muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3584, Karar No: 2019/5299, Tarih: 20.05.2019

Somut olaya gelince; davacı ve davalıların ortak tanığı ... ... ..., "Tarafların murisinden kalan taşınmazı kendisinin ekip diktiğini, ancak herhangi bir icar ödemediğini, bu kullanımı karşılığında taşınmaza göz kulak olduğunu" beyan etmiştir. Diğer davacı tanığı Ünal, "Kendisinin dava konusu evde 1998-2000 yıllarında kiracı olarak oturduğunu, kira parasını Fadime'nin gelip kendisinden aldığını, kendisinden sonra evin bir müddet boş kaldığını, daha sonra... isimli birinin oturduğunu, kendisi otururken evde su olmadığını, tulumbadan su çektiğini,...'ın kiracıyken eve su bağlattığını,...'ın 5 yıl kadar evde oturduğunu eve su getirdiğini, tadilatlar yaptığını, bu süreler içerisinde tadilatlar karşılığı hiç para ödemediğini bildiğini,...'ın kendisine kira mukabili bu işleri yaptığını söylediğini, tarafların ortak murisinden kalan yaklaşık 10 dönüm civarındaki tarlanın ... ... ... tarafından kullanıldığını" belirtmiştir. Davacı, tanık beyanlarıyla, dava konusu taşınmazların doğal ürün verdiği veya kira geliri getirdiği hususlarını ispatlayamamıştır. O halde; davacı ancak intifadan menin gerçekleştiği tarihten itibaren ecrimisil isteyebilecektir. Davacının, davalılara 01.12.2010 keşide tarihli ihtarname gönderdiği ve davacı tarafça bu ihtarnameden önce davalıların intifadan men edildiği hususunun ispatlanamadığı dikkate alınarak, ihtarnamenin davalılara tebliğ tarihinden, dava tarihine kadar olan süre için ecrimisil hesabı yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirme gerekçeleri bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut haliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayice göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

Hükme esas alınan raporda, davacının payı dosya içerisindeki mirasçılık belgeleri değerlendirilmeden, hatalı bir şekilde belirlenmiş ve bu bakımdan da yanlış hesaplama yapılmıştır.

Ayrıca, davalı tarafın ödediğini iddia ettiği kira bedellerine ilişkin mahsup savunması üzerinde durularak, olumlu-olumsuz bir değerlendirme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hükme esas alınan raporda, davacının payı dosya içerisindeki mirasçılık belgeleri değerlendirilmeden, hatalı bir şekilde belirlenmiş ve bu bakımdan da yanlış hesaplama yapılmıştır.

Ayrıca, davalı tarafın ödediğini iddia ettiği kira bedellerine ilişkin mahsup savunması üzerinde durularak, olumlu-olumsuz bir değerlendirme yapılmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulüyle, hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 20.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3939, Karar No: 2019/2765, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3939 E.  ,  2019/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6669, Karar No: 2024/3945, Tarih: 05.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/6669 E.  ,  2024/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/660 E., 2022/154 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kumluca Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/36 E., 2020/37 K.

Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında, Antalya ili Demre ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan eski 1310 parsel sayılı 2.850 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 208 ada 3 parsel numarası ile 2.250,87 metrekare yüzölçümlü olarak Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosu sonucunda Hazineye ait taşınmazın yüzölçümünün sınırının yanlış belirlendiğini ve yanlışlığın davalıya ait 208 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlardan kaynaklandığını ileri sürerek, eski ... getirilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uygulama kadastrosu sırasında hata yapılmadığı, azalmanın dava konusu taşınmazın dere ile olan sınırından kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacı Hazine'ye ait 1310 parselin hükmen ifraz sonucu davalı ... 'a ait 1043 parselin ifrazından meydana geldiği ve bilirkişi rapor içeriğinde mahkeme kararı ile uygulama kadastro paftasının çakıştırmalı gösterildiği, mahkeme kararına esas bilirkişi raporunda kadastro paftasına göre işlem yapılarak cepheler verildiğinin, her hangi bir koordinat bulunmadığının, şekilsel olarak uygulama yapıldığının açıklandığı, gerçekten de hükmen ifraza ilişkin dosyanın dosya arasında bulunduğu ve bilirkişi raporunda bir koordinatlandırmanın bulunmadığı, bu nedenle uygulama kadastrosu sırasında mahkeme kararında belirtilen dere esas alınarak zemine oturtulduğu, bu dere haricinde esas alınacak sabit bir sınırın da bulunmadığı, davacı taşınmazında meydana gelen azalmanın derede kaldığı anlaşıldığından davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15314, Karar No: 2017/94, Tarih: 16.01.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/15314 E.  ,  2017/94 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten ve sürücüsü olduğu aracın, davacıların kardeşi ... ile yeğenleri ...'a çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların manevi bağlarının kuvvetli olduğu müteveffaların ölümü nedeniyle manevi zarara uğradıklarını belirterek, her bir davacı için, kardeşleri ... ölümü nedeniyle 6.000,00'er TL. ve davacı ... için ayrıca yeğeni ...'ın ölümü nedeniyle 2.000,00 TL. olmak üzere toplam 50.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kazada davalı sürücünün kusuru olmadığını, aniden yola çıkan ölenlerin kusurlu olduğunu, dava konusu istemin zamanaşımına uğradığını, ölenlerin yasal mirasçısı olmayan davacıların manevi tazminat talep edemeyeceğini, istenen miktarların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile ... ... ölümü nedeniyle, her bir davacı için 3.000,00 TL. ve ...nun ölümü nedeniyle, davacı ... için ayrıca 1.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle dosya kapsamına ve oluşa uygun bulunan, kesinleşen ceza dava dosyasındaki kusur belirlemesinin benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına, ayrıca manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki (eski BK md. 47) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.280,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 16/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2693, Karar No: 2018/5382, Tarih: 20.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/2693 E.  ,  2018/5382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kura ile müvekkiline tahsis edilen daireyi müvekkilinin bir takım masraflar yaparak restore ettiğini, 2003 yılından itibaren de dairede oturmaya başladığını, kooperatif hatasından kaynaklanan ve ruhsatsız yapılan binanın Belediye Encümen Kararı ile yıkımına karar verilmesi ile müvekkiline daire tahsis edilen blogun yıkıldığını, yıkım sonunda üyelerin bir kısmının evsiz kaldığını bir kısmının ise evlerde oturmaya devam ettiğini, davalı kooperatifin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek davalı kooperatifçe diğer daire sahiplerine tahsis edilen emsal bir daireyi tahsis etmesi ve kullanıma sunması, olmadığı takdirde emsallerine ve rayiçlerine uygun bir dairenin değeri olan 200.000,00 TL'nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 30.000,00 TL'sinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, davacının kooperatif ortağı olduğu, kura sonucu daire tahsis edildiği ve tahsis edilen dairenin bulunduğu binanın 08.04.2010 tarihinde yıkıldığı, bu tarihten sonra davacıya daire tahsisinin yapılmadığı ve yapılma olanağının bulunmadığı, bilirkişi raporuna göre daire tahsis edilmeyen ve tahsis imkanı da bulunmayan davacının terditli açtığı davada ıslah talebi de gözetilerek tazminat isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava kooperatif üyesinin tazminat istemine ilişkindir.

Kooperatifte parasal yükümlülükleri tam olarak yerine getirmeyen kooperatif üyesi konut tahsisi isteyemez. Kooperatif üyeliği devam eden davacının ödemelerinin eksik olduğu sabit olduğuna göre üyelikten ayrılmadan somut olayda yapıldığı gibi 6'lı formül uyarınca ödeme yapılması da mümkün değildir. Davalı kooperatif inşaat yapmaya devam ettiğini beyan ettiğine göre kooperatif üyesi davacı edayı beklemek zorundadır. Ancak eşitlik ilkesine göre üyenin kendisiyle aynı durumda olan başka bir üyeye konut tahsis edilmiş olması halinde kooperatif üyesi ancak kira talep edebilir. Davacının bu yönde bir talebi yoktur. Bu hususlar göz önüne alınmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22224, Karar No: 2015/10823, Tarih: 22.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/22224 E.  ,  2015/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ... ve ... ile tarihi, turistik ve doğal güzelliği bulunan ... Beldesine, ... İlçe Merkezine, karayoluna ve imarlı ticaret alanlarına, tarımsal ürünlerin işleme merkezlerine yakınlığı, bulunduğu konum gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, mahkemece takdiren %60 oranında objektif değer artışı uygulanması,

2-Mahkemece 292,42 m²'lik kısmın kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olduğu halde, bu kısmın tapu kaydının iptali ile idare adına yol olarak terkinine karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15943, Karar No: 2009/19077, Tarih: 05.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/15943 E.  ,  2009/19077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.11.2009

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında iştirak nafakası konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2023/9887, Karar No: 2025/6837, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/9887 E.  ,  2025/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/313 E. 2021/1680 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/27 E., 2020/59 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 63 maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.