muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7095, Karar No: 2020/756, Tarih: 06.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7095 E.  ,  2020/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin sıra cetvelindeki sıraya itiraz yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, Elazığ 4. İcra Müdürlüğünün 2013/3889 E. sayılı dosyası ile borçlu şirketin maden ruhsat ve işletmesinin satışının yapıldığını, icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının 1. sırada yer aldığını, 2. sıradaki vergi dairesi ile garame yapıldığını, davalı ... dairesinin alacak miktarının olduğundan fazla gösterildiğini, aynından doğan vergi borcunun satış bedelinden düşülmeden garame yapıldığını sıra cetvelinin hatalı hazırlandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı alacağının kamu alacağı olduğu, satıştan önce haciz işlemi uygulandığı, kamu alacağı kendisinden önceki hacze iştirak edeceğinden ve aralarında garame yapılacağından, Elazığ 4. İcra Müdürlüğünün 2013/3889 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetveli usul ve yasaya uygun olarak yapıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12169, Karar No: 2015/131, Tarih: 13.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12169 E.  ,  2015/131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

NUMARASI : 2007/382-2011/272

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan C.. T.. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanunu'nun 25.maddesine göre Yabancı memlekette teblig o memleketin salahiyetli makamı vasıtasiyle yapılır. Bunun için anlaşma veya o memleket kanunları müsait ise, o yerdeki Türkiye siyasi memuru veya konsolosu tebligat yapılmasını salahiyetli makamdan ister.Yabancı memleketlerde bulunan kimselere teblig olunacak evrak, tebligatı çıkaran merciin bağlı bulundugu vekalet vasıtasiyle Dışişleri Bakanlığına, oradan da memuriyet havzası nazarı itibara alınarak ilgili Türkiye Elçiligine veya Konsolosluguna gönderilir. Su kadar ki, Dışişleri Bakanlığının aracılıgına lüzum görülmeyen hallerde tebligat evrakı, ilgili Bakanlıkça dogrudan dogruya o yerdeki Türkiye Büyükelçiligine veya Başkonsolosluğuna gönderilebilir. Tebligat Kanunu'nun 25/a maddesi gereğince "yabancı ülkede kendisine tebligat yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.Bu halde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsoloslugu veya bunların görevlendirecegi bir memur yapar.Tebligin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldıgı bilgilerinin yer aldıgı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdigi yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba teblig edildigi belgelendirildiginde, teblig tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiligi veya Konsolosluguna basvurulmadıgı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluguna basvurdugu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.

Hüküm davalılardan A.. T..'ye Amerika Birleşik Devletlerinde yayınlanan Türk gazetesinde ilanen tebliğ edilmiş ise de, yapılan tebligat usulsüzdür. Dairemizin önceki geri çevirme kararı üzerine adı geçen davalının nüfus kaydı getirtilmiş ve yerleşim yeri adresi olarak ABD'de bir adresin bildirildiği görülmüştür. Bu durumda Mahkemece yukarıda açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 25 ve 25/a maddelerine göre davalı A.. T..'ye hükmün tebliği ile tebliğ evrakının dosyasına eklenmesi, ondan sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3592, Karar No: 2021/5855, Tarih: 19.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3592 E.  ,  2021/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde,dava konusu ... İşhanı'na ait zemin kattaki 7, 8, 9 numaralı bağımsız bölümlerin karşısında bulunan (giriş kapıları, antreler ve koridorlar gibi) ortak kullanım alanlarını kapatmak suretiyle işgal edildiğini ve diğer kat maliklerince de kullanılmasını imkansız hale getirdiğini, bu nedenle ortak kullanım yerinin mimari projesine uygun eski hale getirilmesi ve davalının haksız müdahalenin önlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, Adana Adana İli, Seyhan İlçesi, ... Mahallesi, 286 ada 45 numaralı parsel zemin kat 8 nolu bağımsız bölüm ve 9 nolu bağımsız bölüm sayılı taşınmazda bilirkişi raporu ve ekli krokisinde gösterilen apartmanın ortak yerine vaki olan müdahalesinin menine,

Projeye aykırılığın (eski hale karar kesinleştiği andan itibaren 1 aylık süre içerisinde davalı tarafından getirilmesine,) 1 aylık süre içerisinde davalı tarafından eski hale getirilmediği takdirde bilirkişi raporurnda belirlenen 1.500,00 TL masraf davalıdan tahsil edilmek kaydıyla davacı tarafından projeye aykırılığın (eski hale getirilmesine,) karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat maliklerinin anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, davalının anataşınmazın ortak alanlarına yaptğı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının alınarak Hazineye irad kaydedilmesine, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2498, Karar No: 2013/4369, Tarih: 22.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2498 E.  ,  2013/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.06.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ile davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 492 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılara ait 490, 504 ve 505 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir

Davalılar ..., ..., ..., ..., ... davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 492 parsel sayılı taşınmaz lehine, 504 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davacı ve davalı 504 parsel maliki ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır, Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda; davacıya ait 492 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu sabittir. Dosya içerisinde bulunan 28.06.2012 tarihli fen bilirkişi raporunda en uygun alternatifin krokide “A” harfi ile gösterilen 504 parsel sayılı taşınmazın güney kısmı olduğu belirtilmiştir. Davacı ise bu alternatifin uygun olmadığını, 504 parsel sayılı taşınmazın eğimli olduğunu ve kot farkı bulunduğunu belirterek itirazda bulunmuştur. Mahkemece, davacının bilirkişi raporuna itirazları dikkate alınmadan, 28.06.2012 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece, davacının bilirkişi raporuna itiraz ettiği hususların bilirkişi marifetiyle incelenmesi ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Hükmün, açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 22.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8048, Karar No: 2019/3165, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8048 E.  ,  2019/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21419, Karar No: 2016/333, Tarih: 14.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21419 E.  ,  2016/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/131660

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2012

NUMARASI : 2011/279, 2012/106

SANIKLAR : S.. K.., S.. K..

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

10/10/2011 tarihli iddianame ile sanıklar S.. K.. ve S.. K.. haklarında; TCk'nın 37. maddesi delaletiyle 158/1-f ve 204/1. maddelerinde tanımlanan "Nitelikli dolandırıcılık" ve "Resmi belgede sahtecilik" suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde sanık Selçuk açısından aynı Kanunun 204/1, 62, 53, 51. maddeleri tatbik olunarak verilen "erteli 1 yıl 8 ay hapis" cezasından ibaret "mahkumiyet" hükmüne yönelen sanık Selçuk müdafii ile katılan Hilgehan'ın ve sanık Servet'e atılı her iki suçtan verilen "beraat" hükümleri ile sanık Selçuk'a atılı "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen "beraat" hükmüne yönelen katılan Hilgehan'ın yasal sürelerinde olan temyiz itirazları incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Selçuk müdafiinin eksik soruşturma-kovuşturma yapıldığına, atılı "resmi belgede sahtecilik" suçunun unsurlarının oluşmadığına katılan Hilgehanın ise verilen "beraat" kararlarının yanlış olduğuna, sanık Selçuk hakkındaki mahkumiyet kararında ise hapsin ertelenmesinin, TCK'nın 62. maddesi uygulamasının yasal olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23517, Karar No: 2017/9950, Tarih: 25.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/23517 E.  ,  2017/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine dair hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklardan İbrahim'in eski adı ile .....Merkezi yeni adı ile .... Merkezi'nde mesul müdür, ....'in ise aynı hastahanede göz doktoru olarak görev yaptığı, sanıkların aslında orada hiç muayene olmamış olan ... isimli şahıs adına gözlük reçetesi düzenleyerek özel belgede sahtecilik yapmak sureti ile katılan ... dolandırdıkları iddia olunan olayda; gelen hastaların kimlik tespitlerinin sanıklarca yapılmadığı, bahsi geçen reçete arkasındaki imzanın tanık...’a ait olduğunun tanık tarafından doğrulandığı, bu kapsamda sanıkların atılı suçları işledikleri yönünde cezalandırılmalarına yeter delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/1165, Karar No: 2013/6558, Tarih: 25.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/1165 E.  ,  2013/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK’nın 289/1, 189/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan TCK’nın 289/1. maddesinin birinci cümlesi ile temel ceza belirlendikten sonra, mahcuzların sanığa ait olması nedeni ile cezada indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin “TCK’nın 289/1. maddesinin ikinci cümlesi” yerine, “TCK’nın 189/1. maddesi” olarak yazılması, gerekçeli karar başlığında ise suç tarihinin “10.10.2008” yerine, “16.08.2008” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

Muhafaza görevini kötüye kullanma suçunda failin muhafaza edilmek üzere kendisine resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle el konulmuş malı teslim amacına uygun olarak muhafaza ve istenildiğinde iade yükümlülüğünün bulunduğu, cezalandırılabilecek eylemin tipe uygun hukuka aykırı bir eylem olması gerektiği;

Somut olayda, haciz yapılan evden taşındığını, eşyaları icra dosyası borçlusu olan boşandığı eşinin yeni evine götürdüğünü beyan eden sanığın savunmasının doğruluğunun saptanması bakımından boşandığı eşi Orhan Odabaşı’nın tanık olarak dinlenmesi ile mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunulup bulunulmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılması sonucunda kaybolmasına veya bozulmasına neden olunup olunmadığı araştırılıp belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1358, Karar No: 2018/6747, Tarih: 09.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1358 E.  ,  2018/6747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı ile bir kısım idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile bir kısım idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... köyü 126 ada 7 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalı idareler vekillerinin temyiz istemine gelince;

Dava konusu taşınmaza yol yapılmak suretiyle el atıldığı anlaşıldığından, dava tarihi itibariyle yolun yapım ve bakım sorumluluğunun hangi idareye ait olduğu araştırılarak, bedelin sorumlu idareden tahsiline, diğer davalı idareler yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, bedelin davalı idarelerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5503, Karar No: 2014/10444, Tarih: 04.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/5503 E.  ,  2014/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/68702

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. (Pendik 3.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2012

NUMARASI : 2009/1213 Esas, 2012/244 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, H.. H..nin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ve müşteki H.. H.. vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11036, Karar No: 2014/11720, Tarih: 13.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/11036 E.  ,  2014/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; dere yatağına yapılan elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,13.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/764, Karar No: 2011/1880, Tarih: 01.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/764 E.  ,  2011/1880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : HATİCE DURAK MİRASÇILARI

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2004 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Köyü 102 ada 69 parsel sayılı 5801 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile Kasım 1934 Tarih, 599 numaralı sicilden gelen Ekim 1964 tarih, 57 sıra numaralı tapu kaydına dayanılarak davalı adına tespit edilmiştir. Hazine, taşınmaza uygulanan tapu kaydının değişir sınırlı olduğu, bu nedenle miktarı ile geçerli sayılması gerektiği; evveliyatı orman olan; ormandan ve meradan kazanılan yerlerin zilyetlik ve zaman aşımı yolu ile edinilemeyeceğini ileri sürerek, tapu kaydı miktar fazlasının Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddi ile taşınmazın tespit gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede ilk kez 1971 yılında seri bazında orman kadastrosu yapılmış, sonuçları 12/05/1972 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra, evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması ile henüz sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2. madde uygulamaları yapılmış, bu çalışma 05/12/1980 tarihinde; 1992 yılında yapılan 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması ise 06/04/1994 tarihinde ilan edilmiş ve kesinleşmişlerdir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında ve tapu kayıt miktar fazlası yönünden, zilyetlikle toprak kazanma koşullarının oluştuğu, yörede yapılan orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten tespit tarihine kadar 20 yıldan fazla sürenin geçtiği belirlenerek hüküm kurulmuş olmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 01/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.