muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15010, Karar No: 2025/6220, Tarih: 03.03.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2888, Karar No: 2011/6481, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2888 E.  ,  2011/6481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... köyü 1090 parsel sayılı 1088 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/212-2007/182 sayılı kararı ile davalılar adına tescil edildiğini, taşınmazın 2/B'lik alanda kalması nedeniyle tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B iddiasına dayalı tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 23.07.1976 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Yasanın uygulaması vardır.

Davacı Hazine, ... köyü 1090 parsel sayılı taşınmazın İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/212-2007/182 sayılı kararı ile davalılar adına tescil edildiğini, taşınmazın 2/B'lik alanda kalması nedeniyle tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu parsele ilişkin olarak Orman Yönetimince açılan İzmir 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/212-182 sayılı kararında taşınmazın krokide (A) ile gösterilen kısmının orman tahdit hattı içinde kalması nedeniyle orman niteliği ile Hazine adına tescil edildiğini, (B) ve (C) kısımlarının ise davalıların murisi ... adına tescilinin yapıldığı, tarafları ve konusu aynı olduğundan, Orman Yönetimi ile Hazinenin menfaatlerinin aynı olduğu ve kadastro mahkemesi kararının Hazine açısından da kesin hüküm oluşturacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptal tescil istemine ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1948 yılında yapılıp kesinleşmiş, daha sonra 23.07.1976 tarihinde ilanı yapılarak kesinleşen 2. madde uygulaması yapılmıştır.

Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, maddi anlamda kesin hükmü düzenleyen H.Y.U.Y.'nın 237. maddesi “kesin hüküm ancak konusunu oluşturan husus hakkında geçerlidir. Kesin hüküm vardır denilebilmesi için iki tarafın ve dava konusunun ve dayanılan sebebin aynı olması gerekir” şeklindedir. Madde metninden de anlaşılacağı gibi kesin hükmün varlığından söz edebilmek için davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de, maddi anlamda kesin hükmü düzenleyen H.Y.U.Y.'nın 237. maddesi “kesin hüküm ancak konusunu oluşturan husus hakkında geçerlidir. Kesin hüküm vardır denilebilmesi için iki tarafın ve dava konusunun ve dayanılan sebebin aynı olması gerekir” şeklindedir. Madde metninden de anlaşılacağı gibi kesin hükmün varlığından söz edebilmek için davanın taraflarının, konusunun ve dava sebeplerinin aynı olması gerekir.

Bu koşullardan birincisi davanın konusu, dava ile elde edilmek istenen sonuçtur. Taşınmaza ilişkin davalarda dava konusu, taşınmazın kendisidir. Ancak, aynı taşınmaza ilişkin değişik hakların dava konusu edilmesi halinde taşınmaz aynı olmasına rağmen dava konusunun aynı olduğundan söz edilemez.Örneğin: Davanın tarafları ve taşınmaz aynı olmasına rağmen, mülkiyete ilişkin dava reddedildikten sonra aynı taşınmaz hakkında irtifak hakkı dava edilebilir.

Kesin hüküm koşullarından ikincisi dava sebebidir ki; bilimsel görüşler ile yerleşik yargısal kararlar da, dava sebebi davanın dayandırıldığı vakıalar olduğu kabul edilmektedir. Dava sebebi, hukuki sebepten ayrıdır. Mahkeme yargılama sırasında dava sebebi ile bağlı olup, başka sebepleri inceleme konusu yapamaz. Örneğin: Gerçek kişi adına tapulu taşınmazın mera olduğu iddiasıyla tapusunun iptali ile mera olarak sınırlandırılması istemiyle Hazinenin açtığı davada, taşınmaz hakkında orman araştırması yapılmayıp, sadece mera niteliği araştırılarak sonuçta taşınmazın mera olmaması nedeniyle dava reddedilirse, bundan sonra aynı taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığı ya da orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla açılacak davada, dava sebebi aynı olmadığı için kesin hükmün varlığından söz edilemez.

Kesin hükmün koşullarından üçüncüsü, davanın taraflarının aynı olmasıdır. Tarafların aynı olmasından kasıt, her iki davada da sıfatlarının aynı olması, başka deyişle her iki davada davacı ya da davalı sıfatıyla hareket etmeleri değildir. Kesin hükümle ilgili kararda, davalı sıfatında olan kişi, ikinci davada davacı sıfatıyla yer alması halinde taraflar aynıdır. Kesin hüküm, taraflarının külli haleflerini de aynı şekilde bağlar.

Kesin hüküm, kural olarak davanın tarafı olmayan üçüncü kişileri etkilemez. Örneğin: Bir davada taraflar hakkında verilen hüküm, davada taraflardan biri yararına davaya katılmış olan fer’i müdahil hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Buna karşılık kesin hüküm davaya asli müdahil olarak katılan tarafı bağlar. Yine birden fazla kişi aynı davayı açma yetkisine sahipse, bunlardan birinin açtığı davada verilen karar, diğeri için kesin hüküm oluşturmamakla birlikte güçlü taktiri delil oluşturabilir.

Kesin hüküm, kural olarak davanın tarafı olmayan üçüncü kişileri etkilemez. Örneğin: Bir davada taraflar hakkında verilen hüküm, davada taraflardan biri yararına davaya katılmış olan fer’i müdahil hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Buna karşılık kesin hüküm davaya asli müdahil olarak katılan tarafı bağlar. Yine birden fazla kişi aynı davayı açma yetkisine sahipse, bunlardan birinin açtığı davada verilen karar, diğeri için kesin hüküm oluşturmamakla birlikte güçlü taktiri delil oluşturabilir.

Taraf ehliyeti, davada taraf olabilme yeteneğidir. Medeni hukuktaki medeni haklardan yararlanma hakkının hukuk usulünde büründüğü biçim taraf ehliyetidir. Medeni haklardan istifade yetkisine sahip her gerçek ve tüzel kişi, taraf ehliyetini de haizdir. Dava ehliyeti ise taraf ehliyetine sahip kişinin kendisinin, veya yetkili kılacağı bir temsilci ya da vekili aracılığıyla, davacı ve davalı sıfatıyla davayı takip etme ehliyetidir. Hukuki işlem ehliyetine sahip kişiler bu haklarını kullanabilirler. Kamu otoritesini kullanma yetkisine sahip Devlet bir kamu tüzel kişisi olarak taraf ehliyetine sahiptir. Devletin organları olan genel bütçeye tabi Bakanlıklar ile, bu Bakanlıklara hiyerarşik yönden bağlı olmakla birlikte yasa ile kurulan katma bütçeli genel müdürlüklerin ayrı tüzel kişiler olup, taraf ehliyetli ve ilgili organları aracılığıyla kullanacakları dava ehliyetine sahiptirler.

Husumet ise, yukarıda anlatılan kavramlardan farklı olup, taraf ehliyeti ve dava ehliyetinin subjektif hak ile ilişkilendirilmesidir. Taraf ehliyeti ve dava ehliyetine sahip bir kişiliğin husumet ehliyetinden söz edilebilmesi için, dava ile ulaşılmak istenen subjektif hak ile ilgili olması gereklidir. Örneğin: Bir taşınmazın aynına ilişkin davada, o gayrimenkulda ayni hak sahibi olan, taraf ehliyeti ve dava ehliyetine sahip kişilikler aktif (davacı) ve pasif (davalı) sıfatıyla husumet ehliyetine sahiptir.

Orman Genel Müdürlüğü 04 Haziran 1937 tarih ve 3204 sayılı yine24 Temmuz 1940 tarih ve 394 sayılı ek yasa ile kurulan bir kamu tüzel kişiliğidir. Ormanların işletilmesi, korunması, denetimi yasa ile bu genel müdürlüğe verilmiştir.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunun 07.01.1948 gün ve 16/19-1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, “Yangın ve sair sebep ve suretle ağaçları tamamen veya kısmen yok olan orman zeminleri de dahil olduğu halde, ormana müteallik tecavüz ve mülkiyet ve emsali adli kazaya tabi davalarda, Hazineyi temsilen Hazine avukatının huzuruna lüzum olmadan, Devlet namına işletme ve istismar hak ve salahiyetine sahip bulunan Orman Genel Müdürlüğüne mensup Avukatlar bu kabil davaları münhasıran takip ve müdafaa ederler ve ayrıca Hazineye husumet tevcihine lüzum ve zaruret yoktur. Taraf ehliyeti ve dava ehliyetini haizdir” şeklindedir. Devlet ormanları, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup,

kuru mülkiyeti Hazineye, işletilmesi, korunması ve denetimi ise kuruluş yasası ile Orman Genel Müdürlüğünün tek başına aktif ve pasif dava ehliyetine sahip olduğu vurgulanmış, sözü edilen İçtihadı Birleştirme kararında, Devlet ormanlarının mülkiyetine sahip Hazinenin, Devlet ormanlarına ilişkin mülkiyet hakkından kaynaklanan dava açamayacağı kabul edilmemiştir. İçtihadı Birleştirme Kararının lafzına değer verilirse, bu takdirde bu tür tescil davalarında sadece Hazineye ya da Orman Genel Müdürlüğüne husumet yönetmek yeterli olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları tüm yargı mercilerini bağlamakla birlikte, yasa hükümlerine aykırı olarak yorumlanıp uygulanamaz. O halde, İçtihadı birleştirme kararı, Hazinenin dava hakkını kısıtlamak amacından ziyade, Orman Yönetiminin ormanlara ilişkin olarak tek başına dava açma hakkının bulunduğunu açıklamaya yöneliktir.

Somut olaya gelince; Çekişmeli ... Köyü 1090 parsel, İzmir 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/212-182 sayılı kararı ile tapuya tescil edilmiş olup, 262 nolu kadastro parselinden gelmektedir. ... köyü 262 parsele Orman Yönetimince açılan dava sonucu, mahkeme kararı gereğince ifraz ile oluşmuştur. O davada Hazine taraf olmadığı için taşınmazın orman sınırı içinde kalan kısmının orman niteliği ile tesciline karar verilmiş, 2. madde alanında kalan (B) kısmı ve tahdit dışında kalan (C) kısmına yönelik ise davanın reddine karar verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı gibi, İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararının, o davada taraf olmayan Hazine yönünden kesin hüküm oluşturduğu kabul edilemez. Hazine, Orman Yönetiminin ardılı olmadığı gibi, temyize konu davada Hazinenin dayandığı hukuki sebep “taşınmazın kesinleşen 2.madde sahasında kalması nedeniyle ve İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/212-182 sayılı kararında krokide (B)=1088 m2'lik kısmın 1744 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan alanda kaldığı belirlenen ve daha sonra tapuya 1090 parsel olarak tescil edilen taşınmazın tapu iptali ve tescili” konusundadır.

Mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 30.05.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6466, Karar No: 2006/6965, Tarih: 06.04.2006

2. Ceza Dairesi 2005/6466 E., 2006/6965 K.

**2. Ceza Dairesi 2005/6466 E., 2006/6965 K.**

**- DAVALARIN BİRLEŞTİRİLMESİ

- TEDBİRSİSLİK VE DİKKATSİZLİK SONUCU YANGINA NEDEN OLMA**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 110 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 76 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 383 ]

**"İçtihat Metni"**

Emirlere muhalefet suçundan sanık Mehmet'in yapılan yargılaması sonucunda; 6831 sayılı yasanın 110/c maddesi uyarınca mahkumiyetine dair Besni Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2003 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 30.9.2004 tarihli yazılarıyla dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanık hakkında emirlere muhalefet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; eyleminin 6831 sayılı yasanın 110/c maddesine uygun gerçekleştiğinin kabulü ile kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-Aynı olayla ilgili olarak komşu bahçede bulunan meyve ağaçlarının yanması nedeniyle sanık hakkında 9.9.2003 tarihli iddianame ile tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yangına neden olmak suçundan dolayı 765 sayılı TK.nun 383/1. maddesi yarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmakla, aynı olayla ilgili davaların birleştirilmesi ve sanığın tek eylemi nedeniyle en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6831 sayılı yasanın 76. maddesinin (d) bendinde yazılı suçları işleyenlerin eylemleri sözü edilen yasanın 110/1-c maddesi ile yaptırıma bağlanmış, 04.07.1995 tarih ve 4114 sayılı yasa değişikliği ile 6831 sayılı yasa kapsamına alınmış olup zarar gören sıfatı ile Orman İdaresinin bu konuda açılan davalara müdahale etme hakkının varlığı gözetilmeksizin anılan idarenin davadan haberdar edilmemesi,

3-Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi ile 5252 sayılı Kanunun 9. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA 06.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9167, Karar No: 2012/12807, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9167 E.  ,  2012/12807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar-karşı davacılar ..., ..., ... avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar-karşı davacılar vekili avukat ... gelmiş, davacı-karşı davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 24.04.2004 günü geçirdiği trafik kazası sonucu yaralandığını ve ... Hastahanesine kaldırıldığını, yapılan tetkikler sonucunda davacının kolundaki kırığın ameliyatla düzeltilmesi gerektiğinin söylendiğini, hastahanede yattığı sürece boynundaki şikayetlerini dile getirdiği halde herhangi bir müdahalede bulunulmadığını, hastahaneden taburcu olduktan sonra da şikayetlerinin devam ettiğini, fizik tedavinin uygulandığını ve altı ay boyuncu da boynundaki rahatsızlıkların devam ettiğini, yapılan bütün işlemler sonucunda boynundaki hareket ettirememe, baş dönmesi, ağrı ve görüntü bozukluğu düzelmediğini, başka bir hastahanede muayene olduğunu, MR'ının çekildiğini ve yapılan tüm tetkikler sonucunda müvekkilinin boynunda kırık olduğunun ve bu kırıkta kaynama olduğundan bu kırığın hiç bir şekilde tekrar ameliyat edilerek düzeltilme imkanının bulunmadığını, ayrıca kulak kristallerinin de dağılmış olduğunun tespit edildiğini, omzunda bulunan kırığın da yanlış tedavi Sonucunda yanlış kaynadığını, uygulanan bu yanlış tedavi sonucunda boynunu kısmen oynatabildiğini, bir tarafına hiç çeviremediğini, kalıcı sakatlık durumunun yarattığı psikolojik durum nedeni ile yaşam kalitesinin düştüğünü ve psikolojik olarak bunalıma girdiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile beden gücü ve işgücü kaybına uğraması nedeniyle 50.000.- TL manevi ve 50.000.- TL maddi tazminatın 24.04.2005 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Hizmetleri ve Tic.A.Ş. Davanın reddini dilemiştir. Davalılar, ..., ... ve ... davanın reddini dilemiş, karşı dava ilede toplum içindeki saygınlıklarını zedeleyici ve küçük düşürücü haksız, yersiz itham ve suçlamalarda bulunmak suretiyle fevkalade büyük üzüntüye düşmelerine ve manen günlerce sürecek şekilde sarsılmalarına yol açtığından toplam 175.000.- TL manevi tazminata hükmedilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının yanlış teşhis ve tedavisi nedeniyle uğradığı maddi ve manevi tazminatın tahsili istemi ile eldeki davayı açmışdır. Davalılar davanın reddini dilemiş,Davalılar ..., ... ve ... karşı dava ile manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece, davacının maluliyeti ile davalı doktorlar ve hastanenin ileri tetkikleri erken dönemde yapmaması ve eksik tedavi uygulaması arasında illiyet bağı bulunmadığı, boyun hareketlerinde kısıtlılığın kazaya bağlı travmanın sonucu olduğu, boyundaki kırığın erken dönemde tespit edilememesinden kaynaklanmadığı belirlendiğinden asıl davanın yerinde görülmediği, davacının şikayetlerinin geçmemesi ve başka tedavi kurumlarında davalıların eksik teşhis ve tedavi yaptığının belirtilmesi üzerine yasal haklarını aramasının doğal olduğu, BK.nun 49.maddesinde yer alan manevi tazminat koşullarının gerçekleşmediği sonucuna varıldığından, karşı davanın da reddine karar verilmiştir.

Davacı, yanlış tedavi uygulanması sonucu zarara Uğradığı iddiası ile eldeki tazminat davasını açmıştır. Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır (BK m. 386-390). Vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden Sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur (BK m. 321/1). O nedenle davacının tedavisini üstlenen hastane ve doktorların meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor ve hastane, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri gözönünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir ... gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK'nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise, doktor ve hastane sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya bakıldığında, dosyada aldırılan Adli Tıp Kurumu ...İhtisas Kurulu'nun 26.02.2007 tarihli raporunda, davacının ileri tetkiklerinin ve uygun tedavisinin erken dönemde yapılması gerekirken eksik tedavi yapılmış olduğunun belirtildiği, davalı tarafın itirazı üzerine Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp İhtisas Kurulu'ndan alınan 05.05.2010 tarihli raporda ise; davacının şikayetlerinin 24.04.2004 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı travma ile ilgili olduğu, kaza sonucu meydana gelen akromioklavikular luksasyon ve humerus kırığına bağlı geliştiği o dönemde tespit edilemeyen odontoit tip II ve III kırık hattı ile illiyetinin bulunmadığı, boyun hareketlerinde kısıtlılığın da bu travmanın beklenebilir bir sonucu olduğu, erken tanı konulması durumunda da konservatif ya da cerrahi müdahale yapılacağı, geç tanı konulmasının maluliyete katkısının olmadığı, kaza sonucu ortaya çıkan sağ radikal sinir hafif düzey etkilenmesi arızasının Sosyal Sigortalar ... İşlemleri Tüzüğü'ne göre değerlendirilmesi sonucunda yaşına göre davacının meslekte kazanma gücünü % 9,2 oranında kaybettiğinin belirtildiği, görülmektedir. Dolayısı ile Davalıların davacının boyun kırığı teşhisini yapamadıkları adli tıp raporundanda belirtildiği gibi eksik tedavi yapıldığı hususu açıktır. Öyle olunca her nekadar davacının şikayetlerinin 24.04.2004 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı travma ile ilgili olduğu, kaza sonucu meydana gelen akromioklavikular luksasyon ve humerus kırığına bağlı geliştiği o dönemde tespit edilemeyen odontoit tip II ve III kırık hattı ile illiyetinin bulunmadığı, belirtilmiş ise de teşhis edilemeyen boyun kırığı nedeniyle manevi bir zarara uğramadığının söylenemeyeceği anlaşılmakla mahkemece adli tıptan alınan ilk rapor dikkate alınarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların tüm,davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına bozulmasına, aşağıda dökümü yazılan 2,75 TL kalan harcın davalılar-karşı davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.