muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1009, Karar No: 2022/9465, Tarih: 16.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/1009 E.  ,  2022/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, müştekinin seyahat ettiği otobüste muavin olarak çalışan sanığın, müşteki tarafından oturduğu koltuk üzerine bırakılan çantasından cep telefonu ile parasını çalması eyleminin TCK'nın 142/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan 3 ay hapis cezasına ilişkin Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2010 tarihli ve 2010/1279 Esas, 2010/1274 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından “sanığın adli sicil kaydında yer alan Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/12/2010 tarihli ve 2010/1279 Esas, 2010/1274 Karar sayılı hükmü ile sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4572, Karar No: 2012/7340, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4572 E.  ,  2012/7340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin yetkisizliğine dair olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin işlettiği güzellik salonunda kullanmak üzere davalıdan epilasyon cihazı satın aldığını, 30.000 TL’nin ödendiğini, bakiye 30.000 TL için davalıya her biri 3.000 TL bedelli 10 adet bono verildiğini, cihazın sürekli arızalandığını ve 18.02.2011 tarihinde davalı firma teknik servisi tarafından götürüldükten sonra cihazdan haber alınamadığını, cihazın değiştirilmediğini belirterek akdin feshine ödenen 51.000 TL’nin davalıdan istirdatına, ödenmeyen toplam 9.000 TL bedelli 3 adet bononun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu savunarak, yetkisizlik kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kural olarak davalının yerleşim yerinde açılması gerektiği, taraflar arasında düzenlenen sözleşmede ödeme ile ilgili doğacak ihtilaflarda ... mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiği, bonoların metninde ... mahkemelerinin yetkili kılındığı gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile dosyanın talep halinde yetkili ... nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/931, Karar No: 2015/142, Tarih: 30.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/931 E.  ,  2015/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;

Sanıklar ... ve ...’in Eskişehir...Devlet Hastane’sinde İç hastalıkları Uzmanı olarak görev yaptıkları, katılan ...’nın ... Eczanesi’nde unuttuğu ve defaatle araştırdığı halde kendisine iade edilmeyen sağlık karnesi üzerinden eczane görevlisi ... ve eczacı ... ile iştirak halinde hastayı muayene etmedikleri ve sağlık karnesinin kime ait olduğunu araştırmadıkları halde ve yarar sağlamak maksadıyla ilaç yazarak kamu kurumunu ve katılan ...’yı zarara uğrattıkları gerekçesiyle haklarında dolandırıcılık suçu kapsamında açılan kamu davasında davaya bakan mahkemenin hastanede uygulanan barkod sistemi, protokol kayıtlarının tutarlılığı ile hasta yoğunluğu nedeniyle zaman zaman ortaya çıkan cüz’i hataların sanık doktorların olayda dolandırma kastını taşıdıkları anlamına gelmeyeceği kanaatiyle dolandırıcılık eylemlerine iştirak ettiklerine dair yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatlerine dair oluşan kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3558, Karar No: 2019/2714, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3558 E.  ,  2019/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/941, Karar No: 2010/2109, Tarih: 01.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/941 E.  ,  2010/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13.09.2004 tarihli kaçak tespit tutanağında sayacın bakanlık mühürleri ile oynanmış olduğunun belirtildiği, tutanak tanığı Hasan Dal keşifteki; "Mührün açılıp pense ile tekrar sıkıldığına dair izler olduğu, ayrıca mühür telinin iki delikten geçmesi gernekirken, sadece bir tane delikten mühür telinin geçtiğini"gördükleri şeklindeki yeminli anlatımı karşısında, tespit tarihinden geriye ve ileriye ... birer yıllık dönemlere ait tüketim miktarlarını gösteren föyler üzerinde, kaçak kullanımda bulunulduğu iddia edilen dönemdeki tüketimin kurulu güç ile orantılı olup olmadığı karşılaştırılarak ve suç tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12102, Karar No: 2015/594, Tarih: 27.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/12102 E.  ,  2015/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasındaki işe iade davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibariyle duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalıştığını ve IMS ile ilaç depoları tarafından iletilen ilaç satış rakamlarında oynama yaparak bu fazlalık üzerinden haksız prim aldığı isnadıyla iş sözleşmesinin haklı ya da geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ve diğer haklara karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ise, sabit ücret artı prim ile çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tabi oldukları prim sistemi, prime esas verileri sağlayan dava dışı IMS adlı şirketin sayısal verilerini dikkate alarak davacıya ve diğer tüm tıbbi tanıtım temsilcilerine prim ödemesi yapıldığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumlu oldukları ilaçlara ilişkin IMS çıkış miktarlarının, depo çıkış-satış miktarından fazla olması mümkün olmayıp aksi hal, depodan hiç çıkmamış -yani aslında satılmamış- bir ilacın, "her nasılsa" satılmış; aslında yapılmayan bir satışın da yapılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, bazı tanıtım temsilcilerinin sorumlu oldukları ilaçların prime esas IMS çıkışlarının, depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış pazarlama toplantısında fark edilmesi ve müteakiben yapılan ön araştırmalar sırasında "2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazancı sağladıkları" yönünde ihbarlar alınması üzerine detaylı olarak araştırılmasını teminen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, dönemler itibariyle ayrı ayrı inceleme yapan soruşturma komisyonu, konuyla ilgili detaylı bir araştırma yapmış ve davacı da dahil prime esas IMS çıkış miktarı depo çıkış miktarından fazla olan toplam yüzlerce tıbbi tanıtım temsilcisi ile yüz yüze görüşmeler de yaparak 2013 yılı Mayıs ve Haziran dönemine ilişkin yapılan inceleme ve tespitler hakkında davacıyı kapsayan 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, davacının iş sözleşmesi 13.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu raporu çerçevesinde, soruşturma kapsamında yazılı ifadesine başvurulan talep yazısında detayları verilen ilaçlara ilişkin depo çıkış miktarları ile IMS verileri arasındaki farklar ve buna bağlı olarak da IMS verileri üzerinden aslında olmayan ilaçlar ve gerçekleşmeyen satış ile şirketin zarara uğramasına sebep olduğunun ve/veya haksız prim kazancı elde ettiğinin tespit edilmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-e bendi uyarınca bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamı gözetilerek davacı gibi tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve iş akdi aynı nedenle feshedilen ... tarafından İstanbul 15.İş Mahkemesinin 2013/1074 Esas sayılı dosyasında işe iade davası açıldığı, iş güvenliği hukuku hesap uzmanı, eczacı ve ...İşletme Fakültesi işletme yönetim ve organizasyonu bölümünden seçilen öğretim üyesi üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alındığı, raporda aynı görevi yapan davacı yönüyle incelemeler yapıldığı, iş akdinin fesih nedeninin aynı olması, davacıların aynı işveren bünyesinde aynı görevi yapıyor olmaları ve davanın mahiyeti gereği yeniden rapor alınmasına gerek görülmediği raporun gerekçeli, denetime elverişli, oluşan ve dosya kapsamına uygun olduğu, raporda belirtilen tespitlere göre, fesih bildiriminde belirtilen suni satışın, prim sistemine ilişkin iç düzenlemesinde yer aldığı, belirli bir seviyeye kadar suni satışların olabileceğinin kabul edildiği, suni satışların IMS kutu ve pazar payı hedeflerinin verilmesinde ve değerlendirilmesinde hesaba dahil edilmemekle yetinileceğinin kabul edildiği, suni satışın sonradan tespit edilmesinin ise bir disiplin suçu olacağının kabul edilmesine rağmen feshe ilişkin değerlendirmede dikkate alınmadığı, somut uyuşmazlıkta iş sözleşmesinin haklı nedenle feshine esas olabilecek nitelikte güçlü ve yoğun bir şüphe tespit edilemediği, fesih işleminin ölçülü olmadığı, bu haliyle davalı işverenin geçerli feshin varlığını kanıtlayamadığı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendi­sinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine ola­nak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin iş­veren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içeriğinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından fesih tarihi itibari ile en azından geçerli nedenlerin bulunduğunun kabulü gerekir. Bu haliyle geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının sonucunda ortaya çıkacağı ceza davasının sonucuna görede davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasında tartışılabileceği açıktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi bu mevcut delillere göre geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM :Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 79,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3657, Karar No: 2006/4809, Tarih: 25.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3657 E.  ,  2006/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.03.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 24.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava ile 3647 ada 8 parselde davalılar adına kayıtlı bulunan 97/728 payın oluşumuna esas teşkil eden ve davalılarca düzenlenerek idareye verilmiş olan tapu tahsis belgesinin gerçeğe aykırı beyanlara dayalı olması nedeniyle hükümsüz sayılacak nitelikte olduğunun tespiti ile bu belgeye dayalı olarak oluşturulan 8 parseldeki davalı paylarının iptali, davacılar adına tescili istenilmiş, davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davanın İdari Yargı yerinde görülecek işlerden olduğu nedeniyle görevsizliğe ve bu sebeple dava dilekçesinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar istemi incelendiğinde; birincisi tespite ait bir olgunun belirlenmesi olup, ikinci olarak da buna bağlı kalınarak davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adlarına tescili istemini içermektedir. Birinci istem davalılar ...ve ...'a 2981/3190 sayılı yasa uyarınca verilen tahsis belgelerinin, gerçeğe aykırı olarak verilen bilgilere dayalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. İkinci istemleri olan tapu iptali ve tescil istemi ilkinin subut bulmasına bağlı olan nihai istem biçiminde ileri sürülmüştür.

Tapu tahsis belgeleri, düzenlenmesi bakımından hak sahibine bir kısım mükellefiyetler yüklediği gibi, İdareye'de bir kısım görevler yüklenmesi sonucu vücut bulurlar. Bir ayni hakkın göstergeleri değil iseler de aksi sabit oluncaya kadar hak sahibine zilyetlik hakkını kanıtlama bakımından karine oluştururlar.

Düzenlemesi İdare'ye verilen görevler arasında olan işlerden olmakla, bu belgelerin içeriklerinin gerçeklerden uzak bilgilerden oluştuğunun ileri sürülerek hükümden düşürülmesi yine İdare'nin bilgisi dahilinde olan işlerdendir. Bu nedenle tapu tahsis belgelerinin iptali ya da hukuki sonuç doğuramayacaklarına ilişkin dava İdari Yargı yerinde açılıp sonuçlandırılmalıdır. İdari Yargı'ca verilmiş böyle bir hükme dayanılmadığı sürece, o tahsis belgesine dayalı olarak verilen tapunun iptali ile ilgili bir dava da dinlenemez. Mahkemece yapılması gereken iş davalılara kazanım sağlayan tapu tahsis belgelerinin İdari Yargı yerinde iptaline sağlamak üzere yeterli süre verilerek tapu iptal, tescil davası bakımından bu hususun bekletici mesele sayılmasını düşünmek ve açılı bir dava olduğunda sonucunu beklemek olmalıdır.

Bu yön düşünülmeden işten temelli el çeker biçimde karar oluşturulması yasalara aykırı görülmüş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu yön düşünülmeden işten temelli el çeker biçimde karar oluşturulması yasalara aykırı görülmüş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 25.04.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.