muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10023, Karar No: 2023/14108, Tarih: 26.12.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ölüm belgesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, ölenin sigorta poliçesi tarihinden önce de kalp hastası olduğunun ölüm belgesinde sabit olduğunu, hükme esas alınan heyet bilirkişi raporunu kabul etmediklerini, raporda matbu olarak sağlık beyanı alındığı şeklindeki değerlendirmelerin hukuka aykırı olduğunu, davalının sigortalı murise karşı tüm bilgilendirmeyi yaptığını, ticari faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigortası sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi atfı ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435 1436, 1439 ve 1440 ıncı maddeleri, Hayat Sigortaları Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1.Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Rizikonun gerçekleştiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1363 üncü maddesi ile (6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1435 inci vd maddeleri) sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğünün kapsamı düzenlenmiştir. Sigorta hukukuna ilişkin genel düzenleme mahiyetinde olan bu hüküm, hayat sigortalarında da uygulanmaktadır. Gerek 6762 sayılı TTK'nin 1363 üncü maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, 6762 sayılı Kanunun 1363 ila 1367 inci maddelerinde (6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1439 uncu maddesinin ikinci fıkrası) düzenlenmiş; beyan yükümlülüğüne uymamanın kasten ya da ihmalle olması şeklinde ikili bir ayrım yapılmıştır.

Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, 6762 sayılı Kanunun 1363 ila 1367 inci maddelerinde (6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1439 uncu maddesinin ikinci fıkrası) düzenlenmiş; beyan yükümlülüğüne uymamanın kasten ya da ihmalle olması şeklinde ikili bir ayrım yapılmıştır.

Bu bilgiler ışığında somut olayın incelenmesinde; davacılar murisinin kullanmış olduğu tüketici kredisi nedeniyle 211-5479036 numaralı tüketici kredisi hayat sözleşmesinin davalı tarafından düzenlendiği, sigortanın başlangıç tarihinin 28.10.2009, bitiş tarihinin ise 28.10.2014 tarihi olduğu, sigortalının poliçenin yürürlük süresi içerisinde 07.07.2010 tarihinde vefat ettiği, hayat sigortası poliçesine göre rizikonun gerçekleştiği tarihte geçerli olan teminat tutarının, kredi sözleşmesinde ödeme planı uyarınca rizikodan önceki son vadede mevcut olması gereken bakiye anapara borcu tutarına eşit olduğu, bu miktarın da 94.022,99 TL olduğu, murisin ölüm belgesinde kişinin ölümünün myokard enfarktüsü (MI) nedeniyle gerçekleşmiş olduğu, sigorta başlangıç tarihinden geriye doğru murisin tedavi evraklarının incelenmesinde, murisin ölüm nedeni olan söz konusu kalp damar hastalığı tanısının poliçe tarihi olan 28.10.2009 tarihinden önce (2005 yılında) konulmuş olduğu, murise 2005 yılında kronik iskemik kalp hastalığı ve hipertansiyon hastalığının kesin tanı olarak konulduğu, bu tarihten bu yana da tedavi gördüğü, son olarak 18.06.2009 tarihinde 4 gündür bir an olup geçen göğüs ağrısı şikayetiyle hastaneye başvurduğu, bu tarihten 6 ay önce de anjio operasyonu geçirdiği, dolayısıyla murisin hastalığının sözleşmenin yapılmasından önce ve sözleşme yapıldığı sırada mevcut olduğu ve ölüm sebebi ile önceden beyan edilmeyen rahatsızlık arasında illiyet bağının bulunduğu anlaşılmıştır.

Şu halde; murisin sözleşme tarihi öncesinde kronik iskemik kalp hastalığı öyküsü olduğu ve tedavisinin devam ettiği anlaşılmakla, 6762 sayılı Ticaret Kanunu'nun 1363 ve devamı maddeleri gereğince, riskin kapsamı konusunda değerlendirme yapma hakkı bulunan sigortacıya bu durumu bildirmekle yükümlüdür. Uyuşmazlık; sigortalının beyan yükümlülüğünü kasten mi, ihmalle mi yerine getirmediği, sigortacının da poliçe tanzimi sırasında üzerine düşen yükümlülük bulup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Sigorta sözleşmesi imzalanırken sigortalının sağlık beyanı kısmında yer alan “Kalp hastalıkları, kanser, böbrek yetmezliği, karaciğer yetmezliği, felç, beyin, damar hastalıkları, sinir sistemi hastalığı veya benzeri yaşamsal risk taşıyan herhangi bir hastalığınız bulunuyor mu? Bu tür hastalıklarla ilgili olarak ameliyat oldunuz mu veya yatarak tedavi gördünüz mü?” sorusunun altında "EVET" ve "HAYIR" olarak iki seçenek bulunduğu, her iki seçeneğin de işaretlenmeyerek boş bırakıldığı, "Hayat sigortası Genel Şartları ile sigorta özel şartlarını okuduğumu, verdiğim bilgilerin doğru olduğunu kabul ederim" kısmı ile "Sağlık beyanı ile ilgili yukarıda verdiğim bilgilerin tamamı doğrudur. Cevap vermemiş olmam halinde tam sağlıklı olduğum kabul edilerek poliçe düzenleneceğini, açıkça bildirmiş olmadığım bir sağlık sorunum saptanırsa iş bu poliçeden herhangi bir tazminat ödemesi yapılmayacağını bildiğimi kabul, beyan ve taahhüt ederim" kısmının ise muris tarafından el yazısı ile imzalandığı anlaşılmaktadır.

Sonuç olarak, sigortalı muris tarafından yapılan değerlendirmede, sağlık beyanı kısmındaki sorunun boş bırakılarak ölüme neden olan hastalığın sigortacıya bildirilmemiş olduğu, sigortacı tarafından yapılan değerlendirmede ise, kredi kullandıran banka şubesinin aynı zamanda poliçeyi tanzim eden banka şubesi olduğu, poliçenin tanzimi sırasında basiretli bir tacir gibi davranarak sigortalıya bu hususlarda gerekli soruları yöneltip, cevaplarını alması gerekirken basiretli bir tacir gibi davranmayarak sigortalıya gerekli soruları yöneltip cevabını almayan davalının, sigortalının bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğini ileri sürerek bu durumdan lehine sonuç çıkarmasının kabul edilemeyeceği açıktır.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında mahkemece; murisin sigortacı için önemli sayılabilecek bir hususu bildirme yükümlülüğünü ihmal suretiyle ihlal ettiği; sigortacının da somut olayın özelliğine göre (sağlık beyanında yer alan "EVET" ve "HAYIR" kutucuklarının boş bırakılmış olması) basiretli tacir olarak üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmekte ihmali olduğu birlikte değerlendirildiğinde, açılan davada, 6762 sayılı Ticaret Kanununun 1363 ve devamı maddeleri gereği sigortalı murisin ihmal suretiyle beyan yükümlülüğüne uymama hali ile tazminattan indirim gerektiği hususları üzerinde durulmadan, eksik inceleme ile kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2.Bozma nedenine ve şekline göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3382, Karar No: 2017/9690, Tarih: 19.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/3382 E.  ,  2017/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuk Lütfullah'ın 03.04.2016 tarihinde ergin olduğu ve bu tarih itibariyle çocuk yararına hükmolunan nafakaların son bulduğunun anlaşılmasına göre davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu olduğuna dair kusur belirlemesi doğru değil ise de; verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğrudur. Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK md 438/son).

3-Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı kadın, cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmamıştır. Davalı kadın vekili, tahkikat aşamasında verdiği 19.02.2015 tarihli dilekçe ile 2000 TL yoksulluk nafakası talep etmiş, davacı tarafın ise bu taleplere açık muvafakati olmamıştır. İşbu talep iddianın ve savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. Durum böyleyken davalı kadının talep ettiği yoksulluk nafakası ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin ise yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıdaki yazılı harcın Münteha'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Kamil'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/17249, Karar No: 2025/11397, Tarih: 15.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17249 E.  ,  2025/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/636 E., 2022/743 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/164 E., 2021/4 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği, silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olmayan ancak, örgüt liderinin çağrı dönemlerine denk gelen dönemlerde Bank Asya'da bankacılık işlemlerini yapan kişinin işlem yaptığı tarihlerde bu bankanın iltisaklı olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğunu bilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve örgüte yardım etmek kastıyla para yatırması veya yatırım işlemleri yapmasının ispatı halinde bunun örgüte yardım suçunu oluşturabileceği kabul edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Hükmün birinci fıkrasında ... cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK.nun 314/2 maddesi” olarak gösterilmesi,

B- ... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

A- Hükmün birinci fıkrasında ... cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK.nun 314/2 maddesi” olarak gösterilmesi,

B- ... cezadan TCK'nın 220/7. maddesi gereğince indirim tatbik edilirken tatbik edilen maddenin cümlesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Uşak 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5723, Karar No: 2013/8189, Tarih: 26.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/5723 E.  ,  2013/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürme ve bu suça teşebbüs

HÜKÜM : 1-Hükümlüler ... ve ... a)İsmail ... öldürme suçundan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 31/3, 62 maddelerince 6 yıl 8'er ay hapis cezası,

b) ... İyilik'i öldürme suçundan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 31/3, 62 maddelerince 6 yıl 8'er ay hapis cezası,

c) ... Doğan'ı öldürmeye teşebbüs suçundan 5237sayılı TCK.nun 82/1-a, 35/1-2, 31/3, 62 maddelerince 5 yıl 5'er ay hapis cezası,

d) Selahattin ... öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 35/1-2, 31/3, 62 maddelerince 5 yıl 5'er ay hapis cezası,

e) Müslüm ... öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a,35/1-2-3, 31/3,62 maddelerince 5 yıl 5'er ay hapis cezası,

f) ...'ı öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 35/1-2, 31/3, 62 maddelerince 5 yıl 5'er ay hapis cezası,

Hükümlülerin cezalarının 765 sayılı TCK.nun 77/1 maddesine göre içtima edilmesi halinde hapis cezalarının kökenlerinin ağır hapis olması sebebiyle

36 yıla içtima edilmesi gerektiği bu durumun hükümlüler aleyhine olacağı anlaşıldığından, hükümlülerin cezalarının 5275 sayılı Yasanın 99/1 maddesince içtima edilerek hükümlülerin 32'şer yıl 36'şar ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 6352 sayılı Yasanın geçici 3/1 maddesi esas alınarak tespit edilen cezaya göre lehe infaz yasasının 3713 Sayılı Yasanın 1-c maddesine göre infazın durdurulmasına ve müddetnamenin içtimalı sonuç olan 32 yıl 36 ay hapis cezası üzerinden hesaplanıp şartla tahliye ve bihakkın tahliye tarihlerinin 3713 sayılı Yasanın geçici 1/c maddesine göre düzenlenmesine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler ... ve ... hakkında, 05/07/2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin 1. fıkrası ve 3713 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin (c) bendi uyarınca yapılan uyarlama işlemine ilişkin infaz aşamasında verilen ve infaza ilişkin olan karar, 5275 sayılı Kanunun 98 ila 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi bulunup temyizi mümkün olmadığından ve 6352 sayılı Kanunda bu tür kararların temyize tabi olduğuna dair açık bir hüküm de bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 26/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24251, Karar No: 2016/6708, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24251 E.  ,  2016/6708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 130 kg'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 65 kg alınması ve üretim masraflarının da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.