muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2336, Karar No: 2010/5053, Tarih: 01.03.2010

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim

etkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29403, Karar No: 2014/1665, Tarih: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/29403 E.  ,  2014/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/207265

Mahkemesi : Ankara 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/04/2012

Numarası : 2010/2639 - 2012/1510

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Suç tarihi 15.07.2010 olduğu halde, iddianamede ve gerekçeli karar başlığında 14.07.2010 olarak yanlış yazılması,

2) 15.07.2010 tarihinde saat 02.45 sırasında, ... plaka sayılı Renault Clio marka otomobili sevk ve idare eden kişinin İ. B. Caddesi üzerinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta refüj üzerindeki ağaç fidanına çarpması sonucunda maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmesinin akabinde, olay mahalline gelen trafik polisleri tarafından araçta bulunan ve kimliğini S.. K.. olarak bildiren kişinin beyanları doğrultusunda trafik kazası tespit tutanağı düzenlenip, bu şahsın aynı gün saat 05.52'de muayenesi sonucunda düzenlenen adli rapora göre, 99 promil alkollü olduğunun saptanarak, 15.07.2010 günü saat 07.50'de alınan kolluk ifadesinde, S.. K..'a ait kimlik ve adres bilgilerini kullanarak, olay sırasında aracı A. K. G. isimli galerici arkadaşının kullandığını, kaza sonrası olay yerini terk ettiğine ilişkin anlatımı üzerine, A. K. G.'in alınan ifadesinde, S.. K.. isimli bir kişiyi tanımadığını, olayla ve kaza yapan otomobil ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi sonrasında, S.. K.. hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kamu davası açıldığı; sanığın istinabe mahkemesince yapılan sorgusunda ve temyiz dilekçesinde, olay günü Ankara'da olmadığını, kendisinin İstanbul'da yaşadığını, görme kaybı nedeniyle özürlü olduğunu, kardeşi K. K.'ın kendisinin kimliğini kullanarak, güvenlik görevlilerini yanılttığını ve bu durumu bilahare kendisine itiraf ettiğini ısrarla tekrarladığı ve temyiz dilekçesi altındaki imza ile kolluk ifade tutanağındaki imzanın çıplak gözle incelenmesinde bile benzerlik göstermediği gibi, dosyadaki bilgi ve belgelerden olayda kullanılan otomobilin R. T. isimli kişiye ait olup, Adana 1. Noterliği tarafından 20.04.2010 tarihinde düzenlenen vekaletnameye istinaden E.. T.. isimli vekil tarafından T. Sokak No: ../... sayılı yerde faaliyet gösteren A.Toros Rent A Car isimli işyeri sahibi Nejat Sartaş'a kiralaması için bırakılması sonrasında, N. S.'ın M. D. isimli kişiyle 01.07.2010 ile 15.07.2010 tarihleri arasında geçerli olmak üzere kiralama sözleşmesi imzaladıkları, sözü edilen sözleşme ve ekindeki kimlik fotokopilerinden, sanık S.. K..'ın kardeşi olan K. K.'ın kefil sıfatıyla sözleşmeyi imzaladığı hususları dikkate alınarak; ... plakalı otomobili kiralayan M. D. ve sanığın kardeşi Kemal Karayılan tanık sıfatıyla dinlenerek, olay anında aracın kimin uhdesinde ve ne sebeple bulunduğu konusu açıklattırılıp, gerektiği takdirde M. D., K. K. ve sanık S.. K..'ın, trafik kazası tespit tutanağını düzenleyen trafik polisleri ile 15.07.2010 tarihli kolluk ifadesi sırasında ifadeyi alma işlemini gerçekleştiren polis memurları M. A. A. ve A. M. ile yüzleştirilmeleri suretiyle olay mahallinde yakalanıp ifadesi alınan ve adli muayeneye götürülen şahsın ve aracı kullanan sürücünün gerçekte kim olduğunun tespitinden sonra, bu kişinin sanık S.. K.

. D., K. K. ve sanık S.. K..'ın, trafik kazası tespit tutanağını düzenleyen trafik polisleri ile 15.07.2010 tarihli kolluk ifadesi sırasında ifadeyi alma işlemini gerçekleştiren polis memurları M. A. A. ve A. M. ile yüzleştirilmeleri suretiyle olay mahallinde yakalanıp ifadesi alınan ve adli muayeneye götürülen şahsın ve aracı kullanan sürücünün gerçekte kim olduğunun tespitinden sonra, bu kişinin sanık S.. K.. olmaması durumunda ise, gerçek fail hakkında dava açılması sağlanıp, davaların birleştirilmesi cihetine gidildikten sonra, yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13353, Karar No: 2013/334, Tarih: 17.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/13353 E.  ,  2013/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı, davalı nezdinde 21.11.2003-1.6.2008 tarihleri arasında aylık 2.182,50 TL ücretle çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne; davacının davalıya ait işyerinde 21.11.2003-1.6.2008 tarihleri arasında kuruma bildirilen 1348 gün sigortalılığından başka 42 gün daha sigortalı hizmetinin bulunduğunun ve tüm hizmetlerinde prime esas kazancının 2.182,50 TL olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Mahkemece, yapılan araştırma neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Zira, dosyada mevcut deliller, sübut konusunda tam bir kanaat ortaya koymamakta; iş bu dava için, kuvvetli delil niteliğinde olan .... sayılı dosyasındaki çalışma süresi ile kabul edilen çalışma süresi birbiriyle uyuşmamaktadır.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı .... Kanununun Geçici 7. maddesi kapsamında uygulama alanı bulan 506 sayılı... 79/10. maddesidir. Anılan madde hükmüne göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.

./...

-2-

Bu kapsamda hizmet tespitine yönelik davalarda, davacı işçinin çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliği dikkate alınarak, ücretinin ve davalı .... davalı işveren tarafından ödenen ve ödenmesi gereken primlerin miktarının belirlenebilmesi amacıyla, prime esas kazancın tespitinde, gerçek ücretin esas alınması koşuldur.

Davanın niteliği gereği, çalışma olgusunun her türlü delille ispatlanabilmesine karşılık, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir. Çalışma olgusunun her türlü delille kanıtlanması olanağı bulunmakla birlikte; Hukuk Genel Kurulu'nun .... sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi)yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HUMK m. 292). 506 sayılı Kanunun 78. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Günlük kazancın alt sınırı HUMK'nun 288. maddesinde belirtilen sınırı aşıyorsa ücretin yazılı delille saptanması gereğinin pratikte bir önemi kalmayacaktır. Zira, 506 sayılı Kanunun 78. maddesine göre, "....günlük kazançları alt sınırın altında olan sigortalılar ile ücretsiz çalışan sigortalıların günlük kazançları alt sınır üzerinden hesaplanır". Ücretin alt sınırla tespit edilen miktardan fazla olması halinde ise, günlük kazancın hesaplanmasında asgari ücret esas alınır.

Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile, toplanan delillere göre; davacının, davaya ve kabule konu dönemde anılan işyerinde hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit ise de, ...r sayılı dosyasının davacının hizmet sürelerinin tespiti açısından kuvvetli delil niteliğinde olması ve tüm dosya gereği, mahkemece, davacının işçi alacakları dosyasında belirtilen sürelerle çalıştığının esas alınması yoluna gidilmediği, bu şekilde davacının eksik bildirilen gün sayısının 42 gün değil, bilirkişice tespit edildiği üzere 79 gün olduğunun gözetilmediği görülmüştür.

Yine, Mahkemece verilen hükümde davacı tarafından, dönemin tanıkla ispat sınırının üzerinde bir ücret aldığı iddia edildiğine göre, salt tanık beyanlarına ve her türlü delille ispatı mümkün işçi alacakları dosyasındaki tespit edilmiş ücrete göre karar verilmeyip, bu hususta davacı tarafından sunulabilecek yazılı belgelerin olup olmadığı, buna göre, davacının ücretine ilişkin belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı; davalı işyerinden davacı tarafından imzalanmış ücret bordrosu veya imzalı ücret hesap pusulası olup olmadığı, yöntemince araştırılmalı, varsa, bu belgelerin davacı tarafından imzalanmış olup olmadıkları, bu tür belgeler mevcut ise,

../...

-3-

bu belgelerdeki miktarların kabulü, aksi halde, Kuruma bildirilen ücretler kadar ücretin tespitine karar vermek gerekirken, bu hususların üzerinde durulmaksızın, hatalı değerlendirme sonucunda yazılı belgeye dayanmayan bir ücrete hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde, taraf vekillerinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı şirkete iadesine, 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2009/48697, Karar No: 2012/9561, Tarih: 22.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/48697 E.  ,  2012/9561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren, davalı işçinin işyerinde tıbbi mümessil olarak 09.09.2005- 12.03.2007 tarihleri arasında çalışıp, bildirim önellerine uymaksızın istifa etmek suretiyle ihbar öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, ihbar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işçi, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işçinin iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı 09.09.2005 tarihinden itibaren ... İlaç’a bağlı olarak davacı şirket bünyesinde çalıştığını , işe girerken ... İlaçları AŞ kadrosunda 1.500,00 TL üzerinden yılda 16 maaş ücret ile, kullanacakları ... marka aracın üç yıl içerisinde 5000 USD karşılığında kendilerine satılacağı teklifi nedeniyle davalı şirkette çalışmak amacıyla ... İlaç AŞ den istifa ettiğini, ... İlaç eğitimine ...’a gittiğinde davacı ... Sağlık Ürünleri Ltd Ştide çalışacağının, bütün yöneticilerin ... ilaç bünyesinde olacağı fakat kendinin davacı şirketi üzerinden maaş alacağının ve başlangıç maaşı olarak 1300,00TL brütten 12 maaş alacağını ancak Ocak 2006 dan sonra ... firması bünyesine geçirileceğinin ve söz verilen hakların verileceğinin söylendiğini, o zaman yapacak bir şeyi olmadığından ve düğün hazırlığı yaptığı için beklemek zorunda kaldığını fakat bunca zaman geçmesine rağmen değişiklik olmadığını, ... kadrosunda çalışandan kısıtlı haklara sahip olduğu için iş sözleşmesini feshettiğini savunmuştur.

Davalı işçi, işe başlama aşamasında davacının kendine vermeyi taahhüt ettiğini ileri sürdüğü vaatlerin gerçekten yapılıp yapılmadığını somut ve yazılı belge ile kanıtlayamamıştır. Ayrıca durumu öğrendiğini ileri sürdüğü tarihten sonra uzun süre davacı işveren yanında çalışmaya devam etmiş ve ödemeleri ihtirazi kayıtsız tahsil etmiştir. Davalının, bu vaatlerin kendisine önerildiğini kanıtlayamaması, bunların gerçekleşmemesine rağmen çalışmasına devam etmesi karşısında sözleşmenin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğinin kabulü ile davacının ihbar tazminatı isteğinin hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4885, Karar No: 2011/15100, Tarih: 01.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4885 E.  ,  2011/15100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının ayakkabı imalatçısı olduğunu, müvekkilinin davalıya bot ve çizme, sipariş ettiğini, davalının ürettiği bot ve çizmelerin partiler halinde müvekkiline gönderildiğini, müşterilerin kısa bir süre sonra satın aldıkları ürünleri iade etmek istemesi üzerine, malların ayıplı ve hatalı olduğunun anlaşıldığını, imalatta düşük kaliteli deri kullanıldığını, çizmelerin alt raspası yapılmadığını, deri ile taban yapışmadığı için taban ayrılmaları ortaya çıktığını, fermuar dip dikişlerinin attığını, konuyla ilgili tespit yaptırıldığını, davalıya çekle ödemeler yapıldığını, ihtar ve uyarıların sonuçsuz kaldığını belirterek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, ayıplı ürünlerin iadesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya 06.10.2006 ve 14.10.2006 tarihlerinde bot ve çizme satıldığını, bunlardan (18) adet bot ve (1) adet çizmenin davacının bu renkleri satışının zor olacağı iddiası ile iade alındığını, davacının tam (7) ay sonra ayıp ihbarında bulunmasının basiretli tacir kavramıyla bağdaşmadığını süresinde ayıp ihbarında bulunmadığını, tespit raporunu kabul etmediklerini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre; davacının yasalarla üzerine düşen muayene ve ihbar yükümlülüğünü süresi içerisinde yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10918, Karar No: 2007/12919, Tarih: 25.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10918 E.  ,  2007/12919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasına mutazammın 16.02.2007 tarih, 34/2569 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160. YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9329, Karar No: 2010/14411, Tarih: 28.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/9329 E.  ,  2010/14411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, feshi ihbar nedeniyle akdin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi hasılat kirası niteliğindedir. Hasılat kirasına ilişkin süreli sözleşmelerde Borçlar Kanunu'nun 287. maddesi, süresiz sözleşmelerde ise aynı kanunun 285. maddesi hükmüne göre, feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istenebilir. Dava dilekçesinde ve yargılama sırasında davacı kira başlangıç tarihi ve süresi hakkında beyanda bulunmamıştır. Mahkemece öncelikle davacı tarafa, davalı ile aralarındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihi ve süresi açıklattırılmalı, bu tarih ve süreye davalı tarafça karşı çıkılması halinde ise, bildirilen kira başlangıç tarihi ve süresinin davacı tarafça kanıtlanması gerektiği üzerinde durulmalıdır. HUMK.'nun 288. maddesi gereğince davacı kira başlangıç tarihini ve süresini tanık dahil her türlü delil ile kanıtlayabilir. Bu durumda davacının tüm delilleri toplanmalı, davacı dava dilekçesinin deliller bölümünde vs.delil ibaresi ile yemin deliline de dayandığına göre gerektiğinde yemin teklif etme hakkının hatırlatılması kira başlangıç tarihi ve süresi tespit edilmesi, uyuşmazlığın çözümünde Borçlar Kanunu'nun 285 veya 287. maddesinden hangisinin uygulanacağının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.