muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7071, Karar No: 2009/4427, Tarih: 25.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/7071 E.  ,  2009/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2008

Davacı, yaşlılık aylığının geç ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün  davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre  davalı  vekilinin   aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

2-Dava,  davacının yaşlılık aylığının davalı kurumca  geç ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece  istemin kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki  kayıt ve belgelerden  davacıya, 1.3.1979 tarihinin sigortalılık başlangıcı olarak tespitiyle 1.10.2004 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine dair verilen kararın Dairemizin  26.3.2007 tarihli kararı ile onanmak suretiyle kesinleştiği,  davalı kurumca davacıya 1.10.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanarak  birikmiş  aylıkların 22.7.2007 tarihinde PTT  havalesi ile gönderilip ödendiği, davacının parayı almadan  önce  ihtarname çekerek faiz alacağı hakkını saklı tuttuğu  anlaşılmaktadır.

Öte yandan 19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı  Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Murabaha Nizamnamesini  yürürlükten  kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş,  Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı  %50'ye  çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli  kararı ile  3095 sayılı  Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini  iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999  tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi  değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli   kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını  yasal faiz oranı olarak  belirlemiştir. Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili  Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin  ilama bağlı kararları  için 3095 sayılı Yasa'nın  1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık % 2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren  aylık %1  olarak belirlenmiş, ancak  Anayasa Mahkemesince  2003, 2004 ve 2005 yılı  Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiştir. 5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı  1.5.2005  tarihinden itibaren %12  olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren   % 9'a  indirilmiştir.  Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas  2004/628 Kararında  Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının  sadece genel bütçeye dahil  dairelerle   katma bütçeli  idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla  sınırlı düzenleme getirdiği,  bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı  tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50  8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50  8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984-31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999- 16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50, 8.10.2003-14.6.2004 arasında % 43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında % 38, 13.1.2005- 30.4.2005  arasında % 32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında % 12, 1.1.2006 tarihinden itibaren 9  olarak uygulanması gerekir.Somut olayda faiz alacağının  hesabına ilişkin bilirkişi raporunda faiz hesabı yapılırken faiz oranları 21.1.2005-1.5.2005 tarihleri arasında % 32 olduğu halde % 38 oranı üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Mahkemece faiz alacağını faiz oranlarını hatalı uygulamak suretiyle fazla hesaplayan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmiş olması   usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,  davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar  bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8689, Karar No: 2012/8393, Tarih: 26.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/8689 E.  ,  2012/8393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü;

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve karar yerinde gösterilen gerekçelere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan davalının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, haksız eyleme dayalı maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının tesislerine dalgalı akım gelmesi sonucunda zararın oluştuğu, akımın düzenli gelişini sağlamayan davalının 6/8, tesisin bakımını yapmayan davacının ise 2/8 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile dava kısmen kabul edilmiştir.

Davacının dava dilekçesinde de açıkça belirttiği gibi, zarara neden olan dalgalı akım anlık olarak gelişmemiş, zamana yayılı şekilde uzun süre devam etmiştir. Bu durumda öncelikle davacının, akımın dalgalı gelmeye başladığından itibaren derhal davalıyı uyarması ve gerekli önlemleri almasını istemesi kendi yükümlülüğündedir. Böyle bir uyarı yapmaksızın zarar oluştuktan sonra davalıdan talepte bulunması, oluşan zararda davacının da en az davalı kadar kusurunu ve zarardan sorumluluğunu gerektirir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin kusurun büyük kısmının davalıya yüklenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 26.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30112, Karar No: 2018/12121, Tarih: 13.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/30112 E.  ,  2018/12121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar-bir.dos.davacıları avukatınca duruşmasız, davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... vekili avukat ..., diğer davalı ... vekili avukat Ayşegül Aksu ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Asıl davada davacı, 34 yaşında, bir çocuk annesi ve oldukça varlıklı bir iş kadını olduğunu, 2 Mart 2006 tarihinde dizindeki şişlik nedeniyle başvurduğu ... Devlet Hastanesinde şişliğin dava dış doktor tarafından alındığını ve alınan doku örneğinin biyopsi yapılmak üzere 03.03.2006 tarihinde davalı ... Laboratuvarı Tic. Ltd. Şti.'ne gönderildiğini, davalı laboratuvarda davalı doktorlar ... ve ... tarafından doku parçasının incelendiğini ve 04.03.2006 tarihinde verdikleri raporda kanser bulgusuna rastlanmadığını bildirdiklerini, aradan 10 ay geçtikten sonra sağ dizindeki şişliğin yeniden belirmesi üzerine bu defa ... Devlet Hastanesi'ne başvurduğunu ve burada çekilen ... sonucu radyoloji uzmanı olan davalı ... tarafından hazırlanan 15.01.2007 tarihli raporda kanser bulgusuna rastlanmadığının belirtildiğini, ancak sıkıntılarının devam etmesi nedeni ile doku örneğinin biyopsi için bu kez ... gönderildiğini ve burada ''... '' tanısı konularak hızla ilerlediği belirtilen bu kanser türü nedeniyle 15.03.2007 tarihinde sağ bacağının diz kapağı üzerinden kesildiğini, davalıların ağır bir tanı kusuru bulunduğunu, doğru tanı konulabilmiş olsa idi daha küçük bir operasyon ile giderilebilecek bir rahatsızlığın uzuv kaybına sebebiyet verdiğini ileri sürerek 400.000,00 TL manevi tazminat ile bilirkişi incelemesi sonucu ortaya çıkacak tedavi ve protez gideri, yardım, bakım ve iş gücü kaybı nedeni ile şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminat olmak üzere 410.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalılardan tahsilini istemiş; yargılama sırasında davacının vefat etmesi üzerine davaya mirasçıları tarafından devam edilmiştir. Birleşen davada ise; asıl dava davacısı ...'ın eşi ve kızı olan davacılar, ...'ın vefatı nedeni ile asıl davadaki nedenlerle 150.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile davalı doktorlardan tahsilini istemişlerdir.

Davalılar asıl ve birleşen davada, davanın reddini dilemişlerdir .

Davalılar asıl ve birleşen davada, davanın reddini dilemişlerdir .

Mahkemece, asıl davada davanın reddine, birleşen Mahkemenin 2012/811 Esas sayılı dosyasında davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 30.000 TL manevi tazminatın ayrı ayrı 10.000 TL olarak, davacı ... için 15.000 TL manevi tazminatın ayrı ayrı 5.000 TL olarak davalılar ..., ... ve ...'dan 01.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine, davacıların fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalılardan ... bir kamu tüzel kişisi olup kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Asıl davada davacı, davalı ...'u özel hukuka tabi sözleşmeli olarak çalıştıran davalı ... Bakanlığının da sorumlu olduğu gerekçesi ile hizmet kusuru bulunduğunu ileri sürülmüştür. İdarenin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince ilgili idareye karşı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davalılardan ... yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Davacılar, asıl ve birleşen davada davacı ...'ın kanser olmasına rağmen çekilen ... sonrası kanser bulgusuna rastlanmadığına ilişkin 15.01.2007 tarihli raporu hazırlayan doktor ...'un da kusurlu olduğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir. Yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu Üçüncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 15.10.2010 tarihli raporunda, radyolog Dr. ...’un lezyonunun yerini tam kapsamayan ... tetkik ve raporu ile eyleminin eksik olduğu yönünde görüş bildirilmiş, davacı ...'ın 01.01.2012 tarihinde vefat etmesinden sonra alınan Adli Tıp Kurumu Birinci Adli Tıp İhtisas Kurulunun 07.01.2015 tarihli raporunda ise radyolog Dr. ...’un lezyonunun yerini tam kapsamayan ... ile değerlendirme yaparak raporunu düzenlemesi nedeniyle kusurlu olduğu, ancak hastanın 1 hafta sonra 23/01/2007 tarihinde ameliyata alındığı dikkate alındığında bu eksikliğin hastalığın kliniği üzerine etkisi bulunmadığı belirtilmiştir. Davacıların itirazı üzerine alınan 05.11.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurul raporunda ise “...15/01/2007’de Dr.... imzalı ... raporunda; kesitlerde tümoral kitle izlenmediği, (kesitlerin sadece dizi içine aldığı, dizin üstündeki tendonlateralini kapsamadığı), belirtildiği, 11/01/2007 tarihli diz ...’lerinin suprapatellar bölgede tanımlanan yumuşak doku lezyon bölgesini kapsamadığı, dosya kapsamında hastalığın tanısı ile ayrıntılı inceleme bölgesini tarif eden bir istem kağıdı mevcut olmadığı, bu türden hastalığın tanısı ve ayrıntılı bölgeyi tarif eden bir istem kağıdı var ise radyolog Dr. ...’un sadece mevcut diz ... tetkikini değerlendirerek ek önerilerde bulunmamasının eksiklik olduğu, bu türden bir istem kağıdının yokluğunda ise Dr. ...’un eksik eyleminden bahsedilemeyeceği, radyoloji uzmanı Dr. ...’un eksik eylemi olup olmadığının adli tahkikat ile aydınlatılmasının uygun olacağı, hekimin lezyonun yerini tam olarak kapsamayan ... ile değerlendirme yaparak raporunu düzenlemesi nedeniyle eksik eylemi olduğunun kabulü halinde de hastanın 1 hafta sonra 23/01/2007 tarihinde ameliyata alındığı dikkate alındığında bu eksikliğin hastalığın kliniği üzerine etkisi bulunmadığı..” belirtilmiştir. Mahkemece, asıl davada davalı radyolog Dr. ...'un lezyonun yerini tam kapsamayan ... ile değerlendirme yaparak rapor düzenlemesi nedeniyle kusurlu olduğu belirlenmiş ise de hasta bir hafta sonra ameliyata alındığından bu eksikliğin hastanın kliniği üzerinde bir etkisinin bulunmayacağı, olgunun berrak hücreli serkom olması nedeniyle davalı Patalog Dr. ... ve ... Dr. ...'nin hatalı tanı koymaları nedeniyle kusurlu oldukları, ancak hastaya ikinci cerrahi müdahale sonrası 29/01/2007 tarihli patoloji raporunda clear cell tanısı konulduğu, bu süreçte herhangi bir metastas bulunmadığı, hastanın takip ve tedavilerinin yapıldığı, doğru tanı konulması halinde bile tedavi prosedürünün değişmeyeceği, kanserin tanısı konulduğunda yayılmış olduğu, kusurlu eylem ile kişinin ölümü arasında illiyet bağı kurulamayacağı gözönüne alındığında ..

. ... ve ... Dr. ...'nin hatalı tanı koymaları nedeniyle kusurlu oldukları, ancak hastaya ikinci cerrahi müdahale sonrası 29/01/2007 tarihli patoloji raporunda clear cell tanısı konulduğu, bu süreçte herhangi bir metastas bulunmadığı, hastanın takip ve tedavilerinin yapıldığı, doğru tanı konulması halinde bile tedavi prosedürünün değişmeyeceği, kanserin tanısı konulduğunda yayılmış olduğu, kusurlu eylem ile kişinin ölümü arasında illiyet bağı kurulamayacağı gözönüne alındığında ...'ın maddi ve manevi tazminat talep hakkının bulunmadığı gerekçesi davanın reddine karar verilmiştir. Birleşen davada ise davacılarının murisi ...'a rahatsızlığı nedeniyle konulan teşhis ve tedavisi, tedavi sürecinde ve muris ...'in ölümünden sonra davacıların yaşadıkları sıkıntı ve üzüntüler gözetilerek davalıların asıl dosyanın davacısı ...'ın hastalığının tanısındaki hata ve kusurlarından dolayı ...'ın eşi olan ...'ın ve çocuğu küçük ...'ın manevi zarar gördüğünün sabit olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; alınan Adli Tıp Kurumu raporlarında davalı ...'un kusurlu olduğu yönünde görüş bildirilmediğinden manevi tazminat koşulları oluşmamıştır. O halde Mahkemece, birleşen davada davalı ... yönünden, alınan Adli Tıp raporları ile kusurlu olmadığının anlaşılmasına göre manevi tazminat sorumluluğunun bulunmadığı gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1-Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bent gereğince hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalı ...'a ödenmesine, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16412, Karar No: 2012/3653, Tarih: 16.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/16412 E.  ,  2012/3653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Kesinleşen ilamın aynen infazına ilişkin kararda temyiz isteminin reddi

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere, gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2008 gün ve 2008/226 esas, 2008/242 karar sayılı hükmünde, yasa yoluna başvuru süresinin başlangıç tarihinin “tefhim veya tebliğden itibaren” denilmek suretiyle, yüzüne karşı hüküm tefhim olunan hükümlü ...'nın yanıltıldığı anlaşılmakla, adı geçen hükümlünün temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan hükümlü hakkında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün yerinde görülmeyen, temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21167, Karar No: 2015/22790, Tarih: 09.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/21167 E.  ,  2015/22790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın olayla ilgili olarak savunmasında Tekirdağ merkezde ikinci el cep telefonu alım satım işi ile uğraştığını, suça konu cep telefonunu kimlik fotokopisini ibraz eden ... isimli şahıstan satın aldığını belirttiği, ...'un da beyanında bu hususu doğruladığı dikkate alındığında yüklenen suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7273, Karar No: 2012/8301, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/7273 E.  ,  2012/8301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 28.11.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, dava konusu ... parsel numaralı taşınmazların tapu kaydında “... kızı, ...”’ın doğum tarihi ile yazılmayan baba adının “...” olarak ilavesi suretiyle kaydın düzeltilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı ... yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... yönünden ise, doğum tarihi düzeltilmesi talebinin reddine, tapu kayıtlarında baba adı yazılı bulunduğundan baba adı düzeltilmesi talebinin de reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Tapu sicil müdürlüğünün 14.03.2012 tarihli yazısı ile dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında, kayıt maliki “...”’ın baba adının gerçekte yazılı olmadığı ancak yargılama sırasında gönderilen tapu kayıtlarında sistemdeki hatalı giriş nedeniyle kayıt malikinin baba adının sehven yazıldığı belirtilmiştir.

Gerçekten, baba adının ilavesi suretiyle kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenilen dava konusu parsellerin dosya içerisinde bulunan dayanak

tapulama tutanaklarında kayıt maliki görünen “...”’ın baba adının yazılı olmadığı görülmektedir. Yargılama sırasında getirtilen tapu kayıtlarında ise, kayıt malikinin baba adının “...” olarak yazılı olduğu belirtilerek tapu kayıtlarında düzeltilebilecek bir husus olmadığı gerekçesi ile bu istem hakkındaki davanın da reddine karar verilmiş ise de tapulama tutanakları ile tapu kayıtları arasında çelişki yaratan bu husus tapu sicil müdürlüğünden sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatıranlara iadesine, 12.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12756, Karar No: 2021/17673, Tarih: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12756 E.  ,  2021/17673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleştiği 18.05.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 142/1-b ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçların işlendiği tarih olan 17.01.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.