muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2735, Karar No: 2019/4502, Tarih: 18.06.2019

Bu aşamada tam teselsül (BK. mad. 50'e dayanan müteselsil sorumluluk) ile eksik teselsül (BK. mad.51'e dayanan müteselsil sorumluluk) arasında yapılan ayrımın ve farkların önemini de vurgulamak yerinde olacaktır:  818 sayılı Kanun’un gerek 50. gerekse 51. maddelerinde müteselsil sorumluluk öngörülmüş bulunmakla birlikte, anılan iki madde arasındaki diğer hukuki farklılıklar ise şu şekildedir:

BK’nun 50. maddesi; aynı zarardan dolayı birden fazla kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmalarını, birden fazla kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlamıştır. Buna göre, birden fazla kişi aynı zarara ortak kusurlarıyla sebebiyet vermiş olmalıdırlar. BK’nun 51. maddesi ise bundan farklı olarak, aynı zarardan dolayı birden fazla kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmalarını birden fazla kişinin bu zarardan dolayı ortak kusurları nedeniyle değil; hukuksal nedenlerle sorumlu olmalarına bağlamıştır. Burada müteselsilen sorumlu tuttuğumuz kişilerin, sorumluluklarının sebepleri farklı hukuksal nedenlere dayanmaktadır. Bu açıklamalar karşısında BK’nun 51. maddesine dayanan müteselsilen sorumluluğun sebebi haksız fiil, kanun veya sözleşme nedeniyle birden fazla kişinin sorumlu tutulmasıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, sigortalının 23/10/2007 tarihinde silikozis meslek hastalığına yakalandığının tespit edildiği, iş bu meslek hastalığı nedeniyle maluliyet oranının sağlığında %55 olarak tespit edildiği ve meslek hastalığı sonucu gelişen komplikasyonlara bağlı olarak 23/08/2008 tarihinde vefat ettiği, ölümün meslek hastalığı sonucu meydana geldiğinin Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp Genel Kurulu raporları ile kabul edildiği, davacı taraf iddialarına göre müteveffa sigortalı ...’ın 1999 yılı Nisan Ayından, 2002 yılı Temmuz ayına kadar Davalı ...’a ait işyerinde çalıştığı iddia edilmesine karşın; SGK’dan getirtilen hizmet döküm cetvelinde davalı ...’a ait “100440046” sicil sayılı mutfak araç ve gereçlerinin kumlanması işinin yapıldığı işyerinde 16/01/2001-20/01/2001 devresinde 5 günlük hizmetinin bulunduğu, 01/10/2004-31/12/2004 devresinde Kipaş Denim İşletmeleri A.Ş adına işlem gören “100794446” sicil sayılı işyerinden, ve 01/01/2005-27/03/2008 devresinde ise Kipaş Denim İşletmeleri A.Ş adına işlem gören “101071046” sicil sayılı diğer işyerinden sigortalılık bildirimlerinin bulunduğu, mahkemece 32 yıl formulüne göre kusur hesabı yapan 03/04/2013 ve 23/06/2016 tarihli kusur raporlarına itibar edilerek karar verildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş davacının davalı işveren ... nezdinde 16/01/2001-20/01/2001 tarihleri arasında 5 günlük çalışması haricinde çalışmasını kanıtlayıp kanıtlamadığı değerlendirilerek, kanıtlamış olması halinde kanıtladığı süre; kanıtlayamadığı halde ise 5 günlük bu çalışma süresi gözetilerek, davacının çalışmasının geçtiği iş koluna göre de 32 yıl formulünün kusurun belirlenmesinde gözetilemeyeceği dikkate alınarak, davacının ayrı zamanlarda, ayrı ortamlarda çalışmasının meslek hastalığına yakalanmasına etkisi yönünden, davacının, davalı işveren ile beraber, dava haricindeki işyerlerindeki çalışma koşulları, çalışma süreleri ve çalışılan işe göre meslek hastalığının oluşumunda her işverenin kusurunun ayrı ayrı olacak şekilde meslek hastalığı alanında uzman göğüs hastalıkları hekim bilirkişi ve A belgeli iş güvenliği uzmanlarından oluşturulacak heyetten rapor alınmak suretiyle davalı işveren ..., davalı şirket Gümüşoluk Metal San. ve Tic. Ltd. Şti. ve dava harici işverenlerin kusur oranlarının tespiti, sonucuna göre dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar da gözetilerek, kusur oranına göre maddi ve manevi tazminatlardan davalıların sorumluluklarının belirlenmesi gerekirken yetersiz raporların dayanak alınarak yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi, Dairemizin kökleşmiş içtihatları ile usul ve yasaya aykırı olmuştur.

O halde taraf vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada taraf vekillerinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin yerel mahkleme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 2.037,00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara ayrı ayrı iadesine, 18/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3613, Karar No: 2019/2729, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3613 E.  ,  2019/2729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5504, Karar No: 2015/1547, Tarih: 16.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/5504 E.  ,  2015/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/324-2013/503

Davacılar R.. T.. ve diğerleri vekili Avukat Ali tarafından, davalı M.. K.. aleyhine 11/05/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız ihtiyati tedbir nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız ihtiyati tedbir nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Olayla ilgili taraflar arasında görüldüğü belirtilen Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi 2011/12 Esas, 2012/30 Karar sayılı dosyanın aslı ile İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/71 Esas sayılı dosyanın onaylı suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1074, Karar No: 2024/53, Tarih: 08.01.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1074 E.  ,  2024/53 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/423 Esas, 2022/387 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı tarafından davalıya fatura karşılığı ilaç satıldığını, ancak davalının fatura bedelini ödemediğini, bunun üzerine başlatılan takibe haksız olarak itiraz ederek takibin durmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 13.11.2019 tarih, 2010/224 E. ve 2019/298 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 22.06.2021 tarih, 2020/4151 E. ve 2021/5293 K. sayılı kararıyla ''...

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava 1086 sayılı HUMUK döneminde açılmış olup, davacı dava dilekçesinde “sair deliller” demekle ve bilahare verdiği 29/05/2008 tarihli dilekçe ile açıkça yemin deliline de dayandığını belirtmekle mahkemece ispat yükü üzerinde bulunan davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir...'' gerekçesiyle bozulmuştur.

C. Mahkemece İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edilmiş olması sonucunda davacının takip dayanağı faturalara konu malları davalı tarafa teslim ettiği hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafından teklif edilen yeminin davalı tarafından eda edilmiş olması sonucunda davacının takip dayanağı faturalara konu malları davalı tarafa teslim ettiği hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalının Doğubayazıt ilçesinde muvazaalı eczane işlettiğini, dava konusu faturaları davalı yerine eczane çalışanları imzalayarak teslim alındığını, davalının ticari defterlerini mahkemeye sunmadığını, müvekkilinin ticari defterlerinin mahkeme dosyasına sunulduğunu, alınan bilirkişi raporlarıyla müvekkilinin alacaklı olduğunun tespit edildiğini, ticari defterlerin müvekkil şirket merkezince yapılan defter tasdiki hususunda araştırma yapılmadığını, Erzurum Mahkemelerinde görülen davalarda müvekkili taraf olmadığı halde müvekkil aleyhine karar verilmiş gibi değerlendirme yapıldığını, bozma sonrası Mahkemece Yargıtay ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılamada, taraflarına yemin delili hatırlatıldığını, yemin metninin sunulması üzerine yeminin ifası hususunda mahal mahkemesine talimat yazıldığını; ancak davalının SEGBİS yoluyla yemin etmesini talep ettikleri halde bu husus gözardı edilerek doğrudan İstanbul Mahkemelerine talimat yazılarak davalının yemin etmesinin istenildiğini, yasa hükmünün uygulanmamış olması nedeniyle verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18659, Karar No: 2015/29145, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18659 E.  ,  2015/29145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/361735

