muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16432, Karar No: 2016/3261, Tarih: 15.03.2016

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

İnanç sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözümünde dayanak yapılan 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında mevcudiyeti aranan yazılı delil, inançlı işlemin ispatına yönelik olup, inançlı işlemin geçerliliğine ilişkin değildir.

İçtihadı Birleştirme Kararları, uygulamaları bir esasta toplamak, yanlış uygulamalara meydan vermemek ve Türk Medeni Kanununun 1/1. maddesi uyarınca kanundaki bir boşluğu doldurmak için benimsenmiştir. Kaldı ki, Anayasa Mahkemesinin 12/06/1969 gün ve 38/34 sayılı kararında da belirtildiği gibi; “İçtihadı birleştirme kararı, o zamana değin hukuk alanında hukuk kuralı olarak bulunmayan yeni bir kural koymayı erek edinmiş olan bir hukuk işlemi değildir. Gerçekten, istem konusu yasa hükmü incelendiğinde görülür ki bir olayda uygulanacak olan hukuk kuralının hangisi olduğu yönünde verilen kararlar arasında çelişmeye düşülmesi veya bir olayda uygulanacak olan bir hukuk kuralının başka başka dâvalarda değişik biçimde

yorumlanarak uygulanması söz konusu olur ise, ortaya atılan hukuk görüşlerinden hangisinin hukuka uygun bulunduğunu belirtmek üzere içtihadı birleştirme kararı verilmesi yoluna gidilir. Demek ki içtihadı birleştirme kararı, belli bir olay için yeni bir hukuk kuralı koymak ereği ile değil, ancak ve ancak belli bir olaya uygulanacak yasanın veya nesnel nitelikte, olan tüzük ve yönetmelik kuralları gibi öbür hukuk kurallarından hangisinin, hangi anlamda uygulanacağım saptamak için verilir.”

Kanunlarımızda, inançlı işlemi ve inanç sözleşmesini doğrudan düzenleyen bir hükme yer verilmediği gibi ispatına ilişkin özel bir hükme de yer verilmemiştir. 6100 sayılı Kanunun 189. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz. Bu hüküm uyarınca, bir hususun belirli bir delille ispatını ancak kanun hükmü emredebilir. İçtihadı birleştirme kararı kanuna aykırı olamayacağına göre, içtihadı birleştirme kararıyla bir hususun belirli delillerle ispatının şart koşulduğu kabul edilemez.

Öte yandan, uyuşmazlığın çözümünde dayanak yapılan İçtihadı Birleştirme Kararı, konusuyla sınırlı, gerekçesiyle açıklayıcı ve sonuçlarıyla görülmekte olan benzer davalar için bağlayıcıdır. 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı muhtevasına göre inançlı işlemin, 6100 sayılı Kanunun 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde sayılan altsoy, üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasında gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Benzer davalar için bağlayıcı olan bu içtihadı birleştirme kararı, tarafları kardeş olan bu dava için bağlayıcı olamayacaktır.

Bu kapsamda uyuşmazlığın (inanç ilişkisinin) ispatında uygulanacak hukuk kuralında yasal anlamda bir boşluğun bulunduğundan bahsedilemeyeceği gibi HMK’nın 203. maddesinin açık ve anlaşılabilir düzenlemesi karşısında anılan İBK’nın mahkemenin anladığı anlamda uygulanmasını gerektirir hiçbir hukuki gerekçe bulunmamaktadır.

Yerel mahkeme kararıyla, davanın taraflarının kardeş oldukları nazara alınmadan İçtihadı Birleştirme Kararına yanlış anlam verildiği, inançlı işlemin ispatında aranan yazılı delilin geçerlilik koşulu gibi değerlendirildiği, ispat hukukuna ilişkin hükümlerin ise nazara alınmadığı ve yazılı belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedildiği anlaşılmıştır.

Davaya konu inançlı işlemin, kardeşler arasında yapıldığı iddia olunduğuna göre, davanın ispat hukukuna ilişkin genel hükümler çerçevesinde ve özellikle 6100 sayılı Kanunun senetle ispatın istisnasını düzenleyen 203. maddesi nazara alınarak çözülmesi gerekir.

Açıklanan gerekçelerle, 96, 3048 ve 3654 parsel sayılı taşınmazlardaki dava konusu bağımsız bölümler yönünden yerel mahkemenin hukuka aykırı kararı bozulması gerekirken, onanmasına yönelik Sayın çoğunluğa katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/13, Karar No: 2015/22113, Tarih: 19.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/13 E.  ,  2015/22113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/293259

MAHKEMESİ : Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

NUMARASI : 2008/112 (E) ve 2010/115 (K)

SUÇ : Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak veya yönetmek, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardımcı olmak, resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet belgede sahtecilik s

Sanıklar M.. T.. ve S.. A.. hakkında "rüşvet " suçundan, sanık M.. C.. hakkında “rüşvet” ve “6136 sayılı Yasaya muhalefet” suçlarından,sanık Y.. Ç.. hakkında “2”, sanık M.. T.. hakkında ise “1” eylem hakkında (sanık Y.. Ç.. hakkında 3 ayrı iddianame ile resmi belgede sahtecilik suçundan toplam “27 kez”cezalandırılması istenmiş olmasına rağmen 25 eylem hakında, sanık M.. T..'ında ise 17/04/2009 tarihli iddianame ile resmi belgede sahtecilikten “2 kez” cezalandırılması talep edilmiş olmasına rağmen “1” eylemden cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle), zamanaşımı süresi içinde mahallinde hüküm kurulması,

Karar da “Mesut Bucak” olarak yanlış yazılan sanık adının “M.. B..” olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş,

Cumhuriyet savcısı temyiz dilekçesinde sanık N.. Ö.. hakkında -resmi belgede sahtecilik- suçunu da belirtmiş ise de, sanık hakkında anılan suçtan açılmış ve karar verilmiş bir kamu davasının bulunmaması nedeniyle bu durumun temyiz dilekçesinde sehven yer aldığı değerlendirilmiş ve temyiz konu edindiği “örgüt” suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu belirlenerek,

Şikayetçi hazine vekilinin temyize konu edindiği ve temyiz dilekçesinde açıkladığı suçlar içinde “rüşvet” suçunu yazmamış olması ve temyiz dilekçesindeki sanıklardan sadece sanık N.. G..'nın beraat ettiği tek suçun “rüşvet” suça olması nedeniyle şikayetci vekilinin temyizinin sanık N.. G.. hakkında beraat verilen rüşvet suçuna hasredilerek,

Cumhuriyet savcısının temyizinin sanıklar E.. S.., M.. T.., D.. G.., M.. D.., S.. A.., B.. Y.., M.. G.., F.. K.., A.. Ş.., Y.. B.., A.. Y.., E.. T.., B.. Ö.., hakkında “örgüt” ve "resmi belgede sahtecilik", sanıklar Yakup Çakılcı, Yusuf Yazar, D.. K.., E.. İ.., S.. A.., T.. Ö.., H.. Ö.., N.. K.., M.. Ç.., B.. Ö.., B.. C.., M.. B.. hakkında "resmi belgede sahtecilik", sanıklar H.. A.. hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet", A.. K.. ve Y.. E.. hakkında "resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak”, sanık N.. Ö.., hakkında “örgüt” suçlarından verilen beraat kararları ile sanıklar B.. A.., S.. A.., C.. E.., A.. D.., A.. K.. hakkında "resmi belgede sahtecilik", M.. Ş.. hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1 - Sanık Y.. Ç.. ve M.. Ç.. müdafilerinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, müdafilerinin

1 - Sanık Y.. Ç.. ve M.. Ç.. müdafilerinin vaki duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, müdafilerinin

2- “Örgüt”,"resmi belgede sahtecilik", "resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak", "6136 sayılı Kanuna muhalefet", “Görevi kötüye kullanma-şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesinde suç adı olarak yazılmamış ise de sanıklardan M.. D.. ve E.. G.. hakkında açılan ve beraat verilen tek suçun anılan suç olması nedeniyle” suçlarından şikayetçi Hazinenin doğrudan doğruya zarar görmediğinden, vekilinin,

3- Sanıklar M.. C.. (resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak) ve E.. O.. (6136 sayılı Kanuna muhalefet) ya takdir ve tayin olunan para cezasının miktarı itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından, sanıklar müdafinin,

4- 5278 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca temyiz yeteneği bulunmayıp itiraza tabi olduğu, sanıklar M.. C.., G.. T.., A.. P.., E.. D.., R.. A.., E.. A.. "resmi belgede sahtecilik" M.. G.. "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırkakılmasına ilişkin karara karşı sanıklar, M.. C.., G.. T.., A.. P.., E.. D.., R.. A.., E.. A.. müdafileri ile sanık M.. G..'in yaptığı temyiz itirazının mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2010 gün ve 2010/886 D.İş sayılı kararı ile red edildiği ve anılan kararın 5271 sayılı CMK'nun 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşılmakla, sanıklar, M.. C.., G.. T.., A.. P.., E.. D.., R.. A.., E.. A.. müdafileri ile sanık M.. G..'in vaki temyiz istemlerinin,

5- Sanık N.. Ö.. hakkındaki beraat kararlarının gerekçesine yönelik bir temyiz talebi bulunmadığından ve temyizde hukuki yararı olmadığından müdafinin,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilip dosya incelenerek gereği görüşüldü.

Sanıklar Yusuf Yazar, D.. K.., E.. İ.., S.. A.., M.. E.., T.. Ö.., H.. Ö.., N.. K.., K.. K.., B.. Y.., A.. D..,U.. H.., A.. K.., Bahri Yıldırım, A.. E.., A.. C.., B.. A.., S.. A.., C.. E.., M.. T.., Ö.. Ş.., M.. B.. haklarında "resmi belgede sahtecilik,

Sanıklar M.. D.., D.. G.., N.. G.., S.. A.., B.. Ö.., E.. S.., M.. T.., B.. Y.., M.. G.., F.. K.., H.. S.., A.. Ş.., Y.. B.., A.. Y.., E.. T.., B.. Ö.. haklarında “örgüt” ve "resmi belgede sahtecilik

Sanıklar A.. K.. ve Y.. E.. "resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak”

Sanıklar M.. Ç.. ile Y.. Ç.. haklarında "6136 sayılı Kanuna muhalefet", “örgüt” ve "resmi belgede sahtecilik”

Sanık M.. Ş.. hakkında "resmi belgede sahtecilik" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet",

Sanık N.. Ö.. hakkında “örgüt”, suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklar A.. K.. ve Y.. E.. "resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak”

Sanıklar M.. Ç.. ile Y.. Ç.. haklarında "6136 sayılı Kanuna muhalefet", “örgüt” ve "resmi belgede sahtecilik”

Sanık M.. Ş.. hakkında "resmi belgede sahtecilik" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet",

Sanık N.. Ö.. hakkında “örgüt”, suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suç tarihlerinde sanıklar T.. Ö..’in Ankara Yıldızevler Karakolunda polis memuru, D.. G.. ve E.. T..’ın Başkent Vergi Dairesinde Yoklama Memuru, M.. D..’ın Ankara Emniyet Müdürlüğü, Ruhsat İşlemleri Şube Müdürlüğünde polis memuru, N.. G..’nın Başkent Vergi Dairesinde Memur, S.. A..'ın Ankara Emniyet Müdürlüğünde Silah Ruhsat Şube Müdürlüğü emrinde Polis Memuru, A.. D..’in Esat Polis Karakol Amirliğinde polis memuru, H.. S..’un Dikmen Polis Karakol Amirliği emrinde polis Memuru, A.. Ş..’in Ankara Adliyesi Adli Sicil bölümünde memur, Y.. B..’ın Ankara Adliyesi Adli Sicil Müdürlüğünde memur, A.. Y..’nın Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünde memur, B.. A..” ve S.. A..'nin, Keçiören 100. Yıl Polis Merkezi Amirliğinde polis memuru, C.. E.. ve A.. K..’nin polis memuru, Ö.. Ş..'in Esat Karakol Amirliğinde polis memuru olarak görev yapan sanıklara yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunu görevleri sebebiyle işlediklerinin iddia olunması, 3628 sayılı Yasanın 17. maddesinin, resmi belgede sahtecilik suçları ile bağlantılı olan diğer suçlar yönünden gerçekleşmediğinin tespiti karşısında; anılan sanıklar hakkında 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alınmadan genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanıklar Y.. Ç.. ve M.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Yasa gereğince mahkumiyet hükmü kurulması esnasında hiç gerekçe gösterilmemesi,

3- Şikayetçi vekilinin sanık N.. G.. hakkında rüşvet suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ancak duruşmalardan haberdar edilmeyen şikayetçi idarenin 5271 sayılı CMK.nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

Sanığa yüklenen “rüşvet” suçundan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi idareye duruşma günü usulen bildirilip davaya katılma olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık H.. A.. hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet", suçundan verilen beraat kararına ilişkin Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “rüşvet” suçundan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçi idareye duruşma günü usulen bildirilip davaya katılma olanağı sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

4- Sanık H.. A.. hakkında "6136 sayılı Kanuna muhalefet", suçundan verilen beraat kararına ilişkin Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

18.09.2007 tarıhlı ev-iş arama yakalama muhafaza altına alma ve el koyma tutanağında sanığın iş yerinde yapılan aramada suça konu olan işyeri arama ve el koyma tutanağında sanık Hasan'ın işyerınde yapılan aramada, 25 adet 7.65\*17mm çapında MKE yapımı dolu fişek ele geçtiğinin belirtilmesi, 08.10.2007 tarihli ekspertiz raporunda fişeklerin 6136 kapsamında kaldığının açıklanması karşısında unsurları oluşan suçtan mahkumıyeti

yerine sonuca etkili görülmeyen sanık savunması ile savunma tanığı K.. A..'ın beyanına itibar edilerek beraatine karar verilmesi

