muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3460, Karar No: 2015/6132, Tarih: 01.04.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3460 E.  ,  2015/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2–Taraflar arasında davacının iş akdinin işverence haklı nedenle feshedilip feshedilmediği ve buna bağlı olarak davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda uyuşmazlık vardır.

Davacı dava dilekçesinde devamsızlık yaptığı gerekçesiyle haksız olarak iş akdinin 15/12/2011 tarihinde feshedildiğini, ancak bu tarihte raporlu olduğundan fesih tarihinin rapor bitimi olan 06/01/2012 olarak kabul edilmesi gerektiğini iddia etmiş, davalı VİP Tur ise davacının belirli süreli iş sözleşmesiyle çalıştığını, devamsızlık nedeniyle iş akdinin feshedildiğini, davalı Burulaş davacının sürekli rapor aldığını, işlerini aksatmakta olduğunu bu nedenle akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuşlardır.

Mahkemece İş Kanunun 25/1 maddesinde İşçinin kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından, içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sepele doğacak devamsızlığın ardı ardına üç işgünü veya bir ayda beş iş günden fazla sürmesi halinde işverenin derhal fesih hakkı doğacağını, (a) alt bendinde sayılan sebepler dışında işçinin hastalık, kaza, doğum, gebelik gibi hallerde, işverenin işçinin iş sözleşmesini fesih hakkı, 17. Maddede yer alan bildirim sürelerini altı hafta aşmasından sonra doğar hükmüne uyulmadığı anlaşılmakla davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı nedenle ve derhal feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (I) numaralı bendinin (a) alt bendinde, “işçinin kendi kastından veya derli toplu olmayan yaşayışından yahut içkiye düşkünlüğünden doğacak bir hastalığa veya sakatlığa uğraması halinde, bu sebeple doğacak devamsızlığın ardı ardına üç iş günü veya bir ayda beş iş gününden fazla sürmesi” hali, (b) alt bendinde ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması” durumunda, işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçi hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçi hastalık veya sakatlığa yol açan olayı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İşçinin derli toplu olmayan yaşantısı ile içkiye düşkünlüğü de başlı başına fesih nedeni olmayıp, bu durumların, işçiyi hastalığa veya sakatlığa yöneltmesi gerekir.

İşçinin sözü edilen nedenlere dayanan hastalık ya da sakatlığının, ardı ardına üç gün ya da bir ay içinde beş iş günü aşması halinde işverenin derhal fesih hakkı doğar. Maddede geçen “bir ay” takvim ayı olmayıp, işçinin kusura dayanan hastalık veya sakatlık ya da derli toplu olmayan yaşantısı sebebiyle işe gidemediği ilk günü takip eden bir aylık süredir.

İşverenin Yasanın 25/I-a maddesi uyarınca derhal feshi, aynı maddenin (g) alt bendinde geçen devamsızlık nedeniyle fesih hakkından bağımsızdır. Maddenin anılan (g) alt bendinde, işçinin izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi hali söz konusudur.

1475 sayılı Yasanın 17/I-b maddesinde “işçinin bulaşıcı veya işi ile bağdaşmayacak derecede tiksinti verici bir hastalığa tutulması” hali derhal fesih nedeni olarak sayılmışken, 4857 sayılı Kanunda bu hükme yer verilmemiştir. Bunun yerine işçinin tedavisi imkânsız bir hastalığa tutulması hali düzenlenmiştir. İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında, işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da sağlık kurulunca belirlenmelidir. Yasanın 25/I-b maddesindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir.

