muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1488, Karar No: 2019/527, Tarih: 07.05.2019

Görüldüğü üzere yasayla düzenlemek şartıyla ve “başkalarının şöhret ve haklarının korunması” amacıyla ifade özgürlüğünün sınırlandırılabileceği kabul edilmekte olup sınırlama haklı olsa bile, bu kez sınırlamanın orantılılığı gündeme gelecektir (bkz. sınırlamanın orantısızlığı konusunda Pakdemirli/Türkiye kararı). Kişilik hakkının korunması ile ifade özgürlüğü arasındaki dengeyi iyi sağlamak gerekmektedir. Özellikle siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları ve şöhretleri söz konusu olduğunda bu dengede ifade özgürlüğünün ağır bastığı konusunda kuşku yoktur. Diğer bir deyişle, terazide bir yanda siyasetçilerin ve devlet görevlilerinin kişilik hakları, diğer yanda ifade özgürlüğü bulunduğu durumlarda, tercihin daha çok ifade özgürlüğünden yana kullanıldığı söylenebilir (Doğru, O., Nalbant, A; İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi Açıklama ve Önemli Kararlar, C. 2, Ankara 2013, s. 232).

3. Müdahalelerin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı:

AİHM, ifade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun temel yapılarından birini oluşturduğu ve toplumun gelişimi ve bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşullarından biri olduğunu hatırlatır (Lingens/Avusturya, başvuru no: 9815/82, 08.07.1986). İfade özgürlüğü istisnalara tabi olsa da, bu istisnalar dar bir biçimde yorumlanmalı ve sınırlama nedeni ikna edici bir biçimde ortaya konmalıdır (Observer ve Guardian/Birleşik Krallık, A Serisi no: 216, Başvuru no: 13585/88, 26.11.1991).

Kabul edilebilir eleştiri sınırları hususunda ise AİHM, sıradan bir kimse ile karşılaştırıldığında bu sınırların, halka mal olmuş bir kişi olarak hareket eden siyaset adamları için daha geniş olduğunu birçok kez kabul etmiştir. Siyasetçilerin fiil ve davranışları, kaçınılmaz olarak ve bilinçli bir şekilde, gazetecilerin olduğu kadar vatandaşların, hepsinden çok da siyasi rakibinin sıkı bir denetimine tabidir. Bir siyaset adamı, özellikle de kendisi eleştiriye yol açabilecek halka açık konuşmalar yaptığı zaman daha fazla hoşgörü göstermelidir. Elbette siyaset adamının namını koruma hakkı vardır, hatta özel yaşamının dışında bile, fakat ifade özgürlüğüne getirilen istisnalar dar bir yorumu zorunlu kıldığından, bu korumanın gerektirdikleri ile siyasi sorunların özgürce tartışılmasının getirdiği yararlar denge içinde olmalıdır (Bkz., özellikle, Oberschlick/Avusturya (no:2), 01.07.1997 tarihli karar, Derleme 1997-IV, s. 1274-1275, § 29 ve adı geçen Lingens/Avusturya, Başvuru no: 9815/82, 08.07.1986, parag. 42).

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2018 tarihli ve 2017/4-1320 E., 2018/986 K.; 30.05.2018 tarihli ve 2017/4-1470 E., 2018/1144 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

İfade özgürlüğünün yanı sıra bazı durumlarda matufiyet şartı da manevi tazminat için varlığı gerekli bir şart olarak karşımıza çıkar.

Matufiyet kelime anlamı olarak, “yöneliklik, yönelmiş olmaklık” olarak tarif edilmektedir.

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 25.04.2018 tarihli ve 2017/4-1320 E., 2018/986 K.; 30.05.2018 tarihli ve 2017/4-1470 E., 2018/1144 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

İfade özgürlüğünün yanı sıra bazı durumlarda matufiyet şartı da manevi tazminat için varlığı gerekli bir şart olarak karşımıza çıkar.

Matufiyet kelime anlamı olarak, “yöneliklik, yönelmiş olmaklık” olarak tarif edilmektedir.

Özellikle kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemini içeren davalarda söz konusu olan matufiyet şartı, açıkça kanunda yer almamakla birlikte, Yargıtay içtihatlarıyla hukukumuza girmiştir. Matufiyet şartı içtihatlarda adı, sanı, kimliği belli olmasa da ona yöneldiği konusunda kuşku bırakmayacak şekilde ithamlara, yönelimlere yer veren ifadeler olarak kabul edilmektedir.

Matufiyet yargısal kararlarda yayın ile şeref ve haysiyetine veya özel yaşamına dolayısıyla kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden yönünden varlığı aranan önemli bir koşul olarak tarif edilmiş, matufiyetin varlığını kabul için o yayında veya konuşmada, ya kişinin adından açıkça söz edilmesi ya da konumunun, sıfatının gösterilmesi veya bunlardan söz edilmese dahi yayın içeriğinden bu kişinin amaçlandığı, sözlerin ona yönelik olduğunun anlaşılması veya anlaşılabilir olması şartları aranmıştır.

Hukuka aykırı eylemde bulunan kişi mağdurun ismini açıkça belirtmemiş veya isnat ettiği fiili üstü kapalı bir biçimde geçiştirmişse, isnadın mahiyetinde ve mağdurun şahsına matufiyetinde tereddüt edilmeyecek derecede karineler varsa, hem isim zikredilmiş hem de hakaret vaki olmuş sayılır (Hukuk Genel Kurulunun 16.09.2015 tarihli ve 2014/4-85 E., 2015/1774 K.; 07.07.2010 tarihli ve 2010/4-377 E, 2010/365 K. sayılı kararları).

Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Dava tarihi itibariyle davacının Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı, davalının ise dava tarihinde ve hâlen CHP Genel Başkanı olduğu, davalının, Brüksel’de yapılan bir toplantı sonrası dönüş yolunda uçakta kendisine eşlik eden gazetecilere verdiği 28.11.2011 tarihli beyanı sırasında “Kayseri olayıyla ilgili savcılar hakkında suç duyurusu hazırlıyoruz. Kayseri olayını kapatmak için mahkeme tebligatları hazırlanırken bir HSYK üyesi gidip orada bekledi. Bir başka fezlekenin içinde Kayseri suçunu aklamaya kalktılar. Tebligatların tamamlanmasını bekliyoruz. Sonra gereğini yapacağız. Olay baştan beri kapatma üzerine kuruluydu. Vilayet, belediye, savcı herkes dosyayı kapatmak için uğraşıyor, bizim elimize belgeler geldiğinde her şey ortaya çıkıyor. Kaç lira rüşvet alındığını, kimin nasıl aldığını tek tek açıklıyor, söylüyor. Banka hesaplarına baksalar yetecek. Yok; bakmıyor, bankadan hesap dökümünü bile istemiyor. Böyle soruşturma mı olur. Genel sekreter ve teftiş kurulu başkanı hakkında dava açılıyor. Genel sekreter belediyede ikinci adam. Bir yerden talimat almasa yapabilir mi?...” şeklinde ifadeler kullandığı görülmektedir.

Dava konusu ifadelerin bir bütün olarak değerlendirilmesinde; Kayseri Büyükşehir Belediyesindeki yolsuzluk iddiaları ile ilgili soruşturmaların eksik yapıldığının belirtildiği ve soruşturma makamındakilerin eleştirildiği, ifadeler sırasında davacının isminin hiç geçmediği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından yapılan açıklamalar sırasında davacının isim ve sıfatının belirtilmediği, mâkul (ortalama) okuyucu kitlesinin, kullanılan ifadelerin muhatabının davacı olduğunu ve konuşma içeriğinden davacının kastedildiğini anlayamayacağı açıktır. Bu durumda davalının 28.11.2011 tarihli beyanındaki ifadelerin davacıya matuf olmadığının kabulü gerekir.

Ayrıca siyasi kimliğe sahip kişilerin kendilerine yönelik sert ve ağır eleştirilere olağandan daha fazla katlanmaları gerektiği, olay ve dava tarihinde Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı olan davacının siyaset içerisindeki konumu dikkate alındığında, kullanılan ifadelerin katlanması gereken eleştiri sınırlarını aşmadığı, açıklamaların ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı ve davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği de kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki bilgi, belge ve delillere, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429 uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.05.2019 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22751, Karar No: 2014/5832, Tarih: 12.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/22751 E.  ,  2014/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/07/2013

Numarası : 2012/33-2013/277

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işverence iş akdinin haksız nedenle sona erdirildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Müfettişleri tarafından yapılan teftiş sonucu 1998-2002 yılları arasında hayali pamuk alımı nedeniyle davalı Birliğin toplam 407.417.691.500 TL zarara uğratıldığının ve alım ekibinde bulunan A.. G.., A.. Ö.., R..A.., A.. B.., O.. K.., İ.. E.. ve davacının sorumlu olduklarının tespit edildiği, davacının iş akdinin Yönetim Kurulunca feshedildiğini, birliğin zararının tazmini için Antalya 1.İş Mahkemesinin 2003/181 Esas nolu dosyasında alacak davası açıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece hizmet akdinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde haklı olarak feshedildiğinin ispat yükünün işverene düştüğünü, işverence haklı fesih ispatlanamadığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacı ve diğer kooperatif çalışanları hakkında açılan Antalya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/11 Esas nolu dosyasında görülen kamu davasında mahkemece 12.6.2009 tarihinde davacının zimmet suçundan delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verildiği, verilen kararın Yargıtay 5.Ceza Dairesince onandığı, davalı tarafından zararın tazmini için açılan Antalya 1.İş Mahkemesinin 2003/181 Esas nosunda görülen tazminat davasında ise mahkemece davalılar hakkında ceza mahkemesince beraat kararı verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu dava temyiz aşamasında olup Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 2012/30826 Esas nosunda temyiz inceleme sırasını beklemektedir.

Davacının iş akdinin davalı işverence haklı nedenle feshedilip feshedilmediği halen derdest olan tazminat davası sonucunda belli olacaktır.

Yapılacak iş; Antalya 1.İş Mahkemesinin 2003/181 Esas nolu dosyasında verilen kararın kesinleşmesinin beklenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının hesabına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 12.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27393, Karar No: 2013/36094, Tarih: 14.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27393 E.  ,  2013/36094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Muteriz vekilinin takibe konulan çekteki imzanın müvekkili şirketin temsilcisinin eli ürünü olmadığını, müvekkilinin alacaklıya borcunun bulunmadığını iddia ederek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece imzanın şirket yetkilisine ait olduğu diğer itirazlar da ispat edilemediği gerekçesiyle itirazların reddine karar verildiği görülmüştür.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunun, hangi ortamda, hangi cihazlarla yapıldığının ortaya konulmadığı ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; yukarıda belirtilen ilkelere uygun yeni bilirkişi raporu alınarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre de borçlunun diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5914, Karar No: 2015/13062, Tarih: 07.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5914 E.  ,  2015/13062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2015

NUMARASI : 2014/305-2015/44

Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2015 tarih ve 2014/305-2015/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; hamili bulunduğu ... Bankası .... Şubesi'ne ait 16/11/2003 keşide tarihli 0000083092 sıra nolu, 28/02/2003 keşide tarihli 0000083080 sıra nolu, 08/01/2004 keşide tarihli 0000083081 sıra nolu, 17/11/2003 keşide tarihli 0000083096 sıra nolu, 22/10/2003 keşide tarihli 0000083095 sıra nolu, 16/10/2003 keşide tarihli 0000083087 sıra nolu 2003 tarihli altı adet çek yapraklarını kaybettiğini, kaybettiği çek yapraklarını bu güne kadar bulamadığını ileri sürerek çeklerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının dava konusu çeklerin keşidecisi konumunda olduğu, keşidecinin çek iptali davası açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2849, Karar No: 2020/4292, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/2849 E.  ,  2020/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İstikrarlı yargı kararlarına göre, erteleme ve hapis cezasının seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesinde mutlak olarak birinin diğerinden daha lehe olmaması sebebiyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk karar tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği halde hükmün gizli yerine açıkça tefhim edilmesi, giderilmesi olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1256, Karar No: 2025/2580, Tarih: 15.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1256 E.  ,  2025/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/999 E., 2023/1751 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2 E., 2022/618 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Sivas ili, .... ilçe, ... köyünde kain ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespiti sırasında ham toprak vasfıyla Hazine adına tescil edildiğini, ancak taşınmazın yaklaşık 20 dönümlük bölümün atalarından intikâlen mirasçılar arası taksimle kendisine kaldığını, 40 yıl önce kavak ve söğüt ağaçları diktiğini, uzun yıllar tarım arazisi ve bahçe olarak kullanıldığını, İstanbul'a göç ettiğinden hayli zamandır boş kaldığını, ekilip biçilmediğini ileri sürerek .... ada 1 parselin yaklaşık 20 dönümlük kısmının tapu kayının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacının dava konusu taşınmazda zilyetliği bulunmadığını, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında ham toprak vasfıyla Hazine adına doğru şekilde tespit ve tescil edildiğini, davacının eksik nispi peşin harcı ikmâl etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli kararıyla; bilirkişi raporlarına istinaden dava konusu (A) ve (B) harfli kısımlarda tarımsal amaçlı kullanım bulunmadığı, (A) harfli kısmın tepelik, ana kayanın yüzeye çıktığı ve yüksek eğimli bir yer olduğu, (B) harfli kısmın kenarındaki derenin menderes yaparak malzeme bıraktığı alan olduğu gerekçeleriyle dava konusu (A) ve (B) harfli bölümler yönünden davanın reddine; dava konusu (C) harfli bölümün babasından miras yoluyla taksim sonucu davacıya düştüğü, jeodezi bilirkişi raporuna göre ağaçlarla çevrili olduğu, bahçe görünümünde olduğu, güneyinin dere olduğu ziraat mühendisleri heyeti raporuna göre sulu mutlak tarım arazisi olduğu, eklemeli zilyetlik hükümleri dikkate alındığında davacı lehine iktisap şartları oluştuğu gerekçesiyle (C) harfli bölüm yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. KALDIRMA KARARI VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Kaldırma Kararı

IV. KALDIRMA KARARI VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Kaldırma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli kararı ile; reddine karar verilen (A) ve (B) harfli bölümlerin istinaf konusu yapılmadığı, istinaf incelemesine konu (C) harfli kısım dere kenarında kaldığı hâlde jeolog bilirkişi tarafından taşınmaz bölümünün aktif dere yatağı veya dere etkisi altında kalıp kalmadığının araştırılmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2018 tarihli kararının kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrası Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kaldırma öncesi reddine karar verilen (A) ve (B) harflı dava konusu kısımlar yönünden istinaf yoluna başvurulmadığı, bu bölümler yönünden ret kararının kesinleştiği gerekçesiyle (A) ve (B) harfli kısımlar yönünden davanın reddine; yeniden yapılan keşif sonucu jeolog bilirkişiden alınan rapora göre dava konusu (C) harfli kısmın dereyle ilgisi bulunmadığı, ziraat bilirkişileri raporuna göre (C) harfli kısmın sulu mutlak tarım arazisi olduğu, jeodezi bilirkişi raporuna göre 1972 tarihli hava fotoğrafında imar ihyanın tamamlandığı, (C) harfli kısmın davacının babasından intikâl edip mirasçılar arası taksimle davacıya düştüğü, eklemeli zilyetlik hükümleri dikkate alındığında davacı lehine kazanım şartlarının oluştuğu gerekçesiyle (C) harfli kısım yönünden davanın kabulü ile 126 ada 1 parselde (C) harfli 257,79 metrekarelik kısmın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

V. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 126 ada 1 parsel içindeki dava konusu (C) harfli 257,79 metrekarelik kısmın sulu mutlak tarım arazisi niteliğinde olduğu, sınırlarının belirgin olduğu, imar-ihyanın yapıldığı, aktif dere yatağında bulunmadığı, dere etkisi altında kalmadığı, tespit tarihinden geriye 20 yılı aşkın süredir eklemeli olarak davacının zilyetliğinde olduğu, davacı lehine iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; kaldırma kararı sonrası yapılan keşifteki mahkeme gözleminde (C) harfli kısımda zirai tarım olmadığı ve yabani çayır bitkisiyle kaplı olduğunun belirtildiğini, (C) harfli kısımda imar-ihyanın tamamlanmadığını, zilyetliğin terk edildiğini, jeolog bilirkişi raporunda da çayır çimen oluşumuna elverişli killi topraktan oluştuğunun belirtildiğini, taşınmazda imar-ihya ve zilyetlik bulunmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi imar-ihyâ, eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, irsen intikâl ve taksim hukuki nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

1. Dava konusu Sivas ili, ... ilçe, .... köyünde kain ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması sebebiyle 14.813,56 metrekare yüz ölçümlü ham toprak vasfıyla davalı Hazine adına tespit edilerek 25.11.2010 tarihinde itiraz edilmeden tescil edildiği, davacı tarafın kadastro öncesi imar-ihya, eklemeli kazandırıcı zamanaşımı, irsen intikâl ve taksim nedenlerine dayalı olarak bu parselde fen bilirkişi raporuna ekli krokide A (1.461,95 metrekare) B (802,97 metrekare) ve C (257,79 metrekare) harfleriyle gösterilen kısımlar hakkında tapu iptali ve tescil talep ettiği, yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün (A) ve (B) harfli bölümler hakkında davanın reddine ilişkin kısmının davacı tarafça istinaf veya temyiz edilmeyerek kesinleştiği, (C) harfli kısım yönünden davanın kabulüne ilişkin hükmün davalı Hazinece temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

2. İlk Derece Mahkemesince, sulu mutlak tarım arazisi olup dereyle ilgisi bulunmadığı, 1972 tarihli hava fotoğrafında imar-ihyasının tamamlandığı, davacıya babasından intikal edip mirasçılar arası taksim ile davacıya düştüğü, eklemeli zilyetlikle davacı lehine iktisap şartlarının oluştuğu gerekçesiyle temyize konu (C) harfli bölüm yönünden yazılı şekilde davanın kabulüne dair hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.