muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4892, Karar No: 2024/1947, Tarih: 04.06.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; sözleşmenin feshinin yetki aşımı niteliğinde olduğunu, müfettiş raporunda yükleniciye süre uzatım verilmesi gerektiği beyan edilmesine rağmen bunun yapılmadan sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, tek taraflı idare beyanı ile sözleşmenin feshedilemeyeceğini, sözleşmenin feshinin geçerliliği kabul edilse bile, fesih idarenin kusurundan kaynaklandığından davacının uğramış olduğu menfi ve müspet zararlarının tümünün karşılanması gerektiğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden, sözleşmenin ifasına yönelik işlerin yapılmasına yönelik olarak nama ifaya izin ve haksız fesih nedeniyle oluştuğu ileri sürülen zararların tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.1. Taraflar arasında 06.08.2010 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış olup, sözleşmenin 15. maddesinde, sözleşmenin imzalandığı tarihin yer teslim tarihi olduğu, yüklenicinin inşaatı yer tesliminden itibaren projelerin iş bu sözleşmenin 6. maddesi gereğince hazırlanma süresi de dahil olmak üzere 1000 takvim günü içerisinde tamamlayıp yapı kullanma izin belgesi de alınmak suretiyle bitireceği, idareye vermiş olacağı revize proje ve detaylar için müteahhide herhangi bir bedel ödenmeyeceği; proje hizmetleri başlıklı 6. maddesinde, belediyeden kaynaklanan nedenlerin sözleşme süresini uzatmayacağını, 10. maddesinde, inşaatın bulunduğu yerde her ne şekilde olursa olsun bir yapı, baraka veya başkaca bir tesis varsa, müteahhidin bunları yıkıp, inşaat sahasını boş hale getireceği ve bunun için idareden masraf talep etmeyeceği yazılıdır.

2.2.Dosya kapsamına göre kat karşılığı inşaat sözleşmesine esas idare tarafından hazırlanan 27.09.2010 tarihli imar çapının belediye tarafından iptal edildiği, 08.11.2011 tarihinde yeni vaziyet planına uygun yeni imar çapı alındığı, binanın sözleşmede 5 kat 10 daire iken yeni vaziyet durumuna göre 6 katlı ve 12 daireli yapılacağı anlaşılmaktadır.

Davacı yeni projeye esas işin bitirilmesi için 20.07.2011 tarihli yazısı ile süre uzatım talep etmiş, süre uzatım talebi davalı idarenin 13.01.2012 tarihli yazısı ile sözleşmenin 6. maddesi gereği belediyeden kaynaklanan nedenlerin süre uzatım sebebi olamayacağı gerekçesi ile reddedilmiş sonraki aşamalarda ise yeni imar planından kaynaklı olarak yapılacak inşaattaki dairelere ilişkin paylaşıma dair taraflar arasında bir çok yazışma yapıldığı, tarafların paylaşıma ilişkin teklifler sunduğu anlaşılmaktadır. Paylaşıma ilişkin yazışmalar 08.03.2012 tarihinde başlamış, 12.01.2013’e kadar devam etmiştir. Davalı idare 11.12.2012 tarihinden sonra davacı yükleniciye gönderdiği yazılarında yeni teklif sunulmaması gerektiği,sürekli değişen teklifler nedeniyle sürecin uzadığını, zaten en son davacı tarafından yapılan tekliflerden birinin geriye dönük olarak kabul edildiğini beyan etmiş, yüklenici ise buna karşılık olarak kabul edilen teklifin artık geçersiz olduğunu ileri sürmüştür.

Davalı idare 17.09.2012 tarihli ihtarı ile sözleşmenin süresinin dolduğunu, 30 gün içinde işe başlanılması gerektiğini, başlanılmaz ise sözleşmenin feshedileceğini bildirmiştir. Bu ihtara cevap olarak yüklenici, bölge müdürlüğü personelleri aleyhine soruşturma açıldığı bilgisinin taraflarına bildirildiği, soruşturma sonuçlanıncaya kadar sözleşme hakkında işlem yapılamayacağını bildirmiştir. Bunun üzerine davalı idare sözleşmenin 26. maddesine dayanarak 05.12.2013 tarihli ihtar ile davacı yükleniciye sözleşmeyi feshettiğini bildirmiştir.

2.3.Dava konusu taşınmazın bulunduğu parselin içinde kalan okul duvarına yönelik yapılan yazışmalar incelendiğinde; sözleşme tarihinden önce İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile davalı idare arasında yazışmalar mevcut olup, davalı idarece 19.03.2010 tarihli yazısı ile taşkın olan duvarın yıkılması gerektiğini bildirmiştir. Buna karşılık 05.05.2010 tarihli İl Milli Eğitim Müdürlüğü yazı cevabında; yıkıma yenisinin yapılması şartı ile muvafakat verildiği belirtilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 10. maddesinde, inşaatın bulunduğu yerde her ne şekilde olursa olsun bir yapı, baraka veya başkaca bir tesis varsa, müteahhidin bunları yıkıp, inşaat sahasını boş hale getireceği ve bunun için idareden masraf talep etmeyeceği yazılıdır.

Davacı yüklenici tarafından sözleşmenin imzalandığı tarihten iki yılı aşkın süre geçtikten sonra, 28.12.2012 tarihli yazıda, dava konusu taşınmazın işgalden arındırılması ve yer teslimin buna göre yeniden belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Davacı yüklenici tarafından sözleşmenin imzalandığı tarihten iki yılı aşkın süre geçtikten sonra, 28.12.2012 tarihli yazıda, dava konusu taşınmazın işgalden arındırılması ve yer teslimin buna göre yeniden belirlenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında ve mahkeme kararının gerekçesinde; davalı idarenin parseldeki hukuki sorunları çözmeden ihaleye çıkarması, sözleşme konusu parselin hukuki sorunları nedeniyle, davacı yüklenici tarafından, ihale dosyasındaki mimari projeye uygun olarak hazırlanıp davalı idareye teslim edilen projelerin hükümsüz kaldığı ve yeni durumuna göre mimari, statik, mekanik ve elektrik projeleri yapılmak zorunda kalındığı, ayrıca sözleşme gereği işçi çalıştırılmak zorunda kalındığı gerekçesiyle davalı idarenin fesihte kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de gelinen aşamada davacı yüklenicinin işe hiç başlamadığı, 6. maddeye göre belediyeden kaynaklanan nedenler ile süre uzatım verilemeyeceğinin öngörüldüğü, basiretli tacir olarak sözleşme süresinin buna göre belirlenmesi gerektiği; yine dava konusu taşınmazın bulunduğu parsele taşkın olan okul duvarının yıkımı hususunda; sözleşmenin 10. maddesinde inşaat yapılacak alanın temizlenmesi işinin yükleniciye ait olduğu, dava dışı İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile davalı idare arasındaki sözleşme öncesi yazışmalar da dikkate alınarak davacı yüklenicinin bu duvarı yıkmasında bir engel olmadığı, davacının sözleşmenin imzalanmasından iki yılı aşkın süre geçtikten sonra 28.12.2012 tarihli yazısı ile yer teslimi ile ilgili talepte bulunduğu, taraflar arasındaki paylaşıma ilişkin yazışmalarda ise, davalı idarenin son 3 yazısında yeni teklif yollanmaması gerektiği, sürecin uzatıldığı beyan edilmesine rağmen davacı yüklenici tarafından yeni teklifler gönderilmeye devam edildiği, idarenin 17.09.2012 tarihli işe başlanılması gerektiği ihtarına rağmen,sözleşmedeki edimlerle her hangi bir şekilde ilgisi olmayan bölge müdürlüğü personelleri aleyhine soruşturma açıldığı bilgisinin taraflarına bildirildiği gerekçesiyle soruşturma sonuçlanıncaya kadar sözleşme hakkında işlem yapılamayacağını bildirdiği, sonuçta paylaşım ve bu gerekçenin işe başlanılmasına engel oluşturmayacağı nedenleriyle davalı idarenin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekmiştir.

Davacı yüklenici eldeki davada, sözleşmenin feshedilmesinden kaynaklı menfi ve müspet zararlarının tahsilini talep etmektedir.

Davacı yüklenici eldeki davada, sözleşmenin feshedilmesinden kaynaklı menfi ve müspet zararlarının tahsilini talep etmektedir.

Dosya kapsamına göre; davacının menfi ve müspet zararlarının tahsilini talep ederek eldeki davayı açtığı, davalı arsa sahibi idarenin de 05.12.2013 tarihli yazısı ile fesih iradesini ortaya koyduğu, bu durumda tarafların fesih iradelerinin birleştiği ve sözleşmenin feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı yüklenicinin fesih nedeniyle uğradığı zararlarını isteyebilmesi için sözleşmenin feshinde kusursuz olduğunu ispat etmesi gerekmekte olup yukarıda açıklandığı üzere davalı idarenin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiği,davacının hazırladığını iddia ettiği projelerin onaylarının yapılmamış olup davalı idarenin işine yarar nitelikte olmadığı, herhangi bir imalat yapılmadığından işçilik alacaklarının da bulunamayacağı anlaşıldığından davacının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi yerinde olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda 1. paragrafta açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm , davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2017/3837, Karar No: 2019/10390, Tarih: 11.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3837 E.  ,  2019/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 03.08.2010 tarihinde, davalı ... idaresindeki aracın yaya müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen (... yönünden dava, diğer davalı yönünden kaza tarihinden itibaren yasal faizi) ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’dan kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 142,23 TL geçici işgöremezlik tazminatının davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren, diğer davalı yönünden olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 4.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-a maddesi gereği, her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlar mutlak ticari davalardır. TTK'nun 5/1. maddesi gereği ticari davalara bakmakla görevli mahkeme, asliye ticaret mahkemeleridir. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden itibaren yasanın 5/3. maddesi gereği asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki, işbölümü olmaktan çıkmış görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesi gereği göreve ilişkin kurallar, kamu düzeni ile ilgili olup mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Somut olayda; uyuşmazlığın temelinde 3. kişinin haksız fiili bulunmakta ise de, davalı ...’nin sorumluluğu sigorta hukukundan (sigortacılık yasasından) kaynaklanmaktadır. Sigorta hukuku 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 6. kitabında 1401 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Bu durumda, Türk Ticaret Kanunu'nda düzenlenen hususlardan olması nedeniyle, dava mutlak ticari dava olup, asliye ticaret mahkemesinin görev alanı içinde olduğundan, dava ve karar tarihinde İzmir’de ayrı bir ticaret mahkemesi bulunduğundan davaya ticaret mahkemesi tarafından bakılması gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece, davanın HMK'nın 114/1-c maddesi gereğince görevsizlik nedeniyle HMK'nın 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'na geri verilmesine, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5060, Karar No: 2013/8109, Tarih: 25.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5060 E.  ,  2013/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/117704

MAHKEMESİ : Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 29/02/2012, 2011/127 (E) ve 2012/69 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Fatih ve A.. K..'ın mağdur S.. S..'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Fatih ve müdafiinin sübuta, meşru müdafaaya, sanık A.. K.. müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur S.. S..'ya ait geçici ve kesin raporlar, hastane müşahade evrakları ve soruşturma dosyasının Adli Tıp Kurumu’nun ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurda kaç adet yaralanma meydana geldiği, her bir yaranın vücut boşluğuna nafiz olup olmadığı, iç organlarda yaralanma meydana getirip getirmediği, hayati tehlike oluşturup oluşturmadığı, yüzünde sabit iz oluşmasına neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte olup olmadığı hususlarında yeterli rapor aldırılıp sonucuna göre suça öldürmeye teşebbüs veya yaralama vasfı verilerek sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, dosyada mevcut çelişkili raporlarla yetinilerek eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, sanık Fatih ve müdafii ile sanık A.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 25/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2106, Karar No: 2018/15411, Tarih: 07.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2106 E.  ,  2018/15411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın diğer sanık ...'ye 10.02.2015 tarihinde Saray/Tekirdağ'da askerlik yaparken izinli olduğu sırada nöbetçi uzman çavuş.... imzasına teslim edildiği ancak sanığa tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında,savunma hakkının kısıtlanmaması açısından, sanık ...'ye gerekçeli kararın tebliği ile bu belge ve sunarsa temyiz nedenlerini içeren dilekçesi de eklenmesi, sanık ... yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6362, Karar No: 2016/3577, Tarih: 29.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6362 E.  ,  2016/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın yetkilisi olduğu ...Tic. ve San. Ltd. Şti'nin... Çarşısında bulunan mağazasında müdür olduğu, olay tarihinde işten ayrıldığını bildirmesi üzerine mağazada yapılan sayımda bir kısım ürünlerin stokta olmadığının, bir kısım ürünlerin ise satış yapılmasına rağmen kasa hesabına işlenmediğinin, yaklaşık 5.500 TL civarında bir zararın olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; beyanlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5889, Karar No: 2022/10165, Tarih: 08.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/5889 E.  ,  2022/10165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (tüm sanıklar hakkında), resmi belgede sahtecilik (sanık ... hakkında)

HÜKÜM : İsnatların kül halinde zincirleme şekilde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle tüm sanıklar hakkında mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu görevlisi olan sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden soruşturma izni alındıktan sonra kamu davası açılması gerektiği, dosyada izin alındığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gözetilip durma kararı verilerek, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması yerine, bu hususun yargılama şartı olduğu gözetilmeden genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

5271 sayılı CMK'nın "Tesadüfen elde edilen deliller" başlıklı 138. maddesinin ikinci fıkrası "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135'inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhâl bildirilir" şeklinde hüküm altına alınmış olup, 01/06/2005 tarihinden sonra başvurulacak olan iletişimin denetlenmesi tedbiri sırasında, soruşturma veya kovuşturma ile ilgili olmayan, ancak 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan suç ya da suçlardan birisinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek delilin elde edilmesi durumunda "tesadüfen elde edilen delil" olarak adlandırılan bu delilin belirtilen suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmasının olanaklı hale getirildiği, bu düzenlemeyle telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, soruşturma veya kovuşturmayla ilgili olmayan, fakat 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan katalog suç ya da suçlardan birisinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delilin elde edilmesi durumunda, söz konusu delilin ceza yargılamasında kullanılabileceğinin kabul edilmiş olması, tedbirin uygulanması sonucunda elde edilen delillerin 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlarla sınırlı olmak kaydıyla, aynı soruşturma ya da kovuşturmayla ilgili suçlar yönüyle öncelikle kullanılabileceğinin kabulünü gerektirdiği, diğer yandan CMK’nın “Teknik araçlarla izleme” başlıklı 140. maddesinin “Aşağıdaki suçların işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebepleri bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi hâlinde, şüpheli veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve iş yeri teknik araçlarla izlenebilir, ses veya görüntü kaydı alınabilir” hükmü uyarınca sanıklar hakkında teknik araçlarla izleme kararı verilebilmesi için soruşturma konusu suçun kanunda sayılan suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde edilme olanağının bulunmaması, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararı gerektiği, CMK'nın 140. maddesi gereğince alınan teknik araçlarla izleme kararı sonucunda elde edilen delillerin yalnızca bu maddede sayılan katalog suçlar kapsamında yer alan suç bakımından delil olarak kullanılabileceği, katalog suçlar dışında kalan bir suç bakımından ise elde edilen delillerin yargılamada kullanılmasının maddenin 4. fıkrasının açık hükmü karşısında olanaklı olmadığı, buna karşılık CMK'nın 138. maddesi, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Beşinci Bölüm Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi başlığı altında, aynı Yasa'nın 140

. fıkrasının açık hükmü karşısında olanaklı olmadığı, buna karşılık CMK'nın 138. maddesi, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Beşinci Bölüm Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İletişimin Denetlenmesi başlığı altında, aynı Yasa'nın 140. maddesi ise Kanun'un Birinci Kitap Dördüncü Kısım Koruma Tedbirleri Altıncı Bölüm Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme başlığı altında düzenlendiğinden, “Tesadüfen elde edilen deliller” başlıklı CMK'nın 138. maddesi teknik araçlarla izlemeyi kapsamadığı gibi Kanunda teknik araçlarla izlemeye ilişkin olarak 138. maddedeki düzenlemeye benzer bir hükme yer verilmediğinden, teknik araçlarla izleme sırasında tesadüfen elde edilen delillerin soruşturma veya kovuşturma sırasında CMK'nın 217. maddesi kapsamında delil olarak kullanılmasının olanaklı olmadığı nazara alındığında; ihaleye fesat karıştırma ve rüşvet suçlarından verilen kararlara dayanılarak uygulanan iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması ile teknik araçlarla izleme tedbirleri uygulanmak suretiyle elde edilen görüşme kayıtları ile teknik takiplerin, CMK'nın 135. maddesinin 8. fıkrasında sayılan katalog suçlar arasında sayılmayan resmi belgede sahtecilik ve görevi kötüye kullanma suçları ile 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 135. maddeye eklenen ve suç tarihlerinde katalog suçlar arasında yer almayan nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yasal delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, hukuka aykırı nitelikteki bu deliller dışlanarak mevcut delillerin değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde olup ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen görevi kötüye kullanma suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri gözetilmeden, kamu görevlisi olmayan sanık ...'in müşterek fail sıfatıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kamu görevlisi olan sanıklar hakkında TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, aynı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra-bendiyle sınırlı olarak uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden anılan maddenin 1. fıkrasındaki tüm hak ve yetkileri kapsayacak şekilde hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek kazanılmış hak hükümleri saklı kalmak üzere CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 08/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.