muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2493, Karar No: 2010/6581, Tarih: 08.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2493 E.  ,  2010/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2007 gün ve 2006/543 - 2007/339 sayılı kararı onayan Daire’nin 28.09.2009 gün ve 2008/5052 - 2009/9699 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin güzellik ve bakım hizmetleri alanında faaliyet gösterdiğini, ‘MOONLIGHT’ ibaresini unvan ve marka olarak tescil ettirdiğini, aynı alanda faaliyet gösteren davalının izin almadan ve hiçbir hakkı olmadan bu ibareyi tanıtım vasıtalarında kullandığını ileri sürerek, davalının tecavüzünün durdurulmasına, giderilmesine, tabela, ilan, iş evrakı ve benzeri diğer malzemenin imha ve/veya silinmesine, markayı kullanmak yolu ile elde ettiği kazanca göre 15.000.00 YTL kazanç kaybı, 3.000.00 YTL itibar tazminatı ile 2.000.00 YTL manevi tazminatın tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı markasının Türkçe karşılığının ‘Ay Işığı’ anlamına geldiğini, tecavüz iddiasının yerinde olmadığını, tazminat istemlerinin yersiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ‘MOONLIGHT’ ibaresinin davacı adına 03,05 ve 42. sınıflar için Tescilli olduğu, davalının bu ibareyi davacının marka tescil kapsamındaki cilt bakım ve hizmetlerinde, tanıtım evrakları ve işyerinde izinsiz şekilde kullandığı, marka hakkına tecavüz ettiği, tazminat istemini kazanç kaybına dayandırdığı, daha sonra BK'nun 42 ve 43. maddelerine göre belirlenmesini istediği, bilirkişilerce davacı kazanç kaybının 12.532.00 TL olarak tespit edildiği, ancak bu kaybın tamamının davalı eyleminden kaynaklandığının kanıtlanmadığı, tazminatın markanın kullanım süresi, değeri ve tarafların ekonomik durumlarına göre tayin edildiği, markanın itibar kaybının tespit edilemediği, ayrıca manevi zararın da doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının marka hakkına tecavüzü ile kullanımının önlenmesine, tabela, ilan, iş evrakı ve benzeri diğer malzemenin imha ve/veya silinmesine, ibaresinin silinmesine ve çıkarılmasına, bunun mümkün olmaması halinde tabelaların kaldırılmasına, 7.000,00 YTL maddi ve 3.000,00 YTL manevi tazminatın tahsiline dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/735, Karar No: 2012/38769, Tarih: 20.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/735 E.  ,  2012/38769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret farkı, hafta tatili ücret farkı, ücret alacağı farkı, ikramiye farkı alacağı, sosyal yardım ile kıdem tazminatı geç ödeme alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücret farkı, hafta tatili ücret farkı, ücret, farkı, ikramiye farkı, sosyal yardım ile kıdem tazminatı geç ödeme nedeniyle faiz alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Her dava kendi içerisindeki delil durumuna göre değerlendirilir. Kesinleşmiş başkaca dosyalar davanın tarafları aynı olmadığı müddetçe kesin hüküm teşkil etmezler. Ancak kuvvetli delil olarak değerlendirilebilirler.

Davalının diğer dosyaların yargılaması aşamasında tadil protokolüne dayanmaması bir daha bu delile dayanamayacağı anlamına gelmez. Davalı hak ve borçlarını kanunun izin verdiği deliller çerçevesinde özgürce savunabilir. Yasak delillerden değilse mahkeme kararıyla yasal bir delile dayanma hakkının kısıtlanması mümkün değildir. Aksi uygulama Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi 6.maddesi ile düzenlenen adil yargılanma hakkının ihlali anlamına gelir.

Mahkemece yapılan yazışmalardan tadil protokolünün 20.12.1999 tarihinde sendikayı temsile yetkili kişilerce imzalandığının anlaşılması karşısında bağlayıcılığı nedeniyle bu doğrultuda karar verilmesi gerekirken protokole itibar edilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4399, Karar No: 2006/7975, Tarih: 11.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/4399 E.  ,  2006/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Konya İş Mahkemesi

Tarih               : 22.3.2006

Davacı  birikmiş maaşının faiz alacağının tahsiline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre taraf  vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan   temyiz itirazlarının reddine

2-Dava, davacının yaşlılık  aylıklarının geç ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının 24.1.2002 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinin reddedildiği, açılan dava sonucunda mahkemece davacının 1.2.2002 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verildiği  ve verilen kararın Yargıtay'ca onanmak suretiyle  kesinleştiği, davacının davalı Kuruma verdiği 1.4.2005 tarihli dilekçe ile  birikmiş yaşlılık aylıklarını faiziyle birlikte ödenmesini faiz ödenmemesi halinde  faiz hakkını saklı tuttuğunu bildirdiği,  davalı kurumca birikmiş aylık alacağının  27.6.2005 tarihinde ödenmesine rağmen faiz alacağının ödenmediği ve bu davanın  açıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlık, birikmiş faiz alacağının hesabında uygulanacak yasal faiz oranının belirlenmesi  noktasındadır.

Uyuşmazlık, birikmiş faiz alacağının hesabında uygulanacak yasal faiz oranının belirlenmesi  noktasındadır.

19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı  Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Mmurabaha Nizamnamesini  yürürlükten  kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş,  Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı  %50'ye  çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli  kararı ile  3095 sayılı  Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini  iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999  tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi  değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli   kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını  yasal faiz oranı olarak  belirlemiştir. Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili  Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin  ilama bağlı kararları  için 3095 sayılı Yasa'nın  1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık %2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren  aylık %1  olarak belirlenmiş, ancak  Anayasa Mahkemesince  2003 ve 2004 yılı  Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak  iptal  edilmiş,  2005  yılı Bütçe Kanunu ile  ilgili iptal başvurusu hakkında henüz karar verilmemiştir.   5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı  1.5.2005  tarihinden itibaren %12  olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren   % 9'a  yükseltilmiştir. Gerek 12. Hukuk Dairesinin oturmuş içtihatlarında  gerekse Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas  2004/628 Kararında  Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının  sadece gerel bütçeye dahil  dairelerle   katma bütçeli  idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla  sınırlı bir düzenleme getirdiği,  bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı  tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005  arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren 9  olarak uygulanması gerekir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005  arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren 9  olarak uygulanması gerekir.

İhtilaf konusu uyuşmazlıkta mahkemece hükme esas alınan  bilirkişi raporunda birikmiş faiz hesabı yapılırken faiz oranlarını yukarıda açıklandiği şekilde değil Bütçe Kanunu ile belirlenen  oranlar  esas alınmak  ve  oranlar değiştiği halde temerrüt tarihi ile  son ödeme tarihi arasındaki sürede  temerrüt  tarihindeki  oran üzerinden  hesaplama yapılmak suretiyle hesaplandığı görülmektedir.  Bu raporun hükme dayanak alınacak  içerikte  olmadığı ortadadır.

Yapılacak iş; aktüerya hesabında uzman bir bilirkişi marifetiyle faiz alacağı  hesabını yukarıda açıklanan oranlar ve esaslar dahilinde  yeniden yaptırmak  ve çıkacak  sonuca göre karar vermektir. .

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davalı vekili ile ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkını saklı tutan davacı vekilinin hukuki yararının  bulunduğunun kabulüyle  tarafların  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.7.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1388, Karar No: 2016/1795, Tarih: 22.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1388 E.  ,  2016/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, bakiye iş bedelinin tahsili için yürütülen icra takibine davalı tarafından yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemenin yetkisizliğe dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraflar arasındaki eser sözleşmesi nedeniyle bakiye iş bedelinin ödenmediğini ve .. .. Müdürlüğü’nün ..Esas sayılı dosyası ile yapılan icra takibinde borca itiraz edildiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptâline, takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiş, davalı yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuş, mahkemece verilen yetkisizlik kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı mülga BK'nın 355 ve devamı maddelerde düzenlenen ve konusu fabrika çadır eklentileri yapım işi olan eser sözleşmesine dayalı olarak bakiye iş bedelinin ödenmediği iddiasıyla yapılan takibe itiraz nedeniyle İİK 67. maddesine göre açılmış itirazın iptâli davasıdır.

6100 sayılı HMK'nın 294. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı kararında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağı belirtilmiştir. Somut olayda taraf vekillerine tefhim edilen kısa kararda yetkili mahkemenin İstanbul Ticaret Mahkemesi olduğu bildirilmesine rağmen tebliğ edilen gerekçeli kararda İstanbul Anadolu Ticaret Mahkemesi'nin yetkili olduğu belirtilmiş olup gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasında çelişki vardır. Mahkemece yapılacak iş, bozmadan sonra önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın yeni bir karar vermekten ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5201, Karar No: 2010/17643, Tarih: 05.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5201 E.  ,  2010/17643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

25/01/1985 tarih ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında:

Harca tabi olmasına karşın, mahkeme kalemince harcı hesaplanıp ilgilisinden istenmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında HUMK'nun 434/3 maddesinde öngörülen "eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın" benzetme yoluyla uygulanacağı ve bu durumda temyiz isteğinin, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı, ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteminin reddi gerekeceği hükme bağlanmıştır.

Alacaklı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 01.12.2009 tarihinde hakim havalesi yapılmış ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak bu sırada temyiz harcı alınmadığı gibi, bu giderin yatırılması yönünde alacaklı vekiline bir muhtıra da çıkarılmamıştır. Mahkemece yukarıda yazılı içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26951, Karar No: 2016/702, Tarih: 15.02.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/26951 E.  ,  2016/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma (Değişen suç vasfı nedeniyle kasten yaralama)

HÜKÜM : Sanık ... için: Beraat

Sanık ... için: Kasten yaralama suçundan mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ...'ın, yağma suçundan beraatine dair kararın yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık savunmanının temyiz isteminin beraat kararının gerekçesi dışında vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Atılı suçlardan beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5.maddesi uyarınca 2.400,00-TL vekalet ücretinin Hâzineden alınarak sanık ...'a verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ...'ın kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne dair kararın yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'ın gece vakti mağdurun işyerine gelerek 25 TL para istediği, para vermek istemeyen mağduru darp ettikten sonra dışarıya çıkıp arkadaşlarının beklemekte olduğu park halindeki otodan bir döner

bıçağı alarak, ellerinde sopa bulunan arkadaşları ile birlikte tekrar işyerine geldiği, hep birlikte mağduru darp edip işyerini dağıttıktan sonra, 2 şişe parfüm ile kasadaki yaklaşık 100 TL civarındaki parayı yağmaladıklarının anlaşılması karşısında, sanığın silahla, birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde gece vakti yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-d-h, 53, 58. maddeleri uyarınca hükümlülüğüne karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezasının infazı tamamlanıncaya kadar

2- Sanığın kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklarından kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden cezasının infazı tamamlanıncaya kadar

yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 15/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7677, Karar No: 2019/109, Tarih: 14.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/7677 E.  ,  2019/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; suça konu cüzdanın çalındığı kısmın işyerinin güvenlik kameralarının görüş alanının dışında olduğu, sanığın elinde bir cüzdanla dolaşarak cüzdanı çantasına koyduğu sırada çantasının açık olduğunun görüntülere yansıdığı, sanığın savunmasında ileri sürdüğü üzere elindeki cüzdanı kendi çantasından çıkarmış olmasının ihtimal dahilinde olduğu, dolayısıyla sanığın görüntülerdeki cüzdanın kendi cüzdanı olduğuna dair savunmasının aksinin ispatlanamadığı ve mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, açık delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4358, Karar No: 2019/4333, Tarih: 17.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4358 E.  ,  2019/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinden doğan alacağın ödenmesinin reddi işleminin iptalinin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin temlik alacaklısı olduğu ... 14. İcra Müdürlüğünün 2007/21029 E. sayılı takip dosyasında 21.11.2013 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin 8 ve 9. sırasında bulunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün cetvele yönelik şikayet yoluna başvurduğunu, şikayetinin reddedildiğini, kararın temyiz edilmesi üzerine kararın onandığını, bunun üzerine ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün karar düzeltme talebinde bulunduğunu, ... 14. İcra Müdürlüğüne satış bedelinin paylaştırılması amacıyla başvuruda bulunduklarını, 03.08.2015 tarihinde anılan mahkeme kararı kesinleşmediği gerekçesiyle başvurunun reddine karar verdiğini, satış bedeline faiz de işletilmediğini, alacaklıların mağdur olduğunu ileri sürerek ... 14. İcra Müdürlüğünün 2007/21029 E. sayılı dosyasında 03.08.2015 tarihli satış bedelinin alacaklılara ödenmesi talebinin reddine dair kararın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveline itiraz olması durumunda cetvelde hak sahibi görünen alacaklıların İİK’nın 142/a maddesi gereğince bir bankanın kesin teminat mektubunu dosyaya sunarak payına düşen bedeli alabileceği, henüz sıra cetvelinin kesinleşmediği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.