muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/32604, Karar No: 2014/29025, Tarih: 02.10.2014

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk

çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Otel, lokanta, eğlence yerleri gibi işyerlerinde müşterilerin hesap pusulalarına belirli bir yüzde olarak eklenen paraların, işverence toplanarak işçilerin katkılarına göre belli bir oranda dağıtımı şeklinde uygulanan ücret sistemine “yüzde usulü ücret” denilmektedir. Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde fazla çalışma ücreti, 4857 sayılı Kanunun 51 inci maddesinde öngörülen yönetmelik hükümlerine göre ödenir. İşveren, yüzde usulü toplanan paraları işyerinde çalışan işçiler arasında, Yüzdelerden Toplanan Paraların İşçilere Dağıtılması Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre eksiksiz olarak dağıtmak zorundadır. Fazla çalışma yapan işçilerin fazla çalışma saatlerine ait puanları normal çalışma puanlarına eklenir (Yönetmelik Md. 4/1.). Yüzdelerden ödenen fazla saatlerde, çalışmanın zamsız karşılığı ile zamlı olarak ödenmesi gereken ücret arasındaki fark ödenir. Zira yüzde usulü ödenen ücret içinde fazla çalışmaların zamsız tutarı ödenmiş olmaktadır. Yapılan bu açıklamalara göre; yüzde usulü ya da parça başı ücret ödemesinin öngörüldüğü çalışma biçiminde fazla çalışmalar, saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Dairemizin önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.). Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusunu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenemeyeceğinden, Dairemizce maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari

Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda, mahkemece, yukarıdaki ilke ve açıklamalar doğrultusunda dosyadaki bilgi ve belgeler ile davacı tanığı E.. Y..'nun beyanları birlikte değerlendirilerek davacının çalışmasının haftalık hesaplanarak haftalık 45 saati aşan çalışmaların ve / veya varsa günlük yasal süreyi geçen çalışmaların fazla çalışma hesabında esas alınacağı gözetilmeden fazla çalışma alacağının aylık 70 saat üzerinden hesaplayan bilirkişi raporuna göre sonuca gidilmesi hatalıdır. Yeni hüküm kurulurken usuli kazanılmış hakka da riayet edilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4313, Karar No: 2014/2805, Tarih: 18.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4313 E.  ,  2014/2805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/7807

MAHKEMESİ : Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2011

NUMARASI : 2011/222 (E) ve 2011/517 (K)

SUÇ : Mühür Bozma

Mühür bozma suçunun oluşabilmesi için öncelikle usulüne uygun biçimde icra edilmiş mühürleme işleminin bulunması gerektiği, mahkemece 15.06.2011 tarihli yazı ile suç tarihinden önceki ilk mühürleme tutanağı ve abone sözleşmesinin gönderilmesi istendiğinde, katılan şirket tarafından 10.06.2011 tarih ve 8958 sayılı cevabi yazı ekinde, ilk mühürleme tutanağının ekte gönderildiği belirtilmesine rağmen, yazı ekinde suça konu sayacın suç tarihinden önce usulünce mühürlendiğini gösteren herhangi bir tutanak bulunmadığı halde, bu husus katılan şirketten yeniden sorularak açıklığa kavuşturulmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1038, Karar No: 2019/1452, Tarih: 17.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/1038 E.  ,  2019/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler ve şikayet olunan SGK vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, borçluya ait taşınmazların satışıüzerine, satış sonrasında dosyaya giren satış bedellerinin, taşınmaz üzerinde haczi bulunan alacaklılara ödenmesine ilişkin düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, kendilerine ait haciz tarihlerinin sıra cetveline yanlış geçirildiğini, ayrıca kendi alacaklarının önceye dayalı ve doğmuş alacak olup ilama dayalı olduğunu öne sürerek satış bedelinin SGK ... İl Müdürlüğü ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün haciz tarihlerine göre tespit olunacak alacakları ile garamaten paylaştırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili sıra cetvelinin hukuka uygun olduğundan bahisle şikayetin reddini savunmuştur.

Dosya borçlusu ... dosyaya asli müdahale talebinde bulunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayete konu sıra cetvelinde şikayetçiler bakımından lehine düzeltilmesini gerektirecek bir hata olmadığı, kamu alacaklıları arasındaki sıra cetvelindeki yanlışlığın da kamu idareleri tarafından şikayete konu kılınmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir. Şikayetçiler vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından 26.01.2018 tarihli ilamla istinaf başvurusunun esastan reddi ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçiler ve şikayet olunan SGK vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçiler ve şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçiler ve şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan temyiz peşin harcının talep halinde şikayetçilere iadesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayet olunan SGK'dan harç alınmasına yer olmadığına, 17.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28085, Karar No: 2013/429, Tarih: 15.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/28085 E.  ,  2013/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı icra takibine geçilmiş, İzmir ili, ....ilçesi, ....ada, ... parsel ... nolu mesken vasıflı ipotekli taşınmaz  20.04.2012 tarihli ihalede 50.500 TL bedelle alacaklıya satılmıştır. Yapılan bu ihalenin feshi İİK'nun 134. maddesi gereğince 26.04.2012 tarihinde icra mahkemesinden şikayet yolu ile istenmiştir.

Şikayet tarihi itibariyle yapılmış olan bir ihale bulunduğundan mahkemece ihalenin feshi talebi incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen yapılmış bir ihale bulunmadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12128, Karar No: 2014/6791, Tarih: 29.04.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12128 E.  ,  2014/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/384-2013/213

Davacı C.. D.. vekili Avukat U. E.tarafından, davalı A.. Ç.. aleyhine 22/06/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, otoparkta boş olan yeri tutmaya çalıştığı sırada bulunduğu yere gelen ve aracını boş olan yere park etmek isteyen davalı ile aralarında tartışma çıktığını ve davalının aracı ile ayağını çiğneyerek kasten yaraladığını belirterek uğradığı manevi zararın ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, boş olan yere aracını park etmek isterken davacının tahriki sonucu zararın doğduğunu, davacının çekilmeyerek zararın doğmasına yardımcı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının umuma açık otoparkta yer tutmak istediği sırada davalının boş olan yere girerken davacının ayağını çiğnediği, davalının zarar veren fiili kasten gerçekleştirdiği, davacının da herkese açık otoparktan faydalanmayı engellemek ve zarar vereceği kesin olan tehlikeden kaçmamak suretiyle zararın doğmasına yardımcı olduğu gerekçesiyle dava tarihinde yürürlükte olan Borçlar Kanunu'nun 44. Maddesine göre davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının, davacının tutmaya çalıştığı park yerine aracı ile girmeye çalıştığı sırada davacıyı yaraladığı, davalının eyleminden dolayı ceza yargılaması sonucunda cezalandırıldığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 16/04/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. BK’nun 47. maddesinde, bedensel bütünlüğe yapılan saldırılar nedeniyle manevi tazminat istenilebileceği açıkça düzenlenmiştir.

Şu halde, davacı yararına uygun bir miktar manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, tazminat miktarının takdirinde etkili olabilecek nedenler göz önünde tutularak manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/4659, Karar No: 2014/7105, Tarih: 06.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/4659 E.  ,  2014/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2012/239-2013/13

DAVACI : Hedef Ecza Deposu Tic. A.Ş.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 6.5.2014 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı Şirket vekili, davalı borçlu Deniz aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, davalı amcasına muvazaalı olarak borçlanmasına ilişkin tasarrufun iptali ile takipte davalı A..B.. yapılan ödemelerin davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. B.. vekili ve davalı borçlu vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iptali istenen takibin muvazaalı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı borçlu ile davalı 3. kişinin amca yeğen oldukları ve davalı amcanın diğer davalı borçlu aleyhine takip yaptığı bu takipte borçlunun icra dosyasına verdiği dilekçe ile lehine olan sürelerden feragat ve teminatın iadesine muvafakat ettiği, takibin kesinleştirilmesini istediği aynı günlü yazı ile de davalı borçluya ait SGK alacaklarının takip dosyasına ödenmesi için yazı yazıldığının anlaşıldığı, davalı A.. B.. alacaklı olduğu bonoların çeşitli tarihlerde düzenlendiği, borçludan alacaklı olmasına ve tahsil edememesine rağmen borç vermeye devam etmesinin hayatın olağan akışına olmadığı nazara alınıp davalı tanığının da muvazaalı takip ilişkisini doğruladığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 6.5.2014 tarihinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10354, Karar No: 2015/12143, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/10354 E.  ,  2015/12143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

....nce dosyaya gönderilen 2013 yılı veri cetvelinde nar verimi 45 kg/ağaç olup dekarda 50 ağaç alındığında dahi verimin 2250 kg olacağı, ...nce gönderilen veri cetvelinde nar veriminin 2750 kg/dekar olduğu, ...nce gönderilen veri cetvelinde nar veriminin 2500 kg/dekar olduğu, ....nce gönderilen veri cetvelinde nar veriminin 40 kg/ağaç olup dekarda 50 ağaç alındığında dahi verimin 2000 kg olacağı, ...nce dosyaya gönderilen veri cetvelinde ise nar veriminin 4000 kg/dekar olduğu ancak fiyatının diğer veri cetvellerinden daha düşük olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle ...nce dosyaya gönderilen nar verimine ilişkin 4500 kg/dekar ortalama verim ve 1,5 TL ortalama satış fiyatı çevre il ve ilçe verileri de dikkate alındığında gerçeğe uygun ve inandırıcı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenle ....ne yeniden müzekkere yazılarak 2013 yılı için sulu arazideki nar verimi, fiyatı ve üretim giderlerine ilişkin bir yanlışlık bulunup bulunmadığı, gönderilen verilerin belli bir bölgeye mi yoksa il geneline mi ait olduğu sorularak Karaman İl geneline ait 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda narın dekar başına asgari ve azami verimi, ayrıntı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin ....nden getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat ve titizlikle denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5663, Karar No: 2015/3160, Tarih: 13.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5663 E.  ,  2015/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs

Sanık .. hakkında mağdur .. yönelik tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, sanık ve mağdurun soruşturma aşamasında verdikleri ve birbirlerini destekleyen ifadelerinde, sanık ve mağdurun liseden arkadaş oldukları, okul sonrası sanığın gerçeğe aykırı şekilde kendisinin uzman çavuş olarak Manisa ilinde görev yaptığını mağdura söylediği, mağdurun kısa dönem askerlik görevinin Manisa iline çıkması üzerine sanık ile buluştuğu, sanığın mağdurun askerlik görevinde kendisine yardımcı olacağına inandırarak oyaladığı, mağdurdan birkaç kez çeşitli miktarlarda para aldığı, olay günü askerlerin mağduru teslim alacağından bahisle mağduru ormanlık bir alana götürdüğü, burada mağdurun başına taşla vurup yaraladığı ve olay yerinde bulunan otları yakarak mağdurun vücudunda yanık oluşmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu iddiasıyla açılan davada,

1-) Müşteki H.. Ö..'nın duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı CMK.nun 234 ve devamı maddeleri uyarınca hakları hatırlatıldıktan sonra, şikayet ve delillerinin tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Olaya ilişkin bilgileri bulunan tanıkların usulüne uygun olarak duruşmaya çağrılıp, bilgi ve görgülerinin tespiti ile ayrıntılı olarak beyanlarının alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-) Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nde 21/06/2013-11/07/2013 tarihleri arasında müşahade altına alınan sanık ..., aynı hastane tarafından verilen 11/07/2013 tarihli raporda psikotik bozukluk teşhisiyle sanığın öldürmeye teşebbüs suçu yönünden fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak

algılayamayacağı ve fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup oy çokluğu ile TCK'nun 32/1. maddesinden yararlanacağının belirtilmesi karşısında, sanığın dava dosyası ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek; Gözlem İhtisas Dairesinde müşahedeye tabi tutulması, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunursa Adli Tıp Genel Kurulundan muayenesi yapıldıktan sonra rapor aldırılması, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan raporla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Usule aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.