muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5487, Karar No: 2015/3426, Tarih: 07.05.2015

Şikayet olunan vekili, şikayetin yersiz olduğunu, süresi içerisinde satış avansının yatırıldığını, satış için kıymet takdiri avansının iki yıllık süre dolmadan yatırıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 18.12.2012 tarihinde, şikayet olunan tarafından haczedilen taşınmazın satışı için kıymet takdiri yapılması amacıyla talepte bulunulduğu ve kıymet takdiri işlemi için 28.01.2013 tarihinde takip dosyasına 543,15 TL avans yatırıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın, yatırılan bu miktarın satış avansı niteliğinde olup olmadığı hususunda olduğu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.03.2006 tarih ve 2006/12-149 Esas sayılı ilamına göre "satışa esas olmak üzere" ibaresi geçse dahi haczedilen taşınmazın kıymet takdirinin istenmesi ve kıymet takdiri için gerekli masrafın yatırılmış olmasının satışın istenmesi anlamına gelmeyeceği, satış isteminin varlığını kabul için bu konuda çok açık bir talebin yanı sıra satış giderinin de yatırılması gerektiği, somut olayda takip dosyasında şikayet olunan tarafından 18.12.2012 tarihinde yapılan talepte taşınmazın satışı için kıymet takdirinin yapılmasının talep edildiği, açıkça taşınmazın satışının talep edildiği bir işlem bulunmadığı, yatırılan avansın da kıymet takdiri için yatırıldığının açık olduğu, İİK'nın 106 ve 110. maddelerinde öngörülen iki yıllık satış isteme süresinin dolmuş olması nedeniyle 2011/14 E. sayılı dosyadaki taşınmaz üzerinde bulunan haczin kalkmış sayıldığı, bu itibarla sıra cetveli yapılırken bu husus dikkate alınarak 2011/14 E. sayılı dosyanın ilk sırada yer almaması ve bu taşınmazın tapu kaydında bulunan diğer hacizlerin 2011/14 E. sayılı dosyasının önüne geçmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile, ....İcra Müdürlüğü'nün 2011/14 E. sayılı dosyasında yapılan 16.09.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline, 2011/14 E. sayılı icra takip dosyasının sıra cetvelinden çıkarılarak 1.sırada 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1587 E. sayılı dosyasının, 2.sırada 2013/2396 E. sayılı dosyanın yer almasına, ihale bedelinin 1.sıra dosyasına yatırıldıktan sonra geri kalan miktarın 2. sıra dosyasına yatırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında, ayrıca sıralamanın nasıl yapılacağının gösterilmesi, hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendindeki "2011/14 Esas sayılı icra takip dosyasının sıra cetvelinden çıkartılarak 1. sırada 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/1587 Esas sayılı takip dosyasının, 2. sırada 2013/2396 Esas sayılı takip dosyasının yer almasına" ibaresi ile hüküm bölümünün 2. bendinin tamamının hükümden çıkartılmasına, bundan sonraki bent numaralarının buna uygun olarak değiştirilmesine, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21039, Karar No: 2025/2978, Tarih: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/21039 E.  ,  2025/2978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/600 E., 2017/514 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve mağdure ile annesinin şikayetlerinin bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulmasına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3326, Karar No: 2009/5583, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3326 E.  ,  2009/5583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan elma, erik ve bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Taktir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3269, Karar No: 2021/7574, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3269 E.  ,  2021/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, davalının kendi bağımsız bölümünde projeye aykırı tadilat ve eklentiler yaptığı gibi ortak alanlara da tecavüz sureti ile müştemilat inşa ettiğini, bu nedenlerle davanın kabulüne mevcut müdahalenin men'ine, ortak yerlerin mevcut tecavüz ve eklentilerinin kal'ine karar verilmesi istenilmiştir.

Edremit Sulh Hukuk Mahkemesinin 29/12/2015 tarih ve 2012/557 Esas 2015/1706 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği, davalı vekilince kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19/12/2017 tarih ve 2017/3414 Esas, 2017/10763 Karar sayılı ilamı ile "mahkemece değişik iş dosyalarında yapılan tespitlere istinaden hüküm kurulmasının yanlış olduğu, dosyada mevcut 01.03.2012 tarihli tutanak dikkate alındığında projeye aykırı kısımların yıkılarak projeye uygun hale getirildiğine dair imar yetkileri tespiti de dikkate alınarak mahallinde tespit yapılarak mimari projenin yerinde fiilen uygulanarak taşınmazın hali hazırdaki durumu tespit edilip varsa projeye aykırı hususlar tespit edilerek infazda tereddüt yaratmayacak şekilde projeye aykırı tadilat ve imalatların kaline karar verilmesi gerekir. Tespit dosyasındaki bulgulara dayanılarak hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19.maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece kat mülkiyeti kanunu 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11632, Karar No: 2025/4210, Tarih: 27.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11632 E.  ,  2025/4210 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/501 Esas, 2024/1423 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/600 Esas, 2022/906 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... Mahallesi 285 ada 1 parsel üzerindeki Anıt Gelincik villaları isimli ana taşınmazın 5 numaralı bağımsız bölümünün davacı ... ...'ye, 12 numaralı bağımsız bölümünün ise davacı ... adına kayıtlı olduğunu, davalı olarak gösterilen kat maliklerinin ise sitenin ortak alanlarına müdahalede bulunarak davacıların ortak alanları kullanmalarını engellediklerini, ... alanları azalttıklarını, site etrafına demir ve beton atarak üzerine kayrak taşı döşemek suretiyle bu alanları kendilerine tahsis edip kullandıklarını, giriş kapılarını PVC ve cam ile kapatarak ve bazı pencereleri kapıya çevirerek ayrıca pencere olmayan yerlere pencere açmak suretiyle imara aykırı şekilde genel görünümün bozulmasına neden olduklarını, bu kısım imalatlarla ilgili 17.06.2018 tarihli genel kurul kararı alınmış ise de kararın usulsüz olduğunu ileri sürerek davalıların ayrı ayrı kat maliki oldukları, 2, 3, 6, 7, 8, 13, 14, 15, 16, 17, 18 ve 20 nolu bağımsız bölümlerdeki ortak alanlara müdahale niteliğindeki imalatların ve müdahalenin men-i ile kal'ine, projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ... ...'nin 17.06.2018 tarihli kat malikleri genel kurul toplantısında konuşmacı olarak yer aldığını, toplantıda alınan kararların 10 uncu maddesi ile Kayraktaşı döşenmesinin kabul edildiğini, kararın oy birliği ile alındığını, günü birlik konulup kaldırılan şezlonk, şemsiye, sandalye vs gibi eşyalar için dava açılamayacağını, davalıların kendi bağımsız bölümleri dahilinde yaptıkları imalatların ortak alana müdahale sayılamayacağını, davacıların dahil benzer imalatları yaptıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetüle; yargılama sırasında alınan 11.01.2022 tarihli kat malikleri genel kurulu kararı ile dava dosyasına konu imalatlara kat maliklerince onay verildiğini, 4/5 oranında muvafakat sağlandığını, projede mevcut olan yürüme yolları ve tratuvarların projede yokmuş gibi ölçüme dahil edilmesinin yanlış olduğunu, mevcut yolların kaldırılması halinde ileri yaşta ve sağlık problemi olan kat maliklerinin evlerinden çıkamaz hale geleceğini, bağımsız bölüm maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde yaptıkları imalatların ortak alana müdahale gibi değerlendirilmesinin yanlış olduğunu, kapı pencere imalatları hakkında kabul kararı verilemeyeceğini, pencerenin kapıya dönüştürülmesinde davacının hukuki yararı olmadığını, davacılardan Berrin'in 17.06.2018 tarihli genel kurul toplantısına katıldığını ve olumlu oy verdiğini, dava açmaya hakkı bulunmadığını, bir kısım dava konusu parsel yönünden bina izdüşümü içinde kalan pergole ve doğrama imalatları ile bina izdüşümü dışında kayraktaşı imalatları 10 m²lik kısmının kat malikleri kurulunca kabul edildiğini, yine bir kısım bağımsız bölümlerden odunluk olarak kullanılan kısımların dağınık ve düzensiz görüntüyü önlemek maksadıyla yapıldığını, müdahale olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu 285 ada 1 parsel üzerinde kat mülkiyetinin kurulu olduğu, davacı ve davalıların ana taşınmazda kat maliki oldukları, Mahkemece, tapu kayıtları, yönetim planı ve mimari proje celbedilerek mahallinde yapılan keşif sonucu konusunda uzman bilirkişi heyetinden alınan rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince hukuki nitelendirmenin davadaki ileri sürülüş ve dosya kapsamına uygun olarak belirlendiği, taraflarca ileri sürülen delillerin toplanarak usulüne uygun olarak değerlendirildiği, delillerin değerlendirilmesinin dosya kapsamına uygun bulunduğu, taraflarca ileri sürülen iddia ve savunmaların tartışılarak gerekçeli kararın oluşturulduğu, ihtilafa uygulanması gereken yasal mevzuatın doğru olarak tespit edildiği, mahkemenin karar gerekçesiyle hüküm fıkrasının birbiriyle uyumlu olduğu ve mahkeme hükmünün yasal unsurları taşıdığı, istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun bulunduğu gerekçesiyle bir kısım davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) tabi taşınmazın ortak yerlerine yapılan müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalı tarafın mimari projeye aykırı imalatları dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10718, Karar No: 2006/2952, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10718 E.  ,  2006/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.9.2004 gününde verilen dilekçe ile kullanım haklarının iptaline istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava

reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.