muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3756, Karar No: 2022/10650, Tarih: 19.10.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3756 E.  ,  2022/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte borçlunun, sair iddialarının yanı sıra senet metninde ödeme miktarının yazı ile “birmilyonaltıyüz” rakamla “1.600.000“ yazıldığını TTK’nun 778/2-c maddesi yollamasıyla aynı kanunun 676. maddesi uyarınca yazıya itibar edilmesi gerektiğinden 599. 400,00 TL miktar yönünden takibin iptalini/durmasını ve lehine tazminata hükmedilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince "bin" kelimesinin maddi hataya dayalı olarak yazımının unutulduğundan bahisle davanın reddine karar verildiği, borçlunun istinaf yoluna başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, TTK.nın 676/1. maddesi uyarınca, yazı ile gösterilen miktarın dikkate alınacağı hükme bağlanmışsa da, çekin miktarının yazı ile çek metnine yazılırken "iki milyon altı yüz"den sonra "bin" kelimesinin maddi hataya dayalı olarak yazımının unutulduğu aksi durumunun aşırı şekilcilik olduğu kabul edilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6102 sayılı TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 676/1 maddesi hükmü uyarınca bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildiren bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır.

Takibe dayanak bononun incelenmesinde; senet bedelinin, rakam kısmında "1.600.000,00 TL", yazı kısmında ise "birmilyonaltıyüz T. Lirası....kuruş" olarak belirtildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, borca itirazın kısmen kabulü ile 599.400,00 TL ve bu kısma işlemiş faiz yönünden takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, istinaf talebinin esastan reddine ilişkin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 03.02.2022 tarih 2021/3258 E. - 2022/371 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Merzifon İcra Hukuk Mahkemesi’nin 16.09.2021 tarih 2021/58 E. - 2021/84 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde

iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2643, Karar No: 2020/3427, Tarih: 15.10.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2643 E.  ,  2020/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Kültür ve Turizm Bakanlığı ... İşletmesi vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/01/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/09/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, ... ili, ... ilçesinde bulunan, ... Konağı'nın müze vasfında olduğunu, bu müzeye ilişkin olarak Kültür Bakanlığı ... İşletmesi Merkez Müdürlüğü Yönetim Kurulunca alınmış; ücretsiz ziyaret ve tamamen kapatma kararı bulunmamasına rağmen, 01/11/2009 ilâ 28/02/2011 tarihlerinde gelen ziyaretçilerden ücret alınmaması nedeniyle oluşan kamu zararının, anılan müzede müdür vekilliği görevini yürüten davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu benimsenmiş, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; davalının, olay tarihinde ... ili, ... ilçesinde bulunan, ... Konağında müze müdür vekilliği görevini yürüttüğü, anılan müzenin, bina kısmında meydana gelen bir kısım çatlaklar nedeniyle 12/10/2009 tarihinde davalının da imzasının bulunduğu bir tutanakla kapatıldığı ve Kaymakamlıkça da bu tutanağa “Olur” verildiği, 2 Nolu Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu tarafından 25/12/2009 tarihli toplantıda alınan karar uyarınca, binadaki deformasyon ve oluşan yeni çatlaklar nedeniyle alınan kapatma kararının devamının uygun olacağının belirtildiği, keza Kültür Bakanlığının 17/03/2010 tarihli yazısında ise, bahsi gecen konağın 1. katına ziyaretçi alınmasının sakıncalı olduğu, sadece zemin bölümü ile dışarıdan ziyaret edilmesinin mümkün olabileceğinin bildirildiği ancak, konağa gelen misafirlerin konağın bahçesini gezebildikleri, bina içerisine girmedikleri tanık anlatımlarıyla anlaşılmaktadır.

Şu durumda; bahsi geçen müzenin, bina kısmındaki deformasyon ve bir kısım çatlakların oluşması nedeniyle güvenlik amacıyla ilçe mülki idare amirinin “Olur” u ile kapatıldığı, bilahare yeni çatlakların oluştuğunun tespit edilmesi üzerine anılan kapatma kararının devamına karar verildiği, Bakanlığın 17/03/2010 tarihli yazısı ile, müzenin bahçe kısmı ile dışarıdan ziyarete açılmasının uygun olacağı belirtilmiş ise de, bu kısım için

Şu durumda; bahsi geçen müzenin, bina kısmındaki deformasyon ve bir kısım çatlakların oluşması nedeniyle güvenlik amacıyla ilçe mülki idare amirinin “Olur” u ile kapatıldığı, bilahare yeni çatlakların oluştuğunun tespit edilmesi üzerine anılan kapatma kararının devamına karar verildiği, Bakanlığın 17/03/2010 tarihli yazısı ile, müzenin bahçe kısmı ile dışarıdan ziyarete açılmasının uygun olacağı belirtilmiş ise de, bu kısım için

herhangi bir ücretin öngörülmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle oluştuğu iddia edilen zarara ilişkin olarak, davalının hukuka aykırı ve kusurlu bir eylemi bulunmadığından davanın tümden reddi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4448, Karar No: 2015/3452, Tarih: 07.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4448 E.  ,  2015/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının ihalenin kesinleştiği tarihe göre hesaplanması gerekirken, ihale tarihine kadar hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin düzenlendiği tarih itibariyle alacaklarının hesaplanarak tespit edilecek miktarın sıra cetveline yazılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekilleri, şikâyetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ihalenin kesinleştiği tarihteki alacak miktarı esas alınarak sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan .... vekili temyiz etmiştir.

