muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20078, Karar No: 2012/2983, Tarih: 09.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/20078 E.  ,  2012/2983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 01.10.2010 gününden başlayarak aylık 7500 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir.Davada; yeni dönemin kira parası, hak ve nesafet kurallarına göre takdir edilmiştir.18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre yeni dönem kira parasının hak ve nesafet kurallarına göre tespiti halinde; öncelikle dava konusu yerin yeniden kiralanması halinde (boş olarak) getirebileceği kira parası bilirkişi tarafından usulünce belirlenmeli ve hâkimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle (kiracının eski kiracılığı da gözetilerek) hak ve nesafet kurallarına uygun bir kira parası takdir edilmelidir.Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda; kiralanan yerin yeniden (boş olarak) kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira geliri hesaplanmış,ayrıca hak ve nesafet indirimi de bilirkişi tarafından yapılmıştır.Mahkemece de bilirkişi tarafından hak ve nesafet indirimi yapılmak suretiyle hesaplanan kira bedeline hükmedilmiştir.Ancak, yukarıda belirtildiği gibi hükmedilen kira parasının miktarının takdiri hâkime ait olup bu yetkinin bilirkişiye devri usul ve yasaya aykırı ise de bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden netice olarak doğru olan hükmün ONANMASINA, 22.60.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 09.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17193, Karar No: 2012/3440, Tarih: 14.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17193 E.  ,  2012/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka, borçlu şirketler hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile ilamsız icra takibi başlatmış olup, borçlu şirketler ödeme emrinin tebliğinden itibaren süresi içerisinde icra mahkemesine verdikleri dilekçe ile diğer itirazlarının yanında, şirketlerinin borç altına girebilmesi için H.. E.. ile H.. E..in birlikte çeki imzalamalarının gerekli olduğu, aynı takibe konu çekte borçlu şirketler adına atılı olan imzaların tek imza olduğunu, bu nedenle borçlu bulunmadıklarını ileri sürerek takibin iptali ile birlikte %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmişlerdir.

Takibe konu çekin keşidecisinin ..... Tic.Ltd.Şti.,lehtarın ise ....San. ve Tic.A.Ş. olduğu, keşideci imzasının ve lehtarın cirosunun tek imza olduğu, çekin 31.05.2009 keşide, 01.06.2009 ibraz tarihli bulunduğu, alacaklının ciranta konumunda yetkili hamil olduğu görülmektedir.

Keşideci ... Ltd.Şti.'nin 05.10.2007 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlanan, 25.09.2007 tarihinde sicile tescil edilmiş bulunan ana sözleşmesine göre, müdür H. E.. ve A.. E..'in şirket kaşesi veya unvanı altında atacağı münferit imzalarla şirketi 5 yıllığına temsile yetkili kılınmışlardır. Daha sonra 10.03.2009 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlanan 16.02.2009 tarihli ortaklar kurulu kararı ile H.. E.. ve H.. E..in atacakları müşterek imzalar ile şirketi temsil ve ilzama tam olarak yetkili sayılmışlardır. TTK'nun 33 ve 38. maddelerine göre, ticaret sicili kayıtları üçüncü kişiler hakkında gazete ile ilan edildiği günü takip eden iş gününden itibaren hüküm ifade eder. TTK'nun 542/1. fıkrasının göndermesi ile uygulanması gereken, TTK'nun 321. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Temsil yetkisinin tahdidi, hüsnüniyet sahibi üçüncü kişilere karşı hüküm ifade etmez, ancak temsil selahiyetinin sadece merkezin veya bir şubenin işlerine hasrolunduğuna veya müştereken kullanılmasına dair tescil ve ilan edilen tahditler muteberdir." hükmünü öngörmektedir.

Anılan madde hükümleri gözönüne alındığında borçlu şirket temsilcilerinin münferit yetkilerinin sona erdiği ve 10.03.2009 tarihli ticaret sicil gazetesinin ilanının ertesi gününden itibaren müşterek atacakları imzalar ile şirketi temsil ve ilzam edebileceklerinin kabulü zorunludur. Temsilcilerin, 5 yıllık münferit imzalarla temsil yetkisinin geri alınmadığı için hükmünü sürdürdüğünden söz edilemez. Keşideci ... Ltd.Şti. yönünden borca itirazın kabulü yerine yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan mahkemece lehtar ...l A.Ş. yönünden çek keşide tarihi itibariyle şirketin H.. E.. ile H.  E..'in müştereken atacakları imza ile temsil ve ilzam olunabileceği, ancak lehtarın münferit imza ile çeki ciro ettiğ gerekçesi ile bu şirket yönünden borca itirazın kabulüne karar verildiği halde İİK'nun 169/a-6. maddesi uyarınca bu şirket lehine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,   14/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9823, Karar No: 2008/1582, Tarih: 22.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/9823 E.  ,  2008/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, müvekkili Banka alacağının imtiyazlı olması nedeniyle Emlak Bankasının ilk haczine iştirak ettirilmesi ve satış bedelinin garameten paylaştırılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikâyet edilenler vekilleri şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, 6183 sayılı Kanun’un 69’uncu maddesi uyarınca sıra cetvelindeki hacizlerin sıraya konulduğu belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

Hacizler tarihlerine göre sıralanmış olmakla beraber, 3.sıradaki ...Vergi Dairesinin haczinin 1.sıradaki Emlak Bankası haczine iştirak edeceği sıra cetvelinde belirtilmiş olduğundan, sıra cetvelinin 6183 sayılı Kanunun 69’uncu maddesine göre düzenlendiği şeklindeki mahkemenin kabulü isabetsizdir. Fakat, şikâyet eden Vakıflar Bankasının alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’da gösterilen takip ve tahsil hükümlerine göre tahsiline imkân sağlayan hüküm; 4389 sayılı Bankalar Kanunu’na 5020 sayılı yasayla eklenen Ek 5 nci maddedir. Bu hükme göre, Vakıflar Bankası alacağının anılan yasa çerçevesinde tahsili için, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E.K. sayılı kararında da benimsendiği üzere, “üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak” şartının tahakkuku gerekir. Şikâyet edilenlerin alacaklarının muvazaalı olduğuna ilişkin bir iddia veya delil ileri sürülmemesi nedeniyle Vakıflar Bankasının alacağının imtiyazlı olarak nitelendirilmesine imkân bulunmamaktadır. Bu itibarla Vakıflar Bankasının şikayetinin reddine ilişkin sonucu itibarıyla doğru olan kararın bu gerekçeyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı gerekçesi değiştirilerek sonucu itibarıyla doğru olan kararın ONANMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 22.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2021/2615, Karar No: 2022/2029, Tarih: 11.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2615 E.  ,  2022/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davalılardan M. Ali Çiftçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalılardan borçlu ... ile aralarında kredi kartı üyelik sözleşmesi imzalandığını, davalının edimini yerine getirmemesi üzerine aleyhine icra takibi başlatıldığını, Denizli 4. İcra Müdürlüğünün 2015/2718 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 31.01.2017 tarihli sıra cetvelinde ikinci sırada pay ayrılan diğer davalı alacaklı ...’nin davalı borçlu ...’nın yakın arkadaşı olduğunu, borçlu aleyhine muvazaalı olarak takip başlattığı, davalı takibinin bonoya dayandığını ileri sürerek, davalı alacaklı ...'ye ayrılan payın müvekkiline tahsisini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... vekili, müvekkilinin icra takip dosyası borçlusu olup, taraf sıfatı bulunmadığını savunarak, müvekkili yönünden davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... vekili, müvekkilinin takibinin muvazaalı olmadığını, davacı dışında başka alacaklının sıra cetveline itiraz etmediğini, davalı borçlu ... ile aynı sektörde çalıştıklarından birbirlerine mal alıp verdiklerini, borçlunun çeklerinin karşılıksız çıkması ve bankaların ihtar göndermesi üzerine takibe konu senedi kendisine getirdiğini ve borçlu aleyhine icra takibi yapıldığını, müvekkilinin alacağının muvazaalı olmadığını ve davacının alacağından önce doğduğunu, borçlunun sürelerden feragat etmesinin muvazaayı göstermediğini, ayrıca sıra cetvelinde 20. sırada olan davacının eldeki davayı açamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ispat yükü kendisine düşen davalı alacaklı ...'nin alacağının varlığını ve miktarını usulüne uygun ve birbirini doğrulayan takip öncesine ait sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan delillerle ispatlayamadığı, davalıların aynı sektörde faaliyet gösterdikleri ve dosyaya sunulan sosyal medya sayfalarının incelenmesinde aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, sıra cetveline itiraz davalarında husumetin alacağına veya sırasına itiraz edilen alacaklıya yöneltilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı borçlu ... aleyhine açılan davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine, davalı ... aleyhinde açılan davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı ... vekilinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince, diğer istinaf nedenlerinin reddi ile, sıra cetveline itiraz davalarında husumetin sıra cetvelinde pay ayrılan alacaklılara yöneltilmesi gerektiği, borçlunun husumeti bulunmadığı, borçlu ... aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, ilk derece mahkemesi kaldırılarak yeninde esas hakkında karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Haciz yolu ile takiplerde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz davalarında sıra cetvelinin iptaline veya davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Somut olayda sıra cetvelinde davalılardan ...’nin takip dosyası ikinci sırada yer aldığından, sıra cetvelinde ikinci bendin iptali şeklinde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Somut olayda sıra cetvelinde davalılardan ...’nin takip dosyası ikinci sırada yer aldığından, sıra cetvelinde ikinci bendin iptali şeklinde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 16.11.2020 tarih, 2019/1836 Esas ve 2020/1464 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 3. bendinin ‘b’ alt bendinde yer alan “ sıra cetvelindeki 2. bendin iptali ile” ibaresinin karardan çıkarılarak, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcın talep halinde davalı ... iadesine, Dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4893, Karar No: 2010/1747, Tarih: 29.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4893 E.  ,  2010/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 117 ada 4 parsel sayılı 2424.18 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca hazine adına oluşan tapu kaydının oluştuğu dönemden önce zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1 maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma, uygulama hüküm vermeye yeterli değildir.

Dava konusu taşınmazın kadastro tespitine dayanak yapılan ve davalı hazine adına oluşan 8.11.1963 tarih, 529 sayılı tapu kaydı ve dayanağı haritanın kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Esasen yanlar arasında bu konuda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık davalı Hazinenin dayandığı tapunun oluştuğu dönemden önce adına tescil kararı verilen zilyet davacı ... yararına dava konusu taşınmaz üzerinde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46/1 maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip, gerçekleşmediği ve taşınmazın zilyetlikle iktisabının mümkün bulunup bulunmadığının belirlenmesinden ibarettir.

Hazine tapusunun temelini oluşturan belirtmelik tutanağında taşınmazın belirtme sırasında kaçak, yitik kişilerden kanunları uyarınca hazineye kalan yerlerden olması nedeniyle oluşturulduğu anlaşılmış, öte yandan taşınmazın batı ve kuzeyinde bulunan komşu 117 ada 73 parsel sayılı taşınmaz mera olarak tespit edildiği halde somut olayda yöntemine uygun şekilde mera araştırması yapılmamış, taşınmazın 4753 ve 5618 sayılı Yasa uyarınca mera tahsis haritası kapsamında kalıp kalmadığı gereği gibi araştırılmamıştır. Mera tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırmanın dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu belde yada köyler halkından seçilecek yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler ile uzman fen bilirkişisi ve aynı yöntemle seçilecek tanıklar aracılığıyla taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı yönünde yapılacak araştırma ve soruşturma ile belirlenmesi zorunludur.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler ile uzman fen bilirkişisi ve tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar, Hazine tapusunun temelini oluşturan belirtmelik tutanağı bilirkişileri ile kadastro tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi, sürdürülüş biçimi hakkında olaylara dayalı bilgi alınmalı, hazine tapusunun temelini oluşturan belirtmelik tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık bulunduğu takdirde çelişki giderilmeli, ayrıca kadastro tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanık sözleri arasındaki çelişki giderilmeli, dava konusu taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar ile yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, komşu taşınmazların tespitte saptanan türleri ve eylemli durumları incelenip irdelenmeli,dava konusu taşınmaz batı ve kuzey sınırlarını oluşturan komşu 117 ada 73 parsel sayılı taşınmaz arasında ayırıcı unsur olarak doğal yada yapay bir sınır yeri bulunup bulunmadığı, taşınmazın tahsisli veya geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı belirlenmeli, bu nitelikteki taşınmazlar üzerindeki dere, tepe, hendek, çukur gibi doğal ve yapay sınır yerlerinin bulunmasının mümkün olduğu da düşünülmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 29.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20019, Karar No: 2014/21472, Tarih: 17.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/20019 E.  ,  2014/21472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait inşaat alanından inşaat demirlerini çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, açıktan hırsızlık kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12681, Karar No: 2006/12222, Tarih: 21.09.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/12681 E.  ,  2006/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

#Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*01.05.2006 gün ve \*21454-6635 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

#Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (25.10) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 21.09.2006 Prş.

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)