muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8961, Karar No: 2009/11037, Tarih: 01.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8961 E.  ,  2009/11037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ... Mahallesi 11 ada 34 parselin ifrazından oluşan 4657 ada 4 sayılı parselin 1943 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında orman sınırı içinde olup, 1994 yılında 2/B madde uygulaması ile orman sınırı dışına çıkarıldığını bildirerek, davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptaline ve 2/B madde şerhi verilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Genel arazi kadastrosu işlemi 1970 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma çalışması, 1994 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;

1) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numalarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan mera niteliği ile ... Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

2) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile ... ... Mahallesinde 321 adada bulunan parsellere ve dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği, Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,

3) "Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla ... şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan ... İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXIV numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu, "...-...-... Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve ... Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 21.06.2005 gün ve 2005/120-322 sayılı direnme kararını inceleyen Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2006 gün ve 2006/20-148-286 sayılı kararında da belirtildiği gibi hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

4) Çekişmeli parselin ... ... Mahallesi 11 ada 34 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturulduğu, taşınmazın tamamının orman niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği ve daha sonra Belediye tarafından Hazine aleyhine açılan dava sonunda 775 sayılı kanun hükümlerine göre ... Belediyesi adına tapuya tescil edildiği öncesi orman olan yerde (parsel hakkında hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından) arazi kadastro ekiplerinin bu durumu gözönünde bulundurmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunu yapıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026 (E.M.Y.nın 934. İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023 (E.M.Y.931 İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı, belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptaline ve 2/B niteliğiyle hazine adına tesciline, karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9115, Karar No: 2017/3363, Tarih: 26.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9115 E.  ,  2017/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı Bölge Müdürlüğü ile yerleşim birimlerinin dere inşaat işlerinin yapımını üstlendiğini, dere inşaatında kullanılması gerektiğini, hazır betonu davalıdan satıln aldığını, davalıdan alınan 32 m³ betonun ayıplı çıktığını, bu betonla yapılan duvarın yıkılarak yeniden yapıldığını, zararın tazmini için davalıya ihtarname gönderildiğini, sonuç alınamayınca davalı aleyhine başlatılan icra takibine itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin durumdan ihtarname ile haberdar olduğunu, numune alımı esnasında haber verilmesi gerektiğini, numunelerin belirli zamanda ve şartlarda alınmadığını, davacı tarafa 2046,5 m³ beton teslim edildiğini, bu miktardan 32 m³ betonun ayıplı çıkmasının anlaşılır olmadığını, davacı tarafın kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki beton alım sözleşmesi uyarınca davalının davacıya teslim etmekle yükümlü olduğu beton sınıfının olduğu, davalının 32 m³, daha düşük ve farklı kalitede beton teslim ettiği, bu durumda TBK'nın 112. maddesi uyarınca zarardan sorumlu olduğu, olayda ayıp söz konusu olmayıp sözleşmeye uygun mal teslimi olmadığından kötü ifa söz konusu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2927, Karar No: 2025/16526, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/2927 E.  ,  2025/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/551 E., 2022/1351 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/374 E., 2022/119 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/239, Karar No: 2017/1474, Tarih: 09.02.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/239 E.  ,  2017/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 24.05.2016 tarihli geri çevirme yazısının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir. Bu nedenle ;

1- ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/625 Esas sayılı dosyasının mahkemesinden,

2- Davacılar ile birlikte Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün 15.07.2016 tarihli yazıları ekindeki mevcut vakıf evlatların gidebildiği kadar üst soylarını gösterir açıklamalı nüfus kayıt aile tablosunun ilgili nüfus müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, yeniden noksan ikmaline mahal verilmemesi için eksikliğin tam olarak yerine getirildiğinin Mahkeme Hakimi tarafından bizzat denetlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11902, Karar No: 2006/14675, Tarih: 04.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/11902 E.  ,  2006/14675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 170/3. maddesinde “....... inkar edilen imzanın borçluya  ait olduğu  anlaşılır  ise ve itiraz ile birlikte takip ikinci  fıkraya  göre durdurulmuş ise borçlu sözü edilen  senede  dayanan  takip konusu  alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip  konusu alacağın yüzde  onu oranında  para cezasına mahkum edilir....” hükmüne  yer verilmiştir. Somut olayda Mahkemece takip durdurulmadığına göre borçlunun %40 tazminat ile sorumlu tutulması isabetsiz olduğu gibi kabule göre de hükmedilen tazminatın asıl alacak yerine işlemiş faizinde dahil olduğu takibe konu toplam alacak üzerinden hükmedilmesi yasaya uygun görülmemiştir.

Öte yandan borçlunun imzaya itirazın yanında işlemiş faiz talebine de itiraz ettiği halde anılan itirazın yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken Mahkemece bu konuda olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/634, Karar No: 2018/1844, Tarih: 15.02.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/634 E.  ,  2018/1844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ...’ın 16/10/1998 tarihinde tüketici kredisi kullandığını, diğer davalının da müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, kredinin geri ödenmemesi üzerine hesabın kat edildiğini ileri sürerek, 68.071,92 TL alacağın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., davanın reddini dilemiş, diğer davalı ise usulüne uygun tebliğ yapılmasına rağmen duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, bankalarınca kullandırılan kredinin asıl borçlu ve kefil tarafından ödenmediğinden hesabı kat ettiklerini iddia ederek alacağın tazmini için eldeki davayı açmış, mahkemece ,davacı bankanın ... şubesinde 1997-1998 yılları arasında bankacılık usul ve ilkelerine aykırı işlemler yapılarak krediler açıldığı,bu işlemlerin yetkili şube müdür ve müdür yardımcıları tarafından yapıldığı, kredilerde kullanılan paraların bu kişiler tarafından zimmete geçirildiği,bu hususun Yargıtay onamasından geçerek kesinleşen Ağır Ceza mahkemesi kararı ile sabit olduğu, sözleşmede ...’nın imzasının da bulunmadığı, bu hali ile bankacılık ilke ve kurallarına uygun bir krediden bahsedilemeyeceği, bu durumda davacının davalılardan bu zararın tazminini isteyemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Her ne kadar mahkemece, az yukarıda anılan gerekçe ile her iki davalı yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de; asıl borçlu olan davalı ... yönünden bir inceleme ve tespit yapılmadığı gibi kefil ... yönünden de imza incelemesi yapılmamıştır.Dosya kapsamında bulunan sözleşmede ... isminin tam altında imza bulunmasa da ...nın isminin olduğu yere taşan imzalar bulunmaktadır. Ayrıca ilgili ceza dosyasında ... açısından bir değerlendirme ve tespit bulunup bulunmadığı da araştırılmaksızın hüküm tesis edilmiştir. Dosya kapsamında bulunan sözleşmede davalı ...’ın sözleşme altında imzası bulunduğuna ve kefil ... isminin bulunduğu yerde de taşan imzalar olduğuna göre imzaların onlara ait olup olmadığı araştırılarak karar verilmelidir. O halde, mahkemece, sözleşme altındaki imzanın davalılara ait olup olmadığı ve ilgili ceza dosyasında ...’ın kullandığı krediye ilişkin bir tespit bulunup bulunmadığı hususları da araştırılarak bir karar verilmesi gerekirken, bu husus göz ardı edilerek eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3881, Karar No: 2017/5682, Tarih: 24.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3881 E.  ,  2017/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2016 tarih ve 2014/559-2016/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, şirket adresi olan binanın alt katındaki bölümünü depo olarak kullandığını şirketin kanunen tutmakla yükümlü olduğu tüm evrakların (fatura, irsaliye evrakları, belge ve dökümler) bu depoda saklandığını, ancak Mersin İlindeki 07.02.2014 tarihindeki kuvvetli yağış nedeniyle söz konusu binanın alt kısmını su bastığı için şirkete ait evrakların zarar gördüğünü, davacının bu durumu 10.02.2014 tarihinde öğrendiğini, bu nedenle şirketin 2009 yılına ait ticari defter, belge, gelen giden faturalar, ihale sözleşmeleri, vergiye esas belgeler, personel özlük dosyaları, banka dekontları, genel yazışmalar vesair tüm dökümanların zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre toplanan delillere göre davacı tarafın iddia ettiği tarihin öncesinde ve sonrasında Mersin İlinde yağmur yağmadığı, dolayısıyla sel ve su baskınının olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.