muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7885, Karar No: 2020/1040, Tarih: 26.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/7885 E.  ,  2020/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 28/04/2009 havale tarihli dava dilekçesi ile; ... ilçesi, ... beldesinde bulunan 4.979,92 m2 miktarındaki taşınmazın 1965 - 1970 yıllarında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit dışı bırakıldığını, taşınmazın taşlık ve kayalık olmayıp 40 yıldan daha fazla bir süre önce imar ve ihya edildiğini, o tarihten itibaren hiçbir niza ve fasıla olmadan davacı tarafından zilyet ve tasarruf edildiğini, taşınmazın özel mülkiyete esas halde bir taşınmaz olup muz bahçesi olarak kullanıldığını belirterek, taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 26/04/2011 havale tarihli dava dilekçesi ile, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/222 E. sayılı dava dosyasında açtıkları tescil davasının bilirkişi raporunda dava konusu edilen taşınmazın (C) ve (D) harfleri ile işaretli bölümünün ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/214 Esas sayılı dosya kapsamında kaldığının anlaşılması üzerine bu kısımlara ilişkin davaların atiye terk edildiğini, ancak, 2002/214 E. sayılı dosyanın davacısının dosyaya beyanda bulunarak bu yerlerin kendisine değil davacı ...'ya ait olduğunu ifade ettiğini, (C) ve (D) harfleri ile işaretli alanlara yönelik davasından vazgeçtiğini, 2009/222 Esas sayılı dava dosyasında atiye terk ettikleri (C) ve (D) harfleri ile işaretli alanlara yönelik yeni bir dava açarak işbu dosya ile birleştirilmesi için taraflara süre verildiğini belirterek, dosyanın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/222 E. sayılı dava dosyası ile birleştirilmesini, dava konusu yerlerin davacı adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının birleşen davasının ve iş bu dosyada açtığı davasının kabulüne, 13/11/2012 havale tarihli krokili raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazların TMK'nın 713. maddesi uyarınca ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.12.2014 tarih 2014/5664-10440 E.K. sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında özetle "Mahkemece davanın ve birleşen dosya davasının kabulü ile 13/11/2012 havale tarihli krokili raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmişse de yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulmuştur. Şöyle ki, dava konusu taşınmazın (C) ve (D) harfleri ile gösterilen kısımları daha önce dava dışı ... tarafından ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/292 E.- 212/341 K. (bozma kararı öncesi 2002/214 E. - 208/665 K.) sayılı dosyasında dava edilen alanlar içerisinde kaldığı, o dosyada mahkemece dava konusu taşınmazların öncesinin orman sayılan yerlerden

olduğu, dava konusu taşınmazların orman sınırı dışında bırakıldıkları tahdit tarihi olan 24.05.1089 tarihinden dava tarihine kadar 20 yıllık süre dolmadığı gerekçesiyle red kararı verildiği ve kararın temyiz incelemesinden de onanarak geçtiği görülmüştür. O dosyada orman bilirkişisi tarafından verilen raporda dava konusu taşınmazın (A) harfli kısmının öncesi itibari ile yüksek eğimli çalılık makilik alan, (B) kısmının ise düşük eğimli makilik alan olarak değerlendirildiği, temyize konu dosyada (C) ve (D) harfleri ile gösterilen alanların büyük kısmının o dosyadaki (A) harfi ile gösterilen alanda kalmasına rağmen orman sayılmayan yerlerden olduğu, orman bilirkişi tarafından bildirilmiştir.

Bilirkişi raporları arasında bu anlamda dava konusu taşınmazların nitelikleri hususunda çelişki doğmuş olup, bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur.

Bilirkişi raporları arasında bu anlamda dava konusu taşınmazların nitelikleri hususunda çelişki doğmuş olup, bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur.

Aynı zamanda dava konusu taşınmazın bulunduğu ... (...) beldesinde yapılarak kesinleşen orman kadastrosu tarihi ve dava konusu taşınmazların hangi tarihte yapılan tahdit dışında kaldığına ilişkin de açık bir bilgi bulunmamakatadır. Şöyle ki, orman bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların bulunduğu ... kasabasında 24.11.1988 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi olduğundan ve dava konusu taşınmazların yapılan bu tahditte tahdit dışı bırakıldığından bahsedilmektedir. Dairemizin iade kararı ile yörede yapılan orman tahdidi ve askı ilânları istenmiş olup, dosyaya gelen müzekkere cevabından taşınmazın bulunduğu yerde hem 24.11.1988'de hem de 26.04.1985'te ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi olduğu bildirilmiş ve askı ilân tutanakları gönderilmiştir. Bu durumda dava konusu taşınmazlar 1985 yılında yapılan tahditte tahdit dışında bırakılmış ise 20 yıllık süre bu tarihten; 1985'te yapılan çalışmada sınırlamaya alınmamış ve bunun üzerine 1988'de yapılan tahdit ile tahdit dışında bırakılmış ise 20 yıllık süre bu tarihten başlayacaktır. Orman bilirkişi raporu bu konuda bir açıklama içermemekte, dosya içerisinde çalışmalara ilişkin tutanaklar olmadığı için de bir değerlendirme yapılamamaktadır.

Bundan başka taşınmazların olduğu ... kasabasında bir imar planı olup olmadığı, taşınmazların bulunduğu alanın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı hususunda da çelişki oluşmuştur. Şöyle ki, temyize konu bu dosyada, çekişmeli taşınmazların olduğu ... kasabasında 18. madde ve herhangi bir imar uygulaması yapılmadığı bildirilmiştir. Oysa, aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairenin 2014/3327 E. sayılı ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/555 E - 2014/21 K. sayılı dosyasında 19.02.2006 tarihli 1/5000 ölçekli nazım imar planı olduğu, ... Kaymakamlığı Mal Müdürlüğününün 02.02.1012 tarihli ve ... kasabası Fen İşleri Müdürlüğünün 23.05.2011 tarihli yazıları ile bildirilmiştir. Ayrıca, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... kasabasında 07.08.1996 tarihinde nazım imar planının Bakanlıkça onaylandığı ve 05.06.1997 tarihinde meclis kararı ile onaylanarak yürürlüğe girdiği, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/39 E. - 2010/198 K. sayılı dosyasında yapılan temyiz incelemesi sırasında anlaşılmıştır.

Temyiz incelemesi yapılan bu dosyalardan edinilen bilgilere göre, dava konusu taşınmazların olduğu belde de hangi tarihlerde yapılarak kesinleşen hangi imar planları olduğu konusunda kesin bir bilgiye ulaşılamamış olup, eğer taşınmazların bulunduğu yerde yapılarak kesinleşmiş bir imar planı var ve dava konusu taşınmaz imar planına alınmış ise; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin imar planına alınma tarihine kadar davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmemiştir.

Temyiz incelemesi yapılan bu dosyalardan edinilen bilgilere göre, dava konusu taşınmazların olduğu belde de hangi tarihlerde yapılarak kesinleşen hangi imar planları olduğu konusunda kesin bir bilgiye ulaşılamamış olup, eğer taşınmazların bulunduğu yerde yapılarak kesinleşmiş bir imar planı var ve dava konusu taşınmaz imar planına alınmış ise; kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinin imar planına alınma tarihine kadar davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilmemiştir.

O halde; mahkemece, dava konusu taşınmazların bulunduğu beldede yapılan imar planları (1/1000,1/10000-1/5000 ölçekli çalışmalar olup olmadığı ayrı ayrı sorulmak) olup olmadığı var ise hangi tarihte yürürlüğe girdiği araştırılmalı; bilâhare daha önce keşfe katılmamış bir fen ve üç orman bilirkişi ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, en eski ve dava tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli

taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, (hem hava foğraflarında hem de memleket haritalarında dava konusu taşınmazların konumunu ayrı ayrı gösterecekleri) topoğrafik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın öncesi itibari ile orman sayılan yerlerden olup olmadığı, yörede iki farklı tarihte yapılan orman kadastro çalışması bulunduğuna göre, dava konusu taşınmazın ilk tahditte mi yoksa ikinci tahditte mi çalışmaya dahil edildiği halde, orman sınırı dışında bırakıldığı tahdit tutanaklarından da yararlanmak sureti ile belirleyecekleri rapor alınmalı ve taşınmazın bulunduğu yerde yapılmış ve kesinleşmiş bir imar çalışması var ise bu tarihe kadar davacılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı denetlenmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.’’ gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda;

1-Davacının asıl dava ve birleşen davada davasının kabulüne,

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda;

1-Davacının asıl dava ve birleşen davada davasının kabulüne,

2-Antalya ili, ... ilçesi, ... mahallesinde yer alan 04/11/2015 tarihli orman ve harita mühendisi bilirkişilerden müteşekkil heyet raporuna ekli 1 nolu krokide (A) harfi ile gösterilen 652,43 m2 taşınmaz, (B) harfi ile gösterilen 2131,39 m2 taşınmaz, (C) harfi ile gösterilen 727,57 m2 taşınmaz ve (D) harfi ile gösterilen 1528,80 m2 taşınmazın en son parsel numarası verilmek sureti ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına, karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 26.04.1985 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1960 yılında yapılmış ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir. Çekişmeli taşınmaz bu çalışmada taşlık ve çalılık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gibi zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

