muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4567, Karar No: 2019/6496, Tarih: 25.09.2019

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5930, Karar No: 2019/3069, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5930 E.  ,  2019/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/409, Karar No: 2010/7456, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/409 E.  ,  2010/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 1.6.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, 14.5.2003 tarihinde devraldığı eczanenin 1 ay sonra yapılan teftişte, hatalı işlemi nedeniyle; sözleşmesi fesh edilen... Eczanesinin reçetelerinin fatura edildiği gerekçesi ile sözleşmesinin 13.12.2004 tarihinde haksız olarak fesh edildiğini, açtığı dava sonucu feshin hukuka aykırı olduğunun tesbiti ile fesih işleminin iptaline karar verilip kesinleştiğini, davalının fesih işlemiyle diğer sosyal güvenlik kurumlarıyla sözleşme yapamaması sonucu kazanç kaybı nedeni ile 6.503.00 YTL zararının doğduğunu, bu zararının faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalı, müfettiş raporuna göre işlem yapıldığını, davacının sözleşme hükümlerine aykırı davrandığını, sözleşmenin feshinin yasaya uygun olduğunu, idarenin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yoksun kalınan kazanç kaybı tazminat talebinin kabulü ile 6.503.00 YTL.nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin, davacı tarafın sözleşmenin V.1.p.maddesine aykırı davranışı nedeniyle 13.12.2004 tarihinden itibaren iki yıl süre ile feshedildiği tarafların ve mahkemenin kabulündedir.

Davacı, sözleşmesinin haksız olarak feshi nedeniyle

13.12.2004-16.6.2006 tarihleri arasında yeni sözleşme yapamaması nedeniyle yoksun kaldığı kazancın tesbit ve tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı ise müfettiş raporları ve tanık beyanları ile, davacının sözleşmesi feshedilen eczanenin reçetelerini fatura ederek sözleşme hükmünün ihlal edildiğini savunmuştur.

Davacı, sözleşmesinin haksız olarak feshi nedeniyle

13.12.2004-16.6.2006 tarihleri arasında yeni sözleşme yapamaması nedeniyle yoksun kaldığı kazancın tesbit ve tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davalı ise müfettiş raporları ve tanık beyanları ile, davacının sözleşmesi feshedilen eczanenin reçetelerini fatura ederek sözleşme hükmünün ihlal edildiğini savunmuştur.

Sözleşmenin V.1.p.maddesi "kurumla mevcut sözleşmesi fesih edilmiş veya askıya alınmış bir eczaneye ait reçetelerin ve/veya bu eczanelere ait sürsaj taşıyan küpürlerinin yer aldığı reçetelerin bir başka sözleşmeli eczane tarafından kuruma fatura edilmesi halinde sözleşmesi fesh edilir. Fesih tarihinden itibaren iki yıl süre ile sözleşme imzalanmaz, "sözleşmenin 7.madde hükmü ile de" kurumun herhangi bir eczane ile sözleşmesini müfettiş raporu veya diğer maddelerden biri nediniyle feshi hallerinde durumu SSK ve Emekli Sandığı Başkanlığına bildirir, bu durumda kurum da sözleşmesini tek taraflı feshedebilir" düzenlemesi getirmiştir. Sözleşmenin bu hükümleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde dava dışı... Eczanesinin davalı kuruma karşı açtığı dava sonucunda fesih işleminin iptali kararı verilmesi üzerine davacının eyleminin dayanaksız kaldığının kabulü, davacının sözleşmeye aykırı davrandığı olgusunu ortadan kaldırmaz. Kaldı ki sözleşmesi feshedilen eczanelerin reçetelerinin kuruma fatura edilmesi sözleşmenin V.1.p.maddesine göre başlı başına mutlak bir sözleşmenin feshi nedenidir. Davacı henüz imzalamadığı ve ileride SSK ve Emekli Sandığı ile imzalayacağını varsaydığı sözleşmeye dayanarak davalıdan tazminat isteminde bulunamaz. Hal böyle olunca davacının sözleşmeye aykırı davrandığının toplanan deliller ve dosya kapsamından sabit olduğu, bir yerde feshe davacı kendisi sebebiyet verdiğine göre davalının kusurundan söz edilemiyeceği gibi, fesih hakkının kötüye kullanıldığından da söz edilemez. Bu nedenle davacının diğer kurum sigortalılarına ilaç verememesi nedeni ile uğradığı zarara ilişkin talebinin tümden reddi gerekir. Dairemizin; 2010/741 E-67119 K., 2009/13724 E.-2010/4294 K., 2008/7300 E.-14622 K. Sayılı emsallerinde aynı ilke benimsenmiştir.

Kabule göre de, davacı için tazminat hesabı yapılırken eczanenin ibraz ettiği faturalar üzerinden aylık ortalama satış tutarı (ciro) esas alınmak suretiyle hesap yapılması doğru değildir. Bilirkişi kurulu da 22.7.2008 tarihli raporlarında yoksun kalınan kazanç tutarının somut olarak hesaplanamadığını, varsayımsal-soyut şekilde davacı tazminatının 6.503.00 YTL olarak hesaplanabileceğini belirtmiştir.

