muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20921, Karar No: 2022/9670, Tarih: 28.09.2022

2- Kabule göre de;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda Mahkemenin gerekçesine göre "sanığa denetimli serbestlik müdürlüğünce usulüne uygun tebligat yapılmadığı" hususu kovuşturma şartı olup, 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesi gereğince, mahkemesince durma kararı verilerek, geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle, mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte yeniden usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi ilave gerekçe ile yerinde görüldüğünden; Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2019 tarihli, 2018/1784 esas ve 2019/1996 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

28/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20734, Karar No: 2018/16997, Tarih: 10.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/20734 E.  ,  2018/16997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. Maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekili Avukat ... tarafından verilen 09/11/2016 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiklerini bildirmiş, 01/10/2007 tarih ve 38388 sayılı vekaletname içeriğinden temyizden vazgeçmeye yetkili olduğu anlaşılmıştır.

Vaki feragat nedeniyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davalılardan ... vd vekili Av. ... ve ... vd vekili Av. ...’in temyizine gelince,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1721, Karar No: 2011/2818, Tarih: 21.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/1721 E.  ,  2011/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.10.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-karşılık davalı M.tarafından her iki boşanma davası yönünden, davalı-karşılık davacı S. tarafından ise tazminat, nafaka ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı M. tüm, davalı-karşılık davacı S. ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşılık davalı M.boşanma davası reddedilmiş, davalı-karşılık davacı S. boşanma davası ise kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Her iki dava yönünden de kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşılık davacı S.yararına ayrı ayrı maktu vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın M. yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran S. geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/40703, Karar No: 2016/8918, Tarih: 03.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/40703 E.  ,  2016/8918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Oluşa ve dosya kapsamına göre, su damacanalarını sanık ...’ın yükleyip yüklememesi hususunda tarafların tartıştıkları, bu tartışma esnasında sanık ...’un ...’a hitaben “damacanaları yüklemeyeceksin, yüklersen elini ayağını kırarım, buradan seni çıkarmam” diyerek tehdit ettiği, bu şekilde tehdite maruz kalan katılan sanık ...’ın ise maruz kaldığı tehdidin etkisi altında kalarak sanık ...’a hitaben "benim elimi ayağımı kırarsan, sağ kalırsam ben de seni vururum." demesinin, kendisine yönelmesi muhtemel tehlikeyi bertaraf etmek için orantılı bir meşru müdafa sayılmasının mümkün olup olmadığının karar yerinde tartışılmaması,

b-Kabule göre de;

Sanığın tek sabıkasının 2002 yılında 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre tecilli olması ve suç tarihi itibariyle de mahkumiyetin vaki olmamış sayılması ve suçun işlenmesiyle karşılanması gereken maddi bir zararın söz konusu olmaması karşısında; sanık hakkında, CMK’nın 231. maddesindeki diğer koşullar değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, "sanığın daha önceden kasıtlı suçlardan mahkum olması nedeniyle" biçimindeki dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20401, Karar No: 2017/9214, Tarih: 21.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/20401 E.  ,  2017/9214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sonucunda ..... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacılar muris ..... adına kayıtlı bulunan eski 2043 parsel sayılı 2200 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 535 ada 34 parsel numarasıyla ve 2.053,65 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 2049 parsel sayılı 1230 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 535 ada 33 parsel numarasıyla ve 1.279,88 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, uygulama kadastrosu sırasında kendilerine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalıya ait 535 ada 33 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 535 ada 33 ve 34 parsel sayılı taşınmazların sınırında Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi gereğince yapılan yenileme çalışmaları ile oluşturulan tapuların iptali ile iki parsel arasındaki sınırın 24.11.2014 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide kesik koyu siyah çizgilerle belirlenen hat boyunca (33 parselde 15.57 metrekarelik kısmın çıkarılıp 34 parsele eklendiği K1, K2, K3, K4, K5, K6 harfleri ile gösterilen) sınırın gösterildiği şekilde tapuların oluşturulmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kadastro Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca açılan uygulama kadastrosuna itiraz niteliğinde olup; davacı tarafından da uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği iddiasıyla dava açıldığına göre, uyuşmazlığın bu çerçevede çözülmesi gerekir. Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra ilgili yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir

. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir

. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmamış, arazi kadastrosuna ait pafta, ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, taşınmazın tesisinde esas alınan dayanak tapu kaydı, komşu parsellere ait kadastro ve uygulama kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilip uygulanmamış, mahalli bilirkişi ve tanıklar taşınmazlar arasındaki sınırın zeminde bulunmayan toprak kanal ve sonrasında yapılan beton kanal olduğunu belirttikleri halde bu sınırın arazi kadastro sırasında taşınmazlar arasında bulunup bulunmadığı ve taraflar arasında ihtilaf konusu olup olmadığı, sorulmamış, teknik bilirkişi raporunda bu sınırın arazi kadastrosu ölçü krokisinde sınır olarak alınıp alınmadığı belirtilmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm verilmesi isabetsizdir. Hal böyle olunca; mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için, öncelikle denetime veri teşkil edecek orijinal ölçü krokisi, ölçü cetveli ve diğer belgeler getirtilerek dosya ikmal edilmeli, bundan sonra mahallinde yeniden ve yukarıda açıklanan ilkelere uygun şekilde keşif yapılarak dava konusu taşınmazlar arasında bulunduğu belirtilen toprak kanalın tesis kadastrosu sırasında mevcut olup olmadığı, sınırlandırmaya esas alınıp alınmadığı ve sabit sınır niteliğinde olup olmadığı mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup saptanmalı, ayrıca tesis kadastrosuna esas alınan ölçü krokisi ve diğer belgelerle de bu husus belirlenmeli, kısaca tesis kadastrosu sırasında ölçülen alanın neresi olduğu belirlenmeli, yapılacak keşfi ve uygulamaları denetlemek üzere üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan denetime elverişli, gerekçeli ve yukarıda belirtilen şekilde ayrıntılı rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Mahkemece, yetersiz bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2339, Karar No: 2014/18874, Tarih: 08.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/2339 E.  ,  2014/18874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/183598

MAHKEMESİ : Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2012

NUMARASI : 2012/331 (E) ve 2012/1361 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa, Anamur Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.03.2009 tarih ve 2008/480 esas, 2009/133 karar sayılı elatmanın önlenmesine yönelik kararı, İcra Müdür- lüğü tarafından düzenlenen 21.02.2011 tarihli, sanıkların haksız müdahalelerinin devam ettiğini gösteren infaz tutanağı ile 08.12.2011 tarihli olay yeri tespit tutanağına, sanık, katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları ile tüm dosya kapsamına göre, katılanın 07.10.2008 tarihi itibariyle maliki olduğu suça konu taşınmaza çilek ekmek ve üzerinde bulunan evin tamamını kullanmak suretiyle tecavüz ettikleri anlaşılan sanıkların mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13192, Karar No: 2019/2918, Tarih: 24.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13192 E.  ,  2019/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, .... ilçesi, ... mahallesinde kain 123 ada 242 ve 244 parsel nolu taşınmazların uygulama kadastrosuna tabi tutulduğunu, ancak uygulama kadastrosunun yanlış yapılması nedeniyle komşu 123 ada 242 parsele ekleme yapıldığını beyan ederek; tespitin iptaliyle, 123 ada 244 nolu 2B blok parselinin, komşusu 123 ada 242 nolu parselin sınırlarında kalan kısımlarının, Hazine adına kayıtlı 123 ada 244 nolu parsele dahil edilerek Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 6292 sayılı Kanuna göre yapılan düzeltmenin doğru olduğu; fakat fen bilirkişilerinin belirlediği şekliyle sınırlandırma, ölçü, çizim, tersimat ve hesaplamalardan kaynaklanan hataların bulunduğu, bu hataların düzeltilmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın reddine, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 123 ada 242 ve 244 parsel sayılı taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kanunun 22-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun ve aynı tarihte 6292 sayılı Kanunun 10. maddesine yapılan düzeltmenin yanlış yapıldığı iddiasına dayalı, tespitin iptali ile tapu kaydındaki miktar ile Hazine adına tapuya tescili istemlidir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... köyü ormanlarının tahdidi ilk olarak; 3116 sayılı Kanuna göre yapılmış ve 22.10.1947 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra 1991 yılında 3402 sayılı Kanuna göre tapulama çalışmaları yapılmış, 2015 yılında ise Kadastro Kanununun 22-a maddesi kapsamında yenileme çalışması ve ayrıca aynı çalışma içersinde müşterek olarak 6292 sayılı Kanunun 10. maddesine istinaden ... mühendislerinin de Komisyona katılması ile düzeltme çalışmaları yapılmış 22.01.2015-20.02.2015 tarihleri arasında itirazsız yerlerde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 24/04/2019

gününde oy birliğiyle karar verildi.