muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7212, Karar No: 2017/670, Tarih: 02.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/7212 E.  ,  2017/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin yönetim kurulu üyeliği yaptıkları dönemle ilgili olarak hesaplarda açık olduğundan bahisle açık miktarının talep edildiğini, müvekkillerinin de şartlı olarak ödemede bulunduklarını, kayıtlarda açık olarak görülen miktarın muhasebecinin hatasından kaynaklandığını, söz konusu harcamaların kooperatif için yapıldığını ileri sürerek, 7.482,04 TL’nin davalıdan istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemece yapılan tespit sonucunda davacıların yönetimde oldukları dönemle ilgili olarak hesaplarda açık tespit edildiğini ve talep etmeleri üzerine davacıların söz konusu miktarı ödediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21.03.2012 tarih, 2011/2611 E., 2012/2184 K. sayılı ilamı ile, davalı kooperatifin muhasebeciliğini yaptığı çekişmesiz olan ...’nın davaya konu görev yaptığı dönemlerdeki ücret miktarının saptanarak, varsa bu şahsın ücret ödemesi karşılığında verdiği serbest meslek makbuzları temin edilerek, banka kayıtları incelenerek, gerektiği takdirde ilgili meslek odasından o dönemlerdeki muhasebeci ücreti de araştırılarak, adı geçen muhasebecinin talep edilen dönem itibariyle yapılan ödemelerinin tespiti gerektiği gibi, kooperatif site bekçisi olarak istihdam edildiği sabit olan ...'in beyanlarına başvurularak ödemeler konusunda araştırma yapılması yine davacıların zimmet suçundan sanık olarak yargılanmış oldukları Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi dosyasındaki tanık beyanları, bilirkişi raporları, diğer bilgi ve belgeler eldeki dosyada toplanacak delillerle birlikte değerlendirilerek ve gerektiğinde bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozma doğrultusunda yapılan inceleme neticesinde, kooperatifin davacılardan toplam 14.926,12 TL alacağının bulunduğu ancak dava dilekçesinde davalı kooperatif tarafından 7.481,04 TL'nin tahsil edildiğinin belirtilmiş olduğu, bu hali ile davacıların davalı kooperatife 7.445,08 TL daha borcunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4788, Karar No: 2016/11220, Tarih: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4788 E.  ,  2016/11220 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Münavebeye esas alınan ürünlerin, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri getirtilerek, bilirkişi raporu denetlenip, sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2014 yılı verisine göre hazırlanıp, belirlenen kamulaştırma bedeline ÜFE oranı uygulanmak suretiyle endeksleme yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-Masrafa genel idare gideri, tarla kirası ve sermaye faizi eklenmesi suretiyle eksik bedel tespiti,

3-Ağaçların maktu değerlerine ÜFE uygulanmak suretiyle dava tarihine endekslenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5625, Karar No: 2014/8901, Tarih: 18.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/5625 E.  ,  2014/8901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2012/1203-2013/395

DAVA :Davacı, Kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işverenin güvenini kötüye kullanmak ve işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Taraflar arasında davacının ünvanı ve ücret miktarı ihtilaf konusu olup, tüm dosya kapsamı ve özellikle davalı tanığı F.. M..'nın ifadesinde davacının deri mühendisinin işini yaptığı beyan edildiğinden davacının deri mühendisi olduğunun kabul edilmesi yerindedir. Ancak davacı net 3850 TL ücret aldığını iddia etmesine rağmen, davacı tanığı 3500 TL maaş aldığını beyan etmiş, emsal ücret yazılarında ise davacının emsali bir işçinin sırasıyla 900 TL, 3500 TL ve 2500 $ maaş alabileceği belirtilmiştir. Dolayısıyla bu delil durumuna göre, hesaplamanın net 3500 TL üzerinden yapılması gerekirken davacı iddiası gibi net 3850 TL üzerinden yapılması hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10968, Karar No: 2014/13683, Tarih: 17.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/10968 E.  ,  2014/13683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkin davada Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesi ve Yusufeli Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, uzun süredir haber alınamayan ... hakkında gaiplik kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, 6100 sayılı HMK.nun 382/2-4 maddesinde gaiplik kararı verilmesine ilişkin davanın çekişmesiz yargıya ilişkin olduğunun düzenlendiği, 383. maddede de çekişmesiz yargıda aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece Sulh Hukuk mahkemesinin görevli olduğu belirtildiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 6100 sayılı HMK.nun yürürlüğe girmesinden önce açılıp devam eden davalarda geçici 1. madde uyarınca göreve ilişkin hükümlerin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 32. maddesinde “Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.” hükmü getirilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK.nunun 8.maddesinde sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu davalar belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı, uzun zamandır kendisinden haber alınamayan kardeşinin tüm aramalara rağmen bulunamadığını belirterek kardeşi hakkında gaiplik kararı verilmesini talep etmektedir.

6100 sayılı HMK.nun geçici 1. maddesinde “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmaz.“ hükmü getirilmiştir. Her ne kadar aynı kanunun 382. maddesinde gaiplik kararı verilmesi çekişmesiz yargı işlerinden sayılmışsa da, davanın kanunun yürürlüğe girmesinden önce 13/7/2011 tarihinde açıldığı anlaşıldığından anılan madde uyarınca uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Yusufeli Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3832, Karar No: 2019/2487, Tarih: 11.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/3832 E.  ,  2019/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İHBAR EDEN : ...

DAVALILAR :

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin Butlanı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, kamu adına cumhuriyet savcılığı tarafından re'sen ikame edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesi kararınının ve temyiz dilekçesinin davayı açan ilgili cumhuriyet savcılığına tebliğ edilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. İlk derece mahkemesi de gerekçeli kararı ve istinaf dilekçesini cumhuriyet savcılığına tebliğ etmemiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının ve temyiz dilekçesinin cumhuriyet savcısına Tebligat Kanunu'nun 43. maddesinde gösterilen usule göre bizzat tebliği ve onun yönünden de temyiz ve cevap süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/1750, Karar No: 2021/12714, Tarih: 09.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/1750 E.  ,  2021/12714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 12. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart ve reçete bedeli tahsili ile uyarı cezası-sözleşmenin süreli feshi işlemlerinin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, Kurumun 04.11.2014 tarihli yazısında; reçete sahipleri hastaların vermiş olduğu ifadelerden yola çıkılarak 6 adet reçetenin eczanesine yönlendirilmesi sonucu karşılandığı iddiası ile Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 protokolünün 5.3.14 maddesine istinaden sözleşmesinin 3 ay süreli feshine ve 3 adet hastanın 4 adet reçetesinde çıkan ilaç farkının hastadan alınmadığı iddiası ile protokolün 5.3.6. maddesi gereği uyarı cezası ve 5.266,69 TL cezai şart uygulanarak, protokolün 4.3.6 maddesine istinaden de 13.217,02 TL reçete bedelinin tahsiline karar verildiğini, söz konusu işlemlerin haksız olduğunu belirterek uyarı, 3 ay süreli fesih, 5.266,69 TL cezai şart ve 13.217,02 TL reçete bedeli tahsili işleminin haksızlığının tespiti ile iptalini istemiştir.

Davalı; cezai işlemin, hastaların alınan beyanlarına göre uygulanmış olması nedeniyle yerinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne; 5.266,69 TL cezai şart ve 13.217,02 TL reçete bedelinin ödenmesine ilişkin işlemin haksız olduğunun tespiti ile iptaline, bu kapsamda uyarı ve feshin haksız olduğunun tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalı; cezai işlemin, hastaların alınan beyanlarına göre uygulanmış olması nedeniyle yerinde olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne; 5.266,69 TL cezai şart ve 13.217,02 TL reçete bedelinin ödenmesine ilişkin işlemin haksız olduğunun tespiti ile iptaline, bu kapsamda uyarı ve feshin haksız olduğunun tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; yönlendirme fiili için öngörülen fesih cezasının kanun değişikliği ile idari para cezasına dönüştürülmüş bulunması dikkate alındığında mahkemenin bu yöndeki vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamıştır. Ne var ki, 2012 yılı Eczane Protokolü'nün 5.3.6 madde metninden anlaşıldığı üzere, eczane tarafından alınması gereken ilaç katılım payları ve/veya poliklinik muayene katılım payının tahsil edilmemesi veya hastaya iade edilmesi maddede öngörülen yaptırımın uygulanması için yeterlidir. Bu nedenle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davanın kısmen kabulüne, davalı kurumun 04.11.2014 tarih 5.415.579 sayılı yazısı ile 2012 yılı protokolünün 5.3.14 maddesi gereğince verilen 3 ay süreli fesih ve 4.3.6. maddesi gereğince verilen 13.217,02 TL reçete bedeli tahsili işleminin iptaline, iptal kararı verilen kısım yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, 5.3.6 maddesi gereğince verilen bir kez uyarı ve 5.266,69 TL cezai şart işleminin yerinde olduğunun tespiti ile davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş ve hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Uyuşmazlık; davacının, üç hastanın dört adet reçetesini karşıladığı sırada Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 protokolünün 5.3.6. maddesini ihlal edip etmediğine ilişkindir.

Davalı Kurumca, davacının eczanesinden karşılanan ...’e ait 2 reçetede ve ... ile ...’ya ait birer reçetede Medula sisteminin hesapladığı katılım payının hastalardan alınmadığı iddia edilmektedir. Davacı tarafça katılım paylarının tüm hastalardan alındığı beyan edilmişse de mahkemece HMK md. 31 uyarınca, hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında olmak üzere, kurum işleminin konusunu oluşturan 3 hastanın tanık olarak dinlenmesi ve hastalara cezai işleme konu reçeteler nedeniyle katılım payı ödeyip ödemedikleri sorulduktan sonra dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek cezai işlemin yerinde olup olmadığına karar verilmesi gerekirken sadece ...’ün beyanı alınarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin 18/12/2020 tarih 2018/2513 E. 2020/2144 K. sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1669, Karar No: 2025/2276, Tarih: 29.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/1669 E.  ,  2025/2276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/188 E., 2024/3 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; zor durumda kaldığı sırada davalı ...'tan borç para aldığını ve teminat olarak maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmazını davalıya devrettiğini, borcunu ödemek için davalıya başvurduğunda davalının parayı kabul etmediğini ve taşınmazı devretmediğini, daha sonra davalının tefecilik yaptığını ve Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesince cezalandırıldığını öğrendiğini, yapılan tescilin yolsuz olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, aşamada taşınmazın satılması üzerine HMK’nın 125. maddesi uyarınca ... davaya dahil edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı; davaya konu taşınmazın bedeli karşılığında ipotekli olarak satın alındığını, sonradan yaptığı ödeme ile ipoteğin kaldırıldığını, davacının taşınmazı tahliye etmeyip icar geliri elde etmeye devam ettiğini, çıkarmak istediğinde ise şikayetçi olduğunu, davacının iddialarının doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı; iyi niyetli olduğunu, taşınmazı bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.12.2014 tarihli ve 2014/305 Esas, 2015/480 Karar sayılı kararı ile; taraf muvazaasının ancak yazılı delille ispat edilebileceği ve davacının davada yazılı delil sunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuş, Dairenin 04.02.2019 tarihli ve 2016/3972 Esas, 2019/575 Karar sayılı kararı ile; "... Türk Borçlar Kanunu'nun 74. maddesi hükmü uyarınca kural olarak ceza mahkemesi tarafından verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de orada belirlenen veya belirlenecek olguların eldeki dava bakımından bağlayıcı olacağı, bu durumda davalının sanık olarak yargılandığı ve eldeki davaya konu edilen hususların yer aldığı Tekirdağ 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/72 Esas sayılı ceza davasının kesinleşmesinin beklenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Hal böyle olunca; Tekirdağ 3 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/72 Esas sayılı dosyasının kesinleşmesinin beklenmesi, bu ceza dosyasında verilecek karar ile dosya içeriğinin, toplanan ve toplanacak delillerle birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken değinilen hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.’’ gerekçesi ile karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkemenin 19.10.2021 tarihli ve 2019/136 Esas, 2021/391 Karar sayılı kararı ile; Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/72 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama neticesinde davalı ...’ın tefecilik suçunu işlediğinin tespit edildiği, kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesince onandığı, bu doğrultuda ilgili ilamın yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, tanık beyanlarına göre inançlı işlem iddiasının kanıtlandığı, dahili davalı ...’nin davalı ...’ın eşi olup iyi niyetli kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, söz konusu kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine bu kez Dairenin 02.06.2022 tarihli ve 2022/932 Esas, 2022/4442 Karar sayılı kararı ile; " ... Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/72 Esas, 2013/359 Karar sayılı kararı ile, davalı ...’ın üzerine atılı tefecilik suçunu işlediği sabit görüldüğünden 12.480,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2015/12835 Esas, 2019/9470 Karar sayılı kararı ile onanarak 10.10.2019 tarihinde kesinleştiği, anılan kararda davalı ...’ın 2009 yılının Eylül ayında davacı ...'a faiz karşılığı 50.000,00 TL verdiği (1 yıl sonra 65.000,00 TL ödenmek üzere), ceza dosyasında ve eldeki davada dinlenen tanıkların, davacının dava konusu taşınmazını davalı ...’tan aldığı borç karşılığında 15.09.2009 yılında davalı ...’a temlik ettiğini ifade ettikleri sabit olup, anılan Ceza Mahkemesi kararı ile dava konusu taşınmazın davalıya devrinin tefecilik kapsamında olduğu ve tanık ifadeleri ile inançlı işlem iddiasının kanıtlandığı; diğer taraftan, HMK’nın 125. maddesi uyarınca davaya dahil olan dahili davalı ...’nin, davalı ...’ın eşi olup, durumu bilen veya bilmesi gereken kişi konumunda olduğu ve TMK’nın 1023