muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7787, Karar No: 2014/10020, Tarih: 06.05.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7787 E.  ,  2014/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tarım Bağ-Kur sigortalılığın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzerine, davanın kısmen konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Bu gibi hallerde de Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. (HMK’nın 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. (YİBK. 10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23E 268 K, 2012/6-97 E 203 K, 2012/10-149 E 291 K sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda, kısa kararda davacı hakkında, tespiti istenen 01/12/1994-19/01/2011 tarihleri arası yönünden dava konusu kalmadığından bu dönemler için karar verilmesine yer olmadığına, 01/11/1994- 30/11/1994 tarihleri açısından davanın kanıtlanamadığından reddine, gerekçeli kararda ise davacının 01/12/1994-19/01/2011 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine şeklinde hüküm kurulduğu, gerekçenin ise aslolan kısa karara uygun olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasında yer alan 1. paragrafın silinmesine, yerine, "1-Tespiti istenen 01/12/1994-19/01/2011 tarihleri arası yönünden dava konusu kalmadığından bu dönemler için karar verilmesine yer olmadığına, 2-01/11/1994-30/11/1994 tarihleri açısından davanın kanıtlanamadığının reddine" bentlerinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.5.2014 günü oybirliği
Yargıtay — Esas No: 2015/10090, Karar No: 2016/8605, Tarih: 06.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10090 E.  ,  2016/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik - dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılandan aldığı mermer malzemesi karşılığı dava konusu 13.000 TL bedelli çeki verdiği, ibraz tarihinde çekin tamamen sahte olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın tamamen sahte olarak üretilmiş çekleri katılana vermek suretiyle menfaat temin ederek resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, suça konu çek yaprağını... isimli kişiden aldığını ileri sürmesi, bu alışverişi yaptığı kişi konusunda açıklayıcı bilgi veremediği, alışverişe ilişkin dosyaya fatura ve belgeler ibraz edemediği, dosya içerisindeki bilgilere göre suça konu çekin tamamen sahte olarak oluşturulduğu, çekin ön ve arka yüzünde bulunan yazı-rakam-imzalar yönünden inceleme yapılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi için, suça konu çek yaprağının... isimli kişi tarafından sanık ...'e, yapılan alışveriş karşılığı ciro yoluyla verilip verilmediği araştırılmadan, çek hesabı sahibinin dinlenmeden ayrıca suça konu çekin ön yüzlerindeki yazı ve rakamların ve keşideci imzalarının çek hesabı sahipleri veya sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilmesi için bu konuda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1585, Karar No: 2014/17164, Tarih: 23.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1585 E.  ,  2014/17164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/55173

MAHKEMESİ : İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2010

NUMARASI : 2009/641 (E) ve 2010/866 (K)

SUÇ : Nitelikli güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; G.-Paş...A.Ş. ünvanlı şirkette plasiyer-pazarlama elamanı olarak 04.06.2008-31.01.2009 tarihleri arasında çalışan sanığın; müşterilerden değişik zamanlarda yaptığı tahsilatları katılan şirket hesaplarına intikal ettirmeyerek işten ayrıldığı 01.02.2009 tarihi itibariyle cari açığa neden olması eyleminin "zincirleme nitelikli güveni kötüye kullanma" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

