muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3837, Karar No: 2022/4849, Tarih: 15.06.2022

3.4. Davacılar vekili tarafından 22/11/2017 tarihli dilekçe ile üzerindeki hacizler ile birlikte tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, ileride tapudaki tüm hisseler üzerine haciz işlenmesi gibi bir sıkıntının oluşabileceği ileri sürerek hükmün tashihi talep edilmiş, Mahkeme tarafından tashih talebi 17701/2018 tarihli ek karar ile reddedilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Mahkemenin kararına karşı süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

2. Bozma İlamı

Karar, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19/04/2021 tarihli, 2018/2308 Esas, 2021/3787 Karar sayılı ilamıyla; “... Kdz. ...Vergi Dairesi’nin 22.05.2013 tarih, 23163 sayılı haciz yazısı ile çekişmeli taşınmazlarda kamu lehine haciz şerhi verildiği halde, dava, çekişmeli taşınmazlar üzerinde lehine haciz şerhi bulunan Kdz. ...Vergi Dairesi'ne yöneltilmeksizin karar verilmesi cihetine gidildiği, bu haliyle davada taraf teşkilinin sağlandığından söz edilemeyeceği, oysa ki, taraf teşkilinin sağlanmasının dava şartlarından olup, bu koşul yerine getirilmeden işin esasına girilerek hüküm kurulmasının hukuken mümkün olmadığı, hal böyle olunca; Mahkemece öncelikle davacı tarafa, davasını çekişmeli 120 ada 20, 169, 249, 155 ada 2, 156 ada 2 parsel sayılı taşınmazlarda lehine haciz şerhi verilen Kdz. ...Vergi Dairesi’ne de yöneltmesi için süre ve imkan tanınması, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması halinde adı geçen vergi dairesinden savunma ve delillerinin sorulması, bildirdiği takdirde delillerinin toplanması ve bundan sonra tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi” gerektiği gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin bozulmuştur.

V. KARAR DÜZELTME

1. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar:

Yargıtay bozma ilamına karşı süresi içerisinde davacılar vekili tarafından karar düzeltme başvurusunda bulunulmuştur.

2. Karar Düzeltme Nedenleri:

Davacılar vekili karar düzeltme dilekçesinde özetle,karara karşı sadece davacılar tarafından üzerindeki hacizler ile birlikte tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesinin hatalı olması sebebiyle sınırlı olarak temyiz yoluna başvurulduğunu, taraf teşkili nedeniyle bozma kararı verilmesinin hatalı olduğunu, davanın kadastro öncesi nedene dayalı olarak açıldığını, dava konusu taşınmazlar üzerindeki hacizlerin ise ...’ın borçlarından kaynaklı olduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun hükmün tavzihi başlıklı 305. maddesinde “(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” düzenlemesi yer almaktadır.

3.3. Değerlendirme

3.3.1. Kadastro sonucunda, Kdz. ...ilçesi ... köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 120 ada 20, 155 ada 2, 156 ada 2 parsel sayılı 1185,61, 344,75, 185,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, davalı ... ile dava dışı ... adına 1/2 paylı olarak; 120 ada 169 ve 249 parsel sayılı 1895,94, 1833,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise tam paylı olarak davalı ... adına tespit ve tespite itiraz edilmeksizin 24/03/2009 tarihinde tescil edilmiştir. Taşınmazlardaki ... hisseleri üzerinde 27/05/2013 tarihli Kdz. ...Vergi Dairesi’ne ait haciz şerhlerinin bulunduğu anlaşılmıştır.

3.3.2. Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacıların dava dilekçesi ile taşınmaz kayıtları üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına yönelik bir talebinin olmadığı, hacizlerin kaldırılması için şerh sahiplerine davada husumet tevcih edilmediği ve böylece usulü dairesinde şerh muhataplarının davada taraf sıfatı bulunmadığı, yargılama sırasında da ıslah yolu ile böyle bir talebinin bulunmadığı, temyiz aşamasındaki talebi ile de bu hususun değerlendirilemeyeceği açıktır.

3.3.3. Hal böyle olunca davacılar tarafından bu hususta ayrı bir dava da açılmadığı, haciz lehtarı kurumun davaya dahil edilmesi suretiyle taraf haline getirilmesinin doğru olmadığı, hükmün kabul beyanı da dikkate alınarak onanmasına karar verilmesi gerekirken, taraf teşkiline yönelik bozulduğu anlaşılmaktadır.

