muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7446, Karar No: 2021/11510, Tarih: 10.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/7446 E.  ,  2021/11510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2017/145 esas, 2018/143 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 16/03/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 26/07/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/03/2017 tarihli ve 2016/130252 soruşturma, 2017/1464 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, aynı Kanunun 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolu, merci ve itiraz süresinin gösterilmediği, kararın şüpheliye tebliğ de edilemediği, infazı için 14/03/2017 tarihinde ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, infaz işlemleri devam ettiği sırada 30/05/2017 tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla erteleme kararı kaldırılarak;

Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 31/07/2017 tarihli, 2016/130252 soruşturma, 2017/28209 esas ve 2017/23117 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/1-4-b-c maddesi yollamasıyla 191/1. ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle ... 21. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06/03/2018 tarihli ve 2017/145 esas, 2018/143 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden denetime başlandığı, kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi gereğince davanın düşürülmesine karar verildiği, kararın 13/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2017 tarihli ve 2016/130252 soruşturma, 2017/1464 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetim süresi içerisinde yeniden atılı suçu işlediğinden bahisle kamu davası açılması üzerine

yapılan yargılama neticesinde, erteleme kararı kesinleşmeden denetimli serbestlik tedbirine başlandığı ve bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşmesine dair ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2017/145 esas, 2018/143 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi kararının tebliğini müteakip, koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, başlatılacak denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2017/145 esas, 2018/143 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 26/07/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/03/2017 tarihli ve 2016/130252 soruşturma, 2017/1464 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin denetim süresi içerisinde yeniden atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2017/145 esas, 2018/143 sayılı kararı ile, erteleme kararı kesinleşmeden denetimli serbestlik tedbirine başlandığı ve bu nedenle kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

1- 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/03/2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına

ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilemediği gibi, kararda itiraz kanun yolu, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmediği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle mahkemenin kovuşturma şartının gerçekleşmediği yönündeki kabulünün kanuna uygun olduğu,

Ancak;

ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar şüpheliye tebliğ edilemediği gibi, kararda itiraz kanun yolu, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmediği, şüpheliye anılan karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, bu nedenle Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle mahkemenin kovuşturma şartının gerçekleşmediği yönündeki kabulünün kanuna uygun olduğu,

Ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması halinde açılan kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Sonuç olarak; yukarıda açıklandığı üzere, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan; ... 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2017/145 esas, 2018/143 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 10/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23805, Karar No: 2007/8901, Tarih: 02.04.2007

9. Hukuk Dairesi 2006/23805 E., 2007/8901 K.

**9. Hukuk Dairesi 2006/23805 E., 2007/8901 K.**

**- FAİZ

- İBRANAME**- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 17 ]

- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 21 ]

- 4857 S. İŞ KANUNU [ Madde 34 ]

- 1475 S. İŞ KANUNU ( 14. maddesi yürülükte ) [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, bayram ve genel tatil gündeliği ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm, süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Altındaki imza davacı tarafından inkar edilmeyen hatta hile ve zorla alındığı kanıtlanamayan ve bir sene içerisinde bu konuda bir iddia ileri sürülmeyen ibraname başlıklı belge ödeme rakamlarını içermekte olup, makbuz niteliğindedir. Mahkemece davacının hak kazandığı saptanan miktarlardan ibraname başlıklı belgede açıklanan ödeme miktarları düşülmeli, bakiye alacağı kalırsa bu miktarla ilgili hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu ödeme belgesine değer verilmeyerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Davacı, dava konusu alacaklara yasal faiz uygulanmasını talep etmiştir. Mahkeme, 10.07.2004 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar vermiştir. Ücret, genel tatil ve fazla mesai alacaklarına 4857 sayılı Yasa gereği mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilmesi gerekir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3179, Karar No: 2023/3624, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3179 E.  ,  2023/3624 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1436 E., 2022/538 K.

DAVA TARİHİ : 24.01.2018

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/84 E., 2020/542 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı vekili; davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ile müvekkili arasında ortak girişim sözleşmesi imzalandığını, söz konusu sözleşmede bahsi geçen sağlık ve güzellik konularını kapsayan fuar organizasyonuna ilişkin ortak bir teşebbüs oluşturulduğunu, bu sözleşme ile fuar konseptinin ve müvekkili şirketin fuardan alacağı payın düzenlendiğini, ödemelerin davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. tarafından yapıldığını, davalı İnterteks şirketinin elektronik posta yoluyla sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini ancak tek taraflı olarak sözleşmeyi feshedemeyeceğini, daha sonra davalı İnterteks tarafından sözleşmeden doğan tüm hakların muvazaalı olarak diğer davalı TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ne devredildiğini, söz konusu devrin müvekkili şirket açısından herhangi bir bağlayıcılığının bulunmadığını, müvekkili şirketin davalılar tarafından gerçekleştirilen muvazaalı işlemler nedeniyle 2016 ve 2017 yıllarında düzenlenen fuarlardan hak kazanması gereken paydan mahrum bırakıldığını ve zarara uğradığını ileri sürerek davalılar arasındaki muvazaalı ilişkinin tespit edilerek sözleşme gereğince 2016 ve 2017 yıllarında düzenlenen fuarlardan mahrum kalınan kazanç olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL nin davalılardan tahsiline, mümkün olmadığı halde sözleşmeden doğan tüm hakların devir bedelinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava edilmiş, ıslah dilekçesi ile; 228.345,29 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ve ... vekili; davacının sözünü ettiği sözleşmelerin tarafları arasında bağlayıcı olduğunu, müvekkillerini bağlamadığını, hem sözleşmenin feshedildiğini hem de hakların devredildiğini söyleyerek çelişkiye düştüğünü, öncelikle davacı ile davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. arasındaki sözleşmenin geçerliliğinin değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkilinin taraflar araısndaki sözleşmeyle ilgisi olmadığını, müvekkilinin fuar haklarını iyiniyetle devraldığını, buna dayanarak markaları da devraldığını, müvekkilinin fuar ve markaları devralmasının onun halefi olduğu anlamına gelmediğini, ...’ın ise şirkette imza yetkilisi olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Tasfiye halinde İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. temsilcisi; sözleşme yapma özgürlüğünün sözleşmenin tekel niteliğinde olmadığı sürece sözleşmeyi sona erdirme özgürlüğünü de içerdiğini, İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. nin bu özgürlük içerisinde fesih bildiriminde bulunduğunu, bu durumun dava dilekçesinde de doğrulanan bir gerçek olduğunu, Güzellik ve Bakım fuarının 1988 yılından itibaren İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. tarafından gerçekleştirildiğini, bu konseptin davacının katkılarıyla oluşturulduğu iddiasının gerçekle bağdaşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı ile davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. arasında imzalanan sözleşme kapsamında, davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. nin herhangi bir fesih bildirim öneline uymadan fuar organizasyonundan kaynaklı tüm haklarını TG Ekspo firmasına devretmek suretiyle fiili olarak sözleşmeyi sonlandırdığı, davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. nin sözleşmeye aykırı davranışı nedeniyle davacının zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. bakımından davanın kısmen kabulüne, davacı ile davalı İnterteks arasındaki sözleşmeler ile davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ile davalı TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. arasındaki sözleşmelerin birbirinin devamı niteliğinde olmadığı gibi herhangi bir bağlantısı da bulunmadığı, davacının muvazaa iddiasına yönelik olarak elverişli bir delil ibrazında bulunmadığı, taraf şirketlerin ticari defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemelerinde davalı İnterteks şirketinin diğer davalılara usulsüz işlemlerle mal varlığını aktardığına ilişkin herhangi bir veriye rastlanmadığından davacı yanın muvazaa iddiasının yerinde olmadığı, bu nedenle davalılar TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ve ...'ın oluşan zarardan sorumluluklarının bulunmadığı gerekçesiyle bu davalılar bakımından ise davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalılar TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ve Onur ... arasında borçtan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarını gerektiren muvazaalı bir ilişkinin tespit edilemediği gerekçesiyle bu davalılara yönelik talepler reddedilmesinin hatalı olduğunu, davalılar arasında muvazaanın varlığı için kesin delil aranmasının hukuka aykırı olduğunu, fuar düzenleme hakkı, tescilli markalar ve her türlü belgenin İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. den TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. ne devredildiğini, İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. nin içinin devirle boşaltıldığını ve 10.11.2016 tarihinde tasfiyeye girdiğini, devir öncesi İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. de çalışan ... devirden sonra TG Ekspo Uluslararası Fuarcılık A.Ş. de çalışmaya başladığını, bu davalılar bakımından da davanın kabul edilmesi gerektiğini,istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;davalı şirketler arasında yapılan devir sözleşmesinden önce davacı şirketin doğmuş alacağının bulunmadığı, davalı şirketler arasında 08.08.2016 tarihli Güzellik ve Bakım Fuarı ve Fikri Haklarının Devri Sözleşmesi imzalandığı, davacı ve davalı İnterteks Uluslararası Fuarcılık A.Ş. arasındaki sözleşmenin bu devir tarihinden önce davalı şirket tarafından sözleşmeye aykırı olarak feshedilmiş olduğu, mahkemece de feshin haksızlığı ile davacının zararının tahsiline karar verilmiş olduğu, davalı şirketler arasındaki sözleşmenin ortaklık hissesinin devri niteliğinde olmadığı, davalı şirketler arasında yapılan sözleşmenin müteselsil sorumluluk doğuran nitelikte olmadığı gibi, bu devrin muvazaalı olduğu hususunun ancak doğmuş alacakların tahsili hususunda tasarrufun iptalini isteme hakkı vereceği, davada bu koşulun da sağlanmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesini tekrar ederek, re'sen dikkate alınacak nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerektiğini, temyiz sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sözleşmeden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sözleşmeden kaynaklanan tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.