muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2002/27434, Karar No: 2003/10566, Tarih: -

4. Ceza Dairesi 2002/27434 E., 2003/10566 K.

**4. Ceza Dairesi 2002/27434 E., 2003/10566 K.**

**- AĞIR VE HAKSIZ ZARAR

- SİLAHLA TEHDİT

- ZAMANAŞIMI**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 191 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 466 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 105 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 253 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın objektif ölçülere göre, korkutucu niteliği bulunan oyuncak tabancayı, bir şey söylemeden yakın mesafeden mağdura doğrultma eyleminin, tehdit veya korkutmak amacıyla silah çekme suçlarından birini oluşturmasının olanaklı bulunması karşısında, olayın niteliği ve kavga ortamı bulunup bulunmadığı üzerinde durularak, hangi suçu oluşturduğunun tartışılması ve sonucuna göre;

a- Kavga ortamında silah çektiği kabul edildiği takdirde TCY.nın 466/1,

b- Kavga bulunmadığı ve sanığın eylemini tehdit kastıyla işlediği kabul edildiği takdirde ise, tehdidin yalnız sözle değil, yazı, işaret veya davranışlarla da yapılabileceği, öldürücü ve yaralayıcı özelliği nedeniyle, silah doğrultmanın en azından yaralama biçiminde olan ağır ve haksız zarara uğratmayı bildirme niteliğinde olduğu gözetilerek TCY.nın 191/2. maddesinin uygulanması,

Gerekirken, tehdit anlamında söz söylemediği gerekçesiyle, TCY.nın 191/son maddesine uyduğu belirtilerek, zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Ağır para cezasını gerektiren TCY.nın 191/son maddesinin TCY.nın 102/4 maddesindeki 5 yıllık dava zamanaşımına bağlı olduğu gözetilmeden, TCY.nın 102/6, 105. maddeleriyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

b- Davanın düşürülmesi yerine, CYY.nın 253. maddesine aykırı olarak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

c- Davanın düşürülmesi halinde bizatihi taşınması yasak olmayan kurusıkı tabancanın sahibi sanığa iadesi yerine, zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 3.11.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/808, Karar No: 2014/827, Tarih: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/808 E.  ,  2014/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19825, Karar No: 2018/7892, Tarih: 21.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/19825 E.  ,  2018/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilerek kadın lehine maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 141. maddesi (1) taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) îddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır, şeklindedir.

Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. İkişer dilekçeden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında, ancak karşı tarafın açık muvafakati (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-695 esas 2016/522 karar sayılı ilamı). Bu durumda; süresi içerisinde cevap dilekçesi verilmediğinden, savunmanın dayanağı olarak usulünce ileri sürülmüş bir vakıa olmadığı gibi, delil (HMK m. 129/1-e) sunma hakkı da bulunmadığından, yerel mahkemenin davalıya delil göstermesi için süre vermesine yasal olarak imkân bulunmadığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca; süresinde cevap dilekçesi vermeyerek vakıa ileri sürme ve delil sunma hakkını kaybeden davalı tarafın iddia ve savunmaları dikkate alınarak mahkemece davacı erkeğe kusur yüklenmesi doğru görülmemiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadın tam kusurludur. Hal böyle iken mahkemece erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2018 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2023/7287, Karar No: 2023/9998, Tarih: 19.10.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7287 E.  ,  2023/9998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/776 E., 2023/1037 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/466 E., 2022/326 K.

Taraflar arasındaki fiili hizmet süresi zammı tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin eczane mesul müdürü olarak 05.01.2004 yılından bu yana eczacılık meslek faaliyetini devam ettirdiğini, fiili hizmet süresi zammından faydalandırılması amacıyla davalı Kuruma yapılan başvurusunun reddedildiğini, müvekkilinin 5510 sayılı Kanun'da sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammı kapsamında, müvekkilinin 6197 sayılı Kanun'un 35 inci madesine göre bizzat işinin başında duran, hatta kanunen durmak zorunda olan, eczane teknikeri (kalfa) gibi bizzat hastalarla ilgilenen, işyerini terketmeyen ve aynı risklere maruz kalan sağlık meslek mensubu bir kişi olduğunu, müvekkilinin fiilen çalıştığı göz önünde tutulduğunda davalı Kurumun yaptığı işlemin haksız ve keyfi olduğunu, müvekkilinin mesul müdür ve sağlık meslek mensubu olarak fiilen işyerinde çalışmasına rağmen aynı işyeri ve iş kolunda çalışan eczcı teknikerlerine (kalfalar) nazaran haksız ve yasaya aykırı olarak fiili hizmet zammından faydalandırılmadığını, Kanun koyucunun, fiili hizmet süresi zammının sadece 4 (a) ve 4 (c) maddesine göre çalışanlara uygulanabileceğinin düzenlendiğini, bu durumun Anayasa'ca korunan eşirtlik ilkesine aykırı olduğunu belirterek, Anayasa'ya aykırılık iddiaları kabul edilerek, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinde düzenlenen "(a) ve (c) bentleri" ibaresinin iptali için Anayasa Mahkemesi'ne başvuru yapılmasına, 7146 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi ile 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesine getirilen hüküm ve bu hükümleri 20 inci madde doğrultusunda müvekkilinin mesul müdür ve sağlık mesleği mensubu olduğu gözetilerek fiili hizmet süresi zammından faydalandırılmasına, yıpranmaya tabi fiili hizmet zammı kapsamında geçen sürelerin hesaplanarak bu tarihlerin sigorta başlangıç tarihinden itibaren geçi çekilmesine ve emeklilik yaş haddinden düşürülmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının 4/1-b kapsamında çalışan olarak 40 ıncı madde kapsamında fiili hizmet süresi zammından faydalanmasının mümkün olmadığını, yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili özetle, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı olarak verildiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kısaca 5510 sayılı 40 ıncı maddesi hükmü gereği, davacının talep ettiği dönem için işi ve çalışma yeri dikkate alındığında 4/1-b kapsamındaki bildirimleri için fiili hizmet süresi zammı verilmesine imkan bulunmadığı, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eczacı olarak fiilen eczanede görev yapan davacının 4/1-b kapsamında sigortalılık süresi için 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi kapsamında fiili hizmet süresi zammı verilip verilemeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin ilgilisinden alınmasına,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2420, Karar No: 2013/4111, Tarih: 17.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2420 E.  ,  2013/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/4917 Esas, 2012/7579 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde yer alan davalılar ... Faktoring AŞ. ile ... Gıda Tic. AŞ’nin borçlu şirketten herhangi bir alacağının bulunmadığını ileri sürerek, adı geçenlerin alacaklarının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan ... Gıda Tic. AŞ ile ... Factoring A.Ş. vekilleri, davacının sıra cetvelinde birinci sırada yer aldığını ve bütün paranın kendisine isabet ettiğini, bu itibarla dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı .... Şti'ne dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilememiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı .... Şti.’ne tebligat yapılmamasının, davanın basit usule tâbi olması ve HMK’nın 320/... maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilmesinin mümkün olması nedeniyle sonuca etkili bulunmadığı, sıra cetveline konu bütün paranın davacıya ödendiği, davalılara cetvelde pay ayrılmadığı, bu nedenle dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, Dairemizin 31.....2012 tarih ve 2012/4917 Esas, 2012/7579 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12443, Karar No: 2016/1528, Tarih: 22.02.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/12443 E.  ,  2016/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- ... plakalı aracın 15.12.2005 tarihinde müştekinin ikametinin önünden çalındıktan sonra, ... Noterliğinde , ... plakalı aracın ruhsat bilgileri ve aynı plakalı aracın sahibi ...'ın kimlik bilgileri ve sahte imzasıyla hakkında verilen karar kesinleşen sanık ... ... lehine sahte vekaletname düzenlendiği ve anılan vekaletname ile sanık ...'nın ... Noterliğinde aracı ...'e sattığı, çalınan aracın şase numarasının, ... plakalı aracın şase numarasıyla aynı olacak şekilde değiştirilmiş olduğu, sahtecilik eylemine sanık ...'in iştirak ettiğine ilişkin olarak sanık ... ...'nin soyut beyanları dışında başkaca delil bulunmaması, sanık ... ...'nin kolluktaki beyanında, ... ile birlikte İstanbul iline giderek ... ile buluştuklarını, ...'in aracın ruhsat sahibi olarak tanıttığı bir şahısla arabayı bir parka getirdiğini, arabayı ...'in beğendiğini, bir gün sonra aracın ruhsat sahibinin kendisine vekalet verdiğini, ertesi gün de Aksaray'da bulunan 19.Notere giderek aracı ...'e devrettiğini beyan etmesi karşısında, önceki bozma ilamında belirtilmesine rağmen tanık olarak dinlenen ...'in beyanı alınırken, diğer sanık ... ... ile birlikte İstanbul ilinde ... isimli şahıs ile araç alımı için buluşup buluşmadıkları hususunun sorulmaması ve ...'in fotoğraflı teşhisinin yaptırılmaması ayrıca suça konu vekaletnemedeki imzanın sanık ...'nin eli ürünü olup olmadığının tespiti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmaması suretiyle eksik inceleme ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-İncelenen dava dosyasının 20.12.2005 tarihinde ...Noterliğinde düzenlenen "kati taşıt satış sözleşmesine" ilişkin olması ve sanık ...'in bu satış sözleşmesine dayanak olan 19.12.2005 tarihinde ... Noterliğinde düzenlenen vekaletname nedeniyle de ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/614E, 2014/98K numaralı dosyasında yargılanıp cezalandırıldığı, bu kararın Dairemiz 2015/12614E. numarasında temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında, mükerrer yargılamayı önlemek için aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, düzenlenen sahte vekaletname ile noter satış sözleşmesinden dolayı zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceği cihetle, her iki dosyanın birleştirilerek görülmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26148, Karar No: 2015/18364, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26148 E.  ,  2015/18364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 23/02/2015

Numarası : 2013/211-2015/94

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18681, Karar No: 2013/3865, Tarih: 30.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/18681 E.  ,  2013/3865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK’nin 86/1,3-e, 87/1-c-son maddeleri uyarınca sanığın cezasının 5 yıldan az olamayacağı cihetle CMK’nin 196/2. maddesi uyarınca sanığın sorgusunun istinabe suretiyle yapılamayacağının gözetilmemesi,

2) Aynı eylem nedeniyle katılanda hem kemik kırığı, hem de yüzde sabit iz gelmiş olmakla, TCK’nin 44. maddesi uyarınca daha ağır neticesi olan, yüzde sabit iz meydana getirecek şekilde yaralama nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Sanığın suçta kullandığı sopanın TCK’nin 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Ankara Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 14/05/2008 tarihli raporu ile aynı şubenin 17/11/2007 tarihli raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4941, Karar No: 2006/7506, Tarih: 10.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4941 E.  ,  2006/7506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin reddi hakim talebine ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin gecikmiş itirazı yönünden temyiz incelemesine gelince :

Alacaklı tarafından borçlu şirket ile diğer borçlunun haklarında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlu şirkete icra müdürlüğünce gönderilen örnek 10 ödeme emrinin usulüne uygun olarak 09.09.2005 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Gecikmiş itirazda bulunan şirket yetkilisinin, bu itirazının dayanağını  23.09.2005 tarihinde Ankara'da serbest hekim olarak çalışan Dr. D. T'dan almış bulunduğu rapor teşkil etmektedir. İş bu raporda ilgiliye rahatsızlık olarak "ateş, bulantı, kusma, akut bağırsak enfeksiyonu" teşhisi konulduğu ve ayakta tedavi edildiği ve onun hastaneye yatmak istemediği ifade edilmiştir. Bu raporun 23.09.2005 tarihinde tanzim edildiği adı geçenin 08, 09- 22.09.2005 tarihleri arasında istirahatlı bulunduğunun belirtildiği bu raporu veren doktorun, Ankara Valiliği Çankaya Sağlık Grup Başkanlığınca, mesleğini serbest hekim olarak icra ettiği yönünde rapora şerh düşüldüğü görülmektedir. Söz konusu bu raporun her zaman tedariki mümkün olup, herhangi bir resmi sağlık kurumunca da onaylanmadığından, Dairemizin süreklilik kazanan içtihatlarında da belirtildiği üzere bu raporun İİK'nun 65/1. maddesi anlamında bir mazeret olarak kabul edilemeyeceği yönündedir. O halde, mahkemece buna itibar edilmesi doğru görülmemiştir. Kaldı ki, söz konusu rahatsızlıkların adı geçenin vekil atamasına veya bizzat mahkemeye gidip zamanında itiraz etmesine engel teşkil etmez. Ayrıca, mahkemenin gerekçesinde yer verilen- borçlu şirket temsilcisinin Ankara'da bulunduğu ve tebligattan haberdar olmadığı yönündeki kabulünün aksine itiraz dilekçesinde itiraz eden şirket yetkilisinin Ankara'da olduğuna dair bir iddiaya yer verilmediği, rahatsızlığı nedeniyle hastanede yattığının belirtildiği, ancak, ibraz edilen raporda böyle bir durumun söz konusu olmadığı, ayakta tedavi edildiği ifade edilmektedir. Tüm bu nedenlerle gecikmiş itirazın reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.