muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3874, Karar No: 2015/4741, Tarih: 05.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3874 E.  ,  2015/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/39689

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 21. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2011/198 (E) ve 2011/1272 (K)

SUÇ : Açağa imzanın kötüye kullanılması

Katılanın sanık ... ...'nın yetkilisi olduğu .............. Şirketinde işe başladığında şirketin yetkilisi sanık ... ... ile şirket çalışanı sanık ... ...'in teslim edilen motor ve elbiseler karşılığında teminat olarak katılana boş bonoya imza attırdıkları, katılanın daha sonra işten çıkarıldığı ve şirket aleyhine dava açtığı, dava açtıktan sonra daha önce katılanın açığa imza attığı bononun sanık ...... İnanlık alacaklı olacak şekilde 27.000 TL bedelli doldurularak sanık ...... tarafından katılan aleyhine icraya konulduğunun iddia olunduğu olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.05.2001 gün ve 2001/6-70-2001/77 sayılı kararında belirtildiği üzere imza sahibinin tevdii ettiği kişinin kağıdın zilyetliğinden vazgeçerek bunu yazdırması halinde kağıdı “bertakrip (hukuka aykırı) ele geçirme” keyfiyeti gerçekleşmiş olacağından sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 209/2. maddesi delaletiyle 204/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13541, Karar No: 2007/13713, Tarih: 17.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/13541 E.  ,  2007/13713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ .(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 3.5.2007 gün ve 18595-7306 sayılı ilamiyle \* bozulmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160.00) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 17.10.2007 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* velayet konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum.

Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/4949, Karar No: 2017/6974, Tarih: 06.12.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4949 E.  ,  2017/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/09/2015 tarih ve 2015/11-2015/251 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2013/86065 nolu “MİS BULGUR” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun 99/018236, 81608 ve 99/011071 nolu markalar gerekçe gösterilmek suretiyle 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini, süresi içinde TPE YİDK'ye itiraz ettiklerini ve TPE YİDK'nın kararı ile itirazlarının ve başvurularının reddine karar verildiğini, verilen bu kararın hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin...BULGUR ibaresini ürünlerinde kullanmak üzere 1973 tarihinde tescil ettirdiğini, söz konusu ibareyi yıllardır kullandığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, marka başvurusunun TPE tarafından resen yapılan mutlak tescil engeli bulunup bulunmadığına ilişkin ilk inceleme neticesinde reddedildiğini, marka başvurusunun ilanına dahi karar verilmediğini, başvuruya karşı herhangi bir itirazlarının olmadığını, müvekkilinin davalı sıfatının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı...Dağıtım Pazarlama A.Ş. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet alınan markalarda ve başvuruda asıl unsurun “MİS” ibaresi olduğu, kapsamlarındaki malların da aynı/aynı tür olduğu, 7/1-b kapsamında başvuru ve redde mesnet markaların aynı/ayırt edilemeyecek kadar benzediği, YİDK kararının bu nedenle yerinde olduğu, TPE'nin res'en yaptığı inceleme sonucunda verilen bir karar olduğu, mutlak red nedeni olması dolayısıyla redde mesnet alınan marka sahibine husumet yöneltilemeyeceği, diğer davalı redde mesnet marka sahibi...Dağıtım Pazarlama A.Ş. hakkındaki davadan davacının bu davalı hakkındaki davasından feragat etmiş olduğu, feragat nedeniyle bu davalı hakkındaki davanın reddinin gerektiği gerekçesiyle davalı...Dağıtım Pazarlama A.Ş. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ...Ş. husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı TPE yönünden davanın reddine karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19608, Karar No: 2009/17831, Tarih: 02.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/19608 E.  ,  2009/17831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11278, Karar No: 2024/4057, Tarih: 11.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11278 E.  ,  2024/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/57 E., 2016/210 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 50/4, 52, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 15.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, kusuru olmadığına, ekonomik durumunun kötü olduğuna, sürücü belgesine el konulmamasını istediğine, beratine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay günü sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde gündüz vakti iki yönlü parke kaplamalı sokaktan geri geri çıkmak için manevra yaptığı esnada olay yerinden geçmekte olan mağdur yayaya aracın arka kısmıyla çarparak ölümüne sebebiyet verdiği, sanık her ne kadar alınan savunmasında kamyona binerken kamyonun sağını solunu kontrol ettiğini, etrafta kimse olmadığını, bu nedenle suçsuz olduğunu beyan etmiş ise de oluş ve dosya kapsamına uygun bulunan Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporunda da belirtildiği üzere sanığın meskun mahalde sevk ve idaresindeki kapalı kasa kamyonet ile iki yönlü yol üzerindeki geri manevrasını kural gereği kontrollü biçimde yapması gerekirken, aracının arkasını gerektiği şekilde kontrol etmeden, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı şekilde geri manevra yaptığı sırada, yol kaplamasındaki yayaya çarpmasıyla meydana gelen kazada asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde; belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgileri incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, aynı zamanda mevcut sürücü belgesi sınıflarının birbirleri yerine ikamesinin söz konusu olmadığı, dolayısıyla sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyonet ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenleSürmene Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "6" nolu bendine "E sınıfı" ibaresin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3557, Karar No: 2019/5360, Tarih: 13.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3557 E.  ,  2019/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın olay tarihinde mesul müdür olarak görev yaptığı ... Tıp Merkezi'nde kimliği belirsiz şahsın mağdur ...’nın kimlik bilgileri kullanılarak muayene olması nedeniyle katılan kuruma 21.60 TL fatura edildiği bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, mağdur ve katılan kurum vekilinin beyanları, kurum yazısı ile dosya kapsamından mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin, somut delil bulunmaması gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, atılı suçun sübut bulduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/421, Karar No: 2012/4218, Tarih: 23.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/421 E.  ,  2012/4218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya Muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'un mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, tabanca ile mağdurun sol karın boşluğuna bir kez ateş etmek suretiyle mağdurda, mide, duadenum, pankreas yaralanmasına, yaşamsal fonksiyonlarını ağır 4. (dördüncü) derecede etkileyen ve organ işlevinin yitirilmesine neden olan L3 corpus fraktürü ile buna bağlı olarak gelişen spinal sinir tahribatı, her iki diz altında duyu ve motor kaybı, alt ekstremitede parazi, anal tonus kaybı ile idrar retansiyonuna ve mağdurun hayati tehlike geçirmesine yol açtığı olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak üst sınırdan ceza tayini yerine, yazılı şekilde 12 yıl olarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık ...'un mağdur ...'ye karşı kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'ye karşı kasten insan öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya

Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, temel cezanın teşdiden belirlenmesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

Hak yoksunlukların uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında; TCK.nun 53/1-c fıkrasında düzenlenen ve sanığın alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık hakları dışında kalan haklardan, sanık hakkında hükmedilen cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında yer alan "TCK.nun 53/l-(a)-(b)-(d)-(e)" ibaresine "(c)" ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 23.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

23.05.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’in yokluğunda 24.05.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/3090, Karar No: 2013/5241, Tarih: 10.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3090 E.  ,  2013/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... ... Müdürlüğü'nün 2006/1647 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen ....03.2012 tarihli sıra cetvelinde, esasen geçerli bir haczi olmadığı halde kendisine pay ayrılan şikayet olunana pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, şikayet olunana ayrılan payın şikayetçiye ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetveline esas olan mahcuz üzerine müvekkilinin alacağından dolayı ....09.2008 tarihinde konulan haczin ayakta olduğunu, yasal süresinde satış talep ederek, satış avansını dahi yatırdıklarını, sıra cetvelinin yasaya uygun düzenlendiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan yanında davaya katılan feri müdahil vekili ise, ipotek alacaklısı olan müvekkilinin alacağının birinci sırada olup, şikayetçinin talebinin sıra cetvelinde ikinci sırada yer alan şikayet olunanın alacağının terkini mahiyetinde olup, davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiğini savunarak, görev yönünden şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin şikayet olunan şirketin alacağının sırasına itiraz ederek, bu şikayetliye ayrılan payın müvekkiline ödenmesi istemiyle sıra cetvelinin iptalini talep ettiğinden davaya genel yetkili mahkemelerde bakılması gerektiği belirtilerek, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

...-Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya itiraza ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz malın satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede ( İİK’nın m.142/...), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla ... mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda, şikayetçi vekili tarafından şikayet olunanın geçerli bir haczi bulunmadığı ileri sürülerek, sıra cetvelindeki sırasına itiraz edilip, alacağının esasına ve miktarına itiraz edilmemiştir. Mahkemece, tarafların alacaklı oldukları ... takip dosyaları getirtilip, şikayetin süresinde olup olmadığı da denetlendikten sonra, şikayet süresinde ise uyuşmazlığın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin şikayet olunanın alacağının esas ve miktarına yönelik bir itirazının olmadığı hususu gözardı edilerek, fer'i müdahilin savunmasına itibarla görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

...-Kabule göre de; şikayet tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 114/c ve 115/.... maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle şikayetin usûlden reddine karar verilmesi gerekirken, görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28970, Karar No: 2014/20849, Tarih: 24.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28970 E.  ,  2014/20849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/301204

Mahkemesi : İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 20/06/2013

Numarası : 2009/816 - 2013/370

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

P.. Gayrimenkul Ltd. Şti'nin maliki olduğu binanın kaba inşaatının tamamlanması konusunda, sanığın yetkilisi ve sahibi olduğu P.. Ltd. Şti ile sözleşme yapıldığı, söz konusu binanın giriş katında işçi olarak çalışan ölenin asansör boşluğundan yaklaşık 7,1 metre yükseklikten aşağı düşmesi sonucu öldüğü olayda; S.. S..'in olaydan hemen sonra ve kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde; P.. inşaatın sorumlusu ve mimarı olduğunu, olay yerinde güvenlik önlemlerinin olmadığını, emniyet kemerinin bulunmadığını beyan ettiği, sanığın savunmasında şantiye şefinin kendisine söz konusu eksiklikleri bildirmediğini beyan ettiği dikkate alındığında; güvenlik önlemlerinin alınmasından şantiye şefi S.. S..'in sorumlu olduğu, bu itibarla sanığa yüklenebilecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.