muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5772, Karar No: 2022/1604, Tarih: 28.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5772 E.  ,  2022/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.01.2019 tarih ve 2017/14-548 (E), 2019/1 (K) sayılı kararı ile birçok kararda vurgulandığı üzere, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile cezalandırılmak istenen husus, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması ve sınırlandırılmasıdır. Bu husus madde gerekçesinde de "Bu suç ile korunan hukuki değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyetidir." şeklinde ifade edilmiştir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, serbest hareketli bir suç olduğundan, bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğünün kaldırılması neticesini doğurabilecek her türlü hareket ile işlenebilecektir. Mağdurun bir yere gitme veya kalma özgürlüğünün ihlal edilmesi sonucunun doğması kaydıyla suç her yerde ve zamanda işlenebilir.

Suçun manevi unsuru ise; failin mağduru şahsi özgürlüğünden yoksun bırakmaya yönelik hareketleri gerçekleştirmesi ve istemesi, yani genel kasıttır.

Somut olayda; temyiz dışı sanıklar ... ile ...'ın alınan beyanlarında, katılan ... ile sanık ...'i bir depoya girerken gördüklerini, depoya ilk önce sanığın, ardından katılanın girdiğini, yanlarına gittiklerinde sanığın oturduğunu, katılanın ise ayakta durduğunu görmeleri üzerine ne yaptıklarını sorduklarında sanığın "sizi ilgilendirmez" diye cevap vermesi ile sanık ...'ın sanık ...'i ittirdiğini ve tarafların kavga ettiğini ifade ettikleri; katılan ...'ın ise soruşturma aşamasında alınan beyanında, olay günü internet kafeden çıkıp evine giderken sanık ... ile karşılaştıklarını, sanığın görüşmek istediğini söylemesi üzerine kendisi ile bir kafe önünde buluşarak birlikte bir depoya gittiklerini, depoda sanığın oturduğunu kendisinin de ayakta durduğunu, sanık ...'ın konuşmalarından rahatsız olması

üzerine bulundukları yerden gitmek istediğinde sanık ...'ın, sol elinden tutarak "gitme, dur, insan gibi konuşalım" dediği sırada temyiz dışı diğer sanıklar ...'in yanlarına geldiğini, dayak yememek için polis merkezine sığındığını beyan ettiği anlaşılması karşısında; giriş çıkış engeli ve kilidi olmayan depoya önce sanığın ardından katılanın rızaları ile girdikten sonra katılan ...'ın depodan gitme özgürlüğünün kısıtlandığına dair her türlü şüpheden uzak yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4648, Karar No: 2017/7600, Tarih: 11.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4648 E.  ,  2017/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ile davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 6433 ada, 14 parseldeki ... apartmanda yönetici ve aynı zamanda kat maliki olduğunu, davalının ise aynı apartmanda 13 nolu ve 14 nolu bağımsız bölümlerin maliki olup sahibi olduğu dükkanda motosiklet satıcılığı yaparken ortak yerlerden olan ön ve yan bahçeyi işgal ettiğini beyan ederek, davalının vaki müdahalesinin men'i ile yapılan imalatların kaldırılmasına ayrıca geriye doğru şimdilik aylık 500 TL olmak üzere geriye dönük 5 yıllık ecrimisilin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; Kat Mülkiyeti Kanununun 4. ve 16. maddelerinde, aksine sözleşme olmadıkça kat maliklerinin ortak yerlerden arsa payları oranında faydalanabileceğine; aynı kanunun 19. maddesinde tüm kat maliklerinin ana taşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını korumak mecburiyetinde olduklarına hükmedildiği, 2015/12 D.İş sayılı dosyadan yapılan tespite konu bilirkişi raporuna göre bağımsız bölüm maliki olan davalının 38,05 metrekarelik alanı kullanma hakkı varken taşınmazın ortak kullanım alanı olan ön bahçesinde motosiklet teşhiri yapmak suretiyle 83,80 metrekarelik alanı işgal ettiği, bu alana açılıp kapanabilir özellikte tente monte ettiği gerekçesi ile, davanın kabulüne davalının Kat Mülkiyeti Kanununa aykırı müdahalesinin önlenmesine ve imalatların kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanan ortak yerlere yapılan el atamanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

1-Feragat edilen ecrimisil talebi yönünden olumlu/olumsuz bir hüküm kurulmamış olması,

2-Kat Mülkiyeti Kanununa göre; ortak alanlar, bütün kat maliklerince arsa payları oranında kullanılacak olan alanlar olup, bütün kat malikleri bu alanlara hisseleri oranında maliktirler, ancak bu alanlar münhasıran bir kat maliki tarafından kullanılamayacağından, davalının arsa payı oranı olan 38,05 m2 şeklinde davalıya kullanım hakkı sağlanmasına yol açacak şekilde karar verilmesi yasaya aykırı olup, anataşınmazın mimari projesinde ve yönetim planında belirtilen kullanım şekline göre ortak alanların tespit edilerek varsa buna yönelik müdahalelerin men'i ve eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve kanuna aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ile davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/2827, Karar No: 2006/2840, Tarih: 22.03.2006

6. Ceza Dairesi 2004/2827 E., 2006/2840 K.

**6. Ceza Dairesi 2004/2827 E., 2006/2840 K.**

**- HIRSIZLIK

- LEHE KANUN UYGULAMASI

- YAĞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 148 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 149 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

**"İçtihat Metni"**

Yağma suçundan sanık Murat hakkında yapılan duruşma sonunda; TCK'nın 492/1, 59, 81/2 ve 40. maddeleri uyarınca 4 sene 2 ay 1 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin (Sakarya Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 06.03.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan onama isteyen 16.01.2004 tarihli tebliğname ile 17.02.2004 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık amacıyla eve giren sanığın, cep telefonunu ve halının altındaki 100 milyon lirayı aldıktan sonra, yerde uyumakta olan ve üstüne basması sonucu uyanan yakınanın bağırması üzerine, ona yumruk atarak pencereden atlayıp kaçtığının anlaşılması karşısında; eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 497/1, 59/2, 81/2. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nin aynı suça uyan 149/1-d-h, 62. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Murat'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.03.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6778, Karar No: 2017/3610, Tarih: 06.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6778 E.  ,  2017/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.09.2014 gün ve 2014/6380 Esas, 2014/5974 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi birleşen 2008/293 Esas sayılı dosyada şikayetçi Tasfiye Halinde ... Bankası A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi .... vekili, 01.04.2008 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde, emlak vergisi alacağı için koydukları haczin dikkate alınmadığını;

Birleşen 2008/275 E. sayılı dosyada şikayetçi .... vekili, 01.04.2008 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde satış masraflarının öncelikle ayrılmadığını ve ipoteklerinin dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline; Birleşen 2008/291 E sayılı dosyada şikayetçi .... A.Ş. vekili, 15.04.2008 tarihli sıra cetvelinde alacaklısı bulundukları Çorum 3. İcra Dairesi'nin 2002/2212-2213 ve 2214 sayılı takip dosyalarının dikkate alınmadığını, alacaklarının Bankacılık Kanunu'nun Geçici 13. maddesi uyarınca imtiyazlı olduğunu;

Birleşen Dosya 2008/293 E. sayılı dosyada Şikayetçi Tasfiye Halinde.... Bankası A.Ş. vekili, 15.04.2008 tarihli sıra cetvelinde taşınmaz üzerindeki hacizlerinin dikkate alınmadığını, alacaklarının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a tabi olup icra ve iflas Kanunu'nun 106 ve 110. maddelerinin uygulanmayacağını ve hacizlerinin bu nedenle düşmediğini;

.../...

S.2.

Birleşen Dosya 2008/303 şikayetçi.... vekili, 15.04.2008 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan .....'nin haczinin düştüğünü, müvekkili banka tarafından kullandırılan kredilerin tarih itibariyle Bankacılık Kanunu'nun Geçici 13. maddesi kapsamında olduğunu ve 03.09.1999, 02.11.2004 ve 05.05.2005 tarihli hacizlerinin dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemenin 17.04.2008 tarih ve 2008/266 E, 2008/918E., K. sayılı ilamı ile .... Başkanlığı ..... ve tasfiye halindek.... vekilinin 01.04.2008 günlü sıra cetveline karşı şikayetlerinin kabulüne, diğer şikayetlerin reddine dair kararın .....Ş. ve Tasfiye Halinde..... vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi 24.06.2009 tarih 2009/5068 Esas 2009/6185 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu 19.03.2013 tarih ve 2009/1133 E., 2013/221 K. sayılı ilamı ile .... Başkanlığı ve.....O.'nın 01.04.2008 günlü sıra cetveline karşı açtıkları davaların kabulüne, diğer şikayetlerin reddine dair kararın Tasfiye Halinde.... A.Ş. vekili ile Kavaklıdere Vergi Dairesi vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizin 26.09.2014 tarih ve 2014/6380 E., 2014/5974 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez Tasfiye Halinde.... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez Tasfiye Halinde.... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen 2008/293 Esas sayılı dosyada şikayetçi Tasfiye Halinde ..... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6001, Karar No: 2019/14405, Tarih: 03.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/6001 E.  ,  2019/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müşteki hakkında ...Devlet Hastahanesi tarafından düzenlenen raporda, "dudak lateralinde sütür gerektiren 2\*2 cm lik kesi ve açılma, dudak anteriorunda sütür gerektirmeyen açılma mevcut" şeklinde yaralanmasının olduğunun belirtildiği, mevcut yaralanmanın yüzde sabit iz bırakabilecek nitelikte olup olmadığı hususunda olay tarihinden 6 ay sonrasında rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdurun en yakın adli tıp şube müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Müşteki hakkında ...Devlet Hastahanesi tarafından düzenlenen ilk raporda yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemez nitelikte olduğunun belirtildiği, daha sonra 26.06.2015 tarihinde... Eğitim Araştırma Hastahanesinden alınan raporda ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtildiği, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 03.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6556, Karar No: 2023/6550, Tarih: 19.12.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/6556 E.  ,  2023/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. ... ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 122 parsel (yeni 183 ada 5 parsel) ... 13.028,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz idari yoldan Hazine adına tescil edilmiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi ... Mevkiinde kain tapuda davalı adına kayıtlı 183 ada 5 parsel ... taşınmazın yaklaşık 2303,80 m2 sinin davacının malik sıfatıyla zilyet ve tasarrufunda olduğunu, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olup kültür arazisi tarla vasfında olduğunu, taşınmaza arpa, buğday, yulaf ekilmek suretiyle tasarruf edildiğini, taşınmaz içinde 25-30 yıllık küçük bir ev olduğunu, davalı adına idari yoldan tescil tarihi olan 1991 yılına kadar ulamalı ve ulamasız olarak 20 yıldan fazla malik sıfatıyla zilyet ve tasarruf edildiğini, bu zilyetliğin nizasız ve fasılasız olarak sürdürüldüğünü, davalı adına idari yoldan 1991 yılında yapılan tescil tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı süresi fazlasıyla dolduğundan davacının mülkiyet hakkını kazandığını beyan ederek, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının 2303,80 m2 sinin iptal ve ifrazı ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taşınmaz üzerinde Hazine adına tescil öncesinde ve sonrasında malik sıfatıyla ve yeterli süre ile zilyetliğinin bulunmadığını, bu sebeple davacının kazanılmış hakkının bulunmadığını, idarece yapılan araştırmada dava konusu taşınmazın yeterli süre ve malik sıfatıyla kullanılmadığını, taşınmazın öncesinin orman olduğunun tespit edildiğini, dava konusu taşınmazın 2009 yılına kadar dava dışı üçüncü kişi... tarafından işgal edildiğini ve bu kişinin ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/390 Esas ... dosyasında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yargılandığını, Mehmet Kömürcü tarafından Milli Emlak Genel Müdürlüğüne yazılan 12.05.2005 tarihli dilekçede dava konusu taşınmazı kullandığını ve taşınmazı satın almak istediğini belirttiğini, bu husus da dikkate alındığında davacının taşınmaza malik sıfatıyla yeterli sürede zilyet olmadığını, davacının idare adına tapu çıkmadan önce kazanılmış hakkı olduğu iddiasının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3116 ... Kanuna göre devlet ormanlarının sınırlandırılmasının 1942 yılında yapıldığı ve orman tahdit sınırının kesinleştiği, 6831 ... Orman Kanunu'nun (6831 ... Kanun) 1744 ... 6831 ... Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve bu Kanuna 3 Ek Madde ile bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun (1744 ... Kanun) ile değişik 2 nci madde uygulaması yapıldığı ve bu çalışma esnasında 3116 ... Orman Kanununa (3116 ... Kanun) göre 1942 yılında yapılmış olan tahdit sınırının aplikasyonunun yapıldığı, yine 3302 ... 31.08.1956 tarihli ve 6831 ... Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (3302 ... Kanun) 2/B uygulamasının yapılarak kesinleştiği, çekişmeli taşınmazın orman tahdit sınırları dışında ve orman sayılmayan yerlerden olduğu, aynı yerde genel arazi kadastrosunun 1954 yılında yapıldığı ve çekişmeli taşınmazın tescil harici alanda kaldığı, tesis kadastrosunun kesinleştiği 1954 tarihi ile taşınmazın davalı idare adına tescil edildiği 1991 yılı arasında 20 yıllık sürenin geçtiği, orman ve fen bilirkişileri tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritası üzerinde yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada; A harfi ile gösterilen 2.303,80 m2'lik dava konusu yerin 1959 ve 1978 yılı memleket haritasında renksiz açık alanda kaldığı ve tarım alanı olarak göründüğü, 1966, 1971, 1975 ve 1979 yılı hava fotoğraflarında da açık tonda ve açıklık alan olarak göründüğü, üzerinde tarımsal faaliyetin bulunduğu, çekişmeli taşınmazın davalı idare adına tescil edildiği 1991 yılından 20 yıl öncesinden emek ve masraf sarf edilerek imar ihyanın tamamlandığı ve zilyetliğin arpa, buğday gibi hububat tarımı yapılarak aralıksız devam ettiği, komşu taşınmazlarla benzer toprak ve bitki desenine sahip olduğu, taşınmaz üzerinde 35-40 yaşlarında keçi boynuzu, melengiç, 27-32 yaşlarında narenciye ağaçlarının bulunduğunun tespit edildiği, jeololoji bilirkişi raporu ile çekişmeli taşınmazın 1965, 1972, 1979 yılı hava fotoğraflarında ve 1978, 1995 yılı memleket haritalarında tarım alanı olarak işaretlendiği, 1991 yılından önce ve daha eski tarihlerden beri taşınmazda zilyetliğin olduğu, imar ihyanın uzun yıllar önce en az 50-60 yıl öncesinden tamamlandığı, öte yandan taşınmazın dere yatağında kalmadığı, kayalık, taşlık, doğal kumluk çakıllık, sazlık ve bataklık yerlerden olmadığının belirlendiği, keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve taraf tanık beyanlarından da davacının babası...'nün çekişmeli taşınmazı 1950'li yılarda arpa, buğday ekip biçmek suretiyle kullanmaya başladığı, taşınmaz içindeki evi de yine bu yıllarda inşa ettiği, ölümünden evvel zilyetliğindeki tüm yerleri çocukları arasında pay ettiği, 185 ada 5 parsel ... taşınmazın içinde bulunan dava konusu yerdeki zilyetliğini miras payı olarak kızı davacı ..

...'nün çekişmeli taşınmazı 1950'li yılarda arpa, buğday ekip biçmek suretiyle kullanmaya başladığı, taşınmaz içindeki evi de yine bu yıllarda inşa ettiği, ölümünden evvel zilyetliğindeki tüm yerleri çocukları arasında pay ettiği, 185 ada 5 parsel ... taşınmazın içinde bulunan dava konusu yerdeki zilyetliğini miras payı olarak kızı davacı ...'a devrettiği, davacının da bu yerde yine arpa, buğday gibi kuru tarım ve bahçe tarımı yaparak zilyetliğini sürdüğü, taşınmaz içindeki evi yenilemek suretiyle kullandığının anlaşıldığı, her ne kadar dava konusu taşınmaz için ecrimisil ödemeleri yapılmış ise de kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları gerçekleştikten ve idare adına taşınmazın tescilinden sonra yapılan ecrimisil ödemelerinin malik sıfatıyla zilyetliğe engel olmadığını, davacının 1991 yılından önce eklemeli olarak 20 yılı aşkın bir süreyle, imar ihya çalışmaları çok önceden tamamlanan çekişmeli taşınmazda hububat ve bahçe tarımı yaparak zilyetliğini sürdürdüğü, miktar yönünden tescile engel bir durum olmadığı, böylece davacı lehine 4721 ... Türk Medeni Kanunu'nun (4721 ... Kanun) 713 üncü ve 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14 üncü ve 17 nci maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevkiinde kain 183 ada 5 parsel ... taşınmazın davalı Hazine adına olan tapu kaydının fen bilirkişi ...'ın 04.09.2018 tarihli krokili raporunda A harfi ile gösterilen 2.303,80 m2 lik kısmının tapu kaydının iptali ve ifrazı ile ayrı parsel numarası verilerek davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.