muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/751, Karar No: 2022/517, Tarih: 04.07.2022

14.09.2010 tarihli kantar fişine göre; suça konu kamyonun saat 13.11 sıralarında tartımının yapıldığı, buna göre brüt, dara ve net ağırlığının sırasıyla 26.340 kg, 12.320 kg ve 14.020 kg olduğu,

15.09.2010 tarihinde makine mühendisi tarafından düzenlenen teknik rapora göre; incelenen fren parçalarına göre somut bir sebep bulunmadığı ancak yolda hiçbir fren izinin olmamasının fren sisteminin arızalı olmasının en büyük göstergesi olduğu, bu nedenle kazanın fren sistemindeki bir arızadan kaynaklandığı kanaatine varıldığı, araçta yaklaşık 20 ton mıcır bulunduğu,

Soruşturma aşamasında makine mühendisleri ve trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen 27.12.2010 tarihli üç kişilik bilirkişi raporuna göre; aracın maliki ve işleteni olan sanık ...’ın, kendisine ait kamyonun periyodik kontrol ve bakımları ile trafik fenni muayenesini yaptırmadığı, istiap haddinden fazla yük yükleterek (ton başına ücret taşımacılığı) aracın trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu, aracın bakım ve onarımını işin uzmanı kişi ve kuruluşlara yaptırmadığı, bu nedenlerle kazaya sebebiyet verdiği olayda, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 30/a ve Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 67. maddelerine aykırı davranmak suretiyle birinci derecede kusurlu olduğu; ölenin ise yönetimindeki ... ile iniş eğimli yola gelmeden önce hızını düşürerek yüklü aracıyla inebileceği uygun vitese aldıktan sonra iniş eğimli yola girmesi ve aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurması gerekirken, aksine dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak Karayolları Trafik Kanunu’nun 52/1-b maddesindeki kuralı ihlâl ettiğinden ikinci derecede kusurlu olduğu,

Kovuşturma aşamasında yapılan keşfe istinaden makine mühendisleri tarafından düzenlenen 02.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; olay sırasında asfalt ziftinin kısmen erimiş olmasından dolayı yolun kaygan ve aracın yüklü olarak ağırlığının 26.340 kg olduğu, yolun kaygan olması sebebiyle aracı kullanan ölenin kazaya neden olmamak için fren kullanmadığı, kaza anında düşük viteste seyretmiş olabileceği, ... ile yol kenarındaki ağaca çarparak az hasarla durabileceğini düşünerek ağacın tam ortasına vurduğunu, ağacın arkasındaki kayalıkların dibindeki küçük çakıl yığınından oluşan rampaya çarpmak istediğini ancak hızını düşüremediği için önce aracın ön iki lastiğinin patlamış olduğunu, sert kayalara çarpma neticesinde de aracın ön kısmının tamamen parçalandığı kanaatine varıldığı; kazanın oluşumunda sanığın, aracın bakımını yetkili servise değil özel oto tamir ustalarına yaptırması ve aracın muayenelerini yaptırmaması nedenleriyle %25 kusurlu, Karayollarının %75, ölenin ise kusurunun bulunmadığı,

Kovuşturma aşamasında yapılan keşfe istinaden trafik bilirkişisi tarafından düzenlenen 10.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; dosya içerisindeki belgelere göre, suça konu aracın olaydan 2 yıl 13 gün önce fenni muayenesinin bittiği, olay sırasında sigortasının olmadığı, olay saatinden 6 saat sonra araca sigorta yaptırıldığı, aracın periyodik bakımının yapılmadığı, arıza hâlinde ilgili servise değil tornacılık ve seyyar gezer ve tamir işleriyle uğraşan kişileri tamir ettirdiği, trafiğe çıkması sakıncalı olan aracın ölene teslim edilmiş olduğu, ölenin aracın teknik özelliklerini tanıması yönünde azda olsa eğitime tabi tutulması gerekirken buna riayet edilmediği, iniş eğimli ve virajlı yolda istiap haddinden fazla yükle malzeme taşımaya başlatıldığı, olay sırasında vites değiştirdiği esnada boşta kalan vites ile ... hızlanınca fren sistemi ile aracı durduramadığı, araca ait fren izinin olmaması ve fren sisteminde sorunların olduğuna ilişkin teknik raporda dikkate alındığında, sanığın kendisine ait aracın periyodik kontrol ve bakımlarını, trafik fenni muayenesini ve trafik zorunlu mali sorumluluk sigortasını dahi yaptırmayıp, istiap haddinden fazla yük yükleterek öleni ve trafik güvenliğini tehlikeye attığı, aracın bakım ve onarımını ehil kişi ya da kuruluşlara yaptırmayarak kazanın oluşumunda 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 30. maddesi ile Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 67. maddesinde belirtilen kuralları ihlâl etmek suretiyle birinci derecede kusurlu; ölenin ise yönetimindeki ... ile iniş eğimli yola gelmeden önce hızını düşürerek yüklü aracıyla inebileceği uygun vitese aldıktan sonra iniş eğimli yola girmesi ve aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurması gerekirken, aksine dikkatsiz ve tedbirsiz davranarak Karayolları Trafik Kanunu’nun 52/1-b ve 106. maddesindeki kuralları ihlâl ettiğinden ikinci derecede kusurlu olduğu,

Kovuşturma aşamasında makine mühendisleri ve trafik kusur uzmanları tarafından düzenlenen 15.11.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre; ... maliki ve işveren statüsünde olan sanığın, aracın fenni muayenesini ve trafik sigortasını yaptırmadan aracı kullandırdığı, araçta takoğraf cihazını bulundurmadığı, aracın damper bakımını tornacılık yapan tanık ...’a, fren sistemi ve diğer işleri sabit işyeri olmayan tamirat işi ile uğraşan tanık ...’a yaptırdığı, her ne kadar bakımını yaptırmış olsa bile aracın şartlarının yerine getirildiği ve trafiğe uygun olup olmadığını belgelendiremediği hususlarının tespit edildiği, olay yerinde fren izinin olmaması hususu da dikkate alındığında, kazanın teknik raporda da belirtildiği gibi aracın fren tertibatının devre dışı kalmasından kaynaklandığı, sanığın kendisine ait olan kamyonun periyodik kontrol ve bakımlarını ve trafik fenni muayenesini yaptırmayarak trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu, aracın bakım ve onarımını ehil kişi ya da kuruluşlara yaptırmayarak kazaya sebebiyet verdiği, kazanın oluşumunda, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 30. maddesi ile Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 67. maddesinde belirtilen kuralları ihlâl etmek suretiyle asli kusurlu olduğu; ölenin ise aynı Kanun’un 52/1-b maddesindeki kuralı ihlâl etmesi nedeniyle tali kusurlu olduğu,

Adli sicil kaydıra göre sanığın, taksirle ölüme neden olma, göreve ilişkin sırrın açıklanması ve hırsızlık suçlarından sabıkalarının bulunduğu,

Yerel Mahkemece, TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca temel ceza 4 yıl olarak belirlenmiş, TCK'nın 50/4. maddesi uygulanmamış, temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesine ilişkin olarak; “Suçun işleniş biçimi, sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı dikate alınarak takdiren ve asgari haddin üzerinde” şeklinde, TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmamasına ilişkin olarak da “Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, hapis cezasının caydırıcılığı dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK’nın 50/4 maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına” biçiminde gerekçe gösterildiği,

Sanığın sosyal durumu ve fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları takdiri indirim sebebi kabul edilerek TCK'nın 62. maddesi gereğince cezasından indirim yapıldığı,

Anlaşılmaktadır.

Katılan ...; eşi olan ölenin sanığın şirketinde kamyon şoförü olarak çalıştığını, kazayı görmediğini,

Tanık ... kollukta; otostop yaparak ...’ya çalışmaya gittiğini, olay günü de ölenin sevk ve idaresindeki kamyon ile kendisini Taşucu’na kadar götürmek için araca aldığını, yola çıktıktan yaklaşık 10-15 dakika sonra olay yerindeki rampaya geldiklerinde ölenin aracın vitesini değiştirmek istediğini ancak vitesin geçmediğini, bunun üzerine frene bastığını ancak frenlerinde boşaldığı için tutmadığını ve kamyonun daha da hızlanarak dağ tarafına doğru gittiklerini, çarpma anından sonrasını hatırlamadığını, gözünü hastanede açtığını, olay nedeniyle yaralandığını ancak şikâyetçi olmadığını,

Mahkemede; hakkında arama kararı olduğundan kollukta ismini farklı beyan ettiğini, olay sırasında ölenin vitesi küçülterek takviye atacağını ancak vitesin birden boşa geçtiğini, ölenin frene bastığını ancak frenlerin patladığını, kamyonun eski ve yükünün ağır olduğunu,

Tanıklar ..., ... ve Zöhre Emül kollukta; tanık ...’ün kullandğı araçta yolculuk yaptıklarını, araçlarının arıza yapması nedeniyle kaza yerinin yaklaşık 10 metre gerisinde bekledikleri sırada ölenin sevk ve idaresindeki kamyonun yokuş aşağı inerken birden sağ şeritten sol şeride geçiş yaparak ancak kesinlikle frene basmadan sol kenarda bulunan yamaç tepeye çarptığını, bağırma sesi duyarak ambulans çağırdıklarını, olaydan önce ölenin korna çalmadığını, frene basma ya da sağa sola direksiyon kırma gibi bir olayında yaşanmadığını, yavaşça sol tarafa direksiyon ile dönerek yamaca çarptığını,

Mahkemede; aracın hızlı olmadığını, frenlerinin patlamış olması hâlinde ölenin rahatlıkla araçtan çıkabileceğini düşündüklerini, kendilerinin önce ölenin aracın kasasındaki mıcırı boşaltacağını düşündüklerini,

Tanık .Atölyesi isimli ... yerinin sahibi ve torna ustası olduğunu, önceden tanıdığı sanığın kamyon ve ... makinelerinin de tamirat işlerini yaptığını, kazaya karışan kamyonun aksaklıklarını tespit ettikten sonra sanığın gerekli olan bakım malzemelerini aldığını, daha sonra tamir işlerinden daha iyi anlayan ... isimli oto tamircisini çağırarak bu aracın fren balataları ve bir kısım tamirlerinin ... yerinde yapıldığını, kendisinin da aracın torna ve kaynak işlerini yaptırdığını, bu ... nedeniyle sanıktan aldığı 150 TL’yi Adnan ile paylaştıklarını, daha öncede sanığın işlerini yaptığından toplam borcu kapsayacak şekilde fatura kestiğini, değiştirdikleri fren balataları ve diğer malzemelerin orijinal olduğunu,

Tanık ...; oto tamircisi olduğunu, ... yerini kapatması nedeniyle ara ara ... ilçe merkezinde bulunan oto tamircilerinde çalıştığını, önceden tanıdığı sanığın aracının ön ve arka fren balatalarını, keçelerini, fren körüklerinin iç lastiklerini, sol teker rulmanını, fren ayar cırcırını, yağ ve hava filtreleri ile dingil takımını değiştirdiğini,

Tanık ...; Merin İnşaat Madencilik San. ve Tic. Ltd, Şti'de muhasebe ve idari işlerde çalıştığını, ayrıca araçların yüklenmesinden sonra ruhsatında belirtilen istiap haddine uygun olup olmadığını, fazla yük alıp almadığını da denetlediğini, aksi hâlde ... çıkışlarına izin vermediğini, kazaya karışan kamyona şirket şantiyesinde yükleme yapıldığını, istiap haddinden fazla yük yüklenmediğini, aracın istiap haddinin 14.000 kg olduğunu, kantar fişine göre araca bu hadden yalnızca 20 kg fazla yük yüklenmiş olduğunu, bunun da kantarın dengesizliğinden kaynaklanabileceğini,

Beyan etmişlerdir.

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... kollukta; kazaya karışan kamyonun... Petrol İnşaat ve Sanayi Limited Şirketi adına kayıtlı olduğunu, kendisinin de adı geçen şirketin müdürü olarak görev yaptığını, ölen ile 13.09 2010 tarihinde telefon ile ... görüşmesi yaptıklarını, olay günü de işe başladığını, ölenin kullandığı kamyonu hafriyat ve nakliye işlerinde kullandıklarını, ölenin ... ilçesinde bulunan Merin İnşaat şirketinden mıcır yükleyerek aynı şirketin çalışmasının bulunduğu Taşucu ilçesine götürmesi gerektiği, mıcır yüklü kamyon ile firmadan çıktıktan yaklaşık 3 km sonra kaza yaptığını sonradan öğrendiğini,

Savcılıkta; kazadan önce aracın şoförlüğünü kendisinin yaptığını, aracın arızasını tanık ...’nın tamir dükkânında yaptırdığını, bunun haricinde düzenli bakım yaptırmadığını, son olarak bahsettiği ... yerinde tanık Adnan’a tüm bakımlarını yaptırdığını, 04.09.2010 tarihindeki faturada yazılı malzemeleri araçta kullandıklarını, bu tarihten sonra aracı birkaç gün kendisinin kullandığını ve bir problem yaşamadığını, kazanın bakım ve onarımdaki eksiklikten dolayı meydana gelmediğini,

Mahkemede; kaza olayından yaklaşık 3-4 gün önce de aracın komple bakımını yaptırdığını, ölenin hafriyatı yükleyip çıktığı yer ile kaza mahalli arası yaklaşık 1,5 km mesafe olduğunu, bu süre içinde frenin ısınmayacağını, öleni kamyonu sürebilecek nitelikte olduğu için işe aldığını ancak herhangi bir eğitime tabi tutmadığını, kantar fişinde belirtilen miktarda hafriyat yüklendiğini, söz konusu kamyon ile ölenin aynı yoldan bir kaç defa gittiğini,

Savunmuştur.

Uyuşmazlık konularının sırayla değerlendirilmesinde fayda bulunmaktadır.

1- TCK’nın 85/1. maddesi gereğince 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçta, temel cezanın 4 yıl olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığı;

Taksirle öldürme suçu TCK’nın 85. maddesinin birinci fıkrasında; “Taksirle bir insanın ölümüne neden olan kişi, iki yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır” şeklinde düzenlemiş, aynı Kanun'un "Taksir" başlıklı 22. maddesinin dördüncü fıkrasında da; “Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan ceza failin kusuruna göre belirlenir” hükmüne yer verilmiştir.

Temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler ise, TCK'nın 61. maddesinin birinci fıkrasında;

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” şeklinde düzenlenmiştir.

“(1) Hâkim, somut olayda;

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın “... ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin birinci fıkrasındaki; “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” biçimindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Buna göre; 01.06.2005 tarihinden sonra işlenmiş olan herhangi bir suç nedeniyle alt ve üst sınırlar arasında bir ceza belirlenmesi gerektiğinde, kural olarak göz önünde bulundurulması gereken ölçüt, TCK’nın 61. maddenin 1. fıkrasındaki düzenlemedir. Ancak taksirle işlenen suçlar açısından kanun koyucu, aynı Kanun'un 22. maddenin 4. fıkrası ile bir ölçüt daha eklemiştir. Bu durumda, taksirle işlenen suçlarda alt ve üst sınır arasında ceza belirlenirken, TCK’nın 61/1 ile 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerin birlikte göz önüne alınması gerekmektedir.

