muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5157, Karar No: 2021/7062, Tarih: 22.11.2021

Prof. Dr. Baki KURU “ Miktar veya değeri temyiz (kesinlik) sınırını geçmeyen menkul (taşınır) mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” (HUMK hükümlerine göre) derken Hukuk Muhakemeleri Usulü 2001 Altıncı baskı 4981.sayfasında “ Kanundan ötürü verildiği anda kesin olan bir karar temyiz edilirse, temyiz talebi (esasına girilmeden) mesmu olmadığından dolayı reddedilir. Fakat, Yargıtay, böyle bir (kesin) kararı yanlışlıkla bozarsa, bu bozma kararı ve mahkemenin bundan sonra yaptığı işlemler geçersizdir (yok sayılır)” demektedir. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun değere bakılmaksızın kanun yolu denetimi yapılması gerektiği yönündeki görüşüne katılmıyorum. Diğer yandan,

Somut uyuşmazlığa gelince, taşınmazın değerinin davacı tarafından 1.000TL olarak gösterildiği, keşfen bir değerin belirlenmediği, davanın reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddedildiği dosya kapsamıyla sabittir.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddesi uyarınca, gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda dava değerinin gayrimenkulün değerine göre belirleneceği öngörülmüştür. Dava değerinin belirlenmesinde taşınmazın dava tarihindeki keşfen saptanacak gerçek değerinin esas alınacağı kuşkusuzdur.

Aynı Yasanın 30. maddesi ise “Muhakeme sırasında tespit olunan değerin, dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılıyorsa, yalnız o celse için muhakemeye devam olunur, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409. maddesinde (HMK 150) gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır.” şeklinde, 32. maddesi ise; “Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Ancak ilgilisi tarafından ödenmeyen harçları diğer taraf öderse işleme devam olunmakla beraber bu para muhakeme neticesinde ayrıca bir isteğe hacet kalmaksızın hükümde nazara alınır.” şeklinde düzenlenmiştir. (Örn: 1.H.D. 2020/3743E, 2021/4867K )

Harçlar Kanununun uygulaması kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle hakim tarafından re’sen gözetilmesi gereken bir husustur.

Hal böyle olunca, taşınmaz başında keşif yapılarak Harçlar Kanunu 16. madde uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca karar tarihinde henüz 3402 sayılı yasanın ek 6. maddesi yürülükte olmadığı için bölge adliye mahkemesinin hem dava değerini 1.000TL kabul edip, hem de istinaf incelemesi yapması da kendi içinde çelişki oluşturmuştur.

Hal böyle olunca, taşınmaz başında keşif yapılarak Harçlar Kanunu 16. madde uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Ayrıca karar tarihinde henüz 3402 sayılı yasanın ek 6. maddesi yürülükte olmadığı için bölge adliye mahkemesinin hem dava değerini 1.000TL kabul edip, hem de istinaf incelemesi yapması da kendi içinde çelişki oluşturmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından öncelikle gerçek dava değeri usulünce belirlenmeli, taşınmazın değeri istinaf sınırının üzerinde ise öncelikle istinaf incelemesi yapılmalı, ondan sonra temyiz kesinlik sınırının üzerinde ise temyiz incelemesi yapılmalı, değeri temyiz sınırının altında ise yukarıda açıklanan gerekçelerle temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE karar verilmelidir, ne var ki bu aşamada taşınmazın gerçek değeri mahkemece belirlenmediği için bu gerekçeyle kararın bozulması gerekirken değere bakılmaksızın temyiz incelemesi yapılarak kararın onanması yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/2761, Karar No: 2010/7597, Tarih: 31.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/2761 E.  ,  2010/7597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma- Sarhoşluk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sarhoşluk eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

5326 sayılı Kabahatler Kanununun 35. maddesi gereğince sarhoşluktan verilen idari para cezasına karşı, aynı Kanunun 29/1. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Çevreden psikopat ve hapçı olarak bilinen sanığın yakalandığında kendisini rahatlattığı için kullandığını belirttiği ... marka 5 adet hapın ele geçirilmesi ve sanığın annesi ...’in dosya içersinde bulunan 31.10.2005 günlü dilekçesinde, sanığın ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi olduğunun bildirilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı TCY.’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suç tarihinde yakınana ait taksiye binen sanığı alkollü olduğu gerekçesiyle gezdiremeyeceğini söyleyen yakınana karşı sanığın üzerindeki bıçağı çıkarıp karnına doğrultarak hareket etmesini söylemesi üzerine, yakınanın sanıkla birlikte hareket ederek araçla seyir ettikleri sırada, sanığın bıçak doğrulttuğu yakınana yumruk atarak para vermesini söylemesi üzerine yakınanın cebindeki 3 TL parayı sanığa verdiği, sanığın parayı aldıktan sonra tekel bayisinin önünde aracı durdurarak indiği esnada yakınanın olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleştirilen eylemin, bir bütün halinde yağma suçunun unsurlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

a- 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

b- Kasıtlı suçtan hükümlülüğün kanuni sonucu olarak TCK.nun 53. maddesi uyarınca uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 31/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13698, Karar No: 2015/228, Tarih: 14.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/13698 E.  ,  2015/228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/755-2014/986

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14440, Karar No: 2011/16176, Tarih: 27.12.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/14440 E.  ,  2011/16176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.08.2010 gününde verilen dilekçe ile eser sözleşmesine dayalı olarak yapılan icra takibine itirazın iptali ve tazminat, 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile eksik ve ayıplı işler nedeniyle alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eserdeki eksik ve ayıpların bedelinin tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmış, davacı 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle istemini alacağın tahsili talebine dönüştürmüştür.

Davalı, teslime rağmen ayıp ihbarında bulunulmadığını, kaldı ki eseri sözleşmeye, fen ve amacına uygun meydana getirerek teslim ettiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna bağlı kalınarak 3.086,40 TL asıl alacak üzerinden girişilen icra takibine davalının itirazının iptaline, icra inkar tazminatı isteminin reddine, fazla istemin de reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki 03.10.2003 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığı ve içeriği çekişmeli değildir. Bu sözleşmeye göre davacıya yapıdaki 6 ve 18 numaralı bağımsız bölümlerin bırakılması kararlaştırılmıştır. Yine aynı sözleşmenin “özel teknik şartname” başlıklı bölümünde davalı yüklenicinin banyolara klozet, ayaklı lavabo ve küvet koyması kararlaştırılmıştır.

Davacı arsa sahibi, kendisine bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerde ayıp ve eksiklikler bulunduğunu bildirerek davalı aleyhine icra takibine girişmiş ve eldeki davayı açmıştır.

Davacı arsa sahibi, kendisine bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümlerde ayıp ve eksiklikler bulunduğunu bildirerek davalı aleyhine icra takibine girişmiş ve eldeki davayı açmıştır.

Bir tanımlama yapmak gerekirse eserdeki ayıp, sözleşmede üzerinde anlaşılan (yüklenicinin esere ilişkin olarak zikrettiği) niteliklerin veya dürüstlük kuralları gereğince bulunması gereken lüzumlu niteliklerin meydana getirilen eserde bulunmamasıdır. Başka bir ifadeyle, eserde sözleşme ve dürüstlük kurallarına göre olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki fark ayıptır. Açık ayıp, eserin iş sahibine teslimi anında kolaylıkla görülebilen ayıplardır. Buna karşılık gizli ayıp, eserin tesliminden sonra ve kullanımı sırasında kendini gösteren ayıp türüdür. Ayıbın bir ayırımı da açık-gizli ayıp olarak yapılmaktadır. Eserdeki açık ayıpların Borçlar Kanununun 359.maddesi gereğince, imal olunan şeyin teslim edildikten sonra iş sahibi tarafından işlerin mutat cereyanına göre imkan bulunur bulunmaz yükleniciye bildirilmesi gerekir. Gizli ayıplar ise, yapılan şeyin kullanımı sırasında ve zaman içinde ortaya çıkacağından Borçlar Kanununun 362.maddesi uyarınca öğrenilir öğrenilmez yükleniciye ihbar edilmesi gerekir. Aksi takdirde yüklenici, gerek açık gerekse gizli ayıp imalatların sorumluluğundan kurtulur. Fakat eksik iş, ayıplı işten farklıdır. Eksik iş, işin yapılmayan bölümü sayılacağından eğer orta yerde eksiklik varsa ayıp ihbarı gerekmez. Çünkü ayıp ihbarı, teslimi yapılan imalatlarla ilgilidir.

Ayıp, açık ve gizli ayıp ve eksik işin ne olduğuna ilişkin bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;

Yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre mahkemece hüküm altına alınan 3.086,40 TL’den ibaret tutarın eserdeki gizli ayıplı işlerle ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, bilirkişi sözleşmeye göre yapılması gerektiği halde imal edilerek davacıya teslim edilmeyen banyo küvetlerini eksik iş yerine açık ayıplı iş olarak nitelendirmiştir. Oysa, yukarıda söz edildiği üzere yapılmayan işin ayıpla bir ilgisi olmadığından ve iş sahibine teslim edilmeyen iş bölümü olduğundan bunlar için ayıp ihbarı gerekmez. Dolayısıyla, 900,00 TL’den ibaret banyo küveti alacağının da davalıdan tahsili gerekirken, bu bölüm istemin reddi doğru olmamıştır.

Diğer taraftan, yukarıda da vurgulandığı üzere dava icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmış iken davacı davasını 24.11.2010 tarihli ıslah dilekçesiyle alacağın tahsili istemine dönüştürmüştür. Mahkemece, alacağın tahsili talebinin hüküm altına alınması gerekirken, yapılan ıslah işleminin gözden kaçırılarak itirazın iptaline dair hüküm kurulması da doğru değildir.

Karar, bütün bu sebeplerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalının bütün temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıran davacı tarafa iadesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2546, Karar No: 2022/5635, Tarih: 05.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/2546 E.  ,  2022/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki bir kısım alacaklılar ile borçlu şirket vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, borçlu ... Arazi Geliştirme İnşaat San. ve Tic. A.Ş. ile aralarında yoğun ticari faaliyet olduğunu, ancak inşaat sektöründe faaliyet gösteren borçlunun zaman içinde ekonomik durumunun bozulduğunu ileri sürerek, İİK’nın 285/2. maddesi kapsamında borçlu şirket hakkında konkordato istemlerinin kabulü ile 3 aylık geçici mühlet kararı ve sonrasında kesin mühlet kararı verilmesini ve konkordato projesinin tasdikine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, borçlu şirketin borca batık durumda olduğu, revize projenin uygulanabilir nitelikte olmadığı, teklif edilen tutarın borçlunun kaynaklarıyla orantılı olmadığı ve tasdik koşullarının oluşmadığı gerekçeleriyle konkordato isteminin reddi ile borçlu ... Arazi Geliştirme İnşaat San. ve Tic. Anonim Şirketinin iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar, bir kısım alacaklılar ve borçlu vekillerinin ayrı ayrı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, yapılan inceleme sonucunda davacılar, borçlu ve bir kısım alacaklılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan, bir kısım alacaklılar vekillerinin istinaf başvurularının usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım alacaklılar vekilleri ile borçlu şirket vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Talep, konkordato geçici ve kesin mühleti verilmesi ile akabinde konkordatonun tasdikine ilişkindir.

Mahkemece borçlu hakkında İİK'nın 292. maddesi uyarınca iflasının açılmasına hükmedilmiştir. İİK 292/ son fıkrası “Mahkeme, bu madde uyarınca karar vermeden önce borçlu ve varsa konkordato talep eden alacaklı ve alacaklılar kurulunu duruşmaya davet eder; diğer alacaklıları ise gerekli görürse davet eder” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlu şirketin yetkili temsilcisinin yargılama sırasında mahkemeye çağrılarak dinlenmediği, kanunun amir hükmünün yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bu durumda, borçlu şirket yetkilisi mahkemeye çağrılarak dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Somut olayda, borçlu şirketin yetkili temsilcisinin yargılama sırasında mahkemeye çağrılarak dinlenmediği, kanunun amir hükmünün yerine getirilmediği dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bu durumda, borçlu şirket yetkilisi mahkemeye çağrılarak dinlenmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 17.03.2022 tarihli, 2022/25 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün re’sen BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden bir kısım alacaklılar ile borçlu şirkete iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise ilgili bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/569, Karar No: 2022/4944, Tarih: 17.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/569 E.  ,  2022/4944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 14/03/2019 tarih, 2017/2273 Esas ve 2009/5006 Karar sayılı bozma ilamında ‘Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat eden sanık ...'nin işyerinde ele geçirilmesi, sanık ...'un, aküleri, sanık ...'dan, imzalı nüfus cüzdanı karşılığında satın aldığını beyan etmesi, sanık ...'ın ise aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi ve sanık ...'dan alınacak imza ve yazı örnekleriyle, resmi kurumlardan suç tarihinden önceki imza, yazı ve rakam örnekleri getirtilip, söz konusu nüfus cüzdanı fotokopisi üzerindeki yazı ve imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığının tespiti için; bahsi geçen nüfus cüzdanı fotokopisi Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel Komutanlığına bağlı kriminal laboratuvarlarına veya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek imza ve yazıların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması” sebebiyle bozulduğu ve bozma sonrası mahkemece bozma gereği yerine getirilmeden eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4344, Karar No: 2012/6430, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4344 E.  ,  2012/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2009 tarih ve 2006/439-2009/708 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı Arıcı Ayakkabı Giyim Teks. Day. Tük. Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 13/03/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı Arıcı Ayakkabı Giyim Teks. Day. Tük. Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Arıcı Ltd. Şti'den olan alacağına karşılık, bu şirketin işyerinde gerçekleşen hasar nedeniyle diğer davalı sigortacı nezdinde doğmuş tüm alacaklarının müvekkiline temlik edildiğini, 01.03.2006 tarihli bu temliknamenin davalı ... şirketine tebliğ edildiğini, davalı sigortacının da hasar bedelinin (104.000) TL olduğunu, ancak bu bedelin de Arıcı Ltd. Şti'nin 3.kişilere borçları nedeniyle haczedildiğini bildirerek ödeme yapmadığını, yine davalı ... şirketine gönderilen haciz ihbarnamelerine Arıcı Ltd. Şti'nin kendileri nezdinde doğmuş bir alacağının bulunmadığından bahisle itiraz edilip icra alacaklarının kesinleşmesinin önlendiğini, buna rağmen daha sonra sıra cetveli dahi oluşturulması beklenmeden bazı icra dosyalarına ödemede bulunulduğunu, bu ödemenin davalı sigortacıyı borçtan kurtarmayacağını, ayrıca hasar bedelinin gerçekte (600.000) TL olduğunu, davalı ... şirketinin ise hasar bedelini ilk ekspertiz raporu ile (473.000) TL olarak tespit ettiği halde ikinci kez görevlendirdiği ekspertiz incelemesiyle (176.000) TL olarak belirleyip Arıcı Ltd. Şti'nin içinde bulunduğu muzayaka halinden istifade ederek mutabakat metni imzalattığını, davalı sigortacının gerçek hasar bedelini ödemek zorunda olup bu metnin müvekkilini bağlamayacağını ileri sürerek, şimdilik (473.000) TL'nın olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı İşviçre Sigorta A.Ş. vekili, yetki, zamanaşımı, husumet ve derdestlik savunmalarının yanında, ödenecek tazminat miktarının (104.466) TL olduğu konusunda diğer davalı sigortalı ile 08.01.2005 tarihli mutabakatname imzalandığını, bundan sonra da icra dosyalarına ödemede bulunulduğundan müvekkilinin poliçeden dolayı bir sorumluluğunun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İşviçre Sigorta A.Ş. vekili, yetki, zamanaşımı, husumet ve derdestlik savunmalarının yanında, ödenecek tazminat miktarının (104.466) TL olduğu konusunda diğer davalı sigortalı ile 08.01.2005 tarihli mutabakatname imzalandığını, bundan sonra da icra dosyalarına ödemede bulunulduğundan müvekkilinin poliçeden dolayı bir sorumluluğunun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Arıcı Ltd. Şti vekili, dava konusu alacağın davacıya temlik edildiğini, hasar nedeniyle ağır maddi ve manevi sıkıntı yaşayan müvekkilinin temsilcisine, davalı ... şirketince görevlendirilen ikinci eksper tarafından iradesi dışında işler yaptırıldığını, ortada imzalanmış bir mutabakatname olmadığını, dava açılmasına müvekkilinin sebebiyet vermediğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu hasar nedeniyle ödenecek tazminat miktarının davalı sigortalı ile mutabık kalınarak (104.466) TL olarak belirlendiği ve bu meblağın haciz ihbarlarına istinaden ve yasaya uygun şekilde davalı ... tarafından sigortalının alacaklılarına ödendiği, davalı sigortalının yetkili temsilcisi tarafından imzalanan 08.01.2005 tarihli mutabakatnamenin bir ibra sözleşmesi niteliğinde olduğundan, gabin nedeniyle iptalinin sadece sözleşmenin tarafı olan davalı sigortalı tarafından istenebileceği, davalı sigortalının bu yönde bir beyanının bulunmadığı, görevlendirilen eksperin şahsına yönelik 10.01.2005 tarihli dilekçenin de gabin iddiasına ilişkin somut bir beyan sayılamayağı, dolayısıyla mutabakatname ile belirlenen borcu ödeyen davalı sigortacının bir sorumluluğunun kalmadığı, alacağın temlikinin ivaz karşılığı yapıldığı, bu durumda BK'nun 169. maddesi uyarınca temlik eden davalı Arıcı Ltd. Şti'nin, ivaz karşılığı temlik aldığı alacağını tahsil edemeyen davacıya karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı İsviçre Sigorta A.Ş. hakkındaki davanın reddine, davalı Arıcı Ltd. Şti hakkındaki davanın (104.466) TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı Arıcı Ltd. Şti vekili temyiz etmiştir.