muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31992, Karar No: 2015/6591, Tarih: 19.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31992 E.  ,  2015/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/08/2014

NUMARASI : 2014/151-2014/149

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından, emekli aylığına konulan haczin kaldırılması talebinin reddine ilişkin mahkeme kararının temyiz istemi ile birlikte adli yardım talebinde bulunulmuştur. Borçlunun adli yardım talebinin incelenmesinde:

1-6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği belirtilmiş, aynı Kanunun 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Temyiz eden borçlunun, temyiz dilekçesi ekinde belge sunmadığı görülmekle, kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığı, başka bir deyişle HMK’nun 334/1. ve 336/2. maddelerinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

2- HMK'nun 6459 sayılı yasa ile değişik 337/2. maddesinde yer alan, adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe verilmek suretiyle itiraz edebileceği düzenlemesi uyarınca, borçlunun 1 haftalık itiraz süresinde Adli Yardım talebinin reddine dair karara itiraz hakkı bulunmaktadır. Bu nedenle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararının borçluya tarafa tebliği gerekmektedir. Temyiz eden borçlu, işbu karara itiraz ederse dosyasın itirazı incelemeye yetkili daireye gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi, şayet itiraz etmez ise, HMK’nun 344-346 maddeleri hükmüne göre temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması yönünde gerekli usulü işlemlerin ikmali için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi borçlunun kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin HMK'nun 337/2.maddesi uyarınca itirazı kabil olmak üzere REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇERİLMESİNE, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10649, Karar No: 2009/11878, Tarih: 16.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10649 E.  ,  2009/11878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 13/05/2009

No : 475/173

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının borçlu ile anlaşıp muvazaalı şekilde menkul rehni tesis ettiğini, menkul rehninin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip sonucunda aracın satılarak bedelin rehin hakkı sahibi olan davalıya ödendiğini belirterek sıra cetvelinde davalıya düşen payın müvekkili adına tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rehin sözleşmesinin resmi bir belge olması nedeniyle muvazaalı olamayacağını, rehnin davacının haczinden önce tesis edildiğini, satış bedelinin rehinli alacağı karşılamaya yetmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, rehin sözleşmesinin şekil ve usule uygun tanzim edildiği, davacının iddiasını kanıtlayamadığı, muvazaalı olduğu iddia edilen işlem nedeniyle yargılama konusu aracın satılıp bedelinin ödendiği, satış bedelinin rehinli alacağı dahi karşılamadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, sıra cetvelinde birinci arada yer alan alacaklının alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir. Sıra cetveline itiraz davasında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklının takip konusu alacağının gerçek olduğunu usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerekir. Davacının yaptığı takipten sonra düzenlenen rehin senedinin resmi şekilde ve usulüne uygun olarak yapılması tek başına davalının alacağının mevcudiyetini ispatlamaya yeterli değildir. Mahkemece davalıdan bu yöndeki delilleri sorulup toplanan tüm deliler birlikte değerlendirilerek, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 16.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.

Aslı gibidir.

Karşılaştırıldı. ...
Yargıtay — Esas No: 2019/6245, Karar No: 2020/4191, Tarih: 23.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6245 E.  ,  2020/4191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : RİZE 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “08.07.2014” yerine “07.11.2014” olarak gösterilmesi,

2) Sanık hakkında, suça konu 08/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 14/10/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 17/10/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 24/10/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

a) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık herhangi bir belge bulunmamasının yanında sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde de sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği nedeniyle 14/10/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23460, Karar No: 2008/19787, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23460 E.  ,  2008/19787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü : İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16493, Karar No: 2012/3242, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16493 E.  ,  2012/3242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1046, Karar No: 2024/3942, Tarih: 05.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/1046 E.  ,  2024/3942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1711 E., 2022/1290 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/294 E., 2021/519 K.

Taraflar arasındaki güncellem kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi 2353 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonunda 1216 ada 13-14-15-16-17-18-19-20 parseller ile 2100 ada 2 parsel sayılı taşınmazlara gittiği, taşınmazın 1216 adadaki gitti parsellerinin tümünde beyanlar hanesinde "... oğlu ... 'in 1977 yılından beri kullanımında" olduğu belirtilerek; taşınmazın gitti parseli olan 2100 ada 2 parselin beyanlar hanesinde 102/2019 hissesi ... oğlu ... 'in 1977 yılından beri kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; dava konusu 2353 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede yapılan kullanıcı tespitine yönelik kadastro çalışmaları yapıldığını, davacının bir kısım taşınmazların zilyetlik haklarını dava dilekçesine ekli sözleşme ile 01.11.1994 tarihinde zilyetlerden devir ve satın aldığını, bölgede imar yapıldığı ve taşınmazların imar parseli haline geldiğini, hatta imar uygulaması masraflarının davacı tarafından karşılandığını, dava konusu yerde Kadastro Müdürlüğünün belirlediği program doğrultusunda muhtelif tarihlerde güncelleme çalışması yaptığını, davacının güncelleme listelerini öğrendikçe hatalı yapılan işlemlere karşı düzeltilmesi için dava açmak zorunda kaldığını, yapılan işlemin hatalı olduğunu, davacının zilyetliğini sözleşme ile devraldığı taşınmazlara ait tüm evrakları Kadastro Müdürlüğüne teslim ettiğini, fakat davacı adına güncellemenin yapılmadığını ileri sürerek davacının hak sahibi olduğunun tespitine, davalı adına yapılan güncelleme işleminin iptal edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesi ile; davalıların murisi ... ... ilçesi Çalkaya Mandırlar Köyü (yeni ... Mahallesi) 2/B vasfındaki 2353 nolu parselin ve diğer dava edilen taşınmazların çok uzun zamandan beri şimdiye kadar yapılan tüm tespitlere ve güncellemelere göre zilyet ve kullanıcısı olduğunu, bu parselin 2/B olarak kullanıcısı ve zilyedi iken ekte fotokopisini sundukları aslının büyük ihtimalle Antalya Kadastro Müdürlüğünde bulunan iki sayfadan ibaret 01.11.1994 tarihli Kadastro ve Zilliyet Devir Senedi başlıklı belgenin birinci sayfasında ve 2 nolu sırada yazılı 2353 parselin karşısına atılan imzanın muris ... 'e ait olmadığını, bu imzanın murisin el mahsulü olmadığını, senede ... 'in ve ... 'nin şahit olarak imza attıklarını, diğer imzacı ... 'in o zamanlar ... Mahallesi muhtarı olarak yukarıdaki imzalar adı geçenlere aittir deyip mühür basmak ve imza atmak suretiyle sahte senedi gizlice birlikte ve organize bir şekilde oluşturduklarını, senede imza atan ...'in senedin yapıldığı tarihten iki sene önce vefat ettiğini, ölü olan bir şahsın imza atmasının fiilen mümkün olmadığını, bu kişiler hakkında Antalya CBS 2018/30834 dosyası ile şikayette bulunulduğunu, bu dosyanın bekletici mesele yapılmasını, imza murise ait olsa bile davanın çok uzun zaman sonra açıldığını, bu sebeple zamanaşımı nedeniyle reddinin gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından imza itirazında bulunulan zilyetlik devir sözleşmesinin aslının davacı tarafça ibraz edilemediği, soruşturma dosyalarında tapu müdürlüğünden evrak aslının getirtilerek inceleme yapıldığı görülmüş ise de alınan kriminal raporda davalıların murisine ait imza incelemesi yapılmadığı, sözleşme aslının celbi için yazılan yerlerde de bulunmadığının anlaşıldığı, yazılı bir sözleşme olduğu düşünülse dahi taşınmazın zilyedi, taşınmazı fiili olarak kullanan kişi olup celbedilen kayıtlardan taşınmazlarda davacı adına herhangi bir elektrik ve su aboneliği bulunmadığının belirtildiği, Antalya Milli Emlak Müdürlüğünün 18.12.2019 tarihli yazı cevabında dava konusu taşınmazlar için davacı adına tahakkuk ettirilen ve davacı tarafından ödenen bir ecrimisil de bulunmadığının belirtildiği, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazların doğal arazi konumunda olduğu taşlık, çalılık bir zemine sahip olduğunun belirtildiği, mahalli bilirkişilerin taşınmazın davacı tarafından kullanıldığına dair bir beyan bulunulmadığı, taşınmazların kenarında tel çit kalıntılarının bulunduğu, taşınmazın bir kısmında taşlık çalılık olması nedeniyle 25-30 yıldır tarımsal faaliyette bulunulmadığı, herhangi bir imar ihya çalışması olmadığı, etrafının tel çit vs ile çevrilmemiş olduğunun belirtildiği bu nedenle davacının kullanımının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile daha önce yapılan kadastro tespitleri sırasında fiili kullanıcı tespiti yapılan taşınmazlarda, güncelleme çalışmaları sırasında değişiklik yapılabilmesi için sonraki zilyetlerin, bu zilyetliklerini tapu kaydında yazılı fiili kullanıcıdan yasal bir yolla (akdi ya da irsi) devraldıklarını kanıtlamaları zorunludur. Dava konusu taşınmazda 1993 yılında yapılan tespitten sonra davacının zilyetliği devraldığını iddia ettiği 01.11.1994 tarihli sözleşmede davalılar murisinin imzası bulunmakta ise de, senet için suç duyurusunda bulunulduğu ancak senedin aslı ibraz edilmediğinden kriminal inceleme yapılamadığı, bu nedenle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarında taşınmazın eskiden beri davalıya ait olduğunu ve davacıyı taşınmazı kullanırken görmediklerini, yerin davalı tarafından bir başkasına devredildiğini bilmediklerini beyan ettikleri, az yukarıda belirtildiği üzere davacının zilyetliği tapu kaydında yazılı fiili kullanıcıdan devraldığını ve taşınmazda güncelleme çalışmaları sırasında fiili hakimiyete sahip olduğunu kanıtlayamadığıgerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere ve davacının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9147, Karar No: 2019/2076, Tarih: 05.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/9147 E.  ,  2019/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki ... hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim edilen 20.03.2015 tarihli adli rapor içeriğine göre, yüz bölgesinde tarif edilen yaranın boyutları ve cilt dokusu ile bütünlük sağlayan görüntüsü nazara alındığında söz konusu izin yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda tereddüt oluştuğundan, tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafilerinin temin edilerek müştekinin Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek, yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olup olmadığı konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.