muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5208, Karar No: 2022/6109, Tarih: 17.05.2022

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 15 inci dönem TİS'in "Ağır vasıta ve iş güçlüğü tazminatı" başlıklı 99 uncu maddesinin dördüncü fıkrasında bakım tazminatından hangi iş yerlerinin ve bu işyerlerinde hangi unvanlar ile çalışan işçilerin yararlanacağının düzenlendiğini, davacıya 17 nci dönem TİS'in imza tarihi olan 13.10.2017 tarihinden önceki tarihlerde bakım tazminatı ödenmesine ilişkin bir hüküm bulunmamasına rağmen Mahkeme tarafından davanın kabulü ile bakım tazminatı ödenmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin bakım tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu.

2. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen kararlar (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 24.01.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/1824 Karar sayılı kararı; Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.06.2021 tarihli ve 2021/6568 Esas, 2021/10657 Karar sayılı kararı).

3. Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamı ve Dairemiz denetiminden geçen dava dosyalarının incelenmesi neticesinde İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıdaki başlıklarda belirtilen gerekçelerinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmış olup davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebpelerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4623, Karar No: 2020/1555, Tarih: 03.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4623 E.  ,  2020/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 33. Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 29.05.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 04.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 03/11/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 03.12.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

2- Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 04/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre; 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla sonuç ceza yönünden sanığın lehine olan kanun maddesinin uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu, bu nedenle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği halde, Mahkemece suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibarıyla sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde yer alan ceza miktarına göre temel cezanın “2 yıl hapis” olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23465, Karar No: 2013/743, Tarih: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23465 E.  ,  2013/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 107 ada 5 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın kabulüne, 108 ada 2 parsel sayılı taşınmaz bakımından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu 107 ada 5 parsel numaralı taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 5'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının..... irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2016/613, Karar No: 2016/7311, Tarih: 05.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/613 E.  ,  2016/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-Nüfus Müdürlüğü

2-...

Dava dilekçesinde, davacının baba ve eş hanesi kayıtları arasında bağ kurularak, baba hanesindeki yanlışlıkların düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacılar .....'nın evlilik ve baba hanelerindeki nüfus kayıtları arasında farklılık bulunduğunu bildirerek nüfus kayıtlarındaki farklı bilgilerin tek kayda dönüştürülmesini istemiştir. Mahkemece ....e ait davanın tefrikine karar verilmiş, davacı ... yönüyle yargılamaya devamla Gülüstan'ın baba hanesindeki .... adıyla olan mükerrer kaydının iptaline, davacının eşi hanesindeki kayıtların baba hanesine de aktarılmak suretiyle kayıtlar arasında bağ kurulmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacı ...'ın 10/02/1971 tarihinde evlenerek eşi hanesine geçtiği, bekarlık hanesinin bulunduğu yerde 1979 yılında yerel yazım yapılmış olup 02/03/1947 doğumlu ... baba hanesine 01/07/1948 doğumlu olarak ve ....ad ve soyadı ile tescil edilmiştir.

Dava yerel yazım nedeni ile aynı kişinin nüfus kayıtlarında oluşan farklı bilgilerin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının baba hanesinde mükerrer olarak kayıtlı olduğunun kabulü ile bu kaydın iptaline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin 3.satırındaki “.....” sözcüğünden sonraki ibarenin metinden çıkarılarak onun yerine "ile .....nolu ...'in aynı kişi olduğunun tespitine,....nın adının ..... 01/07/1948 olan doğum tarihinin 02/03/1947 olarak düzeltilerek davacının bekarlık hanesi ile evlilik hanesi arasında gerekli bağlantının kurulmasına” ibaresi yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7595, Karar No: 2015/8062, Tarih: 30.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7595 E.  ,  2015/8062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/263542

MAHKEMESİ : Kınık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2011

NUMARASI : 2011/35 (E) ve 2011/74 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık S.. Y.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından; sanık S.. Y..'nun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanık E.. Y.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme ile sanık S.. Y.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesi'nin hüküm tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar E.. Y.. ve S.. Y..'nun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6741, Karar No: 2018/7262, Tarih: 04.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/6741 E.  ,  2018/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 03.07.2012 tarihli duruşma tutanağında hakim...r'in, 08.10.2012 tarihli duruşma tutanağında hakim Yaşar Sarcan'ın ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı saptanmakla söz konusu imza eksikliklerinin usulüne göre tamamlanmasının ardından mahkemece yapılan yargılama sırasında suç tarihinde on beş yaşı içerisinde bulunan mağdure Merve’nin velayet hakkına sahip annesi Aysel ile babası Ferhat’ın aşamalarda beyanları alınmaksızın yargılama yapılarak yokluklarında hüküm kurulduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın davaya katılma ve hükmü temyize hakları bulunan müştekiler Aysel ile Ferhat’a usulünce tebliğiyle tebligat parçaları ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16648, Karar No: 2012/33482, Tarih: 08.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16648 E.  ,  2012/33482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre elektrik tesisatının tadilatının yapıldığı, kablolar ve sigortaların takılıp kaçak akım koruma rölesinin elektrik panosu içerisine monte edildiği, su ısıtmak için takılan şofben hattına ise uygun bir sigorta takılmadığı, direk ana hatta bağlandığı, herhangi bir kaçak akım rölesinin takılmadığı, kablo eklerinin yönetmeliğe uygun şekilde klamens içerisinde değil normal bir izolabant ile yapıldığı, bu sebeple ısınmanın fazla olduğu, yangının şofben devresinde bulunmayan herhangi bir koruma aygıtının (W–Otomat ve kaçak akım koruma rölesi) olmaması nedeniyle çıkmış olabileceğinin belirtilmesi, şofbeni bağlayan sanık ...’ın çelişkili beyanları gözetilerek sanık ...'ın olayda kusurunun bulunup bulunmadığı yönünde uzman bir heyetten rapor aldırılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; kasten işlenen suçlarda hapis cezasının kanuni sonucu olarak hükmedilen TCK.nun 53. maddesinin taksirli suçlarda uygulana- mayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11553, Karar No: 2021/15796, Tarih: 25.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11553 E.  ,  2021/15796 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.

2- İlk Derece Mahkemesi kararında zorunlu arabuluculuk giderine yönelik hatalı şekilde hüküm kurulduğu saptanmıştır.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesinin 11,12,13 ve 14. fıkraları;

“(11) Taraflardan birinin geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf, son tutanakta belirtilir ve bu taraf davada kısmen veya tamamen haklı çıksa bile yargılama giderinin tamamından sorumlu tutulur. Ayrıca bu taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilmez. Her iki tarafın da ilk toplantıya katılmaması sebebiyle sona eren arabuluculuk faaliyeti üzerine açılacak davalarda tarafların yaptıkları yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları ve sürecin sonunda anlaşamadıkları görülmektedir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda arabuluculuk masrafı hakkında, davalının genel bütçe içerisinde yer aldığı gerekçesiyle arabuluculuk masrafının tahsiline yer olmadığına karar verilmiş ise de yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca arabuluculuk giderinin yargılama gideri olduğu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yargılama giderlerinden sorumluluk başlıklı 326. maddesinin 1. fıkrasına göre yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerektiği dikkate alındığında arabuluculuk masrafına dair yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. Açıklanan husus bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, yukarıda yazılı sebepten, İlk Derece Mahkemesi kararının “Davalı bakanlığın genel bütçe içerisinde yer alması nedeniyle, 7036 sayılı Kanun'un 3/14 madde ve fıkrası gereğince Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanan arabuluculuk ücretinin davalı bakanlıktan tahsiline yer olmadığına” şeklindeki 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılarak yerine,

“4- Dava açılmadan önce yapılan 680,00 TL arabuluculuk giderinin davalıdan tahsil edilerek hazineye irat kaydına” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/886, Karar No: 2011/56, Tarih: 20.01.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/886 E.  ,  2011/56 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/07/2010

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar menfi tespit davasına ilişkin olup, belirgin biçimde dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine 20.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4785, Karar No: 2016/6317, Tarih: 26.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/4785 E.  ,  2016/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.03.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; satışın genel açık artırma suretiyle yapılması ve vekalet ücretinin taraflardan payları oranında tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucunun ikinci bendinde yer alan "açık artırma suretiyle satılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "genel açık artırma yoluyla satış suretiyle" ibaresinin, hüküm sonucunun altıncı bendinin çıkartılarak yerine "kendilerini vekille temsil ettirdiği anlaşılan taraflar lehine 1.100 TL vekalet ücreti takdiri ile taraflardan payları oranında tahsiline" ibarelerinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.