04.2013 tarihinde sanığın annesine tebliğ edildiğinin, sanığın kendisi adına açtığı mükellefiyete ilişkin defter ve belgeleri teslim etmediğinin anlaşılması nedenleriyle sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun sübut bulduğu tespit edildiğinden sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,

2) Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin kendisi adına kayıtlı olduğunu ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, şirketin yetkilisinin.... olduğunu, bütün işlemleri...ve kızı .....’in yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

2) Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin kendisi adına kayıtlı olduğunu ancak faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, şirketin yetkilisinin.... olduğunu, bütün işlemleri...ve kızı .....’in yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a)Dosyada bulunan 2010 yılına ait tek faturanın sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ismini bildirdiği kişilere ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra fatura gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) İsmi bildirilen kişilerin de faturadaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturadaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c)Faturadaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

cc)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3529, Karar No: 2018/8422, Tarih: 20.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3529 E.  ,  2018/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hayatta iken başlatılan ilamlı icra takibinde, borçlunun vefatı üzerine, takip kendilerine yöneltilen mirasçıların icra mahkemesine başvurarak ilama aykırı icra emrinin iptalini talep ettikleri; mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 07/09/2015 tarihli muhtıranın iptali ile bilirkişi raporunun, kararın eki sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "...Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir..." düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına dair verilen hüküm, açık olmadığı gibi, şüphe ve tereddüt uyandıracak, infazda zorluk çıkaracak şekildedir. Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hüküm içeriğinin aynen infazı zorunludur. İlamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez. Bu nedenle hüküm fıkrasının hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması zorunludur.

Borçlular ilama aykırılık nedeni ile icra emrinin iptalini talep ettiklerine göre, mahkemece yapılacak iş, bilirkişi raporu denetlenerek şayet fazla talep edildiği tespit edilen alacak kalemi var ise icra emrinin düzeltilmesidir.

O halde mahkemece, şikayetçi borçluların icra emrinin iptalini talep ettikleri dikkate alınarak, infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde, açık ve anlaşılır bir biçimde ve yasanın aradığı nitelikleri haiz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan, somut olayda 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda, takip tarihi itibari ile hesap yapıldığı gibi muhtıra tarihi itibari ile de dosya hesabı yapılmış ve mahkemece muhtıra tarihine göre yapılan hesaplama dikkate alınmış ise de, rapordaki toplama hatasına dikkat edilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12985, Karar No: 2012/12793, Tarih: 22.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/12985 E.  ,  2012/12793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerke gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.57 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği, dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5560, Karar No: 2011/7024, Tarih: 26.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5560 E.  ,  2011/7024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...vek.Av.... ile davalılar 1-... Deri Tor.Gıda Ürn.Ltd.Şti.vek.Av.... 2-... 3-... arasında görülen dava hakkında İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.09.2006 gün ve 380-424 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 19.06.2008 gün ve 11335-6869 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 26.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3221, Karar No: 2012/5450, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3221 E.  ,  2012/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİR. ... Sulh Hukuk Mahk. .../... E, .../... K Sayılı Dos.

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar Dairemizin 22.11.2011 gün ve 7856-12917 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1052, Karar No: 2007/4233, Tarih: 08.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1052 E.  ,  2007/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır. Bu tarihten sonra aynı yasanın 14. maddesi ile 3095 sayılı yasadaki faiz oranının %12 olarak uygulanacağı belirlenmiştir. Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması %12 oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %38 oranına göre yapan bilirkişinin ek raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24409, Karar No: 2013/14349, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24409 E.  ,  2013/14349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, maddi ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının öğrenci iken 2004 yılında müvekkili şirkette 45 gün staj yaptığını, mimarlık fakültesinden mezun olduktan sonra da şirkette çalışmaya başladığını, daha önce mesleki konuda hiçbir deneyimi olmadığını, müvekkili firmada mesleki deneyimlerini ve bilgi edindiğini, işten ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde kullanmaması için 01.05.2006 tarihinde kendisi ile davalı ile Rekabet Yasağı Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme uyarınca davalının işten ayrılması halinde beş yıl süre ile aynı iş kolunda iş kurmayacağı, rakip firma ile ortak olmayacağı ve çalışmayacağının belirtildiğini, sözleşmeye aykırı davranılması halinde işverene 50.000,00 Euro tazminat ödeneceğinin kabul edidiğini, davalının kendi isteği ile işten ayrıldığını ve işten ayrıldıktan sonra aynı iş kolunda faaliyet gösteren rakip firmada çalışmaya başladığını, bu sebeple müvekkili şirketin zarara uğramasına sebep olduğunu belirterek 50.000,00 Euro karşılığı maddi ve manevi tazminat tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı şirket arasında imzalanmış olan Rekabet Yasağı Sözleşmesinin kanunun ön gördüğü şekil şartlarını taşımadığını, bu sözleşmede faaliyet yeri bakımından herhangi bir sınırlama mevcut olmadığı gibi beş yıl gibi uzunca bir sürenin rekabet yasağı süresi olarak belirlenmiş olmasının Yargıtay kararlarında da sabit olduğu üzere Medeni Kanun'daki iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğini, bu şekilde kanunun ön gördüğü sınırlandırmaları taşımayan sözleşmenin geçersiz olduğunu, müvekkilinin davacı şirkete çalıştığı sürece hiçbir özel eğitim almadığını, hiçbir sertifikanın davacı şirket tarafından müvekkiline verilmediğini, davacı şirketin ağırlıklı olarak montaj faaliyetinin olduğunu proje üretip satan bir mimarlık firması olmadığını sadece yaptığı projelerin tasarımını ve presentasyonunu yapmak için mimar çalıştırdığını, dolayısıyla müvekkilinin mimar olarak başka bir firmada çalışmasının davacı şirkete ticari bir kayıp vermesinin mümkün olmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre haksız rekabet ile ekonomik rekabetin her türlü kötüye kullanımının engellenmek istendiği, haksız rekabetin sözkonusu olabilmesi için taraflar arasında rekabet teşkil eden bir ekonomik rekabetin var olmasının gerekli olduğu, burada davacı şirketin davalı çalışana değil ancak çalışanının işverenine karşı bu iddiasını sürmesi gerektiği, aynı çerçevede davalı işçinin rekabet yasağına aykırı olarak hangi ticari sırra sahip olduğu, bunları kullandığı ve bu sebeple de zararın meydana geldiğinin somut olarak davacı tarafından ortaya konulması gerektiği, bu sebeple sırf rakip firmada çalışmanın tek başına haksız rekabet olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, taraflar arasında düzenlenen Rekabet Yasağı Sözleşmesi'nde davalının işten ayrılmasından itibaren aynı iş dalında başka bir firmada beş yıllık çalışma yasağı konduğu ve buna ilişkin cezai şart düzenlendiği, fakat bu tür sözleşmelerde zamanla birlikte çalışma yasağının kapsayacağı bölgenin ve işin nevinin net olarak belirtilmesi gerektiği, sözleşmede yer ve nevi yönünden sınırlandırma olmadığı, ve bu sebeple cezai şartın geçerli olmadığı, ayrıca davacı tarafça davalının haksız rekabet yapmak suretiyle şirketi zarara uğrattığı hususunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi” dir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi” dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet sözleşmesinde her iki taraf, sözleşmesinin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise caizdir. İşçi, sözleşmesinin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, iş sözleşmesi içinde yer almakla birlikte iş sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları aynıdır.