muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3864, Karar No: 2017/8470, Tarih: 07.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3864 E.  ,  2017/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında; beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...’ın beraatine, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in işlettiği barın çatısına yapılacak olan hareketli elektrikli çatı kaplama işinin sözleşme ile sanık ... ’a verdiği, sanık ...’in ise işi, işinde ehil olan ve piyasada bu işi yapan ferforje adlı işyerinin ortağı olan ölen ...’ya işçilik+malzeme dahil toplam 25.000 TL ücret karşılığında sözleşme ile verdiği, olay günü ölenin yanında iş ortağı ..., yeğeni ... ve teyzesinin oğlu ... ile birlikte çatıda tadilat yaptığı sırada, kaynak makinesinin takılı bulunduğu uzatma kablolu üçlü prizin bozulduğu, üçlü prizin tamiri sırasında, kaçak elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda; soruşturma safhasında işyerinde kaçak akım rölesi ve topraklama sisteminin olup olmadığı hakkında inceleme yapılmamış olduğu, hükme esas alınan kusur belirlemesine ilişkin düzenlenen bilirkişi heyet raporunda, kaçak akım rölesi ve topraklama sisteminin bulunması halinde olayın meydana gelmeyeceğinin belirtildiği anlaşılmakla; tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, somut olayda ölümün elektrik akımı sonucu meydana geldiği konusunda bir tereddüt bulunmadığı, ölümü doğuracak başka bir neden de bulunmadığı anlaşılmakla, kaçak akım rölesinin bulunduğuna ilişkin sanıklar ve tanıkların ifadesi dikkate alındığında ise de; var olan kaçak akım rölesinin görevini yapmadığı, arızalı veya devre dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır. Elektrik İç Tesisatı Yönetmeliği’nin 18. maddesine göre, bina ve işyerlerine kaçak akım rölesi takılması ile elektrik tesisat ve topraklama sistemlerinin yılda en az bir kez kontrol edilmesi gerektiği zorunlu olduğundan, var olan kaçak akım rölesini kontrol etmeyen işyeri sorumlu müdürü ve işleteni sanık ...’in kusurlu olduğuna ilişkin bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin olaya uygun olduğu ve mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen (1) nolu görüşe ve sanık ...’in işi ehil olan ölene vermesi ve işin başında bulunmaması nedeni ile kusurlu olamayacağı yönündeki bilirkişi raporundaki tespit ve değerlendirmelerin olaya uygun olduğu ve mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin sanığın kusursuz olduğuna. Kaçak akım rölesinin bulunduğuna, ölen tarafından devde dışı bırakılmış olabileceğine; katılan vekilinin ise sanık ...’in asli kusurlu, sanık ...’in ise kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21051, Karar No: 2015/28943, Tarih: 19.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/21051 E.  ,  2015/28943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Müvekkilinin 02.11.2012 tarihinden itibaren davalı şirkette güzellik ve ürün tanıtım uzmanı olarak aylık 1.800,00 TL maaşla günde 12 saati aşan mesai ile çalışmakta iken 19.02.2013 tarihli ihtarname ile belirsiz süreli iş sözleşmesinin davalı şirketçe feshedilerek işten çıkartıldığını,müvekkiline gönderilen 19.02.2013 keşide tarihli ihtarnamede hiçbir gerekçe gösterilmeden sadece şirket çalışmalarında yeterli görülmediğiniz, iş yeri çalışma şartlarına uymadığınız şeklinde soyut ve kesinlikten uzak bir sebep sunulduğunu, İş Kanununun ilgili hükümlerinin işverene bu konuda nasıl davranması gerektiğini, feshin hangi usullerde ve nasıl yapılacağını belirtmişken, işverenin bu kurallara aldırış etmemesi dahi tek başına işten çıkarmanın haksızlık ve hukuka aykırılık boyutunu gösterdiğini, İş Kanununun madde 19'a göre feshin sebebinin açık ve kesin bir şekilde belirtilme zorunluluğu bulunmasına rağmen bu kurala riayet edilmeden ve müvekkilinin verimliliğine ilişkin bir iddia ile fesih söz konusu olmasına rağmen müvekkilinin savunması alınmadan yapılan bu feshin İş Kanunu ve İş Hukukunun temek prensiplerine aykırı nitelikte olduğunu, müvekkilinin davalı şirketteki işine iade edilmesini, işe başlatılmaması halinde tazminat ve boşa geçen süre ücretinin tespit edilmesini, fesih tarihine karar ödenmeyen işçilik hakları, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve diğer sosyal haklarından şimdilik ve fazlaya dair alacaklarının saklı kalmak kaydıyla kısmi olarak 1.000,00 TL ödenmesini, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işe iade davasının ikame edilebilmesi için iş yerinde 30 işçi çalıştırılması şartının kanunda açıkça belirtildiğini, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işe iade davalarını 30 ya da daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerine karşı açılabildiğini, oysaki bu davalı firmada 30 işçiden daha az sayıda işçi çalıştığını, dava ön şartı olan bu husus sebebi ile davanın reddi gerektiğini,davacını iş akdinin çalışma şartlarına uymadığı ve performansının yeterli olmaması gerekçesi ile 18.02.2013 tarihinde yazılı olarak feshedilip kendisine bildirildiğini, davacı şahsın müvekkil firmada güzellik uzmanı olarak çalışmakta olup performanslarını belirleyen ana faktörün bireysel olarak yaptıkları satış tutarları ve müvekkil firma ürünlerinin tanıtımında gösterdikleri başarı olduğunu, ancak davacının performansının bu açıdan yeterli görülmeyerek iş akdinin bu nedenlerden feshedildiğini,sonuç olarak davacının iş akdinin haklı ve geçerli nedenle feshedildiğini, öncelikle davanın dava şartı yokluğundan reddedilmesi gerektiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile dava şartı yokluğu bulunan ve davacı işçinin iş akdi geçerli nedenlerle feshedilmiş olduğundan davanın reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın süresinde açıldığı, iş yerinde 30'dan fazla işçi çalıştığı ve davacının 6 aydan fazla kıdeminin olduğu dava ön şartların oluştuğu, fesih bildiriminde bildirilen hususların kesin, inandırıcı ve yeterli bulunmadığı, fesih için geçerli neden olmadığı gerekçesi ile davacının davalı nezdinde işine iadesine ve davalının işe iadenin mali sonuçlarından sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, işverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) il dinlenme, çocuk emzirme, yemek uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. Keza 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır.

30 işçi sayısının belirlenmesinde belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışanlar arasında bir ayrım yapılmaz. Fesih bildirimin yapıldığı tarihte 30 işçi sayısının tespitinde göz önünde bulundurulacak işçinin iş sözleşmesinin devam etmekte olması yeterli olup, ayrıca fiilen çalışıyor olması gerekmemektedir. Ancak hastalık, iş kazası, gebelik ya da normal izin ve benzeri nedenlerle ayrılan işçi yerine bu süre için ikame işçi temin edilmiş ise, 30 işçi sayısında ikame edilen işçi dikkate alınmayacaktır. Konumu itibariyle güvence kapsamı içerisinde olmayan işveren vekillerinin ve yardımcılarının da işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde dikkate alınması gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (24.03.2008 gün ve 2007/27699 Esas, 2008/6006 Karar sayılı ilamımız)

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

Somut olayda davacı; davalının hiçbir gerekçe göstermeden sadece şirket çalışmalarında yeterli görülmediğiniz, iş yeri çalışma şartlarına uymadığınız şeklinde soyut ve kesinlikten uzak bir sebep göstererek, savunmasını dahi olmadan iş akdini feshettiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işine iadesi ile işe iadenin mali sonuçlarından davalının sorumlu tutulmasını talep ve dava etmiştir. Davalı ise işyerinde otuzdan az işçi çalıştığını, davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını savunmuştur. Dosya içeriği incelendiğinde davalı işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştığı tespit edilememiştir. Davacı işçinin, iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 veye daha fazla işçinin çalıştırılması gerekmektedir. Mahkemece bu hususta, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda yeterli araştırma yapılmaksızın karar verilmiştir. İş akdinin feshedildiği tarihte işyerindeki işçi sayısı da belirlenmek suretiyle davacının iş güvencesi kapsamında olup olmadığı tespit edilmelidir.

Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2401, Karar No: 2018/5598, Tarih: 03.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2401 E.  ,  2018/5598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iş yaptırmak üzere izin ve yetki verilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmadığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin müteahhitlik yaptığını,... Sokak No: 10 .../... adresindeki taşınmaz üzerine arsa sahibi ile kat karşılığı inşaat yapılması için anlaşıldığını söz konusu inşaatın mimari projesinin ise davalı tarafından çizildiğini, müvekkilinin söz konusu arsa üzerinde 4 katlı bina inşaatının %60'ını bitirdiğini, gelen talepler doğrultusunda kat irtifakı kurarak satış yapmak istediğini, kat irtifakı kurulması için belediye tarafından onaylanmış mimari proje olması ve bunun Tapu Müdürlüğüne sunulması gerektiğini ancak davalının kendisinin hazırladığı projeye imza atmaması nedeniyle kat irtifakının kurulamadığını ve satış yapılamadığını, ... 4. Noterliğinin 23/12/2014 tarihli ihtarnamesinin keşide edildiğini, davalının ihtarı 25/12/2014 tarihinde tebliğ aldığını ancak projeye imza atmadığını, davalının müvekkilinden haksız olarak maddi taleplerde bulunduğunu, davalının müvekkilinden tüm alacağını aldığını ve ibra ettiğini, davalı mimarın bu haksız fiili ile müvekkilinin ticari olarak zararda olduğunu belirterek davalının kat irtifakı kurulması için gereken tüm imzaları atmasına, bu taleplerinin kabul edilmemesi halinde masrafları davalıya ait olmak üzere mahkeme tarafından belirlenecek bir mimara işin yaptırılmasını veya yine masraflarının davalıya ait olmak üzere başka bir mimar ile anlaşmak suretiyle gerekli imzaların tamamlatılması yönünde izin ve yetki verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama aşamasında taraf vekillerinin belediyeye ibraz edilen projeye davalı tarafından imza atıldığını ve davanın konusuz kaldığını beyan ettiklerinin anlaşıldığı, davanın konusuz kaldığı gerekçesi ile dava konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, davalının imzasını taşıyan taahhütname, noter ihtarnamesi ve ... Belediye Başkanlığının 04/11/2015 tarihli yazısı içeriğine göre davalı olan mimarın yapılan bildirime rağmen belediyede bulunan mimari projeye herhangi bir haklı neden olmaksızın imza atmayarak dava açılmasına sebebiyet verdiği HMK'nın 331/1. maddesi uyarınca davanın açıldığı tarihte davacının haklı olduğu gerekçesi ile yargılama gideri, vekalet ücreti ve harçtan davalının sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8647, Karar No: 2009/10966, Tarih: 19.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8647 E.  ,  2009/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince aleyhine şikâyet olunan apartman yönetimi alacağının kat mülkiyetine dayalı ayni hakka ilişkin olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 141 ve 142 nci maddelerine göre sıra cetveline yönelik şikâyetler, cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde açılmalıdır. Sıra cetveli şikâyetçi vergi dairesine 04.05.2009 günü tebliğ edilmiş, şikâyet yasal yedi günlük sürenin geçirilmesinden sonra 13.05.2009 günü yapılmıştır. Şikayetin süre yönünden reddine karar verilmek gerekirken, esasa girilerek yargılama yapılması doğru değilse de, sonucu itibariyle yerinde bulunan kararın gerekçesi değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibariyle yerinde bulunan kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, 19.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1017, Karar No: 2020/3479, Tarih: 25.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2020/1017 E.  ,  2020/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, zor durumda kaldığından dolayı davalının iş ortağı olan ve tefecilik yapan dava dışı ...’dan yüksek faizli 25.000,00 TL ödünç para aldığını, borcun kısa sürede katlandığını ve baskı ve tehdit sonucu 169.000,00 TL bedelli çek vermek zorunda kaldığını, çek bedelini ödeyemediğini, adına kayıtlı taşınmazın satılarak borcun ödenmesi için baskı ve tehdit yoluyla davalıya vekaletname verilmesinin sağlandığını, taşınmazın davalının iş ortağı ile bağlantılı olduğu düşünülen kişiye 7.000,00 TL gibi çok düşük bir bedelle satışının yapıldığını, davalı ile arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, vekaletnamenin muvazaalı olarak verildiğini ileri sürekek vekaletnamenin iptaline, vekaletnamenin iptaline karar verilmesi durumunda vekaletle yapılan işlemlerinde iptaline, vekaletname geçerli kabul edildiği takdirde satıştan elde edilen gelirin ve gerçek satış bedelinin belirlenerek davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermimiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesinde; hükmün, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kapsayacağı, hükmün sonuç kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerektiği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tefhim edilen kısa kararda; davanın reddine karar verilmiş, gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise; davaya konu vekaletnamenin iptaline ilişkin hususların Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2007/761 esas sayılı tapu iptal ve tescil davasında yargılama konusu yapıldığı, ileri sürülen husus ve sebeplerin iş bu davada da tartışıldığı, esasen 2007/761 esas sayılı dosya üzerinden yapılan yargılamada verilecek kararın elde ki dava konusu talepleri ve ihtilafı da çözecek mahiyette olacağının değerlendirildiği ve davacının eldeki davayı açmakta hukuki bir yararının bulunmadığı bulunmadığı gerekçesiyle açılan davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm fıkrasının birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi, kısa karar ile bağlı kalınmaksızın, ancak kısa karar ile gerekçeli karar ve hüküm fıkrası arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9344, Karar No: 2017/2891, Tarih: 03.07.2017

**5. Ceza Dairesi         2014/9344 E.  ,  2017/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bir icra takip işlemi olan haciz yapma görevinin icra dairesine ait bulunduğu, bu görevin icra müdürü veya görevlendireceği müdür yardımcısı ya da katip tarafından yerine getirilebileceği, alacaklı veya borçlunun dolayısıyla vekilleri olan avukatların yokluğunda da haciz yapılabileceği, hazır bulunmaları durumunda ise sadece kıymetli eşyalar dışında kalan menkul malların borçluya bırakılıp bırakılmayacağı hususlarında 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 88/1. maddesi kapsamında muvafakat etme veya etmeme yetkisini kullanabileceği nazara alındığında sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.