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/08/2014

NUMARASI : 2005/226 (E) ve 2006/929 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 24.11.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca aynen infazına dair 28.08.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15450, Karar No: 2020/4099, Tarih: 10.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/15450 E.  ,  2020/4099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan Tekirdağ Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23851, Karar No: 2020/18853, Tarih: 14.12.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23851 E.  ,  2020/18853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması sureti ile mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı verilen hükümde, kanun yolu "temyiz" yerine "istinaf", kanun yolu mercii de "Yargıtay" yerine, "Bölge Adliye Mahkemesi" olarak belirtilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nin 264/1. maddesinin "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki hükmü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.11.2015 tarih, 2015/4-58 Esas, 2015/357 Karar sayılı ilamı karşısında, sanığın yanıltıldığından bahsedilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin süresinde olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın SEGBİS sistemi ile yüzüne karşı 14/01/2020 tarihinde verilen kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 07.02.2020 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, sanığın süresinden sonraki temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı REDDİNE, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11507, Karar No: 2007/12100, Tarih: 09.10.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11507 E.  ,  2007/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü ... Obası mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece katılan gerçek kişinin davasının açılmamış sayılmasına, davacı ...'ın 1234,86 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile bu yerin davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise, 1966 yılında yapılmış ve 04.12.1967 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Dairemizce evvelce incelemesi yapılan mahkemenin 2005/444 ve 2005/663 E, Dairenin 2007/4754 ve 2007/4755 Esas sayılı dava dosyalarında orman işletme şefliğinden getirtilen belgelerin incelenmesinde çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde 30.05.2005 tarihli işe başlama tutanağı düzenlenmek suretiyle orman kadastrosuna başlandığı ve sonuçlarının 10.08.2006 tarihinde ilan edildiği anlaşılmaktadır. Temyize konu davanın devamı sırasında yapılan bir orman kadastrosu söz konusu olup, dava orman tahditine itiraz davasına dönüşmüştür. Orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevi, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine aittir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş: orman tahditine itiraz yönünden görevsizlik, tescil istemi yönünden ise ayırma kararı verilerek orman tahditine itiraz davasının bekletici sorun sayıp sonucunu beklemek ve orman tahditine itiraz davasının sonucuna göre tescil istemi hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Değinilen yön gözardı edilerek, kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 09/10/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15839, Karar No: 2017/16467, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15839 E.  ,  2017/16467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14493, Karar No: 2011/2391, Tarih: 07.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/14493 E.  ,  2011/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/12/2008 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı tarafından yazılan "Küresel ve Yerel Mafya Kıskacındaki Son Kale Türkiye" isimli kitabın çeşitli bölümlerinde kendileri hakkında yer verilen sözlerin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemişler, davalı dava konusu edilen sözlerin eleştiri niteliğinde olduğunu, benzer konuda açılan davada verilen ret kararının onanmak suretiyle kesinleştiğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalı tarafından yazılan "Akbabalar Örgütü" isimli kitapta da davacılar hakkında benzer sözlerin yer aldığı, bu konuda açılan davanın reddedildiği; yazıların bütünü gözetildiğinde, eleştiri niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Dava konusu edilen nitelendirmelerin yer aldığı kitabın bütünlüğü göz önünde tutulduğunda, esas itibariyle güncel konulara ilişkin olduğu; bu bağlamda, davacıların da eleştirildiği görülmektedir. Davalının, kamuoyunu bilgilendirme ve bunun da ötesinde

kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde, davacılar tarafından söylenen sözlere karşı görüş, düşünce ve eleştiride bulunabilmesi olağan kabul edilmelidir. Ancak, bu hakkın kullanılmasında, yayının konusu ile kullanılan sözler arasındaki düşünsel bağlılığı oluşturan öz ve biçim dengesi korunmalıdır. Yayın doğru olsa ve kamu yararı bulunsa bile anlatım uygun değilse, aşağılayıcı, küçük düşürücü, abartılı ise hukuka uygunluktan söz edilemez. Dava konusu yayında, davacılar hakkındaki kullanılan "İtalyan mafyası, beyin hastası adamcıklar çaldıysa iyilik için çaldı." şeklindeki sözler gözetildiğinde, öz ile biçim dengesinin bozulduğu sonucuna varılmaktadır. Bu değerlendirmeler eleştiri çerçevesinde kabul edilemeyeceği gibi yayının amacı bakımından gerekli olduğu da benimsenemeyeceğinden, yayın hukuka aykırı olup davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturur.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davacılar yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.