muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5582, Karar No: 2012/9256, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5582 E.  ,  2012/9256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.08.2007 gün ve 2007/489 Esas, 2007/106 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde 18 yaşını doldurmayan mağdureyi ormanlık alanda bir müddet cebir ve hile kullanmak suretiyle arabasında tuttuğu ve mağdurun kaçmak suretiyle sanıktan kurtulabildiği anlaşılmakla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresinde kamu davası açılabilmesi mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11987, Karar No: 2018/5905, Tarih: 06.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11987 E.  ,  2018/5905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 25/10/2010 günü davalının sevk ve idaresindeki motosiklet ile davacının idaresindeki motosikletin çarpışması sonucu çift taraflı, yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, ceza yargılamasında alınan bilirkişi raporunda söz konusu kazanın oluşumunda davalının tamamen kusurlu olduğunun belirtildiğini, davacının bu kaza sebebiyle ağır yaralanarak sürekli %76 oranında malul kaldığını, kaza sebebiyle davacıda organik kişilik bozukluğu, görme bozukluğu, yürümede zorluk gibi hastalıkların baş gösterdiğini belirterek 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 10.000,00 TL manevi tazminatın dava (23/07/2012) tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur

oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 512,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2597, Karar No: 2018/2601, Tarih: 08.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2597 E.  ,  2018/2601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62, 51, 51/3. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içerisinde mevcut 16/12/2013 tarihli tutanakta sanığın, Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde yatarak tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, 27/08/2013 tarihinde gerçekleştirilen trafik güvenliğini tehlikeye sokma fiili yönünden sanığın, bünyesinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca inceleme ve değerlendirme yapmakla görevli ihtisas kurulu bulunan en yakın Adli Tıp Kurumuna veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığına ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesine gönderilerek, akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış (32/1) ya da bu derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış (32/2) olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayin edilen 3 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra 2 ay 15 gün yerine 2 ay 715 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

2- Tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği ve aynı Kanunun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6019, Karar No: 2010/3166, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6019 E.  ,  2010/3166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya 15.4.2008 tarihli 11.003,21.-YTL bedelli çek verildiği halde malın teslim edilmediğini ileri sürerek 11.003,21.-YTL müvekkilinin borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının husumet yönelttiği ..., Ecza Deposunun hiçbir hükmü şahsiyeti bulunmadığını, dava dilekçesinde müvekkili ... İlaç ve Kimya San.Tic.Ltd.Şti’ne husumet yöneltilmediğini, bu halin sehven yapılmış bir hata olarak nitelendirilemeyeceğini davanın husumetten reddi gerektiğini, esas yönden de davanın yerinde olmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı tarafın husumet itirazında belirttiği hususlar yargılama sırasında davacı tarafından tamamlandığından husumet itirazı yerinde görülmemiş, verilen kesin süre içinde davacı defter incelemesi için bilirkişi ücretini yatırmadığından yazılan ihtarat doğrultusunda defter incelemesine dayanmaktan vazgeçmiş sayılmış ve ispat yükü kendisinde olan davacı çek verdiği ve bunun bedelini ödediği halde karşılığı malın teslim edilmediği hususunu ispatlayamadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı ünvanının karar başlığında eksik yazılmış bulunmasının mahalinde her zaman düzeltilmesi mümkün bulunduğundan davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9551, Karar No: 2008/187, Tarih: 24.01.2008

11. Ceza Dairesi 2007/9551 E., 2008/187 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/9551 E., 2008/187 K.**

**- KANUNUN ZAMAN BAKIMINDAN UYGULANMASI

- LEHE OLAN HÜKÜMLER**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 272 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 326 ]

**"İçtihat Metni"**

Araç ruhsatında sahtecilik suçundan sanık İbrahim G'in yapılan yargılaması sonunda: 765 Sayılı TCK. nın 350, 59, 647 Sayılı Yasanın 4-6 maddeleri gereğince 1.800 YTL para cezası ile mahkumiyetine dair A 15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 7.6.2007 gün ve 2002/564 Esas, 2007/539 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi üzerine aynı mahkemece 11.6.2007 gün ve aynı sayılı ek karar ile 5271 Sayılı CMK.nın 272/3-a maddesi gereğince hükmün kesin olduğu gerekçesi ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş, sanık müdafiince bu kararın da süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının onama isteyen 6.12.2007 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemeleri kurulup faaliyete geçinceye kadar, aleyhine temyiz yoluna başvurulan kararlar hakkında 1412 Sayılı CMUY. nun 305-326. maddelerinin uygulanacağının hükme bağlandığı, 765 Sayılı TCK. nun 350/1,59 maddeleri uygulanarak hükmolunan hapis cezasının, 647 Sayılı Yasanın 4. maddesi ile para cezasına çevrilmesi tedbirinin uygulanması nedeniyle sonuç cezanın para cezası olmasının, aynı maddenin 4. fıkrasındaki "bu hüküm uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" hükmü karşısında, hükmolunan ceza kesin nitelikte olmadığından, mahkemenin 11.6.2007 günlü "temyiz isteminin reddine" ilişkin karar kaldırılarak yapılan inceleme sonunda;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/646, Karar No: 2010/4584, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/646 E.  ,  2010/4584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27.10.2009 gün ve 2009/7961 Esas - 2009/14061 Karar sayılı ilama karşı davacılar ve davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından REDDİNE, davacılar ve davalılardan Pendik Belediye Başkanlığından peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi gözönünde bulundurularak takdiren 172,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/253, Karar No: 2019/2155, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/253 E.  ,  2019/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12136, Karar No: 2017/3205, Tarih: 17.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/12136 E.  ,  2017/3205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi” yerine “TCK'nın 50/4. maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle de TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 4. paragrafının, “Sanığa hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca, sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurulup, 1 gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sanığın neticeten 910 gün karşılığı 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/04/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanık ... hakkında; Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda; 19/03/2015 gün, 2014/959 E-2015/327 K sayılı ilam ile taksirle öldürme suçundan dolayı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4. maddeleri uyarınca 18.200 TL Adli Para Cezasına hükmedilmiştir.

Bu karara karşı sanık ile katılan vekili tarafından süresinde açılan temyiz davası üzerine, Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda, 17/04/2017 gün, 2016/12136 E, 2017/3205 K sayılı ilam ile yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.

Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair kararda, sanığın eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunda; Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğu ile aramızda görüş ayrılığı doğmuştur.

Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının düzeltilerek onanmasına dair kararda, sanığın eylemi ile meydana gelen netice arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı hususunda; Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesinin sayın çoğunluğu ile aramızda görüş ayrılığı doğmuştur.

Uyuşmazlığın çözümü için TCK'nın 85/1 maddesi ile 2918 sayılı kanunun 36 maddesinin birlikte irdelenerek; ceza kanununun amacı, kanunilik prensibi, hakkaniyet ve kanun önünde eşitlik gibi hukukun evrensel ilkeleri ile ilişkilendirilmesi, buna göre de koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin yasal düzenleme, yargı kararları ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.

TCK'nın 22. Maddesi-

(1) Taksirle işlenen fiiller, kanunun açıkça belirttiği hallerde cezalandırılır.

(2) Taksir, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.

(3) Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır; bu halde taksirli suça ilişkin ceza üçte birden yarısına kadar artırılır.

(4) Taksirle işlenen suçtan dolayı verilecek olan ceza failin kusuruna göre belirlenir.

(5) Birden fazla kişinin taksirle işlediği suçlarda, herkes kendi kusurundan dolayı sorumlu olur. Her failin cezası kusuruna göre ayrı ayrı belirlenir.

(6) Taksirli hareket sonucu neden olunan netice, münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez; bilinçli taksir halinde verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir.

TCK'nın 85. maddesi

(1) Taksirle bir insanın ölümüne neden olan kişi, (Değişik ibare: 5328 – 31.3.2005 / m.3) “iki yıldan” altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2918 sayılı Kanunun Madde 36 – (Değişik : 24/5/2013 - 6487/18 md.)

Motorlu araçların, sürücü belgesi sahibi olmayan kişiler tarafından karayollarında sürülmesi ve sürülmesine izin verilmesi yasaktır.

Araçlar, Yönetmelikte sınıfları belirtilen sürücü belgelerine sahip sürücüler ile çok taraflı anlaşmalara göre sürücü belgesi bulunan veya geçerli uluslararası sürücü belgesi olan kişilerce sürülebilir.

Buna göre;

a) Sürücü belgesi olmayanların,

b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların,

c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin,

araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir.

Buna göre;

a) Sürücü belgesi olmayanların,

b) Mahkemelerce veya Cumhuriyet savcılıklarınca ya da bu Kanunda belirtilen yetkililerce sürücü belgesi geçici olarak ya da tedbiren geri alınanların,

c) Sürücü belgesi iptal edilenlerin,

araç kullanarak trafiğe çıktıklarının tespiti hâlinde, bu kişilere 1.407 Türk Lirası idari para cezası verilir. Ayrıca, aracın sürücü belgesiz kişilerce sürülmesine izin veren araç sahibine de tescil plakası üzerinden aynı miktarda idari para cezası verilir.

Yargıtay Yüksek 12.Ceza Dairesinin 17/04/2017 tarihli kararına konu edilen eylemde maddi gerçeğin daha iyi anlaşılabilmesi için incelemeye konu Aydın 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/959 E sayılı dosyasının ana hatlarıyla özetlenerek ilgili kanun maddelerinin belirtilmesi gerekmektedir.

Sanık ...'in aracı ile arkadaşı ...'ın evinin önünden alıp piknik için Tralles mevkine gittikten sonra piknik alanında alkol aldıktan sonra geri dönüş yolunda aracın ölen ... tarafından kullanıldığı bir sırada aracın uçurumdan yuvarlanması üzerine kaza esnasında ...'ın vefat ettiği, olay esnasında ölen ...'ın 18 yaşının doldurulmasına 25 gün kaldığı anlaşılmıştır.

Uyuşmazlığın çözümü için 5237 sayılı TCK.nun 22 ve 85 maddelerindeki koşulların irdelenerek; ceza kanununun amacı, kanunilik prensibi, hakkaniyet ve kanun önünde eşitlik gibi hukukun evrensel ilkeleri ile ilişkilendirilmesi, buna göre de koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin yasal düzenleme, yargı kararları ve öğretideki görüşlerden yararlanılarak ortaya konması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde de “kanunda tanımlanmış haksızlık” olarak ifade edilen suç kural olarak; ancak kastla işlenebilecekken, kanunda açıkça gösterilen hallerde taksirle de işlenebileceği kabul edilmiştir. Failin cezalandırılabilmesi için kanunda açık bir düzenleme bulunmasının zorunlu olduğu istisnai bir kusurluluk şekli olan taksir, 5237 sayılı TCK’nun 22/2. maddesinde; “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla bir davranışın, suçun yasal tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.02.2014 gün ve 10-80, 25.03.2008 gün ve 43-62; 01.02.2005 gün ve 213-3; 23.03.2004 gün ve 12-68; 09.10.2001 gün ve 181-204; 21.10.1997 gün ve 99-202 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında vurgulandığı ve öğretide benimsendiği üzere taksirin unsurları;

1- Suçun taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Neticenin istenmemesi,

4- Hareket ile netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5-Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

1- Suçun taksirle işlenebilen bir suç olması,

2- Hareketin iradi olması,

3- Neticenin istenmemesi,

4- Hareket ile netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5-Neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması,

Şeklinde kabul edilmektedir.

Uyuşmazlığa konu olayda, diğer şartların gerçekleştiği konusunda bir tereddüt bulunmaması nedeniyle, 4. bentte yer alan hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması ve 5. bentte bulunan neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalıdır.

Taksirle gerçekleştirilen bazı eylemlerin suç olarak tanımlanıp cezaî yaptırıma bağlanmasıyla, insanların gittikçe yoğunlaşan ve karmaşık hale gelen toplum hayatı içinde daha dikkatli davranmalarının temin edilmesi amaçlanmaktadır. Kanun ve ortak hayat tecrübesinin sonucu olarak kendisine toplum tarafından yüklenen dikkat ve özen görevini ihlal eden ve bu hareketiyle öngörülebilir zararlı neticeye sebep olan kişinin taksirle işlenen suçlara ilişkin cezaî sorumluluğu benimsenmiş, fakat taksirden söz edebilemek için de failin hareketi ile meydana gelen netice arasında nedensellik bağının bulunması ve neticenin öngörülebilir olmasına rağmen öngörülmemiş olması aranmıştır.

Nedensellik bağı, suçtan failin sorumlu tutulabilmesi için gerekli olan, maddi, manevi ve hukuka aykırılık unsurlarından maddi unsur içerisinde yer almaktadır. Neticeli tüm suçlar bakımından araştırılması gerekli olan "nedensellik bağı", ceza hukukunda, bu kavramın mahiyeti gereği, suçun kanuni tanımında neticeye yer verilmiş olması halinde failin fiili ile netice arasında sebep-sonuç ilişkisini kuran bir bağ anlamına gelmektedir. Failin yapmak veya yapmamak şeklindeki eylemi sonucunda dış dünyada bir zarar veya tehlikenin meydana gelmiş olması halinde nedensellik söz konusu olacaktır. Doğaldır ki yapılan her hareket dış dünyada bir veya birden fazla neticeye sebebiyet verebilir, ancak dış dünyada vuku bulan her netice değil suçun kanuni tanımında belirtilmiş olan netice nazara alınacaktır. (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 7. Bası, s.121; Berrin Akbulut, Türk Ceza Kanunu ile Kabahatler Kanununun Genel Hükümlerinin Yaptırım Hükümleri Dışında Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi, Adalet Yayınevi, Ankara 2010, s.235 vd.)

Günümüz modern ceza hukuku anlayışında nedensellik bağının belirlenmiş olması tek başına failin cezalandırılması için yeterli olmayıp ayrıca gerçekleşen neticenin failin eseri olup olmadığının diğer bir ifadeyle ortaya çıkan neticenin belirli bir kişiye objektif olarak isnadının mümkün olup olmadığının tespit edilmesi de gerekmektedir. Olayda öncelikle şart teorisine göre nedensellik bağı ortaya konulmalı, sonrasında gerçekleşen neticenin faile isnat edilip edilemeyeceği araştırılmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;