muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4315, Karar No: 2013/21131, Tarih: 21.11.2013

Mahkemece, iddia, savunma, itibar edilen ikinci bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şirket kayıtları üzerinde denetçiler tarafından yapılan inceleme sonucu oluşturulan 02.01.2006 tarihli Denetim Raporunda 13.02.2004 tarihi itibariyle kasa açığının 23.123,15 TL olarak tespit edildiği, 09.02.2006 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile TTK 341. madde uyarınca Yönetim Kurulu Üyeleri aleyhine dava açılması ile ilgili karar alındığı, bu kararın 08.03.2006 tarihli Ticare t Sicil Gazetesinde yayınlandığı, dava zamanaşımı süresinin 09.02.2006 tarihinde başladığı, böylece davanın süresinde açıldığı gerekçesiyle, davalıların zamanaşımı itirazlarının reddine; davalı ... şirketteki mali direktörlük görevinden 01.08.2003 tarihinde istifa ettiğini, bu nedenle sorumlululuğunun söz konusu olmadığını savunmuş ise de; davalının dosyaya sunduğu 01.08.2003 tarihli istifa dilekçesinde dava dışı Filmtürk Film Prodüksiyon ve Dağıtım Ticaret Anonim Şirketinin kaşesinin bulunduğu, davalının anılan şirkete Beyoğlu 2. Noterliği'nin 16.12.2003 tarih, 61573 yevmiye nolu ihtarnamesi ile istifa nedeniyle maaş v.s alacaklarının ödenmesini ihtar ettiği, ancak istifa dilekçesinde davacı Sanart Prodüksiyon Yapım Ticaret A.Ş’ye ait imza ve kaşe bulunmadığı gibi davalı istifa beyanını davacı şirkete bildirdiğine dair herhangi bir delil sunamadığı gerekçesiyle, davalının istifa nedeniyle sorumluluğunun bulunmadığı yönündeki savunmasına itibar edilmediği, ilk bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 17.01.2008 tarihli raporda, bir kasa açığından bahsetmenin mümkün olmadığı ve şirketlere el konulduktan çok sonra yapılan kasa sayımına istinaden tespit edilen zararın kim tarafından verildiğinin belli olmadığı, bu durumda adı geçen davalıların sorumluluğunu gerektirebilecek bir zarardan bahsedilemeyeceği, dolayısıyla zararın olmadığı bir yerde hukuki sorumluluğun da söz konusu olamayacağının belirtildiği, ancak; davacı vekilinin 12.01.2007 tarihli dilekçe ekinde sunduğu kasa sayım ve tesellüm noksanları isimli belgede kasa açığının 23.123,15 TL olarak tespit edildiği, ayrıca 9.03.2008 tarihli dilekçesinin ekinde sunduğu, Bis Sinema A.Ş muhasebe sorumlusu ve Star Telekominikasyon A.Ş. iç denetim müdürü tarafından düzenlenen belgede 13.02.2004 itibarıyla davacı şirket kasasında bulunan nakit ve çeklerin tutarı ( --- ) olarak (herhangi bir kıymetinin bulunmadığı şeklinde) belirtildiği gerekçesiyle, 17.01.2008 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilmediği, ikinci bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 06.07.2011 tarihli rapora üstünlük tanındığı, sözkonusu raporda Sanart Prodüksiyon Yapım A.Ş’nin ticari defterlerine göre 13.02.2004 tarihi itibariyle kasa (nakit) açığının 22.425.328.822 TL olduğu, 12.03.2004 tarihinde BİS Sinema Sosyal Tesis İşletmeleri A,Ş’den tahsil edilen ve kasaya girişi yapılmayan 95.900.000 TL ve 31.12.2004 tarihinde tespit edilen 601,92 TL’nin ilavesi ile 31.12.2004 itibariyle 23.123,15 TL olacağının belirtildiği, ancak; davacı vekili 17.01

.07.2011 tarihli rapora üstünlük tanındığı, sözkonusu raporda Sanart Prodüksiyon Yapım A.Ş’nin ticari defterlerine göre 13.02.2004 tarihi itibariyle kasa (nakit) açığının 22.425.328.822 TL olduğu, 12.03.2004 tarihinde BİS Sinema Sosyal Tesis İşletmeleri A,Ş’den tahsil edilen ve kasaya girişi yapılmayan 95.900.000 TL ve 31.12.2004 tarihinde tespit edilen 601,92 TL’nin ilavesi ile 31.12.2004 itibariyle 23.123,15 TL olacağının belirtildiği, ancak; davacı vekili 17.01.2012 tarihli duruşmada 95,90 TL ile 601,92 TL’lik zararın 13.02.2004 tarihinden öncesine ait olduğuna dair dosyadakiler dışında başka delil sunamayacaklarını beyan ettiği ve dosyaya bu hususta herhangi bir delil sunmadığı, davalılardan ... Yönetim Kurulu Başkanı, ... başkan vekili, ... yönetim kurulu üyesi ,... İcra Kurulu üyesi, ... genel müdür,... mali direktör olarak, ... ile ... denetçi olarak görevli oldukları, davalı yönetim kurulu üyelerinin TTK'nun 336.maddesi, davalı müdürlerin TTK'nun 342.maddesi, davalı denetçilerin TTK'nun 359.maddesine göre sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne 22.425,33 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ..., ..., ... vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, sorumluluk davası olup; uyuşmazlık kasa açığı mevcut olup olmadığı ve varsa miktarı ile davalıların bundan sorumlu olup olmadığı noktasındadır.Uyuşmazlık bu mahiyetine göre özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılması cihetine gidilmiş ve ilk bilirkişi kurulunca kasa açığı tespitinin el koyma işleminden çok sonra yapılması nedeniyle zararın kim tarafından yapıldığının belli olmadığı belirtilmesine karşılık, anılan ikinci bilirkişi raporunda davalıların kasa açığından sorumlu oldukları kabul edilmiş ve mahkemece bu bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi cihetine gidilmiştir.Özel bilgiyi gerektirdiği için alınan iki bilirkişi raporu birbiri ile çeliştiğinden usul hükümleri gereğince mahkemece ehil bir bilirkişi kurulundan rapor alınması ve özellikle de ilk bilirkişi raporunda yapılan el koyma tarihi ile tespit tarihi arasında geçen zaman aralığına işaret olunan husus üzerinde durulup, davalıların bu yöndeki savunmalarına itibar edilmemesinin gerekçeleri gösterilmek gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, mümeyyiz davalıların temyiz itirazının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz eden davalılar ..., ..., ... vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılar ..., ..., ...'e iadesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/738, Karar No: 2011/885, Tarih: 06.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/738 E.  ,  2011/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYET EDEN :

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, borçluya ait taşınmazın şikâyet olunana, alacağa mahsuben satıldığını, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan haczin önceki tarihli olması nedeniyle, alacağa mahsuben ihale yapılmasının yasaya aykırı olduğunu, gerek ihalenin ve gerek sıra cetvelinin usule uygun olmadığını, müvekkilinin de paylaşım dışında tutulamayacağını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikâyet olunan ... yargılamaya katılmamış; şikâyet olunan ... ise, meskeniyet iddiasına ilişkin şikâyet sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce, dosya kapsamına göre, şikayetçinin sıra cetvelinde birinci sırada olduğu, itirazın içeriğinin ihalenin feshi istemine ilişkin bulunduğu, ne var ki, şikayetçinin ihalenin feshine ilişkin olarak yaptığı şikâyetin reddedildiği, borçlunun haczedilmezlik şikayetinin kabul edildiği ve bu şekilde sıra cetveline yönelik itirazın konusuz kaldığı gerekçesiyle şikâyetin reddinde karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde, şikayetçinin (iptal üzerine düzenlenecek) yeni sıra cetvelinde yer alabilmesi, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde geçerli bir haczinin bulunmasına bağlıdır.

Borçlu tarafından şikâyetçi aleyhine ileri sürülen meskeniyet iddiası, Ereğli İcra Mahkemesi'nin 19.11.2007 gün ve 2007/35-211 Esas ve Karar sayılı ilamı ile kabul edildiğinden, adı geçenin bedeli paylaşıma konu yer üzerindeki haczinin ortadan kalktığı tartışmasızdır. Bu durumda, adı geçene sıra cetvelinde yer verilmesi doğru olmayıp, şikayetinin mesmu olmadığı kabul edilmelidir.

O halde, mahkemece, davanın yukarıda açıklanan gerekçeler ile reddi gerekirken, aynı sonuca, istemin ihalenin feshi talebini içerdiği yönündeki gerekçe ile varılması hatalı ise de, sonucu itibariyle isabetli görülen kararın, HUMK'nun 438/son maddesi hükmü uyarında, gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün HUMK.nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4309, Karar No: 2021/30, Tarih: 18.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2020/4309 E.  ,  2021/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.10.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, ... ili, ... ilçesi,7663 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın mümkünse aynen taksim, mümkün değil ise satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 7663 parsel sayılı taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili vekalet ücreti yönünden temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olayda; vekil ile temsil olunan bir kısım davalılar yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti takdir olunmaması doğru görülmemiştir. Ancak bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şeklinde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak "Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre 1.500,00TL maktu vekalet ücretinin tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki payları oranında taraflardan tahsili ile adı geçen davalılara verilmesine, kendi paylarına düşen vekalet ücretinin ise üzerlerinde bırakılmasına", ibaresinin eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın yatırana iadesine,18.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4592, Karar No: 2010/10939, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4592 E.  ,  2010/10939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10793, Karar No: 2012/21687, Tarih: 25.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/10793 E.  ,  2012/21687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13512, Karar No: 2014/3646, Tarih: 04.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13512 E.  ,  2014/3646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/70477

MAHKEMESİ : Bafra 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

NUMARASI : 2011/329 (E) ve 2011/1691 (K)

SUÇ : 1163 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, katılma talebi reddedilen müşteki Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nm atılı suçtan zarar görmesi nedeniyle hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde;

1-1163 sayılı Kooperatifler Kanununa 5983 sayılı kanun ile eklenen geçici 3.madde gözetilerek, suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın katılma talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine hükmolunması,

2-2009 yılına ait olağan genel kurul toplantısının 2010 yılının ilk 6 ayı içinde yapılması zorunluluğunun bulunması ve sanık A.. T..'un 2010 yılı Haziran ayı içerisinde ayağından silahla vurulduğu için toplantının yapılamadığını iddia etmesine göre; sanığın 2010 yılında ayağından vurulması nedeniyle toplantının süresi içinde yapılmaması hususunda yasal ve geçerli bir mazereti olup olmadığı araştırıldıktan ve kooperatif ana sözleşmesi, olağan ve olağanüstü genel kurul toplantı tutanakları ile karar defteri denetime olanak verecek şekilde dosya içine getirtilip incelendikten sonra, sanığın kaç yıllığına yönetim kurulu üyeliğine seçildiği ve suç tarihinde kimlerin yönetim kurulu üyesi oldukları da tespit edilip sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, müşteki Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1998, Karar No: 2021/12459, Tarih: 19.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1998 E.  ,  2021/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 3. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan, düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde, aleyhine hüküm kurulan davalı “... Eğitim Kültür ve Yardımlaşma Vakfı” gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmeyerek, adresin kapalı olması sebebiyle mahalle muhtarına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin "Tüzel kişilere ve ticari işletmelere tebligat" başlıklı 20. maddesinde;

" (1) Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır.

(2) Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan sosyal güvenlik kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir.

(3) Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir."

"Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat" başlıklı 21. maddesinde ise;

"(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

"Tüzel kişilerin memur ve müstahdemlerine tebligat" başlıklı 21. maddesinde ise;

"(1) Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır.

(2) Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir.

(3) Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Bu noktada belirtmek gerekir ki Türk Ticaret Kanunu hükümleri uyarınca, ticaret şirketleri hükmi şahsiyeti haiz olup üçüncü şahıslar ile olan ilişkilerinde ortaklardan oluşan mümessil-organ veya dışarıdan tayin edilen sair mümessiller tarafından temsil olunurlar. Hükmi şahsiyete sahip olmaları nedeniyle ticaret şirketlerinde tebligatın şirketlerin “salâhiyetli mümessillerine” yapılması icap eder. Salâhiyetli mümessiller ibaresiyle evvela şirketleri kanunen temsile yetkili organlar ve bu organlar adına hareket edenler kastedilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 12. ve 13. Maddelerine göre, tebligatın, bunların tabi oldukları kanunlara ve statülerine göre belirlenecek yetkili temsilcilerine, eğer tüzel kişinin yetkili temsilcisi yoksa veya evrakı bizzat alamayacak bir halde ise görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye o da yoksa tüzel kişinin o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılacağı öngörülmüştür. Eğer, tebligat tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılmamış ve sıralı kişilere yapılmışsa bunun nedenlerinin açıkça ve ayrıntılı olarak tebligat mazbatasına yazılması gereğine de işaret edilmiştir.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulunun 30.12.2009 gün ve 2009/12-563 E., 2009/600 K.; 13.05.2009 gün ve 2009/12-184 E., 2009/187 K.; 14.12.2011 gün ve 2011/21-882 Esas, 2011/767K. Ve 01.03.2017 gün ve 2017/13-552 E., 2017/385 K. sayılı ilamlarında da aynı husus vurgulanmıştır.

Diğer taraftan, tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533

Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının davalı “... Eğitim Kültür ve Yardımlaşma Vakfı”’na yukarıda açıklandığı gibi usulüne uygun tebliğinin sağlanmasına takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13046, Karar No: 2010/14444, Tarih: 03.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13046 E.  ,  2010/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/157258

MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2007

NUMARASI : 2007/6 Karar - 2006/162 Esas

SUÇ : Kasten Yaralamak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanığa suçta kullanıldığı adli emanete kayıtlı sopanın özellikleri ve mağdura ait adli raporda gösterilen yaralanmasının meydana geliş biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdiği tahribatın ağırlığı itibariyle bu sopanın silah sayılmasına elverişle özellikler taşıyıp taşımadığı, dolayısı ile 5237 Sayılı TCK.nun 6.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşya olup olmadığı hususları irdelenip karar yerinde tartışılmadan, eksik kovuşturma ile, sopanın silahtan sayılmadığı kabul edilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

2-Adli emanetin2006/123 sırasına kayıtlı sopa hakkında bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı davranılması BOZULMASINA, 03/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.