muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48076, Karar No: 2010/5205, Tarih: 01.03.2010

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim

yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2012, Karar No: 2019/2369, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2012 E.  ,  2019/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21781, Karar No: 2015/6208, Tarih: 18.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/21781 E.  ,  2015/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/41310

MAHKEMESİ : Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2012

NUMARASI : 2011/720 (E) ve 2012/1183 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanığa verilecek cezanın mağdurun yüzünde sabit ize neden olmak suretiyle gerçekleştirildiğinden, yerleşik uygulamaya göre, 5237 Sayılı TCK'nin 86/1-3e gereğince hesaplanacak hapis cezası üzerinden 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırılarak ancak 87/1-son maddesi uyarınca hapis cezasının 5 yıldan az olamayacağının dikkate alınması gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

2) Sanığın gönüllü olup olmadığı yönündeki iradesi tespit edilmeden, hükmolunan cezanın kamuya yararlı bir işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi,

3) Sanığın cezasının "yüzde sabit ize neden olmasından" dolayı arttırımı sırasında kanun maddesinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8066, Karar No: 2010/7391, Tarih: 28.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/8066 E.  ,  2010/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 5320 sayılı Kanunun 8/2.maddesine göre uyarlama yapılması için mahalline gönderilen dosyalar hakkında karşılaştırma yapıldıktan sonra yeniden hüküm kurulması gerekirken 5237 sayılı TCK’nun sanık aleyhine olduğu gerekçesiyle yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 28/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18368, Karar No: 2015/6037, Tarih: 15.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18368 E.  ,  2015/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 145 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalıların tamamına mahkeme kararı ile temyiz dilekçesi tebligatı Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre yapılmıştır. Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan ehil ve reşit kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi davalıların tamamı adına akrabaları İsmail Bilge'ye yapılmış olup, bu kişinin davalılarla aynı konutta oturup oturmadığı belirtilmediği gibi davalıların adresleri (kapı numaraları) farklı olup tebligatı alan kişinin farklı adreslerde de oturacağı düşünülemeyeceğinden yapılan tebligatlar usulsüzdür. Bu nedenle davalıların tamamına mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek cevap sürelerinin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4683, Karar No: 2022/5227, Tarih: 28.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4683 E.  ,  2022/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince açılan tescil davasında yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Şanlıurfa Merkez ilçesi Keberli köyünde bulunan taşınmazla ilgili imar ve ihya iddiasi ile davalı tarafından Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2010/25 Esas sayılı davanın ret edildiğini ve kararın kesinleştiğini, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğunu, Yargıtayın 26/01/2003 tarihli ve 2002/14196 Esas, 2003/409 Karar sayılı kararında belirtildiği gibi Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin özel mülkiyete konu teşkil edecek nitelikte olmasa bile ileride bu niteliği kazanabileceğini veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olacak yerlerin Hazine adına tescilinin olanaklı olduğunu, dava konusu Merkez Keberli köyü N- 41- D-20- B pafta no.lu 19766 m² taşınmaz kültür (tarım) arazisi haline geldiğinden ve ekonomik yarar sağlayan yerlerden olması nedeniyle özel mülkiyete konu olabilecek özelliği kazandığından Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalılar cevap dilekçesi sunmadıkları gibi duruşmaya da katılmamışlardır.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece, Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/25 Esas 2011/1124 Karar sayılı dava dosyası ile davacı ... tarafından davalılar ... ve Keberli köyü tüzel kişiliği aleyhine imar ve ihyaya dayalı tescil davası açıldığı, davanın reddine karar verildiği, kararın Yargıtay 8. Hukuk Dairesince onandığı ve 14/06/2012 tarihinde kesinleştiği, davacı ... tarafından aynı taşınmaz hakkında bu kez ... ve Keberli köyü tüzel kişiliği aleyhine iş bu davanın açıldığı ve 3402 Sayılı Yasa'nın 18.maddesine dayanılarak hükmen tescil isteğinde bulunulduğu, öğretim görevlisi ziraat mühendisi bilirkişi ve jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazın % 2-6 hafif eğimli, toprak derinliğinin 15-25 cm, % 10-15 oranında taşlılık problemi olduğu, arazi kullanım kabiliyetinin eğim ve taşlılığa bağlı olarak 5. sınıf olduğu, dava konusu taşınmazın imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu, tarım arazisi vasfında olmadığı, taşlık ve kayalık özelliğini sürdürdüğü, tarımsal üretime elverişli olmadığı, 3402 sayılı Yasa'nın 16/C maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Yasa'nın 18/1.maddesindeki tescil koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının yerinde olmadığını, 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesi gereğince taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğini öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 18. maddesine dayalı Hazinenin tescil talebine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14'üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18. maddesinde, “Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur. Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez" düzenlenmesine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Davacı Hazine vekili, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18. maddesi uyarınca taşınmazın Hazine adına tescilini talep etmiştir.

3.3.2. Mahkemece, keşif yapılmadan, önceki Mahkeme kararındaki bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, 3402 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerin Hazine adına tescili mümkün olduğuna göre 18. madde uyarınca araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi isabetsizdir.

3.3.2. Mahkemece, keşif yapılmadan, önceki Mahkeme kararındaki bilirkişi raporu hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, 3402 sayılı Yasa'nın 18. maddesi uyarınca tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerin Hazine adına tescili mümkün olduğuna göre 18. madde uyarınca araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi isabetsizdir.

3.3.3. Hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacı Hazineye davasını yasal hasım konumundaki İlçe Belediye Başkanlığı ile Şanlıurfa Büyükşehir Belediye Başkanlığına da yöneltmesi için süre ve imkan tanınmalı, taraf teşkili yöntemince sağlandıktan sonra dahili davalılardan savunma ve delilleri sorulmalı, bildirdikleri takdirde delilleri toplanmalı,

3.3.4. Mahallinde yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile bir ziraatçı bilirkişi ve fen bilirkişisinin katılımıyla keşif yapılmalı ve yapılacak bu keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, yerel bilirkişi ve tanıkların sözleri komşu parsellere ait tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmelidir.

3.3.5. Ziraat mühendisi bilirkişiden çekişmeli taşınmaz bölümünün niteliğini, kullanım durumunu, imar-ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığını, böyle yerlerden ise imar-ihya edilip edilmediği, edilmiş ise hangi tarihte tamamlandığı hususlarında, Kadastro Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca ekonomik yarar sağlanabilecek yerlerden olup olmadığı, değişik yönlerden çekilmiş ve hangi bölüme ait olduğu işaretlenmiş renkli fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı;

3.3.6 Fen Bilirkişisinden, keşfi takibe ve denetlemeye imkan verir krokili rapor aldırılmalı;

3.3.7. Tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli ve bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28/06/2022 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7635, Karar No: 2010/13724, Tarih: 08.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7635 E.  ,  2010/13724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 08.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19331, Karar No: 2013/28902, Tarih: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19331 E.  ,  2013/28902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Genel haciz yoluyla takipte icra müdürlüğünce  ihale bedelinin  vergi dairesi alacağını dahi karşılamaması nedeniyle sıra cetveli yapılmamasına karar verilmiştir. Alacaklı vekili icra mahkemesine başvurusunda,vergi dairesinin alacağının taşınmazların aynından kaynaklanmadığını, kendi alacaklarının taşınmazların aynından kaynaklandığını, lehlerine vekalet ücreti takdir edilmediğini, vekalet ücretinin öncelikli alacaklardan olduğunu belirterek   alacaklarının ödenmesini ve vekalet ücreti takdirini talep etmiştir. Mahkemece şikayet reddedilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmazların ihalesi 07.03.2012 tarihinde kesinleşmiştir.  Taşınmazların satış bedelinin taşınmazlar üzerindeki  alacakların tamamını karşılamadığı görülmektedir. Her ne kadar icra müdürlüğünce  sıra cetveli yapılması gerekmediğine karar verilmiş ise de, şikayetçi, kendi alacaklarının öncelikli olduğunu ileri sürdüğüne göre bu iddialarının yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından  sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir. O halde mahkemece sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönündeki hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/365, Karar No: 2014/14513, Tarih: 11.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/365 E.  ,  2014/14513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yokluğunda verilen kararın 15.12.2009 tarihinde aynı konutta birlikte yaşadığı eşine tebliğ edilmesine rağmen sanığın o tarihte başka bir suçtan cezaevinde bulunduğunun anlaşılıp bu kez 22.06.2010 tarihinde cezaevinde gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi nedeni ile 23.06.2010 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır .Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Buz dolabı yüklü ... plaka sayılı kamyoneti kullanan sanığın yol kenarında eşi ile birlikte dolmuş bekleyen mağdura ... ve ... mahallelerini sorduğu, mağdurun kendisine yardımcı olabileceğini söyleyerek eşi ile birlikte sanığın kullandığı araca bindikleri, sanığın emekli bir albaya sürekli olarak mal verdiklerini, aldığı ürünler nedeni ile kendisine hediye olarak buzdolabı götürdüklerini, yaptığı iyilik karşılığında isterse buzdolabını 250,00 TL KDV bedeli karşılığında kendisine verebileceğini söylediği, bunun üzerine mağdurun akrabalarından 170.00 TL para alarak sanığa verdiği, geri kalanını buzdolabı teslim edildiğinde ödenmek üzere anlaştıkları, ancak sanığın buzdolabını hiç bir zaman getirmediği somut olayda; mağdur ve tanık beyanları ile sanığın savunmasında mağduru tanımadığını söylemesine rağmen temyiz dilekçesinde bu kez mağdura 170,00 TL karşılığında tencere seti sattığını, daha sonra mağdurun fiyatın fahiş olduğunu düşünerek kendisini şikayet ettiğine dair beyanı, sanığın kullandığı aracın sahibi olan ... ... sanığın Tekirdağ'da pazarlama elemanı olarak taksitli satış yaptığını söylemesi karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıka kaydının bulunmasına rağmen hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıka kaydının bulunmasına rağmen hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.