muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29019, Karar No: 2013/9465, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29019 E.  ,  2013/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı, mağdurun sanığın görüş sınırını geçtikten sonra araçların arkasından çıkarak ayağının aracın arka teker altında kalması suretiyle meydana gelen olayda, sanığa atfı kabil bir kusuru bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin müşteki ve mağdurun duruşmada dinlenilmeden karar verilmiş olmasına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5072, Karar No: 2021/8670, Tarih: 11.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5072 E.  ,  2021/8670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 06/07/2014 tarihinde davalının trafik sigortacısı olduğu araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin karıştığı tek taraflı trafik kazası neticesinde yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL (500,00 TL geçici iş göremezlik, 4.500,00 TL sürekli iş göremezlik) maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini 124.176,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Hakem Heyeti tarafından, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; başvurunun kısmen kabulü ile 124.176,00 TL sürekli maluliyet tazminatının 31/10/2017 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından itirazın reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemin ilişkindir.

Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle bu gibi taşımalarda 6098 sayılı TBK’nın 51. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Hatır taşımasından ya da kullanmadan söz edebilmek için yaralanan ya da ölen karşılıksız taşınmış olmalıdır. Taşınan veya kullananın yararının söz konusu olduğu durumda hatır taşıması ilişkisi gündeme geleceğinden işletenin sorumluluğu genel hükümlere göre değerlendirilecek ve tazminattan indirim yapılacaktır. Bu bakımdan hatır taşıma ilişkisinin değerlendirilmesinde taşıma ya da kullanmanın kimin çıkar ve yararına olduğunun saptanması önemlidir. Yarar ekonomik olabileceği gibi ortak toplumsal değerleri de ilgilendirebilir. Ancak taşıma ve kullanmada işletenin veya eylemlerinden sorumlu olduğu kişilerin bir çıkarı veya yararının bulunması halinde hatır taşımasından söz edilemeyecektir. Ayrıca hakim tazminattan mutlaka indirim yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve

nedenlerini göstermesi, indirim yapacak ise de Dairemizin uygulamalarına göre %20 oranında hatır taşıması indirimi yapması gerekmektedir. Somut olayda, davalı vekilince davacının araçta hatır yolcusu olarak bulunduğu iddia edilmiştir.

Sigortalı araçta yolcu olduğu ve sürücü ile arkadaş olduğu birlikte seyahat ettikleri sırada kazanın meydana geldiği anlaşıldığından,olayda hatır taşıması bulunduğunun kabulü ile tazminattan %20 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1812, Karar No: 2016/371, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1812 E.  ,  2016/371 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

###

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ... İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/442 E., 2014/811 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ... Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3248 E., 2014/6798 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile .... Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile ... olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “ ...” gösterildiği ve direnme kararının “Kayseri ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ...nin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1671, Karar No: 2020/3986, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1671 E.  ,  2020/3986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın ... plakalı aracın muayene işlemini sahte olarak yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün ve 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği; suça konu trafik tescil belgesine yapılan araç muayene işlemlerine esas olan herhangi bir soğuk mühür izinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanığın hukuki durumunun tespiti bakımından; geçerli bir muayene işlemi için o tarihte muayene işlemini gerçekleştiren Karayolları Genel Müdürlüğünden soğuk mühürleme işleminin zorunlu olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre belgenin aldatma kabiliyetinin bulunup bulunmadığı tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- İddianame içeriğine göre sanık hakkında başka bir sanığın beyanları nedeni ile dava açıldığının anlaşılması ve sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, sanık hakkında aynı suç nedeniyle açılmış başkaca dava dosyalarının bulunup bulunmadığının araştırılması, sanığın, suç tarihine yakın tarihlerde atılmış bol miktarda samimi imza ve yazı örneklerini içerir belgelerin çeşitli kurum ve kuruluşlardan araştırılarak temini, ayrıca huzurda bol miktarda yazı ve imza örnekleri alınarak, tespit edilmesi halinde yargılandığı diğer dosyalardaki muayene bölümündeki yazı ve imzalar ile temyize konu dosyadaki sahte muayene işleminde yer alan yazı ve imzaların aynı kişinin (sanığın) eli ürünü olup olmadığı, ayrıca temyize konu dosyadaki motorlu araç trafik ve tescil belgesindeki aracın muayenesi bölümünde 3. sırada yer alan yazı ve imzaların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ayrıca sanık ile... ve ...’ın duruşmada yüzleştirilmesi, bu mümkün olmadığı takdirde sanığın resmi kayıtlara girmiş olay tarihine en yakın tarihli teşhise elverişli fotoğraflarının temin edilerek gösterilmesi ve sahte araç muayenesini yaptıran kişinin sanık olup olmadığının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23895, Karar No: 2012/8314, Tarih: 19.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23895 E.  ,  2012/8314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklı tarafından borçlular aleyhinde kredi sözleşmesi ve borçlu adına düzenlenen rehin açığı belgelerine dayalı olarak, örnek (7) numaralı ödeme emriyle ilamsız takip başlatılmış, borçlu borca itirazı üzerine alacaklı vekili tarafından, takip dayanağı kredi sözleşmesi ve rehin açığı belgesine dayalı olarak itirazın kaldırılması talep edilmiştir. Mahkemece bu belgeler İİK.nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte kabul edilerek itirazın kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Takip dayanağı rehin açığı belgesi incelendiğinde, borçlu ....... borçlu gösterildiği, isminin yer almadığı, alacaklının borçlu ile ilgili olarak sadece kredi sözleşmesine dayandığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece, alacaklının takip ve itirazın kaldırılması istemine dayanak yaptığı kredi sözleşmesinin, İİK nun 68/1. maddesinde belirtilen kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği nazara alınarak, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1977, Karar No: 2011/7910, Tarih: 05.07.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1977 E.  ,  2011/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/10/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, maliki oldukları 276 ada 17 parsel lehine komşu 276 ada 14 ve 15 parseller üzerinde 3.25 metre yükseklikte hava haklarının mevcut olduğunu, komşu parsel malikleri davalıların irtifak haklarını kullanmalarına engel olduklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davacıların iki dükkanda toplam 168.45 m3 hava haklarının bulunduğunu, bu miktardan fazla kısımları kullanarak taşınmazlarına haksız müdahale ettiklerini ileri sürerek karşı davalarında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmişler, davacıların davasının reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların 0.50 metre hava hakkına tecavüz edildiği gerekçesiyle davalıların elatmasının önlenmesi ile ecrimisile, karşı davanın reddine karar verilmişti.

