muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14361, Karar No: 2019/6134, Tarih: 22.05.2019

... Eczanesi'nin kuruluş tarihinden itibaren hesaplarını gösteren evrakların incelendiği, ... Eczanesi tarafından faturaya bağlanan reçetelerin toplamında 41.400 gr. Rivanol toz, 51,686 gr Vitamin B12 Toz olduğu, bu bağlamda eczanenin söz konusu majistiral ilaç içeriklerinin büyük bir kısmını hiç temin etmediği, eczane kaydı ve hesaplarına girişi yapılmayan söz konusu ilaçların eczane tarafından hastalara verilmiş gibi gösterildiği, ancak fiilen hastalara bu ilaçların verilmediği,

Usulsüz olarak düzenlendiği tespit edilen reçetelerde adı geçen şahıslar ile birlikte ... Eczanesi çalışanı ve diploma sahibi olan sanıkların imza ve yazı örneklerinin alındığı, imza ve yazı örneklerinin mukayese yapılması için belgeler ile birlikte Diyarbakır Polis Kriminal Laboratuvar Amirliğine gönderildiği, Diyarbakır Polis Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05/06/2009 tarihli ekspertiz raporunda; suça konu reçeteler üzerindeki yazı, rakamlar ve doktorlar ... ve ...'nın adlarına atılı imzaların ... ve Tusal Tulga Kırlı'nın eli ürünü olmadıkları, 28/01/2008 tarihli 24033, 24035 ve 24038 sıra numaralı faturalardaki, Ziraat 47692071-5001 içerikli yazı, rakamlar ve ... Eczanesi ibareli kaşe izleri üzerindeki atılı bulunan imzaların sanık ...'nın eli ürünü olduğu,

Reçetelerdeki usulsüzlüklerin niteliği, yapılış şekli de nazara alındığında reçeteyi inceleyen özellikle de bu işin uzmanı olan kamu görevlileri tarafından incelenmesi halinde reçetelerdeki usulsüzlüğün farkedilmemesinin olağan olmadığı, bu itibarla kamu görevlileri olan sanıklar ..., ..., ... ve ... ile eczaneye sağlık karnesi ve yeşil kart temin eden sanık ...’ın sanıklar ... ve ...'nın eylemlerine iştirak ettikleri iddia edilen olayda;

A- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; sanıklar ... ve ... hakkında ise görevi kötüye kullanma suçundan (değişen suç vasfı nedeniyle) verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçelerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; sanıklar ... ve ... hakkında ise resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından; sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin ise sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

B- Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; sanıklar ... ve ... hakkında ise resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından; sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin ise sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’in üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde ve sanık ...’ın sahte reçete düzenlenecek sağlık karneleri ve yeşil kartları temin etmesi üzerine sanık ...’nın da değişik tarihlerde bir çok sahte reçete düzenlemesi şeklindeki eylemlerinin zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; yapılan sahteciliğin objektif olarak iğfal kabiliyetini haiz olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1 ve 43/1. maddelerine göre belirlenen cezada, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken netice hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin, beraat kararı verilen suçların sübut bulduğuna; sanık ... müdafii ile sanık ...’in ise, atılı suçun işlendiğine dair mahkumiyete yeterli kesin delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

C- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık ...'nun ön inceleme aşamasındaki 09.05.2008 tarihli beyanında, 2007 yılı Mart ayından beri ... Eczanesinin sahibi olduğunu, 30.10.2007 tarihli vekaletname ile eczacı kalfası olan ...'yı kanuni vekil olarak tayin ettiğini, inceleme konusu yapılan faturaların kanuni vekili olan ... tarafından düzenlendiğini ve kendisinin bilgisi olmadan fatura edildiğini, reçeteler üzerindeki usulsüz işlemlerin ... tarafından yapıldığını, bilgisi olsaydı hatalı işleme müsaade etmeyeceğini beyan etmesi, yine Cumhuriyet Başsavcılığındaki beyanında ve yargıla aşamasındaki savunmasında da, ön inceleme aşamasındaki beyanı ile benzer şekilde ifade vermesi, ek olarak, suça konu reçeteler ve faturaların tanzim edildiği tarihlerde İzmir'de olduğunu, Hakkari ilinde olmadığını beyan etmesi, dosya arasında bulunan ... Noterliği’ne ait ... tarihli vekaletname ile sanık ...'ın eczane işlemleri konusunda diğer sanık ...'i vekil tayin ettiğinin anlaşılması, dosyada bulunan kriminal raporda, inceleme konusu yapılan suça konu üç adet faturadaki bir kısım yazı ve rakamlar ile imzaların sanık ...'nın eli ürünü olduğunun, faturalardaki ...'ya ait olduğu tespit edilen yazı ve rakamlar haricindeki diğer imza ve rakamlar ile, suça konu tüm reçetelerdeki yazı ve imzaların sanık ...'na ait olduğuna dair kaligrafik-karakteristik bulguların tespit edilemediğinin tespit edilmiş olması karşısında; sanık ...'nun üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair, mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1 ve 43/1. maddelerine göre belirlenen cezada, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken netice hapis cezasının 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34487, Karar No: 2014/27315, Tarih: 19.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34487 E.  ,  2014/27315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2012

NUMARASI : 2012/29-2012/533

DAVA :Taraflar arasındaki, ücret farkı, ilave tediye, ikramiye farkı, işgüçlüğü tazminatı farkı, bakım tazminatı farkı ile fazla mesai ücreti farkı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2014 Cuma günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat Geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren yanında 2003 de teknisyen olarak çalışmaya başladığını, 2004 yılında TİS tarafı olan T..-İ.. Sendikasına üye olarak TİS’ten yararlanmaya başladığını, sendika üyesi olmadan önce günlük aldığı yevmiyenin TİS’ten yararlanmaya başlamasını takiben, davalı ile T..-İ.. Sendikası arasındaki protokol gereğince düştüğünü, yapılan bu indirimin İş Kanunu madde 38’e aykırı olduğunu, ücrette indirimin ücret baz alınarak hesaplanan fazla mesai, ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı, vardiya tazminatı gibi ödemelerin de eksik ödenmesi sonucunu beraberinde getirdiğini, İş Kanunu madde 62, 2822 sayılı TİSGLK. madde 5, 6 uyarınca ücrette bu surette bir indirime gidilemeyeceğini, sendika üyeliği nedeniyle ücretin indirilmesinin 2821 sayılı K. madde 32 ve İş K. madde 5’e aykırı olduğunu, birbirini takip eden TİS’ler uyarınca öngörülen artışların yapılmakla birlikte, ilk hareket noktası ücretin eksik olması nedeniyle hukuka aykırılığın devam ettiğini, bu hukuka aykırı işlemi olmasaydı aldığı ücret ve eklerinin daha farklı olacağını, TİS yapım aşamasında baskı sonucu sendika üyesi olduğunu ileri sürerek, fark aylık ücret, fazla mesai ücreti, fark ikramiye, ilave tediye, iş (güçlüğü) riski tazminatı, bakım tazminatı alacaklarının alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının T..-İ.. Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere,

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının T..-İ.. Sendikasına üyelik başvurusunda bulunduğunu sendika yönetim kurulu kararı ile üye olduğunu, üyelik ile birlikte yürürlükteki TİS’ten yararlanmaya başladığını, işçilerle kayıp kaçak kontrol işlerinde çalıştırılmak üzere İTİS öncesi işe alınan tekniker ve teknisyenlere,

Tedaş ile Tes-İş Sendikası arasındaki 31.05.2004 tarihli Protokol madde 2 uyarınca, 01.03.2003-28.02.2005 süreli 10. dönem TİS’in Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı olan unvan ile İTİS’in uygulama esasları başlıklı 6.maddesinin c fıkrası uyarınca sendika üyeliklerinin işverene bildirildiği tarihten itibaren Ek 2 cetvelinde yer alan 4. derecenin karşılığı yevmiyenin verilmesine, yine işbu bildirim tarihinden itibaren sözleşmenin tüm hükümlerinden 25.06.2004 tarihinden geçerli olmak üzere yararlandırılmalarının kararlaştırıldığını, Protokolün bu hükmü ve TİS Ek 2 cetvel uyarınca söz konusu tekniker ve teknisyenlerin ücretlerinin günlük 24,44 TL olarak uygulandığını, davacının taleplerinin taraflar arasındaki iş sözleşmesi madde 6’daki, “İşçinin esaslı bir nedene dayalı fasılalı veya teselsül eden iş sözleşmesinden mütevellit bir hak iddia edemez” kuralına aykırı olduğunu, dava konusu olayın İş Kanunu madde 22,62 ve 2821 sayılı K. madde 31 ile bir ilgisinin olmadığını, sendikaya üye olmaya zorlandığı iddiasının ciddi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının sendika üyesi olduktan sonra T..-İ.. Sendikası ile davalı işveren arasında yapılan protokol uyarınca İTİS Ek-II cetvelinde 4. derecinin karşılığı olan ücretin ödendiğini, toplu iş sözleşmesi ile işçinin başka haklara da kavuştuğunu, yevmiyesinin indirilmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı G.. Elektrik Dağıtım A.Ş.’ de 2003 yılında çalışmaya başladığını, 2004-Nisan ayında sendikaya üye olduğunu ve TİS'den yararlanmaya başlaması üzerine yevmiyesinin iş sözleşmesinde kararlaştırılan miktarın altına düşürüldüğünü belirterek ücret farkından kaynaklı işçilik alacakları taleplerinde bulunmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2822 sayılı TİSGLK’un 6. Maddesinde, “Toplu iş sözleşmesinde aksi belirtilmedikçe hizmet akitleri toplu iş sözleşmesine aykırı olamaz. Hizmet akitlerinin toplu iş sözleşmesine aykırı hükümlerinin yerini toplu iş sözleşmesindeki hükümler alır. Hizmet akdinde düzenlenmeyen hususlarda toplu iş sözleşmesindeki hükümler uygulanır. Toplu iş sözleşmesinde hizmet akitlerine aykırı hükümlerin bulunması halinde hizmet akdinin işçi lehindeki hükümleri geçerlidir…” düzenlemesi yer almaktadır.

Yukarıdaki hüküm “işçi lehine şart ilkesi” olarak adlandırılan kuralın Türk İş Hukukundaki pozitif yansımasını oluşturmaktadır. Söz konusu hüküm gereğince normlar hiyerarşisinde iş sözleşmesine nazaran daha üstte bulunan toplu iş sözleşmeleri hükümleri yerine iş sözleşmeleri hükümleri ancak işçi lehine olmak koşuluyla uygulanma kabiliyetine sahiptir. Bir başka ifadeyle iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesi karşı karşıya geldiğinde yani aynı konuda iş sözleşmesi ile toplu iş sözleşmesinde farklı düzenlemeler yer aldığında iş sözleşmesi hükmü daha işçi lehine olmak koşuluyla somut olaya tatbik edilebilir.

Somut olaya dönüldüğünde davacının iş sözleşmesi ile kararlaştırılan temel ücretinin düşürüldüğü anlaşılmaktadır. Bu ücretin düşürülmesi işlemi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesine göre değil toplu iş sözleşmesi ile yapılmıştır. Nitekim İş Kanunu’nun 22. maddesindeki prosedüre uyulup işçinin yazılı rızasının alındığı da iddia ve ispat edilmiş değildir. Öte taraftan TİS’lerle belirlenen ücretlerin ödendiği savunulmuş ise de öncelikle dosyada yer alan TİS’lerde davacının ücretine ilişkin doğrudan bir düzenleme ve cetvele rastlanılmamıştır. Sadece TİS’in 72. Maddesinde sözleşme anlamında asgari ücret tanımlanmış ve sözleşmenin eki niteliğindeki cetvellere göre belirleneceği ifade edilmiştir.

İşveren tarafından toplu iş sözleşmelerinin uygulanması neticesinde iş sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin davacının sendikaya üyeliği ve TİS'den yaralanmaya başlanması üzerine düşürülmesi 2822 sayılı TİSGLK'nın 6. maddesi uyarınca işçi lehine şart ilkesinin ihlali niteliğinde olup, kanuna aykırıdır. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması nazara alınarak hesap yapılan bilirkişi raporu yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının ücret farkından kaynaklı taleplerine ilişkin yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12611, Karar No: 2008/23179, Tarih: 25.12.2008

2. Ceza Dairesi 2008/12611 E., 2008/23179 K.

**2. Ceza Dairesi 2008/12611 E., 2008/23179 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI**- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 95 ]

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan sanık S.... T....'in yapılan yargılaması sonucunda; MAHKUMİYETİNE dair (ELBİSTAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 7.9.2006 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 7.4.2008 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hukuki durumunu 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesiyle 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesine göre değerlendiren mahkeme kararında sanık hakkında uygulanan 765 sayılı Kanunun ilgili hükümlerinin lehine olduğu hususunda kuşku bulunmaması,

765 sayılı TCK.nun sanık lehine kabul ve uygulanması halinde aynı Kanunun 95/2.maddesi uyarınca erteli cezanın aynen infazına da karar verilmesi gerekeceğinden, sanık hakkında erteli cezanın aynen infazına ilişkin mahkemenin uygulamasında da bir isabetsizlik bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddi ile hükmün ONANMASINA, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1464, Karar No: 2016/14628, Tarih: 24.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1464 E.  ,  2016/14628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu ... hakkında başlatılan tedbir nafakası alacağına dayalı genel haciz yolu ile ilamsız takipte alacaklının, borçlunun süresi içinde yapmış olduğu borca itirazının kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin, artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda; “Davanın Kabulüne” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda, “Davacının davasının kabulü ile; davalının ... İcra Müdürlüğünün 2015/2345 Esas sayılı takip dosyasına yapmış olduğu itirazının kaldırılmasına ve takibin devamına,” karar verildikten sonra kısa kararda yer almadığı halde borçlu aleyhine %20 inkar tazminatına ve HMK'nun 329/2.maddesi uyarınca disiplin para cezasına hükmedildiği, böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirildiği görülmektedir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14817, Karar No: 2014/7142, Tarih: 21.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14817 E.  ,  2014/7142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/145942

Mahkemesi : Keban Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 10/04/2012

Numarası : 2011/19 - 2012/31

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; sanığın sabıkasız oluşu, ölenin yakınlarının şikayetçi olmaması ve sanığın balıkçılık ve şoförlükle geçimini temini göz önüne alındığında, sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak en üst hadden geri alınmasına karar verilmek suretiyle, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen 3 yıl 4 aydan ibaret sonuç hürriyeti bağlayıcı cezanın günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, 24300 TL yerine 24000 TL şeklinde eksik ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.