muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8869, Karar No: 2010/719, Tarih: 02.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8869 E.  ,  2010/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 2.2.2010 Salı günü davacı ... AŞ vekili Avukat ... ve davalı ... Mağazalar AŞ vekili Avukat ... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın davalı şirkte tarafından işletilen otoparkta park halinde iken çalındığını, araç bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalının otopark işletmecisi olarak sorumlu olduğunu belirterek 55.000,00 TL Tazminatın ödeme tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kasko sigorta sözleşmesine göre davacı şirketin teminat kapsamında olmayan zararı ödediğini, rücu edemeyeceğini,sigortalı ve şoförünün aracın anahtarını üzerinde bırakarak gittiklerini, müvekkilinin sorumlu olmadığını davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; anahtarın araç üzerinde bırakılarak kapılar kilitlenmek suretiyle otoparkta bırakıldığı, kasko sigorta poliçesi genel şartlarında yapılan değişikliğe göre aracın anahtarla çalınması halinin ek sözleşme ile teminat altına alınabileceği, kasko sigorta poliçesinde ek sözleşme yapılmadığı, sigorta şirketinin teminat kapsamı dışında kalan tazminatı ödemiş olması nedeniyle davalıya rücu edemeyeceği

gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücu davasıdır.

Sigortacı TTK. 1301. maddesinde belirtildiği üzere ancak sigortalısına sigorta bedelini ödedikten sonra halefiyet hakkını kazanabilir. Ancak sigortacının poliçe hükümlerine ters düşen bir ödeme yapması halinde sigortacının halefiyet hakkını kazanması, dolayısıyla da zarar sorumlusuna rücu edebilmesi olanaklı değildir. Mahkemece davacı ... şirketinin kasko sigorta sözleşmesi gereğince sigortalısına ödememesi gereken tazminatı ödediği, poliçede aracın anahtarı ile çalınması hususunda ek teminat bulunmadığı belirtilmiştir. Davacı ... şirketi ve sigortalısı arasında yapılan kasko sigorta sözleşmesi 17.9.2005 tarihinde düzenlenmiştir. Poliçe düzenlendiği tarihte geçerli olan kasko sigortası genel şartlarının A.1.e maddesine göre aracın çalınması ve çalınmaya teşebbüs edilmesi kasko sigortası teminatı altındadır. Kasko sigortası genel şartlarında poliçenin düzenlenmesinden sonra 20.6.2006 tarihinde yapılan değişiklik esas alınarak karar verilmiş ise de poliçenin düzenlendiği tarih itibariye aracın anahtar ile çalınması teminat dahilinde olduğundan ve araç bedeli sigortalıya ödendiğinden sigorta şirketinin halefiyet hakkı doğmuştur.

Davacı şirkete kasko sigortalı araç sigortalı tarafından davalı şirketin işlettiği otoparkta bırakıldığı ve otoparktan çalındığı tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Olayın oluş şekline göre, davacı sigortalısı ile davalı arasında dava konusu aracın davalının işlettiği otoparka bırakılması konusunda bir sözleşme ilişkisinin kurulduğu kabul edilmelidir. Davacının tazminat isteminin temeli; BK'nın 463. maddesinde tanımlanan vedia sözleşmesine dayanmaktadır. BK 463. maddesi hükmüne göre:vedia sözleşmesi ile saklayıcı, saklatan tarafından kendisine bırakılan taşınır bir malı kabul etme ve onu güvenli bir yerde koruma ve aynen iade borcu altına girer. Davacı, davasında davalı şirketin sözleşmenin kendisine yüklediği güven ve özenle koruma borcuna aykırı davranması nedeniyle oluşan zararını istemiştir. Davalı şirket, kendisine güvenerek gelen müşterilerini her türlü tehlikeye karşı korumak üzere gerekli

güvenlik önlemlerini almak zorunda olup, bunu yapmadığı, takdirde meydana gelen zarardan sorumludur. Yani davalı şirket, üzerine düşen tüm dikkat ve itinayı gösterse dahi, bu hasarın meydana geleceğini ispat etmediği takdirde meydana gelen zararı ödemekle yükümlüdür. Dosya içeriği ve bilirkişi raporuna göre davalı şirketin işlettiği otoparkta olağan güvenlik tedbirlerini dahi almadığı gibi araçların giriş çıkışlarının kontrol edilmediği, anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle vedia sözleşmesinin kendine yüklediği güven ve özenle koruma borcunu yerine getiremeyen üzerine düşen tüm dikkat ve özeni gösterse dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat edemeyen davalı şirketin zarardan sorumlu tutulması gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Sonuç; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 750,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 2.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2022, Karar No: 2017/6249, Tarih: 05.07.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2022 E.  ,  2017/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve birleşen dosya davacısı ... A.Ş. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Hükmün temyiz eden ...'a tebliğine dair belgenin bulunmadığı görülmüş ve dolayısıyla, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. Tebligat ... aracılığıyla yapılmış ise ... Müdürlüğünden tebliğ tarihinin sorularak, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi; kalemde memur eliyle tebligat yapılmış ise kayıt ve belgelerin incelenip, tebliğ tarihinin saptanarak, bu konuda düzenlenecek belgenin,

2) Site yönetimince daha önce alınan karar iptallerine ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/714 - 2014/423 K., ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/147 -177 E.K. ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi 2010/1458 Esas sayılı dosyalarının kesinleşmişse aslının, kesinleşmemişse tasdikli örneklerinin celbi ile dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/07/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17843, Karar No: 2024/9458, Tarih: 24.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17843 E.  ,  2024/9458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/97 E., 2021/603 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin,12.10.2021 tarihli ve 2021/97 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararının, sanık ... ile katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat kararına hasren temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebine ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7530, Karar No: 2012/4449, Tarih: 28.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/7530 E.  ,  2012/4449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/5160

MAHKEMESİ : Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2008

NUMARASI : 2007/164 (E) ve 2008/908 (K)

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma,kasten yaralama,genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi sanık S.. B.. ve sanıklar E.. C.. ile G.. B.. müdafiinin süre tutum dilekçesi ile şikayetçi sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar E.. C.. ile G.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini, 12.12.2008 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi ile ayrıca katılan sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan beraatine dair hükümleri de temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Şikayetçi sanık S.. B.. müdafiinin katılan sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan beraatine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

Şikayetçi sanık S.. B..’ ın 17.05.2007 tarihli duruşmada sanık A.. T..’ ten şikayetçi olduğunu söylediği halde CMK’ nın 238/2. maddesi gereğince kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması nedeniyle, müdafiinin temyize hakkı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi sanık S.. B.. ve sanıklar E.. C.. ile G.. B.. müdafiinin 14.11.2008 tarihli süre tutum dilekçesi ile yalnızca şikayetçi sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar E.. C.. ile G.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, katılan sanık A.. T.. hakkında kasten yaralama suçundan ceza tayinine yer olmadığına ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan beraatine dair hükümleri ise 1412 Sayılı CMK' nın 310. maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 12.12.2008 tarihli ayrıntılı dilekçe ile temyiz ettiğinden temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık S.. B.. hakkında kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar E.. C.. ile G.. B.. hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelenmesinde;

Sanıklara atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklara atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve sanıkların sabıkasının da bulunmadığı gözetilerek, mahkemece atılı suçların işlenmesi nedeniyle varsa katılanların uğradığı maddi zarar kanaat verici ve basit bir araştırma ile tespit edilerek, sanıklardan da tespit edilen zararı gidermek isteyip istemedikleri sorularak, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “...müştekilerin şikayetçi olması, zararlarının giderilmemiş olması...” şeklinde, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a, b ve c bentlerinde belirtilen gerekçeleri içermediği için yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanıklar hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13785, Karar No: 2012/38128, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13785 E.  ,  2012/38128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın babası ...’ün ölümünden sonra diğer murislerle birlikte iştirak halinde sahip oldukları suça konu tapuda muris olan üç kardeş adına kayıtlı araziler için Doğrudan Gelir Desteği (DGD) ödemesi almak amacıyla başvuru dosyasında bulunan arazi bildirim formunda suça konu arazilerde tarım yaptığını bildirerek müracaat ettiği, bu kişilerin isimlerinin karşısında imzalarının bulunduğu muvafakatnamelerde sanığın muris ... yerine imza attığından bahisle dolandırıcılık suçundan, cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; DGD ödemelerinin sahip olunan payı oranında değil, tarımsal faaliyette bulunulan arazinin tamamı üzerinden yapılmış ise de sanığın DGD ödemesi için müracaat ettiği arazilerde tarımsal faaliyette bulunduğunun mahkemece alınan beyanlarla sabit olması nedeniyle katılan aleyhine zararın oluşmadığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun oluşmadığına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14288, Karar No: 2011/8336, Tarih: 22.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14288 E.  ,  2011/8336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili firmanın ilaç dağıtımı işi ile iştigal ettiğini, davalı ...’in eczası diğer davalının ise ...’in bağlı bulunduğu özel bir hastane olduğunu, müvekkilinin sipariş üzerine davalı borçlulara teslim ettiği ilaçlar karşılığı düzenlenen fatura bedellerinin ödenmediğini, alacağın tahsili için başlatılan icra takibinin davalıların itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Şagehan Karadeniz, davacı ile ticari alış-verişinin bulunmadığını, davalı hastanede eczane ile ilgili olarak ilaç alma konusunda herhangi bir yetkisinin olmadığını belirterek davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Hizm.Ltd.Şti.vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı şirket ile davalı ... Sağlık Hizm.Ltd.Şti.arasında ticari ilişkinin bulunduğu, dava konusu fatura muhteviyatının davalı şirkete satılıp teslim edildiği, davalı şirketin ödemeye ilişkin delil ibraz edemediği, davalı ...’in ise doğrudan davacı ile ticari ilişkiye giren kişi olmadığı, sadece eczanede çalıştığı, temsil ve ilzama yetkili olmadığı gibi şahsi borcunun da bulunmadığı gerekçeleriyle davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... Sağlık Hizm.Ltd.Şti.nin takibe vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 50.341.10.-TL.üzerinden takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmak suretiyle devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesine rağmen Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. madde hükmü gereğince maktu vekalet ücreti tayini yerine nispi vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3878, Karar No: 2015/8573, Tarih: 29.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3878 E.  ,  2015/8573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve karşı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, dava dışı borçlunun aracının satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan davalının dava dışı borçludan alacağı olmadığını, takibin muvazaalı olduğunu, davalının borçlu .... ... hakkında diğer alacaklılara da takip yaptığını ve bu takibe ilişkin haciz ve kesinleşme tarihinin müvekkili dosyasından sonraki tarihi taşıdığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya ayrılan payın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, karşılık davada ise davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, alacağını ispat yükünün karşı tarafa ait olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin kesinleşmesini istemiştir.

Karşı davada davalı vekili, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davada ispat külfetinin davalıya ait olup, alacağının muvazaalı olmadığını ve gerçek bir alacağın olduğunu kanıtlaması gerektiği, ancak, davalının açmış olduğu karşı dava ile ispat yükünün yer değiştirmiş olmasına rağmen, asıl davada davacı-karşı davada davalının açmış olduğu davayı ispatlayamadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddi ile, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Karşı davada davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Asıl davada davalı tarafça, cevap ve karşı dava dilekçesinde sıra cetvelinin kanun ve usule uygun olarak düzenlendiği ileri sürülerek dava açma gereğinin doğduğu belirtilmiştir.

Karşı davada davacının, karşı davasında asıl dava konusu sıra cetveli ile ilgili, kendisi yönünden talebinin ne olduğu belli olmadığı gibi, esasında asıl davadaki savunmalarını karşı dava olarak ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

İİK'nın 142/1. maddesi “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmünü içermektedir.

Karşı davada davacının, karşı davasında asıl dava konusu sıra cetveli ile ilgili, kendisi yönünden talebinin ne olduğu belli olmadığı gibi, esasında asıl davadaki savunmalarını karşı dava olarak ileri sürdüğü anlaşılmaktadır.

İİK'nın 142/1. maddesi “Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir." hükmünü içermektedir.

Dairemizin 18.03.2015 tarihli ikinci geri çevirme kararı üzerine gönderilen dosya evrakının incelenmesinden; sıra cetvelinin karşı davacıya 07.07.2010 tarihinde tebliğ edildiği, karşı davanın ise İİK'nın 142/1. maddesindeki yedi günlük hak düşürücü süreden sonra açıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, sıra cetveline itiraz davasında karşı dava yolu ile sıra cetveline itiraz edebileceğinin kabulünün, hakdüşürücü sürenin karşı dava yolu ile aşılması anlamına geleceği, sıra cetveline karşı hak düşürücü süre içinde karşı davanın açılmadığı gerekçesiyle, süreye ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK'nın 114/2. ve 115/2. maddeleri uyarınca karşı davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, ispat yükünün asıl ve karşı dava yönünden ayrı ayrı belirlenmesi gerektiği hususu da gözardı edilerek ispat yükünün yer değiştirdiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, diğer anlatımla kural olarak muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Daha önce doğan alacak, daha sonra doğan alacak için muvazaa oluşturamaz. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Öte yandan, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakati bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz. Davalı alacaklının savunma ve delilleri çerçevesinde alacağın gerçek olup olmadığının tartışılması, davalı ile borçlu arasındaki hukuki ilişkinin ve davalının alacağının doğum tarihinin değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde uyuşmazlığın esasının incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle karşı davada davalı vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı-karşı davada davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.