muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1562, Karar No: 2021/2683, Tarih: 29.04.2021

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/86 Esas 1999/644 Karar sayılı 12.10.1999 tarihli kararına göre; eldeki davanın davacıları tarafından, davalılar ..., Suluca Köyü ve Orman İdaresi aleyhine 27.01.1997 tarihinde açılan davada davacıların, 251 parsel sayılı taşınmazı 1961 ila 1963 yıllarında taşlık ve çalılıktan imar ihya ederek 50 dönümlük yeri tarla haline getirdiklerini ileri sürerek dava konusu yere son parsel numarası verilerek adlarına tescilini istedikleri, mahkemece, dava konusu yerin 1963 yılından itibaren imar ihya edilerek ... tarafından buğday tarlası olarak kullanıldığı, öldükten sonra mirasçıları tarafından nizasız fasılasız 20 seneyi aşkın bir zamandan beri iyiniyetle malik sıfatıyla kullanıldığı, dava konusu yerin devlet ormanı ile ilgisinin bulunmadığı, imar ihya ile tarım arazisi olduğu gerekçesiyle K.K. 14 ve 17. maddeleri gereğince davanın kabulü ile Adana ili Yüreğir ilçesi Suluca Köyü Alan mevkiinde kayıtlı doğusu ..., batısı çalılık ve kayalık, kuzeyi Merzuk Karateke, güneyi yol ile çevrili yerin fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 20.07.1998 tarihli raporda sarı ile boyalı 54.574,31 m2’ lik yerin 6 pay kabul edilerek 1’erden eşit olarak davacılar adına tapuya tesciline 12.10.1999 tarihinde karar verildiği, anılan kararın derecattan geçerek 11.03.2002 tarihinde kesinleştiği, Kadastro Müdürlüğünün 13.01.2003 tarihli tescil beyannamesine göre, 31.575,00 m2 miktarlı 1425 parselin davacılar ... ve diğerleri adına 28.02.2003 tarihinde tescilinin yapıldığı, 22.999,31 m2 lik yerin ise daha önceden ... adına ihdasen tescil olunan 1132 no’lu parsel içerisinde kaldığı ve 1132 no’lu parselin imarıyla oluşan 179 ada 1, 2, 3, 4, 8 no’lu parsellerin tamamını, 5, 6, 7 parsellerin bir kısmını, 180 adanın tamamını, 181 ada 1, 13, 14 parsellerin tamamını, 2, 3, 10, 11, 12 no’lu parsellerin bir kısmını kapsadığının belirtildiği; tapu kayıtlarının incelenmesinde, 1425 parsel sayılı 31.575 m2 miktarlı tarla vasıflı taşınmazın tamamının Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.10.1999 tarih 1997/86 Esas 1999/644 Karar sayılı ilamı gereğince 1/6’şar paylarla davacılar adına 28.02.2003 tarihinde hükmen tescil edildiği, 1425 parselin 04.07.2007 tarihli imar işlemiyle 608 ada 1 ve 613 ada 1 parsellere gittiği; 608 ada 1 parsel sayılı 40.511,00 m2 miktarlı arsanın 33788/40511 payı ..., 2167/40511 payı ile 4556/40511 payı davacı ... adına kayıtlı iken, Maliye Hazinesinin 33788/40511 payını 20.10.2009 tarihinde dava dışı Or-An Orta Anadolu İnşaat AŞ’ye satış yoluyla devrettiği, 608 ada 1 parselin güncel tapu kaydına göre tamamının dava dışı Or-An Orta Anadolu AŞ. Adına kayıtlı olduğu, 613 ada 1 parsel sayılı 32.755,00 m2 miktarlı arsanın tamamı Suluca Belediyesi adına kayıtlı iken 04.03.2019 tarihinde satış yoluyla Sınırlı Sorumlu Çevrekent Yapı Koop.leri Birliğine, adı geçenin de 29.01

... adına kayıtlı iken, Maliye Hazinesinin 33788/40511 payını 20.10.2009 tarihinde dava dışı Or-An Orta Anadolu İnşaat AŞ’ye satış yoluyla devrettiği, 608 ada 1 parselin güncel tapu kaydına göre tamamının dava dışı Or-An Orta Anadolu AŞ. Adına kayıtlı olduğu, 613 ada 1 parsel sayılı 32.755,00 m2 miktarlı arsanın tamamı Suluca Belediyesi adına kayıtlı iken 04.03.2019 tarihinde satış yoluyla Sınırlı Sorumlu Çevrekent Yapı Koop.leri Birliğine, adı geçenin de 29.01.2010 tarihli satış işlemiyle dava dışı Sınırlı Sorumlu Or-An Çağrı Konut Yapı Kooperatifine devrettiği; eldeki davada çekişme konusu 22.999,31 m2’lik kısmı kapsadığı iddia edilen ve ihdasen davalı ... adına kayıtlı olan 1132 parsel sayılı 163.048,89 m2 miktarlı arsa vasıflı taşınmazın 27.05.1999 tarihinde ifrazı ile oluşan 181 ada 1, 2, 3, 11, 12, 13, 14 parseller, 180 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11,12 parseller ile 179 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 parsellerin 04.07.2007 tarihli imar işlemiyle 33.809,00 m2 miktarlı 607 ada 1 parsele gittiği ve bu parselin davalı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Feri müdahiller ... v.d. tarafından davalı ... Hazinesine karşı iptal tescil, olmazsa bedel istekli açılan ve Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/732 Esas ( bozma sonrası 2013/14 Esas) sayılı dosyası üzerinden görülen davada verilen kararın, Dairenin 13.02.2016 tarih 2016/6740 Esas 2017/819 Karar sayılı ilamı ile eldeki davanın bekletici mesele yapılması gereğine işaret edilerek bozulduğu görülmektedir.

Somut olayda, bozma sonrası hükme esas alınan 24.01.2019 tarihli fen bilirkişi raporunda, tescili talep edilen kısımda 11.482,68 m2 lik kısmın 608 ada 1 parsel, 9.337,34 m2’lik kısım ile 7,49 m2’lik kısmın 607 ada 1 parsel içinde kaldığının belirtildiği, mahkemece, davalı ... adına kayıtlı 607 ada 1 parsel içinde kalan kısım yönünden iptal tescile, dava dışı şirket adına kayıtlı 608 ada 1 parsel içinde kalan kısım yönünden tazminata karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki; mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yeterli inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilmek mümkün değildir.

