muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/296, Tarih: 18.06.2020

. Ordu Komtanlığında çok sayıda tanıdığının bulunduğunu, İlhan Cihaner’in o dönemde birden çok cemaatle ilgili soruşturma yürüttüğünü, bunu kendisinin bildiğini, sanık ve diğerlerinin birçok ismi soruşturmaya katmak istediklerini, isimler verdiklerini, cemaatin 2009 yılında 3. Ordu Komutanlığında yapılan iç güvenlik seminerinin darbe planı olduğunu, kendisinin de buraya katılan komutanların çoğunu tanıdığını söylediklerini, cemaat mensubu subayların, albay konumundaki insanların telkiniyle bunun bir darbe planı olduğuna inandığını, önüne 100’e yakın subay adı koyduklarını, albayından generaline kadar bunların hepsinin Ergenekon mensubu olduklarını ifade etmesini istediklerini, bu isteklerini yerine getirmediğini, kendisini kullandıklarını, amaçlarının kendisini gizli tanık yapıp o kişileri suçlayarak ekarte etmek olduğunu, bunun da büyük kısmını yapamadıklarını çünkü kendisinin isimleri vermediğini, Ankara’ya gelip sanıkla görüştüğünde eski HSYK binasından kimliğini bırakmak suretiyle resmi girişler yaptığını, giriş tarihlerinin belli olduğunu, sanıkla yaptıkları telefon görüşmelerinin bir kısmının cep telefonuyla bir kısmının da adliye telefonuyla olduğunu, bunların kayıtlarının çıkacağını, sanıkla cemaat sohbetlerine katılmadığını, iki defa yüz yüze görüştüklerini, Mustafa Kemal Mahallesindeki Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün yeni binasında iki kez görüştüklerini, sanığın ismi geçen genel müdür yardımcısı olduğunu, eski HSYK binasında da bir defa yüz yüze ve telefonla görüştüklerini fakat beraber sohbete katılıp kitap okumadıklarını, hem Yılmaz Erdem’in hem de ...’ın sanık ...’in cemaat mensubu olduğunu kendisine söylediklerini, sanık ... ile Kentpark isimli alışveriş merkezinin arkasındaki binalarda 2009, 2010 yıllarında görüştüğünü, sanığın Ceza İşleri Genel Müdür Yardımcısı ya da Daire Başkanı olduğunu, tarihi tam olarak hatırlayamadığını, en son yaptıkları görüşmede ismini hatırlayamadığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde Daire Başkanı olan bir şahsın bulunduğunu, sanığın kendisine tanık olarak ifade vermesinin ehemmiyetinden bahsettiğini, sadece sanık değil Galip Tuncay'ın da baskı yaptığını, cemaatin çeşitli merkezlerinden baskı geldiğini ama sanığın etkin konumda olması nedeniyle kendisine telkinde bulunduğunu, sanığın kendisini arayarak “Osman Şanal senden ne istiyorsa onu yap.” diye talimat verdiğini, sanık, Galip Tuncay ve cemaatten birçok kişinin Osman Şanal’ın cemaat mensubu olduğunu ve ona güvenebileceğini söylediklerini, Ordu’dan ayrıldığında cemaatle diyaloğunu koparmaya başladığını, cemaatin kendisini askıya aldığını ancak cematle bağlantısını devam ettirdiğini, Mehmet Kütük isimli savcıya aidatlarını verdiğini, o dönem cemaatin tekrar çağırıp kendisini geri kazanmak ve kefaret ödetmek istediklerini, iki defa ihracının üç defa yer değiştirmesinin istenmesinde sanık ..

...’in de imzasının bulunduğunu, onların istedikleri tanıklığı yapmadığını, böyle bir tanıklık yapsaydı 100 tane subayın tutuklanacak olduğunu, bu yüzden ihracını istediklerini, meslekten istifa etmek zorunda kaldığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturmada şüpheli sıfatıyla Savcılıkta; cemaate mensup olduğunu bildiği şahıslar arasında sanık ...’in de bulunduğunu,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak Mahkemede; 2004-2011 yılları arasında Teftiş Kurulu Başkanlığında çalıştığını, 2011 yılının Eylül ayında cemaatle bağını kopardığını, 2010 yılının Şubat ayında İstanbul Vergi Mahkelerine soruşturma için gitmeden önce dönemin Teftiş Kurulu Başkan Yardımcısı Selahattin Atalay’ın sanık ... ile görüşmesini, onun tavsiyelerinin, vereceği bilgilerin olabileceğini söylediğini, o zaman şimdiki istinaf mahkemelerinin bulunduğu yere sanık ...’in yanına gittiğini, 2011 yılının Eylül ayında ayrıldığı için sonrasında neler olduğunu bilmediğini, ne görüştüklerini hatırlayamadığını, Selahattin Bey’in “Arkadaşımızdır, bir görüş.” demesi üzerine sanığın yanına gittiğini, birlikte hareket ettikleri ortamlar ya da birlikte katıldıkları sohbeter olmadığını, tanık ...’in kimlerin cemaatçi olduklarına yönelik yaptığı çalışmada idari yargı kökenlileri sorduğu Personel Genel Müdür Yardımcısının kendisinin olabileceğini, teftiş kökenli olduğu için kendisinden bilgi alındığını, böyle bir çalışma yapıldığını, isim bazında kendisine soru sorulmuş olabileceğini, teftişe gitmeden önce genelde benzeri şekilde görüşmelerin yapılmadığını, ilk defa başına böyle bir şey geldiğini, normalde görev emrini alıp teftiş kurulu başkan yardımcısıyla görüşüp inceleme veya soruşturmaya gidildiğini, ne alakası var şeklinde başkan yardımcısının suratına bakınca onun da “Bizim arkadaşlardan sıkıntı yok. Bir şeyler olabilir, bir şeyler söyleyebilir.” dediğini,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturmada şüpheli sıfatıyla Savcılıkta; emekli olduğunu, Yargıtay Üyesi olarak cemaate mensup olduğunu bildiği kişiler arasında sanık ...’in de bulunduğunu, ek ifadesinde; hâkim adayı olduğu dönemde üçer aylık periyotlar hâlinde Ankara’ya gelip staj eğitim merkezinde ders aldıklarını, cemaat mensubu olduğunu bildiği arkadaşları vasıtasıyla dönemindeki bu yapıya mensup diğer şahıslarla tanıştığını, hatırladıklarının arasında sanık ... ile birlikte İlyas Şahin, Muzaffer Karadağ, Zihni Doğan, Mustafa Kılıç, Akın Çakın, Durdu Kavak, İbrahim Etem Kuriş, Hüseyin Serter, Yüksel Hız ve Candaş İlgün’ün bulunduğunu,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak Mahkemede; kimseye silahlı terör örgütü üyesi demediğini, öyle bir şey diyemeyeceğini, dönem arkadaşları vasıtasıyla bu yapıyla tanıştığını, dini bir yapılanma, dine hizmet eden, Allah’ın rızasını gözeten bir yapılanma olduklarını bildiğini, daha önce sanık hakkında ne ifade verdiğini hatırlayamadığını, sanığı dönem arkadaşı ve cemaatin bir mensubu olarak bildiğini, Yargıtay Üyesi seçildikten sonra zaman zaman sohbetlere birlikte katıldıklarını ancak toplantı yerlerini tam olarak hatırlayamadığını, sanık ...’in kendi grubunda olmaması nedeniyle himmet parası verdiğini görmediğini, ancak bu yapıya mensup olarak sadaka ve zekat niyetiyle para verildiğini, Ankara’ya geldiğinde sanığın denetçi olduğunu duyduğunu,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında şüpheli olarak Savcılıkta; aralarında sanık ...’in de bulunduğu 46 kişinin cemaat mensubu olduğunu bildiğini, bu kişilerin cemaatle birlikte hareket edip cemaatin belirlediği ve verdiği talimatlar doğrultusunda Yargıtayda yapılan seçimlerde ve diğer kararlarda oy kullandıkları için cemaat mensubu olduklarını bildiğini, kendilerine gelen talimatların bu kişilerin bağlı olduğu grup sorumlularına da geldiği için onların da bu şekilde oy kullandıklarını fakat sanıkla ve diğerleriyle aynı sohbet grubunda olmadıklarını, bu kişilerin 17-25 Aralık 2013 tarihinden sonra hatta 2014 HSK seçimlerinden sonra da cemaatin belirlediği hareket tarzıyla hareket edip oy kullandıklarını, bu tarihten sonra cemaat mensubu olmayanların kendileriyle ortak hareket etmediklerini, o nedenle sanığın ve diğerlerinin cemaat mensubu olduklarının açıkça görüldüğünü,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında; fakülte yıllarından söz konusu yapıyla ilgili olduğunu düşündüğü ve bu yapının evlerinde kalan isimlerden sanık ..., Mustafa Kılıç, Yüksel Hız, Sefa Mermerci, ...’ı tanıdığını,

Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla Mahkemede; daha önce Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında ve Mahkemede verdiği ifadelerinde de bahsettiği üzere irtibata geçtiği cemaat mensubu üyeler arasında sanığın bulunmadığını, kendisini hiçbir cemaat toplantısında görmediğini, sadece 17-25 Aralıktan sonraki süreçte cemaat mensubu olduğunu duyduğunu, başka bir bilgisinin bulunmadığını, Ankara Cumhuriyet Başsavcığında önüne bir liste konup hangilerini tanıdığı sorulduğunda “Benim zannettiğim kişiler arasındadır” diye açıkça ifade ettiğini, 17-25 Aralık sürecinde “Furkan Sitesindeki” listeden okuduğu kadarıyla bu zanna kapıldığını, sanığın hangi grup içerisinde çalıştığını bilmediğini, cemaat içerisinde sanığın olup olmadığını net olarak söyleyemeyeceğini,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında şüpheli sıfatıyla Savcılıkta; 2010 yılı HSYK adaylarının dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman’ın çevresinde bulunan ..., Hüseyin Yıldırım, sanık ..., ... ve ... ile belirlediklerini tahmin ettiğini, cemaat mensubu olan ya da cemaatle birlikte hareket eden Yargıtay Üyeleri arasında sanık ...’in de bulunduğunu, sanığın Fetullah Gülen cemaati mensubu olduğunu, Ahmet Kahraman tarafından Adalet Bakanlığında çalışmak üzere getirildiğini ancak cemaat mensuplarının isteği üzerine Yargıtay Üyesi seçildiğini, dönemin Adalet Bakanının da sanığın seçilmesini istediğini bildiğini,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak Mahkemede; sanığı, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimliği yaptığı dönemden beri tanıdığını, aynı dönemde kendisinin de Personel Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimi olarak görev yaptığını, 28 Şubat sürecinde Personel Genel Müdürlüğünde görev yapan ..., ... ve Ahmet Kahraman hakkında irticadan dolayı bir soruşturma yapıldığını, bu isimlerin soruşturma sonucunda ceza almadıklarını ancak Ahmet Kahraman’ın Adalet Bakanlığından gönderildiğini, sanıkla o dönemin Müsteşar Yardımcılarından Osman Bölükbaşı’nın arasında bir ihtilaf çıktığını, bunun üzerine sanığın Sincan Hâkimliğine gönderildiğini, o tarihte ya Müsteşar Yardımcısıyken ya da Genel Müdür Yardımcısıyken Ahmet Kahraman’ın kendisine sitem ettiğini, “Bir ...’e sahip çıkamadınız.” dediğini, Ahmet Kahraman ile sanık arasında hemşehricilik, bir samimiyet ve yakınlığın bulunduğunu, sanığın önce Sincan Adliyesinden Ankara Adliyesine geldiğini, ardından Ahmet Kahraman Müsteşar olunca da tekrar Bakanlığa dönüp Ceza İşleri Genel Müdür Yardımcısı olarak görevlendirildiğini, daha sonra da Genel Müdür olduğunu, 2010 yılında göreve başladıklarında Yargıtay ve Danıştay Üyelik seçimlerinin yapılacağını, o tarihte Genel Sekreter olan Mehmet Kaya’nın evinde daveti üzerine görüşme yaptıklarını, HSK’daki cemaatçi olarak bilinen üyeler Teoman Gökçe, Ahmet Berberoğlu, Bülent Çiçekli, Nesibe Özer, Hüseyin Serter, Resul Yıldırım, Ahmet Kaya, Ömer Köroğlu, Genel Sekreter Yardımcıları ..., Muzaffer Bayram, ... ve ... ile birlikte Yargıtaydan tetkik hâkimleri Önder Aytaç, ..., Muzaffer Özdemir ve Aydın Boşgelmez’in bulunduğunu, Mehmet Kaya'yla Genel Sekreter Yardımcılarının önceden hazırladıkları 350-400 kişilik bir listeyle geldiklerini, toplantıya giderken ...'le birlikte ...’a itiraz ve kabullerini bildiği için kendi adlarına konuşmasını söylediklerini, evde projeksiyonla listenin duvara yansıtıldığını, bu listede ... ve diğerlerinin itiraz etmedikleri isimlerin belirlendiğini ancak o listede Adalet Bakanlığı bürokrasisinden seçilenlerin olduğunu hatırlamadığını, sanık ...’in, Özcan Avcı’nın ve Ali Kaya’nın isimlerinin sözü geçen listede olduğunu hatırlamadığını, yani 350-400 kişilik listede bu şahısların isimlerinin yer aldığını hatırlamadığını, sigara içmek için 5-10 dakikalığına balkona çıktığı zamanlarda bu kişilerin isimleri sayıldıysa onu da bilmediğini, dönemin Müsteşarı Ahmet Kahraman ile görüştüklerini, Müsteşarın hem kendi adına hem de Bakan adına konuştuğunu, “Bakanlıktan bizim seçtirmek istediğimiz isimler var.” dediğini, Bunların arasında ilk zikrettiği ismin sanık ..

.” dediğini, Bunların arasında ilk zikrettiği ismin sanık ... olduğunu, Müsteşarın başından beri sanığı bir kader ortağı gibi gördüğünü, her ikisinin de Bakanlıktan gönderilip tekrar geldiklerini, Müsteşarın hemşehricilik bağının da çok güçlü olduğunu, sanığa yakınlığının da bulunduğunu, Bakanlıkta birlikte çalıştıkları ilk yıllar olan 1997, 1998, 2000’li yıllarda Ahmet Kahraman’dan sanığın cemaatçi olduğunu duyduğunu, Bakanlıkta çalıştığı dönemde sanıkla aynı sohbet grubunda olmadıklarını, sanığı hiçbir cemaat sohbetinde görmediğini ancak haricen cemaatçi olduğunu duyduğunu, bildiğini, aralarında yakınlık ve samimiyet bulunmadığını, sanığı Bakanlık önerisiyle kendilerinin Yargıtay Üyesi olarak seçtiklerini, o tarihte Kurulda bulunan cemaatçi üyelerden birinin Bakanlıktan bir Genel Müdürlügün boşaldığı, Bakanlıktan bir Genel Müdürlerinin gittiğini söylediklerini, böyle bir konuşmanın geçtiğini ancak bu konuşmayı kiminle yaptıklarını hatırlayamadığını, cemaatçi 107 üye seçildi derken sanığın da bu 107 kişi içerisinde olduğunu, Muzaffer Bayram’ın Bakanlıktaki atamasında Müsteşara Muzaffer Bayram’ı kendisinin önerdiğini, bu sırada sanık ...’in orada olup olmadığını hatırlamadığını, oradaki atamaların cemaatle diğer gruplar arasındaki fitneyi çıkartan olay olduğunu, cemaatin 6-0 yaptık diye sevindiğini, ayrışmaların başladığını, sanığın sorusu üzerine; dönemin YARSAV yöneticisi Murat Arslan ile yapılan toplantıya katılmadığını, bu görüşmeyi gazetelerden öğrendiğini, Mehmet Kaya’nın ismini HSK Genel Sekreteri olarak ..., Ali Aydın ve ismini hatırlayamadığı Danıştay 3. Dairesindeki Cumhurbaşkanı tarafından HSK üyesi olarak atanan Rasim Aytin’in gündeme getirdiğini, sanığın Ahmet Kahraman’dan böyle bir istekte bulunmadığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında şüpheli sıfatıyla Savcılıkta; 2001 sonunda Bakanlığa geldiğini, kendisinden sonra da sanığın aynı yere geldiğini, 2004 yılına kadar Personel Genel Müdürlüğündeki arkadaşlarıyla bir arada olduklarını, 2004 yılında ..., Hüseyin Yıldırım, ... ve ...'in daire başkanı ve genel müdür yardımcısı görevlerine atanmalarından sonra bir araya gelme imkanlarının kalmadığını, ...'le kendisinin yalnız kaldığını, bu nedenle 2004 yılından sonra sohbet grubunun değiştirildiğini, hatırladığı kadarıyla ..., kendisi, sanık ... ve ...'ın ceza işlerinde bir araya geldiklerini,

Kovuşturma aşamasında tanık olarak Mahkemede; 2001 yılı sonunda Adalet Bakanlığına geldiğini, ondan önce tanımadığı sanığın kendisinden sonra Bakanlıkta görevlenirildiğini, ilk başta ..., ... ve ... ile birlikteyken onların daire başkanı ve genel müdür olmaları nedeniyle bir araya gelme imkânlarının azaldığını, 2004 yılından sonra sohbet grubunun değiştirildiğini, hatırladığı kadarıyla kendisi, ..., sanık ... ve ...’ın ceza işlerinde bir araya geldiklerini, 2011 yılında sanığın, 2012 yılında ise kendisinin Yargıtay Üyesi seçildiğini, orada herhangi bir birlikteliklerinin olmadığını, yayımlanan bir listede sanığın da isminin cemaatçi olarak geçtiğini, soru üzerine; 2004-2006 arasında sanıkla cemaat sohbetlerine katıldıklarını, cemaate himmet parası verdiğini, kendisiyle toplantılara katılanların da himmet parası ödediklerini ancak neyi ne kadar verdiklerini bilmediğini, sanığın o sohbetlere katıldığı dönemde tetkik hâkimi olarak görev yaptığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında Savcılıkta; Eskişehir Başsavcı vekili iken Eskişehir ve Ankara’da yaptıkları sohbet toplantılarının bir kısmına o dönemde Yargıtay Üyesi olan ..., Dursun Altınöz, Ahmet Turan Doğan ve ...’in de katıldığını, ancak bu isimlerin bütün toplantılara değil bir veya ikisine katıldıklarını,

Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla istinabe olunan İstanbul 27. Ağır Ceza Mahkemesinde; daha önceki ifadelerini aynen tekrar ettiğini, sanığın Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde tetkik hâkimi olmasından ve birkaç defa Bakanlığa uğramasından dolayı tanıdığını, 2011-2014 tarihleri arasında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcı vekilliği yaptığını, bu dönemde zaman zaman Ankara’ya gittiğini, Eskişehir’de görev yaptığı dönemde cemaatin sohbet toplantılarına katıldığını, aynı şekilde Ankara’da düzenlenen sohbet toplantılarına da on defa katıldığını, 2011-2014 tarihleri arasında bu toplantıların birinde sanık ...’i gördüğünü, bu toplahtılarda talimat alınmadığını, dini sohbetler yapıldığını, sanık müdafisinin sorusu üzerine; cezaevinde bulunduğu süreçte ağır psikolojik ilaçlar kullandığını, bazı konuları hatırlamakta zorlandığını, sanığın Eskişehir’de düzenlenen toplantılara katılmadığını net olarak söyleyebileceğini, soruşturma aşamasındaki ifadesiyle görülen çelişki sorulduğunda; sanığın sadece Ankara’da yapılan toplantıya katıldığını,

Tanık ... kendisi hakkında yürütülen soruşturma kapsamında şüpheli sıfatıyla Savcılıkta; sanık ...’i hatırlayamadığını,

Kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla istinabe olunan Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinde; sanığı tanımadığını, kendisini hiç görmediğini, örgüt içerisinde adını duyduğunu ancak kimden duyduğunu hatırlamadığını, Yargıtayda görevli ... diye birinin isminin geçtiğini hatırladığını, soruşturma aşamasında polisler “Şehir dışında tanıdığın kimse var mı ?” diye sorunca ... isimli birinin Yargıtayda görevli olduğunu duyduğunu, bu hususun araştırılmasını söylediğini, ilk ifadesinde ... diye birini tanımadığını söylediğini ancak polislerin şehir dışında tanıdığı birinin olup olmadığını sormaları üzerine Yargıtayda ... isimli şahsın araştırılmasını söylediğini,

İfade etmişler,

Sanık ... Savcılıkta; Yargıtay Üyesi olması nedeniyle hakkındaki soruşturmanın Yargıtayın Teşkilat Yasası’na göre yapılması gerektiğini, birkaç istisna sağlık yardımından başka söz konusu yapının okul, hastane, yurt, dersane gibi faaliyetlerinden ne kendisinin ne de eşinin ve çocuklarının istifade ettiğini, sadece çocuklarından birinin doğumunun bu yapının olduğu iddia edilen hastanede gerçekleştiğini, 1999 yılında ilk kez Adalet Bakanlığında görevlendirilmesinin nedeninin çocuğunun sağ parezi rahatsızlığı nedeniyle Hacettepe Hastanesinde tedavi görmesi olduğunu, cemaate hiç himmet parası vermediğini, ADYAV isimli Yargıtay çalışanlarının kurduğu vakıf dışında hiçbir yere üye olmadığını, sınav komisyonlarında görev almadığını, 2014 HSK seçimlerinde herhangi bir seçim faaliyetinde bulunmadığını, terör örgütünün yargı imamı olduğu belirtilen Ahmet Can ve yardımcısı Osman Karakuş’u tanımadığını, soruşturmalarda adı geçen Abdülkadir Aksoy’un 1990 yılında Ankara Adliyesinde görevliyken geçirdiği maddi hasarlı trafik kazasında avukatlığını yaptığını, 18 Temmuz 2016 tarihinde normal mesaisine gitmek için bindiği servisten inip Yargıtayın karşısındaki Olgunlar Sokakta bulunan notere vekâlet çıkarmak için giderken işhanının girişinde polislerin kendisini yakaladığını, bu durumun kaçmadığını, iyi niyetli olduğunu gösterdiğini,

Mahkemede;

Mahkemede;

Kişisel suç yönünden göreve ilişkin olarak; Yargıtay 9. Ceza Dairesinin ilk derece sıfatıyla baktığı bu davanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının soruşturmaya başladığı 16.07.2016 tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulunda görülmesi gerektiğini, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 142. maddesi gereğince mahkemelerin kuruluşu, görev ve yetkileri, işleyişi ve yargılama usullerinin kanunla düzenlenmesi gerektiğini, bu anayasal hüküm karşısında kanunla yapılması gereken değişikliğin KHK ile yapıldığını, tarafı olunan Avrupa İnsan hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinin 1. fıkrasının da yasa ile kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkemeden söz ettiğini, KHK ile mahkemelerin görev ve yetkilerinin düzenlenmesinin açıkça adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde olduğunu, ilaveten KHK ile değişiklik yapılmadan önce Ceza Genel Kurulunda müzakerelerin 47 üye ile birlikte yapıldığını, yargılamanın kendileri için daha güvenceli olduğunu fakat KHK’dan sonra Dairenin görevlendirilmesiyle müzakerelerin beş kişiden oluşturulan heyetle görüldüğünü, hakkında verilecek kararın temyiz mercisinin de hâliyle değiştiğini, dolayısıyla Anayasanın 37. maddesindeki kanuni hâkim güvencesinin hiçe sayıldığından adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini,

Soruşturma usulüne ilişkin olarak; Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının hakkındaki soruşturmayı CMK’nın 161/8. maddesi gereğince başlattığını söylediğini, bu maddenin Cumhuriyet savcılarının genel soruşturmalar yönünden görev ve yetkilerini düzenlediğini, maddenin 8. fıkrasının ise özel soruşturma usulü öngörülmemiş hâller için geçerli olduğunu, fıkrada TCK’nın 302, 309, 311, 312, 313, 314, 315 ve 316’ncı maddelerinde düzenlenen suçlar hakkında, görev sırasında veya görevinden dolayı işlenmiş olsa bile Cumhuriyet savcılarınca doğrudan soruşturma yapılacağının belirtildiği oysa Yargıtay Üyeleri için özel soruşturma usulünü benimseyen Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesindeki başlığın “Kişisel ve görevle ilgili suçlar” şeklinde olduğunu, Yargıtay Birinci Başkanı, Birinci Başkanvekilleri, Cumhuriyet Başsavcısı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıvekilinin görevleri ile ilgili veya kişisel suçlarından dolayı haklarında soruşturma yapılabilmesinin birinci başkanlık kurulunun kararına, ağır cezayı gerektiren suçüstü hâllerinin hazırlık ve ilk soruşturmasının genel hükümlere tabi olduğunun belirtildiğini, görüldüğü üzere CMK’nın genel, Yargıtay Kanunu’nun özel kanun niteliğinde olduğunu, Özel Kanun’da görev veya kişisel suç ayrımına gidilmediğini, her şartta soruşturma izninin Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun kararına bağlandığını, netice olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının hakkında soruşturma başlatması ve delil toplamasının bu yönüyle usule, toplanan delillerin de hukuka aykırı olduğunu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının bu şekilde soruşturmaya başlanmasını doğru bulmamış olacağından düzenlediği iddianamede soruşturmaya başlamanın dayanağını CMK’nın 161/8. maddesi olarak gösteremediğini, terör üyeliği suçunun ağır ceza mahkemesinin görevine girip temadi eden suçlardan olduğundan bahisle soruşturmanın Yargıtay Kanunu’nun 46/1, son cümleye göre yapıldığını izaha çalıştığını, CMK’nın 161/8. maddesine göre Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmaya başlanması nedeniyle artık toplanan deliller ve tutukluluk dahil uygulanan tüm tedbirler, arama ile el koyma tedbirlerinin hepsinin usule aykırı hale geldiğini, genel hükümlere göre soruşturma yapılabilmesi için eylemin ağır ceza mahkemesinin görevine girmesi ve suçüstü hâlinin bulunması koşullarının bir arada gerçekleşmesi gerektiğini, Yargıtay 16