muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3912, Karar No: 2013/23877, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3912 E.  ,  2013/23877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine ve olayda müştekinin kusurunun bulunduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği belirtilmiş olmasına karşın, sanığa ait sürücü belgesinin 1 ay 20 gün süreyle geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün sürücü belgesinin geçici süre geri alınması ile ilgili beşinci paragrafındaki “1 AY 20 GÜN” ibaresinin çıkartılarak yerine, “3 AY” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11320, Karar No: 2011/18494, Tarih: 12.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/11320 E.  ,  2011/18494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki koruma kararının kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum ile her yıl yenilenen ... hizmeti satın alma sözleşmeleri imzalandığını, davacının gerçekleştirmiş olduğu tedavi ve faturalandırma işlemlerinde diyaliz ünitesi faturalarının imzalı laboratuar sonuçlarının bulunmadığı gerekçesiyle kesindi konusu yapıldığını, bu eksikliliğin bildirilmesi üzerine imza eksikliklerinin giderildiğini, ancak davalı tarafın bu eksikliğin sözleşmeye aykırılık teşkil etmesi üzerine cezai müeyyide uygulandığını, imza noksanlığı olduğu bildirilen evraklardaki imzaların doktora ait olduğunu, doktor tarafından da kabul edildiğini belirterek kurumun almış olduğu ceza işlem kararının ve uyarı cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığa konu hasta dosyaları laboratuar sonuçları incelendiğinde farklı parafların bulunduğu ancak, raporlarda imzası olan doktorun farklı şekilde imza attığının belirlendiği, imzalar arasında gözle görülür şekilde imza ve paraf farklılığın görüldüğü, hastaların verilen hizmetleri aldığı, sözleşme kapsamı yorumlandığı da gözetilerek davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının taraflar arasındaki ... hizmeti satın alma sözleşmesine aykırı davranışta bulunduğu iddiasından kaynaklanmaktadır.

2011/11320-18494

Uyuşmazlık, davacının taraflar arasındaki ... hizmeti satın alma sözleşmesine aykırı davranışta bulunduğu iddiasından kaynaklanmaktadır.

2011/11320-18494

Davalı, davacının tedavi hizmetleri verdiği hastaların faturalarına esas imzalı laboratuar sonuçlarının yetkili doktor tarafından imzalanmadığı üç farklı imza atıldığı gerekçesiyle 10.000.00 TL cezai işlem uygulanmıştır. Dosya içinde bulunan 73224, 81512, 73229, 73251, 73250, 73334, 73237, 73236, 69198, 68886, 80125, 73231 fiş no numaralarını taşıyan laboratuar sonuç faturalarının 11.3.2010 tarihinde saat 13.31-14.38 saatleri arasında düzenlendiği ve aynı günde 1 saatlik zaman dilimi içinde üç günlük imza atıldığı çıplak gözle görüldüğü gibi, dosya içindeki... İlçin’in Kocatepe ... Sosyal Merkezi Müdürlüğüne yazdığı dilekçedeki imzası da farklıdır. Esasen imzalar farklı olduğu mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda hayatın olağan akışı içinde imzaların... İlçin’e ait olmadığının kabulü gerekir. ...bbb’in davacı ile olan hizmet ilişkisi gözetildiğinde imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmesi sonuca etkili değildir. Davalı kurum laboratuar sonuçlarındaki imzaların yetkili doktora ait olmaması nedeniyle sözleşmede öngörülen müeyyideyi uygulama hakkına sahiptir. Mahkemece hastaların esas itibariyle ... hizmetinden faydalanmış olması nedeniyle bu eksikliği sonuca etkili görmemişse de; hizmet verilmediği halde fatura düzenlenmesinin müeyyideleri ile hizmet verildiği durumlarda uygulanacak prosedüre uyulmamasının müeyyidesi farklıdır. Bu nedenle mahkemenin yazılı gerekçesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkeme taraflar arasındaki sözleşme ve ekleri getirtilip, davacının eyleminin sözleşmenin hangi hükmünü ihlal ettiği ve müeyyidesinin ne olduğu değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9928, Karar No: 2013/12043, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9928 E.  ,  2013/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı işverenin Türkiye İş Kurumuna yaptığı 14.04.2011-15.07.2011 tarihleri arasını kapsayan kısa çalışma başvurusuyla ilgili olarak özellikle 04.05.2011-23.05.2011 arasında kısa çalışma ödeneğinden yararlanacak işçilerin listesiyle birlikte tüm belgelerin ilgili kurumdan istenerek bir suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2760, Karar No: 2013/19894, Tarih: 22.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/2760 E.  ,  2013/19894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 765 sayılı TCK’nın 491/ilk maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 04.03.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18976, Karar No: 2008/22146, Tarih: 16.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18976 E.  ,  2008/22146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3906, Karar No: 2019/2758, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3906 E.  ,  2019/2758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1596, Karar No: 2010/8708, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1596 E.  ,  2010/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1703, Karar No: 2024/4684, Tarih: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1703 E.  ,  2024/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2342 E., 2023/2048 K.

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, tek delilin kamera kayıtları olduğuna, bilirkişi raporunda kamera kayıtlarında görülen kişilerin sanık olduğuna dair net bir bulguya rastlanmadığının belirtildiğine, suçu işlediğine dair kuvvetli şüphe bulunduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 23. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19843, Karar No: 2017/24736, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19843 E.  ,  2017/24736 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8012, Karar No: 2015/25139, Tarih: 11.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8012 E.  ,  2015/25139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü hakkında, 765 sayılı TCK hükümlerine göre verilen hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesine göre yeniden duruşma açılarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlü lehine olan, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre yeniden mahkumiyet hükmü kurulmasına dair kararda isabetsizlik bulunmadığından, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6232, Karar No: 2020/4196, Tarih: 23.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6232 E.  ,  2020/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOZAN 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında dosyada yer alan 2014/849 soruşturma numaralı iddianamede belirtildiği şekilde, daha önce sanık tarafından 09/03/2014 tarihinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı 14/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın 08/01/2015 tarihinde sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, tebliğ edilene kadarki süreçte 21/12/2014 tarihinde işbu dosyaya konu suçun işlendiği ve bu nedenle ikinci kez 27/01/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, bu kararın da sanığa 06/02/2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, daha sonra sanık tarafından 26/05/2015 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunun işlenmesi nedeniyle hem işbu dosyaya konu iddianamenin hem de dosya içerisine alınmış olan 2014/849 soruşturma sayılı iddianamenin düzenlenmiş olduğu anlaşılmakla, önceki tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına dair dosya akıbetinin işbu dosyaya konu suça ilişkin kararı etkileyebileceğinden derdest ise söz konusu davanın, inceleme konusu bu dava ile birleştirilmesi, karara çıktı ise dosyasının tasdikli bir örneğinin bu dosya içerisine konulması ve her iki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle;

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen kamu davası açma koşullarına uygun şekilde dava açılıp açılmadığının tesbiti ile sonucuna göre;

1- Kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olması halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli usuli işlemlerin tamamlanması için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi,

2- Kamu davasını açma koşullarının oluştuğu kanaatine varılması halinde de yargılamaya devamla sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3318, Karar No: 2025/10837, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3318 E.  ,  2025/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1355 E., 2023/2295 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/12 E., 2022/132 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.