muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14850, Karar No: 2017/103, Tarih: 16.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/14850 E.  ,  2017/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı ...'ın sürücüsü olduğu araca çarpmasıyla oluşan kazada davacı ...'nın ağır biçimde yaralanıp 10 gün yoğun bakımda kaldığını, 2.633,96 TL. tedavi gideri ile 195,00 TL. ilaç masrafı yaptığını, davacıların Suriye'deki işlerine gidemediklerini, diğer davacıların Lina'nın başında hastanede beklemek durumunda kaldıklarını, araç içerisinde bulunan davacılara ait ziynet eşyaları ve elektronik eşyaların zarar gördüğünü, akraba ziyaretine gelen davacıların dönüşte yaşadıkları bu kaza nedeniyle manevi zarara da uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı sigortacı sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla, 5.000,00 TL. maddi tazminatın ve davacı ... için 20.000,00 TL, diğer iki davacı için 10.000,00'er TL'den toplam 40.000,00 TL. manevi tazminatın, dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, tedavi giderlerinden SGK'nun sorumlu olduğunu, davacılara ait olduğu ve zarar gördüğü ileri sürülen bagaj dışındaki eşya zararlarının, ZMSSGŞ A.3. maddesi gereği teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, ceza davası sonucunun beklenmesi gerektiğini, davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; 1.593,00 TL. geçici işgöremezlik tazminatı ile refakatçi giderinin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiliyle davacı ...'ya verilmesine; 2.633,85 TL. tedavi ve ilaç masrafının dava tarihinde işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiliyle davacı ...'ya verilmesine; davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 5.000,00 TL, .... ve .... için 3.000,00'er TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki (818 sayılı BK'nun 47. md.) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 780,14 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7426, Karar No: 2020/457, Tarih: 21.01.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/7426 E.  ,  2020/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Balıkçılık İnş. San. Tic. Ltd. Şirketinin yetkilisi olan sanığın, ... Ltd. Şti. adına iddianamede belirtilen 3.397.809 TL değerinde toplam 44 adet faturayı sahte düzenlemek suretiyle 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında özetle; her ne kadar şirket üzerine kayıtlı görünse de şirket işleri ile fiilen annesinin teyzesinin oğlu olan ...'nun ilgilendiğini, kendisinden vekaletname alarak kendi adına şirketi ... ile birlikte kurduklarını, sahteliği iddia edilen faturalar ile bir ilgisinin bulunmadığını söylemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a)Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan ... Ltd. Şti. ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması,

b)Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

c)Sanığın savunmasında ismi geçen ... isimli kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

d)...'in de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

e)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'e ait olmadığının anlaşılması ve/veya faturalar ile yukarıda ismi geçen kişilere ulaşılamaması halinde ise;

aa)Faturaları kullanan ... Ltd. Şti.'nin yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

bb)Suç tarihlerinde mükellefiyet adına verilen matrahlı KDV beyannamelerinin kimin tarafından verildiğinin de araştırılması, muhasebeci tarafından verildiği tespit edilirse kimliği tespit edilerek tanık olarak dinlenilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12005, Karar No: 2019/1739, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/12005 E.  ,  2019/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9729, Karar No: 2010/9550, Tarih: 01.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9729 E.  ,  2010/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.10.2007 gün ve 2006/444 - 2007/551 sayılı kararı bozan Daire’nin 12.11.2009 gün ve 2008/2188 - 2009/11734 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 28.08.2001 tarihli sözleşme ile davalı kooperatifteki payını diğer davalı ...'a devreden müvekkiline devir bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin iptaline, davacının kooperatif ortağı olduğunun tespitine ve kayıtların eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, davayı kabul ettiklerini bildirmiştir.

Davalı ... vekili, devir bedelinin sözleşmenin yapılması sırasında nakden ödendiğini, devir bedelinin 45.000 Alman Markı olmasına rağmen noter masraflarının az olmasını sağlamak amacıyla sözleşmede 50 YTL olarak gösterildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği kararının Dairemizce bozulması üzerine, bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11136, Karar No: 2011/1191, Tarih: 14.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/11136 E.  ,  2011/1191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun olay nedeniyle meydana gelen yaralanmasının sağ ayak arka bilekte fibula parçalı kırık şeklinde gerçekleştiği 9.2.2004 gün 2004/361 sayılı Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen kesin raporunda belirtilmiş olduğundan eylemin 5237 sayılı TCK.nun 86/1., 86/3-e ve 87/3 madde ve fıkraları kapsamında kalacağı belirtilen yasa maddelerinde öngörülen ceza miktarı itibarı ile 765 sayılı TCK.nun sanık lehine bulunması ve uygulamanında böylece yapılmış olması karşısında, tebliğnamede yeralan (1 ve 2) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanığın tekerrüre esas geçmiş hükümlülükleri bulunmasına karşın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hüküm kurulurken hakkında TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre Üst C.Savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

../..

S/2

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkralarına aykırılıkta bulunulması,

b- Somut olay ve uygulama itibariyle, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nu ve 5237 sayılı TCK.nun uygulanması ile bulunan sonuç cezalar aynı olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde “kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın” düzenlenmiş olması karşısında, 765 sayılı TCK.nun 5237 sayılı TCK.na göre sanık lehine olduğu ve lehe yasanın bütün halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında mahsuba ilişkin olarak 5237 sayılı TCK.nun 63. ve müsaderede de aynı yasanın 54. maddeleri uygulanmak suretiyle lehe yasa uygulamasının karıştırılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına suç yerinin "İstanbul ili, Pendik İlçesi, Çınardere Mahallesi" zaman dilimininde "saat 01:30" olarak ilavesi yine hükmün mahsuba ilişkin bölümünden “5237 sayılı TCK.nun 63.maddesi” ibaresinin çıkarılıp yerine “765 sayılı TCK.nun 40. maddesi”; müsadereye ilişkin bölümünden “5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi” ibaresinin çıkarılıp yerine “765 sayılı TCK.nun 36. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8950, Karar No: 2011/11251, Tarih: 07.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8950 E.  ,  2011/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile 1-... ... vekili avukat ... 2-... 3-... 4-... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.3.2006 tarih ve 737-95 sayılı hükmün Dairenin 21.10.2009 tarih ve 4761-11834 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Her ne kadar davalı ... 'ın tebligata elverişli adresinin tespit edilememesi nedeniyle 26.4.2006 tarihli ara kararıyla adı geçene ilanen tebligat yapılmasına karar verilip, ara kararı doğrultusunda ilanen tebligat yapılmak suretiyle taraf teşkili sağlanmış ve muteakip tüm işlemlerde ilanen tebliğ edilmiş ise de dava dosyası yeniden tetkik edildiğinde, adı geçen davalıya 27.4.2001 tarihinde Basın İlan Kurumunca ilanen tebliğat yapılmasından sonraki aşamada davalı ...'un dosyaya göndermiş olduğu usulünce havale edilmiş davaya cevap mahiyetindeki 14.10.2002 tarihli dilekçesinde tebligat adresini "... Sok. ...-... ...-..." olarak bildirmiş olduğu, bu nedenle de bu aşamadan sonraki tüm tebligatların sözkonusu adrese yapılması gerektiği halde bu hususa dikkat edilmeden müteakip tüm tebligatların ilanen yapıldığı anlaşılmış olmakla, mahkeme kararı sureti dairemizin onama kararı sureti ile karar düzeltilmesi talebine ilişkin dilekçe suretinin davalı ... tarafından dosyaya sunulan adrese usulüne uygun olarak tebliğinden sonra dosyanın incelenmek üzere yeniden dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3032, Karar No: 2011/3174, Tarih: 17.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/3032 E.  ,  2011/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/07/269837

...'in taksirle ölümüne neden olmaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, hakaretten 129/1. Maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin (BİLECİK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2007 gün ve 122/71 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, nedensellik bağının bulunmadığına, cezanın alt sınırdan tayin edilmesinin ve tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine; katılanlar vekilinin eylemin kasten işlenmiş olduğuna, sanığın ölendeki hastalığı bildiğine, tartışma sırasında ölenin yüzünün bembeyaz olması ve derin derin nefes alması dolayısı ile sanığın bu hastalığı anlaması gerektiğine, tartışmaya ölenin sebep olmadığına, ertelemenin hakkaniyete uygun olmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin nedeni ölenin hakareti olarak kabul edildiğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye istinaden; kısa kararın hakaret suçuna ilişkin bölümünün alt fıkrasında yer alan "5237 sayılı Yasanın 129/1 maddesi" ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine "5237 sayılı Yasanın 129/3 maddesi" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK, kısmen tebliğnamedeki düşünce hilafına, taksirle ölüme neden olma dolayısı ile verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2010/749, Karar No: 2010/674, Tarih: 22.12.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/9-749 E.  ,  2010/674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.12.2007 gün ve 2006/533-2007/882 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesinin 01.02.2010 gün ve 2010/946-2010/1803 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İşin esası incelenmeden evvel gerekçeli kararda hakim imzasının bulunmaması ön sorun olarak ele alınmıştır.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388/5 ve 390.maddelerine göre, Mahkeme kararında hâkimin ve tutanak kâtibinin imzalarının bulunması zorunludur.

Yerel mahkemece, 21.09.2010 günlü celsede verilen direnmeye ilişkin kısa kararın Mahkeme hakimi ve zabıt katibince imzalandığı, ancak yazılan 21.09.2010 gün ve 2010/360 E.2010/610 sayılı gerekçeli kararda hakim imzasının bulunmadığı görülmüştür.

Bunun yanında, direnme kararını 22.09.2010 harç tarihli dilekçe ile temyiz eden Davalı Türk Telekomünikasyon A.Ş.Genel Müdürlüğü vekili Avukat S... S... ’nin ve 25.10.2010 tarihli dilekçeyi sunan Avukat Ayşan Koyuncu’nun usulünce düzenlemiş vekâletnamelerine veya yetki belgelerine de dosya arasında rastlanmamıştır.

Yukarıda yapılan açıklama ve tespitlere göre sonuç olarak; kısa karar hakim ve katip tarafından imzalanmış olduğundan, gerekçeli karardaki hakim imzası eksikliği bozma nedeni yapılmamış; belirtilen imza eksiğinin ve adı geçen davalı vekillerinin usulünce düzenlenmiş vekaletname veya yetki belgelerinin tamamlanması için, dosyanın Yerel mahkemeye geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç: Yukarıda açıklandığı üzere, gerekçeli karardaki hakim imzası eksikliği tamamlandıktan ve Avukatlar S... S... İle A...  K... ’nun Davalı vekili olduklarına ilişkin vekaletname ya da usulünce düzenlenmiş yetki belgeleri eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için, dosyanın Yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.12.2010  gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9473, Karar No: 2021/10493, Tarih: 23.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9473 E.  ,  2021/10493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında “2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, soy ismini bilmediği ... isimli şahsın şoför aradığını bildiren gazete ilanı verdiğini, kendisinin de ilanı okuyup adrese gittiğini, ... isimli kişinin vergi borcu olduğunu bu nedenle ... Otomotiv Şirketini kendisi adına kurmayı teklif ettiğini, birkaç ay sonra ...’den kayınbiraderinin geleceğini ve şirketi onun üzerine devredeceklerini söylediğini, kendisinin de kabul ederek nüfus cüzdanını ve istediği belgeleri verdiğini, vergi dairesinden gelerek kontrol ettiklerini ve açılışın yapıldığını, aradan 3-4 ay geçtikten sonra kendisine ters davrandıkları için şirketten ayrılacağını söylediğini bu nedenle kendisinden noterden vekaletname aldıklarını, ...’den ...’ın kayınbiraderinin geldiğini noterden işlem yaptıklarını ve devraldıklarını söylediğini, bundan sonra da kendisinin şirketle bir alakasının kalmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Dosyada bulunan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve soy ismini bilmediği ... isimli kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi halinde ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) İsmi bildirilen kişinin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... isimli kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.