muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3406, Karar No: 2011/8964, Tarih: 26.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3406 E.  ,  2011/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.368,24 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı eczane işlettiğini, davalının sunduğu reçeteye istinaden 11.05.2009 ve 26.05.2009 tarihlerinde toplam 6.368,24 TL'lık ilaç aldığını, ancak daha sonra SGK, tarafından bu ilaçların ödemelerinin reddedildiğini, davalının da ödemediğini ileri sürerek, 6.368,24 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hepatit C hastası olduğunu dava konusu ilaçları kullanmasının zorunlu bulunduğunu, ilaçların SGK tarafından karşılanıp karşılanmayacağını davacının bilmesi gerektiğini bildirerek, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece ilaçların tükenmiş olduğu, davalının iyiniyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczacı olup sosyal güvencesi bulunan kişilere SGK ile düzenlenmiş bulunan protokol çerçevesinde ilaç vermektedir. Davalının sunduğu reçeteye istinaden ilaçları davalıya vermiştir.

Dava konusu ilaç bedellerinin SGK tarafından karşılanıp karşılanmayacağı konusunda uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yapılıp ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14430, Karar No: 2017/14418, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14430 E.  ,  2017/14418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29861, Karar No: 2014/17810, Tarih: 30.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29861 E.  ,  2014/17810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Katılanın imzasını atıp diğer kısımları boş olarak sanık ...'e verdiği senedin, rızası dışında 10.000,00 TL bedelle doldurarak diğer sanık ... tarafından icra takibine konulduğunun iddia olunması karşısında; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdii ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdı bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme" keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından eylemin 5237 sayılı TCK'nun 209. maddesinin 2. fıkrasındaki suçu, bu durumda açığa imza atandan aldığı kağıdı faile verenin eyleminin de "bertakrip (hukuka aykırı) ele geçiren failin" fiiline iştirak suçunu oluşturacağı cihetle; iddia ve tavsif edilen eylemlerin 5237 sayılı TCK'nun 209/2. maddesi delaletiyle 204/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13517, Karar No: 2011/3107, Tarih: 15.04.2011

**5. Ceza Dairesi         2009/13517 E.  ,  2011/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcen CD satmak suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; mahkümiyetine dair, Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2008 gün ve 2007/1014 Esas, 2008/244 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bilirkişi raporundaki açıklamalardan; sanıktan zaptedilen CD'lerde doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin görüntüler bulunduğunun anlaşılmasına göre, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 226/4. maddesinde yer alan suçu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6182, Karar No: 2019/1157, Tarih: 05.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/6182 E.  ,  2019/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 1989 yılında Bulgaristan’dan zorunlu göçe tabi tutularak Türkiye’ye geldiğini, Devlet bakanlığınca hazırlanan göçmen evleri projesi kapsamında borçlandırılarak konut satın aldığını, bu bağlamda 10.000.000 TL (eski para ) peşinat ödediğini, bu ödemenin konut maliyetinden düşülmesi gerekirken düşülmediğini ileri sürerek, bu ödemenin güncelleştirilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 7.000,00 TL’nın yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş, ıslah ile talebini 17.556,05 TL.ye yükseltmiştir.

Davalı, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı süresinin dolduğunu ve davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin davanın kabulüne dair kararının temyizi üzerine Dairemizce kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararının davacı tarafından temyizi üzerine kararın onanmasına ve davacının karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiş, bu kez davacı hak ihlali yapıldığı gerekçesiyle Anayasa Mahkemesine başvurmuştur.

T.C. Anayasa Mahkemesi, 07.01.2016 tarih, 2013/6613 başvuru numaralı kararı ile; başvurucunun Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine karar vermiş, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılanma yapılmak üzere dosyayı mahkemesine göndermiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda; Yargılamanın iadesi davasının Reddine Mahkemenin 29/11/2012 tarih 2012/450 esas 1316 karar sayılı ilamının Onanmasına, karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonunda; Yargılamanın iadesi davasının Reddine Mahkemenin 29/11/2012 tarih 2012/450 esas 1316 karar sayılı ilamının Onanmasına, karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Anayasa’nın, Anayasa Mahkeme­sinin “Görev ve yetkileri” başlıklı 148. maddesinin 3. fıkrasında “Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İn­san Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır. "şeklinde düzenleme yer almaktadır. Bu düzenleme gereğince Anayasa Mahkemesine yapılan başvuru üzerine yapılan inceleme sonucunda, başvurucunun Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine karar verilerek, ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması amacıyla yeniden yargılama yapılmak üzere dosyayı mahalli mahkemesine göndermiştir. Yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, "Yargılamanın iadesi davasının Reddine Mahkememizin 29/11/2012 tarih 2012/450 esas 1316 karar sayılı ilamının Onanmasına" şeklinde karar verilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin, Anayasanın 36. maddesine göre hak ihlali yapıldığına dair belirlemesine göre mahkemece yeniden yapılan yargılamada uygulama yeri olmayan HMK 380. maddesine dayanılarak mahkeme kararının "onanmasına" şeklinde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki; mahkeme kararının doğru olması ve bu hususun sonuca etkili olmaması nedeniyle bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün ve gerekçenin düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, hükmün 1. bendindeki “Mahkememizin 29/11/2012 tarih 2012/450 esas 1316 karar sayılı ilamının Onanmasına” söz ve rakamlarının karardan çıkartılmasına, hükmün gerekçe kısmındaki "reddi ile mahkememizin 29/11/2012 tarih ve 2012/480 esas 2012/ 1338 karar sayılı kararının onanmasına" söz ve rakamların çıkartılmasına, yerine "reddine" sözünün yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1011, Karar No: 2021/1589, Tarih: 17.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1011 E.  ,  2021/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda verilip 19.04.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 05.05.2016 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteminin, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında mağdur ...'ye karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Mağdur hakkında 31.07.2015 tarihli İznik Devlet Hastanesi tarafından verilen adli muayene raporunda ''alın bölgesinde yaklaşık 3 cm'lik derin kesi hattı mevcut idi, sütürize edildi, yüzde sabit eser bırakır, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir" ifadelerine yer verilmesi rağmen, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 31.07.2015 tarihli raporun olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, raporun hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Mağdurun aşamalarda alınan beyanlarında sanığın sandalye ile vurarak yaralanmasına neden olduğunu belirtmesine ve gerekçeli kararda da sanığın eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan sandalye ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesine göre, sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Sanığın mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 3 yıldan az olması halinde, verilen cezanın TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 3 yıla çıkartılması ve diğer indirim maddelerinin bu ceza miktarı üzerinden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

