muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7668, Karar No: 2018/1680, Tarih: 05.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7668 E.  ,  2018/1680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... (KAPATILAN) .... FİKRÎ VE

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.02.2016 tarih ve 2015/97-2016/... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin endüstriyel mutfak makineleri üretimi ve satışı yapan bir firma olduğunu ve 2009/29307 sayılı...ibareli markasının bulunduğunu, müvekkil şirketin kurucu ortaklarından davalının müvekkil şirketten ayrıldıktan sonra aynı faaliyet alanında ... Endüstriyel Mutfak Makinaları San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli firmayı kurduğunu, 2013/82618 sayılı “... ...” ve 2013/67429 sayılı “...” ibareli markaları tescil ettirdiğini, davalının markalarının müvekkil markası ile aynı sınıfta ve aynı olduğunu, müvekkil markalarını taklit ettiğini, davalının kötüniyetli olduğunu iddia ederek davalı adına kayıtlı markalarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini ve kararın ilan edilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, markaların benzer olmadığını, müvekkilinin şirket kurduğunu ve markaları tescil ettiğini davacının bildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2009/29307 sayılı ...+Şekil ibareli markası ile davalının 2013 82618 sayılı ... ... ve 2013/67429 sayılı ... ibareli markalarının olduğu, davalının davacı şirketin eski ortaklarından olması ve şirketten herhangi bir sebeple ayrılarak marka tescilini sağlamış olması veya yeni iştigalinde kullanılması doğrudan kötü niyeti gösterir nitelikte olmadığı, davalının davacı markasından yararlanacak surette bu markayı tescil ettirdiği yolundaki iddiasının ispat edilemediği, zayıf marka niteliğindeki Boğaziçi ibaresini davalının markasında kullanmış olması markalar aynı sınıfta tescilli ise de orta düzeyde tüketici diye adlandırılan grubun davacı ve davalı markalarını karıştırmalarının söz konusu olmayacağı, markalar arasında iltibas oluşmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine göre, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescilli marka sahibinin itirazı halinde sonraki tarihli başvuru reddedilir. Bu husus aynı KHK'nin 42/1-b uyarınca marka hükümsüzlük nedenidir. Davacı markası ''... + Şekil'' ibaresinden oluşmasına karşın davalı markalarının ''... ... ve ...'' ibarelerinden oluşmaktadır. Davacı markasının tescil kapsamındaki mallar ile davalı marklarının tescil kapsamındaki malların aynı olduğu gibi markaların ayırt edici unsurlarınında benzer oldukları, bu nedenle markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunun kabulü ile 556 sayılı KHK'nin 8/1-b anlamda karışıklığa yol açacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davacı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4698, Karar No: 2007/8615, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4698 E.  ,  2007/8615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili daha önce düzenlenen 29.09.2006 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinin tamamının müvekkiline ayrıldığını; davalının o sıra cetveline yönelik olarak açtığı dava sonunda belirtilen sıra cetvelinin iptali ile taraflar arasında garameten dağıtıma ilişkin olarak 31.10.2006 tarihli yeni bir sıra cetveli düzenlendiğini bildirerek, düzenlenen ikinci sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece her iki tarafın alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre takip ve tahsil edildiği, anılan yasanın 69 ncu maddesi uyarınca bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerinde ilk haciz sahibi bulunan davacıya satış bedelinin tamamının verilmesi gerektiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının taraf olmadığı önceki dava sonunda verilen hükmün, davacı kurum hakkında kesin hüküm teşkil edemeyecek olmasına göre, davalı Hazine temsilcisinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5452, Karar No: 2011/2910, Tarih: 13.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5452 E.  ,  2011/2910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle,

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 165 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan , hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/761, Karar No: 2019/12014, Tarih: 19.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/761 E.  ,  2019/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, imar kirliliğine neden olma

Hüküm : Taksirle öldürme suçundan; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

İmar kirliliğine neden olma suçundan; TCK’nın 184/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme ve imar kirliliğine neden olma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Olay günü, ...’ın sabah saatlerinde kiracı olarak oturdukları evin damını çıplak ayakla yıkadığı esnada elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda, Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği’ne aykırı olacak şekilde binanın çok yakından geçen elektrik hattının yatay ve düşey mesafelere uygun olmadığının anlaşılması karşısında, olaya konu binanın 3. ve 4. katlarını yapan, binanın bitişiğinden yüksek gerilim hattının geçtiğini bilen ve bu durumun yasal şartlara uygun hale getirilmesi için ilgili kurumlara müracaat etmediği dosya kapsamından anlaşılan sanığın, gerekli tedbir ve önlemleri almayarak bir kişinin ölümüne neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-İmar kirliliğine neden olma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3456, Karar No: 2020/2012, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2019/3456 E.  ,  2020/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-bir. dos. davalı ... vekili avukat ... ile davalı-bir.dos.davacı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09/09/2014 tarih ve 2012/486-2014/396 sayılı hükmün davacı-bir.dos.davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2019/60 Esas sayılı dosyasının ilgili yerlerden celbi ile eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15637, Karar No: 2015/27689, Tarih: 30.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15637 E.  ,  2015/27689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/52985

MAHKEMESİ : Konya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

NUMARASI : 2010/584 (E) ve 2011/839 (K)

