muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1866, Karar No: 2023/4594, Tarih: 31.10.2023

2.Sanık savunmasında "Müşteki benim boşanma aşamasında olduğum eşimdir. Eşim ailesinin yanına gitmişti. İddianamede belirtilen annesi ile ilgili olan mesajdan önce annesi beni aradı ve kızını başka birisine satacağını bana da davetiye göndereceğini söyledi. Babası da kızının özgür olduğunu ve istediğini yapacağını söyledi. Ben de bunun üzerine panik atak geçirmişim. Bir anlık sinir ve öfke ile "annene söyle altınları önce doktoro götürüp..." şeklindeki mesajı atmışım. Ben o anı tam hatırlamıyorum. O mesajı suç işleme kastıyla atmadım. Bir anlık sinir ve öfke ile atılmış mesajdır. Ben kesinlikle iddianamede belirtilen 09/08/2015 tarihinde gece vakti saat 03:00 sıralarında müştekinin ailesi ile kaldığı Yeniköy-Muğla'ya gittiğim iddiası kesinlikle doğru değildir. Ben o belirtilen saatlerde Afyonkarahisar ili Dinar ilçesindeydim. Buna ilişkin 03:04 saatlerinde yakıt aldığıma dair kart esktrem ve orda çalışanların imzası var. Ben konuşmak için 09/08/2015 günü sabah saatlerinde gittim. Kesinlikle gece saatlerinde gidip kimseyi rahatsız etmedim. Ben panik ataklardan dolayı gece yola çıkmıştım. Sıcakta ... kullanmamak içindi. Ben bu olaylardan sonra müştekinin amcası ile görüşerek anlaşmalı boşanma hususunda konuştuk. Onlardan haber beklediğimi söyledim. Ve müştekiyi bir daha aramadım. 12/08/2015 günü müşteki beni aradı. Boşanmamamız hususunda yaklaşık 2 saat konuşmuşuz. Ben panik atak geçirip bayılmışım. Üzerime atılı suçlamaları kesinlikle kabul etmiyorum. Benim belirtilen günde saat 03:00 de müştekiyi rahatsız etmediğime dair istenirse mobessa kayıtları incelenebilinir. Üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum. Müşteki bazen bana canımlı cicimli mesajlar atıyor. Bazen de kapa sözlerle mesajlar atıyordu. Bunu neden yaptığını anlamıyorum. Öncelikle beraatimi isterim. Mahkumiyetim halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istiyorum. Ancak tesiste gece vakti plakam yanlış yazılmış. Buna ilişkin tutulan tutanağı ve kullanmış olduğum ilaçlara ilişkin reçete ve müştekinin bana göndermiş olduğu mesajları ibraz ediyorum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3.Katılan "Boşanma aşamasında olduğum eşim devamlı internet üzerinden mesaj yazıyordu birbirimize hakaret niteliğinde bir kısım sözlerimiz oldu o benden özür diledi bende ondan diledim sunduğu mesaj kayıtları bunlarla ilgilidir fakat kendisiyle görüşmek istemediğim halde rahatsız etmeye devam etmiş ve hakaret edip 09/08/2015 günü de sabah 4-5 sularında evimize gelmiş ben o sırada uyuyordum annem ve babam onu dışarıda görmüşler benle ilgili birşey olmadı sanıyorum annem ve babama hakaret etmiş, şikayetçiyim." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanunun 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu genel ve tamamlayıcı nitelikte bir suç olup, bu suçun oluşması için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir.

Sanığın boşanma aşamasında olduğu katılana attığı hakaret içeren mesaj nedeniyle mahkumiyetine karar verildiği, sanığın suç tarihinde katılanın ailesiyle birlikte bulunduğu eve gelerek konuşmak için katılan uyuduğu sırada camını tıklatması şeklindeki eylemi dışında ısrar ögesinin gerçekleştiğine dair delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin suçun oluştuğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/416 Esas, 2015/642 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10233, Karar No: 2014/12934, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10233 E.  ,  2014/12934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2013/626-2014/190

Davacı, itibari hizmet süresinin tespitine, fiili hizmet süresine eklenmesine, sigortalılık süresinin fiili ve itibari hizmet süresi toplamı olarak belirlenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanındaki çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti ve sigortalılık sürelerine eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

1-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesidir. 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi ile kazanılan hizmetler, işveren tarafından primi ödenmiş hizmetler üzerinden kazanılacağından ve mülga 506 sayılı Yasanın 77, 79 ve 85. maddeleri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde belirtilen şekilde ve yine 5510 sayılı Yasanın 3. maddesinin 5754 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 14 ve 15. alt bentlerinde belirtildiği şekilde ay 30 gün, yıl ise 360 gün olarak bildirilen süreyi ifade ettiğinden ve hesaplamanın bu şekilde hizmet cetvelindeki primi ödenmiş gün üzerinden yapılması gerekir. Davacının hizmet cetveline göre itibari hizmete esas bölümlerde geçen çalışmalarından kuruma bildirilen hizmet süresi daha az olduğu halde,mahkemece 1117 gün üzerinden tespite karar verilmiştir. Davacının hizmet cetveli esas alınarak Kuruma bildirilen hizmetleri üzerinden itibari hizmet süresinin bulunması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Somut olayda; davacı, davalı işverenin K.. Ş.. Fabrikası ve B. Ş. Mamulleri ve E. Tesisleri işyerlerindeki çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresinin tespitini istemiştir. Davacının, işyeri şahsi dosyasından B. Ş.Fabrikasında da çalışması olduğu anlaşılmaktadır.

2-Somut olayda; davacı, davalı işverenin K.. Ş.. Fabrikası ve B. Ş. Mamulleri ve E. Tesisleri işyerlerindeki çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresinin tespitini istemiştir. Davacının, işyeri şahsi dosyasından B. Ş.Fabrikasında da çalışması olduğu anlaşılmaktadır.

Dava konusu edilen dönemde geçerli, 506 sayılı Yasanın Ek. 5. maddesindeki düzenlemeyle tanınan itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı, Yasanın öngördüğü biçimde, işkolu ve işyeri koşullarının birlikte gerçekleşmesi halinde, “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışan sigortalılardan, 1. Çelik, demir ve tunç döküm, 2. Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3. Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4. Kaynak işlerinde çalışanlar” için öngörülmüş olup; anılan madde koşullarının davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin bilimsel ve teknik veriler ışığında incelenmesi amacıyla oluşturulan kimya ve makine mühendisi ile hekim ve hukukçu bilirkişi kurulu tarafından K.. Ş.. fabrikası yönünden itibari hizmet şartlarının irdelendiği, mahkemece B. Ş. fabrikasındaki davacının çalışmasının 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında çalışma olup olmadığının araştırılmadığı görülmüştür.

Mahkemece, davacının bir kısım hizmetinin geçtiği Yozgat ve B. Ş.Fabrikasında keşif yaptırılarak, işyerinde yapılan işin niteliğine göre, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV. maddesindeki şeker sanayi işyerinin, sigortalının çalıştığı yerle ilgili olarak, 1-Çelik, demir ve tunç döküm, 2-Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3-Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4-Kaynak işlerinde çalışanların itibari hizmet süresinden yararlandırılması gereğine ilişkin koşulların oluşup oluşmadığı, davacının bu fabrikada çalıştığı bölümle ile ilgili teknik ve yardımcı birimlerin birbirlerine bağlantı ve uzaklıkları ile bir bölümdeki fiziksel dış etkenlerden diğer bölümlerdeki çalışanların etkilenme dereceleri de belirlenerek, davacı işçinin işyerinde yapmakta olduğu işin niteliğine göre hangi zararlı etkenlerden ne şekilde etkilendiği hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklığa kavuşturularak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, sadece K.. Ş.. fabrikasındaki keşifte hazır edilen bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21375, Karar No: 2025/5760, Tarih: 20.05.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/21375 E.  ,  2025/5760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/332 E., 2018/494 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 08.09.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 11.10.2023 tarihli ve 2023/11137 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108643 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2023 tarihli ve KYB-2023/108643 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın incelemeye konu 01/04/2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11/04/2016 tarihli ve 2016/2972 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı ve Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/07/2018 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 08/09/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de;

Sanık hakkında, daha önce 25/05/2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 28/05/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığından bahisle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2016 tarihli ve 2016/429 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2016/115 esas, 2016/915 sayılı kararı ile sanığın kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkardığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin 17/01/2017 tarihinde kesinleştiği,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 19/01/2022 tarihli ve 2021/14504 esas, 2022/616 karar sayılı ilâmında "... erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekecektir..." şeklindeki açıklama da nazara alındığında,

Bu haliyle, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi ve kararın kesinleşmesi nedeniyle yargılamaya konu suça ilişkin verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan incelemeye konu dosyada, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 01.04.2016 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli ve 2016/2972 Soruşturma, 2016/1295 Esas, 2016/1215 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; daha önce aynı suçtan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve ihlal üzerine kamu davası açıldığından bahisle, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

B. Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2016/852 Esas, 2017/91 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 31.05.2016 tarihinde kesinleştirildiği,

B. Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2017 tarihli ve 2016/852 Esas, 2017/91 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, itiraz edilmeksizin 31.05.2016 tarihinde kesinleştirildiği,

C. İhbar üzerine, Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 19.07.2018 tarihli ve 2018/332 Esas, 2018/494 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

D. Dosya arasında bulunan dayanak alınan Kırıkkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/115 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde;

Şüpheli hakkında, daha önce işlediği 25.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 28.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, şüphelinin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yükümlüden alınan

tahlil sonucunda sanığın yeniden uyuşturucu madde kullandığından bahisle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2016 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, Kırıkkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2016/115 Esas, 2016/915 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 192/2. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri gereği "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, bu kararın 17.01.2017 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Her ne kadar, sanık hakkında, 01.04.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Anlaşılmıştır.

E. Her ne kadar, sanık hakkında, 01.04.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2016 tarihli iddianamesiyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Daha önceden, 25.05.2015 tarihli eylemi nedeniyle aynı nitelikteki suç nedeniyle verilen 28.05.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın ihlâl edilmesi nedeniyle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında açılan kamu davası sonunda, Kırıkkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesince 06.12.2016 tarihinde "ceza verilmesine yer olmadığına" kararının verildiği ve kararın kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi nedeniyle, verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı anlaşıldığından;

Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma kararı" verilerek, sanık hakkında 01.04.2016 tarihli suç nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiğinden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı ise de;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada,

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında 12.09.2019 kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.12.2021 tarihli ve 2021/9248 Soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, inceleme konusu 01.04.2016 tarihli eylemin erteleme kararının kesinleşmesinden önce işlenmiş hale geldiği, erteleme kararının inceleme konusu 01.04.2016 tarihli eylemi de kapsadığı, erteleme kararının kesinleşmesi tarihine kadar tüm eylemlerin tek suç olarak ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabulü gerektiği anlaşıldığından; Mahkemesince, erteleme kararının verildiği soruşturma dosyasının dosya arasına alınması, kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca "düşme" kararı verilerek, karardan bir örneğinin dava açılmamış ise Kırıkkkale Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/9248 Soruşturma dosyasına gönderilmesi, kamu davası açılmış olması halinde ise birleştirme kararı verilerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında değerlendirme yapılmak üzere ilgili mahkemesine gönderilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 tarihli ve 2018/332 Esas, 2018/494 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4596, Karar No: 2006/7526, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4596 E.  ,  2006/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf verillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödemesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.