muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/459, Karar No: 2022/7681, Tarih: 24.05.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/459 E.  ,  2022/7681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz kapsamı dışında bulunan sanık ...' ın yokluğunda karar verildiği ve gerekçeli kararın sanığın yakalama yolu ile alınan savunmasında beyan ettiği "23 Nisan Mahallesi ... adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınmaması nedeniyle tebligatın iadesi üzerine, bu kez aynı adrese tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı görülmüş ise de; daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı, Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği hususları göz önünde bulundurularak, gerekçeli kararın sanık ...' a usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık ... müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2607, Karar No: 2014/4807, Tarih: 23.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2607 E.  ,  2014/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/326-2013/217

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Erzurum 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/8455 sayılı dosyasında düzenlenen 23.11.2012 tarihli sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, davalıların hacizlerinin geçerliliğini koruyup korumadığı, hacze iştirak şartlarının bulunup bulunmadığı hususları değerlendirilmeden davalı alacakları için pay ayrıldığını ileri sürerek, 23.11.2012 tarihli sıra cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, müvekkili kurum alacağı için 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca pay ayrılması gerektiğini, bu nedenle talebin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan H.. B.., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 23.11.2012 tarihli sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan ipotek alacağına ilişkin takibin satış tarihinde derdest olduğu, ancak bunun için ipotek alacağının tamamı yerine ipotek bedeli olan 22.000,00 TL pay ayrılması gerektiği, ikinci sırada yer alan SGK alacağının garameye katılacağı, sıra cetvelinin belirtilen sebeplerle yeniden düzenlenmesinin gerektigi gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

Dava, İcra ve İflas Kanunu'nun 142/3 maddesine dayalı olarak sıra cetvelini şikayet niteliğindedir. Şikayetçi tarafça, şikayet olunan SGK'nın ikinci sırada yer alan alacağının diğer alacaklara göre önceliği bulunup bulunmadığı ve garameten paylaştırmaya katılıp katılamayacağı yönünden değerlendirme yapılmadan sıra cetvelinde pay ayrıldığı ileri sürülmüştür. Dosya kapsamına göre SGK'nın prim alacağı için ikinci sırada pay ayrıldığı sabit olup, 6183 sayılı Yasanın 21/1. maddesi gereğince amme alacağı niteliğinde olan SGK alacağı için garame usulüne göre ikinci sırada pay ayrılmasında yasaya aykırılık yoktur. Ancak, mahkemenin kabulüne göre birinci sıradaki alacak miktarı değişeceği için ikinci sırada yer alan SGK alacağının garameye katılacağı belirtildiği halde, SGK'nın yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması doğru değil ise de, hüküm fıkrasının 3. ve 5. bendindeki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aşağıda yazılı olduğu şekilde HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan " vekalet ücretinin" ibaresinden sonra, " SGK dışındaki " ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde yer alan " yargılama giderinin" ibaresinden sonra, " SGK dışındaki " ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9306, Karar No: 2014/12182, Tarih: 03.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9306 E.  ,  2014/12182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADİRLİ 1. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/35

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı M..S...'ndan geldiği, miras bırakanın ölümünden sonra tüm mirasçıların katılımı ile yöntemine uygun bir paylaşma yapılmadığı, toplanıp değerlendirilen delillerle doğru olarak belirlendiği ancak taleple bağlı olarak hüküm kurulması gerektiği halde davacıların talebinin ve davalıların savunmasının dışına çıkılmak suretiyle fiili durumu denkleştirme amaçlı karar verilmesinin doğru bulunmadığı belirtilerek mahkemece davacılardan, çekişme konusu her bir parsele ilişkin talepleri ayrı ayrı sorularak 3. kişi konumundaki İ... S... çocukları olan davalılar A.., C.., S..r, G..ve A.. hakkındaki davanın taşınmazların terekeye döndürülme talebini içerip içermediğinin araştırılması, ayrıca mirasçı konumundaki H.. oğlu davalı F.. S.. hakkındaki davanın da tereke içindeki bir dava olması nedeniyle paya yönelik olarak açılıp açılmadığı hususları tam olarak tespit edilerek buna göre değerlendirme yapılıp sonucuna göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Z.. T.. ve S.. S...'nun davalarının kabulüne ve dava konusu 120 ada 59, 63 ila 66, 69 ila 85; 88 ila 92; 130 ada 1 ila 13; 131 ada 1 ila 5, 7 ila 13 sayılı parsellerin muris M... S... mirasçıları adına miras payları oranında tesciline; dava konusu 120 ada 63, 66, 71, 75, 76, 78, 80, 83, 91, 92; 130 ada 1, 10, 12, 13; 131 ada 1, 2, 9 ve 10 sayılı parsellerin üzerinde bulunan evlerin tespit malikleri davalılara ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu edilen parsellerin muris M... S...'dan ölümü ile mirasçılarına kaldığı ve yöntemince taksim yapılmadığı kabül edilmek suretiyle tüm parsellerin mirasçıları adına miras payları oranında tesciline karar verilmiş ise de; mahkemece davaya konu edilen 120 ada 59, 63, 64, 65, 66, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 88, 89, 90, 91, 92; 130 ada 1, 2, 3,4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13; 131 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 sayılı parsellerin tamamının terekeye döndürülmesi doğru değildir. Zira mahkemenin 27.03.2012 tarih ve 2008/72 Esas, 2012/84 Karar sayılı ilamı ile 120 ada 82, 89, 90, 91; 131 ada 12 ve 13 sayılı parsellerin dışında kalan tüm parseller tespit gibi tespit malikleri adına tesciline karar verilmiş; karar davacılar tarafından temyiz edilmeyerek 120 ada 59, 63, 64, 65, 66, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, ./...

2014/9306-2014/12182 SH/2

2014/9306-2014/12182 SH/2

78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 88, 92; 130 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13; 131 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11 sayılı parseller hakkındaki davalılar adına tescil kararı kesinleşmiştir. Kararın sadece davalılar tarfından temyizi üzerine Dairemizin 2013/5155 Esas-2013/5974 Karar sayılı ve 30.05.2013 tarihli bozma ilamında 120 ada 82, 89, 90, 91, 131 ada 12 ve 13 sayılı parsellerin temyiz konusu oldukları kabul edilerek hüküm, sadece bu parseller yönünden bozulmuştur. Bu durumda, ilk hüküm ile kesinleşen 120 ada 59, 63, 64, 65, 66, 69, 70, 71, 72, 73, 74, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 88, 92; 130 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13; 131 ada 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 10, 11 sayılı parseller hakkında yeniden hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan her ne kadar bozmaya konu edilen 120 ada 82, 89, 90, 91, 131 ada 12 ve 13 sayılı parseller hakkında bozma ilamına uyularak davacılar vekilinden talebi sorulmuş ise de; davacılar vekili 19.02.2014 tarihli celsedeki beyanında hem tüm parsellerin terekeye döndürülerek M.. Se.. mirasçıları adına tescilini talep etmiş üçüncü kişi konumundaki davalılar A.., C.., S.. G.. ve A.. hakkındaki talebinin taşınmazların terekeye döndürülmesi, davalı Fatih hakkındaki davanın ise paya yönelik olduğunu beyan etmiş daha sonra taleplerinin davacıların tümünün M... mirasçıları olarak miras paylarının verilmesinden ibaret olduğu şeklinde çelişkili beyanda bulunmuştur. Bu durumda, bozma gereğince davacı vekilinin talebinin ne olduğunun açıklığa kavuşturulduğundan söz edilmez. Hal böyle olunca; hükmüne uyulan bozma ilamı çereçevesinde yeniden davacılardan kesinleşmeyen ve bozmaya konu edilen 120 ada 82, 89, 90, 91, 131 ada 12 ve 13 sayılı parsellerin her biri hakkındaki talepleri ayrı ayrı sorularak 3. kişi konumundaki davalılar A.. Cengiz, S.., G.. ve A.. hakkındaki davanın taşınmazların terekeye döndürülüp döndürülmeyeceği talebini içerip içermediği, davalı F.. S.. hakkındaki talebin ise davalının mirasçı konumunda olması nedeniyle paya yönelik olarak açılıp açılmadığı ayrı ayrı sorulup tespit edilmeli, daha sonra buna göre değerlendirme yapılarak hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek davacılar vekilinin açık olmayan, çelişkili beyanı ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15470, Karar No: 2023/1511, Tarih: 27.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/15470 E.  ,  2023/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini

gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/254 Esas, 2021/82 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/575 Esas, 2021/1239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık ve iyi hal hükümlerinin uygulanması gerektiğine

