muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19033, Karar No: 2013/28260, Tarih: 12.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19033 E.  ,  2013/28260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliğ edilmeden borçlunun vefat ettiği, adı geçen müteveffanın oğlu ve tek yasal mirasçısı tarafından, süresinde imzaya ve borca itiraz edildiği, mahkemece, senet üzerinde bulunan "S.T." ibaresinin dosya içindeki belgelerle kıyaslandığında imza olamayacağının anlaşıldığı, parmak izi kullanılan bononun kambiyo vasfını haiz olmayacağı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6762 Sayılı TTK.nun 692/6.(6102 S.Kanunun 780/f) maddesine göre takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için; "... çeki çeken kimsenin (keşidecinin) imzasını " ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan sözedilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. 818 Sayılı BK. nun 14.(6098 s.k.m.15.) maddesine göre ise, imza, üzerine borç alan kimsenin el yazısı olmak lazımdır. El yazısı ile atılacak imzanın şekli konusunda yasada hüküm bulunmamaktadır. Kişi, kendisine özgü belli karakterleri içeren sembolleri belirterek imza atabileceği gibi, ad ve soyadını bizzat el yazısı ile yazmak suretiyle de imza atabilir. Ancak borçlu, ad ve soyadını yazarken imza atmayı amaç edinmelidir.

Her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak özellikle keşidecinin çekte yazılı olan "S.Toros" ibaresini imza amacıyla kullanıp kullanmadığı tespit edildikten sonra bu ibarenin borçlunun eli ürünü olup olmadığı yöntemince belirlenerek oluşacak sonuca göre eksik inceleme ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24767, Karar No: 2015/32732, Tarih: 18.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/24767 E.  ,  2015/32732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/21860

MAHKEMESİ : Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/158 (E) ve 2014/183 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 06.07.2011 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 11.12.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1465, Karar No: 2009/2856, Tarih: 08.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1465 E.  ,  2009/2856 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılardan ...Tic. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, davalılar ... iş ortaklığının ... Büyükşehir Belediyesi nezdinde oluşan istihkak alacağının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı ... Tic. İnş. Mak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili altıncı sıradaki temlik tarihlerinin sıra cetvelinde 21.05.2007 olarak gösterilmesinin hatalı olduğunu, alacağı 26.04.2007 günü temellük ettiklerini, sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesi gerektiğini;

Diğer davac... vekili birinci sıraya itiraz etmediklerini ancak temlik tarihlerinin 14.03.2007 iken, sıra cetvelinde 09.05.2007 olarak gösterildiğini ve ikinci sıradaki temlik alacaklısından daha önceki tarihte alacağı temellük ettiklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre sıra cetvelinin temliklerin üçüncü kişiye ihbarı tarihinin değil, yapıldıkları tarihlerin dikkate alınması suretiyle yapılması gerektiğinden bahisle her iki davanın da kabulüne karar verilmiş; hüküm davacılardan ...Tic. İnş. Mak. San. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılardan Halat Tic. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1832, Karar No: 2022/6267, Tarih: 26.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/1832 E.  ,  2022/6267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.02.2020 tarih ve 2017/454 Esas, 2020/82 sayılı Kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, mahkeme hükmüne karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, İlk Derece Mahkemesince 11.09.2020 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun usulden reddedilmesi üzerine, bir kısım davalılar vekili tarafından 11.09.2020 tarihli ek karar istinaf edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince ek karara yönelik yapılan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir. Bu defa bir kısım davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.04.2021 tarih ve 2021/43- 3205 Esas ve Karar sayılı ilamı ile ek kararın bozulmasına ve bir kısım davalılar vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 25.11.2021 tarihli bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile yeniden hüküm kurulmasına dair verilen kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyizi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili; İstanbul İli, Şişli İlçesi, 1073 ada 14 parsel sayılı taşınmazın müvekkillerine, aynı yerdeki 1073 ada 32 parsel sayılı taşınmazın, davalılara ait olduğunu, kentsel dönüşüm nedeniyle 1073 ada 14 parsel sayılı taşınmaz için aplikasyon krokisi talep edildiğinde davalılara ait taşınmazın istinat duvarı ile yolun bir kısmının, müvekkillerine ait taşınmaza tecavüzlü olduğunun öğrenildiğini, bu nedenle vaki tecavüzün giderilmesi için davalılara ihtarname keşide edildiğini, ihtarnameye verilen cevapta meskür duvarın teknik bir kadro gözetiminde inşaa edildiğinin ve eğer sehven yapılmış bir tecavüz ve hata var ise bunun sorumluluğunun kendilerine ait olamayacağının belirtildiğini, bu nedenle 1073 ada 14 parsel sayılı taşınmaza davalıların vaki müdahalesinin men'i ile müdahale edilen kısımların kâl'ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; 1073 ada 32 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının takriben 10 sene kadar önce imar mevzuatına uygun olarak inşaa edildiğini, müvekkili ile diğer davalıların kat mülkiyetli tapularının bulunduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber kötüniyete dayalı olmaksızın bir tecavüzün varlığının tespiti halinde, tecavüzlü kısmın ifraz edilerek davalılar adına temliken tescilini aksi takdirde davanın reddine karar verilmesini istediklerini dile getirmiştir.

Davalı ... vekili; 1073 ada 32 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapının takriben 10 sene kadar önce imar mevzuatına uygun olarak inşaa edildiğini, müvekkili ile diğer davalıların kat mülkiyetli tapularının bulunduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber kötüniyete dayalı olmaksızın bir tecavüzün varlığının tespiti halinde, tecavüzlü kısmın ifraz edilerek davalılar adına temliken tescilini aksi takdirde davanın reddine karar verilmesini istediklerini dile getirmiştir.

Mahkemece, "davacıların davasının kabulü ile İstanbul İli, Şişli İlçesi 1073 ada 14 parsel sayılı taşınmaza yapılan müdahalenin engellenmesine, davalılar tarafından EK-1 sayılı krokide belirtilen A ile işaretli olan 23 metrekare miktarındaki ve EK-2 evrak sayılı krokide belirtilen mavi boyalı ve mavi taralı istinat duvarı ve üzerindeki kapalı garaj bölümünün davacıların taşınmazına yapmış olduğu tecavüzün engellenmesine ve kal'ine" karar verilmiştir.

İlk derece Mahkemesi kararına karşı bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, 11.09.2020 tarihli ek karar ile istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili tarafından 11.09.2020 tarihli ek karar istinaf edilmiş İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince ek karara yönelik yapılan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Bu defa bir kısım davalılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi ek kararını temyizi üzerine Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 06.04.2021 tarihli 2021/43- 3205Esas ve Karar sayılı ilamı ile ek kararın bozulmasına ve bir kısım davalılar vekilinin istinaf itirazlarının incelenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 25.11.2021 tarihli kararı ile "bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi ile yeniden hüküm kurulmasına; davanın kabulü ile, dava konusu İstanbul İli, Şişli İlçesi, 1073 ada 14 parsel sayılı taşınmazda bilirkişinin 07/02/2019 tarihli raporu ile bu rapora ekli EK-1 sayılı krokide belirtilen A ile işaretli 23,00 m2 ve EK-2 sayılı krokide belirtilen mavi boyalı ve mavi taralı istinat duvarı ve üzerindeki kapalı garaj bölümüne davalıların yaptığı el atmanın önlenmesine ve kal'ine, söz konusu rapor ve krokilerin kararın eki sayılmasına" karar vermiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 722. vd maddelerinde düzenlendiği üzere; arazi malikinin rızası alınmaksızın iyiniyetli malzeme sahibi tarafından bina yapılmış ise, yıkılıp sökülmesi aşırı zarara yol açmadıkça arazi sahibi yıkılıp sökülmesini isteyebilir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 722. vd maddelerinde düzenlendiği üzere; arazi malikinin rızası alınmaksızın iyiniyetli malzeme sahibi tarafından bina yapılmış ise, yıkılıp sökülmesi aşırı zarara yol açmadıkça arazi sahibi yıkılıp sökülmesini isteyebilir.

Ne var ki, yasada aşırı zarar kavramı tanımlanmadığından, yasa koyucunun bu yöndeki asıl amacının göz önünde tutulması gerekmektedir. Değinilen maddenin düzenlenmesine yol açan asıl neden meydana getirilen yapının korunmasında mevcut olan genel iktisadi yarardır. Başka bir anlatımla, yapının yıkılması halinde dava tarihine göre objektif ölçüler içerisinde tespit edilecek zararın çok fazla olması aşırı zararın varlığını gösterir.

Tüm bunların yanında kural olarak yıkımın fahiş zarar doğurup doğurmayacağının takdiri ... aittir. Hakim, takdir hakkını kullanırken elbette bilirkişinin ya da bilirkişilerin bildirdikleri teknik bilgilerden ve gözlemlerden yararlanacaktır. Ancak, vardıkları sonuç bu yönden (yıkımın fahiş zarar doğurup doğurmayacağı yönünden) hâkimi bağlamaz.

Somut olaya gelince; hükme esas alınan harita ve kadastro mühendisi, inşaat mühendisi ve gayrimenkul değerleme uzmanından oluşan bilirkişi heyetine ait raporda, davacılara ait parsele 28.05.2015 tarihli aplikasyon krokisi verilinceye kadar zemindeki 5,25 metre miktarındaki kapalı otopark bölümü ile istinat duvarının her iki parselin müşterek sınırında inşa edildiği, 28.05.2015 tarihli aplikasyon krokisi ile 06.04.2018 tarihinde davalılara ait aplikasyon krokisinde belirtilen 23m2 miktarındaki tecavüzlü durumun, arazinin çok meyilli olmasından ve o tarihlerde kullanılan ölçü aletlerinin kapasiteleri nedeni ile parsel sınırlarını arz üzerine aplike eden tapu fen elemanlarının sehven hataya düşerek yer ve sınır tespitleri yapmasından kaynaklandığı, davalılar tarafından kullanılan tek katlı mavi boyalı kapalı otopark bölümünün kal'inin, ekonomik ve statik bakımdan fahiş bir zarara müeddi olmamakla birlikte 74,75 m3 hacmindeki mavi taralı istinat duvarının kal'inin ekonomik ve statik bakımdan fahiş bir zarara müeddi olduğu, her iki tecavüzlü mahallin kal'i halinde davalılara ait binada kayma, kolon ve kirişlerde patlama, bina duvarlarında çatlama ve ana binada çökme gibi riskler oluşabileceği belirtilmiştir.

Mahkemece bu bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de, raporda tecavüzlü yerlerin kal'i halinde binanın temelinde kayma, çökme gibi risklerin oluşabileceği belirtildiğinden jeoloji uzmanı bilirkişi keşif heyetinde bulundurulmaksızın alınan bu raporun hükme esas teşkil etmesi mümkün değildir.

Mahkemece bu bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de, raporda tecavüzlü yerlerin kal'i halinde binanın temelinde kayma, çökme gibi risklerin oluşabileceği belirtildiğinden jeoloji uzmanı bilirkişi keşif heyetinde bulundurulmaksızın alınan bu raporun hükme esas teşkil etmesi mümkün değildir.

Bu nedenle mahkemece jeolog bilirkişinin de bulunduğu bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yapılarak tecavüzlü kısmın kal',i halinde davalılar ait binada hasar meydana gelip gelmeyeceği konusunda denetime elverişli şekilde rapor alınması ve bu husus karar yerinde de tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı karar tesis edilmiş olması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 373/2. maddesi gereğince dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 26.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18115, Karar No: 2025/10362, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18115 E.  ,  2025/10362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/673 E., 2022/475 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/136 E., 2021/113 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22456, Karar No: 2017/25632, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22456 E.  ,  2017/25632 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.