muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7866, Karar No: 2018/13078, Tarih: 10.12.2018

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.",

T.C. Anayasası'nın "Basın hürriyeti" başlıklı 28. maddesinde;

"Basın hürdür, sansür edilemez. Basımevi kurmak izin alma ve malî teminat yatırma şartına bağlanamaz.

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır.

Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasanın 26 ve 27 nci maddeleri hükümleri uygulanır..."

şeklinde ifade ve basın özgürlüğü kavramlarının içeriği, kapsamı, sınırları ve kullanılması düzenleme altına alınmıştır.

T.C. Anayasası'nın "Düzeltme ve cevap hakkı" başlıklı 32. maddesi;

"Düzeltme ve cevap hakkı, ancak kişilerin haysiyet ve şereflerine dokunulması veya kendileriyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması hallerinde tanınır ve kanunla düzenlenir.

Düzeltme ve cevap yayımlanmazsa, yayımlanmasının gerekip gerekmediğine hâkim tarafından ilgilinin müracaat tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde karar verilir." ,

5187 sayılı Kanun'un "düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır..." ve

"...Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar..." hükümlerini amirdir.

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Kanunun 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay değerlendirildiğinde;

Sabah gazetesinin 31.03.2015 tarihli nüshasının 1. sayfasında yer alan "hakimden avukata rüşvet tutanağı" ve 4. sayfada yer alan "hakime rüşvet teklifi iddiası" başlıklı haberde, başvuran avukatın taraf olduğu bir davada, dosyadaki tedbir talebinin kaldırılması için bir dilekçe verdiği, ardından "dilekçemin burada yüksek sesle okunmasını istiyorum" şeklinde serzenişte bulunduğu, sonrasında hakimin odasında içinden para dolu bir zarf çıkardığı, hakimin avukata parayı mahkeme veznesine yatırması gerektiği yönündeki uyarısına rağmen, avukatın zarfı almadan odadan çıktığı,bunun üzerine hakimin masa üzerinde içinde 15.000 TL bulunan zarf hakkında tutanak tutarak gereği için Cumhuriyet Savcılığına gönderdiği iddiaları anlatılmaktadır. Dosya içerisindeki belgelerden bu habere konu olayların yaşandığı tespit edilebilmektedir.

Başvuranın dilekçesinde, davanın başından sonuna davaya bakan hakimin kendisini rüşvet vermekle itham ederek suçladığı, ayrıca tüm taleplerine rağmen tedbir talebi hakkında gerekçeli bir karar vermediği, bu nedenle artık müvekkillerine de durumu açıklayamadığı, bu nedenle şikayetçi olduğu, zarftaki parayı ise teminat olarak dilekçesine eklediğini belirttiği, gazetede çıkan haberde ise kendisinin kamuoyu önünde rüşvet teklif eden biri olarak anılmaya başlayabileceği, bu durumun şeref ve haysiyetine yönelen bir itham olduğu, ayrıca haberde anlatılanların tümünün gerçek dışı olduğu iddiasıyla düzeltme ve cevap yayımlanmasına karar verilmesini talep etmiştir. Başvuranın talebi 5. Sulh Ceza Hakimliğince haberin basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle reddedilmiş, itiraz üzerine 6. Sulh Ceza Hakimliğince bu kez haberle başvuranın şahsi ve mesleki itibarının zedelendiği gerekçesiyle kabul edilerek düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına karar verilmiştir.

Yukarıda yazılı emsal kararlar ve mevzuat düzenlemesinden de yola çıkılarak yapılan inceleme ve araştırma sonucunda; habere konu olan olayın Çağlayan Adliyesinde yaşandığı, hakimin bu yönde bir tutanak tuttuğu, dolayısıyla maddi olaya dair gerçeğe aykırı bir haber yapılmadığı, öte yandan maddi olayın anlatımına dair basın organınca kullanılan üslubun tartışması için kişi hakkında gerçekte yaşanan olayın kişinin hukuka aykırı bir eylem içine girdiğini gösteren mahiyette toplum nezdinde suçlayıcı, küçük düşürücü ifadelerden oluşması gerektiği, ancak haberin bu boyutta da olmadığı, haberin başvuranın şahsına karşı hakaret içeren sözler veya sövme içermediği gibi kullanılan anlatımın kişinin şeref ve haysiyetini ihlal edici de olmadığı, keza başvuranın iddia ettiği gibi rüşvetçi bir avukat olduğu yönünde bir ifadenin haberde yer almadığı, aksine haberde başvuran avukatın serzenişlerine de yer verildiği, başvuranın dilekçesinde hakimin kendisi hakkında her defasında rüşvet verme iddiasında bulunduğunun yazılı olduğu, bu durumun haberde açıkça dile getirildiği, dolayısıyla ortada düzeltme ve cevap metni yayımlanması için gerekli olan şeref ve haysiyeti ihlal edici nitelikte bir yayın bulunmadığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği, yukarıda yazılı nedenlerle yerinde görüldüğünden, İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/04/2015 tarihli ve 2015/1900 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre; mahkemece yayımlanmasına karar verilen düzeltme ve cevap metninin yayımlanmamasına, 10.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8391, Karar No: 2020/518, Tarih: 29.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8391 E.  ,  2020/518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının davacı kooperatifin yöneticisi olarak çalıştığını, 2009 ve 2010 yıllarında kooperatifi zarara uğrattığını, kooperatif ortaklarından ... ve ...'e 5.000,00 TL ve kendi için 27.250,00 TL avans çıkışı yapıldığını, bu avans çıkışlarının gerçeği yansıtmadığını, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/86 ve 2011/176 karar sayılı ilamıyla avans çıkışlarının belgelendirilememesi sebebiyle beraatine karar verilmişse de, davalının hukuki sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 32.250,00 TL tazminat bedelinin kooperatif kasasından çıkış tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dilekçesinde belirtilen hususun ceza dosyasında tespitinin yapıldığını, zimmet suçunu işlemediğini, beraatine karar verildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduğunu, olayda bir kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/11/2011 tarihli, 2011/86 esas ve 2011/176 karar numarasıyla hakkında Zimmet Suçu'ndan sanıkların beraatine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 19/12/2011 tarihinde kesinleştiği, talimatla aldırılan ve denetime elverişli ve gerekçesi yeterli olduğundan hükme de esas alınan mali müşavir bilirkişisi raporunda davalının kooperatifi zarara uğratmadığı, kooperatif aleyhine davalının sebep olduğu bir zararın tespit edilemediği gerekçesiyledavanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14759, Karar No: 2025/6214, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14759 E.  ,  2025/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2159 E., 2023/471 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/44 E., 2021/233 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6863, Karar No: 2013/18732, Tarih: 02.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6863 E.  ,  2013/18732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma-Ziynet ve Çeyiz Eşyası Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; yoksulluk nafakası, ziynet ve çeyiz eşyası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5000 TL değerinde ziynet eşyası ile 1000 TL değerinde çeyiz eşyasını talep etmiş, 10.07.2012 tarihinde bu miktarları ıslah etmiştir. Mahkemece kabul edilen ziynet alacağının 5000 TL. sine dava tarihinden, 14.478,50 TL lik kısmına ise ıslah tarihinden, yine kabul edilen eşya bedelinin 1000 TL. sine dava tarihinden, 2050 TL. sine ıslah tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken tamamına dava tarihinden itibaren uygulanması doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "dava tarihi olan 24.10.2011 tarihinden itibaren" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "5000,00 TL. için dava tarihinden 14.478.50 TL. için ıslah tarihi olan 10.07.2012 tarihinden itibaren " sözcüklerinin yazılmasına, gerekçeli kararın 5. bendinde yer alan "dava tarihi olan 24.10.2011 tarihinden itibaren" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "1000,00 TL. sine, dava tarihinden 2050.00 TL sine ıslah tarihi olan 10.07.2012 tarihinden itibaren" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliye, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.02.07.2013(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/2503, Karar No: 2019/3732, Tarih: 19.09.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2503 E.  ,  2019/3732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

K A R A R

Davacı vekilince açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda mahkemece erteleme talebinin reddi ile davacının iflasına karar verilmiş olup, verilen kararın davacı ve bir kısım müdahiller vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı bir kısım müdahil ve müdahil vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım müdahil ve müdahil vekillerince karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,70'er TL harç ve takdiren 384,00'er TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.