muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4065, Karar No: 2016/5483, Tarih: 10.03.2016

12/08/2015 tarihli fesihlerde, Ağustos ayı içinde devamsızlık nedenlerine dayanılmış ve İş Kanunu’nun 25/2 (g) maddesine dayanılmıştır.

27.08.2015 tarihli fesih yazılarında ise yine Ağustos ayı içindeki devamsızlığa dayalı fesihlerden söz edilmiştir.

08/09/2015 tarihli fesih yazısında, Ağustos ayı içinde işçinin devamsızlıkta bulunduğu sonradan işgöremezlik belgesi gönderdiği ancak 28.08.2015 tarihinden sonra işe gelmediği belirtilerek haklı fesih nedenine dayanılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren işçilere yönelik olarak farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır.

Mahkemece her bir davacı işçi bakımından fesih nedenine göre değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/7861, Karar No: 2014/881, Tarih: 10.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7861 E.  ,  2014/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2012/843-2013/445

Taraflar arasındaki tapu iptal tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. M.. Ö.. ile davalı vekili Av. M.. A..'ın gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin üyesi olduğu davalı kooperatif tarafından ortaklık payına Küçükbakkalköy ... ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa edilecek 8 no'lu bağımsız bölümün 05.07.2000 tarih 17 sayılı yönetim kurulu kararı ile tahsis edildiğini, davalı kooperatif ile dava dışı Kadıköy Belediyesi arasında belediyeye ait araziler üzerinde 140 adet sosyal konut inşa edilmesi hususunda anlaşma yapıldığını, ancak davalıya tahsis edilen araziler üzerinde bulunan gecekondu sahiplerinin mağdur olmaması için gecekondu sahiplerinin de kooperatife ortak olmaları hususunda dava dışı belediye ile davalı kooperatif arasında mutabakat sağlandığını ve müvekkilinin de annesi ile birlikte kendilerine verilecek iki daire karşılığında mülkiyet haklarını takas ettiklerini, anlaşma uyarınca müvekkili ve diğer gecekondu sahiplerinden hiçbir alacak, hak ve aidat talep edilmeyeceğini, konutun anahtar teslim olarak teslim edileceğini, bu konuda taraflar arasında "ibranamedir" başlıklı belge düzenlendiğini, davalı kooperatifin, inşaat işini müteahhit dava dışı .... İnşaat Taahhüt Ltd. Şti.'ne devrettiğini, adı geçen bu şirketin de 28.07.2000 tarihli noter belgesi ile aynı edimi taahhüt ettiğini, müvekkilinin kendisine düşen tüm edimleri yerine getirip, taşınmazını sorunsuz olarak teslim ettiğini, davalı kooperatifinde genel kurullara müvekkilini davet ettiğini, hazirun cetvellerinde müvekkilinin adının bulunduğunu, davalı kooperatifin müvekkiline 29.01.2007 tarihinde konutunu fiilen teslim ettiğini ve müvekkilinin 05.02.2007 tarihinden itibaren konutunda oturduğunu, ancak taşınmazın tapusunun devir ve tescil işleminin halen yapılmadığını, davalı kooperatifin ferdi mülkiyete geçip diğer ortaklara tapusunu vermesine rağmen çekilen ihtarnameye rağmen sonuç alınamadığını, davalı kooperatif yöneticilerinin sözlü olarak müvekkiline müvekkilinin annesi dava dışı Ayşe Kıygıl ile yüklenici Erguvan Ltd. arasında görülen alacak davasından feragat edildiği takdirde müvekkilinin tapusunun verileceğinin bildirildiğini, davalının hukuka aykırı davrandığını ileri sürerek, bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili kooperatifin üyesi olmasına rağmen, hiç ödeme yapmadığını, davacının hak sahipliği iddiasının temelinin Kadıköy Belediyesi’nin gecekondu önleme çalışması nedeni ile sağlayacağı tahsis olduğunu, davacı babasından kendisine intikal edeceği varsayılan bu hak nedeni ile dava dışı annesi A. Kı..'ın da hak sahipliği iddiasında bulunduğunu, bir üyeliğe ve bir daireye tekabül eden hak sahipliğinin davacıya mı yoksa dava dışı annesine mi ait olduğunun belli olmadığını, dava dışı A. K.. tarafından yüklenici şirkete açılan davanın halen devam ettiğini, müvekkilinin de bu dava sonucuna göre dava dışı yüklenici firma ile borç-alacak ilişkisini bitireceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi rapor ve ek raporu ile tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın davacının kooperatif arsası üzerinde gecekondusu olduğu ve bu gecekondunun yıkılması karşılığında davacıya ortaklık verilerek daire tahsisi yapıldığı, devir ve tescil işleminin yapılmadığını iddia ettiği, taraflar arasında yazılı bir anlaşma yapılmadığı gibi kooperatif genel kurullarında gecekondu sahiplerine daire tahsis edileceğine dair bir karar alınmadığı, davacıya aidat ödemeden konut tahsis edileceğine dair kararda bulunmadığı, bu durumda sabit fiyatlı ortaklığın söz konusu olmadığı, davacının ödeme iddiasında da bulunmadığı, davalı kooperatif kayıtlarına göre de kooperatife borcu olan tahsis sahibi davacının tescil talebinde bulunamayacağı gerekçesiyle, 23.2.2010 tarihinde davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2012/170 Esas, 2012/2975 Karar sayılı ve 19.04.2012 tarihli ilamıyla; dosyaya ibraz edilen tarihsiz "ibranamedir" başlıklı belgede "üyelerinizden Ortan Kıygıl'a ait A konut tipi 123 m² büyüklüğündeki 4. kat 8 no'lu dairenin peşinatı ve aidatının tamamı tahsil edilmiştir. Üyenin dairenin anahtar teslimine kadar kooperatife herhangi bir borcu kalmamıştır." ifadesinin yazılı olduğu, bu durumda mahkemece, tarafların bu konuda isticvap edilip ibranamedeki kooperatif kaşesi üzerindeki imzanın kime ait olduğu, bu beyanın ne anlama geldiği, bu ibraname uyarınca davalı kooperatifin hesabına para yatırılıp yatırılmadığı, yoksa davacının oturduğu gecekondudaki mevcut olduğu söylenen bir haktan dolayı mı böyle bir belgenin verilip verilmediği sorulup, araştırılarak yapılacak isticvap sonucuna göre, davalı kooperatifin kayıt, belge, defterleri, banka kayıtları, genel kurul kararları incelenip, ibraname başlıklı belgenin herhangi bir genel kurulda onaylanıp onaylanmadığı, ibranamede imzası bulunan kişinin tek başına kooperatifi temsil ve ilzama yetkili olup olmadığı tespit edilip karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuş; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş ve tüm dosya kapsamına göre, ibranamedeki kooperatif kaşesi üzerindeki imzanın davalı kooperatif yetkililerine ait olup olmadığı hususunun açıklanması için isticvap davetiyesinin tebliğ edildiği, davalı kooperatif vekili imzanın kime ait olduğunu bilmediklerini ancak kooperatifin çift imza ile temsil edildiğini beyan ederken, davacı da imzanın kooperatif yetkilisi Ali Aşkar Maraşlıya ait olduğunu beyan ettiği, kesin süreye rağmen davacının ibraname aslını, davalının da kooperatif yetkilisine ait imza sirkülerinin aslını dosyaya sunmadıkları, yapılan bilirkişi incelemesinde 11.03.2000 tarihli 12 no'lu yönetim kurulu kararı gereği kooperatifin temsil ve ilzamının yönetim kurulu üyelerinden iki kişinin müşterek çift imzaları ile mümkün olduğu, 11.03

.03.2000 tarihli 12 no'lu yönetim kurulu kararı gereği kooperatifin temsil ve ilzamının yönetim kurulu üyelerinden iki kişinin müşterek çift imzaları ile mümkün olduğu, 11.03.2000 tarihinden sonra yapılan genel kurul toplantılarında davacıya verilmiş ibraname başlıklı belgenin onayladığına dair bir kaydın mevcut olmadığı, ayrıca kooperatifte sabit fiyatlı ortaklık tesisine dair bir karar ve kaydın da olmadığı, sadece 26.06.2011 tarihli genel kurulda işgalcilere ödenmek üzere her ortaktan ayrıca 400,00 TL alınmasına karar verildiğinin belirlendiği, davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/142, Karar No: 2008/530, Tarih: 28.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/142 E.  ,  2008/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş,ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar ve farklılıklar bulunduğu gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmamasına özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeden hüküm kurulması,

Bundan ayrı;

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde bilirkişi kurulunca karşılaştırmaya konu edilen emsal taşınmazların imar parseli olup olmadıkları yolundaki Belediye Başkanlığı yazısında, imar parseli oldukları belirtilmiş ise de, bu özelliğin incelenen satış tarihlerinde var olup olmadığı açıkça belirlenmemiş olup mahkemece bu eksiklik giderilmeden, başka bir anlatımla emsal taşınmazların satış tarihlerinde imar parseli olup olmadıkları saptanmadan karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10699, Karar No: 2014/1996, Tarih: 17.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10699 E.  ,  2014/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Pendik 2. Sulh Huk. Mah.)

- K A R A R -

Dosya kapsamına, sav ve savunmaya, mahkemece saptanan hukukî niteliğe göre dava, TMK.'nun 981. maddesi uyarınca zilyetliğin korunmasına yönelik olup hüküm Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22/01/2009 tarih ve 2008/6010-185 sayılı “davanın zilyetliğin korunmasına yönelik olduğu”na dair bozma kararı üzerine verilmiştir. Mahkemece Orman Yönetimi davaya dahil edilmiş ise de dava dilekçesinde Orman Yönetimi davalı olarak gösterilmemiştir. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 gün ve 2042/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi 8. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Dairemiz ile 8. Hukuk Dairesi arasında anlaşmazlık konusu olmuş ve her iki Daire diğerini görevli sayarak görevsizlik kararı vermiştir. Bu durumda, gerekli inceleme yapılıp görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine 17/02/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25171, Karar No: 2016/2646, Tarih: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/25171 E.  ,  2016/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; taraflar arasında akdedilmiş iş sözleşmesinin incelenmesinden Yerel Mahkemece feshin haklı olduğuna gerekçe kılınmış şekilde hizmet akdinde bir zam şartı bulunmadığı, ücrette ne şekilde artış yapılacağı, görev teklifinde yer alan “ücret sistemi” başlığı ile düzenlendiği, belgede işverenin mutlaka zam yapacağı gibi bir düzenlemeye gidilmiş olmadığı, dosyaya sunulu ücret bordrolarında da bilirkişi raporunda yer aldığı üzere her yıl aynı nispette ve zamanda olmasa da ücret zamlarının yapıldığının görüldüğü, Yerel Mahkeme’nin gerekçesinde belirttiği gibi hizmet akdinde her sene Ocak ayında enflasyon ve devalüasyon farkını ortadan kaldırmak için ücretin yönetim kurulu kararı ile arttırılacağına dair bir şart bulunmadığı davalı tarafın da davacının ücretine sürekli ve aynı oranda olmasa da her yıl zam yapıldığını savunduğu anlaşılmıştır. İş akdinde ve yukarıda yazılı belgede her yıl işçinin ücretine işverenin mutlaka zam yapacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Davalı tarafça davacı işçiye...Üniversitesi Hastanesi işyerinde çalışma şartlarında hiçbir değişiklik olmadan yine aynı görev tanımı ile çalışmasına devam edebileceği bildirilmiştir.

Davacının...Üniversitesi’ne yaptığı başvuruda davalı şirket ile aralarında bir sözleşme olmadığına dair bilgi edinme cevabı verilmiştir.

Davalı tarafça davacı işçiye...Üniversitesi Hastanesi işyerinde çalışma şartlarında hiçbir değişiklik olmadan yine aynı görev tanımı ile çalışmasına devam edebileceği bildirilmiştir.

Davacının...Üniversitesi’ne yaptığı başvuruda davalı şirket ile aralarında bir sözleşme olmadığına dair bilgi edinme cevabı verilmiştir.

Davalı taraf aynı gün temyiz incelemiş yapılan dosyalarda; ne...Üniversitesi ile ne de diğer bildirdiği işyerleri ile anlaşması bulunduğuna dair dosyaya yeterli kanıtlar sunamamıştır. Davalı tanığı Serkan, o tarihlerde işyerinde 50 kadar boş pozisyonun olduğunu beyan etmiştir. Yine davalı tarafça dosyaya sunulan bir kısım e-posta yazışmalarından davalının 50 civarında boş pozisyonu bulunduğu belirtilmiştir. Buna rağmen işçilerin farklı işyerlerinde görevlendirmeleri, bu görevlendirmelerin gerçek olmadığı sonucunu doğurmaktadır. Davalının hizmet alım işinin sona ermesi üzerine işçilere yeni işyerleri göstermesinin samimi olmadığı, iş ilişkisinin sona erdirme iradesi taşıdığı ve davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı gözetildiğinde davacının ücretine zam yapılmamasının haklı fesih nedeni olarak değerlendirilmesinin sonuca etkili görülmemesi karşısında davalı avukatının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8430, Karar No: 2012/5882, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8430 E.  ,  2012/5882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3413, Karar No: 2013/4062, Tarih: 21.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3413 E.  ,  2013/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYLİKOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/02/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı H..E.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Asıl dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkin olup;mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMY'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMY'nın 389., yine 6100 sayılı HMK.'nın 298. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMY'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK.'nın 294.maddesinin getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olaya gelince kısa kararda olmayan "3-Men kararının M..yönünden davalı parsel olan 113 ada 3 parsel ve 114 ada 5 parsel sayılı taşınmaz için, Davalı H..E.. yönünden 114 ada 16 ve 19 parsel sayılı taşınmaz için, N..E.. yönünden ise 171 ada 5 parsel için olduğuna ..''şeklinde bir hüküm kurulmuştur.

O halde, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek gerekçeli karara kısa kararda bulunmayan 3. fıkra eklenmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, sair hususların bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.