muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1520, Karar No: 2019/1418, Tarih: 19.12.2019

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde gösterilen nedenlerle bozulmuş; bozma kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine Özel Dairece ilk bozma kararının gerekçesinde düzeltme yapılmak suretiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece, ilk karar gerekçeleri tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 6. maddesine göre ispat yükünün davacı tarafa ait olduğu eldeki davada, davanın ispat edilip edilemediği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde ispat ve ispat yükü kavramlarının kısaca açıklanması yerinde olacaktır.

Hemen belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen bir hakkın ve buna karşı yapılan savunmanın dayandığı vakıaların (olguların) var olup olmadıkları hakkında mahkemeye kanaat verilmesi işlemine ispat denir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 187/1. maddesi;

“İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümüne etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur ve bu vakıaların ispatı için delil gösterilir.”

şeklinde düzenlenmiştir.

Vakıa (olgu) ise, 03.03.2017 tarihli ve 2015/2 E., 2017/1 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; kendisine hukuki sonuç bağlanmış olaylar şeklinde tanımlanmıştır. İspatı gereken olaylar, olumlu vakıalar olabileceği gibi olumsuz vakıalar da olabilir.

Diğer taraftan hâkim, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan vakıaların gerçekleşip gerçekleşmediğini, kural olarak kendiliğinden araştıramaz. Bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini taraflar ispat etmelidir. Bir davada ispat yükünün hangi tarafa ait olacağı hususu ise 6100 sayılı HMK’nın “İspat Yükü” başlıklı 190. maddesinde yer almakta olup;

“İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.”

şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Bu hüküm, 4721 sayılı TMK’nın “İspat Yükü” başlıklı 6. maddesinde yer alan: “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür” ifadesine paralel olarak düzenlenmiştir.

Nitekim aynı hususlar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.04.2018 tarihli ve 2017/13-619 E., 2018/919 K. sayılı kararında belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 203. maddesinde ise hangi hallerde tanık dinlenebileceği açıklanmıştır:

“a) Alt soy ve üst soy, kardeşler, esler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

b) İşin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler.

Nitekim aynı hususlar, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.04.2018 tarihli ve 2017/13-619 E., 2018/919 K. sayılı kararında belirtilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 203. maddesinde ise hangi hallerde tanık dinlenebileceği açıklanmıştır:

“a) Alt soy ve üst soy, kardeşler, esler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

b) İşin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler.

c) Yangın, deniz kazası, deprem gibi senet alınmasında imkânsızlık veya olağanüstü güçlük bulunan hâllerde yapılan işlemler.

ç) Hukuki işlemlerde irade bozukluğu ile aşırı yararlanma iddiaları.

d) Hukuki işlemlere ve senetlere karsı üçüncü kişilerin muvazaa iddiaları.

e) Bir senedin sahibi elinde beklenmeyen bir olay veya zorlayıcı bir nedenle yahut usulüne göre teslim edilen bir memur elinde veya noterlikte herhangi bir şekilde kaybolduğu kanısını kuvvetlendirecek delil veya emarelerin bulunması hâli”.

Diğer taraftan Hukuk Genel Kurulunun 05.05.2004 tarihli ve 2004/4-249 E., 2004/247 K. sayılı kararında da benimsendiği üzere evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Hayat deneyimlerine göre olağan olan ziynet eşyasının kadın üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmiş bulunmasıdır. Ziynet eşyaları rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve görünebilen neviden kabul edilmiş olup, evden ayrılmayı tasarlayan kadının da bunları önceden götürmesi veya gizlemesi her zaman mümkündür.

Az yukarıda açıklandığı gibi, 4721 sayılı TMK’nın 6. maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Diğer bir ifade ile, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Az yukarıda açıklandığı gibi, 4721 sayılı TMK’nın 6. maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İspat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Diğer bir ifade ile, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Açıklanan bu maddi hukuk kuralları, somut olay ortaya konularak değerlendirildiğinde; tarafların yaklaşık 30 yıldır evli oldukları eldeki davada, 4721 sayılı TMK’nın 6. ve 6100 sayılı HMK’nın 190. maddelerinde belirtilen ilkeler gereğince ziynet eşyasının davalı tarafça alındığını, iş yerindeki kasaya konularak iade edilmediğini ve evin iaşesi için de kullanılmadığını ispatlayacak kişinin davacı taraf olduğu kuşkusuzdur. Zira, davalı belirtilen ziynet eşyasını hiç almadığını, bu eşyaların davacı tarafta olduğunu savunmuştur. Davacı taraf tanık beyanlarına dayanmış, tanıklardan tarafların müşterek çocuğu..., ilkokula giderken davalının altınları davacıdan alarak iş yerindeki kasaya koyduğunu ve bu altınları kasada gördüğünü beyan etmiş; diğer davacı tanığı olan davacının kardeşi ... ise, davacının kendisine yaklaşık 4-4.5 yıl önce davalının altınları sattığını ancak parasını kendisine vermediğini söylediğini bildirmiştir. Dinlenen tanık beyanlarına dayanılarak davacının davasını ispat ettiğinden söz edilemeyeceği gibi hayatın olağan akışına göre de olağan olanın bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması suretiyle muhafaza edilmesidir.

Hâl böyle olunca, yerel mahkemece davanın davacı tarafça ispatlanamadığına ilişkin verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

Tüm bu nedenlerle mahkemece yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan gerekçelerledavacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6351, Karar No: 2012/8355, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6351 E.  ,  2012/8355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/9209 esas sayılı icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4043, Karar No: 2008/5394, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4043 E.  ,  2008/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili davalı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan dava dışı ..., Mobilya, .... Mall., İnş. Gıda, Tur. San. Ltd. Şti.nin alacağının hesaplanmasında faiz ve diğer fer’ilerin dikkate alınmış olmasına rağmen ikinci ve üçüncü sırada bulunan müvekkilinin alacaklısı olduğu takip dosyalarının takip çıkışı üzerinden dikkate alındığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince sıra cetvelinin alacaklıların öncelik sırasını belirleyen bir işlem olduğu, İcra ve İflas Kanunu’nun 138 nci maddesi uyarınca üst sırada bulunan alacaklının alacağının bütün fer’ileri ile birlikte ödendikten sonra, artan tutarın daha alt sıradaki alacaklıların alacağının ödenmesine tahsis olunacağı; miktar belirlemenin alacak miktarını sınırlayan bir işlem olmadığı, ayrıca ödeme yapılırken sıra cetvelinde belirtilen miktarın esas alınması halinde cetvelin tanzim tarihi ile ödeme tarihi arasında işleyen faizin ödenmemesi durumunun ortaya çıkacağı, şikâyetçi alacağının takip talebindeki tutar kadar gösterilmesinin aleyhine bir durum yaratmayacağı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikâyetler kural olarak İcra ve İflas Kanunu’nun 16 vd. maddelerindeki usule tabi ise de, şikâyetin yargılama sonucunda hukuki durumu etkilenecek alacaklılara karşı yürütülmesi, savunma haklarının kısıtlanmaması ve adil yargılanma açısından gereklidir. Taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılması doğru olmayıp hükmün bu noktadan bozulması gerekmiştir.

Öte yandan İcra ve İflas Kanunu’nun 140 ncı maddesine göre satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse, icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar. Sıra cetveli yapılırken satış tarihi itibariyle aynı yasanın 138 nci maddesinde gösterilen ilkeler göz önüne alınır; böylelikle sıra cetveli satış sonucunda elde edilen paranın hangi alacaklıya, hangi sırayla ve ne miktarda ödeneceğini gösteren bir işlemdir. Artan para kalmayacağından satıştan sonra işleyecek faizin karşılanması itiraz konusu sıra cetvelinden sonra değerlendirilebilir. Açıklanan durum karşısında yerel mahkeme gerekçesi de kabul şekli itibariyle yasaya uygun değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8072, Karar No: 2006/11358, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8072 E.  ,  2006/11358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: ... 7.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... ve Şirinoğlu Factoring A.Ş.vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, alacağı nafaka ilamına dayanan müvekkiline pay ayrılmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacı yanca girişilen icra takibinin İcra ve İflas Kanunu’nun 101 nci maddesinde belirtildiği şekilde nafaka ilamına dayandığı, anılan madde uyarınca davacının hacze her zaman iştirak hakkı bulunduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalılar . ile. ve Finansal Hizmetler AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesindeki imtiyazların kural olarak iflas yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelleri bakımından uygulanma kabiliyeti bulunmasına, haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde bu imtiyazın ancak aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebilmesine ve boşanma davası sonunda verilen nafaka alacağının İcra ve İflas Kanunu’nun 101 nci maddesi uyarınca her zaman ilk hacze iştirak şartlarını haiz olmasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davalılara iadesine, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/58, Karar No: 2022/12040, Tarih: 12.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/58 E.  ,  2022/12040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararının tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan 4. Hukuk Dairesinin 17/02/2014 tarih 2013/2249 Esas ve 2014/2562 Karar sayılı ilamında; "...Hesaplanan zarar miktarından, davalı tarafından hastalara usulüne uygun sağlık raporlarına istinaden verilmiş olan ve hastalar tarafından kullanıldığı belirlenen işitme cihazlarının bedeli tutarında indirim yapılması gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir..." hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; hukukçu ve eczane bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulü ile 4.065,78 TL kurum zararının ödeme tarihlerinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün taraflar yönünden ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 208,23 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 12/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6595, Karar No: 2012/7795, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6595 E.  ,  2012/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin bilgisine başvurularak dava konusu anataşınmazın ada ve parsel numaraları tespit edildikten sonra, üzerinde bulunduğu parsel ya da parsellerde kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulup kurulmadığının, birden fazla parsel üzerinde olup olmadığının, birden fazla parsel üzerinde bulunuyorsa Kat Mülkiyeti Yasası'nda 5711 sayılı Yasayla yapılan değişiklikle toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediğinin, geçilmişse tarihinin ilgili tapu müdürlüğünden sorularak, davacı ile davalıya ait tapu kayıtlarının ve yönetim planının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

yılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/4114, Karar No: 2014/7271, Tarih: 13.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4114 E.  ,  2014/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/560-2013/603

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi kendisi tarafından İzmir 26.İcra Müdürlüğünün 2010/13355 Esas sayılı dosyasında da haczedilen araçların, İzmir 15. İcra Müdürlüğünün 2010/15976 esas sayılı dosyasından haczedilip satılarak paraya çevrilmesinden sonra sıra cetveli yapılmadan satış bedelinin bu dosyanın alacaklısına ödendiğini, iddia ederek icra müdürlüğü işleminin sıra cetveli yapılmak üzere iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; satış bedelinden kalan paranın bankanın alacağından az olduğu için sıra cetveli yapılmasına gerek bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu araçların ihalesinin kesinleştiği ve satış bedelinin araçlar üzerindeki rehin ve haciz alacaklarının tamamını karşılamadığı görülmektedir. Her ne kadar icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerekmediğine karar verilmiş ise de, şikayetçi, kendi alacaklarının öncelikli olduğunu ileri sürdüğüne göre bu iddialarının yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir .Bu itirazlar sırasında tartışılması gereken alacağın rüçhanlı olması durumu hakkında sıra cetveli yapılmadan icra müdürlüğünün karar verme yetkisi yoktur.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140.maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5375, Karar No: 2020/412, Tarih: 14.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2017/5375 E.  ,  2020/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1-) Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden hüküm kurulması,

2-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10463, Karar No: 2018/10621, Tarih: 04.04.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/10463 E.  ,  2018/10621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

06 M 2630 plakalı aracın trafiğe ilk kayıt edildiği tarihten itibaren tüm devir intikallerini gösterir biçimde trafik kayıtlarının ve tescil, devir ve intikale esas dayanak belgelerin onaylı ve okunaklı birer örneklerinin aracın bulunduğu Trafik Tescil Şube Müdürlüğü'nden getirilmesi, dosyaya eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4313, Karar No: 2012/5676, Tarih: 12.09.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4313 E.  ,  2012/5676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-... 2-... 3-... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.07.2010 tarih ve 2007/321-2010/446 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Davacıların murisi ... adına olup “komşu parselle tevhid edilecektir” beyanı bulunan ... İlçesi ... Köyü 124 Ada 114, 115, 116, 117, 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124 parsel numaralı taşınmazlarda tevhid işlemi yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise oluşan yeni ada ve parsellerin tüm maliklerini ve intikalleri de gösterir şekilde tapu kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden istenilmesi,

2-Davacıların murisi ... adına tapuda kayıtlı olan yukarıda köyü, ada ve parsel numaraları yazılı olan taşınmazlar ile yapılmış ise tevhid işleminden sonra oluşan parsellerle ilgili olarak Belediye işlem dosyası bulunup bulunmadığının ilgili belediyeden araştırılarak, varsa inşaat ruhsatları da dahil olmak üzere işlem dosyasındaki tüm belge örneklerinin getirtilip birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.