muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7273, Karar No: 2016/8941, Tarih: 26.09.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/7273 E.  ,  2016/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine ..gününde verilen dilekçe ile araç bedeli alacağı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen .. günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, teslim edilen aracın çalınması nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkil şirkete ait ve davalının kullanımına tahsis edilen aracın davalının park ettiği yerden çalındığını, bu olayda davalının kusurunun bulunduğunu belirterek araç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalının, başkasına ait olup, kendisine teslim edilen aracı kullanırken meydana gelecek zararları önlemek için gerekli özen ve dikkati göstermediği, aracın çalınmasına ve davacının zarara uğramasına neden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı taraf temyiz dilekçesinde; davacı şirket ile davalının çalışmakta olduğu ve aracı davalıya tahsis eden dava dışı .. arasında araç kiralama sözleşmesinin bulunduğunu iddia ettiğine göre, anılan sözleşmenin dosyaya celbi ile içeriğinin incelenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .. gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30983, Karar No: 2013/39081, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/30983 E.  ,  2013/39081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı mühür bozma suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması olanaklı kabul edilmiştir.

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10186, Karar No: 2007/10871, Tarih: 25.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10186 E.  ,  2007/10871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasına mutazammın 16.02.2007 tarih, 12/2461 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160. YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 25.05.2007 gününde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7590, Karar No: 2017/5523, Tarih: 13.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7590 E.  ,  2017/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında, kendisine verilen bonoda kefil kısmına katılanın adını yazıp onun yerine imza atarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; katılanın 18.09.2013 tarihli duruşmada, “ ..sanık beni aradı. Fabrika sahibinin senetleri kabul etmediğini, borcu ödemediğini, benim ismimi kefil kısmına yazıp imzamı attığını söyledi. Bir sıkıntı olup olmayacağını sordum. Bir sıkıntı olmaz dedi.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98, 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; icra takibinden önce katılanı arayarak onun yerine imza attığını ve katılanın da bu hususa itiraz etmediği anlaşılan sanığın eyleminde sahtecilik kastıyla hareket ettiğinden söz edilemeyeceği ve bu halde suçun manevi unsurunun gerçekleşmediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2972, Karar No: 2016/9693, Tarih: 20.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/2972 E.  ,  2016/9693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/10/2015 tarih ve 2013/482-2015/414 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/12/2016 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili ... ile davalının ortak olduğu şirketlerdeki hisselerin devri konusunda 04.04.2012 tarihinde "hisse devir sözleşmesi" imzaladıklarını, bu devir sözleşmesinin ilgili maddeleri gereğince davalının çek bedellerinin hepsini tahsil etmesine ve bankalardaki kefalet, ipotek ve yükümlülüklerin kaldırıldığına ilişkin belgeleri almış olmasına rağmen sözleşmede belirtilen süre içinde çeklerin teminatı olarak verilen ve davacı şirket adına kayıtlı gayrimenküllerin üzerinde bulunan ipoteği fek etmediğini ileri sürerek, davacı şirket adına kayıtlı taşınmazlar üzerine konulan ipoteğin fekkini, 2.000.000 USD cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cezai şart talebi bakımından yetki ve görev itirazında bulunarak, taraflar arasında yapılan sözleşmede belirtilen hükümler doğrultusunda ...'nın edimlerini yerine getirmediği için hisse devir sözleşmesinin 5.maddesinde düzenlenmiş olan 5.000.000 USD ve 2.000.000 USD cezai şartların müvekkili lehine tahakkuk ettiğini, resmi ipotek senedinde " tüm borçlarını " ödeme şartının konulduğunu, halen cezai şarttan doğan borcunu ödemediğini, ipoteğin fekki talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davacı ...'nın halen tüm borçlarını ödemediği için cezai şart talebinin haksız olduğunu, ayrıca devir sözleşmesinden sonra yapılan ek protokol ile cezai şartın kaldırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın hisse devir sözleşmesinden kaynaklandığı, davacının davalının hisselerini devralan olarak sözleşmenin 3. maddesinde belirtilen çek bedellerinin tamamını ödediği, ancak davalının ipotekleri süresi içinde kaldırmadığı için davacının açmış olduğu her iki davanın şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ipoteğin fekkine, 2.000.000 USD cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinde öngörülen edimlerin teminatı olarak verilen ipoteklerin kaldırılması ve cezai şart istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinde öngörülen edimlerin teminatı olarak verilen ipoteklerin kaldırılması ve cezai şart istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK’nın 1. maddesi uyarınca mahkemelerin görevi, kanunla düzenlenir ve göreve ilişkin kurallar, kamu düzenine ilişkin olup mahkemece resen gözetilmesi gerekmektedir. Dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesi uyarınca tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın Ticaret Kanunu'nda düzenlenmiş olan hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Aynı Kanun'un 5. maddesinde ise ticari davaların dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesinde görüleceği ve asliye ticaret mahkemesi ile diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda davacı tarafça, limited şirket hisse devir sözleşmesinde öngörülen edimlerin teminatı olarak verilen ipoteklerin kaldırılması ve cezai şart talep edilmiş olup, işbu dava yukarıda anılan hüküm uyarınca mutlak ticari davadır. Bu durumda mahkemece, davanın asliye ticaret mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5774, Karar No: 2007/7101, Tarih: 30.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5774 E.  ,  2007/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayet

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*25.01.2007 gün ve 21190- 487 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 30.04.2007

- KARŞI OY YAZISI -

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-Dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-Temsil kayyımı davaya katılmalı,

-Temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/41685, Karar No: 2018/5417, Tarih: 09.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/41685 E.  ,  2018/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, katarakt ameliyatının davalılardan Dr.... tarafından yapılmasını istediği için davalı şirkete ait hastaneye başvurduğunu, ancak Dr. ...'ın ameliyatta bizzat bulunacağını belirtmesine rağmen gelmediğini ve diğer Dr....'nun ameliyatı yaptığını, akabinde mercek takılmasına ilişkin ikinci ameliyatın yapıldığını ancak ikinci ameliyattan sonra gözünün hiç görmediğini farkederek doktora söylemesine rağmen kendisini çeşitli sebeplerle oyaladıklarını, akabinde ise bir kez daha ameliyat olması gerektiğinin söylendiğini ve başka doktorlara yönlendirildiğini, başka hastanelerde, farklı doktorlar tarafından yapılan inceleme sonucu gözünün retina tabakasında büyük bir kesik olduğunun ve kesiğin çok aşağıya doğru olduğunun, kör kalacağının göze yerleştirilen merceğin olması gereken yerden daha yukarıda olduğunun, göze yapılan dikişli müdahaleden mütevellit, gözde izlerin olduğunun belirtildiğini, gözünde kalan ip parçasının kaynama yapıp alınamayacağını ve şiddetli ağrılar çektiğini, davalı hastanede geçirdiği ikinci ameliyat akabinde retina tabakasında oluşan kesiğin, davalı doktorlar tarafından 52 gün sonra farkedilmesinin başlı başına ihmal olduğunu, gerekli tıbbi özenin gösterilmediğini, halihazırda bir gözünün görme duyusunu kaybetmiş olmasıyla birlikte, gözünde ip olması ve bu iplerin alınamayacak kadar gecikilmiş olmasının davalıların kusurlu tedavilerini ispatlar nitelikte olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 25.000,00TL manevi tazminat, 10.000,00TL maddi tazminatın 21.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, maddi ve manevi tazminat davasının ayrı ayrı reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı doktorların hatalı operasyonları ve ihmali davranışları ile tek gözün görme yetisini kaybettiği iddiasına dayalı maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.

Mahkemece, yargılama sırasında Prof.Dr....'dan alınan 05.01.2015 tarihli bilirkişi raporu ve savcılıkta görülen soruşturma sırasında alınan 05.12.2012 tarihli Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu'nun raporu hükme esas alınmıştır. Her iki rapor da davalılara kusur atfetmemiştir. Ancak dosya kapsamı incelendiğinde, alınan raporların davacı tarafın itirazlarını aydınlatır nitelikte olmadığı, özellikle davacının görme kaybının uyarılara rağmen geç farkına varıldığı, dolayısıyla bu husustaki tedavisinin geciktirildiği iddialarının tam olarak aydınlatılamadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece, davaya konu olayda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir Üniversiteden, aralarında dava konusu hususta uzman, akademik kariyere sahip 3 kişilik bilirkişi kurulundan, yapılan işlemlerin tıp bilimi açısından yeterliliği ve uygunluğu hususunda, davacı iddialarını aydınlatacak şekilde, davalılara atfı kabil bir kusur olup olmadığı hususunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, davalıların kusurlu olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönler göz ardı edilerek, eksik incelemeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17543, Karar No: 2021/373, Tarih: 13.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/17543 E.  ,  2021/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, sanığın iddialarının maddi vakalara dayandığı, mağdure ... hakkında yapılan idari tahkikatta, mağdurenin sanığın iddiasını doğrular şekilde, sanık, ... (...) Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/432 Esas sayılı dosyasına ara karara itiraz ile ilgili dilekçe sunmak istediğinde, bu dilekçenin hakim tarafından görülmesi gerektiği gerekçesiyle dilekçenin havalesini yapmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın şikayet ve beyanlarının Anayasanın 74. maddesinde yer alan Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de;

Dosya içinde bulunan, sanığın 2013 yılında işlediği ve ... (...) Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/41 Esas, 2014/393 Karar sayılı ilamına konu suçlara ilişkin ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24.07.2014 tarihli raporunda sanığın iddia edilen suçlarla ilgili 5237 sayılı TCK.nın 32/1 maddesinden yararlanabileceğinin belirtildiği, sanığın mağdure ...'ya yönelik eylemi nedeniyle iftira suçu bakımından ise TCK.nın 32. maddesi anlamında rapor alınmadığının anlaşılması karşısında; inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın Adli Tıp Kurumu ya da en yakın Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevki ile ''TCK.nın 32/1. madde ve fıkrasındaki suç tarihi itibari ile işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamaya veya bu fiile ilgili olarak davranışların yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilemez'' hükmü ile aynı maddenin 2. fıkrasındaki ''birinci fıkrada yazılı derece olmamakla birlikte işlediği fiile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye ceza indirimi veya güvenlik tedbiri uygulanacağına'' ilişkin hüküm gözetilerek, ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının, CMK.nın 74. maddesine göre tespiti yaptırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın, sanık müdafinin, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7874, Karar No: 2014/19021, Tarih: 03.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/7874 E.  ,  2014/19021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 42.maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan dairemize ait olup, bu konuda mahkemece verilen 30/03/2011 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu ve sanığın yokluğunda verilen 11/03/2010 tarihli hükmün sanığa daha önce usulüne uygun olarak tebliğ yapılmamış adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması ve bu nedenle sanığa usulüne uygun yapılmış bir tebligat olmaması karşısında; sanığın 28/03/2011 tarihli temyiz isteminin öğrenme tarihi itibariyle süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Hükmün gerekçesinde, 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230. maddeleri uyarınca iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlere yer verilerek, dosya içindeki deliller tartışılıp, değerlendirilerek hükme esas alınan delillerin belirtildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.