Şikâyetin konusu, üzerinde birden çok alacaklının haciz veya rehin hakkı bulunan bir malın satışından elde edilen tutarın paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğinde, alacaklıların alacaklarının tutarının hangi tarihe göre belirleneceği noktasında toplanmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu’nun paylaştırmaya ilişkin 138 ve 140. maddeleri bu tarihin belirlenmesinde satış tarihinin esas alınacağına işaret etmiş; Yargıtay uygulaması da hesaplamanın satış tarihine göre yapılacağı noktasında istikrar kazanmıştır (23.HD., 26.02.2013 gün ve 2013/361-1086 E.K. ve 23. HD., 07.03.2013 gün ve 2013/373-1332 E.K.). Nitekim öğretide de faiz hesaplamasının satış tarihine kadar yapılacağı yönündeki görüş ağırlıktadır (Köprülü, B. ve Kaneti, S.: Sınırlı Aynî Haklar, 2.b., İstanbul 1982-1983, s. 285).

Belirtmek gerekir ki sıra cetveline yönelik itirazlarda aynı borçlunun birden çok alacaklısının tatmini söz konusu olduğundan, bunlar arasındaki adalet dengesinin korunması ve hepsi için objektif kıstasların kabulü gerekir. Tek bir alacaklı ile borçlu arasındaki ilişkilerde uygulanabilecek kuralların, sıra cetvelinden doğan uyuşmazlıklarda aynen uygulanması, kimi zaman adil sonuçlar vermemektedir; bu itibarla, bu yöne ilişkin bilimsel görüşlerin ve yargısal içtihatların sıra cetveline ilişkin uyuşmazlıklarda uygulama yeri bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikâyet olunan .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayet olunan .... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2711, Karar No: 2012/4571, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2711 E.  ,  2012/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilinin, davalı tarafın temyizine verdiği 09.03.2012 günlü cevap dilekçesinde kararın düzeltilerek onanmasını istediği görülmüş; bu dilekçenin temyiz defterine kaydı olup olmadığı ve temyiz harcı alınıp alınmadığı anlaşılamamıştır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 ve 366. maddeleri (HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası) uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1248, Karar No: 2006/2638, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/1248 E.  ,  2006/2638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Büyükşehir Belediyeler Kanunu ile Büyükşehir Belediyelerinin alanı genişletilmiş Hakimler ve Savcılar Kurulu’nun 24.3.2005 gün ve 188 sayılı kararıyla mahkemelerin görev alanları yeniden belirlenmiştir.

Anılan Kararın 11/B-a maddesi uyarınca Büyükşehir Belediye sınırlarındaki dahi Ticaret Mahkemelerinin görev alanı Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kalan ilçeleri kapsamına alacak şekilde genişletilmiştir. İflas davası mutlak ticari dava olup İzmir Ticaret Mahkemesinde görülmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2021, Karar No: 2019/2374, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2021 E.  ,  2019/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5428, Karar No: 2019/16617, Tarih: 30.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5428 E.  ,  2019/16617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 22/10/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22846, Karar No: 2023/6993, Tarih: 09.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22846 E.  ,  2023/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/398 E., 2023/286 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında atılı suç sebebiyle 765 sayılı TCK'nın 495/1, 497/1 ve 522. sevk maddeleri ile iddianame düzenlendiği, 25.01.2011 tarihinde mahkemece yapılan yargılama sonucu atılı eylemin yağma suçunu oluşturduğunun kabulüyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c-h, 168/3-4 ve 62. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararı 12.03.2015 tarihinde temyizen inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından sadece 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanmasına yönelik aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmadığının tespiti ve aynı Kanun'un 53. maddesi yönünden düzeltilerek yağma suçundan kurulan hükmün onanması kararı verildiği, bilahare 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesi çerçevesinde yapılan itiraz üzerine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 07.06.2022 tarihli kararı ile anılan kararın, sadece bu sebeple bozulması sonrası yapılan yargılamada inceleme konusu karar ile mahkemece sanığın eyleminin '' Yargıtay ilamı da dikkate alınarak sanıkların tevilli ikrarları, müşteki ve tanıkların aşamalardaki istikrarlı beyanlarına göre 25/08/2003 tarihinde 22.30 sularında müşteki ... ile arkadaşı ...'in otobüs bekledikleri sırada sanıkların birlikte yaklaşarak sigara ve para istedikleri, bu sırada müşteki ...'nın elindeki cep telefonunu almaya çalıştıkları, vermeyince vurup telefonu alıp kaçtıkları, müştekinin yakın olan evlerinden yardım istedikleri ve ...'nın babasının kaçan sanıkları kovalayarak yakaladıkları..'' şeklinde yağma suçunu oluşturan bir eylemi tarif ve tespit ederek kabulü sonrası, eylemin hangi suçu oluşturduğunun belirlenmesi sırasında ''.. eylemin TCK m.141 de düzenlenmiş olan hırsızlık suçunu oluşturduğu'' şeklinde bir nitelendirmeye gidildiği, Dairemizce de kabul edilen haliyle sanığın, inceleme dışı sanık ... ... ile birlikte, olay günü, gece saat 22.30 sıralarında, otobüs durağında arkadaşı ile beklemekte olan sağır ve dilsiz şikâyetçi ...'a yaklaşıp para, sigara ve cep telefonunu istediği, şikâyetçinin telefonu vermemesi üzerine, sanık ...'nın şikâyetçiye vurarak elindeki telefonu alıp kaçtıkları olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 149/1-c-h maddelerinde düzenlenen birden fazla kişi ile gece vakti yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141. maddesi kapsamında hırsızlık suçunu oluşturacağı nitelendirmesini takiben dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10500, Karar No: 2018/2493, Tarih: 29.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2015/10500 E.  ,  2018/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 17.07.2013 gününde verilen dilekçe ile inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ya da tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ya da tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, davalının müvekkili ..... babası, diğer müvekkili ..... kayınpederi olduğunu, davalı adına kayıtlı 31 ada 20 parselde bulunan 1 no'lu bağımsız bölümün, müvekkili ,,,, ait dükkanın satışından elde edilen para ve düğünde takılan altınlarla satın alındığını, ayrıca dairede müvekkillerinin oturduğunu, her türlü tamir ve tadilat işlerinin müvekkillerince yapıldığını ve masraflarının da onlar tarafından karşılandığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı tapunun iptali ile müvekkilleri adına tescilini, olmadığı taktirde dairenin dava tarihindeki rayiç bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarının doğru olmadığını, müvekkilinin 1982 yılında emekli olup aldığı tazminat ile birlikte adına kayıtlı olan arsayı da satarak dava konusu daireyi satın aldığını, davacıların dairede kira vermeden oturmalarının müvekkilinin oğlu ve gelini olmalarından kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 31 ada 20 parsel sayılı taşınmazda davalı adına kayıtlı 1/4 payın iptali ile 1/2'sinin davacı ..., 1/2'sinin davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.

İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.

İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.

İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.

İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir. Bu yazılı delil, tarafların getirecekleri ve onların imzalarını taşıyan bir belge olmalıdır.

Açıklanan nitelikte bir yazılı delil bulunmasa da, taraflar arasındaki uyuşmazlığın tümünü kanıtlamaya yeterli sayılmamakla beraber bunun vukuuna delalet edecek karşı tarafın elinden çıkmış (inanılan tarafından el ile yazılmış fakat imzalanmamış olan bir senet veya mektup, daktilo veya bilgisayarla yazılmış olmakla birlikte inanılanın parafını taşıyan belge, usulüne uygun onanmamış parmak izli veya mühürlü senetler gibi) “delil başlangıcı” niteliğinde bir belge varsa 6100 sayılı HMK’nın 202.maddesi uyarınca inanç sözleşmesi “tanık” dahil her türlü delille ispat edilebilir.

Yazılı delil veya “delil başlangıcı” yoksa inanç sözleşmesinin ikrar (HMK m.188) yemin (HMK m.225 vd) gibi kesin delillerle de ispat edilmesi olanaklıdır. Davacının yemin deliline dayanması halinde hakimin davacıya bu hakkını hatırlatması gerekir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.12.2015 tarihli, 2014/14-516 E. 2015/2838 K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

İnanç sözleşmesinden doğan davalar için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediğinden Borçlar Kanununun 125. maddesi hükmü gereğince inanç sözleşmesinden kaynaklanan davalarda zamanaşımı süresi on yıl olarak kabul edilmektedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davacı vekili 17.07.2013 tarihli dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olup mahkemece, davalı tarafa yemin teklif edip etmeyecekleri hususunun sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davacı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş; bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.03.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

K A R Ş I O Y

I- Kanunlarımızda, gerek inançlı işlemi gerekse inanç sözleşmesini doğrudan düzenleyen bir hüküm bulunmamaktadır.