muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6407, Karar No: 2019/9483, Tarih: 04.12.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay’ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 04.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38218, Karar No: 2017/16817, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38218 E.  ,  2017/16817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4702, Karar No: 2007/5626, Tarih: 26.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4702 E.  ,  2007/5626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesiyle, 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 4910 ve 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı idarelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HUK'nun 02.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda, borçlu Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü ilamda öngörülen tazminat borcu için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerle belirtilen oranlara göre yapılması zorunlu ise de; 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E, 2004/4 K. sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 4910 maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. ve 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş olup, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanmayacağından ve de 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesi 5335 sayılı Kanun'un 29. madde c. bendi hükmü gereğince 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığından, mahkeme kararına esas alınan raporda 2003 ve 2004 yılı için yapılan hesaplama yasaya uygun ise de, 01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak hesaplanması, yerine 3095 sayılı Kanun'daki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6026, Karar No: 2006/9182, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6026 E.  ,  2006/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müflis ... terekesinin resmi tasfiyesi sonucunda 21.3.2005 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, ... Bankası A.Ş'ne ipotek limitinden fazla pay ayrılmasının hatalı olduğunu bu alacağın önceliği bulunmadığını, 6183 sayılı Kanuna göre takip yapmadan alacağın kamu alacağı olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, sıra cetvelinin 5020 sayılı Kanunla değişik 4389 sayılı Bankalar Kanununa uygun olduğunu, imtiyazlı alacakların İİK.nun 206.maddesinde öngörülen 3.sırada işlem göreceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalının 4389 sayılı Bankalar Kanununa 5020 sayılı Kanunla eklenen ek 5.madde uyarınca önceliği bulunmadığından sıra cetvelinin iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik olmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 5.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7079, Karar No: 2010/8172, Tarih: 14.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7079 E.  ,  2010/8172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACI-BİR.DVL. : ...

DAVALI-BİR.DVC: : ...

İHBAR EDİLEN : ... PETROL MOTORLU ARAÇLAR TİC.A.Ş.

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM,TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, Genel Müdürlüklerine bağlı TEİAŞ 9. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü bakım sınırları içerisinde bulunan Konya I - Konya II Enerji nakil hattının 551-552 nolu direkleri arasında davalı tarafından petrol istasyonu ve LPG tesisleri yapıldığının tespit edildiğini, bu bina ve tesislerin kuvvetli akım tesisleri yönetmeliğine göre tehlike oluşturarak yönetmelik hükümlerine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, yıkım suretiyle irtifak haklarına el atmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, asıl davanın reddini savunmuş; eldeki dava ile birleştirilen Konya 2. Asliye Hukuk mahkemesinin 2005/886 esas sayılı davada ise davacı kurum tarafından bakım sınırları içerisinde bulunan mülkiyeti belediyelerine ait 4608 ada 15 parselde kayıtlı LPG ve Petrol İstasyonu üzerinde kurulmuş olan Konya I-II enerji nakil hattının 551-552 nolu elektrik direkleri arasındaki kısmının hiç bir hukuki nedene dayanmadığını ve irtifak hakkı olmamasına rağmen mülkiyetlerine müdahale edildiğini belirterek, el atmanın önlenmesi, enerji nakil hattının ve eklentilerin toplatılarak kaldırılması, meydana gelen zarar nedeniyle 1.000 YTL. maddi tazminata ve haksız kullanım nedeniyle de 1.000 YTL. ecrimisile karar verilmesi isteklerinde bulunmuştur.

Mahkemece, konusuz kalan asıl dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına; birleştirilen davanın ise kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı-birleşen davanın davacısı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle asıl davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinde ve hükmedilen vekalet ücreti tayininde bir isabetsizlik bulunmadığına; diğer taraftan, davacı-karşı davalının intifak hakkına dayanarak taşınmazdan enerji nakil hattı geçirdiği anlaşıldığına ve karşı davanın reddedilmesinin doğru olduğuna göre; davalı-birleşen davanın davacısının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/2496, Karar No: 2024/1008, Tarih: 08.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/2496 E.  ,  2024/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/180 E., 2021/1396 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Asıl ve birleştirilen davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çine Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/124 E., 2020/143 K.

Taraflar arasındaki tescil ve müdahalenin önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl ve birleştirilen dava davacısı Hazine vekili ve asıl dava davalısı ... vekili ve asıl dava davalısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince asıl dosya davalısı ... vekili ve asıl dosya davalısı ... vekilinin başvurusunun esastan reddine; asıl ve birleştirilen dava davacısı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davada davacı Hazine vekili; ... Mahallesinde yer alan ve doğusunda davalı ...'e ait 2017 ada 10 parsel, batısında 217 ada 9 parsel , kuzey ve güneyinde tescilsiz taşınmazlar olan ve tapulama çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yaklaşık 9.500,00 m2 yüz ölçümlü taşınmazın davalı ... tarafından peyder pey genişletilerek kullanıldığını, davalının bu müdahalesine son verilmesinin zaruri olduğunu, tapusuz yerin Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi için o yerin özel mülkiyete konu olabilecek taşınmazlardan olması gerektiğini belirterek dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline ile davalı ...'in bu taşınmaza yapmış olduğu müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Asıl dava davalısı ... vekili; gerekli araştırmaların yapılması gerektiğini yasal hasım olduğundan vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilme taleplerinin reddini dilemiştir.

Asıl dava davalısı ... vekili; dava konusu yerin sorumluluk alanında bulunmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, tescil davası olması nedeniyle kamu malı niteliğinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... 31.01.2017 tarihli celsede; davaya konu taşınmazın kadimden beri tasarrufunda olduğunu, bu yerin adına tesciline karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Asıl dava davalısı ... vekili; dava konusu yerin sorumluluk alanında bulunmadığını, husumet yöneltilemeyeceğini, tescil davası olması nedeniyle kamu malı niteliğinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... 31.01.2017 tarihli celsede; davaya konu taşınmazın kadimden beri tasarrufunda olduğunu, bu yerin adına tesciline karar verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, krokide (A) harfi ile gösterilen 6.467,71 m2'lik kısmının dava tarihinden geriye doğru 20-25 yıl önce imar ihyasının tamamlandığı, (B) harfi ile gösterilen 1.403,82 m2'lik kısımda imar ihya çalışmasının olmadığı, davalı ...'in her iki bölüme tel örgü çekerek, yığma taş duvar örerek müdahalede bulunduğu, (A) bölümünün 6. sınıf kuru tarım arazisi olduğu, tarımsal amaçla kullanıldığı, kuru tarım yapıldığı; (B) bölümünün % 30-40 eğimli çalılık ve kayalık olduğu, 7. sınıf tarım arazisi olduğu, üzerinde zirai amaçlı kültürel faaliyet bulunmadığı belirlenerek asıl dava yönünden davanın kısmen kabulü ile ... Mahallesinde bulunan ve kadastro teknisyeni ile Harita ve Kadastro Mühendisi tarafından düzenlenen 06.07.2018 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 6.467,71 m2 yüz ölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, B harfi ile gösterilen 1.403,82 m2'lik alan yönünden tescil davasının reddine;birleşen dava yönünden davanın kabulü ile ... Mahallesinde bulunan ve kadastro teknisyeni ile Harita ve Kadastro Mühendisi tarafından düzenlenen 06.07.2018 havale tarihli bilirkişi raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 6.467,71 m2 yüz ölçümlü alan ile (B) harfi ile gösterilen 1.403,82 m2'lik alana davalı ...'in vaki müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı asıl ve birleştirilen dava davacısı Hazine vekili, asıl dava davalısı ... vekili,asıl dava davalısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri