muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8751, Karar No: 2016/881, Tarih: 01.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/8751 E.  ,  2016/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/320843

MAHKEMESİ : Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2010

NUMARASI : 2009/1086 (E) ve 2010/449 (K)

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık M.. S.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık M.. S..'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık S.. Y.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, durakta park halinde bulunan dolmuşun içinden mağdura ait cep telefonunu çalma şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanunun 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanığın, kasıtlı suçtan sabıkasının bulunmaması ve mağdurun tazmini gerekir maddi zararının bulunmaması karşısında; “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği” hususu irdelenip 5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesinin uygulanma şartları tartışılmadan, hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrildiği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık S.. Y..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22678, Karar No: 2010/4717, Tarih: 02.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/22678 E.  ,  2010/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiği işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” Denilmektedir. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3., 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” Düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Buna göre mahkemece tarafların bildirdiği yerlerden ve nüfus müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü, evlendirme memurluğu gibi resmi kurumlardan borçlunun mukayeseye esas olabilecek imza örnekleri getirtilmelidir. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.  ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise  borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç gereç yardımıyla binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviyole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grafolojik, grafometrik esaslar içerisinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metotlarla yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmış olmakla mahkemece bu rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6564, Karar No: 2011/17192, Tarih: 16.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6564 E.  ,  2011/17192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.02.2010 tarih ve 2008/364 - 2010/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.06.2004 tarihinde "beşer ecza deposu b" ibaresiyle davalı nezdinde marka başvurusunda bulunduğunu, ancak davalının müvekkilinin tescil başvurusunu 556 sayılı KHK'nin 7/1 (b) maddesine dayanarak kabul etmediğini ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu Başkanlığı'nın 29.05.2006 tarih ve 2006/M-124 sayılı kararının iptali ile söz konusu marka başvurusunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu ibare ile redde mesnet "Başer" markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, başvuru ve tescilde öncelik ilkesi doğrultusunda aynı emtialar ve hizmetler için tescil edilmek istenen davacı başvurusunun reddine karar verilmesine herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre 5, 10, 35/4, 8 ve 44/1, 3. sınıf mal ve hizmetler için başvuru konusu işaretin 556 sayılı KHK'nin 7/son maddesi uyarınca kullanımla ayırt edicilik kazandığı gerekçesi ile TPE YİDK’nun 2006/M-124 sayılı kararının, 2004/18210 sayılı marka tescil başvurusunun gerçekleştiği tarihteki tebliğ hükümlerine göre 5, 10, 35/4, 8 ve 44/1, 3. sınıf mal ve hizmetler bakımından iptaline, sair yönlerden iptal ile tescil isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21261, Karar No: 2021/1527, Tarih: 03.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21261 E.  ,  2021/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16/05/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 04/08/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık kesintili dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20/06/2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6701, Karar No: 2014/1595, Tarih: 13.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/6701 E.  ,  2014/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/380797

Mahkemesi : Antalya 11. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 18.07.2011

Numarası : 2011/1285 - 2011/581

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu hacizli malların E.. E.. Yat. İnş. Tur. Tic. Ltd. Şirketine ait olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede yer alan, sanık hakkında TCK'nın 289/1-2. cümlesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması şeklindeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.İcra ve İflas Kanununun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczedilen malların bir yıl içerisinde satışının istenmemesi halinde haciz işleminin hukuki sonuçlarının ortadan kalkacağı, dosya kapsamına göre; ilk haciz tarihinin 07.01.2010, muhafaza haczi tarihinin ise 04.02.2011 olduğu anlaşılmakla, hükme esas alınan Antalya 2. İcra Müdürlüğünün 2009/14285 Esas sayılı dosyanın getirtilip incelenmesi, bir yıllık satış isteme süresini durduran veya kesen herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi ve temyiz denetimine olanak verecek biçimde aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içerisine alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,Kabule göre de;Borçlu şirkette işçi olarak çalıştığı sırada haciz işlemi yapılıp mallar kendisine teslim edildikten sonra işten ayrılan, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13714, Karar No: 2019/4349, Tarih: 24.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13714 E.  ,  2019/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 21/10/2014 harç tarihli dava dilekçesinde özetle; tapuda 553/3337 hisse oranında müvekkili adına kayıtlı bulunan ... ilçesi, ... mahallesi 426 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalması ve bu nedenle tapu kaydının iptali istemi ile Hazine tarafından açılan dava sonunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/965 Esas sayılı karar ile taşınmazın tapudan terkinine dair verilen kararın kesinleştiğini, tapu kaydının iptali nedeniyle hak kayıplarının olduğunu ileri sürerek davalı Hazineden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000 TL tazminatın tapu kaydının iptal edildiği tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin iptale ilişkin kararından sonra davacı ... tarafından yeniden imar uygulaması yapılarak geri dönüşüm hesabı ile uygulamaya giren parsellerin şuyulandırma hesabının yeniden yapılıp imar uygulaması sonucunda ... adına yeni oluşturulan 1209,18 m² yüzölçümlü 426 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan iptal edilen 426 ada 7 sayılı parseldeki 15037/120918 pay karşılığı 150,37 m² yer verildiği, bakiye 402,58 m²'lik kısmı ise kıyı olarak iptal edilen kısımda kaldığı, ayrıca dava konusu ... 426 ada 7 sayılı parselin oluşumuna esas belgelerin tetkikinden ise bu parselin imar uygulaması sonucu oluştuğu, imardan önceki geldilerinin kısmen tapulama ile oluşan 1613 sayılı parsel, kısmen yoldan ihdas suretiyle oluşturulan 4586 sayılı parsel, yine ihdasen oluşan 4610 sayılı parselden geldiği, buna göre kıyı kapsamında kaldığından bahisle iptal edilen payın bir kısmı imar uygulaması ile kıyı dışında olan başka parsele davacı ... adına şuyulandırıldığı gibi geldilerinin de TMK'nın 1007. maddesi anlamında tapuya güven sonucu kazanılan parseller olmayıp belediye tarafından yapılan imar uygulamaları ile yol v.s kamu alanlarında ihtas suretiyle kendi idari işlemi ile oluştuğu, dolayısıyla tapuya güven ilkesi ve sicilin tutulmasından kaynaklı bir zararın söz konusu olmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Devletin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Devletin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

3533 sayılı "Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu İle Halli Hakkında Kanunun" 2570 sayılı Kanunla değiştirilen 4. maddesinde “katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire veya müesseselerden biri ile 2. maddede yazılı dairelerden birisi arasında çıkan

uyuşmazlıklarda, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık taşınmaza ilişkin ise o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumda olan daire veya müessesenin veya birden çok oldukları takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hakem sıfatıyla çözülür” denilmektedir.

Tarafların anılan kanun hükmüne tâbi kurumlar oldukları açıktır. Görev sorunu ise yargılamanın her safhasında re’sen gözetileceğinden, bu durumda, davaya yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılması gerekir. Tarafların sıfatları gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek sözü edilen kanun hükmü uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16591, Karar No: 2015/22214, Tarih: 02.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16591 E.  ,  2015/22214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/32686

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2012/68 (E) ve 2012/406 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk E.. Ş.. hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiisi tarafından temyiz istemi bulunduğu halde bu hükümlerle ilgili tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk E.. Ş.. hakkında belirtilen suçtan kurulan hükümle ilgili olarak tebliğname düzenlenmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/41026, Karar No: 2015/38272, Tarih: 19.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/41026 E.  ,  2015/38272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/129378

MAHKEMESİ : Büyükçekmece(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2009/994 (E) ve 2011/1948 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar R.. Ç.., S.. K.. ve S.. A.. müdafilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede

Sanıkların, katılanı “seni sokağa çıkarmayacağım” diyerek tehdit ettiklerinin iddia edilmesi karşısında, eylemlerinin TCK’nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla esas hakkında hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar R.. Ç.., S.. K.., S.. A.. müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın CMK'nın 7. maddesi de gözetilerek sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 1412 sayılı CMUK'nın 323. maddesi uyarınca görevli O Yer Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.