muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17128, Karar No: 2017/25346, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2463, Karar No: 2018/10717, Tarih: 13.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2463 E.  ,  2018/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin, duruşmalı inceleme isteminin, tayin olunan cezanın on yıldan az olması sebebiyle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın müdafinin lehe olan hükümlerin uygulanmasına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın veya trafik düzenin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolasıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de;sanığın kamyon şoförlüğü ile geçimini temin ettiği göz önüne alındığında, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Kanuna aykırı olup sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,13/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20245, Karar No: 2015/3433, Tarih: 24.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20245 E.  ,  2015/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silopi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2012/267-2014/170

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2,5'uğunun geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3930, Karar No: 2012/2257, Tarih: 27.03.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/3930 E.  ,  2012/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Polatlı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.03.2011 gün ve 450/200 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle dava dilekçesinde mevki ve sınırları yazılı kadastroca tespit dışı bırakılan bir parça taşınmazın vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ve Hazine adına tescil edilmesini istemiş, davalı ... adına davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, 28.05.2007 tarihli krokide A, B, C, D, E, F ve G harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin davacı adına tesciline ilişkin hükmün davalı Hazine Vekili tarafından temyizi sonunda Dairenin 25.05.2009 tarih 2009/2432-2596 Esas ve Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma ve inceleme sebebiyle bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile Gedikli Köyünde jeodezi ve fotoğrametri mühendisi bilirkişi ...ın 29.09.2010 tarihli rapor ve eki krokisinde (K) harfi ile gösterilen 19.119 m2 alan ile (L) harfi ile gösterilen 15.358 m2 alan toplamı olan 34.477 m2 alanın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin ilk kararı eksik araştırma sebebiyle bozulmuş ve mahkemece, bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Hükme esas alınan 29.09.2010 tarihli teknik bilirkişi raporu yetersiz ve denetimden uzaktır. Teknik bilirkişi krokisinde kabule karar verilen (K) ve (L) ile gösterilen bölümlerin zeminde yer aldığı belirtilen dereye göre konumunun tespiti bakımından aynı krokide çevre parseller ve dere ile birlikte gösterilmesi gerekir. Bu hususta mahkemece önceki bilirkişiler dışında, üç kişilik konusunda uzman teknik bilirkişiden rapor alınmalıdır.Ayrıca dava konusu (K) ve (L) ile gösterilen bölümlerin keşfi izlemeye yarayacak krokisinin yanında, (somut olayda söz konusu olan dere ile, tescili istenen ve teknik bilirkişice harflendirilen tüm yerlerin aynı kroki üzerinde görülecek ve izlenecek biçimde gösterilmesi gerekir.) niteliği bakımından açıklayıcı olması için HUMK.nun 366.maddesine (HMK.nun 290.maddesi) göre (K) ve (L) ile gösterilen bölümleri çevre parseller ve dere ile birlikte gösteren çeşitli açılardan çekilecek renkli fotoğraflarının mahalline götürülecek, konusunda uzman fotoğrafçı bilirkişi marifetiyle elde edildikten sonra hakim tasdikli olarak dosya arasına alınması gerekir.

Diğer yandan 11.02.2011 tarihli jeoloji yüksek mühendisi ve uzman ziraatçi tarafından birlikte düzenlenen bilirkişi raporunda B ve C harfleri ile nitelikleri açıklanan taşınmaz bölümlerinin üç kişilik teknik bilirkişinin raporunda ayrı ayrı miktarları ile gösterilmesi sağlanmalı ve dosya arasında düzenlenen daha önceki bilirkişi raporları ile de irtibat kurulmalıdır. Eksik inceleme ve denetime imkan sağlamayan raporlarla hüküm kurulamaz.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle eksik incelemeye dayalı usul ve Kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenleri dikkate alınarak diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3560, Karar No: 2017/9089, Tarih: 11.09.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/3560 E.  ,  2017/9089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında gözlem altına alınmaksızın Tuzluca Devlet Hastanesinden alınan 08.05.2013 tarihli raporda, akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamayacağı, 5237 sayılı TCK.nun 32/1. maddesi kapsamında olduğunun belirtildiği anlaşılmakta ise de, CMK.nun 74. maddesi uyarınca sanığın gözlem altına alınmasına karar verilerek, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 32 ve 57. maddelerinin tatbikinin gerekip gerekmeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan ya da uzman bir sağlık kuruluşundan heyet raporu alındıktan sonra hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin, Tuzluca Devlet Hastanesinden alınan yetersiz ve tek hekim tarafından düzenlenen rapor ile yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13596, Karar No: 2025/6835, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/13596 E.  ,  2025/6835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/342 E., 2022/480 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/500 E., 2020/328 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14300, Karar No: 2015/26865, Tarih: 01.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14300 E.  ,  2015/26865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/300141

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar)(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2013

NUMARASI : 2012/551 (E) ve 2013/629 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 04.10.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 31.05.2013 tarihli kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23, Karar No: 2006/1225, Tarih: 20.02.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/23 E.  ,  2006/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki projeye aykırılıkların giderilmesi ve eski hale getirme davasına dair Pendik Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 26.4.2005 günlü ve 2004/1029-2005/640 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 27.9.2005 günlü ve 2005/6136-8329 sayılı ilama karşı davalı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 136,00 YTL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye karar düzeltme red harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 20.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12351, Karar No: 2012/14403, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12351 E.  ,  2012/14403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, 01.02.2010 tarihinde dünyaya gelen ... 'un babasının davalı olduğunun tespiti ile doğum nedeniyle yapılan harcamaların tahsili ve çocuk yararına nafakaya hükmedilmesine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece, babalığın tespitine, doğum nedeniyle yapılan harcamaların yarısına ve davalının Kanada'da üniversite öğrencisi olması nedeniyle nafaka isteminin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından nafaka ve hükmedilmeyen yargılama gideri ve tazminat yönünden temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 304. maddesine göre; ana, babalık davası ile birlikte veya ayrı olarak baba veya mirasçılarından doğum giderlerini, doğumdan önceki ve sonraki altışar haftalık geçim giderlerini, gebelik ve doğumun gerektirdiği diğer giderleri isteyebileceği, yine aynı Yasanın 333.maddesinde de babalık davası ile birlikte nafaka istenir ve hakim, babalık olasılığını kuvvetli bulursa, hükümden önce çocuğun ihtiyaçları için uygun bir nafakaya karar verebileceği düzenlenmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelerden, mahkemece tayin edilen bilirkişi tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 304. maddesi kapsamında davacının talep edebileceği tazminat miktarının 7.279,41 TL olduğu tespit edilmiş ve DNA incelemesi bakımından 1.800 TL harcamanın davacı tarafından ödendiği anlaşılmıştır. Bu harcamalar yönünden davanın tamamen kabul edilmemiş olması yerinde olmadığı gibi, yaşı küçük çocuk yönünden davalının ekonomik ve sosyal durumu da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8853, Karar No: 2007/8392, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8853 E.  ,  2007/8392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde ortak yerlerin onarımı hususunda hakimin müdahalesi ve tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, kat irtifaklı anagayrimenkulün ortak yerlerinden olan çatısının akması nedeniyle davacıya ait bağımsız bölümlerde oluşan zararın tazmini ve çatının onarılması hususunda kat maliklerinin üzerlerine düşen görevleri yerine getirmeleri hususunda mahkemenin müdahalesi istenilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi hükmü uyarınca, anagayrimenkulün bakımından, mimari durumu ile güzelliğinin ve sağlamlığının titizlikle korunmasından bütün kat malikleri sorumludur. Bu nedenle davada husumetin tüm kat maliklerine yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece bu husus gözetilerek, kat malikleri ... dava dilekçesinin tebliği için davacı tarafa süre verilerek davaya katılımlarının sağlanması, deliller toplandıktan sonra olaşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan davanın esasıyla ilgili hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 15.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4210, Karar No: 2019/2770, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4210 E.  ,  2019/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1042, Karar No: 2018/10497, Tarih: 07.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/1042 E.  ,  2018/10497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, suçun unsurlarının oluştuğuna, kararın eksik inceleme ile alındığına, soruşturma aşamasında alınan raporun sadece sanık beyanları doğrultusunda düzenlendiğine, dinlenen tanık beyanlarının objektif nitelikte olmadığına, aşamalarda verdikleri beyanların çeliştiğine, tanıkların aracın hızının az olduğuna dair beyanlarının taraflı, çelişkili ve gerçeklerden uzak oludğuna, keşif yapılması gerektiğine, mağdurun koşarak geldiğini gören sanığın hızını azaltmayarak gerekli dikkat ve özeni göstermediğine, mahkemece yeterli inceleme ve araştırma yapılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Kusursuz olduğu kanaatine varılarak beraat hükmü kurulan sanık hakkında uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci bendindeki ‘sanığın müsnet suçtan’ ibaresinden sonra gelmek üzere ‘CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince’ ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.