muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2579, Karar No: 2020/4667, Tarih: 12.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/2579 E.  ,  2020/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki okutma öğretme giderlerinin tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversitede öğrenim gördüğünü, davalı tarafça parasını ödediği ancak başarısız olduğu derslerin yazın açılan ders programları ile tekrar alınması nedeniyle fazladan eğitim ücreti alındığını belirterek haksız olarak tahsil edilen yaz okulu ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile 5.124,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş;hüküm,davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı öğrencinin davalı Üniversitede öğrenim gördüğü 2007-2014 yılları arasında başarısız olduğu derslerin 2008 ve 2009 yaz döneminde açılan eğitim programlarında tekrar alması nedeniyle yaz okulu ücreti adı altında davalı tarafından tahsil edilen bedelin haklı olup olmadığına ilişkindir. Yüksek Öğretim Kurulu Başkanlığı’nın 19.06.2012 tarihli kararı ile yıllık ve yarıyıllık sınav takvimi uygulayan tüm yüksek öğretim kurumlarında 2011-2012 akademik yılından itibaren geçerli olmak üzere tüm öğrencilere bütünleme sınav hakkı tanınmasına karar verilmiştir. Davacının davaya konu ettiği dönemle ilgili davalı tarafından başarısız olunan derslere ilişkin bütünleme sınavı hakkı tanınacağına ilişkin yasal bir zorunluluk yoktur. Davacının başarısız olduğu ve bu dersleri ilgili döneme karşılık gelen bir sonraki akademik dönemde dönem ücreti dışında başka ücret ödemeden alma imkanı varken kendi isteği ile isteğe bağlı ve ücretli olarak açılan yaz okulunda almayı tercih etmesi nedeniyle ödediği bedelin iadesini isteyemez. Davalı tarafından alınan ücret usulüne uygundur. O halde mahkemece, açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22865, Karar No: 2014/5122, Tarih: 25.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/22865 E.  ,  2014/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/134646

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2009

NUMARASI : 2008/537 (E) ve 2009/35 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü gündüzleyin, yakınanın honda marka 125 kg ağırlığındaki motosikletini ecza deposunun önündeki kaldırıma kilitlemeden park ettiği, bir süre sonra geldiğinde yerinde olmadığını gördüğü, yaklaşık 45 gün sonra olay yeri inceleme raporuna ve görgü tespit tutanağına göre; suça konu motosikletin sanık tarafından kullanılırken trafik kazasına karıştığı, aracın bir çok yerinde hasar olduğu, üzerinde anahtar bulunmadığı ayrıca aracın plakasız ve kontak giriş yuvasında zorlama izi olduğu halde ele geçirildiği, sanığın ise aşamalarda; suça konu motosikleti, kimliğini bilmediği bir kişinin evinin bahçesinde bulunurken ve plakası olmadığı halde satın aldığını, ancak bu kişiye ilişkin kimlik bilgisi veremediği gibi uzun bir süre geçmemesine rağmen motosikletin satın alırken bulunduğu yeri de hatırlamadığını beyan ettiği, şeklinde gelişen olayda; motosikletin kontak giriş yuvasında zorlama izinin bulunması, plakasız ve anahtarsız olması ile satın alınan kişiyle ilgili hiçbir kimlik bilgisinin ileri sürülmemesi ve motosikletin satın alınırken bulunduğu yerin gösterilememesi şeklindeki somut olgular ve tüm dosya kapsamı nazara alınmadan, sanığın atılı suçtan kurtulmaya yönelik, makul ve inandırıcı bulunmayan beyanlarına itibar edilerek, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık F.. B..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20952, Karar No: 2016/14470, Tarih: 08.11.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20952 E.  ,  2016/14470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evliliğin Butlanı-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı, evlenmeleri sırasında eşinin evlenmeye engel olacak derecede akıl hastası olduğunu ileri sürerek, evliliğin bu sebeple butlanına karar verilmesini istemiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı-karşı davacı temyiz etmiştir.

Taraflar 04.04.2014 tarihinde evlenmişlerdir. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 12.03.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda; davalı-karşı davacı kadın hakkında “bipolar afektif bozukluk, remisyonda” tanısı konulduğu vasi tayininin uygun olmadığı belirtilmiştir. ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden alınan 12.06.2015 tarihli sağlık kurulu raporunda; "Bipolar bozukluk" tanısıyla tedavi gördüğü, hastalığın kronik, sürekli olduğu, zaman zaman düzelme ve alevlenmeler seyreden bir hastalık olduğu, ne zaman nüksedeceğinin tıbben bilmenin mümkün olmadığı evlilik tarihi itibariyle hastalık konusun da bilgi yoksada önceki tedaviler ve 3 ay sonraki duruma bakıldığında nükse uygun olduğu özellikle diğer eş için nüks döneminde evliliğin çekilmez hale gelebileceği belirtilmiştir. 28.07.2014 tarihli... Araştırma Hastanesi tedavi evraklarında davalı-karşı davacı kadın hakkında "Şizofreni, anksiyete bozukluğu, bipolar duygulanım bozukluğu" tanıları konulduğu anlaşılmaktadır. Raporlar arasında kadının sürekli ayırt etme gücünü engeller nitelikte hastalığının olup olmadığı hususunda çelişki mevcuttur.

Eşlerden birinin evlenme sırasında sürekli bir sebeple ayırt etme gücünden yoksun bulunması veya evlenmeye engel olacak derecede akıl hastası olması, evliliği mutlak butlanla sakatlar. (TMK. m. 145/2-3). O halde, davalı-karşı davacı kadının, dosya içerisindeki tüm tedavi kayıtları ve raporlarla birlikte bir kez de Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine sevk edilerek; davalıda evlenmeye engel olacak derecedeki akıl hastalığının olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.11.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/2200, Karar No: 2024/6033, Tarih: 30.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2200 E.  ,  2024/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/445 E., 2019/997 K.

SUÇ : Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.02.2019 tarihli ve 2018/293 Esas, 2019/20 sayılı Kararı ile sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/445 Esas, 2019/997 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Eksik inceleme ile hüküm kurulduğu,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “Örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Kanun'un sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen ve Bank Asyaya TMSF tarafınan el konulması sonrasında da bankacılık işlemlerine devam eden sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 11.09.2014 yerine 01.12.2016 olarak yazılması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan 11.09.2014 yerine 01.12.2016 olarak yazılması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/445 Esas, 2019/997 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/357, Karar No: 2016/3421, Tarih: 29.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/357 E.  ,  2016/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,... İlçes... Mahallesi 19 ada 44 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili tarafından mahkeme kararının bozulmasını isteyen dilekçe sunulmuş olup, bu dilekçenin temyiz defterine süresinde kaydedilip edilmediği ve temyiz harcı alındığına dair evrakın dosyada bulunmaması nedeni ile geri çevirme yapılmış ise de, eksiklik giderilmeden dosyanın iade edildiği tesbit edildiğinden, adı geçen davalıya usulüne uygun muhtıra çıkarılarak, dilekçesinin temyiz dilekçesi niteliğinde olup olmadığı açıklattırılarak, temyiz dilekçesi ise temyiz defterine kayıt yapılıp yapılmadığı ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilmesi, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK. nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlatılmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2777, Karar No: 2016/5737, Tarih: 05.12.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2777 E.  ,  2016/5737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2016/333906

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan davanın, dava şartı gerçekleşmediğinden bahisle düşmesine dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2016 tarihli ve 2015/512 esas, 2016/127 sayılı kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 02/09/2016 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 08.07.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13/07/2015 tarihinde 2015/4970 soruşturma ve 2015/97 karar sayı ile, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı aşamasında, şüphelinin ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen başvurmadığı gerekçesi ile ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 26.10.2015 tarihinde 2015/3156 sayılı iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı aşamasında, şüphelinin ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen başvurmadığı gerekçesi ile ...Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 26.10.2015 tarihinde 2015/3156 sayılı iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- .... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 19.02.2016 tarihinde 2015/512 esas ve 2016/127 karar sayı ile "Sanık hakkında daha önce uyuşturucu bulundurmak suçundan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararı üzerine yapılan çağrı kağıdına rağmen başvuru yapmadığından bahisle kamu davası açılmış ise de, T.C.K.nun 191/4-a maddesinin "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, .... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenlemesi ile 5402 Sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanunu'nun 5/2.maddesinin "Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara veya hazırlanan denetim planına uyarıya rağmen uyulmaması, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılır." şeklindeki düzenlemesinin birlikte değerlendirilmesinde yükümlülük ihlali sayılan çağrı tebliğine uymamanın ısrar derecesinde bulunması gerektiği bu kapsamda sanık hakkında çıkartılan tek bir çağrıya uyulmamasının ısrar derecesinde yükümlülük ihlali mahiyetinde bulunmadığı anlaşılmış ve dava şartının gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında açılan davanın düşmesine karar verilmiştir." gerekçesiyle, sanığın beraatine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği, anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olaya ilişkin ... 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmüne yer verilmiştir. Sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligat yapılmış, sanık başvuruda bulunmamıştır. Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekir. Somut olayda "ısrar koşulu" gerçekleşmemiştir. Bu durum CMK'nın 174. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kıyasen uygulanarak bir "kovuşturma şartı" olduğunun anlaşıldığı nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.’’ denilerek, .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/02/2016 tarihli kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır" hükmüne yer verilmiştir.

Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için tebligat yapılması, uymaması halinde "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan"ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması karşısında, adı geçen Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere davanın durmasına kararı vermesi gerekirken CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 1. cümlesi gereğince düşme karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi gerekçe ile yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; ... Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 19.02.2016 tarihinde 2015/512 esas ve 2016/127 karar sayı ile verilen CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 1. cümlesi gereğince verilen düşme kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 05/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.