muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7085, Karar No: 2014/14096, Tarih: 19.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7085 E.  ,  2014/14096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada sayılı kararı onayan Daire’nin 07/01/2014 gün ve 2012/9283-2014/199 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada bulunan hesabından sahte talimat ile dava dışı kişinin hesabına para aktarıldığını, davalı bankanın gerekli dikkat ve özeni göstermemesi nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 7.000 TL’nin havale tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 178.425 TL’ye çıkarmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 52,40 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/862, Karar No: 2022/7975, Tarih: 31.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/862 E.  ,  2022/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mühürde sahtecilik, resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/394 Esas, 2021/22330 Karar sayılı 08.12.2021 tarihli tevdii kararından sonra mahkemesince el koymanın onaylanması kararının eklenerek gönderildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Ceza Genel Kurulunun 2018/20-1 Esas ve 2019/535 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, Anayasanın "Temel Haklar ve Ödevleri" kısmında yer verilen "Özel hayatın gizliliği" ve "Konut dokunulmazlığı hakkı" dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, kişiliğe bağlı temel haklarındandır. Anayasanın 13, 20. ve 21. maddelerinde bu hakların hangi hallerde ve nasıl sınırlanabileceği belirtilirken, anılan hakların "vazgeçilmez" niteliği nedeniyle bu haklara müdahalenin ancak kanun ile öngörülmesi zorunlu kılınmıştır.

Gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde gerekse Anayasanın ilgili maddelerinde ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda, özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı hakkı ile kamu güvenliği arasında bir denge kurulmaya çalışılırken, birey ile kolluk arasındaki güç dengesizliği nedeniyle söz konusu hakların mümkün olduğunca yargı yerlerince verilen kararlarla sınırlanması esası benimsenmiştir. Ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında bu haklara yapılacak müdahalelerin sadece kanunla düzenlenmesi yeterli görülmeyerek hangi amaç için olursa olsun sözleşme maddelerinde yer alan haklara kanun ile getirilen müdahalenin demokratik bir toplumun gereklerine uygun olması ve kamu otoritesine tanınan müdahale hakkının kötüye kullanılmasının da güvence altına alınması gerekliliğine işaret edilmiştir.

./..

S/2

Adli arama, 5271 sayılı CMK'da 116. ve 119. maddeleri arasında düzenlenmiştir. CMK.nın 119. maddesine göre ancak hakim kararı veya gecikmesinde sanıkca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile konutta arama yapılması mümkündür. Buna aykırı olarak gerçekleştirilen arama sonucunda ele geçirilen deliller, hukuka aykırı yöntemler ile elde edilmiş olacağından, Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK.nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınmayacaktır.

Bu açıklamalara göre; "... sayılı yerde bulunan ...Oto isimli işyerinde ...Sanayi Sitesinde işyeri bulunan Rektefeci ... ve ... isimli şahıslar ...plakalı çalıntı bir ... marka kamyoneti çenç yapıyorlar." şeklindeki ihbar üzerine kolluk kuvvetleri tarafından Cumhuriyet Savcısının sözlü arama emrine istinaden yapılan aramada suça konu ... plakalı ... marka kamyonetin ele geçirildiği olayda; iş yeri veya konut ile burada bulunan kişilere ilişkin gerçekleştirilecek arama işlemi için hakimden karar veya Cumhuriyet Savcısından yazılı emir alınmasının gerekli olduğu, dosya içinde CMK.nın 116-119. maddeleri uyarınca alınmış bir adli arama kararı ya da işyerinde arama yapılmasına ilişkin açık bir arama emri bulunmamasına göre, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK.nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağı da gözetilerek sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18023, Karar No: 2013/21959, Tarih: 10.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/18023 E.  ,  2013/21959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre suça konu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki dere yatağı olduğunun belirlenmesi, köylünün ortak kullanımında ve TCK'nun 154/2 madde ve fıkrasında belirlenen yerlerden olduğuna ilişkin bir iddianın da olmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak su- retiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin suçun sabit olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14128, Karar No: 2020/2425, Tarih: 28.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14128 E.  ,  2020/2425 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun "Siyasi Temsilcilik Aracılığıyla Yabancı Ülkedeki Türk Vatandaşlarına Tebligat" başlıklı 25/a maddesi hükmüne göre de “Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir. Bu halde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu ya da bunların görevlendireceği bir memur yapar. Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir. Bu maddeye göre kazai merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir.”

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında sonra somut olaya gelince;

1) Gerekçeli karar, davalılar ... ve ...'in yurtdışı adreslerine TK'nun 25/a maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, anılan yasa hükmü uyarınca tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı taktirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirimlerin, adı geçen davalılara tebliğinin sağlanamadığı, dolayısıyla tebligatların yapılmış sayılamayacağı anlaşıldığından, adı geçen davalılara TK'nun 25/a maddesine göre yapılan bu tebligatlar usulsüzdür.

2) Öte yandan, gerekçeli karar, davalı ...'in doğrudan adres kayıt sisteminde yer alan adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, muhatabın bilinen en son adresine tebligat çıkarılarak bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilmek suretiyle tebligatın buraya yapılacağına ilişkin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri gözardı edilerek ilk seferde adı geçen davalının adres kayıt sisteminde yer alan adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan bu tebligatın da usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle, davalılar ... ve ...'in yurtdışı adreslerine; davalı ...'in ise yurtiçi adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak temyiz süresinin dolması da beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 28.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1434, Karar No: 2020/4495, Tarih: 15.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1434 E.  ,  2020/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında söz konusu şirkete işçi olarak girdiğini, ancak patronlarının kendisine şirketin yetkilisi olduğunu söylediklerini ve işe giriş sırasında bir takım belgeler imzalattıklarını, kısa süre sonra bu iş yerinden ayrıldığını, atılı suçları işlemediğini beyan etmesine karşılık dosyada sanık tarafından imzalanmış gözüken 31.07.2009 tarihli yoklama fişinin bulunması, karşıt inceleme tutanaklarında sanığın şirketinden mal/hizmet alımı yapan kişilerin sanığı tanımadıklarını belirtmeleri, dosyada bulunan 2009 takvim yılına ait faturalarda ... şirketi kaşesi üzerinde bulunan imzaların birbirinden farklı olduğunun görülmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-2010 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan fatura asıllarının vergi dairesinden sorulmak suretiyle kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturalar ile dosya arasında bulunan 2009 takvim yılına ait faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığı ve savunmasında belirttiği kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ile ismi bildirilen kişi/kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları ve beyanlarının alınması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanık tarafından ismi bildirilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması ile gerekirse sanıkla yüzleştirilmeleri,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması ile gerekirse sanıkla yüzleştirilmeleri,

d)Dosyada bulunan 31.07.2009 tarihli yoklama fişinin sanığa gösterilerek yazı ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması kendisine ait olmadığını söylemesi halinde yazı ve imzanın kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

e)Sanığın ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına kimin iş ve işlemlerde bulunduğunun belirlenmesi, sanığın ortak sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadığının şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması,

f)... Deri Tekstil Kimya ve Temizlik Malzemeleri Pazarlama'nın muhasebecisinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra şirketin muhasebe işlerinde kiminle muhatap olduğunun, sanığı tanıyıp tanımadığının sorulması ile gerekirse sanıkla yüzleştirilmesi,

g)Basımı yapılan faturaların matbaadan kim tarafından teslim alındığının araştırılması ile buna ilişkin belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alındığında; dosyada 2010 takvim yılında düzenlenen sahte faturaların sayı, tarih vb. ayrıntı bilgilerinin yer almadığı anlaşılmakla, bu takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte fatura bilgilerinin tespit edilmesinden sonra sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 15/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2592, Karar No: 2015/2258, Tarih: 30.09.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2592 E.  ,  2015/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2015

NUMARASI : 2015/132-2015/208

Taraflar arasındaki “sigortalılık süresinin tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Denizli 3.İş Mahkemesince dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 05.12.2012 gün ve 2011/160 E.-2012/738 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 03.06.2013 gün ve 2013/1613 E.-2013/12241 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu'nun 21.01.2015 gün ve 2014/10-74 E,-2015/774 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece dosya hiçbir işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kuruluna ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkemece karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararı taraflara tebliğ edilmeli, karar düzeltme talebinde bulunulursa dosya Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde işlem yapılmalıdır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının doğrultusunda karar vermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine iadesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Yerel Mahkemesine İadesine, 30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/515, Karar No: 2010/6739, Tarih: 10.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/515 E.  ,  2010/6739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak açılan davada Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.09.2008 tarih ve 2007/479 - 2008/362 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 12.12.2007 tarihinde müvekkili şirkete ait araçtan park halinde iken işlenen hırsızlık eylemi sonucu içinde müvekkili şirketin 2004 ve 2005 yıllarına ilişkin defter ve belgeleri ile müvekkili ...’ın şahsına ait işyerinin 2003, 2004 ve 2005 yıllarına ilişkin defter ve faturalarının bulunduğu evrak çantasının çalınmış olduğunu ileri sürerek, çalınmış olan ve dilekçede dökümü yapılan defter ve belgelerin zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ticari defterlerin korunması için gerekli dikkat ve özenin gösterilmediği, ticari defterler dışında bir şeyin çalınmamış olmasının da hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı, davacı iddialarının samimi görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.