muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2564, Karar No: 2025/16536, Tarih: 02.06.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11076, Karar No: 2020/2479, Tarih: 24.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11076 E.  ,  2020/2479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün tefhim olunduğu, 31/03/2015 günlü oturumda 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ...’ın duruşmasının gizli yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8861, Karar No: 2020/7486, Tarih: 08.12.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/8861 E.  ,  2020/7486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki kurum işleminin iptaline davasına dair Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06/10/2015 tarihli ve 2013/266-2015/291sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 20/05/2019 tarihli ve 2016/17231 E. - 2019/6305 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı eczacı, sahibi olduğu ... Eczanesi’nin Siirt Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü’nce ruhsatının iptal edilmesi nedeniyle, davalı kurumun hukuka aykırı bir şekilde re’sen kendisine 85.298,33 TL borç tahakkuk ettirdiğini, İdare Mahkemesine dava açtığını, yürütmeyi durdurma kararı verildiğini, davanın halen derdest olduğunu, ruhsat iptalinin usul ve esaslarıyla hukuka aykırı olduğunu, bedel iadesi talep edilen reçete içeriklerinin de hiçbir şekilde gerçeğe aykırı veya sahte nitelikte olmadığını, yasal ve resmi olduğunu, bu nedenlerle SGK'nın resen borç tahakkuk işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı tarafından temyizi üzerine, karar, Dairemizin 20.05.2019 tarih 2016/17231 esas, 2019/6305 karar sayılı ilamı ile onanmış; davacı vekili bu sefer karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada davacıya ait eczanenin işletme ruhsatının muvazalı olduğu anlaşıldığından Siirt Valiliği’nce 02.03.2011 tarihinde ruhsatının iptaline karar verildiği, davacının bu işlemin iptali için idare mahkemesine dava açarak yürütmeyi durdurma kararı aldığı, ancak idari yargı yolunda görülen bu davanın kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bunun üzerine davalı tarafça, 2012 yılı protokolünün 5.3.12. maddesi uyarınca, davacı ile akdedilen sözleşme tarihinden itibaren kurumca eczaneye yapılan tüm ödemelerin geri alınmasına karar verilerek işlem yapılmıştır. Yerel mahkemece 2012 yılı protokolünün uygulanmasını doğru bularak davanın reddine karar verilmiş ise de; davacıya karşı 2012 yılı protokolü uygulanamaz. Öyle ki, ruhsat iptaline karar verildiği 02.03.2011 tarihinde 2009 yılı eczane protokolü yürürlükte olduğu için bu protokol uygulanmalı ve 01.02.2009 tarihinde yürürlüğe giren Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Yılı Protokolünün 6.3.21. maddesinde sadece “muvazaalı olarak eczane işlettiği tespit edilen eczacı ile sözleşme yapılmaz.

Sözleşme yapılmış ise feshedilir ve bir daha sözleşme yapılmaz” hükmü yer almaktadır. Hal böyle olunca, 2009 yılı protokolü mahkemece değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulması gerekirken, zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 20.05.2019 tarih 2016/17231 esas, 2019/6305 karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair karar düzeltme isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.05.2019 tarih 2016/17231 esas, 2019/6305 karar sayılı onama kararının kaldırılarak kararın davacı yararına BOZULMASINA, 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 08/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1964, Karar No: 2015/8000, Tarih: 09.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1964 E.  ,  2015/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2013/24-2013/88

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/03/2013 gün ve 2013/24-2013/88 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/11/2014 gün ve 2013/15590-2014/16821 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı M.. K.. tarafından diğer davalı şirketin kurulduğunu, anasözleşmeye göre davalı M.. K..’nun ilk üç yıl için tek başına müdür tâyin edildiğini, bu görevin 24.09.1993 tarihinde sona ermesine rağmen davalı tarafından 20.09.1993 tarihinde ortaklar kurulu toplantısı yaparak müdürlük görevinin 3 yıl daha uzatılmasına ilişkin karar aldığını, ancak alınan kararda şirketin büyük hissedarı olan müvekkilinin temsilcisinin bulunmadığını ve onun adına atılan imzanın sahte olduğunu, bu nedenle alınan kararın yok hükmün olduğunu, aynı şekilde davalı tarafından 03.09.1996 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında da müdürlük görevinin 5 yıl uzatılmasına ilişkin karar alındı ise de anılan kararda da müvekkili temsilcisi adına atılan imzanın sahte olduğunu ileri sürerek, 20.09.1993 ve 03.09.1996 tarihli ortaklar kurulu kararlarının yoklukla malul olduklarının ve dâvâlı M.. K..'nun 20.09.1993 tarihinden sonra müdürlük sıfatının kazanmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen kararın bozulması üzerine mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucu 20.09.1993 ve 03.09.1996 tarihlerinde yapılan ortaklar kurulunda alınan kararların yok hükmünde ve bu ortaklar kurulu kararları ile müdür olarak atanan M.. K..'nun 20.09.1993 tarihinden sonra müdürlük sıfatını kazanmadığının tespitine dair verilen karar davalı M.. K.. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12933, Karar No: 2017/17083, Tarih: 05.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/12933 E.  ,  2017/17083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında birleştirilerek görülen alacak davalarının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; birleştirilen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından istenilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 05.12.2017 tarihinde davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taşlı kıraç tarla niteliğindeki 4286 parsel sayılı taşınmazı satın alan davalı kardeşinin isteği üzerine, taşınmaz üzerindeki kayaları dinamitle patlatıp, üzerine toprak çektirmek suretiyle imar ve ihya ettirdiğini, sonrasında davalının ...’ya giderken taşınmazı bahçe yapılması ve gelirinden faydalanması için kendisine teslim ettiğini, bu nedenle muhtelif fidanlar alarak bunları taşınmaza diktiğini, sondaj kuyusu için elektrik tesisatı ve damlama sulama tesisatını yaptırdığını, fidanların her türlü bakımını 6 yıl süreyle yapıp tarlayı narenciye bahçesi haline getirdiğini, bahçedeki ağaçların meyve vermeye başlayıp gelir getirmesi üzerine davalının noter aracılığıyla taşınmazının teslimini istediğini ve aleyhine men’i müdahale davası açtığını, bu dava devam ederken bakılıp yetiştirilen ürünlerin davalı tarafından toplatılıp götürüldüğünü, bu nedenle taşınmazın üzerindeki ağaç ve muhdesatlar ile birlikte 09.10.2009 tarihinde davalıya teslim edildiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, taşınmazda yetiştirdiği ağaçlar ile yaptırmış bulunduğu sulama ve elektrik tesisatlarının bedeli olarak şimdilik 30.000 TL’nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı; ...’da yaşadığını, yatırım amacıyla bir taşınmaz aldığını ve gerekli masrafları yaparak bu yeri bahçe haline getirdiğini, Türkiye’deki iş ve işlemlerini yürütmek üzere ablası ...’ı vekil tayin ettiğini, bu işlerin yapılmasında kardeşi olan davacı ...’ın da ablası ...’a yardımcı olduğunu, bahçeyle ilgili giderlerin ...’ın hesabına gönderilen paradan karşılandığını, iddia edildiği gibi memur olan davacının bahçenin tüm işlemlerini yapmasının mümkün olmadığını, davacının bakım işlerini yapması karşılığında bahçenin gelirinin yarısını aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 30.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen 13.10.2015 tarihli karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 03.12.2014 günlü ve 2014/12246 E.-2014/15810 K.sayılı ilamıyla;

Mahkemece; davanın kabulü ile 30.000 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen 13.10.2015 tarihli karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 03.12.2014 günlü ve 2014/12246 E.-2014/15810 K.sayılı ilamıyla;

(Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı ...'ın cevaba cevap dilekçesinde 110.000 TL meblağın davalı tarafından kendisine gönderildiğine yönelik beyanları, davacının dava dilekçesindeki davalının tapu maliki olduğu ... ili ... ilçesi 4286 parsel sayılı taşlı verimsiz kıraç tarla niteliğindeki taşınmazı satın alıp üzerindeki kayaları dinamitle patlatıp, üzerinde bahçe yapacak kalınlıkta karışık kırmızı toprak çektirip gerekli imar ve ıslahını yaptırıp narenciye bahçesi yapılacak hale getirdiğine yönelik beyanları da gözönünde tutularak; niza konusu gayrimenkul üzerinde refakate alınacak uzman bilirkişiler nezdiyle yeniden keşif icrası yapılarak; davacının cevaba cevap layihasında belirttiği harcamaların yapılıp yapılmadığı ve sözkonusu taşınmazda davacı tarafından yapılan işler ve bedellerinin net olarak saptanması gerekmektedir. Yerel mahkemece davacının dava dilekçesindeki beyanlarıyla örtüştüğü tarzda cevaba cevap dilekçesindeki açıklamaları doğrultusunda, bir inceleme yapılmamış eksik araştırma ve incelemeye dayalı hüküm tesisi cihetine gidilmiştir.

