muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1168, Karar No: 2018/55, Tarih: 15.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1168 E.  ,  2018/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, yönetim planına göre kat malikleri kurulu toplantısının her yıl Ocak veya Eylül aylarının ilk 10 günü içinde yapılması gerekirken kat malikleri kurulu toplantılarının 23 Nisan ve 5 Mayıs 2013 günleri yapıldığını toplantıların yönetim planında belirtilen tarihte yapılmadığını ve bu nedenle kararların geçersiz olduğunu, toplantıların 15 gün önce bütün kat maliklerine imzalatılacak bir çağrı veya taahhütlü mektup ile yapılması gerektiğini toplantı çağrı belgesinin 11.04.2013 tarihli olup ilk toplantı gününün 23 Nisan 2013 tarihi olduğunu ve 15 günlük süreye uyulmadığını yönetim planının 24. maddesine göre ilk toplantıda yeter çoğunluk sağlanamaması halinde ikinci toplantının en geç 1 hafta içinde yapılması gerektiğini ve bu toplantının 5 Mayıs 2013 tarihinde yapıldığını toplantı prosedürlerine uyulmadığını, toplantıyı yönetmek için aralarında başkan seçilmesi gerekirken 3 kişilik divan heyeti seçilerek yapıldığını yönetim için defter tutulmadığını ve deftere kayıtlar yapılmadığını, yönetim planının 1. maddedesine göre her yıl Ocak ayında toplanılması ve 1 kişinin 1 yıl için yönetici seçilmesi gerektiğini ancak üç kişilik bir heyetin 2 yıl için yönetim kuruluna seçildiğini, kanun ve yönetim planı hükümlerine uygun seçilmemiş olan yönetim tarafından alman kararların mutlak butlan ve yok hükmünde olduğunu beyan ederek davanın kabulü ile 05.05.2013 tarihli kat malikleri toplantı kararlarının iptali istenilmiştir.

Mahkemece açılan davanın kabulüne, .... Evleri Kat Malikleri Kurulunun 05/05/2013 tarihli toplantı ve toplantıda alınan kararların iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece açılan davanın kabulüne, .... Evleri Kat Malikleri Kurulunun 05/05/2013 tarihli toplantı ve toplantıda alınan kararların iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelemesinden iptali istenilen 05/05/2013 tarihli toplantıya davacının eşi aynı zamanda bağımsız bölümün ½ maliki olan ...'in katıldığı, toplantıda alınan kararların olağan işlerle sınırlı kararlar olduğu ve mülkiyet hakkına dayanmadığı, dava dilekçesi içeriğinden davacının toplantıdan haberdar olduğu ve eşinin toplantıya katılmasına rıza gösterdiği anlaşılmakla davacının toplantıya çağrının usulsüz olduğundan bahisle iptalini istemesi iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacaktır. Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanunla değişik 33. maddesi "Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32'nci madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde, toplantıya katılmayan her kat maliki kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içinde

anagayrimenkulün bulunduğu yerdeki sulh mahkemesine iptal davası açabilir; kat malikleri kurulu kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlarda süre koşulu aranmaz" hükmünü içermektedir. Bu nedenle mahkemece davacının eşinin alınan kararlarda muhalefet şerhi verip vermediği araştırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/01/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6828, Karar No: 2016/11298, Tarih: 15.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6828 E.  ,  2016/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24/05/2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 22/12/2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 02/06/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7817, Karar No: 2019/7184, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/7817 E.  ,  2019/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin miras bırakanı ...'nun 2010 yılında meme kanseri tanısı ile tedavi altına alındığını, 21/02/2011 tarihinde ameliyat edildiğini, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde ... Dosya Numarası ile tedavi uygulandığını ve hastalığının iyileştiğini, davacının miras bırakanı annesi tedavi edilen hastalığından tamamen kurtulduğunu, daha sonra 27/06/2011 tarihinde Türkiye Vakıflar Bankası T.A.O ... Şubesinden Taşıt kredisi çektiğini, kredi ödemeleri devam ederken müvekkilinin miras bırakanına 28/11/2011 tarihinde karaciğer metastazı tanısı konulduğunu ve tedavisi sırasında 13/04/2012 tarihinde vefat ettiğini belirterek müvekkilinin davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, araç üzerindeki mülkiyeti muhafaza kaydının kaldırılmasına, yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vakıflar Bankası vekili; hayat sigorta poliçesinin muris ile diğer davalı ...arasında akdedilmiş ve kredi risklerinden bağımsız olarak yapılmış Ferdi Yıllık Hayat Sigortası olduğunu, söz konusu sigortanın müvekkili bankanın bilgisi ya da talebi doğrultusunda yapılmadığını, bu nedenle murisin müvekkil bankaya olan borçlarının ferdi yıllık hayat sigortasından karşılanması ile ilgili çekişmenin muhatabının müvekkili banka olmadığını, diğer davalı ...olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili; davanın sigorta tazminatı istemine yönelik olup, davanın menfi tespit istemli olarak açılmasının mümkün olmadığını, sigortacının sorumluluğunun sigorta teminatı ile sınırlı olduğunu,davacının murisinin sigorta öncesinde mevcut hastalıkları bulunduğunu ve bu hastalıklarına bağlı olarak vefat ettiğinin tespit edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacının murisi ...'nun poliçe imzalanmadan önce var olan kanser hastalığının nüksetmesi sonucu vefat ettiği, davacının miras bırakanının önceki kanser hastalığını beyan etmemesi ve bu rahatsızlığın nüksetmesi nedeni ile ölümünün, sigorta teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/105, Karar No: 2007/2833, Tarih: 20.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/105 E.  ,  2007/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Takip dayanağı ilamda yer alan alacağa yürütülecek faizin belirlenmesi amacıyla düzenlenen bilirkişi raporunda genel bütçeli borçlu için 2004 yılı yönünden Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranına göre hesaplama yapıldığı saptanmış ve mahkemecede bu rapor esas alınarak karar verildiği tespit edilmiştir. Bilirkişiden rapor alınmasından  sonra ve karardan önce 5027 sayılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 gün 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş ve bu iptal kararı 19.07.2006 tarihinde yayınlanmıştır. Uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme kuralı" uygulanamayacağı için 3095 S.K'da öngörülen kurallar yerine 2004 yılı Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranına göre düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak verilen mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22874, Karar No: 2011/598, Tarih: 27.01.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/22874 E.  ,  2011/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hürriyetten yoksun bırakma eylemi sırasında yakınanın sanık tarafından diz çöktürüldüğü, dizlerinden ve ayağından basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığının dosyada mevcut rapor ile anlaşılması karşısında tebliğnamedeki hürriyetten yoksun kılma suçu yönünden bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.01.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4843, Karar No: 2022/6692, Tarih: 13.10.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4843 E.  ,  2022/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSLAHİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın, davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, süresi içerisinde davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu 1 parsel sayılı taşınmazın tapu ve vergi kayıtları uyarınca davalıların adına tespit ve tescil edildiğini, Kadastro Komisyonuna yaptıkları itirazın Komisyon tarafından reddedildiğini, dava konusu taşınmaza uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının “kışlak” hududu itibariyle gayrisabit hudutlu olduğunu, tapu kaydının miktarının 66.330,00 metrekare, dava konusu taşınmazın ise 3.204.400,00 metrekare yüz ölçümünde olduğunu, gayri sabit hudutlu kayıtların miktarına itibar edilmesi