muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19071, Karar No: 2017/7122, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19071 E.  ,  2017/7122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3241, Karar No: 2015/29090, Tarih: 29.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3241 E.  ,  2015/29090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun PKK terör örgütünün gençlik yapılanması olan Yurtsever Demokratik Gençlik Hareketi içinde faaliyet gösteren örgüt mensuplarına karşı yürütülen çalışmalar sonucunda yakalandığı, suça sürüklenen çocuğun elinde molotof kokteyli varken tanık Tayfun Karaca tarafından teşhis edildiği, suça sürüklenen çocuğun elinde bulunan molotof kokteyli ile mobese direğini yaktığı, böylece suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verm suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuğun savunması, tanık beyanları, görgü tespit tutanağı, fotoğraf teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre atılı olan mobese direğine zarar vermek suretiyle kamu malına zarar verme suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 152/2-a maddesinde düzenlenen yakarak mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararda, para cezasının yirmi eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün ilgili kısmına "para cezasının birer ay arayla yirmi eşit taksitle ödenmesine" ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9411, Karar No: 2020/738, Tarih: 14.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/9411 E.  ,  2020/738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin olay tarihinde saat 00:00 sıralarında, suça konu motosikleti direksiyon kilidini kilitlemek suretiyle evinin önüne park ettiği, aynı gün saat 05:00 sıralarında olay yerinden 500 metre kadar uzaklıkta sanığın bu motosikleti düz kontak yapılmış vaziyette sürüklerken kolluk görevlileri tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 14.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2836, Karar No: 2013/19146, Tarih: 30.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2836 E.  ,  2013/19146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2011/118-2012/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili ve davalı Patomer Sağlık Çevre Analiz Hizmet ve Teknolojileri Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005/22228 sayılı 44. sınıf hizmetler yönünden tescilli "PATOMED" ibareli tanınmış markası bulunduğunu, davalının müvekkilinin markasıyla karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer olan aynı hizmet sınıfı için 2009/37889 sayılı "PATOMERium" marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin itirazlarının TPE YİDK kararıyla nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, markaların birbirinden farklı olduğunu, ilgili sektördeki alıcıların doktor gibi uzman alıcılar olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markalardaki işaretlerin görsel, işitsel ve genel izlenim olarak benzer olduğu, anlam farkının ortalama tüketicilerin markaları ilişkilendirmesi ve ticari, ekonomik idari bir bağlantı kurulduğu yanılgısından uzaklaştıracak düzeyde baskın ve ön planda olmadığı, 2009/37889 sayılı “PATOMERium” başvurusu ile davacıya ait özellikle tıbbi hizmetler yönünden belirli bir kullanım yoğunluğu ve coğrafya ulaşan “PATOMED” markası arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında aynı veya benzer görülen “Tıbbi hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri. Veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler.” yönünden iltibas ihtimalinin bulunduğu, farklı bulunan “Tarım, bahçecilik ve ormancılıkla ile ilgili hizmetler.” yönünden ise iltibas ihtimalinin söz konusu olmadığı, davacı markasının KHK 8/4 anlamında tanınmış marka olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK kararının başvuru kapsamındaki "Tıbbi Hizmetler. Güzellik bakımı hizmetleri, Veterinerlik ve hayvancılıkla ilgili hizmetler" yönünden kısmen iptaline, markanın bu hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı Patomer Sağlık Çevre Analiz Hizmet ve Teknolojileri Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı Patomer Sağlık Çevre Analiz Hizmet ve Teknolojileri Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekili ve davalı Patomer Sağlık Çevre Analiz Hizmet ve Teknolojileri Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekili ve davalı Patomer Sağlık Çevre Analiz Hizmet ve Teknolojileri Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE ve davalı Patomer Sağlık Çevre Analiz Hizmet ve Teknolojileri Ltd. Şti.'den alınmasına, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3297, Karar No: 2022/1718, Tarih: 08.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3297 E.  ,  2022/1718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki halk otobüsü ile gündüz vakti, meskun mahalde, iki yönlü ve keskin virajlı yolda seyir halinde iken, virajı alamayarak yoldan çıktığı ve takla attığı, otobüs içindeki bir kişinin öldüğü, şikayetçi olan bir kişinin yüzünde sabit iz, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi olasılığının 12 ay sonra değerlendirilmek üzere, bir kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermeyerek, tam kusurlu olarak meydana gelen kaza da; halk otobüsü şoförü olan ve toplu taşımacılık yapan sanığın aracı hızlı kullandığına dair yolcuların ifadeleri ve olayın vehameti dikkate alındığında, sürücü belgesinin üst sınırdan alınmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin maddi gerçeğin yeterince araştırılmadığına, ölenin yoğun bakım hastane enfeksiyonu nedeni ile öldüğüne, otobüsün frenlerinin şişmesinin ve arızalı olmasının kazaya neden olduğuna, bu nedenle sanığın kusursuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1623, Karar No: 2006/3216, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/1623 E.  ,  2006/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.1.2004 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; 358 ve 359 nolu parseller aleyhine açılan davanın kabulüne, diğerleri aleyhine açılan davanın reddine dair verilen 14.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

268 parsel sayılı taşınmaz maliklerinden ... paydaşı olduğu 268 parsel lehine davalılara ait 358, 359, 896 ve 897 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiş, davalılar davanın reddini dilemiş, yerel mahkemece 358 ve 359 parsellerden geçit hakkı kurulmuş, hükmü 358 ve 359 parsel malikleri davalılar ... Sezer ve ... Yılmaz vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine mutlak geçit ihtiyaç veya geçit yoksunluğu, ikincisine de nisbi geçit ihtiyacı ya da geçit yetersizliği denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz müşterek mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir. Geçit ihtiyacı olan kişi davasını öncelikle taşınmazların mülkiyet ve

yol durumuna göre en uygun taşınmaz malikine karşı ve daha sonra bundan en az zarar görecek olana yöneltmelidir.

Mahkemece uygun geçit yeri saptanırken öncelikle taraf yararlarının gözetilmesi gerekir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının subjektif arzularına göre değil objektif esaslara uygun belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Uygun güzergah saptanırken, aleyhine geçit kurulan taşınmazın kullanım bütünlüğü bozulmamalıdır. Taşınmazın kullanım bütünlüğünün bozulmasının zorunlu olduğu hallerde bu husus gerekçelendirilerek geçit hakkı tesisi edilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak, özellikle tarım alanların nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu miktarı aşan bir yol verilecekse bunun gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Medeni Kanunun 748/3. maddesi uyarınca Tapu Siciline kaydı da gereklidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mutlak geçide ihtiyacı olan davacının paydaşı bulunduğu 268 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının sağlanması için az yukarıda belirtildiği gibi komşuluk hukuku ilkeleri de gözetilerek ve tespit edilen tüm alternatifler değerlendirilerek objektif esaslara göre güzergah belirlenmediği, aleyhine geçit hakkı istenen 358 parsel maliki ile 896 parsel maliklerinden bir kısmının harçsız dilekçe ile davaya dahil edildiği ve kabule göre de kurulan geçit hakkının tapu siciline kaydına karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca yerel mahkemece yapılacak ..., usulde dahili dava yolu ile taraf olma olanağı bulunmadığından mutlak geçide ihtiyacı olan 268 parsel sayılı taşınmaz paydaşı davacıya 358 parsel maliki ile 896 parselin dava dışı kalan (harçsız dilekçe ile davaya dahil edilen) maliklerine davayı yöneltmesi için önel vermek, bu kişilere usulüne uygun dava yöneltildikten sonra az yukarıda belirtilen ilkeler ışığında araştırma yapılarak ve tüm alternatifler ile özellikle fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine göre 358, 359 parseller ile 986 ve 897 parsellerin ortak sınırından geçit hakkı kurulabilme olanağı olup

olmadığı değerlendirerek en uygun güzergahı belirlemek ve kurulacak geçit hakkının Türk Medeni Kanunun 748/3 maddesi gereği tapu siciline kaydına da karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18763, Karar No: 2017/7118, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18763 E.  ,  2017/7118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.