muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18241, Karar No: 2025/10320, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18241 E.  ,  2025/10320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/719 E., 2023/591 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/57 E., 2021/93 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/159, Karar No: 2012/1766, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/159 E.  ,  2012/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/2 sayılı dosyasından borçluya ait ... Mah. 732 ada, 213 parselin 1/12 hisseli, 196 parselin 3/12 hissesi ve .... ... mevki 5783 parselin 3/4 hissesinin 29.04.2010 tarihinde ihale ile satıldığını, 08.04.2004 tarihli ile 03.01.2008 tarihleri arasında alacaklı veya alacaklı vekilinin hiçbir talebinin bulunmadığını, taşınmaz haczi bulunan dosyada dosyanın işlemden kaldırılması için İİK’nun 106. maddesinde düzenlenen 2 yıllık sürenin fazlasıyla geçtiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2005/817 esas, 2007/367 karar sayılı izale-i şüyu kararının mevcut olduğunu, dava tarihinin 28.06.2005, karar tarihinin ise 22.03.2007 olduğunu, bu karar ile satışına karar verilen taşınmazın ihalede satılan parseller dışında ..., ... 5786 parselde kayıtlı taşınmazlar olduğunu, söz konusu ilamda 196 parsel ile 5783 parsel hakkındaki davanın reddine karar verildiğini, hüküm kısmının 6. bendinde 5783 parselin yanlışlıkla 5786 parsel olarak yazıldığını, izale-i şuyu davasında ihalede satılan 196–213 ve 5783 parsellerin satışına karar verilmediğini, bu nedenle bu davanın devam ettiği sürenin İİK’nun106. maddesindeki satış isteme süresinden sayılmayacağını, satış bedelinin 1. ve 2. sıralar arasında garamaten paylaştırmasının yasaya aykırı olduğunu, gerçekte 2003/2943 ve 2008/2 sayılı dosyalardan dolayı satışa gidilebilecek herhangi bir geçerli haciz olmadığını, bu nedenle ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/2 sayılı dosyasından hazırlanan 14/05/2010 tarihli sıra cetveline itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazlarının kabulüne karar verilmesini, talep etmiştir.

Şikayetçiler vekili, 732 ada, 196 parsel ve 732 ada 213 parsel sayılı taşınmazlar için dava açtıklarını, Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında yanlışlıkla 732 ada 186 parsel sayılı taşınmazdan bahsedildiğini, borçlunun böyle bir taşınmazının olmadığını, usulüne uygun olarak açtıkları davanın satış isteme süresini kestiğini, 732 ada, 213 sayılı parsele ilişkin ortaklığın giderilmesi davasının da kendileri tarafından açıldığını, ayrıca bu davada davalı olarak vergi dairesinin de gösterilmesinin gerektiğini, vergi dairesinin haczinin davacı tarafın haczinden önce olduğunu, bu durumda vergi dairesinin alacaklı olduğu miktarında göz önüne alındığında sıra cetveli ve hacizlere ayrılacak pay olduğu gibi değişeceğini, davacı tarafın hukuki yararının olmadığını, ayrıca sıra cetvelinde davacıdan önce bir başka alacaklının daha olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde itirazda bulunan davacıdan önce ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/3350 sayılı dosya alacaklısının bulunduğu, ancak davacı tarafından sıra cetveline yönelik şikayetin yalnızca 1 ve 2. sırada bulunan alacaklıya karşı husumet yönetilmek suretiyle açıldığı, kendisinden önce gelen alacaklıya ve satış bedeline garameten iştirak eden ... Vergi Dairesi Müdürlüğüne davanın yöneltilmediği, ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2008/3350 esas sayılı dosyasındaki alacağın sıra cetveline esas olacak şekilde borç miktarının 47.381,24 TL olduğunun ilgili icra dairesince mahkemeye bildirildiği, ... Vergi Dairesi’nin 16/02/2010 tarihli yazısında da belirttiği üzere taşınmazlar üzerine konulan hacizlerin devam ettiği ve vergi alacağının 47.698,99 TL olduğu, 1. ve 2. sırada bulunan alacaklının koydurmuş olduğu hacizlerin düştüğünden bahisle sıra cetveli iptal edilmiş dahi olsa satış bedelinin bu suretle 1. sırada yer alacak olan ... 2. İcra Müdürlüğünün 2008/3350 esas sayılı dosya alacaklısı ve ... Vergi Dairesi arasında garameten paylaştırılacağı ve bu alacaklıların o tarih itibariyle alacaklarının ulaştığı değer göz önüne alındığında sıra cetveline itirazda bulunan davacı alacaklıya pay ayrılmayacağının açıkça belli olduğu, dolayısıyla davacı alacaklının bu şekilde kendisinden önce gelen diğer alacaklıya husumet yöneltmeksizin ilk iki sırada yer alan alacaklıyı ve satış bedeline bu alacaklı ile birlikte garameten iştirak eden ... Vergi Dairesi’ni taraf göstermeksizin yapmış olduğu şikayette hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçiler vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikâyetler, kural olarak, sırasına itiraz edilen ve şikayet sonucunda hukuki durumları etkilenecek olan alacaklılara yöneltilir. Şikâyetin kabulü halinde de, sıra cetvelinin iptaline karar verilmekle birlikte, düzenlenecek yeni sıra cetveli, sadece şikayet kapsamı ve hüküm dikkate alınarak hazırlanır. Öte yandan, sıra cetveli, satış tarihindeki hukuki durum dikkate alınarak düzenlenir.

Kararı, şikâyetçiler vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikâyetler, kural olarak, sırasına itiraz edilen ve şikayet sonucunda hukuki durumları etkilenecek olan alacaklılara yöneltilir. Şikâyetin kabulü halinde de, sıra cetvelinin iptaline karar verilmekle birlikte, düzenlenecek yeni sıra cetveli, sadece şikayet kapsamı ve hüküm dikkate alınarak hazırlanır. Öte yandan, sıra cetveli, satış tarihindeki hukuki durum dikkate alınarak düzenlenir.

... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3350 sayılı takip dosyası alacaklısı Denizbank AŞ. ile ... Vergi Dairesi’nin sıra cetveline itirazı bulunmamaktadır. Bu durumda, adı geçenler hakkında bu sıra cetveli kesinleşmiş olup, muhtemel iptal halinde, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde Denizbank AŞ’ne pay isabet ettirilmesi, ... Vergi Dairesi’ne de bu sıra cetvelinde isabet eden 1.289,91 TL’den daha fazla bir ödeme yapılması söz konusu olmayacaktır. Bu durumda İcra Mahkemesi'nce, şikâyet olunanlara yönelik iddiaların esastan incelenmesi ve hacizleri düşmüşse, adı geçenlere isabet eden payların, garameten şikâyetçilerin alacaklı olduğu dosyalara ödenmesi, artan kısım kalırsa, bunun şikayet olunanlara bırakılması gerekir. Sıra cetveline itirazı bulunmayan alacaklıların, başkası tarafından yapılmış şikâyetten yararlanması mümkün değildir. Hal böyle olunca, şikâyetçinin, sırasına itirazı bulunmayan ve cetvelde kendilerine pay ayrılmayan kimseleri hasım göstermesi gerekli olmadığı gibi iptal halinde o kişilerin payının artacağı düşüncesiyle, şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikâyetçiler vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün şikâyetçiler yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4831, Karar No: 2011/6932, Tarih: 09.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/4831 E.  ,  2011/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, 1952 olan doğum yılının 1942 olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dilekçesinde, 1952 olan doğum yılının 1942 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre; mahkemece doğum tarihinin düzeltilmesi istenilen 01.07.1952 doğumlu davacı ... ile 01.07.1960 doğumlu oğlu...'ın doğum tarihleri arasında 8 yıllık zaman farkı bulunmaktadır. Bu yaşta bir kişinin doğum yapması yaşamın olağan akışı ile bağdaşmamaktadır. Nüfus kayıtlarında düzeltme istemi ile ilgili davalarda, hakim, kayıtların diğer kayıtlarla çelişkili olup olmadığına dikkat etmeli, vereceği kararların kayıtlardaki çelişkiyi gidermesine de özen göstermelidir. Mahkemece, oğlu ile yaşının düzeltilmesi istenen annenin doğum tarihleri arasındaki yaş farkı gözetilerek sözü edilen çelişkiyi giderecek biçimde hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13586, Karar No: 2011/20627, Tarih: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13586 E.  ,  2011/20627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 28.04.2011 gün ve 2010/22322 Esas - 2011/7542 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu ... Mevkii ... parsel numaralı .... m2 yüzölçümlü taşınmazın, ne kadarlık bölümünün Sapanca Gölü (0-300 m2’lik ) İçme Suyu Mutlak Koruma Alanında kaldığının Adapazarı Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü ve Adapazarı Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1417, Karar No: 2019/2291, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1417 E.  ,  2019/2291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/357, Karar No: 2019/7525, Tarih: 26.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/357 E.  ,  2019/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06/07/2017 tarih ve 2016/330 E.- 2017/278 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 24/10/2018 tarih ve 2017/1663 E.- 2018/1080 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Kurum vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ABD menşeli dünyaca tanınmış “W”, “SHERATON”, “WESTIN”, “ST. REGIS”, “THE LUXURY COLLECTION”, “FOUR POINTS BY SHERATON”, “ALOFT” ve “LE MERIDIEN” lüks otel zincirlerinin sahibi olduğunu, müvekkilinin “W” ve “W HOTELS” markaları ile başta otel, rezidans ve restoran hizmetleri olmak üzere pek çok türde mal ve hizmetler sunulduğunu, davalının bu markalarla iltibas oluşturacak nitelikteki 2015/08555 sayılı ve “wking” ibareli başvurusuna itirazlarının, davalı TPMK'nın 2016-M-6182 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, ancak üçüncü kişilerin itirazlarının kısmen kabul edilerek, sonuçta 41. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” hizmetlerinin başvuru kapsamından çıkartıldığını, oysa dava konusu markada yer alan “W” harfinin, başlı başına müvekkilleri şirketin dünyaca tanınmış markasıyla ayniyet arz ettiğini, “KING” kelimesinin Türk halkı arasında İngilizce bilmeyen kişilerce dahi bilinirlik seviyesi oldukça yüksek bir kelime olduğunu, bu ibarenin özellikle müvekkilinin temel faaliyet alanı olan otelcilik hizmetleri bakımından herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-6182 sayılı kararının 36. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri. Gümrük müşavirliği hizmetleri”, 39. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama hizmetleri”, 41. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen iptalini, 2015/08555 sayılı "WKING" marka başvurusunun tescili halinde 36. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri. Gümrük müşavirliği hizmetleri”, 39. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama hizmetleri” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Şirket temsilcisi, savunmada bulunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markalar ile davaya konu “WKING” ibareli marka başvurusunun benzer olmadığı, taraf markaları aynı ve aynı türden bir kısım hizmetleri kapsıyor olsa da, ortalama tüketici nezdinde markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dolayısıyla 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında davaya konu markanın tesciline engel teşkil eden bir durumun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı markalarının "W" asıl unsurundan oluştuğu, davalı başvurusunda yer alan "KİNG" ibaresinin ise Türkçe karşılığının "Kral" olduğu ve dava konusu mal ve hizmetlerin daha üst seviyede ve kalitede bulunduğu anlamında kullanıldığı, bu anlamının başvuru konusu tüm mal ve hizmetlerin ortalama tüketicileri tarafından da kolaylıkla bilineceği, davalı başvurusunun davacı markalarının serisi içerisine sızdığı, her iki tarafın markalarında kullandıkları işaretlerin benzer olduğu, Vikingler ibaresinin "W" ile başlamaması, dava konusu başvurunun ise "W" harfi ile başlaması da davalının işbu dava konusu başvuru ile davacıya ait "W" markasına yanaşma kastında olduğu, davacının YİDK kararı iptali ve/veya hükümsüzlük talep ettiği sınıfların, 36.04. sınıftaki "Gümrük müşavirliği hizmetleri” hariç aynı ya da aynı tür olduğu gerekçesiyle davacı istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-6182 sayılı kararının 36.03. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri.", 39.01. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama hizmetleri”, 41.03. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” ve 44.02. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” emtiası için davacının itirazının reddi yönünden kısmen iptaline, davalı şirket adına 31/05/2017 tarihinde tescil edildiği anlaşılan 2015/08555 sayılı "WKING" markasının 36.03. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri.", 39.01. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama hizmetleri” ve 44.02. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” emtiası yönünden kısmen terkinine, 36.04. sınıf "Gümrük müşavirliği hizmetleri" yönünden TPMK YİDK kararının iptaline ve davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne ve 41.03. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” yönünden davalı şirket markasının hükümsüzlüğüne ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketçe yapılan marka başvurusuna, tanınmışlık ve iltibas vakıasına dayalı olarak yapılan itirazın reddine dair verilen YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup; İlk Derece Mahkemesi davayı reddetmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı Kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı şirketçe yapılan marka başvurusuna, tanınmışlık ve iltibas vakıasına dayalı olarak yapılan itirazın reddine dair verilen YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup; İlk Derece Mahkemesi davayı reddetmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca markalar arasında karıştırılma ihtimalinin değerlendirmesinde, markaların görsel, işitsel ve kavramsal özelliklerinin bir bütün olarak değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir. Kural olarak tek başına harf, sayı ve renkler marka olarak kimsenin tekeline bırakılamaz. Somut olayda, davacının itiraza dayanak markaları “W” esas unsurundan oluşmaktayken, davalı şirketin marka başvurusu “WKING” ibaresi ile w harfi üzerine oturtulmuş özgün Viking miğferi figürü, w ve k harflerini birbirine bağlayan sonsuzluk işareti unsurlarından oluşmaktadır. Davalı marka başvurusunun, okunuş itibariyle “viking” şeklinde okunacağı nazara alındığında ve markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, markalar arasında karıştırılma ihtimalini doğuracak ölçüde bir benzerlik

bulunmadığı, davacı serisinden ayrışan özgün nitelikte varolduğu halde Bölge Adliye Mahkemesince hatalı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı TPMK yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı Kurum'a iadesine, 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.