Ancak, TCK’nın 61/1. maddesindeki bu ölçütler genel nitelikli olup her suça uymayabileceğinden, her suç için tüm ölçütlerin değil sadece ilgili suça uyan kısımların nazara alınması gerekir. Bu açıdan taksirli suçlarda ancak kasıtlı suçlarda uygulanması mümkün olan 61/1. maddenin (b) bendinde yer alan "suçun işlenmesinde kullanılan araçlar", (f) bendinde yer alan "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" ölçütleri uygulanamayacaktır.

Tüm bu kanuni düzenlemeler karşısında taksirli suçlarda temel cezanın belirlenmesinde öncelikle failin kusurunun değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, ancak kusurluluğun yanında "suçun işleniş biçimi", "suçun işlendiği zaman ve yer", "suç konusunun önem ve değeri" ile "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" ölçütlerinin de dikkate alınacağı sonucuna varılmaktadır.

Öte yandan, TCK’nın 3. maddesi uyarınca işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması, böylelikle suç işlenmesiyle bozulan toplum düzeninde adaletin sağlanması için suç işleyen kimseye uygulanacak yaptırımın haklı ve ölçülü olması gerektiği de göz önünde bulundurulacaktır.

Öte yandan, TCK’nın 3. maddesi uyarınca işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması, böylelikle suç işlenmesiyle bozulan toplum düzeninde adaletin sağlanması için suç işleyen kimseye uygulanacak yaptırımın haklı ve ölçülü olması gerektiği de göz önünde bulundurulacaktır.

Bu nedenlerle taksire dayalı kusurun ağır olduğu durumlarda, alt sınırdan uzaklaşılarak, hafif olduğu durumlarda ise alt sınırdan veya alt sınıra yaklaşılarak temel ceza tayin edilmesi isabetli bir uygulama olacak ise de, bundan her hâlde ağır kusurlu fail hakkında en üst hadden, hafif kusurlu fail hakkında ise alt hadden ceza tayin edilmesi gerektiği sonucu çıkarılmamalı, TCK'nın 61/1. maddesindeki olaya uyan diğer ölçütler ve TCK'nın 3. maddesinde düzenlenen "orantılılık" ilkesi bir bütün hâlinde değerlendirilerek haklı ve ölçülü bir ceza belirlenmeli, somut olayın özellikleri itibarıyla bazı hâllerde alt hadden bazı hâllerde de üst hadden tayin edilecek cezanın haklı ve ölçülü bir ceza olacağı da gözden uzak tutulmamalıdır.

Öğretide de bu konuda “...TCK'nın 3/1. maddesi, 61. maddeden çok daha geniş bir anlamı barındırmakta, fail hakkında takdiri indirim nedeni de dâhil olmak üzere, tüm indirim ve artırım maddelerinin uygulanmasında, daha açık bir deyişle bütüncül açıdan, failin eylemi ile cezanın ağırlığı arasında bir orantı denge olması gerektiğini belirtmektedir. Ayrıca TCK'nın 3. maddesi hükmü sadece temel cezanın belirlenmesinde değil, aynı zamanda her türlü indirim ve artırımın uygulanmasında, kesinleşen cezalar için uyarlama yargılamasında göz önünde tutulması gereken bir düzenlemedir...TCK'nın 3/1. maddesindeki ... ve orantılılık ilkesi gereği, özellikle işlenen eylem ile verilecek cezanın orantısız olduğu durumlarda, uygulayıcı mümkün olduğu oranda, temel cezanın belirlenmesi, indirim ve artırım maddelerinin uygulanması ve cezanın şahsileştirme kurumunu gözeterek, adaleti sağlamaya çalışacaktır.” (... Yaşar-... Tahsin Gökcan-... Artuç, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu, ... Yayınevi, 2. Bası, ..., 2014, s. 57-58.) şeklinde görüşler mevcuttur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 1999 model, ruhsatına göre; 14 tona kadar yük taşıyabilecek, trafik sigortası bulunmayan, fenni muayenesi 03.09.2008 tarihinde dolmuş olan ve 14.09.2010 tarihli kantar fişine göre 14.020 kg mıcır yüklü kamyonu kullanmak üzere olay günü sanığın ... yerinde işe başlayan ölenin, söz konusu araçla saat 13.30 sıralarında tek yönlü, çift şeritli, 7 metre genişliğindeki, eğimli yolda rampa aşağı seyrettiği sırada vites küçültmek istediği ancak vitesin boşa geçmesi ve frenlerin tutmaması sebebiyle yolun soluna yönelip karşı şeridi de aşarak yol dışında bulunan kayalara ve ağaca çarpması neticesinde olay yerinde hayatını kaybettiği, aynı kamyonun içerisinde bulunan tanık ...’nün ise yaralandığı olayda;

Hükme esas alınan trafik kazası tespit tutanağı ve bilirkişi raporlarında; ölenin yönetimindeki ... ile iniş eğimli yola gelmeden önce hızını düşürerek mıcır yüklü aracıyla inebileceği uygun vitese aldıktan sonra iniş eğimli yola girmesi ve aracının hızını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun zorunlu kıldığı şartlara uydurması gerekirken, aksine dikkatsiz ve tedbirsiz davranması ve trafik uyarı işaret levhalarına (sağa-sola tehlikeli viraj, tehlikeli viraj yön, kaygan zemin) uymaması nedenleriyle aracın direksiyon hâkimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre yolun solundaki kayalık kısma çarpmak suretiyle oluşumuna sebebiyet verdiği kazada 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 52/1-a-b, 47/1-c ve 106. maddesindeki kuralları ihlâl etmesi sebebiyle tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de;

Ceza muhakemesi uygulamamızda bilirkişi raporunun hâkim veya mahkemeler için bağlayıcı bir niteliğinin bulunmaması ve ölenin tali kusurlu olduğuna ilişkin tespit dışında, kazanın bilirkişi raporunda ayrıntılı şekilde belirtildiği üzere ölenin kusurundan kaynaklandığının anlaşılması, bilirkişi raporları ile fazla olduğu tespit edilen yük miktarının kantar fişi ve dosyadaki bilgi ve belgelerle doğrulanmaması ve sanığın aracın fenni muayenesini yaptırmamak biçimindeki kusurunun, kazanın oluşumunda doğrudan etkide bulunduğunun itiraza konu olay bakımından ortaya konulamaması hususları birlikte gözetildiğinde sanığın yukarıda belirtilen kusurunun tali nitelikte olduğu ve bu nedenle sanık hakkında, asli kusurlu olduğu kabul edilerek tayin edilen cezanın TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca sanığın eylemi ile orantılı bir ceza tayin edilmesi gerekirken TCK'nın 3. maddesindeki “orantılılık” ilkesi ihlal edilerek temel cezanın 4 yıl olarak fazla belirlenmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyeleri ..., ..., ... ve ...;

"Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda özetle '…sanık ...’ın olayda asli kusurlu olup olmadığı ,buna bağlı olarak hakkında belirlenen cezanın isabetli olup olmadığı …' konusunda görüş ayrılığı oluşmuştur.

Sanık ...‘nın,... Petrol İnşaat San ve Tic. Ltd. Şti. nin sahibi ve yetkilisi olduğu, Sanık ...’nın suç tarihinden bir gün önce şoför olarak işe aldığı ölen ... ...’e mıcır taşımacılığı yapılacak 1999 model eski bir kamyonu teslim ettiği, ölen sürücünün kamyona 20 ton civarında mıcır yüklendikten sonra aşağı doğru eğimli yolda seyir halinde iken frenlerinin tutmamasına bağlı olarak yüklü kamyonun kontrolden çıkmasıyla meydana gelen tek taraflı kaza sonucunda sürücü ... ‘ün öldüğü olayda,