muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/148, Karar No: 2010/2802, Tarih: 27.05.2010

Diğer yönden; taşınmazın çevresinde bulunan 3, 4, 108, 117, 119 ve 120 parsellere ait tapu kayıtları, kadastro tutanakları ile varsa dayanak belgeleri getirtilerek taşınmaz başında uygulanmamış, taşınmazın niteliği hususundaki duraksama usulüne uygun olarak giderilmemiştir.

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesi ile ilgilidir. Başka bir ifade ile dava konusu taşınmazın öncesinin orta malı mera, yayla veya yaylak niteliğindeki yerlerden olup olmadığı hususunun araştırılması ile ilgilidir. Bir yerin öncesinin veya hâlihazır durumunun tahsisli veya kadim mera, yayla veya yaylak olup olmadığı ayrı usul ve şekilde araştırılmaya tabidir. Zira tahsisli ve kadim mera, yayla ve yaylakların oluşumu itibariyle farklılıkları vardır. Tahsisli mera, yayla ve yaylaklar, yetkili merciler tarafından kamunun yararlanmasına ayrılmak suretiyle ve tahsis yoluyla oluştuğu halde, kadim mera yaylak başlangıcı bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel olarak o yer halkının yararlanması suretiyle kamu malı niteliğini kazanırlar. Yargıtay HGK’nun 30.10.1991 tarih 1991/8-427-544 ve 3.5.1995 tarih ve 1995/17-149-502 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi bir yerin yetkili bir merci tarafından mera, yayla ve yaylak olarak tahsis edilmesi, evveliyatı itibariyle o yerin mutlak surette mera, yayla ve yaylak olarak kabulüne yeterli olmadığı gibi zilyetlikle iktisap iddiasının dinlenmesine de engel değildir. Ne var ki, yetkili merci tarafından bir yerin anılan nitelikte tahsisinin yapılmış olması durumunda gerçek kişinin o yerdeki zilyetliği sona ereceğinden mera, yayla ve yaylak olarak tahsisin yapıldığı tarih itibariyle kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının saptanması gerekir. Taşınmazın tahsis yoluyla değil de kadim mera, yayla ve yaylak olduğunun anlaşılması halinde ise hiçbir şekilde kazandırıcı zamanaşımı yoluyla iktisabı mümkün değildir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş; tahsisli veya kadim mera, yayla veya yaylak olup olmadığının usulüne uygun şekilde araştırılmasıdır.

Taşınmazın tahsisli mera, yayla ve yaylak yerlerden olup olmadığı hususu araştırılırken, öncelikle bu yere ilişkin bir tahsisin bulunup bulunmadığının İl Özel İdaresi ile Tarım Müdürlüğü veya Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünden sorulması, varsa mera, yayla ve yaylak yerlere ait norm kararı ile tahsis tutanağı ve paftası getirtilerek nizalı taşınmazın bu belgeler kapsamında kalıp kalmadığı, mera norm kararına göre tahsis edilen meranın menşei norm kararından araştırılarak tahsisin mevcut kadim meradan mı, yoksa 4753 sayılı Kanunun 8.maddesine göre Bakanlık emrine geçen yerlerden mi yapıldığının tahkik ve tespit edilmesi gerekir. Taşınmazın öncesinin kadim mera, yayla ve yaylak niteliğindeki yerlerden olup olmadığı hususu araştırılırken yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına göre, mera, yaylak ya da yayladan yararı bulunmayan komşu köylerden seçilecek yaşlı ve yansız yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258.maddesi uyarınca usulüne uygun davet edilerek aynı kanunun 259. maddesi uyarınca taşınmaz başında yeniden keşif yapılmak suretiyle dinlenmeleri, bu kişilerin bilgi ve anlatımlarına göre teknik ve ziraat yüksek mühendisi bilirkişiden denetime açık rapor ve ölçekli kroki alınması, davacının zilyetliğinin ekonomik amacına uygun olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, toprak tevzi komisyonu veya kadastroca işlem gören yerlerde komşu parsellere ait tutanak ve dayanağı belgeler getirtilerek dava konusu taşınmaz yönünün ne ve kim okuduğunun belirlenmesi, nizalı taşınmaz ve çevreleyen komşu taşınmazın mera, yayla ve yaylak niteliğindeki yerlerden olup olmadığı araştırılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken usulüne uygun şekilde mera, yayla ve yaylak araştırması yapılmadan yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10709, Karar No: 2021/5445, Tarih: 05.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10709 E.  ,  2021/5445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Taksirle yaralama, suç üstlenme

Hüküm : 1- TCK'nın 270/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 89/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 23:00 sıralarında sanık ...’in sevk ve idaresindeki otomobili ile seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, kendisi ile aynı istikamette ve kendi geliş istikametlerine hitaben kırmızı ışık yanması sebebiyle duraklamakta olan araçlara arkadan çarparak zincirleme kazaya sebebiyet verdiği olayda, aşamalarda dinlenen tanık beyanlarından da anlaşılacağı üzere ayakta duramayacak derecede alkollü olan sanığın, korkarak olay yerinden kaçtığı, kazayı işyerinde çalışanı olan ...’ın üstlendiği, arkadan çarpma kuralını ihlalle kazanın oluşumuna asli ve tam kusurlu olarak sebebiyet veren sürücünün tespiti amacıyla, sanık ile katılanlar ve tanıkların emniyette yapılan yüzleştirilmesinde, 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması ile neticelenen kazanın failinin sanık olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla,

1- Taksirle yaralama suçu bakımından yapılan temyiz incelemeside;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Kazadan sonra olay yerinden ayrıldığı için ölçüm yapılamamış ise de, tanıkların beyanına göre ayakta duramayacak derecede alkollü olduğu da dikkate alındığında, sanık hakkında bilinçle taksir hükmünün uygulanmaması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMK’nın 307/son. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına,

2- Suç üstlenme suçu bakımından yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığın gerçeğe aykırı olarak kendisinin işlediği suçu, işyerinde çalışanı olan ...’ın işlediğini bildirerek, üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 05.07.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5991, Karar No: 2019/2650, Tarih: 13.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/5991 E.  ,  2019/2650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil, Men'i Müdahale Ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un değişik 432. maddesi hükmüne göre temyiz süresi 15(onbeş) gündür. Aynı Kanun'un 434. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre, temyiz isteği harca tabi değilse dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır hükmü yer almaktadır. Somut olayda, Mahkemece verilen gerekçeli karar Tebligat Kanunu'na uygun bir biçimde davacı ... vekiline 24.01.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı ... tarafından verilen temyiz dilekçesi 24.03.2008 tarihinde havale edilmiş, temyiz defterine de 24.03.2008 tarihinde kaydı yapılmıştır. Hükmün tebliğ tarihi ile temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği tarihe kadar onbeş günlük temyiz süresi geçmiş bulunmaktadır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemi geçersiz olacaktır. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1834, Karar No: 2013/14517, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1834 E.  ,  2013/14517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Katılan vekilinin sanık ... hakkında 29.04.2009 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiğini açıkça belirtmiş olduğundan 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi uyarınca mağdurun katılan sıfatı düşeceğinden, katılan vekilinin bu sanık yönünden temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın %99 ortağı olduğu halde yetkilisi olmadığı şirket adına katılanla ilaç satımı hususunda şözleşme yapıp karşılık olarak çek aldıktan kısa süre sonra şirketi devredip ... Ecza deposu adını alan yeni şirketede ortak ve yetkili olduğu halde katılana ait ilaçları vermeyip çekleri icra takibine konu ederek dolandırıcılık suçunu işlediği belirtilen olayda;

Katılanla sanık arasında ilaç alımı sözleşmesi bulunduğu sözkonusu çeklerin ilaç alımı karşılığında verildiği sözleşmeye kaydedildiğinin anlaşılması karşısında olayın hukuki uyuşmazlık olduğu dolandırıcılık suçu oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3361, Karar No: 2022/7409, Tarih: 25.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3361 E.  ,  2022/7409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04.03.2019 tarih ve 2018/50 E. - 2019/76 K. sayılı kararın davacı vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/884 E. - 2021/106 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “BOTANIC HEAL BOH” ibareli markasını 03. sınıf bakımından 2016/77211 numarasıyla TPMK nezdinde tescil ettirdiğini, yine 03. sınıf bakımından 2016/78910 işlem numaralı marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin başvuru ibaresi üzerinde 2016/77211 sayılı marka nedeniyle kazanılmış hakkının olduğunu, davalının 2004/32511 sayılı "botanik" ibareli markasına dayalı itirazının, diğer davalı TPMK YİDK’nın 2017-M-10353 sayılı kararı ile kabul edilerek, başvurunun reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin markası ile redde gerekçe markaların tek ortak unsurunun “BOTANİK” ibaresi olduğunu, bu ibarenin müvekkilinin markasının unsurlarından yalnızca biri olduğunu ve değerlendirme yapılırken markaların bütün unsurlarıyla bir bütün halinde göz önünde bulundurulmasının gerektiğini, tek kelimeden oluşan redde gerekçe gösterilen “BOTANİK” ibaresinin “Bitki Bilimi” anlamına geldiğini, 03. sınıf emtianın ham maddesini bitki türlerinin oluşturduğu kozmetik ürünlerinden ibaret olduğunu ve ayırt edicilik vasfının düşük bulunduğunu, bir bütün halinde “Botanic Heal Boh” ibaresindeki farkın, söz konusu iki markanın telaffuzlarını birbirinden tamamen ayırdığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davacı tarafça tescili istenen “Botanic Heal Boh” markasında vurgunun “BOTANİC” kelimesinde olduğunu, müvekkilinin markası ile tescili istenilen markanın telaffuzlarının aynı bulunduğunu, tescili istenen marka sınıfı ile müvekkil markasının sınıf bakımından aynı tür malları kapsadığını, bu durumun da karıştırılma olasılığını artırdığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ... vekili, davacı tarafça tescili istenen “Botanic Heal Boh” markasında vurgunun “BOTANİC” kelimesinde olduğunu, müvekkilinin markası ile tescili istenilen markanın telaffuzlarının aynı bulunduğunu, tescili istenen marka sınıfı ile müvekkil markasının sınıf bakımından aynı tür malları kapsadığını, bu durumun da karıştırılma olasılığını artırdığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının "Botanic Heal Boh" ibareli başvuru markası ile davalının "BOTANİK" ibareli tescilli markası arasında görsel ve sesçil anlamda benzerlik oluşsa da, dava konusu edilen 2016/78910 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan "güzellik sabunları; çamaşırlarda kullanılan kumaş yumuşatıcılar; temizleme ürünleri; diş macunları" yönünden, emtia benzerliğinin ve 556 sayılı KHK'nın 8/1. maddesindeki iltibas koşulunun oluşmadığı, bunun dışında kalan mallar yönünden ise emtia benzerliği şartının oluştuğu, bilirkişi heyeti raporunda markalar arasında benzerlik olmadığı ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı ifade edilmiş ise de HMK 282. maddesinde belirtilen "hakim bilirkişinin oy ve görüşünü diğer delillerle birlikte serbestçe değerlendirir." hükmünden hareketle iltibas oluşturan emtialar yönünden bilirkişi görüşüne itibar edilmediği, davacı taraf dilekçesinde 2016/77211 sayılı markanın başvuru ibaresi yönünden müktesep hak oluşturduğunu iddia etse de başvuru ve tescil tarihi dikkate alınarak dava konusu marka yönünden müktesep hak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu TPMK'nın 2017-M-10353 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2016/78910 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan "güzellik sabunları; çamaşırlarda kullanılan kumaş yumuşatıcılar; temizleme ürünleri; diş macunları" yönünden YİDK kararının iptaline, diğer kısımlar yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, her ne kadar davacının başvuru konusu ibaresi “BOTANIC HEAL BOH” ise de tüketicilerce bu ibarenin asıl unsurunun "BOTANIC" olarak algılanacağı, zira diğer ibarelerin başvuruya herhangi bir ayırt edicilik katmadığı, davalının itiraza dayanak markasının da aynı asıl unsurdan oluştuğu, dolayısıyla taraf markaları arasında ibareler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, emtia yönünden ise tarafların markalarının, mahkeme kararında geçen 3. sınıf mallar konusunda benzer olmadığının, yine mahkemece görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda belirtildiği, dolayısıyla mahkemece karar yerinde geçen mallar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizliğin bulunmadığı gerekçesiyle davacı ve davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 25/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10479, Karar No: 2006/2953, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10479 E.  ,  2006/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 5.2.2005 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkının terkini ve Hazine adına tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 8.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; ... ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava

reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25921, Karar No: 2015/18304, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/25921 E.  ,  2015/18304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/03/2015

Numarası : 2013/230-2015/196

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan A.. İ..'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-A.. İ..'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.