muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4326, Karar No: 2024/8681, Tarih: 04.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki ek sözleşme gereğince devir ile ilgili olarak davacıların doğabilecek zararlarına karşı müvekkilinin sorumluluğunun 2 yıl ile sınırlandırıldığını, müvekkilinin sorumluluğunun 21.08.2016 tarihinde sona erdiğini, bu nedenle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacıların işçilik alacağı taleplerinin hakkaniyete aykırı olduğunu, söz konusu işçilerin hisse devrinden itibaren 1 yıla yakın çalıştırıldığını, müvekkili tarafından davacılardan gizlenen bir husus olmadığını, makine parkuru kira bedeli ile vergi borcu ve usulsüzlük cezası bakımından da 2 yıllık sürenin dikkate alınarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, -İşçi alacakları bedeli olan 103.161,17 TL'nin; 15.000,00 TL'lik kısmının 15.03.2018 tarihinden, 15.000,00 TL'lik kısmının 06.04.2018 tarihinden, 16.140,03 TL'lik kısmının 27.04.2018 tarihinden, 5.000,00 TL'lik kısmının 27.02.2018 tarihinden, 11.678,84 TL'lik kısmının 13.09.2017 tarihinden, 20.000,00 TL'lik kısmının 20.09.2017 tarihinden, 20.342,30 TL'lik kısmının 08.09.2017 tarihinden; -Vergi borcu olan 49.591,50 TL'nin; 322,99 TL'lik kısmının 30.01.2018 tarihinden, 323,00 TL'lik kısmının 29.01.2016 tarihinden, 323,00 TL'lik kısmının 29.09.2017 tarihinden, 323,00 TL'lik kısmının 29.11.2017 tarihinden, 327,53 TL'lik kısmının 02.08.2017 tarihinden, 323,00 TL'lik kısmının 30.05.2017 tarihinden, 8.265,26 TL'lik kısmının 29.09.2017 tarihinden, 8.265,26 TL'lik kısmının 30.05.2017 tarihinden, 8.265,25 TL'lik kısmının 02.01.2017 tarihinden, 8.265,26 TL'lik kısmının 30.01.2018 tarihinden, 8.265,26 TL'lik kısmının 29.11.2017 tarihinden ve 6.322,68 TL'lik kısmının 02.08.2017 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı şirkete verilmesine, fazlaya yönelik talebin reddine, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinin eki olan sözleşmeye göre davalı tarafından ödenmesi gerektiği iddia edilen ancak şirket tarafından ödenen bedelin davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, İlk Derece Mahkemesince 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

V. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine, 04.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6004, Karar No: 2008/9790, Tarih: 03.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6004 E.  ,  2008/9790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için; Dava dosyası yemini hatırlatılarak, ... Bilirkişi ... ... ve Orman bilirkişisi ... ... verilerek, düzenledikleri 25.09.2006 tarihli krokili raporlarında çekişmeli parselin (A), (B), (C), (D), (E), (F) ile gösterilen bölümlerinin yüzölçümlerinin bir birinden ayırt edilemeyecek ve infaza olanak tanımayacak biçimde saptandığı, bu bölümlerin toplamlarının hiçbir şekilde parsel yüzölçümü vermediği konusunda uyarılarak,

Çekişmeli parselin 1942 yılı orman kadastrosu sınırları içinde ve dışında kalan bölümlerinin,

a) 1942 yılı orman sınırları içindeyken 1976 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları içinde bırakılan

b) 1942 yılı orman kadastrosu sınırları dışındayken 1976 yılı orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılan bölümünün

c) 1942 yılı orman kadastrosu sınırları içindeyken makiye ayrılan bölümünün,

d) 1942 orman kadastrosu sınırları içindeyken 1976 yılında yada daha sonraki yıllarda 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına konu edilen bölüm yada bölümlerinin,

e) 1942 orman sınırları dışında olmakla birlikte 1976 yılındaki orman kadastrosunda orman sınırları içine alınıp, 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde yada 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulamasına konu edilen bölüm yada bölümlerinin,

f) çekişmeli parselin baştan beri orman sınırları dışında kalan bölümlerinin, yüzölçümleri hesap edilerek gerekirse yeniden harflerle bölümlendirilmek suretiyle her bölümün yüzölçümünü ayrı ayrı gösteren infaza elverişli krokileri düzenlettirilerek dosyasına eklenmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 03/07/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24567, Karar No: 2009/5003, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24567 E.  ,  2009/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Rapor veren bilirkişi Uzm.N. T..’in, grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelendirilmediği gibi, belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, Hukuk Genel Kurulunun 2001/12-436 2001/467 karar 30.05.2001 tarihli kararı ile de benimsendiği üzere, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersine, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin, tanı ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta imza ve yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması şarttır. Açıklanan bu kurallara uygun bir inceleme yapılmadan, verilen yetersiz rapora göre sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/174, Karar No: 2007/2679, Tarih: 19.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/174 E.  ,  2007/2679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip ilama dayalı olduğu için, ilamın uygulanmasına yönelik şikayet süreye tabi olmadığından sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5027 Sayılı 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Adalet  Bakanlığı ilamda öngörülen maddi ve manevi tazminat alacağı için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur.

Ancak, 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. - 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş olup, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından mahkeme kararı, 2003 ve 2005 yılı (01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arası) için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 3095 Sayılı Kanundaki oranlar esas alınarak hesaplanması yerine, 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesindeki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4897, Karar No: 2017/8800, Tarih: 02.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4897 E.  ,  2017/8800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı 1 numaralı daire malikinin imar planında mesken olan zemindeki dairesini iş yerine çevirip lokanta olarak kullandığını, binada ek baca inşaatı yaptığını, bina girişindeki daire kapısını kapatarak yola bakan kısımdan kapı açtığını, bir kısım bahçeyi de çevirip iş yerine haline getirdiğini belirterek davalının tecavüzünün önlenmesine ve imar planına uygun olarak iş yerinin mesken haline getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile meskenin penceresi bulunan sağ yan cephede pencerenin kaldırılarak kapı açıldığı, binanın arka cephesinde meskenin çıkmalara kadar büyütüldüğü ve balkonun iptal edildiği, zemin kat planına göre üç oda bir balkon olarak görünen meskenin içinin yapılan tadilat ile lokanta haline dönüştürüldüğü, sağ yan cephede yer alan binaya ait ortak alanın lokantanın bahçesi haline getirildiği hususu dikkate alınarak davalının yönetim planı proje ve ruhsata aykırı olarak yaptığı fazlalığın yıkılarak eski hale getirilmesine, karar kesinleştikten sonra bu işlem için davalıya 90 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre, kat malikleri anagayrimenkulün bakımını, mimari durumu ile sağlamlığını ve güzelliğini titizlikle korumakla mecburdur. Buna göre davalının, anayapının projesine aykırı biçimde açıklanan ilkelere aykırı olarak yaptığı imalat ve tadilatları projeye uygun hale getirmesi gerekir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu m.297/2'de, “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesi mevcuttur.

Yasal düzenlemeler ışığında, mahkemece, projeye aykırı olduğu tespit edilen imalat ve tadilatların krokiye bağlanarak eski hale getirilmesi gereken alan ve işlemlerin açıkça tespit edilip bu hususlar açıkça gösterilmek ve dava konusu taşınmazın kimliği de yazılmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken, "Davalının yönetim planı proje ve ruhsata aykırı olarak yaptığı fazlalığın yıkılarak eski hale getirilmesine" denerek hüküm kurulması doğru bulunmamış ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/11/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11293, Karar No: 2016/9354, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11293 E.  ,  2016/9354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ...nın Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar ...ndan istifa ederek yeniden ...na geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi sendika değiştirdiği için sendikal hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ...ndan istifa ederek ...na üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde ....na üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5367, Karar No: 2025/1441, Tarih: 24.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/5367 E.  ,  2025/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/422 E., 2022/122 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; Milas ilçesi ... köyünde bulunan sınırlarını bildirdiği 10.064 metrekarelik miktarındaki taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek, Medenî Kanunun 713 üncü maddesi hükmüne göre taşınmazın adına tescilini talep ve dava etmiştir.