muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21557, Karar No: 2017/14430, Tarih: 24.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1064, Karar No: 2024/7385, Tarih: 12.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1064 E.  ,  2024/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2084 Esas, 2023/2216 Karar

DAVA TARİHİ: 02.06.2021

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ:...Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/60 Esas, 2022/319 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Ağrı ili,...ilçesi,... köyü 1114 ve 1180 parsel sayılı taşınmazların bir kısmının dere yatağı hâline geldiğini ve bu durumun süreklilik arz ettiğini belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın görev yönünden, hak düşürücü süre geçmiş olduğundan, hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, sayılan nedenlerden ötürü davanın usulden ret reddedilmediği taktirde esasa ilişkin itirazları dikkate alınarak davanın esas yönünden reddine karar verilmesini, dava konusu taşınmazlara ilişkin tapulama tarihlerinin öğrenilmesi adına Tapu ve Kadastro Müdürlüklerine müzekkere yazılmasına ve bu tarihlerde de dere yatağında bulunup bulunmadıkları noktasında bilirkişilerce inceleme yaptırılmasına karar verilmesini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davanın açılmasına sebebiyet veren karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafça 221 sayılı Kanun ile tanınan 2 yıllık hak düşürücü süre içerisinde dava açılmadığı da anlaşıldığından hak düşürücü sürenin de kamu düzeninden olması ve Mahkemece resen gözetilmesi gerektiğinden davanın usulden reddine karar verilmesi ve idarenin hizmet kusurundan kaynaklanan uyuşmazlıkların idari yargı yolunda çözümlenmesini gerektiğini, davanın belirsiz alacak davası açmasında hukuki yarar olmadığını, taşınmaza yönelik yapılan arazi toplulaştırmasını bekletici mesele yapılmadığını, davayı kabul anlamına gelmemekle beraber, bu tarihlere ait hava fotoğraflarının değerlendirilmesi, taşınmazın hangi tarihten beri dere yatağında bulunduğu, taşınmazların bedelinin hangi tarihteki niteliğe göre tespit edileceği ve vekâlet ücreti konusunda oldukça önem arz ettiğini, 09 Eylül 2006 tarihli ve 26284 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2006/27 sayılı " Dere Yatakları ve Taşkınlar" konulu Başbakanlık Genelgesinin 14 üncü maddesi gereği ... Nehri gibi akarsuların yataklarında veya kıyısında bulunan arazilerde nehir akımlarının etkisiyle toprak aşınmaları, kıyı erozyonları veya doğal dere yatağının zamanla yer değiştirebildiğini, bu bağlamda, nehir yataklarında veya kıyısında bulunan arazilerde tabiatıyla beklenen dolayısıyla olabilecek aşınma, erozyon veya doğal dere yatağı yer değiştirmesinden Devletin sorumlu tutulmaması gerektiğini, davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olmasının hatalı olduğunu, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) Geçici Madde 6 hükmüne göre:"Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir." davacı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, münavebe sisteminin, kapitalizasyon faiz oranının hatali olup arta kalan kısma değer azalışı verilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazlara olduğu gibi kullanılması hâlinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi, hükme esas alınan bilirkişi raporunda uygulanan kapitalizasyon faiz oranının taşınmazın nitelik ve konumuna uygun düştüğü, belirlenen bedelin adil ve hakkaniyete uygun olduğu belirterek davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve bedelinin tahsili hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararının ilgili bölümü şöyledir: “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, esas itibarıyla, gayrimenkulünü yola kalbeden amme hükmi şahsiyeti aleyhine meni müdahale davası açmağa hakkı olduğuna, ancak dilerse bu fiili duruma razı olarak, mülkiyet hakkının amme hükmi şahsiyetine devrine karşılık gayrimenkulünün bedelinin tahsilini de dava edebileceğine ve isteyebileceği bedelin de mülkiyet hakkının devrine razı olduğu tarih olan dava tarihindeki bedel olduğuna 16.05.1956 tarihinde ilk toplantıda ittifakla karar verildi.”

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı ile “... Usûlü dairesinde istimlak muamelesine tevessül edilmeksizin gayrimenkulü yola kalbedilen şahsın, gayrimenkulünün bedelinin tahsiline ilişkin olarak, gayrimenkulünü yola kalbeden hükmü şahsiyeti aleyhine açacağı bedel davasında müruruzamanın mevzuubahis olamayacağına ve bu itibarla da, hadisede Borçlar Kanunu'nun 66. maddesinin tatbik kabiliyeti bulunmadığına ...” karar verilmiştir.

4. 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve alınan rapor uyarınca tespit edilen bedelin davalı idareden tahsiline, dava konusu taşınmazın davacı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6594, Karar No: 2018/7072, Tarih: 04.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/6594 E.  ,  2018/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile davalı, Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Av. ... aralarındaki tespit davası hakkında ... 14. İş Mahkemesince verilen 15/11/2016 gün ve 2014/416 Esas, 2016/503 Karar sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 12/10/2017 gün ve 2017/2611 Esas, 2017/7749 Karar sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

1)Davacı vekilinin 08/11/2017 tarihli dilekçesiyle Dairemizin 12/10/2017 tarih, 2017/2611 Esas, 2017/7749 Karar sayılı ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 27/03/2017 tarih, 2017/30 Esas ve 2017/363 Karar sayılı hükmünün onanmasına ilişkin ilamında maddi hata olduğunu belirterek maddi hatanın giderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8/3. maddesi hükmü gereğince İş Mahkemelerinden verilen kararlara ve buna bağlı Yargıtay ilamına karşı karar düzeltme yolu kapalıdır. Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır.

Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Somut olayda, Dairemiz kararında maddi hatanın söz konusu bulunduğu anlaşılmakla Dairemizin 12/10/2017 tarih, 2017/2611 Esas, 2017/7749 Karar sayılı “Onama” kararının KALDIRILMASINA karar verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

2- a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, temyiz eden davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

b) Dava, 1(Bir) günlük hizmetin tespiti istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından 03/10/2017 tarihli kararda sair yönlerinde bir hata bulunmamakla birlikte, kendisini vekil ile temsil ettirmeyen davacı lehine, maktu vekalet ücretine takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan maddi hata talebi kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ :1-Dairemizin 12/10/2017 tarih, 2017/2611 Esas, 2017/7749 Karar sayılı “Onama” kararının KALDIRILMASINA,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’nin 27/03/2017 tarih, 2017/30 Esas, 2017/363 Karar sayılı hüküm fıkrasının 2. bendinin tümüyle hükümden çıkarılmasına, ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, dosyanın ... 14. İş Mahkemesine, karardan bir örneğin ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 04.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4388, Karar No: 2006/6802, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4388 E.  ,  2006/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :14.3.2006

Nosu :256-46

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya pay ayrıldığını, davalının alacağının muvazaalı olduğunu, gerçek bir borç söz konusu olsa bile haczin düştüğünü ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Mahkemece davacının alacağının ödendiği, davada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline itiraz davası davacının takip konusu alacağının ödendiği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu durumda yargılama giderinden hangi tarafın sorumlu olduğunun tesbiti için dava tarihi itibariyle davacının davasında haklı olup olmadığı hususu üzerinde durularak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yön gözetilmeden hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2016/34341, Karar No: 2018/20208, Tarih: 12.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/34341 E.  ,  2018/20208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01/06/2011 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde örgü bölümünde örgü operatörü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin 23/10/2015 tarihinde işverence geçerli ve haklı nedene dayanmaksızın ve feshin son çare olma ilkesi gözetilmeksizin feshedildiğini, davacı çalışma süresince bütün görevlerini bütün görevlerinin layıkı ile yerine getirdiğini ancak; çalışma koşullarının ağırlığı nedeniyle meslek hastalığına yakalandığını iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının son dönemlerde belinde , sol bacağında ve sağ dirseğinde ağrı, sol kolunda uyuşma gibi sağlık problemleri yaşadığını, bu gerekçeler ile T.C Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ... İli ... Güney Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği ... Meslek Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu'ndan rapor aldığını, mezkur raporda da açıkça anlaşılacağı üzere yapılan tespitlerde davalı işverene yüklenebilecek herhagi bir kusur bulunmadığını, meslek hatalığı bulunmadığını ve davacının sağlık sorunları nedeniyle davalı işyerinde çalışmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesince davacının İş Kanunu 25. maddenin 1/b bendine göre iş akdi feshedilmeden önce savunmasının alınmadığı, davacıdan savunma alınmadan yapılan fesih işleminin şeklen geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D)Temyiz başvurusu :

Karara karşı davalı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

E)Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacının iş akdi 23.10.2015 tarihli yazı ile “Firmamızda 01.06.2011 tarihinden beri "Örgü Bölümü - Makine Operatörü" olarak çalışmaktasınız. Sağlık sorunlarınızla ilgili aldığınız raporlar dosyanızda mevcuttur. ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nden almış olduğunuz 11.09.2015 tarihli ve 150002356 numaralı sağlık kurulu raporuna istinaden sağlık sorunlarınız nedeniyle firmamızda size uygun çalışma şartları sağlanamayacağı aşikardır. Bu sebeple; hizmet akdiniz, 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin I. bendinin (b)fıkrasına (İşçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması durumda) istinaden, 23.10.2015 tarihinde feshedilmiştir.'' denilerek feshedilmiştir.

Dosyaya sunulan belgelerden davacı hakkında 06.07.2015 tarihli beyin sinir cerrahisi uzmanı tarafından verilen raporda “hastanın uzun süre ayakta kalmayı ve ağır yük kaldırmayı gerektiren işlerde çalışması uygun değildir” denildiği,davacının 11.9.2015 tarihinde bel ve sol bacak ağrısı, sağ dirsekte ağrı ve sol kolda uyuşma şikayetiyle gittiği ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'nden verilen rapora göre ise “sağ kolunu zorlayıcı ve tekrarlayıcı hareketler yapamayacağı, ağır yük kaldıramayacağı, uzun süre ayakta kalmayacağı, uzun süre çömelmeyeceği bir işte çalıştırılması gerektiği” şeklinde rapor verildiği görülmektedir.

Davacı işçinin davalı işyerinde ağır yük kaldıracağı ve ayakta kalacağı işlerde çalışmaya devam etmesinin sağlığı açısından sakıncalı olduğuna ilişkin verilen sağlık kurulu raporu üzerine davacının iş akdi İş Kanununun 25/1-b maddesi gereğince savunması alınmaksızın feshedilmiş olup mahkemece sırf savunma alınmamasının feshi geçersiz hale getirdiği belirtilmişse de davacının iş akdi 4857 sayılı İş Kanununun 25/1-b maddesi gereği feshedilmiş olup 19/10/2018 tarih ve 2017/9 esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre İş Kanununun 25/1-b maddesine göre yapılan fesihlerde savunma alınmasına gerek olmadığından ve sağlık durumu nedeniyle ayakta kalacağı, ağır yük kaldıracağı işlerde çalışamayacağına dair raporu bulunan davacının çorap üretimiyle iştigal eden ve davalının ... Meslek Hastalıkları Hastanesi'ne bildirdiği davalı işyerinde yapılan işleri anlatan yazısına göre ağır kaldırma, tekrarlayıcı beden ve el hareketleri ile itme çekme hareketlerini yaparak davalı işyerinde çalıştırılması mümkün olmadığından davalı işverenin feshinin haklı nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Bu nedenle ilk Derece Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasına ve Dairemizce 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/3. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi karar vermek gerekmiştir.

F) Hüküm: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1. İlk Derece Mahkemesinin temyiz edilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 27,70 TL’nin peşin mahsubu ile bakiye 8,20 TL karar-ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 375,75 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 12.11.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10594, Karar No: 2018/5433, Tarih: 27.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/10594 E.  ,  2018/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Kararın 02.02.2017 tarihinde sanık ... müdafiinin yüzüne karşı tefhim edildiği, sanık müdafiinin yasal süresinde temyiz isteminde bulunmadığı, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 21.04.2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 27.03.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mahkemenin 02/02/2017 tarihli hükmü sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilmesine rağmen, sanık müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmemiş ise de, gerekçeli kararın iki kez sanığın farklı adreslerine tebliğe çıkartıldığı halde tebliğ edilemeyerek tebliğatın iade edildiği, mahkemece kolluk marifetiyle sanığa tebliğ edilmesinin istenilmesi üzerine, sanığın babası imzasına 20/04/2017 tarihinde tebliğ edildiği ve sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresi içerisinde 21.04.2017 tarihinde hükmü temyiz ettiği, bu haliyle sanığa kolluk aracılığıyla bizzat tebligat yapılarak yanıltıldığı, bu nedenle dosyanın esastan incelerek karar verilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK’nin 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesine ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.