muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/407, Karar No: 2010/2288, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/407 E.  ,  2010/2288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davalının alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğünün 2008/2095 sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili yapılan sıra cetvelinde müvekkilinin iki yıl içinde satış istemediğinden haczinin düştüğü gerekçe gösterilerek satış bedelinin tamamının davalıya ödenmesine karar verildiğini oysa müvekkilinin haczinin 22.11.2004 tarihli olup satış talep etme tarihinin 21.11.2006 olduğunu süresinde satış istediklerini, haczin düşmediğini iddia etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının haczinin 08.10.2004 tarihli olup, süresinde satış talep edilmediğini, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece haczin 08.10.2004 tarihinde konulduğu ve 11.10.2004 tarihinde işlendiği, 22.11.2004 tarihli yazının düzeltme mahiyetinde olduğu, sıra cetvelinde yasaya aykırı bir yön bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada mevcut tapu kaydında haczin 22.11.2004 tarihinde konulduğu anlaşılmaktadır. Davacı 21.11.2006 tarihinde ve süresinde satış isteminde bulunduğundan davacının haczinin düştüğünden söz edilemez. Bu yönler gözden kaçılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11875, Karar No: 2018/3834, Tarih: 23.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11875 E.  ,  2018/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2016 tarih ve 2012/164-2016/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ... ile birlikte 2005 yılında davalı şirketi kurduklarını, hisselerini 18.02.2009 tarihli devir sözleşmesi ile ... isimli şahsa devrettiğini, hisse devir sözleşmesinde hisse bedelinin alınmış gibi gösterildiğini ancak hisse bedelini almadığını, 2011 yılında vergi dairesinden, ticaret odasından şirket borcu nedeniyle ihtarlar alınca aslında devir işleminin gerçekleştirilmediğini öğrendiğini, şirketin aynı zamanda geri ödenmeyen kredi borçları olduğunu, davalı ...’tan bilgi alamadığını, şirketin kötü yöentildiğini ileri sürerek davalı şirketin fesih ve tasfiyesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının hisseleri devretmiş olduğu ve şirket ortağı olmadığından işbu davada aktif husumetinin bulunmadığını, şirketin 2012 yılına kadar aktif olarak ticari faaliyet yürütmediğini, faaliyet alanlarında ticaret yapabilmek için bir fabrika kurduğunu, kötü yönetim iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ortağı olduğu limited şirketin fesih ve tasfiyesini istediği, davacının halen şirket ortağı olduğu ve dava açmakta hukuki menfaatinin bulunduğu, davacının hissesinin başka bir ortağa devretme iradesi taşıdığı dikkate alındığında, tarafların birbirlerine güven olgusunu yitirdikleri, güven olgusunun olmadığı bir şirketin devamının ortaklardan beklenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, şirketin fesih ve tasfiyesi istemine ilişkin olup, davacı, 2009 yılında şirket hisselerini devrettiğini ancak vergi dairesinden gelen borçlar sonrası hisse devrinin gerçekleşmemiş olduğunu anladığını, şirketin kötü yönetildiğini ve ortaklar arası güven ilişkisinin kalmadığını iddia etmiştir.

Limited şirketlerde pay devri usulü mülga 6762 sayılı TTK’nın 520. maddesinde düzenlenmiş olup, “Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, devre ilişkin mukavelenin yazılı şekilde yapılmış ve imzasının noterce tasdik edilmiş olması ve

Limited şirketlerde pay devri usulü mülga 6762 sayılı TTK’nın 520. maddesinde düzenlenmiş olup, “Bir payın devri, şirket hakkında ancak şirkete bildirilmek ve pay defterine kaydedilmek şartıyla hüküm ifade eder. Devir hususunun pay defterine kaydedilebilmesi için, devre ilişkin mukavelenin yazılı şekilde yapılmış ve imzasının noterce tasdik edilmiş olması ve

ortaklardan en az dörtte üçünün devre muvafakat etmesi ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması şarttır.” hükmünden de anlaşılacağı üzere birbirini takip eden üç işlemin yapılması halinde pay devri gerçekleşir.

Somut olaya bakıldığında, davacının davalı şirkette %50 hisse sahibi olup hisselerini davadışı Önder Karslı'ya devrettiği, hisse devir sözleşmesinin noter huzurunda yapılıp imzalarının tasdik edildiği, hisse devrine şirketin %50 hisse sahibi diğer ortağın muvafakat ettiği ve hisse devir işleminin şirket pay defterine kaydedildiği anlaşılmıştır. Bu durumda 6762 sayılı TTK 520. maddesine uygun şekilde hisse devrinin yapılmış olduğu, dava tarihi itibariyle ortak sıfatı bulunmayan davacının şirketin feshi ve tasfiyesi istemli işbu davada aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3574, Karar No: 2019/2721, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3574 E.  ,  2019/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8531, Karar No: 2015/31455, Tarih: 26.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/8531 E.  ,  2015/31455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/348891

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Sincan 5. Asliye (Ankara-Batı 5.) Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2013/175 (E) ve 2013/442 (K)

SANIK : S.. D..

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

.. Devlet Hastanesinde (... Ltd. ünvanlı şirket bünyesinde) temizlik elemanı olarak çalışan sanığın, tuvalet temizlik çizelgesinin tutulmasından da sorumlu ve görevli olan, hemşire-sorumlu süpervizör şikayetçi ... ile "tuvalet temizliği" hususunda tartışmasını müteakip; sinirlerine hâkim olamayıp, 14.12.2012 tarihli "Olay Bildirim Tutanağı" ve diğer tutanaklar kapsamlarına göre; Ortopedi Servisi erkek tuvaleti iç kapısına tekme atıp kırması (kapı kanadının menteşelerinden çıkmasına neden olması) eyleminin "kamu malına zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda:

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; sanığın, hastane yönetimine hitaben yazdığı savunma dilekçesinin 4. sayfasındaki anlatımı ve 14.12.2012 tarihli "Olay Bildirim Tutanağı Formu" ile aynı tarihte tutulan diğer tutanak içerikleri ve aşamalardaki sanık-tanık anlatımları dikkate alınarak; "Olay Bildirim Tutanağı" düzenleyicileri ...., A.. M.. ve Ö.. Ö.. ile kapı kanadını sonradan yerine taktıkları söylenen hastane teknisyenlerinin, suça kapının "kırılıp-kırılmadığı veya kapı kanadının menteşelerinden çıkıp-çıkmadığı" ve tazmini gerektirir bir hasarın oluşup-oluşmadığı, kapının yeniden çalışır hale getirilmesi için parça kullanılıp-kullanılmadığı hususunda usulünce tanık olarak dinlenmeleri, var ise; maddi hasar bedelinin hastane yönetiminden sorulup öğrenilmesi, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ve kovuşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/488, Karar No: 2020/2874, Tarih: 25.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/488 E.  ,  2020/2874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Ceza Verilmesine Yer Olmadığı

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılan Tekirdağ Su ve Kanalizasyon İdaresi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1135, Karar No: 2022/6966, Tarih: 13.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1135 E.  ,  2022/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.09.2017 tarih ve 2016/829 E. - 2017/687 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.12.2020 tarih ve 2018/390 E.- 2020/2327 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 11.10.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ....ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı 3 üncü kişi İDE Pardazan Fartak isimli şirket (alıcı) ile dava dışı Febit Foreign Trading (satıcı) isimli şirket arasındaki ticari ilişki kapsamında İDE firması tarafından İran’da kurulu Bank Mellat Bankası'nın Ferdowsî SQ isimli Tahran şubesinde 22.05.2011 tarihli ve 480.092 Euro bedelli akreditif açıldığı, söz konusu akreditifin amirinin İDE şirketi, lehdarının Febit şirketi ve amir bankanın ise Bank Mellat Ferdowsi Tahran Şubesi ile ihbar bankasının Bank Mellat Bankası’nın Merkez Şubesi, görevli bankanın ise Bank Mellat Bankası'nın İstanbul Şubesinin olduğu, akabinde akreditifin dava dışı Febit şirketi tarafından yine dava dışı Asîa Faran General Trading şirketine devredildiği, böylelikle akreditifin lehdarının Asia şirketi olduğunu, akreditif metninin 46/A maddesinde ödeme için ibraz edilmesi gereken belgelerin düzenlendiği, söz konusu belgelerin akreditifte uygulanacak olan UCP 600 düzenlemeleri ve akreditifte yer alan düzenlemeleri ve akreditifte yer alan düzenlemelere uygun olarak ihbar bankasına 08.08.2011 tarihinde ibraz edildiği, ihbar bankasının belgeleri amir banka olan Bank Mellat Tahran şubesine ilettiğini, ibraz edilen belgelerin amir banka tarafından incelendiğini, belgelerin akreditif kurallarına uygun olarak kabul edildiğini, akabinde amir banka tarafından Bank Mellat Ankara Şubesi'ne gönderilen 07.09.2011 tarihli swift mesajı ile Bank Mellat Ankara Şubesi vade günü 02.09.2012 tarihli ve 480.092 Euro’luk tutarın lehdara ödenmesi talimatının verildiğini, lehtar tarafından ibraz edilen belgelerin amir banka tarafından kabul edildiği an akreditif bedelinin lehtara ödenmesi zorunluluğunun ortaya çıktığını, ancak buna rağmen ödemekle yükümlü davalı banka tarafından tüm ihtarlara rağmen akreditif bedelinin lehtar Asia Faran şirketine ödenmediğini, amir banka tarafından Ankara Şubesi’ne gönderilen 01.07.2015 tarihli swift mesajında, akreditif metninde yer alan düzenlemelere uygun olarak ibraz edilen ve amir banka tarafından kabul edilen belgelerin tekrar ibraz edilmesinin talep edildiğini, amir banka tarafından 07.09.2011 tarihli swift mesajı ile akreditif bedelinin ödenmesi talimatı verilmesine rağmen yaklaşık 4 yıl sonra yeni belge talebinin mümkün olmayıp akreditif bedelinin ödenmesinin zaruri olduğunu, davalı tarafından akreditif bedeli ödenmediği için davalı aleyhine Asia Faran tarafından İstanbul 33. İcra Müdürlüğünün 2016/7332 sayılı dosyası ile 480.092 Euro tutarında icra takibinin başlatıldığını beyanla, icra takibine itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı vekili, 22.05.2011 tarihli ve 480.092,00 Euro bedelli akreditifin Bank Mellat Ferdowsi Tahran Şubesi’nden açıldığını, amir bankanın Bank Mellat Ferdowsi Şubesi olduğunu, bankanın Mellat Ankara Şubesi’nin ihbar eden banka olduğunu, lehtar Asia Faran tarafından gönderilen ihbar mektubunda, ihbarın ve akreditif metninin ödeme taahhüdünü taşımamak üzere gönderildiğinden bahsedildiğini, akreditifin teyitli olmadığını, müvekkili bankayı taahhüt altına sokacak bir mahiyet arz etmediğini, husumetin tamamen Bank Mellat Ferdowski Tahran Şubesi’ne tevcih edilmesi gerektiğini, davanın Tahran'da açılması gerekirken İstanbul’da açıldığı ve buna itirazlarının bulunduğunu, davacının Türkiye'de ikametgâhının bulunmadığını, satıcı firmanın başlangıçta Febit Foreign Trading olduğunu, sonradan yapılan değişiklikle Asia Faran şirketi olduğu, alıcının ise Tahran'daki İde Pardazan Fartak Co isimli firma olduğu, yükleme yerinin Birleşik Arap Emirlikleri boşaltma yerinin ise İran'daki Bandar Bushehr olduğunu, açılan akreditifin ihbar bankasının Bank Mellat Ankara Şubesi olduğunu, 20.07.2011 tarihli ise mesajına göre akreditife ilişkin yükleme evraklarının müşteri talimatı doğrultusunda amir bankaya ramiz mektubu eşliğinde 18.08.2011 tarihinde gönderildiğini, 07.09.2011 tarihinde ise amir bankadan vade tarihi olan 02.09.2012 tarihinde 480.092 Euro’yu hesabına göndermek için yetkilendirildiğini, swift mesajının Bank Mellat Ankara Şubesi’ne gönderildiği bununla birlikte akreditif bedelinin Bank Mellat Ankara Şubesi'ne gönderilmediğini, 17.08.2011 tarihinde Asia Faran firması tarafından müvekkili bankaya gönderilen iskonto ve temlik talebinin müvekkili Bankanın Müdürler Kurulunca değerlendirildiğini, teklif onaydan geçmeden önce uygulama gereği malların İran'a girişinin yapıldığına dair gümrük belgesinin istenildiğini, 01.07.2015 tarihinde amir bankadan gelen mesajda, alıcının malları gümrükten çektiğine dair gümrük belgesinin bankaya sunulmadığını, gümrükte SW/V1327/BA referans numaralı konşimentoya ait herhangi bir malın boşaltılmadığını, müşterinin malları ihraç ettiğini, yüklediğine ve boşaltma limanında boşalttığına dair yeterli kanıt sunamadığını, ihbar banka olarak Bank Mellat Ankara Şubesi’nin üzerine düşen görevi ifa ettiği ifade olunarak davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, İran'da mukim IDE Partazan Fartak firması ile Febit For eign firması arasında hasarlı demir çubukların alım satımı konusunda sözleşme akdedildiği, 22/05/2011 tarihinde amir banka olan Bank Mellat Ferdowsi SQ Şubesi’nden 480.252-Euro tutarında lehtarı satıcı Febit Foregn olan vadeli ve gayri kabili rücü akredidifin açıldığı, akreditifin amirinin alıcı IDE Partazan olduğu, amir bankasının Bank Mellat Ferdowsi Tahran Şubesi, ihbar bankasının Bank Mellat Ankara Şubesi, görevli bankanın ise Bank Mellat İstanbul Şubesi olduğu, satıcı Febit Foreng tarafından akreditifin Asia Faran şirketine devir edildiği, Asia Faran Şirketinden de dosyamız davacısı ..

.252-Euro tutarında lehtarı satıcı Febit Foregn olan vadeli ve gayri kabili rücü akredidifin açıldığı, akreditifin amirinin alıcı IDE Partazan olduğu, amir bankasının Bank Mellat Ferdowsi Tahran Şubesi, ihbar bankasının Bank Mellat Ankara Şubesi, görevli bankanın ise Bank Mellat İstanbul Şubesi olduğu, satıcı Febit Foreng tarafından akreditifin Asia Faran şirketine devir edildiği, Asia Faran Şirketinden de dosyamız davacısı ...' e temlik edildiği, UCP 600 kurallarına göre; ihbar bankasının ve görevli bankanın ödeme yükümlülüklerinin bulunmadığı, akreditif işlemlerinde ihbar bankası ile görevli bankanın her hangi bir ödeme taahhüdünü içeren teyit vermediği, teyidin verilmediği durumlarda ihbar bankasına ve görevli bankaya ödeme sorumluluğunun yüklenemeyeceği, amir banka olan Bank Mellat Ferdowsi Şubesi 07/09/2011 tarihinde gönderdiği Swift mesajı ile ödeme vadesini ve ödeme tutarını teyit ettiği, böylelikle UCP 600 e göre kesin olarak akreditif lehtarına yönelik vadeli ödeme taahüdü altına girdiği, amir bankanın UCP 600 madde 7-b ve c fıkraları uyarınca akreditifi açtığı andan itibaren ibrazı karşılamakla dönülmez bir şekilde yükümlülük altına girdiği, ancak amir bankanın alacağın iskontosu alacağı ile talep edilen ancak ibraz edilmeyen gümrük belgelerinin akreditifte ibrazı istenilen bir belge gibi kabul ederek ödeme yapmaktan kaçındığı, bu şekli ile 07/09/2011 tarihli mesajı ile çeliştiği, gümrük belgesinin ibraz edilmediği belgesinin ihbar bankası olan Bank Mellat Ankara Şube müdürüne iletildiği, söz konusu gümrük belgesinin alıcı tarafından ibraz edilmediği ve ilgili gümrük idaresininde her hangi bir mal girişi olmadığı yönündeki beyanını bildiren ve lehtarın konuya açıklık getirmek için yeterli bilgi ve ek bilgi sağlamasını talep eden Swift mesajının amir bankadan ihbar bankasına yaklaşık 4 yıl sonra 01/07/2015 tarihinde iletildiği, amir bankanın bu süre zarfında alıcıdan talep ettiği, alıcının temin edemediği bilgi belgeyi akreditife uygulamaya çalıştığı bu şekli ile ödemenin engellendiği, gümrük belgesinin temin edilmemesi ile ilgili olarak amir banka Bank Mellat Ferdowsi SQ şubesi tarafından 18/05/2015 ve 01/07/2015 tarihlerine kadar beklendiği, amir bankanın 07/09/2011 tarihli borçlanma mesajından sonra UCP 600 anlamında hiçbir şekilde ödemeden kaçınma durumunda olmadığı, ihbar bankası Mellat Ankara şubesinin 18/09/2012 tarihinde gönderilen 07/09/2011 tarihli borçlanma mesajına atıfta bulunulan ödemenin akıbetini sorgulayan mesajın amir banka olan Bank Mellat Ferdowsi SQ şubesince yanıtsız bırakıldığı, 18/09/2012 tarihli mesajın yanıtsız bırakılması üzerine ihbar bankası tarafından gönderilen 19/11/2014 tarihli mesajında yanıtsız kaldığı, ihbar bankası tarafından 16/04/2015 tarihinde Bank Mellat Ferdowsi SQ şubesine gönderilen ödemeye ilişkin 3

. mesajında yanıtsız bırakıldığı, ihbar bankası olan Bank Mellant Ankara şubesi ile görevli banka olan Bank Mellat İstanbul şubesinin akredidifi teyit ettiğini açık şekilde lehtara bildirmediği bu sebep ile teyit bankası konumuna gelmedikleri, görevli banka olarak yer alan Bank Mellant İstanbul merkez şubesininde UCP 600 madde 12 a ve c fıkraları çerçevesinde hareket ettiği, görevli bankanın lehtara karşı UCP 614 a ve b fıkralarında açıklanan inceleme ve bildirim sürelerine ilişkin kurallar ile bağlı olmadıkları, vesaik inceleme süresi için belirlenen sürenin kaçırıldığı bu nedenle lehtara karşı vesaikin akreditif şartlarına uygun olmadığı hakkından mahrum kalındığı, görevli bankanın lehtara karşı ödeme yükümlülüğü altında kaldığı iddialarının dinlenilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; bu karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, amir banka Bank Mellat Ferdowsi Şubesi'nin 07/09/2011 tarihinde gönderdiği Swift mesajı ile ödeme vadesini ve ödeme tutarını teyit ettiği ancak daha sonra, amir bankanın lehtarın 17/08/2011 tarihli alacağın iskontosu talebi sonrasında, talep edilen ancak ibraz edilmeyen gümrük belgelerinin akreditifte ibrazı istenilen bir belge gibi kabul ederek ödeme yapmaktan kaçındığı,gümrük belgesinin temin edilmemesi ile ilgili olarak amir banka Bank Mellat Ferdowsi SQ şubesi tarafından 18/05/2015 ve 01/07/2015 tarihlerine kadar beklendiği, ihbar bankası Mellat Ankara şubesinin 18/09/2012 tarihinde gönderilen 07/09/2011 tarihli borçlanma mesajına atıfta bulunulan ödemenin akıbetini sorgulayan mesajın amir banka olan Bank Mellat Ferdowsi SQ şubesince yanıtsız bırakıldığı, 19/11/2014 tarihli ve 16/04/2015 tarihli üç mesajında yanıtsız bırakıldığı, dava dışı amir banka tarafından 02/09/2012 tarihinde yapması gereken ödeme yapılmadığı, hesabını ödeme için hazır hale getirmediği, davalı bankanın ödeme taahhüdünü içeren teyidini lehtara iletmediği, rambursman taahhüdünün de bulunmadığı, teyit bankasının sorumluluğuna tabi olmayacağı, dava dışı amir banka tarafından 02/09/2012 tarihinde yapması gereken ödeme yapılmadığı, hesabını ödeme için hazır hale getirmediğinden, davalının ödeme yükümlülüğü altında bulunmadığı, davanın reddi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.