muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/26492, Karar No: 2013/3622, Tarih: 20.02.2013

C-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca suç tarihinden önce hapis cezası mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/1, 31/3. maddeleri uyarınca verilen 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesindeki tedbirlerden birisine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13705, Karar No: 2011/16303, Tarih: 19.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/13705 E.  ,  2011/16303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muş Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :8.4.2010
Yargıtay — Esas No: 2010/6746, Karar No: 2012/2626, Tarih: 01.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6746 E.  ,  2012/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında, verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 05.05.2008 tarihli kararda "yedi gün içinde mah- kememize hitaben yazılacak dilekçe veya zabıt katibine yapılacak beyanın tutanağa geçi- rilmesi suretiyle Yargıtay'da temyiz yolu açık olmak üzere" denilmek suretiyle temyizin başlangıcı açıkça gösterilmediğinden, sanığın 26.05.2008 tarihli dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8268, Karar No: 2022/4724, Tarih: 31.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8268 E.  ,  2022/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Muhakemesi Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık ... hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesi uyarınca sanık hakkında toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa sanığın savunması alınmaksızın karar verilebileceği, ancak bu hususların somut olayda bulunmadığı, suça konu hırsızlığın yapıldığı evde ele geçen kan numuneleri ile sanık ...'ın DNA profillerinin uyumlu olması sebebi ile hakkındaki delillere karşı diyeceklerinin sorulması için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunmasının yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 31.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8170, Karar No: 2011/25646, Tarih: 01.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8170 E.  ,  2011/25646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 01/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10831, Karar No: 2019/6806, Tarih: 24.10.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10831 E.  ,  2019/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi süresinde duruşmalı olarak istenmiştir. Yargıtay duruşması için gerekli tebligat giderlerinin ödenmemesi nedeniyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi. İnceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sonucunda, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 81 parsel sayılı 7.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 102 ada 14 parsel numarasıyla ve 6.508,31 metrekare yüzölçümlü olarak; ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 80 parsel sayılı 11.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 102 ada 13 parsel numarasıyla ve 12.628,83 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıların murisine ait 102 ada 13 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 102 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 19.06.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen bölümünün ifrazıyla davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, çekişmeli taşınmazın tesis kadastrosu ölçü ve sınırlandırma krokisi, tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri getirtilmemiş; bilirkişiden yukarıda açıklandığı şekilde rapor alınmamıştır. Dosya içerisinde bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yalnızca uygulama paftası ile tesis fotogrametrik kadastral paftası çakıştırıldığından, rapor içeriğinin denetlenmesi mümkün bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle yukarıda belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya içerisine alınmalı, bundan sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda anlatılan esaslara uygun şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23667, Karar No: 2022/9194, Tarih: 21.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/23667 E.  ,  2022/9194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaalı işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı borçlu ... hakkında icra takibi başlattıklarını, alacaklarını tahsil edemediklerini, borçlunun “....” ve “70 ... Kolonyaları” isimli markalarının mal kaçırma amacı ile ortakları arasında organik bağ bulunan ..... İnşaat Gıda Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti.'ne muvazaalı olarak devredildiğini belirterek, muvazaalı işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..... İnşaat Gıda Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti. vekili, markaların raiç değerleri üzerinden ve noterden satın alındığını, muvazaanın söz konusu olmadığını, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece; marka devrinin, Markaların Korunması Hakkında KHK'nın 16. maddesinde düzenlendiği, yazılı olarak yapılmak zorunda olduğu, yazılı şeklin, geçerlilik şekli olarak arandığı, somut olayda da marka sahibinin, bu şarta uygun olarak markayı davalı .... İnşaat Ltd. Şti.'ne devrettiği, bu açıdan 06.03.2009 ve 13.03.2009 tarihli noter devir senetlerinin yasaya aykırı bir yönü bulunmadığı, devri yapan ...’in marka sahibi olarak sözleşmeleri imzaladığı, satış yetkisinde herhangi bir sorun bulunmadığı, devralan ....... İnşaat Ltd. Şti. yetkilisi olarak .....'in devir senetlerini imzaladığı, daha sonra devir sözleşmelerinın TPE siciline kaydedildiği, markanın devir bedeli olarak gösterilen miktarlar ile tarafların alım – satım iradelerinin uyuştuğu, öte yandan, bedelin mutlak surette banka havalesi ile ödenmesi gerekmediği, marka devirleri ile ilgili kayıtların davalı şirketin ticari defterlerinde yer aldığı, davacı alacaklının marka sahibi satıcı ile yeni marka sahibi alıcının arasındaki işlemin danışıklı olduğunu ortaya koyan açık kanıtlar sunamadığı, devre rağmen markanın hala eski malikinde olduğu ve eski malik tarafından kullanıldığı, devralan şirketin marka ile ilgisi bulunmadığı, herhangi bir faaliyetin olmadığı gibi kanıtları sunamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, BK'nın 18. maddesine dayalı olarak açılan muvazaalı işemin iptaline ilişkindir. Yüzeysel bakıldığında iptal davaları ile muvazaa davaları arasında bir benzerlik görülmekte ise de bu benzerlik her iki davanın güttüğü amaçtan öte gitmemektedir. İİK 277. maddesinde sözü edilen iptal davaları borçlu tarafından geçerli olarak yapılmış bazı tasarrufların hükümsüz kılınması için açılır. Oysa muvazaa davası borçlunun yaptığı tasarrufi işlemlerin gerçekte hiç yapılmamış olduğunu tesbit ettirmeyi amaçlar. Kural olarak muvazaa nedeniyle hakları ihlal olunan ve zarar gören 3. kişiler tek taraflı veya çok taraflı hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler.

3. kişinin danışıklı işlem ile hakkının zarar gördüğünün benimsenebilmesi için onun danışıklı işlemde bulunandan bir alacağının var olması ve bu alacağın ödenmesini önlemek amacıyla danışıklı bir işlem yapılması gerekir. Davacının bu davadaki amacı alacağını tahsil edebilmek için muvazaa nedeniyle temelde geçersiz olan işlemin hükümsüzlüğünü sağlamaktır. Muvazaaya dayalı davalarda davacının icra takibine geçmesi ve aciz belgesi almasına gerek yoktur. Çünkü yukarıda açıklandığı gibi İİK 277 ve izleyen maddelerinde iptal davasına konu tasarruflar özünde geçerli olmasına rağmen kanunun icra hukuku yönünden iptaline imkan verdiği tasarruflardır. Muvazaaya dayalı iptal davasında ise davacı muvazaalı işlemle kendisinin zararlandırıldığını ileri sürmektedir. İİK 277 ve izleyen maddelerinde düzenlenen iptal davası açma hakkı davacının genel hükümlere, muvazaaya dayanarak dava açmasına engel değildir.

Davacının iddiasını kanıtlaması halinde iddianın taşınmazın aynına ilişkin olmadığı, alacağın tahsiline yönelik bulunduğu da gözetilerek İİK 283/1,2 maddesi kıyasen uygulanarak iptal ve tescile gerek olmaksızın davacının taşınmazların haciz ve satışını isteyebilmesi yönünden hüküm kurulması gerekecektir.

Somut olayda, dava BK'nın 18. maddesine dayalı olarak açılmıştır. Davacının borçludan alacağı olduğu ve hakkında yaptığı takibin kesinleştiği sabittir. Davacının alacağı 15/08/2008 tanzim tarihli bonolara dayanmakta olup markalar borcun doğumundan sonra 14/09/2009 ve 12/03/2009 tarihlerinde noterden devredilmiştir. Davacının yaptığı takibin borçluları ... ve ... Kozmetik A.Ş.'dir. Dosyadaki ticaret sicil kayıtlarına göre ... Kozmetik A.Ş. ortakları ... ve ....16/04/2009 tarihinde ortaklıktan ayrılmıştır. Üçüncü kişi ... İnşaat Gıda Kozmetik San. Tic. Ltd. Şti. ortakları ise ... ve ...’dir. Buna göre borçlu, dava konusu markaları borcun doğmundan sonra ortağının diğer bir şirketine devir etmiştir. Üçüncü kişi şirketin, borçlunun içinde bulunduğu mali durumu bilmediği düşünülemez. ... marka devrinin şekli anlamda usule uygun ve raiç değeri üzerinden yapılmış olması işlemin muvazaalı olmadığını göstermez.

Dava konusu markaların borcun doğumundan sonra, borçlular ile organik bağ içinde olan diğer bir şirkete devir edildiği, devirden sonra üçüncü kişi şirketin markayı kullanmadığı, dava dışı bir başka şirkete lisans yoluyla kullandırdığı, dosyadaki bilgilere göre, markaların koruma sürelerinin dolduğu üçüncü kişinin korumayı yenilemediği, bu hali ile mali değerinin çok düşmüş olduğu olguları birlikte değerlendirildiğinde, marka devrinin ticari kar amacının dışında sadece borçlunun alacaklılarından kaçırma amacı ile muvazaalı olarak yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, davacının davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6146, Karar No: 2012/7292, Tarih: 23.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6146 E.  ,  2012/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 144 ada 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazları yararına, davalılara ait taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar duruşmalara katılmamışlardır.

Mahkemece, davacıya ait 144 ada 35 parsel sayılı taşınmaz yararına davalılara ait 25, 37 ve 38 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden toplam 7 metre genişliğinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, davacının geçit hakkı isteminde bulunabilmesi için taşınmazının genel yolla bağlantısının bulunmaması başka bir ifadeyle geçit ihtiyacı içerisinde olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı, 144 ada 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazları lehine komşu parseller üzerinden geçit hakkı kurulması talebinde bulunmuştur. Dosya arasındaki kadastro paftası ve hükme esas alınan kroki incelendiğinde, davacının taşınmazlarının doğu tarafından yola cephesinin bulunduğu sabittir. Dosya arasındaki bilgi ve belgelere ve davacının dava

dilekçesindeki beyanı ile keşifteki mahkeme gözlemine göre davacının taşınmazlarının 3,5-4 metre genişliğindeki genel yola cepheli olduğu anlaşılmaktadır. Bu haliyle davacının geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğu söylenemez. Davanın bu nedenle reddi gerekirken davacının geçit ihtiyacı içerisinde bulunduğundan bahisle davanın kabulü doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; geçitin bir tarım aracının geçebileceği genişlikte, bir başka deyişle 2,5- 3 metre genişliğinde kurulması gerekirken biçer döverlerin seyir halinde ekin biçmekte kullanılan tablalarının yerinden sökülerek arka tarafına bağlanarak hareket etmelerinin mümkün olduğu gözetilmeksizin ve yaz mevsiminde kısa süreli olarak kullanılacak biçerdöver genişliğinden söz edilerek 7 metre genişliğinde geçit kurulması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 23.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/645, Karar No: 2020/519, Tarih: 04.02.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/645 E.  ,  2020/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kütahya 2. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A)Davacı İstemi:

Davacı vekili, davacı şirket tarafından kurulan üretim tesisinin Kurumca yapılan tescilinin sonradan iptal edildiğini, davalı Kurumun bu işleminden dolayı davacının 5084 sayılı kanun ile düzenlenen enerji teşvikinden yararlanamaz hale geldiğini, söz konusu işyerinin yeni, farklı ve bağımsız bir işyeri olduğunun tespiti istemli açılan davanın kabulüne dair verilen kararın Yargıtay denetimden geçerek kesinleştiğini, davacının 2010 yılından bu yana alamadığı teşvik alacağını 09.09.2015 tarihinde tahsil ettiğini ileri sürerek, davacı şirketin geç ödeme nedeniyle uğradığı zararının yasal faizden az olmamak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 08/05/2017 tarihinde verdiği bedel artırım dilekçesi ile davanın değerini 529.964,31 TL artırarak 539.964,31 TL’ye çıkarmıştır.

B)Davalı Cevabı:

Davalı Kurum vekili, davaya konu edilen işlemlerin yasal süresi içinde yerine getirildiğini, her ne kadar davacı tarafça başvurularına olumlu yanıt verilmediği iddia edilmiş ise de, ilk iki başvuru tarihinde dosyanın Yargıtay'da olduğundan kesinleşmemiş kararın icrasının beklenemeyeceğini, son başvurudan sonra gerekli işlemlerin yapıldığını, işin muhatabının Kütahya Valiliği Bilim Sanayi ve Teknoloji Müdürlüğü olduğunu, davacının vaktinde alacağına kavuşamamasının sorumlusunun davalı Kurum olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı:

Mahkemece, davacı şirketin 5084 sayılı kanun ile düzenlenen enerji teşvikinden süresinde yararlanamamasının davalı Kurumun yaptığı hatalı işleme dayandığı, Kurum tarafından yeni ve farklı bir tesis olan 1041482.43 sicil sayılı işyerinin önceki işyerinin devamı olarak kabul edilerek bu işyerinden enerji teşviki almasının geçmişte mümkün olmadığı, kesinleşen Kütahya 1.İş Mahkemesinin 2013/871 Esas sayılı dosyası ile davalı kurum işleminin hatalı olduğu ve işyerinin önceki işyerinden bağımsız ve yeni bir işyeri olduğunun yargı kararı ile ortaya konduğunu, diğer taraftan davacının Türk Borçlar Kanunun 131. maddesine uygun bir biçimde, asıl alacağını tahsil etmeden bu işlem nedeni ile uğradığı zarar ve faize ilişkin haklarını saklı tuttuğunu 09.06.2014 tarihli dilekçesiyle davalı kuruma bildirdiği ve asıl alacağı ihtiraz'ı kayıtla aldığı şeklindeki gerekçeleriyle benimsenen bilirkişi raporu doğrutusunda davanın kabulü ile; 539.964,31 TL faiz alacağının davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı: