muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1518, Karar No: 2013/13659, Tarih: 08.10.2013

Taraflar arasında 01.10.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunmakta olup kiralananın 02.04.2012 tarihi itibariyle tahliye edildiği taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, aylık kira bedelinin ne olduğu ve erken tahliye nedeniyle davacının tazminat isteyip isteyemeyeceği noktasında toplanmaktadır. Sözleşmede

aylık kira bedeli 500 TL olup, ikinci ve diğer yılların kirasının Tefe, Tüfe ve enflasyon artışı oranında arttırılacağı kararlaştırılmıştır. Davacı takip tarihi itibariyle aylık kira parasının 1.150 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise iddiaya karşı çıkarak aylık kira parasının 650 TL olduğunu savunmuştur. Takip talepnamesinde kira parası aylık 650 TL üzerinden hesaplanmış olmasına karşın fazlaya ilişkin alacak talep etme hakkı açıkça saklı tutulduğundan, takip talepnamesindeki aylık kira miktarının davacı yönünden bağlayıcı olduğu kabul edilemez. Mahkemece bir önceki dönem ihtilafsız olarak ödenen aylık kira parası ve sözleşmedeki artış koşulu bir arada değerlendirilerek alacak istemi hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Erken tahliyeden kaynaklanan yeniden kiraya verme süresine ilişkin uyuşmazlığa gelince; takip talepnamesine bağlı olarak tahliye ihtarını içeren ödeme emri davalıya 22.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olup davalı kiralanana ait anahtarı 13.03.2012 tarihinde tevdi mahalline bırakmıştır. Takip talepnamesinde tahliye isteğinin yer alması BK. 260. maddesinde düzenlenen kiracının temerrüdünün hukuki bir sonucu olup bu durum kira sözleşmesinin taraflarca iradi olarak feshedildiği şeklinde yorumlanamaz. Nitekim takibe konu Mart/2012 kirası yönünden davalının temerrüde düştüğü mahkemenin de kabulündedir. O halde mahkemece taşınmazın aynı koşullarda ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15593, Karar No: 2010/20751, Tarih: 23.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/15593 E.  ,  2010/20751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonucunda, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince yargılamanın durmasına, sanık hakkında soruşturma izni alınmak üzere dosyanın gereği için Kartal Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Kartal 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/12/2009 tarihli ve 2009/1243 esas, 2009/1246 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17.04.2010 gün ve 2010/4498-24802 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 gün ve 2010/100748 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında avukatlık görevinin ifası sırasında işlediği iddia edilen atılı suçtan, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca işlem yapılmadan dava açıldığından bahisle, sanık hakkında soruşturma izni alınmak üzere yargılamanın durdurulmasına karar verilmiş ise de,

Sanığın, müşteki ile arasında tartışma sürerken üzerinde bulunan biber gazını çıkartıp müştekinin yüzüne doğru sıkmak suretiyle yaralanmasına sebebiyet vermek şeklinde iddia olunan eylemin, avukatlık görevinden doğduğundan veya avukatlık görevinin ifası sırasında işlendiğinden bahsedilemeyeceğinden, 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesinde yer alan, "Soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.", şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda anılan madde kapsamında yargılama şartı bulunmadığından bahisle durma kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içeriğine, 28.04.2009 günlü tutanak kapsamına ve tanık ...'in beyanlarına göre avukat olan sanığın, haciz işlemi sonrası tutanak örneğini almak üzere icra dairesine girip, tutanak örneğini alarak ayrılmasından sonra görev dışında adliye binasının girişinde görevli polis memuru ile tartıştığı sırada gerçekleştirdiği kasten yaralama eyleminin avukatlık görevi sırasında işlendiği kabul edilemeyeceğinden, kanun yararına bozma istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden (KARTAL) 4.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.12.2009 gün ve 2009/1243-1246 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (b) bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 23.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18388, Karar No: 2017/25254, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18388 E.  ,  2017/25254 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7248, Karar No: 2025/2884, Tarih: 13.03.2025

**10. Ceza Dairesi         2020/7248 E.  ,  2025/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/144 E., 2014/154 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

SUÇ TARİHLERİ : 02.10.2013, 03.10.2013

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut

delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapılamayacağı gözetilmeden elde edilen deliller hukuka aykırı olup hükme esas alınamaz.

Dosyada mevcut olan 26.05.2014 ve 01.07.2014 tarihli tutanaklara göre hukuka aykırı olarak alınan görüntü kaydına dayanılarak sanığın kimlik tespitinin yapıldığı, devamında sanığa bu görüntüler gösterilerek tevil yollu ikrarının sağlandığı, bu şekilde elde edilen delilin de hukuka aykırı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerine görüldüğünden, Tebliğname'ye uygun olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/577, Karar No: 2014/4380, Tarih: 10.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/577 E.  ,  2014/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili ...Asliye Hukuk Mahkemesine verdiği 08.10.1991 tarihli dava dilekçesiyle ...İlçesi, ... Köyü, ... Mevkiinde bulunan, sınırları gösterilen 15 dönüm miktarındaki taşınmazın kadastro çalışmaları neticesinde tesbit harici bırakıldığını, bahsi geçen taşınmazın 50 yılı aşkın zamandır müvekkilinin zilyet ve tasarrufu altında bulunduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre taşınmazların adına tescili talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne; 08/06/1992 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen kısmın davacı adına tapuya tesciline, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen kısma yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.06.1996 gün ve 1996/707 - 6305 E.K sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Orman İdaresinin temyiz itirazının taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları dışında bulunması nedeniyle reddine, Hazinenin temyiz itirazının dava konusu taşınmazın hangi sebeple tesbit dışı bırakıldığı hususunun belirlenmesi, komşu taşınmazlara ilişkin tapu ve vergi kayıtlarının getirtilmesi, sonrasında yeniden araştırma yapılarak komşu parsellerin sınırlarının davalı taşınmazı gösterip göstermediği hususunun tesbit edilmesi, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı hususunun araştırılması gerektiği”ne değinilmiştir.

...Asliye Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyulduktan sonra, davacının zilyetlik süresini ve şartlarını kanıtlayamaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; davacı ... tarafından hükmün temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.03.2010 gün ve 2010/2018 - 2908 E.K sayılı kararıyla ikinci kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; [Kadastro çalışmaları sırasında tesbit dışı kalan bir yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmemekle beraber, bu işlem bir kadastro işlemidir. Bu tür taşınmazlar üzerinde hak iddia edenler için izlenmesi gereken yol, eski 766 sayılı Kanunun 2. maddesinde ve halen yürürlükte olan ve uygulanan 3402 sayılı Kanunun 7/4. maddesinde belirtilmiş olup, anılan maddelerde öngörülen süreler içersinde hak iddiasında bulunulmaması halinde, tesbit dışı bırakılma işlemi kesinleşir. Tesbit dışı bırakılan bir yerin, Medenî Kanunun 713/1. maddesi ve 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. maddeleri hükümlerine göre tapuya tescil edilebilmesi için tesbit dışı bırakma işlemine ilişkin paftanın düzenlenme

tarihinden dava tarihine kadar 20 yıldan fazla süre ile taşınmazın kanunda belirtilen koşular altında tasarruf edilmesi gerekir. Somut olayda, toplanan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmazın tesbit dışı bırakılma işleminin yapıldığı 28.06.1973 tarihi ile davanın açıldığı 08.10.1991 tarihleri arasında 20 yıllık kanunî edinme süresi dolmamıştır. Bu açıklamalara göre, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla kazanma koşullarının davacı yararına gerçekleştiğinden sözedilemez.

Açıklanan hususlar gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesi sonuç itibarıyla doğru ise de, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde davanın devamı sırasında arazi kadastrosu yapıldığı ve taşınmazlara kadastro tutanağı düzenlendiği anlaşıldığından, 3402 sayılı Kanunun 26/4 maddesi hükmüne göre “kadastro mahkemesinin yetkisi (görevi) her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği günde başlar.” Yine, aynı Kanunun 27/1 maddesine göre “Mahalli hukuk mahkemelerinde görülmekte olan kadastro ile ilgili ve henüz kesinleşmemiş bulunan taşınmazlara ilişkin davalar hakkında o taşınmaz için kadastro tutanağı düzenlendiği tarihte bu mahkemelerin görevi sona erer ve davalara ait dosyalar mahkemesine resen devrolunur.” hükümleri getirilmiştir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, temyiz edenlerin sıfatına bakılmaksızın yargılamanın her aşamasında gözetilmelidir. Bu sebeple, mahkemece yapılacak iş: çekişmeli taşınmazlara kadastro tutanağı düzenlendiğinden davaya bakma görevinin kadastro mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermekten ibarettir.] denilmiştir.

...Asliye hukuk Mahkemesince, bozma kararına uyularak dava dosyası görevsizlikle kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Kadastro sırasında ... İli, ...İlçesi, ...Köyünde bulunan 113 ada 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54 ve 55 parsel sayılı sırasıyla 2626 m2, 1382 m2, 1415 m2, 1412 m2, 1412 m2, 1411 m2, 1409 m2, 1410 m2, 1417 m2 ve 1410 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar belgesizden tarla niteliği ile 113 ada 56 parsel sayılı taşınmaz, 24 m2 yüzölçümlü belgesizden pilon yeri niteliği ile taşınmazların tamamı bir bütün halinde 20 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız fasılasız malik sıfatıyla ...'in kullanımında olduğu ve ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/111 E. sayılı dosyasında davalı olduğundan malik hanesi açık olarak tesbit edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tesbit harici bırakıldığı, 28/06/1973 tarihi ile davanın açılmış olduğu, 08/10/1991 tarihleri arasında 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen 20 yıllık süre geçmediği gerekçesiyle davanın reddine, 113 ada 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55 ve 56 parsel sayılı taşınmazların tarla niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesine göre açılan tescil istemi olup yargılama aşamasında kadastro tutanağı düzenlenmesi ile kadastro tesbitine itiraza dönüşmüştür.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesine göre açılan tescil istemi olup yargılama aşamasında kadastro tutanağı düzenlenmesi ile kadastro tesbitine itiraza dönüşmüştür.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1953 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 19.03.1991 tarihinde ilân edilip kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.06.1973 tarihinde kesinleşmiş, dava konusu yer, tapulama kanunun 2. maddesine göre taşlık, kayalık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

1) Davalı Orman Yönetiminin temyiz itirazları yönünden:

İncelenen dosya kapsamına, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.06.1996 gün ve 1996/707 - 6305 E.K sayılı kararında "Orman İdaresinin temyiz itirazının taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları dışında bulunması nedeniyle reddine'' karar verildiği ve çekişmeli taşınmazın orman sınırları dışında kaldığı anlaşıldığına göre, davalı Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Çekişmeli taşınmazın taşlık ve çalılık olarak tesbit harici bırakıldığı, 28/06/1973 tarihi ile davanın açılmış olduğu, 08/10/1991 tarihleri arasında 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen 20 yıllık süre geçmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından hükmün bu nedenle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde gösterilen nedenler ile davalı Orman Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) İkinci bentde gösterilen nedenler ile davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacılara yükletilmesine 10/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48102, Karar No: 2010/5231, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48102 E.  ,  2010/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra

Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine ... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin ... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan...Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, ihale süresinin sona ermesinden sonra yeni yapılan ihalede de tüm işçiler işten çıkartılmışken ve yeni dönemde 438 işçi çalıştırılacakken, İş Kanununun 29.maddesinde belirtilen kurallara uyulmaksızın çıkartılan işçilerden 327 sinin yeniden işe alındığı, işe alınırken de en kıdemlilerin seçilmediği, keyfi davranıldığı, ayrıca

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.