muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6340, Karar No: 2021/5708, Tarih: 18.05.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6340 E.  ,  2021/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ve teknik araçlarla izleme yapılmasına ilişkin kararların aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Konya Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 2014/464 sırasında kayıtlı raporlar, teslim tutanakları, güven alımı ses ve görüntülerini içerir toplam 2 adet CD ile soruşturma kapsamında alınan mahkeme kararlarının denetime imkan verecek şekilde dosya içerisine alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Gizli soruşturmacı kararlarının alındığı 10/05/2013 ve 19/07/2013 tarihlerinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK’nın “Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi” başlıklı 139. maddesine göre; "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi halinde, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı kararı ile kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir.” Maddeye göre gizli soruşturmacı görevlendirilmesi için;

(a) Suçun, kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması,

(b) Suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanması, kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması,

(c) Başka yolla delil elde edilme imkânının bulunmaması,

(d) Hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararının bulunması,

(e) Suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması, gereklidir.

02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan 6763 sayılı Kanun'un 27. maddesiyle yapılan değişiklikle örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenip işlenmediğine bakılmaksızın uyuşturucu madde ticareti yapma suçu CMK'nın 139. maddesindeki katalog suçlar arasında yer almıştır.

Sanık atılı suçu "örgüt faaliyeti çerçevesinde işlemediğinden” bu suçla ilgili gizli soruşturmacı atanması kanuna aykırıdır. Ancak adli kolluk görevlisi “suçu ve failini belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusundaki genel görevi kapsamında, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmese de, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu ile ilgili olarak, alıcı rolüne girerek sanıktan uyuşturucu madde alabilir. Bu şekilde elde edilen delil gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olması halinde hukuka uygundur. Gizli soruşturmacı kamu görevlisi ise delil toplama yetkisi bulunmamaktadır.

CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

CMK’nın 217. maddesine göre; yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delillere dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Dosya kapsamına göre, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararların aslı veya onaylı örnekleri getirtildikten sonra, gizli soruşturmacının kamu görevlisi ya da adli kolluk görevlisi olup olmadığı belirlenerek, kolluk görevlisi ise tanık olarak dinlenmesinden sonra, sanığın hâkim huzurundaki beyanı da dikkate alınarak, TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, bu hususlar gözetilmeden hüküm kurulması,

2-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez uyuşturucu madde satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım -satım"ın söz konusu olmaması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında; atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek sanığın cezasının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli 7188 sayılı Kanunun 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanık hakkındaki "Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi" suçundan tekerrüre esas alınan ilamın uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24. ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili 6763 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenleme nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9506, Karar No: 2009/18113, Tarih: 06.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/9506 E.  ,  2009/18113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.02.2009 tarih, 22490-3132 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,40 TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun

13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20735, Karar No: 2014/6000, Tarih: 14.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20735 E.  ,  2014/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/235-2013/270

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi H.. Y..'ın dava konusu taşınmazı 1996 yılında kardeşi olan davalıların murisi A. Y..'dan satın aldığını, satış parası olarak 35.000 TL'yi A.Y..'a ödediğini ancak aradaki güvene dayalı olarak tapu devrinin yapılmadığını, şifahi harici satış sözleşmesinin yapıldığı 1996 yılından 2011 yılına kadar taşınmazı davacıların murisi Hüseyin'in kullandığını, murisin ölümünün ardından taşınmazın zilyetliğinin davacı müvekkillerine geçtiğini, davalıların bu taşınmazı Ali oğlu H.. Y..'a resmi şekilde devrettiğini öğrendiklerini belirterek; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle değeri olan 75.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsillen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların iddialarının asılsız olduğunu, taşınmazın davacı tarafa satılmadığını, davacıların murisinin taşınmazı rızaları hilafına kullandığını, satış iddiasının resmi belgeyle ispatlaması gerektiğini, davacı tarafın dava dilekçesinde ismini bildirdiği tanıkların dinlenmesine muvafakat etmediğini belirterek; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davalı tarafın, davacıların tanık dinletme istemine muvafakat etmemeleri ve tarafların amca çocukları olmaları gerekçesiyle davacı vekilinin tanık dinletme talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafın yemin teklifinin davalılar tarafından kabul edilip, davalılarca yeminin eda edilmesi ve davacıların satış iddialarını ispata yarar yazılı belge ibraz etmedikleri belirtilerek davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, geçersiz satış sözleşmesi gereğince ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık, dava konusu taşınmazı davalıların murisi Ali'nin, davacıların murisi olan kardeşi Hüseyin'e satıp satmadığı, satış bedelini alıp almadığı hususunda toplanmaktadır.

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür (TMK m.6). İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir (HMK.md.190).

Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir (HMK m. 200).

Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir (HMK m. 200).

HMK'nun 203.maddesinde; senetle ispat zorunluluğunun istisnaları düzenlenmiş olup; altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler bu istisnalardan sayılmıştır.

Somut olayda davacı taraf, dava konusu taşınmazı murisleri H.. Y..'ın harici sözleşmeyle A. Y..'dan satın aldığını, satış parası olan 35.000 TL'nin davalıların murisine ödediğini iddia ettiğine göre, davacılar satış ve ödeme iddiasını ispatlamalıdır. Dava değeri HMK 200/1'de belirtilen sınırın üzerinde bulunduğundan kural olarak davacı taraf iddiasını senetle ispatlamalıdır. Ancak dosyadaki bilgi ve belgelerden varlığı iddia olunan harici satış sözleşmesinin taraflarının kardeş olduğu anlaşıldığından ve davacı taraf tanık deliline dayandığından, HMK'nın 203. maddesi gereğince davacı tarafa iddiasını tanıkla ispat etme olanağı tanınmalıdır.

Diğer taraftan; diğer delillerle birlikte yemin deliline de dayanılması halinde ilk önce diğer deliller incelenir. Diğer deliller ile iddia ya da savunma ispat edilir ise yemin teklifine gerek kalmaz. Her halde yemin deliline en son çare olarak başvurulur. Bu bağlamda dava konusu olayda; davacı tarafın iddialarını tanık beyanlarıyla ispat imkanı bulunduğundan, mahkemece bu husus göz ardı edilerek; yemin edasının davalılar tarafından yapıldığı ve yemin delilinin kesin delil olduğu gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca mahkemece; davacı tarafın tanık dinletme talebi kabul edilerek, dinlenecek tanık beyanları değerlendirilip tartışıldıktan sonra hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, tarafların amca çocukları olduğu gerekçesiyle tanık dinletme talebinin reddedilmesi ve davalıların davacılar tarafından teklif edilen yemini eda ettikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4104, Karar No: 2022/18121, Tarih: 13.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4104 E.  ,  2022/18121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılarak, Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/309 Esas, 2020/244 Karar sayılı ilamının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Banarlı Mahallesi, 3928 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi "idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere" bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan" idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine" ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark bedele dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak fark bedelin ödenmesine ilişkin 01.12.2021 tarihli müzekkere tarihine kadar yasal faiz işletilmesine ve derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1) 2 nolu bendinden (3 aylık hesaplara alınarak nemalandırılması için bankaya yazı yazılmasına, karar kesinleştiğinde bakiye kısmın nemalandırılmış haliyle) kısmının çıkarılmasına, yerine (üç aylık hesapta işlemiş nemaları ile derhal) kelimelerinin yazılmasına,

2) 2 nolu bendinden (Belirlenen bedele) kelimelerinin çıkarılmasına, yerine (Belirlenen bedelin 108.675,40 TL kısmına) ibaresinin yazılmasına, aynı paragrafın sonuna (Fark 277.244,60 TL’ye 01.03.2020 tarihinden ödeme yazısı tarihi olan 01.12.2021’e kadar yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2 nci maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1 inci maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 8.400,00 TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17892, Karar No: 2011/505, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17892 E.  ,  2011/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4939, Karar No: 2012/7734, Tarih: 10.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/4939 E.  ,  2012/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedeli, gecikme tazminatı ve ayıplı işler nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı yüklenici şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Tarafların imzalarını taşıyan 29.08.2006 tarihli protokol ile davacı arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin teslim edildiği anlaşılmaktadır. Bu protokolde tarafların imzaları vardır. Protokolde belirtilen 8 adet termosifon ve sineklikler dışında davacı arsa sahibine ait dairelerin hiçbir eksiği olmaksızın arsa sahibi tarafından teslim alındığı belirtilmiştir. Tarafların imzalarını taşıyan teslim protokolü dikkate alındığında davacı arsa sahibi ancak porotokolde belirtilen eksiklikler giderilmemiş ise onların bedeli ile ayıplı işlerin giderilme bedelinin tahsilini isteyebilir. Mahkemece 29.08.2006 tarihli protokol dikkate alınmaksızın tüm eksik işlerin giderilme bedellerinin de tahsiline karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı arsa sahibi gecikme tazminatı isteminde de bulunmuştur. Taraflar arasındaki 29.11.2004 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde teslim tarihi 2006 yılı şubat ayı olarak kararlaştırılmıştır. Şubat ayının hangi gününde teslim yapılacağı belirtilmediğine göre teslim tarihinin şubat ayının sonu olarak kararlaştırıldığının kabulü zorunludur. Bu durumda gecikme tazminatının 01.03.2006 tarihinde başlaması gerekir. Ancak davalı yüklenici şirket sözleşme dışı fazla işler (ekstra işler) yaptığını savunduğu için bu işlerin neler olduğunun belirlenmesi, yapılmalarının işin teslim süresine etkisi üzerinde durulması, bu şekilde teslim tarihi belirlenerek bu tarihten itibaren 29.08.2006 tarihine kadar gecikme tazminatının karar altına alınması gerekirken sözleşme dışı işlerin yapılıp yapılmadığı ve süreye etkisi üzerinde durulmadan 7 ay gecikme tazminatının karar altına alınması da hatalı olmuştur.

4-Davacı arsa sahibi tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/339 Esas sayılı dosyası ile sözleşme dışı yapılacak işlerin bedelleri olarak yüklenici şirkete 45.000,00 TL’lik senet verildiği, ancak bu miktarda fazla iş yapılmadığı iddiasıyla menfi tespit davası açıldığı, bu dosyanın menfi tespit dosyası ile birleştirildiği, daha sonra ayrıldığı anlaşılmıştır. Menfi tespit davasına konu olan sözleşme dışı yapılan işlerin yapım süresinin bu dosyada dava konusu gecikme tazminatının süresine etkisi olacağından, menfi tespit davası halen derdest ise HUMK’nın 45, temyiz incelemesinin yapıldığı sırada yürürlükte olan HMK’nın 166. maddesi uyarınca dosyaların birleştirilmesi gerekir. Belirtilen menfi tespit davası karara çıkmış ise, o dosyada belirlenecek sözleşme dışı işlerin yapılmaları için gerekli sürenin, süreye etkisinin menfi tespit dosyasındaki belirlemeler dikkate alınarak tespit edilmesi zorunludur. Mahkemece bu konular dikkate alınmadan ayırma kararı verilip, bu dosyanın karara çıkartılması da doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; yukarıda açıklanan bozma nedenleri dikkate alınarak 2006/339 Esas sayılı dosya değerlendirilerek, gerekirse keşif yapılmak suretiyle konunun uzmanı inşaat mühendisi bilirkişiden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılıp hüküm kurulmasından ibarettir.

Davacı arsa sahibi tarafından dava dilekçesinde eksik ve ayıplı işlerin giderilme bedeli olarak 16.160,00 TL, ayıplar nedeniyle uğranılan zarar olarak 4.250,00 TL istendiği dikkate alınmaksızın, bu talepler yönünden talep aşılarak hüküm kurulması HUMK’nın 74, HMK’nın 26. maddesine aykırı olup kabul şekline göre bozma nedenidir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici şirketin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4. bentleri uyarınca kararın davalı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17729, Karar No: 2013/820, Tarih: 23.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2012/17729 E.  ,  2013/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve satışın umuma açık olarak açık artırma yoluyla yapılacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %011.38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 23.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.