muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13498, Karar No: 2013/9489, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13498 E.  ,  2013/9489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.07.2009 gün ve 2008/167 Esas, 2009/135 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5304, Karar No: 2014/21295, Tarih: 16.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/5304 E.  ,  2014/21295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de;“Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin,banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de,birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin,kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya

bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp,yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü,yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların,ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

5237 sayılı TCK'nın 158/1-j bendinde, dolandırıcılık suçunun, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla, işlenmesi, nitelikli hal olarak kabul edilmiştir. Bu suçun oluşabilmesi için, kredi elde eden kişinin banka veya diğer kredi kurumu görevlilerini hile ile aldatmış olması gerekir. Krediyi alan kişinin aldatıcı herhangi bir eylemi olmaksızın,sırf banka elemanlarının kendi görevlerini layıkıyla yerine getirmemeleri yüzünden bir kredi açılmışsa, dolandırıcılıktan bahsedilemez,şartları varsa bankacılık suçundan bahsedilebilir. Bu suçun mağdurları banka ve diğer kredi kurumlarıdır. 5411 sayılı “Bankacılık Kanununun 3. maddesinde banka, 48. maddesinde ise kredinin tanımı yapılmıştır. Tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlama suçun konusudur. Kredinin tahsis edilmesinin gerekli olup olmadığı, kredi verecek kuruluşun mevzuatında öngörülen düzenlemeler çerçevesinde belirlenir. Fiil, sahte kıymet takdiri raporları veya gerçeğe aykırı belgeler, bilançolar düzenleyerek hileli davranışıyla bunları aldatmaktadır. Kredi kurumu banka olmamasına karşın faiz karşılığında olsun veya olmasın, kanunen borç vermeye yetkili kılınan kurumlar anlaşılır. Bu itibarla böyle bir yetkiye sahip olmayan bir kişi veya kuruluşa karşı bu fiilin işlenmesi hâlinde koşulları varsa,basit dolandırıcılık suçu söz konusu olacaktır.

Sanıklardan ...'ün Gür-Ton Mimarlık İnşaat San. Turizm Tic. Ltd. Şti'nin sahibi ve aynı zamanda müdürü olduğu, temyiz dışı sanık ...'ün de bu şirketin ortağı olduğu, sanıklar ..., ... ve temyiz dışı sanık ...’ın ise Binaş Dayanıklı Tüketim Malzemeleri Elektronik Mobilya İnşaat Tekstil

San. Tic. Ltd. Şti'nin ortakları olduğu, İbrahim'in aynı zamanda bu şirketin müdürü olduğu, sanık ...'ün ...'ün eşi, ...'ün ise annesi olduğu, Temür’ün da sanıkEsat Gür'ün ağabeyi olduğu, katılan ...'ın Karşıyaka Tapu Müdürlüğü’nün 25540 ada 3 parselde kayıtlı bulunan 162 metrekare arsayı satın aldıktan sonra içine ev yaptığı, bir süre sonra bu evin bitişiğinde bulunan ve aralarında katılan ...’ın da bulunduğu diğer üç arsa sahibi ile birlikte Gür Ton Mimarlık İnş. San. Turz. Tic. Ltd, Şti'nin sahibi olan sanık ... ile anlaşarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıkları, sözleşme gereğince ...'ün yedi adet daire inşa edeceği, dört adet daireyi arsa sahiplerine vereceği, üç adet dairenin ve bir adet dükkanın ise sanık ...'a kalacağı hususunda tarafların anlaştıkları ve bu konuda Karşıyaka 2 noterliğinde 31.08.2004 tarih ve 35904 yevmiye numaralı vekaletnameyi müştereken imzaladıkları, sanık ...'ün söz konusu sözleşme uyarınca inşaata başladığı ve kaba inşaat tamamlanınca Gür-Ton şirketinin müdürü olan sanık ..., Nihat'a telefon edip nakit paraya sıkıştığını, bu nedenle bankadan, söz konusu inşaattan kendisine düşen 1 no’lu bağımsız bölümü ipotek ettirerek kredi çekeceğini, arsa sahibi olarak kendisinin ve diğer arsa sahibi ...'ın imza atmaları gerektiğini belirtip bu iş için Çiğli Ziraat Bankasına gelmesini söylediği, Nihat'ın da bu sözlere ikna olup, diğer katılan ... ile beraber Çiğli Ziraat Bankası Şubesine gittiği ve 19.03.2007 tarihli genel ticari kredi sözleşmesini imzaladıkları, kredi sözleşmesi içeriğine göre; Binaş Dayanıklı Tüketim Malzemeleri Elektrik Mobilya İnşaat San. Tic. Ltd Şti adına 150.000 TL’lik kredi verilmesi için sözleşme düzenlendiği, bu sözleşmeye göre şirket ortakları ..., ... ve ... ile ...'ın 150.000 TL’nin ödenmesi hususunda müşterek borçlu ve müteselsil kefil oldukları, aynı sözleşmede katılanlar ... ve ...'ın da müşterek borçlu ve kefil olarak sözleşmeyi imzaladıkları, ancak katılanların bu krediye müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile taraf olduklarını bilmedikleri, sonrasında borcun ödenmemesi nedeniyle banka tarafından her iki katılan aleyhine icra takibi başlatıldığı, sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanıklar ... ve Gülten Gül hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, haklarında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Sanıklar ... ve Gülten Gül hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde,

Sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, haklarında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde,

Katılanlarla sanık ... arasında noterde düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde; "müteahhit, binanın inşaat ruhsatı alındığında 1 daire veya işyeri, 3. kat döşemesi döküldüğünde 1 daire, sıvalar bittiğinde 1 daire, mal sahiplerine ait dairelerin tamamlanıp oturma raporları alınıp mal sahiplerine teslim edildiğinde kalan kısmın satış yetkisi verilecektir. Bu yetkiler müteahhidin uygun göreceği kişi veya kurumlara verilecektir." denildiği, satış yetkisine dahi sahip olan sanığın, daireleri ipotek ettirmesinin bu yetkiden ayrı düşünülemeyeceği, bu sözleşmeye göre uygun görülecek kişilere de yetki devri yapılabileceği, kredi veren bankanın kuralları gereği, gayrimenkul ipotek alınması durumunda gayrimenkul sahiplerinin kredi sözleşmesini müteselsil kefil olarak imzalamalarının zorunlu olduğu, katılanların bankadaki imzalarının ipotek için alındığını sandıkları iddiasının ipotek için imzaların bizzat tapuda atılması karşısında yerinde olmadığı, kaldı ki bankada düzenlenen sözleşmeye ayrıca müteselsil kefil olarak da imza attıkları, kredi sözleşmelerinin her sayfasında Binaş şirketinin isminin geçmesi ve katılanların muhatabı ...'ün kredi sözleşmesinde isminin geçmemesi karşısında kredinin sanık adına değil Binaş şirketi adına alındığının belli olduğu, buna göre hile unsurunun olayda bulunmadığı, katılanların ipotek ettirdiği dairenin ipoteğinin kaldırılarak satılmasının ve başka bir daireye ipotek konulmasının bankanın eşdeğer bir ipotek verildiğini kabul etmesinden kaynaklandığı, bu durumda bankanın katılanlara karşı hukukî sorumluluğunun olduğu, olayda sanığın hile ile katılanlara kredi aldırdığının sübut bulmadığı ve sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

a-Suça konu gayrimenkulu, ipotek alarak kredi veren bankanın bir mağduriyetinin bulunmadığı, suçtan zarar görmediği, işlemlerin bankacılık kurallarına uygun olarak yürütüldüğü, buna göre bankaca tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan söz etmenin mümkün olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 158/1-f. Maddesinin yanında, TCK'nın 158/1-j. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de,

a-Suça konu gayrimenkulu, ipotek alarak kredi veren bankanın bir mağduriyetinin bulunmadığı, suçtan zarar görmediği, işlemlerin bankacılık kurallarına uygun olarak yürütüldüğü, buna göre bankaca tahsis edilmemesi gereken kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan söz etmenin mümkün olmadığı gözetilmeden, TCK'nın 158/1-f. Maddesinin yanında, TCK'nın 158/1-j. maddesinin de uygulanmasına karar verilmesi,

b-Katılanlara, sanık tarafından vaat edilen dairelerin verilmesinin yanında, katılanlardan ...'ın eşine kredinin ödenmemesi nedeniyle başlatılan icra takibi nedeniyle mağdur olmaması için, daire verildiğinin iddia edilmesi karşısında, TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7711, Karar No: 2018/6911, Tarih: 21.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/7711 E.  ,  2018/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan (iki kez) mahkumiyetine dair Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2017 gün ve 2016/306 Esas, 2017/324 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 14.02.2017 günlü duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığından bahisle 07.06.2018 tarihli tevdii kararı sonrası mahkemesince söz konusu eksiliğin giderildiğine dair 16.07.2018 tarihli tutanak tutulduğu anlaşılmış ise de dosya ve Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre belirtilen eksikliğin giderilmediği, yine Afyonkarahisar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/543 Esas, 20163/529 Karar sayılı 01.12.2016 tarihli görevsizlik hükmünü içerir gerekçeli kararda da zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32225, Karar No: 2014/22711, Tarih: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32225 E.  ,  2014/22711 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/209117

MAHKEMESİ : Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2009/1165 (E) ve 2012/212 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 142. maddenin 2. fıkrasının (b) bendinde yer alan düzenleme ile gerek çekip almak suretiyle ve gerekse özel beceriyle gerçekleştirilen hırsızlık fiilinin, elde veya üstte taşınan eşyaya karşı işlenmesi öngörülmüştür.

Somut olayda, sanığın yanında bir erkek şahıs olduğu halde müşteki B.. B..'a ait işyerine geldiği, bir şeyler almak istediği ve o sırada geçici olarak müştekinin yerine bakan F.. B..'ı meşgul ettiği sırada yanında bulunan diğer kişinin açık unutulan vitrinden 960,00 TL değerinde cep telefonunu çaldığı ve birlikte olay yerinden uzaklaştıklarının kabul edilmesi karşısında; hırsızlık eyleminin elde veya üstte taşınan eşyaya karşı gerçekleştirilmemesi nedeniyle, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine, aynı Kanunun 142/2-b. maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20749, Karar No: 2014/12326, Tarih: 21.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20749 E.  ,  2014/12326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü, katılanın yanında babası olduğu halde sahilde yürüdükleri sırada sanığın da tasmalı köpeğini gezdirdiği, sanığın köpeğinin yanında da iki başıboş köpeğin olduğu, başıboş köpeklerin mağdura saldırarak her iki ayağından ısırması sonucu katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olay nedeni ile,

Yapılan yargılama sonunda, katılanı ısıran köpeğin sanığa ait olduğuna ilişkin delil bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4525, Karar No: 2022/12851, Tarih: 20.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/4525 E.  ,  2022/12851 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafisinin 13.08.2020 tarihli dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmesi üzerine, Mahkemenin 04.09.2020 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, ek kararın da temyizini müteakip, Dairemizin 23.09.2021 tarihli 2021/10906 Esas ve 2021/7174 Karar sayılı ilamıyla ek karar hukuka uygun bulunarak sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 296/2 ve 298. maddeleri uyarınca reddine karar verildiği ancak Dairemiz kararından sonra, 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’na eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. maddenin; 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Kanun’nun 59. maddesine eklenen 5. fıkrasındaki “avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında CMK’nin 286/2. maddesinin uygulanmayacağı” şeklindeki hükmün, kanunun yayımı tarihinden itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanmasına olanak sağlaması nedeniyle, sanık müdafisi tarafından 06.12.2021 tarihinde ve süresi içerisinde sunulan temyiz talebine istinaden dosyanın incelenmesi gerektiği anlaşılmakla;

Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından, sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Avukat olan sanık hakkında görevi sırasında işlediği iddia ve kabul olunan resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin olarak, yargılama şartının gerçekleşmesini beklemek üzere soruşturma izninin talep edildiği 26.09.2014 ve soruşturma izninin verildiği 31.12.2014 tarihleri ile kovuşturma izninin talep edildiği 24.02.2015 ve kovuşturma izninin verildiği 08.05.2015 tarihleri arasında; yine, kesin nitelikteki Bölge Adliye Mahkemesi kararının verildiği 13.07.2017 tarihi ile temyiz başvurusunun yapıldığı 06.12.2021 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5271 sayılı CMK'nin 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinin gerektiği, incelenen dosyada; adli sicil kaydına göre engel mahkûmiyeti olmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanık hakkında, yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçu yönünden somut bir zarar bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması yerine, “katılanın zararının giderilmediği” şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6351, Karar No: 2023/1988, Tarih: 03.04.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6351 E.  ,  2023/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tescil davasının kabulüne dair verilen karar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, Ketenlik mevkiinde bulunan taşınmazın imar ve ihyasının yapıldığını, nizasız ve fasılasız malik sıfatıyla 40 seneyi aşkın süredir kullandığını ileri sürerek adına tesciline karar verilmesi istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... belediyesi; davanın süresinde açılmaması nedeniyle öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddini talep ettiğini, dava konusu taşınmazın imar ihya suretiyle kazanımı şartları gerçekleşmemiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 19.02.2020 tarihli ve 2018/405 Esas,2020/215 Karar sayılı kararıyla; dava konusu (A) yerle ilgili karar verilirken dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarının, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile dava konusu yer üzerindeki ağaçların yaşlarının dikkate alındığını, davacının dava konusu yerde yapılan tapulama tarihinde itibaren 30 yıldan fazla, aralıksız, fasılasız, malik sıfatıyla zilyet olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili, Mahkemece eksik araştırma yapıldığını, kadastro çalışmalarında davaya konu yerin taşlık alanda bırakıldığını buna rağmen uzun yıllardır tarım arazisi olduğunun kabulünün yasaya aykırı olduğunu, zilyetlik koşullarının bilimsel yöntemlerle ispatlanması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç