muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16365, Karar No: 2015/3474, Tarih: 26.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16365 E.  ,  2015/3474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı kuruma işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı olan davalıların malik, kiracı/ sigortalısı olan yerde depolanan tıbbı malzeme ve ilaçların lavabo altındaki borunun patlaması sonucu sızan sular nedeni ile hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini belirterek 12.000,00TL bedelin ödeme tarihinden yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, söz konusu yeri mesken olarak kiraladığını ve depo olarak kullanıldığından haberinin olmadığını, kiralandığı tarihte yeri de tam ve sağlam teslim ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı vekili; bakım ve temizliğe dikkat edildiğini su basmasının her zaman karşılaşılabilecek bir durum olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak;Davalı şirkete yönelik davanın Reddine,1800 TL nin 30/09/2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Tevfık Karadeniz'den alınıp davacıya verilmesine, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.05 TL kalan fazla alınan temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25806, Karar No: 2012/10231, Tarih: 29.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/25806 E.  ,  2012/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 179/b maddesi hükmü gereğince iflasın ertelenmesi kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 Sayılı Kanuna göre yapılan takipler de dahil olmak üzere, hiçbir takip yapılamaz ve evvelce başlamış takipler de durur.

Somut olayda alacaklının borçluya karşı genel haciz yolu ile başlattığı takipte borçlu, icra mahkemesine başvurarak, iflasın ertelenmesi davasında tedbir kararı verildiğini, iflasın ertelenmesi kararının Yargıtay'ca bozulduğunu, ancak bozma üzerine yeni esas numarası alarak yargılamaya devam edildiğini, dosyanın derdest olduğunu ve ihtiyati tedbir kararının bu dosya üzerinden de devam ettiğini ileri sürerek, dava dilekçesine tedbir kararının devam ettiğini belirten ve yazı işleri müdürü tarafından düzenlenen begeyi de ekleyerek takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetçi borçlunun dava dilekçesi ekinde sunduğu tedbir kararının devam ettiğini belirten yazı işleri müdürü yazısı hükme esas alınarak ihtiyati tedbir kararının takip tarihinden önce verildiği ve halen devam ettiğinden bahisle takibin iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece, öncelikle Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nden iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı olup olmadığı ve halen devam edip etmediği hususlarının sorulması, gerekirse Kadıköy 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nden iflasın ertelenmesine ilişkin dava dosyası getirtilerek incelenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, borçlunun şikayet dilekçesi ekinde sunmuş olduğu yazı işleri müdürü tarafından düzenlenen yazı esas alınarak hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5892, Karar No: 2012/8074, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5892 E.  ,  2012/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadstorusuna itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuku Dairesinin, 06.05.2009 tarih, 2009/5936 E., 2009/7568 K. sayılı bozma kararında özetle; "Davacı vekili, .... köyü çiftlik mevkiinde bulunan Doğusu; ...., Güneyi; ....., Batısı; ...., ve Kuzeyi; .... köyü 160 parsel ile çevrili tahmini 40 dönüm miktarındaki taşınmazın davacıya ait olduğunu, yörede yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu yerin kadastro harici bırakıldığını belirterek bu yerin davacı adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulü ile Sakız köyü çiftlik mevkiinde bulunan 09.05.2008 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen toplam 46323,01 m2 yerin davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden, yargılamanın devamı sırasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede orman sınırlandırılmasına başlanıldığı ve taşınmazın kısmen orman sınırları içine alındığı anlaşılmaktadır. Davanın varlığı tahdidin kesinleşmesini önler. Bu durumda davanın sınırlandırmaya itiraz niteliğine dönüştüğünün kabulü gerekir. O halde, 6831 sayılı Orman Yasasının değişik 11. madde hükmü gözetilerek, uyuşmazlığın çözümünde kadastro mahkemesi görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş; davanın tescil bölümünü elde tutarak, orman kadastrosuna itiraz bölümü yönünden kadastro mahkemesinin görevi olduğundan söz edilerek, görevsizlik kararı vermek ve dava konusu taşınmazın orman niteliğinin saptanması bakımından kadastro mahkemesinin vereceği kesinleşen kararını beklemek, ondan sonra tescil istemi yönünden doğacak sonuca göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mut Asliye Hukuk Mahkemesince, orman kadastrosuna itiraza dönüşen dava yönünden tefrik kararı verilerek, dava hakkında görevsizlik kararı verilmiş, yargılamaya kadastro mahkemesinde devam olunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporuna ekli krokide (A, B, C) ile gösterilen çekişmeli taşınmazlardan (C) bölümü hakkkında, davacının bir talebinin bulunmadığı, (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerin de orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve bilirkişi raporuna ekli krokide (A) ile gösterilen 23404,39 m2 yüzölçümlü bölüm ile, (B) ile gösterilen 22912,50 m2 yüzölçümlü bölümün orman sayılmayan yerlerden olduğuna, (C) ile gösterilen bölüm yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve orman sayılan yerlerden olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Yasa gereğince 07.06.2006 tarihinde ilan edilerek dava nedeniyle kesinleşmeyen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın, (A) ve (B) ile gösterilen bölümlerinin orman sayılmayan, (C) ile gösterilen bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasın yer olmadığına 29/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2385, Karar No: 2010/3481, Tarih: 30.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/2385 E.  ,  2010/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisi annesi ...’nin ... köyü 133,134 ve 135 sayılı parsellerde “...” yazılan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir

2- Dosya içinde bulunan tapu kayıtlarından kaydında düzeltme talep edilen taşımazlarda davacının murisi ... dışında baba ismi “...” olarak yazılı başka paydaşlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. “... ...’in ... olan baba adının ... olarak düzeltilmesi şeklinde” hüküm fıkrası oluşturulması gerekirken Hüküm fıkrasının “dava konusu parsellerin malik sütununun baba hanesinin “...” olan kısmının ... olarak tashihine” şeklinde oluşturulması bozma nedeni ise de bu husus HUMK’nun 438/VII. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle, yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının I. Bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “... ili ... İlçesi ... Köyü 133, 134, 135 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş ... ...’in ... olarak yazılan baba adının ... olarak düzeltilmesine” cümlesinin yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA 30.03.2010 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7044, Karar No: 2025/3540, Tarih: 10.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/7044 E.  ,  2025/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/870 E., 2024/1113 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Doğubayazıt 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/82 E., 2022/410 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından istinaf kararının bozulması gerektiği yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8939, Karar No: 2016/8193, Tarih: 19.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8939 E.  ,  2016/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 204/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince 5 yıl hapsine, hak yoksunluğuna, sahte belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına.

2- TCK'nın 158/1-e, 43, 62, 52/2. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapsine ve 97.000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, 24 eşit taksitte tahsiline.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in 01.07.2007 tarihinde ... Beldesinde eczane açtığı ve oğlu olan diğer sanık ...'le birlikte çalıştıkları, sanıkların 2007 yılı eylül ayından 2008 yılı ocak ayına kadar olan tarih içerisinde 52 adet reçetede sahtecilik yapmak suretiyle katılan kurumdan 38.800,80 TL haksız menfaat etmek suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarını zarara uğratmak ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia ve kabul edilen olayda;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Bilikişi raporları, tanık anlatımları, soruşturma raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemlerinin zincirleme surette kamu kurum ve kuruluşlarının aleyhine dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunuğunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsezlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

UYAP'tan alınan 18.09.2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 24.01.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 19.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/726, Karar No: 2011/68, Tarih: 06.04.2011

**Hukuk Genel Kurulu         2010/21-726 E.  ,  2011/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2010

Taraflar arasındaki “menfi tespit ve İptal " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.10.2008 gün ve 2008/564 E.-2008/747 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 21. HD gün ve 22.12.2009 gün ve 2008/20329 E.-2009/16839 K. sayılı ilamı ile,

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici  nedenlere göre davalı Kurumun  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  diğer temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava davacının, davalı kuruma 5335 sayılı Yasa'ya göre toplam 28.925,49 TL. yersiz yaşlılık aylığı borcu bulunmadığının tespitiyle aksi kurum işleminin iptali   istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının tahsis edilen yaşlılık aylığı nedeniyle kuruma borçlu olmadığının tespitine, kurum işleminin iptaline  karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davacının 14.8.1991 tarihinde S.S.K'na bağlı olarak çalışırken ayrılıp 7749 gün sigortalılık süresi ile 15.8.1991 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı, 25.1.2001 tarihinde ise 657 sayılı Yasa'ya tabi olarak çalışmaya başlamasından dolayı Kuruma başvurarak S.S.K yaşlılık aylığının kesilmesini istediği, 13.2.2001 tarihinde kurumca verilen cevapta aylığının kesilmeyeceğinin bildirildiği, 2.7.2008 tarihinde ise , davacının 1.1.2005-19.6.2008 tarihleri arasında aldığı yaşlılık aylıklarından  24.710,94 TL. ana para ve 4.214,55 TL. faiz ile birlikte toplam   28.925,49 TL  nin ödenmesinin  istendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan madde de; “Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz” hükmü getirilmiştir.

Öte yandan yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin 5510 sayılı Yasanın  96. maddesinde “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler; a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden, b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan,itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.Alacakların yersiz ödemelere mahsubu, en eski borçtan başlanarak borç aslına yapılır, kanunî faiz kalan borca uygulanır.

Bu hüküm ilgili hak sahiplerinin muvafakat etmeleri kaydıyla, aynı dosyadan diğer bir hak sahibine yapılan yersiz ödemelere mahsubunda da uygulanır.Yersiz ödemenin gelir ve aylıklardan kesilmesinde, kesintinin başlayacağı ödeme dönemi başı itibarıyla kanunî faizi ile birlikte hesaplanan borç tutarı, gelir ve aylıktan % 25 oranında kesilmek suretiyle uygulanır.Yersiz ödemelerin tespiti ile geri alınmasına ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir” denilmekle kurumca yersiz ödemelerin geri alınmasına ilişkin esas ve usuller belirlenmiştir.