muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1788, Karar No: 2006/2551, Tarih: 28.02.2006

Yörede 17.09.1951 tarihinde başlanıp üç gün sonra 20.09.1951 tarihinde tamamlandığı bildirilen Komisyon Başkanı ... ve üye ...’dan oluşan iki kişilik komisyonca Makilik Sahalar Sınırlama Tutanağı başlığıyla XVIII numaralı maki poligonu tutanağı düzenlenmiş ve tutanakta herhangi bir ölçü ve açı değeri gösterilmeden ... İlçesinin birçok köyünün yerleşim yerini, bu köylerin ... arazilerini, meralarını Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dereleri, dağları, tepeleri, kayalıkları tahdidi yapılmış ve yapılmamış ormanlar bu poligon içinde olacak şekilde 1/25000 ölçekli memleket haritası üzerinde sınırlar kabataslak çizilerek gösterilmiş, aynı komisyon tarafından 15.02.1952 tarihinde bir tutanak daha düzenlenerek İzmit İli Merkez, ..., Karamürsel ve ... İlçelerinde 23, ...-... Bucağında 1 adet ki, toplam 24 adet poligon içinde binlerce hektar arazi hakkında düzenlenen sınırlama tutanağında, her poligonun yüzölçümü ile niteliği gösterilmiş, dava ve temyize konu araziyi ilgilendiren ve birçok köyün yerleşim yerini ve arazilerini içine alan XVIII numaralı poligonun 22.262 Hektar yüzölçümünde olduğu belirtildikten sonra sonuçta “... bu XVIII sayılı poligon sahası içinde köylülere ait tapulu ve tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar üzerinde tarla açma mümkündür.” şeklinde belirtme yapılmış, aynı belirtme diğer poligonlar yönünden de tekrarlanmıştır. 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında “3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 1. maddesinin (e) fıkrası uyarınca çıkartılan makiliklerle orman sınırlarının birleştiği yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik ile bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonları yasal olup, yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu, orman sınırlaması kapsamında iken sözü edilen komisyonlar tarafından makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği” kabul edilmişse de, yasa (3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi) ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmayan, yasa ve bu yönetmelikte (o tarihte yürürlükte olan Orman Tahdit Yönetmeliği ile 17.08.1950 tarihli Makilik ve Orman Sahalarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik) belirtilen usul ve esaslara uygun olarak makiye ayırma çalışması yapmayan (Yönetmeliğin 1. maddesinde açıkça yazılı olduğu gibi Makilik ve Orman Sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki ormanlar ile makilik sahaların sınırları tespit edilmediğinden) komisyonların işlemlerine değer verilemez. Bir an için makiye ayırma işleminin geçerliliği kabul edilse bile 1951 yılında yapılan makiye ayırma işleminden sonra yörede 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 1944 yılında kesinleşen orman kadastrosu sonucu oluşturulan Mayıs 1946 tarih 19 numaralı orman tapusu revizyon gösterilerek orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlenen ve çekişmeli ..

. Bir an için makiye ayırma işleminin geçerliliği kabul edilse bile 1951 yılında yapılan makiye ayırma işleminden sonra yörede 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 1944 yılında kesinleşen orman kadastrosu sonucu oluşturulan Mayıs 1946 tarih 19 numaralı orman tapusu revizyon gösterilerek orman niteliğiyle tesbit tutanağı düzenlenen ve çekişmeli ... tevzi parselinin de içinde bulunduğu 1100 sayılı parsel Hazine adına tesbit edilmiş, gerçek kişilerin açtığı dava makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek Gezici Arazi Kadastro Mahkemesince ret edilerek 1957 yılında orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilmiş ve taşınmazın orman olarak Hazine adına tapuya kayıtlı kamu malı olma durumu devam etmekte iken 1967 yılında ... tevzi komisyonu tarafından tevzi edilerek 14.09.1968 tarihinde davacı adına tapuya tescil edilmiş ve

bundan sonra 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulamasının yapıldığı 1988 yılında yürürlükte olan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28. maddesindeki;

“Makilik Sahalarda Orman Kadastrosu

Madde 28.

a) Evvelce makiye tefrik edilen fakat tevzii yapılmayan sahalarda 6831 Sayılı Kanunun 1. maddesine giren ancak istisna bentlerine girmeyen ormanlık alanlar,

b) Evvelce makiye tefrik edilip, çiftçiyi topraklandırma ve iskan mevzuatına göre tevzii yapılan, temlik kararı verilmiş ve tapuya bağlanmış sahalar içinde kalan ve yüzölçümü bir bütün olarak 3 hektardan büyük ormanlık alanlar,

Devlet ormanı olarak sınırlandırılır” hükmü gereğince de orman sınırları içine alınmıştır.

Açıklanan nedenlerle, davaya konu parselin öncesinin 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında 1944 yılındaki orman kadastrosunun kesinleşmesi sonucu, Mayıs 1946 tarih 19 numarada Hazine adına tescil edilen orman tapusu revizyon gösterilerek kadastro tespit tutanağı düzenlenen ve gerçek kişilerin açtıkları dava sonucu 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek Gezici Arazi Kadastro Mahkemesinin 1957/650-398 sayılı kararı ile Hazine adına hükmen tapuya tescil edilen 1100 sayılı orman parselinin bir bölümü olduğu, ... Asliye 1. Hukuk Mahkemesinin 24.09.2002 gün ve 2002/623-641 sayılı direnme kararını inceleyen HGK'nun 05.02.2003 gün ve 2003/20-84/50 ve 28.05.2003 gün ve 2003/20-371/358 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi, geçerli bir makiye ayırma işleminin olup olmadığının ancak, süresinde açılacak orman tahdidine itiraz davasında tartışılabileceği, 1988 yılında yapılan işleme karşı davacı tarafından 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesinde gösterilen 6 aylık süre içinde orman kadastrosuna itiraz davası açılmadığından, dava konusu parseli, orman içinde bırakan tahdit ve aplikasyon işleminin kesinleştiği ve dava tarihine göre hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, ayrıca makiye ayırma komisyonu Yasa ve Yönetmeliğe uygun olarak kurulmadığı gibi makiye ayırma işleminin dahi yasa ve yönetmelikte belirtilen esaslara göre yapılmadığından somut olayda; 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanamayacağı, 4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi edileceğine dair bir hüküm bulunmadığı, tapu kaydının, orman tahdidi içinde iken ... tevzi yoluyla kişi adına oluştuğundan tapu kaydının hukuken değer taşımayacağı ve orman sınırları içerisinde kalan tapulu yerlerle, ... tevzi yoluyla verilen yerlerin hak sahipleri adına tespit ve tescil edileceğine dair 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 45/3. fıkrasının Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün 1987/31-13 sayılı kararı ile iptal edildiği gibi ... tevzi yoluyla verilen yerlerin orman rejimi dışına çıkartılması halinde hak sahipleri adına tespit ve tesil edileceğini öngören 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin de 22.02.2005 tarihinde kabul edilen ve 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasa ile tamamen yürürlükten kaldırıldığı, 1988 yılında orman niteliğini kaybetmiş olması nedeniyle 2/B madde uygulamasına konu edilerek Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılmasında ve tapuya bu yönde şerh konulmasında yasaya aykırılık bulunmadığı, her ne kadar Hazine tarafından ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997 /705 sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine dair verilen karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince onanmışsa da Y.H.G.K.'nun 04.03

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997 /705 sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil davasının reddine dair verilen karar Yargıtay 1. Hukuk Dairesince onanmışsa da Y.H.G.K.'nun 04.03.1992 gün 1991/14-610-1992/151 sayılı kararında açıklandığı gibi sözü edilen 1997/705 sayılı kararda Orman Yönetimi taraf olmadığı, Hazinenin tescil istemi red olunmuşsa da, davacı yararına tescil hükmü kurulmadığı ve davacı tapusunun çekinmeli halinin halen devam ettiği, davacı tapusunun kendisine bir hak sağlayıp sağlamayacağı konusu, Hazine ve Orman Yönetiminin

taraf olduğu bu dava sonucu ortaya çıkacağı, temyize konu davadaki yargılamanın davacıya ait kaydın geçerli olup olmadığı konusunda sürdürüldüğü, H.Y.U.Y.'nın 237. maddesinde anılan kesin hükümden sözedebilmek için her iki davada konu, taraf ve dayanılan maddi vakıalar olarak tanımlanan sebep birliğinin aynı olması gerektiği, somut olayda iki dava arasında böyle bir sebep ve taraf birliği bulunmadığı davacı tapusunun halen çekişme konusu olduğundan kesin hükümden de sözedilemeyeceği, 6831 Sayılı Yasanın 05.11.2003 gün ve 4999 Sayılı Yasa ile değişik 11/5. maddesi gereğince 2/B madde uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartılan ve fiilen orman olan yerlerin Orman Genel Müdürlüğünün talebi üzerine Maliye Bakanlığınca Orman Genel Müdürlüğüne tahsisinin zorunlu olduğu, bu nedenlerle dava konusu parselin tapu kaydı üzerindeki 2/B madde şerhi yasal olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü ile tapuya konulan 2/B madde şerhinin silinmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 28/02/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14772, Karar No: 2018/10783, Tarih: 18.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/14772 E.  ,  2018/10783 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü adına Av. ... ve Fer'i Müdahil ... Başkanlığı adına Av. ...

aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 01/06/2016 günlü ve 2014/671-2016/472 sayılı hükmün, Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü ile Fer'i Müdahil ... Başkanlığı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacının 21.06.1976-01.07.1981 tarihleri arasında TMO ... ajansında muvakkat bekçi olarak çalıştığını iddia ettiği, söz konusu çalıştığı dönemlere ilişkin çalışma arkadaşlarının tanık olarak dinlendiği, tanık olarak dinlenen çalışma arkadaşlarının bordro tanığı olup olmadığı araştırılmadığı, bordro tanığı iseler belirtilen dönemlere ait bordrolarının istenilip dosyaya konulmadığı, davacının sigorta sicil dosyasının ilgili Sigorta Müdürlüğü'nden istenilmediği (......), Dairemizin 22.01.2018 tarihli geri çevirme kararı ile davalının aylıklarında kesinti olup olmadığı var ise kesinti nedeni ile miktarlarının Kurum'dan istenerek dosya içerisine konulması yönünde geri çevirme yapılmış ise de, geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmediği görüldüğünden ve davalının Kurum tarafından maaşından kesinti yapıldığına dair iddiası bulunduğundan, davalının aylıklarından kesinti yapılıp yapılmadığı, kesinti yapılmış ise kesinti nedeni ile miktarının Kurum'dan sorulması, ilgili bilgi ve belgelerin celp edilmek suretiyle dosya arasına alınmasından sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3347, Karar No: 2022/3899, Tarih: 24.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3347 E.  ,  2022/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/375 E., 2021/63 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2014/45 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin son fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2014/45 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı(aleyhe) ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 12.11.2020 tarihli ve 2020/12403 Esas, 2020/16207 Karar sayılı kararıyla;

"a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereği ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

b)Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin olarak, Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 04.12.2013 tarihli raporda, “Sağ tibiada non-deplase kırık ve fibula başında kırık, peroneal sinir arazı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayat fonksiyorlarına etkisi ağır (5) derecedir” şeklinde; Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 05/01/2016 tarihli raporda, “Yürümede, oturma ve kalkmada zorluk çektiği, sağ ayakta hafif derecede düşük ayak olduğu tespit edildi, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu” şeklinde görüşler bildirilmesi karşısında, yargılama konusu eylemini,birden fazla nitelikli hal ihlali ile gerçekleştiren sanık hakkında, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ile TCK'nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” de gözetilerek, TCK’nin 86/1. maddesine temel cezanın tespiti sırasında hakkaniyete uygun ve sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c)Taraflarca olayın başlangıç ve gelişimine ilişkin farklı beyanlarda bulunulduğu, taraflar arasında karşılıklı kavga şeklinde gerçekleşen ve sanığın da yaralanma suçlarının işlendiği ve Eleşkirt Devlet Hastanesince tanzim olunan 02/11/2013 ve 27/11/2013 tarihli geçici ve kesin raporlarına göre sanığın da basit şekilde yaralandığı, mağdur hakkında sanığa yönelik eylem nedeniyle 30/01/2014 tarih ve 2013/531 sayılı karar ile şikâyet yokluğu sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği nazara alınarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli, 2002/4-238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Dairemizin yerleşmiş ve süreklilik gösteren uygulamalarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği hallerde, şüpheli kalan bu hal nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (¼) uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/375 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

a) Eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna,

b) Haksız tahrik indirim oranının yetersiz olduğuna,

c) Adlî Tıp Kurumundan temin olunan adlî muayene raporunun yetersiz olduğuna,

d) Vesaire,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

a) Eksik inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulduğuna,

b) Haksız tahrik indirim oranının yetersiz olduğuna,

c) Adlî Tıp Kurumundan temin olunan adlî muayene raporunun yetersiz olduğuna,

d) Vesaire,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ile sanığın aynı köyde ikamet ettikleri, suç tarihinde aralarında, mağdurun köy yolunda arabasıyla hızlı gitmesi nedeniyle tartışma yaşandığı, tartışmanın karşılıklı kavgaya dönüştüğü, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine elleriyle vurdukları, mağdur tarafından, sağ elde darbeye bağlı ödem nedeniyle basit şekilde yaralanan sanığın, mağdura yumruk atarak onu yere düşürdüğü ve bu şekilde, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (5) derecede olan sağ tibiada deplase şaft kırığı ve fibula proksimal kırığı, peroneal motor arazı ile mağdurun, yürümede, oturma ve kalkmada zorluk çekmesi, sağ ayakta hafif derecede düşük ayak tabir edilen araza neden olmak suretiyle organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Mağdur her aşamada istikrarlı beyanlarda bulunmuştur.

4. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak;

a) Erzurum İli Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından tanzim olunan, 04.12.2013 tarihli, sağ tibiada deplase şaft kırığı ve fibula proksimal kırığı, peroneal motor arazı yaralanmalarının bulunduğu,

''Yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

Vücuttaki kemik kırıklarının ve çıkıkların hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında tibiadaki nondeplase kırığının ve fibula başındaki kırığın şahsın hayatını müştereken AĞIR (5) derecede etkileyecek nitelikte olduğu,

Sağ bacağında tariflenen kırıkların ve sinir arazının şahsın duyularından ya da organlarından birisinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitimine neden olup olmadığı hususlarında değerlendirilmek üzere şahsın olay tarihinden 12 ay sonra mevcutlu olarak müracaat ettirilmesi gerektiği",

b) Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 05.01.2016 tarihli;

"Şahsın Şube Müdürlüğümüzde yapılan muayenesinde; şahsın yapılan fizik muayenesinde; yürümede, oturma ve kalkmada zorluk çektiği, sağ ayakta hafif derecede düşük ayak olduğu tespit edildi. Şahısta meydana gelen bu yaralanmanın; şahsın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu",

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

5. Mağdurun eylemi neticesinde sanıkta meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Eleşkirt Devlet Hastanesince tanzim olunan, 02.11.2013 ve 27.11.2013 tarihli, “Sağ elde darbeye bağlı ödem, basit bir tıbbi müdahale ile giderilir.” görüşünü içeren geçici ve kesin adlî muayene raporları dava dosyasına alınmıştır.

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

5. Mağdurun eylemi neticesinde sanıkta meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Eleşkirt Devlet Hastanesince tanzim olunan, 02.11.2013 ve 27.11.2013 tarihli, “Sağ elde darbeye bağlı ödem, basit bir tıbbi müdahale ile giderilir.” görüşünü içeren geçici ve kesin adlî muayene raporları dava dosyasına alınmıştır.

6. Mağdurun eylemi neticesinde sanıkta meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak başlatılan soruşturma neticesinde sanığın mağdurdan şikâyetçi olmaması nedeniyle Eleşkirt Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tanzim olunan, 30.01.2014 tarihli ve 2013/531 Soruşturma sayılı kovuşturma yapılmasına yer olmadığı kararı dava dosyasına eklenmiştir.

7. Görgü tanığı F.K.'nın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

8. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulduğu ve gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık müdafiinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden; sanığın üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği, mağdur beyanları ile görgü tanığın F.K.'nın anlatımları ve mağdur hakkında tanzim olunan adlî muayene raporları karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık müdafiinin, haksız tahrik indirim oranının yetersiz olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden; Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı içeriği, tanık F.K.'nın "... birbirlerine yumruk vurmak suretiyle kavga ettiklerini gördüm." şeklindeki, soruşturma aşamasında tespit olunan 02.11.2013 tarihli beyanı, mağdur ile sanığın, olayın başlangıcına ilişkin ilk hareketin karşı taraftan geldiği yönündeki anlatımları, sanığın da mağdur tarafından basit şekilde yaralandığı anlaşılmakla, Mahkemece, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği gözetilerek şüpheli kalan bu hâl nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği asgari oranda (¼) haksız tahrik indirimi uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.