VI. SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 19/04/2021 tarihli, 2018/2308 Esas, 2021/3787 Karar sayılı bozma ilamına kararın (V/3.3) paragrafında belirtilen nedenlerle ORTADAN KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda belirtilen nedenlerle ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının davacıya iadesine, aşağıda yazılı 44,80 TL bakiye onama harcının davacılardan alınmasına 15/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4603, Karar No: 2012/6034, Tarih: 15.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4603 E.  ,  2012/6034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 16.02.1993 tarihli devir gerekçe gösterilerek 02.11.2011 tarihli karar ile üyelikten ihraç edildiğini, daha önce müvekkili hakkında 2006 yılında verilen ihraç kararının ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/640-937 Esas ve Karar sayılı ilamı ile iptal edildiğini, kooperatif yönetim kurulunun devir sözleşmesinin gereğini zamanında yerine getirmediğini, bu süreçte müvekkilinin üyeliğinin devam ettiğini ileri sürerek, yönetim kurulunun 02.11.2011 tarih ve 14 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 14/2 maddesinde yönetim kurulunun ortaklığı devralan kişinin ortaklık niteliklerini taşıması halinde bu kişiyi ortaklığa kabul edeceğinin düzenlendiği, bu halde kooperatif yönetim kurulunca karar alınması gerektiği, noterde yapılan devir sözleşmesinin tek başına hukuki sonuç doğurmayacağı, devir sözleşmesi ile birlikte kooperatif yönetim kuruluna başvurulması gerektiği, böyle bir başvurunun yapılmadığı ve yönetim kurulunca karar alınmadığı, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.04.2012 tarih ve 2011/525 esas, 2012/214 karar sayılı ilamı ile davacı hakkındaki 28.03.2011 tarihli ihraç kararının da iptal edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 02.11.2011 tarih ve 14 sayılı ihraç kararının davacı yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kooperatif hissesinin devrinin yapıldığı 16.02.1993 tarihinden sonra davacının, davalı kooperatifçe üye olarak benimsenmesine ve hakkında işbu dava konusu ihraç kararından önce değişik tarihlerde iki kez ihraç kararı alınmasından sonra ve devirden itibaren 18 yıl 8 ay geçtikten sonra devrin işleme konarak, davacının ortaklığının sona erdirilmeye çalışılmasının TMK'nun 2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18764, Karar No: 2010/22059, Tarih: 05.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/18764 E.  ,  2010/22059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/193457

MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2006

NUMARASI : 2006/1174 Karar - 2006/1732 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tespit tutanağına göre; sayaçtan önce kolon hattından ek hat çekilerek kaçak elektrik kullanıldığı, tutanak tanığı S.. Y..’in 20.12.2006 tarihli celsede, kaçak hattın sayaç panosundan yapıldığı şeklindeki yeminli beyanıyla tutanak içeriğini doğruladığı, tanık Ş... A.., sanıkla komşu olduklarını, evlerine elektrik bağlatmadıklarından sanığın evinden elektrik almalarına izin verdiklerini, sanığın garajından uzatma kablosu ile evlerine elektrik çektiklerini, elektrikçi getirmediğini, ancak komşularının garajına gelen bağlantının kaçak olduğunu bilmediği şeklinde anlatımda bulunduğu ve sanığın soruşturma aşamasında; “komşum Ş..A.. yeni taşındığı eve bizden elektrik bağlatmamı istedi. Bende bu duruma izin verdim, Şerafettin elektrikçi getirdi ve bizim aboneliğimizden faydalanmaya başladı” şeklindeki savunmasına göre, sanığın elektrik abonesi olduğu sayacın panosundan, kendi evlerinin arkasındaki garaj bölümüne kaçak elektrik hattı çekilmiş olduğu ve bu hattan da sanığın rızasıyla komşusu Şerafettin’in evine elektrik bağlandığının anlaşılması karşısında, sanığın sayaç öncesinden ek hat çekerek garaj bölümünde kaçak elektrik kullandığı sübuta erdiği gözetilerek atılı suçtan cezalandırılması yerine, sanığın eşi olan Musa’nın komşularına iyilik olarak elektrik vermeyi kabul ettiği, sanığın bu durumdan haberinin olmadığı, yapılan bağlantının da tanık Şerafettin’in getirdiği elektrikçi tarafından yanlışlıkla sayaç öncesinden yapıldığı şeklinde dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeye dayanarak sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24631, Karar No: 2013/15390, Tarih: 05.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24631 E.  ,  2013/15390 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu somut olay; davalıya ait işyerinin metal enjeksiyon bölümünde çalışan sigortalının, kaz boynu adı verilen parçayı asitli suda temizledikten sonra, sıcak kamaya yerleştirirken, parçanın içinde su kalması sebebiyle, aşırı sıcağın etkisiyle potada patlama meydana gelmesi, potadaki ergimiş metalin dışarı sıçraması ve sigortalının gözüne gelmesi sonucu yaralanması şeklinde gerçekleşmiştir.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan Yasada, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Yasaların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak davanın yasal dayanağının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olduğu belirgindir. Bu maddedeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesinin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir.… İş kazası veya

./..

-2-

./..

-2-

meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Yasanın 26., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Mahkemece iş kazasında %60 davalı şirket, %40 da sigortalı kusurlu bulunarak hüküm kurulmuş ise de; ağırlıklı kusurun işverende olduğu gözetilmeksizin, usule uygun olmayan rapora itibar edilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

Mahkemece yapılacak iş, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişilerden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında yeniden kusur raporu alınması, kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları göz ardı ederek eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2013/2807, Karar No: 2013/19001, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2807 E.  ,  2013/19001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 36. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/07/2012 tarih ve 2011/388-2012/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı aleyhine başlatılan takipte yetkiye itiraz edildiğini, İcra Hukuk Mahkemesince yetki itirazının kabul edildiğini, yetkili icra dairesi kanalıyla yeniden ödeme emri gönderildiğini, davalının bu kez takibin zamanaşımına uğradığını ileri sürdüğünü, İcra Hukuk Mahkemesince "icra dosyasında 28.11.2005 ila 23.06.2006 tarihleri arasında işlem yapılmadığı" gerekçesiyle takibinin zamanaşımına uğradığına ve İİK'nın 33-a maddesi uyarınca borçlu hakkında icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, kararın kesinleştiğini, oysa 16.01.2006 tarihinde icra dosyasında borçluya ödeme emrinin tebliği için talepte bulunduklarını, bu talebin kabul edildiğine dair imzalı tutanağının ellerinde olduğunu, ancak anılan tutanağın icra dosyasından kaldırıldığını, bu itibarla icra dosyasının zamanaşımına uğramadığını ileri sürerek zamanaşımının vaki olmadığının tespitini, icra takibinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anılan davacı taraf dilekçesinin icra dosyası içinde olmadığını, bu dilekçenin kayıtlara ve dosya içerisinde alındığına dair bir kaydın da bulunmadığını, tahsil cirosu ile sadece takip hakkını kullanan davalının bu davayı açamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımını kestiği iddia olunan talep yazısının yarım sahife boyutunda olduğu, icra müdürlüğü kaşesinin dilekçenin baş kısmında yer aldığı, takip dosyasına ait evraktan olmadığının anlaşıldığı, ilgili İcra Müdürlüğünce "16.01.2006 tarihli talep ve işlemde İcra Müdür Yardımcısı olarak adı geçen Öznur Ergül'ün anılan tarihte ...1. İcra Müdürlüğü'nde görevli olmadığı, yazı tarihinden çok sonra ...1. İcra Müdürlüğü'ndeki görevine başladığı, tastik evrakının dosyalarına ait bulunmadığının" bildirildiği, buna dair icra müdür yardımcısının görevlendirme yazı suretlerinin de gönderildiği, bu durum karşısında anılan tarihler arasında zamanaşımını kesen bir işlem bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9618, Karar No: 2009/10106, Tarih: 04.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9618 E.  ,  2009/10106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet eden vekili müvekkilinin borçlusu ...’in emekli ikramiyesine haciz konulması için aleyhine şikâyet olunan SGK Başkanlığı’na tezkere yazıldığını, diğer alacaklının takip dosyasından gönderilen haciz yazısının, borçlunun emekli olmadığı gerekçesiyle, kurumca iade edildiğini; ancak borçlunun emekliliğinden sonra SGK Başkanlığı’nın diğer alacaklıyı ilk sıraya aldığını oysa emeklilikten sonra konulan ilk haczin kendi dosyalarından konulduğunu ileri sürerek kurumca yapılan sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

İcra Mahkemesince evrak üzerinde yapılan incelemeye göre icra müdürlüğünce bir sıra cetveli düzenlenmediği, SGK Başkanlığı’nca düzenlenen sıra cetvelinin iptali ya da düzeltilmesi işinin idare mahkemesinin görevinde olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 140 ıncı maddesine göre bir malın satış tutarının bütün alacaklıların alacağını karşılamaya yetmemesi halinde icra müdürü bir sıra cetveli düzenler. Bu ilkeden hareketle borçlunun emekli ikramiyesinin birden çok haczi karşılamaması halinde de icra müdürlüğünün bir sıra cetveli düzenlemesi gerekir.

SGK Başkanlığı’nca yapılan sıralama bir sıra cetveli olmayıp, kaydî hacizlerin tarihlerinin gösterildiği bir listeleme işlemidir. Zira kurumun hacizlerin varlığını ya da geçerliliğini değerlendirme yetkisi bulunmamaktadır.

Bu durumda şikâyet edenin SGK Başkanlığı tarafından gönderilen paranın sıra cetveli yapılarak dağıtılması için icra müdürlüğüne başvurması, başvurunun reddi halinde şikâyet yoluna gitmesi; sıra cetveli yapılması halinde de ileri sürebileceği itirazları yine İcra Mahkemesi huzuruna getirmesi gerekir. Açıklanan durum karşısında eldeki şikâyet, henüz yasal şartları oluşmamış bir işleme ilişkin olup bu nedenle reddi gereken (zamansız) bir şikâyet niteliğindedir.

Ne var ki şikayet, idare mahkemesinin yetkili ve görevli olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Bu red nedeni yerinde bulunmamakla birlikte, sonucu itibariyle doğru bulunan kararın, yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi hükmünce onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan ve sonucu itibariyle yerinde bulunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9183, Karar No: 2015/11605, Tarih: 01.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9183 E.  ,  2015/11605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/306900

MAHKEMESİ : Edremit(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/162 (E) ve 2014/394 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 29.02.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 19.06.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.