gerektiğini, eldeki davadan önce Asliye Hukuk Mahkemesinin 1952/122 Esas sayılı dosyasında, aynı tapu kaydına dayanılarak açılan davanın yapılan yargılaması sonunda verilen kararın temyizi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince de söz konusu tapu kaydının “kışlak” hududu itibariyle gayri sabit hudutlu olduğunun kabul edildiğini, öte yandan dava konusu taşınmazın genel yapısı itibariyle “leçelik” vasfında olduğunu, taşınmazın bazı ufak tefek bölümleri dışında kullanıma elverişli olmadığını ileri sürerek, taşınmazdaki tapu ve vergi kaydı miktar fazlalığının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ... cevap dilekçesinde özetle; eldeki davadan önce Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/510 Esas, 1976/707 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda verilen kararın eldeki dava yönüyle kesin hüküm teşkil ettiğini, taşınmazın kadastro tespitinin de söz konusu karara binaen adlarına yapıldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalılardan ... cevap dilekçesinde özetle; eldeki davadan önce Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/510 Esas, 1976/707 Karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda verilen kararın eldeki dava yönüyle kesin hüküm teşkil ettiğini, taşınmazın kadastro tespitinin de söz konusu karara binaen adlarına yapıldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalılardan ... ve arkadaşları müşterek cevap dilekçelerinde özetle; eldeki davadan önce dava konusu taşınmaza kadastro tespiti sırasında uygulanan tapu kaydının kapsadığı alana yapılan müdahalenin men’ine ilişkin olarak Asliye Hukuk Mahkemesinin 1944/13 Esas sayılı dosyasında açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, davanın kabulüne, taşınmaza yapılan müdahalenin men’ine karar verildiğini, bu davada Hazinenin de taraf olduğunu, Mahkemece tapu kaydının güney hududunda “kışlak” yazılı olsa da taşınmazın güneyinde kışlak olmadığı, özel mülkiyete konu yerlerin bulunduğunun kabul edildiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiğini, yine Mahkemece tapu kaydının kuzey hududunda yazılı olan Maraş Yolunun, taşınmazın kuzeyini baştan sona çevrelediğinin ve sabit bir hudut olduğunun kabul edildiğini, tapu kaydının batı hududunda yazılı olan Çerçili Çayının da zeminde bulunduğunu ve yatak değiştirmediğini, tapu kaydının doğu hududunda yazılı olan sahib-i mülk sınırının da zaten kendi adlarına kayıtlı taşınmaz olduğunu, bu haliyle söz konusu tapu kaydının 4 sınırı itibariyle sabit hudutlu olup, dava konusu taşınmazı kapsadığını, öte yandan taşınmazın taşlık, kayalık vasfının da bulunmadığını, taşınmaz içerisinde bulunan taşların toplanarak kümeler halinde taşınmaz içerisine bırakıldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Diğer davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3. Diğer davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli, 1987/268 Esas, 2018/131 Karar sayılı kararıyla; eldeki davanın, dava konusu taşınmaza tespit sırasında uygulanan tapu ve vergi kayıtlarının miktar fazlasına yönelik olduğu, taşınmaza tespit sırasında uygulanan 1946 tarihli, 27 sıra no.lu kök tapu kaydının hudutlarının şarken sahibi mülk, şimalen maraş yolu, garben çerçili çayı ve cenuben kışlak olduğu, şark, şimal ve garp sınırlarının sabit olduğu, “kışlak” hududunun Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin içtihatlarına göre, ammenin istifadesine bırakılmış yerlerden olup, sınırlarının sabit olmasına imkan olmadığının kabul edildiği ancak Mahkemenin 1972/510 Esas, 1976/707 Karar sayılı kararında kışlak olarak belirtilen bu sınırın kadimden bu yana özel mülkiyete tabi yerlerden olduğu, dava konusu edilen taşınmazın güneyinde var olduğu iddia edilen kışlağın ordu paftalarında, davalıların sarisi olan... Çiftliği olarak okunduğu ve üzerinde çiftlik binalarının bulunduğunun belirtildiğinin anlaşıldığı, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerce, taşınmazın güneyinde yer alan 27 parsele uygulanan 1948 tarihli, 17 sıra no.lu tapu kaydında da kuzey sınırın ... ve müşterekleri tarlası okuduğunun