muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16942, Karar No: 2024/9471, Tarih: 05.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16942 E.  ,  2024/9471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/114 E., 2016/111 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdureler vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureler Nilay'a karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve Zehra Nur'a karşı çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, dinlenmesini istediklerini tanıkların dinlenmediğine, keşif yapılıp suç mahallinin isnat edilen suçu işlemeye elverişli olup olmadığının tespit edilmediğine, raporlarda mağdurenin ruh sağlığının etkilenmediğinin belirtilmesine rağmen dikkate alınmadığına, katılanın tanıklarının beyanlarının çelişkili olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İsteği

Ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217/1. maddesinde "Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanunun 210/1. maddesinde ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tek tanığı konumunda bulunan katılan mağdurelerin duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise soruşturma aşamasında kaydedilen görüntülü beyanı duruşmada hazır bulunanlarca izlenerek sanığa sorulduktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdureler vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12594, Karar No: 2014/7781, Tarih: 28.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/12594 E.  ,  2014/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/1-2-3-4, 53/6. maddeleri ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; müteahhitlik yapan sanığın yaptığı işin meslek ve sanat niteliğinde olmadığı gözetilmeden TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sanığın 1 yıl 3 ay süre ile bu meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükümden TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9160, Karar No: 2017/5181, Tarih: 25.04.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/9160 E.  ,  2017/5181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.09.2011 yerine 25.07.2011 olarak hatalı gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında katılan sanık ...’e ve katılan ...’e karşı kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231.maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, aynı Kanunun 231/12 maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizi mümkün bulunmadığından ve kararların itiraz merciince incelenerek kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline İADESİNE;

2) Katılan sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

Katılan sanık ... hakkında, mala zarar verme suçundan tayin edilen adli para cezalarının tür ve miktarı itibariyle verilen hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3) Katılan sanık ... hakkında, katılan ...’a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararının temyizen incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

4) Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ..., katılanlar ... ve ...’a karşı tehdit suçundan verilen beraat kararlarının temyizen incelenmesinde;

Sanık ...’in soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı huzurunda alınan 05/12/2011 tarihli savunmalarında, katılanlara karşı tehdit içeren sözler söylemiş olabileceğine yönelik beyanları ve yine kovuşturma aşamasında alınan 01/11/2013 tarihli savunmalarında, annesini yaralanmış olarak görünce o anlık sinirle katılanlara “sizi öldüreceğim” benzeri sözler söylediğini beyan etmiş olması karşısında, sanığın katılanlara yönelik atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle beraatine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8310, Karar No: 2012/2000, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8310 E.  ,  2012/2000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'nun beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-düzeltilerek onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekilinin sanığın ticareti terk ettiğini 15.05.2009 tarihinde yapılan hacizden sonra 27.05.2009 tarihinde icra müdürlüğünde işlem yapmak suretiyle öğrenmesine rağmen, İİK'nun 347. maddesinde belirtilen üç aylık süre geçtikten sonra 05.02.2010 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasından "....sanıkların beraatine" ifadesi çıkarılarak yerine "....İİK’nun 347. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" ifadesi yazılmak suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince hükmün istem gibi düzeltilerek ONANMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13804, Karar No: 2013/17905, Tarih: 12.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13804 E.  ,  2013/17905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı .....4. (... 2 kapanan) Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 11.12.2012 gün ve 2011/538 esas 2012/780 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 09.05.2013 gün ve 4690-7216 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 835 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı ... adına kayıtlı olduğu, davalı Milli Eğitim Bakanlığının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, .....2. Bölge Müdürlüğünün kayden maliki olduğu 835 ada 1 parsel sayılı taşınmazı davalı ...Bakanlığının ... Lisesi olarak haksız kullandığını, daha önce ecrimisil talebi ile açtıkları davanın 2003 ila 2008 yılları için kabul edilerek kararın kesinleştiğini, işgale konu binanın 2010 yılında yıkılarak elatmanın son bulduğunu ileri sürerek 01.05.2008 ila 31.12.2010 tarihleri için 48.274,00 TL ecrimisile karar verilmesi isteği ile eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkında Kanunun 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca; 3.7.2003 tarihli 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik aynı kanunun 4. maddesi ile de; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla" çözümleneceği hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince, davacı ile davalının 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu açıktır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince, davacı ile davalının 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu açıktır. Bu kanunun 2570 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı kanunun 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

Değinilen bu husus karar düzeltme istemi üzerine bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 440. maddesi gereğince kabulüne, dairemizin 09.05.2013 tarih, 2013/4690 Esas, 2013/7216 Karar sayılı kararının Ortadan Kaldırılmasına, yerel mahkemenin 11.12.2012 tarih, 2011/538 Esas, 2012/780 Karar sayılı kararının açıklanan nedenlerle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6285, Karar No: 2013/8769, Tarih: 03.10.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/6285 E.  ,  2013/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı,... Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde Narlık Köyünde bulunan ve genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan yaklaşık 10000 m² yüzölçümlü taşınmaza imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle edinme koşulları lehine oluştuğu iddiasıyla dava açmıştır.

Davalılar Hazine ve Orman Yönetimi,taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tescilini talep etmişlerdir.

Asliye hukuk mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Sulh hukuk mahkemesince, davanın kabulüne; ....Köyünde bulunan ...., Batısı dere ve ötesi .... tarlası, Kuzeyi .... tarlası, Güneyi çalılık ve ötesi, dere ötesi .... tarlası ile çevrili 9.785 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalı Hazinenin karşı davasının reddine karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1968 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yer taşlık ve çalılık olduğu iddiasıyla tesbit harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 03/10/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1781, Karar No: 2018/259, Tarih: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1781 E.  ,  2018/259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti. aleyhine 04/09/2014 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının sahibi olduğu "..." isimli internet sitesinin 29/08/2014 tarihli yayınında "... ... ...: Anırmasını Bekliyoruz" başlıklı haberde, habere dayanak gösterilen asıl konuşma metninde adı geçmediği halde, Türk lirasından altı sıfır atılması halinde haberde yazılan eylemi gerçekleştirecek köşe yazarı olarak müvekkilinin adının yazıldığını, davalının tamamen gerçek dışı bir haberi, subjektif fikirlerini beyan ederek yayınladığını, haberin asılsız ve hukuka aykırı olduğunu ve davacının kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, oluşan manevi zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, dava konusu haberde davacının kişiliğinin hedef alınması, hedef gösterilmesi, küçük düşürülmesinin söz konusu olmadığını yazının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaleme alındığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; haberde isim belirtilerek yer alan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bir çok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup, toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir (... ve ...; ... ve diğerleri-... kararları).

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından yapılan yayının medya dünyasında uzun süredir dile getirilen iddialara yönelik olduğu, davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, davacının da ... Gazetesi'ndeki 01/03/2013 tarihli köşe yazısında, konuşmalarda kastedilen kişinin kendisi olduğuna dair ifadelere yer verdiği anlaşılmaktadır. Davalı yayın kuruluşu da bu yazıdan esinlenerek yayın yapmıştır. Şu halde, yayının güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek şekilde aktarıldığı da gözetilerek davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1842, Karar No: 2012/3704, Tarih: 28.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1842 E.  ,  2012/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilince ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5773 sayılı dosyasında borçlu şirkete ait kumaşlara haciz konulduğunu, ilk haciz alacaklısı olan ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2008/6023 sayılı dosyasından derece ve sıra cetveli hazırlanarak taraflarına tebliğ edildiğini, ikici sırada yer alan alacaklının, ihtiyati haciz tarihinin 29.05.2008 tarihi olup haczin henüz kesinleşmediğini, müvekkilinin haciz tarihinin ise 27.05.2008 olduğunu ve haczin yasal süresinde kesinleştiğini ancak sıra cetvelinde üçüncü sıraya kaydedildiğini, müvekkilinin ikinci sıraya alınıp birinci sıradaki alacaklı ile garameten paylaştırmaya dahil olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli hazırlanmasına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin kendisine pay ayrılmayan 02.03.2009 tarihli ilk sıra cetveline itirazı olmaması nedeni ile başkasının şikayeti üzerine sıra cetvelinin iptal edilmiş olmasının şikayetçi yararına sonuç doğurmasının olanaklı olmadığı, şikayet konusu 13.01.2011 tarihli sıra cetvelinin şikayetçinin de tarafı olduğu ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12.10.2010 tarih, 2010/797 - 1243 karar sayılı kararına uygun düzenlendiği, sırasına itiraz edilen şikayet olunanın haczinin 2008/6023 dosya haczine iştirak edip garameye gireceğinin, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kararı gereği olup kararı tartışmanın mümkün olmadığı, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan ve ... Teks. Maden. San. Tic. Ltd. Şti' nin alacaklısı olduğu 2008/6023 esas sayılı dosyadan satışı yapılan mallara aynı gün ihtiyati haciz konulmuş ise de şikayetçinin haczinin daha sonra kesinleştiği ve olayda 100. maddede sayılan belgelere de dayanılmadığı, daha ve önce kesinleşen 2008/6023 sayılı dosya haczine iştirakın koşullarının bulunmadığı, gerekçesiyle sıra cetveline şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özelllikle şikayet konusu hususların ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12.10.2010 tarih ve 2010/797 - 1243 esas - karar sayılı dosyada tartışılıp kesinleşmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özelllikle şikayet konusu hususların ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12.10.2010 tarih ve 2010/797 - 1243 esas - karar sayılı dosyada tartışılıp kesinleşmiş olmasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren10 gün içerisinde karar düzelme yolu açık olmak üzere 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.