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine

4. Eksik inceleme yapıldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık hakkında etkin pişmanlık ve iyi hal hükümlerinin uygulanması gerektiğine

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine

4. Eksik inceleme yapıldığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihi olan 15/04/2020 tarihinde, saat 15.30 sıralarında Ağrı ili Diyadin ilçesinde bulunan 1 nolu sağlık ocağının penceresine üzerinde "0551 186 83 59 kusura bakmayın, rahatsız olmaya gerek yok içici olduğunuzu biliyorum size bir güzellik yapmak istedim umarım size göndereceğim şeyi beğenirsiniz artı bana kesinlikle güvenebilirsiniz güvenmeseniz de sorun yok ..." yazılı ve içerisinde daralı ağırlığı 0,24 gram gelen, uzmanlık raporuna göre metamfetamin olduğu belirlenen maddenin ele geçirildiği olayda; sanığın soruşturma aşamasında bu maddeyi Doğubayazıt ilçesine giderken yolda otostop çeken kimlik bilgilerini bilmediği şahsı aracına aldığında kendisine bu maddeyi verdiğini, aracında kendisine uyuşturucu maddeyi veren şahıs ile yolculuk esnasında uyuşturucu maddeyi kullandıklarını ve uyuşturucu maddeyi kullandıktan sonra bütün dertlerinin sona erdiğini, bu maddeden kendisi ile arkadaş olmak istediği ... isimli şahsa bir güzellik yapmak amacıyla ona da vermek istediğini belirttiği, kollukta ve savcılıkta ikrar mahiyetindeki ifadelerinin aksine sanığın mahkemede önceki ifadelerini polis baskısı altında verdiği ve doğru olmadığı, bahse konu uyuşturucu madde ile alakası olmadığı, söz konusu not kâğıdını kendisinin yazmadığı, üzerine atılı suçlamayı kabûl etmediğini söylediği, ancak sanığın soruşturma aşamasındaki kolluk ifadesinde..... ve .....numaralı hatların kendisine ait olduğunu ve içerisinde uyuşturucu madde bulunan kağıdı ..... isimli şahsa vermek için sağlık ocağına bıraktığını ikrar ettiği, sanığın eşi ......'ın da söz konusu 0555 022 66 54 numaralı hattı eşinin kullandığını teyit ettiği, sağlık ocağının penceresine bırakılan uyuşturucu maddenin sanık tarafından bırakıldığının tanık beyanları ile doğrulandığı, içerisinde metamfetamin bulunan maddenin uyuşturucu madde olduğunu bilmediği şeklindeki beyanının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiği, tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli 2017/190 Esas ve 2018/415 Karar sayılı ilamında yer alan hükümlülüğün "dolandırıcılık'' suçuna ilişkin olduğu, 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile

değişik CMK'nın 253 üncü maddesinin 1 inci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve TCK’nın 157 nci maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış olup, tekerrüre esas alınan bu ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılarak, yapılmadı ise yapılmasının sağlanarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz incelemesi neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin suçun sübutunu belirlemede yeterli olduğu, etkin pişmanlık ve 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik olmadığı, cezada artırım sebeplerinin yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçelerin tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2021/575 Esas, 2021/1239 karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6794, Karar No: 2021/9483, Tarih: 04.10.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/6794 E.  ,  2021/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... (Kapatılan) 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı ve ilk çağrı kağıdının iadesi üzerine Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ edildiği ancak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ

işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 04/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12123, Karar No: 2010/20083, Tarih: 29.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/12123 E.  ,  2010/20083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 5'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Bedeline hükmedilen irtifak hakkının davalı idare yerine, dava dışı ... EDAŞ adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.