Bu nedenle niza konusu gayrimenkul üzerinde refakate alınacak uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif icrasıyla davacının dava dilekçesindeki beyanlarıyla örtüştüğü tarzda (zira davacı dava dilekçesinde davalının tapu maliki olduğu ... ili ... ilçesi 4286 parsel sayılı taşlı verimsiz kıraç tarla niteliğindeki taşınmazı satın alıp üzerindeki kayaları dinamitle patlatıp, üzerinde bahçe yapacak kalınlıkta karışık kırmızı toprak çektirip gerekli imar ve islahını yaptırıp narenciye bahçesi yapılacak hale getirdiğini beyan etmişken rağmen cevaba cevap dilekçesinde niza konusu taşınmaz taşlık ve kayalık olduğundan buraya 33.235,00 TL topraklama bedeli harcadığından bahsetmiştir) cevaba cevap dilekçesine değer atfedilerek sözkonusu taşınmazda davacı tarafından yapılan işler ve bedellerinin davacı tarafından ibraz kılınan ve dava dilekçesindeki beyanlarıyla örtüşen fatura ve belgeler de gözönünde tutularak net olarak saptanması daha açık ifadeyle davalı tarafından gönderildiği sabit olan 110.000 TL'ye yapılan işler, 110.000 TL'yi aşan bir harcama varsa bunların nerelerde kullanıldığı ve miktarının tayin ve tespiti bu suretle davacının alacak miktarının tespiti gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmektedir...)

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporu aldırılmıştır.

Gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyan mahkemece, yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporu aldırılmıştır.

Davacı vekili tarafından aynı vakıalara dayanılarak 64.536 TL alacağın tahsili istemiyle ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2016/624 Esas sayılı davanın, iş bu dava ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece; aldırılan bilirkişi raporu ile davacının, davalının maliki bulunduğu taşınmazda meydana getirdiği bahçenin tesis ve bakım bedelinin 94.536 TL olarak belirlendiği, davalı tarafından gönderilen 110.000 TL'nin belirlenen bu bedeli karşıladığı gerekçe gösterilerek, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; kardeşi olan davalının 2002 yılında satın aldığı taşınmazı isteği doğrultusunda imar ve ihya ettirdiğini, bu işler nedeniyle yaptığı giderlerin davalı tarafından 110.000 TL gönderilerek ödendiğini, 2004 yılı ve sonrasında ise yine davalının isteği ile taşınmaza fidan diktirerek bakımlarını yaptırdığını, ayrıca taşınmazda fidanların sulanması için damla sulama sistemi ile elektrik panosu yaptırdığını, ancak taşınmazı açtığı dava sonucunda geri alan davalının, yapılan bu giderleri karşılamadığını ileri sürerek, asıl ve birleşen davayı açmıştır.

Bozma ilamı uyarınca yapılan keşif sonucu hazırlanan 09.05.2016 tarihli bilirkişi raporunda; davacı tarafından taşınmazda yapılan imar ve ihya işlemleri için harcanılan bedelin 110.000 TL, taşınmaza dikilen fidanların bedelleri ile bakım, damlama sulama tesisi ve elektrik tesisatı giderlerinin ise dava tarihi itibariyle toplam 94.536 TL olduğu bildirilmiştir.

Buna göre, mahkemece; alınan bilirkişi raporu ile davacı tarafça ileri sürülen iddiaların ispatlanmış olduğu gözetilerek, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, dava konusu olmayan (ve ödendiği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan) imar ve ihya giderleri esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, 1.480 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15317, Karar No: 2024/7275, Tarih: 12.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15317 E.  ,  2024/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/376 E., 2016/30 K.

SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2014 tarihli ve 2014/2591 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli, 2014/376 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanığın, katılan mağdurun cinsel organına dokunma şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemin, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2.c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan ceza verilmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığı, üst sınırdan ceza verilmesini gerektirecek neden olmadığı ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Açısından

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sarkıntılık Suretiyle Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Açısından