muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2015, Karar No: 2009/2571, Tarih: 04.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2015 E.  ,  2009/2571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, fazla ödenen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın hakemde görülmesi gerektiğinden bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK’nın 516. maddesi uyarınca iki tarafın aralarındaki uyuşmazlığın çözümü için hakem tayin etmeleri mümkündür. Tahkime gidileceği özel bir sözleşmede kararlaştırılabileceği gibi, asıl sözleşmeye tahkim şartı da konulabilir. Yine aynı Yasa’nın 517. maddesine göre, tahkimin yazılı olması gerekir. Tahkim sözleşmesi ve şartı yazılı olarak yapılmadıkça geçersizdir. Bunların yanında tahkim şartı ya da hakem sözleşmesinin geçerli olabilmesi için açık ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde kararlaştırılması gereklidir. Eldeki davada yanlar arasında imzalanan tarihsiz sözleşmenin 27. maddesinin 2. cümlesinde “anlaşmazlık halinde Bekir Akdeniz ve eşi hakem olacaklardır” yazılı olup bundan başka tahkimle ilgili bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmede uyuşmazlığın hakemde bakılarak çözümleneceği açık ve kesin biçimde kabul edilmediği gibi, hakemlerin açık kimlikleri de belirtilmediğinden geçerli bir tahkim şartının varlığının kabulü mümkün değildir.

Bu durumda geçerli bir tahkim sözleşmesi veya tahkim şartının bulunmaması sebebiyle davaya bakmakta genel mahkemeler görevli olduğundan davalının tahkim ilk itirazının reddedilerek işin esasının incelenip davanın sonuçlandırılması gerekirken, görev yönünden ret kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 04.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19430, Karar No: 2013/11139, Tarih: 21.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19430 E.  ,  2013/11139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemeler nedeniyle uğranılan Kurum zararının 506 Sayılı Kanun'nun 26. maddesi uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.…İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik

gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır.İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda, davalı şirkettin havayolları iç hatlarında valiz ayrım bölümünde çalışan sigortalının servis aracından inerken dengesini yitirerek düşmesi sonucu yaralandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, alınan kontrol mühendisi bilirkişi raporu ile iki makine mühendisi ve bir inşaat mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu raporunda, olayın kaçınılmazlık faktörünün etkisiyle meydana geldiği belirtilmiş, Mahkemece de, bu bilirkişi raporları hükme esas alınarak, kaçınılmazlık faktörü gözetilerek, davalı işverenin %20 kusurlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporu olaya uygun olmayıp bilirkişiler de iş kazasının meydana geldiği alanında uzman değildir.

Hal böyle olunca, Kurumun açtığı iş bu rücu davasında, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında işveren kusurunun yeterince araştırılıp, değerlendirilmemesi yönüyle, olayla örtüşür bir kusur raporu bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davaya konu sigorta olayının meydana geldiği iş kolunda iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişiden, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 77, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin yeniden, gerçeğe uygun olarak tespiti ve 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca, rücu alacağının kusur esasına dayalı olduğu , bu nedenle işverenin kaçınılmazlıktan sorumlu tutulamayacağı değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19678, Karar No: 2013/42760, Tarih: 28.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19678 E.  ,  2013/42760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Yangın ihbari üzerine jandarma görevlilerince düzenlenen Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağında, yangının sanığın evinin kuzeydoğusundan başlayıp komşu zeytinliklere, oradan da rüzgarın etkisiyle ormanlık alana yayıldığının: yine dosyada tasdikli fotokopisi bulunan 29/6/2006 tarih 31 nolu Suç Tutanağında da yangının ormana sirayet edip yanan sahanın 3 hektar olarak tespit edildiğinin yazılı bulunmasına; sanık hakkında düzenlenen 26/9/2007 tarihli İddianamede sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 171/1-a maddesi gösterilmiş ise de iddianamenin anlatımında yangın sonucunda müştekilere ait zeytinlik ile bir miktar ormanlık alanın yandığının ifade edilmesine göre sanık hakkında suç tutanağına istinaden dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak orman yangınına neden olma suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; mahallinde yapılan keşifte sadece müştekilerin yangın nedeniyle uğradığı zararın tespiti yapılıp yangın mahallinin vasfı, ormana sirayet edip etmediği hususunda bir inceleme yapılmamış bulunmasına göre mahallinde yeniden bu hususta keşif yapılarak yangının orman alanına sirayet ettiğinin tespiti halinde orman idaresinin de davaya iştirakinin sağlanıp görevsizlik kararı verilerek dosyanın asliye ceza mahkemesine gönderilmesi ve delillerin bir üst dereceli mahkeme tarafından değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/992, Karar No: 2007/3920, Tarih: 05.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/992 E.  ,  2007/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcının mahsubuna, bakiye 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 05.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2246, Karar No: 2014/9442, Tarih: 06.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/2246 E.  ,  2014/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/229117

MAHKEMESİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

NUMARASI : 2009/270 (E) ve 2010/247 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterlerine göre katılanın yüzünde sabit iz kalıp kalmadığı yönündeki raporun olay tarihinden itibaren en az 6 ay sonra alınması gerektiği gözetilmeden, olaydan 1 gün sonra 07/07/2008 tarihli pratisyen hekimin düzenlediği rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de; yüzde sabit ize neden olan yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilmesi mümkün bulunmayıp sanıkların eylemine 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/1-c, 87/1-son maddelerinin kabul edilip buna göre uygulama yapılması gerektiği halde, yanılgılı uygulamayla temel cezanın 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince tayini suretiyle sanıklar hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ozan müdafii ve sanık Vedat'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22489, Karar No: 2009/3154, Tarih: 19.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22489 E.  ,  2009/3154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 60 TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 6.6.2008 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1.60 TL ve 60 TL temyiz başvuru harcının mahallinde temyiz edenden tahsiline, 19.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2440, Karar No: 2023/5852, Tarih: 16.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/2440 E.  ,  2023/5852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki teminat mektuplarının nakde çevrilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Şanlıurfa Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 14.11.2018 tarihli yazısı ve eklerinde belirtildiği üzere 04.09.2018 tarih ve E.6849 sayılı yazı, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükümünde Kararname'nin (667 sayılı KHK) 2 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kapatılan kurumlara ait olan taşınırlar ile her türlü mal varlığı alacak ve hakların belge ve evrakın Hazine ye bedelsiz olarak devredilmiş sayıldığını, Şanlıurfa Uzmanlar Tıp-Sağlık Hizmetleri A.Ş.'ne ait teminat mektuplarının (27.000,00TL-110.100,00TL) nakte dönüştürülebilir mahiyette olması halinde nakde dönüştürülerek, ödeme yapan kurum ve alacaklı kapatılan kurum belirtilerek Hazine hesabına yatırılmasını, nakde dönüştürülemeyen bir teminat olması halinde ise Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü İl KHK İşlemleri Bürosu'na iade edilmesini Aksa Doğalgaz Dağıtım A.Ş.'den istenildiğini, Türkiye Halk Bankası A.Ş.'den alınan 03.07.2018 tarihli yazı ile KHK İşlemleri Bürosunca tazmini istenen teminat mektuplarının bankaca kapatılan kuruma verilen mektup bedelleri kadar gayrinakdi bir kredi kullandırıldığını, söz konusu tutarların kapatılan kurumun bankaya olan gayri nakdi kredi borcu olduğunu ve tasfiyesi gerektiğini, teminat mektuplarının iade edildiği takdirde tasfiyenin söz konusu olacağını belirterek OHAL Kanun Hükmünde Kararnameleri kapsamında kapatılan Şanlıurfa Uzmanlar Tıp Sağlık Hizmetleri A.Ş. tarafından Aksa Doğalgaz A.Ş.'ne verilen 2 adet Halk Bankası A.Ş.'ne ait 20.03.2015 tarihli 110.100,00 TL ile 23.10.2013 tarihli 27.000,00 TL süresiz teminat mektuplarının nakde çevrilmesini ve teminat mektuplarında belirtilen 110.100,00 TL ile 27.000,000 TL tutarların davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili banka ile Şanlıurfa Uzmanlar Tıp Sağlık Hizmetleri A.Ş arasında kredi sözleşmeleri imzalandığını ve şirkete bu çerçevede kredi kullandırıldığını, Şanlıurfa Uzmanlar Tıp-Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin talebi üzerine davaya konu teminat mektuplarının Aksa Şanlıurfa Doğalgaz Dağıtım A.Ş. ile imzalanan doğalgaz kullanım sözleşmesinin teminatı olarak düzenlendiğini, Şanlıurfa Uzmanlar Tıp Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin doğalgaz kullanım sözleşmesinden kaynaklı olarak doğacak bir borcu veya yükümlüğü yerine getirmediğinde müvekkili banka tarafından bu bedelin Aksa Şanlıurfa Doğalgaz Dağıtım A.Ş.'ne ödeneceğinin taahhüt edildiğini, bu sebeple Şanlıurfa Uzmanlar Tıp Sağlık Hizmetleri A.Ş.'ne gayrinakdi kredi kullandırıldığını, herhangi bir nakdi ödeme yapılmasının söz konusu olmadığını, davacının Türkiye Halk Bankası A.Ş.'den teminat mektubu bedellerini talep etme hakkına sahip olmadığını, davacı hazinenin teminat mektuplarını bankaya iade etmesi gerektiğini ve Hazine'nin teminat mektupları ile teminat altına alınan bedelleri talep etmesinin hiç bir hukuki dayanağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Maliye Hazinesi tarafından, dava konusu teminat mektuplarının paraya çevrilerek davalı bankadan bedeli talep edilmişse de; Aksa Şanlıurfa Doğalgaz Dağıtım A.Ş. ile Uzmanlar Sağlık Hizmetleri A.Ş. arasında akdedilen doğalgaz kullanım sözleşmesinin teminatı olarak düzenlendiği, Şanlıurfa Uzmanlar Tıp Sağlık Hizmetleri A.Ş.'nin doğalgaz kullanım sözleşmesinden kaynaklı olarak, Aksa Şanlıurfa Doğalgaz Dağıtım A.Ş. lehine doğacak bir borcu veya yükümlüğü yerine getirmediğinde davalı banka tarafından bu bedelin Aksa Doğalgaz Dağıtım A.Ş.'ne ödeneceği, davalı Bankanın teminat mektupları ile Aksa Doğalgaz Dağıtım A.Ş.'nin dava dışı şirketten olan alacaklarını temin ettiği, riskin gerçekleşmesi halinde ödeme yükümlüğünün doğal gaz firmasına karşı olduğu, kaldı ki; Aksa Doğalgaz firmasının 23.03.2018 tarihli yazısından riskin gerçekleşmediği, gerçekleşse dahi ödemenin davalı banka tarafından Aksa Şanlıurfa Doğalgaz Dağıtım AŞ'ye yapılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, teminat mektuplarının bir bütün olarak kefalet veya garanti sözleşmesi olarak nitelendirilmesi uygun olmasa da bankacılık uygulamasında teminat mektuplarının genellikle garanti sözleşmesi niteliğinde yapılması nedeni ile doktrinin ağırlıklı görüşü doğrultusunda teminat mektuplarının garanti sözleşmesi mahiyetinde değerlendirilmesi gerektiğinden teminat mektubu ile üçüncü kişi konumundaki bankanın asli ve bağımsız bir borç altına girdiğini, riskin gerçekleşmemiş olması halinde de teminat mektuplarındaki bedellerin her şekilde hazineye hak ve alacak olarak geçmesi gerektiğini, ayrıca davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava konusu bedel üzerinden 13.718,00 TL nisbi vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu teminat mektuplarının Kapatılan Şanlıurfa Uzmanlar Tıp-Sağlık Hizmetleri A.Ş. adına gayrinakdi kredi hesabından Türkiye Halk Bankası A.Ş. tarafından düzenlenerek Aksa Dogalgaz Dağıtım A.Ş. ile Kapatılan Şanlıurfa Uzmanlar Tıp-Sağlık Hizmetleri A.Ş. arasında imzalanan Konut Dışı Doğal Gaz Kullanım Sözleşmesi nedeniyle oluşabilecek borca ilişkin hususların garantörlüğü için verildiği, bir başka deyişle, banka teminat mektupları ile asıl sözleşme kapsamında tedariki sağlanan doğalgaz nedeniyle Aksa Doğalgaz Dağıtım A.Ş. (muhatap) nezdinde oluşacak borç ve zararların teminat altına alındığı, dava dışı muhatap konumunda bulunan Aksa Doğalgaz Dağıtım A.Ş. tarafından teminat mektuplarının Kapatılan Şanlıurfa Uzmanlar Tıp-Sağlık Hizmetleri A.Ş. yerine lehdar pozisyonunda bulunan davacıya iade edildiğinden teminat mektuplarının teminat fonksiyonunun kalmadığı, dolayısıyla teminat mektuplarının niteliği ve fonksiyonu itibariyle lehtar olan davacının teminat mektubunun nakde dönüştürülmesini isteme hakkının bulunmadığı, bu hakkın sadece şartların oluşması durumunda, başka bir ifade ile teminat mektubu ile garanti edilen edimlerin yerine getirilmemesi halinde muhataba ait olduğu, davacının maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği yönündeki istinaf sebebi de davanın paraya çevrilmesi talebini içermekte olması nedeniyle eda davası olarak açılmış bulunduğundan yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalı temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, teminat mektuplarının nakde çevrilmesi istemine ilişkin olup, davacının teminat mektuplarının nakde çevrilmesi talep etme hakkının bulunup bulunmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükümünde Kararname'nin (667 sayılı KHK) 2 nci maddesinin ikinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.