muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3230, Karar No: 2011/5252, Tarih: 03.05.2011

Yusuf'un eşi dahili davalı B... S...  K... 'un temyiz itirazına gelince:

Bilindiği üzere; gerçek kişilerin kişiliği ve bununla medeni haklardan istifade (hak) ehliyeti ölümle sona erer. Bu nedenle, ölmüş olan kişinin taraf ehliyeti yoktur.

Somut olayda olduğu gibi, dava tarihinden önce ölmüş bulunan bir kişiye karşı dava açılmış olması halinde, mahkemenin, davalının taraf ehliyetinin bulunmadığını öğrenmesi üzerine davayı mesmu olmadığından dolayı kendiliğinden reddetmesi gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, bir davada verilen hüküm, yalnız o davanın tarafları bakımından kesin hüküm teşkil eder (HUMK m.237). Bir davanın taraflarının kimler olduğu ise, davacı tarafından dava dilekçesinde gösterilir. Eş söyleyişle, istemde bulunan kimsenin taraf olarak gösterdiği kişi usul hukuku yönünden taraf olup, eylemli olarak dava edilen, taraf sayılmıştır. Bu kişinin gerçekten o davada taraf ehliyetine sahip olup olmadığı da, davanın görülmesi sırasında belirlenecektir.

Dava dilekçesinde taraf olarak gösterilen Y... Ü... 'ın davadan önce ölmüş olması nedeniyle taraf ehliyetinin bulunmadığı, yargılama sürerken belirlenmiştir. Ne var ki, davacı tarafın talebi üzerine mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na aykırı olarak ölü davalı mirasçıları davaya dahil edilmiş ve davanın sonuçlandığı 04.11.2010 tarihine kadar mirasçılardan B.. S... K... vekili görevine devam etmiştir.

Bu noktada, davacı tarafın hatalı talebi kabul edilerek mahkemece yargılamaya dâhil edilen mirasçılar yararına vekalet ücreti hükmedilmesi gerekip gerekmediği sorusunun çözümü, mirasçıların eldeki davada kendilerini savunmalarını engelleyen bir yasal düzenleme bulunup bulunmadığı sorusuna doğru cevabın verilmesiyle mümkündür.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının, “Temel Haklar ve Görevler” başlıklı 36. maddesine göre, herkes adil yargılanma ve savunma hakkına sahiptir.

Bu kapsamda, usulsüz olarak mahkemece davaya katılmış olan mirasçıların Anayasal savunma hakkına ve dolayısıyla kendilerine vekil tayini ile iddia ve savunma hakkına sahip oldukları kuşkusuzdur.

Aksinin kabulü halinde, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25.11.1992 gün ve E:1992/15-398 K:1992/703 sayılı kararının gerekçesinde de ifade edildiği üzere, usul hukukunda bulunmayan dahili dava müessesi uygulanarak davaya dahil edilen, eş söyleyişle usulsüz olarak davaya katılmış bulunan kişinin savunma yapmaması ve aleyhine verilen hükmü temyiz etmemesi halinde husumeti benimsemiş sayılacağı ve hakkında verilen hükmün bu haliyle kesinleşeceği açıktır.

Öteden beri, Yargıtay’ın istikrar bulan yerleşmiş uygulamasına göre, bir davada usulüne uygun olarak taraf kılınmayan kişinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddedilmediği, Anayasal yargılanma ve savunma hakkına ilişkin ilkeden hareketle temyiz talebinin incelendiği de bilinmektedir.

Öteden beri, Yargıtay’ın istikrar bulan yerleşmiş uygulamasına göre, bir davada usulüne uygun olarak taraf kılınmayan kişinin temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddedilmediği, Anayasal yargılanma ve savunma hakkına ilişkin ilkeden hareketle temyiz talebinin incelendiği de bilinmektedir.

Şu açıklamalar karşısında, usule uygun olmasa dahi diğer tarafın talebi ve mahkemenin kararı ile taraf durumuna getirilmeye zorlanan ölü davalı mirasçılarının, mahkemede vekil aracılığı ile kendilerini savunmalarını engelleyen bir yasa hükmünün bulunmadığı; dahası, bunun bir anayasal hak olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Öte yandan, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 164/1. maddesi hükmüne göre avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade etmektedir.

Bunun yanında; sonuçta davada ne karar verileceği, davanın taraf ehliyetinden dolayı reddinin gerekip gerekmediği hakimin yetkisinde olduğundan, kendilerini savunma durumunda bırakılan, bu bağlamda vekalet ücreti ödemek mecburiyetinde kalan mirasçıya izafe edilebilecek bir kusurun bulunmadığı da şüphesizdir.

Yukarıda değinilen ilke ve olgular birlikte değerlendirildiğinde; davanın, ölü davalının taraf ehliyetinin bulunmaması nedeni ile reddinde, gerekmediği halde taraf durumuna getirilen mirasçının yargılama sırasında yaptığı keşif, tanık gideri gibi diğer masrafların tamamının yasal olarak mirasçılara ödenmesi gerektiği gibi, yargılama giderlerinden olan avukatlık ücretinin de ödenmesi gerektiği her türlü izahtan varestedir.

Davanın usule ilişkin nedenle reddedildiği eldeki davada, davacı tarafça ve mahkemece tereddüt içine düşürülen ölü davalı mirasçısının vekille davayı takip ettiği, vekilin, mirasçıyı temsilen onun adına savunma hakkını kullandığı ve hukuki yardımda bulunduğu göz önüne alınarak, mahkemece davaya dahil edilen mirasçı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, kendisini vekille temsil ettiren ölü davalı Y... Ü...mirasçısı B... S... K... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.

Dahili davalının temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   03.5.2011  tarihinde oyçokluğuyla  karar  verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere, özellikle davada husumet kendisine tevcih edilen Y... ...'ın dava tarihinden önce ölü olduğu kayden belirlendiğine göre, 04.05.1978 tarih 4/5 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Bu yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

-KARŞI OY YAZISI-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillere, özellikle davada husumet kendisine tevcih edilen Y... ...'ın dava tarihinden önce ölü olduğu kayden belirlendiğine göre, 04.05.1978 tarih 4/5 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mahkemece davanın reddine karar verilmiş olması doğrudur. Bu yöne değinen davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

Öte yandan, davacının isteği üzerine dava tarihinde ölü olduğu belirlenen Y...'un mirasçılarından B... S... K..., mahkemece kendilerine yapılan tebligat üzerine tayin ettiği vekil aracılığı ile davayı takip etmiş, yargılama sonunda da mahkemece isabetle dava reddedilmiş ve davayı vekille takip eden ölü davalı mirasçısı yararına avukatlık ücretine hükmedilmemiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, sonuç bölümünde ölü kişi aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gereğine değinen 04.05.1978 tarih 4/5 Sayılı İçtihatı Birleştirme Kararının gerekçesinde aynen; ölen bir kimse hakkında açılan davaya bakılmasına, davacı tarafın isteği üzerine mirasçıların duruşmaya davalı olarak çağrılmalarına, yahut ıslah yolu ile kendilerinin davalı sayılmasına mevzuatta yer verilmediğine değinildikten sonra, mirasçılar hakkında ayrı bir dava açılmasının zorunlu olduğu belirtilmiştir. İçtihatı Birleştirme Kararı ile getirilen bu düzenleme kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece res’en gözetilmesi gereken bir kuraldır.

Bilindiği üzere; davada taraf ehliyeti dava şartı olup kamu düzeniyle ilgilidir. Öte yandan, usulen davada taraf olmayanlar lehinde veya aleyhinde hüküm kurulması olanaklı değildir. Bir başka ifadeyle, karar taraflara muzaf olarak verilir. Mecburi dava arkadaşlığı veya yasaların öngördüğü (Örneğin, 2942/14, 3402/29.maddesi gibi) istisnai haller dışında kendisine husumet yöneltilen ölü kişinin mirasçılarına dahili dava yoluyla taraf sıfatı verilemez. Davacı taraf istese ve masrafını da vererek ölü kişinin mirasçılarına davetiye tebliğ edilse, mahkemece ara kararı ile mirasçılarının dahili davalı olarak, vekillerinin de vekil sıfatıyla duruşmalara kabulüne karar verilse bile, onların usulü dairesinde davada taraf sıfatını kazandıkları kabul edilemez. Usulen taraf olmayan kişiler yararına da yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretine de hükmedilemez.  Elbette, davada taraf sıfatı bulunmayan veya dava dışı kişi aleyhine hüküm kurulması halinde kararı temyiz etmesi hukuki yararının bulunduğu ölçüde mümkündür, anılan bu kuralın somut olayla ilgisinin bulunmadığı açıktır.

Neticeten, yerel mahkemenin kendisini vekille temsil ettiren ölü davalı mirasçısı lehine vekalet ücretine hükmetmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı da yerinde değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkelere uygun bulunan yerel mahkemenin kararının onanması düşüncesiyle, Dairenin 03.05.2011 tarih 2011/3230 esas sayılı bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/10824, Karar No: 2021/4309, Tarih: 26.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10824 E.  ,  2021/4309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 15:50 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, refüjle bölünmüş iki şeritli asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini göstermemesi, şerit izleme kurallarına riayet etmeden ön ilerisinde sağ şerit üzerinde aynı yönde seyreden katılan ...'in sevk ve idaresindeki otomobile tehlikeli bir biçimde yanaşması ve bu aracın son yan kısmına temas etmiş olması nedeniyle, katılan ...'un direksiyon hakimiyetini kaybedip yolun sağ tarafındaki yön levha direğine çarptığı, bu kaza nedeniyle katılan sürücü ...'in vücut fonksiyonlarını 2.derecede etkileyecek nitelikte, aynı araçta yolcu olarak bulunan katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek ve vücut fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek nitelikte, katılan ...'ün ise, vücut fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı şeklinde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığın kusurunun bulunmadığına, ATK raporunun maddi bulgulara dayanmadığına; katılan vekilinin kusur tespitine, eksik incelemeye, kararın bozulması talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11797, Karar No: 2011/4807, Tarih: 21.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11797 E.  ,  2011/4807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2009 tarih ve 2007/6-2009/61 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin WIPO nezdinde "BEAUTY SYSTEM + şekil" ibareli markanın Türkiye'de 3,5,35,41 ve 44. sınıflarda tescili amacıyla yaptıkları başvurunun en son davalı kurumun Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesi gerekçe gösterilerek reddedildiğini, oysa, "Güzellik Sistemi" anlamına gelen markanın tescili istendiği sınıflarda vasıf, kalite, miktar, amaç, değer, coğrafi kaynak belirtmediğini, öte yandan menşe ülkesi ile başka ülkelerde tescilli olduğunu, müvekkiline ait markanın yoğun reklam ve satış sonucunda uluslararası dünya raporlarında ayırt edici nitelik kazandığını, 556 sayılı KHK'nin 7/son maddesine göre tescili gerektiğini ileri sürerek, 2007-M-1641 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, "BEAUTY SYSTEM + şekil" markasının menşe ülkesi Almanya ve OHİM nezdinde aynı mal/hizmet sınıfları bakımından tescil edildiği, İngilizce kökenli olan "BEAUTY SYSTEM" ibaresinin Türkçe'de "GÜZELLİK SİSTEMİ" anlamına geldiği, İngilizce'nin daha yaygın olarak bilindiği ve konuşulduğu gerek Almanya, gerek diğer Birlik Ülkelerinde aynı mal/hizmet sınıfı için tanımlayıcı kabul edilmeyen ve tescil edilen bir markanın, ülkemizde tanımlayıcı olarak kabul edilip, tescil isteminin reddinin 556 sayılı KHK'nin 7/1-c maddesine uygun düşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7315, Karar No: 2016/5308, Tarih: 26.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7315 E.  ,  2016/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5580 sayılı Kanun'un 9. maddesine göre “Kurumlarda görev yapan yönetici, öğretmen, uzman öğretici ve usta öğreticiler, görevleri sırasında suç işlemeleri veya görevleri nedeniyle kendilerine karşı işlenen suçlardan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun uygulanması ve ceza kovuşturması bakımından kamu görevlisi sayılır.” hükmü karşısında, sanığın suç tarihinde ... Dershanesinde müdür olarak görev yaptığı, kendisine teslim edilen 5500 TL tutarındaki parayı teslim etmeyip udesinde tuttuğu anlaşılmakla iddianamedeki nitelendirme ve temyiz kapsamına göre, Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih ve 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince gereğince temyiz incelemesinin (5.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 26.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4915, Karar No: 2012/11433, Tarih: 28.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4915 E.  ,  2012/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/01/2011 tarih ve 2008/524-2011/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketine emtea nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalanan 128 adet sanayi tipi buzdolaplarının Derince Gümrüğü’nden gümrüklemesi yapılarak vagonlara, vagonlardan da M/V Geroi Plevne Gemisi’ne yüklendiğini, emtia satışının "JSCFE Efes Karaganda Brevery " firmasına DDU teslim şartlı olarak yapıldığını, iki sevkiyatta toplam 132 adet buzdolabının eksik çıktığını ve durumun alıcının deposunda yapılan ekspertiz tutanağı ile belirlendiğini, eksik çıkan buzdolapları yerine yenilerinin gönderildiğini, mükerrer gönderilen buzdolaplarının bedelinin 93.007, 2 EURO, navlun ve gümrük masraflarının ise 12.605,43 EURO olduğunu, nakliyeci ile sigorta şirketinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, anılan zarar kalemlerinin davalıdan ( ve tefrik edilen davanın davalısı Batı Gemi İşletmeciliği Tic.A.Ş. den müteselsilen ) avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sorumluluklarının nakliyatı gerçekleştirilen M/V Gerci Plevne Gemisi’nin Derince Limanı’ndan TCDD'ye ait vagonlarla dava konusu buzdolabı emtiasının gemiye yüklenmesi ile varış noktasındaki nakliyat sürecini kapsadığını, emtiaların gemi ile sefer halinde iken yok olduğunun ispatlanamadığını, buzdolaplarının vagonların mühürlenmesi öncesi çalındığını ve eksik olarak vagonlarla gemiye yüklendiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sorumluluklarının nakliyatı gerçekleştirilen M/V Gerci Plevne Gemisi’nin Derince Limanı’ndan TCDD'ye ait vagonlarla dava konusu buzdolabı emtiasının gemiye yüklenmesi ile varış noktasındaki nakliyat sürecini kapsadığını, emtiaların gemi ile sefer halinde iken yok olduğunun ispatlanamadığını, buzdolaplarının vagonların mühürlenmesi öncesi çalındığını ve eksik olarak vagonlarla gemiye yüklendiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından nakliyat firması olan Batı Gemi İşletmeciliği Ticaret A.Ş. hakkında dosya tefrik edilip görevsizlik kararı verilerek dosyanın Denizcilik İhtisas Mahkemesi’ne gönderildiği, ihtilafa konu taşıma deniz ve demiryolu taşıması olup, uygulanması gereken hükümlerin deniz ve demiryolu taşımasına ilişkin hükümler olduğu, deniz taşımasına ilişkin hükümlerin TTK'nun dördüncü kitabında yer aldığı, demiryolu taşıması deniz ticaretine ilişkin hükümler dışında ise de taşıma işlemi bir bütün teşkil ettiğinden ve ihtisas mahkemelerinin görevine giren bir ihtilaf ile genel mahkemelerin görevine giren ihtilafların birlikte çözülmesi gerektiği ve ihtiyari dava arkadaşlığı söz konusu olduğu hallerde tüm ihtilafın ihtisas mahkemesi tarafından çözülmesinde dava ekonomisi yönünden yarar bulunduğu, davalı ... şirketinin hasardan sorumlu olup olmadığının değerlendirilmesinde, TTK'nun dördüncü kitabındaki deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanacağı, taraflar arasındaki asıl ihtilafın TTK'nun dördüncü kitabında yer alan deniz ticaretine ilişkin olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili davalı nezdinde emtia nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın fabrikadan kamyonlarla Derince Limanı’na, burada vagonlara yüklenerek Derince Limanı’ndan gemi ile Ukrayna’ya, oradan da tren ile Kazakistan’a taşınması esnasında varma yerinde eksik çıkması nedeniyle alıcı firmaya mükerrer emtia göndermek zorunda kaldığını ileri sürerek, zararının davalı ... şirketi ve taşıyıcıdan tahsilini talep etmiştir. Taşıma işini üstlenen Batı Gemi İşletmeciliği Tic. A.Ş. hakkındaki dava tefrik edilerek başka bir esasa kaydedilmiştir. Mahkemece, ihtilafa konu taşımanın deniz ve demiryolu taşıması olduğu, uygulanması gereken hükümlerin deniz ve demiryolu taşımasına ilişkin hükümler olduğu, deniz taşımasına ilişkin hükümlerin TTK'nun 4. kitabında yer aldığı, demiryolu taşıması deniz ticaretine ilişkin hükümler dışında ise de taşıma işlemi bir bütün teşkil ettiğinden ve ihtisas mahkemelerinin görevine giren bir ihtilaf ile genel mahkemelerin görevine giren ihtilafların birlikte çözülmesi gerektiğinden davalı ... şirketinin hasardan sorumlu olup olmadığının değerlendirilmesinde TTK'nun 4. kitabındaki deniz ticaretine ilişkin hükümlerin uygulanacağı gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir. Ancak dava konusu taşıma vagon taşıması olup vagonlar gemi ile Ukrayna’ya kadar taşındıktan sonra trene aktarılıp varma yeri olan Kazakistan’a tren ile taşınacağı için burada asıl taşıma demiryolu taşımasıdır. Deniz yoluyla yapılan taşıma vagon taşımasının yalnızca bir ayağını teşkil etmektedir. Bu itibarla davanın esasının ticaret mahkemesinde görülüp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ihtisas mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1257, Karar No: 2019/2614, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1257 E.  ,  2019/2614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9994, Karar No: 2009/11463, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9994 E.  ,  2009/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Tarih : 11.6.2009

Nosu : 410-475

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece davalı ...’in Ankara 11. İcra Müdürlüğü’nün 2005/8467 sayılı takip dosyası alacaklısı olmadığı gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetvelinin ne şekilde düzenleneceği konusunda İcra ve İflas Kanunu'nda ve ilgili mevzuatta açık bir düzenleme yok ise de paylaşıma konu mal ya da parayı ayırt edici bilgilerin, alacaklılara ve takip dosyalarına ilişkin açıklamaların; takip, tebliğ, kesinleşme ve haciz tarihlerinin, diğer alacaklılar tarafından hakların kullanılmasını sağlayacak açıklıkta gösterilmesi gerekir (bkz., KARAKAŞ, C.F.: Haciz Sıra Cetvelinin Şekli, S. Üstündağ’a Armağan, Ankara 2009, s.295 vd.).

Somut olayda sıra cetvelinde ikinci sıraya Ankara 11. İcra Müdürlüğü’nün 2005/8467 sayılı takip dosyası yerleştirilmiş, alacaklı ismi olarak da davalı ...’in ismi yazılmıştır. Dosyanın incelenmesinde bu takip dosyasındaki gerçek alacaklının ... olduğu anlaşılmıştır.

Bu haliyle sıra cetvelinin yukarıda açıklanan ilkelere uygun düzenlenmediği, bir diğer ifade ile hatalı olduğu mahkemenin de kabulündedir. Açıklanan durum karşısında sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle ve sırf bu sebepten iptaline karar verilmek gerekirken, yazılı ve yerinde olmayan gerekçe ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.