muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/246, Karar No: 2017/7005, Tarih: 11.05.2017

Mahkemece, tarafların sıfatı ile 3533 Sayılı Yasa'nın 1 ve 4.maddeleri dikkate alınarak taraflar arasındaki davanın hakem sıfatı ile görülmesi gerektiği ve davanın görüldüğü yerdeki en kıdemli Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimi tarafından bakılarak Hakem Sıfatıyla çözümlenip 6100 sayılı HMK.nun 297/1.maddesi uyarınca da gerekçeli karar başlığında hükmün hangi sıfatla verildiğnin belirtilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25015, Karar No: 2009/5601, Tarih: 17.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25015 E.  ,  2009/5601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı çek, hamil Z. K..'nin cirosu ile alacaklı İ. N..'a intikal ettiği ve süresi içerisinde ibraz edilerek takip yapıldığı görülmüştür.

Söz konusu çekin arka yüzünde; "iş bu çek ..Ltd. Şirketi hisselerine karşılık teminatı olarak verildi" ibaresinin yer aldığı görülmüştür. Takip alacaklısı ciranta bu ibareyi görerek çeki almıştır. HGK.nun 14.3.2001 tarih ve 2001/12-233 sayılı kararında kabul edildiği üzere dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu açıkça çek arka yüzüne "hisselere karşılık" ifadeleri ile açıklandığından, çek bu hali ile mücerret bir borç ikrarını içermemektedir.

TTK.nun 692/2.maddesi uyarınca bu belge bu hali ile çek niteliğinde olmadığından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip konusu yapılamaz. Mahkemece İİK.nun 170/a maddesi uyarınca şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13778, Karar No: 2015/3997, Tarih: 06.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13778 E.  ,  2015/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanacağına ilişkin davalı Kurum yazısı üzerine 30.09.2012 tarihinde işyerinden ayrıldığı, ancak Kurumun yanlışlık yaptığı ve yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazanamadığının ortaya çıkması üzerine son çalıştığı işyerine tekrar alınmadığı, bunlardan dolayı zarara uğradığı gerekçesiyle, 2.497,68 TL tazminatın yasal faizle birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi......tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sigortalı ...., 24.08.2012 tarihli dilekçeyle emekliliğe hak kazanıp kazanmadığını sormuş; 03.09.2012 tarihli Kurum yazısında, yapılan tetkik sonucunda, yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığı ve işten ayrılarak tahsis talebinde bulunması halinde yaşlılık aylığının bağlanabileceği bildirilmiştir. Davacı çalıştığı işyerinden 30.09.2012 tarihinde ayrılarak 01.10.2012 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmuş, tahsis şartı olan 46 yaşını 01.12.2012 tarihinde dolduracağından davacı talebi reddedilmiş ve kendisine ikinci talebine istinaden 01.01.2013 tarihinden başlamak üzere yaşlılık aylığı bağlanmıştır.

Davacının yaşına dair bilgileri değerlendirmeksizin, işlem yapan Kurum; konu hakkında sigortalıyı bilgilendirme gereğini yerine getirmeksizin; başlıca görevi olan sigortalılık bilgilerini düzenli şekilde kayda geçirmek, aylık bağlama işlemini de aynı titizlik içinde yürütme yükümlülüğüne aykırı davranmıştır. Yanlış işlemlerin, sigortalı tarafından fark edilip giderilmesini beklemek, bu anlamda uzman kuruluşa rağmen, sigortalının hataları bilecek durumda olduğunu kabul etmek, hakkaniyete uygun bir yaklaşım olarak kabul edilemez.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/10-995 Esas, 1999/1011 Karar sayılı kararında benimsendiği üzere; davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanabileceğini bildirmesi üzerine, bu bildirime güvenerek davacı işinden ayrıldığı

için ve Kurum bilahare hesabı yanlış yaptığını ve aylık bağlanamayacağını bildirmesi nedeniyle, davacının işinden ayrılıp, işsiz kalmasından dolayı Kurumdan gerçek zararını istemesi mümkündür. Zira, Kurumun eylemi sigortalı yönünden haksız fiil teşkil eder.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/10-995 Esas, 1999/1011 Karar sayılı kararında benimsendiği üzere; davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanabileceğini bildirmesi üzerine, bu bildirime güvenerek davacı işinden ayrıldığı

için ve Kurum bilahare hesabı yanlış yaptığını ve aylık bağlanamayacağını bildirmesi nedeniyle, davacının işinden ayrılıp, işsiz kalmasından dolayı Kurumdan gerçek zararını istemesi mümkündür. Zira, Kurumun eylemi sigortalı yönünden haksız fiil teşkil eder.

Zararın hesaplama biçimine gelince; davacı işten ayrıldığı tarihten, yaşlılık aylığı hak ettiği tarihe kadar eski işinde çalışamamaktan kaynaklanan gerçek zararını Kurumdan isteyebilir. Kuşkusuz, gerçek zarar hesabı yapılırken net kazanç dikkate alınmalıdır. Ancak, davacının tazminat istediği tarihler arasında çalışması varsa, aldığı ücret miktarı tazminattan indirilmelidir. Ne var ki, bu işyerinden aldığı ücret ayrıldığı işyerinden aldığı ücretten az ise, aradaki fark maddi tazminatın belirlenmesinde esas alınmalıdır. Ayrıca, davacının kasten kazanmaktan feragat ettiği miktar ile çalışmamaktan dolayı tasarruf ettiği kısım için, belirlenen zarar miktarından uygun bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 06.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6808, Karar No: 2009/15054, Tarih: 07.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6808 E.  ,  2009/15054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363.maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432.maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 14.00. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60.TL. harcın temyiz edenden alınmasına,  07/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4047, Karar No: 2014/13888, Tarih: 15.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4047 E.  ,  2014/13888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2012

NUMARASI : 2012/35-2012/876

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın imar planında dere ıslah ve dere koruma alanı olarak ayrılmış olduğu, ancak taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı anlaşılmıştır.

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde yapılan değişiklik ile; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesi’nin 25.09.2013 gün 2013/93 Esas, 2013/101 Karar sayılı ilamında da; “Kamulaştırmasız el atmadan söz edilebilmesi için taşınmaz zilyetliğinin idareye geçmesi ve taşınmazın fiilen kamu hizmetine tahsis edilmiş olması gerektiği; imar kısıtlamalarında taşınmazın zilyetliğinin malikte kalmaya devam etmekte olup, yalnızca malikin tasarruf yetkisinin, ilgili mevzuattan kaynaklanan bazı kısıtlamalara maruz kaldığı, bu nedenle imar kısıtlamalarından kaynaklanan tazminat davalarının idari yargıda açılabileceği” kabul edilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, dava dilekçesinin görev yönünden reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10448, Karar No: 2015/31073, Tarih: 05.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10448 E.  ,  2015/31073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/224985

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2013/172 (E) ve 2013/190 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün açıklanmasına ilişkin 16/05/2013 tarihli celsede, oturumun açık yapıldığı ve açık yargılamaya son verilerek hüküm kurulduğu duruşma tutanağında belirtildiği halde, hükmün son paragrafında, yargılamanın kapalı yapıldığı ve kapalı oturumda karar verildiği belirtilmiş ise de; bu husus mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2936, Karar No: 2013/4023, Tarih: 05.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/2936 E.  ,  2013/4023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; Sağlık İşlemleri Tüzüğünün 63. maddesine göre hangi hastalıkların meslek hastalığı sayılacağı ve bu hastalıkların, işten fiilen ayrıldıktan en geç ne kadar zaman sonra meydana çıkması halinde sigortalının mesleğinden ileri geldiğinin kabul edileceğinin Tüzük hükümlerine ve Tüzüğe ekli meslek hastalıkları listelerine göre tespit ve tayin edilmesine, davaya konu edilen meslek hastalığı için öngörülen yükümlülük süresinin ise 10 yıl olmasına, bununla birlikte meslek hastalığının klinik ve laboratuvar bulgularıyla kesinleştiği ve meslek hastalığına yol açan etkenin, işyeri incelenmesiyle kanıtlandığı hallerde, meslek hastalıkları listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalığın, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile meslek hastalığı sayılabilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9688, Karar No: 2012/13204, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/9688 E.  ,  2012/13204 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2008 gün ve 2008/377 Esas, 2008/735 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

2007/559 sayılı emanet makbuzunda belirtilen suç konusu 5 adet CD’nin TCK.nın 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanunun 104. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hükmün müsadere ile ilgili bölümünde yer alan “TCK.nın 104. maddesi” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine “ TCK.nın 54/4. maddesi” ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12159, Karar No: 2010/860, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12159 E.  ,  2010/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması üzerine dosyanın iadesi, aksi halde aynı fıkra hükmüne göre mahkeme kararının davalı tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/197, Karar No: 2012/3030, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/197 E.  ,  2012/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 16.10.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile 16.10.2010 tarihinde alınan kararın 3.maddesinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin dava konusu anataşınmazda kat maliki olduklarını, kat malikleri kurulunun 16.10.2010 günlü toplantısında anataşınmazın eksik ve kusurlu alanlarının onarımı için

168.931 TL'nin kat maliklerinden toplanmasının kararlaştırıldığını, ancak onarılacak yerlerin tam ve kesin bir şekilde belirtilmediğini, söz konusu eksiklik ve hataların tümünün müteahhit firmanın ayıplı ifasından kaynaklandığını ileri sürerek anataşınmazın kat malikleri kurulunun yukarıda sözü edilen kararının iptalini istemiş, mahkemece hak ve nesafete uygun olmayan, müteahhidin yapması gereken işlerin mutlak suretle bağımsız bölüm sahiplerine yaptırılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu anataşınmazın 16.10.2010 tarihinde kat malikleri kurulunca bu yönde alınan kararın 3.maddesinin iptaline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; anataşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olduğu, kat maliklerinin 16.10.2010 günlü toplantısında aldıkları kararın 3.maddesinde; önemli eksikliklerin ve kusurlu alanların yapımı için ekte yer alan yatırım bütçesinin görüşülüp Kasım 2010 tarihinden başlayarak eşit taksitler halinde payları oranında tahsil edilmesine katılanların oy birliğiyle karar verildiği ve ayrıca varsa yasal sorumlular hakkında yapılacak yasal işlemin belirlenmesinin de kararda yer aldığı anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin 1.fıkrasına göre kat malikleri anagayrimenkulün bakımına, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Somut olayda olduğu gibi yüklenici tarafından yapılarak kat maliklerine satılan bağımsız bölümlerin oluşturduğu anayapının ve bunun çevresi ile bahçesinin eksik bırakılan kısımlarının tamamlanması evvelemirde kat maliklerinin yapması gereken işler arasında bulunduğu, bugüne kadar kararlılık gösteren Yargıtay uygulaması ile kabul edilmektedir. Kat maliklerinin eksik kalan işleri tamamlamak için nitelikli çoğunlukla bir karar almalarına da gerek bulunmamaktadır. Kat maliklerinin anayapının yükleniciyle olan ayıplı ifa veya eksik ifa gibi anlaşmazlıkları her zaman dava konusu edilebilir. Ancak anataşınmazın ve ana binanın eksikliklerinin tamamlanması için geciktirici veya erteleyici bir neden olarak kabul edilemez. Anataşınmazdaki kat malikleri sayısı da dikkate alındığında yapılacak işlerin mali bedelinin avans niteliğinde olduğu dikkate alınıp eksikliklerin giderilmesinin kat maliklerinin hiçbir şekilde erteleyip geciktiremeyecekleri yükümlülüklerinden biri olduğu gözönünde bulundurularak davanın reddi gerektiği düşünülmeden kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3104, Karar No: 2018/6343, Tarih: 13.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/3104 E.  ,  2018/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 22.11.1998-25.11.2004 tarihleri arasında davalıya ait eczane işyerinde geçen ve Kuruma eksik bildirilen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacının 17.10.2000- 20.08.2002 ve 22.11.2003 -25.11.2004 tarihleri arasında davalıya ait 21021636 sicil numaralı işyerinde sürekli ve tam süreli olarak asgari ücretle sigortaya tabi olarak çalıştığının tespitine ve 17.10.2000 tarihinden önceki döneme ilişkin talebin hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin tetkikinden; davacının, davalı işyerinde 22.11.1998-25.11.2004 tarihleri arasında çalıştığının tespitini istediği, davacının 17.10.2000 tarihli işe giriş bildirgesi verilerek bir kısım hizmetlerinin davalı işveren tarafından Kurum'a bildirildiği, davacının 21.8.2002-21.11.2003 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığı, 1046996 sicil numaralı dava dışı işveren tarafından davacının 24.07.2004-29.09.2004 tarihleri arasındaki çalışmalarının Kurum'a bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda mahkemece, 1046996 sicil numaralı dava dışı işveren tarafından davacının 24.07.2004-29.09.2004 tarihleri arasındaki çalışmaları dışlanmadan 22.11.2003 -25.11.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde sürekli ve tam süreli olarak çalıştığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, HMK’nın 370/2 maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinin tamamen silinerek yerine; “Davacının davasının kısmen kabulü ile;"Davacının 17.10.2000- 20.08.2002 ve 22.11.2003-23.07.2004 ve 30.09.2004 -25.11.2004 tarihleri arasında ...'a ait 21021636 sicil numaralı işyerinde sürekli ve tam süreli olarak asgari ücretle sigortaya tabi olarak çalıştığının tespitine'' sözcüklerin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 13.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.