muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2224, Karar No: 2022/3315, Tarih: 06.04.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2224 E.  ,  2022/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 16.12.2021 tarihli ilamı ile gerekçeli kararın tebliği ile ilgili eksikliğin giderilmesi amacıyla dava dosyası iade edilmiştir. İade ilamının gereğini yerine getirmek üzere gerekçeli karar tebliğe çıkarılmış olup, davacı ... mirasçısı ...’e gerekçeli kararın tebliğinin tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesi gereğince, mahalle muhtarına yapıldığı görülmektedir. Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalanması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur (Y.H.G.K'nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı). Dosyamızdaki mazbatada beyanına başvurulan kişinin sadece imzadan imtina etme hakkına sahip iken isim ve imza vermekten imtina ettiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle ... mirasçısı ...’e gerekçeli kararın tebliği geçersizdir. ...’e gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmesi için dosyanın ikinci kez bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oy birliğiyle karar verildi. 06.04.2022 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2014/950, Karar No: 2014/3944, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/950 E.  ,  2014/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/260-2012/118

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı S.. A.. Vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Büyükşehir Belediye Başkanlığının işleteni, F. Sigorta A.Ş'ninde ZMSS sigortacısı olduğu otobüste yolu iken, otobüsün davalılardan E. San.Tic.Ltd.Şti'nin işleteni, İ. Sigorta A.Ş'nin ZMSS sigortacısı olduğu araca arkadan çarpması sonucu yaralandığını, hareket kabiliyetini ve hafızasını yitirdiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL maddi, 60.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, davacı vekili ıslah dilekçesi maddi tazminat talebini yükseltmiştir.

Davalı F. Sigorta A.Ş. vekili, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını belirtmiştir.

Davalı Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili kusur hasar ve zararın ispatlanması gerektiğini, manevi tazminatın fahiş talep edildiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı E.San.Tic.Ltd.Şti vekili müvekkiline ait araç sürücüsünün olayda kusursuz olduğunu beyan etmiştir.

Davalı İsviçre Sigorta A.Ş. vekili de davanın reddini istemiştir.

Yargılama sonucunda mahkemece davalılar E. San.Tic.LTd.Şti. ve E. İsviçre A.Ş. haklarındaki davaların reddine, 122.001,90 TL maddi tazminatın sigorta şirketi poliçe limiti dahilinde sorumlu olmak üzere davalılar Büyükşehir Belediyesi ve Fiba Sigorta A.Ş'den 30.000,00 manevi tazminatında davalı Belediyeden tahsiline, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin reddine, mahkemenin 4.12.2008 gün 2007/367-2008-290 sayılı kararla karar verilmiş,

Kararın davalılar Büyükşehir Belediyesi ve F. Sigorta A.Ş vekilince temyizi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14.2.2011 gün 2010/2179-2011/1643 sayılı kararıyla davalı Belediyenin tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı F. Sigorta A.Ş'nin temyiz itirazlarının kabulü ile taşımayı yapan aracın zorunlu karayolu taşımacılık sigortasının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma üzerine davacı vekilince mahkeminin 2011/875 esas sayılı dosyasında zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı olduğu iddiasıyla davalı S. Japan Sigorta A.Ş aleyhinde fazla ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 57.500,00 TL'nin tahsili davacı vekilince talep edilmiştir.

Davalı S. Japan Sigota A.Ş vekili aracın müvekkiline ZMMS sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu bildirirek davanın ıspatlanmasını savunmuştur.

Bozma üzerine davacı vekilince mahkeminin 2011/875 esas sayılı dosyasında zorunlu karayolu taşımacılık sigortacısı olduğu iddiasıyla davalı S. Japan Sigorta A.Ş aleyhinde fazla ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 57.500,00 TL'nin tahsili davacı vekilince talep edilmiştir.

Davalı S. Japan Sigota A.Ş vekili aracın müvekkiline ZMMS sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu bildirirek davanın ıspatlanmasını savunmuştur.

Mahkemece, davaların birleştirilmesine karar verilerek yapılan yargılama sonucunda; toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 122.001,90 TL’nin davalılar Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı, S.. A.. ve F. Sigorta A.Ş. (eski ünvanı F. Sigorta A.Ş.)’den tahsiline, S.. A..’nin 57.500 TL ile sorumlu tutulmasına, Finans Sigorta Şirketi’nin bakiye 57.500 TL’den sınırlı sorumlu tutulmasına, 30.000 TL manevi tazminatın davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan tahsiline, E.İnş...Ltd.Şti ve E. İsviçre Sigorta Şirketleri aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı S.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

-T.C Anayasasının 141. maddesinde, mahkeme kararlarının gerekçeli olarak yazılması öngörülmüş bulunduğu gibi, 6100 sayılı HMK 297. maddesinde de verilen hükümde, iddia ve savunma yönünden toplanan deliller, delillerin tartışması, varılan sonuçla ilgili hukuki nedenler, taraflara yüklenen borç ve sağlanan hakların kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça yazılması gerektiği belirtilmiştir. HMK.nun 26. maddesine göre de hakim her iki tarafın iddia ve müdafaalariyle mukayyet olup ondan fazlasına veya başka bir şeye hüküm veremeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece davacı tarafından açılan davalar arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmesine karar verilmiş ve buna göre hüküm kurulmuş ise de birleştirilen davalar bağımsızlıklarını koruyacağından her davada talepler ayrı ayrı değerlendirilerek hüküm kurulması gerekir. Asıl ve birleştirilen davalar hakkında tek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

2-Mahkemenin 2007/367 esas 2008/290 karar sayı 4.12.2008 günlü kararı davalı Belediye vekilince temyiz edilmiş olup, davalının tüm temyiz itirazları Yargıtay 4. Hukuk Dairesince reddedilmiştir.

Davalı Belediye hakkındaki ilk kararın bu şekilde kesinleşmesine, temyize konu kararda da davalı Belediye yönünden yeni bir durum oluşturulmamış bulunmasına göre yerel mahkemece hakkındaki ilk karar kesinleşen davalı belediye yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yeniden maddi ve manevi tazminata aleyhinde hükmolunması doğru görülmemiştir.

Davalı Belediye hakkındaki ilk kararın bu şekilde kesinleşmesine, temyize konu kararda da davalı Belediye yönünden yeni bir durum oluşturulmamış bulunmasına göre yerel mahkemece hakkındaki ilk karar kesinleşen davalı belediye yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yeniden maddi ve manevi tazminata aleyhinde hükmolunması doğru görülmemiştir.

3-Birleştirilen davada davacılar vekili dava dilekçesinde zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigorta poliçesine dayanmış ve birleştirilen dosya davalısı S. Sigorta A.Ş.’ye karşı tazminat talebinde bulunmuştur. Dosya kapsamında bulunan poliçeye göre davalının kazaya neden olan aracın zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortacısı olmayıp Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davalı sigorta şirketi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil bozma nedenidir.

Kabule göre de; kazaya neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olay tarihinde geçerli olan poliçeye göre S.. A.. olup F. Sigorta A.Ş. ve FSigorta A.Ş. bu sigorta şirketinin eski ünvanı olmakla, mahkemece sadece S. J. Sigorta Şirketi yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

4-Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 3 nolu bentte açıklanan açıklanan nedenlerle davalı Sompo Japan Sigorta Şirketi vekilinin, 2 bentte gösterilen nedenle davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 4 nolu bette açıklanan nedenlerle davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı S.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve davalı S.. A..'ye geri verilmesine 20.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4745, Karar No: 2017/1602, Tarih: 06.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4745 E.  ,  2017/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin sahte olduğu iddia edilen faturaların düzenlendiği tarih olması karşısında, en son faturanın düzenlendiği tarih olan 15.10.2005 ve 16.08.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Suç tarihinde sanıkların ... İnş. Kundura Oto San. Tic. Ltd. Şti isimli şirketin ortakları oldukları, sanık ...'nun 5 yıl süre ile müdür olarak seçildiği, sanık ...'ın şirketle aktif olarak ilgilenmediği, düzenlenen faturalar ile bir ilgisi olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanık ... tarafından şirket faaliyetleriyle ilgili beyanname, fatura, şirkete ait bir belge düzenleyip düzenlemediği müdür veya ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığı araştırılıp bu konuda fatura verilen kişiler tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları hangi şahıstan aldıkları ticari ilişkiyi kiminle gerçekleştirdikleri hususunda bilgilerinin sorulması ve gerekli görüldüğü takdirde faturalardaki el yazısı ve imzaların sanık ...'a ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu (kaçakçılık) raporunun "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, 09.06.2008 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu; kararın gerekçesinde sanıkların sahte fatura düzenledikleri ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediklerinin kabul edildiği belirtilmesine karşın, hüküm bölümünde, ''mal ve hizmete dayanmaksızın sahte faturalar kullanıldığının tespit edilmesi'' denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

3- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini, yasaya aykırı,

4- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3365, Karar No: 2013/4320, Tarih: 24.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3365 E.  ,  2013/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin takibi üzerine borçlunun üçüncü kişideki alacağının hazcedildiğini, başka alacaklıların da haczi olduğundan sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde ikinci sırada gösterilen davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacağının muvazaalı olduğunun tespiti ile sıra cetvelinden çıkartılmasına ve müvekkil alacağının davalıya ayrılan paydan ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, alacağının gerçek bir alacak olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları ve dosya kapsamına göre, davacının, davalı alacağının muvazaalı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. Dava konusu sıra cetveli ile dağıtımı yapılan para borçlunun üçüncü kişiden olan alacağıdır. Borçlunun üçüncü kişi ile arasındaki bir hukuki ilişkiden kaynaklanan henüz doğmamış fakat doğması muhtemel alacağın haczi İİK'nın 89. maddesine göre mümkündür. İİK'nın 89.maddesine uygun haciz ihbarnmesi yerine müzekkere yazılarak haciz konulması ise, aynı yasanın 88.maddesinde düzenlenen menkul haczi hükmündedir. Haciz müzekkeresi ile ancak mevcut bir alacak üzerine haciz konulabilir. Somut uyuşmazlıkta, davacının sıra cetveline itiraz edebilmesi için öncelikle dağıtıma konu alacak üzerinde geçerli bir haczinin bulunması gerekir. Davacı alacaklının takip dosyasından müzekkere ile borçlunun ...'dan olan alacağı üzerine haciz konulması istenmiştir. Bu müzekkere İİK'nın 89.maddesine uygun bir haciz ihbarnamesi olmadığından öncelikle müzekkerinin ...'ya ulaştığı anda borçlunun mevcut bir alacağının olup olmadığı kurumdan sorulmalıdır. Müzekkerenin kuruma ulaştığı anda borçlunun mevcut bir alacağı varsa davacının mevcut alacakla ilgili olarak geçerli bir haczi bulunduğundan dava açabileceği kabul edilip işin esasına girilmelidir. Aksi durumda, davacının geçerli bir haczinden bahsedilemeyeceğinden sıra cetveline itiraz hakkı da olmayacaktır.

Kabule göre de, bu davalarda iddia kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri olgusuna dayanmakta olup, ispat külfeti davalı alacaklıya aittir. Alacaklı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle ispatlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Somut olayda, ispat yükü davalı alacaklıda olmasına karşın, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12848, Karar No: 2007/14509, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/12848 E.  ,  2007/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.1.2007 gününde verilen dilekçe ile işyeri tahsis belgesinin iptali, işyerinin tahliyesi ile teslimi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava tahsis sözleşmesine aykırılık nedenine dayalı elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

İstemin dayanağını teşkil eden tahsis sözleşmesi iki tarafa hak ve borçlar yükleyen sözleşme türündendir. Borçlar Kanununun 106.maddesi hükmünce karşılıklı taahhütleri havi olan akitte iki taraftan biri mütemerrüt olduğu takdirde diğeri borcun ifa edilmesi için münasip bir mehil tayin veya münasip bir mehil tayinini hakimden isteyebilir. Bu mehil zarfında borç ifa edilmezse alacaklı her zaman onun ifasını talep ve teehhür sebebi ile zarar ve ziyan davası ikame eylemek hakkına haizdir. Demek ki, yasa hükmü uyarınca temerrüde düşen borçluya alacaklının uygun bir mehil vermesi veya uygun bir mehil tayinini hakimden istemesi gerekir. Borçluya alacaklının uygun bir mehil vermesi demek ise, temerrüde rağmen alacaklının daha ne kadar süre ile kötü ifayı kabule ... gösterdiğini bildirmesi demektir. Yasa koyucu mehil tayini suretiyle borçluyu temerrüdün sonuçlarından korumak istemiştir.

Somut olayda; davacının tahsisi yapılan taşınmazdan el çektirme sonucunu doğuracak men’i müdahale istemi mahkemeden ancak, davadan önce uygun süre tanınarak borcun yerine getirilmemesi halinde istenebilir. Burada Borçlar Kanununun 107.maddesinde hükme bağlanan mehil verilmesini gerektirmeyen nedenlerin varlığı da ileri sürülüp kanıtlanmadığından istemin reddi gerekir.

Değinilen yön göz ardı edilerek davanın kabul edilmesi doğru olmamış hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOÇULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 19.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/410, Karar No: 2012/6895, Tarih: 18.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/410 E.  ,  2012/6895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ergani İlçe Özel İdare Müdür Vekili olarak görev yapan sanığın Ergani Halk Bankası’nda bulunan İlçe Özel İdare Müdürlüğü’ne ait hesaptan, Haziran 2002 ile Şubat 2004 tarihleri arasında değişik zamanlarda toplam 9.407.800.000 TL’sini kendisi adına veya çeşitli kurumlara ödemelerde bulunarak sarf ettiği, ancak ödeme yapılan ya da çekilen paraların sarf evraklarının düzenlenmemiş olduğu, sanığın bu şekilde kuruma ait paraları mal edindiğinden hakkında zimmet suçundan kamu davası açılmış, mahkemece sanığın mahkümiyetine karar verilmiş ise de; Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nden alınan rapora göre, organik psikotik bozukluk denilen ruhsal rahatsızlığı olan, ancak suç tarihinde zimmet suçundan cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilen sanığın, aşamalardaki savunmasında 7 milyar civarında bir parayı hesabına geçirdiğini, şuurunun yerinde olmadığı bir zamanda bu işi yaptığını, bununda tamamını ödediğini, zimmetinde gözüken para var ise bunu da ödemeye hazır olduğunu beyan ettiği, dosya içerisinde bulunan kuruma ait hesap ekstresinin incelenmesi sonucunda, Ergani Halk Bankası tarafından kurum hesabından 21/04/2003 ve 20/01/2004 tarihlerinde 59.450.000 ile 897.670.000 TL’nin Turgay Altıngüzel’e, 05/08/2003 tarihinde 350.000.000 TL’nin Ramazan Kaya’ya, 1.169.000.000 TL’nin Ergani Türk Hava Kurumuna, 01/08/2002 tarihinde 221.400.000 TL’nin Celal isimli şahsa, 6.710.280.000 TL’sini ise sanığa ödendiği ve sanık tarafından farklı zamanlarda toplam 7.369.700.000 TL’nin kuruma iade edildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın suçu işlediği sırada ceza ehliyetini kısmen veya tamamen kaldıracak mahiyette bir akıl hastalığına duçar olup olmadığı hususunda, 5237 sayılı TCK'nın 32/1-2. maddelerinin değerlendirilmesini de kapsayacak şekilde, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor alınarak şüpheye yer bırakmayacak şekilde cezai ehliyetinin belirlenmesi, Ergani İlçe Özel İdare Müdürlüğünün banka hesabından ödeme yapılan şahısların tanık olarak dinlenerek ödendiği gözüken paraları alıp almadıkları, aldıktan sonra sanığa verip vermediklerinin sorulup, Ergani Türk Hava Kurumuna ödendiği gözüken paranın da kurum hesaplarına intikal edip etmediğinin araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21622, Karar No: 2010/18522, Tarih: 29.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/21622 E.  ,  2010/18522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların, mağdur ...’nın ellerini ve ayaklarını bağlayıp ağzını da bantla kapattıktan sonra yağmaya kalkıştıklarının anlaşılması karşısında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.