muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2923, Karar No: 2025/2232, Tarih: 17.04.2025

3. Karşı davada davalılar vekili; küçüğün alçı ve tellerinin çıkartılması için davalı hastaneye gidildiğini, davalı doktorun izinde olması nedeniyle ortopedi servis doktoru Muaffak Bağdatlı tarafından alçısının ve atelinin çıkarıldığını, alçı çıkarıldıktan sonra tekrar gelinmesi yönünde uyarı yapılmadığını, ihmallerinin bulunmadığını, davalı doktorun manevi tazminat talep etmesinin hukuki dayanağının bulunmadığını, maddi tazminat neden istediğinin anlaşılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; alınan bilirkişi raporlarında davalının seçtiği tedavi yöntemi ve aşamalarında gerekli titizliği gösterdiği, uygulanması gereken tedavinin uygulandığı, doktor tarafından uygulanan tedavinin yerinde olduğu, davalılara yüklenebilecek bir kusur bulunmadığı, doktoru çalıştıran hastanenin de bu nedenle bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın ise davacı tarafça uğranılan zararı ispata yönelik delil sunulmadığı gibi davalıların Anayasa'dan kaynaklanan dava açma haklarını kullandıkları, davalıların kötüniyetli hareket ettiklerinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, karara karşı davacılar vekili ve karşı davacı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili ve karşı davada davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Asıl davada davacılar vekili; Bölge Adliye Mahkemesi kararının haksız ve mesnetsiz olduğunu, hükme esas alınan raporun eksik ve yetersiz olduğunu, itirazlarının değerlendirilmediğini, müvekkillerinin onamının alınıp alınmadığını, komplikasyonlar yönünden bilgi verilip verilmediği, doktorun özen borcuna aykırı davranıp davranmadığı hususunda değerlendirme yapılmadığını, kırık kolundaki tellerin çıkarılması için davalı doktora götürülmediği iddiasının doğru olmadığını, tanık delillerinin değerlendirilmediğini ileri sürerek, asıl davaya ilişkin kararın bozulmasını istemiştir.

2. Karşı davada davacı ... vekili; müvekkilinin davacıların ithamından çok etkilendiğini, asıl iddiaların müvekkilinin mesleki itibarını, kariyerini, aile yaşantısını ve sosyal yaşantısını olumsuz etkilediğini, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek, karşı davaya ilişkin kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada; davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl davada; davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa Tüketici Mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Somut olayda, davacılar ile davalı doktor ve özel hastane arasındaki ilişki vekalet akdi niteliğindedir ve Dairemizin öteden beri değişmeyen uygulaması da bu yöndedir. Vekalet akdi ise 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanun kapsamına alınmış olup, 28.05.2014 tarihinden sonra açılan davalarda, Tüketici Mahkemeleri görevlidir. Nitekim bu husus 6502 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesiyle çözüme bağlanmış durumdadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görev konusunda kazanılmış hak olmaz. O halde Mahkemece, müstakil Tüketici Mahkemesi var ise davaya bakmakla Tüketici Mahkemeleri görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmesi, müstakil Tüketici Mahkemesi yok ise ara kararı ile uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi sıfatı ile bakılmasına karar verilmek suretiyle uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, yazılı şekilde davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak bakılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, iş bu karara karşı davacılar vekili ve karşı davada davacı ... vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Bozma nedenine göre davacılar vekili ve karşı davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre, davacılar vekili ve karşı davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3. Bozma nedenine göre, davacılar vekili ve karşı davada davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5143, Karar No: 2018/9037, Tarih: 07.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/5143 E.  ,  2018/9037 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... ve..........vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

16.03.2003 tarihinde meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan tedavi masrafları nedeniyle, uğranılan Kurum zararının 506 sayılı Yasanın 10.ve 26. maddeleri uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre; davalı .........Komutanlığının hurdalığında ihale ile 14 kalem hurda malzemenin alımı işini üstlenmiş, davalı şirket de hurdalıkta bulunan malzemelerin demontajı, nakliyesi işlemlerinin yapılması için davalı ..., ... ve .......aralarında 14.03.2003 tarihli taahhütname başlıklı imzalanan yazılı belgeye göre davalı ..., aralarında kazalı da olmak üzere 5 işçi tarafından bir yandan hurdaları oksijen makinesiyle kesilip,sonrasında preslenip balyalama işlemi yapılırken pres makinasının arızalanması sonucu kazalının arızayı gidermek için pres makinasının içindeki demir hurdaları çıkarırken davalı ...’nun presi çalıştırması nedeniyle ayağı presin ağzında olan kazalının ayağı ezilip ayak bileğinin kopması şeklinde meydana gelen iş kazası ile ilgili Mahkemece, tazmnat dosyasında alınan kusur raporu hükme esas alınmış olup bu bilirkişi raporunda; davalı ........n % 45, davalılar ... ve ve Yusuf Aydın'ın müştereken % 20, davalı ...'nun % 25, sigortalının % 10 kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Sigortalının davalı .. aleyhine açtığı tazminat davasında,....2007/716 esas ve 2008/267 karar sayılı kararı ile yukarıda belirtilen kusur oranlarının olduğunun kabul edildiği ve buna göre, .........ve ... yönünden davanın kabul edildiği davalılardan ....... yönünden ise kendilerine kusur izafe edilmemiş olan bu kişiler için davanın husumet yokluğundan reddedildiği, anılan kararın 21. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, ... hakkında açılan ceza davasında alınan kusur raporunda, ...’nun 4/8,...... kazalının 2/8 oranında kusur izafe edildiği,...... 2007/716 Esas ve 2008/267 Karar sayılı kararı ile davalı hakkında verilen erteli adli para cezasının 9. Ceza Dairesinin onama kararıyla kesinleştiği anlaşılmıştır.

Öte yandan, ... hakkında açılan ceza davasında alınan kusur raporunda, ...’nun 4/8,...... kazalının 2/8 oranında kusur izafe edildiği,...... 2007/716 Esas ve 2008/267 Karar sayılı kararı ile davalı hakkında verilen erteli adli para cezasının 9. Ceza Dairesinin onama kararıyla kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bilindiği üzere, Kurum sigortalı ya da hak sahiplerinin işverene karşı açtıkları tazminat dosyasının tarafı olmadığından, o davada alınan kusur raporunun, eldeki davada kesin delil niteliğinde değilse de, güçlü delil niteliğinde olduğu; ayrıca mahkumiyet kararında tespit edilen maddi olguların hukuk hakimini bağlaması nedeniyle, cezada mahkum olanlar bakımından az da olsa kusur verilmesi gerektiği gözetilerek, söz konusu davalardaki kusur oranları da getirilerek tarafların kusur durumlarını irdeleyen mahiyette, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşa ve mevzuata uygun kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın,eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... ve ......vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve .....e iadesine, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/6169, Karar No: 2019/15302, Tarih: 23.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/6169 E.  ,  2019/15302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve resmi evrakta sahtecilik suçlarından şüpheli Orhan Arslan ve diğerleri hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14/11/2018 tarihli ve 2018/100155 soruşturma, 2018/28292 esas, 2018/4505 sayılı iddianamenin iadesine dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/11/2018 tarihli ve 2018/640 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile iddianamenin iadesi kararının kaldırılmasına ilişkin mercii Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/1820 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanıklar hakkında yapılan yargılama sonunda kovuşturma şartının yerine getirilmesi amacıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/a maddesi delaletiyle anılan Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca yargılamanın durmasına, belirtilen eksikliklerin giderilmesi ve şartların gerçekleştirilmesi konusunda gereğinin takdiri için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2018/961 esas sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/07/2019 gün ve 94660652-105-15-7294-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2019 gün ve 2019/73835 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesinde yer alan "Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda anılan maddedeki şartların gerçekleşmediği, mahkemenin, yargılama aşamasında resen araştırma yaparak söz konusu eksik bilgileri temin edebileceği gibi iddianamede gösterilen eylemi hukuki açıdan nitelendirirken iddia ve savunmayla bağlı olmadığı cihetle, yargılama aşamasında ortada gerçekleşmesi gereken herhangi bir şart yokken durma kararı verilerek dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2019 tarihli ve 2018/961 esas sayılı kararının BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8250, Karar No: 2012/1321, Tarih: 18.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8250 E.  ,  2012/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27762, Karar No: 2016/11294, Tarih: 25.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27762 E.  ,  2016/11294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öte yandan kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir. AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın ...ilçesinde 11 Mayıs 2013 yılında yaşanan patlamalarla ilgili olarak ... isimli yerel gazetede 24.06.2013 ve 26.06.2013 tarihlerinde yapmış olduğu haberler için kullandığı başlıklardan, “Yalancı Vali Dinlemem” şeklindeki ifadenin ve haberde kullanılan fotoğrafların, o tarihlerde... ilinin valisi olan mağdura yönelik güncel bir olay ile ilgili mağdur valinin ulusal gazetelerde çıkan açıklamalarını ve sanığın da katıldığı bir konuşmayı protesto eden demokratik bir tepkinin rahatsız edici bir ifadeyle gösterilmesi niteliğinde olduğu, yine “... HALKINDAN VALİ ...’e CEVAP” şeklindeki haber başlığının da, mağdurun soy ismindeki harflerin bir kısmı küçük yazılarak sadece “...” kısmına dikkat çekilmesi suretiyle mağdurun yaşanan olaylar ve sonrasındaki tutumunun sanık açısından eleştirildiği, her iki ifadenin de mağdur valinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici ve eleştiri niteliğindeki sözler olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

b- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

b- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26841, Karar No: 2015/9149, Tarih: 27.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26841 E.  ,  2015/9149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... Bakır tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının davalı işyerinde geçen ve davalı Kuruma bildirilmeyen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece hizmet tespiti davasının kısmen kabulüne karar verilmiş ancak, davacının davalı işveren... Ayakkabı ve Deri Mamülleri İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinde 05.10.2001-01.05.2007 tarihleri arasında çalıştığı kabul edildiği takdirde toplam 2006 gün çalışmış olacağı ve 956 günlük hizmeti bildirildiğinden, bildirilmeyen 1050 gün olduğu halde, 2366 gün çalışmasının olduğuna ve bunun 1408 gününün bildirilmediğinin tespitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nun 370/2 maddesi gereğince hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının 2.paragrafı silinerek yerine; "Davacının davalı... AYAKKABI VE DERİ MAMÜLLERİ İNŞAAT TURİZM SAN VE TİC LTD ŞTİ 'e ait 118813735 işyeri sicil numaralı işyerinde 05/10/2001 -01/05/2007 tarihleri arasında 2006 gün hizmet akdine dayalı olarak asgari ücret karşılığı çalıştığı halde bu çalışmalarından 1050 günlük kısmının davalı kuruma bildirilmediğiniin tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10509, Karar No: 2013/11162, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10509 E.  ,  2013/11162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tokat 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.12.2010 gün ve 2010/1370 Esas, 2010/1716 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, aynı suç işleme kararı kapsamında yaklaşık dört yıldır değişik aralıklarla mağdureye yönelik "seni seviyorum, seni kendime alacağım, sana ev alacağım, sendeki güzellik beş para etmez bendeki bu sevda olmasa" şeklinde sözler sarfederek taciz ettiğinin anlaşılması karşısında cezanın 5237 sayılı TCK.nın 43. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6263, Karar No: 2010/5750, Tarih: 24.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6263 E.  ,  2010/5750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Asliye 7.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 7.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.03.2007 tarih ve 2004/156-2007/60 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.10.1998 tarihinde davalı kooperatife ortak olduğunu, kendisine eksik imalatla tahsis edilen konutu tamamladığını, 2001 yılından beri de kiraya verdiğini, ayrıca üzerine düşen edimlerini yerine getirdiğini, konutun tapusunun verilmesini beklerken diğer davalı adına tapunun oluşturulduğunun ortaya çıktığını, kendisini tanımadığını, muvazaalı işlem bulunduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kooperatif vekili, davacının ortak olmadığını, uyuşmazlığa konu ortaklığın devir yolu ile diğer davalıya geçtiğini, onun adına tapusunun verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ortaklığını noter devir sözleşmesi ile dava dışı...’a devir ettiği, bu hak sahibi kişiden başlayan devirlerle ortaklığın davalı ...’e geçtiği, onun adına tapu tahsisinin yapıldığı, muvazaa iddiasının kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.