muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6171, Karar No: 2019/3142, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6171 E.  ,  2019/3142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1569, Karar No: 2020/2666, Tarih: 08.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1569 E.  ,  2020/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunma altına alınarak ergin oluncaya kadar kurum korunması altında olduğunun tespitini istemiştir. Tespit isteği 2828 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların İşe Yerleştirilmesine ilişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren bu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tespiti mahkeme kararıyla olur." hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "Mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)'nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurumca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş, ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanunun 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Tekirdağ'da çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda, tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasıyla ilgili yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş olup (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 esas 2013/69 karar sayılı kararı) bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle bölge adliye mahkemesine ait kararın KALDIRILMASINA, Tekirdağ Aile Mahkemesinin 2019/402 esas ve 2019/545 karar sayılı kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.08.06.2020(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/14307, Karar No: 2013/17955, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/14307 E.  ,  2013/17955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 65 yaşından büyük olan ve daha önceden hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında; TCK’nin 86/2. maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edilmesi ve sonuç olarak sanığın kısa süreli hapis cezasına mahkum edilmesi durumunda, TCK’nin 50/3. maddesi uyarınca, kısa süreli hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesi dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin gözetilmeden, kısa süreli hapis cezasının TCK’nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17062, Karar No: 2013/3581, Tarih: 26.02.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/17062 E.  ,  2013/3581 K.**

* İHTİYATİ TEDBİRE İTİRAZ

* YAZI VE İMZA İNKARI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 209

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 392

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki ihtiyati tedbire itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde muteriz vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati tedbir isteyen (davacı) vekili, şirket temsilcisinin azledilmesinden sonra geçmiş tarihli düzenlenen bonoya istinaden başlatılan icra takibinden dolayı müvekkili şirketin borçlu olmadığı iddiasıyla açmış olduğu menfi tespit davasında, bononun içeriğinin sahte olduğunu belirterek ihtiyati tedbir isteminde bulunmuştur. Mahkemece bonoya ilişkin olarak sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı gözetilerek ihtiyati tedbir isteminin kabulü ile takibin durdurulmasına ve bir karar verilinceye kadar dava konusu senedin herhangi bir işleme esas alınmamasına, HMK’un 392 ve 209/1 hükümleri uyarınca teminat alınmamasına karar verilmiştir.

İhtiyati tedbire itiraz eden vekili, ihtiyati tedbir isteyen (davacı) vekilinin yazı veya imza inkarında bulunmadığını, yetkili temsilci olmayan kişi tarafından bono tanzim edildiğinin iddia edilmediğini, bu durumda HMK’nun 209’uncu maddesinin uygulanamayacağını belirterek ihtiyati tedbirin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, sanıklar hakkında sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açılması da gözetilerek HMK’nun 209/1 hükmü kapsamında hiçbir işleme esas alınamayacak senede dayalı takibin durdurulmasının yasanın gereği olduğu, itiraz edenin esasa ilişkin iddialarının yargılama sırasında değerlendirilmesi gerektiği, HMK’nun 209/1. hükmünün doğal sonucu olarak teminat alınması yönündeki itirazın da reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek tedbire itirazın reddine karar verilmiş, kararı muteriz vekili temyiz etmiştir.

HMK’nun 209,I hükmüne göre, “Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz.” Ancak menfi tespit davasındaki iddia imza ve yazının inkârına ilişkin değildir. Mahkemece bu yön gözetilip, ceza davasındaki iddianamenin de yazı veya imza inkârına dayanıp dayanmadığı üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle itirazın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5531, Karar No: 2013/4939, Tarih: 26.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/5531 E.  ,  2013/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

Malatya Devlet Hastanesinde genel cerrahi uzmanı olan sanık Dr. ...'in ...'e nöroloji uzmanı olan sanık Dr. ...'in ise... isimli hastaya kendi uzmanlık alanları ile ilgisi bulunmayan hastalık nedeniyle öncelikle yaptırmaları gereken ürolojik konsültasyon ve ürodinamik testleri yaptırmadan adı geçen hastaların "sonda kullanmaları uygundur" şeklindeki ön tanı ile sağlık kuruluna sevklerini sağlayarak, heyet raporu alınmasını sağlamak ve bu raporlara dayanılarak reçete düzenlemekten ibaret eylemlerinin bütün halinde suç tarihlerinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 240. maddesindeki görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanıklara yüklenen "görevi kötüye kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 07.05.2003 ve 10.09.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3343, Karar No: 2009/7084, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3343 E.  ,  2009/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

2009/3343-7084 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1414, Karar No: 2013/2980, Tarih: 07.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1414 E.  ,  2013/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçlunun hakedişi üzerine ....04.2005 tarihinde haciz koydurduğunu, müvekkilinin takibini sonuçsuz bırakma amacıyla davalı ile borçlu arasında muvazaalı olarak düzenlenen ....04.2005 tarihli temlikname ile borçlunun hakedişinin davalıya temlikinin sağlandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı sıra cetveli hakkında ... .... ... Hukuk Mahkemesi'ne açılan şikayetin kabulüne karar verildiğini, davanın konusuz kaldığını, ayrıca davanın temlik tarihinden itibaren beş yıl içerisinde açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; temlike konu borçlunun hakedişi üzerinde davacının açtığı dava nedeniyle konulan tedbirin ....04.2005 tarihinde kaldırıldığı, yani temlik tarihinde temlike konu hakedişin tedbirli olduğu, davalının tedbir konulan bir alacağı bile bile temlik aldığı ve ispat yükü kendisine düşen davalının borçludan alacaklı olduğunu da ispatlayamadığından temlikin muvazaalı olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve katılma yoluyla da davacı vekilleri temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı ve katılma yoluyla da davacı vekilleri temyiz etmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...-Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Haciz yoluyla takiplerde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/.... maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz davalarında sıra cetvelinin iptaline değil davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasının tahsisine, artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Bu tür davalarda davanın kabulü halinde tespit değil eda hükmü kurulmalıdır. Mahkemece, sadece sıra cetveli yönünden davalı alacağının muvazaalı olup olmadığı araştırıldığından, davada taraf olmayan borçlu ile davalı arasındaki temlik iç ilişkisine müdahale edilmek suretiyle temliknamenin iptali ile sıra cetvelinden çıkarılmasına ve yukarıda açıklanan ilkelere aykırı olarak sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden HUMK.nın 438/.... maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenle, temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünün ... nolu bendinde yer alan ''Davanın kabulü ile''; ibaresinden sonra gelen '' ... .... ... Müdürlüğünün 2010/7961 sayılı dosyasında düzenlenen derece kararında alacaklı görülen davalı ...'in ... .... Noterliğinin ....04.2005 tarih ve 11751 yevmiye no ile düzenlenen temlikinin muvazaalı olması nedeniyle iptali ile sıra cetvelinden çıkarılmasına'' ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine '' ... .... ... Müdürlüğünün 2010/7961 Esas sayılı dosyasında 07.01.2011 tarihli sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın yargılama gideri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere, öncelikle davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, kalan kısım olması halinde davalıya bırakılmasına'' ibaresi yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadelerine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9275, Karar No: 2014/8277, Tarih: 01.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9275 E.  ,  2014/8277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/299543

MAHKEMESİ : Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/04/2011

NUMARASI : 2009/795 (E) ve 2011/104 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içerisinde mevcut Alanya İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 12.11.2009 tarihli yazısı ile Alanya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.08.2011 tarihli yazılarından dava konusu eylemi gerçekleştiren kişinin S.. K.. kimliğini kullanan ve V.. K.. hakkında Alanya C.Savcılığının 08.08.2011 gün ve 2011/1094 sayılı iddianamesi ile dava açıldığının anlaşılması karşısında, atılı suçları işlemediği anlaşılan sanık S.. K..'nın beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2133, Karar No: 2014/8157, Tarih: 15.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2133 E.  ,  2014/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2009/278-2013/491

-KARAR-

1-Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Hükmü temyiz eden davalı S.S. D. K. Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 03.04.2012 tarihinde yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği'nin 48. maddesi hükmü uyarınca temyiz kaydı yapılmış ise de temyiz başvuru harcı ile temyiz karar harcının yatırıldığına dair bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Hükmü temyiz eden S.S. D. K. Konut Yapı Kooperatifi vekili tarafından anılan harçlar yatırılmışsa buna ilişkin belgenin eklenmesi, yatırılmamışsa temyiz başvuru ve temyiz karar harcı yatırması için anılan vekile HUMK'nın 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması, sonucuna göre gerektiğinde aynı hüküm uyarınca mahkemece bir karar verilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi,

2- Davalı S.S. D. K. Konut Yapı Kooperatifi vekilince 1 numaralı kararın gereklerinin yerine getirilmesi halinde, dosyada davalı S.S. D. K. Konut Yapı Kooperatifi'nin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise, buna ilişkin belgenin dosya içerisine konulması, temin edilemez ise posta idaresi ve mahkeme kayıtlarından araştırılarak tebliğ tarihinin saptanması, tebliğ yapılmamış ise davalı S.S. D. K. Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğ edilerek temyize cevap süresinin beklenmesi, temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin dosya içerisine konulması,

3- Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/94 D.iş sayılı dosyasının aslı veya onaylı bir suretinin ilgili mahkemeden celbi ile dosyaya eklenerek gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12858, Karar No: 2018/4217, Tarih: 04.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12858 E.  ,  2018/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/05/2016 tarih ve 2015/519-2016/315 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.03.2014 tarihinde davalı şirketin %55 hissesine sahip olduğunu, şirket müdürü olan davalı ...'un sürekli yurtdışında olması nedeniyle müvekkilinin 2012 yılından itibaren davalı şirkete diğer davalı ile birlikte münferiden müdür olarak atandığını, davalı şirketin diğer ortaklarının ise davalı davalı ...'un babası ve kardeşi olduğunu, davalı şirketin diğer ortaklarının Rusya'da katıldığı bir ihale nedeniyle davalı şirketin maddi olarak etkilendiğini, bu nedenle müvekkilinin babasının gayrimenkulünü ipotek göstererek şirket adına kredi çekmek zorunda kaldığını, 2014 yılından itibaren diğer ortakların şahsi harcamalarının dahi müvekkili tarafından karşılandığını, 27.02.2015 tarihinde müvekkilinin müdürlüğüne oy birliği ile son verildiğini, şirketin kredi borçlarının, vergi ve SGK borçlarının da ödenmediğini, davalı şirketin diğer ortaklarının ortak olduğu yeni kurulan dava dışı şirkete yüksek meblağlı satışlar yapıldığını ancak şirket borçlarının ödenmediğini, davalı şirketin mal varlığının davalı müdürün ortağı olduğu yeni kurulan şirkete nakledilmeye başlandığını, davalının müdürlük yetkisini kötüye kullandığını ileri sürerek davalı şirket müdürü ...'un yönetim hakkının ve temsil yetkilerinin kaldırılması ile davalı şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin davacıyı Türk vatandaşı olması nedeniyle sigortalı çalışan olarak işe aldıklarını, 15.08.2012 tarihine kadar sadece şirket çalışanı olarak çalıştığını, bu tarihten sonra da en başından beri şirketin müdürü olan ...'un yanında münferiden yetkili bir şekilde ikinci müdür olarak görevlendirildiğini, davacının ortaklık sıfatı olmaksızın müdürlük görevinin 17.03.2014 tarihine kadar devam ettiğini, 17.03.2014 tarihinde kredi kullanabilmek için şirkete %55 ortak yapıldığını, bu ortaklığın formaliteden ibaret olduğunu ve bunun için 19.03.2014 tarihli sözleşmenin imzalandığını, davacının şirkette müdürlük yaptığı dönemlerde krediler kullanarak şirketi borçlandırdığı ancak bu kredileri şirket için kullanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının % 55 hisse ile davalı şirketin 17.03.2014 tarihinden itibaren ortağı ve 14.08.2012-27.02.2015 tarihleri arasında münferit imzaya yetkili şirket müdürü olduğu, 19.03.2014 tarihli protokole göre davacının davalı şirketteki ortaklığının sembolik bir ortaklık olduğu, davacının müdürlükten ayrılmasından yaklaşık 3,5 ay sonra işbu davanın açıldığı, davalı müdürün herhangi bir kötü niyetinin, haksız veya kusurlu eylemi veya ihmalinin bulunmadığı, şirketin amacına uygun ve iyi yönetildiği, zaten davadan kısa süre öncesine kadar da davalı şirketin tek yetkilisinin davacı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.