muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/27030, Karar No: 2018/9379, Tarih: 16.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/27030 E.  ,  2018/9379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırılan taşınmazın geri alınması davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca GERİ ÇEVİRME hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27/10/2015 gün ve 2015/2006 Esas - 2015/15402 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre, ... Toplu Konut Projesine ilişkin kamulaştırma kararı doğrultusunda birtakım işlemlerin yapılmış olduğu dosya ekinde yer alan belgelerden anlaşıldığına göre ,açılan davanın kamulaştırma amacına uygun tesis veya işlem yapılmış olması gerekçesiyle reddi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu 23.maddede öngörülen bir ve beş yıllık hak düşürücü sürelerin dolmuş olması sebebiyle reddine karar verilmesi yerinde değil ise de sonucu itibarıyla doğru olan kararın onanmasına ilişkin karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 315,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 16/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15319, Karar No: 2014/4324, Tarih: 13.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15319 E.  ,  2014/4324 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzinsiz afiş asarak çevre kirliliğine sebebiyet vermek eyleminden dolayı Sayannora Güzellik Hizmetleri ve Kozmetik Ürünleri İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 42. maddesi uyarınca İdari para cezası uygulanmasına dair, İzmit Belediyesi Zabıta Müdürlüğünün 29/03/2012 tarihli ve 340 sayılı kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Kocaeli 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19/07/2012 tarihli ve 2012/409 değişik iş sayılı kararına yapılan itirazın reddine dair Kocaeli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2013 tarihli ve 2013/11 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 12/07/2013 gün ve 45094 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/09/2013 gün ve KYB. 2013/250789 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5362 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 42. maddesinde “Meydanlara veya parklara, cadde veya sokak kenarlarındaki kamuya ait duvar veya alanlara, rızası olmaksızın özel kişilere ait alanlara bez, kağıt ve benzeri afiş ve ilan asan kişiye, yüz Türk Lirasından üçbin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. Aynı içerikteki afiş ve ilanlar, tek fiil sayılır.” ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 20.maddesinin (s) bendinde “Umuma açık yerlerde her ne şekilde olursa olsun çevreyi kirletenlere 100 Türk Lirası idari para cezası verilir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında somut olayda muteriz tarafından gerçekleştirilen eylemin, afiş ve ilan asma olmayıp izinsiz olarak dağıtılan reklam broşürleri ve ilanların yere atılmasından ibaret bulunduğu, bu haliyle 5326 sayılı Kanun’un 42. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği, 2872 sayılı Kanun kapsamında olabileceği, aynı zamanda 5326 sayılı Kanun kapsamında verilebilecek cezanın üst sınırının yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 5.000,00 Türk lirası olamayacağı gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26/10/1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır.

26/10/1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır.

Mahkeme tarafından, konuyla ilgili olarak düzenlenen tutanak ve ekleri incelenip, delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine, kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 13/03/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın eyleminde afiş ve ilan asma olmadığı sadece broşür ve ilanların yere atılması söz konusu olup bu husus delil tartışması kapsamında sayılamayacağından kanun yararına bozma talebinin kabulü yerine çoğunluğun verdiği ret kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2019/665, Karar No: 2019/965, Tarih: 18.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/665 E.  ,  2019/965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 21/01/2019 tarihli yazısı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan şüpheli ... hakkındaki iddianamenin iadesine dair Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/90 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/1073 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/02/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 09/02/2018 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı 28/09/2018 tarihli iddianame düzenlendiği,

2- Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 02/10/2018 tarihli ve 2018/90 iddianame değerlendirme sayılı kararı ile, “şüpheliden uyuşturucu madde satın aldığını beyan eden kişilerin şüpheliyi teşhis işleminin Polis Vazife ve Salâhiyet Kanunu’nun Ek 6. maddesine uygun olarak yaptırılmadığı, teşhis işleminin suçun sübutuna etki edeceği mutlak sayılan delil niteliğinde olduğu, kanuna uygun olarak yeniden teşhis yaptırılması gerektiği” gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği,

3- Cumhuriyet savcısının bu karara itiraz ettiği, ancak itirazı inceleyen Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/1073 değişik iş sayılı kararı ile, “iade kararının usul ve yasaya uygun olduğu” gerekçesiyle itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesince, her ne kadar şüphelinin fotoğrafları çekilerek uyuşturucu maddeyi temin eden şahıslara yaptırılan teşhisin usulüne uygun olmadığı, sağlıklı bir teşhisin soruşturma aşamasında uzunca bir süre geçmeden yapılması gerektiği ve bu durumun suçun sübutuna etki edecek mutlak bir delil olduğundan bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesince, her ne kadar şüphelinin fotoğrafları çekilerek uyuşturucu maddeyi temin eden şahıslara yaptırılan teşhisin usulüne uygun olmadığı, sağlıklı bir teşhisin soruşturma aşamasında uzunca bir süre geçmeden yapılması gerektiği ve bu durumun suçun sübutuna etki edecek mutlak bir delil olduğundan bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinde, iddianamede bulunması gereken hususların neler olacağının gösterildiği, aynı Kanunun 174/1.maddesinde ise iddianamenin hangi hâllerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, anılan Kanunun 174/2. maddesinde suçun hukuki nitelendirilmesi sebebiyle iddianamenin iade edilemeyeceğinin düzenlendiği, yine söz konusu Kanunun 170/2. maddesinde yer alan "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler." hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukukî nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda, dosyada mevcut diğer delillerden uyuşturucu temin eden şahısların beyanları, telefon görüşmelerine ilişkin HTS

kayıtları, şüphelinin konutunda yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddeye ilişkin deliller hep birlikte değerlendirildiğinde, yaptırılan teşhisin tek delil olmadığı ve şüphelinin üzerine atılı suçu işlediği hususunda kamu davası açmaya yarar yeterli delil ve şüphenin elde edildiği, bu yöne ilişkin takdir hakkının Cumhuriyet savcısında olduğu ve iade kararında sayılan gerekçenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 174. maddesinde düzenlenen iddianamenin iadesi nedenleri arasında bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/1073 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Olay tarihinde Manisa’dan uyuşturucu madde getirecekleri ihbarı üzerine yapılan yol kontrolünde Buldan Jandarma Komutanlığı görevlilerince yakalanan ... ve ... isimli kişilerin üzerinde ele geçen esrarı Manisa’da şüpheli ...’tan satın aldıklarını beyan etmeleri üzerine, bu şüpheli hakkında başlatılan soruşturma kapsamında evinde ve eklentilerinde yapılan aramada esrar ve hassas terazi ele geçirildiği, HTS kayıtlarına göre olay günü ... ile şüpheli ... arasında telefon görüşmesi tespit edildiği, ayrıca Cumhuriyet savcısının talimatı ile kolluk tarafından fotoğraf üzerinden yaptırılan teşhis işleminde kendilerine uyuşturucu madde satan kişi olarak şüpheli ...’ın fotoğraflarını teşhis ettiklerinin anlaşılması karşısında, şüpheli ... hakkında toplanan delillerin, “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçunun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu ve dosya kapsamı ile mevcut delil durumuna göre teşhis işleminin kanuna uygun olarak yapılmamış olmasının “suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan bir delil eksikliği” niteliğinde olmadığı, anlaşıldığından, iddianamenin iadesine karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bu nedenle iade kararına yönelik itirazın kabul edilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi de yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; iddianamenin iadesi kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2018 tarihli ve 2018/1073 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13354, Karar No: 2013/20001, Tarih: 19.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13354 E.  ,  2013/20001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

1) Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın yeri, konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen metrekare bedeline objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

3) Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca, tespit edilen bedele 4 aylık sürenin bitimi tarihinden, ilk karar tarihine kadar geçen süre için kanuni faiz işletilmesi gerektiğinden,

Davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/14244, Karar No: 2006/1744, Tarih: 16.02.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/14244 E.  ,  2006/1744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ile 2/B şerhinin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi vekili, ... Köyü 1413 sayılı parselin tapu kaydında yer alan 2/B şerhinin silinmesini, davalı- karşı davacı idare vekilleri ise 2/B kapsamında kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemişlerdir. Mahkemece gerçek kişinin davasının kabulü ile şerhin silinmesine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ve karşı davacı Hazine ve Orman Yönetimi vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydı üzerinde bulunan 2/B şerhinin silinmesi ve karşı dava ise tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5633 Sayılı Yasasa göre makiye ayırma işlemi ve 04/07/1988 tarihinde ilanı yapılarak dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1956 yılında kesinleşmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ve eğimi % 5 olarak hesaplanmışsa da memleket haritasındaki eğimi gösteren münhanilerden taşınmazın eğimin daha yüksek olduğu bir yana dosya kapsamından, çekişmeli parsellerin 1944 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı içine alınıp, Mayıs 1946 tarih 22 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edildiği, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında, kesinleşen orman kadastrosu sonucu oluşan Mayıs 1946 tarih 22 numaralı orman tapu kaydı revizyon gösterilerek 1081 sayılı orman parselinin tesbit tutanağının düzenlendiği ve bu parsel hakkında gerçek kişinin Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinde açtığı dava sonucu 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1081 sayılı parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleşmesi üzerine, 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1081 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına tapu kaydı oluştuğunu, davacının dayandığı 1413 numaralı tevzi parselinin 1081 sayılı orman parselinin bir bülümü olduğu anlaşılmaktadır.

4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi yoluyla dağıtılacağı konusunda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle, aslında orman olan yerler hakkında 4753 Sayılı Yasa hükmüne göre oluşturulan tapu kaydı, temelde özel mülkiyete konu olmayacak kamu malı niteliğindeki Devlet Ormanı olan yerde oluşturulduğundan, böyle bir tapunun 26.03.1996

gün ve 1993/5-1996/1 sayılı Y.İ.B.G.K. kararının öngördüğü özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı olduğu kabul edilemez.

Diğer taraftan, 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1/e maddesi uyarınca kurulan maki tesbit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği kabul edilmişse de, makiye ayırma komisyonlarının yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulması ve yine yasa ve yönetmeliğe uygun olarak çalışma yapması gereklidir.

1951 yılında yapılan maki çalışması sırasında yürürlükte bulunan 3116 Sayılı Yasanın 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5. maddesi "Devlet ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak, diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar; beldelerde, belediye encümenleri, köylerde, ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzümlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır.." şeklinde olup, orman kadastro komisyonlarının kuruluşunun nasıl olacağını göstermiştir.

Yine, Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmiliğin amacını belirleyen 1. maddesinde "5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz Sahil mıntıkılarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedavüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır.

"Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine Ait Talimatnamenin 10. maddesinde ise "Funda ve maki sahalarının tesbiti işi: Umum Müdürlükçe Başmüdürlük merkezlerinde vazifelendirilen, biri tercihan ... muhafaza mevzuunda yetişmiş üç yüksek orman mühendisinden müteşekkil komisyonlar marifetiyle yapılır. Komisyon reisini Orman Umum Müdürlüğü tesbit eder. Zaruret halinde bu elemanlardan biri mühendis yardımcısı da olabilir. Mahalli Bölge Şefi ve bölme orman muhafaza memuru müşahit sıfatıyla mıntıkada çalışan komisyanlara iltihak ederler..." şeklindedir.

Her ne kadar makilik ve orman sınırlarının tesbitine ait yönetmelikte orman kadastro komisyonlarının yanı sıra 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesine aykırı olarak Orman İdaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da makiye ayırma çalışmasının yapılabileceği öngörülmüşse de hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler ise kaynak bulduğu yasalara aykırı olamaz. Yönetmelik Yasaya aykırı ise, uygulayıcı tarafından yasalara

aykırı yönetmelik hükümlerine değer verilerek işlem yapılamaz (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81 - 118 sayılı kararı).

Somut olayda; yörede görev yapan maki tefrik komisyonu, Başkan ... ile üye ...'ın katılımı ile oluşturulmuş, yönetmelikte öngörülen diğer üyeler komisyonda yer almamıştır. Bu nedenle, komisyon 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapmamıştır. Şöyle ki;