1-Sanığın aşamalarda değişmeyen anlatımlarında; özellikle 09.04.2009 tarihli polisteki ifadesinde; M.S. Yü.2, Y.T., A. E. M. C.adlı müşterilerin kendi bölgesine ait olmadığını, listeye bu isimlerin bilgisi dışında eklenmesini kabul etmediğini, açığın "...kendi müşterilerinden tahsil etmesi gerekirken, şef T. Ö. ve kendisinden sonraki eleman tarafından tahsil edilen miktardan kaynaklandığını, "savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; öncelikle katılan şirket ile sanık arasındaki iş sözleşmesinin görev tanımı da belli olacak şekilde temin edilmesi, sanığın görev alanının netleştirilmesi 01.11.2010 havale tarihli bilirkişi raporunda bildirilen ve cari açığa neden oldukları tespiti yapılan müşterilerin ve şef T. Ö.'ün tanık olarak iddia ve savunmalar doğrultusunda üsülünce dinlenmeleri; açığa neden olan müşteri tahsilatlarının hangileri olduğunun somut bir şekilde ortaya konulması, toplanan deliller birlikte değerlenirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde; aynı gerekçeye dayanılarak adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün birim sayısının asgari had aşılarak takdiri suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18241, Karar No: 2013/9767, Tarih: 12.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18241 E.  ,  2013/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, olayın tanığının bulunmadığına, muavin bulundurma zorunluluğu bulunmadığına, kusurunun olmadığına, ölümün kaza nedeniyle değil düşme neticesi kafasını kaldırıma çarpma nedeniyle gerçekleştiğine, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, bakmakla yükümlü olduğu çocuklarının bulunduğuna, şöför olarak çalıştığına, ehliyetinin geri alınmasının hukuka aykırı olduğuna ve adli para cezasını ödeme imkanının olmadığına ilişkin, katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Katılanlar kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettirdiği halde katılanlar lehine avukatlık ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5 numaralı bendindeki ''5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrası a) bendi uyarınca'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''5237 sayılı TCK'nın 50/4 ve 50/1-a. maddeleri gereğince'' ibaresinin, aynı benddeki ''18.200 TL. TL'' ibaresinin başına ''910 gün karşılığı'' ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasına “Kendisini vekaletnameli bir vekil ile temsil ettiren katılanlar yararına 1.000.-TL avukatlık ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” bendi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1065, Karar No: 2023/4135, Tarih: 05.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1065 E.  ,  2023/4135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1912 Esas, 2021/1507 Karar

HÜKÜM : Esastan ret, davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/454 E., 2019/727 K.

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığını, dağıtım faaliyetlerinin davalı tarafından yürütüldüğü dönemde devir sözleşmesinin imza tarihinden önce meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden işçinin hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değerli gelirin rücuen tazmini talebi ile açılan tazminat davasında davanın kabulüne ilişkin İş Mahkemesince verilen kararın kesinleştiğini, karar nedeniyle müvekkilinin 102.264,00 TL ödediğini ileri sürerek 102.264,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davaya dayanak mahkeme kararında yer alan alacağın davacı tarafından talep edilemeyeceğini, dayanak davada birden fazla davalı bulunduğunu, tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verildiğini, müvekkiline ihbarda bulunulmadığını, müvekkilinin davaya ve icra takibine ilişkin masraf ve faizden sorumlu olmadığını, ihale şartnamesi, hisse satış sözleşmesi ve işletme hakkı devir sözleşmesinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlığın taraflar arasında imzalanan "işletme hakkı devir sözleşmesi" hükümlerine göre çözümlenmesinin gerektiği, bu sözleşmenin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre üçüncü kişilerin hak talebinde bulundukları olayın dağıtım faaliyetinden kaynaklanması ve sözleşmenin imzalanması tarihinden önce meydana gelmesinin gerektiği, Bursa 8. İş Mahkemesi'nde 2012/172 E. sayılı davasına konu ödemenin yapılmasına yol açan iş kazası sonucu ölüm olayının davalının sorumluluğundaki dönemde meydana geldiği, ödemeye konu olan iş kazasının dağıtım faaliyetinden kaynaklandığı, bu nedenle olayda devir sözleşmesinin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının oluştuğu, işletme hakkı devir sözleşmesinin imza tarihinden önce iş kazasının meydana geldiği, bu nedenle sözleşmenin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödeme yükümlülüğünün TEDAŞ'a ait olduğunun kabul edildiği, tazminat talebine konu olayın sözleşmeye göre ihbarının zorunlu olmadığı, bu halde yapılan ödemenin sözleşme hükümlerine göre geri alınmasının mümkün olduğu, zamanaşımı süresinin dolmadığı, ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan talep edilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle 102.264,00 TL'nin 22.12.2014 davacı ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak değişen oranlı avans faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

1. Davanın zamanaşımına uğradığını, ödeme tarihinden itibaren 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu,

2. İş Mahkemesinde görülen dayanak davada hükmolunan tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verildiğini, davalının kusur oranının %30 olduğunu, davacının İş Mahkemesinde görülen davadaki davalı dışındaki diğer davalılara rücu etmesi durumunda sebepsiz zenginleşeceğini, bu nedenle eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu,

3. Şirket bünyesinde çalışan işçinin sözleşme kapsamında üçüncü kişi vasfında olmadığını, davaya konu uyuşmazlığın devir sözleşmesinin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan ihtilaf niteliğinde bulunmadığını, ihale şartnamesi, hisse satış sözleşmesi ve işletme hakkı devir sözleşmesinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini,

4. Ödeme tarihinden itibaren avans faizine hükmedilemeyeceğini, davacının kendi kusuruyla faizin artmasına neden olduğunu, dayanak davada alacağın yasal faiziyle hüküm altına alındığını,

5. Müvekkili aleyhine hükmedilen harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

4. Ödeme tarihinden itibaren avans faizine hükmedilemeyeceğini, davacının kendi kusuruyla faizin artmasına neden olduğunu, dayanak davada alacağın yasal faiziyle hüküm altına alındığını,

5. Müvekkili aleyhine hükmedilen harç, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin de hatalı olduğunu savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlığın taraflar arasında imzalanan "işletme hakkı devir sözleşmesi" hükümlerine göre çözümlenmesinin gerektiği, bu sözleşmenin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre üçüncü kişilerin hak talebinde bulundukları olayın dağıtım faaliyetinden kaynaklanması ve sözleşmenin imzalanması tarihinden önce meydana gelmesi gerektiği, Bursa 8. İş Mahkemesinde 2012/172 E. sayılı davasına konu ödemenin yapılmasına yol açan işkazası sonucu ölüm olayının davalının sorumluluğundaki dönemde meydana geldiği, ödemeye konu olan işkazasının dağıtım faaliyetinden kaynaklandığı, bu nedenle olayda sözleşmenin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının oluştuğu, işletme hakkı devir sözleşmesinin imza tarihinden önce iş kazasının meydana geldiği, bu nedenle sözleşmenin 7 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ödeme yükümlülüğünün TEDAŞ'a ait olduğu, tazminat talebine konu olayın ihbarının sözleşme hükümlerine göre zorunlu olmadığı, bu nedenle yapılan ödemenin sözleşme hükümlerine göre geri alınmasının mümkün olduğu, zamanaşımı süresinin dolmadığı, ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan talep edilmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebeplerini tekrar ederek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında akdedilen işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalanmasından önce elektrik dağıtım faaliyetlerinin davalı tarafından yürütüldüğü dönemde meydana gelen iş kazası kapsamında kesinleşen mahkeme ilamına dayalı ödeme emri nedeniyle davacı tarafından yapılan ödemenin davalıdan tahsil edilip edilemeyeciği, hükmedilen faiz, yargılama gideri ve vekalet ücreti noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin birinci alt bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6168, Karar No: 2012/21895, Tarih: 14.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6168 E.  ,  2012/21895 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... 2-... Elektronik Deri ve Promosyon San. Tic. Ltd. Şti. adına Av. ... arasındaki dava hakkında, İzmir 2. İş Mahkemesi tarafından verilen 19.12.2011 günlü ve 966/703 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Bilirkişice rapora, mahkemece gerekçeli kararı esas alınan İzmir 3. İş Mahkemesinin 2009/696 E. 2009/498 K. sayılı işçi alacaklarına ilişkin dosyasının celbedilerek, iş bu dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1207, Karar No: 2006/4804, Tarih: 09.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1207 E.  ,  2006/4804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 Sayılı 2003 Yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi ile  5027 Sayılı 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 5272 Sayılı 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli idarelerin ilama dayalı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 sayılı kararı)

Somut olayda, borçlu Sosyal Sigortalar Kurumu özerk bütçeli kurum ve kuruluşlardan bulunduğu ve yukarıdaki hükmün kapsamı içinde olmadığından faiz hesaplamasının 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesinde öngörülen kurala göre yapılması zorunludur.

İcra Mahkemesince alınan bilirkişi raporunda 2003, 2004, 2005 yıllarına ait hesaplamanın Bütçe Kanununda öngörülen oranlar esas alınarak yapıldığı ve hükmün de bu rapora göre oluşturulduğu anlaşılmakla anılan inceleme yöntemi yasaya aykırı olduğu gibi, kabule göre de, itiraz dilekçesinde kabul edilen miktarda aşılarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/81, Karar No: 2019/18725, Tarih: 21.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/81 E.  ,  2019/18725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davaların reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/83 E. - 2018/89 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İli, Merkez İlçesi, ... Mahallesi 1098 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapılara ise aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ile temyiz edenlerin temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, aşağıda yazılı olan onama harcının davalıdan alınmasına, 21/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.