muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32354, Karar No: 2013/8149, Tarih: 07.03.2013

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide

-2-

tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, imza itirazına konu olan imza üzerinde  kriminal uzmanı S.... A.....tarafından inceleme yapıldığı, imza incelemesi sonucu düzenlenen 17.05.2012 tarihli raporda, söz konusu imzaların borçlunun elinden çıkmadığının belirtildiği ve incelemeye esas alınan belgelerden üç tanesinin fotokopi olduğu anlaşılmıştır.  Alacaklı tarafından da yeniden imza incelemesi yapılması talep edildiğine göre  mahkemece, yukarıda açıklanan kıstaslara uygun olarak çekteki imzaların incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5463, Karar No: 2024/5530, Tarih: 20.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5463 E.  ,  2024/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/370 E., 2024/398 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/37 E., 2022/602 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davalı ... Sigorta Aracılık Hizmetleri Limited Şirketi'nin güncel ticaret sicil kayıtları ve adresi ile şirketin varlığının devam edip etmediğine ilişkin bilgi veya belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı, aynı unvanlı şirketin MERSİS sisteminde terkin edildiği ibaresinin bulunduğu; davalı vekili Avukat ...'ın meslekten ayrıldığı kaydı düşüldüğü belirlenmiştir.

Adı geçen şirketin tasfiye ve terkin edilip edilmediği sorulmak suretiyle, ilişkin tüm kayıt ve belgelerin ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğünden celbinin sağlanması, ticaret sicil gazetesi ilanlarının sorulup dosyaya celp edilmesinden sonra;

A.Şirketin tasfiyeye girdiğinin anlaşılması halinde Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamının yetkili tasfiye memuruna usulüne uygun tebliğ yapılması;

B.Şirketin tasfiyesinin söz konusu olmadığının anlaşılması halinde vekilinin meslekten ayrıldığı kaydı araştırılarak şirket temsilcisine yöntemince tebliğ yapılması;

Takiben temyiz süresi geçtikten 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili maddesindeki prosedürün işletilmesi;

2.Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçesine belge ve bilgi eklemediği dikkate alındığında; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

A. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

B. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

C. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23841, Karar No: 2008/21083, Tarih: 23.12.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/23841 E.  ,  2008/21083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2007

Davacı,  bakmakla yükümlü olduğu kızı için verilen "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı" bedelinin Kurumdan yasal faiziyle birlikte tahsiline  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,sigortalının bakmakla yükümlü olduğu kızı için verilen “Ayakta Dik Pozisyonlardırma Cihazı (Motorlu Kalkış –Motorlu sürüş)”bedelinin davalı kurumdan yasal faizi ile tahsili talebine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı  Kanunun Ek 11 ve devamı maddeleridir.Anılan Kanunun Ek 17 .ve Ek18.maddelerinde de kurumca karşılanacak ilaçların ortez,protez ve iyileştirme vasıtaları ve benzeri yardımların yapılması ile bunların cins ve miktarı ile ödenecek bedellerinin tesbitine ilişkin usul ve esasların yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.Bu maddelerde yasanın aradığı ölçüt “iyileştirme vasıtası olması”dır.Aynı hüküm yasada bahsi geçen Yönetmeliğin 21.maddesinde de yer almaktadır.Bu hükümlere göre ,sigortalı veya hak sahibinin iyileşmesine katkı sağlamayacak ,hayati önemi olmayan veya kişinin hayatını idame ettirmesi için zorunlu olmayan ,ortez,protez ,araç ve gereçlerin kurumca karşılanmaması sonucuna varılmakla.yapılacak sağlık yardımlarının kapsamı ve amacı bu şekilde belirlenmiştir.Gerçekten,hastanın iyileşmesine katkıda bulunmayan sadece yaşam kalitesini olumlu yönde etkileyen tıbbi araç ve malzemenin söz konusu madde hükümleri dikkate alındığında  davalı kurumca  karşılanması olanaklı görülmemektedir.

Öncelikle yapılacak iş; dava konusu cihazın,tıbben ve fennen  hastanın iyileşmesine katkıda bulunup bulunmayacağı konusunda uzman bilirkişi heyetince saptanması gerekir.Saptama yapılırken ,iyileştirme vasıtası olma , hak sahibi hastanın hayat kalitesini iyileştirme niteliğinde değerlendirilmemeli  hastanın aktif hayata katılması amacıyla sağlık sorunun az veya çok giderilmesi şeklinde anlaşılması gerekeceği unutulmamalıdır.Alınan rapor  ile  , .cihazın kullanımının hastanın iyileşmesi yönünde hayati öneme haiz ve zorunlu olduğu sonucuna varılırsa şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmeli aksi durumda reddi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5795, Karar No: 2014/20821, Tarih: 03.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5795 E.  ,  2014/20821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/237529

MAHKEMESİ : Nusaybin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2012/628 (E) ve 2013/222 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Suça konu elektrik sayacının abonelik sırasında 06.08.2010 tarihinde kurum tarafından mühürlendiği, 09.08.2010 tarihinde yapılan kontrolde sayaçtan geçirilmeksizin harici hat çekilerek elektrik kullanıldığının tespit edildiğinin iddia olunması ve yüklenen mühür bozma suçunun oluşması için mutlaka sayacın mührünün bozulmasının gerekmediği, mührün konuluş amacına aykırı hareket edilmesi halinde de mühür bozma suçunun oluşacağı cihetle; mührün konuluş amacına aykırı olarak kaçak elektrik kullanımı olup olmadığının tespiti açısından suça konu yerde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, eksik inceleme sonucunda yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7462, Karar No: 2015/950, Tarih: 19.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/7462 E.  ,  2015/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 27.06.2003 - 28.05.2010 tarihleri arası aralıksız çalıştığını, davalının 01.05.2009 ve 31.01.2010 tarihleri arasında kısa dönem çalışma ödeneğinden faydalandığını, kısa dönem ödeneğinden faydalanan işyerinde işçilerin sigorta primlerinin her ayın 10 günü için işveren tarafından ödendiğini, kalan 20 gün işçilerin çalıştırılmadığını ve sigorta primlerinin de ödenmediğini ancak kısa dönem çalışma ödeneğinden faydalanan işyerinde işçilerin kanuna aykırı olarak tam ay çalıştırıldıklarını ancak buna rağmen sigorta primlerinin her ay için 10 gün olarak yatırıldığını, durumun tespiti üzerine İş-Kur tarafından davalının kısa dönem çalışma ödeneğinin iptal edildiğini, müvekkilinin yanıltılarak rızası hilafına kısa dönem çalışma ödeneğinden yararlanan işveren ile arasındaki iş akdini 21.05.2010 tarihinde noter ihtarnamesi ile ve haklı nedenle feshettiğini ancak kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla çalışma ücretinin ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe devam etmemesi üzerine keşide edilen ihtarname ile iş akdinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ... aynı işverene yönelik ... 1. İş Mahkemesi'nin 2010/473 Esas sayılı dava dosyasının yapılan yargılamasında tanık sıfatıyla verdiği ifadesinde fazla çalışma ücretlerinin elden ödendiğini beyan etmiş olup, davacıyı bağlayan bu beyan karşısında davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16030, Karar No: 2020/682, Tarih: 20.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16030 E.  ,  2020/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 1009 parsel sayılı 10.250,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 5593 ada 155 parsel numarasıyla ve 9.765,47 yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sonucunda adına kayıtlı bulunan taşınmazın yüzölçümünün azaldığını, böylece taşınmaz üzerinde bulunan yapıların çevre taşınmazlara taşkın hale geldiğini ileri sürerek, taşınmazın yüzölçümünün eski hale getirilmesini, bu kabul edilmezse bedeli ödenmek suretiyle taşkın yapıların bulunduğu taşınmaz bölümlerinin adına tescilini talep ederek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dava konusu ettiği taşınmaz bölümünün, davacının adına kayıtlı bulunan taşınmazın sınırında bulunan 5593 ada 168 parsel sayılı mera vasıflı taşınmazda kaldığı ve meraların zilyetlikle iktisap edilemeyeceği kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir

. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazın tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, ölçü krokisi, ada raporu, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, tesis kadastrosu sırasında taşınmazda sınırlandırma, ölçü, çizim veya hesaplama hatası yapılıp yapılmadığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmak suretiyle uyuşmazlığın uygulama kadastrosuna mı yoksa mülkiyete mi yönelik olduğu değerlendirilmemiştir.

Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı; uyuşmazlığın uygulama kadastrosuna yönelik olduğunun anlaşılması halinde, toplanan deliller uyarınca bir karar verilmeli; uyuşmazlığın mülkiyete yönelik olduğunun anlaşılması halinde ise, davacı adına kayıtlı taşınmazın sınırında bulunan 5593 ada 168 parsel sayılı taşınmaza ait mera sicil kaydı da dosya arasına alınarak, mülkiyet ihtilafı ile ilgili toplanan deliller uyarınca bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözertilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4489, Karar No: 2010/16778, Tarih: 28.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4489 E.  ,  2010/16778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

25.01.1985 tarih ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında:

Harca tabi olmasına karşın, mahkeme kalemince harcı hesaplanıp ilgilisinden istenmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında HUMK'nun 434/3.maddesinde öngörülen "eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın" benzetme yoluyla uygulanacağı ve bu durumda temyiz isteğinin, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı, ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteminin reddi gerekeceği hükme bağlanmıştır.

Alacaklı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 14.01.2010 tarihinde hakim havalesi yapılmış ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak bu sırada temyiz harcı alınmadığı gibi, bu giderin yatırılması yönünde alacaklı vekiline bir muhtıra da çıkarılmamıştır. Mahkemece yukarıda yazılı içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.