muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2378, Karar No: 2019/960, Tarih: 18.02.2019

... 10. Noterliğinin 11.12.2012 gün ve 44219 yevmiye nolu araç satış sözleşmesine göre .... plakalı aracın ... tarafından ...'ya 36.000 TL bedelle satıldığı, tamamı sözlü yargılamadan oluşan dosyada,

Katılan ...'ye araç alması için ....'nın başvurduğu kredinin bankadan çekilmesine ilişkin bilgi ve belgelerin dosya arasında bulunmadığı, katılan ...'nin tanık ...'den satın aldığı aracın markası, plakası, satıldığı tarihteki kayıt malikinin kim olduğu, ne kadar bedelle ne şekilde satıldığı, hali hazırda kimin adına kayıtlı olduğu, ödeme aracı olarak sunulan senetlerin içeriklerinin ne olduğunun, .... plakalı aracın kayıt malikleri ile ilgili, bu aşamadan sonra farklı bir kayıt tescilinin yapılıp yapılmadığı, tanık ...'den araç alımı aşamasında takas olarak verilen araç olup olmadığının araştırılmadığı, katılanların ve tanıkların aşamalarda değişen ve birbirleriyle örtüşmeyen beyanları arasındaki aykırılıkların giderilmediği, katılan ...'ye ... ili sınırları içerisinde Şekerbank'ın icra takip dosyaları için özel vekalet verilip verilmediği, verildi ise hangi işlemler için geçerli olduğunun sorulmadığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle;

a-) Katılanların ve tanıkların aşamalarda değişen ve birbirleriyle örtüşmeyen beyanları arasındaki açık aykırılıklar giderilip,

b-) Katılan ...'ye araç alması için .... tarafından herhangi bir bankaya kredi başvuru işleminin yapılıp yapılmadığı yapıldı ise ne şekilde sonuçlandığı ve/veya bankadan bu anlamda bir para çekilme işleminin yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise ne zaman olduğu resen araştırılıp,

c-) Katılan ...'nin, tanık ...'den satın aldığı aracın markası, plakası, işlem tarihinde kayıt malikinin kim olduğu, ne kadar bedelle ve ne şekilde satışın yapıldığı, aracın kayıt malikleri zinciri ile hali hazırda kimin adına kayıtlı olduğu, ödeme aracı olarak sunulan senetlerin içerikleri ile .... plakalı aracın bu aşamadan sonra farklı bir tescilinin yapılıp yapılmadığı, tanık ...'den araç alımı aşamasında takas olarak verilen araç olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip,

d-) Katılan ...'ye ... ili sınırları içerisinde Şekerbank'ın icra takip dosyaları için özel vekalet verilip verilmediği, verildi ise hangi işlemler için geçerli olduğu ve bunun sanıklar ile bağdaşığı irdelenip sonucuna göre, katılan ile sanıklar arasında geçerli bir hukuki ilişkinin olup olmadığı var ise aralarındaki alacak-borç miktarı belirlenip, sanıklarca talep edilen ve/veya el konulan mal ile arasında açık bir nispetsizlik bulunup bulunmadığı hususunda tüm duraksamalı hal ortadan kaldırıldıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetinilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5769, Karar No: 2025/2433, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5769 E.  ,  2025/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1217 E., 2023/1537 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ: Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/216 E., 2023/147 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın esasına ilişkin olarak hüküm kurulması ile davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede yapılan ilk tesis kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmaz orman olarak tescil harici bırakılmıştır. Daha sonra 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen Geçici 8. maddesi kapsamında yapılan kadastro çalışmasında dava konusu taşınmaz 147 ada 366 parsel numarası verilerek 13.028,35 metrekare yüzölçümü ile tarla niteliğinde senetsizden davalı ... adına 30.06.2016 tarihinde tespit ve tescil edilmiştir. Orman kadastro çalışmaları ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) Ek-5. maddesine göre 2016 yılında yapılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici alan iken 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi kapsamında 147 ada 366 parsel olarak tescil edilen taşınmaz için davalı adına ecrimisil tahakkuk ettirilmesi ve adı geçenin de tahakkuk ettirilen ecrimisil bedelini herhangi bir ihtirazi kayıt olmaksızın ödemesinden ve Hazinenin üstün malik olma hakkını tanımış olmasından kaynaklı, nizasız ve fasılasız zilyetlik şartının oluşmaması, 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre ekonomik yarar sağlanması ve tarım alanına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olması itibarıyla Hazine adına tescil edilmesi gerekirken davalı adına tescil edilen Karaman ili Merkez ... köyü 147 ada 366 parsel sayılı taşınmazın tapu kadının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; "dava konusu taşınmazın ilk tesis kadastrosu sırasında orman olduğu gerekçesi ile tescil harici bırakıldığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu ... Köyü'nde 2016 yılında gerçekleşen Orman Kadastro çalışmaları sırasında orman sınırı dışında kaldığı, 28.04.2016 tarihli kadastro tutanağı ile davalı adına tescil edildiği, 1953 yılına ait hava fotoğraflarında taşınmazda kullanımın söz konusu olmadığı, 1987 ve 1990 yıllarına ait hava fotoğrafında taşınmazın kullanımda olduğu, tüm bu süreç boyunca taşınmazın bulunduğu bölgede kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığı, tescil harici bırakılan yerlerden olduğu, 1962 yılında bütünlemesi yapılmış 1963 yılıo baskı ve havai fotogrametri yöntemi ile kıymetlendirilmiş, 1989 yılında revizyonu yapılmış olan 1989 yılında basılmış memleket haritasında ise doğ ve güneydoğu kısımlarında yeşil renk ile boyalı ibreli ağaç rumuzlu olduğu diğer kısımlarında ağaç rumuzu bulunmaksızın beyaz renkli açıklık olduğu, bu memleket haritasında daha önceki verilerden de yararlanıldığı da dikkate alındığı taşınmazdaki imar ve ihyanın 1989 yılında önceki tarihte tamamlandığı, zira 1987 yılına ait hava fotoğrafında taşınmazın tamamında kullanımın olduğu, orka sonrasında düzenlenen Larende serisi Amenajman haritasında taşınmazın bulunduğu kısmın Z-7 rumuzu ile (ziraat) gösterildiği, taşınmazdaki eğimin %0-2 arasında olduğu, toprak muhafaza karakteri taşımadığı, bu vesile ile taşınmazın orman vasfında olmadığı, taşınmazın eğimin ve muhafaza karakteri taşımamasının eski sınırları ile belirgin olarak ayrılması da dikkate alında taşınmazın orman vasfında olmadığı taşınmazın zilyetlikle ediniminde hukuken herhangi bir engel bulunmadığı, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile sabit olduğu üzere taşınmazda 20 yıldan fazla süredir davalı malikin kullanımının devam ettiği, herhangi bir kimseye kira ödemediği, davalının yaptığı ecrimisil ödemelerinin ise Yargıtay HGK'nın 2003/8-592-508 E-K sayılı içtihadı ile sabit olduğu üzere malik sıfatı ile zilyetliğe halel getirmeyeceği, zira ödeme yapılmaması halinde cebri icra tehdidi altında ödenmek zorunda kalınacağı davalının 3402 sayılı Yasa'nın 14.maddesinde belirtildiği şekilde 40 ve 100 dönümlük miktarı geçmediği, taşınmazın toprak ve topoğrafik yapısının taşlık, kayalık ve orman alanı bitki örtüsünden ayrılmış vaziyette olduğu, taşınmazın kendisine komşu ziraat parselleri ile bütünlük içerisinde bulunduğu anlaşıldığından ispatlanamayan davanın reddine" karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının usul ve kanunlara aykırı olduğunu, davalının tanık olarak gösterdiği ve keşifte dinlenen kimselerin ve resen tayin olunan mahalli bilirkişinin zilyetliğe ve süreye ilişkin iddiaları gerçek dışı olduğunu, taşınmaz sınırında orman bulunduğundan, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 713/3. maddesine göre Orman İdaresi davadan haberdar edilerek taraf teşkili sağlanmadığını, davalının ne zilyetlik şekli süresi, ne başlangıç ne de bitiş tarihi belli olmadığı, bu hususta davalı tarafca ileri sürülen iddialar hayali ve tahminden ibaret olduğunu, hayali, tahmini ve kuvvetli şüphe arz eden beyanlar, bilimsel değer atfetmeyen, eksik ve yetersiz yönleriyle gerçeği tam anlamıyla yansıtmayan, bilirkişi raporlarının tesirinde kalarak hüküm kurulduğunu, Mahkemece hukuken gerekse de yasal olarak netleşmemiş konulara değinmeksizin hareket etmiş, dava dosyası hakkında eksik ve yetersiz bir inceleme icra ettiğini belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda; "Dosya içeriği ve toplanan delillere göre 1953 yılı hava fotoğrafında dava konusu taşınmazda kullanımın olmadığı, komşu 181 ada 2 parsel sayılı orman nitelikli taşınmazla aynı meşe, katran ardıcı gibi türlerin olduğu orman ve jeodezi - fotogrametri bilirkişi raporunda belirtildiğinden dava konusu taşınmazın orman niteliğinde olduğu, öncesi orman olan taşınmazın zilyetlik süresi ne olursa olsun kazanılamayacağı kanaati ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçeleriyle davacı ... vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisi ile davanın kabulüne, Karaman ili, Merkez ilçesi, ... köyü 147 ada 366 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilerek orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaz Karaman ili, Merkez ilçesi, ... köyü sınırları içerisinde bulunan 147 ada 366 parsel sayılı taşınmaz olup, tapuda tarla vasfıyla tescil edildiğini, mevcut hali ile 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre ekonomik yarar sağlanması ve tarım alanına dönüşmesi mümkün olan yerlerden olduğundan arsa vasfı ile Hazine adına tescili gereken yerlerden olduğunu, bu nedenle tesis edilen kararın taşınmazın vasfının orman olduğuna ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda dava konusu yerin zilyetlik yoluyla kazanılmasının önünde ne hukuki ne de fiili bir engelin bulunmadığı açık ve ayrıntılı olarak belirtildiğini, Mahkemenin tüm bunları dikkate almadan sadece 1953 yılı hava fotoğraflarında parsel üzerinde bir kullanımın bulunmadığından hareketle Mahkeme kararını kaldırarak davanın kabulüne karar vermesi doğru olmadığını, Mahkeme kararının dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere aykırı olduğundun bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... davalı vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

3402 sayılı Kanun'un 36/A maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dava konusu taşınmaz kadastro çalışmaları sırasında tarla vasfıyla davalı adına tespit görmüş ve anılan tespitin kesinleşmesi üzerine de davalı adına tapuya tescil edilmiştir.

Davacı ... tarafından dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla tapu iptali ve tescil davası açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın istinaf istemi üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince, taşınmazın öncesi itibarıyla orman niteliğinde olması nedeniyle zilyetlikle kazanılmayacağından bahisle -İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılmak suretiyle- davanın kabulü ile taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Bu hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiş; Sayın Çoğunluk Bölge Adliye Mahkemesi kararını isabetli bularak hükmün onanmasına karar vermiştir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın öncesi itibarıyla orman niteliğinde olması sebebiyle zilyetlikle kazanılamayacağı, buna göre de davalının temyiz itirazlarının yerinde olmadığı hususunda Sayın Çoğunluk ile aramızda görüş ayrılığı bulunmamaktadır.

Buna karşılık davacı ... vekili temyiz dilekçesinde taşınmazın Hazine adına orman vasfıyla tescil edilmesinin hukuka aykırı olduğunu dile getirmiştir.

Somut olayda dava konusu taşınmazın öncesi itibarıyla orman niteliğinde olması sebebiyle zilyetlikle kazanılamayacağı, buna göre de davalının temyiz itirazlarının yerinde olmadığı hususunda Sayın Çoğunluk ile aramızda görüş ayrılığı bulunmamaktadır.

Buna karşılık davacı ... vekili temyiz dilekçesinde taşınmazın Hazine adına orman vasfıyla tescil edilmesinin hukuka aykırı olduğunu dile getirmiştir.

Bu bağlamda dava konusu taşınmazın kadastro tespiti sırasında tarla vasfıyla davalı adına tespit edildiği ve yine tarla vasfıyla tapuya tescil edilmiş olduğu görülmektedir.

Dahası orman mühendisi tarafından sunulan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazın 2016 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakıldığı tespit edilmiştir.

Ziraat ve inşaat mühendisi bilirkişiler tarafından sunulan raporda da taşınmazda kuru tarım yapılmakta olduğu, taşınmazın 2. sınıf kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu, halen de tarımsal amaçlı olarak kullanılmakta olup tarla vasfında bulunduğu ve keşif tarihi itibarıyla sürülü vaziyette olduğu belirtilmiştir.

Buna göre dava konusu taşınmazın mevcut durumunun orman vasfında olduğunun kabulü mümkün değildir. Öte yandan davacı ... tarafından taşınmazın orman niteliğinde olduğu ileri sürülmediği gibi tapuda tarla olan vasfının değiştirilmesi yönünde bir talepte de bulunulmamıştır. Aksine Hazine, taşınmazın orman vasfıyla tescil edilmesinin isabetli olmadığından bahisle temyiz kanun yoluna başvurmuştur. Ayrıca orman tahdit çalışmaları sırasında orman sınırları dışında bırakılan dava konusu taşınmaza ilişkin olarak Orman İdaresi tarafından bu sınırlandırma işlemine karşı açılmış bir dava da söz konusu değildir.

Tüm bu açıklamalar karşısında Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı bulunan tarla vasfının orman olarak değiştirilmesi ve taşınmazın bu vasıfla Hazine adına tesciline karar verilmesinin hukuki veya olgusal bir temelinin bulunmadığının kabulü gerekmektedir.

Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik davacı ... tarafından yapılan temyiz isteminin kabulü ile taşınmazın tarla vasfıyla Hazine adına tescili gerektiği kanaatinde olduğumdan Sayın Çoğunluğun aksi yöndeki onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/15856, Karar No: 2012/7042, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15856 E.  ,  2012/7042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, takibe konu bonodaki imzanın dava dışı Mehmet Ali Tekeş’e ait olduğunu, adı geçenin 03.10.2003 tarihli şirket kararı ile (5) yıllığına şirket müdürü olarak seçildiğini, bu sürenin 03.10.2008’de sona erdiğini, yine adı geçenin 26.06.2009 tarihinde şirket müdürlüğüne getirildiğini, takibe konu bononun tanzim tarihinin ise 19.11.2008 olup, ...’in bu tarih itibariyle şirketi temsil yetkisinin bulunmadığını, öte yandan taraflar arasında ticari ilişki de bulunmadığını belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine ve takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı ...’in 13.10.2003 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde 5 yıl süre ile ve yine 07.07.2009 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde 10 yıl süre ile davacı şirket müdürü olarak atandığını, bu itibarla bononun tanzim tarihi olan 18.11.2008 tarihinde adı geçenin yetkili olmadığını ileri sürmenin kötüniyetli olduğunu, kaldı ki bu kişinin kurucu ortak olup, TTK’nun 160.maddesi uyarınca şirketi temsil etmeye devam edebileceğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, takibe konu bonoda imzası bulunan ...’in 03.10.2003 tarihinde 5 yıl süre ile şirket müdürü olarak atandığı ve bu hususun 13.10.2003 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, buna göre temsil yetkisinin 06.10.2008 ‘de sona erdiği, adı geçenin 25.06.2009 ‘da yeniden müdür olarak atandığı, bononun ise ...’in şirket müdürü olmadığı 06.10.2008-25.06.2009 tarihleri arasındaki 19.11.2008 tarihinde tanzim edilmiş olup, TTK’nun 540.maddesi uyarınca ortakların şirketi birlikte temsil etmesi gerektiği, bu itibarla dava konusu bononun davacı şirketi bağlayıcı nitelikte olmadığı, taraf defterleri üzerinde yapılan incelemede aralarında ticari ilişki bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takibe konu bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dışı ..., 03.10.2003 tarihli şirket kararı ile (5) yıllığına şirket müdürü olarak seçilmiş ve bu husus Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilmiştir. Takibe konu senet 19.11.2008 tarihli olup senedin tanzim tarihi itibariyle Mehmet Ali Tekeş’in müdürlük görevinin sona erdiği ve bu nedenle de davacı şirketin sorumlu olmayacağı ileri sürülmüşse de davacı şirket tarafından adı geçen kişinin 26.06.2009 tarihinde yeniden müdür olarak seçildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu itibarla, davacı şirketin dava konusu senet nedeniyle borçlu olmadığı yolundaki iddia, TMK’nun 2.maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olup dinlenemez. Öte yandan kambiyo senetlerinin ticari defterlere kaydedilmesi zorunluluğu bulunmadığından defterler üzerinde yaptırılan inceleme sonucuna göre taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığı gerekçesiyle de davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2305, Karar No: 2018/17378, Tarih: 14.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2305 E.  ,  2018/17378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın yaralanmasına ilişkin .... Devlet Hastanesinde görevli Beyin ve Sinir Cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan rapor içeriğinin yetersiz nitelikte olduğu ve Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az altı ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı, sabit ize neden olmadığının anlaşılması halinde ise basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarını da içeren rapor alınması gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden belirtilen süre geçmeden düzenlenen yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında katılana yumrukla vurduğunu kabul etmekle birlikte, elinde silahtan sayılan kesici bir cisim bulunmadığını iddia ettiği, katılan ve tanıkların da sanığın yumruğu kapalı halde geldiğini, avucunun içinde bir şey olup olmadığını görmediklerini beyan ettikleri, katılan hakkında düzenlenen adli raporda "alında 3 cm.'lik kesi" bulunduğu belirtilmiş ise de, bu kesinin düzgün kenarlı olup olmadığının belirtilmediği anlaşılmakla, söz konusu kesinin ne tür bir aletle oluşabileceği, silahtan sayılan bir cisim kullanılmadan da beden yoluyla oluşturulmasının mümkün olup olmadığı araştırılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması,

3) Sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim uygulandıktan sonra, aynı fıkranın devamında "TCK'nin 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar

sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

5) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

5) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.