muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/306, Karar No: 2017/4695, Tarih: 12.10.2017

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/03/2015 tarihli ve 2015/15226 soruşturma, 2015/287 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için, şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının şüpheliye 14/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu durumda usulüne uygun yapılan ilk çağrıya uymayan şüpheli hakkında sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kağıdı çıkartılması, bu çağrıya da uymaması halinde ısrar şartının gerçekleşeceği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak hakkında iddianame düzenlenmesi gerektiği, netice olarak şüpheli hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği, esasen kamu davası açılmaması gerekirken iddianame tanzim edilerek cezalandırılmasının talep edildiği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2016 tarihli ve 2015/461 esas, 2016/131 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanık, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için yapılan meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmamış ise de kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerekir. Ancak somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısı ile kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahk'miyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23/02/2016 tarihli ve 2015/461 esas, 2016/131 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9341, Karar No: 2010/6774, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9341 E.  ,  2010/6774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 23.03.2009

Nosu : 825-177

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Gıda Ltd.Şti.nden aldığı 17.000.-TL.bedelli çeki kaybettiğini, bu nedenle açtığı çek iptali davasında davalı şirketin çeki dosyaya ibraz ettiğini, çekin nama yazılı olduğunu, müvekkili adına yapılan ciroda bulunan imzanın müvekkiline ait olmadığını, faktoring şirketi olan davalının fatura veya alacağın mal veya hizmet satışından doğmuş olduğunu tevsik eden belgelerle ilişkilendirilemeyen alacakları satın alamayacaklarını, müvekkilinin bir sonraki ciranta ile ticari ilişkisinin olmadığını, temlik edene karşı sahip olduğu def’ileri temellük edene karşı da ileri sürme hakkı olduğundan çekin müvekkiline teslimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davaya konu çekin yetkili hamili olduğunu, çekte bulunan ciro silsilesinin düzgün olması nedeniyle davacının iddialarının çek metninden anlaşılamadığını, müvekkilinin imzaların geçerliliğini inceleme yükümlülüğünün olmadığını, çekin dava dışı ... Gıda Ltd.Şti.nden yapılan faktoring sözleşmesi gereğince alındığını, dava konusu çek olduğundan B.K.nun 167.maddesinin uygulanamayacağını TTK.nun 702 ve 704.maddeleri gereğince müvekkilinin çeki iade yükümlülüğünün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda çekte bulunan davacı adına atılan ciro imzasının davacının eli ürünü olmadığının anlaşıldığı, kambiyo senetlerinde imzaların bağımsızlığı ilkesinin geçerli olduğu, davacının ciro imzasının sahte olmasının diğer ciranta imzalarının geçerliliğini etkilemeyeceği, davalı şirketin iyiniyetli hamil olduğu ve çeki kötüniyetli veya ağır kusurlu iktisap ettiğinin ispat edilememesi nedeniyle TTK.nun 704.maddesi gereğince davalının çeki geri verme yükümlülüğünün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İlk ciro imzasının davacıya ait olmadığı tespit edilmiştir. Bu durumda davacının çek nedeniyle sorumlu tutulması mümkün değildir. Davacı bu iddiasını davalıya karşı da ileri sürebileceğine göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7849, Karar No: 2020/10931, Tarih: 07.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7849 E.  ,  2020/10931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalıların anataşınmazın bodrum katında tadilat değişikliği ile ayrıca bir bağımsız bölüm yapıldığını, eklenti olarak yer alan kömürlüklerin 1 nolu bu bağımsız bölüme eklenmek suretiyle kullanım alanın genişletildiğini, bu sebeplerle projeye aykırı olarak yapılan tüm imalatların kal'i ve projeye uygun hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacı ...'in sahip olduğu bağımsız bölümü yargılama aşamasında satmakla Aktif taraf olma ehliyeti sona erdiğinden açtığı davanın bu nedenle reddine, ... ve Nilüfer Aydemir'in malik olmadığı anlaşılmakla bu kişiler açısından davanın reddine, ...'ün projeye aykırılıkların yapılmasında kusurunun bulunmaması nedeniyle bu kişi aleyhine açılan davanın reddine, diğer davacıların açtığı davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve gereği yerine getirilerek, davalının anataşınmazın ortak alanlarına yaptığı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24368, Karar No: 2019/17957, Tarih: 02.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/24368 E.  ,  2019/17957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... Taşımacılık Gemi İnşa ...İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun Karadon Müessesi Müdürlüğü direk harmanı mevkinde 1990 yılında çalışmaya başladığı, iş akdinin feshedildiği 06/03/2014 tarihine kadar çalıştığı, hiç yıllık izin kullanmadığı, fazla mesai yaptığı iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde davalı şirket ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının çalışma süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, SGK hizmet döküm cetveline göre davacının ilk sigortalılık kaydı 16/07/2002 tarihinde yapıldığı, davalı şirket dışında davacı adına çalışma bildiren işverenlerin işe giriş bildirgeleri dosyaya gelmediğinden 2002 yılından itibaren davalı şirkette işe başladığı tarihe kadar ki dönemdeki işverenlerin davalı kurum ile ilgili olup olmadığı tespit edilemediği, davalı kurumca dosyaya sunulan ihale verilen şirketler ve tarihlerini gösterir listelere göre ise ihale konusu edilen işlerin 1997 yılından itibaren değişen kişi ve şirketlere ihale edildiği, ihale tarihlerinin 2008 yılına kadar kesintili olduğu görüldüğü halde, karara dayanak raporda da tanık beyanları ile bilirkişinin şahsi değerlendirmeleri ve taraflarca ileri sürülmeyen bilirkişinin şahsi bilgisi dahilinde olan bir dosya kapsamından hareketle davacının 26/01/1990-05/03/2014 tarihleri arasında kesintisiz olarak 24 yıl 1 ay 8 gün süreyle çalıştığının kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Davalı idarece davacının kapsamında çalıştığı ihale konusu işlerin 1997 yılından itibaren alt işverenlere verilmeye başlandığının bildirilmiş olması karşısında, davacının sigorta kayıtlarında görülmeyen dönemde çalıştığı yeterli deliller kanıtlanamadığından bu dönem dışlanmak suretiyle, sigortalı dönemde ise öncelikle davacı adına 2002 yılından itibaren davalı şirkette işe başladığı tarihe kadar çalışma bildiren işverenlere ait işe giriş bildirgeleri eksiksiz istenerek o dönemlere ilişkin işverenlerin davalı kurumdan ihale alan şirketler olup olmadığı değerlendirilip, buna göre de davacının çalışma süresi belirlenmeli, oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Mahkemece belirtilen hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davalı ... Taşımacılık Gemi İnşa ...İnşaat Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. son alt işveren olmadığından anılan ilkeler uyarınca devreden işveren olarak sorumlu olduğu alacaklar ve miktarları belirlenerek bir karar verilmesi gerekir iken alacakların tamamından müteselsil sorumlu tutulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 02/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16299, Karar No: 2017/1563, Tarih: 09.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/16299 E.  ,  2017/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile sağlık hizmeti satın alınmasına ilişkin sözleşme imzalandığını, ortepedi ve beyin cerrahi bölümünde tedavisi tamamlanan hastalara ilişkin olarak 2013 yılı ocak, şubat ve mart ayları faturalarından toplam 109.092,00 TL.nin ödenmediğini, medula sistemine göre faturaların tahsis edilmiş olmasına göre, kesintinin haksız olduğunu ileri sürerek, toplam 109.092,00 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının tedavi olan bir hastaya ilişkin olarak ...'un 3.3.4.c maddesinde yazılı olan fazla faturalama yapıldığı ve barkodunun bulunmadığı gerekçesi ile 29.781,00 Tl ve 5 hastanın ameliyatında kullanılan setin semirijit ya da dinamik olduğu ve bu malzemelerin üniversite ya da eğitim hastanalerinde kullanılabileceği bu nedenle ödenmeyeceğinin bildirildiği ve itiraz üzerine de kesinti gerekçesinin değiştirilerek perkutan cerrahi uygulanmadığından bu bedelin ödenmeyeceğinin bildirildiğini oysa ...'ta ameliyatta kullanılan bu malzemelerin perkutan değil, ancak mini invasiv yoluyla kullanılabileceğinin belirtildiği bu nedenle diğer kesintinin yapıldığını ancak yapılan bu kesintilerin haksız olduğundan bahisle eldeki davayı açmıştır. Davalı ise kesintilerin yasal mevzuata uygun bulunduğunu savunmuştur.

Mahkemece, bilgisine başvurulan Sayıştay emekli uzman denetçisi olan bilirkişinin raporu doğrultusunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Raporu düzenleyen bilirkişinin davanın konusunu oluşturan sigortalıların hastalığı ve tedavisinde kullanılacak tıbbi malzemelerle ilgili olarak bir uzmanlığının bulunmadığı gibi, davacı iddialarını da karşılar nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Bu hali ile anılan bilirkişi raporu açık ve davacı iddialarını cevaplayan nitelikte olmadığından hükme esas alınması doğru değildir. Şu durumda, eksik inceleme ile hazırlanan raporun hüküm vermeye yeterli olmadığı ortadadır.

O halde mahkemece, dava dosyasının sosyal güvenlik, ortopedi ve beyin cerrahi dallarında konularında uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna verilerek davanın esasını oluşturan uyuşmazlık konusunda tarafların iddia ve savunmaları konusunda açıklayıcı, ayrıntılı rapor düzenlettirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

O halde mahkemece, dava dosyasının sosyal güvenlik, ortopedi ve beyin cerrahi dallarında konularında uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna verilerek davanın esasını oluşturan uyuşmazlık konusunda tarafların iddia ve savunmaları konusunda açıklayıcı, ayrıntılı rapor düzenlettirilmesi ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1696, Karar No: 2015/4081, Tarih: 10.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1696 E.  ,  2015/4081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeni ile usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı işyerinde bulunan makinelerin davalı işletmenin normal aralıklarda vermesi gerekin elektrik voltafını ani olarak yükseltip alçaltması nedeni ile hasarlanmasına neden olduğunu, oluşan hasar nedeniyle sigortalısına ödeme yaptığını belirterek ödenen 16.641,46.-TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasına temel teşkil eden alacağın kaynağının haksız fiil teşkil etmesi, sigorta poliçesinden doğan bir dava olmadığı, halefiyet davası olduğu, bu bakımdan görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 6102 sayılı TTK'nin 1472. (6762 sayılı TTK m. 1301) maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsili isteminden ibarettir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih 37 Esas 9 Karar R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur" şeklinde vurgulanmaktadır.

6102 sayılı TTK m. 4. maddesinde mutlak ve nispi nitelikteki ticari davalarda görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu düzenlenmiştir. Buna göre 4/I-a-f bentlerinde mutlak ticari davalar, 4/I gereğince ise her iki tarafın tacir olması ve tarafların ticari işletmesi ile ilgili olan davalar nispi nitelikteki ticari davalardır.

Sigorta poliçesine dayalı olarak sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın halefiyete dayalı olarak rücuen tazmini istemli davalarda sigortalı ile zarara neden olan davalının ticari işletmesi bulunan bir tacir olup olmadığı dikkate alınarak görev hususunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda davacı sigortacının halefi olduğu sigortalı ve davalı tacir olup dava konusu uyuşmazlık ticari işletmelerini ilgilendirmektedir. Bu bakımdan yapılan açıklamalar dikkate alındığında uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olup çözümü Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görev alanına girdiğinden davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda davacı sigortacının halefi olduğu sigortalı ve davalı tacir olup dava konusu uyuşmazlık ticari işletmelerini ilgilendirmektedir. Bu bakımdan yapılan açıklamalar dikkate alındığında uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olup çözümü Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görev alanına girdiğinden davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmen BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.