muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/54657, Karar No: 2010/16436, Tarih: 24.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/54657 E.  ,  2010/16436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/81410

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2007

NUMARASI : 2007/359

SUÇ : Silahla kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 232/7. maddesine aykırı davranılması,

2)-Her ne kadar kararda sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanığa atılı silahla kasten yaralama suçunun soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı suçlardan olmadığından hüküm tarihi itibariyle bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20262, Karar No: 2010/12023, Tarih: 27.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/20262 E.  ,  2010/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Katılan kurumda memur olarak çalışan sanığın hakkı olmadığı halde fazladan harcırah almak için üç kez gerçeğe aykırı beyanda bulunarak harcırah aldığından bahisle açılan davada, sanığın aşamalarda harcıraha ilişkin belgelerin kendisi tarafından düzenlenmediğini, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunmuş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması yönünden öncelikle harcırah ödenmesine ilişkin belgelerin asıları getirilerek, belge asıllarında bulunan tüm yazı ve imzalar ile sanığın olay tarihinden önceye ait yazı ve imza örnekleri temin edilip, grafoloji ve sahtecilik konusunda uzman bilirkişiden rapor aldırılıp sonucuna göre deliller değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6061, Karar No: 2019/3114, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6061 E.  ,  2019/3114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12980, Karar No: 2011/245, Tarih: 19.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/12980 E.  ,  2011/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu ...’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci, ikinci ve dördüncü sırada yer alan alacakların muvazaalı olduğunu ileri sürerek bunların cetvelden çıkartılmasını ve beşinci sırada bulunan müvekkiline ait takip dosyasının birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili alacağı temlik ettiklerini, kendilerine husumet düşmeyeceğini;

Davalı ... vekili alacağı temlik aldıklarını ve ispat yükünün davacıda olduğunu,

Davalı ... vekili araç alım satımından doğan alacağın bonoya bağlandığını ve takibin 3 yıldan beri sürdürüldüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı ...’in alacağını ispatlayamadığı; diğer davalı ...’in ise iddia ettiği araç devirlerini Karayolları Trafik Kanunu’na uygun biçimde yaptığını belgeleyemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline, davacının aleyhinde dava açmadığı ... AŞ.nden sonra ve davalılardan önce gelmesi suretiyle yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388.maddesine göre hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Sıra cetveline itirazın bir dava olarak mahkemece incelenmesi halinde sıra cetvelinin iptaline değil davalıya isabet eden payın davacıya, alacağı nispetinde verilmesi ve varsa artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilir. Mahkemece bu yönün gözden kaçırılarak sıra cetvelinin iptaline ve davacının dördücü sıradan sonra ve birinci sıradan önce gelmesi suretiyle infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14299, Karar No: 2015/12467, Tarih: 05.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/14299 E.  ,  2015/12467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Buldan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2014

NUMARASI : 2012/269-2014/204

Davacı S.. K.. vekili Avukat İ,, S,S..tarafından, davalılar M.. Ş.. ve diğeri aleyhine 26/09/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının .. TL'sinin davacıya, .. TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11717, Karar No: 2011/3690, Tarih: 19.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11717 E.  ,  2011/3690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.Kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kadıköy 1.İcra Müdürlüğünün 2009/20649 Esas sayılı dosyasından 28.09.2009 tarihinde haczedilen iki adet gözlük standı, dört adet gözlük rafı, bir adet koltuk ile 24.12.2009 tarihinde haczedilen dört adet bilgisayar, fotokopi, faks ve bulaşık makinasının müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulüyle haczin kaldırılmasına %15 tazminatın tahsili dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacı ile borçlunun birlikte çalıştığını, haczin eczanenin optik kısmında yapıldığını, davacının 24.12.2009 tarihli hacizde icra kefili olarak dosya borcunu yatırdığını hacizler fek edildiğinden davanın konusuz kaldığını belirterek davanın reddiyle kötüniyet tazminatının tahsilini savunmuştur.

Davalı borçlu eczane ile ilgisinin olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre;haciz sırasında bulunan belgeler, dinlenen davalı tanıklarının beyanları ile davacının borçluya kefil olmasından takip borçlusu ile davacı arasında iş ortaklığının bulunduğunun anlaşıldığı, davacı tarafından sunulan belgelerin iddiasını kanıtlamak için yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, takibin durdurulmasına karar verildiğinden mahcuzların değeri olan 5.250,00 TL'nin %40 oranında 2.100,00 TL tazminatın davacıdan tahsili ile davalı alacaklıya verilmesine karar verilmiş hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

1-İİK 97/a maddesi gereğince bir taşınır malı elinde bulunduran kimse onun maliki sayılır. Borçlu ile 3.şahısların taşınır malı birlikte ellerinde bulundurmaları halinde dahi mal borçlu elinde addolunur. Bu karinenin aksini ispat külfeti iddia eden kişiye düşer. İstihkak davacısı malı ne surette iktisap ettiğini ve borçlunun elinde bulunmasını gerektiren hukuki ve fiili sebep ve hadiseleri göstermek ve bunları ispat etmekle mükelleftir.

Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli olmayıp, dinlenen davalı tanıkları soyut içerikli davacı ile borçlunun iş ortaklığının kabulünü gerektirecek nitelikte değildir.

Mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli olmayıp, dinlenen davalı tanıkları soyut içerikli davacı ile borçlunun iş ortaklığının kabulünü gerektirecek nitelikte değildir.

Somut olayda davacı 3.kişinin dava konusu hacizlerin yapıldığı... Cadesi 66/A adresinde 01.02.2002 tarihinden beri eczacı,27.02.2006 tarihinden beri de optisyen olarak faailiyet gösterdiği eczane ve optisyen ruhsatından anlaşılmaktadır. Borçlu ise davacı 3.kişinin bir üst katında Rıhtım Caddesi no :4/1 adresinde optikçi olarak faaliyetini sürdürmektedir. Davacı 3.kişi faaliyet adresinde 28.9.2009 ve 24.12.2009 tarihinde haczedilen 2 gözlük standı, 4 gözlük rafı, 1 koltuk, 4 bilgisayar, 1 fotokopi makinası, 1 adet faks ve 1 adet bulaşık makinasının kendisine ait olduğunu belirterek istihkak iddiasında bulunmuş ve delil olarak fatura ve ticari defterlerini bildirmiştir.O halde davacı tarafından sunulan faturaların asılları,faturayı düzenleyen şirketlerden istenerek gerektiğinde faturayı düzenleyen şirketlerin yetkilileri de tanık olarak dinlenmeli, faturaları düzenleyen şirketler ile davacının ticari defteri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Diğer yandan kural olarak istihkak davasını borçlu açamaz. Davacı 3.kişi ile borçlunun sıfatının birleşmesi halinde davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekir. Bu nedenle davacı 3.kişi tarafından Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2010/243 Esas sayılı dosyası ile kefilliğinin geçerli olmadığı iddiası ile açılan menfi tesbit davasının sonucu beklenerek davacının aktif husumet ehliyetinin değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesiside doğru değildir.

Kabüle göre de; davacı 3.kişinin istihkak iddiasında bulunduğu mahcuzların değeri (28.09.2009 tarihinde haczedilen iki adet gözlük standı 400,00TL, dört adet gözlük rafı 1600,00TL bir adet koltuk 50,00TL ile 24.12.2009 tarihinde haczedilen dört adet bilgisayar 1200,00 TL, fotokopi 600,00TL, faks 150,00TL ve bulaşık makinası 250,00TL )4.250,00 TL olduğundan İİK 97/13.madde gereğince bu miktar üzerinden %40 olan 1700,00 TL tazminata ve 510,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gereğirken mahcuzların değerinin 5.250,00 TL olarak belirlenip bu miktar üzerinden tazminat ve vekalet ücreti hesaplanması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 19.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4778, Karar No: 2016/11221, Tarih: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4778 E.  ,  2016/11221 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 12/06/2015

NUMARASI : 2015/65-2015/227

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de, dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Münavebeye esas alınan ürünlerin, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı İlçe Tarım Müdürlüğü resmi verileri getirtilerek, bilirkişi raporu denetlenip, sonuca göre karar verilmesi gerekirken, 2014 yılı verisine göre hazırlanıp, belirlenen kamulaştırma bedeline ÜFE oranı uygulanmak suretiyle endeksleme yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-Masrafa genel idare gideri, tarla kirası ve sermaye faizi eklenmesi suretiyle eksik bedel tespiti, ./..

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13748, Karar No: 2013/12247, Tarih: 25.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13748 E.  ,  2013/12247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/12/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/06/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava; kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 4/12/2011 tarihinde İzmir'de düzenlenen mitingde yaptığı konuşmasında müvekkilinin kişilik haklarına saldırdığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Tarafların her ikiside siyasi kişiler olup davacı Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı, davalı ise Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanıdır.

Mahkemece davalının İzmir mitinginde yaptığı konuşmasında söylediği "...Kayseri Büyükşehir Belediyesinde rüşvet defterini gönderdik beyefendiye, bir taraftan Cumhurbaşkanı, öbür taraftan Başbakan kefil oldu. Başbakanın yandaşı isen çal çalabildiğin kadar, yoldaşıysan soy soyabildiğin kadar, özgürsün, ne müfettiş gelir, ne denetçi. Ne diyorlardı "Büyük düşünün" bunlar zaten büyük götürüyorlr, büyük götürmeye alışmışlar. Onların mesaileri de bu. Senin belediyelerine de bir tane müfettiş gönder. Yapmıyorsun, neden yolsuzluğu meşrulaştırıyorsun oralarda. Haksızlığı meşrulaştırıyorsun..." şeklindeki sözlerin ima yoluyla davacıyı hedef aldığı kabul edilerek 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa bu sözlerde davacının ismi hiç zikredilmemiş, Kayseri Büyükşehir Belediyesindeki yolsuzluk iddiaların üzerine gidilmemiş olması dile getirilerek siyasi iktidar eleştirilmiştir.

Gerek 4. Hukuk Dairesi'nin, gerekse Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşmiş içtihatları ve gerekse doktrinde kabul edildiği üzere yansıma yoluyla kişilik hakları ihlalinden söz edilemez. Genel bir ifade ile bir yerdeki yoksuzlukların üzerine gidilmemesinin eleştirildiği bir konuşmadan davacının kastedildiği anlamının çıkarılması mümkün değildir.

Gerek 4. Hukuk Dairesi'nin, gerekse Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşmiş içtihatları ve gerekse doktrinde kabul edildiği üzere yansıma yoluyla kişilik hakları ihlalinden söz edilemez. Genel bir ifade ile bir yerdeki yoksuzlukların üzerine gidilmemesinin eleştirildiği bir konuşmadan davacının kastedildiği anlamının çıkarılması mümkün değildir.

Bunun dışında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarında da belirtildiği üzere siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanması gerektiği, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün sadece "zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirler değil aynı zamanda rahatsız eden, şaşırtan ve gücendiren ifadelerinde bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyeceği vurgulanmıştır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, dairemiz çoğunluğunun onama kararına katılmıyorum. 25/06/2013
Yargıtay — Esas No: 2019/3224, Karar No: 2020/2963, Tarih: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3224 E.  ,  2020/2963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22/03/2018 tarih ve 2015/273 E- 2018/295 K. sayılı kararın davacı-karşı davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 17/04/2019 tarih ve 2018/656 E- 2019/561 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davacı karşı davalı vekili asıl davada, davalı şirketin iki ortaklı olduğunu, müvekkilinin %15 hissesinin bulunduğunu, her iki ortağın müdür olarak ana sözleşme ile belirlendiğini, ancak müvekkilinin de vekalet verdiği dava dışı ...’ın müvekkilinin rızasına aykırı şekilde müvekkilinin müdürlüğünü düzenleyen maddeyi beyan vererek yalnızca diğer ortağın müdür olduğu şeklinde düzelterek tescil ettirdiğini, büyük ortağın bunu yaptırdığını, zira ...’ın büyük ortağın çalışanı olduğunu, yine büyük ortağın şirket gelirini kendi hesaplarına aktardığını, çalışanlar içerisinde müvekkiline hakaretler ettiğini, şirket ana sözleşmesinin pay devrini de sınırlandırdığını, bu nedenle payı da devredemediğini ileri sürerek müvekkilinin çıkma payı ödenmek suretiyle çıkmasına, çıkma payı olarak 1.000.-TL’nin tahsiline aksi halde şirketin feshine karar verilmesini istemiş, karşı davada, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davalı karşı davacı vekili, şirketin diğer hissedarının şirket gelirini kendi hesaplarına aktardığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, kendisine hakaret edilmediğini, vekilin ortakların talimatına binaen işlemi yaptığını, pay devrinin sınırlandırılmasının da hukuki olduğunu savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise, karşı davalının müvekkili şirket işleri ile aynı alanda iştigal eden dava dışı şirketi kurduğunu, anılan şirketin halen büyük ortağın ismini kullanarak iş yaptığını, yine mal kaçırma iddiasının da ortaklık ilişkisi bakımından katlanılamaz olduğunu, karşı davalının şirkete sermaye koymadığını, onun yerinde de büyük ortağın sermaye koyduğunu ve şirketin mali durumu da nazara alındığında karşı davalının çıkma payı olmaksızın çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı/ karşı davacı şirketin iki ortaklı limited şirketi olduğu, davacının % 15 hisse sahibi iken, dava dışı şirketin diğer ortağı ...' ın % 85 hisse sahibi olduğu, davalı şirketin defterleri üzerinde yapılan incelemede şirketin borca batık olduğunun anlaşıldığı, davacının kendi iradesi ile şirketin kuruluş işlemleri sırasında ...'ı vekil tayin ettiği, bu kişinin yaptığı işlemin çıkma için haklı neden oluşturmayacağı, davacının şirket çalışanlarının yanında aşağılandığı, şirketin kötü yönetildiği, bilgi alma ve inceleme hakkının sistematik olarak engellendiği, %85 pay sahibi ...’nın şirket malvarlığını kendi şahsi hesabına aktardığına ilişkin iddialarının da ispat edilemediği, ancak davacının beyanlarından ve açtığı davadan ortaklar arasında huzursuzluk olduğunun anlaşıldığı, şirket ana sözleşmesinin 13. madddesindeki pay devrini sınırlayıcı hükmünün de haklı neden olmayacağı, zira davacının devir için girişimde bulunduğuna dair bir delilin de bulunmadığı, bu sebeple şirketin feshi için haklı sebep olmadığı bu nedenle davacının asıl davadaki istemlerin yerinde olmadığı, karşı davada ise, ortaklar için rekabet yasağı öngörülmediğinden karşı davalı ortağın rekabet yasağını ihlalinden söz edilemeyeceği ancak karşı davalının bir rekabet yasağı altında olmaması, kendisinin bağlılık yükümlülüğüne ve dürüstlük kuralına aykırı davranmasına imkân veremeyeceği zira davalı şirketin ticaret unvanın “KAYALAR” ibareli olduğu, karşı davalının münferiden yöneticisi olduğu sonradan kurulan şirketin ise “KAYAPAZ” ibareli olduğu, bu şirketlerin aynı alanda iştigal ettikleri, bu durumun dürüstlük kuralına aykırı davranış olduğu, yine karşı davacının müşterisi olan Noya Organizasyon firmasına karşı davalının kurduğu şirketin 2014 yılında ¨327.478,15 tutarında fatura düzenlediği, bu husus nedeniyle ...'in şirkette ortak kalmasının şirket menfaatleri bakımından sakıncalı olacağı, davacı-karşı davalının. ...'nın şirket hesaplarındaki paraları şahsi hesabına aktardığı ithamı da ciddi bir iddia olduğu, bu hususta yapılmış bir tespitin de bulunmadığı, "ortaklara karşı onur kırıcı isnadlarda bulunulması" çıkarma bakımından bir haklı sebep örneği olduğu, yine dinlenen tanıklardan ortaklar arasında ihtilafın bulunduğunun anlaşıldığı, tüm bu bilgi ve beyanlar sonucunda, taraflar arasındaki güven ilişkisinin sarsıldığı bu itibarla, davacı-karşı davalının şirketten haklı nedenle çıkarılmasının koşullarının oluştuğu, davalı-karşı davacı şirketin borca batık olduğu tespit edildiğinden davacı-karşı davalı yararına ayrılma akçesi hükmedilmesine yer olmadığı gerekçesi ile asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, karşı davalının çıkarılmasına, ayrılma akçesinin takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karara karşı davacı – karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, ilk derece mahkemesi ile aynı gerekçe ile davacı – karşı davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.