muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17641, Karar No: 2016/9262, Tarih: 24.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17641 E.  ,  2016/9262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün taraf vekillerince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki sebebiyle müvekkilinin davalıya çekler verdiğini 45,000 TL'lik çek bedeli ödendikten sonra kalan çeklerin iadesi karşılığında müvekkilinin yeni çek vereceği şeklinde anlaştıklarını, davalı eski çekleri iade etmeden müvekkilinin 595,000 TL bedelli yeni çekleri davalıya teslim ettiğini, davalının ise iade etmesi gereken çeklere dayalı olarak icra takibi başlattığını, teminat mektuplarının nakde çevrildiğini, borcun ödendiğini belirterek takibe konu çekler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporları ile takip ve dava tarihi itibarıyla davacının davalıya borcu bulunduğu tespit edildiğinden ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde harca esas değer olarak 242.237,11 TL. göstermiş ve anılan değer üzerinden peşin harcı yatırmış ise de, dava dilekçesinin netice talep kısmında toplam değeri 275.000 TL. olan takip konusu 7 adet çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti isteminde bulunmuştur. Bu durumda mahkeme eksik harç yatırtıldıktan sonra davaya devam edilmesi gerekirken harcı yatırılmayan kısım yönünden davaya devam olunarak yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan; dava konusu 28.08.2012 keşide tarihli 45.000 TL. bedelli çekin icra takibinden önce ödendiği iddia edilerek iş bu menfi tespit davası açılmıştır. Davacı tarafından dosyaya sunulan 29.08.2012 tarihli... EFT gönderimi dekontundan davacının hesabından davalı hesabına anılan çek bilgilerinin yer aldığı açıklama ile 45.000 TL.'nin gönderildiği anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında davalı defterleri incelenmek suretiyle alınan 14.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda da, anılan çek bedelinin davacı tarafından davalıya ödendiğinin davalı defterlerinde kayıtlı olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda dava konusu 28.08.2012 keşide tarihli ve 45.000 TL. bedelli çekin ödendiği sübut bulmasına rağmen anılan çek yönünden davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Ayrıca davacının davalı yedinde bulunan 900.000 TL. bedelli teminat mektuplarının, davadan önce, icra takibinde sonra 02.10.2012 tarihinde nakde çevrilerek davalıya ödendiği banka yazı cevapları, ödemeye dair banka dekontları ve taraf defterleri ile sabittir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 101. maddesi “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.”, 102. maddesi “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.” hükmünü içermektedir. Alınan 14.07.2014 tarihli bilirkişi raporu ile, davalı defterlerinde teminat mektubunun nakde çevrildiği tarihte davacının davalıdan 143.260,97 TL. alacaklı olduğunun kayıtlı bulunduğu tespit edilmiştir. Davacının davalıya vermiş olduğu ve dava konusu olmayan diğer çeklerin bankaya ibraz edilerek karşılıksız çıkma tarihleri ise, 18.12.2012 – 19.03.2013 tarihleri arasındadır. Hal böyle olunca mahkemece anılan yasa hükümleri gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken teminat mektuplarının dava tarihinden sonra nakte çevrildiğine ilişkin dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporu hükme esas alınarak yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16550, Karar No: 2007/1642, Tarih: 12.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16550 E.  ,  2007/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, ilk endeksin yazılmadığını, (+/-) tüketim bedeli ve reaktif enerji bedeli adı altında hesaplamalar yapıldığını, itirazlarının ise dinlenmediğini ileri sürerek, 15.725.900.000 TL’lik faturanın sadece 3.550.000.000 TL’lik miktarı kadar borçlu olduğunu bildirip, kalan miktar olan 12.175.769.000 TL’lik kısım nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davada idari yargının görevli olduğunu, faturanın tüketime göre belirlendiğini savunarak, davanın gerek usul, gerekse esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne, 20.12.2004 tarihli fatura nedeniyle davacının 4.591,90 YTL borçlu olduğunun, kalan miktar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı tarafından düzenlenen dava konusu 20.12.2004 tarihli faturada, ilk okuma tarihinin 16.12.2004, son okuma tarihinin ise 20.12.2004 olduğu, (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketim de nazara

2006/16550-2007/1642

alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarın tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatı ile 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların, yerlerine dijital saat takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital saat taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin düzenlediği tutanaktan, davacının mekanik saatinin dijital saat takılmak üzere 13.6.2004 tarihinde söküldüğü, digital sayıcın ise 23.5.2005 tarihinde takıldığı anlaşılmaktadır. O halde mekanik sayacın söküldüğü 13.6.2004 tarihinden digital sayacın takıldığı 23.5.2005 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Bu durumda saat endeksinin göstereceği harcamadan ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarının, İl ya da İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak sulama dönemi sonuna kadar fatura dönemi de gözetilmek suretiyle “Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği”nin 13,14,15. maddeleri hükümlerine göre hesaplanması gerekir. Mahkemece açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile, yürürlükten ... eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) no’lu bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent gereğince temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20165, Karar No: 2015/5561, Tarih: 25.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20165 E.  ,  2015/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Aile Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

ESAS-KARAR NO : 2012/753-2014/431

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından; kocanın boşanma davası, kusur belirlemesi ile reddedilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası talebi yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi ve kadın yararına hükmolunan manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın tüm, davacı-davalı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, kadının "başkasına ait konfeksiyon dükkanını kendi adına işlettiği" gerekçesiyle boşanma yüzünden yoksulluğa düşmeyeceği kabul edilerek yoksulluk nafakası talebi reddedilmiştir. Oysa, koca 24.01.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında "eşinin çalışmadığını" ifade etmiştir. Kadının çalıştığı kabul edilse bile, dosya kapsamında işinin düzenli ve sürekli olmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı (kadın)'ın boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde yararına, diğer tarafın mali gücü oranında uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir ve tayini gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK m. 50 ve 52) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

.../...

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise, yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Mehmet'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran Zeynep'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.03.2015(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/18825, Karar No: 2017/7241, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18825 E.  ,  2017/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20682, Karar No: 2013/31959, Tarih: 06.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20682 E.  ,  2013/31959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın dosyadaki duruşma günü tebliğ edilmiş adresine çıkartılmamış olduğu böylece sanığın evvelce tebliğ yapılmamış adresine T.K'nın 35.maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında 17.11.2009 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2009 tarihli 2007/594 esas 2009/21 karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın eylemini geceden sayılan bir saatte gerçekleştirdiği halde sanık hakkında TCK.nın 143/1 maddesi ile artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.11.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7566, Karar No: 2023/8596, Tarih: 21.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/7566 E.  ,  2023/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/133 E., 2022/1690 K.

KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2015/538 E., 2017/9 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat istemli davadan dolayı verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adiye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde davacı vekili, 22.10.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine peşin değerli gelir bağlandığını belirterek 20.000,00 TL'nin (ıslah ile 151.627,12 TL) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. (Dedaş) vekili, zamanaşımı ve yetki itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kaya ... Ltd. Şti. vekili, kazalı işçinin kendisinde mevcut olan bir hastalığı gizleyerek işe girdiğini, sara hastalığının tedavisinde kullanılan maddelerin ölümünden sonra vücudunda tespit edildiğini, iş kazasında şirketin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2015/538 Esas 2017/9 Karar sayılı kararıyla,davanın kabulüne, 117.932,20 TL'nin onay tarihi olan 20.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kaya Yapı İnş. Şti.'den alınarak davacı tarafa verilmesine, 33.694,91 TL 'nin onay tarihi olan 20.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...Ş'den alınarak davacı tarafa verilmesine,

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2018 tarihli ve 2017/1153 Esas, 2018/93 Karar sayılı kararıyla, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne, 151.627,12 TL'nin gelir onay tarihi olan 20.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri isteminde bulunmuştur.

Daire kararında; "...Yukarıda yapılan maddi ve hukuki açıklamalar ışığında, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, ilgili ceza dosyası ile varsa hak sahipleri tarafından açılmış tazminat dosyaları celbedilip incelenip, dosya içeriğindeki tüm deliller birlikte takdir olunarak, ceza ve tazminat dosyalarındaki kusur ile bu davadaki kusur raporları arasındaki çelişkiler de giderilerek belirlenmeli; kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak oluşa uygun bilirkişi raporu uyarınca saptanmalıdır...." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden yola çıkılarak Dairemiz kanaatine göre olayın meydana gelişi; Mardin ili Nusaybin ilçesi Dicle Mahallesi Tunç Caddesi ve Güleç Sokağın kesiştiği noktada bulunan elektrik direğine ekip şefi ..., ... ... ve ...'in müdahale için gittikleri, elektrik direğine önce Necdet'in çıktığı, ...direkte iken Alaettin'in de direğe tırmandığı, her ikisinin de direkte bulundukları sırada yıldırım düştüğü ve o sırada akım bulunmayan hattın elektrik ile yüklendiği, bu nedenle Necdet'in de elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiği, ekip şefi ...'ın, Nusaybin Dedaş elektrik arıza merkezine anons geçerek hat topraklama yapmıyor ise fider7 Nusaybin2 bar ayırıcısını açmaları talimatını verdiği, bu işlem ile hat üzerine gelen elektriği tamamen kestikleri, ancak topraklama işleminin yapılmadığı, topraklama hattının arızalı olduğu, Fiber 9 hattının topraklamasını veya bar hattını açtırmadıkları, yıldırımın da fiber 9 hattına düştüğü ve elektrik akımının oradan fiber 7 hattına ulaştığı, bu suretle ... sigortalının elektrik akımına kapıldığı şeklindedir. Olayın oluş şeklinin bu şekilde olduğu kanaatiyle Dairemiz önceki kararında kabul edildiği üzere davaya konu iş kazasında davalı Kaya ... Ltd. Şti.'nin %70, diğer davalı Dedaş'ın %20, ... sigortalının %10 oranında kusur olduğu yönündeki tespitin dosya kapsamında uygun olduğu kanaatiyle bu doğrultuda yapılan hesaplama yerinde bulunmuştur..." gerekçesiyle, davanın kabulü ile 151.627,12 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 20.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı Kaya Yapı Grup A.Ş. vekili, olayda kusurlarının olmadığını, kaçınılmazlık unsurunun değerlendirilmesi gerektiğini,olayda asli kusurlunun diğer davalı Dedaş olduğunu belirterek davanın reddinin gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı Dedaş vekili,daha önceden hak sahiplerinin açtığı tazminat davası olduğunun, SGK'nın tekrar dava ile rücuen tazminat talebinin mükerrer ödemeye neden olacağı ve bu nedenle haksız olduğu, Mahkemenin müştereken ve müteselsilen tahsile karar vermesinin de hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme