muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2756, Karar No: 2014/18626, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2756 E.  ,  2014/18626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yabancı uyruklu olan şikayetçinin Antalya ilinde arkadaşı ile birlikte gezerken kendisine uygun ücret karşılığında güzellik salonu gösterebileceğini söyleyen sanığın şikayetçiyi bir kuaföre götürdüğü, güzellik salonundaki yaptırmış olduğu hizmete karşılık hizmet bedelinin gerçekte 60TL olmasına rağmen, sanığın şikayetçiye salon görevlilerinin hizmet bedelinin 300TL olduğunu söylediklerini ve bu miktarı ödemesi gerektiğini belirttiği, şikayetçinin önce kredi kartı ile ödeme yapmak istediği, ancak sanığın şikayetçiyi aldatmaya yönelik olarak kredi kartının geçmediğini, fazla komisyon alınacağını söyleyerek, şikayetçiden 300 TL nakit parayı kuaför görevlilerine vermek üzere aldığı, bu paradan 60 TL'yi hizmet bedeli olarak kuaför görevlilerine verip kalan parayı da kendisinin aldığı, şikayetçiyi kandırmaya yönelik yalan içerikli söz ve davranışlarla gerçekte daha düşük bedele anlaştığı hizmet bedelini gerçek fiyatının üstünde söyleyerek şikayetçiyi kandırdığı ve bu eylemiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, şikayetçi ve tanıklar beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “60 gün”, “52 gün” ve “1000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16789, Karar No: 2015/12794, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16789 E.  ,  2015/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İtirazın iptali

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5549, Karar No: 2024/4343, Tarih: 06.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5549 E.  ,  2024/4343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/157 E., 2023/388 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 28. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 E., 2021/207 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadın vekili, dava dilekçesinde özetle; tarafların evliliğinin erkeğin kusurlu davranışları sonucunda temelinden sarsıldığını beyanla, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince davacı-davalı lehine aylık 5.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasına, yoksulluk nafakasının kararın kesinleşmesinden sonraki yıllarda ÜFE oranında arttırılmasına ve 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinde kusurlu davranışların davacı-davalı kadından kaynaklandığını beyanla, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, lehine aylık 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı- davacı erkek cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinde kusurlu davranışların davacı-davalı kadından kaynaklandığını beyanla, asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, lehine aylık 2.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakası ile yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğin kadına fiziksel şiddette bulunduğu, evi ile ilgilenmediği, sürekli eşyaları boşaltarak bir ev kurdurmadığı, kadının eşyaları olmadığından sokakta kaldığı, kadına 90.000,00 TL kredi çektirdiği, bu parayı ne yaptığını izah etmeyerek zor duruma düşürdüğü, kadının ailesine yönelik birden fazla hakarette bulunduğu, kadına yönelik hakaretlerinde sürekli "şerefsiz, beceriksiz, sen ne anlarsın, şişkosun" dediği, kadını tatile götürdüğü, kayalıkların orada ittirdiği, sonrasında davacının kolları şiş bacakları yara içinde kuzeninin evine döndüğü, kadına "sen ölürsen emekli maaşın bana kalacak, geber inşallah" dediği, psikolojik baskı uyguladığı, sürekli alkol aldığı, kadının da erkeğe hakaretlerde bulunduğu, kadının az, erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, asıl ve karşı davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, tarafların yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, davalı-davacı erkeğin tazminat taleplerinin reddine, davacı-davalı kadın lehine yasal faiziyle birlikte 20.000,00 TL maddî 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde; hükmedilen maddî-manevî tazminat miktarı ve yoksulluk nafakasının reddi yönlerinden istinaf buşvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, beklenen menfaatlerin kapsamı ve davalı-davacı erkeğin kusurlu davranışlarının davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliği dikkate alındığında, davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat az olduğu gerekçesi ile kadının maddî ve manevî tazminat miktarına yönelik istinaf isteminin kısmen kabulüne, ilgili bentlerin kaldırılmasına, kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, kadının diğer istinaf talepler,inin usule ve kanuna uygun olduğundan esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili;yoksulluk nafakasının reddi, maddî ve manevî tazminatların miktarı ve vekâlet ücretinin usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın yararına yoksulluk nafakası şartlarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği, tazminat miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci, 176 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri nazara alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının maddî, manevî tazminat miktarları yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

2.Davacı-davalı kadının diğer temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5709, Karar No: 2013/3757, Tarih: 18.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/5709 E.  ,  2013/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/1. maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." Hükmü öngörülmüş olup, hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmemiş olan sanık ...'a " ... Köyü Başkale/Van" adresinde daha önce Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde yapılmış bir tebliğ işlemi bulunmadığı cihetle; gıyabi mahkumiyet kararının Tebligat Kanununun 35.maddesi uyarınca tebliğ edilmesi işlemi usule uygun olmayıp yasaya aykırı bulunduğundan, gerekçeli kararın Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak adı geçen sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi ve hükmü temyiz etmesi halinde temyizine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3084, Karar No: 2020/1320, Tarih: 12.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3084 E.  ,  2020/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dairemizin 06/02/2019 gün ve 2016/5072 E. 2019/1039 K. Sayılı geri çevirme ilamının birinci bendinde "kararı tüm davacıların vekili olarak temyiz eden Av. ...'un sadece davacı ... adına düzenlenmiş vekaletnamesi olduğu, diğer davacılar adına düzenlenmiş vekaletnamesi bulunmadığı anlaşıldığından anılan vekaletname eksikliğinin giderilmesi," için dosya mahkemesine geri çevrilmiş; mahkemece geri çevirme ilamımızın ikinci bendinde yazan hususlar yerine getirilmiş fakat birinci bentte yazan hususlar konusunda hiçbir işlem yapılmaksızın dosya Dairemize geri gönderilmiştir.

Şöyle ki;gerekçeli karar tüm davacılar vekili olarak Av. ...'a tebliğ edilmiş ve Av. ... tarafından tüm davacılar adına temyiz edilmiştir. Ancak dosya içerisinde Av. ...'un sadece davacı baba ... adına düzenlenmiş vekaletnamesi bulunmakta olup, davacı anne ... ve adlarına velayeten dava açılan henüz reşit olmayan çocuklar ... ve ... adına vekaletnamesi bulunmamaktadır. Mahkemece anılan vekaletname eksikliğinin giderilmesi, bu mümkün olmadığı taktirde davacı ... ve velayeten dava açılan ve henüz reşit olmayan çocuklar ... ve ... için usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

Bu durumda aynı konuda üçüncü bir iade kararına mahal verilmeden Daire geri çevirme kararının eksiksiz gereği gibi yerine getirilmemesi halinde sorumluları hakkında yasal işlem yapılacağından bu konuda gerekli özen ve dikkat gösterilmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17391, Karar No: 2017/7150, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17391 E.  ,  2017/7150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9267, Karar No: 2010/11578, Tarih: 15.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9267 E.  ,  2010/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SSK ... İl Müd. Vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Beyoğlu 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.6.2009 gün ve 485-204 sayılı hükmün Dairemizin 23.02.2010 tarih ve 2009/12468-2010/2252 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 2007 yılı sözleşmesinin, yürütülen soruşturma sonucu düzenlenen 26.3.2007 tarihli ve 14 sayılı inceleme raporu ile kuruma fatura edilen 1 adet ilacın sahte küpür içerdiği için küpür bedelinin 5 katı tutarında ceza-i şarta hükmedilip 3 ay süre ile de sözleşmenin feshedildiğinin 14.5.2007 tarihli ve 4753 sayılı yazı ile bildirildiğini, sahte küpürlü olduğu iddia edilen ilaçları Selçuk ve As Ecza deposundan aldığını, sahte küpürlü ilaçların sorumlusunun ecza depoları olduğunu salt müfettiş raporu ile sözleşmenin feshinin usul ve yasaya aykırı oluduğunu, ceza mahkemesi kararı ile mahkum olmadıkça fesih nedeni Olarak ileri sürülen hususların iddiadan ibaret olacağını belirterek sözleşmenin feshine ilişkin davalı kurumca haksız olarak yaratılan muarazanın meniin feshin haksız oluduğunun tespitine, haksız fesih nedeniyle oluşan zararları ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu eczanenin evraklarının incelenmesinde 1 adet sahte küpür bulunduğunu, 2007 yılı protokolünün 6,3,24 maddesi ve genel müdürlüğün 6.8.2007 tarih ve 37465 sayılı yazıları gereği sözleşmenin 3 ay süre ile feshedildiğini, fesihin sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 2009/12468-2010/2252 sayılı ve 23.2.2010 tarihli kararı ile onanmış davalı taraf karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava dilekçesinde harca esas değer 6.000 YTL olarak

2010/9267-11578

gösterilmiş ve HUMK 440/III-1 maddesi gereğince 2010 yılında dava değeri 8.690 TL den az olan uyuşmazlıklarda karar düzetme yoluna başvurulamaz ise de uyuşmazlık sözleşmesinin fesih konusunda çıkan muarazanın menine ilişkin olup sözleşmede belli bir miktar yazılmamış olmasına dava dilekçesinde belirtilen 6.000 YTL'nin harca esas değer olarak gösterilmiş bulunmasına ve davacının fazlaya ilişkin (tazminat) haklarını saklı tutarak dava açmış olduğu gözetilerek, karar düzeltme yolunun açık oluduğu kabul edilerek işin esası incelenmeye geçildi.

1-HUMK 388 maddesinde hükmün neleri içereceği sayıldıktan sonra 388/3 meddesinde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin yazılması gerekir. Şüphesiz ki iddia ve savunma özetinin dosya içeriğine uygun olması gerekir. Böylelikle kararın denetlenmesi mümkün hale gelir. Somut uyuşmazlıkta tarafların yukarıda özetlenen iddia ve savunması ile mahkemenin temyiz edilen kararındaki iddia savunma özeti birbirini doğrulamamakta ve dosya içeriği ile uyum göstermemektedir. Bu durumda HUMK 388 maddesine aykırı olan hükmün bu sebeble bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu defa yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzetme isteminin kabulü ve hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Yukarıda (1) nolu bentle açıkalanan bozma nedenine göre bu aşamada davalının sair karar düzeltme taleplerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentle açıklanan nedenlerle davalının karar düzetme talebinin kabulü ile Dairemizin 2009/12468-2010/2252 sayılı ve 23.2.2010 tarihli onama kararının kaldırılmasına temyiz edilen hükmün davalı lehine BOZULMASINA, (2) nolu bentle açıklanan nedenlerle davalının sair karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek olmadığına, 15.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.