muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2408, Karar No: 2014/17896, Tarih: 03.11.2014

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın iddialarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; Selçuk Emniyet Müdürlüğünce, ilçede kendisini polis olarak tanıtan bir kişinin dolandırıcılık eylemlerinde bulunduğu ihbarları üzerine yürütülen tahkikat kapsamında yakalanan sanığın, teşhise elverişli fotoğrafının Tire İlçe Emniyet Müdürlüğüne gönderilerek soruşturma evresinde katılana gösterildiği, katılan tarafından net bir şekilde teşhis edildiği ve ayrıca yargılama aşamasında sanığın teşhise elverişli birden çok fotoğrafının dosya içerisine konulduğu, katılanın yargılama aşamasındaki ifadesinde; sanığı net bir şekilde fotoğraflarından teşhis ettiğini beyan ettiği, sanığın, farklı mağdurlara yönelik ve aynı nitelikte eylemlerinden dolayı Asliye Ceza Mahkemesinde birden fazla yargılamalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş ve açıklanan gerekçelerle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30571, Karar No: 2014/25557, Tarih: 04.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/30571 E.  ,  2014/25557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1. fıkrasında, “Süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında; eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunulması nedeniyle eski hale getirme istemi hakkında dairemizce karar verilmesi gerekip, öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiğinden, mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 09.05.2014 günlü ek kararının hukuken geçersiz olduğu, sanığın temyiz dilekçesi içeriğinde, "temyiz etmek üzere dosya numarasını istediğinde hakimin, kararın kendisine tebliğ edileceğini, o zaman temyiz edebileceğini söylediğini..." bildirerek eski hale getirme isteminde bulunmuşsa da; aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli belgelerden olan duruşma tutanağına göre hükmün sanığın yüzüne karşı verildiği ve hükme karşı başvurulacak yasa yolu, mercii, başvuru süresi ve şeklinin belirtildiğinin anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yüzüne karşı 17.12.2013 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.05.2014 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme istemi ile temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19822, Karar No: 2012/27781, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/19822 E.  ,  2012/27781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 04.07.2006-29.02.2012 tarihleri arasında davalı işyerinde ... geliştirmeden sorumlu genel müdür yardımcısı olarak çalıştığını, müvekkilinin ... sözleşmesinin sözlü olarak ve hiçbir sebep bildirmeksizin feshedilmiş olduğunu, müvekkilinin başarılı bir çalışan olduğunu, çalışma süresince hiçbir şekilde savunmasının alınmadığını ... sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili işyerinde dokuz kişinin çalıştığını öncelikle bu sebeple davanın reddine karar verilmesin gerektiğini, davacının genel müdür yardımcısı olmadığını acetenin sadece bir çalışanı olduğunu, davacının devamlı surette düşük performans gösterdiğini, işe her zaman geç geldiğini, davacının bu konularda yazılı şekilde uyarıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, davalının fesih bildirimini davacıya yazılı olarak yapmadığını, fesih nedenini cevap dilekçesinde davacının uyumsuz davranışı olarak göstermiş ise de 4857 sayılı ... Kanunu'nun 19/1-2 maddesi gereğince davalı işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek ve davacının savunmasını almasının kanuni zorunluluk iken savunmasını almamış olması sebebiyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320. maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 320/1. maddesine göre "basit yargılama usulüne" tabi davalarda mahkeme, mümkün olan hâllerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebilir ise de bunun “mümkün olan hallerde” olduğu belirtilmek suretiyle sınırlı bir alan gösterilmiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320. maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanun'un 320/1. maddesine göre "basit yargılama usulüne" tabi davalarda mahkeme, mümkün olan hâllerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar verebilir ise de bunun “mümkün olan hallerde” olduğu belirtilmek suretiyle sınırlı bir alan gösterilmiştir.

Dosya üzerinden karar verilebilecek "mümkün olan haller" belirlenirken 6100 sayılı Kanun'un 27. maddesinde yer alan ve hukuk yargılamasında temel ilke olarak kabul edilen "hukuki dinlenilme ..." kavramının da gözönünde tutulması zorunludur. Taraflara hukuki dinlenilme ... verilmesi Anayasa'nın 36. maddesinde tanımını bulan "hak arama hürriyetinin" gereğidir. Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiğinden, dosya üzerinden karar verilebilecek hallerin hukuki dinlenilme hakkını ihlal etmeyecek haller ile sınırlı tutulması doğru olacaktır.

6100 sayılı Kanun'un 320/1. maddesinde basit yargılama usulüne tabi işlerde mahkeme mümkün olan hallerde öninceleme ve duruşma yapmadan karar vermesi mümkün ise de, somut olaya ilişkin uyuşmazlığın öninceleme ve tahkikata ilişkin duruşma açılarak işin esasına girilip hüküm verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmektedir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle ve sair yönlerden incelenmeksizin BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1356, Karar No: 2025/875, Tarih: 17.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1356 E.  ,  2025/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/469 E., 2024/15 K.

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 19.11.2008 tarihli yazısı ile 2008 yılı Eczane Protokolünün (6.3.19) maddesi uyarınca müvekkili ile yapılan sözleşmeyi 2 yıl süreyle feshettiğini, karar alınmadan önce müvekkilinin savunmasının alınmadığını, feshin müvekkilinin sahte doktor raporuna dayanan reçeteleri işleme koymasına dayandırıldığını, sahte olduğu iddia edilen 7 adet reçetenin arkasında hastaların bizzat kendi el yazıları ile yazdıkları isim, adres, telefon numarası ve imzalarının olduğunu, doktor raporlarının hastane onayı taşıdığını, hastane yetkililerinin sahteliğini ayırt edemediği bir raporun sahte olup olmadığını müvekkilinin ayırt etmesinin mümkün olmadığını, ayrıca sağlık raporlarının sağlık karneleri ile birlikte kullanıldığını, ortada bir sahtelik varsa bunun ancak sağlık karnesini ibraz eden ve reçeteye sahte rapora istinaden ilaç yazdıran karne sahibi tarafından gerçekleştirilebileceğini, müvekkilinin kastının bulunmadığını ileri sürerek, fesih işleminin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yapılan teftiş sonucunda bir takım eczaneler tarafından hastaların haberi ve bilgisi olmaksızın uzman doktorlar tarafından reçeteye dayanmayan sahte ilaç kullanım raporlarına dayanan sahte reçetelerin fatura edilerek Kurumun zarara uğratıldığının tespit edildiğini, anlatımlarına başvurulan hastaların bu doktorlara muayene olmadıklarını, adlarına rapor çıkartılmadığını, bu raporlara istinaden yazılmış reçetelerden de bilgilerinin olmadığı yönünde beyanda bulunduklarını, davacı ve diğer eczanelerin organize olarak Kurumdan haksız kazanç elde edip kurumu zarara uğrattıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.05.2009 tarihli kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 28.05.2009 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 15.06.2010 tarihli ilamıyla; ceza mahkemesi kararının bekletici mesele yapılmasına, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığı gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.05.2009 tarihli kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin 28.05.2009 tarihli kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 15.06.2010 tarihli ilamıyla; ceza mahkemesi kararının bekletici mesele yapılmasına, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığı gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

2. Mahkemenin 01.02.2012 tarihli kararıyla; gider avansı dava şartı olduğundan dava şartı eksikliği sebebiyle usulden red kararı verilmiş; kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 28.05.2012 tarihli ilamıyla; ceza davasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi yönünden bozma kararı verilmesinden sonra, Mahkemece bozmaya uyulduğundan davada usulü kazanılmış hak doğduğu, bu durumda Mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda işlem yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

3. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hastaların alınan beyanlarında sağlık karnelerinin üçüncü kişilerde olduğunun ve bu kişiler tarafından işlem yapıldığının belirtildiği, Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/443 E. sayılı dosyasında davacı eczacı hakkında verilen beraat kararı ve özellikle 2008 yılı Protokolünün (6.3.19) maddesinde yer alan davacı eczacı ya da çalışanlarının kastının bulunması olgusu birarada değerlendirildiğinde, dosya kapsamı itibariyle davacı eczacının ve çalışanların kastının ispat edilemediği gerekçesiyle; davanın kabulüne ve davalı Kurumun sözleşmesinin 2 yıl süre ile feshine ilişkin kararın iptaline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacının resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından üzerlerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkumiyetlerine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat ettiğini, hukuk hâkiminin beraat kararı ile bağlı olmadığını, ancak mahkumiyet kararı ve tespit edilen maddi olgularla bağlı bulunduğunu, davacı eczacının tüm işlemlerinde sözleşme hükümlerine uygun hareket etmek zorunda olduğunu, taraflı ifade verme ihtimali olan tanıkların beyanlarıyla ve ceza mahkemesinde verilen beraat kararıyla davacının haklılığına hüküm verilemeyeceğini, taraflarınca yapılan işlemlerin prosedüre uygun olduğunu savunarak; kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurumun 2008 yılı Eczane Protokolünün (6.3.19) maddesi uyarınca sözleşmeyi 2 yıl süreyle feshi kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurumun 2008 yılı Eczane Protokolünün (6.3.19) maddesi uyarınca sözleşmeyi 2 yıl süreyle feshi kararının iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle 2008 yılı Protokolünün (6.3.19) maddesine göre; uyuşmazlık konusu cezai şartın, eczacının kastı dışında üçüncü kişilerin dahli ile davalı Kuruma karşı işlenmesi halinde uygulanacak olmasına, davacı eczacı ya da çalışanlarının kastının dosya kapsamı itibariyle ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2158, Karar No: 2018/7924, Tarih: 06.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2158 E.  ,  2018/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkilinin 4 nolu bağımsız bölümün malik sıfatı ile uzunca bir süre ikamet ettiğini, ikamet ettiği taşınmazın son katta bulunması ve binanın üzerinde çatı olmaması sebebi ile yaklaşık 15 yıl önce yaptırılmış olan izolasyonun her hangi bir faydasının kalmadığı sebebi ile çatıdan müvekkilin dairesinin su almaya başladığını, yan duvarlarda sıva dökülmelerini, çatıya çıkan merdivende rutubet ve sıva dökülmelerinin oluşmaya başladığını, balkon kenarlarındaki mozaiklerin kırılması ve yoldan geçenler için hayati tehlike yaratacak konuma gelmesi ile müvekkilinin durumu kat maliklerine anlattığını, binadaki bu eksikliklerin giderilmesini talep ettiğini, ancak kat maliklerinin bu hususların kendi dairelerini ilgilendirmediğini söyleyerek müvekkilin talebine karşı çıktıklarını, müvekkilinin ... 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/139 D.iş sayılı dosyası ile tespit yaptırmak zorunda kaldığını, bu dosyadan yaptırılan bilirkişi incelemesinde söz konusu tamiratların yapılabilmesi için 11.000. TL tamirat yapılması gerektiği ve bu bedelin tapuda kayıtlı arsa maliklerinin arsa payları oranında ödenmesi gerektiğinin belirtildiğini, sözkonusu tamiratları yaptırdığını, bu tamiratlar sonucunda müvekkilin ödemiş olduğu toplam bedel 13.634,90 TL olduğunu, arsa payları doğrultusunda müvekkilinin sorumlu olduğu 1.704,36 TL'nin toplam tamirat bedelinden düşülmesi ile bakiye kalan 11.930,53 TL'nin davalılardan sorumlu tutulmaları gerektiğini, müvekkilinin talebinin Kat Mülkiye Kanununa dayalı ortak gider alacağına ilişkin olduğunu, bu sebeplerle talep 11.930,53 TL'nin tespit tarihinden itibaren aylık % 5 faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (toplam 10.237,50 TL) nin davalı ...'dan 487,50 TL davalı ...'ten 2925 TL davalı ... ...'den 3900 TL davalı ...'dan 2925 TL'nin alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (toplam 10.237,50 TL) nin davalı ...'dan 487,50 TL davalı ...'ten 2925 TL davalı ... ...'den 3900 TL davalı ...'dan 2925 TL'nin alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava konusu anataşınmazın 5 bağımsız bölümden ibaret olup yönetici atanmasının zorunlu olmadığı, mimari projede mevcut çatının onarımının zorunlu olduğu anlaşılmakla 634 sayılı Kanunun 19. maddesine göre kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/12/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39003, Karar No: 2022/1455, Tarih: 27.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/39003 E.  ,  2022/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gerekçeli kararda, sanık ... hakkında uygulama yapıldığı anlaşılmasına karşın isminin yazılmaması mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

A) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ile Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında 2010 takvim yılıında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmalarında suçlamaları kabul etmemeleri karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Dosyadaki ve temin edilecek suça konu faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını ve başkasına ait olduğunu söylemeleri halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) İsmi bildirilen kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıklar ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında vergi inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması,

4)Kabule göre de;

a)Davanın katılma hakkı bulunan Maliye Bakanlığına ihbar edilmemesi,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanıklar hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 27.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.