İşverenin İş Kanununun 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi haklı fesih olmayıp, kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür. Ancak, Yasa işverene derhal fesih hakkı tanıdığından, işverenin bildirim sürelerine uyma ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Somut olayda davalı işçinin iş akdi 15.12.2011 tarihli ihtarname ile 17.8.2011 ile 15.12.2011 tarihleri arasında geçen 120 günlük sürede 118 gün devamsızlık yaptığı bunun işverene haklı nedenle fesih hakkı verdiği gerekçesiyle feshedilmiştir. 4857 sayılı Kanunun 25/1-a maddesi işçinin sağlık sebebine dayanan devamsızlığı halinde işçinin ihbar önelinin 6 haftayı geçmesi halinde haklı fesih imkanı getirmiştir. Davacının zincirleme raporlarla devamsızlığı bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere bu süreyi geçmiştir. 4857 sayılı Kanunun 25/1 maddesine dayanan fesihler aynı kanunun 25/2 maddesine dayanan fesihlerden farklı olarak işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş olması isabetli ise de ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 1.4.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2548, Karar No: 2014/5112, Tarih: 11.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2548 E.  ,  2014/5112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Konya 4. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 15.11.2012

Numarası : 2010/690-2012/474

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı avukatı Mustafa Hamarat geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, su kuyuları ve ekipmanlarının davacı idarece yenilemesi bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 11.08.1966 tarihli ön sözleşme ile davacı D.. M.. tarafından davalı kooperatif için yeraltı sulama kuyuları açılması kararlaştırılmış, 18.02.1974 tarihli Devir Sözleşmesi ile de idarece inşa edilen tesislerin kooperatife devri konusunda anlaşmaya varılmıştır. Davacı D.. M.. dava dilekçesinde davalı için açılan kuyuların bedelinin 1979 yılından bu yana 25 yılda geri ödemesinin yapılarak 2003 yılında ödemelerin bittiğini, davalıya ait 55071, 54213, 54214 ve 34642 nolu kuyular ve ekipmanlarının yenilendiğini, yenileme bedelinin ödenmesi ve tesislerin ek devir sözleşmesi ile davalı kooperatife devri gerektiğini, bunun için ihtar çekmelerine rağmen 2010 yılı fiyatları ile belirlenen bedelin ödenmediğini belirterek 226.766,64 TL yenileme bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı kooperatif ise davacı talebinin bir dayanağı bulunmadığını, devir sözleşmesinin 5.maddesinde belirtilen süre içinde bakım ve yenilemelerin ücretsiz yapılması gerektiğini, yapılan yenilemelerin bu kapsamda kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yenileme bedelinin ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 226.766,62 TL'nin yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki 18.02.1974 tarihli Ön Sözleşme'nin 2.maddesinde, tesislerin kooperatife devredildiği tarihten itibaren 30 yıl süreyle idame ettirilmesi, gereken yenilemelerin idarece yapılması; 3.maddesinde, 30 yıllık ömür süresinde kuyuların bir defa, motopompların iki defa yenileneceği; 4.maddesinde ödemelerin devir tarihinden 5 yıl sonra başlamak üzere 25 yılda yapılacağı düzenlenmiştir. Yine taraflar arasında imzalanan 18.02.1974 tarihli Devir Sözleşmesi'nin 8.maddesinde de buna benzer şekilde, tesislerin devrinden itibaren 30 yıl içinde gereken yenilemelerin idarece yapılacağı, bu süre içinde kuyuların bir defa, motopompların iki defa yenileneceği, ödemelerin 18.02.1979 tarihinde başlayıp 25 yılda yapılacağı hususları kabul edilerek iş bedeli buna göre kararlaştırılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda kuyuların ve motopompların yenileme işlemlerinin 1987, 1999, 2000, 2001 ve 2002 yıllarında yapıldığı tespit edilmiştir. İdarece yapılan tüm yenilemeler Devir sözleşmesi'nin 8.maddesinde öngörülen 30 yıllık sürenin bitimi olan 18.02.2004 tarihinden önce yapıldığından yenilemelerin idarenin sorumluluğunda olduğu kabul edilmelidir. Kaldı ki yenileme bedellerinin de iş bedeli içinde hesap edilerek tahsil edildiği anlaşılmakta olup, sözleşme bedelinin davalı tarafça ödenmediği de ileri sürülmemiştir. Belirtilen nedenlerle davanın tümden reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekil ile temsil edilen davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1811, Karar No: 2011/2876, Tarih: 24.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/1811 E.  ,  2011/2876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ SIFATIYLA)

