muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7631, Karar No: 2011/16082, Tarih: 12.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7631 E.  ,  2011/16082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hakdüşürücü süreden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, dava konusu taşınmaza 1988 yılında enerji nakil hattı geçilerek el atıldığı anlaşılmıştır. Kaldı ki; Kamulaştırma Yasasının 38. maddesi Anayasa Mahkemesinin 04.11.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan kararı ile iptal edilmiş ise de 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye göre; 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihleri arasındaki el atmalarda dahi taşınmaz bedelinin ödenmesi gerektiği belirtilmektedir.

Bu nedenle işin esasına girilerek el atılan taşınmazda irtifak hakkı karşılığının hesaplanarak bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8264, Karar No: 2012/17376, Tarih: 04.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/8264 E.  ,  2012/17376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat, alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... 32. Noterliğinin 10.10.2003 tarih ve 25411 yevmiye sayılı vekaletnamesi ile davalının vekilliğini üstlendiğini ve çok sayıda dava ve icra takibinde davalıyı vekil olarak temsil ettiğini ancak davalının ... 36.Noterliğinin 15.03.2004 tarih ve 4623 yevmiye sayılı azilnamesi ile vekillikten haksız yere azlettiğini ve vekalet ücretini ödemediğini ileri sürerek 1.000.00.TL vekalet ücreti ile 5.000.00.TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir. Yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile toplam 14.388.77.TL vekalet ücretinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kısa kararda, “Davanın kısmen kabulü ile 1.080.80.TL vekalet ücreti alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 300.TL' lık kısmına 30.05.2005 dava tarihinden, 780.80.TL' lık kısmına 03.09.2008 (ıslah) tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin ve ıslah dilekçesi ile istenen miktara dava tarihinden itibaren faiz isteğinin yerinde görülmediğinden reddine”; gerekçeli kararda ise, “Davanın kısmen kabulü ile 1.080.80.TL vekalet ücreti alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 300.TL' lık (160:TL +140.TL) kısmına 30.05.2005 dava tarihinden, 780.80.TL' lık kısmına 03.09.2008 ıslah tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz yürütülmesine, davacının fazlaya 2012/8264-17376

Ilişkin vekalet ücreti alacağı ve manevi tazminat isteği ile dava dilekçesi ile istenen miktara azil tarihinden, ıslah dilekçesi ile istenen miktara dava tarihinden itibaren faiz isteğinin yerinde görülmediğinden reddine ” karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. HUMK.' nun 381. maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.' nun 388/son. maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389. maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.' nun 388. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.' nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki

maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda, ““Davanın kısmen kabulü ile 1.080.80.TL vekalet ücreti alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 300.TL' lık kısmına 30.05.2005 dava tarihinden, 780.80.TL' lık kısmına 03.09.2008 ıslah tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz yürütülmesine, fazlaya ilişkin talebin ve ıslah dilekçesi ile istenen miktara dava tarihinden itibaren faiz isteğinin yerinde görülmediğinden reddine”; gerekçeli kararda ise, “Davanın kısmen kabulü ile 1.080.80.TL vekalet ücreti alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, 300.TL' lık (160:TL +140.TL) kısmına 30.05.2005 dava tarihinden, 780.80.TL' lık kısmına 03.09.2008 ıslah tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz yürütülmesine, davacının fazlaya ilişkin vekalet ücreti alacağı ve manevi tazminat isteği ile dava dilekçesi ile istenen miktara azil tarihinden, ıslah dilekçesi ile istenen miktara dava tarihinden itibaren faiz isteğinin yerinde görülmediğinden reddine” karar verilmiş olması, az yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya, 17.15 TL. harcın davacıya iadesine, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3255, Karar No: 2013/634, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/3255 E.  ,  2013/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/175850

MAHKEMESİ : Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/04/2007, 2006/106 (E) ve 2007/38 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin sübuta, teşdit sebebi bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a-Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, kendi çayırlığının içerisinde mağdura ait hayvanları görmesi üzerine çıkarmak amacı ile tarlasına gittiği sırada, mağdur ile karşılaştıklarında elinde bulanan baltanın keskin tarafı ile mağdurun kafasına oksipital bölgeye bir kez kuvvetli şekilde vurarak, oksipital bölgede çökme kırığına, sağ pariatel kemikte çok parçalı kırığa, dura ve beyin laserasyonuna ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda;

TCK.nun 36. maddesinde düzenlenen teşebbüste gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanabilmesi için gereken "suçun tamamlanmasını veya

neticenin gerçekleşmesini önlemeye yönelik aktif bir çaba" koşulunun oluşmadığı, mağdurun yere düşmesi üzerine sanığın, ölüm neticesini aldığı inancı ile elindeki balta ile olay yerinden ayrıldığı dikkate alındığında sanığın öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK.nun 81,35,53 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine,TCK.nun 36. maddesine yanlış anlam verilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Hak yoksunlukların uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, sanığın TCK.nun 53/1-c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartlı salıverilme tarihine kadar, aynı maddenin l-a,b,c,d ve e bendindeki diğer haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırırı olup,sanık müdafiinin sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA),sanık hakkındaki hüküm aleyhine temyiz olmadığından CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının korunmasına 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9653, Karar No: 2013/45625, Tarih: 12.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9653 E.  ,  2013/45625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli tıp kriterlerine ve Dairemizin süreklilik gösteren uygulamalarına göre, yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi ile hüküm tesisi yerine sehven 86/2 maddesi ile temel cezanın belirlenmesi sonuç cezaya etkili olmadığından tebliğnamenin (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın mağduru silahtan sayılan bıçak ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminde, aynı olayda birden fazla nitelikli halin birleşmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi gereğince temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığa ek savunma hakkı verilmeksizin iddianamede belirtilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6835, Karar No: 2013/35, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6835 E.  ,  2013/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... tarafından düzenlenen ve davacıya 14.03.2012 tarihinde tebliğ edilen sıra cetvelinde, davacının 4. sıradaki alacaklılar arasında gösterildiğini, ilk iki sırada herhangi bir alacaklının bulunmadığını, 3. sırada davalılar ... 'ye yer verildiğini, ... alacaklarının neden kaynaklandığının belli olmadığını, imtiyazlı alacaklılar arasında gösterilmelerinin hatalı olduğunu, kendi alacaklarının da eksik gösterildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, İİK'nın 142. maddesine göre alacağın esasına ilişkin bir itiraz olduğu takdirde davanın genel mahkemelerde görülebileceği, itiraz yalnız sıraya dairse icra hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tahsilat Dairesi'nce düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra mahkemeleri ve genel mahkemeler, icra ve iflâs daireleri ile iflâs idarelerinin işlemlerini şikayet veya dava yoluyla inceler. Somut olayda, sıra cetvelleri Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu Tahsilat Dairesi tarafından düzenlendiğinden, davacının itirazıyla ilgili uyuşmazlığın çözümü adli yargının görevi dışında kalmaktadır. Bu nedenle, mahkemece idari yargının görevli olduğu belirtilerek, dava dilekçesinin yargı yolu yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, icra mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12839, Karar No: 2014/895, Tarih: 11.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2013/12839 E.  ,  2014/895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin süresinden sonra yapılmış olması dikkate alınarak, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesinin 1. fıkrası ile 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Ele geçirilen suç konusu net 41303 gram eroinin miktarına bağlı olarak önemi ve değerine göre, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ile 3. maddesindeki orantılılık ilkesi gereğince temel hapis cezasının üst sınır veya üst sınıra yakın olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6116, Karar No: 2009/9627, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/6116 E.  ,  2009/9627 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.10.2007 gün ve 42-654 sayılı hükmün Dairemizin 22.1.2009 tarih ve 9050-407 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170,00 (Yüzyetmiş) TL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 32.30 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 9.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10299, Karar No: 2022/1141, Tarih: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/10299 E.  ,  2022/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarih ve 2018/31 - 2018/92 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek

Hüküm : Sanık hakkında TCK’nın 314/2, 314/3 delaletiyle 220/7, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1. maddeleri, TCK’nın 62, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi.

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hükmün, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle, sanık hakkındaki suça ilişkin olarak;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak

gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, Bölge Adliye Mahkemesi’nin gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "12.09.2014" yerine “23.05.2018” olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

1-Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan yargılaması yapılan sanığın, yargılama aşamasında kendisinin seçtiği müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanığa isnat edilen suçun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a-) Hükmün birinci fıkrasında, sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunun sabit olduğu kabul edildikten sonra, temel cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK’nın 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a-) Hükmün birinci fıkrasında, sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunun sabit olduğu kabul edildikten sonra, temel cezanın “5237 sayılı TCK’nın 314/3. ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2. maddesi” olarak tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden uygulama maddesinin “TCK’nın 314/2. maddesi” olarak gösterilmesi,

b-) Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin yardım teşkil eden eylem ve faaliyetin son olarak gerçekleştiği tarih olduğu kabul edildiğinden, gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "12.09.2014" yerine “23.05.2018” olarak gösterilmesi,

c-) Sanığın örgütle iltisaklı Kimse Yok Mu adlı yardım kuruluşuna bağışta bulunmasının örgüte yardım faaliyeti kabul edilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18720, Karar No: 2014/20538, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/18720 E.  ,  2014/20538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/313527

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler C.. İ.., N.. Y.., M.. İ.., H.D.., A.. Y.., G.. S.., S.. D.., H.. İ.., S.. D.., N.. A.., M. E.., H.. İ.., E.. A.. ve İ.. Ç.. haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/01/2014 tarihli ve 2013/173362 soruşturma, 2014/1174 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki vekili tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2014 tarihli ve 2014/547 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/09/2014 gün ve 2014/16723/56653 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/09/2014 gün ve 2014/313527 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;