muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11280, Karar No: 2016/9341, Tarih: 14.04.2016

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14223, Karar No: 2015/10687, Tarih: 23.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14223 E.  ,  2015/10687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2009/177-2013/371

DAVACI : ....

DAVALILAR : ..... v.d.

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.05.2009 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili ve davalı .... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ecrimisil tazminatı isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıların ... ada ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan apartmanın kat malikleri olduğunu, apartmanın kuzeydoğusunda bulunan 276 m'2lik kısmın kamu alanı olduğunu, bu alanın davalı apartmanın kat malikleri tarafından bahçe olarak işgal edildiğini, 01.03.2000 tarihi ile 31.10.2008 tarihleri arasındaki dönem için ... TL ecrimisil bedelinin 29.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini istemiştir.

Davacı vekili birleştirilen davada aynı nedenlerle ecrimisil tazminatı isteminde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili ve davalı..... zamanaşımı itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili ve davalı..... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin ve davalı.....'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Kural olarak ecrimisil tazminatının tahsilinde her dönem sonu itibariyle faize hükmedilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; mahkemece ecrimisil tazminatına, başlangıç tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin ve davalı.....'nın sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "31.10.2008 tarihinden" ibaresinin karar metninden çıkartılarak "dönem sonlarından" ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12989, Karar No: 2013/12965, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12989 E.  ,  2013/12965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, su sızıntısı nedeniyle oluşan 644,66 TL zarar bedeli ile 7.000 TL mahrum kalınan kira bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılara ait bağımsız bölümden davacıya ait alt kattaki bağımsız bölüme su sızması nedeniyle zarar oluştuğunu, kira kaybı meydana geldiğini belirterek 644,60 TL zarar bedeli ile mahrum kalınan 7.000 TL kira bedelinin davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 10 parselde yer alan kat irtifakı kurulu Dörtler Pasajı'ndaki davacıya ait 5 nolu bağımsız bölüme, üst kattaki davalı ...'ya ait 1 nolu bağımsız bölümden ve ortak tesisattan su sızması sonucu alt kattaki dükkanda zarar oluştuğu, bu zararın giderilmesi ile gerekli tamirat ve tadilatın yaptırılması için davacının davalılara ihtarname göndermediği gibi bir ikazda da bulunmadığı, davacının hem zararın hem de mahrum kalınan kira bedelinin tahsili için dava açtığı, taşınmazın oluşan bu zarar nedeniyle kiraya verilemediği hususunun ispatlanamadığı halde mahkemece talebin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Buna göre davacı da dahil tüm kat malikleri gerek ortak tesisatın onarımından gerekse davacının bağımsız bölümünde oluşan zarardan arsa payları oranında sorumludurlar. Öte yandan davacı anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğuna göre anataşınmazın bakımı ve sağlamlığının korunması için gerekli önlemlerin alınması konusunda diğer bağımsız bölüm malikleri kadar sorumludur. Bu durumda ortak tesisattan su sızıntısının önlenmesi için gerekli önlemleri almayan davacı, bağımsız bölümünün boş kaldığını ileri sürerek mahrum kaldığı kira bedelini isteyemez.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözardı edilerek kat maliki olan davalı ...'nın, davacının bağımsız bölümünün kullanılamaması nedeniyle mahrum kaldığı kira gelirinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu bedelin de davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözardı edilerek kat maliki olan davalı ...'nın, davacının bağımsız bölümünün kullanılamaması nedeniyle mahrum kaldığı kira gelirinden sorumlu tutulmaması gerekirken, bu bedelin de davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17023, Karar No: 2021/18950, Tarih: 09.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/17023 E.  ,  2021/18950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı vekilinin sanık hakkında kamu malına zarar verme suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki kurum olan ... adına Hazine vekilinin 02.05.2014 tarihli dilekçesi ile katılma talep ettikleri ve 17.06.2014 tarihli duruşmada kurumun katılanlığına karar verildiği, kurum vekilinin yüzüne karşı 07/05/2015 tarihinde verilen kararı temyiz etmediği, ancak Yargıtay Başsavcılığınca yapılan iade sonrası İçişleri Bakanlığına gerekçeli kararın tekrar tebliğ edildiği ve kurum vekilinin bunun üzerine 15.11.2019 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 15/11/2019 tarihinde temyiz eden kurum vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 09/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4377, Karar No: 2006/6854, Tarih: 03.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4377 E.  ,  2006/6854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Anayasa'nın 4709 Sayılı Yasa ile değişik 46/son fıkrası hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacakları için öngörülen en yüksek faizin uygulanması, kesinleşme tarihinden öncesi dönem içinde 3095 Sayılı Yasa hükümleri doğrultusunda (2003 Yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesinin Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edildiği, bu nedenle uygulanamayacağı, 5027 Sayılı 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi ve 5277 Sayılı 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesinde belirtilen faiz oranları nazara alınarak) işlemiş faiz hesaplanmalıdır.

Yukarıdaki kurallar ışığı altında, dosyamızda alacaklı vekilinin 01.04.2005 tarihinde kesinleşen kamulaştırma bedeli artırım ilamını 04.05.2005 tarihinde ilamlı takibe koyduğu, takip öncesi dönem için faiz oranı açıklanmadan miktar belirtilerek işlemiş faiz istendiği, takip sonrası içinde toplam alacak üzerinden yasal (iskonto) faizi talep edildiği görüldüğünden, Mahkemece yapılacak iş; taleple bağlılık kuralıda nazara alınarak işlemiş faiz miktarının, ilamda belirtilen faiz başlangıç tarihi (12.01.2001)'den - 01.01.2004 tarihine kadar ki dönem için 3095 Sayılı Yasanın 1.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası reeskont faiz oranlarının, 01.01.2004  tarihinden 31.12.2004 tarihine kadar 2004 Yılı Bütçe oranlarının 01.01.2005'ten  ilamın kesinleşme tarihi olan (01.04.2005)'e kadar  2005 Yılı Bütçe Kanunundaki faiz oranları, ilamın kesinleşme tarihi (01.04.2005)'ten, takip tarihine (04.05.2005) kadar ki dönem içinde Anayasanın 46/son maddesinde belirtilen kamu alacaklarına uygulanacak en yüksek faiz oranı nazara alınarak hesaplama yapılması ve takip tarihinden sonrası içinde taleple bağlı kalınarak asıl alacak üzerinden yasal (iskonto - TCMB reeskont) faiz oranları uygulanarak takibin devamına karar verilmesinden ibarettir. Yukarıda açıklanan kurallara aykırı ve borçlu vekili talebini aşar şekilde hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26065, Karar No: 2014/24420, Tarih: 01.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/26065 E.  ,  2014/24420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş ise de; mali durumuna ilişkin belgeleri sunmadığı, bu nedenle adli yardım koşulları oluşmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanununun 336/2. maddesi gereğince adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davacı kadının temyiz başvurma ve peşin harcını yatırması gerektiği gözetilerek Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda gösterilen sebeple davacının adli yardım talebinin REDDİNE, temyiz harçlarını yatırmadığı gözetilerek harç ikmali için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 01.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/33932, Karar No: 2015/20671, Tarih: 23.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33932 E.  ,  2015/20671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/393808

MAHKEMESİ : Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/341 (E) ve 2013/449 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmadığı 24.10.09.2013 günlü son oturumun, kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk F.. B.. müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8436, Karar No: 2009/17124, Tarih: 28.09.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8436 E.  ,  2009/17124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9955, Karar No: 2024/19284, Tarih: 28.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/9955 E.  ,  2024/19284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/408 E., 2016/428 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2016/408 Esas, 2016/428 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası cezalandırılması ile hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; tedavi uygulamasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; tedavi uygulamasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 06.11.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın, Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/39616, Karar No: 2013/3542, Tarih: 30.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39616 E.  ,  2013/3542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, kötüniyet alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin bilgisayar teknolojisine yeterince ayak uyduramamış olması ve yeterince verim alınamaması gerekçesiyle işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin bilgisayar teknolojisine yeterince ayak uyduramamış olması ve yeterince verim alınamaması nedeniyle feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte kötüniyetli olduğu, ihbar tazminatının ödendiği bakiye kıdem tazminatı ile kötüniyet tazminatı alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkide kötüniyet tazminatının koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

Belirsiz süreli iş sözleşmesinin taraflarca ihbar öneli tanınmak suretiyle ya da ihbar tazminatı ödenerek her zaman feshi mümkün ise de, bu hakkın da her hak gibi Medenî Kanunun 2 nci maddesi uyarınca dürüstlük ve objektif iyiniyet kurallarına uygun biçimde kullanılması gerekir. Aksi takdirde fesih hakkının kötüye kullanılmış olduğundan söz edilir.

Fesih hakkını kötüye kullanan işveren, 4857 sayılı İş Kanununun 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç katı tutarında tazminat ödemek zorundadır. Bahsi geçen tazminata uygulamada kötüniyet tazminatı denilmektedir.

Kötüniyet tazminatına hak kazanma koşulları ve tazminat miktarının hesaplanması açısından, 4857 sayılı Yasada önemli değişiklikler öngörülmüştür. Yasanın 17 nci maddesinin altıncı fıkrasının açık hükmü gereğince, iş güvencesi kapsamında olan işçiler yönünden kötüniyet tazminatına hak kazanılması mümkün değildir.