anlaşıldığı, somut olayda tartışılması gereken konunun, dava konusu taşınmazın güneyinde kışlak olup olmadığı, var ise kışlak sınırı sabit olmadığından davalıların tapusundan ne kadarlık bir bölümün iptal edilmesi gerektiğine ilişkin olduğu, tüm dosya kapsamına göre, kışlak diye tabir edilen yerin ordu paftalarında... Çiftliği olarak göründüğü, dava konusu taşınmazın güneyindeki 27 no.lu komşu parsele uygulanan kök tapu kaydının kuzey hududunun kışlak okumadığı, dava konusu taşınmazın güneyinde özel mülkiyete konu teşkil eden ve üzerinde çiftlik binalarının bulunduğu yerler olduğu ve bu yerin 1308 tarihli tapuda davacıların murisi... uhdesine geçtiği, ayrıca Hazine ile davalılar arasında da kışlak tabir edilen yere ilişkin olarak daha önceden bir çekişme yaşandığı, Mahkemenin 14.02.1950 tarihli ve 1949/13 Esas, 1950/14 Karar sayılı kararıyla Hazinenin tapu iptali ve tescil ile müdahalenin men’i taleplerinin reddine karar verildiği, kışlak tabir edilen yerin davalıların mülkiyetinde olduğunun sübuta erdiği, bu kararın Yargtay 1. Hukuk Dairesinin 12.10.1951 tarihli ve 1951/4 Esas, 4278 Karar sayılı kararı ile onandığı, bu itibarla kışlak olarak tabir yerin aslında kışlak olmadığı ve Hazine ile bir ilişkisinin bulunmayıp, davalıların adına 09.12.1969 tarihli 15 sıra numarasında kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, tüm bu sebeplerle davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle;

Davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde davacı Hazine vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermek için yeterli olmadığını ileri sürerek, re’sen göz önünde bulundurulacak sebeplerle istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 18.03.2022 tarihli, 2020/54 Esas, 2022/499 Karar sayılı kararıyla; davanın, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olduğu, tüm dosya kapsamı, yapılan keşifler, alınan bilirkişi raporları ve beyanlar dikkate alındığında, davacı Hazine tarafından, dava konusu 1 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapu kaydının güney hududunun genişletilmeye elverişli "kışlak" okuduğu, bu nedenle tapunun miktarı ile geçerli olduğu, miktar fazlasının Hazine adına tapuya tescilinin gerektiği iddiasıyla dava açtığı, İslahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1972/510 Esas, 1976/707 Karar sayılı kararında kışlak olarak belirtilen bu sınırın kadimden bu yana özel mülkiyete tabi olduğu, dava konusu edilen taşınmazın güneyinde var olduğu iddia edilen kışlak olarak okunan yerin ordu paftalarında, davalıların murisi olan... Çiftliği olarak okunduğu ve üzerinde çiftlik binalarının bulunduğunun belirtildiği, keşif mahallinde de dava konusu taşınmazın güney sınırı sorulduğunda, yerel bilirkişilerce sahibi mülk olduğunun, bu kısmın davalılarca kullanıldığının ifade edildiği, dava konusu taşınmazın güney komşusu olan 27 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 1948 tarihli 17 sıra no.lu tapu kaydında da tapunun dava konusu taşınmazı gösteren kuzey sınırının ... ve müşterekleri okuduğu, kışlak okumadığının anlaşıldığı, öte yandan Hazine ile davalılar arasında kışlak diye tabir edilen yere ilişkin olarak Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.02.1950 tarihli 1949/13 Esas, 1950/14 Karar sayılı kararıyla, Hazinenin tapu iptali ve tescil ile müdahalenin men’i talebinin reddedildiği, kışlak tabir edilen yerin davalıların mülkiyetinde olduğunun anlaşıldığı ve kararın Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiği, sonuç olarak her ne kadar 1 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören tapunun güney hududu kışlak okuyor ise de bu hudutta kışlak bulunmadığı, kışlak olarak gösterilen yerin gerçekte kamuya ait kışlak sayılan yerlerden olmadığı, özel mülkiyete tabi alan olduğu, bu nedenlerle Mahkemenin ret kararının usul ve esas bakımdan hukuka uygun olduğu gerekçesiyle;

Davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1. maddesine göre esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı süresi içerisinde, davacı Hazine vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri