muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9965, Karar No: 2016/6893, Tarih: 28.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9965 E.  ,  2016/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak gider alacağına ilişkin icra takibine yapılan itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının dava konusu ... Sitesinde kat maliki olduğunu, sitede aidat borçları ödenmediği için ....İcra Müdürlüğünün 2011/1542 esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının borca haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, davalının itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki bilgi, belge ve beyanlara, tapu kaydı ve icra dosyası içeriğine göre, davalının bağımsız bölümü herhangi bir kira sözleşmesiyle bağlı bulunmadan kullanan durumunda bulunduğu, takibe konu alacağın, dava konusu sitede dış cephe mantolama borcu olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 19.maddesine göre kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Somut olayda davalı, her ne kadar bağımsız bölümü kullanan durumunda ise de, bağımsız bölüm maliki olmadığı, önemli onarım giderlerinden kat malikinin sorumlu olduğu gözönünde bulundurulmadan, davalının maliki olmadığı bağımsız bölümün mantolama giderinden sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8040, Karar No: 2012/3826, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8040 E.  ,  2012/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ruhsatsız tabancayı taşıdığı kabul edilen sanığın, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yerine 13/3. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması yerinde düzeltil- mesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32051, Karar No: 2022/10504, Tarih: 26.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32051 E.  ,  2022/10504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü, mağdurun Pendik Eğitim ve Araştırma Hastanesi otopark alanına direksiyonunu kilitleyerek park ettiği motosikletini çalması şeklindeki olayda; dosyada olay yerine ilişkin herhangi olay yeri inceleme raporu veya görgü ve tespit tutanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, keşif yapılarak veya olay yerinin kolluk görevlilerince tespiti istenerek motosikletin çalındığı yerin etrafının çevrili ve binanın eklentisi niteliğinde olması halinde TCK'nın 142/2-h. maddesinin binanın eklentisi niteliğinde olmaması halinde ise aynı Kanunun 142/1-e maddesinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, suça konu motosikletin çalındığı yer açıkça belirlenip sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/05/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8076, Karar No: 2024/1007, Tarih: 20.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/8076 E.  ,  2024/1007 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... İdaresi vekili ve davalı ... temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının Kaldırılmasına, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede 29.02.2012 tarihinde kesinleşen arazi kadastro çalışmaları, 16.10.2015 tarihinde kesinleşen orman kadastro çalışmaları bulunmakta olup, yapılan arazi kadastro sırasında dava konusu Diyarbakır ili Kulp ilçesi ... Mahallesi 101 ada 1 parsel numaralı taşınmaz orman olarak tespit edilmiş ve tespit kesinleşmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Diyarbakır ili Kulp ilçesi ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları esnasında 248/1, 248/2, 248/3, 248/4, 248/7, 248/18, 249/1, 249/2 ve 101/2 ada ve parsellerden tam ortasında kalan arazinin 101 ada 1 numaralı orman parseli olarak tescil edildiğini, aynı köyde müvekkillerine ait olan 246 ada 1, 2 ve 5 nolu parseller ile Kulp nehri arasında kalan ve çoğunluğu ceviz ağacı olan arazilerin de orman olarak tescil edildiğini, nehir ile bu parseller arasında kalan arazinin tamamında 30-40 yıllık ceviz ağaçlarının olduğunu, 246 ada 1 nolu parseldeki taşınmaz ile 217 ada 2, 3 ve 6 nolu parseldeki taşınmazların arasında kalan ve orman olarak tescil edilen taşınmazın da müvekkillere ait olmasına rağmen orman olarak tescil edildiğini, dava konusu taşınmazların yaklaşık 30 yıl boyuca müvekkiller tarafından müştereken ekilip biçildiğini, müvekkillerden önce babaları, dedeleri tarafından kullanıldığını, müvekkillerin taşınmazların üzerindeki zilyetliklerinin yaklaşık 150 yılı bulduğunu, taşınmazların bazen müvekkiller tarafından icare yolu ile kiraya verildiğini, dava konusu her üç parselin de etrafının tapulu arazilerden oluştuğunu, dava konusu taşınmazların müvekkillerin adına tescili gerektiğini ileri sürerek taşınmazın davacılar adına tescilini istemiştir.

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davası olup, uyuşmazlık dava konusu taşınmazların orman vasfında olup olmadığı ve davacı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarına ilişkindir.

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davası olup, uyuşmazlık dava konusu taşınmazların orman vasfında olup olmadığı ve davacı taraf lehine zilyetlikle kazanım koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarına ilişkindir.

Dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davanın reddi ile müvekkil adına tescile karar verilmesini, dava konusu tescil dışı taşınmazın yasa gereği belediye adına tescil ya da terkini gereken yerlerden ise belediye adına tescil ve tespite karar verilmesi gerektiğini, müvekkil idarece davaya sebebiyet verilmediğinden müvekkil idare aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini, davanın müvekkil idare yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile: dava konusu 101 ada 1 nolu parselde bulunan dava konusu olan ve fen bilirkişi raporunda (A) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu, imar- ihyasının kadastro tespit tarihi olan 2011 yılından önceki bir tarihte başladığı, taşınmazların özel mülkiyete elverişli, tarla tarımına elverişli tarım arazisi niteliğinde, bitki örtüsü ve toprak yapısının buna uygun, ekonomik kültür tarımına elverişli tarım arazisi niteliğinde olduğu ve uzun yıllardan beri de tarım arazisi olarak kullanıldığı, 1948, 1984 ve 2002 yıllarında zirai faaliyetlerinin yapılmış olduğu, davacılar tarafından ekonomik amaca dayalı olarak kullanıldığı ve taşınmazın mülkiyetini kazanmaya yarar zilyetlik koşullarının mevcut olduğu, (B) harfi ile gösterilen taşınmazın ise 1949, 1984 ve 2002 tarihli hava hava fotoğraflarının incelenmesinde çay yatağında kaldığı, (D) harfi ile gösterilen taşınmazın ise ormanlık olmadığı; fakat imar-ihyasının olmadığı, (A) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmazlar yönünden 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 17 ve 14 üncü maddeleri uyarınca zilyetlikle kazanma şartlarının sağlandığı, B harfi ile belirtilen taşınmazın çay yatağında olması nedeniyle kazanıma konu edilemeyeceği, (D) harfi ile belirtilen taşınmazın ise imar- ihyanın olmaması nedeniyle kanunun aradığı kazanma şartlarının sağlanamadığı, kanunda öngörülen susuz arazide 100 dönüm, sulu arazide 40 dönümlük sınırlamanın aşılmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; Diyarbakır ili Kulp ilçesi ... Mahallesinde kain ve orman parseli olarak Hazine adına tespit gören 101 ada 1 nolu parselin, 10.09.2019 havale tarihli fen bilirkişi raporu ve eki koordinatlı krokisinde (A) harfi ile belirtilen ve toplamı 10808,30 (Sulunabalir Tarım Arazi) m2 alan ve (C) harfi ile belirtilen 1.375,46 m2 (Kuru Tarım Arazi) alanının 101 ada üzerinden ve son parsel numarası verilerek davacılar ... (T.C. No: 26440591786) ve ... (T.C. No: 26452591330) adına eşit hisselerle tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalı ... Belediyesi Başkanlığı ve Kulp Belediye