muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/12879, Karar No: 2008/3472, Tarih: 05.03.2008

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

nolu tapu kaydının Gebze Belediyesi tarafından yeniden Hazineye devir edildiği ve Hazinenin belediyeden aldığı yerleri kendi yerleri ile birleştirilerek Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda 180 parçaya ifraz ederek ... sınırlarla ifraz tapu kaytılarının oluşturduğu, bu ifraz kayıtlarından bir kısmının halen Hazine üzerinde kayıtlı olduğu, bir kısmını da birçok kişiye devir ettiği, bu durumun Ağustos 1952 tarih 87 nolu tapu kaydının iktisabında açıkça anlaşıldığı,

5) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numalarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan ... ... Mahallesi Beylik Ağılı mevkiindeki 233 Hektar 6312 m2 yüzölçümlü 321 ada 91 numaralı parsel ile 321 ada 90 ve 92 sayılı parsellere revizyon gösterilerek 321 ada 91 sayılı parsel mera niteliği ile Gebze Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

6) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

7) Beylik Dağı Devlet Ormanında 1994 yılında orman kadastro komisyonu tarafından 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma işlemleri yapıldığı ve bu ormanın, ... ... Mahallesi 321 ada 91 nolu parsel içinde kalan 1.350.590.40 m2'lik bölümünün nitelik kaybetmemesi nedeniyle önceden olduğu gibi orman sınırları içinde bıraklıdığı, aynı parselin Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile dava konusu parsel de içinde olmak üzere ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,

8) Hazine tarafından ... ... Mahallesi 321 ada 91 sayılı parsel hakkında, Gebze Belediye Başkanlığı aleyhine Asliye (3) Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davasının bu mahkemece 15.12.2006 gün 2004/260-451 sayılı kararla kabul edildiği ve 321 ada 91 sayılı parselin, orman niteliğini kaybetmeyen bölümünün orman niteliği ile 2/B madde uygulamasına konu olan bölümlerinin de 2/B madde alanı olarak Hazine adına tesciline ilişkin kararın Dairenin 05.03.2008 gün ve 2007/6370-3474 sayılı kararı ile onandığı,

9) Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan ve kadastro sırasında 11 numaralı kadastro adasında tesbitleri yapılan parsellerin, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan birçok ifraz parseli hakkında Orman Bakanlığı ve Hazine tarafından kişiler aleyhine Gebze 1, 2 ve 3 numaralı Asliye Hukuk Mahkemelerinde birçok tapu iptali ve tescil davası açıldığı, bu davaların bir kısmının sonuçlandığı bir kısmının halen devam ettiği,

10) Çekişmeli parselin ... ... Mahallesi 11 ada 4 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturulduğu ve 11 ada 4 sayılı paresilin de Ağustos 1952 tarih 100 nolu ifraz tapusunun revizyon görmesi sonucu Belediye adına tapuya tescil edildiği, 11 ada 4 sayılı parselin 1944 yılında kesinleşen orman sınırları içinde iken 1970 yılında kadastroca oluşturulan tapu kaydının (hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından ve 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki "iskan süretiyle" verilen yerler hükmünün Anayasa Mahkemesinin 13/06/1989 gün ve 1988/35-13 sayılı kararı ile iptal edildiği, bu nedenle taşınmaz orman sınırı içinde iken 2510 Sayılı İskan Yasasına göre oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği) Hukuk Genel kurulunun 19/02/2003 gün ve 2003/20-120-90 sayılı kararında belirtildiği gibi yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve Hazine tarafından bir süreye bağlı olmaksızın her zaman tapunun iptalinin istenebileceği, Orman İdaresince geçersiz olan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek taşınmazın 1994 yılında 6831 Sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, bu nedenlerle Hazinenin davasının kabulü ile 2/B sahası olarak tesciline karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 05/03/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7932, Karar No: 2023/6208, Tarih: 14.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/7932 E.  ,  2023/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/861 E., 2023/315 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Dava zamanaşımının dolması nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine ilişkin

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyize hakkı bulunduğu anlaşılmıştır.

Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2012/451 Esas, 2014/133 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...'nun ise mahkûmiyetine dair karar verildiği, sanık ... hakkındaki kararın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından, sanık ... hakkındaki kararın ise sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.03.2021 tarihli ve 2018/15484 Esas, 2021/5147 Karar sayılı ilâm ile; sanık ... hakkındaki hükmün itiraz yasa yoluna tabi olması nedeniyle incelenmeksizin iadesi için dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, sanık ... hakkındaki kararın ise bozulmasına karar verildiği, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2014 tarihli ve 2014/415 Değişik iş sayılı kararı ile yapılan itirazın reddine karar verilmesi üzerine de sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının

kesinleştiği gözetilerek, temyiz incelemesine konu Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli kararında sanık ... hakkında verilen beraat kararı yok hükmünde sayılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ...'ya yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmak suretiyle sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Dava konusu eşyanın müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesinin mümkün olduğu anlaşılmıştır.

I. GEREKÇE

Dava konusu eşyanın müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesinin mümkün olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ...'nun yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.02.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş sanık ... hakkında düşme kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Polatlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.02.2023 tarihli ve 2021/861 Esas, 2023/315 Karar sayılı kararında suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22530, Karar No: 2022/5534, Tarih: 23.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22530 E.  ,  2022/5534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.04.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 07.01.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın belediye otobüs durağında bankta yanında oturan müştekinin çantasını alıp kaçması şeklindeki eylemine uyan TCK'nın 142/1-c, 168/1. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.05.2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25219, Karar No: 2020/9882, Tarih: 30.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/25219 E.  ,  2020/9882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Konusu kalmayan dava hakkında hüküm tesisine yer olmadığına dair karar, usule ilişkin nihai karar niteliğinde olup maktu karar ve ilam harcına tabidir. Mahkemece bu duruma dikkat edilmemesi hatalı ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın 2 numaralı hüküm fıkrasının tamamen çıkartılarak yerine “Alınması gereken 29.20 TL karar ve ilam harcının peşin alınan 376.42TL harçtan mahsubu ile bakiye 347.22 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine” olarak yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10784, Karar No: 2018/9223, Tarih: 19.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/10784 E.  ,  2018/9223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarından: Beraat

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan: Mahkumiyet

Defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan: hükmün açıklanmasının geri bırakılması

A) Sanık hakkında defter ve belgeleri ibraz etmeme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olduğundan katılan vekilinin temyiz talebinin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının merciince karara bağlanmak üzere mahalline İADESİNE,

B) Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, CMK'nin 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatleri gerektiği Mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın,... Teknik Hırdavat isimli iş yerinin sorumlu müdürü ve yetkilisi olduğunu, işletmeciliğini amcasının oğlu ...'ın yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

2- ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması, dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilmesi,

4- Faturalardaki yazı imzaların sanığa ve ...’a ait olmadığının saptanması halinde; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Kabule göre; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2768, Karar No: 2014/5323, Tarih: 02.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2768 E.  ,  2014/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/06/2012

NUMARASI : 2011/739-2012/411

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARG I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı kurum tarafından 570,00 TL kaçak tahakkuk ve 42 655,10 TL kaçak ek tahakkuku yapıldığını, ancak yapılan işlemin mevzuata uygun olmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 09.10.2010 ve 17.08.2011 tarihli kaçak tespit tutanakları ile davacının kaçak kullanımının sabit olduğu ve hesaplamanın Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğine uygun olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK m.297/2 hükmüne göre, “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Ayrıca, dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi her hangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerekçeli kararın da kısa karara uygun düzenlenmesi zorunludur.

Somut olayda, mahkemece, kısa kararda "Bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne" denilmekle yetinilmiş olup, bu durum yukarıda belirtilen HMK m.297/2 hükmüne aykırılık teşkil ettiği gibi gerekçeli kararda "davacının davalı kuruma 10009023300 nolu elektrik aboneliğinden dolayı 42 660,10 TL'lik borcunun bulunmadığının tespitine" ifadeleri ilave edilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Ayrıca, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3792, Karar No: 2009/5501, Tarih: 11.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/3792 E.  ,  2009/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MENDERES ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/322 Değişik İş sayılı tespit dosyasında belirlenen tescil harici bırakılan taşınmaza, davalının bahçe ve bina yapmak suretiyle müdahalede bulunup taşınmazı kullandığını, taşınmazın ekonomik yarar sağlamasının olanaklı olduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesine, muhdesatların yıkımına ve tescil harici taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, imar affı başvurusunda bulunulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dere yatağı olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı anlaşılan çekişmeli taşınmaza davalının ağaç dikmek, ev ve işyeri yapmak yoluyla, yasal dayanağı bulunmaksızın, müdahale ettiğinin belirlendiği gerekçesiyle elatmanın önlenmesi ve yıkım istekli davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, el atmanın önlenmesi ve yıkım ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi hükmü uyarınca tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabulüne karar verilmiş olup, dosya içeriği ve toplanan delillere ve hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye göre yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Öyleyse, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı Hazine’nin temyiz itirazlarına gelince; davada el atmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin yanında tescil isteminde de bulunulmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 18/1 maddesi hükmünde, hakkında özel sicil oluşturulabilecek yerler ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerin Hazine adına tespit ve tescil edileceği hükmü öngörülmüştür. Mahkeme gerekçesinde de kabul edildiği üzere kadastro sırasında dere yatağı olması nedeniyle taşınmazın tescil harici bırakılmasına karşın, davalının bu yeri temizleyerek üzerine ağaç dikmek ev ve işyeri yapmak suretiyle zilyet ettiği belirlenmiştir.

O halde anılan bu yerin 3402 Sayılı Yasanın 18/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının mahkemece değerlendirilmek suretiyle tescil isteği yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken,  bu yönden bir karar verilmemiş olması isabetsizdir.

Davacı Hazine’nin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.