muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20989, Karar No: 2015/10112, Tarih: 02.06.2015

15.04.2004 tarihli tespit raporunda; elektrik dağıtım şirketinin, yangından önce aralık ayı içinde bakım çalışmaları nedeniyle uzun süreli kesintiler yaptığı, kesintilerin mesai saat ve günlerinde yapıldığı, bu şekilde dükkan sahiplerinin mağdur edildiği, çalışmalar sırasında duyarlı bir tavır gösterilip, dükkan sahiplerinin önceden bilgilendirilmediği, olayda elektrik dağıtım şirketinin %20 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiştir.

Eldeki dosyanın yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporunda; çarşının bulunduğu sokak ve muhite yeterli, düzenli ve devamlı enerji sağlanması gerektiği, elektrik dağıtım şirketinin bu yükümlülüğünü ihmal ederek çarşıdaki kiracıları bireysel olarak jeneratör kullanmak mecburiyetinde bıraktığı için %20 oranında kusurlu olduğu bildirilmiştir.

Davalı vekili, yangının elektrik kesintisiyle çıkmadığını, elektriklerin kesik oluşu olgusu ile yangının çıkması arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını ileri sürerek rapora itiraz etmiştir.

Ek bilirkişi raporunda; elektrik kesintisinin olmaması halinde jeneratörün devreye sokulmayacağını, yangın çıkan mahallin gece gündüz ticari faaliyetin sürdüğü bir yer olduğu, ticari faaliyette gerek imalat gerekse aydınlanma yönünden elektriğin öneminin çok büyük olduğunu, davalı elektrik dağıtım şirketinin tekel konumunda olup, davacı şirketin başka bir yerden elektrik temin etmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla davalının sürekli ve kesintisiz elektrik temin etme zorunluluğu bulunduğu, bu sorumluluğunu yerine getirmemesi veya getirememesi halinde sonucu itibariyle doğan zarardan sorumlu olacağını, kaldı ki modern çarşıda elektrik kesintisinin normalin çok üzerinde yapıldığı, bunun da esnafa bireysel olarak jeneratör kullanmaya yönelttiği belirtilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, yangının çıktığı 24.12.2003 tarihinden önce 07.12.2003 tarihi ile 23.12.2003 tarihleri arasında çarşının sekiz kez elektriğinin kesildiği, 07.12.2003 ve 14.12.2003 tarihlerindeki kesintilerin sabah 06.00'da başlayıp, öğlenden sonra 14.00'e kadar sürdüğü, 16.12.2003 tarihindeki kesintinin, sabah 11.00'de başlayıp, akşam 17.40'a kadar devam ettiği, kesintilerin mesai saatleri içinde ve uzun süreli olduğu, dördünün arızadan kaynaklandığı, dördünün proğramlı kesinti olduğu anlaşılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 1/1.maddesinde kanunun amacı; elektriğin yeterli, kaliteli, sürekli, düşük maliyetli ve çevreyle uyumlu bir şekilde tüketicilerin kullanımına sunulması için, rekabet ortamında özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösterebilecek, mali açıdan güçlü, istikrarlı ve şeffaf bir elektrik enerjisi piyasasının oluşturulması ve bu piyasada bağımsız bir düzenleme ve denetimin sağlanması olarak tanımlanmıştır. Davalı elektrik dağıtım şirketi, elektriği abonelerine, yeterli, kaliteli ve sürekli şekilde vermemiştir.

O halde mahkemece; davaya konu yangınla ilgili ceza yargılaması sırasında alınan bilirkişi raporları, emsal nitelikteki kesinleşmiş kararlardaki raporlar birlikte değerlendirmek suretiyle öncelikle taraf sıfatının Bedaş'a mı yoksa Tedaş'a mı ait olduğu belirlenip, ardından ilgili elektrik dağıtım şirketinin sorumluluğu cihetine gidilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı gerekçelerle, davalı elektrik dağıtım şirketi yönünden davanın reddi cihetine gidilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/985, Karar No: 2011/1632, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/985 E.  ,  2011/1632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 sayılı kanuna muhalefet

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Prestij Estetik Güzellik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

./..

-2-

T.C.

YARGITAY

15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Bozmayı gerektirmiş sanık ve sanık şirket müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1607, Karar No: 2021/2246, Tarih: 14.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1607 E.  ,  2021/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Bakırköy 5. İcra Müdürlüğünün 2013/4318 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 27.05.2014 tarihli sıra cetvelinde 1. ve 2. sıralarda yer alan davalılara ait alacakların muvazaalı şekilde oluşturulmuş olduklarını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalı alacaklarının esasına itiraz etmiştir.

Davalı....Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekili, davalı alacağının gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..... Matbaacılık ve Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karar üzerine, davalı ....... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekilince yapılan istinaf başvurusu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, bononun alacağın varlığını ispatlamaya yeterli olmadığı, üçüncü kişiler bakımından ispat vasıtası olarak kabul edilemeyeceği, davalının alacağının varlığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, esastan reddedilmiştir.

Kararı, davalı ...... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ..... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Kararı, davalı ...... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ..... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. İlk derece mahkemesi kararında, bu ilkeye aykırı biçimde, davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmesi doğru olmamış ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi hükmünün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı .... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, ilk derece mahkemesi kararının “HÜKÜM” bölümünün 2. bendinde yer alan "sıra" kelimesinden sonra gelmek üzere "cetvelinde yer alan davalı ... Plastik San. Tic. Ltd. Şti. alacağının muvazaalı olduğunun tespitine, cetvelde davalıya ayrılan payın, işbu hüküm fıkrasının 5. bendinde yer alan yargılama giderleri ile 6. bendinde yer alan vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesine, artan para bulunması halinde davalının alacaklı bulunduğu icra dosyasına tahsisine" ibarelerinin yazılması suretiyle, ilk derece mahkemesi hükmünün, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca, re'sen DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden ....ne iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5633, Karar No: 2012/2873, Tarih: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5633 E.  ,  2012/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve mala zarar verme

HÜKÜM : TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası gereğince hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14628, Karar No: 2015/28705, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/14628 E.  ,  2015/28705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/223248

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2010

NUMARASI : 2009/1228 (E) ve 2010/672 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık A.. S..'ın tehdit ve yaralama sanık S.. D..'ın tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik, katılan G.. K..'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar A.. S.. ve S.. D.. hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle, TCK'nın 129/3.maddesi gereğince sanıklar hakkında, CMK'nın 223/4. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına yerine ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan G.. K..'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye uygun olarak, karardan ''ceza vermekten vazgeçilmesine'' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''CMK'nın 223/4 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına'' ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin, bu bağlamda ONANMASINA, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15603, Karar No: 2020/7643, Tarih: 23.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15603 E.  ,  2020/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmamasına yönelik olduğu, bu nedenle 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıkların temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

...Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20/05/2014 tarih ve 2014/18614 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçla ilgili olarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Tebliğnamede, sanıklar hakkında vergi usul kanununa muhalefet suçundan başka davaların da olduğu ve bu dosya ile birleştirilmesi gerektiğinden bahsedilmiş ise de; UYAP’tan yapılan araştırmada, söz konusu dosyaların farklı mükellefiyetlere ilişkin olduğu ve farklı mükellefiyetlere ilişkin sahte fatura düzenleme eylemlerinin ayrı suçları oluşturacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıklar hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanıkların suçlamaları kabul etmediklerini, herhangi bir ticari faaliyette bulunmadıklarını ve fatura düzenlemediklerini savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından,

1- Sahte olduğu iddia edilen faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ya da ...’e veya da ...’a ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekilme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- Tanıkların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

4- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11035, Karar No: 2017/774, Tarih: 13.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/11035 E.  ,  2017/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/10/2015 tarih ve 2015/185-2015/387 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın müşterisi olan davalının, müvekkili ile İlçe Emniyet Müdürlüğü arasında akdedilen maaş ödeme protokolü uyarınca promosyon ödenmesi gerektiği iddiası ile Tüketici Hakem Heyeti'ne başvurarak 593, 17 TL tutarındaki promosyonun ödenmesini talep ettiğini, kurum ile yapılan maaş ödeme sözleşmesi kapsamında kalan işlemin tüketici işlemi niteliğinde olmadığını, sözleşmede tek kalemde belli bir bütçenin kuruma ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşme ile öngörülen promosyon tutarını kurum hesabına aktardığını davalının promosyon ödemesi için kurumuna başvurması gerektiğini, müvekkilinin yeni atanan personel için ilave bütçe ödeme yükümlülüğünün bulunmadığını, uyuşmazlığın çözümü için tüketici hakem heyetine başvuruda bulunulamayacağını ileri sürerek, ... Tüketici Hakem Heyeti Kararı’nın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, kurum ile banka arasında akdedilen sözleşme hükümlerinin sonradan atanan personel için de uygulanacağının kararlaştırıldığını, davacının iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının ... Emniyet Müdürlüğünde göreve başladığı, banka ile ilgili kurum arasında imzalanan sözleşme gereğince davacı bankanın davalıya promosyon ödemesi gerektiği bu haliyle tüketici hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; bu karar aleyhine Adalet Bakanlığı’nın yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur.

Dava, Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava dışı ... İlçe Emniyet Müdürlüğü ile davacı Banka arasında düzenlenen 30.07.2012 tarihli maaş ödeme sözleşmesinin 13/f maddesinde "Personel tarafından bütçeden şahsına isabet eden meblağın geç/eksik/hiç ödenmemiş olması veya sair sebepler ile yöneltilebilecek tüm ihtilaf ve taleplerin muhatabının kurum olacağı, Bankanın, Kurum'a yeni alınan/atanan personellere ilave bütçe ödeme yükümlülüğünün olmadığı, talimata istinaden yapılacak bütçe ödemelerinden dolayı Bankanın hiçbir sorumluluğunun bulunmadığı" hususu düzenlenmiştir.

Davalı polis memuru, sözleşmenin yürürlük dönemi içerisinde 06.09.2013 tarihinde ... Emniyet Müdürlüğünde göreve başlamış, Türk Borçlar Kanunun 129. maddesinde ifade edilen "üçüncü kişi yararına eksik sözleşme" hükümlerine dayanarak davacı Bankadan promosyon talebinde bulunmuş olup, sözleşmenin 13/f maddesi açık hükmüne göre davalı polis memurunun bu konudaki talebinin muhatabı çalıştığı kurum olduğundan, davalının davacı bankadan promosyon isteminde bulunması mümkün değildir. Mahkemece, 30.07.2012 tarihli maaş ödeme sözleşmesi hükümlerine aykırı tesis edilen Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu konuda davacı Banka tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi yürürlükteki hukuka aykırı görüldüğünden yazılı emir isteğinin kabulü ile hükmün kanun yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6100 sayılı HMK'nın 363. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gereğinin yapılması için karar örneği ve dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

17.02.2017 M/A
Yargıtay — Esas No: 2017/6822, Karar No: 2017/4549, Tarih: 18.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6822 E.  ,  2017/4549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davacı vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 gün ve 2014/14308 - 17860 sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz eden davacı velilinin temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyeceğini belirterek adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 gün ve 2014/14308 - 17860 sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davacı vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek, sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş, bu karara davacı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin kararında belirtildiği gibi davacının yatırması gereken temyiz harç masrafının miktarı da dikkate alındığında adli yardım talebinin kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 18/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.