muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6271, Karar No: 2008/13718, Tarih: 23.10.2008

2- Orman Yönetiminin fen bilirkişi krokisinde çekişmeli parselin (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, ... tarafından Hazine aleyhine açılan dava dosyalarında; sit alanı içinde kalması nedeniyle 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazların orman olduğu iddia edilmiş, Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla, eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalıp, orman olmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.

Ne var ki; mahkeme kararlarına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden ve klızimetre ve eğim memleket haritasındaki münhanilerden faydalanılarak ölçülmediği için rapor denetlenemediği gibi, aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların eğiminin % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, zeytin ve yer yer maki florası ile kaplı bulunduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görülmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle, çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır." Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde, eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi ve 6831 Sayılı Yasanın 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, ... ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde davanın reddi yolundu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : 1- Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle; Hazinenin, çekişmeli parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölüme ilişkin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Yukarıda ikinci bendde açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile çekişmeli parselin fen bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen bölümüne ilişkin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12310, Karar No: 2018/6152, Tarih: 20.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12310 E.  ,  2018/6152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı ve davalının sürücüleri oldukları araçların karıştığı 29/07/2010 tarihli kazada davacının yaralandığını, kaza tespit tutanağında belirtildiği üzere davalının hatalı sollama yaparak kazaya sebebiyet verdiğini, davacının walker yardımı ile yürüyebildiğini, sağ ve sol ayaklarına ameliyat ile vidalar takıldığını, sol ayağında kısalık oluştuğunu, davacının çalışamadığını belirterek kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL maddi tazminat ve 40.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta şirketi tarafından ödeme yapıldığından bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının dava ve ıslah dilekçesinin kısmen kabulü ile, 101.078,84 TL maddi tazminatın davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; uzman bilirkişi tarafından dosya kapsamına uygun biçimde düzenlenen rapordaki tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nın 56.

(BK'nın 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.203,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9543, Karar No: 2010/12411, Tarih: 03.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9543 E.  ,  2010/12411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Adana 5.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili borçlu lehine oluşan sigorta tazminatının dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan ...’ın alacaklı olduğu takip dosyasında yasal ödeme süresi geçmeden konulan haczin geçerli sayılamayacağı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline, şikâyet olunana düşen payın cetvelden çıkartılarak, isabet eden payın müvekkiline aidiyetine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili borçlunun ödeme emrini tebellüğ etmesinden sonra icra müdürlüğüne gelerek borcu kabul ettiğini ve ödeme süresi içinde borcu ödeyemeyeceğini bildirdiğini, haczin de bu beyan içeriğine göre konulduğunu bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce alınan bilirkişi raporu gözetilerek şikâyet olunanın sıra cetvelinden çıkartılmasına, şikâyetçi ile ING Bank AŞ. takip dosyaları arasında garameten dağıtım yapılmasına karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikâyet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Şikâyetçinin satış tarihindeki alacağı 15.663,55 TL olarak sıra cetveline alınmış, şikâyet olunana ise dağıtım sonucunda 17.949,40 TL. isabet ettirilmiştir. Şikayetin kabulü halinde şikayetçiye alacağının tamamının, şikâyet olunana ait paydan ödenmesini sağlayacak şekilde hüküm kurulmak gerekirken, şikâyet olunanın bakiye alacağına da kavuşmasını engelleyecek şekilde sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesi doğru değildir. Bu haliyle ING Bank AŞ.nin sıra cetveline yönelik bir şikayeti olmadığı halde, sıra cetvelinde kendisine ayrılan pay 13.249,39 TL iken, mahkemece verilen kararla 27.160,49 TL’ye yükselmiştir. Şikâyet olunan aleyhine oluşan bu duruma yol açan karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle şikâyet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10332, Karar No: 2010/13940, Tarih: 08.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10332 E.  ,  2010/13940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 4.İcra Mahkemesi

Tarih : 13.5.2010

Nosu : 1130-571

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün şikayet edilen Şekerbank A.Ş. vekili ile süresi içinde davacılar ile davalılardan ..., Fortisbank A.Ş, ..., Şekerbank vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikayet edenler vekili, düzenlenen sıra cetveli uyarınca 1.sırada yer alan dosyaya ödenen paranın geri alınması ve usulünce dağıtım yapılması konusunda İcra Müdürlüğünden talepte bulunduklarını, taleplerinin icra müdürlüğünce reddedildiğini, öncelikle bu red kararının kaldırılmasına, ödenen paranın dosyaya geri alınmasına ve müvekkilinden önceki alacaklıların sıra cetvelinden kaydının silinerek yeniden yapılacak sıra cetvelinde ilk sırada müvekkilinin kaydının yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemişlerdir..

Mahkemece, İcra Müdürlüğünce İİK.nun 268.maddesine göre ilk önce kesin hacze dönüşen ihtiyati haczin ilk haciz olarak kabul edilip, bu hacze iştirak edebilecek hacizlerin belirlendiği, İİK.nun 140 ve 206.maddeleri gözetilerek sıra cetveli düzenlendiği, sıra cetvelinin düzenlenmesinde usule aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetveline itirazların reddine karar verilmiş, hüküm şikayet edenler vekili ve şikayet eden-şikayet edilen Fortisbank A.Ş. vekili, ..., ... vekili, şikayet edilen Şekerbank A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkeme hükmü davalı Şekerbank A.Ş. vekiline 13.05.2010 tarihinde tefhim edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.nun 437.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 21.07.2010 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

1- Mahkeme hükmü davalı Şekerbank A.Ş. vekiline 13.05.2010 tarihinde tefhim edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.nun 437.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 21.07.2010 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Sıra cetveli ilk hacze iştirak edebilecek hacizler gözetilerek düzenlenir. Bu nedenle değişik tarihlerde uygulanan ihtiyati haciz ve hacizlerden ilk önce konulan kesin haciz tespit edilip bu hazce iştirak edebilecek hacizler İİK.nun 100, 101, 268 maddelerine göre belirlenir. Paylaşıma konu alacak üzerine ilk haciz Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 2009/1684 sayılı takip dosyasında 12.06.2009 tarihinde konulmuştur. Daha sonraki kesin haciz ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15088 sayılı takip dosyasında konulan hacizdir. Sıra cetveline itiraz eden ... , Kızılca Plastik San. A.Ş., ..., Fortisbank A.Ş.nin hacizleri daha sonra olup alacakları İİK 100 maddesinde sayılan belgelere dayanmadığı için Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 2009/1684 ve ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15088 sayılı takip dosyalarına iştirak etmeleri mümkün değildir. Bu nedenle düzenlenen sıra cetveli usul ve yasaya uygun olup diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Alacaklı ... ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/14305 sayılı takip dosyasında alacaklıya ödenen 27.000 TL.nin icra dosyasına getirtilip sıra cetveli düzenlenmesini talep etmiş, bu talep yerinde görülmemiştir. Alacaklı ... icra müdürlüğünün red kararının kaldırılarak 27.000 TL. için sıra cetveli düzenlenmesi yönünde şikayette bulunmuştur. İcra Mahkemesince bu şikayet yönünden İİK.nun 140. maddesi gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, bu şikayet sebebiyle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Şekerbank A.Ş.nin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ...'un diğer, ..., ... Fortisbank A.Ş., ... Plastik San. A.Ş.'nin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 8.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16545, Karar No: 2020/2715, Tarih: 01.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/16545 E.  ,  2020/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... Köy Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde, dava konusu 103 ada 1 parsel (eski 266 parsel) numaralı taşınmaz üzerinde bulunan değirmen ve iki katlı binanın müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, dava konusu muhdesatın dere yatağına taşması söz konusu ise Hazine adına tespitine, aksi halde taraf sıfatı yokluğundan davaın reddini savunmuş, diğer davalılar usulne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesat tespitine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu taşınmazın kayden davalı ... Köy Tüzel Kişiliğine aitken, yargılama sırasında 24.05.2016 tarihinde davacıya satıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece, dava konusu taşınmazın son durumu gözetilerek talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1.) bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48110, Karar No: 2010/5239, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48110 E.  ,  2010/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra

Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, ihale süresinin sona ermesinden sonra yeni yapılan ihalede de tüm işçiler işten çıkartılmışken ve yeni dönemde 438 işçi çalıştırılacakken, İş Kanununun 29.maddesinde belirtilen kurallara uyulmaksızın çıkartılan işçilerden 327 sinin yeniden işe alındığı, işe alınırken de en kıdemlilerin seçilmediği, keyfi davranıldığı, ayrıca

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.