muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4234, Karar No: 2010/10296, Tarih: 14.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4234 E.  ,  2010/10296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 3.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.12.2008 tarih ve 2008/277-2008/884 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalılardan 5 ortaklı şirketin ortakları olduğunu, 26.12.2007 tarihli karar ile şirketin işlettiği dersanenin devrine dair ortaklar kurulu kararı alındığını, toplantı yapılacağının ortaklara tebliğ edilmediğini ve karar altında tüm ortakların imzasının bulunmadığını ileri sürerek, anılan ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Özel Eğitim Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiş diğer davalılar davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, limited şirketlerde ortak sayısına bağlı olmaksızın tüm ortakların katılımı ile çağrısız olarak ortaklar kurulu toplantısı yapılabileceği, TTK'nın 538. maddesinde çağrısız genel kurul toplantısı için tüm ortakların hazır olması koşulunun amir hüküm olarak öngörüldüğü, karar için ise oy çokluğunu sağlamanın yeterli olacağı, iptali istenen 26.12.2007 günlü kararda davacıların isimlerinin yazılı olmasına karşın imzalarının bulunmadığı, dolayısıyla toplantıya katıldıklarının, katıldılarsa muhalefet şerhi verildiğine ilişkin bilginin kararda yer almadığı, ayrıca hazirun cetveli de düzenlenmediği, sadece 26.12.2007 tarihinde şirket merkezinde saat 18.00'de toplanıldığına ilişkin bir tutanak bulunduğu, üzerinde bu tutanağın ekinin bulunmadığına dair şerh olduğu, bunun dışında başka bir bilgi ve belge bulunmadığı, bu nedenle mahkemece çağrısız genel kurul toplantısının koşullarının gerçekleşmediği belirtilerek davanın davalılardan şirket yönünden kabulüne, diğer davalılar bakımından ise davalı olma sıfatları bulunmadığından husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

TTK' nun 538.maddesi uyarınca bütün ortakların hazır olması ve bu şekilde toplantıya hiçbir ortağın itiraz etmemesi halinde çağrısız olarak ortaklar kurulu toplanabilir. Her ne kadar 26.12.2007 tarihli ortaklar kurulu kararının altında davacıların imzası mevcut değil ise de, aynı tarihli "Tutanak" başlıklı belgeden davacıların da iptali istenen toplantıya katıldıkları anlaşılmaktadır.

Dava, ortaklar kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

TTK' nun 538.maddesi uyarınca bütün ortakların hazır olması ve bu şekilde toplantıya hiçbir ortağın itiraz etmemesi halinde çağrısız olarak ortaklar kurulu toplanabilir. Her ne kadar 26.12.2007 tarihli ortaklar kurulu kararının altında davacıların imzası mevcut değil ise de, aynı tarihli "Tutanak" başlıklı belgeden davacıların da iptali istenen toplantıya katıldıkları anlaşılmaktadır.

Dava konusu olayda, tüm ortakların çağrısız toplantıya katılmadıklarını ve çağrısız toplantıya itiraz ettiklerini, bu hususta kanıt yükü kendilerinde olan davacılar kanıtlayamadığına, ortada çağrısız toplantıyı mutlak butlanla malul kılacak başka bir halin varlığı da iddia ve ispat edilmediğine göre, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalılardan şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar şirket yararına bozulmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı şirkete iadesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29082, Karar No: 2020/6457, Tarih: 11.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29082 E.  ,  2020/6457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesine haklı bir sebep bulunmaksızın işveren tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ... ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

I- Davalılardan ... Sosyal. Hiz. ve Özel Sağ. Hiz. ... Tic. Ltd. Şti.’nin Temyizi Yönünden;

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3.madde 1.fıkrasına ...; “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2.fıkrasına ...; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5.maddesine ... iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç vetemyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK'nun 434/3.maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. 8 günlük süre içinde temyiz edilmeyen (HUMK'nun 432/4), temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK'nun 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Öte yandan İş Mahkemesinden verilen kararların katılma yoluyla temyizine ilişkin 5521 sayılı Yasada bir hükümde bulunmadığı gibi süre tefhimle başladığından gerekçeli kararın ayrıca sonradan tebliğ edilmiş olması tefhimle işleyen sürenin hukuksal sonuçlarını doğurmasına engel değildir. HMK'nun 103/1-4 maddesi gereğince hizmet akdi veya iş sözleşmesi sebebiyle işçilerin açtıkları davalar adli tatilde görülecek işlerden olduğundan adli ara vermede geçen günler süreye dahildir.

Öte yandan İş Mahkemesinden verilen kararların katılma yoluyla temyizine ilişkin 5521 sayılı Yasada bir hükümde bulunmadığı gibi süre tefhimle başladığından gerekçeli kararın ayrıca sonradan tebliğ edilmiş olması tefhimle işleyen sürenin hukuksal sonuçlarını doğurmasına engel değildir. HMK'nun 103/1-4 maddesi gereğince hizmet akdi veya iş sözleşmesi sebebiyle işçilerin açtıkları davalar adli tatilde görülecek işlerden olduğundan adli ara vermede geçen günler süreye dahildir.

Somut olayda karar davalı şirkete 30.06.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiştir. Davalının temyiz talebinin 8 günlük temyiz süresinin son günü olan 08.07.2016 tarihi geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, davalı bu şirketin süresinde olmayan temyiz isteminin REDDİNE,

II- Diğer Davalıların Temyizine Gelince,

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ... davalı bakanlığın tüm davalı ... Hizmet Taahhüt Gıda Turizm Nak. ve İnş. Ltd. Şti.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, değişen alt işverenler arasındaki hukukî ilişkinin tespiti ve bunun kıdem tazminatına etkisi konusunda toplanmaktadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne ..., 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye ..., işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; son alt işveren olmayan davalı ... ...Ltd. şirketi’nin kendi dönemi ve işyeri devri nedeniyle sorumlu olduğu kendinden önceki dönem ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu tutulması gerekirken kendinden sonraki dönemi de kapsar şekilde tüm kıdem tazminatı miktarından sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6731, Karar No: 2012/3511, Tarih: 09.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/6731 E.  ,  2012/3511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde, ... ve ...'la birlikte, ..., ... ve ...'in evlerinde hırsızlık yaptıkları iddiasıyla yakalandıkları ve haklarında yasal işlem yapmak zorunda olan kolluk memuru olan müştekilere "size para verelim, bize güzellik yapın" dedikleri sübut bulan olayda, 5237 sayılı TCK'nın 252/3. maddesinde rüşvetin, "bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlaması" olarak tanımlanması ve bu tanıma göre rüşvetin, menfaatin kamu görevlisi tarafından temin edilmesiyle tamamlanması, ayrıca "görevin gereklerine aykırı olarak" ibaresi konularak sadece nitelikli rüşvete yer verilmesi, kamu görevlisinin yapması gereken işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının veya kişilerin bu şekildeki iş için kamu görevlisine çıkar temin etmelerinin rüşvet tanımından çıkarılmasına göre görevin gereklerine aykırı olarak bir işin yapılması veya yapılmaması için rüşvet teklifinde bulunulması durumunda suçun icra hareketleri başlamış olacağından rüşvete teşebbüs, haklı hususun temini için rüşvet önerilmesi halinde ise, kamu görevlisinin şeref ve saygınlığına saldırı niteliğinde olması sebebiyle aynı Yasanın 125/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturabileceğinin de anlaşılması karşısında yakalama işleminin ve buna bağlı serbest bırakılma isteğinin haklı olup olmamasına göre sanığın eyleminin rüşvete teşebbüs veya kamu görevlisine hakaret suçlarını oluşturabileceği dikkate alınarak yakalamaya ve serbest bırakılması için rüşvet teklifine neden olan hırsızlık suçuyla ilgili soruşturma sonuçlarının araştırılması ve sonucuna göre suç niteliğinin tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3593, Karar No: 2009/6143, Tarih: 01.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/3593 E.  ,  2009/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aşkale Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 29.11.2007
Yargıtay — Esas No: 2017/19038, Karar No: 2018/20188, Tarih: 12.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19038 E.  ,  2018/20188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığı ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil talebinin kabulüne, irtifak hakkı isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, irtifak hakkı talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacıvekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyizine gelince;

Davacının arazisi üzerinden geçirilen enerji nakil hattının açıktan geçirilmiş olması nedeniyle arazinin kullanımına engel teşkil etmediği anlaşıldığından ecrimisil talebi yönünden davanın reddine karar verilmesi gerikirken kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16286, Karar No: 2014/3124, Tarih: 19.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/16286 E.  ,  2014/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/172722

MAHKEMESİ : Kaş Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2012

NUMARASI : 2011/549 Esas, 2012/322 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kaş Belediyesinde çalışıp yat limanı işletmesinin tahsilat bölümünde görevlendirilen S.. Ç.. ile Belediyenin temizlik hizmetini yapan özel şirket personeli S.. A..'ın liman görevlisi olarak çalıştıkları süreçte teknelerin pis sularını boşaltmaları sırasında denetim yapmadıkları, sözlü başvuruya dayanarak makbuz düzenledikleri, bu suretle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında mahkemece sanıkların TCK'nın 6/1-c maddesi kapsamında kamu görevlisi olmadıkları, bu itibarla bu suçun faili olamayacakları gerekçesiyle beraetlerine karar verilmiş ise de, S.. Ç..'ın kamu görevlisi sıfatının bulunduğu, S.. A..'ın bu fiile iştirak ettiğinin belirtildiği dikkate alınarak; görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili olarak yeterli delil olup olmadığı, suç kastı ile hareket edilip edilmediği ve objektif cezalandırma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışıldıktan, ayrıca atık suların denetiminden sorumlu başka personel olup olmadığı araştırıldıktan sonra hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözterilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18208, Karar No: 2014/5488, Tarih: 12.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18208 E.  ,  2014/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/18208

KARAR NO : 2014/5488

MAHKEMESİ : BİTLİS ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/68-2013/165

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 175 parsel sayılı taşınmaza davacının müstakilen malik olduğu, taşınmazın 31.7.1996 tarihinde yurt yapılmak ve işletilmek üzere davalı Y.. K..na tahsis edildiği, davalı kurum tarafından taşınmaz üzerinde yurt binaları ve müştemilatı inşa edilmek suretiyle bu tarihten beri kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının, dava konusu taşınmaz üzerindeki kız bloğu binası altında 5 m2'lik bir alanın, izin ya da yetki alınmaksızın işletme sözleşmesi yapılmak suretiyle kantin olarak işletilmek üzere kiraya verildiğini, kiralama yetkisinin davalı kurumda olmadığını, kira yolu ile elde edilen gelirlerin genel bütçeye aktarılması gerektiğini ileri sürerek 2009-2012 yılları arasındaki dönem için 1.650,00-TL ecrimisile karar verilmesi isteği ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Aid Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilirler." düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca; 3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik aynı kanunun 4. maddesi ile de; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.”

Öte yandan, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 2. maddesine göre;" Bu kanunun, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurulu ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin mali yönetim ve kontrolünü kapsadığı" ve Y.. K..nun, kanuna ekli (II) sayılı cetvelde yer aldığı ve dolayısıyla özel bütçe ile idare edilen bir kamu kurumu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacı Maliye Bakanlığı ile davalı Başbakanlık Y.. K..nun 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu açıktır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde; davacı ile davalı Y.. K..nun sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak anılan taraflar bakımından uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerekirken genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru değildir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/700, Karar No: 2022/1026, Tarih: 28.06.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/700 E.  ,  2022/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “kamulaştırmasız el atmaya dayalı irtifak hakkı karşılığının tahsili” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kalkandere Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; Rize ili Kalkandere ilçesi Yolbaşı beldesi Cami mahallesi 174 ada 24, 237 ve 239 parsel, 175 ada 8, 20 ve 38 parsel, 183 ada 16, 112, 114 ve 149 parsel sayılı taşınmazların müvekkillerine ait olduğunu, davalı idarenin herhangi bir kamulaştırma işlemi yapmaksızın bu taşınmazlardan elektrik nakil hattı geçirdiğini ileri sürerek kamulaştırmasız el atma nedeniyle 10.000TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 17.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini 123.622,17TL’ye artırmıştır.

Davalı Cevabı:

5. Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf uzlaşma usulünü uygulamadan dava açtığı için öncelikle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak kamulaştırmasız el atma durumunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı:

6. Dava 174 ada 24, 237 ve 239 parsel, 175 ada 8, 20 ve 38 parsel, 183 ada 16, 112, 114 ve 149 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olarak açılmış, mahkemece 2013/167 E. sayılı dosyanın 18.02.2015 tarihli celsesinde, her bir taşınmaz yönünden davaların tefriki ile ayrı esaslara kaydına karar verilmiş olup, tefrik sonrası oluşturulan iş bu dosyada dava konusu taşınmaz 183 ada 112 parsel sayılı taşınmazdır.