muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10349, Karar No: 2022/8679, Tarih: 16.11.2022

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye teşebbüs suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanıklar ... ile ...’in çalışanı olduğu katılan ...’in ağabeyi ...’in eczanesi ile sanık ...’ı eczacı teknikeri olarak yanında çalıştıran ve aynı zamanda katılan ...’in ağabeyi ile evli olan diğer sanık ...’ın eczanesinin karşı karşıya faaliyet göstermesi nedeniyle gerek tarafların gerek eczane çalışanlarının birbirlerini tanımakta olup, zaman zaman ilaç takası ya da sistemde yaşanan sorunların çözümü gibi konularda eczane çalışanlarının birbirlerine yardımcı oldukları; fakat, katılanın ağabeyi tarafından 01.08.2014 tarihinde açılıp, Malatya 2. Aile Mahkemesinin 2017/558 esasına kaydedilen boşanma davasının yargılamasının devam etmesi ve anılan davada katılanın davacı tanığı olarak yer alması nedeniyle gerek taraflar gerek eczane sahipleri ile çalışanları arasındaki ilişkilerde önceki dönemlere nazaran soğukluk başladığı süreçte, 05.03.2015 tarihinde, sanık ...’ın, katılanın ağabeyine ait eczaneye giderek, buradaki iş yoğunluğunu fırsat bilip, katılanın ağabeyine ait eczanedeki bilgisayardan eriştiği katılana ait kişisel veri niteliğindeki T.C. kimlik numarasını bir kağıda yazdığı, durumu fark eden ve anılan eczanede çalışan tanık ...’un, sanık ...’a müdahale etmesine rağmen elindeki kağıdı alamadığı; ancak, adı geçen tanığın, konuyu aynı eczanede çalışan tanık ...’e anlatmasının ardından, tanık ...’in, sanık ...’ın elinden söz konusu kağıdı aldığı, sanık ...’la yaşananların tanıklar tarafından katılana aktarılmasını müteakip, yengesi olan ve ağabeyi ile aralarındaki boşanma davasından dolayı kendisine husumet besleyen sanık ...’ın, daha önce geçirdiği yüz felcinde kullandığı ilaçları öğrenmek amacıyla, çalışanı olan diğer sanık ...’ı yönlendirerek, kişisel bilgilerine ulaştığını beyanla katılanın 05.03.2015 tarihinde şikayetçi olması üzerine sanıklar hakkında adli soruşturma başlatıldığı, bu kapsamda, sanık ...’ın, diğer sanık ...’ın boşanmak istememesi nedeniyle iftira atıldığını ve iddianın tamamen asılsız olduğunu, sanık ...’ın iddiayı ve katılanın yüz felci geçirdiğini ilk kez polis merkezinde öğrendiğini, boşanmak istememesi nedeniyle senaryo uydurulduğunu beyanla suçlamaları kabul etmedikleri; kriminalistik uzmanı bilirkişiden alınan 01.05.2015 tarihli raporda ise sanıklar ve katılanın karşılaştırmaya esas yazı, rakam ve imzalarının incelenmesi sonucunda, kağıt üzerindeki rakamların, sanık ...’ın elinden çıktığı kanaatine varıldığının ifade edildiği, böylece sanıkların, katılana ait kişisel veri niteliğinde olan bilgileri yetkileri olmadıkları halde ele geçirmeye çalıştıkları, ellerinde olmayan nedenlerle eylemlerini tamamlayamadıkları belirtilerek, sanıklar hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirmeye teşebbüs suçundan kamu davaları açıldığı olayda;

Sanıkların, kovuşturma evresinde, aynı müdafii tarafından savunulduğu anlaşılmakta ise de, aynı suçtan yargılanan ve suçu iştirak halinde işledikleri iddia edilen sanıkların, birbirlerini suçlayıcı ya da çıkar çatışması sonucunu doğurucu farklı savunmalarda bulunmamaları, sanıklar müdafii tarafından da birisinin lehine, diğerinin aleyhine olacak biçimde savunmada zafiyete sebebiyet verilmemesi karşısında, aralarında menfaat çatışması olmadığı anlaşılan sanıkların aynı müdafiinin hukuki yardımından yararlanmalarının savunma hakkının sınırlanması niteliğinde olmadığı kabul edilerek, yapılan incelemede:

A) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan ...’in ağabeyi ile evli olan sanık ...’ın, eşi tarafından açılan 01.08.2014 tarihli boşanma davasının yargılamasının devam ettiği 05.03.2015 tarihinde, yanında çalıştırdığı diğer sanık ...’ı yönlendirerek, kayınbiraderi olan katılana ait T.C. kimlik numarasını ele geçirmeye teşebbüs ettiği iddiasına konu olayda;

Katılan ...’in ağabeyi ile evli olan sanık ...’ın, eşi tarafından açılan 01.08.2014 tarihli boşanma davasının yargılamasının devam ettiği 05.03.2015 tarihinde, yanında çalıştırdığı diğer sanık ...’ı yönlendirerek, kayınbiraderi olan katılana ait T.C. kimlik numarasını ele geçirmeye teşebbüs ettiği iddiasına konu olayda;

Olayın meydana geldiği iddia olunan tarih ile UYAP’tan erişilen sanık ... ve katılanın ağabeyi arasındaki boşanma davasına ilişkin dosya kapsamına nazaran, tebliğnamedeki “olay tarihinde henüz boşanma davası açılmamış” şeklindeki kabule iştirak edilemeyeceği; ayrıca, katılan; yengesi olan ve ağabeyi ile aralarındaki boşanma davasından dolayı kendisine husumet besleyen sanık ...’ın, daha önce geçirdiği yüz felcinde kullandığı ilaçları öğrenmek amacıyla, diğer sanık ...’ı yönlendirerek, kişisel bilgilerine ulaştığını iddia etmiş ise de, sanık ...’ın ve tanık ...’un iddiayı doğrulayan herhangi bir beyanlarının bulunmadığı, diğer tanık ...’in de, soruşturma evresinde bilgisine başvurulduğunda; “…...’ın yanına gittim, elindeki kağıdı çekip aldım, kağıtta eczacımızın kardeşi olan ... beyin kimlik numarasının yazılı olduğunu gördüm, kendisine niye böyle bir şey yaptığını sorduğumda, lazım olduğunu söyledi, ben de eczaneye geri geldim, bu konuyu ... beye anlattım…” biçiminde ifade vererek, iddia olunan olayın sanık ...’ın yönlendirmesiyle gerçekleştiğine dair hiçbir açıklamada bulunmadığı, aynı tanığın, kovuşturma evresindeki; “…...'ın yanına konuşmak için gittim ve TC numarasını niye aldığını ne yapacağını sordum, o da avucunun içerisinde bir kağıt parçasını göstererek eczacı hanımın istediğini ve ona vereceğini söyledi…” biçimindeki anlatımının ise önceki beyanıyla örtüşmediği gibi sanıklar tarafından da doğrulanmadığı, dolayısıyla soruşturma evresinde, iddiayı ve katılanın yüz felci geçirdiğini ilk kez polis merkezinde öğrendiğini, boşanmak istememesi nedeniyle senaryo uydurulduğunu beyanla suçlamaları kabul etmeyen sanık ...’ın; kovuşturma evresindeki; “…katılan benim yanımda büyüyen evimizde elimde büyüdü, dershaneye kaydettirdiğim insandır, TC numarasını bilmeme zaten luzum yoktur, zaten öğrencilik zamanından beri kendisine baktım, büyüttüm, yetiştirdim, okuttuğum insandır, TC numarasını alıp da yapabileceğim herhangi bir şey yoktur, suçlamaları kabul etmiyorum” ve sanık ... adına müdafinin; “…sanık müştekinin yengesidir, zaten katılana defalarca para göndermesi sebebiyle zaten TC'si elinde bulan insandır, sanık Mahin kendi eczanesinden de katılanın TC numarasına rahatlıkla ulaşabilir, sanıklara hazırlanmış komplodür…” biçimindeki savunmalarının aksine, sanıkların iştirak halinde hareket ettiklerine dair herhangi bir delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...’ın beraatine dair yerel mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki sanık ...’a yüklenen eylemin kanıtlanmasından dolayı hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin usul ve yasaya aykırı olan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...’in ağabeyi ... ile yengesi Mahın arasındaki boşanma davasının devam ettiği dönemde, katılanın yengesinin eczanesinde eczacı teknikeri olarak çalışan sanık ...’ın, katılanın ağabeyine ait eczaneye giderek, buradaki iş yoğunluğunu fırsat bilip, katılanın ağabeyine ait eczanedeki bilgisayardan eriştiği katılana ait kişisel veri niteliğindeki T.C. kimlik numarasını bir kağıda yazarak, çalışmakta olduğu katılanın yengesinin eczanesine dönmesinin ardından, katılanın ağabeyine ait eczanenin çalışanı olan tanık ...’in sanığın yanına gelip, söz konusu kağıdı onun elinden çekip aldığı iddiasına konu olayda;

Soruşturma evresinde kriminalistik uzmanı bilirkişiden alınan 01.05.2015 tarihli raporda kağıt üzerindeki rakamların sanığın elinden çıktığı ifade edilmiş ise de, sanığın aşamalarda isnat edilen eylemi gerçekleştirmediğine dair savunması ile katılanın ağabeyine ait eczanenin çalışanı olan tanık ...’un; “…karşılıklı olarak ilaç alışverişi yapıyorduk, ... eczaneye geldi, bilgisayarın başına geçti, takas işlemi yaptığını düşündüm, ekrana bakarak tc kimlik numarası yazdığını gördüm, üzerinde isim yazmıyordu, bende elinden almaya çalıştım, ancak vermedi, kamera kayıtları vardır, ...'ı eczaneye biz çağırmadık kendisi geldi..” ve aynı eczane çalışanı tanık ...’in; “…...'un bana anlattıklarından sonra ...'ın yanına konuşmak için gittim… eczaneni sorumlusu benim diyerek elinden zorla kağıt parçasını aldım… açıp baktığımda bir numara vardı, bu numaranın kime ait olduğunu sorunca ... K.ya ait olduğunu ... söyledi… kendi eczaneme gelerek TC numarasını girdiğimde bizim eczanenin sahibinin kardeşine ait… TC kimlik numarası olduğunu anladım…” biçimindeki anlatımları karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla; adli emanete alınan kağıt üzerindeki rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden rapor alınarak, toplanan delillere göre, sanığa isnat edilen eylemin sübut bulduğu ve sanığın katılanın ağabeyine ait eczanedeki bilgisayardan katılana ait kişisel veri niteliğindeki T.C. kimlik numarasına erişip, kağıda yazdığı sonucuna varıldığı takdirde, eylemin teşebbüs aşamasında kalmayıp, tamamlandığı gözetilerek, sanığa, iddianamede talep edilen TCK'nın 35. maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanındıktan sonra, sanık hakkında TCK’nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülüp, dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelere ve eksik incelemeye dayalı olarak sanığın CMK’nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkındaki beraat hükmünün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14768, Karar No: 2017/16486, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14768 E.  ,  2017/16486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15740, Karar No: 2007/3798, Tarih: 12.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/15740 E.  ,  2007/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       : Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ        : 02.05.2006
Yargıtay — Esas No: 2010/5850, Karar No: 2010/11598, Tarih: 17.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5850 E.  ,  2010/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10169, Karar No: 2014/15511, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10169 E.  ,  2014/15511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/08/2012

NUMARASI : 2011/273-2012/461

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 05.06.2006 tarihinden işten çıkış tarihi olan 28.11.2008 tarihine kadar geçen sürede davalıya ait işyerinde haftalık net 350,00 TL üzerinden çalıştığının ve bu miktar üzerinden eksik bildirimlerde giderilmek suretiyle sigortalılığın tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının davalı B.T.Deri San ve Tic LTD ŞTİ'nde dava ettiği tarihler arasında çalıştığının tespitine ilişkin talebinin reddine, ücret tespitine ilişkin olarak ise davacının davasının kısmen kabulüne 12/09/2006-23/12/2006 tarihleri arası 102 gün 49,56 TL günlük brüt ücretle,15/05/2007-30/06/2007 tarihleri arası 46 gün 52,50 TL günlük brüt ücretle, 01/07/2007-30/11/2007 tarihleri arası 150 gün 54,60 TL günlük brüt ücretle, 12/02/2008-28/11/2008 tarihleri arası 286 gün 59,78 TL günlük brüt ücretle, davalı B.T. Deri San ve Tic LTD ŞTİ de çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

Davacının hizmet tespitine ilişkin talebi yönünden verilen karar doğrudur. Ancak gerçek ücretle çalışma tespitine ilişkin talep yönünden verilen karar eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak verilmiştir.

Bordro tanıklarının beyanından davacının deri kesimi işi yaptığı anlaşılmaktadır.

Nitelikli ve tecrübeli bir işçinin, yaptığı işin özelliğine göre asgari ücret ile çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu durumda işveren tarafından asgari ücret üzerinden düzenlenen belgelerin aksinin kanıtlanamayacağı düşünülemez.

Mahkemece yapılacak iş,öncelikle davacıya davalı şirkette yaptığı iş açıklattırılarak , Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan davacının sicil dosyası ile işyerine ilişkin dönem bordrolarını getirtmek, yapılacak keşif ve bilirkişi incelemesi ile işyerinin kapsam ve kapasitesini belirlemek, gerektiğinde işverenin bordrolarında kayıtlı diğer işçilerin beyanına başvurmak, işverenin yaptığı bildirimler ile çalışan işçilerin niteliklerini de karşılaştırarak, işverenin çalıştırdığı işçilerin kıdem ve pozisyonuna göre gerçek ücreti üzerinden bildirilip bildirilmediği üzerinde durmak, davacının asgari ücret ile çalışması olağan olmayan nitelikli bir işçi olup olmadığını, nitelikli bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığını belirlemek,

asgari ücretle çalışmasının olağan olmadığı belirlendiği takdirde, işverenin aynı pozisyondaki işçilere ödediği ücretlerin gerçeğe uygun olup olmadığını değerlendirmek, bu bildirimlerin gerçeğe uygun olduğunun belirlenmesi halinde, bu ücretleri esas almak, aksi takdirde benzer işi yapan işyerlerinden, gerektiğinde ilgili meslek odasından ve Türkiye İstatistik Enstitüsü'nden emsal ücret araştırması yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de kısmen red nedeniyle mecburi dava arkadaşı olan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden taraflardan davacıya ve davalılardan B.Tekstil Deri San.Ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3238, Karar No: 2014/12936, Tarih: 19.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3238 E.  ,  2014/12936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/42047

MAHKEMESİ : Kapatılan Bakırköy 1. Sulh Ceza Mahkemesi (Bakırköy 35. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 07.10.2010

NUMARASI : 2008/767 Esas, 2010/1359 Karar

SUÇ : Cinsel taciz

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 16. maddesi ayırt etme gücüne sahip küçüklerin kendilerine sıkı sıkıya bağlı haklarını kullanırken yasal temsilcilerinin rızalarının aranmayacağını belirttiği, ayrıca 15.04.1942 tarihli ve 14/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre de; bir suçtan zarar gören mümeyyiz küçüklerin, doğrudan doğruya kendilerine karşı işlenmiş olan suçtan dolayı (kanunî mümessillerinin rızası olsun veya olmasın) dava ve şikâyet hakkına sahip olacağı, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olup akli melekeleri yerinde bulunan katılan mağdurenin şikâyetten vazgeçme ile ilgili 18.05.2008 tarihli tutanak arkasında imzasının ve beyanının bulunmadığı, ilgili tutanak arkasında katılan mağdurenin annesi olan katılan müştekinin olayla ilgili olarak şikâyetçi olmadığına dair beyanının ve imzasının bulunduğu, bu nedenle katılan mağdurenin aşamalardaki şikâyetinin geçerli olduğunun kabulü ile tüm dosya kapsamına göre, olayın karakola intikalinden evvelki 1 aylık süreç içerisinde katılan mağdureyi sürekli takip ederek onunla tanışma fırsatını kollayan sanığın, atılı cinsel taciz suçunu işlemiş olduğu da gözetilip cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi, Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.