muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10266, Karar No: 2017/188, Tarih: 11.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/10266 E.  ,  2017/188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.03.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 09.06.2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 19.10.2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21419, Karar No: 2015/19659, Tarih: 07.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/21419 E.  ,  2015/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/94388

MAHKEMESİ : Erciş 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2012

NUMARASI : 2012/108 (E) ve 2012/468 (K)

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kararın sanık Binalı adına vekaletname sunan ve 02.04.2012 günlü celseye sanık müdafii olarak iştirak eden Av. S. M. A.'ın yokluğunda verildiği ve dosya kapsamına göre sanık Binalı adı geçen müdafii ile temsil edilmesine rağmen, gıyabi kararın sanık müdafii Avukat S. M. A. yerine sanığa tebliğinin usulsüz olduğu cihetle, gıyabi kararın sanık müdafii Avukat S. M. A.'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12304, Karar No: 2006/15212, Tarih: 11.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12304 E.  ,  2006/15212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;Takibe dayanak ilamda kamulaştırmasız el atma nedeniyle hükmedilen tazminatın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile  5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe  Kanununun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları  genel bütçeye dahil dairelerle  katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK. 1.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı Kararı)

Somut olayda borçlu idare ilamda öngörülen  tazminat  için  takip edildiğine göre yukarıdaki  açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerde yer alan oranlara göre  yapılması zorunludur. Ancak 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/41 E. 2004/4 K. sayıl kararı ile iptal edildiğinden ve elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü  davalarda, iptal kararının “geriye yürümeme” kararı uygulanamayacağından mahkemece, 06.11.2003-31.12.2003 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 3095 Sayılı Yasanın l. maddesinde  öngörülen  faiz oranlarının uygulanması, 1.1.2004 tarihinden sonrasına  ise işleyecek faizin 2004 ve 2005 yılları Bütçe Kanunlarındaki oranlar esas alınarak hesaplanması gerekir.Bilirkişi Şaban İnci tarafından düzenlenen 29.03.2006 tarihli raporunda yapılan hesaplamanın asıl alacak yönünden bu ilkelere uygun olduğu tesbit edilmiş olmasına rağmen ,ilamda hüküm altına alınan vekalet ücreti ve yargılama gideri alacaklarına karar tarihinden itibaren ve karar ve ilam harcına ise harcın alacaklı tarafından yatırıldığı tarihten itibaren faiz hesaplanması gerekirken anılan alacak kalemlerine faiz hesaplanmadığı anlaşılmakla bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde Mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yukarıda belirtilen alacak kalemleri yönünden alacaklının talep edebileceği işlemiş faiz miktarları tesbit ettirilip oluşacak sonuca göre icra emrinin düzeltilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17328, Karar No: 2015/2429, Tarih: 24.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17328 E.  ,  2015/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2011/155-2014/74 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... adına tescilli "..." ibareli markaların birkaç tanesinin diğer davalı ...'a devir edildiğini, 556 sayılı KHK'nın 16. maddesi gereğince tescilli markaların devri halinde aynı sınıflarda yer alan tescilli tüm markaların birlikte devredilmesinin zorunlu olduğunu, bir kısım markaların devri işleminin mutlak tescil engeli kapsamında bulunduğunu belirterek 1996/002171, 1999/001738, 1998/014212, 1998/014241 numaralı markaların davalı ...'a devir işlemlerinin iptali ile söz konusu markaların davalı tasfiye halinde bulunan ... Şti adına tescil edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davalı TPE'ye bu davada husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, somut uyuşmazlıkta TPE'ye husumet yöneltilemeyeceği, devir işlemlerinin diğer davalılar arasında yapılmış olduğu ve davacının söz konusu devri yapılan markalarla ilgili herhangi bir hak sahipliğinin olmadığı, davacının ve 3. bir şahsın devirden zarar gördüğüne dair herhangi bir belgenin dosyada mevcut bulunmadığı, davacının taraflar arasında düzenlenen bu devir nedeniyle hangi mevcut menfaatlerinin zarara uğradığının anlaşılamadığı, davacının tescilli bir markanın devri ile ilgili olarak 556 sayılı KHK'nın 16/5. ve 7. maddesine dayanarak dava açmakta hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle davalı TPE yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/958, Karar No: 2010/4999, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/958 E.  ,  2010/4999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, ... No’lu parselde bulunan 2 ve 3 No’lu bağımsız bölümlerin ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile 2 No’lu bağımsız bölümün satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların ortak miras bırakanı ...ten intikal eden ... No’lu parseldeki bağımsız bölümlerin ortaklığın giderilmesini talep etmiştir. Celp edilen tapu kaydından anılan taşınmazda 2 ve 3 bağımsız bölüm No’lu meskenlerin miras bırakan adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır. Söz konusu 3 No’lu mesken hakkında davalı ... tarafından açılan davada ... 6. Sulh Hukuk Mahkemesi 2007/ 1313 esas 2008 / 718 karar sayılı kararı ile 3 No’lu meskende ...’e miras hakkına mahsuben intifa hakkı tanımıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucu kısa kararda davanın kabulü ile taşınmazın intifa hakkı ile yükümlü olarak satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verildiği halde gerekçeli kararda satışına karar verilen 2 No’lu bağımsız bölümde intifa yükümlülüğü olmamasına, intifa hakkının 3 No’lu meskende tesis edilmesine karşın 2 No’lu bağımsız bölümün intifa hakkı ile yükümlü olarak satışına karar verilmiş, dava konusu edilen 3 No’lu bağımsız bölüm hakkında bir hüküm kurulmamıştır. Kısa kararda davanın kabulüne karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda kısa karara aykırı şekilde 3 No’lu meskene ilişkin hüküm kurulmaması nedeniyle kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün 1991 / 7-1992 / 4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur.Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3731, Karar No: 2020/4420, Tarih: 07.07.2020

**14. Hukuk Dairesi         2019/3731 E.  ,  2020/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.07.2014 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.06.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin paydaşı olduğu 27843 ada 5 parsel (eski 52) sayılı taşınmazın 1/72 payının, 26.07.2012 tarihinde dava dışı önceki paydaşı Musa Karagün tarafından davalıya satıldığını, müvekkiline satışla ilgili noter bildirimi yapılmadığını ileri sürerek davalı adına kayıtlı payın iptali ile müvekkli adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazda fiili taksim bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda fiili taksim bulunduğu, bir kısım paydaşların paylarına düşen yerleri sınırlandırmak suretiyle kullandıkları gerekçesiyle davanın reddine dair verilen ilk kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 18.10.2017 tarihli, 2015/17491 Esas, 2017/7723 Karar sayılı bozma ilamı ile “ ...dosya kapsamından mahkemece, davalının dava dışı Musa Karagün'den satın aldığı paya ilişkin yerin tespit edildiği anlaşılmaktadır. Ancak davacının kullandığı ya da davacıya teban başka bir paydaş tarafından kullanılan yer olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde fiili taksim yapılıp yapılmadığının ve özellikle davacı ile davalının kullandığı bölümler bulunup bulunmadığının mahallinde yeniden keşif yapılarak taraf tanıklarının da taşınmaz başında dinlenmek suretiyle araştırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacı yanın bildirdiği tanıklardan birinin vefat etmesi nedeniyle diğerine de ulaşamadığını belirttiğinden keşif mahallinde tanık dinlenemediğini, keşiften sonra davacı yana tanıklarını bildirmesi için yeniden süre verildiği, davacı yanın bildirdiği tanıklara duruşma gün ve saatinin tebliğ edilmesine rağmen duruşmada hazır bulunmadıkları, bu hususun dava dosyasını sürüncemede bıraktığı, yapılan keşif ve alınan biilirkişi raporları doğrultusunda taşınmazda fiili taksim de bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; bozmaya uyulmuş olmakla lehine bozma kararı verilen taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşacağından bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunludur.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; bozmaya uyulmuş olmakla lehine bozma kararı verilen taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşacağından bozma gereklerinin aynen yerine getirilmesi zorunludur.

Öte yandan, önalım hakkı paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda bir paydaşın taşınmaz üzerindeki payını kısmen veya tamamen üçüncü bir kişiye satması halinde diğer paydaşlara bu satılan payı öncelikle satın alma yetkisi veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve satışın yapılmasıyla kullanılabilir hale gelir.

Önalım davasına konu payın ilişkin bulunduğu taşınmaz paydaşlarca özel olarak kendi aralarında taksim edilip her bir paydaş belirli bir kısmı kullanırken bunlardan biri kendisinin kullandığı yeri ve bu yere tekabül eden payı bir üçüncü şahsa satarsa, satıcı zamanında bu yerde hak iddia etmeyen davacının tapuda yapılan satış nedeniyle önalım hakkını kullanması TMK’nin 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralı ile bağdaşmaz. Kötüniyet iddiası 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de kendiliğinden nazara alınması gerekir. Bu gibi halde savunmanın genişletilmesi söz konusu değildir. Eylemli paylaşmanın varlığı halinde davanın reddi gerekir.

Somut olaya gelince, mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda da belirtildiği üzere fiili taksimin varlığından, diğer bir ifadeyle davacı yanın TMK’nin 2. maddesinde yer alan dürüst davranma kuralına aykırı davrandığını kabul ederek davanın reddine karar verebilmek için hem davacının hem de davalının taşınmazda fiili taksim nedeniyle kullandığı yer bulunduğunun tespit edilmesi zorunludur. Öte yandan fiili taksimin varlığını ispat külfeti esas itibari ile davalı yanda olduğundan, davacı yanın kullandığı yer bulunup bulunmadığı tespit edilmeden fiili taksimin varlığından söz edilemez.

Hal böyle olunca mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde fiili taksim yapılıp yapılmadığının ve özellikle davacı ile davalının kullandığı bölümler bulunup bulunmadığının mahallinde yeniden keşif yapılarak taraf tanıklarının da taşınmaz başında dinlenmek suretiyle araştırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmayla yetinilerek ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21037, Karar No: 2010/14050, Tarih: 20.09.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/21037 E.  ,  2010/14050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 3.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Mühür bozma

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1366, Karar No: 2019/20331, Tarih: 12.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1366 E.  ,  2019/20331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalı vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin bir kısım davalılar yönünden reddine, davacı idare yönünden ise kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalı vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun bir kısım davalı vekili yönünden reddine, davacı idare vekili yönünden kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince süresinde yapılan istinaf başvurusunun davacı idare vekili yönünden kabulü ile Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/22 Esas - 2017/271 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak, arsa niteliğindeki Kayseri İli, Kocasinan İlçesi, Kavakyazısı 2.Mıntıka Mahallesi 956 ada 1342 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmek suretiyle esas hakkında yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11752, Karar No: 2015/17739, Tarih: 23.12.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/11752 E.  ,  2015/17739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/353918

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuklar A.. S.. ve S.. S..'nun yapılan yargılanmaları sırasında; Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle Niğde Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 29/09/2015 gün ve 2015/583 Değişik İş asyılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Niğde Ağır Ceza Mahkemesinin 29/09/2015 gün ve 2015/583 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.