muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3764, Karar No: 2021/10933, Tarih: 23.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3764 E.  ,  2021/10933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamı sonrası ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, davalı işyerinde 2003 yılından 19.7.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını beyanla davalı Kurum’a eksik bildirilen çalışmalarının tespitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar, (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 2016/1818 Esas, 2017/6443 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş, bozma ilamında; “Somut olayda; talep edilen dönemin tamamında çalışması bulunan bordro tanıkları dinlenilmeden ve komşu işyeri tanıklarının yetersiz beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur. Mahkemece yapılacak iş; talep edilen dönemin tamamında çalışması bulunan ya da bu dönemin tamamını kapsayacak şekilde re’sen seçilecek bordro tanıklarını dinlemek, zabıta marifeti ile ya da davalı Kurum’dan sorularak yeniden komşu işyeri tanığı tespit ederek dinlemek, tespit edilemez ise daha önce tespit edilen tanıkları dinleyerek davacının çalışma süreleri hususundaki beyanlarını netleştirmek ve böylece toplanan deliller değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.”denilmesine karşın, bozmadan sonra yapılan yargılamada bozma gereği yerine getirilmeden, yine eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilerek karar verilmiştir.

Somut olayda, Mahkemece, bordro tanığının olmadığı gerekçesiyle daha önce tespit edilen tanıkların yeniden dinlenmesi için adlarına meşruhatlı tebligat çıkarılmış, çıkarılan tebligatlardan bir kısmı iade dönmüştür. Mahkeme, tebligat yapılan tanıklardan duruşmada hazır olmayanlar için zorla getirme müzekkeresi düzenlemiştir. Öte yandan, Mahkemece, zorla getirme müzekkeresine cevap verilmediği ve tanıkların hazır olmadığı gerekçesiyle bir sonraki celsede tanıkların dinlenmesinden vazgeçilerek alınan bilirkişi raporunun ardından karar verilmiştir.

Bu suretle, Mahkemece öncelikle resen seçilecek bordro tanıklarının dinlenmesi, bu kapsamda 2008/4. ve 5. dönem bordrolarında adı geçen ... Uzuncan’ın hizmet cetvelinin temini ile çalışmasının hangi dönemleri kapsadığının belirlenmesi, çalışmasının talep edilen dönemi kapsaması halinde dinlenmesi gerekmektedir. Yine zabıta marifeti ile ya da davalı Kurum’dan sorularak yeniden komşu işyeri tanığı tespit edilerek dinlenmeli, tespit edilememesi halinde ise daha önce tespit edilen tanıklar dinlenerek bozma ilamının gereği yerine getirilmelidir. Yeterli surette tanık araştırması yapılmadan ve böylece tanıkların beyanları alınmadan eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen davalılar lehine vekalet ücretine ve reddedilen kısım yönünden davalılar lehine yargılama giderlerine hükmedilmemesi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine 23/9/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.

,
Yargıtay — Esas No: 2022/16479, Karar No: 2023/4132, Tarih: 03.05.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/16479 E.  ,  2023/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/566 E., 2022/171 K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2019/566 Esas, 2022/171 Karar sayılı kararının, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı, mahkemece verilmiş katılma kararınında yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1434, Karar No: 2015/11428, Tarih: 09.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1434 E.  ,  2015/11428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı hastaneye doğum yapmak üzere gittiğini, sezaryandan çıktıktan sonra doktorunun hiç ilgilenmediğini, sadece görevli hemşirenin birkaç kez geldiğini, ameliyat günü doktor gelmeden hemşirenin ağrı kesici iğne yaptığını, ertesi gün doktorun geldiğini ve ağrı kesici iğne yapılmasını istediğini, hemşirenin iğneyi hatalı yapması sonucu çok acılar çektiğini, doğum sonrası acılardan çok iğnenin yapılmasından sonra çektiği acıların fazla olduğunu, kendisinden sonra ameliyat olanlar yürümesine rağmen kendisinin hareket dahi edemediğini, hareket dahi edememesine rağmen doktor tarafından hastaneden çıkartıldığını, ameliyatın 9. günü dikişlerini aldırmak için hastaneye gittiğinde şikayetlerini doktora bildirdiğinde doktorun birşeyi olmadığını doğum sonrası ağrılardan kaynaklandığını söylediğini, halen sağ ayağını yere basamadığını, ...Devlet Hastanesi'nde bu ağrıları nedeniyle muayene olduğunda iğnenin yanlış yere yapılmasından ve iğne ucunun sinirlere denk gelmesinden kaynaklanan acılar yaşadığının açıklandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, uğradığı maddi zarara karşılık gelmek üzere şimdilik 100,00-TL ve manevi zarara karşılık gelmek üzere 15.000,00-TL tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davacının davasının sübut bulmaması nedeniyle REDDİNE, karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yanlış tedavi nedeniyle uğradığı zarara ilişkin maddi-manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davacının davasını takipte istekli olmadığı, görülmekte olan davanın kamu düzenine ilişkin bir dava olmadığı, bu nedenle bu tür davaların taraflarca hazırlanması ve takip edilmesi gerektiği, ne var ki davacının açmış olduğu davada bir kez işlemden kaldırma kararı verildiği, bir sonraki celsede genel beyanlarda bulunulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa davacı vekili dava dilekçesinde; hastane kayıtları, savcılık soruşturma dosyası, tanık ve bilirkişi incelemesi vs. delillere dayanmıştır. Mahkemece tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları çerçevesinde deliller toplanıp, bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, açıklanan hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile ve yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1779, Karar No: 2010/1335, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/1779 E.  ,  2010/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davada imalât bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici tarafından davalı iş sahibine gönderilen 21.06.2007 tarihli faks yazısında alacağın geç ödenmesi halinde aylık %6 oranında vade farkı uygulanacağı yazılmış ve faks metninin teyidi istenmiştir. Davalı iş sahibi tarafından faks metninin 27/06 tarihinde teyit olunduğu iddia olunmuş ise de “teyit ederiz” başlığı altındaki imzanın davalıya ait olup olmadığı incelenmemiştir. Bu durumda mahkemece az yukarıda belirtilen imzanın davalı ya da yetkilisine ait olup olmadığının gerektiğinde imza incelemesi yaptırılmak suretiyle saptanması, davalıya ait olduğunun saptanması halinde takipteki 3.928,51 TL’lik talep yönünden aylık % 6 vade farkının tahsiline imkan verecek şekilde inceleme yapılıp takibin devamına karar verilmesi, yine temerrüt faizinin de avans faizi oranında istendiği kabul edilerek dava sonuçlandırılmalıdır. Bu nedenle takipte istenen 3.928,50 YTL’nin reddi ve takipten itibaren mahkemece avans faizi yerine yasal faiz uygulanması doğru olmadığından karar davacı yararına bozulmalıdır.

3-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince, sözleşmeye ve davacının kabulüne göre davacının elinde bulunan kalıpların davalıya iadesine karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm tesis edilmemiş olması da doğru olmamıştır.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı, 3. bent uyarınca ise davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 10.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15004, Karar No: 2009/14849, Tarih: 16.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15004 E.  ,  2009/14849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının geç ödenmesi nedeniyle faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının yaşlılık aylığının geç ödenmesi nedeniyle birikmiş faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin aynen kabulüne karar verilmiştir.

19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Murabaha Nizamnamesini yürürlükten kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş, Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı %50'ye çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli kararı ile 3095 sayılı Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999 tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını yasal faiz oranı olarak belirlemiştir. Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin ilama bağlı kararları için 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık %2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren aylık %1 olarak belirlenmiş, ancak Anayasa Mahkemesince 2003, 2004 ve 2005 yılı Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. 5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı 1.5.2005 tarihinden itibaren %12 olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren % 9'a indirilmiştir. Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas 2004/628 Karar sayılı kararında Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının sadece genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla sınırlı bir düzenleme getirdiği, bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. Merkez Bankası Başkanlığınca İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55, 14.6.2003-7.10.2003 arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005 arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren 9 olarak uygulanması gerekir.

İhtilaf konusu uyuşmazlıkta mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda birikmiş faiz hesabı yapılırken yukarıda açıklanan şekilde inceleme yapılıp yapılmadığının açık olmadığı raporda ekteki çizelgeden söz edildiği halde çizelgenin rapor ekinde bulunmadığı raporun bu yönü ile denetime elverişli olmadığı görülmektedir.

Yapılacak iş; faiz alacağı hesabını yukarıda açıklanan oranlar ve esaslar dahilinde yeniden yaptırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir. .

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmesi ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.11.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8336, Karar No: 2019/3202, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8336 E.  ,  2019/3202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6322, Karar No: 2023/1268, Tarih: 02.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6322 E.  ,  2023/1268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1218 Esas, 2021/314 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/491 E., 2019/138 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı borçlu ...'in müvekkili şirkete başvurarak ortağı ve imza yetkilisi olduğu Simurg Turizm A.Ş. adına Yatırım Barter Ticaret Sistemine üye olmak ve barter havuzundan gayrimenkul satın almak istediğini, 02.06.2011 tarihinde davalı şirketin barter sistemine üye olarak kaydedildiğini, kendilerine barter kredisi açılmasını ve bu krediyi de kullanarak gayrimenkul almayı talep eden ...'e barter havuzuna gayrimenkul arzı yapan Fiyapı inşaat firmasının projelerinden birinden daireler sunulduğu ve taşınmazların satın alındığını,Barter ticaret sisteminde yapılan alışverişlerin bedeli %50 nakit ödeme ve %50 barter çekiyle ödeme şeklinde yapıldığını, satıcı Fiyapı İnşaat'a olan borcun kapatıldığını,daha sonra müvekkili şirketin davalı şirketin Fiyapı'ya kestiği 977.500,00 TL bedelli barter çekinden ve verdiği aracılık hizmetinden doğan alacağına karşılık 997.500,00 TL bedelli kredi açıldığını ve 03.01.2012 tarihli Barter Kredi Sözleşmesinin imzalandığını, şirket ortağı ...'in de bu krediye kefil olduğunu,davalı borçlunun kendisine tanımlanan kredinin 697.500,00 TL'lik kısmını işletmekte olduğu otelde Barter üyelerine konaklama imkanı sunarak ve tanıtım organizasyonu yaparak 07.03.2012 tarihine kadar geri ödemeyi taahhüt ettiğini, ancak verilmesi taahhüt edilen hizmetlerin verilmediğini, bu nedenle müvekkili şirket tarafından taahhüt hizmetleri vermeyen davalı Simurg Turizm A.Ş. aleyhine İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2012/3213 E. sayılı dosyası ile 697.500,00 TL üzerinden icra takibi başlatıldığını; ancak müvekkili tarafından takipten feragat edildiğini, kalan 300.000,00 TL 'lik kredi borcuna karşılık olarak da 30.03.2012 tarihli bir sözleşmenin yapıldığını; ancak otelden hizmet alınamadığını müvekkili şirket elinde halen 338 adet 169.000,00 TL toplam tutarlı kupon bulunduğunu, müvekkili tarafından davalı şirket ve kefilleri davalılar ... ve ... aleyhine İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2015/5994 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalıların itirazlarının iptaline ve tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket ile müvekkili şirket arasında temel olarak alacak ve borç doğuran iki sözleşme yapıldığını, ilki 03.01.2012 tarihli kredi sözleşmesi, ikincisi ise ilk sözleşme yerine geçen 30.03.2012 tarihli sözleşme olduğunu, 03.01.2012 tarihli sözleşmenin uygulanması aşamasında taraflar arasında anlaşmazlık çıktığını, davacı tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını bu aşamada tarafların anlaştıklarını ve davacı şirket vekilinin takipten ve dosya alacağından gayrikabili rücu olarak feragat ettiğini, daha sonra 30.03.2012 tarihli sözleşmenin düzenlendiğini bu sözleşme ediminin müvekkilince yerine getirilmekte iken müvekkili şirketin işlettiği otelin 2014 yılında Akka İnşaat' a devredildiğini, geçerliliği sona eren bir sözleşmenin yerine geçen sözleşmede aksine veya atıfta bulunan nitelikte bir hüküm olmadıkça eski sözleşme hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olamayacağını, davacı şirkete taahhüt edilen otelcilik hizmetini yerine getirme imkanı otelin başkasına satışı ile ortadan kalktığını ve davacı elinde 169.000,00 TL'lik kupon bedeli kaldığını, müvekkili şirketin davacı şirkete borcunun bu miktar kadar olduğunu, diğer davalıların sözleşmenin doğrudan tarafı olmayıp şirketin kanuni temsilcileri olarak hareket ettiklerini, husumet yöneltilemeyeceğini savunarak müvekkilleri... Bozdağ Özdemir ve ...'in sözleşmenin tarafı olmadıkları ve kendilerine husumet tevcih edilemeyeceği için haklarında açılan davanın ayrı ayrı reddine, müvekkili şirketin davacı şirkete olan 169.000,00 TL borcunun dava tarihi itibarıyla kanuni faizi ile tahsili gerektiğine ve davacının ret edilen miktar üzerinden %20'den aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI