muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12302, Karar No: 2013/25808, Tarih: 11.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12302 E.  ,  2013/25808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2009/5430, Karar No: 2009/6454, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5430 E.  ,  2009/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...-Deri San.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ... ile davalı ... ... Elektrik ....A.Ş.vek.Av.... ... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.03.2008 ... ve 335-132 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 22.01.2009 ... ve 5792-217 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18385, Karar No: 2013/7575, Tarih: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18385 E.  ,  2013/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesi mümkün olup, ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, bu konuda zabıta araştırması yaptırılıp kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19910, Karar No: 2016/5949, Tarih: 05.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/19910 E.  ,  2016/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, maluliyet durumunun tespitine, 5510 sayılı Kanun kapsamında maluliyet aylığı almaya hak kazandığına, aksi yöndeki işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının malul olduğunun ve maluliyet oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama sonucunda 14.07.2015 tarihli oturumda, tefhim edilen kısa kararda; “davanın kabulü ile, davacının yönetmeliğin 4. bölüm 12. madde (a) fıkrası gereğince çalışma gücünün % 60'ını kaybetmiş olması nedeniyle malul sayılmasının tespitine” karar verildiği, ancak UYAP ortamındaki kısa karar ile hem fiziki hem de UYAP ortamındaki gerekçeli kararın hüküm bölümünde; “davanın kabulü ile, davalı kurumun 27.11.2013 tarih fark prim borcuna ilişkin tahakkuk ettirilen 293,60 TL sigorta primi ve 9.163,02 TL gecikme zammı nedeniyle borçlu olmadığının tespitine” şeklinde dava konusu olmayan bir konu ile ilgili olarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

.../...

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

.../...

HMK.' nın 294. maddesi; “(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.(2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur. (3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. (4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. (5) Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler. (6) Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır.” şeklindedir. HMK'nın 297/2. maddesinde de taleplerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği açıkça belirtilmiştir.

Tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.' nın yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda, “davanın kabulü ile, davacının yönetmeliğin 4. bölüm 12. madde (a) fıkrası gereğince çalışma gücünün % 60'ını kaybetmiş olması nedeniyle malul sayılmasının tespitine” şeklinde karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda dava konusu olmayan bir konu ile ilgili olacak şekilde, “davanın kabulü ile, davalı kurumun 27.11.2013 tarih fark prim borcuna ilişkin tahakkuk ettirilen 293,60 TL sigorta primi ve 9.163,02 TL gecikme zammı nedeniyle borçlu olmadığının tespitine” şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1441, Karar No: 2006/2939, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1441 E.  ,  2006/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki irtifak hakkının terkini ve tescili davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 6.7.2005 gün ve 2005/2782-6914 sayılı ilamiyle bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya kapsamından kaldırılması istenen irtifak hakkının davalı şirket yararına konulduğu anlaşılmaktadır. İrtifak tesisine ilişkin işlemler tamamlanıp bu hak tapuya şerh edildiğinden, irtifak sözleşmesinin diğer yanı olan kayıt malikinin davada yer almasına gerek yoktur. Dairemizin bu yönü amaçlayan bozma kararı yanılgıya dayalı olduğundan davacı Hazinenin karar düzeltme istemi yerindedir. Ancak; yanlar arasındaki 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükmünce, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacıya işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ne var ki, bu hükümler uyarınca davacının taşınır taşınmaz mallar ve hakların devrini isteyebilmesi için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmesi gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde biteceğinden bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Fakat, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden evvel fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden önce haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri uyarınca şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiş, kararın bu kez açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir

.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden önce haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri uyarınca şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiş, kararın bu kez açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2005/2782 E. 6914 K. sayılı ve 6.7.2005 tarihli bozma kararının KALDIRILARAK, hükmün bu kez yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2667, Karar No: 2021/9033, Tarih: 21.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2667 E.  ,  2021/9033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

67 yaşındaki sanığın idaresindeki kamyonet ile saat 15:20 sıralarında, meskun mahal dışı, tek yönlü yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve yolun sağında bulunan 80 cm genişliğindeki banket üzerinde, trafik akışının ters istikametine doğru tekerlekli alışveriş sepeti ile yürümekte olan yayaya çarptığı olayda; kaza tespit tutanağına göre yolun sağında 300 cm genişliğinde yaya kaldırımı bulunduğu, ölen yayanın çarpmadan sonra 57 metre ileriye savrulduğu, kamyonetin ise çarpma noktasının 133 metre ilerisinde durduğu, sanığın şerit izleme ve değiştirme kurallarına riayet etmemek ve trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olan ve yönetmelikte gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymamak, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etme kurallarına uymadığından asli kusurlu olduğu yönündeki hükme esas alınan Adli Tıp kurumu Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı kusur raporunun tüm dosya kapsamına ve oluşa uygun olduğu görülmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ölenin kaldırımda yürümemesi nedeni ile tam kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22705, Karar No: 2010/4684, Tarih: 02.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22705 E.  ,  2010/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1.55 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13466, Karar No: 2018/7162, Tarih: 18.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13466 E.  ,  2018/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, söz konusu kasten yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddelerinde yapılan değişiklikten önce de uzlaşma kapsamında bulunduğu, mağdurun soruşturma aşamasında uzlaşma teklifini kabul etmediğini beyan ettiği, düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı ve sanık ile iştirak halinde suçu işleyen ... çocuklar hakkında yapılan yargılamada TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulandığı görülmekle doğru uygulama yapılsa silahla kasten yaralama suçunun uzlaşma hükümlerinin uygulanabileceği belirtilen ve 5271 sayılı CMK'nin 253.maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi sayılan suçlardan olmaması karşısında tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/227, Karar No: 2022/1632, Tarih: 29.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/227 E.  ,  2022/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Kadastro Mahkemesince davacılar ... ve arkadaşlarının davasının reddine, müdahil davacı ...’in dava konusu 142 ada 3 ve 4 sayılı parseller yönünden ve davacı ... ve arkadaşlarının dava konusu 231 ada 29 sayılı parsel yönünden davasının kabulüne ilişkin olarak verilen karar birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili, müdahil davacı ... vekili ve davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 438. maddesinin ikinci fıkrasında direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılması öngörülmediğinden birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Davacılar ... ve arkadaşları vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 12.11.1997 tarihli dava dilekçesinde; davalı ...’in (doğrusu ...) müvekkilleri ... ve ...’in kardeşi, diğer müvekkillerinin de amcası olduğunu, tarafların ortak murisi ...’in 1949 yılında öldüğünü, murisin ölümünden sonra terekesinin taksim edilmediğini, bu nedenle kalan taşınmazların çoğunun erkek çocuk olan ... tarafından kullanıldığını, muris ve davalının zilyetliğinin 50 yılı aşkın süredir devam ettiğini, davalı zilyetliğinin miras sebebiyle sürdüğünü, ... mahallesi ... mevkiinde doğusu:..., batısı:yol ve ..., kuzeyi:dere ve güneyi:... taşınmazları ile çevrili yaklaşık 20 dönüm miktarındaki tarla; ... mahallesi ... mevkiinde doğusu:... çayı, batısı:..., kuzeyi:... ve güneyi:dere ile çevrili yaklaşık 30 dönüm miktarındaki tarla; ... mahallesi ... mevkiinde doğusu:..., batısı:... ..., kuzeyi:yol ve güneyi:... taşınmazları ile çevrili yaklaşık 3 dönüm miktarındaki evi olan tarla; ... mevkiinde doğusu:..., batısı:dere, kuzeyi:dere ve güneyi:su arkı ile çevrili yaklaşık 16 dönüm miktarındaki tarlanın muris ...’den intikal ettiğini, zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazların murisin veraset ilamında gösterilen payları oranında müvekkilleri adına tesciline ve muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiş, 05.11.1998 tarihli celsede sehven ... olarak yazılan davalı isminin ... olarak düzeltilmesini talep etmiş, davacılar vekili 29.06.2009 tarihli dilekçesiyle; ... mevkiinde bulunan taşınmaz yönünden, 05.01.2011 tarihli dilekçesiyle de; 232 ada 41 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalarından feragat ettiğini bildirmiştir.

5. Müdahil davacı ... vekili 31.01.2011 tarihli dilekçesinde; dava konusu 4 sayılı parselin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1989/364 E., 1998/804 K. sayılı kararı ile zilyetlikten alınmış tapu kaydı bulunduğunu, diğer parsellerin de müvekkiline ait olduğunu, müvekkili ve önceki zilyetlerin 100 yılı aşkın bir süredir kullandığını, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığını ileri sürerek davaya davacı olarak katılmalarına, diğer davacıların davalarının reddine, dava konusu taşınmazların müvekkili ... adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen Davada Davacı İstemi:

Birleştirilen Davada Davacı İstemi:

6. Davacılar ... ve arkadaşları vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 12.03.2002 havale tarihli dava dilekçesinde; tescil davasına konu edilen taşınmazların müvekkilleri ve murisleri adına kayıtlı ilk geldisi 1290 tarih, defter 9, varak 18 ve 19 ile gitti kayıtları kapsamında kaldığını, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını, anılan tapuların ve geldi kayıtlarının icareteynli vakıf olup ilgili mevzuat gereği müvekkillerinin mülkiyetine geçtiğini, dava konusu taşınmazın da aynı çiftlik hududunda kalan diğer yerler gibi köylüye icara verilmek suretiyle kullanıldığını, tapu kayıtlarının muntazam intikal ve tedavül gördüğünü, 1970 yılındaki kadastro işlemleri sırasında tapu malikleri ile köylüler arasında ihtilaflar çıkması üzerine müvekkillerinin tasarruflarına kaba kuvvetle son verildiğini ileri sürerek eldeki davanın tescil davası ile birleştirilmesine, tescil davasının reddine ve davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Asıl ve Birleştirilen Davalarda Davalı Cevabı:

7. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazlardan birinin ...’e satıldığını ve onun kullanımında olduğunu, bir tanesinin ... isimli şahıstan alındığını, ... ile ilgisinin bulunmadığını, C maddesinde gösterilen taşınmazın babası tarafından oğlu ...’e evlenmesi dolayısıyla bağışlandığını, diğer taşınmazın da ... tarafından satın alındığını, hatta bu taşınmazı alabilmek için eşi ...’ya ait taşınmazın satılarak paranın denkleştirildiğini, ortada davacılar ile müşterek olan bir taşınmazın bulunmağını bildirerek davanın reddini savunmuş, 27.12.2010 tarihli beyan dilekçesiyle; dava konusu 142 ada 4 parsel sayılı taşınmazın yarısının müvekkiline ...’den kaldığını, diğer yarısının da ...’dan satın alındığını, bu durumun müvekkili ile ... arasında görülen el atmanın önlenmesine ilişkin mahkeme kararından anlaşıldığını, 4 sayılı parselin davacılar ile ilgisinin bulunmadığını bildirmiştir.

8. Davalı Hazine vekili; davacının işi ve ikametgâhının başka bir yerde bulunması nedeniyle dava konusu taşınmazlara nasıl zilyet olduğu ile dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında olan taşınmazlardan olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

9. Davalı ... Tüzel Kişiliği; usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmadığı gibi duruşmaları da takip etmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

10. ... Asliye Hukuk Mahkemesince; davalar birleştirildikten sonra, davaya konu parseller hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 5. ve 27. maddeleri gereğince görevsizlik kararı ile dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.