muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1286, Karar No: 2024/4797, Tarih: 12.09.2024

Yapılacak keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan nizalı taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, kime ait olduğu, kim tarafından ne sıfatla ve ne şekilde kullanıldığı, kimden kime ne şekilde intikal ettiği, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise imar-ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, taşınmazın kim tarafından ne zaman teraslandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; beyanlar arasında oluşacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı; komşu taşınmazların varsa dayanak kayıtlarının nizalı taşınmazın yönünü ne okuduğu belirlenmeli; Mahkeme hakiminin taşınmazın niteliğine ve fiziksel özelliklerine ilişkin ayrıntılı gözlemi tutanağa geçirilmeli; teknik bilirkişiden keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, krokili rapor aldırılmalı; ziraat mühendisi bilirkişiden, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı olacak şekilde nizalı taşınmazın niteliği, toprak yapısı, eğimi, bitki deseni ve kullanım durumunun ne olduğunu belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeolog bilirkişiden, nizalı taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye dosya arasında bulunan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak nizalı taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini, imar-ihyaya konu edilmişse ihyanın tamamlandığı tarihi açıklar şekilde rapor alınmalı; ayrıca 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi gereğince Tapu Müdürlüğü, Kadastro Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden belgesiz araştırması yapılmalı, nizalı taşınmaz bölümü imar planı kapsamında kalıyorsa imar planının onaylanma tarihinin dava tarihinden önce olması halinde onay tarihine kadar, aksi halde dava tarihine kadar 3402 sayılı Kanun'un 14. ve 17. maddelerindeki kazanma koşullarının davacı lehine oluşup oluşmadığı hususu üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de Mahkemece nizalı taşınmaz bölümünün hangi vasıfla davacı adına tesciline karar verildiğinin hüküm yerinde belirtilmemiş olması ve bozma sonrası hükme esas alınan 13.09.2021 tarihli teknik bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün yüzölçümü rapora ekli koordinat değerlerine göre 4.552,25 metrekare olduğu halde (Bozma sonrası dosya arasına aldırılan diğer teknik bilirkişi raporlarında da (A) harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün yüzölçümünün 4.552,25 metrekare olduğu belirtilmiştir.) raporun açıklamalar kısmında 4.552,75 metrekare yazmakla hüküm yerinde taşınmazın yüzölçümünün 4.552,75 metrekare olarak belirtilmiş olması da isabetsiz olup kararın açıklanan sebeplerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11371, Karar No: 2008/15797, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11371 E.  ,  2008/15797 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Elektrik Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Marmaraereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.5.2007 tarih ve 157-87 sayılı hükmün Dairenin 21.2.2008 tarih ve 12992-2348 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

HUMK.nun 78.maddesinde, "Hakim muhakeme adabı haricine çıkan tarafı men eder. Okunamayan ve münasebetsiz olan evrak iade edilir ve yeniden tanzim için münasip bir mühlet verilir. Bu mühlet zarfında tanzim olunmazsa yeniden mühlet verilmez" hükmü mevcut olup, yargılamayı sevk ve idare etmek, usul hükümlerini uygulamak ve usul hükümlerine tarafların uymalarını sağlamak hakimin başlıca ve en önde gelen görevidir.

Davacı tarafından, verilmiş olan 7.4.2008 tarihli ve 15.4.2008 havale tarihli karar düzeltme dilekçesinin, 1. 2. ve 3. bentlerindeki sözler ve ifade tarzı, HUMK’nun 78. maddesinde belirtilen “münasebetsiz sözler” niteliğinde bulunduğundan dosyanın, söz konusu yasa hükmü gereğince, 7.4.2008 tarihli dilekçenin içeriğindeki münasebetsiz sözlerin çıkarılarak yeniden düzenlenmesi için mahalline geri çevrilmesine, HUMK. 78.maddesine göre gerekli işlem yapıldıktan sonra, Dairemizce davacının talebinin değerlendirilmesi için Yargıtaya iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın, yukarda açıklandığı şekilde işlem yapılması için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, mahkemece davacı vekili hakkında suç duyurusunda bulunulduğu anlaşıldığından, suç duyurusunun akıbeti araştırılarak sonucundan bilgi verilmesi ve işlemin ikmalinden sonra gerekli incelemenin yapılabilmesi için dosyanın Yargıtaya iade edilmesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4975, Karar No: 2014/9685, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4975 E.  ,  2014/9685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARMARİS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/286-2013/779

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun (HUMK) 388, 6100 s. Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389., yine HMK'nin 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381.maddesinin son fıkrasının HMK'nin 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nin yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda “Davanın kabulüne, 10.000TL'nin ....... davacıya verilmesine”, gerekçeli kararda ise “Davanın kısmen kabulüne, 5.223TL'nin ........davacıya verilmesine” denilmek suretiyle kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davacı ve davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, l0.04.l992 gün l992/7 Esas- l992/4Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4451, Karar No: 2007/8939, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4451 E.  ,  2007/8939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı ile dava dışı borçlunun anlaşarak üçüncü kişiler zararına işlem yaptığı ve % 180 oranındaki faizin fahiş olduğu iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve yapılan ihtarlı tebligata rağmen davalı yanca dayanılan satım sözleşmesinin ve defterlerin sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının borçlu ile davalı arasında yapılan işlemler ve kabul edilen faiz oranı bakımından üçüncü kişilerin zarara uğradığı iddiası karşısında, alacağın varlığı ve miktarını ispat yükünü üzerinde taşıyan davalı yanın delil sunmamış bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 18.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9098, Karar No: 2014/6947, Tarih: 05.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/9098 E.  ,  2014/6947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme, patlayıcı madde bulundurma

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

Silahlı terör örgütüne yardım etme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından; Beraat

2- Sanıklar ..., ... ve

... hakkında;

a) TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla

314/2, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/1.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) TCK’nın 174/1, 52/2-4, 53/1-2-3, 58/9, 3713 sayılı Kanunun 5/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz edenler : Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve

... müdafileri

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme ve patlayıcı madde bulundurma; sanıklar ... ve ... hakkında patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklar ... ve ... hakkında patlayıcı madde bulundurma suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar ..., ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet ve beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Tüm dosya kapsamına göre sanık ...’un üzerine atılı silahlı terör örgütüne yardım etme ve patlayıcı madde bulundurma suçlarını işlediği hususunda mahkumiyetine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden yüklenen suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanıklar ... ve ...'in silahlı terör örgütünün eylem çağrısı üzerine yasadışı gösteride kullanmak üzere molotof hazırladıkları dosya kapsamına uygun olarak kabul edilip, işlenen bu suçtan ayrıca mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş ise de; TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddelerinde düzenlenen silahlı örgüte yardım bakımından yardımın konusunun suç teşkil etmeyen bir fiilden ibaret olmasının gerektiği, yardımı oluşturan fiilin kanunda suç olarak düzenlenmiş olması halinde ise artık örgüte yardım suçundan söz edilemeyip fiilin aynı Kanunun 220/6. maddesi kapsamında örgüt adına suç işleme olarak değerlendirilmesi ve sanıkların hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanıkların hukuki durumlarının yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş Cumhuriyet savcısı ve sanıklar ..., ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10234, Karar No: 2017/4883, Tarih: 25.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/10234 E.  ,  2017/4883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin yoklukta verilen 10/09/2015 tarihli kararının sanığın duruşmada belirttiği adres olan ''Merkez Mevkıı Atatürk Caddesi No... Kapı No... Merkez Pendik/İstanbul'' adresine 07/10/2015 tarihinde tebligatın yapıldığı, tebligat evrakında sanığın işte olduğu belirtilerek evrakın tebligatı almaya ehil olan ve aynı konutta oturan yeğene tebliğ edildiğinin belirtildiği, sanığın 04.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde tebligatı alan kişiyi tanımadığını, böyle bir yakınının olmadığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; bu kişinin ad ve soyadı ile tebligatı almaya ehil olup olmadığı hususunun da 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 22 ve 23/5. maddelerine aykırı olarak tebliğ mazbatasında açıklanmadığı, bu nedenle usulüne uygun tebliğ işleminden söz edilemeyeceği gözetildiğinde, sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, sanık ...'nin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20411, Karar No: 2015/18316, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20411 E.  ,  2015/18316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2015

Numarası : 2013/240-2015/128

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6393, Karar No: 2014/15975, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6393 E.  ,  2014/15975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu enerji nakil hatlarının izdüşümü ve yüzölçümünün krokisi üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8481, Karar No: 2014/4451, Tarih: 24.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8481 E.  ,  2014/4451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52/2-Son, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye, kusura, illiyet bağına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş ise de; sabıkasız ve tali kusurlu olan tıbbi mümessillik gereği araç kullanması gereken sanığın sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşılarak geri alınmasına karar verilmek suretiyle teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden mahkemenin takdirinin asgari had yönünde olduğu nazara alınarak hükmün sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 6. bendindeki “bir sene sekiz ay” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “3 ay” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13189, Karar No: 2008/3471, Tarih: 05.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/13189 E.  ,  2008/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... ... Mahallesi 11 ada 49 parselin ifrazıyla oluşan 4638 ada 2 parselin 2/B sahasında kalan yerlerden olduğu iddiasıyla, davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile 4638 ada 2 parselin tapusunun iptaline ve 2/B uygulamasına bağlı arsa niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma çalışması, 1994 yılında yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 28.01.1970 tarihinde kesinleşmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;

1) Şubat 1313 tarih 114 ila 130 numaralarında Hasbeylik Mandırası Mevkiinde Binaları Yıkılmış Koyun ağılı, ... odası ve müştemilatı, çalılık ve mera cinsiyle, ... adına kayıtlı tapu kayıtlarının birleştirilmesi sonucu 506 Hektar 1232 m2 yüzölçümünde olan tapu kaydının askeri harita üzerine 7 cm x 7 cm kare şeklinde basit bir kroki çizilerek ve bu alanın yüzölçümü 166 Hektar 1232 m2 olduğundan bahisle 2490 Sayılı Yasanın 66. maddesi hükmüne göre Maliye Bakanlığınca, Gebze Belediyesine satıldığı ve Gebze Belediyesi adına 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümüyle Doğu, Batı, Kuzey ve Güney yönlerde Hazine üzerinde kalan mera ve çalılık ile tapunun tesisindeki diğer sınırlar yazılarak Ocak 1940 tarih 14 numarada Gebze Belediyesi adına, kalan 340 Hektarlık bölümde yine tapu kaydının tesisindeki sınırlar ile kısmen belediyeye satılan yer sınır gösterilerek Ocak 1940 tarih 15 numarada ... üzerinde bırakılarak tescil edildiği,

2) Yörede 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sırasında 3 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca düzenlenen 12.07.1944 tarihli orman tahdit tutanağında, Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kapsamında kalan 166 Hektar alanın XIV poligon numarası ile sınırlandırılan Beylik Dağı Devlet Ormanı dışında, Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu 340 Hektar yüzölçümlü tapu kaydının bitişikteki diğer ormanlarla birlikte Beylik Dağı Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan XIV numaralı poligon sınırları içinde kaldığının belirtildiği ve orman tahdidinin 12 Şubat 1945 tarih 2929 Sayılı Resmi Gazetede ve ayrıca; mahallinde 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince ilan edilerek XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanının Kadastrosunun kesinleştiği, orman tahdit haritasında Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 ve Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 738 ila 881 OSN ile sınırlandırılan XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığının gösterildiği, ifraz yoluyla Belediye adına tescil edilen Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydı ile Hazine üzerinde kalan aynı tarih 15 nolu tapu kaydının bir çok sınırları aynı olup, bazı bölümlerde biri birini sınır okuduğu, bu nedenle ifraz tapularının kesin sınırlarının belli olmadığı,