Karar, davalılar (K.davacılar) vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 5.7.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat M.Ş. ile temyiz edilen vekili Avukat A. K. K. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Asıl dava irtifak hakkına dayalı elatmanın önlenmesi ve ecrimisil, karşı dava ise çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Kısa kararda ecrimisile ve karşı davanın reddine karar verilmesine karşın gerekçeli kararda kısa kararda yer almamasına rağmen elatmanın önlenmesine de karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye düşülmüştür.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 5.7.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8149, Karar No: 2015/500, Tarih: 02.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8149 E.  ,  2015/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili ile katılma yoluyla davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar, anneleri olan ... ile davalılardan .... arasında ... Noterliği'nin 12.12.2005 tarih ve 26862 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, yine anneleri tarafından davalı şirket yetkilisi olan diğer davalı ...'ye taşınmaza ilişkin geniş yetkiler verildiğini, annelerinin ölümü üzerine kendilerinin de davalı ...'ye vekaletname verdiğini, murisleri ... ve kendilerinin sözleşme gereği edimlerini yerine getirdiğini ancak, davalıların sözleşme ve vekaletname hükümlerine aykırı davranmaları sonucunda 2.000.000,00 TL'den fazla zararlarının olduğunu ileri sürerek, sözleşmedeki arsa payına karşılık gelen bağımsız bölümlerin davalılara ait tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini, bunun mümkün olmaması halinde bu bağımsız bölümlerin rayiç değerlerinin faizi ile tahsilini, sözleşme ve vekalet akdine aykırı işlem ve eylemler dolayısıyla oluşan 2.000.000,00 TL zararın simdilik 100.000,00 TL'sinin tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; aksine hüküm bulunmayan durumlarda her davanın açıldığı tarihteki hükümlere göre görüldüğü, davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesiyle Asliye Hukuk Mahkemesi ve Asliye Ticaret Mahkemeleri arasındaki ilişkinin iş bölümü ilişkisinden çıkarıp görev ilişkisine dönüştüğü, dava tarihi itibariyle uygulanması gereken 6335 sayılı kanun'un 2. maddesi ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesinin Ticaret Mahkemelerinin görevini düzenlediği, buna göre, maddede sayılan dava ve çekişmesiz yargı işlerinin mutlak ve nispi olmak üzere ticari dava olarak kabul edildiği, eldeki davanın, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve vekalet sözleşmesinden kaynaklandığı, taraflar arasındaki ilişkinin TTK'da düzenlenen hususlara ilişkin bulunmadığından mutlak ticari dava niteliğinde olmadığı, diğer yandan davacıların da tacir veya tacir sayılan kişilerden olmayıp, taşınmaz paydaşının mirasçıları ve vekalet sözleşmesinin tarafları konumunda bulunduğu, bu bakımdan davacıların tacir veya tacir sayılan kişilerden olmadığından uyuşmazlığın da her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olmadığı, bu nedenle davanın nispi olarak da ticari dava niteliğinde bulunmadığı sonucuna varıldığı, bu nedenle somut davanın, TTK'nın 4. maddesi gereğince ticari dava olarak kabulünün mümkün olmadığı, davaya bakma görevinin mahkemelerine değil, Asliye Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, davanın göreve ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK 114/1-c maddesi gereğince usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacılar temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacıların tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekili ve katılma yoluyla davacıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9693, Karar No: 2013/5100, Tarih: 26.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/9693 E.  ,  2013/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2010 gün ve 2008/125 Esas, 2010/63 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.