muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48416, Karar No: 2010/5142, Tarih: 01.03.2010

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3604, Karar No: 2016/2771, Tarih: 14.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3604 E.  ,  2016/2771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, ...Hastanesi tarafından düzenlendiği görünen; ancak tüm dosya kapsamına göre fotokopi yoluyla sahte oluşturulduğu belirlenen ilaç kullanım raporu fotokopisini, muhtelif hastanelere ibraz ederek ''Rivotril'' isimli ilaç için reçete yazdırdıktan sonra eczanelerden söz konusu ilacı aldıkları; ancak ilaç kullanım raporunun sahte olduğunun anlaşılması üzerine, ihbar edilen sanıkların ilaçlar ile birlikte yakalandıkları ve bu şekilde kamu kurum zararına dolandırıcılık suçuna teşebbüs ettiklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; onaysız ve fotokopi olan ilaç kullanım raporunun, basit bir denetimi sonucunda kolaylıkla sahte olduğunun belirlenebilmesinin mümkün bulunduğu, sanıkların eylemlerinin, aldatıldığı iddia edilen hastanedeki doktorların veya eczane çalışanlarının denetim olanağını ortadan kaldırmamış olması, yapılan beyanla değil, basit bir incelemeden sonra söz konusu raporun sahte olduğunun tespitinin mümkün olması gözetildiğinde, dolandırıcılık suçunun hile unsurunun oluşmayacağına dair gerekçeler ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/771, Karar No: 2009/10030, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/771 E.  ,  2009/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki devir sözleşmesi gereğince Kraft Bar’ın içindeki tüm demirbaşları ve tesisatı ile birlikte müvekkilince 20.000.-YTL. bedel karşılığında devralındığını, işyerine ait ruhsat, vergi kayıtları ve kira sözleşmesinin davalı adına olduğunu, devir sözleşmesine göre herhangi bir şekilde davalı tarafın işyerine ait ruhsatı iptal etmesi ve işyerinin kapanmasına sebebiyet vermesi halinde davalının müvekkiline 40.000 ABD Doları ceza-i şart ödemeyi kabul ettiğini, müvekkilinin ise işyerine ait elektrik, su ve vergileri ödemeyi kabul ettiğini, müvekkilinin tüm edimleri yerine getirmesine rağmen davalının işyerine ait ruhsatı 2004 yılı Aralık ayında iptal ederek işyerinin kapanmasına sebep olduğunu, ceza-i şartın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının devir sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüklerini ilk üç dört ay yerine getirdiğini, sonra elektriği kaçak kullandığını, vergi borçlarının Bağ-kur primlerini yatırmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller benimsenen 14.1.2008 tarihli bilirkişi Prof. Dr. ...’ın görüşü doğrultusunda tanzim edilen rapor nazara alınarak davacının cezai şart talebinin dayanağının bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller benimsenen 14.1.2008 tarihli bilirkişi Prof. Dr. ...’ın görüşü doğrultusunda tanzim edilen rapor nazara alınarak davacının cezai şart talebinin dayanağının bulunmadığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 9.7.2002 tarihli devir sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Anılan sözleşmesinin 2.maddesinde devire konu barın ruhsat, vergi kayıtları ve kira sözleşmesi ... adına olup bunların herhangi bir şekilde ... tarafından iptal ettirilerek barın kapanmasına neden olunduğu takdirde 40.000 USD ceza-i şartın ... tarafından ...’e ödeneceği, öngörülmüş ve sözleşmenin sonunda ise elektrik, su ve vergilerin ... tarafından ödeneceği ödenmediği takdirde anlaşmanın feshedileceği belirtilmiştir. Davalı tarafça davacının sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediği konusunda bir ihtarı bulunmadığına ve davalı ... tarafından vergi dairesindeki kaydın terkin ettirilmesi nedeniyle işletme ruhsatının iptal edilmiş olduğunun dosya içeriğinden anlaşılmış bulunmasına göre, sözleşme içeriği de gözetildiğinde davalının sözleşmede öngörülen ceza-i şarttan sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus hakimlik mesleğinin gerektirdiği bilgi ve tecrübe ile çözümlenmesi mümkün olan konulardan bulunduğundan somut olayda HUMK.nun 275. maddesi uyarınca bilirkişi görüşüne başvurulamaz. Mahkemece bu yönler gözetilmeden eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 3.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9796, Karar No: 2007/698, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9796 E.  ,  2007/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Yenipazar İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelin itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce davacının Yenipazar İcra Müdürlüğü’nün 2004/367 sayılı icra takip dosyası üzerinden sıra cetveline itiraz davası açtığı, oysa anılan dosyadan herhangi bir sıra cetvelinin düzenlenmediği; sıra cetvelinin düzenlendiği 2004/92 sayılı dosyada kesinleşme ve dağıtım işlerinin tamamlandığı, hatanın davacı vekilince de kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı kurum vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yanın istemi sıra cetvelinin iptaline yöneliktir. Dava dilekçesinin incelenmesinde davacı vekilinin, sıra cetvelinin Yenipazar İcra Müdürlüğü’nün 2004/367 sayılı icra dosyasından düzenlendiğini ileri sürmediği gibi, delillere ilişkin kısmında da aynı müdürlüğün 2004/92 sayılı dosyasını gösterdiği anlaşılmaktadır. Öte yandan alacaklılara fazladan ödenen paraların İcra ve İflas Kanunu’nun 361 nci maddesi uyarınca geri istenmesi her zaman mümkün bulunduğundan, davanın esasına girilerek inceleme yapılmak gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 1.2 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1995, Karar No: 2018/13813, Tarih: 07.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/1995 E.  ,  2018/13813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, dava konusu 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ... Valiliği Kıyı Kenar Tespit Komisyonu tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığını açıklayarak taşınmazın kıyıda kalan kısmının tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ..., ... , ... , ... davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, diğer davalılar savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece, bilirkişi heyetinin 17.12.2014 tarihli raporlarında taşınmazın tapu kayıtlarında tescilli kadastro parselinin kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının tespit edildiği ve bilirkişi raporunun denetime ve hüküm kurmaya elverişli bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Anayasanın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devlet'in hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4.madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, Kıyı ise: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nun 999.maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9.maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

İdarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan, Hazine'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazine'yi bağlamayacağından söz edilemez. Ayrıca, kesin delilin de aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı tartışmasızdır.

Diğer yandan, Hazine'nin de tarafı olduğu bir ilam ile taşınmazın özel mülkiyete konu teşkil ettiği benimsenerek bir tescil hükmü kurulur ve taşınmaz hakkında bir sicil kaydı tesis edilirse, artık bu kararın Hazine'yi bağlamayacağından söz edilemez. Ayrıca, kesin delilin de aynen kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı tartışmasızdır.

Somut olaya gelince; Mahkemece 17.12.2014 havale tarihli jeoloji ve harita bilirkişiler tarafından düzenlen rapor esas alınarak hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm vermeye elverişli değildir. Şöyle ki; dava konusu 139 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tapu kayıtları incelendiğinde, revizyon gören 28.1.1963 tarih 34 sıra tapu kaydında taşınmazın yüzölçümünün 5.1.1962 tarih 777/7 sayılı ilam ile arttırıldığı anlaşıldığı halde anılan hüküm dosyası getirtilip taraflar arasında kesin hüküm bulunup bulunmadığı değerlendirilmemiş; ayrıca, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde İdare tarafından oluşturultuğu belirtilen kıyı kenar çizgi haritası ve ekleri getirtilip uygulanmamıştır.

O halde Mahkemece yapılacak iş; 3 jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin

fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, dava konusu taşınmazın tapu kaydının daha evvel Hazine'nin de tarafı olduğu bir ilam ile oluştuğunun tespiti halinde kesin hüküm hususunun değerlendirilmesi ve ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 7.6.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22631, Karar No: 2016/8441, Tarih: 24.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/22631 E.  ,  2016/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd. Vek.Av....

DAVALILAR : 1-... Vek.Av....

2-....

Dava dilekçesinde, 11.677 TL maddi, 11.000 TL manevi tazminatın 08.06.2012 tarihinden işleyecek faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davalılar ... ve ... yönünden davanın husumetten reddine diğer davalı yönünden davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, davacılardan ...'ün davalı kuruma ait liseden 2011-2012 eğitim-öğretim yılında okul birincisi olarak mezun olduğunu, 08.06.2012 tarihinde tüm velilerin katıldığı mezuniyet gününde ...'ün okul birincisi olarak kürsüye çağrıldığını ve kendisine bu sebeple çeşitli hediyeler verildiği, fakat 2012 yılı LYS sınavı sonuçları geldiğinde ortaokul başarı puanının okul birincisine verilmesi gereken 500.00 puanın verilmediğinin görüldüğünü, okul ile görüştüklerini birinciliğinin aynı sınıftan mezun başka bir öğrenciye verildiğini öğrendiklerini, bu konuda kendilerine açıklama yapılmadığını, kayıtlarla oynama ihtimali bulunduğunu, davalı kurumda not ortalamalarının tespit ve birincinin belirlenmesi işleminin rehber öğretmen ve müdür yardımcısı olan davalılar tarafından yapıldığını, davalıların davacıları mağdur ettiğini, üniversiteye yerleşemediğini, bir dönem daha dershaneye gitmek zorunda kaldığını, diğer davalıların bu durum nedeniyle büyük üzüntü duyduğunu ileri sürerek, 11.677 TL maddi, 11.000 TL manevi tazminatın tahsili istenilmiştir

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı eğitim kurumunun davacıya sunduğu hizmet bir kamu hizmeti ise de, davalının kamu kurumu olmaması nedeniyle, eylem ve işlemlerinin idari eylem ve işlem niteliğinde olmayıp diğer özel hukuk tüzel kişelerinde olduğu gibi, özel hukuka ilişkin bulunduğu, Anayasanın 129/5 maddesi, 657 sayılı Devlet Memurları Yasasının 13/1 maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeni ile oluşan zararlardan doğan tazminat davaları kendilerine rücu edilmek kaydı ile ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilecek isede, davalılar kamu görevlisi olmadığından davalı rehber öğretmen ve müdür yardımcısı hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilemeyeceği anlaşılmıştır.

...

Bu durumda, davaya bakmakla adli yargı görevli olup tüm davalılar hakkında işin esasına girilerek oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yargı yolu ve husumetten red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

...

Bu durumda, davaya bakmakla adli yargı görevli olup tüm davalılar hakkında işin esasına girilerek oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yargı yolu ve husumetten red kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12506, Karar No: 2022/6146, Tarih: 29.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/12506 E.  ,  2022/6146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; temyiz incelemesi için gerekli görülen Aksaray 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2020/69 Esas 2020/282 Karar sayılı dosyanın aslının ya da kesinleşmiş onaylı bir örneğinin eksiksiz şekilde dosyaya eklenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine) GERİ ÇEVRİLMESİNE 29/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.