muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18621, Karar No: 2013/287, Tarih: 09.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/18621 E.  ,  2013/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07/06/2012 gün ve 2012/9985/33919 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/06/2012 gün ve KYB.2012/15826 sayılı ihbarnamesiyle;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ... hakkında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 01/07/2009 tarihli ve 2007/5193 esas, 2009/849 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Tur-im İmalat Turizm İmalat Tasarım İnş. Dek. San. ve Tic. Tic. Ltd. Şti. yetkilileri ... ile ...'nın ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık olarak yargılandıkları ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair 01/07/2009 tarihli kararın verildiği, adı geçenlerin yokluklarında verilen söz konusu kararın, sanık Senet ...'ya usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği için bu sanık açısından kararın kesinleşmediği, vekili Avukat ... tarafından verilen 20/02/2012 tarihli temyiz dilekçesinin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği düşünülerek dosya aslının iade edilmesi nedeniyle diger sanık ... yönünden onaylı dosya sureti üzerinden incelemede;

Ticaret şirketlerinin müdürleri veya yetkililerinin, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 44. maddesi ile getirilen mal beyanında bulunma yükümlülüğünün bulunmadığı, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 136. maddesinde sayılan kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerinin müdür veya yetkilileri yönünden anılan Kanun'un 337/a maddesindeki suçun işlenmesinin mümkün olmadığı cihetle, sanık ...'in beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında, Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 01.07.2009 gün ve 2007/5193 esas, 2009/849 sayılı kararının, CMK’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin sanığın terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracağından bu konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/166, Karar No: 2017/25984, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/166 E.  ,  2017/25984 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28834, Karar No: 2016/28767, Tarih: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28834 E.  ,  2016/28767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kuruma bağlı hastanede ihale ile veri hazırlama ve tıbbi kayıt hizmetlerini alan dava dışı şirket nezdinde çalıştığını, işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmesine taraf sendika üyesi olduğunu belirterek toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, işveren niteliğinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının bulaşıcı hastalıklar risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 30. maddesi ile işyerlerinde doğumhane, ameliyathane, acil ve bulaşıcı hastalıklar riski taşıyan servislerde çalışan işçilere beher çalışılan gün için 1,50 TL bulaşıcı hastalıklar priminin ödeneceği hükmü düzenlenmiştir. Davacı işçi davalı Bakanlık işyerinde, dava dışı şirketle davalı Bakanlık arasında yapılan hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştırılmaktadır. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesi ve davacının yaptığı işin niteliği birlikte değerlendirildiğinde veri giriş ve kontrol elemanı olarak çalışan davacının bulaşıcı hastalık riski taşıyan serviste fiilen çalışıp tespit edilmeksizin bulaşıcı hastalık ve risk primi alacağına hükmedilmesi isabetli olmamıştır. Davacının bulaşıcı hastalık riski taşıyan serviste fiilen çalışıp çalışmadığı hususu kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4822, Karar No: 2012/1384, Tarih: 24.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4822 E.  ,  2012/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan şikayet olunanın rehinle teminat altına alınan alacağının ödenmekle sona erdiğini, söz konusu borcun araç için kullanılan kredi borcundan değil, kredi kartı borcundan kaynaklandığını, bu haliyle rehnin devam ettiğinin kabulüne olanak bulunmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinde birinci sıraya alınmalarına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, rehin alacağından dolayı davalı bankaya birinci sırada yer verilmiş ise de rehnin menkul rehni olup taşıt kredisinden kaynaklandığı, taşıt kredisinin ödenmiş olmakla rehnin sona erdiği, bankanın başka alacakları için bu rehni kullanamayacağından sıra cetvelinde de yer verilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinin şikayet yoluyla iptali istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçeyle şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme hüküm vermek için yeterli değildir. Davalı banka ile dava dışı borçlu arasında düzenlenen Taşıt Kredisi ve Rehin Sözleşmesi’nin 19. maddesinde, “ Müşteri, özellikleri sözleşmede yazılı taşıtı veya taşıtlarını gerek bu kredi sözleşmesi gerekse Bankayla imzalamış olduğu başka sözleşmelerden veya herhangi bir nedenden doğmuş doğacak borçlarının teminatını teşkil etmek üzere rehnettiğini kabul ve taahhüt eder.” Hükmü yer almaktadır. Mahkemece, sözleşmenin anılan hükmü somut olay bakımından değerlendirilmeden yazılı gerekçeyle şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11328, Karar No: 2015/14042, Tarih: 25.05.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/11328 E.  ,  2015/14042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 114/3. maddesinde, ''...Satış ilanı elektronik ortamda da yapılır.'' hükmü yer almaktadır. Aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca ise, ''...Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır...'' Diğer taraftan, İİK'nun 124/3. maddesinde ''Şartnameye,... elektronik ortamda teklif vererek artırmaya katılacakların teminat göstermeleri gerektiği ve elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususlar yazılır” hükmüne yer verilmiştir. Anılan Kanun'un 126/4. maddesine göre ise; ''Açık artırmaya elektronik ortamda teklif verme yoluyla başlanır. Elektronik ortamda teklif verme, birinci ihale tarihinden yirmi gün önce başlar, ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer; ikinci ihalede ise elektronik ortamda teklif verme birinci ihaleden sonraki beşinci gün başlar, en az yirmi gün sonrası için belirlenecek ikinci ihalenin tamamlanacağı günden önceki gün sonunda sona erer. Elektronik ortamda verilecek teklifler haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde ellisinden az olamaz; teklif vermeden önce, haczedilen malın tahmin edilen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde teminat gösterilmesi zorunludur.'' İİK'nun 129/1. maddesinde de, ''...ihale elektronik ortamda verilen en yüksek teklif üzerinden başlatılır. Taşınmaz üç defa bağırıldıktan sonra, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif de değerlendirilerek, en çok artırana ihale edilir...'' düzenlemesi öngörülmüştür.

6352 Sayılı Yasa ile yapılan anılan değişikliklerin ise aynı Yasa'nın 106. maddesi gereğince bu Kanun'un yayım tarihi olan 05.07.2012 tarihinden 6 ay sonra yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır. Ayrıca belirtmek gerekir ki, satış ilanının elektronik ortamda yapılmaması tek başına ihalenin feshi sebebi olup; mahkemece re’sen nazara alınmalıdır.

Somut olayda, 24.10.2013 tarihli satış ilanı ile aynı tarihli şartnamede elektronik ortamda teklif vermeye ilişkin hususların gösterildiği ve satış ilanının elektronik ortamda yapıldığına dair uyap çıktılarının icra dosyası kapsamında bulunduğu görülmektedir. Öte yandan, gerek anılan belgelerin içeriğinden ve gerekse icra müdürlüğünün 23.02.2015 tarihli cevabi yazısından ihaleye elektronik ortamda katılım olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, icra müdürlüğünce şikayete konu ihalede yukarıda değinilen yasal düzenlemelerin uygulandığı ve satış ilanı elektronik ortamda yayımlandığı halde internet üzerinden teklif veren olmadığı açıktır.

Bu durumda, icra müdürlüğünce şikayete konu ihalede yukarıda değinilen yasal düzenlemelerin uygulandığı ve satış ilanı elektronik ortamda yayımlandığı halde internet üzerinden teklif veren olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece, borçlu tarafından ileri sürülen ihalenin feshi sebeplerinin esası incelenmek suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1364, Karar No: 2021/3433, Tarih: 08.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1364 E.  ,  2021/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜM:1)Sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK’nin 81, 35, 62, 53. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla mahkumiyetine dair; Tokat 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 gün ve 2016/145 esas 2016/199 karar sayılı kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesinde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, mahkemece sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamda, 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığı halde, 5275 sayılı 108/3. maddesine aykırı olarak cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile,

1-Mağdurun Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.02.2016 tarihli celsesinde şikayetçi olmadığını bildirmesi karşısında, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesindeki katılma talebinin reddine karar vermek gerekirken katılan olarak davaya kabulüne karar verilmesi,

2-Oluş ve dosya kapsamına göre ;Sanık ile mağdurun Tokat T Tipi Kapalı Ceza Kurumunda hükümlü olarak kaldıkları, olay günü koğuşun avlusunda mağdur ve sanığın birlikte sandalyede oturduğu sırada, mağdurun nescafe yapmak için ayağa kalktığında sanığın arkasından gelip mağdurun boğazına bıçakla vurduğu, birlikte yere düştükleri, yerde iken sanığın tekrar mağdurun koluna bıçakla vurarak yaraladığı anlaşılan olayda;

Taraflar arasında öldürmeye neden olabilecek surette bir husumet bulunmadığı, sanık tarafından bıçağın ilk seferde hayati bölge olan mağdurun boğazına vurulmuş olmasına rağmen devamında kolun hedef alındığı, mağdurdaki bu yaralanmaların Tokat Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 31.05.2016 tarihli raporuna göre hayati tehlike yaratmadığı, herhangi bir büyük damar, iç organ ,kas ,tendon, sinir yaralanması tarif edilmediği, sanığın eylemine ciddi bir engel olmamasına rağmen devam etmeye çalışmadığı, sanığın ilk anda mağdurun haberi olmadan ve kendini savunma imkanı yokken arkadan yaklaşarak eylemini gerçekleştirdiği buna göre öldürme kastıyla hareket etmesi durumunda daha etkili bir darbe vurabilecek oluşu nazara alındığında kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği halde yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5641, Karar No: 2016/3934, Tarih: 27.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5641 E.  ,  2016/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av . ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... A.Ş. Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu .... ait taşınmaz hisselerinin satış bedelinin paylaşımı için....sayılı dosyasında düzenlenen 19.02.2015 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin alacağına üçüncü sırada, şikayet olunanın alacağına ise birinci sırada yer verildiğini, satış bedelinin ilk sıradaki şikayet olunanın alacağını karşılamaması nedeniyle diğer alacaklılara pay ayrılmamasına, satış bedelinin tümünün birinci sıradaki şikayet olunana verilmesine karar verildiğini, borçluya ait taşınmaz hisseleri üzerine müvekkilinin alacaklı olduğu..... sayılı icra dosyasından 04.05.2011 tarihinde haciz konulduğunu, iki yıllık süre içinde, 28.03.2013 tarihinde satış talep edilerek satış avansı yatırıldığını, şikayet olunanın haczinin 20.10.2011 tarihli olduğunu, müvekkilinin haciz tarihinin ilk ve kesin haciz olması sebebiyle sıra cetvelinde birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, İİK'nın 106. maddesinde yer alan iki yıllık satış isteme süresinin 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe giren yasa değişikliği ile bir yıla düşürüldüğünü, şikayetçinin satış talep ettiği 28.03.2013 tarihi itibariyle bir yıllık satış isteme süresinin geçerli olduğunu, şikayetçinin haczinin de, bir yıllık süre geçtikten sonra satış talep edilmesi nedeniyle düştüğünü, ayrıca 6762 sayılı TTK'nın 726. maddesinde 6237 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile yapılan değişiklik ile 03.02.2012 tarihinden önce ibraz süresi dolan çeklerde zamanaşımı süresinin 6 ay olarak belirlendiğini, şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasında haczi kesen işlemler arasında 6 aydan fazla süre geçtiğinden (30.09.2011-18.06.2012) çekin ve takibin zamanaşımına uğradığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; talebin, ..... sayılı dosyasında tanzim edilen 19.02.2015 tarihli sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkin olduğu, sıra cetvelinin ilgililere tebliğ edilmemesi sebebiyle şikayetin süresinde yapıldığının kabul edildiği, şikayet olunan vekilince, şikayetçinin icra takibinin zamanaşımına uğradığı ve 1 yıllık satış isteme süresinin geçmesi sebebiyle şikayetçinin haczinin düştüğünün savunulduğu,.... sayılı dosyasında, 30.09.2011 tarihinde borçluya ait menkul malların haczi için ...

.../...

S.2