muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33510, Karar No: 2017/15702, Tarih: 03.07.2017

Ne var ki mahkeme, işe iade kararı verirken davacının hangi işverene iade edileceğine karar vermemiş ve mali sonuçları her iki davalıya yüklememiştir. Alt işverenlik ilişkisi geçerli olduğuna göre, davacının alt işverende işe iadesi ile, işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinin asıl işverenle birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacınn davalı ... Temizlik İlaçlama Bilgi Sistem Medikal Petrol Gıda Kuyumculuk Organizasyon Reklam Nak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerindeki İŞİNE İADESİNE,

3-Davacının yasal sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Alınması gereken 31,40 TL harçtan peşin alınan 27,70 TL nin mahsubu ile bakiye 3,70 TL harcın davalı kurum harçtan muaf olduğundan diğer davalı ... Temizlik İlaçlama Ltd. Şti.'den alınıp Hazineye gelir kaydına.

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 127,00 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2827, Karar No: 2019/3169, Tarih: 02.07.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/2827 E.  ,  2019/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Davacı vekilince açılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı fesih ve tazminat davası sonucunda mahkemece davanın bir kısım davacılar yönünden reddine, bir kısım davalılar yönünden kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiş olup, verilen kararın bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı asıl davada davalılar ... ve ... ile birleşen davada davalılar ..., ... ve ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’un 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar vekili ve birleşen davada davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27,10'ar TL harç ve takdiren 384,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13676, Karar No: 2017/5474, Tarih: 19.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/13676 E.  ,  2017/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ...Mahallesi çalışma alanında bulunan 168 ada 1 parsel sayılı 209,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bidayetten beri ... Çayı olarak kullanılmakta iken ... Belediyesi tarafından üzeri kapatılmak suretiyle 1976 yılında üzerine kargir dükkan inşa edilerek tescil hakkı doğduğu ve 1580 sayılı Belediye Yasası ve 2613 sayılı Kanun'un 22/E maddesi gereğince ... Belediyesi adına tespit ve tescil edildikten sonra kayden satılarak davalı ... adına tapuya tescil edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın dere vasfıyla paftasında gösterilmesi, taşınmaz üzerinde bulunan yapıların kali ve davalının dereye vaki müdahalesinin men'i istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... 15.01.2014 tarihli dilekçesi ile davaya feri müdahil olarak katılma talebinde bulunmuş ve bu talebi 15.05.2014 tarihli celsede mahkemece kabul edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 168 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın tespit dışı bırakılmasına ve paftasında dere olarak gösterilmesine; davalının vaki müdahalesinin men'ine ve taşınmaz üzerindeki iki katlı kargir dükkan vasfındaki yapının ve ... Deresinin üzerini, kapatan beton zeminin kal'ine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve fer'i müdahil ... vekili tarafından temyiz, davacı Hazine vekili tarafından ise katılma yoluyla temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye nispi temyiz karar harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı fazla yatırılan bakiye temyiz karar harcının temyiz eden ...'na iadesine, 19.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6129, Karar No: 2011/6671, Tarih: 30.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6129 E.  ,  2011/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.57 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/531, Karar No: 2013/18865, Tarih: 02.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/531 E.  ,  2013/18865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanları ve sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü;

I-) Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

6217 sayılı yasanın 23. maddesi ile değişik 5271 Sayılı CMK'nın 272/3-a bendi uyarınca, hükmolunan para cezasının miktarı bakımından hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-) Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... savunmanı Av....’in süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık ... hakkında duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;

Bıçak çekip katılan ...’un üzerini aradıktan sonra aracın ön konsolunda bulunan Nokia 3600 model cep telefonunu almakla sanıkların eyleminin tamamlandığı, aldıklarını gören katılanın mücadele ederek telefonunu geri alıp araç içerisine atmasının sonuca herhangi bir etkisinin olmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, oluş ve dosya içeriğine göre, yağma suçunun 5237 sayılı Yasanın 149/1-b bendinde düzenlenen “kişinin kendisini tanınmayacak bir hâle koyması” suretiyle gerçekleşmediği; aynı maddenin “d” bendinin uygulanabilmesi için de, önceden hazırlık yapılarak, yakınanın yoldan geçmesini beklemek suretiyle tasarlanıp işlenmesi ve geçiş özgürlüğü kısıtlanıp önünün kesilmesi gerektiği gözetilmeyerek, koşulları oluşmadığı halde anılan bentler ile uygulama yapılması yasaya aykırı ise de, birden fazla bendin ihlal edilmiş olması ve teşdit gerekçesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklara yükletilen dava konusu eylemlerin yasada öngörülen suç tipine uygun olarak nitelendirildiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, eleştiri dışında cezaların doğru olarak belirlendiği,

İddiaya, savunmalara ve toplanıp karar yerinde gösterilen yeterli kanıtlara göre belirtilen suçun sanıklar tarafından işlendiği,

Soruşturma aşamalarında ileri sürülen iddia, itiraz ve savunmaların incelenip tartışıldığı ve kanıtlara uygun olarak değerlendirildiği,

Yasal ve takdiri arttırıcı ve indirici nedenlerin gözetildiği,

Duruşma sonunda oluşan vicdani kanı ve uygulama maddeleri uyarınca, eleştiri dışında cezaların doğru olarak belirlendiği,

Anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık ... savunmanlarının duruşmada ileri sürdüğü tüm itiraz ve savunmaların reddiyle, sanık ... hakkında duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükümlerin kısmen tebliğnamaye uygun olarak ONANMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar 02.10.2013 günü Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...’nın katıldığı oturumda, sanık ve savunmanlarının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/13160, Karar No: 2011/3032, Tarih: 02.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13160 E.  ,  2011/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı şirketten 11.12.2007 tarihinde bir adet ... MCV AMB 1,6 5 kişilik araç satın aldığını,satın aldığı araca ilişkin olarak araç içerisinde şöför ve ön koltuk dışındaki arka 3 koltukta herhangi birinin yer alması halinde aracın bağlanacağı,aracın niteliği gereği 5 kişinin araçta bulundurulamayacağı ve hatta bu koltukların sökülmesi gerektiğinin trafik polislerince söylendiğini,aracın 19,750,00’ ye satılmış olmasına rağmen 18.702,30 TL’lik eksik fatura kesildiğini, bunu ispata yarar ödeme planı ve 2 adet tahsilat makbuzunun bulunduğunu, trafik cezası kesildiğini, bröşür ve diğer tanıtım belgelerinin davalının ne derece kötü niyetli olduğunu açık bir şekilde ortaya koyduğunu, ayrıca yanıltıcı reklam nedeniyle Reklam Kurulu Başkanlığı’na şikayette bulunduğunu,aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek, bedeli olan 19.750,00 TL’nin ve araca yapılmış bulunan tüm giderleri ve kesilmiş bulunan trafik para cezaları ile birlikte 11.12.2007 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aracın ticari olduğunu ve 30 günlük ihbar süresinin geçirildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/13160 2011/3032

Davaya konu aracın koltuk sayısına ilişkin kusurların gizli ayıp teşkil etmediği, çıplak gözle bakıldığında bu hataların tespit edilebilecek durumda bulunduğu ihtilaf konusu olmadığı gibi dosya kapsamı ile de anlaşılmaktadır.Fatura ve tanıtım broşüründe aracın 5 kişilik olarak yazılması da sonuca etkili değildir.Açık ayıp niteliğindeki bu hususun davalıya 4077 sayılı yasanın 4822 sayılı yasayla değişik 4/a maddesi uyarınca 30 gün içinde ihbarı gereklidir. Davacı davaya konu aracı 11.12.2007 tarihinde almış olup, araçta başlangıçta var olan ve açık ayıp teşkil eden hususları 26.12.2008 tarihinde dava ile bildirmiştir. Aracın satın alındığı tarih ile dava tarihi arasındaki sürenin makul bir süre olmadığı, bir başka deyişle davacının açık ayıp niteliğinde bulunan ayıpları süresinde ihbar etmediğinin kabulü gerekir. Açık ayıp niteliğinde olan ayıplar davalıya süresinde ihbar edilmediği içinde davanın reddi gereklidir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25925, Karar No: 2015/27847, Tarih: 12.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/25925 E.  ,  2015/27847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda 2, 3, 4 bağımsız bölüm nolu taşınmazların ihalesinin feshini talep etmiş, mahkemece istemin reddine ve %10 para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.Somut olayda, tapu kaydında 1980 ada 43 parselde kayıtlı 2 bağımsız bölüm nolu 70.000,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 90.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin, taşınmazın muhammen bedellerinin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Bu durumda şikayetçinin ihalenin feshini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece bu taşınmaz yönünden istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda davacının ihalenin feshi istemi zarar unsuru yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden aleyhine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ... 5. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12/05/2015 tarih ve 2015/284 E. - 2015/504 K. sayılı kararının hüküm bölümünün ikinci paragrafında yer alan “% 10 Tazminatın davacıdan alınarak

hazineye gelir kaydedilmesine,” cümlesinin karar metninden çıkarılmasına, yerine “Şikayetçinin, İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca, ihalenin feshi istemi esastan reddedilen 1980 ada 43 parselde kayıtlı 3 ve 4 bağımsız bölüm nolu taşınmazların ihale bedeli toplamının yüzde onuna karşılık gelen 11.615,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2869, Karar No: 2017/8641, Tarih: 25.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/2869 E.  ,  2017/8641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine 15/05/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının sahibi olduğu "...." isimli internet sitesinin 11/05/2015 tarihli yayınında "...'ın Sözlerini Hatırlattı" başlıklı haberde, habere dayanak gösterilen asıl konuşma metninde adı geçmediği halde, Türk lirasından altı sıfır atılması halinde haberde yazılan eylemi gerçekleştirecek köşe yazarı olarak müvekkilinin adının yazıldığını, davalının tamamen gerçek dışı bir haberi, subjektif fikirlerini beyan ederek yayınladığını, haberin asılsız ve hukuka aykırı olduğunu ve davacının kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, oluşan manevi zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; haberin güncel ve görünür gerçeğe uygun olduğunu, yaşanan olayın davacının da kabulünde olduğunu, bu nedenle gelecek olan eleştirilere katlanması gerektiğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan açıklamada davacının ismi belirtilmediği halde yayında ismine yer verilmesinin kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

... İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile ilgili olarak ... İnsan Hakları Mahkemesinin bir çok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup, toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise ... İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir.(... ve ...; Haldimann ve diğerleri-İsviçre kararları)

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından yapılan yayının medya dünyasında uzun süredir dile getirilen iddialara yönelik olduğu, davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, davacının da ... Gazetesi'ndeki 01/03/2013 tarihli köşe yazısında, konuşmalarda kastedilen kişinin kendisi olduğuna dair ifadelere yer verdiği anlaşılmaktadır. Davalı yayın kuruluşu da bu yazıdan esinlenerek yayın yapmıştır. Şu halde, yayının güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek şekilde aktarıldığı da gözetilerek davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.