muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/196, Karar No: 2022/1657, Tarih: 06.12.2022

Eğer dava konusu taşınmazın muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlendiği veya tapu kayıtlarının zilyedi yararına hukuki kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde ise, davacı ... yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca zilyetlikle kazanım şartlarının oluştuğu belirlendiğinden şimdi olduğu üzere dava konusu taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmelidir.’’ gerekçesiyle birinci bentde açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman İdaresinin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentde açıklanan nedenlerle davacılar ... ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

16. ... Kadastro Mahkemesinin 22.04.2015 tarihli ve 2015/13 E., 2015/72 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

17. Direnme kararı süresi içinde birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

18. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; birleştirilen davada davacıların (... ailesi) tutunduğu tapu kayıtlarının hukuken geçerli kayıtlar olup olmadığı, davacı ... zilyetliğinin 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukukî kıymetini kaybettirecek nitelikte bulunup bulunmadığı, davacıların tutunduğu tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekip gerekmediği, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve taşınmazın niteliğinden kaynaklı olarak zilyetlik yoluyla iktisabını engelleyen bir durumun bulunup bulunmadığı, sonucuna göre de, mahkemece tapu kayıtlarına kapsam tayini yönünden bozma ilamında belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

19. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü Merkez mevkiinde kain 155 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 08.08.2007 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, tek katlı kargir ev ve arsası niteliğinde, senetsizden, 572,40 m2 olarak ... oğlu ...’ın ceddinden intikalen ve taksimen zilyetliğinde iken tutanağa ekli 04.04.1989 tarihli harici satış senedi ile ... kızı ...’e sattığı, ...’nın da tutanağa ekli 02.11.1990 tarihli harici satış senedi ile ... oğlu ...’ya satarak hak ve alakasını kestiği saptanmış ise de, taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/802 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

20. Davacılar ... ve arkadaşlarının, ... Valide Sultan Vakfı’na ait olan Mart 1290/Safer 1291 tarih, 18 numaralı (4000 dönüm), 19 numaralı (3000 dönüm) ve 20 numaralı (7000 dönüm) maliki ... adına kayıtlı çiftlik tapu kayıtlarına dayandıkları, anılan tapu kayıtlarının ... (...) kızı ...’a intikal ederek Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapulara gittiği, ...’ın da çocukları ..., ..., ... ve ...’e ölünceye dek bakıp gözetmeleri karşılığında verdiği ve Eylül 1340 tarih 3, 4 ve 5 numaralı kayıtların oluştuğu, bu kayıtların da 7.2.1962 tarih 1, 4 ve 5 numaralı tapulara tedavül gördüğü; 18 numaralı kök tapu kaydının 23.05.1969 tarih 10 ve 11 numaralı tapulara, oradan da 21.07.1969 tarih 63 ve 64 numaralı tapulara gittiği, bu kayıtların da ... köyü 1 ilâ 169 numaralı parsellere revizyon gördüğü; 19 numaralı kök tapu kaydının revizyon görmediği; 20 numaralı kök tapu kaydının ise ... köyü 373 ilâ 633 numaralı parsellere revizyon gördüğünün belirtildiği, ancak tespitlere itiraz edildiği; tapu kayıtlarının ... Çiftliğine ait ... köyü 1 ilâ 169 sayılı parsellere revizyon gören sınırlarının; D: Mezar Gediği, B: Dikili Taş, K: ..., G: ... Beli ve bu yerden müfrez çiftlik; ...-... Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 1 sıra numarada 639 hektar 5240 m2 yüzölçümündeki (7000 dönüm) kadastro sırasında ... köyü 373 ilâ 633 sayılı parsellere revizyon gören sınırları; D: Kocalan ve Balan Dağı, B: Taşbük ve ..., K: Çilecik Gediği, G: Gökbel ve Karadağ ve Mezar Gediği ile çevrili olan ve ... (...) Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 4 sıra numarada 275 hektar 7907 m2 (3000 dönüm) yüzölçümündeki ve kadastro sırasında hiç bir parsele revizyon görmeyen sınırları; D: Mezar Gediği, B: İnbükü ve Dikilitaş K. ..., G: ... sınırlı kayıtlar olduğu ve bu kayıtların doğru temele dayanan, intikalleri düzenli yapılan tapu kaydı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

21. Öncelikle, davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtları; hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması, diğer bir anlatımla 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesine göre sınırların değişebilir ve genişletilmeye elverişli olması nedeniyle dayanılan kayıtlar sabit hudutlu tapu kayıtları olmadığından hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır.

22. Diğer yandan, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak ... Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen mirî araziler olduğu ve bu hususun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı da açıktır.

