muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2496, Karar No: 2024/1008, Tarih: 08.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asıl ve birleştirilen dava davacısı Hazine vekili, asıl dava davalısı ... vekili,asıl dava davalısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Asıl ve birleştirilen dava davacısı Hazine vekili istinaf başvuru dilekçesinde; ...Mahallesinde yapılan tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaklaşık 9.500 m2 yüz ölçümlü taşınmazın Hazine adına tescilini sağlayabilmek amacıyla bu davanın açıldığını, dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından peyder pey açılarak genişletildiğini, etrafının çit, çalı ve tel örgü ile çevrilerek kullanılmaya başlandığını, ayrıca taşınmaz üzerinde 10-15 yaşlarında 10 adet zeytin ağacı bulunduğunun da tespit edildiğini, tapusuz bir yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tescil edilebilmesi için o yerin özel mülkiyete konu edilebilecek taşınmazlardan olması gerektiğini, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18 inci maddesi uyarınca dava konusu özel mülk niteliği taşıyan ve ileride niteliği kazanabilecek olan taşınmazın Hazine adına tescilini talep ettiklerini, Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporu ile davalı ...'in taşınmazın tamamına müdahale ettiğinin açıkça tespit edilmiş olması karşısında, kısmen tescil kararı verilen kısım dışında kalan bölüm yönünden tescil taleplerinin reddine karar verilmesinin yerinde olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Asıl dava davalısı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; davanın kabulüne ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkillinin davada gerçek anlamda bir taraf sıfatının bulunmaması nedeniyle müvekkili yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, müvekkili yönünden davanın esasına girilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığını, 3402 sayılı Yasa'nın 18 inci maddesine uygun olarak dava konusu taşınmazın ne şekilde tarıma elverişli hale getirildiğinin ispatlanamadığını, bilirkişi raporları arasında çelişki olduğunu, çelişki giderilmeden karar verilmesinin yerinde olmadığını, davanın kısmen reddine karar verilmiş olmasına rağmen, müvekkili belediye lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Asıl dava davalısı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Mahkemece husumet itirazları dikkate alınmadan eksik inceleme neticesinde karar verildiğini, bahse konu taşınmazın 6360 sayılı Yasa gereği oluşturulan Aydın Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından müvekkili idareye devrinin söz konusu olmadığını, davada müvekkili idarenin taraf sıfatının olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Asıl dava davalısı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Mahkemece husumet itirazları dikkate alınmadan eksik inceleme neticesinde karar verildiğini, bahse konu taşınmazın 6360 sayılı Yasa gereği oluşturulan Aydın Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından müvekkili idareye devrinin söz konusu olmadığını, davada müvekkili idarenin taraf sıfatının olmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı Hazine vekili tarafından davalı ... ve davalı kamu kurumları aleyhine açılan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazın 3402 sayılı Yasa'nın 18 inci maddesi uyarınca Hazine adına tescili ve anılan taşınmaza davalı ...'in haksız el atmasının önlenmesi istemli birleşen davaların yapılan yargılaması sonunda, birleşen davanın kabulü ile krokide (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümlere davalı ...'in vaki müdahalesinin önlenmesine; asıl davanın (A) bölümü yönünden kabulü ile bu kısmın tarla vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18 inci maddesinde tanımlandığı üzere, anılan Yasa'nın diğer hükümleri dışında kaldığı ve tescile tabi yerlerden olduğu anlaşılan, mevcut durumu itibariyle ekonomik yarar sağlanması mümkün olmamakla birlikte, masraf ve emek sarfı halinde tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu değerlendirilen, fen bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen krokide (B) harfi ile gösterilen 1.403,82 m2'lik taşınmaz bölümü yönünden de davacı Hazine'nin tescil talebinin kabulü ile bu kısmın da çalılık vasfı ile Hazine adına tesciline karar vermek gerekirken, bu kısım yönünden yerinde olmayan gerekçelerle tescil talebinin reddine karar verilmesinde isabet bulunmadığı belirlenerek davalı ... vekili ile dahili davalı ... vekilinin istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine; davacı Hazine vekilinin istinaf itirazının kabulü ile kararın kaldırılarak asıl davanın kabulü ile ... Mahallesinde bulunan ve kadastro teknisyeni ile Harita ve Kadastro Mühendisi tarafından düzenlenen 06.07.2018 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 6.467,71 m2 yöz ölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile; (B) harfi ile gösterilen 1.403,82 m2 yüz ölçümlü taşınmazın çalılık vasfı ile Hazine adına ayrı ayrı tapuya kayıt ve tesciline, birleştirilen davanın kabulü ile ... Mahallesinde bulunan ve kadastro teknisyeni ... ile Harita ve Kadastro Mühendisi ... tarafından düzenlenen 06.07.2018 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 6.467,71 m2 yöz ölçümlü alan ile (B) harfi ile gösterilen 1.403,82 m2'lik alana davalı ...'in vaki müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dava davalısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl dava davalısı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tescil ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/833, Karar No: 2011/2450, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/833 E.  ,  2011/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmaz üzerinde müvekkilinin, 01.03.2007 tarihli rehninin bulunduğunu, şikayet olunanın takibinin daha sonra kesinleştiğini, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlenmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkil dosyasında haciz tarihinin 30.01.2007 olduğunu, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin, haciz müzekkeresinin tapuya şerh tarihi dikkate alınarak düzenlenmesi gerektiği, müzekkerenin yazılış tarihinin nazara alınamayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23456, Karar No: 2015/35013, Tarih: 17.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/23456 E.  ,  2015/35013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2014

NUMARASI : 2012/1864-2014/578

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağının ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma şartlarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanun’un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacı davalı işyerinde müdür yardımcısı olarak çalıştığını iddia etmiş, davalı ise davacının kasiyer olarak çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları, ortak çalışma döneminde davacının kasiyer olarak çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Davacı tanığı N.. K.., işyerinden ayrıldıktan sonra markete alışverişe gittiğinde davacının müdür yardımcısı olarak çalıştığını gördüğünü belirtmiş ise de artık davalı işyerinde çalışmadığından işyeri kurallarını ve düzenini bilebilecek durumda değildir. Dosya kapsamı, mevcut deliller ve tanık beyanlarına göre, davacının müdür yardımcısı olduğunu ispatlayamadığından davalı işyerinde kasiyer olarak çalıştığının kabulü gerekir. Mahkemece davacının kıdemi ve kasiyer olmasına göre ilgili meslek kuruluşlarından ve yukarıda belirtilen mercilerden uyuşmazlık konusu dönemde alabileceği emsal ücret seviyesi belirlenmeli ve dava konusu alacaklar buna göre hesaplatılmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına itibarla tüm dönem için davacının günlük dört saat fazla mesai yaptığının kabulüyle talep konusu alacak hesaplanmış ise de, davacı tanıkları tüm dönem davacıyla birlikte çalışmamıştır. Buna göre, ortak çalışma dönemi ile sınırlı olarak günde dört saat üzerinden fazla mesai alacağının hesaplanması gerekir. Bunun dışında kalan dönem bakımından, yazılı belge bulunmadığından ve davacı tanıklarının da çalışma süresi haricindeki dönem için iş yerinde çalışma düzenini bilmesi mümkün olmadığından söz konusu dönem için fazla mesai ücret alacağının ispatlanamadığının kabulü gerekir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17835, Karar No: 2013/30340, Tarih: 23.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17835 E.  ,  2013/30340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.05.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, yoksulluk nafakası talebinin reddi, iştirak nafakası ve maddi tazminatın miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve davacı lehine hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı koca, 3. bentte gösterilen sebeple ise davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.12.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/20169, Karar No: 2012/36614, Tarih: 05.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/20169 E.  ,  2012/36614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.05.2012 tarih ve 2012/2707-16927 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :İİK.nun 126/son maddesinin göndermesi ile taşınmaz satışlarında da uygulanması gereken aynı Kanunun 114/2. maddesi gereğince ilanın şekli, artırmanın tarzı, yer ve günü ve gazete ile yapılıp yapılmayacağı icra müdürlüğünce ilgililerin menfaatine uygun olacak şekilde tespit edilir. Aynı kanunun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği, borçluya, vekil ile temsil ediliyorsa, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11, Avukatlık Kanunu'nun 41. ve HUMK.nun 62, 68. maddeleri gereğince vekiline tebliğ edilmelidir. Bu işlemin yapılmamış olması başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

Somut olayda Bursa 4.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30. 11.2011 tarih ve 2010/649-1310 sayılı kıymet takdirine itiraz davasında borçluyu Av............ temsil ettiği anlaşılmış, adı geçen borçlu vekiline satış ilanı, 1.artırma gününden bir gün sonra 24.05.2011 tarihinde tebliğ edilmiştir. Böylece 1.artırma gününden önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmemiş ve satışı ayrıca duyurması ve satışın tarafların menfaatlerine uygun biçimde sonuçlanması için kendisine uygun süre tanınmamıştır. Bu nedenle 23.05.2011 tarihinde yapılan 1.artırma usulsüzdür. İkinci artırmanın yapılabilmesi, usulünce yapılan ilk artırmada satışın gerçekleşmeyerek ihalenin geri bırakılması ile mümkündür. Birinci artırma yasada öngörülen koşullarda yapılmış ve satış da gerçekleşmişse artık yapılacak ikinci bir artırmadan söz edilmez. Şu durumda iki artırma birbirini tamamlayan merasimlerdir. Birinci artırma usulüne uygun yapılmamışsa, takip eden aşama olan ikinci artırmanın yapılabilme koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez. Kısacası; Bu iki artırma birinde satış gerçekleşmezse yapılabilen birbirine bağlı ve birbirinin sonucu olan, sonuçta da ihaleyi oluşturan unsurlardır ve birinci artırma usulsüz yapılmışsa ikinci artırma usulünce yapılmış olsun olmasın geçersizdir. Durum böyle olunca, ikinci artırma usulünce yapılsa dahi birinci artırmanın usulsüzlüğü doğalolarak ihalenin tümüyle geçersizliği sonucunu doğuracaktır. Bu durumda birinci artırma ile sıkı sıkıya bağlı ikinci artırmanın usulünce yapılmış olması ihalenin geçerli hale gelmesini sağlamaz. Birinci artırma usulsüz ve bu nedenle de geçersiz olup, sonuçta bu durum ihalenin geçersizliği sonucunu doğurmaktadır. ..Eş söyleyişle; birinci artırmadan makul bir süre önce borçlu vekiline satış ilanı tebliğ edilmediğinden ihale işlemleri usulünce gerçekleşmiş sayılamayacağından ve geçersiz olacağından, birbirinin devamı ve tamamlayıcısı durumundaki iki artırmadan ilkinin geçersizliği ikincisinin yapılma olanağını da ortadan kaldırdığından yapılan ihale geçersizdir (Hukuk Genel Kurulu'nun 17.12.2003 tarih ve 2003/12-790 Esas, 2003/769 Karar sayılı kararı). O halde mahkemece, açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.SONUÇ  : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 15.05.2012 tarih ve 2012/2707 E.-16927 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.