muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1356, Karar No: 2013/5523, Tarih: 19.09.2013

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ....06.2010 tarihli genel kurul toplantısında gündemin .../.... maddesi ile verilen önergenin .../.... maddesi ile görüşmeye açıldığı, davacının önerge aleyhine söz aldığı ancak muhalefet şerhinin genel kurul tutanağına yazdırılmadığı, ...’ın yerleşmiş içtihatları gereğince de muhalefet şerhinin genel kurul tutanağına yazılması gerektiği ve bunun dava şartı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine; birleşen davanın asıl dava ile bağlantılı olduğu ve asıl davada iptali istenen ....06.2010 tarihli genel kurul kararlarından .... maddenin iptal edilmediği, dava konusu işlemin .... maddenin uygulanması için yapılan ... / YK / GEV / 1102 sayılı işlem olduğu gerekçesiyle, birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin ........2012 tarih ve 2012/4659 E, 6952 K sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, asıl ve birleşen davada davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 50,45 TL harç ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4447, Karar No: 2011/2822, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4447 E.  ,  2011/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYET OLUNAN: Devrek İflas İdaresi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, müflis şirkettin 15.10.2007-31.01.2009 tarihleri arasında muhasebe ve mali müşavirliğini yaptığını, günlük 7.5 saat esasına göre mevcut çalışan işçilerle birlikte her gün işe gidip geldiğini, diğer işçilerle arasında hiçbir fark olmadığını, işçi ve hizmetli alacaklarının kanun gereği birinci sırada yer aldığını, ancak kendi alacağının birinci sıra olarak yazılması gerekirken dördüncü sırada yazıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin 28.04.2009 tarihinde ilan edildiği, sıra cetveline itirazın 7 gün olduğu, davanın ise 08.06.2009 tarihinde süresinden sonra açıldığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

Gerek karar başlığındaki karar tarihi gerekse, dosya içeriğinden dava tarihinin 04.05.2009 olmasına rağmen, mahkemece dava tarihinin 08.06.2009 olduğundan bahisle davanın süreden reddedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1226, Karar No: 2014/2738, Tarih: 04.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1226 E.  ,  2014/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ... haklarında soruşturma açılmasına yer olmadığına dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2013 tarihli ve 2012/383 Esas, 2013/64 sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, Salihli Ağır Ceza Mahkemesince sanıklara isnat olunan görevi kötüye kullanma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle haklarında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, Ödemiş Eski Cumhuriyet Başsavcısı halen emekli sanığın, Ödemiş Belediyesi Temizlik Müdürü olan eşine karşı hakaret ve görevi engelleme eylemleri iddiasıyla ilgili usulüne uygun olarak yapılmış bir müracaat, şikâyet veya isnat bulunmamasına rağmen, nöbetçi olan diğer sanık savcıya sözlü talimat vererek Ödemiş Telekom Müdürü ..., Müdür Yardımcısı... ve Telekom çalışanı ...'ı şüpheli sıfatı ile 25.09.2009 Cuma saat 19:00 itibarıyla gözaltına aldırttığı, adı geçenleri gece saat 23:00'e kadar polis gözetiminde karakolda tutturduğu, bu arada nöbetçi savcı'ya "Çevrenin kasten kirletilmesi, kamu malına zarar verme, imar kirliliğine neden olma ve idari yaptırım gerektirebilecek Telekom'a ait depoda bulunan araçların ruhsat, muayene, sigorta işlemleri yönünden de işlem yapılması" konularının da soruşturulması talimatı vererek 28.09.2009 Pazartesi günü evrakla birlikte mevcutlu olarak ilgilileri adliyeye istediği, Pazartesi günü Cumhuriyet Savcısının artık nöbetçi olmamasına ve evrakın kendisine ait bulunmamasına rağmen onun aracılığı ile adı geçenlerin öğleye kadar karakolda, öğleden sonra da yaklaşık mesai sonuna kadar ifade alma veya sair hiçbir işlem ifa ettirmeden adliyede tutturduğu, aynı gün savcının aldığı müşteki ifadesinde, hakaret eyleminden dolayı sadece Selçuk'tan sokağın kirletilmesi ve kaldırımdaki ağacın kesilmesinden dolayı da Müdür ... ve ...'dan şikâyetçi olması karşısında, gözaltı itibarıyla aleyhlerinde şikâyet bulunmayan ve sonradan haklarında takipsizlik kararı da verilen... ve ...'ı haksız yere dokuz saati aşkın, yine hakkında sonradan beraat kararı tesis edilen şüpheli ...'u Pazartesi günü gereksiz yere beş saati aşkın süre ile olağan yaşamlarından alıkoydurttuğu, şeklinde gerçekleşen olayla ilgili mevcut delillerin takdir ve değerlendirilmesinin son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu

-2-

gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25.12.2013 gün ve 94660652-105-45-4422-2013/19513/78675 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

-2-

gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25.12.2013 gün ve 94660652-105-45-4422-2013/19513/78675 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğine göre, sanıkların üzerlerine atılı hususların disiplin soruşturmasına konu olabilecek boyutta kaldığı, son soruşturmaya yer olmadığına dair verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2769, Karar No: 2014/5659, Tarih: 26.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2769 E.  ,  2014/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalılar ..., ... ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 1063, 1067, 1075, 1076, 1077, 1097, 1098, 1100, 1103, 1105, 1106, 1107, 1108, 1109, 1111 ve 1112 parsel sayılı taşınmazlar, Temmuz 1985 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak arsa niteliği ile, 101 ada 1062 parsel sayılı taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık yerlerden olduğunu, zilyetlik koşullarının oluşmadığını ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece; 101 ada 1062, 1063, 1067, 1098, 1103, 1105, 1106, 1107 ve 1109 sayılı parseller yönünden davanın reddine, 1111 sayılı parsel yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine 7. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin ortak bozma kararlarında özetle; “Davacı Hazine, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açtığından, çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığının araştırılması, dayanağı olan tapu kaydının yöntemince uygulanması ve zilyetlik yönünden araştırma yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Dava konusu 101 ada 1075, 1077, 1097, 1100 ve 1108 sayılı parseller yönünden davanın reddine, 1112 sayılı parsel yönünden kısmen kabulüne ilişkin verilen kararların Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Dava konusu 101 ada 1075, 1077, 1097, 1100 ve 1108 sayılı parseller yönünden davanın reddine, 1112 sayılı parsel yönünden kısmen kabulüne ilişkin verilen kararların Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin ortak bozma kararlarında özetle; “Mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde iki orman mühendisi bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı yardımıyla taşınmaz başında keşif yapılmalı, kişilerin dayandığı Temmuz 1985 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere yönelik olarak açılan ve derdest olan dava dosyalarının keşifleri ile temyize konu dosyanın keşifleri birlikte yapılmalı, keşifte; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte tapu kaydının revizyon gördüğü parsellere ve çevre araziyede uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; bu yöntemle yapılan orman araştırması sonucu, çekişmeli taşınmazların kısmen veya tamamen orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde bu kez, dayanak Temmuz 1985 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydı yerel bilirkişi yardımıyla ve kadastro fen bilirkişi marifetiyle zemine uygulanmalı, tapu kaydının kapsamı 3402 sayılı Kanunun 20. maddesine uygun olarak belirlenmeli, bilinmeyen sınırlar

bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, tapu kaydı çevre komşu parsellerin tutanakları ve dayanaklarını teşkil eden tapu ve vergi kayıtlarıyla birlikte uygulanmalı; hudutların birbirlerini ne okuduğu, komşu parsellerin tutunak ve dayanak belgelerine bakılarak denetlenmeli, çekişmeli taşınmazların tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı raporda tartışılmalı; keşif ve uygulama bilirkişilerinin düzenleyecekleri müşterek krokiye ayrı ayrı renklerle yansıtılmalı; tapu kaydının miktar fazlasının bulunup bulunmadığı üzerinde durulmalı, usûlî kazanılmış hak ilkesi de gözetilerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmeli...” denilmiştir.

Bozma kararlarına uyulduktan sonra dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda mahkemece; davanın kısmen kabulü ile dava konusu 101 ada 1075, 1076, 1077, 1098, 1100, 1103, 1105, 1106, 1107, 1108 ve 1109 sayılı parsellerin tamamının, 101 ada 1062 sayılı parselin (B) harfi ile işaretli 6052,24 m2 yüzölçümlü bölümünün çalılık niteliğiyle Hazine adına, 101 ada 1062 sayılı parselin (A) harfi ile işaretli 7197,20 m2'lik kısmı ile 1063, 1067, 1097, 1111 ve 1112 sayılı parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalılar ..., ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 14.12.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 14.12.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli 101 ada 1062 sayılı parselin (A) harfi ile işaretli 7197,20 m2'lik kısmı ile 1063, 1067, 1097, 1111 ve 1112 sayılı parsellerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve tespitin dayanağı Temmuz 1985 tarih ve 1 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı ve davalıların bu taşınmazlar üzerinde zilyet olduğu belirlenerek bu parseller yönünden Hazinenin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre Hazinenin temyiz itirazlarının reddine; davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince; hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporuna göre çekişmeli 101 ada 1075, 1076, 1077, 1098, 1100, 1103, 1105, 1106, 1107, 1108 ve 1109 sayılı parseller ile 101 ada 1062 sayılı parselin (B) harfi ile işaretli 6052,24 m2 yüzölçümlü bölümünün taşlık ve çalılık olduğu, bu taşınmazlar üzerinde davalıların zilyetliğinin bulunmadığının bildirildiği, davalıların dayandığı Temmuz 1985 tarih ve 1 sayılı 36747 m2 yüzölçümlü tapu kaydının kadastro sırasında 101 ada 1062 ilâ 1113 sayılı parsellere revizyon gördüğü, bu davanın konusu olmayan revizyon parsellerinin malikleri adlarına kesinleştiği, tapu kaydının sınırlarına göre davalı taşınmazlara uyduğu bildirilmiş ise de, miktarının çok üzerinde revizyon gördüğü ve dava dışı parsellerin miktarlarının dahi tapu kaydı miktarından fazla olduğu, 3402 sayılı Kanunun 20/B maddesinde, “Harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise, kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tesbit yapılır.” hükmü gereğince, davalı taşınmazlarda herhangi bir kullanım olmadığından bu parseller yönünden davanın kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 26.05.2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10030, Karar No: 2011/11529, Tarih: 02.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/10030 E.  ,  2011/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... San. Tic. AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Reklam Ajansı ve Tan. Hiz. Ltd. Şti. vd.leri aleyhine 24/06/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... Reklam Ajansı ve Tan. Hiz. Ltd. Şti. ve ... vekili Avukat ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Yayına konu edilen olayın gelişimi, yazının içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan 10.000 TL manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt düzeyde manevi tazminat takdiri için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Basın özgürlüğü anlamında, söz konusu yayında geçen ifadeler demokratik toplumlarda katlanılması gereken ifadelerdir. Davalının tazminata mahkum edilmemesi gerekirdi. Bu itibarla sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 02/11/2011
Yargıtay — Esas No: 2012/18783, Karar No: 2014/19766, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/18783 E.  ,  2014/19766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/142-2012/303

DAVA :Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan Y. firması tarafından diğer davalı K. İnşaat firmasına verilen S. il sınırları içinde bulunan elektrik direkleri değiştirme işinde işçi olarak çalıştığını ileri sürerek, ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Y., S. ili D. ve S. ilçelerinde enerji nakil hattı bakım ve onarım ve tadilat işlerinin diğer davalı firmaya verildiğini, davacının bu işte işçi olarak çalışıp çalışmadığının belli olmadığını, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı K., davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışmayı ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı Y. Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından S. ile D. ve S. ilçelerine bağlı köylerin enerji nakil hattı bakım, onarım ve tadilat işlerinin diğer davalı Kalenderoğlu firmasına verildiği dosya kapsamına göre sabittir. Mahkemece öncelikle davalılar arasında yapılan sözleşme dosyaya getirtilip, davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayandığından göstermiş olduğu tanıkları dinlenmek suretiyle davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi mi yoksa anahtar teslim bir ilişki mi bulunduğu tespit edilerek bunun sonucuna göre davacının ücret alacağı hususunda yeniden bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1065, Karar No: 2020/5212, Tarih: 08.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/1065 E.  ,  2020/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün açıklanması şartlarının oluştuğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen Saray Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 30.07.2007 tarihli 2007/41 esas ve 2007/172 karar sayılı mahkûmiyet hükmünün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve sonuç olarak hükmedilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve bunun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden, hüküm açıklanırken sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının aynen bırakılması

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının 5. numaralı bölümünün hükümden çıkarılarak yerine, sanığın kazanılmış hakkını oluşturan Saray Tekirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/41 esas ve 2007/172 sayılı kararındaki şekliyle; “Ancak sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın suçun işleniş biçimi ve sanığın sosyal durumu gözetilerek TCK 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek 6000 TL adli para cezasına cezalandırılmasına , sanığa verilen adli para cezasının miktarı ve sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi uyarınca takdiren 24 eşit taksitle tahsiline, taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına, infazın da buna göre yapılmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.