muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12478, Karar No: 2013/13137, Tarih: 23.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12478 E.  ,  2013/13137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve ... Köyü Muhtarlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.05.2003 gün ve 46/52 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 15.08.2001 havale tarihli harcı tahsil edilen dava dilekçesinde özetle: köyü, mevkii ve sınırları dava dilekçesinde yazılı olan taşınmazın tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığını, bu yere ilişkin tahrir kaydının özel idarede mevcut olduğunu ve zilyetliğin kendisinde bulunduğunu açıklayarak bu yerin MK.nun 639. maddesi uyarınca adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dava tarihi itibariyle davacının 31 yaşında olması nedeniyle MK.nun 639. maddesi uyarınca zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşmediğini ve iddia ettiği tahrir kaydının nizalı yere uymadığını açıklayarak davanın reddine savunmuştur. Davalı ... tüzel kişiliğine dava dilekçesi yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesine karşın cevap vermemiş ve oturumlara katılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu yerin bir bölümünün dere yatağı kapsamında kaldığı, bir kısmının ise, 53 nolu parsel içerisinde tespit ve tescilinin yapıldığı, bu yerlerde davacı lehine zilyetlik yoluyla iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı tarafından dilekçesinde yazılı nedenlerle bozma istekli olarak temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; Özel İdare Müdürlüğü'nden 1937 tarih ve 103 tahrir nolu vergi kaydı sureti getirilmiştir. 30.04.1998 tarihli köy senedi başlıklı belge dosya içerisindedir. Köyü ve mevkii ile miktarı yazılı taşınmazın ara zilyet olan ... tarafından oğlu ...'e satıldığına ilişkindir. Emin oğlu ...'ün nüfus kaydı getirilmiştir. Bu kişinin 01.04.1970 doğumlu olduğu görülmüştür. Keşif yapılmıştır. Yerel bilirkişi ile davacı tanığı keşif heyetine gösterdiği dava konusu yerin eklemeli zilyetliğinin 20 yılı aşkın bir süreden beri davacı ile bayiilerinde olduğunu söylemişlerdir. Keşifte görevlendirilen teknik bilirkişiler kroki ve raporlarını dosyaya sunmuşlardır. 53 nolu parsele ilişkin tapulama tutanağı getirilmiştir. Susuz tarla niteliği ile 31 hektar 3000 m2 olarak, senetsizden, 30.07.1984 tarihinde, ... adına tespit görmüş, şahısların itirazı üzerine; tapulama komisyonu itirazın reddine karar vermiş ve dava açılmadığından 05.12.1985 tarihinde kesinleşmiştir.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenini bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, teknik bilirkişilerin 12.02.2002 tarihli rapor ve eki krokide A ve B harfleriyle gösterilen yerlerin davacı lehine zilyetlik yoluyla kazanıp kazanılamayacağında toplanmaktadır.

Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenini bilgisi dahilindedir. Uyuşmazlık, teknik bilirkişilerin 12.02.2002 tarihli rapor ve eki krokide A ve B harfleriyle gösterilen yerlerin davacı lehine zilyetlik yoluyla kazanıp kazanılamayacağında toplanmaktadır.

Hemen belirtmek gerekirki, dava konusu yapılan yerin bir kısmı 53 nolu tapulama parseli kapsamında kalmıştır. Söz konusu parsel, 05.12.1985 tarihinde kesinleşmiştir. Eldeki dava, 15.08.2001 tarihinde açılmıştır. 766 sayılı Tapulama Kanunu'nun 31 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 ile Geçici 4. maddesine göre 10 ve 1 yıllık hak düşürücü süreler geçmiştir. Her ne kadar, 53 nolu parsele ilişkin olarak doğrudan dava açılmamış ise de, söz konusu parsel yasal hasım olan ... üzerine kayıtlı olup, tespitin kesinlemesi tarihinden dava tarihine kadar hak düşürücü süreler geçmiş olduğu için bu parselle ilgili olarak ret kararı verilmesi açıklanan gerekçelerle sonuç itibariyle doğru olmakla bu yere ilişkin kararın ONANMASINA, ancak, yukarıda sözü edilen bilirkişiler raporuna ekli krokide A ile gösterilen yerin kuzey ve batı sınırında yol ve eylemli dere bulunduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak kadim yolların ve aktif derelerin imar ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün değildir. Yine aktif derelerin etki alanında kalan kısımlarında zilyetlikle kazanılmaz.

Hal böyle olunca, paftasında ve krokisinde A harfiyle işaretli yerle ilgili olarak özellikle jeolog bilirkişi ile ziraatçi bilirkişi refakate alınarak yerel bilirkişiler kaymakamlık aracılığıyla belirlendikten sonra mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarının da mümkün olduğunca keşif mahallinde hazır edilerek dinlenilmesi için nizalı taşınmazın bulunduğu yerde yöntemine uygun olarak keşif yapılması, yerel bilirkişilerden ayrı ayrı taşınmazın niteliği, zilyetlik durumu ile davacının tutunduğu köy senedi ve Özel İdare'den getirtilen 103 tahrir nolu vergi kaydının davacı ile bayiileri ile irtibati sağlanarak yöntemine uygun olarak mahalline uygulanması, sınırlarında yazılı olanlar hakkında kapsamlı açıklamalı bilgilerin alınması zorunludur. Bundan ayrı, taraf tanıklarından da zilyetlikle ilgili konu hakkında etraflıca bilgi alınması, beyanlar arasında çelişki bulunduğunda giderilmeye çalışılması icap eder. Ayrıca, keşif heyetine dahil edilen uzman bilirkişiler jeolog ve ziraatçi bilirkişiden nizalı taşınmazın niteliği, imar-ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği ile 5403 Sayılı Yasa kapsamına göre sulu ve kuru tarım arazisi olup olmadığı ve bu yerin kadim yol ya da aktif dere yatağı veya dere yatağının etki alanında bulunup bulunmadığının net bir şekilde açıklığa kavuşturulması, tüm bu bilgi ve belgelerin keşfi izlemeye infazı sağlamaya elverişli tapu fen memuru yetkiye haiz teknik bilirkişiye düzenlettirilercek rapor ve ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması ve hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek bu yerle ilgili olarak davanın reddi doğru olmamıştır.

Açıklanan gerekçelerle hükmün bu bölümünün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesi yollamısayla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18529, Karar No: 2008/20965, Tarih: 25.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/18529 E.  ,  2008/20965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 25.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1770, Karar No: 2020/2459, Tarih: 02.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1770 E.  ,  2020/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak görülen boşanma davasında yargılama devam ederken davacı erkeğin 17.09.2016 tarihinde vefat etmesi üzerine davacı erkeğin mirasçıları davaya TMK m.181 uyarınca devam edilmesini talep etmiş mahkemece talepleri kabul edilerek yargılamaya devam edilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda ilk derece mahkemesince davacı erkek dava devam ederken vefat ettiğinden konusuz kalan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve kadının TMK m. 181/1-2 gereği kusurlu olduğunun tespitine karar verilmiştir. Anılan karara karşı davalı kadın tüm yönlerden istinaf kanun yoluna başvurmuş olup istinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince, kadının istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; ilk derece mahkemesince kadına kusur olarak yüklenilen erkeğe ekonomik şiddet uygulama ve erkeğin sağlık problemleri olmasına rağmen gereken dikkat ve özeni göstermeme vakıasına ilişkin tanık beyanlarının bir kısmı sebep ve saiki açıklanamayan, yeri ve zamanı belli olmayan, bir kısmı ise yorum ve duyuma dayalı olduğu gibi, bu vakıalar dosyadaki diğer delillerle de ispatlanamamıştır. O halde mahkemece davalı kadının kusurunun bulunmadığının tespitine karar vermek gerekirken, kusurlu bulunması doğru bulunmamış olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 02.06.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/9913, Karar No: 2023/5246, Tarih: 30.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/9913 E.  ,  2023/5246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/139 E, 2015/684 K

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun 65 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz itirazları;

1.Suça konu alanın sit alanı içerisinde kalmadığına,

2.Sit alanında kaldığına dair herhangi bir tebligat yapılmadığına,

3.Uzman bilirkişiden rapor alınmadığına,

4.Dinlenen tanıklar ile aralarında husumet olduğuna,

5.Hakkında ceza tayin edilirken teşdit uygulanmasının orantısız olduğu ve hukuka aykırı olduğuna ilişkin.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel mahkemenin kabulü; "İddia, sanık savunması, katılan kurum vekilleri yakınması, keşif tutanağı bilirkişi raporları, nüfus kaydı, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamından; ... İlçesi ... yaylası ... Mevkii, 428 ada 1 nolu yetkili kurumlardan izin almaksızın inşaat yaptığından bahisle sanığın cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında söz konusu yere yapı yaptırdığını suç olduğunu bilmediğini savunmuştur. Katılan kurum vekili sanıktan şikayetçi olduğunu ve cezalandırılmasını talep etmiştir.Fen bilirkişisinin 15.05.2015 tarihli raporunda; Dava konusu ... Mahallesi ... Yaylası ... mevkii 428 ada, 1 nolu orman parseli içerisine kaldığı, dava konusu yapılar l. derece doğal sit alanı olduğu, dava konusu yapı ve parselin bulunduğu ... Yaylası Mevkii Kaçkar Dağları Milli Park sahası dışında kaldığı şeklinde rapor tanzim etmiştir. İnşaat bilirkişisinin 21.05.2015 tarihili raporunda; Dava konusu taşınmaz Kaçkar Dağları Milli park sınırları dışında, I. Derece doğal sit alanı ve 428 ada, 1 nolu orman parseli içerisinde kaldığı, dava konusu yer için Kültür ve Tabiat Varlıklarının Koruma Kurulundan izin alınması gerektiği şeklinde rapor tanzim edilmiştir.

2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinde ''Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ile koruma bölge kurullarından izin alınmaksızın inşaî ve fiziki müdahale yapanlar veya yaptıranlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır. '' hükmüne amirdir.

Yapılan yargılamalar esnasında kurul kararları, sit haritası, tapu kayıtları getirtilmiş, mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılmış ve dava konusu taşınmazın Trabzon kültür ve tabiat varlıklarını koruma kurulu'nun 31/10/1991 tarihili kararı ile sit alanı ilan edilmiş, 31.10.1991 tarih ve 1185 sayılı kararı ile tescilli doğal sit alanı içerisinde kaldığı ve sanığın tavsif edilen eyleminin 2863 sayılı Yasanın 9 uncu maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunduğu hususu keşfen tesbit edilmiştir.

Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bölge kurullundan izin almadan inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılmıştır. Tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suç sübuta ermiştir.

Sanığın mahkememizce duruşmada yapılan gözlemle tespit edilen durumu, sanığın mahkememizdeki saygılı tutum ve davranışları ile toplumda da böyle bir kişi olarak kabul edilmesi gerektiği, adli sicil kaydı, mahkememizce sanığın kimlik bilgileri alınırken tespit edilen ve yine kollukça tespiti yaptırılan sosyal ekonomik durumu, fiil ile cezada orantılılık ilkesi, işlenen fiilin haksızlık içeriği, cezadan beklenen amaç, suç nedeniyle bozulan kamu düzeninin bozulmuşluk durumu diğer bir ifade ile toplumdaki infial, suçun işlendiği yerin korunmaya değer doğal güzelliği olan yer olması ve suçun işlendiği zamanın bu gibi doğal güzelliklerin tahrip edilmeye ve yok edilmeye sistemli şekilde başlandığı zaman olması ve failin saiki, suç konusunun önemi, sanığın bilirkişi raporlarına göre meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken (2 yıl ilâ 5 yıl hapis ve 5 ila 5.000 tam gün adli para arası) alt sınırdan uzaklaşılarak 3 yıl hapis ve 120 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmiştir. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, sanığın geleceği üzerindeki etkisi ve cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkileri göz önünde bulundurularak lehine takdiri indirim uygulanmıştır."

B. Sanık savunmasında; "Bizim yayla olarak kullandığımız yerdir. Kendimize mekanımız olsun diye yaptırdık. Bilirkişi raporlarında aleyhe olan hususları kabul etmiyorum. Ben buraların sit olduğunu bilmiyorum. Söz konusu yer belediye sınırları içerisindedir. Diyecelerim bundan ibarettir. Dedi" şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın doğal sit alanı içerisindeki parsel üzerinde izinsiz üç adet tek katlı ahşap baraka inşaa ettiği tespit edilmesi üzerine hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 06.02.2015 tarihinde kamu davası açıldığı, suç tarihinin 16.12.2014 olduğu, mahkemece 04.05.2015 tarihinde keşif yapıldığı, keşif akabinde alınan 21.05.2015 tarihli inşaat bilirkişi raporunda suça konu üç adet kulübenin bulunduğunun bildirildiği, sanık hakkında aynı yere ilişkin Pazar (Rize) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/256 esas sayılı dosyası üzerinde yapılan bilirkişi raporları incelendiğinde; 18.09.2014 tarihli raporda da aynı özellikteki kulübelerden bahsedildiği, iş bu dosyanın suç tarihinin 24.11.2014 olduğu, sanık hakkında Pazar (Rize) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/256 esas, 2015/225 karar sayılı dosyasında mahkumiyet kararı bulunduğu, her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu, mahkemece karara çıkan bu dosyanın dosya arasına getirtilip incelenip aynı eylemlere ilişkin olup olmadığı, yargılamanın mükerrer yapılıp yapılmadığı değerlendirilerek sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/139 Esas, 2015/684 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22294, Karar No: 2012/28419, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/22294 E.  ,  2012/28419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalının 02/06/2009 tarihinde yapılan denetim sonucu 22/03/2010 tarih ve 2010/43 sayılı rapor dayanak gösterilerek 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.24. maddeleri gereğince sözleşmenin 1 yıl süre ile feshedildiğini ve 5510 sayılı yasanın 102/1 maddesi gereğince asgari ücretin 5 katı tutarında ( 693 x 5 = 3.465 TL ) idari para cezası uygulandığını ve ayrıca provizyon ekranının kapatılacağının tebliğ edildiğini, haksız olarak uygulanan 1 yıl süreli fesih işlemi ile 5510 Sayılı Yasanın 102. maddesi uyarınca uygulanan 3.665,00 TL idari para cezasının iptali ve kaldırılmasını, kurum ile davacı arasındaki sözleşmenin geçerli olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, sözleşmenin 1 yıl süre ile feshedilme olgusunun haksız olduğunun tespitine ve davalının bu konuda yarattığı muarazanın önlenmesine,3.465,00 TL idari para cezasının iptali talebinin idari iş niteliğinde olduğundan yargı yolu yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık, davacı ile davalı arasında özel hukuk 2012/22294-28419

hükümlerine tabi,davalının sigortalılarına ilaç verilmesine ilişkin sözleşme ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davada kamu hukukundan kaynaklanan ve idari yargıda görülmesi gereken idari bir işlem veya hizmet söz konusu değildir.Bu nedenle somut olayda, özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerekli olup, davanın adli yargı yeri mahkemelerinde görülmesi gerekir. O halde mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekir iken, yazılı gerekçe ile idari para cezası yönünden görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, İkinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 12.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2956, Karar No: 2018/4242, Tarih: 04.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2956 E.  ,  2018/4242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, 14.06.2015 günlü kat malikleri kurulu toplantısında alınan ve tutanağın 3. maddesine kaydedilen; divan heyetine kat maliklerini temsilen toplantı tutanağını ve alınacak kararların altını imzalama yetkisi verilmesine dair kararın, tutanağın 5. maddesine kaydedilen, yönetim planının 3/a bendinin ada/parsel kat malikleri kurulu her yıl en az bir defa Ocak ayı içinde toplanır şeklinde değiştirilmesine dair kararın, tutanağın 6. maddesine kaydedilen, sitede mesken işyeri ve ofis nitelikli bağımsız bölümlere hizmet veren güvenlik görevlisi statüsünde çalışanların ücret ve sosyal hakları ve tüm giderlerinin sitedeki 635 bağımsız bölüme eşit paylaştırılmasına dair kararların yasaya, hukuka ve usule uygun olmadığı bu nedenle iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece;davacının kat malikleri toplantısından haberdar olduğu ancak toplantıya katılmadığı davanın bir aylık süre içinde açılması gerekirken bir aylık süreden sonra açıldığı anlaşıldığından, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz" hükmü düzenlenmiştir. Somut olayda iptali istenen 14.06.2015 tarihli toplantının olağan toplantı olduğu, davacının toplantıya katılmadığı, ilgili toplantıda alınan kararlar incelendiğinde ise yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayılan nitelikte kararlar alınmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklanan hüküm gereği davacı iptali istenen toplantıya katılmadığı için kat malikleri kurul kararının iptali için dava açma süresi ; iptali istenen toplantı tarihi bilinse dahi toplantı tarihinden itibaren değil ilgili toplantıda alınan kararları öğrendiği tarihten itibaren başlayacaktır.

Tüm bu açıklamalar ışığında mahkemece, davacının kat malikleri toplantısından haberdar olduğu ancak toplantıya katılmadığı davanın bir aylık süre içinde açılması gerekirken bir aylık süreden sonra açıldığı gerekçesiyle süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılması gereken iptali istenen kat malikleri kurul

kararının davacıya ne zaman tebliğ edildiği araştırılarak ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesinde düzenlenen dava açma sürelerinin geçip geçmediği tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 04/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.