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Tanık A.. K..'ya kiralanan yerle ilgili düzenlenen kira sözleşmesine teminat olarak verilen senetleri borçlu olarak A.. K..'nın, kefil olarak olarak katılanın imzalayıp vermesine karşın sanığın, katılanın var olan borcu nedeniyle icraya koyarak imzanın konuluş amacına aykırı davranıldığı iddia olunan olayda; 24.03.1989 gün ve 1988/1-1989/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca aradaki anlaşmaya aykırı olarak senedin kullanıldığı ya da sahibinin zararına olarak hukuki hüküm ifade eden bir muamele yazıldığı ve yazdırıldığı iddiasının “HUMK’nun ayrık tuttuğu durumlar dışında tanıkla ispat edilemeyeceği, yazılı delille ispatı gerektiği” anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru bulunan beraat hükmünün istem gibi ONANMASINA, 30.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4972, Karar No: 2022/5930, Tarih: 12.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/4972 E.  ,  2022/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının davalının devraldığı işyerinde memur olarak çalışarak emekli olduğunu, davacının ilk olarak işe girdiğinde işçi statüsünde Turizm Bankasında çalıştığını, daha sonra memur olarak atamasının yapıldığını, işçi olarak çalıştığı dönemle ilgili davacıya kıdem tazminatının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacının davalı bankada çalışmasının bulunmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, talebin zamanaşımına uğradığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının işçi olarak çalışırken özelleştirmeden önce 10.09.1976 tarihinde memur statüsüne geçmek üzere başvuru yaptığı, başvurusunun 29.11.1976 tarihli Müdürler Kurulu Oluru ile kabul edildiği ve Turizm Eğitim Genel Müdürlüğünde memur kadrosu ile emekli olduğu 29.07.2013 tarihine kadar çalıştığı, davacının iş sözleşmesine memur olmak üzere kendi isteği ile son verdiği, feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, davacının 29.11.1976 tarihli Müdürler Kurulu kararı ile atamasının yapıldığını, istifasının söz konusu olmadığını, 04.07.1977 tarihli kararla ise 1 yıl 11 ay 6 günlük süre memuriyetten sayılmayarak haklarının korunacağının belirtildiğini, Turizm Bankası A.Ş.'de işçi olarak geçen çalışmasının karşılığı kıdem tazminatını alamadığını, devralan işveren olarak davalının kıdem tazminatından sorumlu olduğunu, davacının yaptığı iş hiç değişmemekle emeklilik tarihindeki ücrete göre Turizm Bankası A.Ş.'de geçen hizmet karşılığı kıdem tazminatı hesaplanması gerektiğini belirterek mahkeme kararına karşı istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile memurluğa atama kararının içeriği nazara alındığında, davacının statü değişikliğinin kendi isteği ile gerçekleştiği bu haliyle davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceği, aksinin düşünülmesi hâlinde dahi iş sözleşmesinin sona erdiği tarih ve dava tarihi nazara alındığında talebin zamanaşımına uğramış olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının işçi statüsünde çalıştığı 23.12.1974 - 29.11.1976 dönemi yönünden kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) 120 nci maddesi yollamasıyla, halen yürürlükte bulunan 1475 sayılı İş Kanunu'nun (1475 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. İş sözleşmesinin işçinin yaşlılık veya malullük aylığına hak kazanması sebebiyle sona ermesi hâlinde Emekli Sandığına tabi hizmetlerin son kamu kurumu işverenince yapılacak kıdem tazminatı ödemesi sırasında dikkate alınması gerekir. Ancak bunun için işçinin son olarak işçi statüsünde çalışmış olması gerekir.

2.Dosya kapsamından davacının memur statüsünde çalıştığı sırada Emekli Sandığından emekli olduğu, davacıya memuriyettte geçen süre için emeklilik ikramiyesi ödendiği tespit edilmektedir.

3. Davacının iddiası, memuriyete geçmeden önce işçi olarak çalıştığı süreye ilişkin kıdem tazminatının ödenmediğine yöneliktir. Bu sebeple iş sözleşmesinin memuriyete geçiş sırasında kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona erip ermediği belirlenmelidir.

4. Somut olayda davacının 10.09.1976 tarihli dilekçesi ile çalışmasına kadrolu olarak devam etme talebinde bulunduğu, bu talebin 29.11.1976 tarihli Müdürler Kurulu Oluru ile kabul edildiği ve davacının memur kadrosuna atandığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesi davacının isteği üzerine sona ermiştir. Kanun'a göre memur kadrosuna geçme talebinde bulunmak, kıdem tazminatına hak kazandıran nedenler sayılmamaktadır.

5. Kararın (IV/C) numaralı bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararında dayanılan gerekçelere göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7246, Karar No: 2011/15598, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7246 E.  ,  2011/15598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın T.Petrolleri A.O.Genel Müdürlüğü yönünden reddine, DEDAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan DEDAŞ vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, T.Petrolleri A.O. Genel Müdürlüğüne karşı açılan davanın reddine, DEDAŞ hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm DEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kesinlik sınırı içinde kaldığından bahisle HUMK.nun 427/2 maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davalı DEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Dava taşınmazın aynı ile ilgili olup, niteliği gereği verilen hüküm kesin olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının davalı DEDAŞ 'tan tahsiline ve davalı ....'na karşı açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle 32 m2 pilon yeri bulunduğu halde pilon yerinin tapu kaydının iptali ile davalı ... EDAŞ adına tesciline karar verilmesi gerekirken pilon yeri üzerinde de irtifak hakkı tesis edilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattının tesisi taşınmazın kullanılmasına engel değildir. Ecrimisil hesabının sadece pilon yerine göre yapılması gerektiği düşünülmeden, taşınmazın tamamı üzerinden ecrimisil hesabı yapan rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, DEDAŞ'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12313, Karar No: 2010/1620, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/12313 E.  ,  2010/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, kısa kararda davanın reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda davanın reddi ile birlikte ayrıca davalı yararına inkar tazminatına hükmedilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.