muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14279, Karar No: 2016/17927, Tarih: 12.05.2016

Sanığın aslı kendisinde bulunmayan, dahası hiçbir şekilde varlığı iddia dahi olunmayan tarafları (vekil edeni) farklı bir vekaletnameyi düzenleyerek “aslı gibidir” şeklinde onaylayıp kullanması fiilinin Avukatlık Kanunu’na aykırılık suçunu oluşturacağı kuşkusuzdur. Belirtilen şekilde gerçekleştirilen yani “gerçeğe aykırı olarak oluşturulmuş bir belgenin fotokopisi üzerine aslı gibidir şeklinde onay verilerek adli mercilere sunmak” fiili, anılan düzenlemeyle korunan hukuki değeri ihlal etmektedir. Avukatlık görevinin gerektirdiği kanuni ve mesleki sorumluluk icabı olan davranış, aslı bizzat kendisinde bulunmayan ve gerek duyulduğunda veya taraflarca itiraza konu olduğunda bu asıl belgenin derhal adli mercilere ibraz edilebilecek durumda olmayan bir belgeyi onaylamamaktır. Aksi durumda savunma görevine ve avukatlık mesleğine hukuk devletinde duyulan inanç ve güven zedelenmiş olacaktır ki anılan suçla korunan hukuki değer de budur. Bu itibarla, somut uyuşmazlıkta sanığın aslı mevcut olmayan bir belgeyi onaylayarak adli mercilere sunmak şeklindeki fiilin atılı suçu oluşturacağı düşüncesindeyim.

Sonuç olarak belirtilen iki ayrı sebeple, Sayın Çoğunluğun atılı fiilin suç oluşturmayacağı düşüncesiyle 1136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/9514, Karar No: 2006/12073, Tarih: 06.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9514 E.  ,  2006/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak ilamda hükmedilen tazminatın dava tarihi olan 7.6.2002 tarihinden yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda borçlu idare ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerle yer alan oranlara göre yapılması zorunludur.Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi  Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir. 2004 yılı ile ilgili yayınlanmış bir iptal kararı bulunmadığı için 01.01.2004 tarihi ile 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2004 yılındaki Bütçe Kanunu’ndaki oranlar esas alınarak hesaplanması gereklidir. Ayrıca, 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e. maddesi de  5335 Sayılı  yasayla iptal edilmiş ve iptal hükmü  1.5.2005 tarihinde  yürürlüğe girmiştir. Mahkemece bu kurallara uygun düşmeyen bilirkişi hesaplaması hükme esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3039, Karar No: 2015/6598, Tarih: 16.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3039 E.  ,  2015/6598 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

... Hastanesi'nin veri giriş elemanı hizmet alımı ihalesini üstlenen firmalar ... Şirketine, ... Şirketine, ... Şirketine yazı yazılarak; davacı ile 2009-2013 yılları arasında imzalanan bütün bireysel iş sözleşmeleri istenip yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesi GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5018, Karar No: 2014/12493, Tarih: 13.11.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/5018 E.  ,  2014/12493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali ve tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, tahliye isteminin reddine, alacak isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından tahliyeye yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde 11.12.2010-11.12.2011 dönemi kirası olarak 30.000 TL nin tahsili için icra takibi başlattıklarını, davalının takibe haksız olarak kısmen itiraz ettiğini belirterek, davalının kısmi itirazının iptali ile temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuyla doğru olarak tesbit edilen kira borcu 24770 TL olduğu halde, 30 gün içerisinde 25076,54 TL borç ödemesinin yapılması karşısında temerrüdün gerçekleşmediği ve tahliye davasının haksız olarak açıldığı anlaşılsa da, davacı vekili 20.12.2012 günlü duruşmada dava açıldıktan sonra kiralananın anahtarını teslim aldıklarını bildirmiştir. Bu durumda mahkemece tahliye istemi konusuz kaldığından tahliye konusunda karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken işin esasının da incelenerek davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de bu yüzden kararın bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hüküm fıkrasından davanın reddine dair bölümünün çıkartılarak yerine tahliye davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ibaresinin eklenmek sureti ile hükmün 6100 sayılı HMK.a 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 438.maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4293, Karar No: 2015/11790, Tarih: 10.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/4293 E.  ,  2015/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2015 tarih ve 2014/122-2015/1 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 01/03/2010 tarihinde mimarlık hizmet sözleşmesi yapıldığını, sözleşme gereği müvekkili şirketin tüm edimlerini yerine getirdiğini, bununla birlikte müvekkili şirket tarafından davalının çizmiş olduğu projenin hayata geçirilerek inşaatın tamamlandığını, yapı kullanma izin belgesinin verilebilmesi için yapı sahibinin yapı müteahhidi ve proje müellifi mimarın ilgili belediyeye giderek yapının belirlenen kriterlere uygun olarak inşaa edildiğine dair ruhsata imza atmalarının gerektiğini, ancak davalı tarafın anılı imzaların atılması aşamasında imza atmaktan imtina ettiğini, davalının müvekkili şirketin düşeceği zor durumdan yararlanarak müvekkili şirketten 30.000 TL'nin tahsil ettiğini ileri sürerek, 30.000 TL'nin 03/02/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kontrolü dışında onayı alınmadan yapılan uygulamaların müvekkili tarafından kabul görmediğini, bunun üzerine davacının müvekkili tarafından çizilmiş projelerin müelliflik hakları devir almak istediğini, yapılan görüşmeler sonunda mutabakat sağlanarak müvekkilinin müellifi olduğu projenin devrinin gerçekleştiğini ve projeden istifa ettiğini, dava konusu 30.000 TL'yi bu devir karşılığında aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu projelerin son aşamaya kadar davalı mimar tarafından takip edilmediği, anılan bedelin yapı ruhsat alınarak işin bitirilmesi bakımından proje bedeli olarak değerlendirilmesi gerektiği, davalı mimar sözleşme kapsamında alabileceği telif bedelinin bir kısmını ruhsat işlemleri için bir kısmını yapı ruhsatı alınırken verdiği imza sırasında tahsil ettiği, davacının bu bedeli serbest iradesi ile ödediği, BK. 28. madde anlamında hukuka aykırı bir sıkıştırma, baskı yapma söz konusu olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı tarafından çizilen projenin 5846 sayılı FSEK 2. maddesi kapsamında ilim ve edebiyat eseri niteliğinde bulunmasına ve eser sahibi olan davalının eserden kaynaklanan mali hak devrinde bulunduğunun mahkemece kabul edilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/41766, Karar No: 2025/3231, Tarih: 12.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/41766 E.  ,  2025/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/332 E., 2020/913 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, katılan şirket ile akdettiği ariyet sözleşmesi gereğince katılan şirketten satın alacağı dondurmaları satmak için kendisine teslim edilen ve saklama yükümlülüğü altına girdiği derin dondurucuyu, iş yerini devretmesine rağmen katılan şirkete iade etmeyip, hizmet ilişkisinin gereği olarak teslim edilmiş olan mal üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunduğu iddia ve kabul edilen olayda, maddi gerçeğin ve sanığın suç kastının bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, dosyada örneği bulunan bahse konu ariyet sözleşmesinin aslının getirtilip sanığa gösterilerek imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını beyan etmesi hâlinde, sözleşmedeki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, katılan vekilinin 03.04.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesinde bahsi geçen ve sipariş almak üzere sanığın iş yerine gidip katılan şirkete ait derin dondurucunun yerinde olmadığını gören kişilerin, açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, bahse konu sözleşme uyarınca, katılan şirkete teminat verilip verilmediğinin araştırılması ile teminat verilmiş ise, teminat bedelinin katılan şirketin zararını karşılayıp karşılamadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğnamaye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13140, Karar No: 2025/3840, Tarih: 07.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2021/13140 E.  ,  2025/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2016/201 E., 2016/181 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı TCK'nın 188/4-a maddesinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2800, Karar No: 2024/1291, Tarih: 22.04.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/2800 E.  ,  2024/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/413 E., 2022/446 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı kurumun 15.05.2017 tarihli yazısı ile 2016 yılı Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.10) maddesi dayanak gösterilerek hakkında toplam 7.601,10 TL cezai şart uygulandığını ve uyarıldığını, kurum zararı olarak da aynı protokolün (4.3.6.) maddesi uyarınca reçete bedeli olan 760,11 TL'nin tahsil edileceğinin bildirildiğini, davalı kurum tarafından fatura ve eki belgelerin süresinde incelenmediğini, reçete muhteviyatı ilaçların tamamının hasta veya yakınına teslim edildiğini, davalı kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek; kurum işleminin iptali ile cezai şart ve reçete bedeli toplamı olan 8.361,21 TL’den davalı kuruma borçlu olmadığının tespitini talep etmiş; 25.12.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile hakedişlerinden yapılan toplam 9.962,18 TL kesinti bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davaya konu kurum işleminin mevzuat ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli ve 2017/291 E., 2019/80 K. sayılı kararıyla; 26.11.2018 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davaya konu kurum işleminin haksız ve hukuka aykırı olduğu, cezai şart ve reçete bedeli olan toplam 9.962,18 TL’nin davacının hakedişlerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edildiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile kurum işleminin iptaline, 9.962,18 TL’nin 14.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalı kurumdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2021/1616 E., 2021/1257 K. sayılı kararıyla; davaya konu sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesinde davacı eczacının kastının bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle, davalı kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 05.04.2022 tarihli ve 2021/8812 E., 2022/3113 K. sayılı ilamıyla; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, İlk Derece Mahkemesince; davaya konu sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesinde davacı eczacının kastı bulunmasa da, üçüncü kişilerin suç teşkil eden eylem ve fiillerinden davalı kurumun sorumlu tutulamayacağı; diğer bir anlatımla, suç teşkil eden eylem sonucunda ortaya çıkan bedelin ödenmesinin davalı kuruma külfet olarak yüklenemeyeceği, bu nedenle sahte reçete bedelinin faiziyle birlikte davacıdan tahsilinin gerektiği dikkate alınarak, reçete bedelinin istirdadı isteminin reddi; eczacının uyarılması ve cezai şart tesisine yönelik kurum işleminin iptali ile sınırlı olmak üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın tümden kabulüne karar verilmiş olması, doğru görülmediği gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamında belirtildiği üzere, "taraflar arasında imzalanan 2016 yılı "Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol"ün (5.3.10) maddesinde; "Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat küpürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on ) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü / sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahili ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz."şeklindeki düzenlemenin,aynı tarihli protokolün (4.3.6) maddesinde ise; “Protokolün (5.3) numaralı maddesindeki fiillerin tespit edildiği reçetede fiili ilgilendiren reçete veya ilaç bedelleri ödenmez (5.3.3, 5.3.6 ve 5.3.14 maddeleri hariç)." şeklindeki düzenlemenin yer aldığı,bu bağlamda davaya esas kurum işlemi ile davacı hakkında yukarıda belirtilen ilgili protokolün (5.3.10) maddesi uyarınca, sahte reçetenin kuruma fatura edildiğinden bahisle, 7.601,10 TL cezai şart uygulanarak davacı/eczacının uyarıldığı, kurum zararının giderilmesi amacıyla reçete bedeli olan 760,11 TL’nin de yersiz ödeme kapsamında faiziyle birlikte davacıdan tahsil edileceği bildirilmiş olduğundan,davaya esas sahte reçetelerin kuruma fatura edilmesinde davacı/eczacının kastı bulunmasa da,üçüncü kişilerin suç teşkil eden  eylem ve fiillerinden davalı kurumun sorumlu tutulamayacağı;diğer bir anlatımla,suç teşkil eden eylem sonucunda ortaya çıkan bedelin ödenmesi davalı kuruma külfet olarak yüklenemeyeceğinden," davanın kısmen kabulü ile sahte reçete bedeli olan 760,11 TL ile söz konusu bu bedelin faizi olan 455,81 TL'nin davalı kurumdan istirdadına ilişkin istemin reddine, 88973858/SHS-2/6.226.827 sayı ve 15.05.2017 tarihli, davacının uyarılması ve cezai şart bedeline ilişkin davalı kurum işleminin iptali ile 7.601,10 TL cezai şart bedeli ve söz konusu bu bedelin faizi olan 1.145,16 TL olmak üzere toplam 8.746,26 TL'nin, 14.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan tahsili ile davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri