muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9050, Karar No: 2021/15110, Tarih: 27.10.2021

Birinci birleşen davada davacı vekili; davalı ... İş Sendikası Merkez Disiplin Kurulunun 25/07/2018 tarih ve 2018/21 sayılı kararı ile davacı ... 1 Nolu Şube Mali Sekreterliği görevinden 6 ay süreyle geçici olarak el çektirilmesine ilişkin kararın tedbiren durdurulması ve iptali istemi ile ... 7. İş Mahkemesi’nin 2018/390 esas saylı dosyası ile dava açıldığını, müvekkilinin hakkında 6 aylık sürelerle verilen iki ayrı görevden el çektirme kararı müvekkili bakımından dayanılması zor, hukuka aykırı, haksız ve kötü niyetli olduğunu iddia ederek ... Sendikası Merkez Disiplin Kurulu'nun 22/01/2019 tarih ve 2019/22 sayılı kararının iptaline ve müvekkili Birleşik Metal- İş Sendikası ... 1 Nolu Şubesi Mali Sekreterliği görevinin devamına, el çektirme kararı nedeniyle mahrum kaldığı mali haklarının kendisine yasal faiziyle ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

İkinci birleşen davada davacı vekili, ... Sendikası Merkez Disiplin Kurulunun 19/04/2019 tarih ve 2019/24 sayılı ıhraç kararının iptaline ve müvekkilinin ... Sendikası ... 1 Nolu Şubesi Mali Sekreterliği görevinin devamına, müvekkilinin ihraç kararı nedeniyle mahrum kaldığı tüm mali hakların kendisine mahrum kaldığı tarihlerden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Üçüncü birleşen davada davacı vekili, yöneticilik görevinden haksız uzaklaştırılması sebebiyle mahrum kaldığı alacaklarını ve bu kapsamda kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ile sosyal hak ve alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, asıl dava, birinci birleşen dava ve ikinci birleşen davanın kabulüne, üçüncü birleşen davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 28. maddesinin altıncı fıkrasında, sendikaların, gelirlerini, bu Kanunda ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamayacağı ve bağışlayamayacağı hususu belirtilmiştir.

6356 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, sendika tüzüklerinde, sendika yöneticilerinin ücretleri ile ilgili usul ve esasların yer alması gerektiği belirtildikten sonra, aynı Kanun'un 11. maddesinde, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kurulu üyelerine verilecek ücret, tazminat, ödenek ve yolluklar ile sosyal hakların belirlenmesi konusundaki görev ve yetkinin genel kurulda olduğu ifade edilmiştir.

6356 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, sendika tüzüklerinde, sendika yöneticilerinin ücretleri ile ilgili usul ve esasların yer alması gerektiği belirtildikten sonra, aynı Kanun'un 11. maddesinde, yönetim kurulu, denetleme kurulu ve disiplin kurulu üyelerine verilecek ücret, tazminat, ödenek ve yolluklar ile sosyal hakların belirlenmesi konusundaki görev ve yetkinin genel kurulda olduğu ifade edilmiştir.

Sendika ile sendika yöneticileri arasındaki ilişkinin kural olarak vekalet ilişkisi olduğu kabul edilmelidir. Ücret, vekalet sözleşmesinin zorunlu unsuru değildir. Buradan hareketle sendikalarda profesyonel sendika yöneticisi ve amatör sendika yöneticisi olmak üzere iki tip yöneticinin söz konusu olduğunu söylemek gerekir. Sendika yöneticilerine verilecek ücretler ile sağlanacak diğer menfaatleri belirleme yetkisi ise münhasıran genel kuruldadır.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dosya içeriğinden ... 1 nolu şube mali sekreteri olan davacının 13/07/2015 tarihinden itibaren profesyonel yönetici olarak görev yaptığı, davacının bu görevinin ise yeniden seçilemediği 05/05/2019 tarihli şube olağan genel kurulu ile son bulduğu anlaşılmaktadır.

Sendika Tüzüğünün 42 nci maddesinin (f) bendi;

“Genel Yönetim Kurulu üyeleri ve sendika şubesinde seçimle gelip yönetim kurulu başkan ve üyeliklerinde profesyonel görev alanların yeniden seçilememeleri veya ölüm, maluliyet, emeklilik gibi nedenlerle görevlerinden ayrılmaları veya başka nedenlerle görevlerinden çekilmeleri, seçime girmemeleri halinde kendilerine sendika şubesi veya sendikanın yöneticiliğinde geçen her bir yıl için aylık ücretlerinin (her türlü sosyal yardım ve ikramiyeler ile diğer ödemelerin bir aya isabet eden tutarı dahil) bir günlük miktarının otuz katı brüt tutarı net olarak kıdem tazminatı adı altında ödenir.

