muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16497, Karar No: 2025/1763, Tarih: 24.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/16497 E.  ,  2025/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/75 E., 2020/460 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği hükmün, istinaf edilmeksizin 15.01.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/10125 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90825 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90825 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 24.01.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2020 tarihli ve 2020/421 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı ve Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2020 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği anlaşılmış ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Sanık hakkında, daha önce 26.02.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.03.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2016 tarihli ve 2016/11668 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/469 esas, 2016/454 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve kararın 15.07.2016 tarihinde kesinleştiği,

Akabinde sanığın aynı eylemi nedeniyle Bodrum Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12.01.2017 tarihli ve 2016/240 DS sayılı yazısı ile ihbarda bulunulması üzerine İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesince tekrar duruşma açılarak 09.03.2017 tarihli ve 2016/1029 esas, 2017/206 sayılı karar ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.10.2017 tarihli ve 2017/1209 sayılı kararı ile, ''... Her ne kadar sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; aynı fiil nedeni ile İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2016 tarih, 2016/469 Esas ve 2016/454 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verilmesi nedeniyle daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğu anlaşıldığından CMK' nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine...'' şeklindeki gerekçe ile kaldırılarak davanın reddine karar verildiği,

Bu haliyle sanık hakkında önceden verilen 26.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının beraat ve davanın reddi kararları nedeniyle geçerliliğinin ortadan kalkmış olduğu, Mahkemesince kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilerek sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

1. Şüpheli hakkında, 24.01.2020 tarihinde işlediği iddia edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2020 tarihli ve 2020/1327 Soruşturma, 2020/477 Esas, 2020/421 sayılı iddianamesi ile Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede; sanık hakkında daha önce 26.02.2015 tarihinde işlediği aynı nev'i suçtan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/26629 soruşturma dosyasında 26.03.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, yeniden aynı nev'i suçu işlemesi nedeniyle 20.04.2016 tarihli iddianame ile İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesine 2016/469 Esas sayılı kamu davasının açıldığı, TCK'nın 191/6. maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

2. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 04.12.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararı ile, sanığın TCK'nın 191/1.maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Dayanak İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/469 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararının incelenmesinde:

1. Sanığın 26.02.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli ve 2015/26629 Soruşturma, 2015/1894 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

2.Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2016 tarihli ve 2015/26629 Soruşturma, 2016/14040 Esas sayılı iddianamesi ile İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3. İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/469 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyete yeterli şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 15.07.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

3. İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/469 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararı ile mahkûmiyete yeterli şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 15.07.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

4. Sanık hakkında aynı eylemi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2016 tarihli ve 2015/26629 soruşturma sayılı iddianamesiyle mükerrer açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli ve 2016/1029 Esas, 2017/206 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.10.2017 tarihli ve 2017/1209 Esas, 2017/1488 Karar sayılı kararı ile, aynı fiil nedeni ile İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.06.2016 tarih, 2016/469 Esas ve 2016/454 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verilmesi nedeniyle daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğu gerekçesiyle CMK' nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2-3. maddesi uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararı takiben, TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır.

Ancak; dayanak dosyada, erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatına karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraata konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilmesi gerekecektir.

Somut olayda; 26.02.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.03.2015 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâl edilmesi nedeniyle 12.05.2016 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2016 tarihli ve 2016/469 Esas, 2016/454 Karar sayılı kararı ile, atılı suçun sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatına karar verildiği, beraat kararının 15.07.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Yine, sanık hakkında aynı eylemi nedeniyle İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 12.05.2016 tarihli iddianamesiyle mükerrer açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda verilen İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli mahkûmiyet kararının, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 30.10.2017 tarihli kararı ile kaldırılarak CMK' nın 223/7. maddesi gereğince davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bu durumda, 5237 sayılı TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi, yine mükerrer açılan davada davanın reddine karar verilmesi nedeniyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı bulunmadığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde ise de;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında 27.10.2022 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.03.2023 tarihli ve 2023/1407 soruşturma, 2023/35 Karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, yine 05.10.2022 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.11.2023 tarihli ve 2023/28044 soruşturma, 2023/764 Karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği anlaşılmakla,

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan yürütülen soruşturmalarda, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez" amir hükmü gereği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sadece bir kez verilebileceği, aynı şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçu nedeniyle farklı tarihlerde işlediği eylemlerden dolayı birden fazla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ise, bunlardan usulüne uygun olarak verilip kesinleşen ilk kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının esas alınması gerektiği kabul edildiğinden ve yukarıda açıklandığı üzere incelemeye konu dosyaya dayanak alınan davada beraat ve davanın reddi kararları verildiği, bu durumda artık şüpheli hakkında önceki suçu nedeniyle verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi

kararının geçerliliğinin ortadan kalkmış olduğu ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği gözetilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmesine kadar aynı suçtan işlenen tüm eylemlerin tek suç olarak ve cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61.maddesi kapsamında alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edildiği de dikkate alınarak, Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip incelenmesi, usûlüne uygun şekilde verilip kesinleşen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bulunup bulunmadığı belirlenip, derdest dava bulunması halinde davaların birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği, sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle, incelemeye konu eylem nedeniyle yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip verilmeyeceği veya eylemlerin tek suç, zincirleme suç ya da bağımsız suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiğinden, mahkûmiyet kararı verilmesi Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2020 tarihli ve 2020/75 Esas, 2020/460 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2994, Karar No: 2018/4007, Tarih: 28.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2994 E.  ,  2018/4007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının maliki olduğu zemin kat 2 numaralı bağımsız bölümün balkonunu mimari projeye yönetim planı hükümlerine ve kat malikleri kurulu kararlarına aykırı olarak kapattığını, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinde açıkça kat maliklerinin ana gayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğunun belirtildiği, yine kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça gayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat onarım ve tesisler değişik renkte dış badana veya yaptırılamaz denilmekte olduğunu, bu sebeplerle ortak yere yapılan müdahalenin sonlandırılması ve balkonun eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, apartmanın mimari projesine aykırı olarak ortak alanlarda yapılacak işlere ilişkin olarak 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi kat maliklerinin beşte dördünün rızasını aramıştır. Mahkememizde dava konusu edilen balkona ilişkin olarak yapılan yargılama sonucunda ve dinlenen tanık beyanları doğrultusunda davalı tarafından söz konusu balkona çıkma yapılmasının kat maliklerinin beşte dördünün rızası ve muvafakatıyla olduğu anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava balkonun kapatılmasından dolayı müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, mahkemece yapılan müdahaleye diğer kat maliklerinin kanunda belirtilen çoğunlukta muvafaakatlerinin bulunduğu belirlenerek yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10484, Karar No: 2015/9218, Tarih: 27.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10484 E.  ,  2015/9218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/197609

MAHKEMESİ : Kangal Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2012

NUMARASI : 2010/131 (E) ve 2012/38 (K)

SUÇLAR : Yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanıklar Y.. T.., A.. T.. ve R.. T.. hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümleri yönünden;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılan sanık S.. V..'ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Katılan sanık S.. V.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; sanığın başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamenin anlatım kısmında sanık S.. V..'ın, müşteki M.. T..'ı yaraladığına ilişkin bir fiilin açıklanmaması karşısında, "Fail ve Fiilde Bağlılık Kuralı"na aykırı olarak uygulama yapılıp, iddianamede tanımlanmayan eylemden hüküm kurmak suretiyle, CMK'nın 225. maddesine uyulmaması,

2- Kabule göre de,

a- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- Sanığın kesin nitelikteki önceki hükümlülüğünün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan sanık S.. V..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7612, Karar No: 2015/27957, Tarih: 12.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7612 E.  ,  2015/27957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan-sanık ...'in temyiz talebinin hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelen o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazının yapılan incelemesinde;

a) Katılan ... hakkında... Hastanesince tanzim olunan 04.09.2011 tarihli adli raporda katılanda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği ve yüzde sabit ize neden olabileceğinin belirtilmesine karşın katılan hakkında ...Hastanesince tanzim olunan 29.05.2012 tarihli raporda yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği ve yüzde sabit eser olmadığı belirtilmek suretiyle raporlar arasında açıkça çelişki bulunması karşısında katılan...'in tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber en yakın Adli Tıp Kurumu Şubesine sevki ile yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilmeyeceğine dair kati rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

Kabule göre de;

b) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Sanık... hakkında kurulan hükme yönelen o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ...' in temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) Katılan ... hakkında...Hastanesince ve ... Yıl Devlet hastanesince tanzim olunan adli raporlarda katılanın sağ el 5. metekarp distalinde kırık bulunduğunun açıkça belirtilmesi karşısında sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesince artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

b) ...Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/406 Esas- 2010/66 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olan sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA,12.10.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi