muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14253, Karar No: 2014/9446, Tarih: 09.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/14253 E.  ,  2014/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/164-2013/119

Davacı H.. Y.. vekili Avukat M. Ü.. tarafından, davalılar S.. Ö.. vdl. aleyhine 17/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar S.. Ö.., G.. B.. ve E.. A.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalılar S.. Ö.. ve E.. A..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılar S.. Ö.. ve E.. A..'ın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava; basın yolu ile kişilik haklarına haksız saldırı hukuksal nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı; davalılardan S.. Ö..'ın imtiyaz sahibi, G.. B..'un sorumlu yazı işleri müdürü olduğu yerel Ç.M.. gazetesinin 02/04/2012 tarihli nüshasında davalılardan E.. A.. tarafından kaleme alınan "Ucuz Olmak" başlıklı köşe yazısı ile kişilik haklarına haksız şekilde saldırıda bulunulduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tüm davalılar yönünden istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar S.. Ö.., E.. A.. ve G.. B.. tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun (hak ve nasfetle) karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dava konusu olayda; yazının yayınlandığı gazetenin mahalli basın kuruluşu olması, yazının içeriği, yazılış şekli ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat miktarı fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalı G.. B..'un temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

26/06/2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanıp aynı gün yürürlüğü giren 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. maddesi gereğince basılmış eserler yoluyla işlenen fiillerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı süreli yayınlarda, eser sahibi ile yayın sahibi ve varsa temsilcisi müştereken ve müteselsilen sorumlu olup hukuki sorumlular arasında sorumlu yazı işleri müdürü bulunmaktadır.

5187 sayılı Basın Yasası'nın 2/c maddesi gereğince süreli yayın niteliğindeki dava konusu haberin yayımlandığı gazetenin sorumlu yazı işleri müdürü olan davalı G.. B..'a 5187 sayılı Basın Yasası'nın 13. Maddesi gereğince husumet yöneltilemeyeceği gözetilerek bu davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddedilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar S.. Ö.. ve E.. A.., (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle de davalı G.. B.. yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalılar S.. Ö.. ve E.. A..'ın diğer temyiz itirazlarının ise (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4089, Karar No: 2019/9822, Tarih: 17.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2016/4089 E.  ,  2019/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet alma suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazineye bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 17/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4421, Karar No: 2016/7366, Tarih: 03.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/4421 E.  ,  2016/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1) Davanın yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir. Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan İş Mahkemesinde açılan tazminat istemli davada tanzim edilen raporda, davalı üst işveren ... %15, alt işveren ... %50, dava dışı operatör Mehmet Demir ise % 20 olmak üzere toplam % 85 oranında , sigortalının ise % 15 kusurlu bulunduğu belirtilmiştir. Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen ceza dosyasında ise dava dışı kepçe operatörü Mehmet Demir bilirkişi raporunda asli kusurlu olarak birinci derecede kusurlu bulunarak , taksirle ölüme sebebiyet vermekten mahkum olduğu anlaşılmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı benimsenmiş bulunmaktadır.

Diğer taraftan, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunludur.

Diğer taraftan, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi zorunludur.

Mahkemece; öncelikle Ceza Dairesi tarafından 11.03.2015 tarihinde onanarak kesinleşen Asliye Ceza Mahkemesi kararında yer alan, davalı işveren, şirket yetkilileri hakkında yapılan suç duyurusunun akıbeti araştırılarak, açılmış bir dava bulunup bulunmadığı belirlenmeli, ardında sonucuna göre ceza dosyasındaki maddi vakıalara ilişkin kabul nazara alınarak, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntıları ile irdelenerek, mevcut ceza ve hukuk dosyalarında tanzim edilen raporlar arasındaki çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile, hüküm kurulması isabetsizdir.

2) Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, 6098 sayılı Borçlar Kanunun 61. ve 62. ( 818 Sayılı Mülga Borçlar Kanunun 50 ve 51) Maddeleri gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir.

İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise; işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar 5510 sayılı Kanunun 21/ 1. fıkraya göre kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri x işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 5510 sayılı Kanunun 21/ 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar(gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı x üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, üçüncü kişi konumundaki dava dışı ...'in sorumluluğu yönünden, açıklanan teselsül hükümleri irdelenerek, teselsüle dayalı

olarak talepte bulunulup bulunulmadığına göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, üçüncü kişi konumundaki dava dışı ...'in sorumluluğu yönünden, açıklanan teselsül hükümleri irdelenerek, teselsüle dayalı

olarak talepte bulunulup bulunulmadığına göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde; Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 03.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5174, Karar No: 2012/12194, Tarih: 11.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5174 E.  ,  2012/12194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05.03.2012 gün ve 422/244 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, kadastro çalışmalarında "dere yatağı" olan tescil harici bırakılan, bilahare Hazine adına tescil edilen 2361 parsel sayılı taşınmazın murislerinden intikal ve eklemeli zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak tapu kaydının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosyada mevcut bilirkişilerin rapor ve krokisine göre dava konusu taşınmazın önceden Kalkanderesi yatağı olduğu, sonradan bu yerde Rize Kalkandere karayolu yapılması nedeniyle dere ile dava konusu taşınmaz arasında 4 metreye varan kot farkı nedeniyle set oluştuğu, böylece taşınmazın Kalkanderesi'nin aktif yatağında kalmadığı, dinlenen tanık anlatımları ve ziraat bilirkişi raporunda, çevredeki bir fabrikanın harfiyatından çıkan toprağın bu yere doldurularak çay bahçesi haline getirildiği anlaşılmış ise de; Daire'nin yerleşmiş içtihatlarına göre tescil harici bir yerin toprak doldurularak tarıma elverişli hale getirilmesi imar ve ihya sayılmamaktadır. Bundan ayrı, dava konusu taşınmazın derenin etki alanında kalıp kalmadığı net olarak açıklanmamıştır. Ayrıca, Karayolları Genel Müdürlüğü'nden söz konusu karayolunun yapımına hangi yıl başlandığı, yol yapımının hangi yıl tamamlandığı ve kamulaştırma yapılıp yapılmadığı soruşturulmamıştır. Noksan soruşturma ile yetinilerek hüküm kurulması yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1989, Karar No: 2016/3625, Tarih: 22.06.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/1989 E.  ,  2016/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, ... tarihli sözleşme ile yüklenilen ... nolu su deposuna ... Bağlı İçme Suyu Şebeke Hattı Yapımından kaynaklanan ... nolu hakedişin sıra no ... belirtilen kazıdan çıkan sert küskülüğün nakli bedeli için ... TL, ... nolu hakedişin sıra no ... özel poz ...'te belirtilen kazıdan çıkan kırma taş bedeli için ... TL, ... nolu hakedişin sıra no ... özel ...'te belirtilen tuvenan kum çakıl bedeli için ... TL, ... nolu hakedişin sıra no ... belirtilen kazıdan çıkan taş nakliye bedeli için ... TL, ... nolu hakedişin sıra no ... belirtilen kazıdan kum çakıl nakliye bedeli için ... TL, işin bitim tarihinin süre uzatımı verilmek suretiyle uzatılması nedeniyle fiyat farkı olarak ... TL, ödemelerin geç yapılmasından dolayı ticari faiz olarak ... TL olmak üzere toplam ... TL'nin tahsili, birleşen dava ise kazıdan çıkan sert küskülüğün nakil bedeli için ... TL, kırma taş bedeli için ...TL, tuvanen kum çakılı bedeli için ... TL, kırma taş nakil bedeli için ... TL tuvanen kum çakıl nakil bedeli için ... TL, işin bitim tarihinden süre uzatımı verilmek suretiyle uzatılması nedeniyle fiyat farkı ... TL ve ödemelerin geç yapılmasından dolayı ticari faiz ... TL olmak üzere toplam ... TL'nin tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece asıl ve birleşen davaların birlikte değerlendirme yapılarak kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davalar hakkında tek bir hüküm kurulmuştur. Oysa aynı mahkemede birleştirilmiş olsalar dahi her bir dava ayrı bir dava olup, bağımsız niteliklerini koruyacağından nihai kararda asıl, birleşen davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, 6100 sayılı HMK'nın 207. maddesine uygun şekilde taraflara yüklenen hak ve borçlar, harç, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri yönünden de ayrı ayrı değerlendirme yapılması gerekir. Karar açıklanan usule aykırılık nedeniyle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, ... TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine ... gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2499, Karar No: 2022/15977, Tarih: 11.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2499 E.  ,  2022/15977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

Sanık ... yönünden temyiz süresinin son günü bayram tatiline rastladığından, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1- Sanıklar hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’nin aşamalardaki savunmasında ...isimli arkadaşının kendisini ... isimli diğer sanıkla tanıştırdığını, birlikte şirket kurmaya karar verdiklerini ve Ankara’ya geldiklerini ve burada ...isimli kişi ile tanıştıklarını, bu şahsın muhasebecisi olduğunu söyleyen ... ile birlikte notere gittiklerini, burada çeşitli evraka imza attıklarını ancak ertesi gün şirketin kurulmadığını söylediklerini, düzenlenen sahte faturalardan haberdar olmadığını, daha önce bu konu ile ilgili vergi dairesi ve emniyete müracaatta bulunduğunu savunması, sanık ...’nın ifadelerinde, şirketi diğer sanık ... ile birlikte devraldıklarını, muhasebecilerinin ... olduğunu, ancak daha sonra bu kişinin muhasebeci olmadığını, sahte evrak tanzim ettiğini öğrendiklerini, ...’nın sanık ...’in şifresini kullandığını, tüm sahte faturaların ... tarafından düzenlendiğini savunması, sanık ...’in ise söz konusu şirketin muhasebesini tuttuğunu, şirket sahiplerini tanımadığını, şirkete ait evrakı ...’nın getirdiğini, getirilen evraka göre beyanname verdiğini, bunların sahte olup olmadığını bilemeyeceğini, düzenlenen faturalardan haberdar olmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Suça konu fatura asıllarının sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde, ... ve ...’ün açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sanık ...’nın savunması doğrultusunda ifadelerinin alınması ve faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Tanıkların da faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişilerin yeterli oranda ve kurumlardan temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, tanıklara ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, tanıklara ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve tanıklara ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Sanık ...’nin daha önce vergi dairesine verdiği şikayet dilekçesi ya da emniyet birimlerine başvurusunun bulunup bulunmadığının araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanık ... hakkında 213 sayılı Kanun’un 360. madde hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.