muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/347, Karar No: 2015/12544, Tarih: 26.10.2015

. Eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından tarihleri açıkça yazılmak suretiyle, çekişmeli taşınmaz bölümüne komşu olan parsellere ait kadastro tutanakları ve varsa dayanağı kayıt ve belgeler Kadastro Müdürlüğünden istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; taraf tanıkları, ziraat bilirkişi, jeolog veya jeomorfolog bilirkişi, fen bilirkişisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte; belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle jeodezi ve fotogrametri mühendisine inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, aktif dere yatağında veya derenin mutlak etkisi altında olup olmadığının, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi, öncesinde tarla olarak kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, jeolog ve jeomorfolog bilirkişiden taşınmazın aktif dere yatağı kapsamında veya derenin mutlak etkisi altında kalıp kalmadığı yönünde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, ziraat bilirkişinden ise taşınmazın öncesi ve zirai faaliyete konu olup olmadığı, hangi tarihte imar-ihyaya başlandığı, tamamlandığı ve zilyetliğin hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü hususlarını irdeler şekilde ve komşu parsellerin toprak yapıları ile mukayeseli ayrıntılı ve gerekçeli rapor istenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36048, Karar No: 2015/20438, Tarih: 21.12.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/36048 E.  ,  2015/20438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün TCK'nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile TCK'nın 142/1-f. maddesinin yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında tekerrür ile ilgili kısmın çıkarılarak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2723, Karar No: 2016/949, Tarih: 02.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2723 E.  ,  2016/949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip suça sürüklenen çocuk . maktül . kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, cezayı azaltıcı yaş küçüklüğü ve takdiri indirim sebepleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafinin suç vasfına, savunma hakkının kısıtlandığına, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 02/03/2016 tarihinde, üye Dilaver Kahveci'nin hükmün TCK.nun 21/2. maddesi yönünden bozulması gerektiğine dair karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Maktül .çalıştığı işyerinde . adlı kıza duygusal yakınlık duyduğu, aynı işyerinde çalışan ve maktülün yakınlık duyduğu. işe alan .

da . ile duygusal bağ oluşturduğu, maktülün bu durumdan olumsuz yönde etkilendiği, intihar etmeyi düşündüğü, suça sürüklenen çocuk .de .adlı kızı sevdiği, ilişkilerini sürdürmek istediği sırada işyerinde çalışan .,,. annesine aleyhinde konuşması ve . de suça sürüklenen çocuk . ilişkisini koparması nedeniyle suça sürüklenen çocuk. moralinin bozulduğu, olay günü saat 19.00 sırasında morali çok bozuk olduğu gözlenen maktul . suça sürüklenen çocuk. ile görüştüğü, maktül ve suça sürüklenen çocuk . birlikte sevdikleri kızların kendilerinden uzaklaşmasına içerleyerek intihar etmeyi düşündükleri ve suça sürüklenen çocuk . kullandığı araçla nehre düşerek maktulün boğularak ölümüyle sonuçlanan olayda;

Olay tarihinde maktülün 18 yaşını bitirmiş olduğu suça sürüklenen çocuk . 15 yaşını yeni bitirdiği, maktülün benzer nitelikte kız meseleleri nedeniyle suça sürüklenen çocuk . ile başbaşa görüştükleri, maktülün annesi ile helalleşerek bir daha gelmeyeceğini ifade ederek evden ayrıldığı, suça sürüklenen çocuk . da bir not bırakarak babasına ait araçla . nehrine aracı sürmesi sonucu aracın nehir sularına gömülerek maktülün boğalarak öldüğü, suça sürüklenen çocuk . tanık . da yardımıyla sudan çıkarak kurtulduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Suça sürüklenen çocuk . ve maktülün ası, ateşli silahla birbirlerini ateş etmesi gibi mutlak ölümle sonuçlanabilecek bir intihar tipini seçmedikleri aracın nehir sularına sürülmesi eyleminin mutlak suretle ölümle sonuçlanmasının mümkün bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk . bu olaydan sağ olarak kurtulduğu, aracın ön kapı camlarının her ikisinin de açık vaziyette olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuk . ve maktülün ası, ateşli silahla birbirlerini ateş etmesi gibi mutlak ölümle sonuçlanabilecek bir intihar tipini seçmedikleri aracın nehir sularına sürülmesi eyleminin mutlak suretle ölümle sonuçlanmasının mümkün bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk . bu olaydan sağ olarak kurtulduğu, aracın ön kapı camlarının her ikisinin de açık vaziyette olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Suça sürüklenen çocuk . babasına ait aracına nehir sularına sürümesi sonucu ölümle sonuçlanacağını öngörebilecek konumda bulunduğu, araç ön kapılarını da açık tutmak suretiyle suda boğulmadan kurtulma ihtimalini de gözeterek sonucu öngörmesine rağmen istemediği, oluşabilecek ölümün olursa olsun mantığıyla hareket ederek fiilini olası kast altında işlediği olayda, TCK.nun 81, 21/2, 31/3 maddeleri ile cezalandırılması görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşünün suçun doğrudan kast ile işlendiğine dair yerel Mahkemenin mahkumiyet hükmünü onanmasına dair görüşüne açıklanan nedenlerle katılmıyorum.02/03/2016

22/02/2016 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı . huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık

müdafii Avukat . yokluğunda, 03/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/2301, Karar No: 2024/4384, Tarih: 18.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/2301 E.  ,  2024/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/173 E., 2022/709 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

KARAR : Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1, 52/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2022 tarihli ve 2018/173 esas, 2022/709 karar sayılı kararının kesin karar niteliğinde olduğu anlaşılmakla;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18/03/2024 tarihli ve94660652-105-13-30710-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/04/2024 tarihli ve KYB-2024/35769 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04/04/2024 tarihli ve KYB-2024/35769 sayılı kanun yararına bozma isteminin:

"Dosya kapsamında; sanığın doktor olmasından bahisle gerçekleştirdiği ameliyat esnasında hastası olan müştekinin akciğer bölgesinde gazlı bez unutarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında görevi kötüye kullanma ve taksirle yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın bahse konu olan eylemi ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet vermiş olmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca taksirle yaralama suçundan da hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1, 52/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2022 tarihli ve 2018/173 esas, 2022/709 karar sayılı kararının kesin karar niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 89/1, 52/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2022 tarihli ve 2018/173 esas, 2022/709 karar sayılı kararının kesin karar niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2.İncelenen dosya kapsamına göre; sanığın doktor olmasından bahisle gerçekleştirdiği ameliyat esnasında hastası olan müştekinin akciğer bölgesinde gazlı bez unutarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket etmesi nedeniyle yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında görevi kötüye kullanma ve taksirle yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın bahse konu olan eylemi ile birden fazla suçun oluşmasına sebebiyet vermiş olmasına karşın 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca taksirle yaralama suçundan da hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bitlis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2022 tarihli ve 2018/173 esas, 2022/709 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Sanık üzerine atılı taksirle yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak hüküm fıkrasının (B) numaralı bölümünün ve bu bölüm başlığı altında yer alan maddelerin hükümden çıkartılması ile yerlerine "Somut olayda sanığın görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırıldığı gözetildiğinde, taksirle yaralama suçundan HÜKÜM VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA'' şeklinde bir paragraf eklenmesi suretiyle hükümde yer alan diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1139, Karar No: 2018/2643, Tarih: 02.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/1139 E.  ,  2018/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayanan tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 03.10.2017 gün ve 2017/568Esas - 2017/7122 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde bir kısım davalılar ve bir kısım davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya üzerinde yapılan incelemede; karar düzeltme isteminde bulunan davalılar vekili Av. ... Akgül 26.03.2018 havale tarihli dilekçe ile karar düzeltme talebinden feragat etmiş ise de, 18.01.2018 havale tarihli karar düzeltme dilekçesinde bir kısım davalılar yanında davalı ...'a da vekaleten karar düzeltme isteminde bulunduğu, Dosya içerisinde ve feragat dilekçesi ekinde Davalı ...'a ait vekaletname bulunmadığı anlaşılmaktadır.

...'a ait vekaletnamenin ilgilisinden temin edilerek evraka eklenmesi ve daha sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2469, Karar No: 2022/6395, Tarih: 31.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2469 E.  ,  2022/6395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 19.11.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 08.08.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1-e. ve 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15.03.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3333, Karar No: 2016/6870, Tarih: 28.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3333 E.  ,  2016/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 01/01/2003 tarihinden bugüne kadar vakıf senedi ve 506 sayılı Yasa gereği yapılmayan zam artışlarından kaynaklanan maaş farkları alacağının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının 506 sayılı Yasa'nın Geçici 20.maddesi hükmü uyarınca kurulan davalı vakıf üyesi olarak 01/10/2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığı, ancak davalı vakıf tarafından 01/01/2003 tarihinden itibaren, ilgili yasal mevzuat uyarınca SSK dan yaşlılık aylığı almakta olanlara yapılan oranda zam ve seyyanen yapılan zam artışlarının davacının yaşlılık aylığına da uygulanması gerekirken uygulanmadığı, yine SSK'dan yaşlılık aylığı alanlara uygulanan enflasyon artışlarından kaynaklanan zammın da yansıtılmadığı, bu nedenle 01/01/2003 tarihinden bugüne kadar vakıf senedi ve 506 sayılı Yasa gereği yapılmayan zam artışlarından kaynaklanan maaş farkları alacağının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1)Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Geçici 20.maddesidir. 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasanın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde Sosyal Sigortalar Kurumunun yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere

yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir.(YİBK 9.3.1983/1-1, RG 23.06.1983/18086). Bu husus, Vakıf Senedinin 4. maddesinde; "Vakfın gayesi: a) İş bu vakıf senedi hükümleri dairesinde üyelerin emeklilik, malullük, ölüm, hastalık, analık, iş kazaları ve meslek hastalıkları hallerinde eş ve çocukları ile üyenin geçindirmekle yükümlü bulunduğu ana ve babasının hastalıklarında, Sosyal Sigortalar Kanunları ile temin edilen yardımlardan az olmamak üzere hak sahiplerine yardımda bulunmak..."olarak da açıklanmaktadır.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine, 25.02.2011 tarih 27857 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 53. maddesi ile, “Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, yardımların sağlanması ve bağlanması yönünden alt sınırın belirlenmesinde muadil miktar karşılaştırması esas alınır. Ancak, gelir ve aylıkların artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıkların artırımına ilişkin hükümler devir tarihine kadar uygulanmaz. 5510 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinin onikinci fıkrasında yer alan sınırlama dâhilinde sandıkların kuruluş senetlerinde yer alan hükümler ve sandıkların uygulamaları saklıdır. Bu hüküm, yürürlüğe girdiği tarihten önceki artışlarda ve görülmekte olan davalar hakkında da uygulanır.” fıkrasını eklemiştir.

Yasa koyucu madde gerekçesinde; “506 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun geçici 20 nci maddesi kapsamındaki sandıklar tarafından bağlanan aylık ve gelirlerin artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan aylıklara uygulanan artışların söz konusu sandıkların aktüeryal dengelerini bozmasından dolayı, aylık ve gelirlerde yapılacak artışlarda muadil miktar karşılaştırmasının esas alınmasının sağlanması ve bu nedenle doğmuş ve doğacak olan uyuşmazlıkların giderilmesinin amaçlandığını” ifade etmiştir. Maddenin açık hükmü ve gerekçesi gözetildiğinde, Vakıf emeklisi ile aynı tarihte yaşlılık aylığı bağlanan koşulları benzer bir SSK emeklisine ödenen muadil yaşlılık aylığı miktarının karşılaştırılması yapılmalıdır. Yapılacak karşılaştırma sonucu, SSK emeklisine ödenen aylığın Vakıf emeklisine ödenen aylıklardan fazla olması durumunda, davalı Vakıf yönünden yaşlılık aylığı miktarı konusunda ek yükümlülük doğacağından, aradaki farkın Vakıf emeklisine ödenmesi gerekecek, aksi halde ise yapılacak bir işlem bulunmayacaktır.

Davacıya 01/10/2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı nazara alındığında, aynı tarihte yaşlılık aylığı bağlanan ve koşulları davacı ile benzer olan SSK emeklisine bağlanacak muadil aylık hesabında, 506 sayılı Kanunun 4447 sayılı Kanunla değişik 61.maddesi ve aynı kanunla 506 sayılı Yasaya eklenen Geçici 82. maddesi uygulama alanı bulmaktadır. Bu maddeye göre tespit edilen, Vakıf emeklisi ile benzer koşulları taşıyan SSK emeklisine bağlanan aylığa 506 sayılı Kanun Ek 38. maddesinde yer alan, her ay TÜİK tarafından açıklanan bir önceki aya göre kentsel yerler TÜFE değişim oranına göre arttırılması hükmünün uygulanması, 2003 yılında 4784 sayılı Kanun uyarınca 506 sayılı Kanunun Ek 38. maddesine göre Ocak 2003'den itibaren gelir, aylıklarda yapılan artış miktarları toplamını 75,00 TL’ye tamamlayacak şekilde ve aylık tüketici fiyatları endeksi artış oranındaki miktarların toplamının 75,00 TL’den düşülmesi suretiyle bulunacak miktar kadar sosyal destek ödemesi ödeme yapılması, 2004 yılında 5073 sayılı Kanun, 2005 yılında 5282 sayılı Kanun, 2006 yılında 5454 sayılı Kanun, 2007 yılında 5565 sayılı Kanun hükümleri