muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/662, Karar No: 2025/968, Tarih: 11.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/662 E.  ,  2025/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2148 E., 2024/2319 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/101 E., 2024/217 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde özetle; borçluya ait taşınmazın satışından elde edilen bedelin sıra cetveli düzenlenerek paylaştırıldığını, müvekkiline para kalmadığından ödeme yapılamadığını, söz konusu sıra cetvelinde 2. sırada yer alan alacağa ilişkin 03.01.2020 tarihli haciz düştüğünden sıra cetvelinde yer verilmesi ve satış bedelinden pay ayrılmasının doğru olmadığını, sıra cetveli hazırlanırken 100. maddeye yarar bilgilerinin toplanmadığından icra dairesi tarafından düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli hazırlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan Kredi Garanti Fonu Anonim Şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; şikayetçinin şikayetinde hukuki yarar olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunan vekilleri cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile aynı para alacağı için daha önce Zile İcra Dairesi'nin 2016/1765 E. sayılı dosyasında 100. maddeye yarar bilgilerin toplandığını, sıra cetvelinde 2. sırada yer alan alacağa ilişkin 03.01.2020 tarihli haciz düşmesine rağmen taşınmaza konulan 06.04.2021 tarihli haczin ayakta olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçi vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; sıra cetvelinde 2. sırada yer alan alacağa ilişkin 03.01.2020 tarihli haciz düştüğünden sıra cetvelinde yer verilmesi ve satış bedelinden pay ayrılmasının doğru olmadığını, sıra cetveli hazırlanırken 100. maddeye yarar bilgilerinin toplanmadığını, aynı sıra cetveline şikayete ilişkin yargılamanın Tokat İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2024/355 E. sayılı dosyası ile devam ettiğinden dosyanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, şikayete konu işlemin icra memur işleminden kaynaklı olması nedeniyle karşı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayetçi vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut olayda; aynı tarihli sıra cetvelinin iptaline ilişkin olarak Türkiye Halk Bankası Anonim Şirket tarafından açılan davanın Tokat İcra Hukuk Mahkemesi'nin 16.01.2025 tarihli, 2024/355 Esas ve 2025/34 Karar sayılı karar ile sıra cetvelinin iptaline karar verildiği anlaşıldığından, şikayet hakkında verilen kararın kesinleşip kesinleşmediğinin incelenmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazların REDDİNE,

2.Yukarıda 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16436, Karar No: 2025/115, Tarih: 07.01.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16436 E.  ,  2025/115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/536 E., 2022/1247 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62. ve 53. maddeleri ile basit yargılama usûlü uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son cümlesi gereği, 7 ay 15 gün hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin 05.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 14.07.2023 tarihli ve 94660652-105-23-5731-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89715 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/89715 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın 11/06/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 30.06.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonunda Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyetine karar verilmiş ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 11.06.2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde kullanmak suçundan dolayı “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 11.06.2014 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 30.06.2014 tarihli ve 2014/8954 Soruşturma, 2014/3184 Esas ve 2014/1248 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

B. Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2014/358 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezasının, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. ve 8. fıkraları uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın beş yıl süre ile denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 10.02.2015 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Sanığın denetim süresi içinde 22.12.2016 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Bingöl 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.01.2018 tarihli ve 2017/165 Esas, 2018/33 Karar sayılı kararı ile hükmedilen ve kamuya yararlı hizmetlerde çalıştırma seçenek tedbirine çevrilen mahkûmiyet kararının 31.01.2018 tarihinde kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2018/118 Esas, 2018/414 Karar sayılı kararı ile "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek nitelikte yeterli, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden" bahisle sanık hakkında hükmedilen beraat kararının aleyhe istinafı üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 04.02.2020 tarihli ve 2018/2460 Esas, 2020/174 Karar sayılı kararı ile " ilkderece mahkemesince, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden uyuşturucu maddenin önleme arama kararı ile yapılan arama ile usulüne uygun şekilde ele geçirilmiş olmasına, sanığın suçunu ikrarına, usulünce alınan vücut örnekleri üzerinden yapılan tahlil ile uyuşturucu kullanımının sabit olmasına rağmen, hukuka aykırı delil kapsamında yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmiş olması" gerekçesi ile bozulması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2020/220 Esas, 2020/392 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedildiği,

D. Kararın sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli ve 2020/1818 Esas, 2022/1082 Karar sayılı kararı ile,

sanığın hukuki durumunun basit yargılama usulü yönünden yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, gerekçesiyle 24.09.2020 tarihli hükmün bozulmasına karar verildiği,

E. Yapılan yargılama sonucunda, Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 10.10.2022 tarihli ve 2022/536 Esas, 2022/1247 Karar sayılı kararı ile, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1., 62. ve 53. maddeleri ile basit yargılama usûlü uygulanarak 5271 sayılı CMK'nın 251/3-son cümlesi gereği, 7 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluğuna karar verildiği ve hükmün itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

F. Sanığın adli sicil kaydı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde;

F. Sanığın adli sicil kaydı ve UYAP kayıtlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında incelemeye konu 11.06.2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başka, bu suç tarihinden önce açılmış aynı nitelikte dava olmadığı ancak; bu suç tarihinden sonraki tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açık ve kapalı kayıtlar olduğu,

Anlaşılmıştır.

G. Dosya kapsamına göre; suç tarihinin 11.06.2014 ve iddianame tanzim tarihinin ise 30.06.2014 tarihi olduğu, UYAP ve adli sicil sorgulamasında sanık hakkında incelemeye konu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan başka bu suç tarihinden önce işlediği aynı nitelikteki suçtan dava bulunmadığı dolayısıyla 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191/5. maddesinin ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunmadığı gözetilerek, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanun'un 191/ 4. maddesinde belirtildiği şekilde;

aa) Kendilerine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

bb) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

cc) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Elazığ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.10.2022 tarihli ve 2022/536 Esas, 2022/1247 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31, Karar No: 2011/304, Tarih: 25.01.2011

**15. Hukuk Dairesi         2010/31 E.  ,  2011/304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik imalât bedeli ve gecikme cezasının tahsili istemiyle açılmıştır. Davalı, fazla imalât yaptığını, bunların binanın değerini artırdığı gibi inşaat süresinin uzamasına sebebiyet verdiğini, bedelden tenkisi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Hükme dayanak bilirkişi raporunda, davalı savunmasında sözü edilen fazladan yapılan, faydalı ve zorunlu imalâtın incelemesi yapılmış değildir. Oysa fazla imalât yapılmış ise bunların inşaat yapım süresini etkileyeceği ortadadır. Öte yandan fazla imalât bedelinin tenkisi de istenildiğine göre, bu istek mahsup niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında ileri sürülebileceğinden mahkemece incelenmesi zorunludur. O halde yapılması gereken iş, bilirkişilerden ek rapor alınarak, inşaatta gerektiğinde keşif yapılmak suretiyle sözleşme dışı fazla imalât yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise bunların inşaat süresine etkisini hesaplatmak, süre uzatımı gerektirir ise bu süreyi gecikme süresinden mahsup etmek, ayrıca fazla imalâtın yapıldığı tarih itibariyle piyasa fiyatlarına göre bedelini bilirkişiye hesaplattırmak, bu tutarı davacı alacağından mahsup edilerek sonucuna göre hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hükme varılması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 9,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3466, Karar No: 2017/5704, Tarih: 13.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3466 E.  ,  2017/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- .... Deri Mak. ve Metal San. Tic. Ltd. Şti. 2- .... adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında ...İş Mahkemesi'nden 05.05.2015 günlü ve 2013/248-2015/287 sayılı hükmün taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Taşparlatan hakkındaki ceza dava dosyasının mahkemeden celp edilip eklendikten sonra, iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6367, Karar No: 2010/8385, Tarih: 27.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/6367 E.  ,  2010/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mudanya 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :04.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2006/24881, Karar No: 2007/2619, Tarih: 19.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24881 E.  ,  2007/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra hakimliğince kısa kararda "davanın kabulü ile takibin iptaline " hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda "takibin  durdurulmasına" şeklinde yazıldığı, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmüştür. 10.04.1992 günlü ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu husus bozma nedenidir. Mahkemece önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla oluşacak sonuca göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12041, Karar No: 2010/975, Tarih: 04.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/12041 E.  ,  2010/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılardan ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemeye göre, sıra cetvelinin başka bir şikâyet dosyasından iptal edildiği gerekçesiyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı şirket ile davalılardan ... Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak şikâyet yargılaması usulüne tâbi iseler de, aleyhine şikâyet olunanlara savunma hakkı tanınabilmesi için İcra ve İflas Kanunu'nun 18 inci maddesindeki takdirin taraf teşkili sağlanması ve duruşma açılması yönünde kullanılması uygun olur.

2- Öte yandan aynı sıra cetveline ilişkin diğer bir şikâyet sonucunda sıra cetveli iptal edilmişse de, dosya içeriğinden bu iptal kararının kesinleşip kesinleşmediği anlaşılamamıştır. Bu durumda mahkemece iptal kararının kesinleşip kesinleşmediği üzerinde durulmalı; varılacak sonuca göre yargılama gideri ve vekâlet ücretinin şikâyetteki haklılık durumuna göre yükletilmesine karar verilmeli ya da birleştirme gerekip gerekmediği düşünülmelidir. Açıklanan nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı yanın temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19521, Karar No: 2018/12139, Tarih: 19.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/19521 E.  ,  2018/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2016 yılı esas alınmak suretiyle İlçe Tarım Müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden, 2015 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

3-Dava konusu taşınmaz üzerindeki meyveli ağaçların değeri de kapama meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kaldığından, ayrıca maktu ağaç bedeline hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekili ile davalının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine,19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.