muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8666, Karar No: 2018/3969, Tarih: 04.07.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8666 E.  ,  2018/3969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Bursa 13.İcra Dairesinin 2009/1747 esas sayılı takip dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydında görülen daha önce Bursa 1.atm 2010/652 esas sayılı dosyasınca konulan ihtiyadi tedbir kararının ihtiyadi haciz mahiyetinde olduğu dikkate alınmayarak işlem yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekilleri; cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde yer alan bir alacağın esas ve miktarına yönelik itirazların incelenmesinin genel mahkemelerin görevi olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar vermiştir.

Kararı,şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçi taraf, tapu kaydına daha önce .... Ankara Ticaret Mahkemesi 2010/652 esas sayılı dosyasınca konulan ihtiyadi tedbir kararının ihtiyadi haciz mahiyetinde olduğunun dikkate alınmayarak sıra cetvelinin düzenlendiği iddiasına dayalı olarak sıra cetvelinin iptaline yönelik istemi,takip hukuku kurallarının yanlış uygulamasına yönelik olup; şikayet olunanın alacağının hiç ya da gösterilen miktarda bulunmadığına yönelik olmadığından itiraz, alacağın doğumuna ve esasına yönelik değildir. Bu nedenle icra hukuk mahkemesi görevlidir.

Bu durumda, mahkemece, işin esasına girilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, yanılgılı gerekçeyle, görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.07.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24392, Karar No: 2024/8537, Tarih: 03.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/24392 E.  ,  2024/8537 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/493 Esas 2016/259 Karar

DAVA TARİHİ : 24.12.2014

HÜKÜM/KARAR : Ret

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı milletvekili tarafından 19.12.2014 tarihinde TBMM bütçe görüşmeleri esnasında yapılan konuşmada müvekkili vakıf hakkında haksız isnatlarda bulunulduğunu, bu konuşmanın TRT TBMM TV'den tüm kamuoyu ile paylaşıldığını, konuşmada geçen söz ve ifadelerle müvekkili vakfın kişilik haklarının saldırıya uğradığını, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini belirterek 20.000,00 TL manevi tazminatın 19.12.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile hükmün tirajı yüksek üç gazeteden birinde yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin konuşmasında kamuya ait arazilerin davacı vakfa devrinin eleştirildiğini, muhalefet partisi milletvekili olan müvekkilinin kamuoyunu ilgilendiren bu konuda eleştiri yapmasının hakkı ve görevi olduğunu, Vakıflar Genel Müdürlüğü'nden eleştiriye konu hususların sorulması gerektiğini, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırlarının aşılmadığını, TBMM kürsüsünde yapılan bu konuşmasının yasama sorumsuzluğu kapsamında olduğunu, kamuoyunda 17-25 Aralık olarak bilinen soruşturmalara konu dinleme kayıtları incelendiğinde kamu arazilerinin davacı vakfa tahsis edildiğinin tespit edileceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu konuşmada, birtakım belediye veya kamu arazilerinin davacı vakfa tahsis edilmesi hususunun eleştirildiği, konuşmada geçen ifadeler kaba ve incitici kabul edilmekle beraber davacı vakfın kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, davalı milletvekilinin kamu adına denetim görevinin bulunduğu, konuşmanın bir bütün hali ile eleştiri ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu konuşmada müvekkilinin hırsızlıkla suçlandığını, bu yönde kamuoyunda algı oluşturulmak istendiğini, dayanaksız şekilde kurumları karalama eyleminin yasama dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkili vakfa yapılan tüm tahsislerin yasal olduğunu, vakıf üzerinden siyaset yapılmak istendiğini, söz ve ifadelerin ifade özgürlüğü kapsamında olmadığını, haksız ve somut olgu isnat edildiğini, mahkeme gerekçesinin hatalı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı milletvekili tarafından 19.12.2014 tarihinde TBMM bütçe görüşmeleri esnasında yapılan konuşmada sarf edilen sözlerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddiası ile manevi tazminat ve hükmün yayınlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 25, 26 ve 83 üncü maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83 üncü maddesine göre TBMM üyeleri meclis çalışmalarındaki oy ve sözlerinden, mecliste ileri sürdükleri düşüncelerden ve bunları meclis dışında tekrarlamak ve açığa vurmaktan sorumlu tutulamazlar iseler de, bu sorumsuzluk mutlak bir şekilde sınırsız değildir. Anayasanın bu ilkesinin kötüye kullanılıp kullanılmadığı değerlendirilirken özellikle kamu yararı-kişisel yarar dengesinin iyi kurulması gerekmektedir.

Anayasa'nın 83 üncü maddesinde yer alan düzenlemenin amacı, milletvekilinin yasamaya ilişkin olan yetkisini daha özgürce kullanmasını ve bu doğrultudaki çalışmalarını güvence altına almaktır.

Anayasa'nın 83 üncü maddesinde yer alan düzenlemenin amacı, milletvekilinin yasamaya ilişkin olan yetkisini daha özgürce kullanmasını ve bu doğrultudaki çalışmalarını güvence altına almaktır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, dava konusu 19.12.2014 tarihli TBMM bütçe görüşmelerinde davalı muhalefet partisi milletvekili tarafından güncel ve kamuoyunu ilgilendiren bir konu ile ilgili davacı vakıf hakkında değer yargısı niteliğinde değerlendirmelerde bulunulduğunun, Anayasa'nın 83 üncü maddesi ile güvence altına alınan yasama sorumsuzluğu sınırlarının aşılmadığının, toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunan bir konu ile ilgili muhalefet partisi olarak bu değerlendirmelerin yapılmasının davalı yönünden hak ve görev olduğunun, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiğinin, tüm bu açıklamalar ışığında konuşmada geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,03.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5288, Karar No: 2015/4258, Tarih: 04.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5288 E.  ,  2015/4258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili,... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/6882 E. sayılı dosyasında, borçlu ...'a ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini ve sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelindeki sıraya ve alacak miktarına itiraz davası açtıklarını ve verilen kararın kesinleştiğini, bunun üzerine 16.05.2012 tarihinde yeniden sıra cetveli düzenlendiğini, bu kez de müvekkili idarenin 09.02.2009 tarihli yazısında bildirilmiş olan miktara göre alacağın tespit edildiğini, halbuki 22.03.2011 tarihinde yeniden idare alacağının bildirildiğini, bu yazıya itibar edilmeden hatta güncel olarak idareden alacak sorulmadan sıra cetveli hazırlandığını, bunun yasal olmadığını, müvekkili idarenin 21.05.2012 tarihi itibariyle 27.729,21 TL alacağının bulunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, satıştan önce alacak bilgilerinin sorulduğunu, bu miktarların güncel olarak sorulmasının mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçi kurumun, satış öncesinde alacağın güncel miktarını 09.02.2009 tarihinde 12.808,58 TL olarak bildirdiği, bu alacağa göre... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2011/74 E., 2011/232 K. sayılı ilamı gereği sıra cetveli yapıldığı, borçlunun haciz konusu gayrimenkulü satıldıktan sonra alacağın arttığından bahisle yeniden sıra cetveli yapılması ve bu yeni cetvel yapılırken alacağın güncel tutarı sorularak alacak tespiti yapılmasının yasanın ruhuna aykırı olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Haciz yoluyla takiplerde sıra cetveli alacağın İİK'nın 138. maddesi uyarınca satış tarihindeki ulaştığı miktar dikkate alınarak düzenlenir. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder.

Bu açıklamalara, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayetçi yanca satış tarihine kadar olan alacağın esas alınması istenmişse de, taraflar arasında görülen... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2011/74 E., 2011/232 K. sayılı dosyasında satış tarihine kadar oluşan alacak miktarına yönelik herhangi bir itiraz ileri sürülmemiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5851, Karar No: 2006/7758, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/5851 E.  ,  2006/7758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A YK A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, davalının 3 nolu bağımsız bölümünde onaylı mimari projeye aykırı değişiklikler yaptığını ve burayı işyeri (eczane) olarak kullandığını ileri sürerek projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine ve konut olan bu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi ile işyeri niteliğindeki değişikliklerin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece dava konusu edilen davalının üç nolu bağımsız bölümünde projeye aykırı olarak yapıldığı ileri sürülen ve bilirkişi raporu ile belirlenen değişikliklerin projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmiş ancak bu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi konusunda bir karar verilmemiş ise de hükmü salt davalı temyiz ettiğinden, davacı taraf temyiz yoluna başvurmadığından temyiz edenin sıfatı gözetilerek bu husus bozma konusu yapılmamış salt değinilmekle yetinilmiştir.

Davalı tarafın temyiz itirazları çerçevesinde yapılan inceleme sonunda; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla, yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8579, Karar No: 2015/23281, Tarih: 04.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/8579 E.  ,  2015/23281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/61797

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2010

NUMARASI : 2010/37 (E) ve 2010/485 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki, olay günü kendisiyle birlikte kardeşi S.. A..'ın hükümlü olarak bulundukları cezaevindeki ziyarete annesi, kızkardeşi ve yeğenlerinin geldiği, kardeşiyle ayrı kabinlerde, gelen ziyaretçileriyle görüştükleri esnada infaz koruma memurlarının kendisini darp ettiği ve kendisine "bitsin, o zaman görüşeceğiz, şerefsizler" dedikleri, annesinin ağlaması üzerine "ağlama, buradan çıkar çıkmaz hemen Cumhuriyet Başsavcılığı'na ve Valiliğe gidip bu gördüklerini anlat, şikayetçi ol" dediği, söylediklerinin kapalı görüşe ait telefon görüşmelerine bağlı kayıtlarda mevcut olduğu, infaz koruma memurlarının kendisine ve kardeşi S.'e sistematik olarak kötü muamelede bulundukları şeklindeki savunması; sanığın 24.04.2009 tarihinde Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri İnceleme ve Denetleme Müfettişliği Kurulu Başkanlığı'na gönderdiği dilekçede de infaz koruma memurlarının kendisine karşı kötü muamelede bulundukları yönündeki beyanları; aynı dosya içerisinde sanığın kardeşi S.'in, sanık ile benzer mahiyetteki ifadeleri karşısında, olay günü sanığı ziyarete gelen sanığın annesi ve kızkardeşinin ifadelerine başvurularak ve sanığın savunmasında belirttiği şekilde sanığın annesi tarafından Cumhuriyet Başsavcılığına yapılmış bir şikayetin ve bu hususta başlatılmış bir soruşturmanın bulunup bulunmadığı araştırılmak suretiyle olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık S.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık S.. A..'a da CMUK'nın 325. maddesi uyarınca sirayetine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10399, Karar No: 2012/16073, Tarih: 26.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/10399 E.  ,  2012/16073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2790 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35.maddesi gereğince "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse yenisini hemen tebliğ yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sistemin yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır." Dosyanın incelenmesinden gerekçeli kararın davalıya tebligat Kanununun 35.maddesi gereği tebliğ edildiği ancak, Tebligat Kanununun 35.maddesinin şartlarının davada gerçekleşmediği anlaşılmıştır. Bu itibarla gerekçeli kararın davalıya usulüne uygun olarak tebliğ edilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20568, Karar No: 2018/14841, Tarih: 10.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/20568 E.  ,  2018/14841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Mağdur ... hakkında ... Yıl Devlet Hastanesince düzenlenen 05.09.2009 tarihli geçici raporda, göz etrafında ekimoz, ödem, burunda ödem, boyunda abrazyonlar, sağ ayakta üç adet laserasyon mevcut olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği, kat’i raporun göz ve KBB uzmanı tarafından verileceğinin belirtildiği, ... Devlet Hastanesi KBB uzmanı ve göz uzmanınca verilen 25.02.2010 tarihli kesin raporda, her iki dış kulak yolunda hasar mevcut olduğu, buşonun temizlendiği, zarların iki taraflı perfore ve akıntı mevcut olduğu, bileteral kronik otitis media nedeniyle yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, göz muayenesi yönünden, hastanın görme düzeyleri her iki gözde tam, ön segment muayenelerinin doğal olduğu, hastadan iki yönlü orbita grafisinin istendiği, ancak hastanın hamile olduğunu ifade ettiği, daha önce muayene olduğu hastaneden raporunun verilmesinin uygun olduğu belirtilmesine karşın, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden, mağdurun iki yönlü orbita grafisi temin edilmeden ve sanığın eylemi ile mağdurun kulak zarlarındaki perforasyon arasında illiyet bağı olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Yaralama eylemi sırasında sanığın mağdura bardak fırlatarak ayağından da yaralanmasına neden olduğu anlaşılmakla, TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Sanık hakkında TCK’nin 53.maddesi gereğince hak yoksunlukları uygulanırken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2309, Karar No: 2011/3571, Tarih: 02.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2309 E.  ,  2011/3571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 7. Aile Mahkemesi

TARİHİ :7.12.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yoksulluk nafakası konusunda hüküm kurulabilmesi için bu konuda miktarda gösterilmek suretiyle açık bir isteğin varlığı gerekir. Bu konuda istek olmadığı halde davalı lehine yoksulluk nafakası takdiri doğru olmamıştır. (HUMK.md.74)

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.03.2011(Çrş)