c) Sanığın mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c maddeleri gereğince belirlenen cezanın 3 yıldan az olması halinde, verilen cezanın TCK'nin 87/1-son maddesi gereğince 3 yıla çıkartılması ve diğer indirim maddelerinin bu ceza miktarı üzerinden uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

d) Sanığın aksi ispat olunamayan savunmasına göre, mağdurun kendisine küfür etmesi nedeniyle duyduğu hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında yargılama konusu suçu işlediğinin kabulü ile sanık lehine TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulandığına göre, sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 3. maddesinde yer alan “cezada orantılılık ilkesi” dikkate alınarak, TCK’nin 29. maddesi gereği sanığın cezasından asgari oranda (¼) indirim yapılması gerekirken, mağdurdan kaynaklanan haksız nitelikteki eylemleri destekler nitelikte sanık savunması dışındaki delillerin neler olduğu da denetime imkan verecek şekilde gerekçede açıklanmadan, sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi gereği (½) oranında haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2428, Karar No: 2020/3686, Tarih: 30.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/2428 E.  ,  2020/3686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Sanık hakkında, kendisinin alacaklı, katılanın, yerine imza atılmak suretiyle borçlu olarak gösterildiği bonoyu icra takibine koymak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, müteahhitlik yapan katılanı eskiden beri tanıdığını, ...’nın aracılık yapması üzerine katılandan iki daire satın aldığını, sonradan bu daireleri katılana iade ettiğini, suç konusu senedin doldurulmuş vaziyette ... tarafından kendisine verildiğini, ...’nın katılanın apartmanında oturduğunu savunmasına karşın katılanın, sanığı tanımadığını beyan etmesi, katılandan, sanığın savunmasında geçen ...’yı tanıyıp tanımadığı hususunun sorulmadığının anlaşılması; Mahkemenin gerekçesinde, suç konusu bonodaki yazı ve imzaların sanık eli ürünü olmadığına dair bilirkişi raporuna dayanmasına rağmen, dosya kapsamındaki, İcra Hukuk Mahkemesine hitaben düzenlenmiş bilirkişi raporunda, borçlu imzalarının katılan ...’ın eli ürünü olmadığının belirtildiği ancak sanığın yazı ve imza örnekleri yönünden inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi için; katılandan ... isimli kişiyi tanıyıp tanımadığı, bu kişi ile arasında daire alım satımı olup olmadığı sorulup, söz konusu kişinin açık kimlik bilgileri ile adresinin araştırılması; tespit edilmesi halinde, ...’nın, 5271 sayılı CMK'nin 48. maddesine göre kendisi aleyhine tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılmak suretiyle tanık sıfatıyla dinlenilmesi; sanığın suç tarihine yakın tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örnekleri alınarak, suç konusu bonoda yer alan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç konusu bononun icra takibine konulduğu 02.05.2012 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 07.06.2013 olarak yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/327, Karar No: 2018/2855, Tarih: 22.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/327 E.  ,  2018/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 26/02/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, karar ittihazına mahal bulunmadığına ilişkin Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2017 tarihli ve 2017/38 esas, 2017/379 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/03/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 30/07/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesine uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne müracaat ettiği ve kendisine burada yazılı olarak yükümlülüklerinin tebliğ edildiği ve yükümlülüklerini ihlal etmesi halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği, ancak daha sonra yükümlülüklerine aykırı davranması üzerine uyarı müzekkeresi tebliğ edildiği,

3- Ancak şüphelinin yeniden yükümlülüklerine aykırı davranması üzerine TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/10/2017 tarihli ve 2017/38 esas, 2017/379 sayılı kararı ile “sanığın fiilinden kaynaklanan herhangi bir kast veya kusurunun da bulunmadığı düşünülerek denetim planının ihlali konusunda dava açılmasının ertelenmesi kararının infazının devamının uygun olduğu” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “karar ittihazına mahal bulunmadığına” ve “sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi: