muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13613, Karar No: 2024/15908, Tarih: 09.12.2024

İlk Derece Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2018/486 Esas, 2021/285 Karar sayılı kararı ile; davacının davalıya ait yurt dışı şantiyesinde inşaat mühendisi olarak 20.04.2015-17.08.2017 tarihleri arasında aylık toplam 8.033,76 USD giydirilmiş ücret üzerinden çalıştığı, iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiği, davacıya 22.09.2017 tarihinde 10.742,78 USD tutarında tazminat ödemesi yapıldığı, taraflar arasında düzenlenen 20.04.2015 ve 14.05.2015 tarihli sözleşmelerde açıkça anlaşmazlık hâlinde Türkiye Cumhuriyeti Devletinde yürürlükte bulunan mevzuatın uygulanacağının belirtildiği, kaldı ki davacı tarafça söz konusu sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmadığı iddiasıyla Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunulmuş ise de Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesinde sözleşme altındaki imzanın davacıya ait olduğu ve yapılan suç duyurusu hakkında da kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, dolayısıyla işbu davada Türk hukukunun uygulanması gerektiği doğrultusunda değerlendirme yapıldığı, tazminatın işverence ödenmesi göz önünde bulundurularak feshin haklılığı konusunda değerlendirme yapılmasına gerek olmadığı, bilirkişi tarafından hesaplanan kıdem tazminatı miktarının ödendiği, bu nedenle kıdem tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, davalı tarafça yapılan fesihte ihbar öneline uyulmadığı ya da ihbar öneli verildiğinin ispat edilemediği göz önünde bulundurularak bakiye 3.630,91 USD ihbar tazminatının hüküm altına alınması gerektiği, davacı tarafın tanık beyanları ile tespit edilen ve zamanaşımına uğramayan toplam 3.325,00 USD ulusal bayram ve genel tatil alacağının da davalı taraftan tahsili ile davacıya ödenmesi doğrultusunda karar vermek gerektiği, davacı tarafça yıllık ücretli izin talebinde bulunulmuş ise de davacının kullandığı izinlere ilişkin izin belgeleri bulunduğu ve ücretinin ödendiği, yurt içinde olduğu dönemlerin de izinden sayılması gerektiği ve yıllık ücretli izinlerini kullandığı değerlendirilerek bu talebin reddine karar verilmesi gerektiği, davacı tarafça fazla çalışma alacağı talep edilmiş ise de davacının işyerinde üst düzey yönetici konumunda olduğu, ücretinin yüksek sayılabilecek miktarda olduğu, bu bağlamda işyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışmaya ilişkin açıkça talimat verildiğinin ispat edilemediği, davacının görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi nedeniyle ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamayacağı nedenleriyle davanın kısmen kabulüne, birleşen Ankara 11. İş Mahkemesi dosyasındaki hafta tatili alacağına ilişkin davanın kısmen kabulüne, birleşen Ankara 38

. İş Mahkemesi dosyasındaki hafta tatili alacağına ilişkin davanın kısmen kabulüne, birleşen Ankara 38. İş Mahkemesindeki talebinin ise işbu dava dosyasında talep edilen alacak miktarları ve konusunun ile aynı olması, Cezayir hukukunun uygulanmasına ilişkin taleplerin işbu dosyada da ileri sürülmesi dolayısıyla aynı davanın daha önceden açılmış ve hâlen görülmekte olmaması olumsuz dava şartının noksanlığından dolayı dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 19.01.2023 tarihli ve 2022/587 Esas, 2023/91 Karar sayılı kararıyla; ... Kurumuna verilen ve çalışma dönemi belirtilmeyen matbu sözleşme ile taraflar arasında imzalanıp Cumhuriyet Savcılığı tarafından yaptırılan bilirkişi incelemesi ile imzanın davacıya ait olduğu, ... kayıtları ile de uyumlu ve ücret olarak da davacının iddia ettiği 7.500,00 USD'nin ücret olarak belirlendiği 14.05.2015 tarihli sözleşmeden daha önce olan 20.04.2015 tarihli sözleşme bütün olarak dikkate alındığında uyuşmazlığa özel nitelikteki sözleşmede belirlenen Türk hukukunun uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, davacının brüt ücreti belirlenirken %5 genel sağlık sigortası primi ve 150,00 USD yemek ve barınma gideri eklenmesinin emsal Yargıtay kararları ile uyumlu olduğu, davacının 20.04.2015 tarihli sözleşme ile seçimlik hakkını Türk hukukundan yana kullandığı, bu nedenle birleşen Ankara 38. İş Mahkemesinin 2021/200 Esas sayılı dosyası yönünden verilen usulden ret kararının isabetli olduğu, davacı tanıkları davacının şantiye şefi olduğunu, kendisine emir veren müdürler bulunduğunu belirtmiş iseler de davacı tanıklarının davacının çalışmasını kendisinin ayarlayıp ayarlamadığına ilişkin beyanlarının bulunmadığı, davalı tanıklarınca da davacının çalışmasını kendisinin belirlediğinin belirtildiği, davacının aldığı ücret ve yaptığı iş, şantiyede kalması nedeniyle sadece şantiyede bulunmasının çalışma olarak kabul edilmeyeceği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde fazla çalışma alacağı ücretinin reddi gerektiği, davacı tanıkları bir hafta 7 gün bir hafta 6 gün çalışıldığını belirttiğinden hafta tatili ücreti alacağına ilişkin hesaplama ve kabulde isabetsizlik bulunmadığı, ... kayıtları ve Türkiye'de kalınan dönemlerde de ücret ödendiği dikkate alındığında yıllık ücretli izin alacağına ilişkin talebin reddine karar verilmesi gerektiği, tanık delili ile kanıtlanan alacaklardan %30 indirim yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 22.05.2023 tarihli kararı ile; davacının diğer temyiz itirazları incelenmeksizin, reddine karar verilerek, 5718 sayılı Kanun'un 27 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında davacının 20.04.2015-17.08.2017 tarihleri arası Cezayir'de yaptığı çalışmalar yönünden taraflar arasında daha sonraki tarihte düzenlenmiş olan 14.05.2015 tarihli sözleşme ile bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan Cezayir hukukunun uygulanması gerektiği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozmaya uyulmasına karar verilerek hazırlanan Cezayir hukukuna göre davanın zamanaşımı uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu alacakların Cezayir Medeni Kanunu'nun 312 nci maddesi gereği 5 yıllık zamanaşımı süresine tâbi olduğunu, Mahkeme kararının hatalı olduğunu, Mahkemece uygulanan 1 yıllık zamanaşımı süresinin işbu uyuşmazlık konularına ait olmadığını; kaldı ki bu süre çok kısa olduğundan kamu düzenine aykırı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık; Cezayir hukukuna göre davanın zamanaşıma uğrayıp uğramadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Kanun'un 24 ve 27 nci maddeleri.

3. 26.08.1975 tarihli ve 15338 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Yabancı Hukuk Hakkında Bilgi Edinilmesine Dair Avrupa Sözleşmesi.

4. Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünün 01.03.2008 tarihli ve 67/1 sayılı, "Yabancı Hukuk Hakkında Bilgi Edinilmesine Dair Avrupa Sözleşmesinin Uygulanması" konulu Genelgesi.

5. Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Medeni Kanunu'nun 308, 309, 312 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yetkili yabancı hukukun içeriğinin doğru ve denetime elverişli şekilde tespit edilmesi, uyuşmazlığın adil şekilde maddi çözüme kavuşturulmasının ön şartını oluşturmaktadır.

2. 5718 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile uyuşmazlığın çözümünde uygulanacak yürürlükte bulunan yabancı hukukun içeriğinin tespiti konusunda çeşitli yollardan yararlanılmasına imkân tanınmış, hâkime geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bu noktada yürürlükteki yetkili yabancı hukukun, doğru ve özellikle ait olduğu ülkedeki anlam ve kapsamıyla temin edilerek uyuşmazlığa uygulanması önem arz etmektedir.

2. 5718 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ile uyuşmazlığın çözümünde uygulanacak yürürlükte bulunan yabancı hukukun içeriğinin tespiti konusunda çeşitli yollardan yararlanılmasına imkân tanınmış, hâkime geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bu noktada yürürlükteki yetkili yabancı hukukun, doğru ve özellikle ait olduğu ülkedeki anlam ve kapsamıyla temin edilerek uyuşmazlığa uygulanması önem arz etmektedir.

3. Dairemizin bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince; Cezayir hukukunun uygulanmasına karar verilmiş olup davanın Cezayir Medeni Kanunu'nun 312 nci maddesi gereği zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki varılan sonuç eksik incelemeye dayalıdır.

Dosya kapsamında Cezayir Medeni Kanunu'nun çeviri suretlerinin bulunmadığı anlaşılmakla; Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünden Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Medeni Kanunu'nun davacının çalışma dönemindeki değişiklikleri de içerecek şekilde tüm maddeleri ile bilgi ve belgelerin gönderilmesinin istenilmesi, bu konuda yöntemine uygun bir biçimde yazı yazılması, gerekli bilgi ve belgeler ile Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Medeni Kanunu maddelerinin Türkçe tercümeleri sağlandıktan sonra somut uyuşmazlık bakımından sözü edilen Kanun'un 308, 309 ve 312 nci maddeleri yönünden değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18671, Karar No: 2014/7105, Tarih: 17.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/18671 E.  ,  2014/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/152899

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/1304 (E) ve 2012/596 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın konteynırı satın aldığını iddia ettiği ve soruşturma evresinde dinlenerek hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen Kazım ile yine soruşturma evresinde dinlenen "konteynırı sanıktan satın aldığını ve konteynırın sahibi olduğu petrol istasyonuna Kadir adlı işletmenin sahipleri olan Akın ile Selim 'a ait vinçle sanık tarafından getirdiğini beyan eden" Ahmet ile onun beyanında adı geçen Akın ve Selim tanık olarak dinlenerek, Akın ve Selim'den koyteynırı nereden aldıkları da sorulmak suretiyle sanığın hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19616, Karar No: 2012/27498, Tarih: 19.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19616 E.  ,  2012/27498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 Sayılı Enerji Piyasası Kanununun 5784 sayılı Kanunla değişik 15. maddesi hükmü uyarınca dava konusu taşınmaz üzerinde kurulan irtifak hakkının TEDAŞ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ adına tapuya tescili gerekirken davalı kurum adına tesciline hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; tescile ilişkin bentlerinden (davalı idare ) kelimelernin çıkartılmasına, yerine (TEDAŞ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2075, Karar No: 2009/2587, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/2075 E.  ,  2009/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av. ..., tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler arazi kıymetinin %5 faizi ve tesis masrafları amortisman payı gibi giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, ek bilirkişi raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan masrafların faiz karşılığı, genel idari giderler, arazi kıymetinin %5 faizi ile tesis masrafları amortisman payı düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan ek bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yukarıdaki esaslara uygun olarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp denetlenmeli ve davacı yararına usuli kazanılmış hak ilkesi de gözetilmek suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1011, Karar No: 2014/801, Tarih: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1011 E.  ,  2014/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13137, Karar No: 2018/19744, Tarih: 24.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13137 E.  ,  2018/19744 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 6. ... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce yapılan geri çevirme gereğinin eksik olarak yerine getirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece verilen karara karşı davacının istinaf başvurusu esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta bir karar verilmeden işin esasına girilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden davacı Dairemizden adli yardım talebinde bulunmuştur.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13020, Karar No: 2007/15865, Tarih: 12.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13020 E.  ,  2007/15865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4949 sayılı kanunla değiştirilen 363. maddesinin 1. bendine göre; paradan gayrı ilamların infazı  suretine ilişkin kararlar temyiz edilebilir.Takibe konu ilam boşanma kararı ile birlikte verilen çocukla şahsi münasebet tesisine ilişkindir.

Takibin iptaline yönelik şikayetin mahkemece reddine dair icra mahkemesi kararı borçlu vekilince temyiz edilmiş ve İİK.nun 363. maddesinin 1. bendi uyarınca temyizi kabil olduğu anlaşılmakla, borçlular vekilinin isteminin kabulü ile mahkeme kararının kesin olduğu gerekçesi ile temyiz dilekçesinin reddine yönelik Dairemizin 21.09.2006 tarih ve  2006/18081 E, 16787 K. sayılı kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra işin esasının  incelenmesine geçildi.

Çocuklar şahsi münasebete ilan tarihi itibariyle hükmedildiğinden mahkemece HUMK.nun 443. madde hükmü itirazen ileri sürüldüğü halde incelenmeksizin eksik inceleme ile bu husustaki şikayetin de reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7824, Karar No: 2012/5593, Tarih: 23.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2009/7824 E.  ,  2012/5593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'ın genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan; sanıklar ... ve ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülüklerine ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I Sanıklar hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçun dan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II Sanıklar Erdal ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:

Suça konu düğüne ait, düğün CD görüntü kayıtlarının tamamı temin edile rek sanıkların değişik yer ve zamanlarda aynı veya başka silahla ateş edip etmedikleri araştırılmadan ve sanıkların silah bulundurma ve taşıma kastları tereddüde mahal ver meyecek şekilde tespit edilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL MASINA), 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2614, Karar No: 2019/9937, Tarih: 08.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2614 E.  ,  2019/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müşteki hakkında ...Devlet Hastahanesi tarafından düzenlenen raporda, "sol kaş üstünde 1 cm lik kesi mevcut, sütüre edildi" şeklinde yaralanmasının olduğunun belirtildiği, mevcut yaralanmanın yüzde sabit iz bırakabilecek nitelikte olup olmadığı hususunda olay tarihinden 6 ay sonrasında rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdurun en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile, yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.