muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/224, Karar No: 2022/1887, Tarih: 27.12.2022

21. Diğer yandan, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak ... Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen mirî araziler olduğu ve bu hususun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı da açıktır.

22. Mirî arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78.maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda/taşınmazlarda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

23. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20.maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

24. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 19.02.2010 tarihinde dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazın davalıya ait olduğunu, davalıya bu yerin iki yıl önce ölen babası tarafından kırk yıl kadar önce verildiğini, davalının da dava açarak tapu kaydı aldığını, ...’e de bu yerin babası ...’dan intikal ettiğini, ...’ın Çanakkale savaşında kaldığını (öldüğünü), taşınmaz içerisindeki zeytinlerin bir kısmının üç yüz bir kısmının ise yüz yaşlarında olduğunu, kendisini bildi bileli bu taşınmazın zeytinlik olarak kullanıldığını ve ayrıca arpa, buğday ve bakla da ekildiğini, davacılar ... ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını ve görmediğini ifade ettiği, 1930 doğumlu davalı zilyet tanığının da dava konusu taşınmazın evveli ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını tekrarladığı, mahkeme tarafından yapılan gözlemde; dava konusu taşınmaz içerisinde büyük zeytin ağaçlarının bulunduğu, bazı kısımların sekileme yöntemi ile eğiminin giderildiği, önceden beri zirai amaçla kullanıldığının belli olduğu ve bir kısmında bakla ekili olduğu tespit edilmiştir.

25. Fen bilirkişi, ekli krokisinde A harfi ile gösterdiği kısmın 15.584,47 m2; B harfi ile gösterdiği kısmın 1.991,26 m2; C harfi ile gösterdiği kısmın 660 m2 ve D harfi ile gösterdiği kısmın 2.121,66 m2 geldiğini belirtmiştir. Ziraat bilirkişi, çekişmeli taşınmazın ... mevkiinde bulunduğunu, yedi adet terastan oluştuğunu, taşınmazdaki toprağın orta derinlikte bir profile sahip (60-70 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi iyi, gevşek, geçirgen ve hafif taşlı olduğunu, bu hususların toprağın uzun yıllardan beri tarım aletleri ile işlendiğini gösterdiğini, içerisinde bulunan 52 adet zeytin ağacından bir kısmının kırk, bir kısmının seksen, bir kısmının yüz ve bir kısmının da yüz elli yaşında olduğunu, ayrıca taşınmaz içerisinde yedi adet elli yaşlarında kızıl çam ağacının da bulunduğunu, taşınmazın zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 45-50 yıl öncesinde tamamlanmış olduğunu (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı), uzun yıllardır zirai amaçla kullanıldığını ve kadim ziraat arazisi olduğunu saptamıştır. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterdiği kısmının 1967 yılında kesinleşmiş orman tahdidi dışında 110 numaralı orman içi açıklık parseli içinde orman sayılmayan yerde, B, C ve D harfleri ile gösterdiği kısımların ise 1967 yılında kesinleşmiş orman tahdidinin içinde orman sayılan yerde kaldığını tespit etmiştir. Jeolog bilirkişi, dava konusu taşınmazda kayalık, taşlık, doğal kumluk, çakıllık, sazlık ve bataklık bir alanın bulunmadığını belirtmiştir.

26. Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle bilirkişi raporları ile de doğrulanan mahalli bilirkişi ve zilyet tanık beyanlarına göre; dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 15.584,47 m2’lik kısmı yönünden, ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 E., 2001/16 K. sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (davacı ... ailesi ve onlardan pay satın aldığını iddia eden diğer davacıların) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi ) mirî arazilerden olduğu, mirî arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kalan kısmının zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olduğu, davalı ve önceki zilyetlerin 15.584,47 m2’lik kısmı bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullandığı, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar davalı tarafın zilyetliğinin kanıtlandığı, bu durum karşısında davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmazın A harfi ile gösterilen 15.584,47 m2’lik kısmı yönünden hukuki kıymetini yitirdiği, o halde dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, öte yandan anılan 20. maddedeki diğer koşulların davalı lehine gerçekleştiği ve davalının dayandığı tescil tapu kaydının zilyet adına tesciline karar verilen kısma aynen uyduğu, tescil davasında taraf olan davacı ... İdaresi yönünden tescil davasının eldeki davada kesin hükmün sonuçlarını doğurduğu anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kalan ve fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 15.584,47 m2’lik kısmı yönünden davalı zilyet lehine tescil şartlarının oluştuğu anlaşılmıştır.

27. Dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda B, C ve D harfleri ile gösterilen kısımları yönünden; tapu sicilinin tutulmasını üstlenen Devletin doğru sicil oluşturma yükümlülüğü bulunduğu ve kadastro hâkimi tarafından bu ilkenin re’sen gözetileceği muhakkaktır. Ne var ki, anılan kısımlar yönünden doğru sicil oluşturma ilkesine uygun bir biçimde hüküm kurulduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Şöyle ki, fen bilirkişi raporunda B, C ve D harfleri ile gösterilen kısımların dava konusu 356 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisinde yer aldığı, bir başka ifadeyle bu kısımlar için de tutanak düzenlendiği, ancak mahkemece anılan kısımlar yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmadığı, tescil harici bırakılmasına karar vermekle yetinildiği anlaşılmıştır.

28. Hâl böyle olunca, fen bilirkişi raporunda B, C ve D harfleri ile gösterilen kısımlar yönünden bir sicil oluşturulması için direnme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21210, Karar No: 2015/18330, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21210 E.  ,  2015/18330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/03/2015

Numarası : 2013/186-2015/97

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1961, Karar No: 2022/5026, Tarih: 23.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1961 E.  ,  2022/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi uyarıca; beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın olay tarihinde Bağcılar Özel Medipan Tıp Merkezinde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları uzmanı olarak, doktor olan sanık ...’nun ise yine aynı tıp merkezinde sorumlu müdür olarak görev yaptığı, sanık ...’ın ise acil tıp teknisyeni olduğu; 8 yaşındaki erkek hastanın ailesi tarafından öksürük ve nefes darlığı şikayeti ile 04.03.2013 günü gece saat 00:01’de özel tıp merkezine getirildiği, sanık doktor Mehmet Sadık tarafından hasta muayene edilerek astım-bronşit teşhisi konulduğu ve ateş düşürücü ilaç verilerek eve gönderildiği, aynı gün saat 05:00 sıralarında çocuğun kötüleşmesi üzerine ikinci defa aynı tıp merkezine getirildiği, bu sefer aynı doktorun anneden aldığı bilgi doğrultusunda, aynı türden ilaçların daha önceden de çocuğa enjekte edildiğini öğrenmesi üzerine, Novasef adlı iğneyi reçete ettiği ve hastayı eve gönderdiği, hasta ve yakınlarının aynı gün saat 14:00 sıralarında aynı tıp merkezine üçüncü defa geldikleri ve acil tıp teknisyeni sanık ...’ın, sanık doktorun yazdığı Novasef adlı ilacı çocuğa enjekte ettiği, hasta ve yakınlarının tıp merkezinden ayrılmalarından yaklaşık 15 dakika sonra, çocuğun morarmış bir şekilde acile getirildiği, acilde nefes alamayan çocuğa kalp masajı ve ağızdan balonlu solunum yapıldığı, CPR’ye başlanıldığı, 15 dakika önce Novasef iğne enjekte edildiğinin öğrenilmesi üzerine damar yolu açılıp adrenalin yapıldığı, kalbi dönmeyen hastaya elektro şok uygulandığı, yaklaşık 45 dakika sonra kalbi çalışan hastanın, bilinci kapalı şekilde ambulansla Kanuni Sultan Süleyman Hastanesine sevk edildiği, burada yoğun bakım ünitesinde yapılan tüm müdahalelere rağmen 20.03.2013 tarihinde öldüğü olayda;

20.11.2013 tarihli 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile “....otopsisinde iç organlarda tespit edilen makroskopik ve mikroskobik bulgularda dikkate alındığında çocuğun ölümünün ilaç anaflaksisi (seftriakson anaflaksisi) sonucu meydana gelmiş olduğu dikkate alındığında; çocuğun muayenesinin yapıldığı, tanıya uygun olarak ilaçların reçete edilmiş olduğu, ilaç anaflaksisinin öngörülemez ve önlenemez bir durum olduğu, ilacın yapılış şekli ile ilgisinin olmadığı anaflaksiye neden olan ilacın endikasyonununda uygun olduğu, anflaksi gelişmesi üzerine gerekli yeniden canlandırma işlemide uygulandığı dikkate alındığında çocuğun muayene, takip ve tedavisinde yer alan ilgili hekimlere ve yardımcı sağlık personeline atfı kabil bir kusurun bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur...” şeklinde belirtidiği;

Dairemizin bozma ilamına uyularak, sanıkların kusur durumunun ve meydana gelen ölüm neticesi ile eylemleri arasında illiyet bağının olup olmadığının yeniden değerlendirilmesi sonucu alınan 13.08.2020 tarihli Adli Tıp 3.Üst Kurulu raporunda özetle “...Öksürük ve nefes darlığı şikayetleri bulunan hastanın çocuk sağlığı ve hastalıkları uzman hekimi tarafından muayenesinin yapıldığı, astım-bronşit tanısı konularak reçete edilen tedavinin endikasyonu bulunduğu ve uygulama şeklinin tıbben doğru olduğu, daha önce de aynı grup antibiyotik (sefalosporin) tedavisi uygulanmış olan ve allerji öyküsü bulunmayan hastada antibiyotik enjeksiyonu uygulamasından sonra bir müddet gözlenmesinin tıbbi gerekliliği bulunmadığı, ilaca (seftriakson) bağlı olarak ortaya çıkan anaflaksinin her türlü dikkat ve özene rağmen gelişebilen bir komplikasyon olarak nitelendirildiği, söz konusu komplikasyonu gidermeye yönelik gerekli tıbbi müdahalelerin uygun şekilde yapılmış olduğu da göz önünde bulundurulduğunda, dava konusu olayda davalı sağlık personeline tıbbi hata atfedilmediği oy birliği ile mütalaa olunur...” şeklindeki görüşü karşısında, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin son celse yetki belgesi olan stajyer avukatın duruşmaya kabul edilmemesinin savunma hakkını kısıtladığına, yapılan enjeksiyon sonrası hastanın tıp merkezinde bekletilerek gözlem altına alınması gerektiğine, yapılan enjeksiyon için veliden yazılı ve sözlü onam alınmadığına, sanıkların kusurlu olduklarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2981, Karar No: 2018/5202, Tarih: 03.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2981 E.  ,  2018/5202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, müvekkilleri ile davalının ... sitesinin sakinleri olduğunu, davalı ...'ın söz konusu sitede 2013-2014 döneminde yönetici sıfatıyla görev yaptığını, yönetici olarak görev yaptığı 2014 yılının Nisan ayında söz konusu sitenin anayol ile bağlantısını oluşturan ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesi kapsamında ortak yer olarak nitelendirilmiş site giriş-çıkış kapısının yerini, başta 634 sayılı Kanununun .... maddesine ve bu madde ile aynı doğrultuda düzenlenmiş ... sitesi yönetim planının .... maddesi ile yine 634 sayılı Kanunun hükümlerine aykırı olarak bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızasını almadan kendi başına değiştirdiğini, davalı yan tarafından ortak yerde (site giriş-çıkış kapısında) yapılan bu değişikliğin usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğini bu nedenlerle davalarının kabulü ile ortak yere haksız müdahalenin önlenmesine, eski hale getirilmesine, bu işlemler için davalı yana ... ay gibi uygun bir süre verilmesine, bu ... ay içerisinde davalı yan mahkemenin hükmünü yerine getirmez ve hükmün yerine getirilmesi sırasında yıkım, inşa vb her türlü işlem sonucu doğacak masraf ve giderlerin davalı yanca karşılanmak üzere davacı müvekkillerine yetki verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece onaylı mimari projeye aykırı yapılan merdivenin davalı ... tarafından tek başına yaptırıldığı, yapıldığı sırada davalının sitede yönetim kurulu başkanı olduğu, davalı dışında diğer davaların iş bu merdivenin yapımı eylemine müdahil olmadıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalılar ... ve ... yönünden reddine, davalı ... yönünden kabulüne, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi 33 parsel sayılı taşınmaza inşaa edilmiş sitenin ortak kullanım alanına, ....02.2016 havale tarihli inşaat-mimar bilirkişi raporunda belirtilen onaylı mimari projeye aykırılıkların, ... Belediyesinin 03.03.1986 tarihli onaylı ruhsat projesine göre uygun hale getirtilmesine, projeye aykırılığın giderilmesi için davalı ...'a 30 gün süre verilmesine, bu süre içerisinde yerine getirilmediği takdirde kararın icraen infazına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/.... (1086 sayılı HUMK 388. ve 389. maddeleri) maddesine göre; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi

...- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/.... (1086 sayılı HUMK 388. ve 389. maddeleri) maddesine göre; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi

gereklidir. Bu hükmün gereği olarak davalının projeye aykırı olarak ortak alana ne şekilde müdahale ettiği ve ne yapılarak eski hale iadesi gerektiği konusunda infazda tereddüt yaratmayacak şekilde tek tek maddeler halinde açıkça belirtilmesi gerekirken, ....02.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda belirtilen onaylı mimari projeye aykırılıkların ... Belediyesinin 03.03.1986 tarihli onaylı ruhsat projesine göre uygun hale getirtilmesine şeklinde karar verilmesi,

...- Hükme esas alınan ....02.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda mimari projelerde ve vaziyet planlarında parsele girmek için herhangi bir araç veya yaya girişinin bulunmadığı belirtilmesine rağmen mahkemece kurulan hükmün gerekçe kısmında sözkonusu raporda yapılan merdivenin dava konusu ortak alanlara ... Belediyesinin 03.03.1986 tarihli onaylı mimari projeye aykırılıkları olduğunun tespit edildiğinin belirtilmesi,

...- Mahkemece dava konusu anataşınmaza ilişkin onaylı mimari proje tespit edilerek varsa buna ilişkin projeye aykırılıkların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/07/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21774, Karar No: 2017/12090, Tarih: 20.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21774 E.  ,  2017/12090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.