muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/86, Karar No: 2004/113, Tarih: 11.05.2004

Hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulmuş senedin bertakrip ele geçirilmesini açıkça müeyyide altına almayan TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasının somut olayda uygulanması, Türk Ceza Hkukunun kabul etmediği kıyas yöntemini Ceza Hukukuna dahil etmek olduğu gibi, yasa koyucunun iradesine ve yargı kararları ile benimsenen ana ilkelere de açıkça aykırılık teşkil eder. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde yasada açıkça belirtilmesi grekir.

Suça konu senet üzerinde sanıklar tarafından herhangi bir tahrifatın yapılmamış olması ve TCK.nun 509. maddesinin 2. fıkrasında imzalı ve hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulmuş senedin bertakrip olarak ele geçirilmesinin müeyyide altına alındığına dair herhangi bir ibarenin yer almaması nedeniyle senedin bertakrip olarak ele geçirildiği kabul edilse dahi ele geçirilmiş biçimine göre başka bir suçun oluşabileceği gündeme gelse dahi TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan suçun açıklanan bu nedenden dolayı da oluşamayacağının açıkça anlaşılmış olması nedeniyle,

Yargılamaya konu edilen "rıza ile verilen ve borcun ödenmesinden sonra hile ile elde kalması sağlanan senedin tahsile konularak ihtiyati tedbir kararı alınmasından" ibaret Yerel Mahkemece dolandırıcılık olarak nitelenen eylemin, yukarıda etraflıca açıklanan nedenlerden dolayı TCK.nun 509. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde tanımlanan "bedelsiz kalan senedin kullanılması" suçunu oluşturduğunun, yargılamaya konu edilen imza bölümünün yırtılmış olması nedeniyle hukuki değerden yoksun olduğu konusunda tereddüt bulunmayan ancak Yerel Mahkeme tarafından resmi evrakta sahtecilik olarak nitelenen eylemden dolayı da ayrıca beraat kararı verilmesi gerektiğinin kabulü gerekmektedir." görü-şüyle itiraz yoluna başvurarak Özel Daire bozma kararının kaldırılarak, Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Katılan Doğan'ın, sanıklardan Mahmut'dan 1999 yılı Mart ayında bir traktör satın alarak karşılığında sanıklardan Muzaffer tarafından kaleme alınan 4.400.000.000 lira bedelli ve 26.05.1999 vade tarihli bir bono verdiği, daha sonra sanık Mahmut'un, katılanı arayarak, Sungurlu ilçesinde galericilik yapan tanık Zeki Sancak'tan bir traktör aldığını, bononun bedelini bu kişiye ödemesini söylediği, bononun vadesi geldiğinde katılanın, tanık Zeki ile görüşerek bono bedelinin bir miktarını, kalan kısmını da bir süre sonra ödeyerek bononun iadesini talep etmesi üzerine tanık Zeki'nin bonoyu sanık Mahmut'tan istediği, sanık Mahmut'un Zeki'ye pulları iptal edilmiş bonoyu verirken yırtmaya da çalıştığı, tanığın bu duruma engel olarak sanık Mahmut'tan aldığı bu bonoyu 14.08.1999 tarihinde katılana yolladığı, katılanın sanık Mahmut ile görüşmeleri sonucunda bu sanığın 25.08.1999 tarihinde ayrıca söz konusu bono nedeniyle alacağı kalmadığına ilişkin katılana yazılı ibraname verdiği, bu arada Satılmış K..... ad-lı bir kişinin vekili tarafından 18.08.1999 tarihinde 26.05.1999 vadeli ve 4.400.000.000 lira bedelli borçlusu katılan Doğan Alerik, alacaklısı sanık Mahmut K..... olan bonoya dayalı olarak ihtiyati haciz kararı alınarak bu kararın infaz edildiği ve 23.08.1999 tarihinde katılana ödeme emri gönderildiği, bi-lahare 24.08.1999 tarihinde de alacaklı Satılmış Karataş'ın alacağını sanık Muzaffer Ç.....'ya temlik et-tiği, tanık olarak dinlenen Satılmış Karataş'ın, bu durumdan haberdar olmadığını, tarafları tanımadığı-nı, vekilinin kendisinden habersiz bu işlemleri gerçekleştirdiğini beyan ettiği, böylece sanıkların birlik-te hareket ederek katılana, daha sonra sahte olarak düzenleyip pullarını yırtmak suretiyle geçersiz kıldıkları bir bonoyu verip daha önce bedeli ödenmiş olan gerçek bonoyu takibe koydukları katılan ve ta-nıkların anlatımları, sanıkların kaçamaklı savunmaları, bonolar üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Esasen sanıkların eylemlerinin bu şekildeki oluşumunda Ye-rel Mahkeme, Özel Daire ve Yargıtay C.Başsavcılığının görüşleri arasında bir aykırılık bulunmamak-tadır.

Yerel Mahkemece sanıkların resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılığa kalkışma suçlarından cezalandırılmalarına karar verilen olayda Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık; sanık-ların sabit olan eylemlerinin hangi suç niteliğine uyduğunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşabilmek için, Türk Ceza Yasasının 509. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında yer alan yasal düzenlemeler, konuya ilişkin yargı kararları ile öğretideki görüşlerin ele alınarak incelenmesinde zorunluluk vardır.

TCY.nın 3038 sayılı Yasa ile değişik 509. maddesinde;

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşabilmek için, Türk Ceza Yasasının 509. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında yer alan yasal düzenlemeler, konuya ilişkin yargı kararları ile öğretideki görüşlerin ele alınarak incelenmesinde zorunluluk vardır.

TCY.nın 3038 sayılı Yasa ile değişik 509. maddesinde;

"Bir kimse iade veya muayyen bir suretle istimal etmek üzere kendisine tevdi olunan imzalı ve yazısız kağıda sahibinin zararına olarak hukukça hükmü haiz bir muamele yazar veya yazdırır yahut elinde bedelsiz olarak kalmış olan bir senedi istimal ederse mutazarrır olan kimsenin şikayeti üzerine ... cezasına mahkûm olur.

Bu imzalı ve yazısız kağıt esasen kendisine tevdi ve teslim olunmayıp da bertakrib ele geçirerek birinci fıkradaki cürmü işlemiş ise altıncı babın üçüncü ve dördüncü fasıllarında beyan olunan ahkâma göre ceza verilir." hükmü yer almaktadır.

Görüleceği üzere maddede üç suç yer almış bulunmaktadır. Bunlardan birincisi "açığa atılan imzanın suistimali", ikincisi "bedelsiz kalmış senedin kullanılması", üçüncüsü ise "ele geçirilen, açığa atılmış bir imzanın kullanılması"dır.

Konumuzu ilgilendiren suçlardan 509. maddenin 1. fıkrasında yer alan "bedelsiz kalmış senedin kulla-nılması" suçunun unsurları incelendiğinde;

Bu suçun maddi unsuru, failin elinde kalmış bedelsiz bir senedi kullanmasıdır. Senet ne suretle kulla-nılmış olursa olsun suç oluşacaktır.

Ancak, senedin tamamen bedelsiz kalması gerekir, kısmen bedelsiz kalma halinde suç oluşmayacaktır.

Manevi unsur ise cürmi kasttır. Fail, senedin tamamiyle bedelsiz kaldığını bilmeli ve buna rağmen se-nedi kullanmalıdır.

Kaynak Yasada yer almayan bu suç, yasakoyucu tarafından 3038 sayılı Yasa ile TCY.na eklenmiş olup, Adalet Komisyonu raporunda; "bedeli ödenip de istirdat edilmeyen senetlerin bedelsiz kaldıkları halde eshabı aleyhine istimal edilerek izrara kalkışıldığı pek çok hâdis olan hallerden bulunduğu cihetle, böyle bedelsiz kalan bir senedin istismalinin de cezayı müstelzim bir hareket olduğu tespit edilmiş ve 509. madde bu maksada göre tâdil olunmuştur." denmiştir. Görüldüğü gibi, bedelsiz kalmış olan senedin kullanılması, inancı kötüye kullanma suçunun özel bir türü olarak düzenlenmiştir.

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren suçlardan 509. maddenin 2. fıkrasında düzenlenen "ele geçirilen, imzalı yazısız kağıdı kullanmak" suçunu inceleyecek olursak;

Ceza Genel Kurulumuzun 01.05.2001 gün ve 70-77 sayılı ve 02.11.1999 gün ve 259-252 sayılı kararında vurgulandığı üzere, bu fıkranın uygulanabilmesi için, geri verilmek veya üzerine kararlaştırılan bir hukukî işlemi yazmak üzere ilgilisine teslim edilen ve önceden imzalanmış bulunan boş kağıdın, imza sahibinin istek ve iradesi dışında fırsatını bularak ele geçiren sanık tarafından hukukça geçerli bir hale getirilmesi ve hukukî bir sonuç doğurması gerekir. Diğer bir anlatımla, ele geçirilen imzalı fakat yazısız kağıt sanık tarafından doldurulmalı, hukukî sonuç yaratacak bir duruma getirilmelidir.

Bu suçun faili, imza sahibi tarafından kendisine tevdi edilmemiş olan imzalı ve yazısız bir kağıda, imza sahibinin rıza ve muvaffakati dışında herhangi bir suretle zilyet olarak hukukça hükmü haiz işlem yazan veya yazdıran kişidir. 509. maddenin 2. fıkrasına göre, bu suç failleri hakkında altıncı babın üçüncü ve dördüncü fasıllarında açıklanan hükümlere göre ceza verilir. Kanunumuzun altıncı babının üçüncü faslında "Evrakta sahtekârlık", dördüncü faslında ise "Hüviyet cüzdanı ve Nüfus Tezkeresi, Pasaport, Ruhsatname, İlmuhaber, Şahadetname ve Beyannamelerde Sahtekârlık" suçları düzenlenmiş-tir.

Açığa imzayı taşıyan kağıt, imza eden tarafından teslim edilmeyip de herhangi bir bahane ile, fırsatını bularak (bertakrib) ele geçirildikten sonra buna hukuken geçerli bir işlem yazıldığı takdirde evrakta sahteciliğin bir türü mü yoksa güveni kötüye kullanmanın bir çeşidinin mi gerçekleşeceği gerek yargı kararlarında gerekse doktrinde tartışılmış, yerleşik biçimde yargısal kararlarda ve hemen tüm yazarlar tarafından ise öğretide, sahtecilik cürmünün oluşacağı kabul edilmiştir.

Nitekim Ceza Genel Kurulumuz 06.03.1989 gün ve 88-285 sayılı kararında, TCY.nın 342. maddesine muhalefet onuncu babda sayılan suçlardan olmadığı için, 509/2. madde delaletiyle 342. maddenin uy-gulandığı hallerde, 522. maddenin uygulanamayacağını belirtmekle, TCY.nın 509/2. maddesinde ön-görülen, kendisine tevdi olunmayan imzalı yazısız kağıdı rıza dışı fırsatını bularak ele geçirip hukukça geçerli bir belge haline getirme eyleminin sahtecilik suçu niteliğinde olduğunu kabul etmiştir.

Öğretide Sulhi Dönmezer ; "...... tercih ettiğimiz görüş ise bu hükümle sadece cezaya değil ve fakat aynı zamanda 342. maddenin bütününe yollama yapılmış bulunduğudur. Kanun koyucu için sadece ce-zaya atıf yapmak için 509. maddeye atıf yapılmasına gerek yoktur; kanun koyucu kulağı tersten göste-recek yerde 342. maddedeki cezayı buraya aynen nakledebilirdi.

O halde atıf bir tür uyarı niteliğindedir; bu gibi hallerde inancı kötüye kullanma değil sahteciliğin söz konusu olduğuna işaret edilmek ve böylece duraksamalar kaldırılmak istenmiştir.

Kaldı ki, burada söz konusu olan suçun yapısı inancı kötüye kullanmadan çok farklıdır; suçun ön şartı şeyin, asıl malik yada zilyedi tarafından suçluya önceden tevdi olunmasıdır. Burada ise herhangi bir tevdi yoktur; imzalı boş kağıt, imza sahibinin iradesine aykırı olarak ele geçirilmektedir." (Sulhi Dönmezer, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler, 16. bası, sh. 526)

Sahir Erman ; "Açığa imzayı taşıyan kağıt faile verilmiş olmalıdır. Bu itibarla fail, başkasına verilmiş olan böyle bir kağıdı dolduracak olsa, söz konusu suçu değil tamamen veya kısmen sahte resmi veya özel evrak tanzim etmek cürmünü işlemiş olur.

Sahir Erman ; "Açığa imzayı taşıyan kağıt faile verilmiş olmalıdır. Bu itibarla fail, başkasına verilmiş olan böyle bir kağıdı dolduracak olsa, söz konusu suçu değil tamamen veya kısmen sahte resmi veya özel evrak tanzim etmek cürmünü işlemiş olur.

Bu ön şarttan anlaşılmıştır ki, böyle bir "verme"nin bulunmadığı bütün hallerde, açığa imzayı taşıyan kağıt failin eline geçmişse, bu ele geçme "bertakrib" vuku bulmuş sayılır ve fail hakkında, 509. mad-denin 2. fıkrası uyarınca evrakta sahtekârlığa ilişkin hükümler uygulanır." (Sahir Erman, Sahtekârlık Suçları, İstanbul-1987, sy. 570)

Ayhan Önder ; "509. maddenin 2. fıkrasında.........fail hakkında belgenin niteliğine göre resmi veya özel evrakta sahtekârlık suçunun cezasının verileceği gösterilmiştir. Belirtelim ki, emniyeti suistimal cürümlerinin düzenlendiği fasıl içinde Kanunumuzun tespit ettiği bu suç tipine yer veren herhangi bir yabancı kanuna rastlamadık. Failin, imzalı boş kağıdı zarar görenin iradesi -boş kağıt itimat ilişkisi dı-şında failin elinde olsa dahi- dışında hukukça hükmü haiz bir senet haline getirmesi evrakta sahtekârlıktır." (Ayhan Önder, Şahıslara ve Mala Karşı Cürümler, sy. 431)

Faruk Erem ise ; "Açığa imzalı kağıt, faile, imza sahibi tarafından değil, üçüncü bir şahıs tarafından imza sahibinin muvaffakatı olmaksızın "tevdi" edilmişse suç sahtekârlıktır."(Faruk Erem, Ümanist Doktrin Açısından Türk Ceza Hukuku, 3. bası, Ankara-1985, sy. 730) diyerek, TCY.nın 509/2. madde-sinde yazılı suçun "sahtecilik" suçu olduğu yolunda benzer görüşler ileri sürmüşlerdir.

Gerek açıklanan yargısal kararlarda vurgulanan gerekse yukarıdaki alıntılarda belirtilen ve öğretide geniş katılım bulan görüş doğrultusunda, TCY.nın 509/2. maddesinde yazılı suç, niteliği itibariyle bir sahtecilik suçu olup, koruduğu hukuki yarar belgeye duyulan güvendir. Sahtecilik suçu olmasının doğal sonucu olarak da, mala karşı suçlarda ortak hükümler olan TCY.nın 522, 523 ve 524. maddelerinin bu suç failleri hakkında uygulanması olanağı bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ele alınıp değerlendirildiğinde;

Sanıkların birlikte hareketle, bedeli ödenmiş olan bonoyu katılana iade etmekten kaçınarak yerine sahte olarak düzenleyip pullarını yırtmak suretiyle geçersiz kıldıkları bir bonoyu iade edip, bedelsiz kal-mış olduğunu bildikleri senedi takibe koymak suretiyle bedelini yeniden tahsil ettikleri açıktır. Sanıkların sabit olan bu eylemleri TCY.nın 509/1. maddesinin ikinci cümlesinde düzenlenen "bedelsiz kalmış senedi kullanma" suçuna uymaktadır. Olayda katılan tarafından açığa imza atılmış olan bir belgenin kullanılması söz konusu değildir. Bu nedenle gerek yerleşmiş kararlarda, gerekse öğretide yer alan görüşlere göre, ele geçirilen bir açığa atılmış imzalı belge bulunmaması, bu belgenin hukuken geçerli bir işlem yazılarak kullanılmasının söz konusu olmaması nazara alındığında, artık olayda TCY.nın 509/2. maddesinin uygulanması olanaksızdır.

Bu itibarla haklı nedenlere dayanan Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım Kurul Üyeleri ise, "Sanıkların suça konu bonoyu hile ile ellerinde bulundurmak suretiyle bertakrip ele geçirdikleri sabittir. Bu itibarla Özel Daire bozma kararı haklı nedenlere dayanmakta olup, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir." görü-şüyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 29.01.2004 gün ve 17204-732 sayılı kararının KALDIRILMASINA, Yozgat Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2001 gün ve 25-134 sayılı hükmünün suç niteliğinin belirlemesindeki isabetsizlik nedeniyle BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 11.05.2004 günü oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13079, Karar No: 2008/17112, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13079 E.  ,  2008/17112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 124 ada 18 parsel sayılı 5354 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden hali arazi olarak tesbiti yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılıp devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada (N) rumuzlu bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa iile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2233, Karar No: 2014/11876, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2233 E.  ,  2014/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/10105

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07.12.2011

NUMARASI : 2011/494 Esas, 2011/1524 Karar

SUÇ : Müstehcenlik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "Sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınarak sunucuna göre, 5237 sayılı Kanunun 32/2 ve 57. maddeleri nazara alınmak suretiyle sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Kayseri Adli Tıp Şube Müdürlüğünde görevli tek adli tıp uzmanı tarafından düzenlenen yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2870, Karar No: 2024/3361, Tarih: 10.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2870 E.  ,  2024/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 E., 2021/323 K.

KARAR : Davanın Kabulü ile Sıra Cetvelinin İptaline

1- Mahkemece, sıra cetveline itiraz davasında davalılardan SGK’nın satışa kadar oluşacak diğer kamu alacaklarını da talep edebileceği, diğer davalıların alacaklarının muvazaalı olduğu yönündeki iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- Mahkemenin bu kararına karşı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 24.06.2020 tarih, 2016/9484 E. ve 2020/2248 K. sayılı ilamıyla; davacının kesin haczinin davalılardan ... Kırtasiye Ltd. Şti’nin kesin haczinden daha önceki tarihli olması nedeniyle cetvelde 4. sırada yer alması gerektiği, bu nedenle mahkemece esasa dair inceleme yapılmaksızın, davacının sıraya ilişkin itirazının kabulü ile sıra cetvelinin iptaline hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, söz konusu kararın kesin olarak bozulmasına karar verilmiştir.

3- Mahkemenin bozma üzerine verdiği davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair ikinci karara karşı davalılardan SGK ve ... vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile kesin bozma doğrultusunda ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ile delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle kararın hüküm fıkrasında 11.06.2015 olan sıra cetveli tarihinin 11.05.2015 olarak yazılmasının, 6100 sayılı HMK’nın 304/1 maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olmasına göre davalı SGK ve ... vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin davalılardan SGK ve ... vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, davalı SGK harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz harcı davalı ... tarafından peşin yatarıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12489, Karar No: 2013/10083, Tarih: 25.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12489 E.  ,  2013/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında kuru dere olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23466, Karar No: 2008/19809, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23466 E.  ,  2008/19809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :    İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005