muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1349, Karar No: 2012/20157, Tarih: 12.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/1349 E.  ,  2012/20157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın alacak meselesinden çıkan tartışma sırasında ayırmaya çalışan şikayetçinin ayaklarına doğru ateş etme eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/53, Karar No: 2017/831, Tarih: 03.03.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/53 E.  ,  2017/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 26.06.2012

Hüküm : Beraat

Temyiz Eden : Cumhuriyet savcısı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/05/2013 tarihli 2012/... esas ve 2013/... sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verildiği, bu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15/06/2014 tarihli 2014...esas ve 2015/... sayılı kararı ile dosyadaki belge ve bilgilere göre; suç konusu uyuşturucu maddenin otobüsün bagajındaki 36 numaralı bagaj fişi yazılı olan poşet içerisinde ele geçirilmesi, bagaj fişi parçasının 36 numaralı koltukta oturan sanığın üzerinde bulunması, tanık olarak dinlenen otobüs muavini S.. B.. ve otobüs şoförü D.. T..'nin içinde uyuşturucu madde bulunan poşeti otobüse sanığın verdiğini söylemeleri karşısında; suç konusu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğu ve atılı suçun sabit bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet yerine beraat hükmü kurulmasının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulduğu, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 21/01/2016 tarihli 2015/... esas ve 2016/.. sayılı karar ile Dairemizin bozma kararına direnildiği, hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderildiği, 02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından 07.12.2016 tarihli 2016/... esas ve 2016/... sayılı karar ile dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

1- Dairemizin 15/06/2014 tarihli 2014/... esas ve 2015/... sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından, Gaziantep 5 Ağır Ceza Mahkemesi'nce 21/01/2016 tarihli 2015/... esas ve 2016/.. sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

./..

2- 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un Geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

03/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3265, Karar No: 2022/9301, Tarih: 24.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3265 E.  ,  2022/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM :1)İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2021 tarih ve 2021/532 Esas - 2021/692 Karar sayılı kararı ile; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 53, 58. maddeleri gereğince "6 yıl 29 ay 7 gün" hapis cezasına mahkumiyet

2)Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarih ve 2021/2408 Esas - 2022/97 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun kabulü yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-f, 87/2-b, 53, 58, 63. maddeleri gereğince "12 yıl 36 ay" hapis cezasına mahkumiyetine dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarih ve 2021/2408 Esas - 2022/97 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarih ve 2021/2408 Esas - 2022/97 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle kasten yaralama suçundan mahkumiyetine” dair hükmünde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık müdafiinin, eylemin taksirle yaralama olduğuna, raporların hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığına, sanık lehine azami oranda tahrik indirimi uygulanması gerektiğine; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılan ve sanığın olaydan bir yıl kadar önce tanışıp sevgili oldukları, bu sürede birlikte para harcayıp vakit geçirdikleri ancak bir süre sonra ayrıldıkları, sanığın aksi ispat edilemeyen aşamalardaki savunmalarına göre, katılanın 5.200 TL tutarında parasını alarak birlikte yaşadıkları evi terk etmesi üzerine sanığın müteaddit defa parasını istediği, katılan tarafın parasını vermemesi nedeniyle, olay günü sanığın, TCK'nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan kezzabı katılanın yüz bölgesine doğru atmak suretiyle katılanı İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporuna göre, yaşamı tehlikeye sokmayacak, duyularından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak ve yüzde sabit iz oluşturacak nitelikte yaralayarak atılı suçu işlediğinin anlaşıldığı olayda;

Canavarca hisle yaralama, sırf yaralamış olmak için, yaralananın acı çekmesinden zevk duymak için veya silahın tesir alanını kontrol etmek için yaralama gibi iç güdüsel tatmin amacıyla gerçekleştirilen eylemlerde söz konusu olacağından, temyize konu olayda buna benzer bir durum bulunmadığından, tayin edilen cezada TCK'nin 86/3. maddesinin "e" bendinin uygulanması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aynı maddenin "f" bendi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarih ve 2021/2408 Esas - 2022/97 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...’nin katılan ...’ın yüzüne kezzap atarak alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre ‘’hayati tehlikeye neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile geçmez, yüzde sabit ize neden olacak ve sağ göz kaybı ile duyu ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine’’ neden olacak şekilde yaraladı,

Yerel mahkemece, TCK 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 53, 58. maddeleri uygulanarak hapis cezası verildiği, kararın istinafı üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından duruşma açılarak, eski hüküm kaldırılarak TCK 86/1, 86/3-f, 87/2-b, 53, 58, 63 maddeleri uygulanarak hapis cezası verildiği,

Yargıtay 1. Ceza Dairemizin çoğunluk görüşüne göre ise, olayda silahtan sayılan kezzap yüz bölgesine atılarak işlenen suçta, ‘’canavarca hisle yaralama suçu’’ olmadığından, TCK 86/3-e yerine TCK 86/3-f maddesinin uygulanmasının doğru olmadığına ve kararın bozulmasına dair karar verilmiştir.

Çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçe ile katılmamaktayım;

Olayımızda suç tarihi 09.03.2021’dir. 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 86/3 maddesine ‘’f’’ bendi ‘’canavarca hisle’’ işlenmesi hali ağırlaştırıcı neden olarak eklenmiştir.

7242 sayılı kanunla eklenen 86/3-f bendinin madde gerekçesinde;

‘’Maddeyle, Türk Ceza Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına yeni bir bent eklemek suretiyle, suçla etkin mücadele edilmesi ve caydırıcılığın sağlanması amacıyla kasten yaralama suçunun canavarca his saiki ile (örneğin; yüze kezzap atmak suretiyle) işlenmesi, suçun nitelikli halleri arasına alınmaktadır.

7242 sayılı kanunla eklenen 86/3-f bendinin madde gerekçesinde;

‘’Maddeyle, Türk Ceza Kanununun 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasına yeni bir bent eklemek suretiyle, suçla etkin mücadele edilmesi ve caydırıcılığın sağlanması amacıyla kasten yaralama suçunun canavarca his saiki ile (örneğin; yüze kezzap atmak suretiyle) işlenmesi, suçun nitelikli halleri arasına alınmaktadır.

Ayrıca, aynı fıkraya eklenen hükümle, suçun canavarca his saikiyle işlenmesi halinde birinci veya ikinci fıkraya göre belirlenen temel cezaya uygulanacak artırım

miktarının, yarı oranı yerine bir kat olması öngörülmektedir. Belirtilmelidir ki, fıkrada yer alan diğer bentlerin yeni eklenen (f) bendiyle birlikte uygulandığı durumlarda da sadece bir kat artırım yapılacaktır. Örneğin, silahtan sayılan kezzabın yüze atılması suretiyle kasten yaralama suçunun işlenmesi halinde 86 ncı maddenin üçüncü fıkrasının hem (e) bendinin hem de teklifte eklenen (f) bendinin birlikte uygulanması söz konusu olacaktır. Bu durumda, temel ceza, daha fazla artırım öngören (f) bendi uyarınca sadece bir kat artırılacaktır. Silah sebebiyle (e) bendi uyarınca ayrıca yarı oranında artırım yapılmayacaktır. ‘’ şeklinde belirtilmiştir.

Sanığın katılanın yüzüne kezzap atarak onu yüzünde sabit iz ve sağ gözünde körlük olacak şekilde yaraladığı dikkate alındığında, sanığın eyleminde TCK 86/3-f bendinin uygulanmasının doğru olduğu nedenle,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararı doğru olduğundan kararın Onanması gerekirken, ‘’Bozulmasına’’ karar veren sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2011/9594, Karar No: 2011/13915, Tarih: 07.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9594 E.  ,  2011/13915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından davalı borçlular aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı- borçlu şirket vekilinin ve davalı -(kefil) borçlu ...'ın vaki itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş, mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye karar verilmiş, karar davalı-şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı -borçlu Şirket adına icra müdürlüğüne yapılan itiraz, vekili tarafından yapılmış, vekilin vekaletnamesini icra dosyasına sunduğu görülmüştür.

Mahkemece duruşma gün ve saatini bildirir tebligat davalı asile yapılmıştır. Borca itiraz vekil tarafından yapıldığına göre, HUMK.'nun 62. Avukatlık Kanunu'nun 41. ve Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca takibin devamı niteliğinde olan itirazın kaldırılması davasında duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın vekile yapılması gerekirken asile yapılması usulsüzdür. Bu usul eksikliği giderilmeksizin savunma hakkı kısıtlanır şekilde taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4112, Karar No: 2012/5798, Tarih: 08.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4112 E.  ,  2012/5798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, 2. derecede ipotek alacaklısı olmasına rağmen müvekkilinin ipoteği sonrasında konan işletme rehni alacaklısına pay ayrıldığını ileri sürerek, 24.12.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinde davalıya ödenmesine karar verilen 303.250,00 TL nin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayet olunan için tanzim olunan sıra ve ayrılan payın, ... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/93-947 E-K sayılı ilamı ile bu ilamın aynen infazının gerektiğine dair ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/822-861 E-K sayılı ilamlarına dayandığı, icra müdürlüğünce icra mahkemesi kararlarının infazı gerektiğinden sıra cetvelinde usulsüzlük görülmediği, mahkemece anılan ilamların izalesinin mümkün olamayacağı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1) Şikayet, sıra cetveline itiraza ilişkindir. Gerekçeye dayanak yapılan ... 2.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/93-947 E-K, ... 3.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2010/822-861 E-K sayılı dosyalarında şikayetçi taraf değildir. Hal böyle iken, mahkemece, işin esasına girilip, tarafların iddia ve savunmaları, delilleriyle değerlendirilerek, tarafların ipotek ve rehin kapsamlarının değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2) Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24397, Karar No: 2015/13354, Tarih: 10.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24397 E.  ,  2015/13354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın, TCK.nun 32/2. maddesi kapsamı anlamında akıl hastası olduğunun mahkemece kabul edilmesi karşısında, CMK.nun 150/3. madde ve fıkrası uyarınca kendisine müdafii atanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Ekspertiz raporuna göre; davaya konu gaz tabancasının 9 mm çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş olduğu, bilye, saçma tanesi gibi maddeleri ihtiva eden fişekleri istimal edebileceği olayda özel nitelikte fişek ele geç- memiş olması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka model ve üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka model ve üretim yılı itibariyle bu silahın mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip üretim şemasının temin edilmemesi halinde suça konu gaz silahının ayırıcı parçanın fotoğrafları, varsa faturası ve dosyadaki polis kriminal raporu eklenip, üretici firmadan gaz ayırıcı parçanın mevcut şekli ile imal edilip edilmediği, izne uygun imalattan sonra gaz ayırıcı parça üzerinde mermi çekirdeği geçişine imkan verecek şekilde tadilat yapılıp yapılmadığı sorulup dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline uygun şekilde bilye geçişine imkan verecek nitelikte gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak rapor ile 6136 sayılı Yasanın kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3- Dosyada mevcut 07.01.2014 tarihli Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin tek hekim adli vaka raporuna göre “Bipolar Affektif Bozukluk” tanısı ko nulan sanığın bu hastanede bulunan; hasta tabela, müşahade kağıdı, epikiriz, teşhis ve tedaviye dair tüm belgeler temin edilerek sanığın dosya suretiyle birlikte Adli Tıp Kurumu ya da en yakın ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine sevki ile TCK.nun 32/1. madde ve fıkrasındaki "suç tarihi itibari ile işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez" hükmü ile aynı maddenin 2. fık- rasındaki "birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye" ceza indirimi veya güvenlik tedbiri uygulanacağına ilişkin hüküm gözetilerek, cezai ehliyetinin belirlenmesi husu- sunda rapor aldırılmadan yetersiz tek hekim raporu ile hüküm kurulması,

4- Suça konu adli emanetin 2013/117 sırasında kayıtlı tabancanın müsa- deresi hususunda karar verilmemesi,

4- Suça konu adli emanetin 2013/117 sırasında kayıtlı tabancanın müsa- deresi hususunda karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21220, Karar No: 2015/12494, Tarih: 26.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21220 E.  ,  2015/12494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dava konusu taşınmaza yakın bulunan Kelebek Vadisinin ülkemizin jeolojik ve doğal peyzajında ender görülebilen bir yapı özelliğine sahip olduğu, 2863 sayılı Kanunun 3. maddesinin Tanımlar başlıklı (a) bendinin ikinci fıkrasına göre; tabiat varlıkları “....ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer altında, veya su altında bulunan değerlerdir.” şeklinde tanımlandığı, Kelebekler Vadisi ve bu bölgede yaşayan Arslan Kelebeği'nin de bu anlamda tabiat varlığı olduğu, aynı Kanunun 5. maddesine göre; tabiat varlıkları devlet malı niteliğindedir. 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesinin son fıkrasındaki örneklerden hareketle dava konusu taşınmazları çevresiyle birlikte bir bütün olarak ele alıp aynı kapsamda değerlendirmenin mümkün olduğu, 2863 sayılı Kanunda 22.05.2007 tarihinde 5663 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin mutlak manada birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarıyla, birinci ve ikinci derece arkeolojik olanların dışındaki taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılacağı anlamına gelmediği, Kelebekler Vadisi'ni de içine alan bu bölgede Uluslararası Doğayı Koruma Birliğince tanımlanan nesli tükenmekte olan bitki ve hayvan türlerinin yaşadığı, bu tür kültür ve tabiat varlıklarını barındıran alanlara verilen tahribatın hiçbir zaman geri dönüşü olmayacağından, söz konusu alanlardaki taşınmazların tek tek değil çevresiyle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip korunarak bir sonraki kuşaklara devredilmesi gerektiği, açıklanarak tüm bu açıklamalara göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesinin isabetsizliğine” değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Ferruh vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kesin bozmaya uyulmakla oluşan müktesep hak ihlal edilemeyeceğine

göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/248, Karar No: 2007/3047, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/248 E.  ,  2007/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı ilamda yer alan alacağa yürütülecek faizin belirlenmesi amacıyla düzenlenen bilirkişi raporunda genel bütçeye dahil borçlu için 2004 yılı yönünden Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranına göre hesaplama yapıldığı saptanmış ve mahkemece de bu rapor esas alınarak karar verildiği tespit edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 gün ve 2004/12 A. 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş ve iptal kararı 19.07.2006 tarihinde yayımlanmıştır. Uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme kuralı" uygulanamayacağı için 2004 yılı için 3095 sayılı Kanun'un 1.maddesinde öngörülen faiz oranları yerine 2004 yılı Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranına göre düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

01.01.2005 tarihinden sonrası için de o yıla ait Bütçe Kanunu'ndaki faiz uygulanamaz ise de; 2005 yılında uygulanacak %12 faiz oranına göre hesaplama yapıldığı için, hesaplamanın bu bölümü doğru olup karar 2004 yılı faiz oranı yönünden alacaklı yararına bozulmalıdır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.