muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6109, Karar No: 2022/7972, Tarih: 09.11.2022

Davalı vekili, davanın reddini ve davacı aleyhine %40'dan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve alınan ek bilirkişi raporuna göre, davaya konu senedin davacı ile davalı arasında düzenlenen 10/09/2005 tarihli acentelik sözleşmesinden kaynaklanan ve bu sözleşme sona erene kadar oluşan borçlarına karşılık teminat senedi olarak düzenlendiği, davacı ile Öznak Kargo Taşımacılığı ve Lojistik Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında davalının da katılımı ile düzenlenen 15/06/2009 tarihli sözleşme devir protokolü ile 10/09/2005 tarihli acentelik sözleşmesi, acentelik sözleşmesi ek protokolü, ek protokol niteliğindeki cari hesap sözleşmesi, alt kira sözleşmesinde devreden (davacı) leh ve aleyhine doğan tüm hak ve borçların, yükümlülüklerin devralana devredildiğinin hüküm altına alındığı, ancak devir protokolünde dava konusu senedin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 179. maddesi çerçevesinde iki yıl süre ile, davacının devirden sonra devralan ile birlikte müteselsil olarak sorumlu bulunduğu borçları da temin ettiğine yahut edeceğine dair bir hüküm bulunmadığı, 03/12/2016 tarihli ek rapor ile incelenen ticari defter ve kayıtlara göre 15/06/2009 devir tarihi itibarı ile davacının davalıdan 9.654,19 TL alacaklı bulunduğunun tespit edildiği, davalının sözleşmenin devir tarihi itibarı ile davacıdan bir alacağı bulunmadığından teminat senedini devir tarihinden sonra doğan alacaklarının ödenmediğinden bahisle davacı aleyhine icra takibine koyması hukuka aykırı olduğu, davalının takipte kötü niyetli olduğu sabit olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, İstanbul Şişli 4.İcra Müdürlüğü'nün 2010/9785 esas sayılı dosyasında takip ve dayanak 15/09/2005 tanzim, 22/10/2009 ödeme tarihli 16.000 USD bedelli bono nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, şartları oluşmayan kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.346,17 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5590, Karar No: 2018/1095, Tarih: 01.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/5590 E.  ,  2018/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tic. Mah. Sıf. )

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün ... Bakanlığı’nın gördüğü lüzum üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmekle, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının fatura alacağına dayalı olarak davalı hakkında ilamsız icra takibi başlattığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının eczane işlettiği, davalı hastaneye ilaç sattığı, davacı tarafça söz konusu satıma ilişkin faturaların dosyaya sunulduğu, faturaların incelenmesinden davacının davalıdan 2.431,95 TL alacağının olduğu, davalı tarafça bu alacağın ödenmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiş, ... Bakanlığı’nın gördüğü lüzum üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulması istenilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ... Bakanlığı’nın talebi üzerine, davacının davalıya sattığı mallarla ilgili olarak başlangıçta sunduğu irsaliyeli faturalarda teslim imzalarının bulunmadığını, bilirkişi raporu alınmasından sonra davacının yeni vekilinin sunduğu irsaliyeli faturalarda ise teslim imzalarının bulunduğu halde, yerel mahkemece yazılan gerekçeli kararda bu çelişkili durumun aşılmadığını, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğunu gerekçe göstererek kanun yararına bozma talebinde bulunmuştur.

Yerel mahkemenin gerekçeli kararı incelendiğinde, davacının dayandığı faturaların davalının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Dairemiz uygulamalarına göre, davacının dayandığı faturaların alıcının ticari defterlerine kayıtlı olması, mal tesliminin gerçekleştiğine karine olarak kabul edilmektedir. Bu sebeple yerel mahkemenin gerekçesi davanın kabulü bakımından yeterlidir. Mahkeme kararının davacı faturalarının davalı ticari defterlerinde kayıtlı olması gerekçesine dayanması nedeni ile davacı tarafın sunduğu iki farklı irsaliyeli faturalar arasında çelişki bulunduğu ve bu çelişkinin giderilmediği gerekçesi ile hükmün kanun yararına bozulması talebi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1441, Karar No: 2010/2399, Tarih: 15.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/1441 E.  ,  2010/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımak suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29,62,6136 sayılı Kanunun 13/1,59 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10/04/2007 gün ve 398/125 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Adam öldürme suçu yönünden; hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 448,51/1,59/2 maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin haksız tahrik ile yapılan indirimin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesi uyarınca hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün sair cihetleri incelenmeksizin tebliğnamedeki düşünce hilafına CMUK.nun 321maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 15/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5663, Karar No: 2024/6019, Tarih: 06.11.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5663 E.  ,  2024/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1672 E., 2023/1843 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl Dava Kabul-Karşı Dava Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/428 E., 2023/174 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; temyiz eden davalı-karşı davacı vekilinin temyiz harç ve masraflarına ilişkin adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmış, öte yandan davalı-karşı davacının temyiz dilekçesinin davacı-karşı davalı ...’ye tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı, Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/2035 E. sayılı vesayet dosyasının ve Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/28614 nolu soruşturma dosyasının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davalı-karşı davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Ne var ki, davalı-karşı davacı vekili tarafından HMK’nın 336/2. maddesi uyarınca adli yardım talebine ilişkin bir delil ve belge sunulmadığından, yasal şartları oluşmayan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

A-1.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun'un 337. maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa "6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren iki hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği" şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 2. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 . maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344 . maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra,

B-Davalı-karşı davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin;

1. Davacı-karşı davalı ... vekiline tebliğ edilip edilmediği araştırılarak

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek

a) Katılma yoluyla temyiz süresinin beklenmesi,

b)Kararın süresinde katılma yoluyla temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,

C- Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2019/2035 E. sayılı ve Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/28614 soruşturma nolu dosya asıllarının dosya arasına alınması,

suretiyle belirtilen usûli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23049, Karar No: 2016/2391, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/23049 E.  ,  2016/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vasi tayini istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm kısıtlı adayı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, eşi kısıtlı adayı ...'ın alkol bağımlılığı nedeni ile TMK'nun 406. maddesi gereğince kısıtlanmasını talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesinde “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Bahsedilen düzenleme karşısında mahkemece kısıtlı adayının alkol bağımlılığı konusunda sağlık kurulu raporu alınması, kısıtlı adayında alkol bağımlılığı olduğunun anlaşılması halinde kendisini ve ailesini yoksulluk ve darlığa düşürme tehlikesine yol açıp açmadığının bu yüzden korunmaya muhtaç bulunup bulunmadığının, kısıtlı adayının malvarlığı re'sen araştırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2556, Karar No: 2006/5011, Tarih: 14.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2556 E.  ,  2006/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda ... ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 23.06.2005 ... ve 2005/4568-8416 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Kibsaş Karadeniz İnş. A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... Köyü 1600 ve 1604 parsel sayılı taşınmazların 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırı içinde iken, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı iddiasıyla tapu kayıtlarının iptal edilerek Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davacı Hazine’nin davasının reddine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmekle dairece bozulmuştur.Bu kez davalı KİBSAŞ Karadeniz İnş. A.Ş. vekili kararın düzeltilmesini istemektedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma çalışması ile 1988 yılında 3302 Sayılı Yasaya göre yapılarak dava tarihinde kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Arazi kadastrosu ise 1956 yılında yapılmıştır.

Dosya kapsamından, çekişmeli parsellerin 1944 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı içine alınıp, Mayıs 1946 tarih 19 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edildiği, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan Mayıs 1946 tarih 19 numaralı orman tapu kaydı 1100 sayılı orman parseline revizyon gösterilerek tesbit tutanağının düzenlendiği, bu parsel hakkında ... kişilerin gezici arazi kadastro mahkemesinde açtıkları dava sonucu 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1100 sayılı parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği, 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1100 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde ... kişi adına tapu kaydı oluştuğu, davaya konu taşınmazın tevzi parseli tapusunun 1100 sayılı orman parselinin bir bülümü olup, eğminin % 12-17, fiilen üzerinin meşe sürgünlerinden oluşmuş orman ile kaplı bulunduğu, bu hali ile orman ve ... muhafaza karakteri taşıyan muhafaza ormanı olduğu, yasa ve yönetmeliğe göre makiye ayrılacak yerlerden olmadığı, başka bir anlatımla makiye ayırma koşullarını taşımadığı gerekçesiyle Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescili davasının reddine dair verilen mahkeme kararının Dairece bozulduğu anlaşılmaktadır.

Fiilen orman olan, ya da Yargıtay Daire kararlarında ve Hukuk Genel Kurulunun 15.11.2000 ... ve 2000/20-1663/1694 sayılı kararında kabul edilen ilkeye göre, eğimi % 12'nin üzerinde funda ve makiliklerle örtülü yerler, orman ... muhafaza karakteri taşıdığından, hukuken ve bilimsel olarak orman sayılan yerlerden olması nedeniyle, 6831 Sayılı Yasanın 1/j bendi kapsamı dışındadır. Bu nitelikteki taşınmazlar 4753, 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre makiye ayırma işlemine tabi tutulamaz. Çünkü 4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi yoluyla dağıtılacağı konusunda herhangi bir hüküm de bulunmamaktadır. Bu nedenle, aslında orman olan yerler hakkında 4753 Sayılı Yasa hükmüne göre oluşturulan tevzi tapu kayıtları bulunsa dahi, bu tapu kaydı, temelde ... mülkiyete konu olmayacak kamu malı niteliğindeki Devlet Ormanı olan yerde oluşturulduğundan, böyle bir tapunun 26.03.1996 ... ve 1993/5-1996/1 sayılı Y.İ.B.G.K. kararının öngördüğü ... yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı olduğu kabul edilemez.

Diğer taraftan, 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1/e maddesi uyarınca kurulan maki tesbit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde ... yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği kabul edilmişse de, makiye ayırma komisyonlarının yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulması ve yine yasa ve yönetmeliğe uygun olarak çalışma yapması gereklidir.

1951 yılında yapılan maki çalışması sırasında yürürlükte bulunan 3116 Sayılı Yasanın 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5. maddesi "Devlet ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak, diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar; beldelerde, belediye encümenleri, köylerde, ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzümlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır.." şeklinde olup, orman kadastro komisyonlarının kuruluşunun nasıl olacağını göstermiştir.

Yine, Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin amacını belirleyen 1. maddesinde "5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmak’... itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz Sahil mıntıkalarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin, orman sahaları ile tedavüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları, orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde ... işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi, orman bakım memuru da bulundurulacaktır.

"Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine Ait Talimatnamenin 10. maddesinde ise "Funda ve maki sahalarının tesbiti işi: Umum Müdürlükçe Başmüdürlük merkezlerinde vazifelendirilen, biri tercihan ... muhafaza mevzuunda yetişmiş üç yüksek orman mühendisinden müteşekkil komisyonlar marifetiyle yapılır. Komisyon Reisini Orman Umum Müdürlüğü tesbit eder. Zaruret halinde bu elemanlardan biri mühendis yardımcısı da olabilir. Mahalli Bölge Şefi ve bölme orman muhafaza memuru müşahit sıfatıyla mıntıkada çalışan komisyanlara iltihak ederler..." şeklindedir.

Her ne kadar makilik ve orman sınırlarının tesbitine ait yönetmelikte orman kadastro komisyonlarının yanı sıra 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesine aykırı olarak Orman İdaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da makiye ayırma çalışmasının yapılabileceği öngörmüşse de, hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında

-3-

2006/2556-5011

karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler ise ... bulduğu yasalara aykırı olamaz, Yönetmelik Yasaya aykırı ise uygulayıcı tarafından, yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer verilerek işlem yapılamaz. (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 ... 2005/11-81 - 118 sayılı kararı)

Somut olayda; yörede görev yapan maki tefrik komisyonu, ... Lütfü Çubuktepe ile üye Cahit ...'ın katılımı ile oluşturulmuş, yönetmelikte öngörülen diğer üyeler komisyonda yer almamıştır. Bu nedenle, komisyon 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi, yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapmamıştır. Şöyle ki;