26/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7577, Karar No: 2015/35111, Tarih: 08.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7577 E.  ,  2015/35111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/246830

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2009/357 (E) ve 2013/164 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa'nın 4. maddesi ile yapılan değişikliğe kadar müstakil fıkra olup, kemik kırığının hayati fonksiyonlara etkisi de dikkate alınarak değişiklikten önce ve sonraki kanun hükümleri kararın gerekçe bölümünde eyleme uygulanıp elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde değişiklikten sonraki yasa maddeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince uygulama yapılması,

3) Katılanın aşamalarda alınan beyanlarında, yaralanması nedeniyle 2 yıldan fazla bir süre tedavi gördüğünü; ancak ayağını sağlıklı olarak kullanamadığını, ayak kemiğindeki merminin çıkartılamadığını ve eskisi gibi yürüyüp koşamadığını belirtmesi karşısında, yaralanmanın katılanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19142, Karar No: 2015/34751, Tarih: 08.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/19142 E.  ,  2015/34751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 14. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI : 2013/678-2015/220

Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, A... Sitesi'nde 25.06.2004 tarihinde davalı bünyesinde güvenlik personel olarak işe başladığını, davalıya 13.02.2012 günü gönderdiği Kadıköy 30. Noterliği'nin 04678 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş sözleşmesini işverenin işçi sağlığının sağlanmaması ve güvenliği gereğince verilmesi gereken elbiselerin çok geç verilmesi, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödenmemesi nedeniyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, A.. Sitesi'nin asıl işvereni olduğu işyerinde kendi bünyesinde işe başladığını, asıl işvereni ile aralarındaki sözleşme süresinin sona erdiği 20.02.2012 tarihinden sonra davacının kesintisiz bir şekilde ihaleyi kazanan ... Özel Güvenlik Hiz. Ltd. Şti.'nde çalışmaya devam ettiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma istemlerinin kabulüne, ulusal bayram ve genel tatil ve ücret istemlerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Halen yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 14/2 maddesi hükmü, 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinde belirtilen işyeri devrini de içine alan daha geniş bir düzenleme olarak değerlendirilebilir. Gerçekten maddede işyerlerinin devir veya intikalinden söz edildikten sonra “…yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli…” denilmek suretiyle uygulama alanı 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesine göre daha geniş biçimde çizilmiştir.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir.

İşyerinin devri işverenin yönetim hakkının son aşaması olup, işyeri devri çalışma koşullarında değişiklik anlamına da gelmez. Dairemizin kökleşmiş kararlarına göre işyeri devri işçiye haklı nedenle fesih hakkı tanımaz. İşyeri devrinin çalışma koşullarını ağırlaştıran bir yönü olup olmadığı belirlenmelidir.

İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir.

1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Devir hükümlerine göre ise; feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz. Daha sonra gerçekleşen fesihten dolayı ise asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukukî veya fiilî bir bağlantı olsun ya da olmasın, kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, ihbar tazminatı ve yıllık izin dışında iki yılla sınırlı olmak üzere o dönemde gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumluluğu, son alt işveren ise tüm dönemden ve fesih haksız ise kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ile hem devredilen hem de kendi döneminde gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumluluğu kabul edilmelidir.

Dosya içeriğine göre mahkemece davacı tarafından 13/02/2012 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği kabul edilmiş ise de, davacının çalışmaya iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürdüğü tarihten sonra ara vermeksizin devam ettiği davacı tanıklarının beyanlarından anlaşılmaktadır.

Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında da davalı şirket ile dava dışı asıl işveren ... Sitesi arasındaki sözleşmenin sona erdiği 20/02/2012 tarihinde, davalı şirket kaydından çıkışının yapıldığı, aynı gün yeni alt işveren nezdinde giriş kaydının yapılarak işyeri devri esasına göre kesintisiz olarak ... Sitesi'nde çalışmaya devam ettiği görülmektedir. İş sözleşmesi 13/02/2012 tarihinde ihtarname gönderilmesine rağmen, davacı fiilen çalışmaya devam ettiğinden davalı nezdinde iş akdinin davacının feshi ile sona ermediği, bu nedenle davacının kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin talep etme hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacı feshe bağlı kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izne hak kazanamaz. Mahkemece devir olgusu gözden kaçırılarak feshe bağlı alacakların hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Diğer taraftan hükmedilen tazminat ve ücret alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de diğer bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7351, Karar No: 2008/6606, Tarih: 07.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/7351 E.  ,  2008/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.12.2006