muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1948, Karar No: 2023/7639, Tarih: 20.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/1948 E.  ,  2023/7639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/344 E., 2022/423 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki tapu iptali- tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/2004 Esas, 2021/5001 Karar sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının Gaziantep ili, ... İlçesi, ... köyünde etrafında köy boşluğu ve üçüncü kişilere ait tapulu taşınmazlar bulunan tahminen 2000 m² yüzölçümündeki yeri, üzerine konut, ahır, depo yaparak ve ağaç dikerek, etrafını da briket yapıyla çevirerek nizasız ve fasılasız 40 yılı aşkın zilyet olarak kullandığını, daha önceleri bu yer tamamen kayalık, taşlık ve bayır halindeyken konut, ahır, depo yaptığını belirterek dava konusu taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın köyiçi mevkiinde yer alan köy boşluğu olup kamunun kullanımına açık bir yer olduğundan davacının zilyetliğinin söz konusu olmadığını, dava konusu yerin zilyetlikle iktisaba elverişli olmadığı gibi imar ihyaya da konu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş ve dava konusu taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2012/206 Esas, 2014/632 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, davaya konu Gaziantep ili, ... ilçesi, ... köyünde kain, teknik bilirkişi ...'nin 07.10.2013 tarihli krokili raporunda C harfi ile gösterilen 1550,92 m²'lik tescil harici yerin davacı adına bulunduğu adanın son parsel numarası verilmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/15832 Esas, 2014/14907 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın bulunduğu Oğuzeli İlçesi Belediye Başkanlığı ile Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı davaya dahil edildikten sonra bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09.12.2014 tarihli ve 2014/15832 Esas, 2014/14907 Karar sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın bulunduğu Oğuzeli İlçesi Belediye Başkanlığı ile Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı davaya dahil edildikten sonra bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek sair yönler incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.09.2018 tarihli ve 2015/247 Esas, 2018/499 Karar sayılı kararı ile; davacı taraf yararına zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davaya konusu Gaziantep ili, Oğuzeli ilçesi, Kaşyolu köyünde kain, fen bilirkişi raporuna ekli korkide C harfi ile gösterilen 1550,92 m²'lik taşınmazın bulunduğu adanın en son parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.06.2021 tarihli ve 2019/2004 Esas, 2021/5001 Karar sayılı kararıyla; yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hüküm vermeye yeterli olmadığı, davacının dava dilekçesinde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanmakla beraber yerel bilirkişi ve tanık beyanlarında taşınmazın üzerinde davacının babasına ait ev bulunduğu ve ölümü ile taşınmazın tamamen davacının zilyetliğine geçtiğinin belirtilmesi karşısında bu beyanlar üzerinde durulmadığı, taşınmazın evveliyatının ne olduğu, ilk olarak kimin zilyetliğinde bulunduğu, taşınmaz evveliyatında davacının babasına ait ise davacıya hangi hukuki yolla (taksim, satış, bağış vs) intikal ettiği sorulup saptanmadığı, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen raporun, taşınmazın evveliyatının ne olduğu, imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olup olmadığı, imar ve ihyaya muhtaç yer ise imar ihya edilip edilmediği, edilmiş ise hangi tarihte ihya edildiği hususlarını belirleme yönünden son derece yetersiz olduğu halde bu rapora itibar edildiği, bir arazinin niteliğini ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde harita mühendisi bilirkişinin her hangi bir değerlendirme içermeyen raporu ile yetinildiği, bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemeyeceği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2021/344 Esas, 2022/423 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın imar ihya edilmediği, tarıma elverişli hale getirilmediği hal böyle olunca Kadastro Kanunu'nun 17 nci maddesinde ve Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesinin 1'inci fıkrasında yer alan şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın talebi doğrultusunda Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2021/344 Esas, 2022/423 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın imar ihya edilmediği, tarıma elverişli hale getirilmediği hal böyle olunca Kadastro Kanunu'nun 17 nci maddesinde ve Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesinin 1'inci fıkrasında yer alan şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine, taşınmazın talebi doğrultusunda Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; önceki yargılamalarda davacının zilyetliği konusunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı gibi keşif esnasında dinlenilen tanıkların da zilyetlik iddialarını doğruladıklarını, bozma kararından sonra yeniden keşif yapıldığını ancak dava konusu yerin baraj suları altında kalması neticesinde pek mümkün olmadığını, buna rağmen dava konusu yerin imar ihyası yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiğini, davacının dava konusu yeri 40 yılı aşkın bir süredir nizasız ve fasılasız zilyet olarak kullandığı gibi yapıların bulunduğu yeri de imar ve ihya ettiğinin kanıtlandığını, dava konusu yerde davacıya ait yapılarla birlikte meyve bahçesi bulunduğunun da tespit edildiğini, dava konusu arazinin köy boşluğu olup kadastro çalışması sırasında taşlık ve bayır olduğu için tescil dışı bırakılmış olmakla Devletin hüküm ve tasarrufu altında da bulunmadığını, yine dava konusu yerlerde davacının komşularına ait aynı tür davaların tamamının kabul edilerek kesinleştiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tespit harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci maddeleri ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 nci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna ve bozma kararına uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usule, kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR :

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usule, kanuna ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 189,15 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı HUMK'un 440/III - 1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

20.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15243, Karar No: 2025/6858, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/15243 E.  ,  2025/6858 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/348 E., 2020/466 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/656 E., 2020/54 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, ve 58/9. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiye kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren aksi kanıtlanamayan savunmalarında da görüleceği üzere hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24344, Karar No: 2016/997, Tarih: 18.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/24344 E.  ,  2016/997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İpotek alacaklısının şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurarak; ihale bedelinin sıra cetveli yapılmaksızın tasarrufun iptali davası lehine sonuçlanan alacaklıya ödenmesinin doğru olmadığını belirterek, sıra cetveli yapılması taleplerinin icra müdürlüğünce reddine ilişkin işlemin iptalini ve sıra cetveli yapılmasını talep ettiği, mahkemece, şikayet reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde, sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar, birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, yukarıda anılan yasa hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılarak alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Öte yandan, taşınmazı alacağa mahsuben satın alan alacaklıya ihale bedelini yatırması için çıkartılan muhtıranın iptali amacıyla alacaklının icra mahkemesine yaptığı şikayet sonucu muhtıranın iptaline dair verilen karar, ipotek alacaklısının bu şikayette taraf olmaması nedeniyle ipotek alacaklısı yönünden kesin hüküm teşkil etmez.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140. maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2016/16974, Karar No: 2017/8147, Tarih: 25.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/16974 E.  ,  2017/8147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın kabulü ile birlikte, tazminata da hükmedilmesine karşın, gerekçeli kararda, sadece davanın kabulüne karar verilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10.04.1992 tarih ve 1991/7 E. - 1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19745, Karar No: 2014/23829, Tarih: 03.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/19745 E.  ,  2014/23829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan şüpheli Avukat ... hakkında son soruşturmanın açılmamasına dair, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2012 tarih ve 2012/273 esas, 2012/275 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2013 gün ve 171249 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, Ankara Barosunda kayıtlı avukat olan sanığın, müvekkili ... hakkında ... 21. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının infazının ertelenmesi talebiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2-8568 ilamat sayılı dosyasına sunduğu 18/11/2011 tarihli dilekçesinde “...Savcılık ve Mahkemenin yasa ve hukuka uygun davranışlar sergilemediği halde, uygun olduğu varsayılsa dahi, Hukuk Mahkemelerinin uygulanmasında var olan tavzih müessesesinin Ceza Hukuku Usulünde uygulanma yeri olmadığı açıktır. Bu sebeple de kesinleşmiş Mahkeme kararına karşı Hakim-savcı dostluğu içerisinde birbirlerini ağırlayarak bu yönde bir uygulamaya gitmiş olmaları hukuken kabul edilemez. Kanunsuzluğu ve hukuksuzluğu, adalet duygusunun önüne geçirmek biz uygulayıcıların içinde bulunabileceği en büyük gaflettir. Görev sorumluluklarımızı yerine getirirken hassasiyetle davranmalı, toplumun adalete olan inancını ve Devlet kurumlarına olan güvenini zedelemeden yerine getirmekle mükellef olduğumuzu unutmamalıyız...Devlet kurumlarının, şahsi boş vermişlikler ve gözden kaçırmalar neticesinde vatandaşına karşı sorumlu olduğu bilincinde hareket etmek zorundadır.” şeklindeki ifadelere yer verdiği dilekçesinde, karara ve infaz işlemlerine ilişkin meram anlatmaya yönelik olmayan, görev yapan hâkim ve savcılar yönünden küçük düşürücü, onur ve saygınlığı zedeleyici nitelikte ibareler kullanıldığı, söz konusu ibarelerin avukatlık göreviyle bağdaşmadığı anlaşılmakla, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan Mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Şüpheli Avukat ... hakkında, sanık müdafii sıfatıyla takip ettiği Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/2-8568 ilamat sayılı dosyasına sunduğu infazın ertelenmesi talepli 18/11/2011 tarihli dilekçesinde, kararı veren hakim ve infaz işlemlerini yerine getiren Cumhuriyet savcısına, savunma dokunulmazlığını aşan sözler sarfederek hakaret ettiği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda, Sincan Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianameyi inceleyen, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesince, iddianamede geçen sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verildiği, kesinleşen bu karar aleyhine Kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına ilişkin karara konu edilen ve şüpheli avukat tarafından sarfedilen sözlerin, hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “ Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; şüpheli avukatın, müvekkiliyle ilgili infaza gönderilen kararın hüküm bölümünde sonradan yapılan tavzih işlemine yönelik eleştirilerine yer verdiği dilekçesinde, “...Savcılık ve Mahkemenin yasa ve hukuka uygun davranışlar sergilemediği halde, uygun olduğu varsayılsa dahi, Hukuk Mahkemelerinin uygulanmasında var olan tavzih müessesesinin Ceza Hukuku Usulünde uygulanma yeri olmadığı açıktır. Bu sebeple de kesinleşmiş Mahkeme kararına karşı Hakim-savcı dostluğu içerisinde birbirlerini ağırlayarak bu yönde bir uygulamaya gitmiş olmaları hukuken kabul edilemez. Kanunsuzluğu ve hukuksuzluğu, adalet duygusunun önüne geçirmek biz uygulayıcıların içinde bulunabileceği en büyük gaflettir. Görev sorumluluklarımızı yerine getirirken hassasiyetle davranmalı, toplumun adalete olan inancını ve Devlet kurumlarına olan güvenini zedelemeden yerine getirmekle mükellef olduğumuzu unutmamalıyız... Devlet kurumlarının, şahsi boş vermişlikler ve gözden kaçırmalar neticesinde vatandaşına karşı sorumlu olduğu bilincinde hareket etmek zorundadır.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.