muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6414, Karar No: 2022/242, Tarih: 13.01.2022

Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın 1979 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında hangi nedenle tescil harici bırakıldığı Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı; taşınmazlara komşu parsellerin tutanak ve varsa dayanağı belgeler ile dava konusu olmaları halinde ise dava dosyaları ilgili yerlerden getirtilmeli; ayrıca taşınmazın yerleşim alanı içerisinde kaldığının anlaşılmış olması nedeniyle, imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, kalıyorsa imar planı kapsamına alınma ve planın onaylanma tarihi ilgili yerlerden sorularak belirlenmeli ve imar planının çekişmeli taşınmaza ilişkin kısmının onaylı bir örneği temin edilmeli; öte yandan çekişmeli taşınmaza ait temin edilebilen en eski ve yeni tarihli (özellikle 1992-2002 yılları aralığında) ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek, taşınmazların bulunduğu köyü mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle buradan elde edilen verilere göre tespit tarihinden yada taşınmazın tespit tarihinden önce kesinleşmiş imar palanı kapsamında kalmaları halinde imar planının onay/kesinleşme tarihinden 15 - 20 - 25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere ve taşınmaz imar ihyaya muhtaç yerlerden ise gerekli tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile üç ziraat mühendisi bilirkişisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisi ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasında oluşacak çelişkilerin gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmesine çalışılmalı; yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve varsa dayanak kayıtları ile denetlenmeli; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisinden, gerek dosya kapsamında bulunan gerekse de getirtilecek olan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yaptırılmak suretiyle, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, evveliyatı itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde hangi tarihte imar ihyaya başlandığı ve tamamlandığını, taşınmazın

ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve varsa dayanak kayıtları ile denetlenmeli; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişisinden, gerek dosya kapsamında bulunan gerekse de getirtilecek olan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yaptırılmak suretiyle, taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, evveliyatı itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde hangi tarihte imar ihyaya başlandığı ve tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak hangi tarihten beri hangi tasarruflarla zilyet edildiğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini, ağaçların hangi tarih itibariyle yaşının tespit edildiği açıkça belirtir rapor düzenlettirilmeli, bilirkişiden dava konusu taşınmazların konumunun hava ve uydu fotoğrafları üzerinde gösterilmesi ve yukarıda değinilen çelişkilerin üzerinde önemle durulması istenilmeli; ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan, taşınmazın toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, taşınmazın evveliyatı itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı ve rapor içeriğinde taşınmazların üzerinde bulunan ağaçların (bağların) cins, yaş ve dağılımlarının belirtilmesi istenilmeli; fen bilirkişisinden ise, keşfi izlemeye ve bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverişli ayrıntılı harita ve rapor düzenlemesi istenilmeli; taşınmazın evveliyatı itibari ile imar ihyaya muhtaç yerlerden olması halinde sadece ev (garaj, depo vb

. ...) yapma şeklinde gerçekleşen bir kullanımın imar- ihya ve ekonomik amaca uygun bir zilyetlik olarak değerlendirilemeyeceği göz önünde bulundurulmalı ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve Kanuna aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 28.12.2018 tarihli ve 2018/855 Esas, 2018/891 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3365, Karar No: 2009/7398, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3365 E.  ,  2009/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1610, Karar No: 2024/3574, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1610 E.  ,  2024/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/164 Esas, 2024/2 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.09.2023 Tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/1302 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Yalınca Mahallesi Yalınca Küme Evleri No:51 .../Erzurum olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tekman Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.01.2024 Tarihli ve 2023/164 Esas, 2024/2 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kızılpınar Namık Kemal Mahallesi Hürriyet Caddesi No:64-70a İç Kapı No:48 .../Tekirdağ olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20804, Karar No: 2020/11029, Tarih: 05.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/20804 E.  ,  2020/11029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunun 2018/20-1 Esas ve 2019/535 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Anayasanın "Temel Haklar ve Ödevleri" kısmında yer verilen "Özel hayatın gizliliği" ve "Konut dokunulmazlığı hakkı" dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, kişiliğe bağlı temel haklarındandır. Anayasanın 13, 20 ve 21. maddelerinde bu hakların hangi hâllerde ve nasıl sınırlanabileceği belirtilirken, anılan hakların "vazgeçilmez" niteliği nedeniyle bu haklara müdahalenin ancak kanun ile öngörülmesi zorunlu kılınmıştır.

Gerek Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde gerekse Anayasanın ilgili maddelerinde ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda, özel hayatın gizliliği ve konut dokunulmazlığı hakkı ile kamu güvenliği arasında bir denge kurulmaya çalışılırken, birey ile kolluk arasındaki güç dengesizliği nedeniyle söz konusu hakların mümkün olduğunca yargı yerlerince verilen kararlarla sınırlanması esası benimsenmiştir. Ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında bu haklara yapılacak müdahalelerin sadece kanunla düzenlenmesi yeterli görülmeyerek hangi amaç için olursa olsun Sözleşme maddelerinde yer alan haklara kanun ile getirilen müdahalenin demokratik bir toplumun gereklerine uygun olması ve kamu otoritesine tanınan müdahale hakkının kötüye kullanılmasının da güvence altına alınması gerekliliğine işaret edilmiştir.

Adli arama, 5271 sayılı CMK'da 116 ve 119. maddeleri arasında düzenlenmiştir. CMK.nın 119. maddesine göre ancak hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile konutta ve işyerinde arama yapılması mümkündür. Buna aykırı olarak gerçekleştirilen arama sonucu ele geçirilen deliller, hukuka aykırı yöntemler ile elde edilmiş olacağından, Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK.nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacaktır.

Bu açıklamalara göre; Cinnah Caddesinde sanık tarafından inşaat şirketi bürosu olarak kullanıldığı söylenen işyerinde yapılan aramada kumar oynatıldığına ilişkin deliller ele geçirildiği, iş yeri ve konut ile burada bulunan kişilere ilişkin gerçekleştirilecek arama işlemi için hâkimden karar veya Cumhuriyet savcısından yazılı emir alınmasının gerekli olduğu, dosya içinde CMK.nın 116-119. maddeleri uyarınca alınmış bir adli arama kararı ya da işyerinde arama yapılmasına ilişkin açık bir arama emri bulunmamasına göre, hukuka aykırı olarak elde edilen delillerin Anayasanın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK.nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamayacağı da gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi,
Yargıtay — Esas No: 2020/691, Karar No: 2020/3069, Tarih: 17.06.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/691 E.  ,  2020/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı SGK tarafından kendisine, muayene katılım payı atlatılmış reçetelerle ilgili olarak 195.130,52 TL cezai şart uygulanmasına, yine protokolün 4.3.6. maddesine binaen 95 reçete bedeli olan 3.641,09 TL’nin tahsiline karar verildiği ve bu bedelin 52.242,98 TL’sinin de kendisinden tahsil edildiğini, 2013 yılı kasım ayına kadar muayene katılım ücretlerinin ertelenmesinin mümkün olduğu, ancak şimdi buna fahiş cezalar uygulandığını, muayene ücretini öteleyerek ilaç temininin çok yakın zamana kadar SGK tarafından meşru addedildiğini, oysa Kasım 2013’de değiştirilen ve muayene katılım ücreti vermeden kişilere ilaç temin edilemeyeceğine dair uygulamanın ise gerçeklikten uzak, uygulanabilirliği olmayan bir değişiklik olduğunu, vatandaşa ilaç verilmesinin SGK tarafından kurulan ve yönetilen bir sistem olan medula üzerinden gerçekleştirilmekte olup, davalının bizzat yönettiği sistemin izin verdiği bir ilaç temininden dolayı eczacının cezalandırılamayacağını, herhangi bir sahteciliğinin olmadığını ileri sürerek ilgili kararaların iptaline, tahsil edilen 52.242,98 TL'nin iadesine karar verilmesini talep etmiş, cevaba cevap dilekçesinde ise; 6645 sayılı yasa 55.madde ile ceza miktarlarına sınırlama getirildiğinin de göz önünde bulundurulması gerektiğini belirtmiştir.

Davalı; 2012 sayılı Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün bazı maddelerinde değişiklik yapan 2013/1 sayılı ek protokolün 13. maddesi ile 01.11.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere protokole eklenen 5.3.15 maddesi ile; “Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı halinde cezai şart miktarı iki kat olarak uygulanır.” hükmünün getirildiğini, bu madde kapsamında yapılan inceleme kapsamında; 01.12.2013-30.04.2014 tarihleri arasındaki dönemde davacının sahibi olduğu eczane tarafından 95 adet katılım payı atlatılmış reçetenin SGK’ya fatura edildiği, 682 adet reçete için katılım payı atlatmak amacıyla sisteme reçete girip silindiği tespit edildiğini, protokolün 5.313. maddesi ve 6.17. maddesi kapsamında 195.130,52 TL cezai şart bedelinin davacıdan tahsiline karar verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı Kurum tarafından yapılan incelemede, davacının sahibi ve sorumlu müdürü olduğu ... Eczanesi tarafından 95 adet katılım payı atlatılmış reçete ve 682 adet katılım payı atlatılmak amacıyla sisteme girilip silinen reçete tespit edildiği, davacının bu eylemi ile Protokolün 5.3.15 maddesini ihlal ettiği, bu nedenle 2013/1 sayılı Ek Protokolün 13. maddesi ile 01/11/2013 tarihinden geçerli olmak üzere protokole eklenen 5.3.15 maddesi ile protokolün 6.17, 4.3.6 ve 4.3.7 maddeleri uyarınca 195.130,52 TL cezai şart ve bir kez uyarılma cezası verildiği, toplanan deliller ve dosya kapsamına uygun bilirkişi raporundan; uyarma ve cezai şart işleminin protokol hükümlerine uygun olduğu, ancak 5510 sayılı kanunun geçici 62. maddesinin hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının usulüne uygun tahsil edilmemesine yönelik olup eldeki davada, katılım payının atlatılması için kasten reçete girilip silinmesinin söz konusu olduğu, 5510 sayılı kanunun geçici 62.maddesinin dava konusu işleme uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda yerel mahkemenin de tespit ettiği üzere; davalı Kurum tarafından, davacının sahibi ve sorumlu müdürü olduğu ... Eczanesi hakkında yapılan incelemede, 95 adet muayene katılım payı atlatılmış reçete ve 682 adet muayene katılım payı atlatılmak amacıyla sisteme girilip silinen reçete tespit edildiği, davacının bu eylemi ile Protokolün 5.3.15 maddesini ihlal ettiği, bu nedenle protokolün 5.3.15. - 6.17. - 4.3.6. ve 4.3.7. maddeleri uyarınca 195.130,52 TL cezai şart ve bir kez uyarılma cezası verildiği sabittir.

Yukarıda anılan 2012 sayılı protokole eklenen 5.3.15 maddesine bakıldığında; “Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her işlem için fiile iştirak eden tüm eczanelere ayrı ayrı 250 TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı halinde cezai şart miktarı iki kat olarak uygulanır.” şeklinde olduğu görülmektedir.

Ne var ki 6645 sayılı yasa 55.madde ile 5510 sayılı yasaya eklenen geçici 62. madde ile; “Bu maddenin yayımı tarihinden önce, ayakta tedavide hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının eczanelerce usulüne uygun tahsil edilmemesi nedeniyle, eczacılar hakkında öngörülen cezai şart, her fatura dönemi için brüt asgari ücretin beş katı tutarını geçemez. Bu madde kapsamına giren fiiller için bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilen tutarlar iade ve mahsup edilmez” hükmü getirilmiş olup muayene katılım paylarının usulüne göre tahsil edilmemesi halinde uygulanacak cezai şart miktarında eczacılar lehine bir düzenlemeye gidildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar yerel mahkemece; 5510 sayılı kanunun geçici 62. maddesinin, hekim ve diş hekimi muayenesi katılım paylarının usulüne uygun tahsil edilmemesine yönelik olup eldeki davada, katılım payının atlatılması için kasten reçete girilip silinmesinin söz konusu olduğu, 5510 sayılı kanunun geçici 62.maddesinin dava konusu işleme uygulanmasının mümkün olmadığı kabul edilmiş ise de; somut olayda davacı tarafından 95 adet muayene katılım payı atlatılmış reçete ve 682 adet muayene katılım payı atlatılmak amacıyla sisteme girilip silinen reçete tespit edildiği sabit olup, davacı tarafça, muayene katılım paylarının usulüne uygun tahsil edilmediği, bu amaçla sisteme reçete girilip silindiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; 6645 sayılı yasa 55. maddesi ile 5510 sayılı yasaya eklenen geçici 62. maddenin somut olaya uygulanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yukarıdaki gerekçe ile davanın tümden reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenle temyiz eden davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.