muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/762, Karar No: 2011/1084, Tarih: 14.02.2011

506 sayılı Yasa’nın 2 maddesinde, hizmet akdine dayalı olarak bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılan kimselerin bu yasaya göre sigortalı sayılacağı belirtilmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 32. maddesinde sigortalıya, iş kazalarıyla meslek hastalıkları kapsamı dışında kalan hastalıklarda geçici iş göremezlik süresince günlük ödenek verileceği, 37. maddesinde ise hastalık sebebiyle geçici iş göremezliğe uğrayan sigortalılardan geçici iş göremezliğin başladığı tarihten önceki bir yıl içinde en az 120 gün hastalık sigortası primi ödemiş bulunanlara, geçici iş göremezliğin üçüncü gününden başlamak üzere her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği bildirilmiştir. Aksi bir sözleşme veya Toplu İş Sözleşmesi ile kararlaştırılmadığı taktirde hastalık süresinde işverenin ücret ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır. Geçici iş göremezlik ödeneğinden prim kesilmeyeceğinden ve bu dönemde işverence ücret ödenmediğinden istirahatli geçen sürenin "primi ödenmiş sigortalı gün" olarak değerlendirilmesine yasaca ve hukukça olanak bulunmadığı açıktır.

Uyuşmazlığın çözümü için "sigortalılık süresi" (çalışma süresi) ile "prime esas gün sayısı" kavramları üzerinde durmak gerekir.

Sosyal Güvenlik Mevzuatımıza 506 sayılı Yasa'nın 108. maddesi ile getirilen sistemde sigortalının ilk sigortalı olduğu tarihten yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu tarih, tahsis için başvurmayan sigortalılar için de ölüm tarihi arasındaki süre "sigortalılık süresi" olarak kabul edilmiş, çalışılmayan sürede 506 sayılı Yasa'nın 2. maddesi anlamında olmasa bile sigortalılık süresi olarak kabul edilmiştir.

Kurumun iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının gerektirdiği her türlü yardım ve ödemelerle her çeşit yönetim giderlerini karşılamak üzere 506 sayılı Yasa hükümlerine göre prim tahakkuk ettirebileceği süreye ise "prime esas gün sayısı" denir.

506 sayılı Yasa'nın "Kısa vadeli sigorta kollarında nazara alınmayan" süreler başlıklı 104. maddesinde iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık veya analık sigortalarından geçici iş göremezlik ödeneği alan sigortalının iş göremediği sürenin kısa vadeli sigorta kollarından yapılacak sigorta yardımlarına kavuşabilmek için belirli süre (sigortalılık süresi) içinde yasayla saptanan prim ödeme gün sayısı kadar prim ödenmiş olması gerektiğinden bu belirli süre (sigortalılık süresi) nin hesabında nazara alınmayacağı bildirilmiş, 105. maddede ise uzun vadeli sigorta kollarında sigortalılık süresinde nazara alınmayacak süreler yönünden böyle bir düzenleme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; Hastalık nedeniyle istirahatli kalınan ücret ödenmeyen, geçici iş göremezlik ödeneği alınan dönemin uzun vadeli sigorta kollarında (malullük, yaşlılık, ölüm) "sigortalılık süresinde" nazara alınacağı, ancak prime esas gün sayısında nazara alınmayacağının kabulü gerekir.

Nitekim 506 sayılı Yasa'nın 77. maddesin de de bu kanun gereğince primlerin hesabına esas tutulacak günlük kazancın, sigortalının, bir ay için prime esas tutulan kazancının otuzda biri olduğu, günlük kazancın hesabına esas tutulan ay içindeki bazı günlerde çalışmamış ve çalışmadığı günler için ücret almamış sigortalının günlük kazancının o ay için prime esas tutulan kazancının ücret aldığı gün sayısına bölünerek hesaplanacağı, sigortalıların günlük kazançlarının hesabında esas tutulan gün sayılarının, aynı zamanda, bunların "prim ödenme gün sayılarını" göstereceği bildirilmiştir.

Somut olayda ücret bordolarında “RP”(raporlu) olarak gösterilen günlerde bu sürelerde hekim raporuyla verilen dinlenme ve hastalık izinleri var ise bu sürelere ilişkin istemin reddine karar verilmesi, bu sürelere ilişkin hekim raporu yok ise kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu yönde bir araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur

Yapılacak iş, davalı işyerinden eksik bildirilen günlerdeki ücret bordrolarındaki imzaların davacıya ait olup olmadığını davacıya sormak, gerektiğinde imza incelemesi yaptırılarak imzaların davacıya ait olduğunun belirlenmesi durumunda imzasını içeren bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki günlerle ilgili olarak istemin reddine, imzaların davacıya ait olmadığının belirlenmesi durumunda ise istemin şimdiki gibi kabulüne karar vermek, ancak ücret belgelerinde davacının “RP”(raporlu) olduğu bildirilen süreler açısından; bu sürelerde hekim raporuyla verilen dinlenme ve hastalık izinlerinin bulunup bulunmadığı, bu dönemde ücret ödenip ödenmediği, davacının geçici iş göremezlik ödeneği alıp almadığı araştırılarak tüm deliller bir arada değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8724, Karar No: 2013/6766, Tarih: 07.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8724 E.  ,  2013/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz taşınmaz tescili

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2867, Karar No: 2013/1663, Tarih: 25.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2867 E.  ,  2013/1663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının 27.7.1993 tarihinden beri belirsiz süreli hizmet akdi ile davalıya ait işyerinde çalışırken 24/04/2012 tarihinde işçi fazlalığı ve bütçe yetersizliği gerekçe gösterilerek davacının iş akdinin davalı tarafından feshedildiği, yapılan bu feshin geçersiz olduğunu çünkü son üç yılda kadrolu işçi sayısının iki katı kadar ve her sene artan sayıda taşeron işçisi çalıştırarak hizmetlerin yürütüldüğünü ve amacın yüksek ücret verilen kadrolu ve sendikalı (HİZMET İŞ) işçilerin işlerine son vermek olduğunu, bütçeden hizmet alımı için ayrılan paranın her sene arttığını bu durumun feshin bütçe yetersizliği ve kadro fazlalığı olmadığının açık göstergesi olduğunu, bu nedenle iş akdinin feshinin geçersizliğine ve davacının işe iadesine ve diğer kanuni hakların tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin işçi fazlalığı ve bütçe yetersizliği gerekçe gösterilerek fesh edilmiş olmasına rağmen davalı iş yerinde 2009 yılında 211, 2010 yılında 188, 2011 yılında 167 kadrolu işçi çalışmakta iken aynı iş yerinde taşeron işçisi sıfatıyla 2009 yılında 339, 2010 yılında 351, 2011 yılında 374 kişinin çalıştığı bu nedenle davalının işçi fazlalığı ve bütçe yetersizliğinin gerekçesinin haklı olmadığı kanaatine varıldığından davacının davasının kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça temyiz edilmiştir. .../..

2013/2867-1663 S.2

Dosyanın incelenmesinde, dosya içerisinde tarafların dava ve cevap dilekçeleri ile SGK sicil dosyasının ve davacının sendika üyesi olduğuna dair belgenin bulunduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 139.maddesi hükmüne göre; Mahkeme, dilekçelerin karşılıklı verilmesinden ve yukarıdaki maddelerde belirtilen incelemeyi tamamladıktan sonra, ön inceleme için bir duruşma günü tespit ederek taraflara bildirir. Çıkarılacak davetiyede, duruşma davetiyesine ve sonuçlarına ilişkin diğer hususlar yanında, taraflara sulh için gerekli hazırlığı yapmaları, duruşmaya sadece taraflardan birinin gelmesi ve yargılamaya devam etmek istemesi durumunda, gelmeyen tarafın yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemeyeceği ve diğer tarafın, onun muvafakati olmadan iddia ve savunmasını genişletebileceği yahut değiştirebileceğini ayrıca ihtar eder.

Yine 140.maddesi; Hâkim, ön inceleme duruşmasında, dava şartları ve ilk itirazlar hakkında karar verebilmek için gerekli görürse tarafları dinler; daha sonra, tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit eder. Uyuşmazlık konularının tespitinden sonra hâkim, tarafları sulhe (Ek ibare: 07/06/2012-6325 S.K./35.md) veya arabuluculuğa teşvik eder; bu konuda sonuç alınacağı kanaatine varırsa, bir defaya mahsus olmak üzere yeni bir duruşma günü tayin eder. Ön inceleme duruşmasının sonunda, tarafların sulh (Ek ibare: 07/06/2012-6325 S.K./35.md) veya arabuluculuk faaliyetinden bir sonuç alıp almadıkları, sonuç alamadıkları takdirde anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanakla tespit edilir. Bu tutanağın altı, duruşmada hazır bulunan taraflarca imzalanır. Tahkikat bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür. Ön inceleme tek duruşmada tamamlanır. Zorunlu olan hâllerde bir defaya mahsus olmak üzere yeni bir duruşma günü tayin edilir. Ön inceleme duruşmasında, taraflara dilekçelerinde gösterdikleri, ancak henüz sunmadıkları belgeleri mahkemeye sunmaları veya başka yerden getirtilecek belgelerin getirtilebilmesi amacıyla gereken açıklamayı yapmaları için iki haftalık kesin süre verilir. Bu hususların verilen kesin süre içinde tam olarak yerine getirilmemesi hâlinde, o delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılmasına karar verilir hükmüne amirdir.

Somut olayda mahkemece tarafları ön incelemeye davet etmiş olmasına karşın yasal düzenlemelere uygun olarak ön inceleme duruşmasının gerçekleştirilmediği, tarafların uzlaşıp uzlaşamadıkları konuların belirlenmediği ve doğrudan .../..

2013/2867-1663 S.3

tahkikat duruşmasına geçildiği, tarafların uzlaştığı noktalar belirlenmeksizin davacının dilekçesinde beyan ettiği hususlar kesin doğru imiş gibi kabul edilerek bu konuda davalı kurum ile yazışma yapılmadan hatta beyanlarına dahi başvurulmadan iddialar subüt bulmuş kabul edilerek davanın karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

2013/2867-1663 S.3

tahkikat duruşmasına geçildiği, tarafların uzlaştığı noktalar belirlenmeksizin davacının dilekçesinde beyan ettiği hususlar kesin doğru imiş gibi kabul edilerek bu konuda davalı kurum ile yazışma yapılmadan hatta beyanlarına dahi başvurulmadan iddialar subüt bulmuş kabul edilerek davanın karara bağlandığı anlaşılmaktadır.

Oysaki mahkemece 6100 sayılı HMK 139, 140 ve 320. maddelerinin "daha önce karar verilemeyen hâllerde mahkeme, ilk duruşmada dava şartları ve ilk itirazlarla hak düşürücü süre ve zamanaşımı hakkında tarafları dinler; daha sonra tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları tek tek tespit eder. Uyuşmazlık konularının tespitinden sonra hâkim, tarafları sulhe (Ek ibare: 07/06/2012-6325 S.K./35.md) veya arabuluculuğa teşvik eder. Tarafların sulh olup olmadıkları, sulh olmadıkları takdirde anlaşamadıkları hususların nelerden ibaret olduğu tutanağa yazılır; tutanağın altı hazır bulunan taraflarca imzalanır. Tahkikat bu tutanak esas alınmak suretiyle yürütülür” düzenlemesi karşısında usulün emredici hükümlerine aykırı olarak davalı Belediyeden ve SGK'dan davacının iş akdinin feshinden sonra aynı iş veya davacının yapabileceği iş için yeni eleman alınıp alınmadığı, 2009, 2010, 2011, 2012 yıllarında davalıya ait işyerinde çalışan işçi sayısı ile taşeron işçilerinin sayısı sorularak, hatta mahallinde bizzat uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmak suretiyle tüm deliller bir arada değerlendirilerek çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7432, Karar No: 2010/16516, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7432 E.  ,  2010/16516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki düzenlenen protokol uyarınca imar uygulaması koşuluyla belediyeye devreden taşınmazların imar uygulamasının gerçekleşmemesi nedeniyle bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 28.09.2010 günü temyiz eden davalı idare vekili Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacılar vekili Av....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacılar vekili ile davalı idare vekilinin yüzlerine karşı sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Dava, düzenlenen protokol uyarınca imar uygulaması koşuluyla belediyeye devredilen taşınmazların imar uygulamasının gerçekleşmemesi nedeniyle bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, aleyhine temyiz olunan davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 750,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14363, Karar No: 2008/15189, Tarih: 05.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14363 E.  ,  2008/15189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22.11.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, çekişme konusu taşınmazların tapu kayıtlarında muris babası ... 'un "..." yazılan baba isminin "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan malikin baba isminin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu tür davalarda amaç, tapu kayıt bilgileri ile nüfus bilgilerini uyumlu hale getirmektir. Gerçekten davacı davayı açtığında babasının malik olduğu tapu kayıtlarında baba ismi "...", nüfus kayıtlarında ise "..."tir. Ne var ki, Ergani Nüfus Müdürlüğünün dosyaya gönderilen 04.03.2008 tarihli yazısına göre Ergani Yamaçlar Köyünde kayıtlı ... oğlu ... 'un nüfus kaydının Diyarbakır merkez Güleçoba Köyüne nakli sırasında baba isminin ... yazıldığı, yanlışlığın fark edilmesi üzerine Diyarbakır Merkez Güleçoba köyündeki kaydın da "..." olarak düzeltildiği bildirilmiştir. Açıklanan şu duruma göre, malikin nüfus kaydındaki baba ismi "..." olarak düzeltilmekle, tapu kayıtlarında yazılı baba ismi ile uyumlu hale gelmiş, davanın konusu kalmamıştır. Mahkemece davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermek yerine yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 05.12.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4032, Karar No: 2016/6121, Tarih: 21.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4032 E.  ,  2016/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.04.2010 günlü raporuna göre hafif-orta sınırında zeka geriliği bulunan ve ifadelerine ancak ana hatları ile kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceği tespit olunan mağdurenin soruşturma evresinde alınan ifadelerinde cinsel ilişkiden bahsetmediği halde duruşmadaki beyanında sanığın kendisine nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu belirtmesi, müşteki ... 'ın 24.10.2007 günü savcılıkta sanığın mağdureye cinsel yönden herhangi bir şey yaptığını tespit edemediğini söylemesi, soruşturma evresinde 29.10.2005 tarihli raporda hymen muayenesinde kanaat oluşmadığından şahsın Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna gönderilerek kesin raporunun aldırılması gerektiği yönünde görüş bildirilmesi ve bu raporda genital muayeneye ilişkin bir tespitin yapılmaması, mağdurenin cinsel organındaki cinsel ilişkiye ilişkin bulguların ise olaydan yaklaşık 2 yıl sonra 28.12.2007 tarihli muayene ile ortaya çıktığının anlaşılması karşısında, sanığın alıkoyduğu süre içinde mağdureye yönelik cinsel istismarda bulunduğuna dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14974, Karar No: 2010/4908, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/14974 E.  ,  2010/4908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile kiracısı olan dava dışı ... arasında düzenlenen 8.5.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesine kefil olduğunu, kira süresi bir yıllık olduğundan devam eden yıllar için kefilliğinin söz konusu olmadığını, buna rağmen davalının dava dışı kiracı ile birlikte hakkında 2008 yılı 5, 6, 7 ve 8. Aylara ilişkin kira alacağı nedeniyle icra takibinde bulunduğunu ileri sürürek davalıya borçlu olmadğının tespitine karar verilmesini istimiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı davalının kiracısı olan dava dışı şahsa bir yıl süreli kefil olduğunu sözleşmenin 8.5.2006 tarihli olduğunu, buna rağmen 2008 yılının 5, 6, 7 ve 8. Ayların kirası ödenmediğinden bahisle kendisininde taraf gösterilerek icra takibi başlatıldığını ileri sürerek borçu olmadığının tespiti istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davacının isminin takip talebinde gösterilmesinde kötü niyetinin olmadığını savunmuş mahkemece, davalıya ödeme emrinin gönderilmediğini, asıl borçlunun itirazı üzerine asıl borçlu hakkında itirazın iptali davasının açıldığını, o davada davalının hasım gösterilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmiş ise de davacı hakkında icra takibinin başlatılmış olmasının, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının olduğunu gösterir. Dolayısı ile ödeme emrinin gönderilmemesi davalıyı haklı göstermez. Davacının dava açmakta hukuki yararı vardır. Öyle olunca Mahkemece taraf delileri toplanarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9612, Karar No: 2014/25680, Tarih: 11.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9612 E.  ,  2014/25680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2012/554-2014/10

Taraflar arasındaki enerji nakil hattı nedeniyle kamulaştırılarak üzerinde irtifak hakkı tesis edilen taşınmaz üzerindeki hattın sökülmesi nedeniyle, taşınmazın tapu kaydındaki irtifak hakkı şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, enerji nakil hattı nedeniyle kamulaştırılarak üzerinde irtifak hakkı tesis edilen taşınmaz üzerindeki hattın sökülmesi nedeniyle, taşınmazın tapu kaydındaki irtifak hakkı şerhinin terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

6552 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 22. maddesine eklenen 3. fıkra ile “Bu madde hükümleri, kamulaştırmanın kesinleşmesi tarihinden itibaren beş yıl geçmiş olması hâlinde uygulanmaz” hükmü getirilmiş olduğu, dava konusu taşınmaz üzerinde enerji nakil hattının tesis edildiği 1966 yılından itibaren 5 yıllık sürenin geçmiş olduğu gözetilerek, davanın bu gerekçeyle reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.