muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5785, Karar No: 2023/943, Tarih: 20.02.2023

2. Dava konusu taşınmazın 17.02.1994 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda taşlık-kayalık olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı anlaşılmış ancak, ... fotoğraflarını inceleyen jeoloji bilirkişi raporunda 1973 ve 1985 tarihli ... fotoğraflarında dava konusu taşınmazın tarımsal faaliyet yapıldığı belirtilmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporundaki açıklama ile tescil harici bırakma nedeni arasındaki bu çelişki giderilmeden sonuca gidilmiştir.

3. Öte yandan, temyiz incelemesinde yapılan parsel ve tapu kayıt sorgulamasında, dava konusu taşınmazın güneyinde yer aldığı anlaşılan 159 ada 1 parselin 15.01.2016 tarihinde 159 ada 10, 11 ve 12 parsel olarak ifraz edildiği, 159 ada 11 parselin 13.04.2016 yılında kamulaştırıldığı ve yol olarak KGM üzerine tescilinin yapıldığı, kuzeyinde yer alan 158 ada 2 parselin de ifraz edilerek 158 ada 6 ve 7 parsel olduğu, 158 ada 7 parselin niteliğinin yol olarak tespit edildiği, batısında yer alan 158 ada 3 parselin de 158 ada 8, 9 ve 10 parsel olarak ifraz edildiği, 9 parselin 23.05.2017 tarihinde kamulaştırma sonrası KGM adına yol olarak tespitinin yapıldığı görülmektedir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın krokisi tapu müdürlüğüne gönderilmek suretiyle bölgede ifraz işlemlerinin dayanağı araştırılmamış, dava konusu taşınmazın herhangi bir tapulama işlemine tabi tutulup tutulmadığı tespit edilmemiştir.

4. Ayrıca, davacıların Kadastro Kanunu'nun 14. ve Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tescil davası açmış oldukları gözetilerek, davacılar ve murisleri ... ... adına aynı bölgede belgesizden zilyetlik yoluyla tespit veya tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılmadan sonuca gidilmiştir.

5. Hal böyle olunca, dava konusu taşınmazın 1994 yılında tescil harici bırakılma nedeni ile aynı taşınmaza ait 1973 ve 1985 tarihli ... fotoğraflarında tarımsal faaliyet tapıldığı yönündeki bilirkişi raporu arasındaki çelişkinin bilirkişilerden alınacak ek rapor ile giderilmesi, dava konusu taşınmazın komşu taşınmazlardaki ifraz işleminin sebebinin öğrenilmesi, dava konusu alanın tapulama işlemine tabi tutulup tutulmadığı, herhangi bir kamulaştırma planı dahiline alınıp alınmadığı hususlarının tespit edilmesi, tapudan ve Karayolları Genel Müdürlüğünden gelen cevaplara göre gerekirse yeniden keşif yapılarak taşınmazın hukuki durumunun değerlendirilmesi, davacılar ve murisleri ... ... adına aynı bölgede belgesizden zilyetlik yoluyla tespit veya tescil edilen taşınmaz miktarının Kadastro Kanunu'nun 14. maddesindeki 40-100 dönüm sınırlandırmasını aşıp aşmadığı tespit edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

6. Kabule göre de, mahkemece 11.03.2015 tarihli ilk hükümde, 31.615,78 m2 alanın tesciline karar verilmiş olmasına ve bu hüküm davacılar tarafından temyiz edilmemiş olmasına rağmen, davalılar lehine miktar yönünden oluşan usuli kazanılmış hak gözetilmeden, işbu temyize konu gerekçeli kararda daha fazla alanın (31.623,99 m2) tesciline karar verilmesi hatalı olduğu gibi, mahkemece Fen Memuru ve Jeodezi ve Fotogrametri Mühendisleri tarafından ortak hazırlanan 31.05.2019 tarihli raporda taralı (B) harfi ile gösterilen 828,23 m2 alan yönünden HMK'nun 297. maddesine uygun şekilde olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi de isabetsizdir.

7. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hüküm bozulmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

20.02.2023 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, ne var ki yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri taraflarca temyize getirilmemiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; temyize getirilmemekle birlikte, resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; temyiz konusu yapılan karar ve ilam harcının davalıdan alınıp alınamayacağı, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağı hususudur. Bilindiği üzere, yargı harçları Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiş, kamu düzeninden olması nedeniyle re'sen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle re'sen ele alınabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Harçlardan kimin sorumlu olacağına gelince, yargılama giderleri, usulü bir konu olmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda ayrıntısıyla düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 323. maddesi harçları yargılama giderlerinden sayarken 326/1.maddesi de açıkça “Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” demek suretiyle yargılama giderleri ve bunlardan olan yargı harçlarından kimin sorumlu olacağını tereddüte yer vermeyecek şekilde düzenlemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise "Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hakim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise "Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.

Kanunda uygulanabilir bir hüküm yoksa, hakim, örf ve adet hukukuna göre, bu da yoksa kendisi kanun koyucu olsaydı nasıl bir kural koyacak idiyse ona göre karar verir.

Hakim, karar verirken bilimsel görüşlerden ve yargı kararlarından yararlanır.” demek suretiyle, hakimin karar verirken hangi sıralamayı izleyeceği konusunda kural getirmiştir.

Tarafların yargı önünde eşitliği ilkesini düzenleyen Anayasanın 36. maddesi ise “ Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile ... yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme, görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçınamaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olaya geldiğimizde, zilyetlikten tescil davasında, davacı vatandaş, davalı ise Hazine ve Belediyedir. Davalının Hazine veya kamu kurumu olması, Anayasa ile teminat altına alınan “yargı önünde eşitlik ilkesi”nin bozulmasını, Hazine veya kamu kurumu lehine davranılmasını haklı kılmayacaktır. Zira genel ilke yukarıda da belirtildiği üzere yargılama giderlerinin davayı kaybedenden alınmasıdır. Prof. Dr.Baki Kuru da (Hukuk Muhakemeleri Usulü 6 baskı 5.cilt 5339.sayfada açıkladığı üzere) bu görüştedir.

Bilindiği üzere Hazine, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi ile yargı harçlarından muaf tutulmuştur. Davalı ... ise harçlardan muaf değildir. Böyle bir durumda, yani davalının haçtan muaf olması ve davanın da davacı lehine sonuçlanması halinde karar ve ilam harcı mutlaka alınacak mıdır? Alınacaksa kimden alınmalıdır? Yasa koyucu tereddüte yer vermeyecek şekilde yargılama giderlerinden kimin sorumlu olduğunu düzenlemiştir. Yine yasa koyucu genel ilke gereğince yargılama giderlerinden sorumlu olan tarafı harçtan muaf tutmuş ise, bu husus harcın diğer taraftan alınacağı şeklinde yorumlanamaz. Ancak bakiye karar ve ilam harcının davalıdan hiç alınmayacağı gibi, davacı tarafından peşin yatırılan karar ve ilam harcının da iade edileceği şeklinde yorumlanıp uygulanmalıdır. Nitekim yine Hazinenin davalı olduğu tapu iptal – tescil davalarında da uygulama bu şekildedir. Hazine aleyhine açılan tapu iptal – tescil davasında Hazinenin harçtan muaf olması gerekçesiyle karar ve ilam harcı alınmazken (doğrusu budur) yalnız tescil davasında harçtan davacının sorumlu tutulmasının hiçbir yasal dayanağı yoktur. Yasa koyucu dileseydi Kadastro Kanunu 36/A maddesinde olduğu gibi, bu hususta da genel uygulamadan ayrıldığını belirterek bir düzenleme yapabilirdi.

Sayın çoğunluğun görüşünün dayanağını yerleşmiş Yargıtay içtihatları oluşturmaktadır. Gerçekten de kabul etmek gerekir ki Yargıtay uzun yıllar tescil davalarında yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmış, bunlardan olan yargı harçlarını da davacıya yüklemiştir. Ne var ki, hiçbir Yargıtay kararında yasal bir dayanak gösterilmemiş, davalının “yasal hasım” olması gerekçe yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere bir olaya hukukun uygulanmasında yargı kararları en son sırada gelmektedir.

Çözümlenmesi gereken bir başka husus ise “yasal hasım”ın ne olduğu ve yasal hasım olunmasının davalıya nasıl bir üstünlük sağladığı konularıdır. Yine bilindiği üzere, bazen gerçekte hasım olmamasına rağmen özellikle mahkemelerin kararlarının denetime açılabilmesi, birileri tarafından kanun yoluna getirilebilmesi için Hazinenin taraf gösterilmesi veya temsilcisi bulunmayan mal varlığına kayyım atanması ve davanın kayyım huzurunda görülerek bu mahsurların ortadan kaldırılması yoluna gidilmiştir. Ne var ki böyle de olsa davada, davalı olarak yer almışsa, sıfatı ne olursa olsun artık davalıdır. Hal böyle olunca da her açıdan yargı önünde eşitlik ilkesi gereğince davalının davacıdan, Hazinenin de vatandaştan bir üstünlüğü yoktur. Sayın çoğunluk gibi düşünen hukukçular, davacının davasının kabulü halinde, davalının yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakırken, davanın reddi halinde de davalı yasal hasım lehine vekalet ücreti başta olmak üzere yargılama giderlerine hükmederek açıkça “yargı önünde eşitlik” ilkesini ihlal etmektedirler.

TMK 713/3. maddesinde tescil davasının Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapu maliki gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılacağı belirtilmiştir. Yargıtay uygulamalarında taşınmaz tapusuz ise dava, tescil davası, tapulu ise tapu iptal tescil davası olarak nitelendirilmekte, tapu iptal tescil davalarında yargılama giderleri yasaya uygun olarak haksız çıkan taraftan alınırken tescil davasında davacı üzerinde bırakılmaktadır. Aynı Yasa maddesinin aynı fıkrasında düzenlenen davalılar arasında yargılama giderleri açısından ayrı uygulama yapılması da doğru değildir. Davalının kim olacağının yasada gösterilmiş olması, bu davalının yargılama giderlerinden muaf olacağı şeklinde yorumlanamaz. Yasa Koyucu genel kurala istisna getirmek isteseydi Kadastro Kanunu 36/A maddesinde ve 6292 sayılı Yasa'nın 9. maddesinde olduğu gibi açık düzenleme getirirdi.

Yine sayın çoğunluk ve onlar gibi düşünen hukukçular “tescil davalarında davacı zaten karşılıksız olarak taşınmaz edinmekte, hiç olmazsa yargılama giderlerini ödesinler” tarzında bir yaklaşımla gerekçe oluşturmaktadırlar. Eğer mahkeme davacının taşınmazı hak etmediğini düşünüyorsa hiç şüphesiz davayı reddetmelidir. Hem davayı kabul edip, hem de yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmak apaçık bir çelişkidir ve yasaya açıkça aykırıdır.

Yine sayın çoğunluk ve onlar gibi düşünen hukukçular “tescil davalarında davacı zaten karşılıksız olarak taşınmaz edinmekte, hiç olmazsa yargılama giderlerini ödesinler” tarzında bir yaklaşımla gerekçe oluşturmaktadırlar. Eğer mahkeme davacının taşınmazı hak etmediğini düşünüyorsa hiç şüphesiz davayı reddetmelidir. Hem davayı kabul edip, hem de yargılama giderlerini davacı üzerinde bırakmak apaçık bir çelişkidir ve yasaya açıkça aykırıdır.

Sayın çoğunluğun kendi içinde düştüğü bir başka çelişki ise; sayın çoğunluk, davalının yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderleri ve bunlardan olan harcın ilk derece mahkemesince davacıdan alınmasının doğru olduğunu düşündüğüne göre, davalı hazine tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, istinaf talebi reddedildiğinde de davacıdan istinaf ret harcının, bunun devamında da yine Hazinenin temyiz başvurusu reddedilerek kararın onanması halinde de davacıdan onama harcının alınmasına karar vermelidir. Zira davalı hazine yasal hasımdır ve davalı harçtan muaftır, o halde davalıdan alınamayan yargı harçları davacıdan alınmalıdır. Böyle bir uygulamayı ve düşünce tarzını kabul etmek mümkün değildir. Ayrıca yargılama giderleri bir bütündür. Davanın açılmasından kesinleşmesine kadar aynı yasal düzenlemelere tabidir. İlk derece mahkemesinde alınmayan yargılama gideri aynı gerekçeyle istinaf ve temyiz kanun yollarında da alınmamalı veya alınmalıdır. Bir dava ilk derece mahkemesinde hangi hükümlere tabiyse kanun yollarında da aynı hükme tabidir.

Açıklanan bu nedenlerle, davanın kabul edilmiş olduğu gözetilerek, tarafların temyiz sebepleri de nazara alınmak suretiyle davalı Hazinenin harçlardan muaf olması, davalı Belediyenin ise harçlardan muaf olmaması, harcın davacıdan alınmasının doğru olmaması ve bu yanlışlığın düzeltilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmemesi nedeniyle, İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasından harcın davacıdan alınmasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan davacının yatırdığı peşin harcın kendisine iadesine cümlesi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilerek onanması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4859, Karar No: 2017/646, Tarih: 13.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/4859 E.  ,  2017/646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle TCK'nın 106/2-a, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 19 ay 7 gün hapis cezası

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınan ... 28.02.2008 tarihli savcılık ifadesinde "Ben Van ilinde serbest mimarlık yaparım. ... isimli şahıs ile iş nedeniyle tanıştık. Kendisi bana bürosu olmadığını söyledi. Aramızda samimiyet gelişti. Bana büromu kullanmak istediğini söyledi. Ben de kabul ettim. Büromun bir odasında ücret karşılığı olmadan kalıyordu. Bu durum iki yıl devam etti. Aramızda herhangi bir sorun yoktu. Bundan yaklaşık 3 ay önce kendisinden 10.000.-YTL borç para aldım, kendisine 5000.-YTL'sini geri verdim, geri kalan 5.000.-YTL'sini sıkışık olduğumdan bir müddet ödeyemedim. ... 01.02.2008 tarihinde yanında tanımadığım bir şahısla çalıştığım büroya geldiler, ikisi de içkiliydiler, ayrıca yanlarında içki de getirmiştiler. O esnada benim büromda yanımda çalışan ... vardı. ... ve yanındaki kişide silah vardı. ... silahın ağzına mermiyi sürdü ve silahı bana doğrultarak "Bana olan borcun 15.000.-YTL oldu, ya bu parayı bir hafta içinde ödersin yoksa seni öldürürüm" dedi ve bana 15.000.-YTL meblağlı 08.02.2008 tarihli bir senedi zorla imzalattı, sonra yanındaki kişi ile bir süre daha içki içip gittiler. Bu kişiler içki içerlerken büroya bir tanıdığımız olan ... isimli şahıs geldi, bu kişileri içki içerken ve silahlarıyla gördü. Ben içkili oldukları için olayı emniyete intikal ettirmedim, sabah alkolün etkisi geçince düzelir diye düşündüm, daha sonra kendisiyle telefonla görüşüp ikna etmeye çalıştım, ancak ikna olmadı. Daha sonra yaptığımız görüşmeler neticesinde kalan 5.000.-YTL'ye karşılık 7.000.-YTL para vererek imzaladığım 15.000.-YTL'lik senedi aldım, kendisine büromdan çıkmasını ve gelip eşyalarını almasını söyledim, gelmeyince 11.02.2008 tarihinde eşyalarını bir araca yükleyip tarif ettiği yere gönderdik. Eşyalarını tam ve eksiksiz aldığına ve benimle hiçbir ilişkisi kalmadığına dair yazı imzaladı, o yazı bendedir. 21.02.2008 tarihinde ... nolu telefon ile benim kullanmakta olduğum... nolu telefonumdan aradı, ben bu esnada Antalya ilindeydim. Telefonda bana 'Bu kadarla kurtulduğunu mu zannettin, senin canını alacağım, çocuklarının canını alacağım, çocuklarını kaçıracağım, ailenin yerini biliyorum' şeklinde tehditlerde bulundu. Bana sinkaflı ana avrat küfürler etti" şeklinde beyanda bulunduğu, kovuşturma aşamasında talimat yolu ile alınan beyanında "Ben olay tarihinde Van ilinde mimar olarak çalışıyordum. Sanık ...'ı daha önceden tanırım, kendisinden 7.000,00.-TL borç para almıştım, borcumu alırken 3-4 ay sonra ödeyeceğimi söylemiştim, yani Şubat ayı sonlarında ödeyecektim. Kendisi işyerime gelerek, borcumun 7.000.-TL olmasına rağmen benden 15.000.-TL para istedi, silahına mermiyi sürdü, bana doğrulttu, 'Ya bu parayı bir hafta içinde ödersin, ya da seni öldürürüm' dedi, bana 15.000.-TL bedelli senedi zorla imzalattı. Bir hafta kadar sonra 7.000.-TL parayı ödeyerek bana zorla imzalattığı senedi geri aldım

.'ı daha önceden tanırım, kendisinden 7.000,00.-TL borç para almıştım, borcumu alırken 3-4 ay sonra ödeyeceğimi söylemiştim, yani Şubat ayı sonlarında ödeyecektim. Kendisi işyerime gelerek, borcumun 7.000.-TL olmasına rağmen benden 15.000.-TL para istedi, silahına mermiyi sürdü, bana doğrulttu, 'Ya bu parayı bir hafta içinde ödersin, ya da seni öldürürüm' dedi, bana 15.000.-TL bedelli senedi zorla imzalattı. Bir hafta kadar sonra 7.000.-TL parayı ödeyerek bana zorla imzalattığı senedi geri aldım. Daha sonra beni tekrar telefon ile arayarak 'Bu kadarla kurtulduğunu mu sandın, senin canını alacağım çocuklarını kaçıracağım' diyerek tehdit etti, 'şerefsiz' ve bunun gibi sözlerle hakaretlerde bulundu, parayı almasına rağmen bu tehdit ve hakaretlerini niye yaptı bilemiyorum, ancak alkol kullanırdı" dediği,

Tanık ...'ın 18.02.2010 tarihli savcılık ifadesinde "Ben ... ile 19 yıldır arkadaşım. Kendisi ile aynı büroyu ortaklaşa kullanıyoruz. Halen de ortaklaşa kullanmaktayız. Ben elektrik teknisyeniyim. Büroyu bu amaçla kullanmaktaydım. Olay günü ben odamda çalışıyordum. Daha sonra ... odasından sesler duydum. Odaya girdiğimde ... ile daha önce hiç görmediğim ancak adının daha sonra ... olduğunu öğrendiğim şahsın tartışmakta olduklarını gördüm. ... ile ... elinde silah vardı. Ben odaya girdiğimde ... silahın kırma kolunu çekerek ... Bey'in alnına dayayarak eli ile de boğazını sıkıyordu. ... isimli şahıs ise elindeki silahı kullanarak benim olaya müdahale etmemi engelledi. ... ve ..., ... Bey ve ailesine sinkaflı küfürler ederek ve kendisini ve ailesini öldüreceklerini söyleyerek sözlü saldırıda bulundular. Bunun üzerine ... ve ... isimli şahıs ... Bey'e silah zoru ile 10.000.-TL'lik senet imzalattılar. Senet imzalandığı sırada ben de odada bulunuyordum. Senet imzalandıktan sonra her iki şahıs da odada yaklaşık yarım saat kadar oturdular. İkisi de alkollü idi. Kendi aralarında konuşup çıktılar. Ben ... Bey'e bu adamların neden kendisinden para istediğini sorduğumda kendisi bana bu şahıslara hatırladığım kadarıyla 2000.-TL borcu olduğunu ancak bu parayı ödediğini, senedi de 2000.-TL'nin faizi olarak kendisine imzalattıklarını söyledi. Yaklaşık bir hafta sonra aile büyüklerinin araya girmesi ile ... Bey'in senedi ... ve ...'dan bildiğim kadarıyla 5000.-TL karşılığında geri aldığını öğrendim. Bu olaydan yaklaşık 6 ay sonra ... isimli şahıs beni cep telefonundan arayarak şuan Van'da olduğunu ve ... Bey'in kızının okulunun önünde beklediğini, kızını takip ettiğini, kızının üzerinde hangi elbiselerin olduğunu bana anlattı. Ayrıca ... Bey'i aradığını ancak kendisini ciddiye almadığı için beni arama ihtiyacı hissettiğini ve ... Bey'in kızını takip ettiğini söyledi. Bunun üzerine ben de ... Bey'i arayarak olayı anlattım. ... Bey ...'ın kendisini de aradığını ve bunun üzerine Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı'na bu olay nedeniyle şikayet ettiğini belirtti. Bu olaydan sonra ... isimli şahıs ile herhangi bir münasebetim olmadı." dediği, kovuşturma aşamasında "Olay günü ...'ün bürosuna gittim, kapıyı çaldığımda ... isimli şahıs odadaydı. İçeri girdim. ... benim kolumdan tutarak ... Bey'in odasına götürdü, oturmamı söyledi. Masada bira şişeleri vardı. ...’ın yanında daha önce tanımadığım bir şahıs daha vardı. ... Bey ile ... arasında bir alacak verecek meselesi vardı, bu sebeple konuştuklarına şahit oldum. ... ... Bey'in kendisine borcu olduğunu söylüyordu. Kısa bir süre sonra ... yerinden kalktı ve cebinden çıkarttığı silahı ... Bey'in ilk önce ağzına sonra kafasına dayadı ve ... Bey'e 'Bu senedi imzalamazsan senin kafana sıkarım' diye sözler sarf etti, bu arada tanımadığım ancak ismini ... olarak öğrendiğim şahıs belindeki tabancayı çıkardı, şarjörü çıkararak içinde mermi olduğunu bize gösterdi, sonrasında şarjörü yerine taktı ve silahı masanın üstüne bıraktı. ..

. ... ... Bey'in kendisine borcu olduğunu söylüyordu. Kısa bir süre sonra ... yerinden kalktı ve cebinden çıkarttığı silahı ... Bey'in ilk önce ağzına sonra kafasına dayadı ve ... Bey'e 'Bu senedi imzalamazsan senin kafana sıkarım' diye sözler sarf etti, bu arada tanımadığım ancak ismini ... olarak öğrendiğim şahıs belindeki tabancayı çıkardı, şarjörü çıkararak içinde mermi olduğunu bize gösterdi, sonrasında şarjörü yerine taktı ve silahı masanın üstüne bıraktı. ... çıkardığı senedi ... Bey'e zorla imzalattı. Bu sırada ... bir elini ... Bey'in omzuna doğru koymuştu, diğer elinde silah vardı ve ... Bey'in kafasına dayadılar. Şu an ne kadarlık bir senet imzalattıklarını hatırlamıyorum yanılmıyorsam 10.000.-TL veya 20.000.-TL idi. Yarım saat kırkbeş dakika kadar oturdular. Bu sırada bira içtiler. ... Bey'i ailesini ve çocuklarını öldüreceklerini söyleyerek tehdit ediyorlardı. Sonrasında bu iki şahıs iş yerinden ayrıldı. ... Bey ile konuştuğumda aralarında geçmişe dayalı bir alacak ve verecek meselesi olduğunu hatırlıyorum yine öğrendiğim kadarıyla ... Bey ana parayı ödemiş ancak şahıslar faizini istiyorlardı, bu olaydan sonra senedin geri alınıp alınmadığını tam olarak hatırlamıyorum, çünkü aradan uzun zaman geçmiştir. Olaydan yaklaşık bir hafta kadar sonra ... Bey beni telefonla aradı ve kızının okuduğu okulun önüne gitmemi söyledi, yine telefonla ...'ın kızını takip ettiğini hatta kızının üzerindeki giysileri dahi tek tek saydığını söylemişti. Ben ... Bey'in kızının okuluna gittim, kızı okuldan alarak eve gittim. Bu sırada ...’ın arabasının ... Bey'in evinin karşı sokağında köşede beklediğini gördüm. ... Bey'in odasına gelen sesler üzerine odaya gitmemiştim, odaya girdikten sonra Can ile ... silahı çıkararak ... Bey'e zorla senet imzalattılar. Senedin geri alındığını tam olarak hatırlamıyorum, ancak daha önce bu şekilde beyanda bulunmuş isem de doğrudur" dediği,