muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1550, Karar No: 2014/17048, Tarih: 22.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1550 E.  ,  2014/17048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, PTT şubesinden emekli maaşını çekip dışarı çıkan katılanın yanına koşarak gidip kendisini postane yetkililerinin gönderdiğini, postaneye vermiş olduğu kimlik fotokopisinin kabul edilmediğini, yeniden kimlik fotokopisi vermesi gerektiğini, postaneden katılana yanlışlıkla para verildiğini söylediği, katılanın cebindeki parayı çıkarıp saydıktan sonra yanlışlık olmadığını belirtmesi üzerine, sanığın telefonuyla Mehmet Bey olarak konuştuğu kişiyi arayıp telefonu katılana verdiği, telefondaki şahsın katılandan parayı sanığa vermesini istemesi üzerine katılanın 1.570 TL'yi sanığa verdiği ve kimlik fotokopisi çektirmeye gittiği, döndüğünde ise PTT'de böyle bir şahsın çalışmadığını öğrendiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2723, Karar No: 2012/4227, Tarih: 14.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2723 E.  ,  2012/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet edilenlerin alacaklarının zamanaşımına uğradığını, ilk hacze iştirak edemeyeceklerini ileri sürerek, sıra cetvelinde şikayet edilenlere ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-İcra ve İflas Kanunu'nun 142'nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. İtiraz yalnız sıraya ilişkin ise görev İcra Mahkemesi'nindir. (İİK.m.142/son). Somut olayda, şikayet edilenlerin alacaklarının zamanaşımına uğradığı iddia edilmekte olup, alacağın esasına ilişkin itiraz bulunduğundan dava genel mahkemede görülmelidir. Bu durumda, İcra Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esasa girilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10468, Karar No: 2010/14380, Tarih: 23.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10468 E.  ,  2010/14380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar 26.06.2003 tarihli dava dilekçeleri ile .Köyü 192 ada 53 parsel sayılı taşınmazın tapuda orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı olduğunu, kadastro sırasında kendi adlarına tespit gören 192 ada 50 sayılı parselin gerçek yüzölçümü 50000 m2 olmasına rağmen 36400 m2 olarak tespit ve tescil edildiğini, eksik yazılan kısmın orman parseli içinde bırakıldığını belirterek davalı taşınmazın tapu kaydının iptali için dava açmıştır. Mahkemece, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince süresi içinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde arazi kadastrosu 1993 yılında yapılmış ve 04.01.1994 tarihinde kesinleşmiştir. Yörede orman kadastrosu 1968 yılında yapılmış ve 01.02.1969 tarihinde kesinleşmiştir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 23.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24762, Karar No: 2016/3999, Tarih: 22.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24762 E.  ,  2016/3999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/44751

MAHKEMESİ : Tekirdağ ... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2012/84 (E) ve 2014/291 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edildiği ancak bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmakla bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 22.02.2016 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17223, Karar No: 2019/5018, Tarih: 17.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17223 E.  ,  2019/5018 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki fesih işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczane işlettiğini, davalı kurum ile arasında imzalanan protokol gereğince ...... hastalara da hizmet verdiğini, ......isimli hastaya ait reçete sebebiyle davalı kurum tarafından 3 ay fesih cezası uygulandığını, reçete bedellerinin tahsilinin istendiğini, işlemlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Somut olayda, davacı eczacı ile davalı Kurum arasında yapılan hizmet alım sözleşmesine aykırılık nedeniyle uygulanan cezai şart uygulanmasına ilişkin Kurum işleminin iptali talepli eldeki davaya konu uyuşmazlığın çözümünde; 818 sayılı Borçlar Kanununun 1. ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 1. ve devamı) maddelerinde düzenlenen sözleşme hükümlerinin gözetilmesi gerekmektedir. Bu durumda yukarıda sözü edilen kanun maddeleri hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemesi görevli değildir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz.

Bu yasal çerçevede; açık kanun hükmü ile iş mahkemesinde görüleceği belirtilmemiş olan sözleşme hükümlerine aykırılıktan kaynaklanan alacak davasının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 2. maddesi gereğince Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılarak sonuçlandırılması gerektiği gözetilmeksizin, davaya iş mahkemesi sıfatıyla bakılıp bu şekilde işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2338, Karar No: 2024/3942, Tarih: 11.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2338 E.  ,  2024/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1864 E., 2024/610 K.

ASIL VE BİRLEŞEN MK PAŞA 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2022/636 E.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/289 E., 2023/602 K.

