muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12046, Karar No: 2013/10347, Tarih: 27.03.2013

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda dosyaya ibraz edilen ücret bordrolarında ihtirazi kayıtsız imza bulunan bazı dönemlerde davacıya fazla çalışma karşılığı ücret tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla imzanın aidiyeti davacıya sorulup bu husus aydınlatıldıktan sonra bu ayların fazla mesai alacaklarının hesabında dışlanmasının gerekeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

4- Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir

Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Dairemizce son yıllarda, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde, hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği kabul edilmektedir. Ancak, ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının taktiri delil niteliğindeki tanık anlatımları yerine, yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemizin önceki kararlarında ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim üzerine, reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret

sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden yapılan takdiri indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda dosyaya ibraz edilen ücret bordrolarında ihtirazi kayıtsız imza bulunan bazı dönemlerde davacıya ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları karşılığı ücret tahakkuk ettirildiği anlaşılmakla, imzanın aidiyeti davacıya sorulup bu husus aydınlatıldıktan sonra bu ayların ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hesabında dışlanmasının gerekeceğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13245, Karar No: 2013/4799, Tarih: 02.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/13245 E.  ,  2013/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Temyize konu... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 20.03.2012 tarih 2009/93 Esas, 2012/188 Karar sayılı dosyasının temyiz incelemesinin yapılabilmesi için... Kadastro Mahkemesi'nin 15.11.2007 tarih 2003/23 Esas, 2007/218 Karar sayılı dava dosyasının tüm ekleri ile birlikte dosya arasına konularak gönderilmesi gereklidir. İstenen dosyanın gerekirse Yargıtay'dan dönüşü de beklendikten sonra tüm ekleri ile birlikte Mahkemesin'den istenerek mutlaka dosya arasına konulması ikinci yazışmaya neden olunmaması için yazı gereğinin mahkeme hakimince denetlenmesi, istenen dosya temin edilerek dosya arasına konulmadığı sürece temyiz incelemesi için geri çevrilmemesi, Kadastro Mahkemesi dosyasının eldeki dava dosyasının sonucunu etkiliyebileceğinin gözardı edilmemesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne İADESİNE, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11663, Karar No: 2012/21947, Tarih: 26.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11663 E.  ,  2012/21947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3757, Karar No: 2022/11767, Tarih: 07.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3757 E.  ,  2022/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin muhasebesini tuttuğunu, ancak şirketten gelen evrakları defterlere kaydettiğini sahte fatura düzenlenmesi ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Dosyada bulunan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve şirket yetkililerine ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) Şirket yetkilelerinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da şirket yetkilelerine ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

4)Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3,4,5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3828, Karar No: 2011/14401, Tarih: 24.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3828 E.  ,  2011/14401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16.09.2009 tarih ve 2007/497 - 2009/506 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının müşterisi dava dışı Danone Tikveşli Gıda Sanayi A.Ş nin Balıkesir Gönen fabrikalarından Ağrı, Kars ,Iğdır illerindeki alıcılarına gönderilmek üzere davalı şirketin gönderdiği 34 VZG 67 plakalı araca yüklenen 1368 koli sütün aracın Erzurum da arıza yapması nedeniyle beklemesi ve kötü hava şartlarına rağmen sürücünün yola devam etmesi nedeniyle donarak kulanılamaz hale geldiğini, bu konuda Danone Firmasının bayisi ile sürücü tarafından tutanak düzenlendiğini, bu zararın dava dışı Danone firması tarafından kendisine fatura edilen 01.02.2007 tarihli 28.366,85 TL bedelli fatura ile müvekkilinden tahsil edildiğini, bu zararın davalının taşıması sırasında ve onun kusuru ile meydana geldiğini, dava dışı firmaya ödediği bedelin davalı şirketten ihtarname tarihinden , diğer davalı sürücüden ise dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde ve savunmalarında ; davacının davalı şirketten çadırlı araç istediğini, davalının kış aylarının en soğuk döneminde yapılacak taşımanın frigolu araçla yapılması gerektiğini hatırlatmasına rağmen danone Firmasının özellikle çadırlı araçla nakil istediğini belirterek çadırlı araç istediğini bu sebeple 34 VZG 67 plaklı aracın tahsis edildiğini, aracın soğuk hava şartlarında yolun kapalı olması üzerine Erzurum'da iki gün beklemek zorunda kaldığını bu durumda davalıya yüklenecek kusur bulunmadığını belirterek davanın reddini beyan etmiştir.

Davalı sürücü davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre, TTK'nun 787. maddesi gereğince davacının alt taşıyanına rücu hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.302,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1313, Karar No: 2018/1761, Tarih: 22.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1313 E.  ,  2018/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ... hakkında 27.09.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13805, Karar No: 2019/1859, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13805 E.  ,  2019/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/543, Karar No: 2020/6149, Tarih: 03.11.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/543 E.  ,  2020/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında asıl ve birleşen davada ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının asıl dava yönünden kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; asıl davada davalı, birleşen davada davacı, olan tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen karar, asıl davada davacı birleşen davada davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 03/11/2020 tarihinde davacı ..., davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl davada davacı birleşen davada davalı; ... Eczanesi sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı tarafından 31/05/2005 tarihli yazı ile sözleşmesinin feshedildiğini ve davalıya fatura ettiği 265.000,00 TL reçete bedeli alacağı ödemesinin de durdurulduğunu, kuruma fatura ettiği reçeteler nedeniyle hakkında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2005/50402 soruşturma sayılı numarasında takipsizlik kararı verildiğini, diğer bir kısım sanıklar hakkında İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/82 E sayılı dosyasında dava açıldığını, böylece davalının yaptığı fesih ve ödemenin durdurması işlemlerinin haksız olduğunun ortaya çıktığını, protokol uyarınca reçeteleri karşılayıp, faturalandırdığını, herhangi bir usulsüzlük yapmadığını, davalı kurum ile Türk Eczacılar Birliği arasında yapılan 01/01/2006 başlangıç tarihli protokolde belirtildiği üzere alacakların ödenmesi gerektiğini, ancak davalı tarafın gönderdiği yazıda 1.200.000,00 TL alacaklı olduğunu bildirip, ödenmesini talep ettiğini, davalının talebinin haksız olduğunu beyanla alacağı olan 265.000,00 TL'nin 01/11/2006 olan temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı birleşen davada davacı; davalı hakkında yapılan soruşturma ve incelemeler sonucunda sahte faturalar tanzim edildiği, reçetelere ilave yapılarak sahtecilik yapıldığı ve bu nedenle kurumun zarara uğratıldığı, teftiş kurulu başkanlığınca reçetelerin incelenmesinde; Bağ-Kur sigortalısı ... ait reçete ile yüklü miktarda ilaç aldığının tespit

Asıl davada davalı birleşen davada davacı; davalı hakkında yapılan soruşturma ve incelemeler sonucunda sahte faturalar tanzim edildiği, reçetelere ilave yapılarak sahtecilik yapıldığı ve bu nedenle kurumun zarara uğratıldığı, teftiş kurulu başkanlığınca reçetelerin incelenmesinde; Bağ-Kur sigortalısı ... ait reçete ile yüklü miktarda ilaç aldığının tespit

edildiği ve ilgilinin alınan beyanında reçetedeki ilaçların kendisi tarafından kullanılmadığı ve karnesinin ... isimli kişi tarafından usulsüz kullanıldığını beyan ettiği bunun üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, ödemelerin bu nedenle askıya alındığını, yapılan denetim sonucunda eczanenin kurumla anlaşması olmadığı halde Bağ-Kur reçetelerini karşıladığı ve bu reçeteleri kurumla sözleşmesi bulunan ... Eczanesi şifresi ile bilgisayara kayıt yaparak kuruma gönderildiğini, bu reçete içerikleri incelendiğinde davalıya ait ... Eczanesinin sürsaj etiketlerinin tespit edildiğinin, bunun sonucunda toplam 16 yıl süre ile davalının sözleşmesinin feshedildiğini, davalıya ödenmemesi gereken 969.486,34TL'dan asıl davada talep ettiği reçete bedelleri mahsup edildikten sonra reçete bedelleri olarak bakiye 702.285,85TL ile teftişe konu olmayan reçete bedelleri olan 67.202,75 TL toplamı 769.485,60TL asıl alacak ile geçen süre itibariyle işlemiş olan 450.017,97TL faiz alacağı ve 4.868,07 TL cezai şart alacakları toplamının 1.224.371,64 TL olup, bu alacağın davalıdan tahsili gerektiğini beyanla bu miktarın temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; incelenen ceza dosyası kapsamında sahteciliğin sabit olduğu, ancak bu sahteciliğin davacı eczacı tarafından yapılmadığı, ... eczanesinde çalışan kişinin hasta yakınlarıyla irtibat kurarak işlemleri yaptığı, sahteciliğin ... Eczanesi üzerinden yapılmış olduğu, ilavelerin hasta yakınları ve doktorlar tarafından yapıldığı, davacı hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiği, ilaçların gerçekte reçete uyarınca teslim edildiği hususunun sabit olduğu, ilaçlar teslim edilip faturalandırıldığına göre davacının hak ettiği alacakların ödenmesi gerektiği, 17/02/2016 tarihli rapor ile 14/04/2017 tarihli ek rapor ve 18/09/2017 tarihli rapor incelendiğinde; uzmanlık alanları itibariyle sağlıklı değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle itibar edilemeyeceği, davacının davalı kurumdan 216.449,03TL bakiye alacağının bulunduğu, davalı kurum ile anlaşması olmayan TDK 29 Mayıs Hastanesi tarafından tanzim edilen reçete bedellerinin davacının alacağından mahsup edildiği ve bunun raporla tespit edildiği üzere yerinde olduğu, bu nedenle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm süresi içinde taraflarca istinaf edilmiştir.