muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1810, Karar No: 2024/3556, Tarih: 16.05.2024

3. Bu tür uyuşmazlıklarda; öncelikle, davalı eş tarafından 4721 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinde sayılan amaç ve doğrultuda kazandırma veya devrin yapılıp yapılmadığı araştırılıp belirlenmelidir. Mahkemece, karşılıksız kazandırma veya devrin yapıldığının anlaşılması durumunda, söz konusu mal mevcut kabul edilerek yapılan hesaplamada davacı tarafın katılma alacak hakkının olup olmadığı, varsa miktarı saptanarak davalı eşten tahsili yönünde hüküm kurulmalıdır.

4. Somut olayda, taraflar, 17.08.1998 tarihinde evlenmiş, 28.06.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, 02.10.2012 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 sayılı Kanun md. 170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 sayılı Kanun md.10, 4721 sayılı Kanun md. 202/1). Kadının açtığı birleşen davada tasfiye konusu 45019 ada 1 parseldeki 50 nolu daire edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 02.05.2022 tarihinde davacı-davalı erkek adına satın alınmış, 19.03.2008 tarihinde üçüncü kişiye satılmıştır. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (4721 sayılı Kanun md.179).

5. Yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler uyarınca davacı-davalı erkek vekilinin kadının açtığı birleşen davada tasfiye konusu 45019 ada 1 parseldeki 50 nolu daireye yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Mahkemece işbu taşınmaz yönünden taşınmazın eklenecek değer olduğu kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, karar hatalı olmuştur. Şöyle ki, tasfiye konusu taşınmazın mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihinden (28.06.2011) tarihinden üç yıldan fazla bir süre önce (19.03.2008) satıldığı, mal rejimin sona erdiği tarihte tasfiye konusu taşınmazın mevcut olmadığı, davalı-davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun'un 229 uncu maddesinde sayılan amaç ve doğrultuda kazandırma veya devrin yapıldığı da mevcut delillerle de ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. O halde, Mahkemece, kadının açtığı birleşen davada tasfiye konusu 45019 ada 1 parseldeki 50 nolu daire yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eklenecek değer kabul edilerek katılma alacağı hesaplanması hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Asıl ve Erkeğin Açtığı Birleşen Dava Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asıl ve erkeğin açtığı birleşen dava yönünden taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın asıl ve erkeğin açtığı birleşen dava yönünden ONANMASINA,

B. Kadının Açtığı Birleşen Dava Yönünden

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

A. Asıl ve Erkeğin Açtığı Birleşen Dava Yönünden

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca asıl ve erkeğin açtığı birleşen dava yönünden taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın asıl ve erkeğin açtığı birleşen dava yönünden ONANMASINA,

B. Kadının Açtığı Birleşen Dava Yönünden

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadının açtığı birleşen davada tasfiye konusu 45019 ada 1 parseldeki 50 nolu daire yönünden BOZULMASINA,

2. Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek vekilinin bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8179, Karar No: 2018/2797, Tarih: 10.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8179 E.  ,  2018/2797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Savur ilçesi .../... mahallesi 107 ada ...parsel ....962.498,82 m2, ... mahallesi 103 ada ...parsel 731.949,... m2 yüzölçümü ile orman vasfı ile ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı vekili 08...2013 tarihli dava dilekçesinde ... Köyü 170 ada ...parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde kaldığını bildirdiği taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluştuğunu iddia ederek, davacı adına tescilini istemiş, yargılama aşamasında ıslah dilekçesi ile davaya konu taşınmazın ... mahallesi 103 ada ...parsel ve ... mahallesi 107 ada ...parsel içerisinde kaldığını beyan etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik .... maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme araştırma hükme yeterli değildir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik .... maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de yapılan inceleme araştırma hükme yeterli değildir.

Şöyle ki, hükme dayanak orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazlar üzerinde gösterilen kısımların orman vasfında oldukları sonucuna varılmış isede en eski tarihli ve dava tarihinde ...yıl öncesine ait hava fotoğrafları dahi incelenmemiş olup sadece 1959 tarihli memleket haritasının incelenmesi neticesinde bu sonuca varılması bilimsel gerçeklikten uzaktır, yine ziraat bilirkişi raporunda 107 ada ...parselin (A) kısmı ile 103 ada ...parselin (D) kısımlarının taşlık kayalık ve meşe ağaçları bulunan tarım yapmaya elverişsiz alan oldukları, 107 ada ...parselin (B) kısmı ile 103 ada ...parselin (E) kısımlarında 50 civarı bağ omcası, 60 civarı badem ağacı olduğu tarım yapmaya elverişli olduğunu açıklamış olup taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı ayrıca taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları hususunda da hiçbir açıklama yapılmadığı gibi orman bilirkişi raporunda (B) ve (E) kısımları üzerinde badem ve üzüm bağları olduğu ayrıca (E) kısmı üzerinde meşe ağaçlarının, (B) kısmı üzerinde meşe ağaç köklerinin bulunduğu açıklanmış olup raporlar arasındaki bu çelişkide giderilmemiştir. Ayrıca yol olarak gözüken (C) ve (F) kısımlarının ne zamandan bu yana yol oldukları eski tarihli hava fotoğraflarında gözüküp gözükmedikleri zilyetlikle kazanma şartlarının bu kısımlar yönünden de oluşup oluşmadığı araştırılmamıştır. Mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişileri taşınmazın davacının babası...'den kaldığını beyan etmiş olup bunun dışında taşınmazın kullanım şekli, ilk maliki, taksime konu olup olmadığı, intikali ve tasarrufu hususlarında maddi olaylara dayalı hiçbir beyanları da alınmamıştır.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı, kadastro tespitinden ...yıl önceki memleket haritası, hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... Bakanlığı (... Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/... E.K.; ....03.1989 gün ve 35/... E.K. ve ....06.1989 gün ve 7/... E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun .... maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterecekleri ve yine en eski hava fotoğraflarının ve dava tarihinden ...yıl önceki hava fotoğraflarının stereoskop aleti ile üç boyutlu incelenmesi yapılarak taşınmazın niteliği üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, kapalılık oluşturup oluşturmadıkları, yol olan kısımların mevcut olup olmadıkları ve taşınmazların tasarruf sınırlarının bulunup bulunmadığı yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığını belirlemek amacıyla mahallinde yaşlı, tarafsız yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan bölgede ikamet eden şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, aynı yöntemle gösterilecek taraf tanıkları, fen ve ziraat mühendisleri huzuruyla dinlenmeli, yerel bilirkişiler ve tanıklardan zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl süreyle ne şekilde devam ettiği, davacıya kimden ne şekilde intikal ettiği, yol olan kısımların kadim yol olup olmadıkları bu kısımlar üzerinde herhangi bir zilyetliklerinin olup olmadığı sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; kadastro tespit tarihine kadar (gerçek kişi/kişiler) yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; taşınmazın ilk maliki, taksime konu olup olmadığı, intikali ve tasarrufu hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, taşınmazın niteliğiyle ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; teknik bilirkişiye keşfi takibe imkan verir kroki düzenlettirilmeli, varsa komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; 3402 sayılı Kanunun .... maddesi uyarınca, gerçek kişiler adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun .../7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen .../.... maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usûl ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine .../04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7734, Karar No: 2006/8338, Tarih: 19.10.2006

11. Ceza Dairesi 2005/7734 E., 2006/8338 K.

**11. Ceza Dairesi 2005/7734 E., 2006/8338 K.**

**- HALEFİYET

- SİGORTACININ SİGORTA BEDELİNİ ÖDEME BORCU**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 163 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 119 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1301 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık K…

….'in yapılan yargılaması sonunda: Suç vasfındaki değişikliğe göre otomatik cihazlardan bedel ödemeden yararlanmak suçundan ön ödeme nedeniyle 765 Sayılı TCK. nun 119. maddesi gereğince davanın ortadan kaldırılmasına dair Malatya 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.12.2003 gün ve 2002/955 Esas, 2003/881 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının bozma isteyen 15.09.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, sanığın daha önceden yapmış olduğu eski ve görüşülmüş telefon kartlarının üzerindeki manyetik bölümlerine teyp bantları (şeffaf) yapıştırmak suretiyle bedava görüşme yaptığı, dolayısıyla Telekom Müdürlüğünü zarara soktuğu, kendi lehine menfaat sağladığı belirtilerek karşılıksız yararlanma suçu tarif edildiğinden sevk maddesindeki hata nedeniyle dosyanın gönderildiği ağır ceza mahkemesine suç vasfında bir değişiklik olmaksızın görevsizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın eyleminin 765 Sayılı TCK. nun 521/b maddesindeki karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu, bu suçun ön ödemeye tabi olduğu, sanığın ön ödeme ihtarına uyarak süresinde cezanın asgari haddi ile yargılama giderlerini ödediğinden kamu davasının ortadan kaldırılması gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan ve 5237 Sayılı Yasanın 163. maddesinin sanık aleyhine hüküm içerdiği ve önödemeye tabi bulunmadığı açıkça anlaşıldığından, anılan yasanın 7, 5252 Sayılı Yasanın 9. maddeleri gözetilerek katılan vekilinin eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 19.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7484, Karar No: 2013/5436, Tarih: 21.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/7484 E.  ,  2013/5436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine,temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Davalıların tüm, davacının ise, aşağıda belirtilen temyiz itirazı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, 15.3.2004 ile 3.1.2007 tarihleri arasında davalıya ait içkili lokantada mesul müdür olarak çalıştığı halde, Kuruma eksik bildirilen günlerin tespiti istemine ilişkin olup; Mahkemece, davacının, 24.5.2005 tarihinden itibaren 3.1.2007 tarihine kadar sürekli çalıştığı kabul edilerek bildirilen süre dışlanmak suretiyle toplam 214 gün daha çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de; 15.3.2004 ile 24.5.2005 tarihleri arasında kalan dönem bakımından kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı oduğu anlaşılmaktadır.Bu tür sigortalı saptanmasına ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu bulunduğu açıktır.

Dosya kapsamına göre; davacının, 29.12.2005 ile 3.1.2007 tarihleri arasında davalıya ait içkili lokanta işyerinden 366 gün bildirim yapıldığı anlaşılmaktadır. 13.8.2004 tarihli vergi yoklama tutanağına göre, davalı işyerinin 5.1.2003 tarihi itibariyle işi bırakıp, 10.8.2004 tarihinden itibaren tekrar işe başladığı belirlenmişse de, beyanları alınan dönem bordro çalışanlarının bir kısmı, davacının 2004'den beri çalıştığını beyan etmiştir. Bordro tanıklarından ... , işverenin babası

olduğu, diğer tanığın ise 2004-2006 arası işyerinin kapatıldığını beyan ettiği halde, bu dönemde çalışma bildirimi yapıldığı anlaşılmaktadır. Öte yandan içkili lokantanın bağlı olduğu jandarma karakolundan gönderilen 9.11.2004 tarihli belgede davacının mesul müdür olarak kimlik bilgileri tespit edilmiş, daha sonra karakol tarafından bu belge tarihinin hatalı olduğuna ve doğru tarihin 9.11.2005 olduğuna ilişkin yazı gönderilmiştir.

Mahkemece, davalı işyerinde 2004 yılı dönem bordro çalışanlarının beyanlarına başvurulmalı, komşu işyeri sahip ve çalışanlarından çalışmayı bilebilecek durumda olanlar zabıta marifetiyle saptanmalı, jandarma karakolunda ve belediyede bulunan işyeri ile ilgili tüm belgeler yeniden araştırılmalı, varsa davacıya ait işçilik alacakları dava dosyasında ne karar verildiği ve kesinleşip kesinleşmediği araştırılmalı, uyuşmazlık konusu 15.03.2004 ile 24.05.2005 tarihleri arasında kalan dönemde davacının çalışmalarının süresi ve kesintiye uğrayıp uğramadığı kesin olarak saptanarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/27772, Karar No: 2024/14862, Tarih: 21.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/27772 E.  ,  2024/14862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1670 E., 2021/100 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli, 2019/186 Esas - 2019/409 sayılı Kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11. 2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/361, Karar No: 2012/201, Tarih: 15.05.2012

**Ceza Genel Kurulu         2011/2-361 E.  ,  2012/201 K.**

* İLK OTURUMDA İDDİANAMENİN KABULÜ KARARININ OKUNMAMASINA İLİŞKİN HUKUKA AYKIRILIĞIN BOZMA NEDENİ SAYILMAMASI

* MUTLAK TEMYİZ NEDENLERİ DIŞINDA KALAN VE SON KARARA ETKİSİ OLMAYAN HUKUKA AYKIRILIKLARIN TEMYİZ NEDENİ SAYILAMAMASI

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 2

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 175

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 191

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Erhan K.’nın 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 142/1-f, 43, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2007 gün ve 553-839 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 15.09.2011 gün ve 48360-33744 sayı ile;

“1- 26.03.2007 tarihli ilk celsede, iddianamenin kabulü kararı okunup, açıklanmadan duruşmaya başlanarak 5271 sayılı CMK’nın 191/1.  maddesinde aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 20.10.2011 gün ve 34192 sayı ile;

“…5271 sayılı CMK ‘Genel Hükümler’, ‘Soruşturma’, ‘Kovuşturma Evresi’, ‘Mağdur, Şikâyetçi, Malen Sorumlu, Katılan’, ‘Özel Yargılama Usulleri’, ‘Kanun Yolları’, ‘Yargılama Giderleri ve Çeşitli Hükümler’ isimli 7 kitaptan oluşmaktadır. 5271 sayılı CMK'nunda gerek yasanın düzenleme biçimi gerekse de 2. maddesindeki ‘soruşturma’ ve ‘kovuşturma’ tarifleri nazara alındığında ceza muhakemesinin birbirini izleyen iki evreden oluştuğu kabul edilmiştir. Kanunen yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evre soruşturma evresi, iddianamenin kabulüyle başlayıp, hükmün kesinleşmesine kadar geçen evre ise kovuşturma evresidir.

Her ne kadar durum ilk bakışta bu şekilde görülmekte ise de Yasanın 174. maddesindeki iddianamenin iadesi düzenlemesi karşısında ‘iddianamenin incelenmesi’ adını verebileceğimiz üçüncü bir muhakeme evresinin daha bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu evre soruşturma ve kovuşturma arasında bulunan ara bir evredir.

Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet savcısı tarafından yerine getirilir. Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, görevli ve yetkili mahkemeye hitaben bir iddianame düzenler.

Mahkeme iddianame ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra iddianamede eksik veya hatalı noktalar bulunup bulunmadığını belirleyerek iddianamenin kabulüne veya iadesine karar verir. Onbeş gün sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.