muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2037, Karar No: 2014/5175, Tarih: 12.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/2037 E.  ,  2014/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/160253

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/11/2010, 2009/78 (E) ve 2010/292 (K)

NUMARASI : 2009/78 (E) ve 2010/292 (K)

SUÇ : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Aynı olayla ilgili olduğu anlaşılan Dairemizin 2013/4248 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar A.. O.., R. E. ve S.. R..'un maktül Z.. A..'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafıinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Döküm şirketinde kaçak işçi olarak çalışan ve Türkmenistan vatandaşı olan maktül Z.. A.. ve sanıklar A.. O.., R. E. ve S.. R.. ile Dairemizin 2013/4248 Esas sayılı dosyasında aynı olayın sanığı olan S. G.'in olay günü birlikte yemek yiyip alkol aldıkları sırada maktülün sümkürmesi nedeni ile sanıklar ve maktül arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanıkların maktülü darp ettikleri, daha sonra olayın yatışması nedeniyle maktülün aşağı kata indiği, lavaboya inen sanık R.'in maktülün duvar dibinde yatar vaziyette olduğunu görmesi üzerine diğer sanıklara haber verdiği, sanıkların maktülü bir kamyonete koyarak inşaat alanına bıraktıkları, inşaat alanında bırakılan maktülde otopsi raporuna göre vücudundaki ekimozların yanı sıra saçlı deri altında oksipital orta kısımda 10x8 cm.lik çapında kanamalı alan ve iki adet lineer kırık hattı ile subdural kanama bulunduğu, bu bulgulara göre maktülün ölüm nedeninin künt kafa travmasına bağlı kafatası kırığıyla birlikte beyin kanaması olduğu anlaşılmakla sanıklar A.. O.., R.E. ve S.. R.. hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde suç delillerini gizleme suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar A.. O.., R. E. ve S.. R.. müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi de gözetilmek kaydıyla, 12/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1288, Karar No: 2022/3914, Tarih: 21.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1288 E.  ,  2022/3914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 46.HUKUK DAİRESİ

DAVALILAR :

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne, deliller toplanarak esas yönünden yargılama yapılması hususunda dosyanın kararı veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararın temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıların sahibi ve donatanı oldukları Posphorus King isimli ve ... gemide baş mühendis olarak çalışmak üzere 21.06.2016 günlü gemi adamı iş akdini imzaladığını, sözleşmenin 6 aylık olduğunu, davalıların buna rağmen hiç bir sebep göstermeden 06.09.2016 günü işine son verdiklerini, bu nedenle davalılardan TBK. madde 438 gereğince 3,5 aya tekabül eden ücret alacağını ve izin ücretini(bir aylık ücret) istemek zorunluluğunun doğduğunu, toplamda 31.500 USD alacağından şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000 USD alacağının, 3095 sayılı yasa gereğince USD’ye uygulanan en yüksek yıllık mevduat faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini, alacağının temini için gemi üzerinde kanuni rehin hakkına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar vekili; ... San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne doğrudan husumetin yöneltilmesinin mümkün olmadığını, husumet itirazları saklı kalmak üzere, hizmet sözleşmesinin haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının taleplerinin sözleşmeye ve kanuna aykırı olduğunu, davacıya ödemelerinin yapıldığını, davacının her hangi bir alacağının bulunmadığını, davacının işvereni zarara uğrattığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

"İstinaf mahkemesince, HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen durumlarda, usule ilişkin hukuka aykırılık tespit edildikten sonra, sadece ilk derece mahkemesine ait kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahalline (ya da uygun görülen ilk derece mahkemesine) geri gönderilmesine karar verilmekle yetinilir. Bunun dışında bir müdahale söz konusu değildir. Bölge adliye mahkemesi böyle bir durumda kararı esas yönünden inceleyemez. Bu kararlara neden olan usule ilişkin hukuka aykırılıkların, istinaf aşamasında telafi edilemeyeceği düşünülmüş olduğundan, ilk derece mahkemesine ait kararın tümüyle kaldırılması ve (dosyanın gönderileceği ilk derecede) yeniden bir yargılama yapılması öngörülmüştür (Kurtoğlu, T; Özel Hukukta İstinaf Denetimi ve Yargılaması, Ankara 2017, s. 188)."

Bu nedenle madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde altı alt bent hâlinde sayılan hâllerde bölge adliye mahkemesinin verdiği esası incelemeden ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ve dosyanın ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesi kararları kesin olduğundan temyiz edilemez.

Öte yandan 7251 sayılı Kanun ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesine eklenen (g) bendine göre; “353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar” hakkında temyiz yoluna başvurulamayacağı açıkça hüküm altına alınmış olup, hükmün gerekçesinde de; 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren durumlarda bölge adliye mahkemesinin duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, fıkraya eklenen yeni (g) bendiyle, 353 üncü madde hükmü ile uyum sağlanarak Kanunun bütünlüğünün korunması amaçlandığı ifade edilerek 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararların kesin nitelikte olduğu vurgulanmıştır.

Burada dikkat edilmesi gereken husus, bölge adliye mahkemelerinin bu maddeye dayanarak vereceği kaldırma kararının, “esası incelemeden” ve /veya "kanunda belirtilen usule ilişkin hukuka aykırılık durumlarına ilişkin olarak verilmesi" gerektiğidir. Öyle ki bölge adliye mahkemesince kanun hükmüne aykırı olarak uyuşmazlığın esası hakkında değerlendirmeler yapılarak, işin esası incelenip kararın kaldırılması ve ilk derece mahkemesine gönderilmesi durumunda taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğup doğmadığı sorunu da gündeme gelecektir.

Bölge adliye mahkemesinin, davanın esası hakkında istinaf incelemesi yapmış olmasına rağmen HMK’nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi durumunda, bu kararın kesin olduğundan bahsedilemez. Zira, davanın esası hakkında duruşma açılmadan istinaf incelemesi yapılması halinde bölge adliye mahkemesince, HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine veya ilk derece mahkemesi kararını düzeltilerek veya yargılamadaki eksiklikler tamamlanarak yeniden esas hakkında karar verilmelidir. Bundan ayrı, bölge adliye mahkemesinin HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde altı alt bent hâlinde sayılmış olan usule ilişkin hukuka aykırılık durumlarından birisi ile ilgisi olmamasına rağmen, bu madde uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilgili ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar vermesi halinde de, kararın kesin olduğu söylenemeyecektir. Çünkü, kanun koyucu sınırlı biçimde ve istisnaî olarak saydığı hallerde, kararın kaldırılmasından sonra dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine izin vermiş olup, bu hususu 7251 sayılı Kanun ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesine eklenen (g) bendinin gerekçesinde de yeniden belirtmek suretiyle vurgulamıştır.

Aksinin kabulü halinde, karara etki eden yargılama eksikliğinin bulunduğu durumlarda hukuk yargılamasında sadece Yargıtay’a tanınan eksik inceleme ve değerlendirmeye dayalı bozma yetkisine eşdeğer bir yetkinin bölge adliye mahkemesine tanındığı sonucuna varılacaktır ki herhalde bu sonuca katılmak mümkün değildir.

Doktrinde de HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan hükmün lafzına bağlı kalınarak yorumlanması halinde, bu kararların Yargıtay'ın temyiz denetimi kapsamında incelenmesinin mümkün olmayacağı ve bu durumun da yargılamanın amacına ve yargılamaya hakim ilkelere aykırılık oluşturacağı görüşüne yer verilmiştir (Boztaş, N; İlk Derece Mahkemesi Kararlarının Eksik Tahkikat veya Gerekçesizlik Nedeniyle İstinaf Mahkemesince Kaldırılması Meselesi, ..., C. 13, S. 37, 2017/2, s. 442 vd.; Akil, C; Bir İstinaf Sebebi Olarak HMK m.353/1-a-6 Üzerine Değerlendirme, TAAD, Yıl:11, S. 38, 2019, s.13-14).

Doktrinde ayrıca; Yargıtayın böyle bir denetim yapmasının mümkün olmadığının kabulünün, bölge adliye mahkemesinin HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile ilgisi olmayan bir karar vermesi durumunda bu kararın denetlenmesinin mümkün olmamasına yol açacağı belirtilmiştir (Karaaslan, V; Kanun Yolları Sistemine Eleştirel Bir Bakış, ..., C. 15, S. 43, s. 454).

Doktrinde ayrıca; Yargıtayın böyle bir denetim yapmasının mümkün olmadığının kabulünün, bölge adliye mahkemesinin HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile ilgisi olmayan bir karar vermesi durumunda bu kararın denetlenmesinin mümkün olmamasına yol açacağı belirtilmiştir (Karaaslan, V; Kanun Yolları Sistemine Eleştirel Bir Bakış, ..., C. 15, S. 43, s. 454).

Yukarıda yapılan açıklamalar ve yer verilen yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; hizmet akdinden kaynaklanan alacak istemiyle açılan davanın görüldüğü ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin tamamının toplanarak değerlendirildiği ve davacının tecrübeli bir personel olması, davalı tarafın iddia ettiği gibi gemiye ve personele zarar verecek işleri yapmayacağı kanaati oluşması karşısında davalı tarafın tanıklarına itibar edilmeyerek davacı tanıklarının beyanlarının doğru olduğu anlaşıldığından davacının haksız olarak iş akdinin feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği, karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesince; davalıların haksız fesih yapmadıklarına dair savunmalarına esas dinlettikleri gemi çalışanlarından kaptanın açık beyanı ve talebi üzerine davacının işten çıkarıldığının anlaşılması ve cevap dilekçesi ekinde jurnal kayıtlarını yansıtan kaptan raporu ve diğer tutanakları ibraz etmiş olmaları, davalı tanıklarının bu tutanaklara paralel ifadeler vermeleri ve kaptanın önderliğinde liman başkanlığınca her sahifesi imzalanan deftere gemide olan hadiselerin de günlük olarak kayıt edileceğinin mevzuat gereği olduğundan tutanaklara geçilmiş hususların aksinin davacının gemide çalışmayan tanıklarının beyanlarına üstünlük tanınarak karar verilmesi doğru olmadığından, TBK'nın 438/2. maddesine göre geri kalan süredeki ücretin hesabı bakımından, davacının başka bir işte çalışamadığını ispatlaması gerektiği, ayrıca çalışmamaktan dolayı tasarruf ettiği yemek ücreti vs gibi bir kısım bedelin düşülüp düşülmeyeceği de tespit edilmeli gerekçesiyle HMK'nın 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendi uyarınca taraf delilleri toplanarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Diğer bir anlatımla; davada toplanan delilleri maddi vakıa ve hukuki denetim yapmak suretiyle değerlendiren bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada hukukun ve delillerin yanlış uygulandığı yönünde belirleme yapılmış olmasına rağmen, olayda uygulama yeri bulunmayan HMK'nın 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) numaralı alt bendi gereğince, usul ekonomisi ilkesine de aykırı olacak şekilde dosyanın yeniden karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/2757, Karar No: 2013/4795, Tarih: 12.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/2757 E.  ,  2013/4795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesince 31.03.2011 gün ve 2008/76-2011/140 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... geldi. Hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemi ile açılmış, ıslahla talep artırılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz harç ve masrafları yatırılmaksızın adli yardım talep edilerek temyiz edilmiştir. Dairemizce davalının adli yardım istemi reddedilerek harç ve masrafların yatırılması için dosya mahalline geri çevrilmiş, davalı, mahkemece tanınan kesin süre içinde harç ve masrafları yatırmayarak yeniden adli yardım talebinde bulunmuştur.

1-Davalı tarafından sunulan belgeler adli yardım talebinin kabulü için yeterli bulunmadığından adli yardım talebinin reddine,

2-Davalı temyiz harç ve masraflarını muhtıra tebliğine rağmen yatırmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalının temyiz talebi esastan incelenmediğinden davacı yararına duruşma vekâlet ücreti tayinine yer olmadığına, 12.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5833, Karar No: 2019/4204, Tarih: 09.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5833 E.  ,  2019/4204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/01/2018 tarihli ve 2017/428 esas, 2018/20 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 21/12/2016 tarihinde işlemiş olduğu “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 19/04/2017 tarihli ve 2017/2955 iddianame no ile; "Şüpheli hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/23416 nolu soruşturma dosyası kapsamında daha önce 28/06/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak ve kullanmak suçu nedeniyle yürütülen soruşturmada 6545 SayıIı yasa hükümleri gereğince kamu davasının ertelenmesi kararı verildiği, ancak şüphelinin eıleleme süresi içerisinde tekrar uyuşturucu madde kullanınası nedeniyle 2014/23416 nolu soruşturma dosyası kapsamında erteleme kararının kaldırıldığı ve 29/06/2015 tarihinde şüpheli hakkında kamu davası açıldığı, yargılamanın Eskişehir l0.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1129 esas nolu dava dosyasında yürütüldüğü, iddianamenin kabulü tarihinin 07/07/2015 olduğu" gerekçesi ile 5237 sayılı TCK’nın l91/1, 6, 53 Maddeleri maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

2-Yapılan yargılama sonucunda kanun yararına bozmaya konu Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/01/2018 tarihli ve 2017/428 esas, 2018/20 sayılı kararı ile; "Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/346 Esas 2017/670 Karar sayılı kararı ile sanığın ihlali bulunmadığından ve uyuşturucu madde kullanmadığından bahisle hüküm tesis edilmeksizin denetimli serbestlik kararının icrasının devamına karar verilmekle,açılmış ve verilmiş bir karardan bahsedilemeyeceğinden,sanığın eylemi tedavi ve denetimli serbestlik kararının ihlali mahiyetinde bulunduğu" gerekçesiyle "ceza verilmesine yer olmadığına, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazının devamına" karar verildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 19/01/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında "5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. Maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen ceza verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/01/2018 tarihli ve 2017/428 esas, 2018/20 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, somut olayımızda sanık hakkında 28/06/2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeni ile Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2014 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, sanığın tedavi programı sırasında 05/05/2015 ve 20/05/2015 tarihinde yapılan kontrollerde idrarında opiat (morfin) bulunduğu belirlenerek sanığın uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği belirtilerek Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 30/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 29/12/2015 tarihli iddianame ile sanığın Türk Ceza Kanunu 19l/4-c yollamasıyla Türk Ceza Kanunu l9l/l (l8/06/2014 tarih ve 6545 Sayılı Kanunu 68. Maddesi ile değişik hali) , Türk Ceza Kanunu 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı Eskişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2017 tarih 2017/346 esas 2017/670 karar sayılı ilamı ile sanığın bilinçli olarak uyuşturucu ve uyancı madde kullandığı kanıtlanamamış olması nedeni ile hüküm tesis edilmesine yer olamadığına ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devam edebilmesi için müzekkere yazılmasına karar verildiği ve kanun yararına bozmaya konu Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/01/2018 tarihli ve 2017/428 esas, 2018/20 sayılı kararı ile sanığın eylemi tedavi ve denetimli serbestlik kararının ihlali mahiyetinde bulunduğunun kabul edilmesi karşısında sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan soruşturma sonucunda karar verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlediği anlaşıldığından 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8

. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görülmüştür.

D)Karar: Açıklanan nedenlere göre;

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11/01/2018 tarihli ve 2017/428 esas, 2018/20 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 09.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.