muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10896, Karar No: 2010/12658, Tarih: 09.12.2010

Soruşturmanın gizliliğinin ihlali ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi “Weber-İsviçre” (22.5.1990, seri A, No.177) davasında; devam etmekte olan bir tazminat davasının soruşturmasının gizliliğini bir basın toplantısı esnasında ihlal eden gazetecinin mahkum edilmesinin ifade özgürlüğünün ihlali olduğuna, kamunun ilgisi olan bir olayda bilgilendirme hakkının bulunduğu gerekçesiyle, müdahalenin demokratik bir toplumda gerekli olmadığına karar vermiştir.

Diğer yandan mevzuatımızda, “yayın yasağına aykırı davranmak suretiyle yayın yapmak” şeklinde bir suç bulunmamaktadır. Haberler, basının haber verme ve kamuoyunu bilgilendirme hakkı çerçevesinde ele alınmalıdır. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Basın Bürosu’nun benzer suç soruşturmalarıyla ilgili olarak yukarıdaki gerekçeyle verdiği çok sayıda kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı vardır. Keza, basın suçlarına bakan İstanbul 2.Asliye Ceza Mahkemesi 17.07.2008 gün, 2008/498 esas ve 2008/716 karar sayılı hükmünde de “Ergenekon” adı verilen soruşturmaların uzun süredir Türkiye’nin gündemini meşgul ettiği, bu soruşturmayla ilgili yazılı ve görsel medyada çok sayıda haberin yayınlandığı, röportajlar yapıldığı, açık oturumlar düzenlendiği, hadisenin aleniyet kazandığı, böylece soruşturmanın gizliliğinin ihlal edilmediği, kamuoyunu aydınlatma ve bilgilendirmeye yönelik olarak basın özgürlüğü çerçevesinde yayınlandığı gerekçeleri ile gizliliğin ihlali suçundan yargılanan sanıklar hakkında beraat kararı vermiştir. Emsal çok sayıda beraat kararları bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yayının hukuka uygun, ilk derece mahkemesi kararının ve gerekçesinin son derece isabetli olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda arz ettiğim gerekçeleri paylaştığımdan, , karar düzeltme isteminin kabulüyle, yerel mahkeme kararının onanması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum. 09/12/2010
Yargıtay — Esas No: 2014/34551, Karar No: 2015/18593, Tarih: 25.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/34551 E.  ,  2015/18593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

...... Göğüs Hastalıkları Hastanesinin veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar;

.....Şirketine, .....'ne yazı yazılarak,

Davacı ile 2009-2012 yılları arasında imzalanan bütün bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi, yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14910, Karar No: 2006/18027, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14910 E.  ,  2006/18027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26989, Karar No: 2009/4071, Tarih: 26.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26989 E.  ,  2009/4071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan bilirkişinin grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelenmeden adı geçenin verdiği rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı).

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22733, Karar No: 2022/1535, Tarih: 08.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22733 E.  ,  2022/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Tekirdağ 1 No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08/01/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/920, Karar No: 2013/8616, Tarih: 13.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/920 E.  ,  2013/8616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1) ... Turz. İnş. Sanlık San. ve Tic. AŞ. 2) ... Çivi ve Tel İml. San. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... ile davalılar 1) ... vek. Av. ... 2) ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 14.11.2012 gün ve 2011/420-2012/261 sayılı hükmün davalılardan ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılardan ...'nun vek. Av. ... gelmiş, diğer davalı ve davacılar tarafından kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacı ... Çivi ve Tel inş.Tic.AŞ.’nin keşidecisi, davalılardan ...’nun lehtarı bulunduğu ve davalı ...’ya ciro edilen 13.02.2006 tanzim 13.04.2007 vadeli bono ile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 15.09.2010 tarihli kararda, davacı ... Çivi Tel ve Tic.AŞ.yönünden bononun geçersizliğine, davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, davalı ... vekili temyiz harcı konusunda adli yardım talebinde bulunarak hükmü temyiz etmiştir.

Adli yardım konusunda bir karar verilmeden temyiz harcının yatırılması için davalıya muhtıra çıkartılmış ve 7 günlük süre verilmiştir. Bu süre içinde temyiz harcı yatırılmadığından 10.12.2010 tarihinde HUMK’nun 434/3.maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek karar verilmiş, ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekili, temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunarak hükmü temyiz etmiştir.

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı verdiği temyiz dilekçesinde adli yardım talebini tekrarlamıştır.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonunda verilen 13.07.2011 tarihli karar ile; “Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2010/19-49 esas 2010/10 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere mahkemece yapılacak iş davalının adli yardım talebi yönünden işin esasına girilerek yasal şartların bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve bu şartların varlığı halinde davalının adli yardımdan yararlandırılması, adli yardım şartlarının bulunmadığının tespiti halinde ise usulünce temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için süre verilip sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.” gerekçeleri ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece Dairemiz Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre 05.06.2012 tarihli karar ile; davanın kabulüne, davacı ... Çivi ve Tel İml. San. Tic.A.Ş. Konya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4745 esas sayılı dosyasında takip dayanağı 13/02/2006 tanzim tarihli 13/04/2007 vade tarihli 800.000,00 TL bedelli bononun davacı yönünden geçersizliğine, icra takibinin bu nedenle iptaline, bu senetten dolayı davacının davalılara borçlu olmadığının tespitine, davalının yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasına ve kendi beyanına göre SGK'dan aldığı emekli maaşının bulunduğu, ... plakalı aracın adına kayıtlı olduğu, davalının 2.000,00 TL maaşla çalışan sigortalı işçi olduğu, temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek maddi gücünün bulunduğu gerekçesiyle HMK'nın 334 vd. maddeleri gereğince, adli yardım talebinde bulunma koşulu olan yoksulluk ve haklılık şartının gerçekleşmediği, talepte bulunan davalının temyiz harç ve giderlerini ödeyemeyecek durumda olduğu ve haklı olduğu yönünde kanaat oluşmadığı gerekçesiyle şartları bulunmayan adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, ancak hükmü temyiz eden davalı ... tarafından 7 gün içinde harç eksikliğinin giderilmemesi üzerine Mahkemece 14.11.2012 tarihli ve 2011/420 E.-2012/261 K. sy. Karar ile; temyiz eden tarafa eksik olan 11.983,50 TL miktarındaki temyiz harcının tamamlanması için bir haftalık kesin süre içeren ve 31/10/2012 tarihinde usulen tebliğ edilen tebligata rağmen temyiz harcı karşılanmadığı, temyiz harcının kesin süre içerisinde temyiz harcının tamamlanmaması nedeniyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, anılan ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sy. HMK'nın 336/2. maddesine göre “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır.” denmektedir. O halde, Yerel Mahkemece adli yardım talebinin reddine dair 05.06.2012 tarihli kararın verildiği tarih itibariyle yürürlükte olan HMK'nın anılan maddesi gereğince temyiz yoluna başvuru sırasında adli yardım talebinde bulunan davalının bu talebinin Dairemizce değerlendirilmesi gerekmektedir. Dairemizce yapılan inceleme sonucunda adli yardım talebinde bulunabilme koşullarını düzenleyen HMK'nın 434/1. maddesinin somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

SONUÇ : 1-Davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Temyiz isteminin reddine ilişkin Yerel Mahkeme'nin 14.11.2012 tarihli ve 2011/420 E.-2012/261 K. sy. Ek Kararının kaldırılmasına,

3-Temyiz harcının yatırılması için muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20588, Karar No: 2016/18989, Tarih: 12.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20588 E.  ,  2016/18989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, kendisine ait otelde yapılan haciz işlemi sırasında, icra müdür yardımcısı olan katılan ...'a “Turizm bölgesinde haciz yapmasını bilmeyen, kendisini Şırnak'ta bulur. Ben Antalya Başsavcısını tanırım. Haciz yapamazsın” biçiminde sözler söylediğinin anlaşılması karşısında, sanığın icra memurunun görev yerini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, söylediği sözlerin ifadenin bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve suç oluşturmadığı gözetilmeden, yasal olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşüncenin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17098, Karar No: 2013/11268, Tarih: 25.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17098 E.  ,  2013/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa verilen sonuç adli para cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezasından paraya çevrilmesi itibarıyla hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi hükmünün uygulanması mümkün olmadığı gibi, dosyada mağdur tarafın zararlarının giderildiğine ilişkin belge ve delil bulunmadığı hususları dikkate alınarak, tebliğnamedeki bu yöndeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, Adli Tıp Kurumu raporunun hatalı olduğuna, eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Gerekçeli karar başlığında olayda ölen ...'ın adının, soyadının ve kimlik bilgilerinin yazılmaması,

2) Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile Pınarbaşı'ndan Otogar istikametine seyir halinde iken, olay mahalli olan 6170 no’lu trafik lambalarının bulunduğu kavşağa geldiğinde, kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan ... yönetimindeki motorlubisiklete arkadan çarpması üzerine, motorlu bisiklet sürücüsünün ileri doğru fırlayarak 6070. Sokağa dönüş yapmakta olan sürücü ...'nun kullandığı otobüsün sağ arka kısmına çarpması sonucunda, ...'ın öldüğü olayda; soruşturma aşamasında makine mühendisi bilirkişiden alınan teknik raporda, sanığın minibüsünün sağ arka fren balatasının inceldiği, hidrolik yağın boşaldığı ve arka frenlerin çalışmadığının saptandığı dikkate alındığında, kırmızı ışıkta duramamasının aracındaki teknik arızayla bağlantılı olduğu anlaşıldığından, bilinçli taksir hükmünün uygulanamayacağı düşünülmeden, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

3) Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hürriyeti bağlayıcı ceza olduğundan, TCK 50/1a-4, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1a ve 52/2. maddelere göre çevrilmesi ve hapis cezasından çevrilen gün para cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün olarak çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3 maddesine aykırı davranılması,

4) 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi,

4) 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında taksit aralığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9189, Karar No: 2019/10584, Tarih: 13.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9189 E.  ,  2019/10584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında 10/04/2007 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9864, Karar No: 2017/4097, Tarih: 22.06.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/9864 E.  ,  2017/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 14. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tanık olarak dinlenen olayı gören tutanak düzenleyicisi ...'in duruşmadaki beyanında, “Olay tarihinde ... nolu ekip olarak görevdeydik. ... Sokak içinde sırtı bize dönük bir şahsın elindeki 20 TL'yi güneşe doğru tutarak kontrol ettiğini ve yüzü bize dönük olan şahsın ne yaptığını ise tam olarak göremiyorduk. Ekip arabasından indik, şahısların hareketlerinden şüphelendiğimiz için kendilerine yaklaştık, resmi elbiseli olduğumuz için yüzü bize dönük olan şahıs bizi görünce kaçmaya başladı. Sırtı bize dönük olan şahısı ise yakaladık. Sırtı bize dönük olarak parayı kontrol ettiğini belirttiğim şahıs huzurdaki sanık ...'dur, diğer kaçan şahsın peşinden arkadaşlarımız yaya olarak koştu ancak yakalayamadı.” dediği, sanık müdafiinin talebi üzerine sorulduğunda da “Bizim uyuşturucu maddenin kim tarafından alıp verildiği konusunda bir tespitimiz olmadı. Sadece sanığı parayı kontrol ederken ve üzerindeki bazı maddeleri yere atarken gördük.” şeklinde beyanda bulunduğu, sanığın ise savunmasında, olay yerinden kaçan ... isimli şahıstan uyuşturucu maddeyi içmek için satın aldığını ve para üstü olarak da 20 TL aldığını, şahsın ... .... minibüs yolu üzerinde eski karakola gelmeden 3. veya 4. sokaktaki bir oto tamircisinde çalıştığını beyan etmesi karşısında; adı geçen ... isimli şahıs araştırılmadan ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13998, Karar No: 2020/7319, Tarih: 09.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/13998 E.  ,  2020/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması ve katılan ile arasında vekalet ilişkisi bulunmaması nedeniyle katılan vekilinin avukatlık ücretine yönelik temyiz isteğinin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 09.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.