muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/422, Karar No: 2022/13728, Tarih: 11.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/422 E.  ,  2022/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 11.10.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince değerlendirilmesi sonucu davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kısmen kabulü ile derhal ödeme, faiz başlangıcı, vekalet ücreti yönünden HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Banarlı Mahallesi, 3926 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurularının değerlendirilmesi sonucu davalı yönünden kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370 inci maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11857, Karar No: 2009/13744, Tarih: 27.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/11857 E.  ,  2009/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, kararın bozma kararına uygun olmasına ve temyizin kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava sürekli işgöremezlikle sonuçlanmayan Meslek Hastalığı nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Yerel Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararının, davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin; davacının sıtma hastalığı nedeniyle vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu ve sağlam insana göre, maluliyet oranı olmasa dahi üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün ihlali ve sinir bozukluğunun da cismani zarar kavramına dahil bulunduğu, davacının geçirdiği tedavi süreci de dikkate alınarak işverenin kusurlu olup olmadığı, varsa kusur oranı, uzman bilirkişiler tarafından düzenlenecek kusur raporu ile belirlendikten sonra davacı yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkin bozma ilamına, yerel Mahkemece uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama sonunda, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının sürekli iş göremezliğe yol açmayacak biçimde meslek hastalığı geçirdiği, meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin % 70 oranında kusurlu olduğu, meslek hastalığının % 30 oranında kaçınılmaz nedenlerle meydana geldiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacının sürekli iş göremezliğe yol açmayacak biçimde meslek hastalığı geçirdiği, meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı işverenin % 70 oranında kusurlu olduğu, meslek hastalığının % 30 oranında kaçınılmaz nedenlerle meydana geldiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 10.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 20.000,00-TL’sine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1-Davanın kısmen kabulü ile 10.000,00-TL manevi tazminatın (Meslek hastalığının tespit tarihi 16.05.2003 ise de) talep gibi 02.09.2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla manevi tazminat talebi ile maddi tazminat talebinin reddine,

2-Alınması gereken 540,00-TL ilam harcından peşin alınan 10,10-TL’nin indirimi ile kalan 529,90-TL ilam harcının davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan toplam 20,20-TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gereken 540,00-TL ilam harcından peşin alınan 10,10-TL’nin indirimi ile kalan 529,90-TL ilam harcının davalıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından başvurma ve peşin harç olmak üzere yatırılan toplam 20,20-TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Reddedilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, davacı tarafça yapılan toplam 289,40-TL yargılama giderinden takdiren 15,00-TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafından yapılan toplam 63,50-TL yargılama giderinden takdiren 60,00-TL’nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, kalan kısmın taraflar üzerinde bırakılmasına,

5-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davacı yararına hüküm altına manevi tazminat miktarı üzerinden 1.200,00-TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

6- Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davalı yararına reddedilen manevi tazminat miktarı üzerinden tarifenin 10/2 maddesi dikkate alınarak 1.200,00-TL, maddi tazminat miktarı üzerinden 1.800,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.10.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12690, Karar No: 2015/11055, Tarih: 08.10.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/12690 E.  ,  2015/11055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2014

NUMARASI : 2013/259-2014/145

Davacı Y.. B.. vekili Avukat Zeynep tarafından, davalı M.. Y.. aleyhine 25/04/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Ç. Gazeteciler Derneği Başkanı olarak görev yaptığını, aynı dernekte üye olan davalı tarafından www....com isimli web sitesindeki yazısı ile 23/03/2013 tarihli kaleme alınan “E...” başlıklı yazısında yer alan ifadelerin kişilik haklarına saldırı içerdiğini iddia ederek uğradığı manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacının başkan olduğu dernekte üye olduğunu, dernek seçimlerini de içeren süreci mizah içeren bir dille eleştiri tarzında yazı yazdığını, ifadelerinde, basın özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının eleştiri sınırlarını aşacak şekilde bilgi verme ve kamuoyunu bilgilendirme amacının ötesinde davacının kişilik haklarının ihlal edildiği kanaatine varılarak istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Somut olaya gelince; Ç. Gazeteciler Derneği üyesi olan davalı, dernek seçimlerine ilişkin dava konusu köşe yazısının kaleme alındığı yazıda bu seçim çalışmaları ile ilgili davacıya yönelik olarak “S.” ve diğer benzetmeler ile mizahi bir dil kullanılarak davacının çalışmalarının eleştirildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece, dava konusu yazı bir bir bütün olarak ele alındığında güncel ve kamu oyunun ilgisine haiz olup eleştiri sınırları içerisinde kaldığı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığı, haber ve yazıda kullanılan mizahi ifadelerin gazetecilik tekniği gereği çarpıcı olması için abartılı bir dil kullanıldığı, bu durumun ayrıntı boyutunda kalıp davacının kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı sonucuna varılarak istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2802, Karar No: 2024/1859, Tarih: 21.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/2802 E.  ,  2024/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/630 E., 2021/307 K.

DAVA TARİHİ : 22.04.2014

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulüne

Taraflar arasında görülen rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda davanın yargı yolu bakımından usulden reddine dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın onanmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesince davanın çözümünde adli yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin dava dışı...Gümüş Takı San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait aracı 23.06.2012-23.06.2013 dönemi için kasko sigortası ile sigortaladığını, 08.11.2012 tarihinde Erbaa-Niksar arasındaki yolda seyir halinde iken yolun kenarındaki kayalıklardan düşen kaya parçasına sigortalı aracın çarpması sebebi ile tek taraflı maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, kazanın oluşumuna hizmet kusuru işleyerek sebebiyet vermiş olan davalı ... Müdürlüğüne hasar tazminatının rücu için başvurduklarını, ancak davalı kurumun bunu reddettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile dava dışı sigortalılarına ödenen toplam 32.591,00 TL'nin ödeme tarihi olan 03.12.2012 tarihinden başlayan ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; söz konusu aracın yapmış olduğu kazaya ilişkin tutanaklarda idarelerine herhangi bir kusur atfedilmediğini, müvekkili idarenin kusurlu olduğuna dair dava dosyasına davacı tarafça herhangi bir somut delil sunulmadığını, açıklanan nedenler ile davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16.02.2016 tarihli, 2014/158 Esas ve 2016/133 karar nolu kararı ile; gerçek zararının tespiti maksadıyla alınan raporda gerçek zararın toplamda 32.591,00 TL olduğu, davalının %40 kusurlu olduğunun Adli Tıp Kurumunca tespit edildiği ve kusuruna isabet eden oranda davanın 13.036,04 TL'lik kısmının kabul edilerek 13.036,04 TL'nin ödeme tarihi olan 03.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.04.2017 tarihli ve 2016/10117 Esas, 2017/4258 Karar sayılı ilamı ile;

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 19.04.2017 tarihli ve 2016/10117 Esas, 2017/4258 Karar sayılı ilamı ile;

"Davacı, davalı ... Müdürlüğünü hizmet kusuru nedeniyle dava etmiştir. Kamu hizmeti görmekle yükümlü olan idareler, kamu hizmeti sırasında verdikleri zararlardan dolayı özel hukuk hükümlerine tabi değildirler. Kamu tüzel kişilerinin yasalar tarafından kendilerine verilen görev ve yetkilerin kullanılması sırasında oluşan zararlar, niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olup, bu zararların tazmini amacıyla hizmet kusurlarına dayalı olarak İdari Yargılama Usulü Hakkındaki Kanun’un 2 nci maddesi hükmü uyarınca idari yargı yerinde tam yargı davası ikame edilmesi gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulu'nun 04.11.2015 tarih 2015/17-86 Esas, 2015/2364 Karar sayılı kararı da bu yöndedir.

Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece kendiliğinden (re'sen) dikkate alınması zorunludur. O halde mahkemece, davanın HMK 114/1-b maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2 nci maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 01.02.2018 tarihli ve 2017/486 Esas, 2018/30 Karar sayılı kararıyla, dava, idari yargının görev alanına girdiğinden dava dilekçesinin yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

C. Onama Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 03.04.2019 tarih ve 2018/1742 Esas, 2019/4026 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

D. Uyuşmazlık Mahkemesi Kararı

Uyuşmazlık Mahkemesinin 26.10.2020 tarihli ve 2020/461 Esas, 2020/665 Karar sayılı kararıyla davanın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110 uncu maddesi uyarınca adli yargıda görülmesi gerektiğinden Erbaa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.02.2018 tarihli görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Uyuşmazlık Mahkemesi Kararı Sonrası Verilen Karar

Mahkemenin 2020/630 Esas, 2021/307 Karar sayılı 01.04.2021 tarihli kararı ile; gerçek zararın tespiti maksadıyla alınan raporda gerçek zararın toplamda 32.591,00 TL olduğu, davalının kusuruna isabet eden oranda davanın 13.036,04 TL'lik kısmının kabulü gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 13.036,04 TL'nin ödeme tarihi olan 03.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin 2020/630 Esas, 2021/307 Karar sayılı 01.04.2021 tarihli kararı ile; gerçek zararın tespiti maksadıyla alınan raporda gerçek zararın toplamda 32.591,00 TL olduğu, davalının kusuruna isabet eden oranda davanın 13.036,04 TL'lik kısmının kabulü gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 13.036,04 TL'nin ödeme tarihi olan 03.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davanın süresinde açılmadığını, kusuru kabul etmediklerini, idarenin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, zarar ile idarenin eylem ve işlemlerinin illiyet bağının bulunmadığını, bilirkişi raporundaki parça bedellerinin gerçek değerinin üzerinde belirlendiğini, yıpranma payının hasar bedelinden düşülmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ... şirketi tarafından kasko poliçesiyle sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada yol kusuru nedeniyle ödenen hasar bedelinin davalı kurumdan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında, Kasko Sigortası Genel Şartları, 6102 sayılı Kanun'un 1472 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2153, Karar No: 2015/5074, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2153 E.  ,  2015/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/184802

MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2014/39 (E) ve 2014/380 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 27.09.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 17.04.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17198, Karar No: 2025/10832, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17198 E.  ,  2025/10832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/369 E., 2022/358 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/78 E., 2020/20 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.