muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4926, Karar No: 2022/6011, Tarih: 22.09.2022

5.3. Değerlendirme

Somut olayda, talepte bulunan davacının yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığı ve adli yardım talebinin yerinde olduğu anlaşılmış olmakla (HMK'nin m.336/2) adli yardım talebinin kabulüyle Mahkemece verilen 11.12.2017 tarihli ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın 10.000.00 TL değer gösterilmek suretiyle ve adli yardım talepli olarak açıldığı, 12.04.2016 tarihli tensip tutanağının 14.maddesinde adli yardım talebinin reddine ve dava değeri üzerinden hesaplanan peşin nispi harcı ve gider avansını yatırmak üzere 2 haftalık kesin süre verilmesine karar verildiği, söz konusu ara kararın davacı tarafa 19.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, 03.05.2016 tarihinde beyan dilekçesinde; avukat talebinde bulunarak harcı ve gider avansını yatıramayacağının bildirildiği ve bu hususta verilen ara karardan rücu edilmesinin talep edildiği, adli yardım talebinin reddine dair verilen karara karşı davacı tarafından süresinde itiraz yoluna başvurulmadığından artık mahkemece verilen adli yardım talebinin reddi kararı kesinleşmiştir.

IV. SONUÇ

Yukarıda açıklanan nedenlerle

1-Davacının adli yardım talebinin kabulüne, mahkemenin 11.12.2017 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

2-Davacının esasa yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 80,70 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5706, Karar No: 2011/18382, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/5706 E.  ,  2011/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan Hisarönü köy muhtarlığının yokluğunda verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan Hisarönü köyü tüzel kişiliği temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkra- sında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek sure- tiyle yöntemine uygun olarak köy muhtarlığına tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve tem- yiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, tem- yiz etmemesi halinde ise sanık müdafiinin temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dos- yanın geri gönderilmesi içinYargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 29.12.2011 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18320, Karar No: 2014/4097, Tarih: 24.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18320 E.  ,  2014/4097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PINARHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/163-2013/70

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil – araç satışının iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davalı S.. K.. hakkında açılan davanın, kısmen kabulüne; davalı Hatice Kocaçınar hakkında açılan davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dosya içeriği ve toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mirasbırakanın diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 101 ada 117, 123, 156 ve 309 parsel; 110 ada 21, 46, 59 ve 65 parsel; 114 ada 42 parsel; 115 ada 10 parsel; 153 ada 11 parsel ve 156 ada 55 parsel sayılı taşınmazlarını damadı olan davalı S.. K..'a temlik ettiği saptanarak davalı S.. K.. hakkındaki iptal ve tescil isteğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı S.. K.. vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı Hatice ile davalı S.. K..'ın öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 297/2. maddesi uyarınca, hüküm sonucu kısmında; istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda; dava konusu 110 ada 51 parsel ve 144 ada 42 parsel sayılı taşınmazlar hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir.

Hal böyle olunca; dava konusu 110 ada 51 parsel ve 144 ada 42 parsel parsel sayılı taşınmazlar hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi isabetsizdir.

Davalılar vekilinin, bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3915, Karar No: 2013/19732, Tarih: 06.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3915 E.  ,  2013/19732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.09.2012 tarih ve 2012/79-2012/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...’ın uzun süreden beri kuaförlük ve güzellik hizmetleri alanında faaliyet gösterdiğini, ‘Kırıktarak...’ ibaresini, ad, ticaret unvanı ve marka olarak kullandığını, ortağı bulunduğu diğer müvekkilinin ticaret unvanında da yer verdiğini, davalı gerçek kişinin, tanınmışlığından faydalanmak amacıyla ortağı olduğu diğer davalı şirketin unvanında ibareyi kullandığını, hatta marka olarak bu ibareyi tescil ettirdiğini, hükümsüzlüğü için açılan davanın kabul edildiğini, karardan hemen sonra davalı gerçek kişinin kötüniyetli olarak bu ibareyi çağrıştırmak üzere, ‘KT Salon ...’ ibaresini adına tescil ettirdiğini, davalıların ‘KT’ ibaresini ‘Kırık Tarak’ ibaresi ile birlikte kullandıklarını, ayrıca yaptırılan tespitten de anlaşılacağı şekilde telefonları ‘Kırıktarak’ olarak cevaplandırdıklarını, davalıların kötüniyetli olduklarını, marka tescilinin karışıklığa neden olacağını ve haksız rekabette bulunduklarını ileri sürerek, davalı ... adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, anılan markanın ‘Kırıktarak’ sözcüğü ile birlikte veya bu sözcük olmaksızın kullanılmasının durdurulmasına, davalı şirketin eylemlerinin haksız rekabet olduğunun tespitine, maddi durumun ortadan kaldırılmasına ve hükmün ilanına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, derdestlik itirazında bulunarak, önceki davanın sonuçlanmadığını, müvekkili markasının tescil edildiği şekilde kullanıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu ‘KT Salon ...’ ibareli markanın kötüniyetle tescil ettirildiği gerekçesiyle marka hükümsüzlüğüne ilişkin davanın kabulü ile anılan markanın hükümsüzlüğüne, bozma kapsamı dışında kalıp kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece verilen ilk hükmün davalılar tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmemiş olmasından ötürü davacılar lehine kazanılmış hak oluştuğunun kabulü gerekmesine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece verilen ilk hükmün davalılar tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmemiş olmasından ötürü davacılar lehine kazanılmış hak oluştuğunun kabulü gerekmesine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalılardan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16314, Karar No: 2010/18180, Tarih: 02.11.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/16314 E.  ,  2010/18180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Muğla 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.1.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; toplanan delillerden tarafların evlilik birliğinin kendilerine yüklediği görevleri yerine getirmedikleri, boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulundukları anlaşılmakla, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda 2.bentte belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.11.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/4554, Karar No: 2014/14900, Tarih: 17.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4554 E.  ,  2014/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ünye 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Tarihi : 30.09.2013

No : 2010/449-2013/464

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Her ne kadar 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de , söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. maddesidir.

Kurum sigortalısının 14.05.2008 tarihinde ateşli silahla vurularak yaralandığı, olay nedeniyle davalı hakkında kamu davasının açıldığı, dosya kapsamına göre henüz kesinleşmiş bir ilamın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, kusur raporu ve oranları ile bağlı değildir. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur.

Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

O halde, Mahkemece yapılacak iş; olay nedeniyle açılan ceza davasında sanık olan davalı hakkında verilen kararın kesinleşmesini beklemek, mahkumiyetle sonuçlanması ve kararın kesinleşmesi halinde, Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimini de bağlar nitelikte kesinleşmiş maddi olgu halini alan ilam nedeniyle ceza davasındaki varsa haksız tahrik indirimi oranına göre, Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca, rücu alacağından da indirim yapılması gereği gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gereklidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3389, Karar No: 2011/16039, Tarih: 29.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3389 E.  ,  2011/16039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 tarih ve 2007/397-2009/713 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 06.11.2000 tarihinde kurulan müvekkili şirketin müdürlüğüne 25 yıl için davalının seçildiğini, davalının diğer ortaklar ile birlikte şirketteki hisselerini devrettiğini, 23.12.2005 tarihinde de müdürlük görevinin son bulduğunu, davalının şirket müdürü olarak görev yaptığı dönemle ilgili olarak SSK müfettişlerinin işyerinde inceleme başlattıklarını, 2004-2005 döneminde çalışanların SSK'ya bildirilmemesi, çalışma gün ve ücretlerinin eksik bildirilmesi nedeniyle müvekkili şirkete idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, müvekkilinin bu cezayı ödediğini, müdürlük görevini gereği gibi yerine getirmeyen davalının bu zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 18.12.2008 tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek 58.675 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketteki hisselerini 12.12.2005 tarihinde devrettiğini, bu tarihten önceki ve sonraki döneme ilişkin kamu borcundan ortaklık payını devralan yeni ortağın sorumlu olduğunu, Özel Kurslar Yönetmeliği gereğince müvekkilinin sürücü kursuna müdür olmak için gerekli şartları taşımadığını, bu nedenle kurs müdürü olarak şirket ortağı olan ...'nın görevlendirildiğini, sorumluluğun anılan kişide olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirkette denetçi bulunmadığı, dava açıldıktan sonra davalı hakkında sorumluluk davası açılması, açılmış bulunan davanın devamı yönünde ortaklar kurulu kararı alındığı, davalının, davacı şirketin kuruluş tarihi olan 06.11.2000 tarihinden 12.12.2005 tarihine kadar yetkili müdür olarak görev yaptığı, 2004-2005 döneminde yapılan usulsüzlükler nedeniyle davacı şirkete idari para cezası tahakkuk ettirildiği, idari para cezası ve gecikme zammının davacı tarafından ilgili kuruma ödendiği, davalının şirket müdürü olarak görev yaptığı dönemde basiretli bir yönetici gibi hareket etmeyerek dava konusu zararın meydana

gelmesine sebep olduğu, her ne kadar davalı tarafından şirket müdürünün ... olduğu savunulmuş ise de, ticaret sicil kayıtlarına göre davalının davacı şirketi temsil ve ilzama yetkili tek kişi olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 48.900,90 TL'nin 24.05.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 253,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14849, Karar No: 2023/4360, Tarih: 04.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14849 E.  ,  2023/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1605 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve kumluk yerlerden olduğunu, bu özellikleri nedeniyle kamu malı olduğu kuşkusuz olup, kamu mallarında 4721 sayılı Kanun'un 1023 üncü maddesinin uygulama yeri olmadığını, tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal sebebe dayanılmasının zorunlu olduğunu, oysaki bu taşınmazda iyiniyet ve tapuya güven ilkesinin geçerli olmadığını bu nedenle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/69 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/69 Esas, 2015/139 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davaya konu taşınmazın niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edilmediğini, taşınmazın vasfının yeniden araştırılması, arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/116 Esas, 2017/300 sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/116 Esas, 2017/300 sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/116 Esas, 2017/300 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesin sonucunda; bozma sonrası duruşmaya ... Malmüdürlüğünde görevli veri hazırlama kontrol işletmeni olan İsmail Berka katılmış ve dava konusu taşınmaza ilişkin ödeme yapıldığını beyan ederek; Maliye Bakanlığının 13.01.2012 tarihli ve 56 sayılı onayına göre davada hazine adına sulh, kabul ve feragat işlemleri yapabilme yetkisi muhakemat müdürlüğüne, müdürlük olmayan yerlerde yetkilendirilen hazine avukatlığının hukuki görüşü ile ilçelerde malmüdürünün teklifi üzerine Kaymakama aitt olduğu bu nedenle mahkemece usulüne uygun olmayan sulh uyarınca hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/639 Esas 2022/436 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davayı sulh ile sonuçlandırdıkları halde yargılamaya davalı idare nedeniyle devam olunduğunu, bu nedenle aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, sulh işlemi yapan davalı temsilcisinin sulha yetkili olmadığı gerekçesi ile kararın Yargıtayca bozulduğunu, bu nedenle de yeniden yargılama yapıldığını, Hazine temsilcisi olarak gelen kişilerin sulha yetkili olup olmadıklarını davacı taraf olarak bilmelerinin mümkün olmadığını, bu durumun Bakanlığın iç sorunu olduğunu, mahkeme hakimi de bu durumu bilmediğinden sulhe karar verdiğini, bu nedenle kusursuz tarafa yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinin Usul Kanunu gereği olduğunu, bozma sonrası alınan hükme esas raporda az bir bedele hükmedildiğini ve keşif yapma mecburiyeti olmadığı halde keşif yapıldığını oysa ki Yargıtay bozma ilamında taşınmazın değeri ile ilgili bozma yapılmadığı belirterek kararı temyiz etmiştir.