muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18370, Karar No: 2013/19333, Tarih: 01.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/18370 E.  ,  2013/19333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesindeki ruhsatsız silah taşıma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22.04.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE;

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE;

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Vardiyaya dayalı koruma sistemi olan bekçi olarak çalıştığı işhanındaki bütün dükkanları koruma ve kontrol yükümlülüğü bulunan yakınanın saat 22:00 sıralarında işhanının kapısını kilitleyip merdivenlerinde oturduğu, bu sırada daha önce işhanına girmiş ve kapanış saatini beklemekte olan sanığın kendince uygun koşulların oluştuğunu düşünerek elinde tabanca ve yüzünde maske olduğu halde yakınanın arkasından yaklaşıp başına silahı doğrultarak “Kıpırdama, çok kötü olur, vururum seni, sesini çıkarma” dediği, arkasından tutup yukarı doğru çektiği ve “Handa başka kimse var mı?” diye sorduğu, bir kişinin işyerinde çalıştığını söyleyen yakınana “Ben polisim, timden geliyorum, sakın hata yapma, seni öldürürüm, canını acıtmamı istemiyorsan sakın kıpırdama” dediği, yakınanı işhanının 5. katına çıkartıp yere yatırarak bileklerine kelepçe takdığı, tekrar “kaç kişi var” diye sorduğu, kısa bir süre sonra nöbeti devralmaya gelen tanıklar ... ve ...'in işhanının ziline basmaya başladıkları, sanığın isteği üzerine 5. kat penceresinden temizlik yaptığını söyleyen yakınana inanmayan ve zile basmaya devam eden tanıklara işhanında çalışmakta olan tanık ...'in kapıyı açtığı ve zemin kata inen sanığın sesini duyan ve bulunduğu yöne gelen tanık ...'in sanığı farkederek diğer tanık ... ile birlikte etkisiz hale getirdikleri, bu şekilde sanığın amaçladığı fiili gerçekleştiremediği, sanığın aşamalardaki savunmalarında amacının işhanındaki dükkanlara girip çekmecelerdeki paraları ve önüne çıkan değerli başka ne varsa almayı amaçladığını da belirtmesi karşısında; sanığın eylemi her ne kadar hırsızlık olarak başlamış ise de, işhanının kapanması nedeniyle koruma ve zilyetliğine bırakıldığı bekçiyi belli aşamalarda etkisiz kılması şeklinde gelişen eyleminin mevcut koşullar nedeniyle yağmaya kalkışma suçuna dönüştüğü gözetilmeden, eylemin vasıflandırılmasında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğun hükmün açıklanan nedenle isteme BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22987, Karar No: 2013/20377, Tarih: 17.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22987 E.  ,  2013/20377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 112 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18109, Karar No: 2011/18673, Tarih: 16.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/18109 E.  ,  2011/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.04.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/9635, Karar No: 2012/11744, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/9635 E.  ,  2012/11744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptali ile kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ölen ilk eşinden dolayı aldığı aylığını iptal eden Kurum işleminin iptali, dul aylığının yeniden bağlanması gerektiğini istemine ilişkindir

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının ölüm aylığını kesen Kurum işleminin iptali ile davacıya ölen ilk eşinden almakta olduğu kurum tarafından kesilen emekli dul aylığının yeniden bağlanmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve 1.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin son fıkrasında “ Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96 ncı madde hükümlerine göre geri alınır” kuralı getirilmiştir.

Somut olayda, SGK tarafından yaptırılan kontrol memuru araştırmasına göre, davacı ve eşinin boşandığı halde birlikte yaşadıkları yönünde kuvvetli kanıtlara ulaşılmış ise de mahkemece zabıta araştırması yapılmamış sadece tanık beyanlarına dayanılarak hüküm tesis edilmiştir.

Yapılacak iş, davacının boşanma tarihinden sonra özellikle 5510 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 1.10.2008 tarihinden sonraki dönemde, hangi adres veya adreslerde kimlerle birlikte ikamet ettiği, diğer bir anlatımla bu dönemde boşandığı eşiyle birlikte yaşayıp yaşamadığının belirlenmesi için davacının ve boşandığı eşinin muhtarlık ve seçmen bilgi kayıtlarının, varsa çalışmaları nedeniyle resmi kurumlara ve işverenlere verdikleri adreslerin, bağlı bulundukları nüfus idaresindeki kayıtlı adreslerinin veya yapılmış ise adres nakillerine dair bilgilerin sorulması , oturulduğu belirlenilen adres veya adrese komşu binaların kapıcı, yönetici ve oturanları arasında zabıtaca konu hakkında bilgisi olabileceklerin belirlenerek mahkemece bu kimselerin beyanlarına başvurulmak suretiyle toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araaştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4239, Karar No: 2015/17295, Tarih: 26.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4239 E.  ,  2015/17295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2013/716-2014/789

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın giderilmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların zemin kat 1 numaralı “depolu dükkan” niteliğindeki bağımsız bölümün müşterek maliki olduğunu, mimari projeye aykırı olarak arkaya doğru dükkanın büyütüldüğünü, binanın ortak alanına tecavüz ettiğini, ortak alana tecavüzünün önlenmesi ile mimari proje aykırılık teşkil eden kısımlarının eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 22/05/2014 tarihli ve 16/10/2014 tarihli bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazla ilgili mimari projeye aykırılıklar ve ortak alana yapılan haksız müdahaleler belirtilmiş ise de; 4-5-6-7-8-9-10-11 nolu bağımsız bölüm malikleri tarafından verilen ve aralarında davacı olan maliklerinde bulunduğu 21/03/2012 tarihli “daire teslim tutanağı muvafakatname ve taahütname” başlıklı belgede “giriş kat dükkan (105 m²) bağımsız bölümü, mevcut yerindeki haliyle, deposu (64 m²) ve asma katıyla (73m²) birlikte kullanım hakkı 1 nolu bağımsız bölüm olan dükkan'a aittir” şeklinde muvafakat verdikleri anlaşılmıştır.

Buna göre; mahkemece yerinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden inceleme yaptırılarak, onaylı mimari proje getirtilip yerinde uygulanarak, dosya içerisinde bulunan 21/03/2012 tarihli “daire teslim tutanağı, muvafakatname ve taahütname” başlıklı belgeler de dikkate alınarak müdahale edilen yerler ayrıntılı olarak tespit edilerek krokiye de bağlanmak suretiyle hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenip, varsa yapılan müdahalelerin muvafakatnameye herhangi bir aykırılık oluşturup oluşturmadığı, oluşturmuyor ise dava açılmasının Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesi kapsamında değerlendirilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2015/9427, Karar No: 2015/9505, Tarih: 28.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9427 E.  ,  2015/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2012/388-2013/379

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/09/2013 tarih ve 2012/388-2013/379 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, T.'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması sonucunda müvekkili ile T. arasında 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığını, bu sözleşme gereğince sözleşmenin imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüklerin T.'a ait olduğunu, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinden önce T. tarafından kamulaştırmasız el konulan taşınmaz için Bafra Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı ile müvekkili aleyhine hükmedilen tazminatın 08.10.2010 tarihi itibariyle toplam 4.182,52 TL olarak Bafra İcra Müdürlüğü'nün dosyasına ödendiğini, müvekkil tarafından ödenen bu bedelden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek 4.182,52 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devir işlemine esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinden önce kamulaştırmasız el konulan taşınmaz ile ilgili olarak davacı aleyhine tazminat davası açıldığı, taraflar arasında imzalanan Hisse Satış Sözleşmesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, ancak kamulaştırmasız el atma davasının yargılaması aşamasında davanın Tedaş'a ihbar edilmediği gibi mahkeme ilamı ve ödeme emrinin de bildirilmediği, buhaliyle davalının icra giderleri ve icra vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı ve davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 3.472,57 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 177,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29861, Karar No: 2014/12632, Tarih: 08.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/29861 E.  ,  2014/12632 K.**

* BAŞKASINA AİT KİMLİK VEYA KİMLİK BİLGİLERİNİN KULLANILMASI

* İFTİRADAN DÖNME

* ETKİN PİŞMANLIK

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 268

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 269

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Atılı suç nedeniyle yakalanan sanığın kimlik bilgilerini kullandığı S.. T.. hakkında hırsızlık suçundan açılan dava sırasında, 08.06.2011 tarihinde sorgusu yapılan S.. T..'nin suçu işleyen kişinin kendisi olmadığını, kardeşi H.. T.. olduğunu söylemesi, aynı duruşmada hazır bulunan mağdur Z.. D..'ın da bu ifadeyi doğrulaması üzerine iftiranın ortaya çıkmasından sonra, 21.09.2011 tarihli oturumda tanık olarak dinlenen sanığın, S.. T..'nin kimlik bilgilerini kullandığını kabul etmesinin iftiradan dönme olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK'nın 269/3-a maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8685, Karar No: 2018/2128, Tarih: 12.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8685 E.  ,  2018/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 2.İcra Müdürlüğü’nün 2014/3287 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin rehinli alacağının dikkate alınmadığını, şikayet olunana gönderilen muhtıraya rağmen dosyaya herhangi bir bilgi belge ibraz edilmediğini, alacağı olup olmadığı dahi belli olmayan şikayet olunana pay ayrıldığını, ihale ile sıra cetvelinin düzenlendiği tarih arasında uzun bir zaman olduğundan müvekkilinin faiz alacağının da hesaplanarak dikkate alınması gerekirken, bunun gözardı edilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin müvekkilinin alacağı öncelikli kabul edilerek yeniden düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet olunan, şikayete cevap vermemiştir.Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; şikayetçi vekilinin kendi müvekkilinin alacak miktarına itiraz ettiği gibi şikayet olunanın alacağının miktarına da itiraz ettiği, bu durumda itirazın sıraya değil alacakların varlığına yönelik olduğu, bu nedenle Asliye Hukuk Mahkemesi’nin davaya bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir. Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da bununla birlikte sıraya yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. Haciz yoluyla takiplerde sıra cetveli, alacağın İİK'nın 138. maddesi uyarınca satış tarihindeki ulaştığı miktar dikkate alınarak düzenlenir. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder.

Şikayetçi tarafın, bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki rehni kapsamına şikayetçinin satış tarihine kadar işleyecek faiz ve ve diğer ferilerine ilişkin takip masraflarının da dahil olduğu, bu nedenle satış bedelinin tamamının müvekkili bankaya ödenmesi gerektiği iddiasına ve ayrıca şikayet olunanın alacağının miktarına ilişkin yeterli yazışma yapılmadan ve bilgi belge toplanmadan sıra cetveli düzenlendiği iddiasına dayalı olarak sıra cetvelinin iptaline yönelik istemi, alacağının anılan madde hükmü uyarınca hesaplanmasına ve kapsamına, şikayet olunanın alacağının miktarına ilişkin de yeterli araştırma ve yazışma ...yapılması gerektiğine, diğer bir anlatımla takip hukuku kurallarının yanlış uygulamasına yönelik olup; şikayet olunanın alacağının hiç ya da gösterilen miktarda bulunmadığına yönelik olmadığından itiraz, alacağın doğumuna ve esasına yönelik değildir. Bu nedenle icra hukuk mahkemesi görevlidir.Bu durumda, mahkemece, işin esasına girilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeyle, görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.