muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5967, Karar No: 2020/3697, Tarih: 16.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5967 E.  ,  2020/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Sanık hakkında, suça konu 16/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 03/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 24/12/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 29/12/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

2) Kabule göre ise sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ilamın “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/5. maddesindeki koşullarının oluşması durumunda, “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2365, Karar No: 2019/2406, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2365 E.  ,  2019/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12044, Karar No: 2017/6150, Tarih: 21.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12044 E.  ,  2017/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile müvekkilinin ... Ltd. Şti’nin de %50 ortakları olduğunu, davalının hissesini noterde yapılan sözleşme ile müvekkiline devrettiğini, devir tarihi olan 1999 yılından bu yana ticari ilişkilerinin olmadığını, davalının ortaklık döneminde kalan senedi rızası hilafına ele geçirdiğini ve müvekkilinden para tahsil etmeye kalktığını ileri sürerek, söz konusu senetten dolayı müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirkete ait hissesini 1999 yılında 5.000,00 TL karşılığında davacıya devrettiğini, devir sırasında ve sonrasında hisse bedelinin davacı tarafından müvekkiline 3. kişilere ait çekler verilerek ödenmeye çalışıldığını fakat bu çeklerin karşılığının çıkmadığını, 2012 yılında hisse devri nedeniyle 30.000,00 TL’ lik davaya konu senedin verildiğini, fakat bu senedin ödenmediğini, müvekkilinin senetten dolayı alacaklı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen ... 1. Noterliğinin 19/10/1999 tarihli hisse devir sözleşmesinde, davalının açıkça hisse devir bedelini nakden ve tamamen aldığını belirttiği, taraflar arasındaki yazılı sözleşmenin aksinin yine yazılı sözleşme ile ispatlanması gerektiği, ispat külfetinin davalıda olduğu, davalının bu konuda bir yazılı sözleşme sunamadığı gibi yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/288, Karar No: 2017/2930, Tarih: 11.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2017/288 E.  ,  2017/2930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 6. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 22.04.2016 gün ve 2016/6-2016/167 sayılı hükmü bozan Dairemizin 12.10.2016 gün ve 2016/4111-4238 sayılı ilâmı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklandığı ileri sürülen bakiye iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizden verilen 12.10.2016 gün, 2016/4111 Esas 2016/4238 Karar sayılı bozma ilâmına karşı, davalı vekilince yasal süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

20.03.2013 tarihli 122 ada 5 parsel villanın tadilat sözleşmesi, iş sahibi davalı ... ile yüklenici dava dışı ... arasında imzalanmıştır. İmzaların altında, el yazısıyla 52.000,00 TL alındığı yazılarak ... tarafından imzalanmış, ikinci sayfasında da bu iş karşılığında 5.000 Euro alındığı yazılarak ... ve ... tarafından, bunun altında da hesaplama yapılıp kalan 06.09.2013, hesap görüldü alacak 57.400,00 TL kaldı, alacaklı ..., borçlu ... yazılarak imzalanmıştır.

Dosya kapsamı ve sunulan yazılı sözleşmeye göre eser sözleşmesi dava dışı ... ile davalı iş sahibi ... arasında kurulmuş olup, davacının davalıyla eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğuna dair bir iddiası da yoktur. Davalının, yüklenici ... ile yaptığı eser sözleşmesi dışında davacı ...'a borcu bulunduğuna dair bir ikrarı ve kabul beyanı bulunmamaktadır. ... ile yapılan sözleşmenin ikinci sayfasının en alt kısmında bulunan imzanın davalıya ait olduğu kabul edilse dahi bütünü dikkate alındığında söz konusu belge davalının davacıya borçlu olduğunu gösterir bir belge niteliğinde değildir. Sözleşmenin 2. sayfası ... ile ... arasında yapılan sözleşmenin devamında yapılan ödemeler yazıldıktan sonra kalan borçla ilgili olarak ve sonradan düzenlenmiştir. Bu belgede 6098 sayılı TBK'nın 183 ve devamı maddeleri gereğince açıkça alacağın temlik edildiği yazılı olmadığı gibi, yine aynı Kanunun 205. maddesi hükmünce sözleşmenin devri beyanını da kapsamadığı ve bu kısımda sözleşmeyi devreden durumunda olabilecek ...'ın imzası da bulunmadığından alacağın temliki ve sözleşmenin devri suretiyle de davacıya alacaklı sıfatını kazandırdığı kabul edilemez.

Bu durumda akdî ilişki dava dışı ... ile davalı arasında kurulduğu, alacağın temliki veya sözleşmenin devri suretiyle davacı, alacaklı sıfatını kazanmadığı, sözleşmenin 2.

Bu durumda akdî ilişki dava dışı ... ile davalı arasında kurulduğu, alacağın temliki veya sözleşmenin devri suretiyle davacı, alacaklı sıfatını kazanmadığı, sözleşmenin 2.

sayfasının en altında imzasına itiraz edilen ibare davalının davacıya borçlu olduğunu kabul ettiği bir belge niteliğinde olmadığı ve davacının dava konusu şey üzerinde hak sahibi olmayıp davacı sıfatı bulunmadığından, davanın husumetten reddi doğru olmuştur. Yerel mahkeme kararının bu gerekçelerle onanması gerekirken, sözleşmenin 2. sayfasındaki imza davalıya ait olsa dahi hukuki niteliği itibariyle davalıyı davacıya karşı sorumluluk altına sokmayacağı gözden kaçırılarak bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 12.10.2016 gün 2016/4111 Esas 2016/4238 Karar sayılı bozma ilâmının kaldırılarak usul ve yasaya uygun yerel mahkeme hükmünün ONANMASINA, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/820, Karar No: 2018/3833, Tarih: 03.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/820 E.  ,  2018/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan, sanık ...’in mahkumiyetine ilişkin İstanbul 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/02/2017 tarih 2016/523 Esas ve 2017/64 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, hırsızlık eylemine ilişkin hükmün Dairemizin 05/12/2017 gün ve 2017/5070 Esas-13111 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2018 gün, KD 2018/3062 sayılı itirazı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı belirtildikten sonra ayrıca yüze karşı verilen kararda temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağı yazılarak sanığın yanıltılması ve sanığın gerekçeli kararın tebliği üzerine süresinde temyiz isteminde bulunmuş olması sebebiyle, Dairemiz tarafından verilen 05/12/2017 gün ve 2017/5070 Esas-13111 Karar sayılı ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın KABULÜNE ve verilen red kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 03/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6502, Karar No: 2012/22852, Tarih: 22.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6502 E.  ,  2012/22852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2011/462-2011/919

Davacı, tedavide kullanılan tıbbi malzeme bedelinden, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 750,00 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf Avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

A-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, hükmün temyizinde hukuki yararı bulunmayan davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

B- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1-Taraflar arasında, davacı eşinin sağlık sigortası müstehaklığı ile teşhis edilen hastalığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davacının, tedavisinde, kronik insterstisyel sistit teşhisi konulup, Kurum tarafından finansmanı sağlanan heparin tedavisine cevap vermediği belirtilerek, 2010 yılındaki tedavide kullanılıp, finansmanının sağlanmayacağı belirtilen “Cythal Flakon” içeren ilaç bedelinin ödenip-ödenmeyeceğine ilişkindir. Davalı Kurum tarafından, davaya konu içerikli ilaçlar daha önce ödemeye konu edilirken, sonradan ödenmeyeceği belirtilen Sağlık Uygulama Tebliğine göre işlem yapıldığı belirtilmiş; Mahkemece, tedavi için zorunlu olduğunun belirtilmediği gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 63. maddesinde, genel sağlık sigortalısının ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin sağlıklı kalmalarını; hastalanmaları halinde sağlıklarını kazanmalarını; iş kazası ile meslek hastalığı, hastalık ve analık sonucu tıbben gerekli görülen sağlık hizmetlerinin karşılanmasını, iş göremezlik hallerinin ortadan kaldırılmasını veya azaltılmasını temin etmek amacıyla Kurumca finansmanı sağlanacak sağlık hizmetleri sayılmış; anılan maddenin (f) bendinde Kurum’un, “…sağlanacak sağlık hizmetleriyle ilgili teşhis ve tedavileri için gerekli olabilecek kan ve kan ürünleri, kemik iliği, aşı, ilaç, ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerinin sağlanması, takılması, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri…” sağlayacağı belirtilmiştir. Anılan Kanunun 64. maddesinin uyuşmazlık konusu dönemdeki düzenlemesine göre; Kurumca finansmanı sağlanmayacak sağlık hizmetlerinin, vücut bütünlüğünü sağlamak amacıyla yapılan ve iş kazası ile meslek hastalığına, kazaya, hastalıklara veya konjenital nedenlere bağlı olarak ortaya çıkan durumlarda yapılacak sağlık hizmetleri dışında estetik amaçlı yapılan her türlü sağlık hizmeti ile estetik amaçlı ortodontik diş tedavileri; Sağlık Bakanlığınca izin veya ruhsat verilmeyen sağlık hizmetleri ile Sağlık Bakanlığınca tıbben sağlık hizmeti olduğu kabul edilmeyen sağlık hizmetleri; yabancı ülke vatandaşlarının, genel sağlık sigortalısı veya genel sağlık sigortalısının bakmakla yükümlü olduğu kişi sayıldığı tarihten önce mevcut olan kronik hastalıkları olduğu belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 63. maddesi gereğince, hastalığı durumunda sigortalı veya hak sahiplerinin sağlıklarını kazanmaları için gerekli ilacın Kurum tarafından karşılanması gerekmekte olup; teşhis edilen hastalığının, Kurum’ca finansmanı sağlanan yöntem ve ilaçlarla tedavi edilemediğinin anlaşılması karşısında; somut oluşa göre, tedavi için tıbben gerekli olduğunun anlaşılması durumunda, Kanunun 64. maddesindeki düzenlemeden, davaya konu içerikli ilaçların finansmanının sağlanmasına engel bir anlamın çıkarılamayacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 63. Maddesinde, Kurum’un, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkili olduğu; Kurum’un, bu amaçla komisyonlar kurabileceği, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabileceği, komisyonların çalışma usûl ve esaslarının Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirleneceği belirtilmiş olup; Mahkemece, somut olayın özelliği (kronik insterstisyel sistit teşhisi konulup, Kurum tarafından finansmanı sağlanan heparin tedavisine cevap alınamadığı) belirtilip, davaya konu “Cythal Flakon” içeren ilacın davacının tedavisinde kullanılmasının tıbben gerekli olup-olmayacağı, gerekli olmadığının belirtilmesi durumunda bu durumdaki hastaların tedavisinde kullanılan başkaca tedavi yönteminin bulunup-bulunmadığı Sağlık Bakanlığı’ndan sorulmalı; gerektiğinde, tıbbi gereklilik konusunda alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken; davacının tedavisinin Kurum’ca finansmanı sağlanan ilaçla tedavi edilemediği hususu gözetilmeksizin, davaya konu ilacın tıbben zorunlu olmadığı gerekçesi ile, yazılı şekilde karar verilmiş olması, isabetsiz bulunmuştur.

2- Kabule göre de; 21 Aralık 2011 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren karar tarihinde uygulanması gereken Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesine göre, ”Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” düzenlemesi gözetilmeksizin; talep edilen miktara göre, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 400,00 TL vekalet ücreti yerine, maktu 1200 TL vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30521, Karar No: 2020/7476, Tarih: 06.07.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30521 E.  ,  2020/7476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın doktorluk yaptığı güzellik merkezinde katılan ile tanıştıkları, katılanın kamuda bir memuriyet görevi almak istediğini sanığa söylediği, sanığında katılandan 20.000 TL para alıp karşılığında katılanı işe koymak için tanıdığı olan ... ile birlikte ...milletvekili ...'ün yanına götürdükleri ancak milletvekilinin makamında olmaması üzerine görüşme yapamadıkları, katılanın parayı vermesine rağmen herhangi bir memuriyet görevine başlayamadığı, sanığında bu parayı iade etmediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, tanık ...'in ifadesinden anlaşılacağı üzere sanığın işe konma talebi üzerine sanığın tanık ...’den yardımcı olmasını istediği bunun haricinde sanığın katılandan para aldığına, onu işe koyacağı vaadiyle aldattığına ilişkin şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1103, Karar No: 2011/9153, Tarih: 30.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1103 E.  ,  2011/9153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu edilen 37155 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, imar uygulaması öncesinde geldisi olan kadastral 3040 ada 9 parsel sayılı taşınmazın, ASKİ tarafından kamulaştırılmasına ilişkin olarak;

1-Kamulaştırma işleminin davacıların murisleri olan ...'e noter aracılığı ile tebliğ edilip edilmediğinin davalı idareden sorularak, tebligat yapılmış ise buna ilişkin mazbatanın onaylı bir suretinin getirtilmesinden,

2-Kamulaştırma işleminin gazete ile ilanen tebliğ edilmesinden önce, davacıların murisleri olan ...'in adreslerinin 2942 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca Tapu Sicil Müdürlüğü, Nüfus Müdürlüğü ve Vergi Dairesinden sorulup sorulmadığı, zabıta marifetiyle haricen adres araştırması yapılıp yapılmadığı hususlarının davalı idareden sorularak, adres araştırması yapılmış ise buna ilişkin tüm belgelerin istenilmesinden,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32676, Karar No: 2015/9560, Tarih: 16.03.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32676 E.  ,  2015/9560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/65614

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/63 (E) ve 2013/735 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Silahla sabit ize neden olacak şekilde yaralama eylemi nedeniyle; CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı 5 yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yolu ile dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yolu ile elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.