muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/42289, Karar No: 2013/30479, Tarih: 25.11.2013

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla ... Kanununun 2 nci maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka ... Kanununun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Yasa ile ... Kanununun 2 nci maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Yasal olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, ... Kanununun 5 inci maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu ... sözleşmesinden yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin kararları da bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

... Kanununun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 15.5.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5763 sayılı Yasanın 1 inci maddesiyle değiştirilmiş ve alt işverenin işyerini bildirim yükümü getirilmiştir. Alt işveren bu bildirimi asıl işverenle aralarında düzenlenmiş olan yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte yapmak durumundadır. Alt işverenlik sözleşmesi ilgili bölge müdürlüğü ile gerektiğinde ... müfettişleri tarafından incelenecek ve kurumca re’sen muvazaa araştırması yapılabilecektir.

Muvazaanın tespiti halinde bu yönde hazırlanan müfettiş raporu ilgililere bildirilir ve ilgililer altı ... günü içinde yetkili ... mahkemesine itiraz edebilirler. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. ... Müfettişliği tarafından hazırlanan muvazaalı alt işverenlik ilişkisinin tespit edildiği rapora ilgililerin süresi içinde itiraz etmemesi ya da mahkemece muvazaalı işlemin varlığına dair hüküm kurulması halinde, alt işverenliğe dair tescil işlemi iptal edilir. Bu halde alt işveren işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.

Asıl işveren alt işveren ilişkisi ve muvazaa konuları, 5763 sayılı Yasayla ... kanununda yapılan değişiklikler ve buna bağlı olarak çıkarılan Alt İşveren Yönetmeliğinin ardından farklı bir anlam kazanmıştır. Yönetmelikte “yazılı alt işverenlik sözleşmesi”nden söz edilmiş ve çeşitli tanımlara yer verilmiştir.

Alt İşveren Yönetmeliğinde;

1) İşyerinde yürütülen mal veya hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde uzmanlık gerektirmeyen işlerin alt işverene verilmesini,

2) Daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile kurulan alt işverenlik ilişkisini,

3) Asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak hakları kısıtlanmak suretiyle çalıştırılmaya devam ettirilmesini,

4) Kamusal yükümlülüklerden kaçınmak veya işçilerin ... sözleşmesi, toplu ... sözleşmesi yahut çalışma mevzuatından kaynaklanan haklarını kısıtlamak ya da ortadan kaldırmak gibi tarafların gerçek iradelerini gizlemeye yönelik işlemleri, ihtiva eden sözleşmeler muvazaalı olarak açıklanmıştır.

Somut olayda, yerel mahkemenin davaya dahil edilerek hasım değiştirilemiyeceği yönündeki gerekçesi yerinde olmakla birlikte; davacı tarafça, davalı Akdeniz şirketi ile dahili davalı olarak gösterilen Aldemirler Hayv. Gıda. Mad. Day. Tük. Zirai ve Ormn. Ürn. Mad. Tem. Akar. .... Güv. Taş. Acen. İth. İhr. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. arasında muvazaalı bir ilişki bulunduğu ileri sürülmüş olup, bu iki işveren arasında muvazaa olgusunun bulunduğunun tespiti halinde tevcihte hata gözönüne alınarak son alt işverenin davaya katılması mümkündür.

Mahkemece muvazaa iddiası ile ilgili yukarıdaki ilkeler doğrultusunda ayrıntılı inceleme yapılarak dahili davalının hukuki konumunun buna göre değerlendirilmemesi hatalıdır.

3- İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyerinin miras yoluyla intikali 4721 sayılı ... Medenî Kanununun 599 uncu maddesinde düzenlenmiş, sözü edilen madde hükmünde mirasbırakanın ölümü ile mirasçıların bir bütün olarak mirasa hak kazanacakları açıklanmıştır.

İşyerinin önceleri gerçek kişi ya da kişilerce işletilmesinin ardından şirketleşmeye gidilmesi durumunda, bu işlem de bir tür işyeri devri sayılmalıdır. Önceki gerçek kişi olan işverenlerin devralan tüzel kişi ortakları olması bu devir ilişkisini ortadan kaldırmamaktadır (Yargıtay 9.HD. 22.7.2008 gün 2007/ 20491 E, 2008/ 21645 K.). Aynı şekilde daha önce tüzel kişi şirket olan işverenin işyerini bir gerçek şahsa devretmesi de mümkündür. Devralanın şirketin hissedarlarından biri olması da sonucu değiştirmeyecektir. Adi ortaklardan bir ya da bazılarının hisselerini devri de sorumlulukların belirlenmesi noktasında işyeri devri olarak işlem görmelidir.

İşyeri devrinin temel ölçütü, ekonomik birliğin kimliğinin korunmasıdır. Avrupa Adalet Divanı kararlarına göre, maddî ve maddî olmayan unsurların devredilip devredilmediği ve devir anındaki değeri, işgücünün devri, müşteri çevresinin devri, işyerinde devirden önce ve sonra yürütülen faaliyetlerin benzerlik derecesi, işyerinde faaliyete ara verilmişse bunun süresi, işyeri devrinin kriterleri arasında kabul edilmektedir.

Basın ... Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Basın ... Kanununa tabi işyerleri bakımından, işyerinin belirleyici unsurlarından olan marka, logo ve yayın imtiyaz hakları gibi maddî olmayan unsurların devri de işyeri devri olarak değerlendirilmelidir (Yargıtay 9. HD., 19.1.2010 gün, 2009/42958 E., 2009/354 K).

Maddî ve maddî olmayan unsurların devri söz konusu olmaksızın da işgücünün önem taşıdığı sektörlerde ekonomik birliğin önemli unsurunu olan işçilerin devri de, işyeri devri olarak kabul edilmelidir.

Devirden sonra işyerindeki ekonomik birliğin kimliğini koruyup korumadığının saptanabilmesi için, yürütülen faaliyetin devirden sonra yeni işveren tarafından aynı veya özdeş biçimde sürdürülmesi ölçütü yanında, işyerinin taşınmaz ve taşınır malları ile maddî olmayan varlıkların, işyerinde çalışan işçilerin sayı ve uzmanlık bakımından çoğunluğunun, bunun yanı sıra müşteri çevresinin devredilip devredilmediği, devir öncesi ve sonrasındaki faaliyetler arasında benzerlik olup olmadığı, devir sebebiyle işyerinde faaliyet askıya alınmışsa askı süresi gibi koşullar da göz önünde tutulmalıdır.

4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşma da yeterli görülmelidir.

İşyerine Bankalar Kanunu hükümleri çerçevesinde Bankacılık Denetleme ve Düzenleme Kurumu tarafından el koyulması ise işyeri devri niteliğinde değildir. Bu durumda yönetim hakkına müdahale edilmekte veya bankacılık faaliyetleri askıya alınmaktadır.

Yine özelleştirme işlemi sonucu kamuya ait hisselerin devri de işyeri devri olarak değerlendirilemez. Özelleştirmede işyeri aynı tüzel kişilik altında faaliyetini sürdürmekte sadece kamuya ait hisselerin bir kısmı ya da tamamı el değiştirmektedir. Bununla birlikte, tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir (Yargıtay 9.HD. 8.7.2008 gün ve 2008/25370 E, 2008/ 19682 K.).

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 27.10.2008 gün 2008/ 29715 E, 2008/28944 K.).

Bu açıklamalar ışığında, ... hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14  üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu

Bu açıklamalar ışığında, ... hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14  üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu

bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren ... başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, muvazaa olgusunun bulunmaması halinde feshin ne şekilde gerçekleştiğinin belirlenmesine bağlı olarak devreden işveren Akdeniz şirketinin kendi çalıştırdığı dönem ve ücret seviyesine göre kıdem tazminatından sorumlu olacağının düşünülmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10996, Karar No: 2015/8423, Tarih: 14.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10996 E.  ,  2015/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2010

NUMARASI : 2009/66-2010/563

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13231, Karar No: 2017/4359, Tarih: 29.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/13231 E.  ,  2017/4359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Harcın paydaşlardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki oranlar dahilinde tahsili gerekirken bu hususta karar verilmemesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının 2- numaralı bendinde yer alan "... harç alınmasına'' ibaresinin çıkarılarak yerine "... Harcın paydaşlardan tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki oranlar dahilinde tahsiline'' ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 29.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13772, Karar No: 2012/44055, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/13772 E.  ,  2012/44055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Güveni kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Sincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15/02/2012 tarihli ve 2012/1351 soruşturma, 2012/1618 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2012 tarihli ve 2012/197 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14.08.2012 gün ve 2012/13731/47903 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2012 gün ve 2012/231987 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, uyuşmazlık konusu (3 adet mdf yemek masası, 13 adet mdf sandalye, 1 adet büyük çay tezgahı seti, 5 adet meşrubat dolabı ve 1 adet galanz marka mikrodalga fırın) eşyaların dükkanda olduğunu 24/01/2012 tarihli beyanında ikrar eden şüphelinin aynı beyanında bu eşyaların sahibine iade edildiğini iddia etmemesi, ayrıca eşyaların şüpheliye teslim edildiğinin 24/03/2011 tarihli ve iade edilmediğinin 12/08/2011 tarihli tutanaklarla da doğrulanmış bulunması karşısında, işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebepleri bulunan atılı suça ilişkin maddi gerçeğin ortaya çıkarılmasına yarar delillerin etraflıca araştırılıp ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, eksik incelemeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden itiraz üzerine verilen 09.04.2012 gün ve 2012/197 D. ... sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13446, Karar No: 2020/9302, Tarih: 27.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2015/13446 E.  ,  2020/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ..., ..., ... ve ...'un Isparta Belediyesinde işçi olarak çalıştıkları, ...'ın ise ... isimli akaryakıt istasyonunun sahibi olup, belediyenin resmi araçlarına bu akaryakıt istasyonundan yakıt alındığı, Belediye araçlarında, alınan yakıtın tarih ve miktarını gösteren "kit" tabir edilen alet olduğu, arazide çalışan araçlar için 17 no'lu kit ile yakıt alınıp ikmal yapıldığı, kitleri olmayan veya arızalı araçlar için de arıza formu düzenlenip yakıt alındığı halde, sanıklar hakkında arıza formu düzenlenerek alındı gösterilen yakıtların petrol istasyonundan alınmayıp orada bırakılıp, alınmış gibi gösterilip, kendi özel araçlarına veya başka şahıslara sattıkları, 17 no'lu kit ile alınan yakıtlarda ise kitleri arızalı olmayan veya arazide çalışan araçlara tanker ile yakıt verildiği halde, arıza formu düzenleyerek veya 17 no'lu kitten çekerek yakıt almış gibi işlem yapıp, akaryakıt istasyonu sahibi sanık ... ile anlaşıp bu yakıtları tekrar akaryakıt istasyonu tankerine boşalttıkları ancak bedelinin belediyeden alındığı, bu şekilde sanıkların iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile zimmet suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda; mahkemece alınan bilirkişi raporunun iddiaları karşılar nitelikte olmaması karşısında,... petrol ofisinden alınan akaryakıt alımına ilişkin belgeler ile belediye tarafından düzenlenen ikmal listelerinin karşılaştırılması, arıza formlarında isim ve imzaları bulunan kişilerin beyanlarına başvurulup, gerçekten imza atıp atmadıklarının araştırılması, sanık ... müdafin soruşturma aşamasında ibraz ettiği ikmal listesi ile ekli tutanakların karşılaştırılması, gerektiğinde imza incelemesi de yaptırılarak sonrasında dosyanın ekleriyle birlikte kül halinde Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek açıklanan hususlar doğrultusunda iddiaları karşılayacak şekilde rapor alınması, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının

takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Sanık ...'un hükümden sonra 28/12/2017 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA

27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/259, Karar No: 2025/1710, Tarih: 27.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/259 E.  ,  2025/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1225 E., 2024/1363 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/632 E., 2021/275 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleştirilen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacı ... vekili dava dilekçesinde; Şanlıurfa ili, Merkez (Karaköprü) ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 794 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına idari yoldan tescil edildiğini, dava dilekçesi ekindeki krokide (A) ve (B) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin taşlık ve tapulama harici yerken davacının babası ... tarafından 40-45 yıl önce taşlarından temizlenerek tarım arazisi haline getirilip ağaçlandırıldığını, 20-25 yıl önce de davacı ...’a temlik edip zilyetliğinin devredildiğini, zilyetlikle edinme koşullarının tescil tarihinden önce davacı lehine oluştuğunu ileri sürerek asıl davada (A) harfi ile gösterilen birleştirilen davada ise (B) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; görev, zamanaşımı, yetki, derdestlik ve husumet itirazlarında bulunmuş, dava konusu yerin eğimli, dağlık, taşlık ve kayalık yerlerden açılma olduğunu, davacının zilyetliğinin belgeye dayanmadığını, taşınmaz kadimden beri mera vasıflı iken Şanlıurfa Orman İşletme Müdürlüğünün 18.03.1991 tarih ve 680 sayılı yazısı ile ... köyü 793, 794 ve 795 parsel numaralı mera vasıflı taşınmazların cins değişikliklerinin yapılarak ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğü adına tahsis ve tescil işlemlerinin yapılmasının talep edilmesi üzerine Şanlıurfa 2. Bölge Tapu Sicil Müdürlüğünün 27.04.1992 tarih ve 798 sayılı yazıları ile cins değişikliği yapılarak taşınmazların tahsisleri için Milli Emlak Genel Müdürlüğü ile yapılan yazışma neticesinde alınan 17.12.1996 tarihli cevabi yazı ile taşınmazların taşlık olduğundan makineli ve işçi eliyle çalışmaya uygun olmadığından tahsislerinin uygun görülmediğinin bildirildiğini, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın kayıt malikine yöneltilmesi gerektiğini belirterek zilyetlikle edinme koşulları araştırıldıktan sonra davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı İdarenin davada taraf sıfatının bulunmadığını, imar-ihya ve zilyetlik koşullarının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI