muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1179, Karar No: 2014/8051, Tarih: 30.04.2014

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sunduğu delillerin dava konusu buluşun yeniliğini ortadan kaldırıcı mahiyette olmadığı, ancak mutlak yenilik kriteri gereğince bilirkişi kurulunun tespit ettiği üzere, davalıya ait buluşun çok uzun yıllardır kullanılan "fotoğraf taşınan kolye uçları" karşısında yeni olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporunda, davacı tarafça sunulan delillerin dava konusu faydalı modelin yeniliğini ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, ancak bilirkişi heyeti üyelerinin sektörel deneyimlerine göre bilinen ürünün varlığı karşısında söz konusu faydalı modelin yeni olmadığı mütala edilmiştir. 551 sayılı KHK'nın 156. maddesi uyarınca, faydalı model belgesi başvurusuna konu olan buluş başvuru tarihinden önce Türkiye içinde veya dünyada herkesin ulaşabileceği şekilde yazılı olarak veya bir başka yolla açıklanmış veya yöresel veya ülke çapında kullanılmış ise yeni değildir. Bu hususun tespiti aynı zamanda özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden mahkemece bilirkişi görüşüne başvurulması isabetlidir. Ayrıca, 551 sayılı KHK'nın anılan maddesi uyarınca mutlak yenilik koşulu kabul edildiğinden bu hususta bilirkişiler tarafından yapılan araştırma ile elde edilen dokümanların dahi incelemede esas alınması da isabetlidir. Ne var ki, bilirkişilerce karşılaştırmada dikkate alınan ve kendi araştırmaları sonucu elde edildiği bildirilen doküman ya da ürün örneklerinin de Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde raporda yer alması ve dosyaya sunulması gerekir. Bu itibarla, mahkemece denetime elverişli ve kıyaslamayı içeren özel ve teknik bir açıklama olmaksızın, soyut görüşlerine dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilerek dava konusu faydalı model belgesine konu buluşun yeni olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12867, Karar No: 2019/3072, Tarih: 26.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12867 E.  ,  2019/3072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık... hakkında "2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme", sanık ... hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suçlara konu olan faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Sahte olduğu iddia olunan faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların müdürü oldukları ...Kağıt Reklam ... Limited Şirketinin bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemleri hâlinde; sanıklar ile aynı dönemlerde şirkete ortak olan ... ve ...’nun, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

c) ... ve ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ... ve...’na ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara,... ve ...’na ait olmadığının anlaşılması veya faturaların asıllarının temin edilememesi hâlinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre;

a) Her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte düzenlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b) Sanık...’e ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

a) Her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte düzenlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b) Sanık...’e ek savunma hakkı tanınmadan TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

c) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...’ün temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 26.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10508, Karar No: 2013/13467, Tarih: 30.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10508 E.  ,  2013/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkili lehine daha evvel boşanma davası ile 400 TL iştirak nafakasına hükmedildiği, ancak reşit olduktan sonra davalının nafaka ödemeyi bıraktığı, müvekkilinin üniversitede okuduğu ve herhangibir gelirinin bulunmadığı bu sebeple lehine 600 TL yardım nafakasına hükmedilmesine karar verilmesi dava ve talep edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile daha önce davacı lehine hükmedilen aylık 400 TL iştirak nafakasının yardım nafakası olarak aylık 500 TL'ye yükseltilmesi yönünde hüküm kurulmuştur.

Ancak, hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Aynı şekilde hakim bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve netice-i talepler ile bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleri ile ve onların tavsifleriyle bağlı değildir. Dolayısıyla olayları izah taraflara, uyuşmazlıklara uygulanacak kanunları belirlemek ise hakime ait bir görevdir. (04/06/1958 gün ve 1516 sayılı YİBK)

Somut olayda davacı çocuk dava tarihi itibariyle ergindir. Böylece TMK'nın 328/1.maddesi uyarınca iştirak nafakası son bulmuştur. Ne var ki; çocuk ergin olmasına rağmen eğitimi devam ettiğinden ana ve babanın eğitim sona erinceye kadar bakım, eğitim ve korunması için gerekli giderleri karşılama yükümlülüğü TMK'nın 328/2.maddesine göre devam eder.

Dolayısıyla bizzat reşit çocuk tarafından eğitiminin devam ettiği belirtilmek suretiyle açılan iş bu dava, TMK'nın 328/2. maddesi uyarınca ve 364/son maddesi kapsamında "yardım nafakası" verilmesine ilişkindir. O halde, Mahkemece yardım nafakası şeklinde niteleme yapılarak karar verilmesi gerekirken 400 TL iştirak nafakasının yardım nafakası olarak aylık 500 TL'ye yükseltilmesi yönünde hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ancak, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 1.fıkrasındaki "...dava önce davacı lehine hükmedilen aylık 400 TL iştirak nafakasının yardım nafakası olarak aylık 500 TL'ye yükseltilmesine..." ifadesinin karar metninden çıkarılarak yerine "... 500 TL yardım nafakasının..." ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5310, Karar No: 2008/6288, Tarih: 06.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5310 E.  ,  2008/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu....’ ye ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili bankanın ipotekli alacağının dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ipotek tesis edilmesinin mutlaka borç ilişkisi bulunduğu anlamına gelmeyeceğini, davacı bankanın önceki şikayetinin de aynı konuda olduğunu, sıra cetveline itirazının kabul edildiğini ve kararın onandığını, davacı alacağının ipotekli kabul edilmediğini belirterek şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince rehinli alacağın öncelikle ödeneceği, ipotek dikkate alınmadan düzenlenen sıra cetvelinin İİK’ nun 206.maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 23.11.2007 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 06.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12937, Karar No: 2011/13418, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/12937 E.  ,  2011/13418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Mersin 1.Sulh Hukuk ve Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamındaki, cezaevi müdürlüğünün 07.09.2011 tarihli yazısında gösterilen adrese göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin ... mahallesi, ... Sahil Sitesi, B Blok, Kat:3, D:5, .., ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin 1.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. (1086 sayılı HUMK'nun 25. ve 26.) maddeleri gereğince Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2517, Karar No: 2021/17525, Tarih: 10.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2517 E.  ,  2021/17525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanık ...'un temyiz dışı sanık ... ile birlikte mağdur ...’ün sorumlu müdür olduğu markete geldikleri, sanığın kasiyer olan tanık ...'yı oyalamak amacı ile iki adet içecek satın aldığı sırada temyiz dışı sanık ...’in iki adet viskiyi alarak montunun içerisine sakladığı ve viskilerin parasını ödemeden marketten çıkarken kapı alarmlarının sinyal vermesi üzerine tanık ...'nın uyarısına rağmen sanıkların birlikte gelmiş oldukları araca binerek hızla olay yerinden uzaklaştıkları, suç tarihinden üç gün sonra temyiz dışı sanık ... tarafından suçtan doğan zararın karşılandığının anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19203, Karar No: 2012/5987, Tarih: 28.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/19203 E.  ,  2012/5987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 28.02.2012 gününde oyçoklu- ğuya karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Sanığın suçu tamamlanmakla, teşebbüs hükümlerin- den yararlandırılmasına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2012/19414, Karar No: 2015/40397, Tarih: 07.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/19414 E.  ,  2015/40397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/111989

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2010

NUMARASI : 2009/240 (E) ve 2010/292 (K)

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık S.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanık S.. Ç.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü sanıkların, yakınanın işyerine müşteri olarak gidip “mekanın devrini istiyoruz” dedikleri, yakınanın alkollü olan sanıkları göndermek için "yarın konuşalım" dediği, sanıkların daha sonra hesabı ödeyip gidecekleri sırada, sanık S.. Ç..'in “biz gidiyoruz, bu böyle kalmayacak, yarın daha farklı geleceğiz” diyerek tabanca ile ateş ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların sübut bulan yağmaya kalkışma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. Ç.. ve E.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 07.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4586, Karar No: 2010/10946, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4586 E.  ,  2010/10946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1033, Karar No: 2023/1489, Tarih: 15.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/1033 E.  ,  2023/1489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/280 E., 2021/617 K.

KARAR : Davanın Kabulüne, Birleşen Davanın Reddine

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz, elatmanın önlenmesi ve kal davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı - birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Uygulama kadastrosu sırasında Konya İli .... İlçesi ... Köyü çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 7000 parsel sayılı 180,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 189 ada 19 parsel numarasıyla ve 156,70 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 7222 parsel sayılı 461,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 189 ada 17 parsel numarasıyla ve 435,54 metrekare yüzölçümlü olarak ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 7223 parsel sayılı 356,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 189 ada 18 parsel numarasıyla ve 350,92 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir.

2. Davacı ... vekili dava dilekçesinde; ...'e husumet yönelterek, davalının kendisine ait 189 ada 17 ve 19 parsel sayılı taşınmazlara komşu taşınmazın maliki olup, sınıra müdahale etmek ve duvar çekmek sureti ile taşınmazlarına müdahale ettiğini, taşınmazlarının iddia konusu kısımlarını kullanmasına izin vermediğini ileri sürerek davalının müdahalesinin meni ve taşınmazına inşa edilen duvarın kalini istemiştir.

3. Davacı vekili 07.01.2014 tarihli dilekçesi ile taraf değişikliği yaparak husumeti ...’e tevcih etmiştir.

4. Birleşen dava dosyasında davacı ... vekili dava dilekçesinde, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait eski 7223 yeni 189 ada 18 parsel sayılı taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davacıya ait taşınmazlardan kaynaklandığını, uygulama kadastrosu sırasında sabit sınırların dikkate alınmadığını öne sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile sınırın eski hale getirilmesi sureti ile taşınmazların tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın usul ve yasaya aykırı olup, hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, taşınmazların ara sınırınında bulunan duvarın 1969 yılında örülüp, 2001 yılında yıkılarak aynı temel üzerine mevcut duvarın inşa edildiğini, bu duvarın davalının taşınmazı içerisinde kaldığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın usul ve yasaya aykırı olup, hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, taşınmazların ara sınırınında bulunan duvarın 1969 yılında örülüp, 2001 yılında yıkılarak aynı temel üzerine mevcut duvarın inşa edildiğini, bu duvarın davalının taşınmazı içerisinde kaldığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin 08.07.2015 tarihli ve 2013/493 Esas, 2015/263 Karar sayılı kararı ile davalı - birleşen dosya davacısı ...’in uygulama kadastrosuna itiraza ilişkin davasının çekişmeli taşınmazların uygulama tespitinin askı ilan süresi içinde dava açılmadığından kesinleştiği gerekçesiyle reddine ve davacı - birleşen dosya davalısı ...'in elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkin davasının ise davalı - birleşen dosya davacısı tarafından yapılan ve fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen duvar ile (A) harfi ile gösterilen ve davalının kullanımında bulunan kısmın davacı - birleşen dosya davalısına ait taşınmazlar içerisinde kaldığı gerekçesiyle davalı - birleşen dosya davacısı ...'in davasının reddine, davacı - birleşen dosya davalısı ...'in davasının kabulüne, ...'in fen bilirkişileri ... ... ile ...'in krokili raporlarında kırmızı boya ile taralı ve (A) harfi ile gösterilen 10,19 metrekare yüzölçümündeki kısma el atmasının önlenmesine, aynı raporda (B) harfi ile 10,86 metre uzunluğundaki duvarın kal’ine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı - birleşen dosya davacısı ...' vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı - birleşen dosya davacısı ...' vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.04.2018 tarihli ve 2015/19680 Esas, 2018/2460 Karar sayılı kararıyla karşı davanın; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 22/a maddesi uyarınca yapılan ve askı ilan süresinde itiraz edilmeyerek kesinleşen uygulama kadastrosu tespitinden kaynaklandığı, bu nitelikteki davaların, 3402 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde sözü edilen askı ilan süresi içinde kadastro mahkemesine açılabileceği gibi, askı ilan süresi içinde itiraz edilmeyen tutanakların kesinleşmesi halinde, genel mahkemelerde de açılabileceği, somut olayda karşı dava, uygulama tutanaklarının kesinleştiği 05.09.2011 tarihinden sonra açıldığına göre Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olup, Mahkemece, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin kuşkusuz olduğu açıklanarak Mahkemece, öncelikle el atmanın önlenmesine ilişkin asıl davanın kesinleşen uygulama kadastrosuna karşı açılan davanın (karşı dava) sonucuna göre çözümlenmesi gerektiği göz önüne alınarak öncelikle 22/2-a ile ilgili uyuşmazlık bakımından davanın esasına girilerek inceleme ve araştırma yapılması, bu şekilde taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna ilişkin uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması, bundan sonra davacı-karşı davalının iddiasına konu olup fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımların hangi taşınmazlarda kaldığı tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar