muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/29564, Karar No: 2012/16762, Tarih: 19.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/29564 E.  ,  2012/16762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nin 6/1-f-4 maddesi gereğince, “Saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış her türlü kesici, delici veya bereleyici alet, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeyler” silah olarak anlaşıldığından, mahkemece bilirkişi görüşü de alınarak sanık ...’ın müşteki ...’a fırlattığı çay bardağının silah olarak değerlendirilmekle, tebliğnamedeki 1 numaralı, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre kasten silahla yaralama eylemi uzlaşma kapsamında olmadığından tebliğnamedeki 2 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının CMUK'un 305. maddesine göre kesin olması nedeniyle bu kaydın CMUK'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4075, Karar No: 2018/814, Tarih: 05.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/4075 E.  ,  2018/814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm delillerin, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ve yüklenen suçun yasal unsurlarının ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10271, Karar No: 2024/17789, Tarih: 18.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10271 E.  ,  2024/17789 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/213 E., 2016/364 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2016/213 Esas, 2016/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle, kararın temyizen bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 02.12.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 12.12.2015 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden diğer yönlerden

incelenmeksizin Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3347, Karar No: 2018/12879, Tarih: 26.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/3347 E.  ,  2018/12879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dairemizin 16.01.2018 tarih, 2015/6960 E., 2018/116 K.sayılı kararı ile dain mürtehin banka şubesinden dain mürtehin kaydının devam edip etmediği, ediyor ise davaya muvafakat edip etmediği hususunun sorulması için dosya Mahkemesine geri çevrilmiştir. Bu ilk geri çevirme kararımızın gereği yerine getirilmiştir. Mahkemece geri çevirme kararının gereğini yerine getirmek için dava dışı bankaya yazılan yazı cevabında, muris ... Uslu’nun 27.08.2010 tarihinde 17.000,00 TL kredi kullandığı, alacağın 2018 Ocak ayında ... Varlık Yönetim A.Ş ‘ye temlik edildiği, alacaklının ... Varlık A.Ş olduğu bildirilmekle, bu şirkete yazılacak yazı ile davaya muvafakat edip etmediği, sigortalı muris ... Uslu'nun kredi borcunun vefat tarihi olan 29.09.2011 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulup belgelendirilmesi istenerek verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, daha sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 26/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28852, Karar No: 2012/36106, Tarih: 01.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/28852 E.  ,  2012/36106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 25 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının aynı kanunun 50/1-f.maddesi gereğince 1 ay süre ile kamuya yararlı onarım işlerinde çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine dair Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinin 02.06.2011 tarihli ve 2010/323 esas, 2011/183 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.06.2012 tarih ve 2012/11102-39393 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.07.2012 tarih ve 2012/186602 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50/1-f maddesinde “mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilebilir.” hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olduğu gözetilmeden, seçenek yaptırımın süresinin 25 ... yerine yazılı şekilde fazla belirlenmesinde,

2) Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın kamuya yararlı bir işte çalıştırılması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak biçimde çalıştırılacağı iş kolunun da belirtilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Gölbaşı Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 02.06.2011 ... ve 2010/323 esas, 2011/183 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükmün 6.bendinin “Sanığa verilen cezanın süresi dikkate alınarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3.fıkrası yollaması ile aynı kanunun 50/1-f.bendi gereğince cezanın 25 ... süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına” şeklinde düzeltilip diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5694, Karar No: 2012/7385, Tarih: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5694 E.  ,  2012/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2010 gün ve 2009/441-2010/213 sayılı kararı onayan Daire’nin 17.01.2012 gün ve 2010/8281-2012/252 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıya sigortalı müvekkiline ait iş yerinde hırsızlık olayı meydana gelmesine rağmen hasar tutarının ödenmediğini ileri sürerek, şimdilik 23.000,00 TL'nın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/8281 E, 2012/252 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava davalı ... nezdinde hırsızlık rizikolarına karşı sigortalı işyerinde meydana gelen hırsızlık neticesinde oluşan zararın davalı siortacıdan tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sigorta sözleşmesinin özel şartlar bölümünde açıkça "işbu poliçede hırsızlık rizikosu, sigortalı mahallin tüm pencere, kapı ve vitrinlerinde kepenk ve /veya demir parmaklık bulunması halinde hüküm ifade edecektir." denilmekte olup bu özel şart geçerli ise de, davalı acentesince poliçe tanziminden önce sigortalı mahallin görülerek "Kuaför güzellik salonu kapı girişi kepenkli" notunun poliçeye dercedildiği görülmektedir. Bu durumda hırsızlığın kapıdan girilmek suretiyle gerçekleştirildiğinin de sabit bulunması karşısında artık sigorta şirketinin kapıdaki kepenkin yeterli olduğunu kabul ederek poliçeyi tanzim etmiş olduğu anlaşılmakla riziko gerçekleştikten sonra kapı üzerinde bulunan demir parmaklığın kapının dışarıdan açılmasına mani olmadığı böylece poliçe şartının yerine getirilmediğinden bahisle rizikonun teminat dışında kaldığının ileri sürülmesi M.K'nun 2. maddesinde yer alan dürüst davranma ilkesi ile bağdaşmaz. Bu durumda mahkemece rizikonun teminat kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış Dairemizin 17.01.2012 gün ve 2010/8281 E, 2012/252 K sayılı onama kararının kaldırılarak kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 17.01.2012 gün ve 2010/8281 E, 2012/252 K sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9824, Karar No: 2009/11487, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9824 E.  ,  2009/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 23/06/2009

No : 694/783

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili borçlu şirkete ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde karşı yan yararına yargılama gideri ve vekalet ücretinin satış bedelinden öncelikle ayrıldığını, ihtiyati haciz kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmadığını, fahiş yedieminlik ücreti tahakkuk ettirildiğini, haczi bulunmayan kimselerin cetvele alındığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan şirket vekili şikâyetçi yanca konulan haczin ilk kesin haciz olmadığını, usule aykırı biçimde konulduğunu; ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğunu ve diğer iddiaların yerinde bulunmadığını bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince şikâyet eden yanın haczinin 21.10.2008 günü, karşı yanın haczinin ise 23.10.2008 günü kesinleştiği; ilk kesinleşen haczi koyan Tirebolu İcra Dairesi’nin sıra cetvelini düzenleyebileceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm aleyhine şikâyet olunan şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/16396, Karar No: 2017/3114, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16396 E.  ,  2017/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4397, Karar No: 2006/7974, Tarih: 11.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4397 E.  ,  2006/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Konya İş Mahkemesi

Tarih               : 22.3.2006

Davacı  birikmiş maaşının faiz alacağının tahsiline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı temyizine gelince;

Dava, davacının yaşlılık  aylıklarının geç ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının 28.8.2003 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinin reddedildiği, açılan dava sonucunda mahkemece davacının 1.9.2003 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verildiği  ve verilen kararın Yargıtay'ca onanmak suretiyle  kesinleştiği, davacının davalı Kuruma verdiği 1.4.2005 tarihli dilekçe ile  birikmiş yaşlılık aylıklarını faiziyle birlikte ödenmesini faiz ödenmemesi halinde  faiz hakkını saklı tuttuğunu bildirdiği,  davalı kurumca birikmiş aylık alacağının  28.6.2005 tarihinde ödenmesine rağmen faiz alacağının ödenmediği ve bu davanın  açıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlık, birikmiş faiz alacağının hesabında uygulanacak yasal faiz oranının belirlenmesi  noktasındadır.

Uyuşmazlık, birikmiş faiz alacağının hesabında uygulanacak yasal faiz oranının belirlenmesi  noktasındadır.

19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı  Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Mmurabaha Nizamnamesini  yürürlükten  kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş,  Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı  %50'ye  çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli  kararı ile  3095 sayılı  Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini  iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999  tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi  değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli   kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını  yasal faiz oranı olarak  belirlemiştir. Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili  Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin  ilama bağlı kararları  için 3095 sayılı Yasa'nın  1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık %2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren  aylık %1  olarak belirlenmiş, ancak  Anayasa Mahkemesince  2003 ve 2004 yılı  Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş, 2005 yılı Bütçe Kanunu ile  ilgili iptal başvurusu hakkında henüz karar verilmemiştir.   5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı  1.5.2005  tarihinden itibaren %12  olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren   % 9'a  yükseltilmiştir. Gerek 12. Hukuk Dairesinin oturmuş içtihatlarında  gerekse Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas  2004/628 Kararında  Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının  sadece gerel bütçeye dahil  dairelerle   katma bütçeli  idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla  sınırlı bir düzenleme getirdiği,  bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı  tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005  arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren 9  olarak uygulanması gerekir.