muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11289, Karar No: 2016/9350, Tarih: 14.04.2016

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ...ndan istifa ederek ...na üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde ....na üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18592, Karar No: 2015/17996, Tarih: 08.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18592 E.  ,  2015/17996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Anamur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2015

NUMARASI : 2014/511-2015/260

Dava dilekçesinde, ı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan H.. D..'e mahkemenin gerekçeli kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi"nde gösterilen adresi ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik 21/2. maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın haber verilen komşuya ait imzanın alınmadığından yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uymadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya yöntemine uygun tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan çilek, buğday, buğday samanı, yer fıstığı ve yer fıstığı samanının 2009, 2010, 2011 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Davaya konu taşınmazın tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NK.
Yargıtay — Esas No: 2016/1776, Karar No: 2016/9813, Tarih: 31.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1776 E.  ,  2016/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/09/2015

NUMARASI : 2014/1301-2015/467

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından müvekkili aleyhine herbiri 1.632-TL bedelli 5 adet bonoya dayalı olarak İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2014/19443 sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, müvekkilinin davalı şirketten 16.590-TL bedelli, güzellik salonunda kullanılan bir makine aldığını, ancak bu makineyi davalıdan kaşeli ve imzalı belge alarak geri iade ettiğini, davalı şirketin senetlerin bir kısmını iade ettiğini, ancak takibe konu senetleri de iade edeceğini beyan etmesine rağmen icra takibine koyduğunu, malen kayıtlı senetlerin dayanağı mal iade edildiğinden bedelsiz kaldığını belirterek, müvekkilinin davalıya borcu olmadığının tespitine ve davalı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının mal iadesine dair olduğunu ileri sürdüğü belgenin dava dışı ... adına olduğunu, kambiyo senetlerindeki mücerretlik ilkesi gereğince davacının borçlu olmadığını yazılı delille ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine ve davacı aleyhine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının davalıdan 16.590-TL bedelle ... marka makine satın aldığı, davacı tarafından makinenin iade edildiği ve davalı şirket tarafından makine iade alınarak karşılığında davacıya iade fişi verildiği, ancak makine bedeli karşılığı olarak davalı şirkete verilen ve herbiri 1.632-TL tutarlı toplam 8.160-TL'lik 5 adet bononun davacıya iade edilmeyip, takibe konulduğu, taraflar arasındaki alım satıma konu makinenin davacı alıcı tarafından iade edilmesi ve davalı satıcı tarafından iadenin kabul edilmiş olmasına rağmen makinenin bedeli mukabilinde davalıya verilen ve "bedeli malen ahzolunmuştur" kaydı ile imzalanan takibe konu bonoların iade edilmediğinin anlaşıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne, davacının İstanbul 22. İcra Müdürlüğü'nün 2014/19443 sayılı icra dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalı alacaklının bedelsiz kalan bonoları haksız ve kötüniyetli olarak takibe koyması nedeniyle asıl alacak miktarı olan 8.160-TL üzerinden %20 oranında kötüniyet tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24905, Karar No: 2013/24125, Tarih: 02.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/24905 E.  ,  2013/24125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapı- lacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur.

Temyiz eden sanıktan temyiz tarihi olan 23.01.2012 tarihi itibariyle temyiz harcı alınmadığı anlaşıldığından; mahkemece yedi gün içinde temyiz harcını öde- mesi, ödemediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı uyarısını taşıyan tebligat yapıl- ması, ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek Dairemize iadesi sağlanmak üzere dos- yanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 02.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4363, Karar No: 2011/7578, Tarih: 18.11.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4363 E.  ,  2011/7578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hazinenin dayanağı olan 25.9.1960 tarih 65 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas tüm belgelerin ve edinme sebeplerini gösterir şekilde tesislerinden itibaren tüm tedavüllerinin varsa haritalarının getirtilerek dosyasına konulması,

2- Çekişmeli taşınmaza komşu 13, 16, 18 ve 26 parsel sayılı taşınmazların kesinleşme durumlarını da belirtecek şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile tespitlerin dayanağı olan belgelerin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, hükmen kesinleşmiş iseler mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması,

3- Davacı Hazine’nin dayanağı olan tahrir kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması,

4- Kadastro çalışmaları sırasında Yanal Köyünde davalı ... adına belgesiz olarak tespiti yapılmış tüm taşınmazları gösteren belgesiz listesi ile bu şekilde tespiti yapılmış tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/847, Karar No: 2014/10869, Tarih: 02.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/847 E.  ,  2014/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/192-2013/230

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 01/09/2005 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın mesken olarak kullanılacağı ve aylık kira bedelinin 250 TL olduğu her ayın ilk 20 günü içinde peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından, Kartal 1. İcra Müdürlüğünün 2010/31 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinde aylık 250 TL den 01/05/2006 tarihi ile 31/12/2008 tarihleri arasındaki 32 aylık kira alacağı toplamı 8000 TL alacağın tahsili istenmiş, ödeme emrinin borçlulara 11/01/2010 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine borçlular 14/01/2010 ve 18/01/2010 tarihlerinde sunmuş oldukları dilekçeleri ile kira borcunun adreste teslim edilmek üzere PTT kanalı ile havale edildiğini, kiralananın 24/11/2008 tarihinde tahliye edildiğini belirterek itiraz etmişlerdir.Borçluların itiraz dilekçelerinin veya icra müdürlüğünce verilen 14/01/2010 ve 18/01/2010 tarihli durma kararlarının alacaklı vekiline tebliğine ilişkin belgeye dosya kapsamında rastlanmamıştır. İcra dosyası içerisinde alacaklı vekili adına imzalanmış 09/02/2010 tarihli beyan yazısında “Alacaklı vekili geldi dosyadan fotokopi çektirmeyi talep etti” ibaresinin yazılı olduğu görülmüştür. İtirazın iptali davasının, takip talebine itiraz edilen alacaklı tarafından itirazın tebliğ tarihinden itibaren bir yıl içerisinde açılması gerekir. İİK.nun 67.maddesinde gösterilmiş olan bu süre hak düşürücü olup, sürenin, itirazın öğrenilmesi ile değil, itirazın alacaklıya tebliğ ile başlayacağı kabul edilmiştir. Somut olayda; Dava konusu Kartal 1. İcra Müdürlüğünün 2010/31 sayılı dosyasında borca itiraz dilekçelerinin alacaklıya tebliğ edilmediği anlaşılmış olup, bu durumda, 1 yıllık hak düşürücü süre işlemeye başlamayacağından, 17/03/2011 tarihinde açılan itirazın iptali davasının süresinde açıldığının gözetilmesi gerekirken alacaklı vekilinin 09/02/2010 tarihinde dosyadan fotokopi çektirme talebinde bulunduğu, itirazdan haberdar olduğu gerekçesi ile süresinden sonra açılan davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davalı vekili cevap dilekçesinde davacının aynı takiple ilgili olarak açtığı itirazın kaldırılması davasında, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini ve kararın henüz kesinleşmediğini belirterek derdestlik itirazında bulunmuş olup mahkemece verilen kararın gerekçesinde davalının derdestlik itirazının da yerinde görüldüğü belirtilmiştir. Davacı vekili borçluların itiraz dilekçeleri kendisine tebliğ edilmese de 20/04/2010 havale tarihli dilekçesi ile icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş olup itirazın kaldırılması davası devam ederken 19/10/2010 tarihli duruşmada dava, takipsiz bırakıldığından dosya işlemden kaldırılmış ve Kartal 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 07/02/2011 tarih ve 2010/361 Esas 2011/66 Karar sayılı kararı ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davanın açılmamış sayılması kararı ile dava açılması ile meydana gelmiş olan sonuçlar ortadan kalkar. Mahkemenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararı henüz kesinleşmemiş olsa bile derdestlik durumu son bulur. Dava, yenileme süresinin bittiği tarihte kanundan dolayı açılmamış sayılmıştır. Davanın açılmamış sayılması kararı temyizi kabil bir karar ise de, derdestlik yönünden kararın kesinleşmesini aramaya gerek yoktur. Derderstlik, dosyanın işlemden kaldırılması tarihinden itibaren üç aylık süreyle sınırlı olmalıdır. Bu süre hak düşürücü süredir. Ancak, davanın açılmamış sayılmasını gerektiren şartların doğumu ile dava kendiliğinden ortadan kalkar ve derdest olmaktan çıkar. İtirazın kaldırılması davasında 07/02/2011 tarihli kararla 3 ay içerisinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup eldeki itirazın iptali davası ise 17/03/2011 tarihinde açılmıştır. Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmadığından hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20390, Karar No: 2015/35964, Tarih: 16.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20390 E.  ,  2015/35964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/377820

MAHKEMESİ : Of Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/257 (E) ve 2013/250 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafiinin süre tutum dilekçesinde, sanık E.. D..'in de ismi yazılı ise de; ayrıntılı temyiz dilekçesinde temyiz talebinin sanıklar M.. D.. ve S.. D.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun belirtildiği, bu şekilde sanık E.. D.. hakkındaki beraat kararının temyiz edilmediğinin belirlenerek yapılan incelemede:

1)Sanık M.. D.. hakkında, mağdurlara yönelik tehdit suçundan kurulan hükümler hakkında:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen hükmün, mahalli mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2)Sanıklar M.. D.. ve S.. D.. hakkındaki, mağdur S.. D..'e yönelik kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümler hakkında:

a)Hükme esas alınan Trabzon Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 15/02/2013 tarihli raporunda, mağdurun sağ kulağındaki 105 db sensorinöral işitme kaybı arızasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğunun belirtilmesine rağmen, raporun yanlış değerlendirilerek mağdurdaki yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun kabulü,

b)Sanık S.. D..'in üzerine atılı eylemin TCK'nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri uyarınca sanığın cezasının 8 yıldan az olamayacağı cihetle hapis cezasının alt sınırına nazaran sanığın müdafii huzurunda savunmasının alınması zorunluluğunun gözetilmeyerek CMK’nin 150/3. maddesine aykırı davranılması,

c) Sanık S.. D..'in üzerine atılı eylemin TCK'nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan taş ile duyu veya organ kaybına yol açacak şekilde

kasten yaralama eylemi olduğu, TCK'nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri uyarınca temel cezanın 8 yıldan az olamayacağının gözetilmeyerek sanığa eksik ceza tayin edilmesi,

d)Sanık M.. D..'in, mağdur S.. D..'i tutup diğer sanık S.. D..'in, mağdur S.. D..'in kafasına taşla vurduğunun kabul edilmesine göre, sanık M.. D..'in eyleminin de taşla işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği ve sanığın eyleminin TCK'nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddeleri uyarınca cezasının 8 yıldan az olamayacağı ve CMK'nin 150/3. maddesi uyarınca müdafii huzurunda savunmasının alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

e)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E.2002/4-238, K.2002/367 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kavgada ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğine ilişkin mağdur ile sanıkların birbirleri ile çelişen anlatımları nazara alındığında, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

e)Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22/10/2002 tarihli E.2002/4-238, K.2002/367 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kavgada ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğine ilişkin mağdur ile sanıkların birbirleri ile çelişen anlatımları nazara alındığında, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

f) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; ayrıca Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve E.2014/140 -K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileriin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.