muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2120, Karar No: 2017/1544, Tarih: 06.12.2017

Oysa Özel Daire bozma kararında sonradan iptal edilmiş olsa bile somut uyuşmazlık tarihi itibari ile yürürlükte olan 39’uncu madde düzenlemesine dayanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı değerlendirmesinde bulunmuştur.

Hâl böyle olunca önce ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin iptaline ilişkin yargılama süreci üzerinde durulması gerekir.

Ankara 2. Vergi Mahkemesinin 02.05.2012 gün ve 2011/543 E., 2012/963 K. sayılı kararı ile “... Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 1. maddesinde belirtildiği üzere, Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünün; su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurlarının boşaltılması ile bu işlemlere ilişkin hizmetlerle ilgili tarifelerin hangi esaslara göre saptanacağını ve uygulanacağını belirtmek amacıyla yayınlandığı ve Yönetmeliğin yayınlanmasına dayanak gösterilen 2560 sayılı Yasanın 23. maddesinde de Belediye Gelirleri Kanunu ile getirilen su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak Yönetmelik yayınlayarak tarife belirleme yetkisi tanımadığı açık olduğundan, Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünce yayınlanan Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinde su tesisleri harcamalarına katılma payı ile ilgili olarak tarifeye ilişkin düzenleme yapılmasında hukuka uyarlılık görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle davanın kabulüne ve dava konusu Ankara Su ve Kanalizasyon İdaresi Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinin iptaline” karar verildiği, bu kararın Danıştay 9. Dairesinin 26.11.2015 gün, 2012/6360 E., 2015/14481 K. sayılı kararı ile onandığı; İdare tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine aynı Dairenin 23.11.2017 gün ve 2016/15553 E.-2017/8514 K. sayılı kararı ile karar düzeltme başvurusunun reddine karar verilerek iptal kararının 23.11.2017 tarihi itibari ile kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki uyuşmazlığın doğduğu tarih itibari ile ... Tarifeler Yönetmeliğinin mahkeme kararı ile iptal edilmemiş olduğu çekişmesizdir. Çekişme, iptal edilmemiş olduğu dönemde dahi bu yönetmeliğin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Bu aşamada konuya idare hukuku açısından da bakılması gerekir. Bilindiği üzere idarenin genel, objektif, bireysel nitelikte olmayan kural işlemler yapma yetkisine “düzenleme yetkisi”, bu yetkinin kullanılması sonucu yapılan işlemlerine de düzenleyici işlemler denilmektedir (Gözübüyük, Ş./Tan, T.: İdare Hukuku- Genel Esaslar, C.I, 7.b., Ankara 2010, s.111).

Bu aşamada konuya idare hukuku açısından da bakılması gerekir. Bilindiği üzere idarenin genel, objektif, bireysel nitelikte olmayan kural işlemler yapma yetkisine “düzenleme yetkisi”, bu yetkinin kullanılması sonucu yapılan işlemlerine de düzenleyici işlemler denilmektedir (Gözübüyük, Ş./Tan, T.: İdare Hukuku- Genel Esaslar, C.I, 7.b., Ankara 2010, s.111).

İdarenin düzenleme yetkisi sınırlı, tamamlayıcı ve bağımlı bir yetkidir. Bu nedenle Anayasa’da öngörülen ayrık durumlar dışında, kanunlarla düzenlenmemiş bir alanda, kanun ile yürütmeye genel nitelikte kural koyma yetkisi verilemeyeceği gibi (Anayasa Mahkemesinin 06.07.1993 gün ve 1993/5 E., 1993/25 K. sayılı kararı), idarenin yasallığı ilkesi gereği kanuna dayanılmaksızın, başka bir anlatımla kanun koyucu yasama organının yürütmeye tanıdığı ve kanun ile sınırlarını çizdiği düzenleme yapma yetkisini aşarak, düzenleyici idari işlem yapılamaz.

Eldeki uyuşmazlıkta 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu’nda konu ile ilgili düzenleyici idari işlem yapma yetkisi İçişleri Bakanlığına verilmiş ve Bakanlık da bu doğrultuda yukarıda sözü edilen yönetmeliği yürürlüğe koymuş olup, Belediyenin yetkisi olmadığı hâlde tarifeler ile ilgili düzenleyici işlem yapması nedeniyle 39’uncu madde mahkeme kararı ile iptal edilmiş, yargılama sürecinde bu karar kesinleşmiştir.