Yasaya aykırı, şikayetçi idare vekili, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar Y.. Ç.. B.. Ö.., M.. Ç.., N.. G.., H.. S.., U.. H.., A.. C.., M.. E.., A.. E.., K.. K.., M.. Ş.., B.. Y.., B.. A.., S.. A.., A.. D.., C.. E.., M.. T.., S.. A.., Ö.. Ş.. müdafileri ile sanıklar A.. K.., M.. Ş.., B.. A.. ve S.. A..'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık H.. A.. dışında diğer sanıklar yönünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6129, Karar No: 2021/8175, Tarih: 13.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6129 E.  ,  2021/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SAMSUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davacı ...'nin 22/02/2011 tarihinde davalı ...Teşhis Tedavi ve Sağlık Hiz. Ltd. Şti.’de uzman doktor olarak görev yapan davalı ... tarafından normal doğuma alındığını, doğum sırasında davalı doktorun aşırı kuvvet uygulaması sonucu bebeğin ana rahminden alınırken sol kol omuriliğindeki sinirlerin kopması sebebiyle felçli olarak dünyaya geldiğini, sezaryen doğum için doktora ısrar ettiklerini ancak doktorun anlamsız yere normal doğum yaptırdığını, doğum sırasında meydana gelen komplikasyondan kendilerine bilgi verilmediğini, sadece yorgun doğum gerçekleşmiş olması sebebiyle emme problemi yaşandığının söylendiğini, daha sonra bebeğin Samsun Doğumevi Hastanesine sevk edildiğini, burada yapılan muayene ve düzenlenen epikriz raporunda sinir zedelenmesi sonrası bebeğin felç olduğunu öğrendiklerini, durumu bildirdiklerinde doktorun; çocuğun görmesi gereken tedavinin samimi arkadaşı olan Romatem Fizik Tedavi Merkezinde çalışan diğer davalı ... tarafından yapılacağının kendilerine ilettiğini, bebeğin on ay boyunca fizik tedavi için davalı ...'a götürüldüğünü ancak doktorun kendilerine bebeğin durumu için önce üç ay beklenmesi gerektiğini söylediğini, akabinde doktorun bir yıl süre ile kendilerini oyalayarak tedaviyi gerçekleştirmediğini, daha sonra çocuğu Ankara'da uzman doktora muayene ettirdiklerinde ise; geç kalındığını, yapılacak bir şey olmadığını, ameliyatın da riskli olduğunu, doğumdan itibaren 4-6 ay arasında müdahalenin mümkün olabileceğini öğrendiklerini, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan ve aydınlatma yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalıların bebeğin felçli ve sakat olarak dünyaya gelmesine sebebiyet verdiklerini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tedavi giderleri için şimdilik 5.000,00 TL maddi tazminat ile küçük bebeğin felçli doğmasından dolayı ömür boyu sakat kalacağından şimdilik 7.500,00 TL maddi tazminat ile yine küçük...'in yaşamında büyük sıkıntılar yaşayacağından manevi ve psikolojik çöküntünün karşılığı olarak 70.000,00 TL manevi tazminat, anne ve baba için öz evlatlarının ömür boyu sakat kalacağından duymuş oldukları acı ve psikolojik çöküntü sebebiyle 40.000,00'ar TL manevi tazminatın hatalı doğumun gerçekleştiği 22/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar kendilerine atfedilecek kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Davalılar kendilerine atfedilecek kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacılar tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin dördüncü bendinin kaldırılarak yerine; "Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden reddedilen maddi tazminat talebi yönünden AAÜT 13. maddesi gereğince 2.180,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, yine vekalet ücretine ilişkin beşinci bendinin hükümden kaldırılarak yerine; "davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden, her bir davacının reddedilen manevi tazminat talebi yönünden ayrı ayrı AAÜT 10/4,3. maddesi gereğince 2.180,00'er TL vekalet ücretinin (toplamda 6.540,00 TL'nin) davacılardan alınarak davalılara verilmesine, ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilmesine, kararın kaldırılmasına karar verilen kısmı dışındaki yönlerinin aynen korunmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1) Bölge adliye mahkemelerinin duruşma yapmaksızın esas hakkında istinaf incelemesi yapmaları durumuna dair karar verme usulü 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre bölge adliye mahkemesi; yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı veya kararın gerekçesinde hata edildiği durumlarda düzelterek yeniden esas hakkında karar verir. Bölge adliye mahkemesi kararlarında yer alması gereken hususlar ise HMK’nın 359. maddesinde belirtilmiş olup buna göre kararda; 2. fıkrasında; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Yapılan açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin bentleri düzeltilerek, düzeltilen kısım dışında kalan kısımların aynen korunmasına yönelik karar verilmesi usule aykırıdır. Bölge adliye mahkemesince, istinaf başvurusunun kısmen dahi olsa kabul edildiği durumlarda öncelikle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, ardından yeniden tüm talepler bakımından hüküm kurulması gerekmektedir.

O halde, bölge adliye mahkemesince; HMK’nın 359/2 ve 353/1-b-2 maddelerindeki düzenlemeler de gözetilerek, esas hakkında taleplerin her biri bakımından tek tek hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözardı edilerek ve tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bozmaya gerektirmiştir.

O halde, bölge adliye mahkemesince; HMK’nın 359/2 ve 353/1-b-2 maddelerindeki düzenlemeler de gözetilerek, esas hakkında taleplerin her biri bakımından tek tek hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözardı edilerek ve tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bozmaya gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.