Başkanlığının davalı sıfatı (pasif husumet) bulunmaması nedeniyle Husumetten Reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... İdaresi vekili ve davalı ... temsilcisi istinaf başvurusunda bulunmuş olup, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişmeli (C) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün eğiminin %20-25, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün eğiminin ise %10-15 arasında olduğu, 1949 tarihli hava fotoğrafına göre taşınmazın (C) bölümünün çalı bitkileri ile kaplı olduğu; taşınmaz üzerinde ve komşularında tarımsal faaliyet bulunmadığı, (A) bölümü üzerinde alıç çalıları ve yer yer ... ağaçları bulunduğu; her iki taşınmaz bölümününde 1957 tarihli memleket haritasında yapraklı ağaçlar ve çalılık olarak gösterildiği, (C) harfi ile gösterilen taşınmazın bir hududun orman parseli içindeki aktif dere, bir hududunun kayalık diğer iki hududunun ise orman parseli ile çevrili olduğu, her iki taşınmaz bölümü üzerinde orman ağacı dip kütüğüne ve artıklarına rastlandığı, çekişmeli taşınmaz bölümleri hakkında saptanan kesin ve maddi deliller karşısında çekişmeli (A) ve (C) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin öncesi orman olduğu gibi orman bütünlüğü içinde yer alan orman parselinin devamı niteliğinde oldukları, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılabilecek nitelikte olmadıkları, kesin deliller karşısında takdiri delil olan tanık ve bilirkişi beyanlarına değer verilemeyeceği, bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olmasında isabet bulunmadığı gerekçesiyle davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 ... Kanun'un 353/(1)-b.2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili, dava konusu taşınmazların yaklaşık 30 yıl boyuca müvekkilleri tarafından müştereken ekilip biçildiğini, müvekkillerinden önce babaları, dedeleri tarafından kullanıldığını, müvekkillerinin taşınmazların üzerindeki zilyetliklerinin yaklaşık 150 yıldan fazladır, taşınmazların bazen müvekkilleri tarafından icare yolu ile kiraya verildiğini, dava konusu her üç parselin de etrafının tapulu arazilerden oluştuğunu, dava konusu taşınmazların da bu sebeple müvekkillerine ait olduğunu, mahalli bilirkişiler ve tanıkların bu iddialarını doğruladıklarını, ziraat mühendisi tarafından da iddialarını doğrular nitelikte raporun dosyaya sunulduğunu, raporlar ve deliller doğrultusunda ilk derece mahkemesince davanın kabul edildiğini, ancak bam dairesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka aykırı bulup kaldırıldığını, Bölge Adliye Mahkemesinin vermiş olduğu kararın açıkça hukuka aykırı olduğunu, dava konusu arazinin müvekkillerinin arazisinin tam ortasında kaldığını, bu haliyle üç tarafı müvekkillerinin arazisi olan bir yerin orman vasfına sahip olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ayrıca müvekkillerinin devam eden zilyetliği bulunduğunu, orman vasfındaki arazinin bu kadar küçük bir metraja sahip olmasının da mümkün olmadığını açıklayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

427,60 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 1.029,10 TL'nin temyiz eden davacılara iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12246, Karar No: 2010/1587, Tarih: 17.02.2010

19. Hukuk Dairesi 2009/12246 E., 2010/1587 K.

**19. Hukuk Dairesi 2009/12246 E., 2010/1587 K.**

**- MUVAZAA

- SIRA CETVELİNE İTİRAZ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 142 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 235 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 18 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 299 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı şirket vekili dava dışı borçlu ile müvekkili arasında uzun yıllardan beri cari hesap ilişkisi bulunduğunu, borçlunun borcuna karşılık takip konusu 30.10.2001 vade tarihli bonoyu verdiğini ve ödememe nedeniyle 01.11.2001 günü protesto keşide edildiğini; ticari ilişki nedeniyle alacaklı olduklarını ve alacağın davacı alacağından önceki tarihte doğduğunu; borçlunun müvekkiline bağımlı olarak çalışmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 326. maddesi uyarınca davalıya verilen kesin mehle rağmen defterlerin sunulmadığı, ispat yükü üzerinde bulunan davalının sadece bonoya dayandığı ve bu şekilde alacağın varlığını ispatlayamadıgı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline, davalının sıra cetvelinden çıkartılarak yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Somut olayda davalı ile borçlu arasında geçmiş tarihli bir cari hesap ilişkisi olduğu savunulmuş, davalı yanca keşide edilen protestonun ve girişilen takibin tarihinin (14.11.2001), davacının takip dayanağı kıldığı çekin ibrazından (25.01.2002) ve takibe giriştiği tarihten önce olduğu da dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Bu durumda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 299. maddesi de gözetilerek davalı alacağının muvazaalı biçimde oluşturulduğunu kabule yasal olanak bulunmamakta iken, yazılı gerekçe ile davanın kabulünde isabet görülmemiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8509, Karar No: 2019/3226, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8509 E.  ,  2019/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1382, Karar No: 2020/2447, Tarih: 01.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1382 E.  ,  2020/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki fesih kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile imzalanan sözleşme gereğince kuruma sahte reçete ve küpür ile fatura tahakkuk ettirildiği gerekçesi ile sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, feshin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Anılan karar Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 2009/5081 Esas - 2009/11955 Karar sayılı ve 22/10/2009 tarihli kararı ile; "...Dava dilekçesinin davalı durumunda bulunan ... adına, ... Sağlık İşleri İl Müdürlüğü’ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak temsilci niteliğindeki İl Müdürlüğü’nün husumet ehliyeti bulunmadığından dava dilekçesinin gerçek hasım ...’na tebliğ edilerek bu şekilde taraf teşkili sağlanıp, davalıya savunma hakkı tanınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken usulüne uygun tebligat ile taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir... " gerekçesi ile bozulmuştur .

Mahkemece, bozma kararına uyulmuş , taraf teşkili sağlanmış, Ağır Ceza Mahkemesi davasının sonucu beklenilmiştir.

Mahkemece, davanın KABULÜNE, davacı ile davalı kurum arasında imzalanan 017709 seri numaralı ve 01/07/2007 tarihinden itibaren hüküm ifade eden TİP sözleşmesinin 3 yıl süre ile feshine ilişkin kararın İPTALİNE, davacı tarafından yatırılan teminatın iadesine karar verilmiş , hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

1-818 sayılı Bk.53.maddesi (6098 sayılı TBK 74.maddesi) uyarınca, hukuk mahkemesi hakimi, ceza mahkemesinin beraat kararı ile bağlı değildir. Mahkemece ceza mahkemesi kararı ile bağlı olmaksızın deliller incelenerek değerlendirilmelidir.

Somut olayda davacının, Ağır Ceza Mahkemesinde ruhsatsız eczane açmak ve çalıştırmak, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, sahte özel belgeyi bilerek kullanmak suçlarından yargılandığı, ruhsatsız eczane açmak ve çalıştırmak suçundan yasal unsurları itibari ile oluşmadığından, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, sahte özel belgeyi bilerek kullanmak suçlarından delil yetersizliğinden beraat ettiği, anılan bu hükmün 23/10/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı eczacının hukuki sorumluluğu yönünden bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

2- HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakimin, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlenmiştir. Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde bilgi ve belgelere dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hükme dayanak yapılabileceğinin gözden uzak tutulmaması gerekir.

Taraflar arasında uyuşmazlığa konu 2007 protokolünün 6.3.24 maddesinde " bir fatura döneminde 10 adetten fazla eczacı ya da çalışanları dışında sahte olarak tanzim edildiği tespit edilen reçete veya kupür veya raporun kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde veya bu fiilin tekrarı halinde ise bulunan tutarın 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme fesh edilir ve 3 yıl süre ile sözleşme yapılmaz" düzenlemesi yeralmaktadır. Davalı da sözleşmenin anılan hükmüne dayanarak 24/03/2008 tarihinde sözleşmeyi üç yıl süre ile feshetmiştir.

Mahkemece; konusunda uzman bilirkişi kurulundan (eczacı, doktor, SGK konularında uzman bilirkişiden oluşan), bilimsel verilere dayalı, denetime açık rapor alınması, Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşen dosyası kapsamındaki delillerin değerlendirilmesi ile oluşacak sonuca göre davacının hukuki sorumluluğu yönünden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.