muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/46, Karar No: 2017/211, Tarih: 04.04.2017

Özürlü evde bakım ücreti ödemeleri için kurum tarafından onaylanan ve saymanlık ile muhasebe müdürlüğüne gönderilen listeler ile bankaya e-posta yoluyla gönderilen listelerin dosya içinde bulunmadığı,

...’ya yapılan usulsüz ödemenin tespit edilmesi üzerine bu kişiye ait banka hesabına bloke konulmasının ardından blokenin kaldırılması için 27.05.2010 tarihinde bankaya faksla gönderilen Ankara İl Sosyal Hizmetler İl Müdürü ... imzalı evrakın bir örneğinin dosya içinde olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Tanık ...; usulsüz ödemelerin yapıldığı tarihlerde Ankara Sosyal Hizmetler İl Müdürü olarak görev yaptığını, özürlü evde bakım hizmeti için alt birimlerce gerekli incelemeler yapılıp imzalar atıldıktan sonra listenin son olarak kendisine geldiğini, kendisinin de bankaya ödeme talimatı verdiğini, bankaya gönderdikleri listenin bir suretinin de muhasebe müdürlüğüne ve saymanlığa intikal ettiğini, ödemelerin yapılması için bankaya gönderdikleri liste ile muhasebe müdürlüğüne ve saymanlığa verilen listedeki kişi sayısı ve isimlerin örtüşüğünü, muhasebe müdürlüğü ile bankaya gönderilen talimat ekindeki listede arkadaşlarının paraflarının bulunduğunu, kendisinin sadece üst yazıyı imzaladığını, bankaya e-posta yoluyla gönderilen listelerde kendisinin veya mutemedin elektronik imzasının kullanılmadığını, idari soruşturma sırasında imzası taklit edilmek suretiyle ...'nın banka hesabına konulan blokenin kaldırılması için yazı yazıldığını tespit ettiklerini, bu yazının üzerindeki numarada başka bir evrakın kayıtlı olduğunu,

Tanık ...; Ankara Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünde müdür yardımcısı olarak görev yaptığını, yaşlı ve özürlü hizmetlerinden sorumlu olduğunu, özürlü evde bakım hizmetinden yararlanmak için gerekli prosedürleri tamamlayan kişilerin listesinin onaylanıp kuruma bildirilmesinden sonra ödenek tahsis edildiğini, kurumlarında ödeme yapılacak kişilerin listelenip listelerin kesinleştirilmesinden sonra bankaya gerek e-posta ortamında gerekse üst yazı ile ödeme talimatı verildiğini, elektronik ortamda gönderilen liste ile imzalı talimatla gönderilen listenin uyumsuz olması halinde bankanın ödeme yapmaması gerektiğini, muhasebeye verilen liste ile kendilerinin bankaya verdikleri talimat ekindeki listenin aynı olmasının sebebini bilmediğini, yoğun bir talep olması nedeniyle dosyası olmayan kişilere de ödeme yapıldığını, kendisinin bunu fark etmediğini, ... isimli kişiye usulsüz ödeme yapıldığını tespit etmeleri üzerine konuyu araştırdıklarında, başka kişilere de dosyaları olmadığı halde usulsüz ödeme yapıldığını belirlediklerini, idari soruşturma sırasında ...'nın hesabına konulan blokenin kaldırılması için il müdürünün imzası taklit edilmek suretiyle bankaya yazı yazıldığını tespit ettiklerini, bu sahteciliği de sanığın yaptığını düşündüğünü, sanığa başkalarına ait banka hesaplarına para aktırılması hususunda baskı yaptığı iddiasının doğru olmadığını,

Usulsüz olarak ödeme yapılan ve tanık olarak ifadelerine başvurulan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... aşamalarda benzer şekilde; akrabaları veya arkadaşları olan sanığın, kendisine havale geleceğinden bahisle bankamatik kartlarını istediğini, kendilerinin de verdiklerini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ...; Ankara Sosyal Hizmetler Müdürlüğü özürlü bakım hizmetleri bölümünde mutemet olarak görevlendirildiğini, özürlü evde bakım hizmetinden yararlanmak isteyenlerin müracaatları üzerine öncelikle kurum tarafından gerekli araştırmaların yapıldığını, onay alınanların çalıştığı şubeye bildirildiğini ve kendilerinin oluşturdukları listeleri genel müdürlüğe gönderdiklerini, genel müdürlüğün tespit edilen kişi sayısına göre ödenek talep ettiğini, istenen ödeneğin Maliye Bakanlığınca serbest bırakılmasından ve muhasebe müdürlüğünün listeleri incelemesinden sonra İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünün banka hesabına paranın aktarıldığını, bankaya özürlü bakım hizmetini gerçekleştiren kişilerin isim ve hesap numaralarının e-posta yoluyla gönderildiğini, e-postanın akabinde yazılı talimatın da gönderilmesinin gerektiğini, ancak banka ile kurum arasındaki güven ilişkisi nedeniyle yazılı talimat alınmadan da hesaplara para aktarıldığını, Maliye Bakanlığının ödenek tahsisinden sonra ölüm, il dışına taşınma gibi nedenlerle ödeneklerde fazlalıklar çıkabildiğini, kurum müdürü ... ile müdür yardımcısı ...'ün, iade edilmesi gereken ödeneğin kurum menfaatlerine harcanması için ödeme listelerine başka kişilerin isimlerini eklemesi yönünde talimat verdiklerini, kendisinin de yakın akrabaları ve arkadaşlarına ait bankomat kartlarını kendisine havale geleceğini söyleyerek bu kişilerden aldığını, muhasebe müdürlüğünce kesinleştirilen listelere bu kişilerin isimlerini ve hesap numaralarını ekleyip e-posta yoluyla bankaya gönderdiğini, ödeme talimatında elektronik imzasının bulunmadığını, paralar hesaba aktarıldıktan sonra da bankomat kartları ile kimi zaman kendisinin kimi zaman da kurum müdürü ...'nın bu paraları çektiğini, kendisine de bu paradan aylık 1000-1500 Lira verildiğini, bankaya gönderdiği liste ile muhasebe müdürlüğüne verdiği listenin aynı olduğunu, dolayısıyla hesabına usulsüz para aktarılan kişilerin isimlerinin muhasebe müdürlüğüne verilen listede de bulunduğunu, ancak bu kişilerin özürlü evde bakım hizmetinden yararlanma hususunda kuruma müracaatlarının olmadığını, ...'nın banka hesabına konulan blokenin kaldırılması için gönderilen yazıyı kendisinin yazmadığını, o tarihte Kızılcahamam Huzurevinde görev yaptığını savunmuştur.

Resmi belgede sahtecilik suçu 5237 sayılı TCK’nun 204. maddesinde;

“(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

Resmi belgede sahtecilik suçu 5237 sayılı TCK’nun 204. maddesinde;

“(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır” şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu suç, maddenin birinci fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup resmi belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmi belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmi belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmi belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise, suçun konusunu oluşturan resmi belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması halinde cezanın yarı oranında artırılması hüküm altına alınmıştır.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, gerçek bir belgeye eklemeler yapılması, tamamen veya kısmen değiştirilmesi eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmi belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip, belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcı yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapması belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip, belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcı yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapması belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı kararında da, aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği belirtilmiştir. Bu noktada sahteciliğe konu olan belgenin aldatma yeteneği olup olmadığının tartışılması ve belirlenmesi öncelikle yargılamayı yürüten mahkemeye ait olup hâkim, olayın çıkış, oluş ve akışını, düzenlenen belgelerle yapılan işlemleri göz önüne alarak, sahteciliğin kolaylıkla anlaşılıp anlaşılamayacağını bizzat saptamalı ve sonucuna göre belgelerde aldatma yeteneği olup olmadığını takdir ve tespit etmelidir.

Görüldüğü gibi, mahkemece, suçun konusunu oluşturan belge aslı getirtilerek resmi belgede bulunması gereken başlık, sayı, tarih, imza, mühür gibi zorunlu öğelerin incelenmesi, nesnel olarak aldatma gücü olup olmadığının saptanması, duraksama halinde ise; mahkemeye yardımcı olma ve aydınlatma bakımından konusunda uzman bilirkişinin görüşüne başvurulmasında zorunluluk vardır.

Uyuşmazlığın isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için elektronik belge ve elektronik imza kavramlarının da açıklanması gerekmektedir.

Elektronik belge, elektronik ortamda sayısal olarak kodlanmış bulunan elektronik verileri ifade etmektedir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 199. maddesinde de uyuşmazlık konusu vakıaları ispata elverişli elektronik ortamdaki verilerin belge olduğu belirtilmiştir.

Elektronik imza ise, fiziki ortamda bulunmayan dolayısıyla el yazısı ile imza atmanın fiilen imkânsız olduğu durumlarda, sanal (elektronik) ortamda bulunan belgenin doğruluğunu, bütünlüğünü koruyan ve beyan sahibinin bu belgenin içeriğini kabul edip onayladığını belirtmesine, diğer bir ifade ile imzalamasına imkân tanıyan bir teknik terim olup el yazısı ile imzanın elektronik ortamdaki karşılığıdır. Bu anlamda elektronik imza, ıslak imzanın istisnası olmayıp alternatifidir.

E-imza sahibinin imza doğrulama verisinin ve kimlik bilgilerini birbirine bağlayan elektronik kayıt yani elektronik sertifikanın da yer almasıyla e-belge hukuken sonuç doğurmaya elverişli belge niteliğini kazanacaktır. (Belgelerde Sahtecilik Suçları, Kubilay Taşdemir, Ankara, 2013, s.294-295)

E-imza sahibinin imza doğrulama verisinin ve kimlik bilgilerini birbirine bağlayan elektronik kayıt yani elektronik sertifikanın da yer almasıyla e-belge hukuken sonuç doğurmaya elverişli belge niteliğini kazanacaktır. (Belgelerde Sahtecilik Suçları, Kubilay Taşdemir, Ankara, 2013, s.294-295)

Ceza muhakemesinin amacı, usul kurallarının öngördüğü ilkeler doğrultusunda, somut gerçeğin her türlü şüpheden uzak biçimde kesin olarak ortaya çıkarılmasıdır. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK; adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılarak maddi gerçeğe varmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle, ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir deyişle, adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'un, bankaya e-posta yoluyla gönderilen özürlü bakım listelerinde e-imza bulunmadığını, 26.03.2010 tarihinde Ankara İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğündeki görevinden ayrıldığını, ...'nın hesabına İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğünce konulan blokenin kaldırılması için bankaya 27.05.2010 tarihinde gönderilen sahte yazıyı kendisinin yazmadığını savunması, kurum müdürü tanık ...'nın da banka ile muhasebe müdürlüğüne ve saymanlığa gönderilen listelerin birbiriyle örtüştüğünü beyan etmesi, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü müfettişlerince düzenlenen raporda ise muhasebe müdürlüğüne gönderilen listelerle bankaya e-posta ortamında gönderilen listeler arasında farklılıklar olduğunun belirtilmesi ve bu listelerin dosya içinde bulunmaması karşısında; özürlü evde bakım hizmeti ücreti ödemesi için kurum tarafından onaylanıp saymanlık ile muhasebe müdürlüğüne gönderilen listeler ile bankaya e-posta yoluyla gönderilen listelerin asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilip denetime olanak verecek şekilde dosya içine konması ve duruşmada incelenmesi, kurum tarafından onaylanan ve saymanlık ile muhasebe müdürlüğüne gönderilen listelerde özürlü bakım yardımı için müracaatı bulunmayan ve haksız ödeme yapıldığı belirlenen ..., ..., ..., ..., . ... ve ...'ın isimlerinin olup olmadığı, bankaya e-posta yoluyla gönderilen listelerde sanığa ve kurum yetkililerine ait e-imza bulunup bulunmadığı, bankanın hangi belge ya da belgelere dayanarak ödeme yaptığı, dayanak belge veya gönderilen e-postanın kimden veya hangi kurumdan gönderildiği, ...'nın hesabına konulan blokenin kaldırılmasına ilişkin 27.05.2010 tarihli yazının sanık tarafından düzenlenerek bankaya gönderilip gönderilmediği hususlarının, yöntemince ve gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit edilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, yerel mahkeme direnme hükmünün, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1-Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.02.2013 gün ve 397-27 sayılı direnme hükmünün, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12432, Karar No: 2013/15022, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12432 E.  ,  2013/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd. aralarındaki tapu kaydında fırın olarak kayıtlı bağımsız bölümün kozmetik mamülleri satış yeri ve güzellik salonu olarak kullanımının önlenmesi davasına dair İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 18.10.2012 günlü ve 2010/468-2012/687 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 18.03.2013 günlü ve 2013/2383-2013/4041 sayılı ilama karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen ve bozmaya uyularak verilen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 219,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11381, Karar No: 2018/10434, Tarih: 22.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/11381 E.  ,  2018/10434 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.03.2015 gün ve 238-71 sayılı karar davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 22.05.2018 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili ...... vekili ..... geldiler, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalı.....gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu 126, 146, 254, 256, 308, 430, 452, 638, 17, 63, 432, 472, 492, 629, 646, 647, 433, 19 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tüm maliklerini ve el değiştirmelerini gösterir güncel tapu kayıtlarının ve dayanağı tüm belgelerin (tapu kütük sayfası, tapulama tutanağı, tescil istem belgesi, hükmen tescil kararı, imar kayıtları v.s.) bütün geldi ve gittileri ile birlikte (birbirini takip edecek, denetlenecek ve okunaklı olmasına dikkat edilecek şekilde) ilgili tapu müdürlüğünden temin edilmesi, ayrıca mirasbırakan .....ait veraset ilamının da evrak arasına alınması, geri çevirme ile istenen hususların eksiksiz bir şekilde temin edilip edilmediği denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2008/329, Karar No: 2008/6959, Tarih: 21.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/329 E.  ,  2008/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın içişleri Bakanlığı yönünden reddine, diğer davalı yönünden kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı ve davalı ... Pet. Turizm Tic. San. Ltd. Şti. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, inşaat mühendisi olarak çalıştığı dava dışı şirkete ait araçla, görevli olarak gitmiş olduğu ...’den ...’ya dönerken, yol üzerinde bulunan davalı şirkete ait Çiltaş tesislerine, aracını park ederek yemek molası için girdiğini, bu sırada aracının arka camının kırılmak suretiyle içinde bulunan diz üstü bilgisayar, kameralı fotoğraf makinesi ve diğer bir kısım eşyalarının çalındığını, gerekli güvenlik tedbirlerini sağlamakta ihmali bulunan davalı şirket ve diğer davalı İçişleri Bakanlığının olay nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek, uğramış olduğu maddi ve manevi zararlar nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 7.500,00 YTL maddi, 10.000,00 YTL de manevi tazminatın faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, olay nedeniyle kusurları bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı İçişleri Bakanlığı hakkında açılan davanın, idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle reddine, davalı şirket hakkında açılan davanın ise, kısmen kabulüne, 3.450,00 YTL’nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm, davacı ve davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara 2008/329-6959

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara 2008/329-6959

yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda “...3.450,00 YTL’nin 26.12.2006 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsiline” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, “...3.450,00 YTL’nin 26.1.2006 ihtarname tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile tahsiline” şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece, 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 21.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.