muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4236, Karar No: 2019/14739, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4236 E.  ,  2019/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 22/09/2014 tarihli Olay Yakalama Muhafaza Altına Alma ve Teslim Tutanağı’na göre; haber merkezinin ... mağazasında hırsızlık olduğunun anonsu üzerine olay yerine giden ekiplerin mağazadaki güvenlik kameralarını izledikleri sırada mağaza çalışanının kameradaki şahsı lokanta önünde görmesi üzerine sanığın ekiplerce kovalama sonucu yakalandığı ve üst aramasında suç unsuruna rastlanmayan sanığın yakalandıktan sonra ekip otosuna bindirilerek polis merkezine gönderildiği sırada İş Bankası önünde sanığın babası "görevlilere oğlumu niye aldınız" diye sorduğunda ekipler sanığın babasına oğlunun mağazadan deri mont çaldığını, kamera görüntüsü olduğunu ve çaldığı montu oğlunun getirmesi gerektiğini söylemeleri üzerine sanığın babası Ayhan Kalayacıoğlu'nun ... ibaresi bulunan ve üzerinde alarmı takılı olan deri montu kendi rızası ile getirerek görevlilere teslim etmek suretiyle şikayetçiye eksiksiz ve tam iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Şikayetçinin aşamalarındaki ifadesinde suça konu montun değerinin 100 TL olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

3- Sanığın tekerrüre esas alınan Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2013 tarih ve 2012/495 Esas 2013/176 Karar sayılı, 24/05/2013 tarihinde kesinleşen ilamında üç ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11096, Karar No: 2011/11909, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11096 E.  ,  2011/11909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, hakim müdahalesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmemiş, cevap dilekçesi ile kararı temyiz eden davacının temyiz isteminin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği ve temyiz harcı alınıp alınmadığı konusunda bir bilgi verilmemiş, dosya gönderme formu üzerine yazılan derkenar not ile istenmediği halde davalı tarafın temyiz dilekçesinin kayıt ve harç tarihine ilişkin bilgi verildiği görülmüştur.

Mahkemece bu kez gereken önem verilerek, temyize cevap dilekçesi ile kararı temyiz eden davacının temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4678, Karar No: 2018/7913, Tarih: 12.11.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/4678 E.  ,  2018/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Sanıklar Hasan ve Mahsum yönünden istinaf isteminin esastan reddi

2- Sanık ... yönünden istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Mahkeme tarafından sanık ... hakkında sosyal inceleme raporu aldırıldığından, tebliğnamedeki sosyal inceleme raporu alınmaması gerekçesiyle bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklardan Ali'nin 22/07/2002 doğumlu olduğu, yargılama sürecinde 18 yaşından küçük olmasına rağmen CMK'nın 185. maddesinde düzenlenen zorunlu kapalılık kuralına uyulmadan duruşmaların açık yapılması ve açık duruşmada hükmün açıklanması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 12/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2014/2000, Karar No: 2014/21775, Tarih: 30.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2000 E.  ,  2014/21775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 25.10.2013

No : 2012/363-2013/735

Davacı, 18.04.2012 tarihinde açtığı davayla, tıbbi cihaz bedellerinin tahsilini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı bulunan davacı S.. D..’ın tedavisi amacıyla kullanılan ilaçlı stend bedeli olan 12.900 TL’nin 01.05.2007 ve 30.04.2007 ödeme tarihlerinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, 5510 sayılı Yasanın 97.madde hükmü uyarınca ve süresinde yapılan zamanaşımı def’ini dikkate alarak, 2 yıllık zamanaşımı süresinin fazlasıyla geçirilmiş olması nedeniyle zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar vermiştir.

Tedavi giderlerinin yapıldığı tarih itibarıyla yürürlükte bulunan ve davanın yasal dayanağının oluşturan zamanaşımı ve hakkın düşmesi başlıklı 506 sayılı Yasanın 99.maddesi “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.

İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.

Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.” Hükmü uyarınca, hastalık sigortası kolundan yapılan davaya konu tıbbi cihaz bedellerine ilişkin davada zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu ve başlangıcının da hakkı doğuran olay tarihi olan 30.04.2007 ve 01.05.2007 tarihleri olduğu dikkate alınarak, davaya konu uyuşmazlığın esasına girilip yapılacak yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8133, Karar No: 2020/2206, Tarih: 23.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8133 E.  ,  2020/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda şikayetçiler vekilleri ayrı ayrı dava dışı borçlunun aracının satılarak paraya çevrildiğini ve paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, ancak sıra cetveli düzenlenen icra dosyasının ilk haciz koyan dosya olmadığından bahisle sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetçilere ait icra dosyalarından gönderilen tebligatların usulsüz olduğunu öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveli düzenleme yetkisinin ilk haczi koyan icra dairesine ait olduğu, şikayet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasından sıra cetveli düzenlenmiş olmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davada şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16320, Karar No: 2014/16227, Tarih: 17.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/16320 E.  ,  2014/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gemlik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/779-2013/592

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmazın dava tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşıdığından; bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirlendikten sonra yakında bulunan kaynaktan cazibe ile muhtelif parsellerde bulunan havuzları kullanarak kendi imkanlarıyla sulandığı belirtilmiş ise de; sulamanın dava konusu taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, yapılan sulamanın başkasının taşınmazındaki bir havuzdan yapılıyor olması durumunda bu sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir irtifak hakkı kurulmuş olması gerektiğinden bunun varlığı ve suyun yeterliliği gibi hususlarda ayrıntılı bir biçimde araştırma yapılıp belirlenmeden, pompalama ile sulama varsa buna ilişkin yapılacak giderlerin de üretim masraflarına ilave edilmesi gerektiği düşünülmeden düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece; bilirkişi kurulundan, yukarıda belirtilen hususlarda ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın Bursa ve İstanbul ile tarihi, turistik ve doğal güzelliği bulunan U.Beldesine, G. İlçe Merkezine, karayoluna ve imarlı ticaret alanlarına, tarımsal ürünlerin işleme merkezlerine yakınlığı, bulunduğu konum gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %60 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

3-Mahkemece 4621,20 m²'lik kısmın kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olduğu halde, bu kısmın tapu kaydının iptali ile idare adına yol olarak terkinine karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Mahkemece 4621,20 m²'lik kısmın kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olduğu halde, bu kısmın tapu kaydının iptali ile idare adına yol olarak terkinine karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5064, Karar No: 2024/12168, Tarih: 20.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2024/5064 E.  ,  2024/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/427 E., 2024/612 K.

SUÇ : Birden fazla kişi ile birlikte konutta yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmen Ret, Kısmen Onama

A.Sanık ... Hakkında Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanık ...'ın önceki hükmü temyiz etmediği, sanığın yararına yapılan bozmadan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 306. maddesi uyarınca yararlandığı, bu nedenle bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Yasa'nın 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.07.2024 tarih, 2024/427 Esas, 2024/612 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.11.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Bozmanın sirayeti sebebiyle mahkemesince kurulan hükmün sanık ... tarafından temyiz edilip edilemeyeceği ön sorun olarak incelenmiştir.

Adil yargılanma hakkının en önemli başlıklarından birini oluşturan savunma ..., temel bir insanlık ... olarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (İHAS) 6 ncı ve 2709 sayılı Anayasa’mızın 36 ncı maddeleriyle 5271 sayılı Kanun'un çeşitli hükümlerinde güvence altına alınmıştır.

Kanun yoluna başvurma ... da, savunma hakkının en önemli bölümlerinden birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında, herkesin yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddiada bulunma ve savunma hakkına sahip olduğu belirtilmiştir.