Genel Yönetim Kurulu üyeleri ve sendika şubesinde seçimle gelip yönetim kurulu başkan ve üyeliklerinde profesyonel görev alanların yeniden seçilememeleri veya ölüm, maluliyet, emeklilik gibi nedenlerle görevlerinden ayrılmaları veya başka nedenlerle görevlerinden çekilmeleri, seçime girmemeleri halinde, sendika şubesi veya sendika yöneticiliği altı aydan az sürmüş olan yönetici için iki haftalık, birbuçuk yıla kadar sürmüş olan yönetici için dört haftalık, birbuçuk yıldan üç yıla kadar sürmüş yönetici için altı haftalık, üç yıldan fazla sürmüş yönetici için sekiz haftalık ücreti tutarında ihbar tazminatı verilir.”

Şeklindedir.

Şeklindedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre, Sendika Tüzüğü gereğince görevleri son bulan profesyonel yöneticilere kıdem ve ihbar tazminatı adı altında ödeme yapılmasının öngörüldüğü, davacının yöneticilik görevinin sona erme tarihinin 05/05/2019 olduğu, buna mukabil kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının talep edildiği davanın ise 03/05/2019 tarihinde açıldığı, her davanın açıldığı tarihteki maddi ve hukuki olgulara göre karara bağlanması gerektiği gözetildiğinde dava tarihi itibariyle davacının Sendika Tüzüğünde kıdem ve ihbar tazminatı adı altında öngörülen alacaklar bakımından talep hakkının doğmadığı açık olduğundan, bu talepler bakımından davanın reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Mahkemece davacının ücretinin belirlenmesi konusunda yapılan araştırma da eksik ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacının görev süresi olan 13/07/2015 ilâ 05/05/2019 tarihleri arası döneme ilişkin diğer şube yöneticilerinin ve gerekirse başka şube yöneticilerinin de bordroları davalı sendikadan getirtilmeli, davacının emsali yönetici tespit edilmeli ve bu suretle davacının ücret düzeyi belirlenmelidir. Eksik inceleme ile verilen karar isabetsizdir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ücret alacağı ile sosyal haklara ilişkin alacaklar bakımından, brüt tutarların net olarak hesaplanmasında her ay bakımından vergi kesintilerinin belirtilmemesi de doğru değildir. Mahkemece bu konuda denetime elverişli ek rapor alınması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

Anılan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde hüküm tesisi ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13737, Karar No: 2015/15183, Tarih: 28.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/13737 E.  ,  2015/15183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu Sivas ili Gürün ilçesinde bulunan 178 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba isminin sehven '' ... '' olarak yazıldığını, nüfus kayıtlarına göre baba isminin '' ... '' olduğunu, nüfus kayıtları ile tapu kayıtlarının uyumlu hale getirilerek dava konusu taşınmazın tapu kaydında baba isminin '' ... '' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile; 178 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında malikin baba isminin '' ... '' olarak düzeltilmesine karar verilmiş, tarafların temyiz etmemesi üzerine hüküm kesinleşmiş, ancak davacının hükmün tashihini talep etmesi sonucu, hükümde yazım hatası yapılarak sehven malikin baba adının '' ... '' yazıldığı gerekçesiyle hükmün tashihi ile malikin baba adının '' ... '' olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .......'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10980, Karar No: 2013/11593, Tarih: 16.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10980 E.  ,  2013/11593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının anataşınmazın ortak yerine yaptığı tecavüzün önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının bağımsız bölümleri demir sac ile kapattığını, ortak alan olan koridoru dükkan içerisine alarak iki dükkanı tek dükkan haline getirdiğini, binanın ortak kullanım alanını kendi dükkanı içerisine aldığını, arka ve ön kısımdan eklenti yaparak dükkanını genişlettiğini, ikinci dükkana giden ara koridoru kapattığını, bu şekilde onaylı projeye aykırı işlem gerçekleştirildiğini ileri sürerek, davalının ortak alana müdahalesinin önlenmesini ve taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davalının yaptığı işlemlerin projeye aykırı olmasına karşın kat maliklerinin onayının bulunduğu ve diğer dairelerin kullanımına bir engel teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini, sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları; ikinci fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı; devamında da kat maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı öngörülmüştür. Kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasının bulunması halinde yapılacak tesis ve değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması veya rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü engelleyecek ve Kat Mülkiyeti Yasasının 18. maddesi gereğince kat malikini rahatsız edici nitelikte bulunmaması gerekir.

Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgelerin, özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinden; dava konusu yere ait geçerli projenin 11.12.1988 tarihinde onaylanan mimari proje olduğu, bunun dışında başka bir projenin bulunmadığı, davalının sözkonusu onaylı kat irtifakı projesinde olmamasına rağmen binaya aitmerdiven giriş sahanlığını demir sac ile kapatarak dükkanını 0.80 metre büyüterek iş yerinin anacaddeden görünmesini sağladığı, yapılan eklentilerin onaylı kat irtifakı projesine aykırı olduğu ve ortak alana el atma kapsamında bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar 23.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda projeye aykırılıkların bulunduğu ancak kat maliklerinin işyerini binaya zarar vermeden camekan ile büyütülmesi konusunda davalıya rıza gösterdiklerine dair imzalı belgenin olduğu belirtilmiş ise de; yapılan değişikliklerin rızası bulunmayan kat malikinin bağımsız bölümünü engelleyecek nitelikte olmaması gerektiği dikkate alınarak, mahkemece anataşınmazın geçerli olan belediye imar müdürlüğündeki onaylı mimari projesi yerinde uygulatılarak, projeye aykırı olan hususları tek tek belirten ve bu hususları krokide gösteren ek bilirkişi raporu alınması ve buna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1919, Karar No: 2016/7601, Tarih: 12.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1919 E.  ,  2016/7601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve sonrasında doktor tarafından yazılan ilaçların alınmasında kullanarak 108,32 TL eczane gideri ile katılan kurumun zararına neden olduğunun tespit edildiği iddia edilen olayda;

3816 sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun'un 2. maddesinde yasanın kapsamının "hiçbir sosyal güvenlik kurumunun güvencesi altında bulunmayan ve bu kanunun öngördüğü usûl ve esaslar çerçevesinde belirlenecek aile içindeki kişi başına düşen gelir payının aylık tutarı 4857 sayılı İş Kanunu'na göre belirlenen brüt asgari ücretin 1/3 ünden az olan ve Türkiye'de ikamet eden Türk vatandaşlarının; 5510 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde sağlanacak sağlık yardımlarını kapsayacağı" şeklinde düzenlenmekte, yine aynı maddenin 2. fıkrasına göre “Yeşil kart almaya hak kazananlara 18 yaşını doldurmamış çocuklar da dahil, başvuru tarihi esas alınarak yeşil kart düzenlenir.” hükmü yer almaktadır.

2022, 5510, 3816 sayılı Kanun hükümleri, 3816 sayılı Kanun'un 11/2 maddesindeki "Bu kanuna göre Yeşil Kart alacak durumda olmayanların ödeme gücünü aşan sağlık hizmetleri ile bu Kanun kapsamında olmayan sağlık hizmetlerinin ücret ve bedellerinin karşılanmasında 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Teşvik Kanunu'nun hükümleri uygulanmaya devam edilir" şeklindeki yasal düzenleme, özel kanunlara göre ücretsiz sağlık hizmetlerinden yararlanma hakları olanlarla ilgili hükümler ve Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Devlet Tarafından Karşılanması Ve Yeşil Kart Uygulaması Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alındığında; suçta kullanıldığı ve sahte olduğu iddia edilen yeşil kart sağlık karnesinin ele geçmediği, karneyle sağlık yardımından faydalanan sanığın dosyaya yansıyan ekonomik ve sosyal durumundan yeşilkart almaya hak kazanacağı ve ücretsiz sağlık yardımından yararlanma hakkının bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ve atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 12/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19305, Karar No: 2016/4790, Tarih: 18.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19305 E.  ,  2016/4790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 142/1-a ,143/1, 35. maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası; 152/1-a. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası; 53, 54.ve 63. maddelerinin uygulanmasına

Dosya incelendi gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, ...Adliye binasının bodrum dış giriş kapısını zorlayıp girmeye teşebbüsü nedeniyle, iş yeri dokunulmazlığını bozmaya kalkışma suçundan TCK’nın 116/2-4 maddesi uyarınca, dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanığın, olay gecesi hırsızlık amacıyla ...Adliyesi'ne doğu cephesinde bulunan bodrum kapısının göbeğini ayarlı pense ile söküp girmeye çalıştığı, sökülen göbek, ayarlı pense ve üzerinde parmak izi tespit edilen siyah poşet, levye ve burç gibi malzemeleri de bırakarak olay yerinden kaçtığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme ve hırsızlığa teşebbüs suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığa yüklenen hırsızlık suçundan doğan herhangi bir maddi zararın olmadığı ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla sabıkasız olduğu anlaşılan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken "..kurum zararını gidermemi olması” gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Adli sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla sabıkasız olan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 51/1-b maddesinde belirtilen; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmaması" hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "Sanığın inkara yönelik davranışları suç tarihinden sonra ve karardan önce benzer suçlardan dolayı sabıkalı oluşu " biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,

3- TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3- TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11916, Karar No: 2012/20787, Tarih: 14.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11916 E.  ,  2012/20787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2012 tarih ve 2011/603-2012/394 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 14.12.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu tarafından 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede “paranın her istendiği anda geri ödeneceği ve yüksek oranda faiz verileceği” garantisi verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinden de benzer vaadler karşılığında “... Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi” başlıklı belge karşılığında 50.000.DM tahsil edildiğini, ancak ihtarnameye rağmen davalı tarafından davacının ödediği paranın iade edilmediğini ileri sürerek, davacının davalı şirket ile kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, TTK, SPK, Bankalar Kanunu ve ilgili mevzuata aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, davacıdan tahsil edilen 50.000 DM (25.564,59 Euro) karşılığı 46.573,57 YTL’nın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.