Şöyle ki; eldeki davada çekişme konusu 22.999,31 m2’lik yeri kapsadığı iddia edilen ve ihdasen davalı ... adına kayıtlı olan 1132 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluşan 181 ada 1, 2, 3, 11, 12, 13, 14, 180 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11,12, 179 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 parsellerin imar işlemiyle 33.809,00 m2 miktarlı 607 ada 1 parsele gittiği ve bu parselin davalı ... adına tescilli olduğu kayden sabittir. Kadastro Müdürlüğünün 13.01.2003 tarihli tescil bildirim beyannamesinde; “Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/86 Esas 1999/644 Karar sayılı kararıyla tescili istenen 22.999,31 m2’lik yerin daha önceden tescil olan 1132 parsel içerisinde kaldığının, tescil hükmünün 1132 parselin ifrazıyla oluşan 179 ada 1, 2, 3, 4, 8 no’lu parsellerin tamamını, 5, 6 ve 7 parsellerin bir kısmını, 180 adanın tamamını, 181 ada 1, 13, 14 parsellerin tamamını, 2, 3,10, 11, 12 parsellerin bir kısmını kapsadığının belirtildiği de açıktır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, tazminata karar verilen kısmın 608 ada 1 parsel içinde kaldığı belirtilmiş olup, kesinleşen ilama göre hükmen davacılar adına tescil edilen 1425 parselin imarla 608 ada 1 parsele gittiğinin kayıtlardan anlaşılması karşısında, çekişme konusu 22.999,31 m2’ lik yerin neden kısmen dava konusu 1132 parselin gittisi olan 607 ada 1 parsel içinde kaldığı, 11.482,68 m2’lik kısmının ise ne şekilde 608 ada 1 parsel içerisinde kaldığı bilirkişi raporunda yeterince irdelenmemiş, 608 ada 1 parselin bütün geldi parsel kayıtları getirtilerek açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca; çekişme konusu 22.999,31 m2 lik yerin son imar uygulaması ile 1132 sayılı parsel sınırları içinde olup olmadığının, 1132 parselin ifraz ve imar görmesiyle oluşan 607 ada 1 parsel içinde kalıp kalmadığının, ne kadarının bu parsel içinde kaldığının, 1425 parselin gitti parseli olan 608 ada 1 parselin bütün geldi parselleri getirtilip incelenerek dava konusu edilen yeri kapsayıp kapsamadığının, mahkemece tazminata karar verilen kısmın ne şekilde 608 ada 1 parsel içinde kaldığının açıklığa kavuşturulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan; iptal tescil, olmazsa tazminat isteğiyle davalı ... Hazinesine karşı açılan eldeki davada, bilahare davanın Sarıçam Belediyesi ile Özelleştirme İdaresine ihbar olunduğu, Özelleştirme İdaresinin davalı yanında davaya müdahil olmak istediği ve mahkemece 15.01.2019 tarihli duruşmada feri müdahilliğine karar verildiği, Sarıçam Belediyesinin de husumet itirazında bulunup ihbar olunan olarak davaya katıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, hakkında usulünce açılmış bir dava bulunmayan Sarıçam Belediyesi ile Özelleştirme İdaresine karar başlığında davalı olarak yer verilmesi doğru değildir.

Kabule göre de; hangi oranda davacılar adına iptal tescile karar verildiği hükümde gösterilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak biçimde iptal tescile karar verilmesi, tazminatın davalıdan tahsiline şeklinde karar verildiği halde, tazminat üzerinden hükmedilen harcın davalı sıfatıyla Sarıçam Belediyesinden tahsiline karar verilmiş olması, davacı tarafın faiz talebiyle ilgili olumlu olumsuz bir karar verilmemesi, hem iptal tescil hem de tazminata hükmedildiği halde sadece tazminat değeri üzerinden harca hükmedilmesi de doğru değildir.

Tarafların değinilen yönlerden yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 29/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6431, Karar No: 2018/5714, Tarih: 27.09.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6431 E.  ,  2018/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 29/11/2013 gününde verilen dilekçe ile yersiz ödemenin istirdadı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/09/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödemenin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum vekili, kurum sigortalısı olan davalıya 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'ndan dolayı emeklilik aylığı bağlandığını, davalının emekli aylığı almakta iken yeniden sigortalı olarak çalışmaya başladığını, davalının kuruma müracaat ederek emekli aylığını kestirmesi gerekirken hem bu aylığı hem de 5510 sayılı Kanun'un 4/1a maddesi kapsamındaki çalışmalarından da aylık almaya devam ettiğini, 5510 sayılı Kanun'un 30. maddesi uyarınca davalıya hak etmediği halde davacı kurumca ödenen emekli aylıklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak cevap vermemiş ve davayı takip etmemiştir.

Mahkemece; bilirkişi incelemesi yaptırılmış, rapor hükme esas alınarak 506 sayılı Kanun'da "Yaşlılık aylığı alanların yeniden çalışmaları " başlıklı 63. maddenin 1. fıkrası "Bu Kanuna göre yaşlılık aylığı almakta iken, sigortalı olarak çalışmaya başlayanların yaşlılık aylıkları çalışmaya başladıkları tarihte kesilir" şeklinde olduğu, kurum işleminde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalının çalışmaya başladığı tarihten itibaren yaşlılık aylığını iptal eden işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Olayları ileri sürmek, taraflara hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hâkime aittir. Başka bir ifade ile mahkeme, olayların davacı tarafından yapılan hukuki tavsifi ile bağlı olmayıp, olay ve olguların hukuki tavsifini kendisi tayin eder (HMK. m. 33). İddianın ileri sürülüş şekline göre dava, davalı kurum sigortalısına yapılan yersiz ödemelerin istirdadı istemine ilişkindir.

Dava dilekçesi içeriğinden ve dosya kapsamından; davalının 29/05/2005 tarihinde emekli olarak 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'ndan dolayı emekli aylığı almakta iken 28/11/2008 tarihinden itibaren ... Üniversitesinde 4/c kapsamında sigortalı olarak yardımcı doçent kadrosunda yeniden çalışmaya başladığı, Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile

Dava dilekçesi içeriğinden ve dosya kapsamından; davalının 29/05/2005 tarihinde emekli olarak 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu'ndan dolayı emekli aylığı almakta iken 28/11/2008 tarihinden itibaren ... Üniversitesinde 4/c kapsamında sigortalı olarak yardımcı doçent kadrosunda yeniden çalışmaya başladığı, Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile

"Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, (Ek ibare: 29/06/2011-KHK/644/37.md.) Başbakan tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine (Ek ibare: 21/01/2010-5947 S.K./18.mad) ve Sağlık Bakanlığının tabip ve uzman tabip kadrolarına yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar." şeklindeki düzenleme ile 5510 sayılı Kanun'un 30. ve 506 sayılı Kanun'un 63. maddesine istisna getirildiği, ... Üniversitesinde 4/c kapsamında çalışan davalının da yükseköğretim kurumlarının öğretim üyelikleri kapsamında yardımcı doçent olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Şu halde yerel mahkemece hukuki vasıflandırmada hataya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Davanın reddi gerekir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13617, Karar No: 2015/15047, Tarih: 18.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13617 E.  ,  2015/15047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Y.. Y.. vek. Av. N.. L.. ile davalı Z. S. mirasçıları dahili davalılar 1) A.. K.. 2) Z.. G.. 3) G. T. 4) Y.. S.. vek. Av. Z.. Ö.. Ergör 5) N.. B.. arasında görülen dava hakkında Kdz. Ereğli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.03.2014 gün ve 2012/119 E. - 2014/117 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.04.2015 gün ve 2014/16478 E. - 2015/5343 K. sayılı ilamına karşı davalılardan Yaşar Sevim vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan dahili davalılardan Y.. S.. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9708, Karar No: 2021/2400, Tarih: 10.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9708 E.  ,  2021/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “ 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... isimli kişiyle birlikte iş yeri açtıklarını ancak kendisinin askere gittiğini, bu iş yeri ile ilgili herhangi bir fatura düzenlemediğini beyan etmesi, iş yerinin kira sözleşmesinde adı geçen mülk sahibi ...’ün sanığı tanımadığını ve iş yerini ona kiraya vermediğini beyan etmesi, iş yerinin muhasebe işlemlerini yapan ...’ün ise sanığı hiç görmediğini, iş yerine ilişkin belgelerin ...aracılığı ile kendisine getirildiğini, sahte fatura düzenmeme ihtimalinden şüphelendiği için muhasebe işini bıraktığını, belgeleri ...’e geri verdiğini beyan ettiği, ...’in ise kendisine muhasebecinin geri verdiği belgeleri ...’a teslim ettiğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda fatura aslının vergi dairesinden ve faturaları kullanan mükelleflerden sorulmak suretiyle dosyaya getirtilmesi, faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18554, Karar No: 2015/1211, Tarih: 26.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18554 E.  ,  2015/1211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, davalı ... temyiz dilekçesinin davacı yana tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda, davalı ...'ye ait temyiz dilekçesinin davacı yana H.U.M.K.'nın 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde H.U.M.K.'nın 432. maddesindeki prosedür işletilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/01/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.