muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12911, Karar No: 2016/5113, Tarih: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12911 E.  ,  2016/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/03/2014 gün ve 2011/372 - 2014/93 sayılı kararı onayan Daire'nin 12/05/2015 gün ve 2014/9972 - 2015/6790 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile kardeşi davalı ...'nün yurdışında uzun süre birlikte çalıştıklarını, bu çalışmaları ile elde ettikleri birikimleri ile ...'yi kurduklarını, müvekkilinin tüm birikimlerini ağabeyi davalı ...'ye verdiğini, müvekkili ile davalının kurmuş oldukları şirkette % 50 hisseye sahip olduklarını, müvekkilinin şirket çalışmalarını sürdürdüğünü ve ayrıca yurt dışındaki çalışmalarına da devam ettiğini, şirketin büyümesi için müvekkilinin tüm emek ve maddi malvarlığını şirkete aktardığını, müvekkilinin yurt dışında yapılan bağlantı ve çalışmalar ile hızlı bir büyüme gösterdiğini, davalının müvekkilin %50 pay sahibi olduğu şirketin büyümesi üzerine şirketin kontrolünün de kendisinde olması için ...'nun 10.05.1994 tarih 7745 numaralı hususi vekaletnamesini düzenlediğini, bu vekaletnamenin sahte olduğunu, diğer davalının ise sahte vekaletnameyi imzalayan muavin konsolos olduğunu ileri sürerek, anılan vekaletnamenin içerik, imza ve tarih unsurlarıyla tümüyle sahte olması nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8594, Karar No: 2013/5858, Tarih: 08.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8594 E.  ,  2013/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan Fernas İnş.Ltd.Şti vekili ve ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı ... tarafından ihale edilen Termik Santrali İşletmesinin hafriyat işini üstlenen davalı ... İnş. Ltd. Şti'de çalıştığını, sözleşmenin haksız feshedildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile ödenmeyen fazla çalışma ücreti, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir. .../..

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli ünvanlar alması veya son dönemlerde Toplu İş Sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Somut olayda bilirkişi bozma kararı doğrultusunda fazla çalışma ücretini tüm dönem açısından son ücret üzerinden hesaplamıştır. Fazla çalışma ücretinin son ücret değil çalışılan dönem ücretleri üzerinden hesaplanması gerekir.

Mahkemece bilirkişinin çalışılan tüm dönemin fazla çalışma ücretini son ücret üzerinden yaptığı hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan Fernas İnş.Ltd.Şti. ile ...'ne iadesine, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6730, Karar No: 2008/4453, Tarih: 31.03.2008

2. Hukuk Dairesi 2007/6730 E., 2008/4453 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/6730 E., 2008/4453 K.**

**- AKIT HASTALIĞI NEDENİYLE BOŞANMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 165 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

Eşlerden biri akıl hastası olup da, bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelirse, hastalığın geçmesine olanak bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporuyla tespit edilmek koşuluyla, bu eş boşanma davası açabilir (TMK m. 165). Mahkemece bu konuda rapor alınmadığı gibi, mahkemenin kararında belirttiği İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 01.12.2006 tarihli yazısı, davalının hastanede tedavi gördüğü 13.09.2004-12.10.2004 dönemine ait verilere dayanmaktadır. Bu yazı hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece yapılacak iş, davalıda bulunan akıl hastalığının ortak hayatı diğer eş için çekilmez hale getirecek nitelikte olup olmadığı ve hastalığın geçmesine olanak bulunup bulunmadığını resmi sağlık kurulu raporuyla tespit etmek, delilleri hep birlikte değerlendirip sonucu uyarınca karar vermekten ibarettir. Bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin haranın yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19445, Karar No: 2013/33209, Tarih: 30.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/19445 E.  ,  2013/33209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair, 20.08.2012 tarihli kararın sanığa 22.08.2012 tarihinde tebliğ edilmesine, karar tarihinden sonra dosyaya sunulmuş temyiz başvurusunda bulunulduğuna dair bir belgeye rastlanılmamasına ve hükmün re'sen temyize tabi hükümlerden de olmamasına göre, dosyanın Dairemizin 21.01.2013 tarih 2013/1981 Esas, 2013/1707 sayılı kararındaki aynı gerekçeyle incelenmeksizin mahalli mahkemesine gönderilmesine, dosa gereğinin buna göre ifası için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4475, Karar No: 2017/3379, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4475 E.  ,  2017/3379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2015 tarih ve 2015/91-2015/710 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 30.000 TL bedel karşılığı lokanta işyerini davalıya devir ve teslim ettiğini, devir bedelinin iskan işlemlerinin tamamlandığında ödenmesi hususunda yazılı sözleşme yapıldığını, iskan ruhsatının alınmasına rağmen devir bedelinin ödenmediğini, davalının müvekkili aleyhine anılan sözleşmenin iptali talepli açtığı davanın reddedildiğini ileri sürerek 30.000 TL'nin 24.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, talep hakkında kesin hüküm bulunduğunu, belediyeden ruhsat alınıp işyeri devredildikten sonra paranın ödeneceğine dair anlaşmaya varıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında aktedilen sözleşme içeriğine göre, lokanta içinde yer alan eşyaların devir bedelinin, mülk sahibi davalı tarafından lokantanın iskan izni alındıktan sonra ödeneceğinin kararlaştırıldığı, yapılan incelemede iskan sorununun sözleşme tarihinden hemen sonra çözüldüğü, ancak davalının sözleşmede kararlaştırılan 30.000 TL'yi ödemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.021,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 05/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10182, Karar No: 2015/3328, Tarih: 30.09.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/10182 E.  ,  2015/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

Gerçek reçetelere yapıştırılan sahte ilaç küpürleri, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 345. maddesinde öngörülen özel belge niteliğinde olup, eczane sahibi, çalışanı ve yetkilisi ile ilaç temin eden kişi olan sanıkların, iddia olunan ... hastalara ait gerçek reçetelere "sahte ilaç küpürleri ilave ederek" bunlara uygun gerçeğe aykırı faturalar düzenleyip adı geçen kurumdan haksız ilaç bedeli almaları eylemlerinin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 79. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 504/3. maddesinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı göz önüne alınarak sadece bu suçtan hüküm kurulması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek sahtecilik eylemlerinin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu kabulüyle, yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9.maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22357, Karar No: 2017/10016, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22357 E.  ,  2017/10016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10481, Karar No: 2014/4526, Tarih: 12.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10481 E.  ,  2014/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık ...'nin temyiz incelemesi kapsamında bulunmayan diğer sanık ... ile fikir ve işbirliği içerisinde hareket ederek, katılan ...'ın arabasını satın almak istedikleri, katılanın arabanın trafikte kayden maliki görünen tanık ... ile telefonda görüşüp arabayı satacağını, satacağı şahıslara kendisi söylediğinde noterden satış vekaletnamesi vermesini istediği, bu konuşma esnasında katılanın yanında bulunan sanık ...'in bir şekilde tanık İsmail'in telefon numarasını aldığı ve daha sonra katılanın haberi olmaksızın tanık ile irtibata geçip katılanın bilgisi dışında ve sanki onun bilgisi ve onayı dahilinde gelmiş gibi hareket ederek ve tanık...'i aldatarak kendisi adına noterden satış vekaletnamesi düzenlenmesini sağladığı, bu aşamadan sonra sanık ...'ın durumdan habersiz katılanı arayıp dükkanına çağırarak parasını ödeyip arabayı teslim almak istediğini söylediği ve tarafların buluştukları, dükkanda bu esnada sanık ...'un da bulunduğu, katılana güven telkin etmek amacıyla paranın ödenmesine kadar sanık ...'ın 9000 TL bedelli bonoyu düzenleyip katılana verdiği, katılanın sanıklara itimat ederek arabanın anahtarını uygun bir yere park etmeleri amacıyla teslim ettiği, katılanın eşi ile sanık ...'un dükkanda kaldıkları, paranın bankaya yatacağını söyleyip katılanı bankaya götüren sanık ...'ın paranın henüz gelmediğini söylediği ve tarafların dükkana geri döndükleri, döndüklerinde sanık ...'un dükkanda bulunmadığı, yalnızca katılanın eşinin onları beklemekte olduğu, sanık ...'a bakacağını söyleyerek bir ara dışarı çıkan sanık ...'ın bir daha geri dönmediği, katılanın olayla ilgili olarak hemen suç ihbarında bulunduğu, aynı gün suça konu arabanın sanık ... tarafından noterde diğer sanık ...'a satış yapılmış gibi gösterilerek noter belgesi düzenlendiği, sanıkların trafikte arabayı kendi üzerilerine kayıt etmek istedikleri ancak katılanın şikayeti nedeniyle bunu başaramadıkları, bilahare arabanın terk edilmiş vaziyette bulunup katılana iade edildiği olayda, mahkemenin "dolandırıcılık" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20152, Karar No: 2014/1114, Tarih: 20.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/20152 E.  ,  2014/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ...’in, anılan Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, ... adlî emanetinin 2010/121 sırasında kayıtlı bir adet renkli metal muştanın aynı Kanun’un 54/4. maddesi gereğince müsaderesine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2012 tarihli ve 2010/277 esas, 2012/114 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, infazı sırasında sanık tarafından yapılan temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 10.04.2013 tarihli ve 2010/277 esas, 2012/114 sayılı ek kararım kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Sanığın yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca sanığa tebliğ edilerek kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de, 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesiyle değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesinde yer alan, “(1) Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. (2) Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükmü dikkate alındığında, kararın, hakkında yakalama kararı bulunan sanığın, bu kararın infazı üzerine alman savunması sırasında bildirdiği adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilerek kesinleştirildiği, oysa anılan maddenin uygulanabilmesi için gerekli ön şart olan kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre daha önce yapılmış bir tebliğ işleminin bulunması veya tebliğ yapılmamış ise 35. maddenin 4. fıkrasında gösterilen istisnaî durumlardan birinin oluşmasının gerekli olması karşısında, söz konusu kararın sanığa usulünce tebliğ olunmadığı, kararın kesinleşmediği nazara alınarak, sanık tarafından infaz aşamasında 28/03/2013 tarihli dilekçeyle yapılan temyiz talebinin, öğrenme üzerine yapılmış temyiz talebi olarak kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, temyiz talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 26.11.2013 gün ve 71690 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 13.12.2013 gün ve KYB/2013-384499 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin sanığın temyiz talebinin reddine dair 10.04.2013 tarihli kararının 12.04.2013 tarihinde tebliği üzerine sanık tarafından verilen 18.04.2013 tarihli dilekçenin temyiz talebiyle birlikte eski hale getirme niteliğinde olduğu ve bu taleple ilgili olarak karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetildiğinde hükmün henüz kesinleşmediği ve talebin temyiz incelemesine tabi olduğu anlaşıldığından,

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay C.Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), dosyanın gereği yapıl- mak üzere Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.