muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4154, Karar No: 2024/2393, Tarih: 19.09.2024

Mahkemenin ilam başlığında belirtilen kararıyla; davacı tarafça, Alman Sparkasse Gieben Finans kurumundan kullanılan krediye ilişkin taraflarında bulunan belgeler ile onaylı tercümelerinin Mahkemeye sunulduğu, yargılama aşamasında Almanca belgelerin Türkçe'ye tercümesi konusunda bilirkişi incelemeleri yapıldığı, davacı vekilince ilgili finans kurumunun 645139963 numaralı kredi ile ilgili belgelerin artık arşivlerinde mevcut olmadığına ilişkin düzenlenen yazı Mahkemeye ibraz edildiğinden kredi bilgileri ve tüm belgelerin celp edilemediği, davalılar murisi tarafından kullanılan krediye ilişkin belgeler ilgili finans kurumunun arşivinde mevcut olmadığından krediye ait taksit detaylarının tamamı yazılı belgeler ile kanıtlanamamış ise de davacı tarafça sunulan ödeme belgeleri ve yazı içeriklerinden davacının 645139963 numaralı kredi sözleşmesinde kefil sıfatıyla borçlu olduğu ve 06.04.2001-30.04.2003 tarihleri arasında ödeme yaptığı ve kredinin 19.09.2003 tarihi itibariyle kapatıldığının sabit olduğu, davacı ile davalılar murisinin evlilik birliği boşanma ilamının kesinleştiği 28.12.2005 tarihine kadar devam etmiş olup, hem kredinin kullanıldığı hem de ödemelerin yapıldığı tarih itibariyle davacı ile asıl borçlu davalılar murisi ...'in karı koca olduğu, dolayısıyla kefil davacı ile asıl borçlu davalılar murisi arasındaki hukuki işlemlerin 6100 sayılı HMK'nın 203 üncü maddesi uyarınca tanık dahil her türlü delil ile ispat edilebileceği, davacı tanıklarının, kredi geri ödemelerinin davalılar murisi tarafından yapılmaması nedeni ile davacı tarafından yapıldığını, tanık Nazime Özdemir davacının 36.000,00 Mark ödeme yaptığını beyan ettiği, dolayısıyla kredi geri ödeme miktarını ispat yükü altında olan davacı tarafın tanık beyanı ile 36.000,00 Mark ödemede bulunduğunu ispat ettiği kanaatine varıldığı, davalı ... vekilinin cevap dilekçesinin ıslahı sureti ile zamanaşımı definde bulunduğu, Mahkemece Türk Borçlar Kanununun 153 üncü maddesi uyarınca evlilik devam ettiği sürece eşlerin diğerinden olan alacağı için zamanaşımı süresi durduğundan boşanmanın kesinleştiği 28.12.2005 tarihinden 13.08.2014 dava tarihine kadar on yıllık dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından zamanaşımı definin reddine karar verildiği, davalılar murisi ...'in asıl borçlu sıfatı ile Alman Sparkasse Gieben Finansal kurumundan 645139963 kredi numarası ile 30.000,00 DM kredi kullandığı ve bu krediye eşi davacı ...'in kefil olduğu, asıl borçlu olan davalılar murisinin kredi geri ödemelerini yapmaması nedeni ile davacının kefil sıfatıyla 36.000,00 Alman Markı ödemede bulunduğunun tanık beyanları ve bir kısım ödeme belgeleri ile ispat edildiğinden kefil olan davacının alacaklıya yaptığı bu ifa nispetinde onun haklarına halef olarak asıl borçludan yaptığı ödemeyi talep edebileceği ve davalıların mirasçı sıfatıyla borçtan sorumluluklarının bulunduğu, davalılardan ... ve ...'un davayı kabul beyanları da gözetilerek, davanın kabulüne, 53

.000,00 Alman Markı ödemede bulunduğunun tanık beyanları ve bir kısım ödeme belgeleri ile ispat edildiğinden kefil olan davacının alacaklıya yaptığı bu ifa nispetinde onun haklarına halef olarak asıl borçludan yaptığı ödemeyi talep edebileceği ve davalıların mirasçı sıfatıyla borçtan sorumluluklarının bulunduğu, davalılardan ... ve ...'un davayı kabul beyanları da gözetilerek, davanın kabulüne, 53.285,54 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, alacağın 15.000,00 TL'lik kısmına dava tarihi olan 13.08.2014 tarihinden, 38.285,54 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 03.11.2015 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının alacak talebinin asıl dayanağının Malatya'da alınan ev için ödenen para olduğunu, çekilen kredi ev almak için müteveffa ...'in babası ...'e ödendiğinden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, kredinin, davacı tarafından ödendiğine dair dosyada herhangi bir belgenin bulunmadığını, bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamında araştırılması istenen hususların da gerekli şekilde yapılmadığını ve sadece davacı yanın beyanları ile yetinildiğini, Yerel Mahkemece tanık beyanlarına itibar edildiğini, davacı tanıkları, davacının annesi ve kız kardeşi olduğundan tanıklıklarının taraflı olduğunu, davacının dava dilekçesinde, katılma alacağı, katkı payı ve değer artış payı alacağı talebinde bulunduğunu ancak ıslah talebinde dava sebeplerini değiştirmeden sadece dava değerini artırarak davayı kısmen ıslah ettiğini, davacı davasını tamamen ıslah etmediği halde davanın kefillik nedeniyle rücu davasına dönüşmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, bilirkişi raporlarına yaptıkları itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının dava konusu krediyi ödediği ve alacaklı olduğu iddiasını kabul etmemekle birlikte, ...'in ölüm tarihi 19.06.2013 olup bu tarihe kadar krediyi ödemiş olup olmadığının da araştırılması ve varsa ... tarafından yapılan kredi geri ödemelerinin borçtan düşülmesi gerektiğini, aynı şekilde banka yazısında kredi taksitlerinin çekildiği söylenen 45061963 nolu cari hesabın kime ait olduğunun da tespitinin gerektiğini, 06.12.2022 tarihli bilirkişi raporunda davacının talep ettiği 45061963 numaralı ve 03.12.1999 tarihli 30.000,00 DM kredinin dava tarihi itibariyle karşılığının 44.404,63 TL olduğunun belirtildiği ancak Yerel Mahkemenin, hesaplanan alacak tutarından fazlasına yani 53.285,54 TL ye hükmettiğini, ayrıca davalıların, ...'in mirasçıları olup borçtan miras payları oranında sorumlu olmaları gerektiğini, bu nedenle borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarının usul ve kanuna aykırı olduğunu ifade ederek, kararı temyiz etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; murisin banka kredisine kefil olunmak suretiyle ödemek zorunda kalınan paranın mirasçılardan tahsilini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) "İspat Yükü" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''İspat yükü'' başlıklı 190 ıncı ve "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" başlıklı 203 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; murisin banka kredisine kefil olunmak suretiyle ödemek zorunda kalınan paranın mirasçılardan tahsilini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) "İspat Yükü" başlıklı 6 ncı maddesi,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) ''İspat yükü'' başlıklı 190 ıncı ve "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" başlıklı 203 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesinde ise, senetle ispat zorunluluğunun istisnaları sayma yöntemiyle belirlenmiştir. Bunlardan biri de altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler olup, bu kişiler arasındaki işlemler miktar ve değerine bakılmaksızın tanıkla ispat edilebilir.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle asıl borçlu olan davalılar murisinin kredi geri ödemelerini yapmaması nedeni ile davacının kefil sıfatıyla 36.000,00 Alman Markı ödemede bulunduğunun tanık beyanları ve bir kısım ödeme belgeleri ile ispat edildiği, kefil olan davacının alacaklıya yaptığı bu ifa nispetinde onun haklarına halef olarak asıl borçludan yaptığı ödemeyi talep edebileceği ve davalıların mirasçı sıfatıyla murisin borçlarından müteselsil sorumlu olduğunun anlaşılmasına göre mahkeme kararının isabetli olduğu görülmekle, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere.19.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6375, Karar No: 2019/4432, Tarih: 27.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6375 E.  ,  2019/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Güvenlik Koruma Eğitim Hizm. Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketler nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, çalışmasının halen devam ettiğini, işyerinde 24 saat çalışma – 24 saat dinlenme şeklinde vardiyalı çalışma düzeninin bulunduğunu, müvekkilinin günlük 12 saate varan çalışması olduğunu, resmi ve dini bayramlarda da aynı şekilde çalıştığını, çalışmalarının karşılığında hak kazandığı ücretin ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilleri tarafından cevap dilekçesi ibraz edilmemiş olup; davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazına davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı itirazı geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı itirazının geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı itirazına davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı itirazı dikkate alınmaz.

Somut uyuşmazlıkta, davacı davasını 16.10.2015 tarihinde ıslah etmiş olup, ıslah dilekçesi davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'ne 26.10.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı tarafından 06.11.2015 havale tarihli dilekçede zamanaşımı itirazı ileri sürülmüştür. Süresi içerisinde ileri sürülen zamanaşımı itirazının ıslaha karşı zamanmaşımı itirazı olduğu kabul edilmek suretiyle, davacının hak kazandığı alacaklarının miktarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı itirazı değerlendirilerek belirlenmesi gerekmektedir. Her ne kadar mahkemece, davalının ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilmesi amacıyla ek rapor kapsama aldırılmış ise de, ek raporda yapılan değerlendirmenin hatalı olduğu anlaşılmıştır. Zira ek raporda, ıslah zamanaşımına uğramayan miktarın davacının toplam talebinin altında olduğu dikkate alınarak, dava dilekçesindeki ve ıslah dilekçesindeki miktarların zamanaşımına uğramadığı belirtilmiş olup; mahkemece de davacınınn taleplerinin zamanaşımına uğramadığı kabul edilerek kök rapordaki miktarlara hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır. Ancak yapılması gereken, 06.11.2015 tarihinden önceki taleplerin zamanaşımına uğradığı kabul edilerek, fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin ıslah zamanaşımına uğramayan kısmının hesaplanması, dava dilekçesinde her bir alacak için belirtilen miktarların zamanaşımına uğramadığı kabul edilerek ilgili taleplere eklenmesi, toplam hesap edilen miktar üzerinden %30 hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle talep konusu alacakların hesaplanmasıdır. Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, yukarıda belirtilen şekilde yapılacak hesaplamadan sonra, ıslah zamnaşımına uğrayan ve bu sebeple reddedilen alacak bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek, yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davalı lehine vekalet ücretine hükmedilip hükmedilmeyeceği yeniden değerlendirilmelidir.

3-Taraflar arasında, davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'nin işçilik alacaklarından doğan sorumluluğunun sınırlı olup olmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmkatadır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6.ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120. nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14. üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6.ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir.

Somut olayda davacının 01.06.2008-31.12.2013 tarihleri arasında davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti. nezdinde, 01.01.2014 tarihinden davanın açıldığı tarihe kadar da diğer davalılar nezdinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosya kapsamından ve tanık beyanlarından işverenlerin değişmesine rağmen faaliyet gösterilen işyerinin ve işin aynı olduğu, davalılar arasında işyeri devri ilişkisi bulunduğu anlaşılmıştır. Dava tarihi ise 01.07.2014 olup, devirden itibaren iki yıllık süre içerisinde davanın açıldığı sabittir. Bu sebeple devreden davalı ... Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Ltd. Şti.'nin hüküm altına alınan işçilik alacaklarından devir ettiği tarihteki süre ve ücret miktarı ile sınırlı olduğu gözetilerek müştereken-müteselsilen sorumluluğun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karara verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12102, Karar No: 2016/6130, Tarih: 18.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12102 E.  ,  2016/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-)Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemine gelince;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Başka bir suçla ilgili olarak yakalanan sanığın üzerinde çıkan müştekiye ait pense ve anahtarı çaldığı yeri söyleyerek müştekiye teslimini sağlaması gözönüne alındığında hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16352, Karar No: 2021/6951, Tarih: 01.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/16352 E.  ,  2021/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin taksirle kirletilmesi

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme, yükletilen suça ve verilen düşme kararına yönelik katılan Tekirdağ Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/797, Karar No: 2016/3715, Tarih: 20.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/797 E.  ,  2016/3715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların usulsüz şekilde temin ettiği yeşil kartı tedavide ve ilaç alımında kullanarak 699,46 TL eczane giderine sebep olduğu ve bu suretle katılan kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda; yerel Mahkeme'nin 06/03/2013 tarih 2012/592-2013/197 sayılı kararıyla sanıkların beraatlerine yönelik hükmün, Dairemizin 29/04/2015 tarih ve 2015/6162 esas, 2015/24552 sayılı kararıyla suç tarihinde sanıkların ekonomik ve mali durumuna göre yasal olarak yeşil kart almasına engel bir durumun bulunup bulunmadığı araştırılarak, suça konu yeşil kart ile yapılan tedavi belgelerinin ve varsa yeşil kart dosyasının onaylı suretlerinin getirtilip, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği M.. G.. isimli şahıs hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla; mahkemece yapılan yargılama sonucunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçesine dayanan nitelikli dolandırıcılık suçlarından verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.