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1953 yılında 2613 sayılı Yasa uyarınca yapılan kadastro sırasında 1925 ada 6 parsel sayılı 114.61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı kuvvet ve mahiyette iki tasarruf vesikasının bulunması nedeniyle malik hanesi açık bırakılarak tespit edilmiş; 1988 yılında yapılan imar uygulaması nedeniyle oluşan 2751 ada 22 parsel sayılı 372 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 97/372 payının malik hanesi de bu nedenle açık bırakılmış ve 1990 yılında İstanbul Defterdarının kayyım tayin edildiği tapununun beyanlar hanesinde belirtilmiştir. Davacı Hazine vekili, 29.04.2008 tarihli dava dilekçesi ile 2751 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 97/372 payının malikinin gaipliğine karar verilmesi ve Hazine adına tescili istemiyle; davacı ... İdaresi vekili ise, 28.11.2008 tarihli dava dilekçesi ile aynı payın ...Vakfı adına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının reddine, davacı ... İdaresinin davasının kabulü ile 2751 ada 22 parsel sayılı taşınmazın malik hanesi açık bulunan 97/372 payının, ...Vakfı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21742, Karar No: 2006/24644, Tarih: 25.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21742 E.  ,  2006/24644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE,

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Borçlu SSK Başkanlığı aleyhine ilama dayalı olarak başlatılan takipte borçlu, talep edilen faize ve işlemiş faize tekrar faiz talep edildiğini belirterek şikayetlerini ileri sürmüştür. Mahkemece bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm tesis edilmiş ise de, 20.04.2004 - 31.12.2004 ve 01.01.2005 - 31.12.2005 dönemlerine ilişkin olarak 2004 ve 2005 Yılı Bütçe Kanunlarında öngörülen faiz oranları dikkate alınarak hesaplama yapıldığı görülmüştür. Anılan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama dayalı borçları için uygulanabileceğinden, borçlu SSK.nun özel bütçeli olduğu dikkate alınarak bu kuruluş hakkında yapılan hesaplamanın yukarıda belirtilen kurala uygun bulunmadığından hesaplamanın bu dönemlere ilişkin olarak 3095 Sayılı Kanunun 1.maddesi dikkate alınarak yapılacak hesaplama sonucuna göre karar vermek gerekir. Mahkemece anılan kuruluşun Bütçe Kanununda öngörülen kurum olarak kabulü ile burada belirtilen faiz oranlarının uygulanması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bendde yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1761, Karar No: 2018/5945, Tarih: 07.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/1761 E.  ,  2018/5945 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının İstemi:

Davacı işçi, davalı şirkete ait Düzce Damızlık tesislerinde 03.11.2011-08.04.2016 tarihleri arasında bakıcı olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından , sürekli rapor alarak işinde verimli olamadığı gerekçesi ile iş akdini feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayalı bulunmadığını beyanla, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine ve diğer yasal haklarının belirlenmesine karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalının Cevabı:

Davalı vekili, davacının davalı işverene yazılı başvuruda bulunarak; behçet hastası olduğundan, %52 oranında maluliyet raporu bulunduğundan, kendisinin işten ayrılması durumunda ihbar tazminatı alamayacağı için mağduriyet yaşayacağından bahisle, iş akdinin tazminatları ödenmek suretiyle işveren tarafından feshedilmesini istediğini, buna karşılık olarak ise davalı aleyhine herhangi bir dava açmayacağını taahhüt ettiğini,bunun üzerine davalı işveren tarafından davacının teklifi kabul edilerek iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin, davacının ikale teklifinin davalı işveren tarafça kabul edilmesi ile sona erdirildiği, davacıya ikale çerçevesinde kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmiş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemenin , davacının işverene hitaben yazdığı dilekçesinin ikale talebi ya da sözleşmesi olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun HMK 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı işveren vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı tarafından, davalı işverene hitaben el yazısı ile yazılan yazı içeriğinde; Ağustos 2015 tarihinden itibaren rahatsızlığı bulunduğu, behçet hastası olduğunun tespit edildiği, %52 oranında engellilik raporu verildiği,maddi olarak zor duruma düştüğü, kendisi ayrılırsa ihbar tazminatı alamayacağı bu nedenle işveren tarafça işten çıkartılırsa tazminatlarını alabileceği, hiçbir şekilde dava açmayacağını taahhüt ettiğini, kendisine bu iyiliğin yapılması için ne gerekiyorsa yapmaya hazır olduğunu, beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinde davacıya verilen 12.11.2015 tarihli engelli sağlık kurulu raporu ve davacının kapalı ayakkabı giymesinin ve uzun süre ayakta kalacak işlerde çalışmasının uygun olmadığına dair 06.04.2016 tarihli tek hekim raporu mevcuttur.

Dosyada bulunan delil durumuna göre; davacının sağlık koşullarının elvermemesi sebebiyle iş akdini sona erdirmek zorunluluğunda bulunduğu, ancak iş akdini kendisinin feshetmesi halinde ihbar tazminatını alamayacağı saiki ile feshin anlaşmaya dayalı şekilde gerçekleşmesi için davalı işverene ikale teklifinde bulunduğu, davalının da bu teklifi kabul ederek, davacının iş akdini kıdem ve ihbar tazminatlarını ödemek suretiyle feshettiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafın imzaya itirazı yada iradesinin sakatlandığı yönünde bir iddiası bulunmamaktadır. Keza, ikale teklifinin davacıdan gelmiş olması nedeniyle ek menfaat temininin aranması lüzumu da bulunmamaktadır. Buna göre ise, Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılarak aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 35,90 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığıç 167,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.180,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

7-Taraflarca yatırılan gider avaslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 07/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22946, Karar No: 2016/2739, Tarih: 08.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/22946 E.  ,  2016/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere, davacının 01.01.1996-31.12.1996 tarihleri arasında ve 08.03.2011 tarihinden itibaren Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespitine, yaşlılık aylığına hak kazanamadığının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.11.2007 tarih ve 2007/13-848 E. 2007/840 K. sayılı ilâmında belirtildiği üzere, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi (davanın mesmu, yani dinlenebilir olabilmesi ) bazı şartların tahakkukuna bağlı olup, bunlara dava şartları denir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ); diğer bir kısmı da, olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hâkim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetmelidir.

Olumlu dava şartlarından biri de, davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukukî yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğundan dolayı reddedilmelidir.

Mahkemece dava konusu somut olayda, dava tarihi itibariyle davacı adına düzenlenen 29.12.1995 tarihli müstahsil makbuzundaki prim kesintisi dikkate alınarak 01.01.1996-31.12.1996 dönemi hakkında ve ilgili ziraat odası kaydına dayalı olarak 08.03.2011 tarihinden devam eder şekilde, 2916 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında Kurum tarafından Tarım Bağ-Kur sigortalılık tescil işlemlerinin gerçekleştirildiği gözetildiğinde, hakkında tespit hükmü kurulan bu dönemler yönünden hukuki yarar bulunmadığı, yaşlılık ayları şartlarının da

oluşmadığı dikkate alınarak, aslında reddedildiği anlaşılan dava hakkında, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesinde yer alan, yargılama giderlerinden davada haksız çıkan tarafın sorumlu olduğuna dair kural da uygulanmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1- Davanın reddine,

2-Peşin 21,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,05 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına;

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1- Davanın reddine,

2-Peşin 21,15 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,05 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına;

3-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 1.500,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile kendini vekille temsil ettiren davalı Kuruma verilmesine;

4-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına;

5- Bakiye 4 TL gider avansının talep halinde davacıya iadesine” bentlerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.