muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12053, Karar No: 2016/10064, Tarih: 14.06.2016

2) Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a- Sanık ...'ın, diğer sanık ile birlikte şirketin ortağı olduğu ve yetkili müdürü olarak görev yaptığı, sanıkların olayın meydana geldiği Keykubat İstasyonunda TCDD ile yaptığı kiralama sözleşmesi çerçevesinde ticari faaliyet gösteren TCDD ile taşıma yapmak şartı ile şirket faaliyetlerini sürdürdüğü, 13/12/2012 tarihinde saat: 18:30 sıralarında makinistliğini ...'ın yapmış olduğu 2693 sefer sayılı tren çekicisi, Kayseri merkez istikametinden Boğaz köprü istikametine geri gitmekte iken, şirket deposunun önünde bulunan tren makasları mevkiine geldiğinde, şirket alanından şehir merkezi istikametine geçmek isteyen sürücü ...'in yönetimindeki otomobile çarpması neticesinde yaklaşık 125 metre sürüklendiği ve araç sürücüsü ... ve aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'un öldüğü, mahkemece hükme esas alınan 23/06/2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, şirket yetkilisi sanıkların çalışanlarına iş güvenliği eğitimi vermediği, bariyerleri gereği gibi işlemetediği, kontrolsüz şekilde sürekli açık bıraktığı, protokolü olmasına rağmen aynı şartlarda sözleşmenin devamını istemesine göre yeterli önlem almadığı, sertifikalı bekçi tahsis etmediği veya TCDD den eğitim alarak gerekli sertifikayı almak üzere bir bekçi görevlendirmediği, istasyona karayolu araçlarının giriş ve çıkışlarının kontrolünün yapılmasını sağlamadığı, risk analizi yaparak tehlike durumlarını belirlemediği, uyulacak kuralları yazılı talimat şekline getirip işyerinde davranış biçimi haline getirmediği, uyarı ve ikaz levhaları ile desteklemediği, kontrol ve denetim mekanizması ve iş disiplini kuramadığı gerekçeleri ile kusurlu olduklarını belirttiği, ancak dosya kapsamındaki belgelere ve UYAP sisteminde yapılan araştırmaya göre, sanık ...'ın incelemeye konu olaydan 5 ay önce 21/07/2011 tarihinde tutuklandığı ve olay sırasında tutuklu bulunduğu, bu nedenle ilgili hususlarda önlem alınmaması konusunda sanığa kusur yüklenemeyeceği ve beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesi,

b-Kabule göre ise,

TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği ve fıkra uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği gözetilmeksizin, ruhsatnameye bağlı olmayan ve çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile sanığın 6 ay süre ile şirket yöneticiliği yapmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17629, Karar No: 2018/10976, Tarih: 09.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17629 E.  ,  2018/10976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 11.10.2013, 13.11.2013, 22.01.2014, 13.03.2014, 14.03.2014, 06.05.2014 tarihli ve kararın verildiği 12/06/2014 tarihli celselerde 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmaların anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşmaların tamamının kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/151, Karar No: 2013/7692, Tarih: 27.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/151 E.  ,  2013/7692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, eczanede yapılan denetim sonucunda, kime ait olduğu belli olmayan küpür ve küpürü kesik ilaç ve 2 adet ... raporu bulunduğundan sözleşmenin 6.3.2 ve 6.3.7 maddelleri uyarınca 1 yıl süreyle sözleşmesinin fesih edildiğini, ve 5055,55 TL idari para cezası uygulandığını, haksız ve tek taraflı fesih işlemi ile para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 31.10.2012 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiği gerekçesi ile feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eczane ,sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesi ile aleyhine uygulanan fesih ve idari para cezasının iptali istemi ile eldeki davayı açmış, bilahare 31.10.2012 tarihli dilekçesi ile davalı kurumun 22.06.2012 tarihli yazısı ile ihtilafın çözüldüğünü HMK 307.maddesi uyarınca davadan feragat ettiklerini davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın feragat nedeni ile reddine karar verilmekle birlikte, davanın açılmasına davalının sebebbiyet verdiği ve davalı kurumun cezai şartları iptal etmesi nedeni davadan feragat edildiği nazara alınarak davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir. Feragat nedeni olarak gösterilen tarihli davalı kurumun düzenlediği yazı içeriğinde davacının 2009 yılına ait sözleşmenin 6.3.2 ve 6.3.7 maddelerini ihlal ettiğinden bahisle uygulanan cezai şart ve feshe konu eylemlerin 2012 protokolünde feshi gerektiren bir eylem olmadığından fesih ve cezai şartın iptaline karar verildiğine ilişkindir. Dava tarihi itibariyle davanın açılmasına davalının sebebiyet verip vermediği diğer bir değişle davacıya uygulanan fesih işlemi ile ceza işleminin o tarihte sözleşme hükümleri dikkate alınarak irdelenip gerektiğinde bilirkişi raporu alınmak suretiyle davalının fesih işleminde haklı olup olmadığının araştırılması, tarafların haklılık durumlarına göre vekalet ücretleri ve yargılama giderlerinin paylaşımının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26633, Karar No: 2009/6590, Tarih: 30.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26633 E.  ,  2009/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki  imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı  hususunda  yapılacak  bilirkişi  incelemesinin, konunun uzmanınca  ve yeterli  teknik  donanıma sahip  bir labaratuvar ortamında optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer  cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle  yapılması, bu alet  ve yöntemlerle gerek  incelemeye  konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki  imza  ve yazının  tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden  taşıdığı özelliklerin  tam ve kuşkuya yer vermeyecek  şekilde  belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine  elverişli  bir raporla  ortaya  konulması, gerektiğinde  karşılaştırılan  imza veya yazının  hangi  nedenle  farklı  veya aynı kişinin  eli ürünü  olduklarını fotoğraf  yada  diğer uygun  görüntü teknikleriyle  de desteklenmesi şarttır. Hükme esas  alınan bilirkişi  raporunda hangi ortamda, ne tür  teknik  cihazlar kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca  varıldığı  açıklanmamış; sadece  grafolojik  ve grafometrik metotların uygulandığının belirlenmesi  ile yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime  elverişli  şekilde  ortaya  konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi  raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mercice yapılması  gereken iş yukarıda açıklanan  yöntem ve  ilkelere  uygun olarak, yeniden  bilirkişi  incelemesi  yaptırılması, ortaya  çıkacak  uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik  incelemeye  ve yetersiz  bilirkişi  raporuna dayalı karar verilmesi  isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulunun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı kararı).

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1289, Karar No: 2007/2390, Tarih: 28.02.2007

**5. Hukuk Dairesi         2007/1289 E.  ,  2007/2390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 17. maddesi uyarınca taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R -

Dava, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 17.maddesine göre tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre kamulaştırma işleminin adli ve idari yargı yönünden kesinleşmiş bulunmasına göre taşınmaz malın idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalıların temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan harcın Hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına 28.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2249, Karar No: 2019/515, Tarih: 21.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2249 E.  ,  2019/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26/06/2015 gün ve 2014/105 - 2015/135 sayılı kararı onayan Daire'nin 28/02/2017 gün ve 2015/13081 - 2017/1155 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "CEP" ibareli markalarının olduğunu, davalı adına 2010/53034 no ile tescilli “..." ibareli markanın müvekkili şirkete ait özellikle "CEP LİRA", "CEP NAKİT" ve "CEP LİRA KART" markaları ile aynı sınıfta tescilli olup, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunduğunu, davalı markasının, müvekkili markaları ile kavramsal açıdan kuvvetli benzerlik taşıdığını, markanın aynı zamanda müvekkilinin “CEP" kök ibareli seri markaları bakımından da işletmesel bağlantı kurulmasına ve dolayısıyla karıştırılma ihtimaline yol açacağını, davalının kötüniyetli olduğunu, “CEP” ibaresinin kullanılmasının markaların ayırt edici karakterini zedelediğini, müvekkili şirketin sağladığı güvenden davalının haksız olarak yararlandığını ileri sürerek davalı adına 2010/53034 sayı ile tescilli "..." ibareli markanın 42. sınıf bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce açıklanan gerekçe ile onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 27,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14093, Karar No: 2017/4597, Tarih: 19.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/14093 E.  ,  2017/4597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; düzelterek onanmasına dair Dairemizin 30.03.2016 gün ve 4426-6402 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle kişisel ilişki kurulmasına ilişkin kararların ileriye dönük olarak kesin hüküm teşkil etmeyeceği, değişen durum ve koşullar ile çocuğun yaşına göre, her zaman için yeniden dava açılıp yeniden kişisel ilişki düzenlenmesinin kararlaştırılabileceğinin anlaşılmasına göre, Hukuk Usul Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle de; ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da, idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, bu yolla hesaplanan 264.60 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 65.40 TL. ilam harcının karar düzeltme talebinde bulunana yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oybirliğiyle karar verildi.19.04.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/1564, Karar No: 2013/4139, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1564 E.  ,  2013/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ilçe ve köy merkezine yakınlığı sebebiyle fiziksel altyapısı, sosyal ve kültürel hizmetlerden faydalanma olanağı, ...-...- ... karayoluna ve demiryoluna yakınlığı taşınmazın değerinde en çok %10 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden, %20 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması ve üretim giderlerinin içerisine de tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ile genel idari ve beklenmeyen giderler dahil edilmemesi gerektiği halde; resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar ve masrafların faizi karşılığı düşülmeden buğdayın masrafı 193,95 TL iken 216 TL, kavunun 380 TL iken 480 TL, karpuzun 1305 TL iken 1540 TL alınmak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük hesaplayan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10541, Karar No: 2015/14675, Tarih: 03.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/10541 E.  ,  2015/14675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılanın yöneticiliğini yaptığı “...” adlı şirket tarafından konuk evi olarak kiralanan evin çatıda kurulan güneş enerji sistemine, katılandan izin almadan dışarıdan kendi evine boru bağlatan sanığın, katılanın evine bağlanan sıcak suyu karşılıksız kullanıp, katılanı zarara uğrattığı iddiası ile açılan davada, sanığın “katılanın şirketinin bulunduğu apartmanda kiracı olarak oturuyorum, katılanın iş yeri ile komşuyuz, ancak ben buranın katılan tarafından içinde oturanlara kiralandığını bilmiyordum, olaydan önce şofbenim arızalanmıştı, katılanın kiraya vermiş olduğu kişiler sıkıntıya girme bizim güneş enerjisinden bir hat çekelim kullan dediler, ben de dediklerini yaptım, ev sahibim ...’e de sorulabilir” şeklindeki savunması karşısında; sanığın savunmasının doğruluğunu araştırmaya yönelik olarak suç tarihi itibariyle katılanın evinde kiracı olarak oturan şahıslar ile sanığın ev sahibi olup soruşturma evresinde şüpheli sıfatı ile ifadesine başvurulduğu anlaşılan ... isimli şahıs tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; Sanığın komşusu olan katılana ait evin çatısındaki güneş enerjisinden boru bağlatarak su alıp kullanması biçimindeki eyleminde, sanık ile katılan arasında TCK'nın 163/3 maddesinde belirtildiği şekilde abonelik esasına göre yararlanılabilen su kullanımı söz konusu olmadığı dikkate alınarak eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 03/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2852, Karar No: 2008/5144, Tarih: 17.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2852 E.  ,  2008/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 150/e maddesi gereğince taşınır rehninin satışının ödeme emri veya icra emrinin tebliğinden itibaren bir sene içinde istenmesi gerekir. İİK.nun 150/e-2.maddesine göre bu süre içerisinde satış istenmemesi veya talep geri alınıpta bu süre içinde yenilenmemesi halinde takibin düşeceği hüküm altına alınmıştır. Ayrıca, İİK.nun 78/4.maddesi uyarınca haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmezse dosya işlemden kaldırılır.

Somut olayda alacaklı tarafından menkul rehnine dayalı takibe ilişkin ödeme emri borçluya 08.11.2001 tarihinde tebliğ edildikten sonra yukarıda belirtilen yasa maddelerindeki süreler geçtikten sonra 16.5.2007 tarihinde takibe konu menkul malın haczedildiği dikkate alındığında yasal süre geçtiğinden, takip düşmüş olup haczin kaldırılmasına karar vermek yerine şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8825, Karar No: 2018/3530, Tarih: 28.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8825 E.  ,  2018/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Aksam Yedek Parça Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 27/08/2008 tarihinde davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu yaralandığını, olayda davalı tarafın tamamen kusurlu olduğunu, müvekkilinin kaza sonrası %29 oranında sakat kaldığını ve maddi ve manevi olarak büyük zarar gördüğünü, fazlaya ilişkin hakları saklı kalması kaydı ile 20.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.Davalı ...Ş vekili; müvekkil sigorta şirketi yönünden husumet itirazının kabulü ile davanın reddini savunmuştur.

Davalı...Ltd. Şti vekili; öncelik olarak yetki ve görev itirazlarının kabulünü, haksız ve hukuka aykırı olan davanın reddini savunmuştur.Davalı ...Ş vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat istemi konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davalılar ... Aksam Yedek Parça Otomotiv San. Ltd. Şti. ile ... aleyhine açılan manevi tazminat davasının kısmen kabul kısmen reddi ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte bu davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmiş; hüküm, davalı... Aksam Yedek Parça Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... Aksam Yedek Parça Otomotiv San. Ltd. Şti. vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 338,33 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... Aksam Yedek Parça Otomotiv San. Ltd. Şti. ile ...'dan alınmasına 28.3.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.