Dolayısıyla mahkemeye erişim ..., Anayasa’nın 36 ncı maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğünün bir unsurudur. Diğer yandan Anayasa'nın 36 ncı maddesine "...ile adil yargılanma" ibaresinin eklenmesine ilişkin gerekçede, Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerce de güvence altına alınan adil yargılanma hakkının madde metnine dâhil edildiği vurgulanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ni (Sözleşme) yorumlayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme'nin 6 ncı maddesinin (1) numaralı fıkrasının mahkemeye erişim hakkını içerdiğini belirtmektedir (Özbakım Özel Sağlık Hiz. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti., B. No: 2014/13156, 20/4/2017, § 34).

Kanun yoluna başvurma ..., aynı zamanda hak arama özgürlüğü ile erişim hakkının da önemli alt başlıklarından birisidir.

Öte yandan; 7 No.lu Ek Protokolün “Cezai konularda iki dereceli yargılanma ...” başlıklı 2 nci maddesi uyarınca; kural olarak herkes aleyhine verilen mahkûmiyet hükmünü yüksek bir mahkemede yeniden inceletebilme hakkına sahiptir.

Mahkemeye erişim ..., bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir (Özkan Şen, B. No: 2012/791, 7/11/2013, § 52).

Öte yandan; 7 No.lu Ek Protokolün “Cezai konularda iki dereceli yargılanma ...” başlıklı 2 nci maddesi uyarınca; kural olarak herkes aleyhine verilen mahkûmiyet hükmünü yüksek bir mahkemede yeniden inceletebilme hakkına sahiptir.

Mahkemeye erişim ..., bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir (Özkan Şen, B. No: 2012/791, 7/11/2013, § 52).

Mahkeme kararlarının hukuka uygun olup olmadığına yönelik uyuşmazlığın çözümlenmek üzere bir yargı makamı önüne taşınması kanun yoluna başvurma olarak nitelendirilmektedir. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan hak arama özgürlüğü, bir temel hak olmanın yanında diğer temel hak ve özgürlüklerden gereken şekilde yararlanılmayı ve bunların korunmasını sağlayan en etkili güvencelerden biridir. Adil yargılanma ... bir mahkeme kararına karşı üst yargı yollarına başvurabilmeyi güvence altına almamakla birlikte gerek suç isnadına bağlı yargılamalarda gerekse medeni hak ve yükümlülüklere ilişkin yargılamalarda istinaf veya temyiz gibi kanun yollarına başvurma imkânı tanınmış ise bu kanun yolları yönünden de adil yargılanma ... kapsamındaki güvencelerin sağlanması gerekir (Haşan İşten, B. No: 2015/1950, 22/2/2018, § 37).

Adil yargılanma hakkının görünümlerinden biri olan mahkemeye erişim ..., mutlak bir hak olmayıp bu hakkın sınırlandırılması mümkündür. Ancak mahkemeye erişim hakkına müdahalede bulunulurken Anayasa'nın temel hak ve özgürlüklerin sınırlandırılmasına ilişkin genel ilkeleri düzenleyen 13 üncü maddesinin gözönünde bulundurulması gerekmektedir.

Anayasa'nın "Temel hak ve hürriyetlerin sınırlanması" kenar başlıklı 13. maddesi şöyledir:

"Temel hak ve hürriyetler, özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlanabilir. Bu sınırlamalar, Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve lâik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz."

Yukarıda anılan müdahale, Anayasa’nın 13 üncü maddesinde belirtilen koşullara uygun olmadığı takdirde Anayasa’nın 36 ncı maddesinin ihlalini teşkil edecektir. Bu sebeple müdahalenin Anayasa’nın 13 üncü maddesinde öngörülen ve somut başvuruya uygun düşen, kanun tarafından öngörülme, haklı bir sebebe dayanma, ölçülülük ilkesine aykırı olmama koşullarına uygun olup olmadığının belirlenmesi gerekir.

Hak ve özgürlüklerin, bunlara yapılacak müdahalelerin ve sınırlandırmaların kanunla düzenlenmesi bu haklara ve özgürlüklere keyfi müdahaleyi engelleyen, hukuk güvenliğini sağlayan demokratik hukuk devletinin en önemli unsurlarından biridir (... ..., B. No: 2012/1246, 6/2/2014, § 60).