1- İlk derece mahkemesince, Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dava dosyasında taraf teşkilinin sağlanması amacıyla TTK.'nın 547. maddesi uyarınca kooperatifin ihyası istemine ilişkin davada, bir kısım davalılar vekili davanın reddini istemiş, davalı Mustafakemalpaşa Ticaret Sicil Müdürlüğü temsilcisi yasal hasım olduklarından yargılama masraflarından sorumlu olmadıklarını beyan etmiş, davacı alacağının tahsili ve anılan dava dosyasında taraf teşkilinin sağlanması bakımından davalı kooperatifin yeniden ihyası ile tüzel kişilik kazanması gerektiği, bu nedenle davacı tarafın kooperatifin ihyasını talep etmekte hukuki yararı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı bir kısım davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılması ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı bir kısım davalılar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2021/541 E. sayılı dosyasında taraf teşkilinin sağlanması amacıyla TTK.'nın 547. maddesi uyarınca ihya davası açılması husunda davacının hukuki yararı bulunduğu anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz harcı davalılar tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.11.2024 gününde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17107, Karar No: 2009/19314, Tarih: 23.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17107 E.  ,  2009/19314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin bozma kararında: “Mahkemece, mera ve orman yönünden yöntemine uygun araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kural olarak orman sınırlandırmasına tabi tutulan yerlerde bir yerin orman olup olmadığı, kesinleşmiş orman kadastro haritalarının uygulanması ile belirlenir. Orman sınırlandırması yapılmamış ise orman araştırması 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine gore yapılır. Mera yönünden ise, bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera olara tahsis edilmiş olması yada taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel şekilde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılmış olmasına bağlıdır. Öte yandan yapılan zilyetlik araştırması da yetersizdir. O durumda sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için taşınmazın bulunduğu bölgede 4753 ve 5618 Sayılı Yasalar uyarınca mera tahsisinin yapılıp yapılmadığının Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünden 4342 Sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı mülki amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ise mera tahsis haritası ve eki belgeler getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köy yada köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız yerel ve uzman bilirkişi tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ve tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu durumda taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, mera tahsisi yapılmış ise tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlenerek yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle haritalar çakıştırılmak suretiyle yerine uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belirli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp, kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin geleneksel şekilde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlarla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olmadığı, sonucuna varıldığı takdirde yeterli şekilde zilyetlik araştırması yapılmalı, taşınmazın öncesinin kime ilişkin olduğu, kimden kime kaldığı, sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tutanak bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tutanak bilirkişilerinin beyanları arasındaki aykırılık giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek biçimde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 23/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9542, Karar No: 2011/10378, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9542 E.  ,  2011/10378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; anataşınmazın mantolamasının yapılması için gerekli ortak gideri ödemeyen davalı hakkında icra takibine girişildiğini, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptalini istemiş; mahkemece, kat malikleri kurulunun 23.05.2008 tarihinde yapılan toplantısında anayapının dış cephesinin mantolaması ve kazan tadilatına ilişkin kararın Kat Mülkiyeti Yasası'nın 42. maddesi uyarınca kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alınması gerekirken, bu madde hükmünün gözardı edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; kat malikleri kurulunca 23.01.2008 günü alınan kararla; anataşınmazın dış cephesinin yıpranması nedeniyle ısı ve su izolasyonu açısından mantolama işleminin yapılmasına, bu iş için oluşturulan kurulun KDV dahil 45.000 TL'ye kadar seçim yapabilmesine ve yönetici tarafından bu durumun kat maliklerine duyurulmasına (Nisan-Mayıs 2008 ayında), 23.05.2008 günü de anataşınmazın dış cephe mantolaması için ayrıca ısı firması tarafından verilen teklifin kabul edilmesine karar verilmiştir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri anataşınmazın bakımını ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Aynı maddenin ikinci fıkrasına göre de, anataşınmazın sağlamlığına zarar verecek şekilde dış cephesinin su alması veya ısı kaybının ortaya çıkması hallerinde gerekli onarım ve mantolama işinin yapılması veya eskiyen kazanın tamiri yahut değiştirilmesi için kat malikleri kurulunun toplanıp karar alması zorunlu değildir. Kat maliklerinden herhangi birinin böyle bir işin yapılmasını istemesi ona, yasa ile

2011/9542-10378

tanınmış bir hakkın ve yükümlülüğün yerine getirilmesi şeklinde değerlendirilmelidir. Yapılacak olan kazan onarımı ve mantolama işleri anataşınmazın dış cephesinden duvarın içine su almayı önlemek, nemi ortadan kaldırmak ve ısı kaybının önüne geçmek amaçlı olduğundan, burada Kat Mülkiyeti Yasası'nın 42. maddesindeki düzenlemede olduğu gibi nitelikli çoğunlukla alınacak bir karara da gerek bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı davasını kanıtlamış bulunduğundan, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5278, Karar No: 2007/9346, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5278 E.  ,  2007/9346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 11. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, işçi alacaklısı davalının sonraki tarihli haczinin önceki sıraya alındığı sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince davalı alacağının ilama bağlı işçi alacağı olduğu, İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesi gereği işçi alacaklarının birinci sırada imtiyazlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde gösterilen imtiyazlar iflas halinde düzenlenecek sıra cetvellerinde mutlak surette uygulanırsa da, haciz yolu ile düzenlenecek sıra cetvellerinde ancak aynı derecede hacze iştirak edilen (İİK.m.100) alacaklılara karşı ileri sürülebilirler. Somut olayda davalı yanın takip dayanağı ilamın alındığı dava 05.05.2003 tarihli olup, bu tarih davacı yanca girişilen icra takibinin tarihinden öncedir; bu itibarla davalı ile davacının aynı derecede hacze iştirak ettikleri anlaşılmaktadır (İİK.m.100/II). Yukarıda açıklanan ilke gereğince davalının işçi alacağından kaynaklanan imtiyazını davacıya karşı ileri sürmesi imkan dahilinde olup, sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, yazılı değişik gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün, gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26607, Karar No: 2013/19775, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/26607 E.  ,  2013/19775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ........ tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işveren vekili konumunda olup, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, kaldı ki feshin geçerli sebebe dayandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının fesih tarihinden önce temsil ve ilzam yetkisinin kaldırıldığından işveren vekili konumunda olmadığı, fesih sebebin açık ve kesin şekilde bildirilmediğinden feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

Somut olayda, dosya kapsamına göre, davacı işçinin fesih tarihi itibariyle genel müdür olarak çalıştığı, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili konumunda olup iş güvencesi kapsamı dışında kaldığı anlaşılmaktadır. Fesih tarihinden önce, 25.01.2012 tarihi itibariyle yönetim kurulu kararıyla temsil ve ilzam yetkisinin davacıdan alınarak yönetim kurulu başkanı ile ikinci başkanında toplanmış olması ve işçi işe alma ve çıkarma yetkisinin kaldırılmış olması varılan sonucu değiştirmez. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle:

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,