muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5344, Karar No: 2019/1274, Tarih: 09.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5344 E.  ,  2019/1274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, ortağı olduğu davalı kooperatifin ........2013 tarihli genel kurulunda çağrının usulsüz yapıldığını ve gündemin aykırı belirlendiğini, yönetim kurulu seçimine dair 2011 yılı genel kurul kararı iptal edildiğinden o yöneticilerce genel kurul kararı alınmasının usulsüz olduğunu, kabul edilen tahmini bütçenin genel kurul yanıltılarak hazırlandığını, bir kısım ortakların hiç para ödemeden kooperatifte hak sahibi olduklarını, ortakların şahsi sorumluluklarının ağırlaştırılmasını gerektiren ek ödeme yükümlülüklerinin tüm ortakların .../...'ünün rızasıyla alınabileceğini ileri sürerek ........2013 tarihli genel kurul kararının .... maddesinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, genel kurul kararının alınma tarihi itibariyle iptal edilmiş bir yönetim kurulu üyelik seçimi olmadığı için genel kurul kararı almada yasaya aykırılık bulunmadığını, iptali istenilen .... maddede tahmini bütçenin düzenlendiğini ve ödemelerin iskan için gerekli ilişiksizlik uygunluk belgesi alınması vs. gibi gerekliliklere ilişkin olduğunu ve ek ödeme niteliğinde olmadığını, bu sebeple nitelikli çoğunluğun gerekmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, ....05.2013 tarihli genel kurulda yönetim kurulu üyeliği seçimi yapılmış olup bu genel kurulun iptaline dair herhangi bir kayıt ve belgenin olmadığı, o halde çağrının usulsüz ve yetkili olmayan yönetim kurulu tarafından yapıldığı iddiasına itibar edilemeyeceği, ........2013 tarihli olağanüstü genel kurul gündeminin .... maddesinde iskan alınması için gerekli belgeler yönünden yönetim kuruluna yetki verildiği ve bu karara herhangi bir muhalefet yazılmadığı, iptali istenilen .... maddeye gelince .... madde de kabul edilen işlerin yapımı için m² başına toplanacak paranın müzakere edilerek kabul edildiği, davacının bu karara muhalefet şerhi koyduğu esasen bütçede toplanan paraların yerine harcanıp harcanmadığı sonraki genel kurulda ortakların bilgisine sunulacağı ve buna göre yönetim kurulunun ibra edileceği ya da edilmeyeceği alınan bu kararın ek ödeme niteliğinde olmayıp ağırlaştırılmış karar nisabı gerekmediği ve genel kuruldaki karar nisabının yeterli olduğu, ancak gündemin .... maddesinde geç ödeme durumunda belirlenecek faiz oranının TBK'nın 88. maddesine göre sınırlamaya tabi olması gerektiği halde aylık %... olarak belirlendiği ve genel kurulun bu kararının yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10271, Karar No: 2013/15402, Tarih: 25.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10271 E.  ,  2013/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi gereğince sanığın 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanığın 09.04.2005 tarihli ifadesinde suça konu çeki ortağı olan diğer sanık ... adına imzalamış olabileceği, bu şekilde bir çok çek imzalayıp verdiğini beyan ettiği, katılanın 03.03.2005 tarihli ifadesinde “ ...suça konu çekin ... tarafından getirilip çek arkası ciro edilmek suretiyle kendilerine teslim edildiğini, olay öncesi ...'in ... imzalı birçok çeki getirip kendilerine ciro edip verdiğini bu çeklerin bankaya ibraz edilip bedellerinin tahsil edildiğini... „ beyan ettiğini ve çek keşidecisi olarak görülen ... ile sanığın yakın arkadaş oldukları, anlaşılmasına göre İcra Tetkik Merciindeki bilirkişi incelemesinde keşideci imzasının hesap sahibine ait olmadığının savunmanın doğruluğunun ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanığa çek düzenleme hususunda bir yetki verilip verilmediği, sahte olduğu iddia ve kabul edilen çekin hesap sahibinin elinden ne şekilde çıktığı araştırılıp, çek aslı getirtilip incelenerek, yazıların aidiyeti belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine İcra Merciinde yapılan eksik bilirkişi raporu ile yetinilerek, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23874, Karar No: 2015/23359, Tarih: 10.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23874 E.  ,  2015/23359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/179734

MAHKEMESİ : Çayeli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2013

NUMARASI : 2012/215 (E) ve 2013/49 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay günü Hopa İlçesi'nden hareketle Trabzon İli'ne seyir halinde olan sanık A.. A..'ın sevk ve idaresindeki sanık M.. Ç..'in de muavin olduğu yolcu otobüsünde yapılan aramada, otobüsteki bütün koltukların önünde bulunan ve sepet diye tabir edilen kısımlarda, yine el bagajlarını koymak için her koltuğun üzerinde bulunan bölmelerde, buzdolabının hemen arkasına ve yolcu koltuklarının altına gizlenmiş şekilde ayrıca koltuk önlerinin ayak koyulan kısımlarına poşetler içerisine konularak diğer koltuk altlarına da dağıtılmış vaziyette muhtelif markada 1128 paket sigaranın ele geçtiği, sanıkların kontrol ve denetiminde bulunan araç içerisinde kaçak eşyanın ele geçiriliş şekli de nazara alındığında sanıkların savunmalarına itibar edilemeyeceği gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Sanık A.. A..'ın benzer eylemleri nedeniyle hakkında açılan davalar bakımından uyap kayıtlarında yapılan incelemeye göre, halen Dairemizin 2014/632 esas sırasına kayıtlı, Çayeli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/188 esas ve 2013/71 karar sayılı dosyasında, suç tarihinin 06/08/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 22/08/2012 olduğu gözetilerek, sanığın eylemlerinin TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi bakımından, anılan dosyanın temyiz incelemesine konu bu dosya ile birleştirildikten sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık M.. Ç.. bakımından, Çayeli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/188 esas ve 2013/71 karar sayılı dosyasında, suç duyurusunda bulunulduğu anlaşıldığından sanığın eylemlerinin TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi açısından suç duyurusunun akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, katılan TAPDK vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10737, Karar No: 2019/4314, Tarih: 11.06.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10737 E.  ,  2019/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İli Merkez Geçen Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 1390 parsel sayılı 2.340,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 2 parsel numarasıyla ve 1.977,52 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1391 parsel sayılı 800,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise 148 ada 3 parsel numarasıyla ve 1.132,04 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 148 ada 3 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda, her ne kadar Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, hükme esas alınan 22.04.2016 havale tarihli fen bilirkişi raporunda, tesis kadastrosu ile uygulama kadastrosu paftalarının çakıştırılması neticesinde sınırın birbirine çakışmadığı belirtilmiş olmasına rağmen, yapılan uygulama kadastrosunda herhangi bir yanlışlık olmadığı belirtilen rapor kendi içinde çelişki oluşturulduğu gibi; tesis paftası ile uygulama kadastro paftası arasındaki farklılığın neden kaynaklandığı açıklanmadığından, rapor uyuşmazlığı çözmeye de elverişli değildir. Bu şekilde kendi içinde çelişkili ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle davacı ve davalıya ait taşınmazları bir arada gösteren ve tesis kadastrosu sırasında tanzim edilen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü çizelgesi örnekleri ile yukarıda belirtilen şekilde ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) ve hava fotoğrafları getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra, harita mühendisi sıfatına sahip önceki keşfe katılan bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu ile mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, yapılacak bu keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı, sorularak varsa yerleri bilirkişilere işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, üç kişilik teknik bilirkişi kuruluna yukarıda ayrıntıları gösterildiği şekilde araştırma ve inceleme yaptırılarak denetime ve hüküm vermeye elverişli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3343, Karar No: 2024/8906, Tarih: 01.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3343 E.  ,  2024/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2018/193 Esas, 2018/21 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/513 Esas, 2020/31 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.01.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemi olduğuna, talimatla hareket etmediğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı Kanun'un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Kanun'un sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceğinde kuşku bulunmamakta ise de, ... hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, sanığın talimat dönemi öncesinde ve anılan bankanın Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilmesinden sonra da bankacılık işlemlerine devam ettiği, talimatla para yatırmadığına ilişkin aksi kanıtlanamayan savunmada bulunduğu anlaşılan sanığın örgüte yardım kastı ile hareket ettiğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanıtlanamamış olması karşısında müsnet suçtan beraati yerine delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/513 Esas, 2020/31 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.