muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10826, Karar No: 2020/409, Tarih: 16.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/10826 E.  ,  2020/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, babası olan sanık ... tarafından kendi adına sahte yeşil kart çıkartılması üzerine, söz konusu yeşil kartla eczane gideri olarak 100,36 TL, hastane gideri olarak ise 66,96 TL olmak üzere toplam 167,32 TL tutarında sağlık harcamasında bulunarak haksız yarar sağladığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, usulsüz yeşilkart kullananlara ilişkin liste, kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, Sağlık Bakanlığı’nın 11.05.2000 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan Acil Sağlık Hizmetleri Yönetmeliği, 2008/13 sayılı Başbakanlık Genelgesi, 3816 Sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun’un 2. maddesi, 2022, 5510 ve 3816 sayılı Kanun’un 11/2. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, sosyal devlet ilkesi nedeniyle sanık ...’in sağlık giderlerinin devlet tarafından karşılanacağı, dolayısıyla adı geçen sanığa verilen sağlık hizmetinin her halükarda bedelsiz olarak verilmesi gerektiğinden kamu zararından bahsedilmeyeceği, bu itibarla sanıklara atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanıkların beraatlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin eksik incelemeye ve hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21765, Karar No: 2013/18028, Tarih: 13.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/21765 E.  ,  2013/18028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (6.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1094, Karar No: 2020/7411, Tarih: 23.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/1094 E.  ,  2020/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2006-2014 yılları arasında çalıştığı, her hangi bildirimde bulunmaksızın işe gelmemesi söylenerek iş sözleşmesinin feshedildiği, hiç bir hakkının ödenmediği, fazla çalışma ve genel tatil çalışmasının bulunduğu iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücreti ile sosyal yardım alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre kararı temyiz eden davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin davada husumeti bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6. maddesine göre bir işverenden işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur. Ancak asıl işverenin müteselsil sorumluluğu alt işverenin işçisinin asıl işverenin işyerinde özgülenmiş olarak çalıştığı süre ile sınırlıdır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden ve ihbar tazminatından son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklardan olan kullanılmayan izin ücretlerinden ve ihbar tazminatından son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya iş yerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Öte yandan enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı Yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile ... Elektrik Dağıtım A.Ş. özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davalı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, ...'deki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'ye ait olmakla birlikte, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'den ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamış ve ... Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra her biri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Somut olayda davacı, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.’nin ana işveren olduğunu ve bu sebeple diğer davalı şirket ile birlikte talep ettiği alacaklardan sorumlu olduğunu iddia etmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumu belgeleri ve hizmet döküm cetveli ile tüm dosya içeriğine göre davacı 24/08/2006-09/06/2014 tarihleri arasında değişen alt işverenlerde çalışmıştır. Davacının çalışmaları, özelleştirme kararı ile ... Elektrik Perakende Satış A.Ş. kurulup ayrı bir tüzel kişilik kazandıktan sonra işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı 24/07/2006 tarihinden sonra olup ... Elektrik Dağıtım A.Ş’nin asıl işverenliğinde geçen çalışması bulunmadığından, davalı ...Ş hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddi gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile hüküm altına alınan alacakların tamamından diğer davalı ile birlikte müteselsilen sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4977, Karar No: 2015/5693, Tarih: 22.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4977 E.  ,  2015/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2014 tarih ve 2013/257-2014/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapmakta olduğunu, bu taşımacılığı yapabilmesi için gerekli olan D2 taşıma yetki belgesinin temini amacıyla davalı şirket ile sözleşme yaptığını, sözleşme bedeli olarak davalıya 2.500,00 TL verdiğini, davalı tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, fesih sonrasında D2 yetki belgesi olmadan yaptığı yolcu taşımacılığı sırasında yapılan denetimde müvekkiline 5.230,00 TL idari para cezası kesildiğini ileri sürerek, sözleşme bedeli ve idari para cezası toplamı olmak üzere 7.730,00 TL zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, sözleşmede taraflardan birinin usulüne uygun bir fesih ihbarnamesi ile tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetme hakkının bulunduğunun düzenlendiği, davalı tarafından davacıya usulüne uygun fesih ihbarnamesi gönderildiği ve davacının haberdar olduğu, fesih ihbarından sonra D2 belgesi bulunmaması sebebiyle davacıya idari para cezası kesildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sözleşme bedelinin ve sözleşmenin feshi sebebiyle ödenen para cezasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasında akdedilen 19.04.2012 tarihli Taşıt Sözleşmesi'nin 8. maddesinde yer alan '' Tarafların tek taraflı olarak bu sözleşmeyi feshetme hakkı vardır. Taraflardan birinin usulüne uygun fesih ihbarnamesi ile bu sözleşme bitim tarihinden önce feshedilebilir'' düzenlemesi ve bu sözleşme hükmü çerçevesinde davacıya gönderilen 01.02.2013 tarihli fesih ihbarnamesi esas alınarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Yasaların ve sözleşmelerin her hükmüne uygulanması gereken TMK'nın 2. maddesine göre, herkes haklarını kullanmakta ve borçlarını ifada iyiniyet kurallarına riayetle mükellef olup, bir hakkın sırf başkasını ızrar eden kötüye kullanımını kanun himaye etmez. Uyuşmazlık konusu sözleşme maddesi, bu yasa hükmünün ışığı altında yorumlandığında maddenin davalıya keyfi olarak nitelenebilecek mutlak bir hak bahşetmediğinin kabulü gerekir.