Bu durumda, iptal kararının kesinleşmesinden önce doğan uyuşmazlıklarda bu madde hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı tartışılmalıdır.

Bir idari işlemin yargı kararıyla iptal edilmesi hâlinde, söz konusu kararın dava konusu işlemin tesis edilmesi sırasında unsurlarında bulunan sakatlıkları saptadığı, işlemi yapıldığı andan başlayarak ortadan kaldırdığı, bu özelliği nedeniyle geriye yürüyen sonuçlar doğurduğu idare hukukunun ilkelerindendir. Dolayısıyla iptal kararları, iptali istenilen idari tasarrufu ve ona bağlı işlemleri tesis edildikleri tarihten itibaren ortadan kaldırarak bu tasarruf ve işlemlerin tesisinden ve icrasından önceki hukuki durumun yürürlüğünü sağlar. Diğer bir deyimle iptal edilmiş olan işlemi hukuk aleminde hiç doğmamış hâle getirir.

Her ikisi de objektif hukuk düzenine aykırılık oluşturan hukuksal işlemleri iptal ederek onu koruyan bir işlev yerine getirmesine karşın, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararları Anayasa’nın 153’üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince geriye yürümediği halde, idari yargı yerlerince verilen iptal kararları geriye yahut geçmişe yürümektedir. İdari yargı yerlerince verilen iptal kararlarına tanınan bu etki ve sonuç tamamen içtihadîdir (Kaplan, G.: İptal Kararlarının Etki ve Sonuçlarının Zaman Yönünden Yargıç Tarafından Sınırlandırılması, Hacettepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.III, 2013,S.2, s.30-38).

Bu prensip Danıştay kararlarında “iptal hükümlerinin davanın tevcih edildiği idari muameleme ve kararın ittihaz edildiği tarihe kadar tesirde bulunması, hukuk idarenin maruf bir kaidesidir” şeklinde ifadesini bulmaktadır (Danıştay Dava Daireleri Umumi Heyetinin 25.01.1938 gün, 1937/202 E., 1938/14 K. sayılı kararı). Danıştay İdari Dava Daireleri Genel Kurulunun 30.09.1994 gün ve 1993/247 E., 1994/559 K. sayılı kararında da ifade edildiği gibi sakat bir idari işlemin hukuk düzenine girmesi ile hukuka aykırı bir durum doğar. Bu durumun giderilebilmesi için iptal kararı hukuken sakat idari işlemi geriye yürür biçimde ortadan kaldırır ve hukuka aykırı işlem yapılmasından önceki hâle dönülür.

Bu hâlde idare iptal kararının amaç ve kapsamına göre yeni bir işlem ya da işlemler yapmak, iptal edilen idari işlemden doğan tüm sonuçları ortadan kaldırmak görevi ile yükümlüdür. Aksi düşünüş tarzı, idari yargı kararlarının uygulanmaması gibi hukukun kabul edemeyeceği bir sonuç doğurur (Danıştay 12. Dairesinin 02.04.2014 gün, 2013/795 E., 2014/2164 K. sayılı kararı ve benzer mahiyette Danıştay 8. Dairesinin 23.03.2015 gün, 2015/1996 E.-2015/2057 K. sayılı, 5. Dairesinin 25.02.1998 gün, 1997/13 E.-1998/515 K.sayılı kararları).

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; düzenleyici işlem yapma yetkisine sahip olmadığı açık olan idarenin uygulamaya koyduğu ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39’uncu maddesinin eldeki uyuşmazlıkta uygulanması mümkün olmayıp, yerel mahkemenin 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile belediyelere tanınan yol, su, kanalizasyon hizmetler giderlerini hizmetten yararlananlardan tahsil etme yetkisinin ancak iptal edilen bu düzenleme dışında kalan yasal düzenlemeler çerçevesinde kullanılabileceği; bu doğrultuda, katılım paylarının hizmetten istifade eden taşınmazların şebeke veya kanalın tamamlanarak hizmete sunulduğu yahut mevcut şebeke tesislerinin tevsii ve ıslahı tarihinde maliki olan kişilerden Belediye Gelirleri Kanununun belirlediği usul ve sınırlar dâhilinde tahsil edilmesi gerektiği yönündeki kabulünde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinin vergi mahkemesinin iptal kararının kesinleşmesine kadar yürürlükte olduğu, bu maddenin yürürlükte olduğu dönemde yapılan ferdi abonelik başvurularında uygulanarak abonelerden ilk abonelik sırasında alınan alt yapı katkı paylarının başvuru tarihlerinde yürürlükte bulunan tarifeye göre hesaplanmasının mümkün olduğuna işaret eden bozma kararının yerinde olduğu görüşü ileri sürülmüş ise de bu görüşl açıklanan nedenlerle Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 06.12.2017 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

Dava, Davacının yeni yapılan inşaattan malik olduğu konut nitelikli bağımsız bölüme ilk defa ferdi su aboneliğinin tesisi için davalı kuruma yaptığı başvuru sırasında, davalı idareye kanal katılım ve şebeke hisse bedeli ödemesinin gerekli olup olmadığının tespiti ile buna göre davacı abone tarafından ödenen bu alt yapı katılım paylarının istirdadı istemine ilişkindir.

Mahkemece ; ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesinin Ankara 2. Vergi Mahkemesince Kurumun bu konuda yönetmelik çıkarma yetkisi olmadığı gerekçesi ile iptal edilmiş olması karşısında yönetmelik hükümlerinin iptal edilinceye kadarki dönemde dahi hukuk düzeni içerisinde sonuç doğuramayacağının kabulünün gerektiği, Belediyelerin katılma payı gelirlerinin 2464 sayılı Kanunda düzenlendiği, ancak talep edilen tutarın yasaya uygun olup olmadığının tespiti açısından dava konusu aboneliğin dahil olduğu kanalizasyon ve su şebekesi hatlarından bu güne kadar tahsil edilen katılım payı miktarının ne olduğu, hatların belediyeye maliyetinin ne olduğu, yine hatların faaliyete geçirildiği tarih itibariyle yükümlü gayrimenkullerin tespit edilerek sahipleri adına katılım payı tahakkuku yapılıp, cetvelin ilan edilip ilgilisine tebligat yapılıp yapılmadığı hususlarının araştırılması gerektiğini, bu yönde davalıdan bilgi ve belgeler istenmiş ise de herhangi bir cevap verilmediği, Yasaya uygun miktarda katılım payı talep edildiğini ispat yükünün davalıda olduğu, giderinden fazla tahsilat yapamayacak olan davalının bu hususun tespitine yarar verileri bildirmemesinin yargısal denetimi imkansız hale getirdiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Kurumun temyiz itirazları üzerine hüküm Özel Dairece “ ... davalı kurum tarafından 2464 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra davalıya ait taşınmazın bulunduğu bölgede yeni olarak kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı, davacının da bu tesislerden yararlandığının ihtilafsız olduğu, bu halde abonelik tarihinde yürürlükte bulunan tarife hükümleri çerçevesinde ilk malik olarak davacının ödemekle yükümlü bulunduğu kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin bilirkişi marifeti ile tespiti gerekirken, bedelin hesabı konusunda gerekli olmayan bir kısım belgelerin sunulmamış olmasına dayanılarak hatalı gerekçe ile karar verilmesinin hukuka aykırı olduğundan ...” bahisle bozulmuş,

Yerel mahkeme “.... 2464 sayılı Kanunun 94. Maddesine göre katılma payına dair yönetmelik çıkartma yetkisi İçişleri Bakanlığında olmasına rağmen davalı kurumun yetkisi bulunmayan bir konuda çıkardığı yönetmeliğin idari yargıda verilen iptal kararı olmasa dahi hukuken sonuçdoğuramayacağını, bu nedenle taraflar arasında bu Yönetmelik hükümlerinin uygulanmasına imkan bulunmadığını, aksi halde ilgili ilgisiz her kurum yetkisi dahilinde olmayan konuda yönetmelik çıkarıp, iptal edilinceye kadar yönetmeliğin hukuk düzeninde sonuç doğurmasını sağlayabilir hale gelebileceğini, 2464 sayılı Kanuna göre ise katılma payının verilen hizmetlerden dolayı yapılan giderlerden ibaret olduğunu, ancak davalının dava konusu aboneliğin bağlandığı şebekeye dair giderler ile katılım payı tahsilatı tutarını bildiremediği ....” gerekçesinde açıklayarak önceki kararda direnmiştir.

01.07.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi “Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bu kanunun yürürlüğe girmesi sonrasında  bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınması gerektiği düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre 1981 yılı sonrasında ;

a) İlk defa Kanalizasyon tesisi yapılması,

b) Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi,

durumları gerçekleştiğinde bu tesislerden yararlanan taşınmaz sahiplerinden alt yapı harcamalarına katılma payı alınması gerekecektir.

Bu durumlarda; İki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile iller Bankası tarafından tespit edilen ve yayınlanan rayiç ve birim fiyatlara göre hesaplanan maliyet tutarlarını aşmayacak şekilde 2464 Sy K.nun, 89.md. ne göre katılma payının hesabı taşınmazın cepheli olduğu yola göre yapılacaktır.

Aynı Yasanın 88.maddesi ile de su tesis ve şebekeleri için kanalizasyon harcamalarına katılmanın düzenlendiği 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2560 Sayılı İSKİ kanunun EK madde 5 uyarınca ... hakkında da uygulanması gereken Kanun olan 2560 sayılı Kanunun 2. Maddesinde de davalı idare Kanalizasyon ve içme suyu hatlarının yapımı ile ilgili her türlü yetkiyi kullanmakla görevlendirilmiş, 23. Maddesinde ise Kuruma Ücretlendirme Tarifeleri belirleme yetkisi verilmiştir.

Aynı Yasanın 88.maddesi ile de su tesis ve şebekeleri için kanalizasyon harcamalarına katılmanın düzenlendiği 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörülmüştür.

2560 Sayılı İSKİ kanunun EK madde 5 uyarınca ... hakkında da uygulanması gereken Kanun olan 2560 sayılı Kanunun 2. Maddesinde de davalı idare Kanalizasyon ve içme suyu hatlarının yapımı ile ilgili her türlü yetkiyi kullanmakla görevlendirilmiş, 23. Maddesinde ise Kuruma Ücretlendirme Tarifeleri belirleme yetkisi verilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile 2560 sayılı İSKİ Kuruluş Yasasına eklenen Ek-4 maddesi uyarınca görevli olunan hizmetlerin ifası bakımından ... kuruluş yasasının 2. Maddesinde belirlenen görev ve yetki alanı içerisindeki abonelere götürülen her türlü hizmetin güvence bedel ve yaptırımları bakımından ... Tarifeler Yönetmeliği , Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 02.12.1992 Tarih ve 474 sayılı kararıyla kabul edilmiş ve 04.01.1992 Tarihinde  Yürürlüğe girmiş , Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 14.03.2008 Tarih ve 778 sayılı kararıyla kabul edilen 39. Maddesinde taşınmaz sahiplerince taşınmazlarının faydalandıkları kanalizasyon ve su şebekelerinin harcamalarına katılma paylarının hesaplama , tahakkuk ve tahsilat usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu Tarifenin 39. Maddesinin iptali için başka bir abone tarafından Ankara 2.Vergi mahkemesinde açılan iptal davasında 02.05.2012 tarih 2011/543 E. 2011/543 K. Sayılı kararı ile bu 39. Madde iptal edilmiş ,bu kararın temyizi üzerine DANIŞTAY 9. DAİRESİ 26.11.2015 TARİH 2012/6360 E. 2016/14481 K. Sayılı kararı ile ONANMIŞ, Aynı daireye yapılan karar düzeltme başvurusu ise DANIŞTAY 9. Dairesinin 23.11.2017 Tarih E. 2016/ 15553 K. 2017/ 8514   sayılı kararı ile Reddedilmiş olup bu tarih itibariyle kesinleşmiştir.

Bu nedenle ... Tarifeler Yönetmeliğinin 39. Maddesi Vergi Mahkemesinin İptal kararının kesinleşmesine kadar yürürlükte olduğundan bu maddenin yürürlükte olduğu dönemde yapılan Ferdi abonelik başvurularında uygulanarak abonelerden ilk abonelik sırasında alınan alt yapı katkı paylarının başvuru tarihlerinde yürürlükte bulunan tarifeye göre hesaplanması , bu tarifenin 39. Maddesindeki hususlarda daha sonra yapılan değişikliklerin bu degişiklik tarihi sonrasındaki başvurularda uygulanacağına ilişkin özel Daire Kararlarıyla uygulama getirilmiştir.

Anayasa mahkemesi ve Danıştay’ ın İstikrar kazanan uygulaması da idarenin Düzenleyici işlemi niteliğinde olan Yönetmelik iptalleri halinde iptal kararının tüm kanun yollarının tüketilmesi sonrasında kesinleşmesi ile hüküm ifade edeceği kabul edilmiştir. Davaya konu ferdi abonelik ile dava Tarihi ve Özel Daire Temyiz inceleme tarihleri sırasında da henüz İptal kararının Kesinleşmesi gerçekleşmediğinden bu tarihler itibariyle yürürlükte olan Tarifenin 39.Maddesine göre hesaplama yapılarak , ferdi abonelik için yapılan başvuru sırasında davalı idareye ödenen tutarın bu olması gereken miktarla denetlenerek fazlalık varsa istirdat kararı verilmesi yönünde uygulama yapılarak abonelik başvurusu sırasında ödenen katılım bedellerinin iadesi talepli olarak açılan davalarda “ başvuru tarihine göre geçerli olan tarife hükümlerinin uygulanması gerekir “ denilerek uyuşmazlıklar sonuçlandırılmıştır.

Yerel mahkemelerin bir kısmı ise iptal edilen tarife hükmüne ilişkin iptal kararının kesinleşmesi beklenmeksizin geçmişe yürürlüklü olarak yürürlükten kalkacağından abonelik başvurusu yapılan taşınmazlar için yeni kanalizasyon ve içme suyu şebekesi yapılmış olsa bile abonelik başvurusu sırasında bu alt yapı hizmetlerine katılım payı alınmaması gerekeceğinden ödenen bu katılım paylarının iadesine karar verilen dosyalardaki kararlar Özel Daire tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda "tarifeler yönetmeliği iptal kararının kesinleşmediği, 2464 sayılı Kanun uyarınca alt yapı hizmetlerine katılımın zorunlu olduğundan dolayı katılım payı alınabileceği " gerekçesi ile bozulmuş, ilk derece mahkemelerinin önceki kararda direnmeleri üzerine bu direnme kararları Yargıtay HGK nun 06.06.2012 Tarih E. 2012/13-157 K 2012/345 ve 05.06.2015 Tarih E.2013/ 13-2333, K. 2015/1496 sayılı kararlarıyla direnme kararları Özel Dairenin bozma gerekçeleri uygun görülerek bozulmuştur.

ANAYASA MAHKEMESİ ise bir başka abone tarafından 14.08.2014 tarihli ve 2014/13241 Sayılı olarak benzer bir konuda yapılan Bireysel başvuru üzerine “... Tarifeler yönetmeliğinin 39. Maddesinin Vergi Mahkemesince verilen iptal kararı sonrasında temyiz incelemesi sonrasında bu kararın onanması ve bu onama kararı üzerine Danıştaya yapılan Karar Düzeltme başvurusunun sonuçlanmadığından iptal kararının kesinleşmeyeceğinden bu iptal kararının kesinleşmesine kadar tarifenin iptal edilen hükmünün uygulanmasına devam edilmesinin ve davacı abonenin bu iptal edilen hükme ilişkin ödenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin iadesi davasında kısmen kabul kararı verilmesi , tamamının iade edilmemesi nedeniyle mülkiyet hakkına ilişkin olarak BİREYSEL HAK İHLALİ oluşmayacağı, gibi Karar DÜZELTME yoluna davalı tarafından gidilip bu kanun yolunun henüz neticelenmediği için iptal kararının HALEN KESİNLEŞMEDİĞİNDEN idareye başvuru tarihinde de yürürlükte olan hükme göre yargı mercilerince uygulama ve değerlendirme yapılmasında HUKUKA AYKIRILIK bulunmadığı belirtilerek hak ihlaline dayalı Bireysel başvurunun açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğuna 08.12.2016 tarihinde karar verilmiştir.

... tarafından 2012 Tarihinde bu alt yapı katılım paylarının düzenlendiği Tarifenin 39. Maddesinin Vergi Mahkemesi tarafından iptali Sonrasında ; iptal kararının 20.06.2012 de tebliği üzerine ... yönetim kurulu 3194 sayılı İmar kanunun 23. Maddesi ,2464 sayılı belediye Gelirleri kanunun 87 ila 94. Maddeleri ile İçişleri bakanlığınca 21.08.1981 tarih ve 17435 sayılı RG de yayımlanarak yürürlüğe giren 2464 sayılı Belediye gelirleri kanunun Harcamalara katılma Payları ile ilgili Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik Hükümlerine göre yeniden düzenlenerek 04.07.2012 tarih 164 sayılı kararı ile “ ... GENEL MÜDÜRLÜĞÜ SU VE KANALİZASYON TESİSLERİ HARCAMALARA KATILMA PAYLARI TAHAKKUK VE TAHSİLAT UYGULAMA YÖNERGESİ yürürlüğe konulmuş 04.07.2012 tarihi sonrası ABONELİK Başvurularında bu değişen yönerge uygulanmıştır.

