muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12163, Karar No: 2023/12338, Tarih: 19.09.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davada iptali talep edilen Genel Kurul kararları yönünden usule ilişkin bir iddianın yer almadığı, kararda belirtilen kanuni düzenlemelere göre şube açma, birleştirme ve kapatma yetkisi münhasıran Sendika Genel Kurulunda olup, bu konuda, ancak Tüzükte belirlenen esaslar doğrultusunda Sendika Yönetim Kuruluna yetki verilebileceği, Sendika Yönetim Kuruluna yetki verilmesi durumunda, söz konusu yetkinin kullanılabilme esaslarının ise Genel Kurul kararı ile tespit edileceği, Sendika Tüzüğü'nün 17 nci maddesinin (h) bendine göre de “Şube açma veya bu konuda Genel Yönetim Kurulu'na yetki verme, birleştirme ve kapatma" hususunun Genel Kurulun görev ve yetkileri arasında sayıldığı, diğer taraftan Tüzüğün 20 nci maddesinin 29 uncu bendine göre “Genel Kurul kararları doğrultusunda Şube açmak, birleştirmek, kapatmak" hususunun da, Sendika Genel Yönetim Kurulunun görev ve yetkileri arasında düzenlendiği, davalı Sendikanın 12-13 Nisan 2021 tarihinde gerçekleştirilen Olağanüstü Genel Kurulunda bir grup delegenin imzası ile sunulan önerge ile Genel Kurul gündeminin 6 ncı maddesi, 7 nci maddesi ve 12 nci maddesi ile ilgili alınan kararların mevzuata uygun olarak oy çokluğuyla alındığı, Genel Kurul kararları yönünden usule aykırılığa ilişkin bir iddianın yer almadığı, şube açmak, birleştirmek ve kapatmak hususunun da Genel Kurulun görev ve yetkileri arasında yer aldığı, davanın reddine dair verilen kararın yerinde olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; dava ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sendika Genel Kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6356 sayılı Kanun'un “Genel kurulun görev ve yetkileri” kenar başlıklı 11 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili kısımları şöyledir:

"...

(1) Genel kurulun görev ve yetkileri şunlardır:

...

b) Tüzük değişikliği

...

h) Şube açma, birleştirme veya kapatma, bu konuda tüzükte belirlenen esaslar doğrultusunda yönetim kuruluna yetki verilmesi

...

k) Mevzuat veya tüzükte genel kurulca yapılması öngörülen diğer işlemleri yerine getirme ve başka bir organa bırakılmamış konuları karara bağlama.

..."

2. Sendika Tüzüğü'nün "Sendika Genel Kurulunun Görev ve Yetkileri" kenar başlıklı 17 nci maddesinin (h) bendi şöyledir:

"Şube açma veya bu konuda Genel Yönetim Kurulu'na yetki verme, birleştirme ve kapatma"

3. Sendika Tüzüğü'nün "Sendika Genel Yönetim Kurulunun Görev ve Yetkileri" kenar başlıklı 20 nci maddesinin 29 uncu bendi şöyledir:

k) Mevzuat veya tüzükte genel kurulca yapılması öngörülen diğer işlemleri yerine getirme ve başka bir organa bırakılmamış konuları karara bağlama.

..."

2. Sendika Tüzüğü'nün "Sendika Genel Kurulunun Görev ve Yetkileri" kenar başlıklı 17 nci maddesinin (h) bendi şöyledir:

"Şube açma veya bu konuda Genel Yönetim Kurulu'na yetki verme, birleştirme ve kapatma"

3. Sendika Tüzüğü'nün "Sendika Genel Yönetim Kurulunun Görev ve Yetkileri" kenar başlıklı 20 nci maddesinin 29 uncu bendi şöyledir:

“Genel Kurul kararları doğrultusunda Şube açmak, birleştirmek, kapatmak"

4. Sendika Tüzüğü'nün “Şubelerin Kuruluş Esasları” kenar başlıklı 26 ncı maddesinin ilgili kısımları şöyledir:

"...

Şubeler, Genel Kurul kararı ile kurulur. Bir diğeriyle birleştirilebilir veya kapatılabilir. Genel Kurul'un bu yoldaki kararları Sendika Genel Yönetim Kurulu tarafından yerine getirilir...."

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Davalı yararına takdir edilen 8.400,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1991, Karar No: 2025/2907, Tarih: 18.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/1991 E.  ,  2025/2907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/ 903 E., 2023/1139 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Daimizce verilen bozma ilamı üzerine, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ilişkin kararın O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun şartlarının oluşmadığına, kararın bozulması gerektiğine, zamanaşımın gerçekleştiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın kullandığı araçla mağdurenin okula gitmek için yola çıkıp dolmuş beklediği esnada yanına yaklaşıp okula bırakmayı teklif ettiği kendisinin reddetmesi üzerine hergün burada beklemenin zor olup olmadığını sorduğu ve teklifi yinelediği, sondaki günlerde yine aynı güzergahta yol aldığı sırada zaman zaman mağdurenin karşısına çıkarak ileride aracını durdurup kendisini beklemek suretiyle 23/10/2014-30/10/2014 tarihleri arasında mağdurenin huzur ve sükununu bozduğu kabul edilmekle sanığın 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddelerindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8961, Karar No: 2010/16975, Tarih: 04.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/8961 E.  ,  2010/16975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın imzasını taşıyan suç tutanağında yeri icara verdiğini, C. Savcısı huzurunda ölçüm hatası sonucu tutanak tutulduğunu tutanak altındaki imzanın kendisine ait olduğunu bildirdiği keşif sırasında oğlu ... tarlayı kendisinin ekip biçtiğini ileri sürmesine bilirkişi raporunda orman parseline 120 m2 tecavüz edildiğinin belirtilmesine göre suça konu yerin kimin kullanımında olduğunun köy muhtarı, köy azaları, köy bekçisi ve yakın arazi sahipleri de dinlenerek, sanığın oğlu hakkında dava açılması halinde bu dava ile birleştirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, Mahalli C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3707, Karar No: 2018/4067, Tarih: 29.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3707 E.  ,  2018/4067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... mah 4344 ada 1 parsel C blok 3 ve 4 numaralı bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalının ise aynı blokta 14 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının sözkonusu C blokun dış cephesinde onaylı mimari projeye aykırı olarak müdahalelerde bulunarak pencereler açtığını ve kullandığını, bu nedenlerle davalının söz konusu C blokta ortak yere yaptığı bu elatmanın önlenmesini, aykırılığın kal'i ve onaylı mimari projeye uygun eski haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre kat maliklerinin, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları, kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin 4/5'nin rızası olmadıkça, anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 4344 ada 1 parsel nolu taşınmazda davalının maliki olduğu 14 nolu bağımsız bölüm pencerelerinde onaylı projeye aykırı olarak yapılan 04.02.2016 tarihli bilirkişi raporunda fotoğraf ve mimari proje kesit planında kırmızı çerçeve ile gösterilen kısımlara davalının haksız müdahasinin men'ine, davalıya eski hale getirilmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi için 30 günlük süre verilmesine, 04.02.2016 tarihli bilirkişi raporlanın kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece projeye aykırı hususlar belirlenip projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verildiği anlaşılmakla dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14817, Karar No: 2014/26347, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14817 E.  ,  2014/26347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Suluova Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :25.03.2014

NUMARASI :Esas no:2013/175 Karar no:2014/129

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, davalı (kadın) yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı cevap dilekçesinde yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat istememiştir. Taraflar, cevaba cevap ve 2. cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK. md. 141/1). Davalı ön inceleme duruşmasından sonra 03.12.2013 tarihli dilekçesi ile yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı tarafın bu talebe açık bir muvafakati olmamıştır. Bu talep savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Davalı tarafından bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır. O halde, davalının yoksulluk nafakası (TMK. md. 175) ile maddi ve manevi tazminat talebi (TMK. md. 174/1-2) hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ikinci bentteki bozmada oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ikinci bentteki bozmada oyçokluğuyla, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi. 15.12.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Boşanmaya bağlı maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası, boşanmanın fer'isi olup, iddia ve savunma kapsamında değildir. Asıl talebin fer'isi niteliğindeki bu talepler boşanma davasında tahkikat sonuçlanıncaya kadar sözlü veya yazılı olarak ileri sürülebilir. İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi yasağına ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141'inci maddesi, bu talepler bakımından uygulanmaz. Dolayısıyle, diğer tarafın ön inceleme duruşmasından sonra ileri sürülen bu taleplere onay verip vermemesinin de bir önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalı (kadın)’ın bu talepleriyle ilgili karar verilmiş olmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu itibarla tazminatların esasına ve miktarlarına ilişkin temyiz itirazları incelenmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bu talepleri iddia ve savunma kapsamında gören görüşüne ve bu yönde tesis ettiği bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/8021, Karar No: 2018/11515, Tarih: 23.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8021 E.  ,  2018/11515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 20/04/2008-13/11/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin 13/11/2013 tarihinde işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, işçinin ön büro şefi olarak çalışmaya başladığını ancak davalı şirkete ait ...’de bulunan bir başka otelde 12/07/2011-22/04/2013 tarihleri arasında genel müdür olarak çalıştığını, ardından yine aynı işyerinde ön büro müdürü olarak görev yaptığını, çalışma süresi boyunca genel müdür olarak çalıştığı sürece 15 saat, diğer zamanlarda ise 12 saat çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, sadece 25 günlük yıllık izin hakkını kullanabildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 14-15-16/11/2013 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmediğini, bu hususta tutanak tanzim edilerek ... 1. Noterliğinden keşide edilen 18/11/2013 tarihli ihtarname ile mazeretini bildirmesinin istendiğini ancak davacının mazeret sunmadığını, bu sebeple iş akdinin devamsızlık gerekçesi ile feshedildiğini, bu arada davacı tarafından keşide edilen ihtarnamede iş akdinin işçi tarafından feshedildiğinin bildirildiğini, davalı işyerinde mevsimlik çalışma yapıldığını, otelin Ekim-Mayıs ayları arasında kapalı olduğunu, ancak bu dönemde hiçbir iş yapılmamasına karşın bazı çalışanların yine de çalıştırıldığını, bu dönemde fazla çalışma yapılmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacının fazla mesai yapmadığının işçi tarafından imzalı çalışma çizelgeleri ile de sabit olduğunu, işçinin yıllık izin haklarının tamamını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağına hak kazanılıp kazanılmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti alacağına hak kazanılıp kazanılmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde genel müdür olarak çalıştığında 15 saat, diğer zamanlarda 12 saat çalıştığını iddia etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı tanığının beyanına göre Ekim-Mayıs ayları arasında otelin kapalı olduğu dönemde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı 15 gün çalışıp 15 gün dinlendiği kabul edilerek haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı, yaz aylarında Haziran-Eylül arasında ise davacı tanığının beyanına göre (davacının müdürlük yaptığı dönemde davacıyla bir yıl çalıştığını beyan etmiş) 08.00-22.00 arası çalışma ve 2,5 saat ara dinlenmesi düşülerek haftalık 24 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş, 01/11/2008-13/11/2013 arası için hesaplama yapılmıştır.

Bilirkişi raporunda, davacının genel müdürlük yaptığı 12/07/2011-22/04/2013 arasındaki çalışmasını ispata yarar tanık beyanı olmadığından ispatlanamadığı bu nedenle hesaplanmayacağı belirtilmiş ise de hesaplamada bu dönemin dışlanmadığı görülmektedir. Bu şekilde bilirkişi raporu çelişkili olup, denetime de elverişli değildir. Ayrıca davacıyla sadece 1 yıl çalışan davacı tanık beyanına göre tüm hizmet süresi için aynı şekilde hesaplama yapılması da hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacı ile aynı dönem çalışan tanık beyanları ve şiftler dikkate alınarak fazla mesai ücreti alacağının hesaplanacağı denetime elverişli yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.