muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21246, Karar No: 2012/25217, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21246 E.  ,  2012/25217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2'sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) Harçlar Kanununun 1 sayılı tarifesinin nispi harç bölümünün (f) bendi uyarınca nispi harcın maktu harçtan aşağı olamayacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11663, Karar No: 2014/5111, Tarih: 16.04.2014

**6. Hukuk Dairesi         2013/11663 E.  ,  2014/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2012

NUMARASI : 2011/265-2012/495

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hasılat kirası sözleşmesi gereğince davalı kiracının işletme kârından mahsup ettiği ödemeden kiraya verenin sorumlu olmayacağından bahisle iadesi ve ayrıca kiracıya kira sözleşmesi çerçevesinde dava masrafları olarak yapılan ödemelerden de, kiraya veren sorumlu tutulmaması gerektiğinden bahisle iadesi istemidir. Mahkemece yapılan mahsubun ve davacı tarafından daha önce yapılan ödemenin sözleşmeye uygun olduğundan bahisle iadesi isteneyemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve katılma yolu ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Davalının vekalet ücretine yönelik katılma yolu ile temyiz itirazlarına gelince; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca konusu para veya para ile değerlendirilebilen davalar nisbi vekalet ücretine tabi olup, davanın kabulü halinde davacı, reddi halinde ise davalı yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilir. Olayımızda, davacı 191.020,26 TL alacağının hüküm altına alınmasına talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar karar verildiğine göre davalı yararına talep edilen değer üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde tarifenin altında kalacak şekilde 2.522,43 TL nispi vekalet ücretine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20576, Karar No: 2010/3243, Tarih: 23.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20576 E.  ,  2010/3243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-09.09.2008 tarihli gerekçeli kararın taraflara tebliğine dair dosyada bilgi ve belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise buna dair belgelerin eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması,

2-Davacı-davalı kocanın temyiz dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesi 17.11.2008 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Harca tabi olmasına karşın hacı alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434. maddesinin 2.fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir. (YİBGK. 25.01.1985 gün 5/1 sayılı) O halde harcın tamamlattırılması, harcı tamamlanmadığı taktirde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılması,

3-İncelenmesi gerekli görülen ...Aile Mahkemesinin 2008/128 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/9338, Karar No: 2020/8644, Tarih: 07.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/9338 E.  ,  2020/8644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 74. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında, bu eylemi nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandığı, dolayısı ile hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kurumunun uygulanma koşulları bulunmadığı, dosya arasına alınan İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 07.02.2012 tarihli yazısında, Fatih 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 22.06.2010 gün-2010/679 esas ve 2010/1123 sayılı kararına ilişkin "Tedavi ve Denetimli Serbestlik Tedbirinin" infazı amacıyla gönderilen çağrı yazısnın sanığa 03.01.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığının ve bunn üzerine denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığının bildirildiği anlaşılmakla, sanığın bu suçu başka bir davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Cumhuriyet Başsavcılığından ve Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra, işlemiş ise 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi; aksi halde 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

./..

./..

2-TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi nedeniyle, duruşmaya gelip bu konuda beyanda bulunması veya diyeceklerini duruşma gününe kadar yazılı olarak bildirmesi gerektiği, mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği ve diyeceklerini yazılı olarak bildirmediği takdirde tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunabileceği” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebligatı yapılmadan ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3-28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa İstanbul Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 17.09.2013 tarihli davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ... adresinde ihtarda bulunulduğu; bu davetten sonra sanığın denetime başladığı, Bakırköy Prof. DR. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 17.12.2013 tarih ve 61636 sayılı yazısı ile sanığın 20.11.2013 tarihli randevusuna gitmediğinden uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine üzerine, İstanbul Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 03.01.2014 tarihli uyarı yazısına ilişikin tebligatın, sanığın bilinen son adresi ve aynı zamanda Mernis adresi olan ... adersine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca usulsüz olarak yapılmış olması karşısında; İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün düzenlediği uyarı yazısının, 07.02.2014 tarihinde tebliğinden sonra Bakırköy Prof. DR. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 12.02.2014 tarih ve 8902 sayılı yazısı ile sanığın tedavi programına uyumsuz olduğunun bildirilmesi üzerine denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin infaz dosyasının kapatıldığının anlaşılması karşısında, bu durumun, "kendine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar" olarak kabul edilmeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

4-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir

./..

oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 07.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14451, Karar No: 2012/1282, Tarih: 17.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/14451 E.  ,  2012/1282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davalarının düşürülmesine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Halfeti Sağlık Grup Başkanlığı tarafından suç tarihinden yaklaşık 1,5 ay sonra düzenlenen 26.12.2006 tarihli raporda mağdur ... ...'nun yüzünde ... ize rastlandığının belirtilmesine rağmen Gaziantep Üniversitesi ... Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı uzmanlarınca düzenlenen 09.05.2007 tarihli adli raporda mağdurun yaralanmasının yüzde ... iz niteliğinde olmadığının belirtilmesi ve kararda bu hususun açıklanması karşısında tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak;

1-) Dosya kapsamındaki delillerden mağdur ...'in, sanığın suçta kullandığı ele geçmeyen taşla yaralandığı anlaşılmasına göre, taşın fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olduğu, eylemin TCK'nun 86/3.e maddesi kapsamında kalıp şikayete tabi olmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

2-) Kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi halinde yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılması gerekirken, yazılı şekilde sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16249, Karar No: 2020/7241, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/16249 E.  ,  2020/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” ve “Defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanık hakkında “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, suçlamaları reddederek, iş yerini kendisinin değil eşi ...'un idare ettiğini, kendisinin sadece kayden malik olduğunu, okuma yazma bilmediğini beyan etmesi ve tanık olarak dinlenen sanığın eşi ...'un ise anlatımlarında sanığın beyanlarını doğrulayarak iş yerini kendisi ile kardeşi ...'un çalıştırdığını ifade etmesi karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1-Sanıklar tarafından düzenlendiği iddia olunan kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asıllarının, kullanan şirketlerden ve vergi dairesinden de sorulmak suretiyle temin edilip dosya içerisine konulması, ... isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların sanık ve tanıklar ... ile ...’a gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanık ve tanıklar ... ile ...’a faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların tanıklar ... ile ...’a ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ya da tanıklar ... ile ... ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ve tanıklar ... ile ...'u tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Şirketi gerçekte fiilen idare eden kişinin kim olduğunun tespiti için, gerektiğinde şirketin muhasebecisinin de araştırılıp çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve şirketin beyannamelerinin kim tarafından verildiğinin de belirlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

4-Şirketi gerçekte fiilen idare eden kişinin kim olduğunun tespiti için, gerektiğinde şirketin muhasebecisinin de araştırılıp çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla beyanlarının alınması ve şirketin beyannamelerinin kim tarafından verildiğinin de belirlenmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15131, Karar No: 2015/20792, Tarih: 22.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15131 E.  ,  2015/20792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/06/2015

NUMARASI : 2014/801-2015/428

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı kızı için Ceyhan Aile Mahkemesi'nin 2008/531 esas, 2009/299 karar sayılı ilamı ile aylık 400 TL yardım nafakasına hükmedildiğini ancak davalının eğitim hayatının sona erdiğini ve kendisinin de emekli olması nedeniyle gelirinin düştüğünü belirterek, yardım nafakasının öncelikle kaldırılmasını, bu talepleri kabul edilmediği takdirde yardım nafakasının uygun bir miktara indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin halen üniversite öğrencisi olarak eğitimine devam ettiğini, davacının ekonomik durumunun kötüleştiğine ilişkin beyanlarının gerçeği yansıtmadığını, davacının diş hekimi olduğunu ve emekli olduktan sonra özel muayenehane açarak gelirini daha da artırdığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının emekli olup sağlık durumu nedeni ile serbest mesleğini kısmen icra etmekte oluşu, yine emekliliği nedeni ile döner sermayeden mahrum oluşu gözetilerek aylık 400 TL yardım nafakası miktarının dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 200 TL ye indirilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakasının kaldırılması talebine ilişkindir.

TMK.'nun 328/2.maddesinde; "Çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler",

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür",

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.