Sayıştay Daireler Kurulunun 21.05.2013 TARİH VE 28769 Sayılı Kararı Doğrultusunda Ankara Büyükşehir Belediye Meclisinin 16.08.2013 Tarihve 1532 Sayılı Kararı İle 1991 Tarihli Tarifeler Yönetmeliği yürürlükten kaldırılarak “Ankara Su Ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Tarifeler Ve Abone Hizmetleri Yönetmeliği “ 2013 yılında KABUL EDİLMİŞ, Bu kabul edilen son yönetmeliğin 19. Maddesinin verdiği yetkiye dayalı olarak ; ... yönetim kurulunun 05.03.2014 Tarih 70 sayılı kararı ile ... Genel Müdürlüğü İçme Ve Kullanma Suyu Ve Kanalizasyon Tesisleri Harcamalarına Katılma Payları Tahakkuk Ve Tahsilat Uygulama Yönergesi kabul edilmiş olup halen Kanal katılım ve şebeke hisse bedellerinin tesbit ve tahsilinde bu 2014 Tarihli YÖNERGE uygulanmaktadır.

Davacı abonenin başvuru Tarihindeki ... tarifeler Yönetmeliğinin 39 Maddesinde ;

Davacı abonenin başvuru Tarihindeki ... tarifeler Yönetmeliğinin 39 Maddesinde ;

“2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87. ve 88.maddeleri gereği bir programa göre yapılacak yani; içme, kullanma, endüstri suyu ve kanalizasyon yatırımları ile mevcutların genişletilmesi (tevzi), iyileştirilmesi (ıslahı) amacıyla yapılan harcamalar ve istek üzerine ... Genel Müdürlüğünce yapılacak işlerin toplam yatırım giderleri tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkullerin sahiplerinden su ve kanalizasyon tesisleri harcamalarına katılma paylarının tahsil usulü olarak :

1-YAPI RUHSATI ALINMASI SIRASINDA ; Su ve kanalizasyon şebekelerine katılma paylarının binasız arsanın vergi değeri payına isabet eden kısmı, inşaat ruhsatının alınması aşamasında avans olarak tahsil edilir.

2-FERDİ ABONELİK BAŞVURUSU SIRASINDA ; Bina tamamlandıktan sonra bağımsız bölümlere veya binanın tamamına tahsis aboneliği verilmesi sırasında arsa değeri üzerinden alınan avans düşülerek, yapı değerinin emlak vergi beyanı üzerinden ayrıca %2 oranından fazla olmamak üzere katılım payı tahsil edilir” düzenlemesini içermektedir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88 Maddelerindeki Kanal katılım payı ve Şebeke hisse bedellerinin bir kısmının bu hizmetlerden faydalanan taşınmazlardan ( sahiplerinden) alınacağı belirtilmiş ve aynı kanunun 94. Maddesine göre çıkarılan 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Harcamalara Katılma Payları İle İlgili Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin ilgili hükümlerinde de Alt yapı hizmetlerinin yeni yapımı veya ıslahı sonrası bu hizmetlerden faydalanan taşınmaz sahiplerinin bu harcamalara katılması gerektiği belirtilmiştir.

Yine 3194 sayılı İmar Kanununun 23/6 maddesinde “ Toplu mesken alanlarında, ilgili şahıs veya kurumlarca ilgili idarenin izni ile bütünü inşa ve ikmal edilen teknik altyapının iki tarafındaki diğer parsellerin sahiplerinden, kendi parsellerine isabet eden bedel alınmadıkça, kendilerine yapı ruhsatı verilmez. “ düzenlemesi mevcuttur.

Aynı Kanunun “Yapı Kullanma İzni” başlıklı 30./ maddesinin 3.fıkrasında “Bu maddeye göre verilen izin yapı sahibini kanuna, ruhsat ve eklerine riayetsizlikten doğacak mesuliyetten kurtarmayacağı gibi her türlü vergi, resim ve harç ödeme mükellefiyetinden de kurtarmaz.” hükmü yer almakta olup İskan ruhsatının alınması sonrasında daha önce aynı taşınmaz için ödenmeyen alt yapı katılım paylarının sonradan alınmasına cevaz verilmiş,

2565 Sayılı İSKİ kanunun 23. Maddesinde de (bu kanunun Ek 4. Maddesi uyarınca ... kurumunda da uygulanır )Tarife tespit esasları: