muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/643, Karar No: 2021/1457, Tarih: 18.11.2021

48. Temyiz sebepleri ise HMK’nın 371. maddesinde sayılmıştır. Bunlar; hukukun veya taraflar arasındaki sözleşmenin yanlış uygulanmış olması; dava şartlarına aykırılık bulunması; taraflardan birinin davasını ispat için dayandığı delillerin kanuni bir sebep olmaksızın kabul edilmemesi ve karara etki eden yargılama hatası veya eksiklikler bulunması olarak belirtilmiş olmakla birlikte 369. maddenin 1. fıkrasındaki hüküm gereğince Yargıtay tarafların ileri sürdükleri temyiz sebepleriyle bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir.

49. Yargıtay taraflarca ileri sürülen veya kendisinin tespit ettiği temyiz sebeplerini yerinde görürse, bozma kararı verecektir. Ancak, bozma kararı bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararı kaldırıp düzelterek verdiği bir karar veya ilk derece mahkemesi kararını kaldırıp davanın esası hakkında yeniden verdiği bir karara ilişkin ise dosya kararı vermiş olan bölge adliye mahkemesine veya uygun görülen başka bir bölge adliye mahkemesine gönderilecektir (HMK m.373/2).

50. Yargıtayın bozma kararı bölge adliye mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin ise, bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine, kararın bir örneği de bölge adliye mahkemesine gönderilir (HMK m.373/1).

51. Burada iki durum arasındaki fark şu noktadadır: Birincisinde (m.373/2), bölge adliye mahkemesi ilk derece mahkemesi kararını yanlış bulup yeni bir karar vermiştir; ikincisinde ise (m.373/1), bölge adliye mahkemesi ilk derece mahkemesi kararını doğru bularak istinaf başvurusunu reddetmiştir. Birincisinde, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesi normaldir. Çünkü artık ilk derecenin bir kararı mevcut değildir, bozulan karar bölge adliye mahkemesinin kararıdır, dosya kararı bozulan mahkemeye (dereceye) gönderilmektedir. İkincisinde ise her ne kadar bozma kararı bölge adliye mahkemesi kararına ilişkin olsa da, özünde ilk derecenin kararı bozulmuştur. Çünkü bu durumda istinaf aşamasında bir karar verilmemiş, sadece ilk derecenin kararı doğru bulunmuş ve istinaf başvurusu reddedilmiş demektir. İstinafın kararı bozulmakla, aslında ilk derecenin kararı yanlış bulunduğundan dosya ilk dereceye gönderilmektedir (Özekes, Pekcanıtez Usûl, s. 2302).

52. Dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ve ilk derece mahkemesi bozma kararına uymuş ise, bozmaya uyularak verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

52. Dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ve ilk derece mahkemesi bozma kararına uymuş ise, bozmaya uyularak verilen karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

53. Dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderildiği durumlarda bölge adliye mahkemesi, HMK’nın 360. maddesinin atfıyla ilk derece mahkemelerinde uygulanan yargılama usulüne göre 344. madde uyarınca peşin alınmış olan gideri kullanmak suretiyle, kendiliğinden tarafları duruşmaya davet edip dinledikten sonra Yargıtayın bozma kararına uyulup uyulmayacağına karar verir. Gerek ilk derece mahkemesi, gerekse bölge adliye mahkemesi bozma kararına direnirse bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır ve daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir.

54. Bölge adliye mahkemesi yaptığı değerlendirme sonucu bozma kararının doğru olduğu kanaatine varırsa bozmaya uyulmasına karar verecektir. Bozmaya uyma kararı ile birlikte kendisi için o kararda belirtilen hukukî esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. Ayrıca uyma kararı, mahkemenin vermiş olduğu önceki kararının hatalı olduğu ve Yargıtayın bozma kararı doğrultusunda yeniden inceleme yaparak karar vereceği anlamına gelmektedir (Aynı yönde Özekes, Pekcanıtez Usûl, s.2308).

55. Diğer yandan bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak düzelterek veya yeniden esas hakkında hüküm vermesi ve bu hükmün de Yargıtay tarafından bozulması ile ilk derece mahkemesi kararı hayatiyetini kaybetmiş olur. Hüküm mahkemesi sıfatıyla esas hakkında verdiği karara ilişkin bozma ilamına uyan bölge adliye mahkemesinin hüküm mahkemesi sıfatı devam ettiğinden bozma kararına uygun olarak esas hakkında uyuşmazlığı sona erdirecek, infaza elverişli bir karar vermesi gerekir. Aksine hukuk dünyasında geçerli ve sonuç doğurabilir bir ilk derece mahkemesi kararı varmış gibi bu karara yönelik istinaf incelemesi yapılarak istinaf başvurusunun veya başvurularının esastan reddine karar verilmesine olanak bulunmamaktadır. Kaldı ki ilk derece mahkemesi kararını kaldırarak yeniden esas hakkında hüküm kuran bölge adliye mahkemesince bu sefer bozmaya uyularak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi hâlinde, birden çok bölge adliye mahkemesi kararı bulunduğu ve belki de yıllar önce verilen ve hukuki geçerliliğini yitirmiş bir ilk derece mahkemesi kararına yeniden hayatiyet kazandırmanın sakıncaları dikkate alındığında bu durumun, infazda tereddütlere ve karışıklıklara neden olacağı ve hükmün infazını engelleyeceği yönünde bir etki yapacağını belirtmek gerekir.

56. Somut olayda; ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verildiği, davacı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine bölge adliye mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusu yerinde bulunup ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verildiği, bu kararı davalı Kurum vekilinin temyiz ettiği, Özel Dairece hukuka aykırı olduğu belirtilen kararın bozularak dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderildiği, bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak ilk derece mahkemesi kararına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, kararın Özel Daire tarafından dosyanın esası hakkında karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu ve bölge adliye mahkemesince önceki hükümde direnildiği anlaşılmıştır.

57. Şu hâlde yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak hüküm mahkemesi sıfatıyla yeniden esas hakkında hüküm kurulmakla ilk derece mahkemesi kararı hukukî varlığını kaybetmiştir. Bölge adliye mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına uyulmakla yapılan yargılama ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi mahiyetinde değildir. Bu itibarla Özel Daire bozma ilamına uyan bölge adliye mahkemesince uyulan bozma kararı doğrultusunda uyuşmazlığı sona erdirecek, infaza elverişli hüküm kurulması gerekirken, hayatiyetini kaybetmiş ilk derece mahkemesi kararı ile ilgili istinaf incelemesi yapılarak istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

58. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

59. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

60. Öte yandan bölge adliye mahkemesinin bozmaya uyarak verdiği istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı davacı vekili temyiz ettiği hâlde Özel Daire bozma kararında “…Davalı Kurum vekili temyizinde; Kurum işleminde hukuka aykırı bir husus bulunmadığını, yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulduğunu, davanın reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz yoluna başvurmuştur…” şeklinde yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/2. maddesi uyarınca kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 18.11.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19023, Karar No: 2017/12076, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19023 E.  ,  2017/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7738, Karar No: 2018/2855, Tarih: 18.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7738 E.  ,  2018/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2016 tarih ve 2014/47-2016/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkette müdür olarak çalıştığı döneme ilişkin olarak yapılan incelemede, davalının bir kısım icra takiplerinde faizden vazgeçerek sadece anaparanın tahsili suretiyle dosyaların kapatılması talimatı verdiğini, bu suretle şirketi zarara uğrattığını ileri sürerek davalının şimdilik tespit edilebilen 193.719,64TL maddi zarardan sorumlu tutulması ile fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkilinin yapılan işlemlerde yönetim kuruluna bilgi verdiğini, murahhas üye sıfatıyla görev ve sorumlulukları çerçevesinde işlemler yaptığını, ticari hayatın ve davacı şirketin niteliği gereği vade farkından vazgeçmenin olağan olduğunu, müvekkilinin ibra edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, müvekkilinin yapılan işlemlerde yönetim kuruluna bilgi verdiğini, murahhas üye sıfatıyla görev ve sorumlulukları çerçevesinde işlemler yaptığını, ticari hayatın ve davacı şirketin niteliği gereği vade farkından vazgeçmenin olağan olduğunu, müvekkilinin ibra edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı şirket murahhas üyesi tarafından hazırlanan 24/08/2010 tarihli ve davacı şirketin denetim kurulu tarafından hazırlanan 11/11/2010 tarihli raporlar uyarınca, kasa mevcudunun kayıtlardaki kasa mevcuduyla örtüştüğü, müşteri çekleri toplamının kayıtlara uygun olduğu, müşterilerin senet ve çeke bağlanmış borçlarında borç ötelemelerinin yapıldığını, bu durumda şirket alacağının kambiyo senetleri hesabına alındığını, müşterilerin elde tutulabilmesi için bu işlemin doğru bir işlem olduğu ve eşit şekilde müşterilere uygulandığı, bu hususta bir suistimalin bulunmadığı, yönetim kurulunun bu şekildeki borç yapılandırılmasından dolayı bilgilendirilmediği, müşterilere farklı vade uygulandığı, vadelerin 8-10 aya kadar uzanabildiği, vade farkına faiz uygulanmadığı, yönetim kurulunun bu hususta dolaylı olarak bilgilendirildiği ve rekabet avantajı bağlamındaki vade politikası konusunda yönetim kurulunun bir konum alması ve bir usul belirlemesi gerektiği hususlarına yer verildiği, davalının uzun bir süredir davacı şirket müdürü olarak çalıştığı, yönetim kurulunun vermiş olduğu yetkilerle görev yapan sınırlı sorumluluğu olan bir müdür olduğu, uzun süredir müşterilerden yapılan tahsilatlarda özellikle müşteri kaybı yaşamamak adına esnek davranıldığı, yapılan işin rekabet koşullarına tabi bir ticari iş olduğu dikkate alındığında bu tür esnekliklerin işin devamı anlamında yapılabildiği, gelinen aşama itibariyle yönetim kurulunun hiç bir bilgisi olmaksızın bu işlemlerin yapıldığının ileri sürmesinin iyi niyetli görülemeyeceği, talebe konu takip dosyalarından bir kısmı açısından zamanaşımının dolduğu, zamanaşımı dolmayanlar açısından ise davalı açısından hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18558, Karar No: 2018/11136, Tarih: 22.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/18558 E.  ,  2018/11136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olmakla, öncelikle davalı ... vekilinin adli yardım talebinin incelenmesi gerekmiştir. Hükmü temyiz eden davalı ... adli yardım talepli temyiz talebinde bulunmuş ise de; HMK'nın 336/2. maddesi gereğince mağduriyetini yeterince belgelendirmediğinden, adli yardım talebinin reddi gerekmiştir.

2-Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).Temyiz eden davalı ...’nun temyiz dilekçesi, süresinde temyiz defterine kaydedilmiş; ancak, davalı ... tarafından nisbi temyiz karar harcı yatırılmamıştır. Davalı ...’ya eksik kalan nisbi temyiz karar harcını ikmal etmesi için HUMK'un 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılarak süre verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince bir karar verilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/649, Karar No: 2012/5200, Tarih: 26.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/649 E.  ,  2012/5200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/324872

MAHKEMESİ : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 31/01/2011, 2010/87 (E) ve 2011/16 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım, kasten yaralama, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Müdahillerin yetkisi bulunmadığından, vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık Ömer'in "maktuller Erdal, S. B., Mustafa ve Hasan'ı öldürmeye yardım", "mağdur Durmuş'u öldürmeye teşebbüs suçuna yardım", "mağdur Mehmet Arif'i kasten yaralama" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık Ahmet'in "maktuller Erdal, S. B., Mustafa ve Hasan'ı kasten öldürme", "mağdur Durmuş'u öldürmeye teşebbüs ", "6136 sayılı Kanuna muhalefet", sanık Ahmet'in "maktuller Erdal, S B., Mustafa ve Hasan'ı kasten öldürme", "mağdur Durmuş'u öldürmeye teşebbüs" ve "maktuller Erdal, S. B., Mustafa ve Hasan'ı öldürmeye yardım", "mağdur Durmuş'u öldürmeye teşebbüs suçuna yardım" suçlarından kurulan beraate ilişkin hükümler yönünden yapılmıştır.

2-"Maktuller Erdal, S. B., Mustafa ve Hasan'ı birlikte öldürme" ve "mağdur Durmuş'u birlikte öldürmeye teşebbüs etme" suçlarından sanıklar Bekir, Ömer, Ahmet, Celal ve Coşkun hakkında kamu davası açılmış, yargılamanın uzamaması amacıyla, kovuşturma sırasında hakkında yakalama emri çıkartılan sanık Bekir yönünden açılan kamu davasının ayrılmasına karar verilmişse de, Malatya Birinci Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.04.2012 gün ve 151 sayılı yazısından ve müdahiller vekilinin 27.03.2012 tarihli duruşma zaptı örneği ekli dilekçesinden de anlaşılacağı üzere, sanık Ömer'in yakalandığı anlaşılmakla; sanık Ömer'in ayrılan dosyasının bu dosya ile birleştirilerek, kanıtların birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usul ve Kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiş, sanık Ömer müdafii ile müdahiller M. E., Ergün, Fadime, Bediha, Elanur, Zekine, İbrahim, M. A. müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 26/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/11332, Karar No: 2016/9393, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11332 E.  ,  2016/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ... Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının ... istifa ederek ... üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar ... istifa ederek yeniden ... geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin ... istifa ederek ... üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi ... değiştirdiği için ... hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: