muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10731, Karar No: 2010/13874, Tarih: 16.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10731 E.  ,  2010/13874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu aleyhine tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine, davalı borçlunun itiraz etmemesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan 10.02.2009 tarihinde düzenlenen 01.04.2009 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesine göre kiralanan 3 yıldızlı otel statüsünde 63 odalı turizm konaklamalı otel olup 9. maddesinde de otelin işletmeye hazır olarak teslim edileceği jenaratör ve asansör takılacağı, tarafların anlaşmasına göre dış cephe kaplamasının yapılacağı yazılı olup bu hususlardan da otelin tamamlanmamış olduğu anlaşılmaktadır. Taraflar anlaşarak bu yerin alt kiracıya devrine razı olmuşlar ve oteli 13.02.2009 tarihinde alt kiracıya devretmişlerdir. Her ne kadar dosyadaki Ticaret Sicil tasdiknamesinde 13.12.2009 tarihinde alt kiracı .... Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin otel işletmeciliği faaliyet konusu olarak belirtilmiş ise de bu belge işletme ruhsatı niteliğinde değildir. Otelin işletme ruhsatının 24.07.2009 tarihinde alt kiracı tarafından kira sözleşmesinin başlamasından sonra alındığı dosyadaki işyeri açma ve çalıştırma ruhsatından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki kira ilişkisinin hasılat kirası olarak kabulü için, teçhizat, mefruşat ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Olayımızda otel işletme ruhsatı ile kiraya verilmediğinden taraflar arasındaki ilişki adi kira ilişkisi olup verilen otuz günlük süre uygundur. Mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle ret kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/688, Karar No: 2012/3152, Tarih: 26.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/688 E.  ,  2012/3152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, satılan taşınırlar için sıra cetveli düzenlenmiş ve şikayet olunana da pay ayrılmış ise de her iki alacaklının borçlularının farklı olduğunu, şikayet olunanın daha evvel ileri sürdüğü istihkak ve muvazaa iddialarının reddedildiğini, mahcuzların borçlusuna ait olduğunu ispatlayamayan şikayet olunanın sıra cetveline alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikâyetçinin malları alacağına mahsuben değil, bedeli mukabili aldığını, ihale bedelini yatırmadığını, müvekkilinin girişimi ile paranın dosyaya getirtildiğini, aynı mallara ilişkin sıra cetvelinin daha evvel satış masraflarına münhasır olarak iptal edildiğini, şikayetçinin bu iddialarını daha evvelki yargılamada da ileri sürdüğünü fakat bunları iptal nedeni sayılmadığını, takibin ve haczin kesinleşme tarihlerinin şikayetçininkilerden daha önce olduğunu, haczin yapıldığı adresin aynı olduğunu, borçlunun farklı unvanlarla haciz baskısından kurtulmaya çalıştığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi’nce, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, aynı paraya ilişkin önceki sıra cetveline yönelik olarak, aynı nedene dayalı şikayetin kabul edildiği, şikayetçinin sair taleplerinin reddedilmemiş olması nedeniyle aynı iddianın yeni sıra cetveline karşı da ileri sürülebileceği, tarafların borçlularının farklı kişiler olduğu, mahcuzun şikayetçinin borçlusuna ait bulunduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/295, Karar No: 2018/3531, Tarih: 05.06.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/295 E.  ,  2018/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili; ... ... Müdürlüğünün 2014/3133 E. sayılı dosyasında düzenlenen ....05.2015 tarihli sıra cetvelinin hatalı olduğunu, müvekkiline satış aşamasından önce aracın rehin alacağından daha düşük bir bedel ile satılmasına muvafakat edip etmediğinin sorulmadığını, neticede araç satıldığını ve müvekkillerinin rehin alacağı karşılanamadığını,yedieminlik ücretinin masraf niteliğinde olduğunu, alacağın takibe konu edilmesinin bu alacağı adi alacağa dönüştürdüğünü, şikayet olunanın hapis hakkı bulunduğundan bahis ile .... sıraya alınmasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; İİK'nun 115. maddesinde yer alan rüçhanlı alacakların o malla temin edilen ipotekli alacakları ifade ettiklerini, motorlu taşıtlar vergisi alacağının, rüçhanlı alacak olmayıp derece kararının düzenlenmesinde dikkate alınacak bir husus olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

... Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana ait yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında öncelik taşıdığı için mahcuz aracın satışından elde edilen tüm bedelin şikayet olunana verilmesi cihetine gidilmişse de ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in .... maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, .... maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi tespit edilmiştir. ... Mahkemesinde anılan tebliğ uyarınca sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin anılan tarifeye uygun olarak düzenlenmelidir. Yediemein üceretinin masraflar kapsamında önce ödenmesi mahkemeninde kabulünde olduğu gibi doğru ise de sıra cetvelindeki bedelin anılan tarifeye uygun olarak düzenlen düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile sonuca varılması yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetç, yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10384, Karar No: 2015/8508, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/10384 E.  ,  2015/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar;

.... Şirketine, ... Şirketine, .... Şirketine yazı yazılarak, davacının bu şirketlerle 2009-2012 yılları arasında imzaladığı bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19800, Karar No: 2009/17020, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19800 E.  ,  2009/17020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Güzellik Salonu San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Kadıköy 1. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 23.06.2008 gün ve 392/934 sayılı hüküm incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 4949 sayılı Yasa’nın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre, Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.07.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000,00.-TL.’yi geçmesi gerekir.

İcra ve İflas Kanunu’na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da, bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığı’nca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların 10,00.-TL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

Bu parasal sınır, 2005 yılında 2.850,00.-TL, 2006 yılında ise 3.120,00.-TL ve 2007 yılında bu parasal sınır 3.360,00.-TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan, 17.11.2007 gün ve 26703 sayılı Resmi Gazete’de ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 377 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği’nde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %7,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2008 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.600,00.-TL’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 3.170,00.-TL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacı üçüncü kişinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı üçüncü kişinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, İcra ve İflas Kanunu’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/52585, Karar No: 2011/13071, Tarih: 14.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/52585 E.  ,  2011/13071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/59944

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2007

NUMARASI : 2007/677

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 Sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2001 tarih ve 126-365 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve 5237 Sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık hakkında düzenlenen 23.06.2005 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında, "Sayaçtan geçmeksizin direk enerji alındığının" tespit edilmesi, sanığın savunmasında, "Tutanağa konu evin babasından kaldığını, kendisinin annesinin yanında kaldığını, sayacın dışarıda olduğunu, çoluk çocuğun oynamış olabileceğini" beyan etmesi, suça konu sayaca ait tüketim ekstrelerinden 15.11.2001 tarihinden keşif tarihi olan 15.05.2007 tarihine kadar sıfır tüketim olması karşısında; tutanak tarihinde suça konu evi kimin kullandığı, boş olup olmadığı kolluk aracılığıyla araştırılıp, 23.06.2005 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağının onaylı sureti katılan kurumdan getirtilip, tutanak tanıkları da dinlenerek kaçak kullanım şeklinin açıklattırılması ve tutanak tarihinde evin boş olup olmadığı, kullanıcıyı ne şekilde belirledikleri sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

Sanığa hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin birinci fıkrasının a-b-d ve e bentlerinde belirtilen haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde gösterilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 14/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8440, Karar No: 2023/651, Tarih: 16.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8440 E.  ,  2023/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/206 E., 2022/291 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen muarazanın meni davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 15.03.2022 tarih, 2022/669 Esas ve 2022/2259 Karar sayılı ilamıyla İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, davalı tarafından muayene katılım payı atlatılmış reçetelerin kuruma fatura edildiği gerekçesiyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 protokolünün 5.3.15 inci maddesi uyarınca kendisinden 62.500 TL cezai şart tahsil edilmesine karar verildiğini, işlemin hukuka aykırı olduğunu, katılım payının ertelenmesi için reçete girilip silinmesinin o anda işlemi yapılan hasta için mali yükün geçici hafifletilmesi niteliğinde bulunduğunu, kendisinin menfaati olmadığını savunarak 02.10.2014 günlü Kurum işleminin protokole aykırı olduğunun tespiti ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 01.11.2013 – 31.03.2014 tarihleri arasında 250 adet reçeteyi Medula sistemine kaydedip sildikten sonra, bu reçetelerin katılım payı alacağı sistemde görünmediğinden... Eczanesi tarafından hastadan katılım payı ücretleri tahsil edilmeden Kuruma faturalandırılmasına sebep olduğundan dolayı işlemin hukuka ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu, cezai şart alacağının büyük bölümünün tahsil edildiğini, 25.11.2014 tarihi itibariyle davacının 4.002,04 TL borcu kaldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2016 tarihli ve 2014/519 Esas, 2016/366 Karar sayılı kararıyla; başka bir eczane tarafından Medula sistemine kaydedilen reçetelerin daha sonra silinerek davacı eczane tarafından sisteme kaydedilmesi sureti ile muayene ücretinin ötelendiği, işlem adedinin oldukça fazla olduğu, öteleme işleminin yapıldığı tarihte geçerli olan sözleşme ve protokol hükümlerine göre cezai şart uygulanmasının yerinde olduğu, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe girmesi kararlaştırılan protokolün uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 23.09.2020 tarih ve 2020/1035 Esas ve 2020/4606 Karar sayılı ilamıyla; davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile 2016 yılı eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokolün 5.3.14 üncü maddesinde cezai şart miktarına yönelik değişikliğe gidildiğinden bu protokolün değerlendirilmesi suretiyle karar verilmesi gerektiği için İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1.Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/448 Esas, 2021/29 Karar sayılı kararıyla; 2016 yılı protokolü dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, protokolün 5.3.14 üncü maddesine göre cezai şart miktarlarında değişikliğe gidildiği ve yapılan hesaplamaya göre 250 adet işlem sebebiyle her biri için 100 TL cezai şart uygulanarak davacıya toplamda 25.000 TL tutarında cezai şart işlemi uygulanması gerektiği, davacının davalı kurumdan olan alacaklarından yapılan 58.497,96 TL tahsil işlemi sebebiyle fazladan 33.497,96 TL'nin tahsil edilmiş olacağı, fazladan olan 4.002,04 TL tutar için davacı hakkında kesinti işlemi uygulanmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacıdan yapılan 33.497,96 TL'lik cezai şart kesinti işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitine ve iptaline, muarazanın bu şekilde giderilmesine; davacının fazlaya ilişkin 29.002,04 TL cezai şart tahsil işleminin hükümsüzlüğü ve bu miktardan sorumlu olunmamasına ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemizin 15.03.2022 tarihli ve 2022/669 Esas, 2022/2259 Karar sayılı ilamında; mahkemece davacıya toplam 25.000 TL tutarında cezai şart işlemi uygulanması gerektiği yönünde gerekçe oluşturulmasına rağmen, hüküm kısmında davalı kurum tarafından davacıdan tahsil edilen ve edilmeyen miktarlar da esas alınarak, 29.002,04 TL cezai şart tahsil işlemine yönelik talebin reddine karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olduğundan mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 2016 yılı protokolünün 5.13.14. maddesine göre cezai şart miktarlarında değişikliğe gidildiği ve yapılan hesaplamaya göre 250 adet işlem sebebiyle her birisi için 100 TL cezai şart uygulanmasına göre davacıya toplamda 25.000 TL tutarında ve 4.002,04 TL önce tahsil edilen cezai şart olmak üzere toplam 29.002,04 TL cezai şart işlemi uygulanması gerektiği anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, davalı kurumun 02.10.2014 tarih ve 93313279/03002/35 (katılım payı) / 4860941 sayılı yazısı ile bildirilen, 2012 yılı eczane protokolünün 6.17. maddesi gereğince davacının Kurum alacaklarından yapılan 33.497,96 TL'lik cezai şart kesinti işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespitine ve iptaline, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkilinin muayene katılım payını atlatma kastının ve eyleme iştirak iradesinin olduğunun ispatlanamadığı, katılım payı alacağının atlatılması nedeniyle idarenin mali bir kaybının olmadığı, eylemin gerçekleşmesinde eczacı lehine de mali hiçbir menfaat sağlanmadığı göz önüne alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının eylemi neticesinde kurumun yaptığı işlemin yerinde olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının katılım payı atlatma eylemi nedeniyle Kurumca uygulanması gereken cezai şart miktarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 6.12 inci maddesi şu şekildedir.

“Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak Kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır. Ancak eczanenin feshine ilişkin fiil için; bu Protokol hükümlerinde eczacının yazılı olarak uyarılması ve/veya “tekrarı halinde” yeni bir yaptırım belirtilmiş ise, bu Protokolün yürürlük tarihinden önce yapılmış fesih işlemi “yazılı olarak uyarı” ve/veya fesih işlemine esas fiil ise tekrara dayalı yaptırımlar için ilk fiil olarak kabul edilir.

Bu madde hükmü uygulanırken daha önce Kuruma devredilen kurumlar ile yapılan protokoller gereği sözleşmesi feshedilen eczacı için, fesih tarihinden itibaren geçen süre bu Protokol hükümlerine göre sözleşme yapılmayacak süreden düşülür.”

2. Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolünün 5.3.14 üncü maddesi şu şekildedir.

“(Değişik: 16/04/2018-2018/1 Ek Protokol 18.Md. Yürürlük:01/04/2018) muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 100 (yüz) TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır...”

3. Değerlendirme

Davacının 01.11.2013 – 31.03.2014 tarihleri arasında 250 hastanın reçetelerindeki ilaçları almak için eczanesine başvurdukları sırada Kurumun katılım payı alacağını bu hastalardan tahsil etmemesini sağlamak için Medula sistemindeki açıktan yararlanarak reçete kaydı yapıp sildiği Kurum kayıtları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, davacı hakkında taraflar arasında imzalanmış olan Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 Yılı protokolü hükümlerine göre eylemi nedeniyle cezai şart uygulanması gerektiği, fesih cezası verilmesinin bu protokol ile kaldırılmış olması nedeniyle Kurumca uygulanması gereken cezai şart miktarının belirlenmesinde 2016 protokolünün 5.3.14 ve 6.12 maddelerine aykırılık olmadığı, temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;