muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7073, Karar No: 2006/9723, Tarih: 02.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7073 E.  ,  2006/9723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 2.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3294, Karar No: 2024/10331, Tarih: 23.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3294 E.  ,  2024/10331 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2056 E., 2024/215 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Hanak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/10 E., 2022/38 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı kadın vekili tarafından delillerin takdiri, maddî ve manevî tazminat, kusur belirlemesi ile velâyet yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ...'a yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1484, Karar No: 2013/20441, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1484 E.  ,  2013/20441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.

Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların önceden hazırladıkları, içinde 5 TL, bir adet altın görünümlü bilezik, bir adet üzerinde 22 ayar, 20-30 cm, tutarı 842 TL yazan kartvizit bulunan ağzı açık bırakılmış cüzdanı yola bıraktıkları, mağdurun aynı yoldan geçtiği sırada sanık ...'ın cüzdanı bulmuş gibi eline alarak mağdurun dikkatini çektiği, mağdura cüzdanı birlikte bulduklarını söyleyip ne kadar parası olduğunu sorduğu, mağdurun neden sorduğunu söylemesi üzerine '' bilezik 842 TL ediyormuş, sana 400 TL'ye vereyim '' diyerek satmaya çalıştığı, mağdurun durumdan şüphelenerek o sırada yoldan geçen polisleri çağırması üzerine sanıkların yakalandığı, diğer sanık ...'ın çorabının içine saklanmış vaziyette bir adet daha sahte bilezik ele geçirildiğinin anlşıldığı olayda, eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3478, Karar No: 2018/7730, Tarih: 07.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3478 E.  ,  2018/7730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın, sahibi olduğu tarafından tahsil edilmek üzere katılan SGK’ya verilen reçetelerin incelenmesinde, sigortalılardan ...’ya ait 22/08/2005 tarihli reçetede ve ...’ye ait 25/08/2005 tarihli reçetede yer alan birer adet Glivec 100 mg 120 kapsül adlı ilaçlara ait küpürlerin sahte olduğunun tespit edildiği, katılan kurumun bu şekilde 8.729,56 TL zarar uğratıldığı iddia edilen olayda;

Sanığın savunmasında, ilaçları ecza deposundan temin ettiğini, sahteliğini bilmediğini beyan ettiği, ilaçlardaki küpürlerin sahte olduğunu çıplak gözle anlamasının mümkün olmadığı, ancak holegram ve mor ötesi ışıklarla sahteliğinin tespit edilebileceği, sanığın işletmekte olduğu eczanenin iş yoğunluğu ve cirosu dikkate alındığında, yalnızca iki reçetenin sahte olduğunun tespit edilmesi sonucu sanığın dolandırıcılık kastıyla hareket etmediğini gösterdiği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 25/08/2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4766, Karar No: 2020/1388, Tarih: 26.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4766 E.  ,  2020/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :... 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1) Sanık hakkında, suça konu 21/06/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 09/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 06/11/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 19/11/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın aşamalardaki savunmalarda suçlamayı kabul etmemesi, kovuşturma aşamasındaki savunmasında Ömer Gündoğar’ın tanık olarak dinlenmesini talep etmesi karşısında, kollukta ifade vermek istemediğini, Savcılıkta ifade vermek istediğini beyan eden, 51-52 numaralı koltuklara ait bilet adına kesilen Ömer Gündoğar’ın olaya ilişkin bilgi ve görgüsü tespit edilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın aşamalardaki savunmalarda suçlamayı kabul etmemesi, kovuşturma aşamasındaki savunmasında Ömer Gündoğar’ın tanık olarak dinlenmesini talep etmesi karşısında, kollukta ifade vermek istemediğini, Savcılıkta ifade vermek istediğini beyan eden, 51-52 numaralı koltuklara ait bilet adına kesilen Ömer Gündoğar’ın olaya ilişkin bilgi ve görgüsü tespit edilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Suç tarihi olan 21/06/2014 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olduğu, daha sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan Kanun maddesinin uygulanması suretiyle ceza miktarının suç tarihinde yürürlükte olan ve sanık lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve ceza miktarı itibariyle sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince temel cezanın 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5262, Karar No: 2012/12206, Tarih: 07.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5262 E.  ,  2012/12206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında; objektif değer artırıcı unsur uygulanmadan net geliri üzerinden değer biçilmesi gerektiği düşünülmeden, objektif değer artışı uygulanarak;

2- Enerji nakil hattı nedeniyle değer düşüklüğü tespit edilirken, pilon yerinin alanı, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmeden, hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak;

Fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9065, Karar No: 2009/10314, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9065 E.  ,  2009/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketçe davalı şirkete faturalar karşılığı satılan hazır beton bedelinin ödenmediğini ileri sürerek alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının yaptığı itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak ikametgahı yer mahkemesi olan Bursa İcra Daireleri ve Mahkemeleri’nin yetkili olduğunu belirtmiş, esas yönden de borcu olmadığını beyanla reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı borçlunun ikametgahının Bursa olduğu, sözleşme konusunu oluşturan hazır betonun teslim edileceği yerin ve akdin ifa yerinin Bursa olduğu, ayrıca Pendik İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğuna dair yetki anlaşması da yapılmadığı anlaşılmakla, yetkili icra dairesinin Bursa İcra Müdürlüğü olduğuna dair icra dairesine yapmış olduğu itirazın usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29179, Karar No: 2015/17038, Tarih: 03.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29179 E.  ,  2015/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/367110

MAHKEMESİ : Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

NUMARASI : 2011/293 (E) ve 2013/813 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık K.. A.. hakkında, müşteki E.. O..'a yönelik hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-) Sanık K.. A.. hakkında müşteki K.. S..'a yönelik, suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler K.. S.. ve E.. O..'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarına ilişkin hükümler miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık K.. A.. ve suça sürüklenen çocuklar H.. M.. ve A.. Ş.. müdafiilerinin temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-)Sanık K.. A.. hakkında müşteki K.. S..'a yönelik, suça sürüklenen çocuklar hakkında müştekiler K.. S.. ve E.. O..'a yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık K.. A.. ve suça sürüklenen çocuklar H.. M.. ve A.. Ş.. müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17387, Karar No: 2022/14102, Tarih: 28.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17387 E.  ,  2022/14102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NAZİLLİ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında yapılan soruşturma sonunda, Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararını müteakip, sanığın kendisine yüklenen yükümlülükleri ihlal ettiği gerekçesiyle kamu davası açılması üzerine; Mahkemece sanığın MERNİS şerhi adresine erteleme kararının tebliğ edildiği, henüz TCK'nın 191/2. maddesi gereğince erteleme kararının tebliğinin usulüne uygun olarak gerçekleştirilmemesi dolayısıyla kararının kesinleşmediği gibi tebliğ mazbatasının da dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden bahisle açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereği düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla,

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.” şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; “ dosyada bulunan tebligat parçalarına göre doğrudan sanık ...'ın MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligatın yapıldığı, oysa sanığın kollukta alınan beyanında adres olarak Antalya ili itibarıyla bir adresi beyan ettiği, şu halde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na göre sanığın bilinen son adresine ilk önce tebligat yapılmadan doğrudan MERNİS adresine tebligatın çıkarıldığı, bu işlemin ise usule aykırı olduğu, ancak usule aykırı olan bu tebligata dayanılarak kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik kararını kesinleştirmek suretiyle sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik kararı ile ilgili tebligatların çıkarıldığı ve sanığın bu tebligatlara uymadığından bahisle hakkında kamu davası açıldığı görülmüştür. Bütün bu açıklamalardan anlaşılacağı üzere tedavi ve denetimli

serbestliğe esas olan 03/12/2014 tarihli karar tebligat yönünden usule uygun olmadığından hukuki olarak kesinleşmemiştir. Yani sanık bu kararı hukuken öğrenememiş ve dolayısıyla yasal olarak bu karara itiraz hakkına kavuşamamamıştır. Karar sonunda sanığın itiraz hakkı bulunduğu yazıldığına göre öncelikle 03/12/2014 tarihli kararın usulünce tebliğ edilerek kesinleştirilmesi, daha sonra karara süresinde itiraz edilmez ise evrakın denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderilmek suretiyle infazına çalışılması, bundan sonraki süreçte sanığın davranışına göre işlemlerin yerine getirilmesi gerektiğinden bu işlemler yapılmadan kamu davasının açılması CMK.170, 174/1-a ve TCK.191. madde bakımından dava şartı olduğundan ve dava şartı da usulüne uygun bir şekilde yerine getirilmediğinden davanın düşürülmesine” gerekçesi ile düşme kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verildikten sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.