muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/391, Karar No: 2009/443, Tarih: 21.10.2009

Bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerektiğini öngören Anayasa’nın 141/3. maddesi ve ona koşut bir düzenleme içeren Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388. maddesi, işte bu amacı gerçekleştirmeye yöneliktir.

Öte yandan, mahkeme kararlarının taraflar, bazen de ilgili olabilecekleri başka hukuki ihtilaflar yönünden etkili ve bağlayıcı kabul edilebilmeleri, bu kararların yukarıda açıklanan nitelikte bir gerekçeyi içermesiyle ve kısa karar ile gerekçeli karar arasında tereddüte yol açacak çelişkiler taşımaması ile mümkündür.

Önemle vurgulanmalıdır ki, mahkeme kararlarının hukuksal niteliklerinin doğal sonucu ve gereği olarak, temyiz dairelerinin yapacağı inceleme ve değerlendirme sırasında gözeteceği temel unsurlardan birini, hüküm fıkrasını içeren kısa ve gerekçeli kararların birbiriyle tam uyumu ve buna bağlı olarak da kararın ortaya konulan sonucuna uygun gerekçesi oluşturmaktadır. Bunlardan birisinde ortaya çıkacak farklılık ya da aksama çelişki doğuracaktır ki bunun açıkça usul ve yasaya aykırılık teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Başka bir ifadeyle, mahkemece düzenlenecek kısa ve gerekçeli kararlara ilişkin hüküm fıkralarında, hüküm fıkrasını oluşturacak kalemlere tek tek ve anlaşılır biçimde yer verilmesi ve özellikle kararın gerekçe bölümünde bunların nedenlerinin ne olduğunun açıklanması, kararın yargısal denetimi açısından da aranan ön koşullardır.

Bu ilke ve açıklamalar ışığında, somut olaya bakıldığında:

Yerel Mahkemece kararın gerekçesinde,  kayyım atanmasındaki amacın genel kurulu toplantıya çağırmak ve mahkemenin bu konudaki müdahalesinin en son çare olduğu benimsenmek suretiyle, .. Çiğli İlçe Örgütünü seçime götüren geçici yönetimin halen görev başında bulunduğu ve seçim sürecinin fiilen ve hukuken başlatılmış olduğu, bu durumda mahkemece kayyım atanması yoluna gidilemeyeceği belirtilerek, hüküm fıkrasında da bu amaçla davacının kayyım atanması talebinin Türk Medeni Kanunu’nun 75/2. maddesi uyarınca yerinde olmadığı vurgulanmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Gerekçesiyle bir bütünlük arz eden hüküm fıkrası, bu bakımdan uyumlu ve açıktır.

Gerekçenin bu açıklığı ve onu tamamlayan hüküm fıkrası irdelendiğinde; Özel Daire’nin kabulünün aksine, kararın gerekçesinde görev hususuna dayanılmadığı gibi hükümde de görev hususuna değinilmediği, gerekçede ...İl ve Merkez Yönetimlerinin tasarruflarının yasa ve parti tüzüğüne aykırılığına dair iddiaların eldeki davada ve Sulh Hukuk Mahkemesince incelenmesi olanağının bulunmadığı yönündeki saptamanın, salt davacı iddialarının karşılanması amacına yönelik bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

O halde, açık ve kendi içinde çelişmeyen ifadelere dayalı gerekçe ile onu tamamlayan hüküm fıkrasını içeren kararın birbiriyle uyum içinde ve denetlenebilir nitelikte olduğu, gerekçe ile hüküm arasında uygunsuzluk bulunmadığı anlaşıldığından; Yerel Mahkemece bu yöne ilişkin olarak verilen direnme kararı doğrudur.

O halde, açık ve kendi içinde çelişmeyen ifadelere dayalı gerekçe ile onu tamamlayan hüküm fıkrasını içeren kararın birbiriyle uyum içinde ve denetlenebilir nitelikte olduğu, gerekçe ile hüküm arasında uygunsuzluk bulunmadığı anlaşıldığından; Yerel Mahkemece bu yöne ilişkin olarak verilen direnme kararı doğrudur.

Ne var ki; kamu düzenini ilgilendiren ve yargılamanın her aşamasında re’sen nazara alınması gereken husumetin, parti tüzel kişiliğinden ayrı ve bağımsız bir tüzelkişiliği bulunmayan İl ve İlçe Başkanlıklarına yöneltildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında, davanın Parti Genel Başkanlığına yöneltilerek sonuçlandırılması olanağının bulunup bulunmadığı hususu tartışılmış ve şu sonuca ulaşılmıştır:

2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 13. maddesinde, “Siyasi partilerin merkez organları büyük kongre, genel başkan ile diğer karar, yönetim, icra ve disiplin organlarından ibarettir” hükmüne yer verildikten sonra, aynı Kanunun 15. maddesinin 3. fıkrasında, “Partiyi temsil yetkisi genel başkana aittir. Kanunlardaki özel hükümler saklı kalmak kaydı ile parti adına dava açma ve davada husumet yetkisi, genel başkana veya ona izafeten bu yetkileri kullanmak üzere parti tüzüğünün göstereceği parti mercilerine aittir” hükmü öngörülmüştür.

Yine, Parti Tüzüğü’nün 36. maddesinde, Partiyi Genel Başkanın temsil edeceği ve Genel Başkanın disiplin kurulları dışında bütün parti örgütünün başkanı olduğu belirtilmiştir.

Dava, .. İzmir İl Yönetiminin 16.10.2007 tarihli görevden alma kararının iptali ile genel kurulun toplantıya çağrılması ve kongrenin yaptırılması amacıyla mevcut İlçe Yönetim Kurulu yerine kayyım atanması isteğine ilişkin olup; yukarıda açıklanan hükümler uyarınca, Parti Tüzelkişiliğinden ayrı bir tüzelkişiliği bulunmayan İl ve İlçe Başkanlıklarının temsil yetkisinin bulunmadığı, davanın .....Genel Başkanlığı aleyhine açılıp sonuçlandırılması gerektiği kuşkusuzdur. Eş söyleyişle, görülmekte olan davada Parti Genel Başkanlığının davalı mevkiinde bulunması, Yasanın amir hükmü gereğidir.

Bu noktada ise sorunun çözümü,... İzmir İl Başkanlığı ile Çiğli İlçe Başkanlıklarının davalı gösterilmesinin, temsilcide yanılgı olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği sorusuna doğru cevabın verilmesi ile mümkündür.

Davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 179/1. maddesi, dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gerektiğini hükme bağlamıştır.

Bildirim esnasında yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Davalının temsilcisinde yanılmış olma hali de bu duruma örnek oluşturmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 179/1. maddesi, dava dilekçesinde tarafların ve varsa kanuni temsilcilerinin ad ve adreslerinin bildirilmesi gerektiğini hükme bağlamıştır.

Bildirim esnasında yapılan kimi yanlışlıklar, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddi sonucunu doğurmamakta, oluşan hataların giderilmesi bazı durumlarda mümkün olabilmektedir. Davalının temsilcisinde yanılmış olma hali de bu duruma örnek oluşturmaktadır.

Davacının, ....Çiğli İlçe Yönetim Kurulu üyeliğine seçildikten sonra, 16.10.2007 tarihli Parti İl Yönetim Kurulu kararıyla görevden alındığı ve husumetin tevcih edildiği Parti İl Başkanlığı ile İlçe Başkanlıklarının tüzel kişiliği haiz bulunmadıkları çekişmesizdir.

Dava dilekçesinde yerine kayyım atanması talep edilen ilçe yönetim kurulunun 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 20. maddesi uyarınca diğer unsurlarla birlikte Siyasi Partinin ilçe teşkilatını oluşturduğu; davacı tarafça aşamalarda, Parti İl Yönetimi ile birlikte Merkez Yönetiminin tasarruflarının da yasa ve parti tüzüğüne aykırı olduğunun ileri sürüldüğü, dolayısıyla davalı olarak Parti Genel Başkanlığının gösterilmesinin amaçlandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, ortada belirgin biçimde temsilcide yanılma hali bulunmakta olup, bu durumun mahkemece resen gözetilmesi ve davanın usulünce yasal hasım olan ... Genel Başkanlığı’na yöneltilebilmesi için davacı yana olanak sağlanması gerekir.

Hal böyle olunca; Yerel Mahkemece temsilcide hata halinin varlığının kabulü ile, . ... Genel Başkanlığı’na davanın yöneltilmesi için davacıya süre verilerek Parti Genel Başkanlığı’na davetiye tebliğinden sonra işin esasının çözümü yoluna gidilmesi gerekirken, yasal hasım olan Parti Genel Başkanlığının davaya katılımı sağlanmadan işin esasına dair verilen önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekir.

S O N U Ç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda gösterilen değişik gerekçeyle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 21.10.2009 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, siyasi parti ilçe yönetimine kayyım atanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, Yüksek Özel Daire’ce hüküm diğer temyiz itirazları konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın sadece kararın gerekçesi ile sonuç bölümü arasında çelişki bulunduğundan bahisle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Bu durumda direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık yerel mahkeme kararının gerekçesi ile sonuç hüküm arasında çelişki bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, Yüksek Özel Daire’ce hüküm diğer temyiz itirazları konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın sadece kararın gerekçesi ile sonuç bölümü arasında çelişki bulunduğundan bahisle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Bu durumda direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık yerel mahkeme kararının gerekçesi ile sonuç hüküm arasında çelişki bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Her mahkeme gibi Hukuk Genel Kurulu’nun görevi de kanunla belirlenmiştir ve Yargıtay Kanunu’nun 15/1.maddesi uyarınca Hukuk Genel Kurulu “Yargıtay Dairelerinin bozma kararlarına karşı mahkemelerce verilen direnme kararlarını inceleyerek karara bağlar. Yani bir kararda hüküm bölümündeki taleplerin tümü ile ilgili bozma kararı verilmesi halinde  bir kısım taleplerle ilgili bozma kararına uyulması bir kısmına direnilmesi ve hükmün tamamının temyiz edilmesi halinde, Hukuk Genel Kurulu sadece direnilen bölüm ile ilgili temyiz incelemesi yapma konusunda görevlidir, bunu aşarak direnilmeyen kısımla ilgili temyiz incelemesi yapamaz. Uyulan kısım yönünden temyiz inceleme görevi Özel Daire’ye aittir. Yani Hukuk Genel Kurulu sadece direnme yoluyla önüne gelen uyuşmazlıklarla ilgili değerlendirme ve inceleme yapabilir.

Somut olayda Yüksek Özel Dairenin kararı sadece yerel mahkeme hükmünün gerekçesi ile sonuç bölümü arasında çelişki bulunduğundan bozulmuş ve yerel mahkeme, kararının gerekçesi ile hüküm bölümü arasında çelişki bulunmadığından bahisle direnme kararı vermiştir.

Hukuk Genel Kurulu sadece bu kanundaki direnme hükmünü inceleyerek sonuca varacaktır. Biçimsel olarak inceleme sonucu verilen bozma kararına karşı direnmenin yerinde olup olmadığı değerlendirilmiş ve Hukuk Genel Kurulu bu konuda gerekçe ile hüküm arasında çelişki olmadığını kabul etmiştir. Bundan sonra işin esasına girişilerek hükmün diğer hususlarda değerlendirilmesi ancak Yüksek Özel Dairenin görevi içindedir. Aksi düşünülerek Hukuk Genel Kurulu’nca direnme dışındaki hususlarda bozma kararı verilmesi yerel mahkemenin yeni bozma nedenleri karşısında direnme hakkını ortadan kaldırma sonucunu doğuracaktır. Yıllardır Hukuk Genel Kurulu uygulaması da diğer hususları incelenmeksizin verilen bozma kararlarına karşı direnildiğinde, bu konudaki direnmenin yerinde görülmesi halinde davanın esasına yönelik incelemesini Yüksek Özel Dairece yapılması için dosyanın ilgili Özel Daireye gönderilmesi yolundadır.

Bütün bu gerekçeler karşısında, konunun Hukuk Genel Kurulu’nun yasal görev alanı dışında kalması ve yerel mahkemenin direnme hakkının engellenmemesi bakımından, hükmün gerekçesi ile sonucu arasında çelişki bulunmadığına ilişkin direnme kararının uygun olduğu düşüncesiyle davanın esası ve direnme dışındaki diğer konularla ile ilgili inceleme yapılmak üzere dosyanın Yüksek Özel Daireye gönderilmesi gerektiği kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2010/14529, Karar No: 2010/21742, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14529 E.  ,  2010/21742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 25 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 4 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13538, Karar No: 2015/18509, Tarih: 03.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13538 E.  ,  2015/18509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 12. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.03.2015

No : 2014/76-2015/144

Dava, yersiz aylıkların tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2)Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen aylıkların yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 08.02.2013 tarihinde icra takibine konu yapılan aylığın, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının 4. paragrafında yer alan, ‘İnkar tazminatı talebinin reddine’ sözcüklerinin silinerek yerine, ‘Takip tarihi nazara alınarak hükmolunan meblağın %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine,’ cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16371, Karar No: 2013/24013, Tarih: 02.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/16371 E.  ,  2013/24013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Firar

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (9.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5619, Karar No: 2016/6303, Tarih: 14.06.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5619 E.  ,  2016/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Avukat olarak görev yapan sanığın, kendilerine menfaat temin ettiği iddiasıyla haklarında görevi kötüye kullanma suçundan Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesine dava açılan ve Bakırköy 2. İcra Dairesi müdürü ve müdür yardımcısı olarak görev yapan ... ve .... ile ilgili dava ile işbu dava arasında bağlantının bulunduğu anlaşılmakla, delillerin birlikte değerlendirilebilmesi bakımından, her iki dosyanın mümkün olması halinde birleştirilerek görülmesinde, birleştirmenin mümkün olmaması halinde ise söz konusu davaya ait dosyanın onaylı örneği getirtilerek sanığın eyleminin adı geçen kişileri görevi kötüye kullanmaya azmettirme veya yardım etme niteliğinde olup olmadığının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9019, Karar No: 2015/10452, Tarih: 13.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9019 E.  ,  2015/10452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/321951

MAHKEMESİ : Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2012/245 (E) ve 2012/288 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin, olay gecesi saat 20.45 sıralarında akrabası S.. S..’ın haber vermesi ile kendisine ait elma bahçesinde bir şahsın olduğunu öğrendiği, oğlu Ömer ile birlikte şüpheli şahsın arabasının önünü .. Kasabası .. Cami önünde kestikleri, araçtaki dolu elma kasalarının kendilerine ait olduğunu anlayınca da sanığı yakalayarak jandarmaya teslim ettikleri olayda; tanık Ö.. B.. duruşmadaki ifadesinde hernekadar tanık S.. S..'ın sanığın aracını takip etmediğini, kendilerine plakasını verdiğini beyan etmiş ise de, tanık Semih'in aşamalarda değişmeyen anlatımlarında, sanığın altı kasa elmayı arabasına yükleyip olay yerinden uzaklaşmaya başladığı sırada, kendisinin dayısı olan müştekiyi arayarak haber verdiğini ve sanığın gittiği istikameti müştekiye bildirdiğini, sanığı dayısı gelinceye kadar aracı ile takip ettiğini, Bağıllı Kasabasında müşteki ile birlikte sanığın yolunu keserek yakaladıklarını belirttiğine göre, gerektiğinde tanık beyanları arasındaki çelişki de giderilmek suretiyle, sanığın tanık Selim'in anlattığı şekilde kesintisiz takip sonucu yakalandığının kabulü halinde eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11030, Karar No: 2022/10690, Tarih: 25.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/11030 E.  ,  2022/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 5237 sayılı TCK’nın 191/4-b ve 191/4-c bendinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla TCK’nın 191/5. fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 27/06/2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da TCK’nın 191/6. maddesi gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak;

aa) Varsa ve 03/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş ise; Cumhuriyet başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp, derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,