muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5555, Karar No: 2022/84, Tarih: 13.01.2022

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın eylemlerinin örgütsel faaliyet veya örgüte yardım etme kapsamında kaldığının her türlü şüpheden uzak kesin şekilde ortaya konulamadığı, dosya kapsamından sanığın eylemlerinin, konum ve kişisel özellikleri de dikkate alındığında sempati ve iltisak boyutunda kaldığı gözetilerek atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1425, Karar No: 2011/225, Tarih: 21.01.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1425 E.  ,  2011/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 4.5.2007 gün, 2006/34-2007/45 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Davalı ...'ın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünde kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 91.05 TL harcın istek halinde hükmü temyiz eden davalıya iadesine, 21.01.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2351, Karar No: 2010/7182, Tarih: 23.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2351 E.  ,  2010/7182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı taraf aracının, müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, müvekkilinin aracının okul servis aracı olup tamir süresince kazanç kaybı da meydana geldiğini, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu olduğunu, davalı aracının trafik sigortasından 6.000 TL tahsil edildiğini belirterek bakiye 13.340,37 TL hasar bedeli, 1.000 TL kazanç kaybı ve 200 TL araç çektirme ücreti toplamı 14.540 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının olayda kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve vekili kusur oranını ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.427 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalı ...'nün harçtan muaf olduğu gözetilmeden hüküm fıkrasının 4.bendinde başvurma, peşin ve vekalet harcı toplamı 211,60 TL'sından kabul oranına göre diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgı-

gının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK'nun 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4.bendinde yazılı "Davacı tarafından yapılan başvurma, peşin ve vekalet harcı 211,60 TL" tümcesinden sonra gelmek üzere "nın davanın kabul ve red oranı gözetilerek 93,569 TL'sının davalı ...'ndan tahsiline" tümcesinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının aynı bendinde yazılı "16,00 TL davetiye giderleri, 18,00 TL müzekkere giderleri, 236,12 TL keşif ve bilirkişi ücreti, 25,00 TL dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderme masrafı ve 104,00 TL Adli Tıp raporu ücreti olmak üzere toplam" tümcesinden sonra gelen 610,72 TL yargılama giderinden red ve kabul oranı gözönüne alınarak ve takdiren 269,95 TL" tümcesinin hükümden çıkartılarak yerine "399,12 TL yargılama giderinden red ve kabul oranı gözönüne alınarak ve takdiren 176,49 TL" tümcesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA 23.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10468, Karar No: 2010/11514, Tarih: 09.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10468 E.  ,  2010/11514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.05.2008 gün ve 2007/119-2008/167 sayılı kararı bozan Daire’nin 03.06.2010 gün ve 2009/262-2010/6317 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... arasında eczane paket poliçesi akdedilmiş olduğunu, teminat dönemi içinde müvekkiline ait eczanede hırsızlık meydana geldiğini, davalının oluşan hasarın tamamını ödemediğini, yapılan ihtara rağmen de ödemede bulunmadığını ileri sürerek, eksik ödenen 18.498,00 YTL hasar bedelinin davalıdan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, gerçek zarar miktarının ödendiğini, davacının bunun üzerindeki taleplerinin zenginleşme yaratan haksız talepler olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından zararın poliçe hükmü gereğince kanuni defter ve kayıtlarla ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine bozma ilamında yazılı gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve bozma Ilamının bir bölümünde zararın ispat yöntemine ilişkin anılan poliçe hükmünün dar bir şekilde yorumlanması sonucu davanın yazılı gerekçe ile reddinin doğru olmadığının da ilke bazında açıklanmış bulunmasına, bozma üzerine mahkemece somut olay bakımından bilirkişi ek raporunun ve bu rapora davalı itirazının da değerlendirilmesi suretiyle bakiye gerçek zararın varsa saptanacağının tabii bulunmasına, bozma ilamından ek rapora göre karar verilmesi gerektiği anlamında kesin bir bozma yapıldığı sonucuna varılmasının mümkün bulunmamasına göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440 ncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının HUMK’nun 442 nci maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6919, Karar No: 2013/1167, Tarih: 28.02.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6919 E.  ,  2013/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklısı olduğu dosyada haczedilen taşınmazın satılması nedeniyle düzenlenen sıra cetvelinde, adına pay ayrılan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinden davalı alacağının çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin zeytin satışı nedeniyle alacaklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı alacağına dayanan bononun ....000,00 TL bedelli olduğu, davalının dava dışı borçluya zeytin sattığını yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4664, Karar No: 2024/190, Tarih: 16.01.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/4664 E.  ,  2024/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Alanya İlçesi Karapınar Köyü çalışma alanında, 3402 ... Kanun'un 11 inci maddesine göre yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, 124 ada 24 parsel ... 22.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle senetsizden, tarla vasfıyla Mehmet oğlu ... adına; 124 ada 25 parsel ... 28.757 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle senetsizden, tarla vasfıyla, ... kızı ... adına; 124 ada 27 parsel ... 18.596 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle senetsizden, tarla vasfıyla, ... kızı ... adına tespit ve askı ilan süresinde dava açılmadığından 01.09.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle, ... ili Alanya ilçesi Karapınar Köyü Söğüt Yaylası Abdal yurdu Mevkiindeki taşınmazlardan 124 ada 24 ... parselin Mehmet oğlu ... adına, 124 ada 25 ... parselin ... kızı Ümmaani Avcı adına, 124 ada 26 ... parselin ... kızı ... adına tespit gördüğünü, askı ilan süresi içerisinde itiraz olmadığından tespitin kesinleştirildiğini ve davalılar adına tapu kayıtlarının oluşturulduğunu, tapuya kayıt olmayan taşınmaz malların arazi kadastrosu sırasında kişiler adına tespit edilebilmesinin 3402 ... Kanun'un 14 ve 17 inci maddelerindeki şartların teşekkül etmesine bağlı olduğunu, bu kapsamda zilyetlik veya imar - ihyaya dayalı olarak taşınmaz mülkiyetinin elde edilmesi için taşınmazın imar - ihya edilerek tarımsal amaçlı kullanılmasının ve malik sıfatıyla zilyet edilmesinin gerektiği, ancak söz konusu parsellerde kişiler adına tespit edilebilmenin şartlarının mevcut olmadığını ileri sürerek, taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiş ve dava dilekçesi ibraz edildikten sonra sunulan maddi hata düzeltilmesi dilekçesinde 124 ada 27 parsel yerine sehven 124 ada 26 parsel yazıldığını beyan edilmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; dava konusu yerlerin bir bütün halinde ... kullanımında iken, ... hakkında, Alanya Sulh Ceza Mahkemesi'nin 1992/1041 Esas 1996/1147 Karar ve 1998/1530 Esas 2000/293 Karar ... dosyaları ile hakkı olmayan yere tecavüz suçlamaları ile açılan davaların beraatle sonuçlandığını, davaya konu olan yerlerin ...'nun ninesi Eşşe'nin babası Mehmet Soylu'ya, ondan da 1960 tarihli senetle ...'ya geçtiğini ve o tarihten beri ...'nun tasarrufunda bulunduğunu, kadastro öncesinde bir kısmının diğer davalılar ... ve ...'e devredildiğini, dava konusu yerlerin hiçbir zaman köy merası ya da yaylak olmadığını, hayvan otlatılan ve kadim geleneksel bir yer olmadığını, devamlı ekilip dikilen nizasız fasılasız kullanılan tapulu bir yer olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Mahalli bilirkişilerin ve davalı tanıklarının beyanlarına göre taşınmazın uzun yıllardır ekilip dikildiği, tarımsal amaçla kullanıldığı, taşınmazın önceleri davalının ninesi Eşşe ve babası Mehmet Soylu tarafından kullanıldığı, ardından davalılar tarafından taşınmazda önce tahıl ürünleri, sonra sebze ve meyve ürünleri yetiştirilmek suretiyle tasarrufta bulunulduğu, dava konusu taşınmazın evveliyatında da şikayetler nedeniyle davalar açıldığı ancak söz konusu dosyalarda dava konusu yerin davalılara atadan kalma, imar ve ihyası tamamlanmış tarım arazileri olduğunun tespiti ile davaların lehlerine sonuçlandığı (Alanya Sulh Ceza Mahkemesi 1998/1530 Esas, 1992/1041 Esas), esasen davalılar ile aralarında husumet bulunan şahısların şikayetinin davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davaya dayanak şikayet dilekçesinde ismi geçen Fatma Rende'nin isminin kullanıldığı, davalıların ve babasının zilyetliklerine herhangi bir itirazda bulunulmadığı, davalılar tarafından malik sıfatı ile fasılasız ve nizasız olarak zilyetliğin devam ettirildiği, mahalli bilirkişi beyanları, davalıların tanıklarının beyanları ve bilirkişi raporu ile usul ve yasaya uygun bulunarak hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre arazinin 1986 yılında imar ihyasının tamamlandığı ve tespit tarihinden 25-30 yıl önce başlayan bir kullanım olduğu, eski tarihli hava fotoğraflarına göre taşınmaz üzerinde orman ağaç ve ağaççığının bulunmadığı, taşınmaz içerisinde önceleri davalının bir ev yeri yaptığını ancak yıkıldığını, su olmadığı için başka bir taşınmaza ev yaptığını, taşınmazın çevresinin evvelden beri telle çevrili olduğunu, kuru tarım yapılmak, sebze ve meyve ürünleri yetiştirilmek suretiyle taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı, kesinleşmiş orman kadastrosu dışında kaldığı, evveliyatının orman olmadığı, özel mülkiyete konu yerlerden olduğu, tarımsal amaçla kullanılan kültür arazileri olduğu ve kadastro tespit tarihi itibariyle taşınmazın davalı adına tespit ve tescili için gerekli şartların oluştuğu " gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararına karşı davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların, kadastro tespit çalışmaları sırasında davalılar adına tespit görmüş ise de Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduklarını ve bu nedenle zilyetlikle iktisaplarının mümkün olmadığını, özel mülkiyete konu olamayacaklarını, taşınmazların imar ihya edilmeyen taşlık kayalık yerlerden olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "Mahalli bilirkişilerin ve davalı tanıklarının beyanlarına göre taşınmazın uzun yıllardır ekilip dikildiği, tarımsal amaçla kullanıldığı, taşınmazın önceleri davalının ninesi Eşşe ve babası Mehmet Soylu tarafından kullanıldığı, ardından davalılar tarafından taşınmazda önce tahıl ürünleri, sonra sebze ve meyve ürünleri yetiştirilmek suretiyle tasarrufta bulunulduğu, dava konusu taşınmazın evveliyatında da şikayetler nedeniyle davalar açıldığı ancak söz konusu dosyalarda dava konusu yerin davalılara atadan kalma, imar ve ihyası tamamlanmış tarım arazileri olduğunun tespiti ile lehlerine sonuçlandığı (Alanya Sulh Ceza Mahkemesi 1998/1530 Esas, 1992/1041 Esas) esasen davalılar ile aralarında husumet bulunan şahısların şikayetinin davanın açılmasına sebebiyet verdiği, davaya dayanak şikayet dilekçesinde ismi geçen Fatma Rende'nin ismi kullanıldığı, davalıların ve babasının zilyetliklerine herhangi bir itirazda bulunulmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre arazinin 1986 yılında imar ihyasının tamamlandığı ve tespit tarihinden 25-30 yıl önce başlayan bir kullanım olduğu, eski tarihli hava fotoğraflarına göre taşınmaz üzerinde orman ağaç ve ağaççığının bulunmadığı, taşınmaz içerisinde önceleri davalının bir ev yeri yaptığını ancak yıkıldığını, su olmadığı için başka bir taşınmaza ev yaptığını, taşınmazın çevresinin evvelden beri telle çevrili olduğunu, kuru tarım yapılmak, sebze ve meyve ürünleri yetiştirilmek suretiyle taşınmazın tarım arazisi olarak kullanıldığı, kesinleşmiş orman kadastrosu dışında kaldığı, evveliyatının orman olmadığı, özel mülkiyete konu yerlerden olduğu, tarımsal amaçla kullanılan kültür arazileri olduğu ve kadastro tespit tarihi itibariyle taşınmazın davalı adına tespit ve tescili için gerekli şartların oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığı anlaşıldığından davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine " karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava tapu iptal tescil istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların zilyetlik yoluyla iktisap edilebilecek yerlerden olup olmadığı ve davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanım koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 ... Kadastro Kanunu’nun (3402 ... Kanun) 14 ve 17 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. İlk Derece Mahkemesince, dava konusu taşınmazların zilyetlik yoluyla iktisap edilebilecek yerlerden oldukları ve davalılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermek için yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; 27.03.2018 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunun 3 üncü sayfasının "2.3.3 Hava Fotoğrafı" başlıklı kısmının 2 nci paragrafının son cümlesinde "taşınmazların fiili durumlarından 1990 lı yıllardan sonra imar ihya edilip kullanıldıkları" ifade edildiği halde, aynı bilirkişi kurulunun sunmuş olduğu 23/08/2019 havale tarihli ek bilirkişi raporunun 3 üncü sayfasının 3 üncü paragrafında "1988 yılı görüntüsü ile çakıştırılmış ve bu tarihte taşınmaz üzerinde orman ağaç, ağaççığı gözlenmemiş, yabani otla kaplı, hali arazi vasfında olduğu belirlenmiştir" ifadesine yer verildikten sonra, aynı sayfanın 6 ncı paragrafında bu kez "taşınmazın 1986 yılında imar ihyasının tamamlanmış ve arazinin o tarihten bu yana kullanıldığı görüş ve kanaatine varıldığı" yönünde görüş belirtilerek, anılan asıl rapor ve ek rapor arasında ve ayrıca ek raporun kendi içinde, taşınmazlar üzerindeki imar - ihyanın hangi tarihte tamamlandığı hususunda çelişki yaratılmasına rağmen, bu çelişki üzerinde durulmamış ve ayrıca anılan rapor ve ek raporda, taşınmazların 1988 ve 1990 yıllarındaki imar durumlarına ilişkin görüş belirtildiği halde, bu görüşün dayanağının ne olduğu, bir başka ifadeyle hangi delile dayanılarak bu kanaate ulaşıldığı açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.