Yasaların ve sözleşmelerin her hükmüne uygulanması gereken TMK'nın 2. maddesine göre, herkes haklarını kullanmakta ve borçlarını ifada iyiniyet kurallarına riayetle mükellef olup, bir hakkın sırf başkasını ızrar eden kötüye kullanımını kanun himaye etmez. Uyuşmazlık konusu sözleşme maddesi, bu yasa hükmünün ışığı altında yorumlandığında maddenin davalıya keyfi olarak nitelenebilecek mutlak bir hak bahşetmediğinin kabulü gerekir.

O halde, davalının fesih için bir sebep göstermesi ve bu sebebin haklı olması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, varsa davalıya fesih sebebini açıklattırmak, bunu kanıtlayıcı delillerini ibraz ettirmek, bu konuda davacının savunmasını ve mukabil delillerini toplamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmaksızın ve sözleşmenin anılan maddesi hükmüne mutlak bir anlam verilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11028, Karar No: 2021/14057, Tarih: 29.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/11028 E.  ,  2021/14057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde,davalının kendisine yapılan tüm ihtarlara rağmen imar mevzuatına, site mimari projesine aykırı şekilde ortak alana da müdahale edecek şekilde bağımsız bölümünü 2 metreye yakın şekilde büyütmek suretiyle imalat yaptığını, bu nedenlerle davanına kabulüne, davalı tarafından mimari projeye aykırı şekilde yapılan ortak alanlara tecavüz niteliğindeki müdahalenin tespiti ile ortak alana tecavüz niteliğindeki her türlü inşaatın kal'ine, müdahalenin men'ine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi 2019 /2507 E. - 2021/1443 K. sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin , istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükmüne uygun karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18734, Karar No: 2013/8865, Tarih: 19.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18734 E.  ,  2013/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu dere yatağının, öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, yöreyi bilen bilirkişi ve tarafsız tanıklardan sorularak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8374, Karar No: 2015/656, Tarih: 21.01.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/8374 E.  ,  2015/656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.07.2013 gününde verilen dilekçe ile şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacıların 1/2 oranında paydaş oldukları 63 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki 19 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının beyanlar hanesinde yer alan 17.05.2006 tarihli ve 4427 yevmiye numaralı "el değiştirmeme" şerhinin terkini istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Tapu kaydındaki şerhin kaldırılmasına ilişkin davalarda husumetin kural olarak şerh lehtarına yöneltilmesi gerekir. Kaldırılması istenilen "el değiştirmeme" şerhi ...Genel Müdürlüğünün yazıları üzerine konulduğundan şerhin lehtarı... Bakanlığıdır. Bu nedenle davacı tarafından 17.07.2013 tarihinde ilgili bakanlık aleyhine dava açılmıştır.

Nevar ki; 29.05.2009 tarihli ve 5902 sayılı ... ve ... ...Teşkilat ve Görevleri Hakkındaki Kanunun 1, 24, 25/4 ve geçici 1. maddesinin 3. bendi gereğince afet ve acil durumlar ile sivil savunmaya ilişkin hizmetleri yürütmek üzere ... bağlı (...) ... ve ...Başkanlığının kurulduğu, .... Yönetimi Genel Müdürlüğüne, ... ve ...İşleri Genel Müdürlüğüne

diğer mevzuat ve bu kanun kapsamına giren konularda yapılmış olan atıfların...ve ...Başkanlığına yapılmış sayıldığının belirtildiği, 5902 sayılı kanunun geçici 1/3. maddesinde kaldırılan birimlerce yapılmış olan iş ve işlemler sebebiyle açılmış ve açılacak davalar ve doğabilecek hukuki ihtilaflar ile ilgili işlemlerin yeni kurulacak başkanlıkça yürütüleceği belirtilmiştir.

Bu itibarla, davanın açıldığı tarih itibariyle husumetin Başbakanlığa bağlı...ve ... yöneltilmesi gerekmektedir. Ancak, davacı tarafından husumetin ... ve ... Başkanlığına yöneltilmemiş olması HMK'nın 124/3-4 maddesi çerçevesinde kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığı şeklinde değerlendirilebileceğinden ... ve ...Başkanlığının davaya katılması sağlanarak işin esası hakkında bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açılanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

21.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6571, Karar No: 2021/1061, Tarih: 03.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/6571 E.  ,  2021/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 257/2, 51/1, 3, 6 maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası, erteleme, 1 yıl denetim süresi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde İstanbul 6. İcra Dairesinde müdür yardımcısı ve icra memuru olarak görev yapan sanıkların, müştekinin maaş haczinin fekkine karar verildiği halde ilgili kuruma müzekkere yazmayarak ve fek kararından sonra dosyaya gelen kesintileri iade etmeyerek görev gereklerini yerine getirmekte ihmalkar davrandığı iddia edilen olayda;

Dosya kapsamında toplanan deliller nazara alındığında sanıkların görevi ihmal kastıyla hareket ettiklerine dair yeterli delil elde edilemediğinden beraatleri yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/156, Karar No: 2015/15009, Tarih: 21.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/156 E.  ,  2015/15009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2013/360-2014/378

Davacı K.. Ö.. vekili Avukat S.. Ş.. tarafından, davalı S.. aleyhine 03/07/2013 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, protez bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafca temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, malul gazi olan davacıya takılan spor protez bedelinin davalı kurum tarafından ödenmemesinden kaynaklanmaktadır.

Görev sorunu, öncelikle irdelenmelidir.

5510 sayılı S.. S.. ve G.. K.., 16/06/2006 tarihinde yayımlanmıştır. Kanun'un 101. maddesinde: ".. ." biçiminde düzenleme yapılmış olup; Kanun hükümlerinin yürürlük konusu ise 108. maddede gösterilmiştir. Buna göre, göreve ilişkin hüküm 2008 yılının E.. ayı başında yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Şu durumda, davaya iş mahkemesi tarafından bakılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re'sen) dikkate alınır. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmesi yerine işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.