muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10466, Karar No: 2015/7408, Tarih: 05.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10466 E.  ,  2015/7408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların müşterek çocukları olan 1,5 yaşındaki ....olay tarihinde boğazına yabancı bir cisim kaçması nedeniyle çocuğun ailesi tarafından .... Hastanesi Acil Servisine getirildiği, burada sanıklarca yapılan müdahale neticesinde gerekli yoğun bakım ünitesinin hastanede olmaması nedeniyle hastanın entübe edilerek tıbbi yeterliliği olan... Hastanesine ambulansla sevkine karar verildiği, sevk kararı doğrultusunda sağlık memuru olan ... nezaretinde hasta sevk edilirken ölenin bilinçsizce hareket etmesi nedeniyle entübe tüpünün yerinden çıktığı, sağlık memuru olan... tüpü tekrar takmak için müdahalede bulunduğu ancak başarılı olamadığı, bu nedenle en yakın sağlık kuruluşu olan .... Hastanesi Servisine yöneldikleri, orada yapılan müdahaleden sonra ölene tekrar entübe tüpünün takıldığı ve doktorlu bir ambulans ile ...Hastanesine sevk edildiği, ancak yapılan tüm müdahalelere rağmen yabancı cisim aspirasyonuna bağlı asfiksi ve gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği olayda; kusur durumunun belirlenmesi için alınan Yüksek Sağlık Şurası'nın 11-12 Nisan 2013 tarihli raporunda “ yemek sonrası aspire ettiği belirtilerek siyonize ve bilinci kapalı olarak ...Hastanesi'ne getirilen çocuğun monitörize edilip, entübe edilmesi, çekilen PA akciğer grafisinde her iki akciğerde havanlanma olması ve oksijenle satürasyonun düzelmesi üzerine bronkoskopi yapma imkanı ve yoğun bakım ünitesi olmaması nedeniyle entübe edilerek kısa sürede ambulansla üniversite hastanesine sevk edilmesinin tıp kurallarına uygun olduğundan Dr.... (... hekim), Dr. ... (...cerrahisi uzmanı), Dr..... (... uzmanı) ve Dr... (... hastalıkları uzmanı) kusuru bulunmadığına, ambulansla Acil Sağlık Hizmet Yönetmeliğine göre sevk sırasında 112 ambulansta doktor bulunma zorunluluğu bulunmadığı, 112 ambulansta görev yapanların entübasyon konusunda eğitimli oldukları, sevk sırasında entübasyon tüpünün çıkmasının bir komplikasyon olup, ambu ile solunum desteği sağlayarak en yakın hastaneye götürülmesi ve bu hastanede yapılan tıbbi uygulamaların uygun olduğu cihetle bu nedenle sanıklara yüklenecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, suç açısından faillerin taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3044, Karar No: 2019/306, Tarih: 14.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3044 E.  ,  2019/306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2007/432-2014/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı şirket vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; 12.03.2005 tarihinde ...seferi yapan T.C. .... DDD 1 adlı ... gemisinin battığını, taşıdığı 7 adet ... tankerinin denizde sürüklendiğini, bazılarının kayalıklara çarpıp delinerek içlerindeki ...'nin atmosfere karıştığını, denizden tankerlerin kurtarma çalışmalarının 12.03.2005 ve 13.03.2005 tarihleri arasında yapıldığını, bu süre içerisinde sahil yolunun ulaşıma kapandığını, deniz trafiğinin de engellediğini, batma sonucu geminin kendi yağ ve yakıtı ile yükünü oluşturan kamyon ve tankerlerin yağ ve yakıtlarının, geminin kendisinin ve yükünün kirliliğe neden olduğunu, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/9 d.iş sayılı dosyasında yapılan tespitte kirliliğin devamının engellenmesi için gemide bulunan yağın, yakıtın, batığın çıkarılmasının gerektiğini, bu işlemlerin ve meydana gelen ekolojik hasar bedelinin toplam 2.474.375,00 TL olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.474.375,00 TL'nin 12.03.2005 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş; 12.06.2008 havale tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 2.500.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; görev itirazında bulunarak davacı tarafın husumetinin doğru belirtilmediğini, yapılmamış masrafların talep edilemeyeceğini, zararın doğmadığını, geminin sevk ve idaresinin kaptanın sorumluluğunda olduğunu,

müvekkilinin oluşan zarardan sorumlu olmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, somut verilerden ziyade tahminlere dayalı olarak hesaplama yapıldığını, denizin kirlenmesine ve ekolojik etkilerine ilişkin beyanların gerçeği yansıtmadığını, batığın deniz trafiğine engel olmadığını, raporun çelişkiler içerdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

müvekkilinin oluşan zarardan sorumlu olmadığını, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, somut verilerden ziyade tahminlere dayalı olarak hesaplama yapıldığını, denizin kirlenmesine ve ekolojik etkilerine ilişkin beyanların gerçeği yansıtmadığını, batığın deniz trafiğine engel olmadığını, raporun çelişkiler içerdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Denizciler Dayanışma Derneği vekili; müvekkilinin dava konusu geminin maliki olduğunu ve gemiyi davalı şirkete kiraladığını, gemi kaptanı ve personelinin kiralayan davalı tarafından görevlendirilerek bu durumun gemi siciline tescil edildiğini, bu sebeple ve 5491 sayılı Çevre Kanunu uyarınca müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, geminin kullanılmasından doğan bütün borçların gemi işletme müteahhidine ait olduğunu ve iddia edilen çevre kirliliğini doğuran olayın davalı şirketin faaliyeti sırasında meydana geldiğini, masraf yapılmaksızın zararın doğmayacağını, talep edilen miktarın fahiş olduğunu, nasıl hesaplandığının belirsiz olduğunu, ticari iş söz konusu olmadığından reeskont faizinin talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

Davalı ... cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın konusu ve uygulanacak kanun hükümlerine göre aktif taraf sıfatının T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'na ait olduğu, karar başlığının bu tespit doğrultusunda düzenlendiği, davacı tarafından itiraz edilmeyen ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/9 d.iş sayılı dosyasında alınan raporun davacı bakımından kesinleştiği, Çevre Kanunu'ndaki hukuki sorumluluğa ilişkin hükümlerin kusura dayanmayan ve kurtuluş kanıtı getirilemeyen objektif sorumluluk olduğu, kazanın davalı şirketin işletmesinde iken meydana geldiği, Danıştay denetiminden geçerek kesinleşen ... 2 İdare Mahkemesinin 2008/1002 esas 2009/256 karar sayılı emsal kararı ve Çevre Kanunun 28.maddesi hükmü uyarınca geminin zilyetliğini çıplak gemi kirası sözleşmesi uyarınca devralan davalı şirketin, kaptan vasıtasıyla kendi adına ve hesabına deniz ticaretinde kullanan kişi olarak kirleten sıfatıyla yol açtığı zarardan sorumlu olduğu, diğer davalıların oluşan zarardan sorumlu olmadığı, olay sebebiyle çevre kirliliğinin doğduğu sabit olmakla beraber kirlilik kavramının kesin ve açık olmaması sebebiyle tazmini gereken zararın kapsamının tayinin güç olduğu, hükme esas alınan ikinci bilirkişi raporu uyarınca geminin battığı yerin ... Mahalli sınırlarının dışında olduğu ve bu mevkide deniz derinliğinin 60 metre olduğu, batığın en üst noktasından deniz yüzeyine olan mesafenin 55 metre olduğu ve bu mesafe üzerinden geçecek gemiler için tehlike yaratmayacağı, batığın çıkarılmasının ekonomik olarak bir anlam taşımadığı, davacı tarafından bu konuda yapılan bir gider olmadığı, Liman Başkanlığı ve idarenin bu hususta Limanlar Kanununun 7. maddesine göre yerine getirmesi gereken prosedürü yerine getirmediği, potansiyel ciddi bir çevre kirliliği rizikosunun bulunmadığı ve zararın doğmadığı, denize karışmış olan yağ ve yakıtın denizden çıkarılmasının mümkün olmadığı, ekolojik hasar olarak etkilenen su ürünlerinin değeri kapsamında takdir olunan tazminatın özü itibariyle yağ ve yakıtın denize boşalması sonucu doğan zarar kalemi kapsamında olduğu, davacının yağ ve yakıtın çıkartılması yönünde bir talep hakkının olmadığı, Çevre Kanununun 2.maddesi kapsamında kirleten olan ve aynı kanunun 28.maddesi gereğince verdiği zarardan sorumlu olan davalı şirketin, davacı tarafın itiraz etmediği, bu itibarla haklarında kesinleşen delil tespiti raporu ve ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre denize yağ ve yakıtın boşalması suretiyle etkilenecek olan su ürünü miktarına göre tayin olunan 414.375,00 TL zarardan sorumlu olduğu, haksız eylemin ticari iş niteliği taşıdığı gerekçesiyle davalı... San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile 414.375,00 TL tazminatın 12.03.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle tahsiline, diğer davalılar yönünden açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 28.280,76 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirket'den alınmasına, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14/01/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava, Çevre Kanunu’nun 28. maddesi çerçevesinde, deniz kirliliğine yol açılması nedeniyle davalı gemi işleteni, donatanı ve kaptanı hakkında açılan tazminat davası niteliğindedir.

Çevre Kanunu’nun 2. maddesi, çevreyi kirleteni, faaliyetleri sırasında veya sonrasın-da doğrudan yahut dolaylı olarak kirliliğe, ekolojik dengenin ve çevrenin bozulmasına neden olan gerçek ve tüzel kişiler olarak tanımlamıştır.

Çevre Kanunu’nun 28. Maddesi ise, çevreyi kirletenlerin sebep oldukları kirlenme ve bozulmadan doğan zararlardan dolayı “kusur şartı aranmaksızın” sorumlu olduklarını öngörmektedir.

Bu durumda, çevreyi kirletme eylemi ağırlaştırılmış sebep sorumluluğu niteliğinde olup bu sorumluluk türü bakımından sorumluluktan kurtuluş beyyinesi ileri sürülmesi mümkün değildir. Nitekim, benzer bir olayla ilgili olarak Dairemizin 3.7.2017 tarih ve 2015/12965-2017/4048 sayılı kararında, bu kabil hallerde çevreyi kirletenlerin sorumluluğu hukuksal açıdan açıklanan şekilde tanımlanmıştır.

Şu halde, davalı kaptan hakkındaki davanın mücbir sebep nedeniyle reddedilmesi yerinde olmamıştır. Esasen, mücbir sebep kabul edilecek olursa, bunun tüm davalılar bakımından da sorumluluğu ortadan kaldıran bir sebep olarak düşünülmesi gerekir.

Bu nedenlerle, Dairemiz çoğunluğunun kararın onanmasına ilişkin düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/13686, Karar No: 2009/14583, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13686 E.  ,  2009/14583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kademeli olarak tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.08.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemi nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek ise yapılan ödemenin istirdadı taleplerine ilişkindir.

Davalı yüklenici, davacının dayandığı 18.05.2007 tarihli sözleşmede imzası bulunan ...’nın şirketi temsile yetkili olmadığını, kaldı ki sözleşmede alındığı yazılı olan 149.800 Euro’nun ödenmediğini açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Burada öncelikle yükleniciyle aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu anlaşılan ... ve diğerlerinin davada taraf durumu almaları gerektiği yönü üzerinde durulmalıdır. Zira arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik alan üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten, Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “Borçlu, temlike vakıf olduğu zaman; temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu (arsa sahibi), temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür def’iler ileri sürebilecekse, aynı def’iler yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden hak kazanmadığını üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir.

Ayrıca, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz. Bütün bu anlatılanların sonucuna göre bu tür davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında bir bakıma zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan arsa sahipleri de davada taraf olmalıdır.

Ayrıca, yüklenici arsa sahibine karşı öncelikli edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Borçlar Kanununun 81.maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz. Bütün bu anlatılanların sonucuna göre bu tür davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında bir bakıma zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan arsa sahipleri de davada taraf olmalıdır.

Gerçekten; davada dayanılan 18.05.2007 günlü sözleşmede yüklenici şirketin kaşesi altındaki imzanın ... tarafından atıldığı anlaşılmaktadır. Davalı yüklenici, bu kişinin şirketi temsile yetkili olmadığını imzasının şirketi bağlamayacağını savunmuştur. Bir tanımlama yapmak gerekirse “temsil” başkasının nam ve hesabına işlem yapmak demektir. Başkası nam ve hesabına işlem yapma yetkisi ise “temsil yetkisi” olarak bilinir. Borçlar Kanununun 32. maddesi hükmüne göre karine olarak, sözleşmeyi şirket kaşesini basarak imzalayan kişi şirketi temsile yetkili olduğunu muhatabına beyan etmiş sayılır ve bu sözleşme temsilcisi olduğu şirketi de bağlar. O yüzden mahkemenin karine uyarınca araştırma yapması gerekir. Öte yandan sözleşmede 149.800 Euro’nun şirket adına alındığı da yazılıdır.

Bu durumda mahkemece davalı şirket ve defter kayıtları üzerinde inceleme yapılarak ...’nın yaptığı benzeri işlemleri şirketin benimseyip benimsemediği saptanmak ve bilirkişilerden bu konuda etraflı rapor almak, sözleşmede alındığı yazılan 149.800 Euro’nun ticari defter ve kayıtlara intikal ettirilip ettirilmediğini belirlemek, benzeri olaylarda şirketin benimsemesi varsa ...’nın yaptığı sözleşmenin şirketi bağlayacağını düşünmek ve uyuşmazlığın esasının yukarıdaki bentte açıklandığı üzere arsa sahiplerinin de taraf olması sağlanarak onların huzurunda incelenip sonucuna uygun bir karar vermek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekir.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davalı yüklenici şirketin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent uyarınca yüklenici şirketin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5258, Karar No: 2011/20322, Tarih: 26.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5258 E.  ,  2011/20322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sorgun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170/3. maddesinde; “İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda borçluların itirazı üzerine takip durdurulmadığından aleyhlerine inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Sorgun İcra Mahkemesi'nin 11.11.2010 tarih ve 2009/40 esas, 2011/67 karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminatla ilgili (2.) maddesinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 26/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4585, Karar No: 2015/21484, Tarih: 16.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4585 E.  ,  2015/21484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar Aile Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/570-2014/953

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.11.2015 günü temyiz eden E.. A.. vekili Av. D. Y. geldi. Karşı taraf davalı H.. A.. ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 164. maddesi uyarınca açılan terk hukuki sebebine dayalı boşanma davası olup, mahkemece davalı kadının psikolojik rahatsızlığının bulunduğu, rahatsızlığının henüz şifa bulmadığı bu sebeple sağlık mazereti nedeniyle davalı kadının ortak konuta dönmemekte haklı olduğu gerekçesiyle boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Dosya içerisinde bulunan davalıya ait 15.10.2014 tarihli sağlık kurulu raporunda davalıda doğum sonrası depresyon tanısının mevcut olduğu, remisyon (iyilik) halinde bulunduğu belirtilmiştir. Davalının mevcut rahatsızlığı ortak konuta dönmemesini haklı kılan bir mazeret değildir. İhtar kararı davalıya 25.03.2013 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş,davalı haklı bir neden olmaksızın iki aylık sürede ortak konuta dönmemiştir. Türk Medeni Kanununun 164. maddesi şartlarının oluştuğu nazara alınmadan davanın reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.11.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15791, Karar No: 2013/9575, Tarih: 24.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/15791 E.  ,  2013/9575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hürriyeti tahdit suçundan hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanamayacağına ilişkin yapılan yargılama sonunda; hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2011 gün ve 2011/85 Esas, 2011/119 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle 5237 sayılı TCK.nın lehe kabul edilerek hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20715, Karar No: 2022/9912, Tarih: 12.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/20715 E.  ,  2022/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum zararı nedeniyle tazminat istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; açılan davanın reddine dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; 818 sayılı Borçlar Kanunu 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacağı, davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeniyle, ceza dosyası bekletici sorun yapılarak, varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekmekte iken bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile karar verilmesinin usul ve yasaya uygun düşmediğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucunda, dosya içerisine alınan ceza dosyasında suçun unsurları oluşmadığından sanık davalılar hakkında beraat karar verildiği ve hükmün Yargıtayca onandığı, beraat kararının hukuk hakimi için bağlayıcı olmadığı ancak maddi anlamda kuvvetli delil oluşturduğu, dosyada alınan bilirkişi raporunda da davalıların kusuru olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 12/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.