23. Mirî arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda/taşınmazlarda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

24. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20.maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

25. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 25.12.2010 tarihinde dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazın öncesinde ...’a ait olduğunu, üç yıl kadar önce öldüğünü, ...’e de 1980’li yıllarda ölen babası ...’ten kaldığını, ...’e de babasından intikal ettiğini, ...’ün bu yeri yirmi yıl kadar önce ...’ya sattığını, ...’nın da hâlen içerisindeki evde ikâmet eden ...’ya devrettiğini, dava konusu taşınmazın öncesinde çevresindeki taşınmalarla birlikte arpa, buğday ve mısır ekiminde tarla olarak kullanıldıklarını, davacılar ... ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını ve görmediğini ifade ettiği, 1917 ve 1942 doğumlu davacı zilyet tanıklarının da dava konusu taşınmazın evveli ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını tekrarladıkları, mahkeme tarafından yapılan gözlemde; dava konusu taşınmazın köy yerleşim alanında kaldığı, içerisinde tek katlı betonarme bir evin olduğu, davacı ...’nun ikâmet ettiği, kalan kısmının bahçe olduğu tespit edilmiştir.

26. Ziraat bilirkişi, dava konusu taşınmazın köy girişinde ve yol kavşağında hafif eğimli (% 8 eğimli) bir yamaç arazinin eteğinde yer aldığını, taşınmazdaki toprağın orta derinlikte bir profile sahip (60-70 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi iyi, gevşek, geçirgen ve süzek olduğunu, bu hususların toprağın uzun yıllardır işlendiğini gösterdiğini, taşınmazın zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 35-40 yıl öncesinden tamamlanmış olduğunu (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı), uzun yıllardır zirai amaçla kullanıldığını ve kadim ziraat arazisi olduğunu saptamıştır. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığını, toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinin bulunmadığını, orman içi açıklık olmadığı gibi 6831 sayılı Kanun’un 1744 sayılı Kanun ile değişik 2.madde ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi kapsamında orman dışına çıkarılan yerlerden de olmadığını tespit etmiştir. Jeolog bilirkişi, dava konusu taşınmazda kayalık, taşlık, doğal kumluk, çakıllık, sazlık ve bataklık bir alanın bulunmadığını belirtmiştir.

27. Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle bilirkişi raporları ile de doğrulanan mahalli bilirkişi ve zilyet tanık beyanlarına göre; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi ) miri arazilerden olduğu, miri arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olduğu, davacı ve önceki zilyetlerin dava konusu taşınmazı bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullandığı, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar davacı tarafın zilyetliğinin kanıtlandığı, bu durum karşısında davacı ... ailesinin tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini yitirdiği, o hâlde dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, öte yandan anılan 20. maddedeki diğer koşulların da davacı zilyet lehine gerçekleştiği anlaşıldığından, davacı zilyet ... lehine tescil kararı veren yerel mahkeme kararının isabetli olduğu anlaşılmaktadır.

28. Hâl böyle olunca, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle ONANMASINA,

Harçlar peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11851, Karar No: 2012/1431, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11851 E.  ,  2012/1431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı (3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı) vekili, müvekkilinin alacağından dolayı borçlu aleyhine Adana 1.İcra Müdürlüğünün 2009/8668 sayılı dosyasından yapılan takipte uygulanan 11.7.2011 tarihli haciz işleminde, haczedilen mahcuz hakkında 3.kişi tarafından haksız olarak istihkak iddiasında bulunulduğunu ileri sürerek, istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili ile davalı borçlu vekili davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; icra müdürlüğü tarafından haciz işlemi İİK.nun 99.maddesine göre yapılarak davacı alacaklıya dava açmak için süre verilmiş ve davacı tarafından dava açılmış ise de, haciz işlemi ile ilgili olarak davacı alacaklının şikayeti üzerine, mahkemenin 2011/387-532 sayılı dosyasından haczin İİK.nun 97.maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verildiği, bu durumda, davacı alacaklının dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı/kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı (3.kişi) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı alacaklının İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açtığı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar dosyada mevcut delillere uygun düşmemektedir.

Kural olarak; borçlu ile üçüncü kişi haczedilen malları birlikte ellerinde bulundurduklarında, İİK'nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olup, bu yasal karinenin aksinin 3.kişi tarafından kesin ve inandırıcı delillerle ispat edilmesi gerekir. İcra memurunun İİK'nun 97.maddesine göre işlemiyapması gerekirken, hatalı olarak İİK'nun 99.maddesine göre işlem yapması ve alacaklının dava açmak zorunda bırakılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz. Yasaları doğru uygulamakla görevli mercii hakimi de icra memurunun hatalı işlemi ile bağlı değildir.

Somut olayda, dava konusu mahcuz 11.7.2011 tarihinde takip talebinde gösterilen ve borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczedilmiştir.

Somut olayda, dava konusu mahcuz 11.7.2011 tarihinde takip talebinde gösterilen ve borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczedilmiştir.

Bununla birlikte ve dosya içindeki bilgi ve belgelere göre, davacı alacaklının hatalı memur muamelesinin iptali ile haczin İİK.nun 97/a maddesi uyarınca yapılmış sayılması için açmış olduğu şikayet davası sonucunda, Adana 3.İcra Hukuk Mahkemesinin 28.9.2011 gün ve 2011/387-532 ...sayılı kararı ile şikayetin kabulüne ve İİK.nun 99.maddesine göre yapılan haczin İİK.nun 97/a maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verildiği, kararın 3.kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyanın halen temyiz incelemesinde olduğu (Yargıtay 12.Hukuk Dairesi 2011/28432 Esas) anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklandığı üzere, İcra Müdürlüğünce hatalı olarak haczin İİK.nun 99.maddesine göre yapılarak dava açmak üzere alacaklıya süre verilmiş olması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmayacağı gibi, mahkemenin 2011/387-532 ...sayılı kararı ile her ne kadar haczin İİK.nun 97/a maddesine göre yapılmış sayılmasına karar verilmiş ise de anılan kararla 3.kişiye dava açmak üzere ayrıca bir süre verilmemiş olduğundan, mahkemece anılan dosya neticesinin beklenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden

davacı alacaklı ve davalı 3.kişiye geri verilmesine 13.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15171, Karar No: 2024/6194, Tarih: 23.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/15171 E.  ,  2024/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/620 Esas, 2019/1312 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/620 Esas, 2019/1312 sayılı Kararının katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

11.08.2011 tarihli celsede kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilen Meski Genel Müdürlüğü'nün, ... dışındaki sanıklar yönünden müdahillikten vazgeçilmesine dair yönetim kurulu kararlarını dosyaya sunmasından sonra, 22.10.2018 tarihinde yeniden katılma talebinde bulunduğu ve Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesince bu talebin kabul edildiği nazara alındığında, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının temyiz ... vermeyeceği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesi gereği temyiz edenlerin dilekçelerinin içeriğine göre katılan Hazine vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... yönünden, katılan Meski Genel Müdürlüğü vekilinin ise sanık ... bakımından temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1) Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2018 tarihli ve 2017/534 Esas, 2018/476 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereğince beraatlerine hükmolunmuştur.

2) Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/620 Esas, 2019/1312 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri; teftiş ve kurum soruşturma raporlar ile dosya arasında bulunan sanıkların aleyhine düzenlenmiş olan raporlar yerine eksik inceleme ile hazırlanmış bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının isabetli olmadığına, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri; teftiş ve kurum soruşturma raporlar ile dosya arasında bulunan sanıkların aleyhine düzenlenmiş olan raporlar yerine eksik inceleme ile hazırlanmış bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının isabetli olmadığına, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklardan ...'in Meski Genel Müdürlüğü'nde muhasebe şube müdür vekili, ...'ın idari işler genel müdür yardımcısı ve genel müdür vekili, ... ve ...'ın farklı tarihlerde idari ve mali işler daire başkanı, ...'in muhasebe müdürlüğünde şef olarak görev yaptıkları, Meski Genel Müdürlüğü'nün mal ve hizmet alımı yaptığı firmalara yapılan ödemelerde sanıklar tarafından prosedüre uyulmadığı, firmaların sahte kaşeleri ve firma yetkililerinin sahte imzaları ile düzenlenen ödeme evrakı ile işlemlerin yapıldığı, kurum kasasından veya banka hesaplarından tahsil edilen paraların ...'e elden teslim edildiği, ödemelerin ... tarafından yapıldığı, firmaya ödeme yapılmış gibi göründüğü halde bir kısım firmaların kurumdan halen 231.908,60 TL alacakları olduğu ve bu miktarın sanıkların uhdesinde kaldığı iddiasıyla açılan kamu davasında, ...'in sahte kaşeli ve imzalı evrak ile tahsil edilen paraları esas hak sahibi olan şahıs ve şirketler yerine başka hak sahiplerine ödediği ve kısmen de mal edindiği kabul edildiği halde dahi kurum zararının net olarak hesaplanamaması, alacaklı olan şahıs ve şirketlerin de alacaklarının olmadığını ifade etmeleri gerekçeleriyle beraatlerine karar verilmiş ise de; aşamalarda alacaklı şahıs ve şirketlere dair alınan beyanlarda alacaklı olup olmadıklarına dair çelişkiler bulunması ile sahte kaşeli ve imzalı belgeler ile tahsil edilen parayla kurumun diğer şahıs ve şirketlere borcunun ödendiğinin belirtilmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılabilmesi açısından, sahte kaşeli ve imzalı belgeler ile ödeme yapıldığı kayıtlara geçen ancak bu ödemeyi almadığı iddia edilen şirketlerin Meski aleyhine icra takibi başlatıp başlatmadıkları veya alacak davası açıp açmadıklarının araştırılması ile birlikte yeniden yetkililerin beyanlarına başvurulması, sahte kaşeli ve imzalı belgeler ile tahsil edilen paraların ödendiği belirtilen ve savunulan üçüncü şahıs ya da şirketlerin tespiti ile bahsi geçen ödemeleri alıp almadıklarının sorulması sonrasında dava dosyasının tüm ekleriyle birlikte Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan yeni bir bilirkişi kuruluna tevdi edilerek; sanıkların yaptıkları işlemler nedeniyle kurum zararı olup olmadığı, yapılan tahsilatlar ve ödemeler neticesinde uhdelerinde kurum parası kalıp kalmadığı ve varsa hangi miktardan hangi sanıkların sorumlu olduğu hususlarında ayrıntılı rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Meski Genel Müdürlüğü vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sanıklar hakkında verilen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/620 Esas, 2019/1312 sayılı Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.