Kabule göre de, davacı için tazminat hesabı yapılırken eczanenin ibraz ettiği faturalar üzerinden aylık ortalama satış tutarı (ciro) esas alınmak suretiyle hesap yapılması doğru değildir. Bilirkişi kurulu da 22.7.2008 tarihli raporlarında yoksun kalınan kazanç tutarının somut olarak hesaplanamadığını, varsayımsal-soyut şekilde davacı tazminatının 6.503.00 YTL olarak hesaplanabileceğini belirtmiştir.

MK.4-6 ve BK.nun 42.maddesi gereği davacı zararını ispatla yükümlü olduğu halde, zararını ispat saadetinde ticari defter kayıtlarını, dayanak belgelerini ibraz etmemiş, etmemesi nedeniyle faturaların ticari defterlerinde kayıtlı olup olmadığının yanı sıra davacının işlettiği eczanenin ödediği personel ücretleri, SSK Primleri, stopaj, kira/kira stopajı, finansman giderleri, amortisman giderleri vb. Genel giderleri ile ilgili belgelerini de ibraz etmemiş olması sebebiyle Eczanenin Brüt Satış karından düşülmesi gereken gider payı da tesbit edilememiştir. Soyut bilirkişi raporuna göre hüküm kurulamaz.
Yargıtay — Esas No: 2013/18722, Karar No: 2013/20043, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/18722 E.  ,  2013/20043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, olay tarihinde yaş küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılan Emrah Tezel ile birlikte Sırp Lavhan Ermeni Kilisesinin kapısına yazı yazarak kirletmek suretiyle zarar verdiği iddiasıyla açılan davada, sanığın hazırlıkta alınan savunmasında 'suçu kabul ediyorum kilise kapısına yazıları ben yazdım' şeklinde beyanda bulunduğu gibi, Emrah Tezel'in de 'Volkan sprey boya ile duvara bir şeyler yazdı ' şeklindeki anlatımı karşısında sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde mahkemede suçu inkar ettiğinden beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/19908, Karar No: 2015/23888, Tarih: 24.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19908 E.  ,  2015/23888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/146094

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/57 (E) ve 2013/79 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

01.02.2012 tarihli olay, yakalama muhafaza altına alma ve teslim tutanağı içeriğine göre suç anından itibaren kesintisiz bir takibin bulunmadığı ve hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13138, Karar No: 2018/19745, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13138 E.  ,  2018/19745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. ... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce yapılan geri çevirme gereğinin eksik olarak yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece verilen karara karşı davacının istinaf başvurusu esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta bir karar verilmeden işin esasına girilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden davacı Dairemizden adli yardım talebinde bulunmuştur.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6020, Karar No: 2012/7500, Tarih: 19.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6020 E.  ,  2012/7500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu ve süresinde açılmadığı gerekçesiyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, kesinleşen iflas sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının 6. sırada, ... Valiliği İl Defterdarlığı Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi’nin alacağının 3. sırada yer aldığını, bu alacağın ortadan kalktığını ileri sürerek, bu nedenle sıra cetvelinde 3. sırada yer alan alacağın iptali ile bu sıraya isabet eden bedelin müvekkilin alacaklı olduğu sıraya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Maliye Bakanlığı vekili, sıra cetvelinin kesinleştiğini, süresinde açılmayan davanın reddini istemiştir.

Davalı İflas İdaresi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın 15 günlük yasal sürede açılmadığı, sıra cetvelinin kesinleştiği gerekçesiyle, davalı iflas idaresi yönünden açılan davanın pasif dava ehliyeti yokluğundan, diğer davalı yönünden ise davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3368, Karar No: 2022/3678, Tarih: 07.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3368 E.  ,  2022/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi atanması istemine ilişkin olarak açılan davada, Bandırma Sulh Hukuk ile İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 14/10/2011 tarih ve 2010/659 Esas, 2011/1366 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, dosyanın yetkisizlik kararı ile gönderildiği Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24/11/2020 tarihli kararı ile ...’ın vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi adayı ... 15/10/2019 tarihli dilekçesi ile vasi olan ...’ın vasilik görevini yerine getirmediği için kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını ve bakımevine yatırılmasını talep etmiştir.

Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 04/08/2021 tarihli ek karar ile kısıtlının "... adresinde vasi ... ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle vasi adayının adres değişikliği talebinin kabulüne, kısıtlının adresinin ...olarak değiştirilmesi işleminin onaylanmasına ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlı ve vasinin talebi olmaksızın verilen adres değişikliğine izin ve yetkisizlik kararının geçerli olmadığı, TMK'nın 412/2. maddesine göre vesayet makamının izni olmadan yapılan adres değişikliğinin vesayet makamının yetkisini değiştirmeyeceği bu nedenle Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. Aynı Kanun’un 19/1. maddesi uyarınca yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir. TMK’nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 14/10/2011 tarih ve 2010/659 Esas, 2011/1366 Karar sayılı ilamı ile vesayet altına alındığı, vesayet dosyasının yetkisizlik kararı ile gönderildiği Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nce takip edildiği, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ve vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.