muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5408, Karar No: 2021/5795, Tarih: 01.04.2021

Kabule göre de;

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12685, Karar No: 2009/526, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12685 E.  ,  2009/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı borçlu ...’a ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının alacağının gerçek bir alacak olmadığını, haczinin de düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili alacağın bedeli paylaşıma konu aracın satışından kaynaklandığını, bunun da imzası inkâr edilmemiş belge ile ispatlandığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, davalı yanın alacağından sadece icra takibi öncesinde üçüncü kişiye verilen bir vekâletnamede söz edildiği, alacaklı ile borçlu arasında bu yönde düzenlenmiş bir belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı yanın savunmasını 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 20/d maddesine uygun biçimde kanıtlayamamış bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Sıra cetveline itiraz davalarında tayin olunacak vekâlet ücreti, maktu tarife üzerinden belirlenmelidir. Mahkemece 720,-TL. vekalet ücreti tayini anılan ilkeye aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11554, Karar No: 2012/13304, Tarih: 15.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11554 E.  ,  2012/13304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İİK'nun 269/c maddesine dayalı itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince; davacı alacaklı başlattığı icra takibinde 07/10/2010 tarihli kira sözleşmesine dayanmıştır. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan bu kira sözleşmesi ile 88 dekarlık tarla kiraya verilmiştir. Kira sözleşmesine göre kiralanan tarla olup bu niteliği itibariyle B.K.'nun Hasılat Kirası hükümlerine tabi bulunduğundan İİK.'nun 269/1.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.'nun 288.maddesine göre ödeme emrinde 60 günlük ödeme süresi verilmesi gerekirken 30 gün ödeme süresi verilmiş olması nedeniyle yasaya uygun düzenlenmeyen ödeme emri hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin alacak yönünden temyiz itirazlarının reddi ile kararın alacak yönünden ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazının kabulü ile kararın tahliye yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9942, Karar No: 2018/7666, Tarih: 04.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9942 E.  ,  2018/7666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Duruşmaya katılan Cumhuriyet Savcısı ...’ın gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

2- Maddi gerçeğin belirlenmesi için;

a- Sanık ve oğlu olan tanık...’ın beyanlarında adı geçen ve çeki aldıkları kişi olduğunu belirttikleri sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde adresini ve telefon numarasını belirttiği ...k isimli kişinin CMK’nin 48. maddesindeki hakları hatırlatılarak ve suç konusu çek kendisine gösterilerek tanık olarak dinlenmesi; kendisinden tanık Ercan ve sanığı tanıyıp tanımadığının, tanıyor ise suç konusu çeki sanığın oğlu Ercan’a verip vermediğinin, vermiş ise hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiğinin ve suç konusu çeki kimden aldığının, çekteki yazı, rakam ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b- ..., çekle ilgisinin bulunmadığını, çekteki yazı, rakam ve imzanın kendisine ait olmadığını söylediğinde; imza, yazı ve rakam örnekleri alındıktan sonra çekin ön yüzündeki keşideci imzası ile yazı ve rakamların bu kişinin eli ürünü olup olmadığı konusunda resmi bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinin gerekli olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1185, Karar No: 2018/4097, Tarih: 03.04.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/1185 E.  ,  2018/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL DAVADA DAVACI: ... vekili avukat ...

DAVALI ..., vekili avukat ....

BİRLEŞEN DAVALAR DAVACI :1- ... vekili avukat .......

DAVALILAR 1- ..., 2- ..., 3- ... , 4- ..., 5- ..., 6- ..., 7- ... , 8 - ..., 9- ..., 10- ..., 11- ..., 12- ..., 13 ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı, sahibi olduğu eczane hakkında, davalı Kurum tarafından taraflar arasında imzalanan eczane protokolüne aykırı davranıldığı gerekçesiyle, Protokolünün 6.3.19, 6.3.3, 6.3.10, 6.3.14, 4.3.6 maddeleri gereğince cezai işlem uygulandığını ancak yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu, davalı kurumun bir zararı olmadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, birleşen davaların reddini talep etmiştir.

Birleşen davalarda davacı, SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nca yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen soruşturma raporu ile hastayı görmeden hastanın bilgisi dışında davalı borçluların reçete düzenledikleri tespit edilerek söz konusu oluşan kurum zararının karşılanması için icra takibi başlatıldığını, davalıların bu takibe haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalılar aleyhine %40'tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istemiş, asıl davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen davalarda davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Asıl davanın kabulü ile; davacının ... .... Sosyal İl Güvenlik Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 27/12/2010 tarih ve 17064798 sayılı yazısından ötürü borçlu olmadığının tespitine, birleşen davaların reddine, karar verilmiş, hüküm, asıl davanın tarafları ile, birleşen davaların davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Asıl davada davacı, davalı kurum tarafından yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Birleşen davalarda davacı SGK, davalılar hakkında yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, davaya konu eksiklik olduğu iddia edilen reçetelerde hastaların ilaçları kendileri veya yakınları tarafından alarak kullandıkları, davaya konu reçetelerde ilaçların ilgilisine ulaştığı ve ilgilisince tedavi amaçlı kullanıldığı bu neden ile öngörülen amaca ulaşıldığı, davalı kurumun, ilaçların hastaya ulaşması ve hastalarca tedavi amaçlı kullanmaları nedeni ile bu işlemler nedeni ile bir zararının oluşmayacağı, davalı kurumca sahte olduğu iddia edilen reçeteler nedeniyle davacının ve birleşen dava davalılarının .... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/49 E. 2015/177 K. sayılı dava dosyası ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik iddiasıyla yargılandıkları ve somut deliller elde edilememesi nedeniyle beraatlerine karar verildiği, davalı kurumca somut verilere dayanmayan iddialarla cezai şart uygulamasının hukuki dayanadığının olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne; davacı kurumca Rehberlik ve Teftiş Başkanlığınca yürütülen soruşturma neticesinde düzenlenen 23.06.2010 tarih ve 308989/SRŞ/01 sayılı soruşturma raporu dayanak yapılarak açılan icra takiplerinin dayanağının olmadığı, birleşen dava davalılarının .... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/49 E. 2015/177 K. sayılı dava dosyası ile nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik iddiasıyla yargılandıkları ve somut deliller elde edilememesi nedeniyle beraatlerine karar verildiği böylelikle davalıların takibe dayanak borçlardan dolayı sorumlu olmadıkları gerekçesiyle de birleşen davaların reddine karar verilmiş ise de; hükme esas alınan ceza mahkemesi kararı kesinleşmemiştir. B.K.nun 53. maddesi gereğince hukuk hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değilse de, mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlı olduğundan, ceza davasının kesinleşmesinin beklenmesi gerekir. Öte yandan mahkemece davalara konu uyuşmazlıklarla ilgili araştırma yapılmamış olup sadece ceza mahkemesinin kararı dikkate alınarak karar verilmiştir. O halde mahkemece, kurumun denetim servisince hazırlanan inceleme raporu ve ekleri dosyaya celbedilmeli, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gözetilerek, tarafların iddida ve savunmalarını karşılayacak şekilde, konusunda uzman bilirkişilerin de yer aldığı bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle cezai işleme konu sözleşme maddeleri tek tek değerlendirilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve açıklayıcı olacak şekilde rapor hazırlanması sağlanmalı ve ceza davası da dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre asıl davada davacı temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

27,70 TL P.H.İade (Muaf)
Yargıtay — Esas No: 2012/2440, Karar No: 2012/9090, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2440 E.  ,  2012/9090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B uygulaması ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davacılar ..., Necati ve ..., ... vekili, Asım, Muzafer ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan daha önce sınırlaması yapılmış ormanlarda 2/B uygulaması sırasında Bolkuş köyü 101 ada 8 parsel sayılı 97514.67 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi kapsamında kalan yerlerden olması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman olduğu, davacı gerçek kişiler ise, bu taşınmaz içinde zilyetliklerinde bulunan tarlalarının kaldığını iddia ederek dava açmıştır. Mahkemece, Orman Yönetimi tarafından açılan davanın kabulüne, birleşen dosyanın davacıları gerçek kişilerin davalarının reddine ve dava konusu parselin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili ile davacılar ..., Necati ve ..., ... vekili, Asım, Muzafer ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B uygulaması ve kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3116 sayılı Yasaya göre 1947 yılında yapılmış ve kesinleşmiş, daha sonra 2/B uygulaması 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel 2/B uygulaması ile orman alanı dışına çıkarılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri ile Orman Kadastro Yönetmeliğinin 10/b maddesi gereğince 2/B madde uygulaması yapma yetkisi orman kadastro komisyonlarına ait olup, 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince oluşturulan komisyonların 2/B madde uygulama yetkisi bulunmadığı gözetilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2671, Karar No: 2019/730, Tarih: 07.02.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/2671 E.  ,  2019/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Usul hükümleri yargılamayı kolaylaştırmak ve hızlandırmak amacıyla getirilen yasal düzenlemeler olup, zorunluluk bulunmadıkça sebepsiz yere davanın reddi veya açılmamış sayılması için gerekçe yapılmamalıdır. Davacı vekili tarafından mahkemeye verilen dava dilekçesinde, davalı tarafın ad-soyad ve adresinin gösterilmiş olduğu, mahkemece bildirilen adreste tebligat çıkartılmadan, davacı vekiline "Davalının açık adresini bildirmesi, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği" ihtarını içerir muhtıra gönderildiği akabinde de "Davalı kadının adresinin verilen kesin süre içinde bildirilmediği" gerekçesiyle Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119/2. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Her ne kadar mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 119. maddesinde belirtilen dava dilekçesinde bulunması, bulunmaması halinde tamamlanması zorunlu unsurlardan olan davalının açık adresinin bildirilmemiş olduğu gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, anılan kanunun 119. maddesinde belirtilen husus, dava dilekçesinde davalı tarafın adresinin hiç yazılmamış, bildirilmemiş olması durumunda davacı tarafa verilecek bir haftalık kesin süre içinde bu eksikliğin tamamlanmasının istenmesi, tamamlanmaması halinde uygulanacak yaptırımın karşı tarafa ihtar edilmesidir. Aksine düşünce, gerek Tebligat Kanunu'nun tebligata ilişkin ilgili hükümlerini (Teb. K. m. 21-25-28) gerekse Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına dair Yönetmeliğin ilanen tebliği ile ilgili 48. ve devamı maddelerini işlevsiz hale getirecektir. Bu itibarla, davacı tarafın dava dilekçesinde davalının adresini ... Konsolosluğu olarak göstermiş olması, bu nedenle dava dilekçesinde bulunması zorunlu unsurun dilekçede belirtilmiş olduğu göz önüne alınarak davalının tebligata yarar açık adresine öncelikle tebligat çıkartılması, tebliğ edilmediği takdirde davalının tebligata yarar açık adresinin araştırılması, davalının adresinin tespit edilmesi durumunda tebligat yapılması, bulunmaması halinde ilanen tebliğ hususunun düşünülmesi ve sonucu dairesinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 02.03.2017 tarihli kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi olan ... 1. Aile Mahkemesinin 01.11.2016 tarihli, 2016/676 esas ve 2016/643 karar sayılı kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 07.02.2019(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/20573, Karar No: 2008/18009, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20573 E.  ,  2008/18009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır.Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması bu dönemde yürürlükte olan bütçe faizi oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %48 ve %36 oranına göre yapan bilirkişinin  raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5644, Karar No: 2019/7194, Tarih: 09.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5644 E.  ,  2019/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/232-2019/288

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."