muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/203, Karar No: 2020/130, Tarih: 15.01.2020

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak "yeniden yargılama"dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde "Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi" yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anayasa Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17586, Karar No: 2010/48, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/17586 E.  ,  2010/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Köyiçi mevkiinde bulunan ve sınırları belirtilen 400 m2 yüzölçümündeki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni yasının 713. maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan ve 13.07.1977 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 sayılı yasa ile değişik 2. madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu 1966 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamdan çekişmeli taşınmazın yörede 1966 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 169 numaralı parsel olarak ... ve arkadaşları adına tespit edildiği, Orman Yönetimi ve Hazinenin tespite itiraz ettiği ve tapulama mahkemesinin 1966/289-1967/49 sayılı kararı ile taşınmazın orman sayılan yerlerden olması nedeni ile 169 parselin tapulama tespitinin iptali ile orman olarak tapulama dışı bırakılmasına karar verilmiş ve hüküm onanarak kesinleşmiştir. Orman kadastrosu ve 2/B maddesi uygulanması hakkındaki yönetmeliğin 23. maddesi gereğince Kesinleşmiş mahkeme kararı ile orman olduğu saptanan taşınmazlar orman kadastrosu sırasında orman olarak sınırlandırılır. Mahkeme kararı ile orman olduğu saptanan taşınmazın yörede 1977 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında orman sınırları dışında bırakılmış olması taşınmazın orman niteliğini değiştirmeyeceğinden ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1976 yılında yapılan orman kadastrosu seri bazında yapılmış olup ... köyü mülki sınırları dahilinde Kuruçay serisi içinde bulunan Cületli ormanlarının orman tahdidi yapılmış olduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18.01.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5436, Karar No: 2023/246, Tarih: 17.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5436 E.  ,  2023/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; çekişmeli 173 ada 21 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sonucu sehven Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, bu taşınmazın kendisine ait olduğunu ileri sürerek ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Genç Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/24 E., 2016/415 K. sayılı kararıyla, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Davalı Hazine temsilcisi, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Genç Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/24 E., 2016/415 K. sayılı kararıyla, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2016/16420 Esas, 2020/844 Karar sayılı kararıyla, çekişmeli taşınmaz, Ağustos 1320 tarihli ve 28 no.lu sicilden gelen 16.12.1974 tarihli ve 2 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak Hazine adına tespit ve tescil edildiği halde, tespite esas tapu kaydı yöntemince uygulanıp kapsamının tayin edilmediği, mahallinde yeniden keşif yapılarak yerel bilirkişi ve tanıklardan tapu kaydının sınırları tek tek sorulmalı, kaydın kapsamı tayin edilmeli, teknik bilirkişiden keşfi ve beyanları denetlemeye elverişli, tapu hudutlarının kroki üzerinde gösterildiği tarzda rapor alınmalı, çekişmeli taşınmazın tapu kaydının kapsamında kalması halinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18/2 maddesi uyarınca (Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez) davanın reddine karar verilmesi gerektiği, dayanak tapu kaydının çekişmeli taşınmazı kapsamadığının anlaşılması halinde ise, zilyetlik araştırması yapılarak keşifte yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmazın kime ait olduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı hususlarından maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ondan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek, hüküm bozulmuştur.

C. Bozma Sonrası Mahkeme Kararı

C. Bozma Sonrası Mahkeme Kararı

Genç Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.11.2020 tarihli ve 2020/143 E., 2020/199 K. sayılı kararıyla, Mahkemece yapılan keşif ile tapu kaydının kapsamı tayin edilmeye çalışıldığı, alınan fen bilirkişisi raporunda, doğudaki dere hududunun zeminde mevcut olduğu, batı, kuzey ve güney hududu itibari ile dava konusu taşınmaza uymadığı, aynı zamanda bilirkişi beyanlarında taşınmazın mevkisinin tapuda yazılı Hilkicik mevkisi olmayıp Çal mevkisi olduğu, mahalli bilirkişilerin beyanlarında; tapu kaydında malik olarak ismi geçen ... oğlu ... adlı kişinin o yörede bilinmediği, bu hali ile tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığı, dava konusu taşınmazın öncesinin tarım arazisi olduğu, davacıya babasından taksim sonucu intikal ettiği ve kullanmaya devam eden davacı lehine zilyetlik yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

E. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle, kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ve resen tespit edilecek nedenlerle kabul kararının hükmen bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesinde; "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.";

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür."

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20. maddesinde;

“Tapu kayıtları ile diğer belgelerin kapsadığı yeri tayinde;

A) Kayıt ve belgeler, harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, harita, plan ve krokideki sınırlara itibar olunur.

B) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılır.

C) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlarda gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır.

C) Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlarda gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır.

D) Hazinece, özel kanunlar hükümlerine göre değişmez ve genişlemeye müsait olmayan sınırlarla miktar üzerinden satılan, tefviz veya tahsis veya parasız dağıtılan taşınmaz mallarda çıkan fazlalık, taşınmaz malla birlikte satış, tefviz, tahsis ve dağıtım tarihinden itibaren on yıl geçmiş ise, miktarına bakılmaksızın kayıt sahibi adına tespit edilir.

Bu maddede yazılı taşınmaz mallarda meydana gelen fazlalıklar hakında şartlar uygun bulunduğu takdirde, 14. ve 17. madde hükümleri uygulanır.”

3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. maddesinde; “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18/2. maddesinde; "Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, ‘’Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. ‘’ düzenlemeleri yer almaktadır.

Bilindiği üzere terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık gibi taşınmazlar, ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

3. Değerlendirme

Kadastro sonucu Genç ilçesi Dilektaşı köyü çalışma alanında bulunan 173 ada 21 parsel sayılı 8.882.71 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Tespite esas söz konusu tapu kaydının incelenmesinde, “... oğlu ... adına kayıtlı iken Genç Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.1974 tarihli ve 1974/43-59 Esas, Karar sayılı veraset ilamına göre malikinin mirasçı bırakmadan ölmesi nedeniyle intikalen Hazine adına tescil” edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Tespite esas söz konusu tapu kaydının incelenmesinde, “... oğlu ... adına kayıtlı iken Genç Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.1974 tarihli ve 1974/43-59 Esas, Karar sayılı veraset ilamına göre malikinin mirasçı bırakmadan ölmesi nedeniyle intikalen Hazine adına tescil” edildiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un uygulaması gereken davalar yönünden HUMK'un 428. maddesinde gösterilen sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere bozma kararında uygun olarak karar verilmiş olmasına göre, usul ve kanuna uygun olup davalı tarafın temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine temsilcisinin, yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunun değişik 13. maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17/01/2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4333, Karar No: 2015/11493, Tarih: 03.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4333 E.  ,  2015/11493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2013 tarih ve 2013/334-2013/658 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/11/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ... tarafından, ... Elektrik Müessesesi ve ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/240 E. sayılı dosyası ile davalı ... personellerinden ...’in 22.06.2003 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazasında vefatı nedeniyle kurumca yapılan ödemenin rücuen tazmini amacıyla açılan davanın sonuçlanarak kesinleştiğini ve aynı konuda Kurumca davalı ...’ın kusur oranının %50’den %65’e yükselmiş olması nedeniyle .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/98 E. sayılı dosyası ile ek dava açıldığını, ancak bu ek davada müvekkilleri ...’ın davalı gösterildiğini, bu davanın sonuçlanarak kesinleştiğini, ...’nın açtığı işbu rücuen tazminat davaları nedeniyle ... İcra Müdürlüğü’nün 2009/8575 E. sayılı takip dosyasına 22.06.2011 ve 05.07.2011 tarihi itibariyle alacak tutarı toplamı olan 73.258,45 TL’nin ... tarafından yatırıldığını, mahkeme kararının dayandığı olayın ... ile müvekkili şirket ... arasında akdedilen 24.07.2006 tarihli İHDS öncesinde gerçekleştiğini, ödemenin İHDS sonrasında ... tarafından yapıldığını, Özelleştirme Yüksek Kurulu'nun 2.4.2004 tarih, 2004/22 sayılı kararı ile özelleştirme kapsam ve programına alınan ...’ın, 4046 sayılı Özelleştirme Kanunu'nun 20 nci maddesi uyarınca, ...'nın kararıyla 20 ayrı dağıtım şirketine ayrıldığını, davacı ...’ın da bu şirketlerden biri olduğunu ve ... ile ... arasında akdedilen 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.1., 7.2., 7.3., 7.4., 7.5. ve 7.6. maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, ayrıca 10.1., 15.2, 18.3. maddelerinde de sorumlulukların kapsamına yer verildiğini, buna göre İHDS ile imza tarihinden önceki tüm sorumluluğun ve işletme faaliyetine ilişkin tüm hak ve yükümlülüklerin ...'a ait olduğunun açık olduğunu ileri sürerek 73.258,45 TL’nin alacaklıya yapılan ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.