muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23738, Karar No: 2017/25741, Tarih: 07.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13738, Karar No: 2024/11659, Tarih: 27.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/13738 E.  ,  2024/11659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/772 D.İş, 2022/773 K.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketine kasko sigortası ile sigortalı aracın 05.02.2022 tarihinde karıştığı kaza sonucu araçta hasar meydana geldiğini, sigorta şirketine yapılan başvuruya rağmen zararın karşılanmadığını belirterek şimdilik 41.000,00 TL araç hasarı bedeli ve 650,00 TL ekspertiz ücretinin temerrüt tarihinden itibaren işletilecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 49.158,80 TL’ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazanın alkol nedeniyle meydana geldiğinden bahisle teminat kapsamı dışında kaldığını, eksper ücretinden sorumlu olmadıklarını, başvuranın avans faiz talebinin haksız olduğunu, başvuran vekiline ödenecek vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyeti yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı tarafça kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğine dair belge sunulmadığı belirtilip dosya kapsamı ve alınan bilirkişi raporlarına dayanılarak davacının talebinin kabulü ile 49.158,80 TL tazminatın 11.03.2022 tarihinden itibaren işleyen avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar vermiştir.

IV. İTİRAZ

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının, kazanın münhasıran alkolün etkisi sonucu meydana geldiğine dair itirazı yönünden ara kararla 2 nöroloji ve 1 adli trafik bilirkişisinden alınan 03.08.2022 tarihli raporla, "...kazanın oluşumunda % 100 asli kusurlu olan, aday sürücüler için yasal sınır olan 0,2 promilin oldukça üzerinde 0,64 promil derecesinde alkollü olan sürücü ...’ın almış olduğu alkolün etkisi ile dikkatinin dağılması ve güvenli sürme yeteneğini kaybetmesi sonucu kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olduğu kanaatine varılmıştır." denilmek sureti ile kazanın münhasıran alkolün ektisi ile meydana geldiği, kazada başka etkenin bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davalının itirazlarının kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kazanın meydana gelmesinde alkolün münhasıran etkisi olmadığını, kazanın meydana geldiği 05.02.2022 günü 06.02 saatinde müvekkiline ait aracın sürücüsü ..., Ankara'nın Çankaya İlçesi Mutlukent Mahallesi Doğan Taşdelen Bulvarı (diğer adıyla 2432. Cadde) üzerinde seyir halinde iken ... AVM'yi geçtikten sonra önündeki aracın ani fren yapması sonucu aniden frene bastığı ancak 04.02.2022 günü şehri etkisi altına alan yoğun kar fırtınası ve buzlanma sonucu yolların kayganlaşması nedeniyle araç hakimiyetini sağlayamayarak 1945. cadde üzerinde park halinde bulunan araca çarptığını belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık,davalı ... tarafından Kasko Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu araçta meydana gelen hasar bedeli ve ekspertiz ücreti talebine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, başvurunun usulüne uygun olmasına, bilirkişiler tarafından sunulan 03.08.2022 tarihli raporla, kazanın oluşumunda % 100 asli kusurlu olan sürücünün aday sürücüler için belirlenen yasal sınır olan 0,2 promilin oldukça üzerinde ve 0,64 promil derecesinde alkollü olduğu, almış olduğu alkolün etkisi ile dikkatinin dağılması ve güvenli sürme yeteneğini kaybetmesi sonucu kazanın meydana gelmesinde münhasıran etkili olduğu kanaatinin bildirilmiş olmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8970, Karar No: 2016/6108, Tarih: 12.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8970 E.  ,  2016/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın çalıntı olduğu ve sahte olarak düzenlendiği tespit edilen çeki kullandığının iddia olunması, sanığın ilk ifadesinde, ... İnş. Met. Tem. … … Ltd. Şti. nin sahibi olduğunu, 12.08.2006 tarihinde işyerine gelen ... isimli kişiye tesisat malzemesi sattığını, müşteri çeki olduğunu söylediğini, buna ilişkin faturayı dosyaya ibraz ettiğini, bankadan bir problem olmadığının söylenmesi üzerine kabul ettiğini ifade etmesi, mahkeme huzurundaki savunmasında ise, olay tarihinde adı geçen şirkette işçi olarak çalıştığını, şirket yetkilisi ...'ın kimliğini aldığını, sigorta işlemlerini yapacağını söylediğini, suça konu olayın kimliğinin alındığı tarihte gerçekleştiğini, suça konu çeki görmediğini ve kimseye vermediğini beyan etmesi, fatura üzerinde ...'in adının altında yazılı bulunan adreste yapılan araştırmada, adı geçenin ikametinden ayrıldığı ve muhtarlığa bildirimde bulunmadığına dair matbu terk belgesinin düzenlediğinin belirlenmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle...'in fatura üzerinde yazılı adreste fatura tanzim tarihi itibariyle oturup oturmadığı, adreste bulunan yapının mülkiyet sahibinden, komşularından ve çevreden etraflıca sorulup, aynı zamanda hırsızlık suçuna ilişkin tefrik edilen soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp, varsa bu dava ile ilgili bilgi ve belgelerin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra, sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri alınarak ve ilgili kurumlardan temin edilerek suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yapılması suretiyle, sonucuna göre toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20022, Karar No: 2023/3700, Tarih: 27.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/20022 E.  ,  2023/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.06.2008 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Pendik(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.04.2009 tarihli ve 2008/626 Esas, 2009/371 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 16.06.2009 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Pendik(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 28.11.2012 tarihli ve 2012/424 Esas, 2012/2143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan karar tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve sekizinci fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 06.03.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4. Sanığın denetim süresi içinde 22.05.2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul 76. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.04.2015 tarihli ve 2014/806 Esas, 2015/377 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 29.05.2015 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, ... 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarihli ve 2015/486 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

5. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 31.05.2021 tarihli 2020/17396 Esas, 2021/6522 Karar sayılı kararı ile 15.01.2015 tarihli hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozmaya uyularak, ... 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarih, 2021/465 Esas, 2021/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

7. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının dolduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Suç tarihinden itibaren temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar, denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 16.06.2009 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle Mahkemenin tensip tarihi olan 29.02.2012 tarihleri arasındaki süre ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.03.2013 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 22.05.2013 tarihi arasında duran süre eklendiğinde de, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2021 tarih, 2021/465 Esas, 2021/562 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü

maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11664, Karar No: 2012/2554, Tarih: 22.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/11664 E.  ,  2012/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/04/2010 tarih ve 2007/68-2010/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “FarmaLojistik” ibareli marka başvurusunun 39. sınıfın 01, 02 ve 09 alt grupları yönünden vasıf bildirdiği gerekçesiyle 556 sayılı KHK nın 7/1 (c) maddesi uyarınca TPE YİDK kararı ile reddedildiğini, marka tescil başvurusunda bulunulan ibarenin aynı zamanda davacı şirketin ticaret ünvanı olduğunu, söz konusu markayı uzun süredir kullandıklarını, markaya ayırtedici nitelik kazandırdıklarını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurum işlem ve kararlarının usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının başvuru markası olan “FarmaLojistik” ibaresinin ilaç geri hizmetleri anlamına geldiği, eczane ve hastanelere uygun koşullarda ilaç temin, nakliye ve depolama anlamında kullanılan ibarenin başvurunun reddedildiği hizmetler yönünden tanımlayıcı ve vasıf bildirici olduğu, ancak davacının tescilsiz olarak kullandığı “FarmaLojistik” ibaresini YİDK kararının alındığı tarih itibariyle ayırdedici hale getirdiği, bu nedenle KHK nın 7/son maddesi uyarınca mutlak tescil engelinin ortadan kalktığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 2007-M-1671 sayılı TPE YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK 05/03/2012 HŞ
Yargıtay — Esas No: 2020/2532, Karar No: 2022/14067, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2532 E.  ,  2022/14067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık ... hakkında 18.02.2010 tarihinden 24.05.2010 tarihine kadar sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia olunarak kamu davası açıldığı, mahkum olan sanık ... ile iştirak halinin söz konusu olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1)Sanık ... hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde; Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 24.05.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)Sanık ... hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisi ile katılan vekilinin, sanık ... hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanık ...’nın savunmasında, ... ismi ile tanıdığı sonradan gerçek isminin ... olduğunu öğrendiği kişinin İstanbul'da bir tekstil firması devralacaklarını, problemleri nedeniyle şirketi kendi üzerine yapamadığını söyleyerek, hisseyi almasını teklif etmesi üzerine ağabeyini yakından tanıdığı için kabul ettiğini, Noterliğe gittiklerini , gerekli işlemlerin yapıldığını ve vekaletname verdiğini , o günden sonra bu şirketin bulunduğu yere hiç uğramadığı gibi ne yaptıklarını da hiç bilmediğini, faturalarla ilgisinin bulunmadığını, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi, sanık ...’in de savunmasında, ... ve ... isimli kişilerle bir kez Noterliğe gittiğini, bazı belgelere imza attığını, şirket ve faturalarla ilgisinin bulunmadığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaların, kullanan mükelleflerden veya vergi dairesinden temin edilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; savunmalarda isimleri bildirilen ... ve ...’ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)... ve ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da ... ve ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, yasaya aykırı,

4)Suçun sübutu halinde ise; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.