muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4380, Karar No: 2017/9890, Tarih: 31.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4380 E.  ,  2017/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya zorunlu trafik sigortalı aracın kusurlu olarak müvekkilinin kullandığı motorsiklete çarpması sonucu müvekkilinin sağ kolunda kalıcı maluliyet meydana geldiğini, müvekkilinin halen ecza deposunda sigortalı olarak çalıştığını, işi gereği sürekli motorsiklet kullanması gerektiğini, davalının davadan önce müvekkiline kısmi ödeme yaptığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 20.734,69.TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, ... ... mahkemesinin yetkili olduğunu, davacı kask takmadığından müterafik kusurlu olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile; 20.734,69.TL'nin 29/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, davacının maluliyeti omuzdan olup kask takmama iddiasının maluliyete etkisi olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun

bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.062,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12494, Karar No: 2024/468, Tarih: 23.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2022/12494 E.  ,  2024/468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1247 E., 2020/3031 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nallıhan Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2012/136 E., 2018/583 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı iddiasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı şirket tarafından işletilen linyit madeni işyerinde tozlu ortamda çalışması nedeniyle meslek hastalığına yakalandığından bahisle 1.700,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle davacıda meslek hastalığı tespit edilemediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle, müvekkilinin iş yerinde çalışırken meslek hastalığına yakalandığını, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinde yapılan tahliller neticesinde müvekkile konulan pnömokonyoz teşhisinin dikkate alınmadığını, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, dava dosyası Ankara Bölge Adliye Mahkemesinde incelemedeyken, müvekkilinin Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesine giderek Mesleki Sağlık Kurulu raporu aldığını, müvekkili hakkında verilen mesleki sağlık kurulu raporundan sonra Kocatepe Sağlık ve Sosyal Güvenlik Merkezine 01.03.2021 tarihinde meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti amacıyla başvuru yapıldığını, ilgili başvurunun Beypazarı Sosyal Güvenlik Merkezine yönlendirildiğini, müvekkili hakkında meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti amacıyla yapmış oldukları başvuruya ilişkin işlemlerin devam ettiğini, meslek hastalığının zaman içinde meydana gelen kayıplar olduğunu, müvekkilinin istinaf aşamasındayken almış olduğu mesleki sağlık kurulu raporu göz önüne alınarak dosyanın bozulması ve Kurum tarafından yapılacak işlemlerin bekletici mesele yapılmasına karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık meslek hastalığı iddiasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 8 inci ve 31 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İlk Derece Mahkemesince Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu tarafından düzenlenen raporlara itibar edilerek, anılan raporlarda davacıda meslek hastalığı tespit edilemediğinin belirtildiğinden bahisle davanın reddine karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince uyuşmazlık hakkında karar verilene kadar dosyaya davacının Kuruma meslek hastalığı yönünde bir başvurusunun bulunup bulunmadığı, başvurusu var ise Kurum tarafından bu meslek hastalığı iddiası doğrultusunda sürekli iş göremezlik oranı tespiti yapılıp yapılmadığına ilişkin herhangi bir bilgi/belgenin celp edilmediği, Dairemizin 13.09.2022 tarih, 2021/5958 Esas, 2022/10436 Karar sayılı geri çevirme kararı ile Sosyal Güvenlik Kurumuna müzekkere yazılarak davacının hastalığının meslek hastalığı olarak kabul edilmesi ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti yönünde herhangi bir başvuruda bulunup bulunmadığının, başvurmuş ise Kurumun davacının hastalığının meslek hastalığı olduğu yönünde bir karar verip vermediğinin, meslek hastalığı olduğu yönünde bir karar verilmiş ise sürekli iş göremezlik oranının tespit edilip edilmediğinin, edilmiş ise oranının sorulması ve alınacak cevabi yazılar ve eklerinin dosyaya eklenmesinin istendiği, bu doğrultuda dosyaya giren iki sayfadan ibaret Kurum cevabından Kurum Sağlık Kurulunun 09.09.2022 tarihli bir karar verdiği, anılan kararda sigortalıda “tespit edilen” p/s 1/1 Pnömokonyoz Meslek Hastalığı sonucu değişmeksizin sürekli iş göremezlik oranının %0 olduğuna, sigortalıda amfizem ve kronik bronşit tanılarının mesleki olmadığına, yardıma muhtaç olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğinin anlaşıldığı, dosya kapsamında Dairemizin geri çevirme kararında önce mevcut olan tıbbi raporların Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 27.09.2010 giriş, 07.10.2010 çıkış tarihli, sağlık kurulu raporu: hastanın mesleki anemnezi varsa pnömokonyoz lehine düşünülebilir: Pnömokonyoz ILO p/s 1/1, Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 12.05.2011 tarihli raporu, Tanı: pnömokonyoz. kesin karar Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı Tarafından verilecektir, Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.10.2013 tarihli raporu Tanı: Pnömokonyoz /belirgin solunum fonksiyon kaybı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Cebeci Araştırma ve Uygulama Hastanesinin 13.05.2015 tarihli raporu: kişide meslek hastalığı saptanamadı şeklinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra davacı vekili tarafından iki adet sağlık raporunun ibraz edildiği, anılan raporlardan Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 28.06.2019 tarihli raporunda Pnömokonyoz (Mesleki)(Eski Vaka), Mesleki Slikosis, Mesleki Toza Maruz Kalma, Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.12

.05.2015 tarihli raporu: kişide meslek hastalığı saptanamadı şeklinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi kararından sonra davacı vekili tarafından iki adet sağlık raporunun ibraz edildiği, anılan raporlardan Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 28.06.2019 tarihli raporunda Pnömokonyoz (Mesleki)(Eski Vaka), Mesleki Slikosis, Mesleki Toza Maruz Kalma, Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 22.12.2020 tarihli raporunda hastanın Toraks BT bulguları değerlendirildiğinde pnömokonyoz ile uyumlu bulgu saptanmamıştır, Amfizem (Mesleki), kronik bronşit tanımlanmamış (Mesleki) bulgularının belirtildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı Kanun'un 95 inci maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır."

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınacak rapor ile Yüksek Sağlık Kurulu Kararı arasında sürekli iş göremezlik oranına yönelik görüş ayrılığı bulunduğu takdirde çelişkinin giderilmesi için dosyanın Adli Tıp 2. Üst Kuruluna gönderilerek çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, davacının davalıya ait iş yerindeki çalışmaları nedeniyle meslek hastalığına yakalanıp yakalanmadığı, böyle bir durum söz konusu ise sürekli iş göremezlik oranının tespiti noktasında yukarıda açıklanan prosedür gereği gibi işletilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, davacının davalıya ait iş yerindeki çalışmaları nedeniyle meslek hastalığına yakalanıp yakalanmadığı, böyle bir durum söz konusu ise sürekli iş göremezlik oranının tespiti noktasında yukarıda açıklanan prosedür gereği gibi işletilmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; Kuruma müzekkere yazılarak davacı sigortalının meslek hastalığı başvurusu nedeniyle oluşturulan dosya içeriğinin tüm tıbbi rapor ve belgeler ile Kurum Sağlık Kurulu ve varsa Yüksek Sağlık Kurulu raporlarını içerecek şekilde eksiksiz olarak celp edilip tetkik edilmesinden sonra henüz Yüksek Sağlık Kurulu tarafından davacının davalıya ait iş yerindeki çalışmalarından dolayı meslek hastalığına yakalanıp yakalanmadığı, yakalanmış ise oranı konusunda bir karar verilmediğinin anlaşılması halinde Yüksek Sağlık Kurulu'ndan bu yönde rapor almak, daha önce alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 10.08.2016 tarihli, Adli Tıp Genel Kurulunun 14.12.2017 tarihli mütalaalarında Kurum tarafından bu hususta düzenlenmiş rapor ve verilmiş kararların değerlendirilmediği dikkate alınarak Yüksek Sağlık Kurulu kararına itiraz edilmesi halinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden, raporlar arasında çelişki oluşması ve itiraz halinde ise Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulundan raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6798, Karar No: 2019/9984, Tarih: 08.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/6798 E.  ,  2019/9984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında 89/1, 89/2-a-b-d-e, 62/1, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkûmiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, bu kapsamda, mahkeme tarafından 07.07.2015 tarihinde verilen 2.240 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmüne karşı, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından, temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

(II)Sanıklar Osman ve Fethi hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yunus Tekstil Ürünleri San. Tic. ve Ltd. Şirketine ait iplik boyama fabrikasında olay günü gece vardiyasında boya kazanında işçi olarak çalışan 17 yaşındaki katılanın boya kazanının basıncı düşmeden kazanın kapağını açmaya çalıştığı sırada ortaya çıkan basıncın yarattığı patlama ile ağır şekilde yaralandığı olayda, sanıkların yalnızca şirketin ortağı oldukları, söz konusu kazanın meydana geldiği fabrikada fiilen çalışmadıkları ve diğer sanık ...'in şirket müdürü olarak görevlendirilmesi sebebiyle de yetkileri bulunmadıklarının anlaşılması karşısında; meydana gelen kazada kendilerine atfı kabil kusur bulunmayan sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

(III) Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

(III) Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin kusur durumuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2006 da yürürlükten kaldırılan ancak suç tarihinde yürürlükte bulunan Ağır ve Tehlikeli İşler Tüzüğü'nün 2. maddesinde ağır ve tehlikeli işlerin tüzüğe bağlı cetvelde gösterildiği, söz konusu cetvelde karşısında (K) harfi bulunmayan işlerde kadınların ve (Ç) harfi bulunmayan işlerde de 16 yaşını bitirmiş ancak 18 yaşını bitirmemiş çocukların çalıştırılamayacağı hüküm altına alınmış olup, suça konu işyerinin faaliyet alanının tüzüğün ekinde yer alan cetveldeki karşılığı olan 67. maddede belirtilen "her türlü ilkel ve mamül maddelerin boyanması" işinin karşısında (Ç) harfi bulunmadığı; ayrıca 4857 sayılı iş Kanununun 73. maddesinde sanayie ait işlerde onsekiz yaşını doldurmamış çocuk ve genç işçilerin gece çalıştırılmasının da mümkün olmadığının düzenlendiği; dolayısıyla 18 yaşını bitirmemiş katılanın bu tip işlerde ve üstelik gece de çalıştırılmasının yasak olduğunun anlaşılması karşısında; basınç ve yüksek sıcaklık yöntemiyle çalışan iplik boyama kazanında çalışan işçisine mesleki yeterlilik ve temel iş sağlığı ile iş güvenliği eğitimi verilmesi gerekirken, gerekli eğitimi vermeden işçiyi çalışma alanında kendi insiyatifine bırakıp denetlemeyen sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak, CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmek suretiyle, BOZULMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3137, Karar No: 2011/14641, Tarih: 31.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3137 E.  ,  2011/14641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2009 tarih ve 2009/279 - 2009/1189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile deri makinesi yedek parçalarının, İtalya'dan İzmir'e nakliyesi esnasında uğrayabileceği rizikolara karşılık sigortalandığını, sigorta ettirenin Sepiciler Çaybaşı Deri San. Tic. A.Ş. olduğunu, deri makinesi yedek parçalarının İtalya'dan İzmir'e davalı şirket sorumluluğundaki 35 EK 183 plakalı araç ile taşındığını, araçta taşınan toplam 2 adet serpantin emtiasının hasarlandığını, hasarın taşıyıcı tarafından 2 paletin üzerine yük istiflenmesi ve palet üzerindeki serpantinlerin ezilmesi sonucu oluştuğunu, 2.526,00 TL zararın 04.07.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini ve TTK'nun 1301. maddesine göre sigortalının haklarına halef olunduğunu, bu miktarın 202,08 TL faiziyle tahsili için yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin taşıyıcı sıfatını haiz olmayıp, taşıma işini fiilen Eknak Uluslararası Nakliyat ve Tic.Ltd.Şti. tarafından yapıldığını, davaya konu taşımada müvekkili tarafından sadece acentelik hizmeti sunulduğunu, CMR gereği sınırlı sorumluluklarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İhbar edilen Eknak Uluslararası Nakliyat ve Tic.Ltd.Şti. vekili, taşıma yapan aracın, müvekkili adına kayıtlı ise de, müvekkilinin maliki olduğu aracın bütünüyle davalı şirkete kiralandığını, yükleme ve taşıma işinin davalı şirket tarafından yapıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, dava konusu olaya CMR hükümlerinin uygulanması gerektiği, taşıyıcının yükü teslim aldığı andan teslim edilinceye kadar bunların kısmen veya tamamen

kaybından ve doğacak hasardan sorumlu olduğu, davalı Balnak Nakliyat ve Lojistik Hizmetleri A.Ş.'nin üst taşıyıcı olduğu ve nakliyat hasarlarında sınırlı sorumluluk avantajından yararlanamayacağı, dolayısıyla davalı taşıyıcının davacının gerçek zararını karşılaması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.526,00 TL asıl alacak, 159.76 TL işlemiş faiz üzerinden itirazın iptaline, asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatı 1.010,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili amacıyla yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Tazminat istemine yönelik bu davada alacağın saptanması bilirkişilerce yapılacak incelemeye ve mahkemece takdir olunmasına bağlı bulunduğundan ve gerek icra takibi tarihinde gerekse dava tarihinde tazminat alacağı henüz likit halde olmadığından, mahkemece davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.