muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19907, Karar No: 2015/9712, Tarih: 22.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19907 E.  ,  2015/9712 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm davacı ve davalılar .... .. Genel Müdürlüğü ile ....vekillerince süresi içinde temyiz edilmiş, davalılar ..... .. Genel Müdürlüğü ile ..... vekilleri tarafından duruşma istenmiş ise de; davalı .... ... Genel Müdürlüğü'nün duruşma isteğinin miktardan, davalı .....'nin duruşma isteğinin mahiyetten reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...‘nin tüm ve davacı ile davalı ... Genel Müdürlüğü’nün aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davalı ... Genel Müdürlüğü’nün temyizi yönünden;

Davacı vekili, davacının davalı.... ve ona bağlı ... Genel Müdürlüğü’ nün ihtiyacı olan personelin davalı .... tarafından karşılandığını, müvekkilinin de uzun süre önce bu şekilde işe alınıp kadrosu ....’ de görülmesine rağmen gerçekte ... Genel Müdürlüğü’ nün ulaşım araçlarında hat şoförü olarak çalıştığını, işe alınırken, alındıktan sonra meslek içi eğitimde ve işin gördürülmesi sırasında her türlü amir ve talimatı ... Genel Müdürlüğü yetkililerinden aldığını, toplu taşım ve ulaşım hizmetlerinin Belediyelerinin asli görevleri arasında yer aldığını, tüm bu nedenlerle .... ile .. Genel Müdürlüğü arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunu iddia ederek ...ile diğer davalılar .... ve .. Genel Müdürlüğü arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkilinin baştan itibaren .... ve ... Genel Müdürlüğü'nün işçisi sayılmasını, müvekkilinin işe başlama tarihinden itibaren Eshot Genel Müdürlüğünün işçilerine ödediği ücret ve Toplu İş Sözleşmesi’nden kaynaklı fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, .... hakkında husumet yönünden ret kararı, diğer davalılar arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğunun tesptine ve ilave tediye alacağının tahsiline, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, son dönem ilave tediye alacağı kısmi talep olan 50,00 TL üzerinde kaldığından ileride açılacak ek davada taraflarca ücret ödeme bordroları sunulması halinde, zaman aşımına girmeyen tüm dönem için hesaplama yapılmak kaydı ile bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, son dönem ilave tediye alacağı kısmi talep olan 50,00 TL üzerinde kaldığından ileride açılacak ek davada taraflarca ücret ödeme bordroları sunulması halinde, zaman aşımına girmeyen tüm dönem için hesaplama yapılmak kaydı ile bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece son dönem ücreti bilindiğinden önceki dönemlerin ek davada değerlendirilebileceği belirtilmiş ise de her eda davasının özünde tespit talebini de içerdiği, mevcut yargılamada alacağın tespit edilmemesinin ileride yeni uyuşmazlıklara yol açabileceği, davalı işyerinin tüm ödemelerinin kayda dayalı olması gerektiği, bu durumda bilinmeyen dönem ücretinden sözedilemeyeceği, Mahkemece eksik kayıtlar getirilerek kayıtlardaki ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanması ve gerekçeli kararda bu miktarın gösterilmesi gerekliliği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3.Davacının temyizi yönünden;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/F maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı ....nin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı .. Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, .... Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarihli 4483 sayılı .... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş ...ne bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, Eshot Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil kanunla kendine verilmiş toplu taşıma hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması nedenleri ile ... ile asıl-alt işveren ilişkisi içinde olduğunun ileri sürülemeyeceği açık olmakla birlikte İzmir’de ulaşım hizmetlerinin .... tarafından yerine getirilmesi nedeniyle davacının husumette yanılarak davayı .. yanında ....’ne de yönelttiği, hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu bu nedenle hakkında dava reddedilen .... lehine avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının davacı ve davalı ... Genel Müdürlüğü’ne iadesine, davalı ...'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14514, Karar No: 2022/10107, Tarih: 28.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/14514 E.  ,  2022/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemesi Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesi uyarınca sanık hakkında toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa sanığın savunması alınmaksızın karar verilebileceği, ancak bu hallerin bulunmadığı somut olayda duruşma gününe ilişkin tebligatın sanığın duruşmada bildirdiği son adres yerine mernis adresine yapılması sebebiyle usulüne uygun olmadığı ve bu suretle sanık hakkındaki hüküm açıklanırken mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunmasının yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/106, Karar No: 2008/119, Tarih: 20.05.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-106 E., 2008/119 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-106 E., 2008/119 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- GÖREVSİZLİK KARARI

- KABAHATLER YASASI**- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 8 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle;

Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2006 gün ve 272-561 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7955, Karar No: 2016/2743, Tarih: 18.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/7955 E.  ,  2016/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli .. Mahallesi 237 ada 15 ve 17 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ..., ..., 'a mahkemenin gerekçeli kararı Tebligat Yasası'nın 21.maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, tebligat mazbatasındaki adresin "adres kayıt sistemi"nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan haber verilen komşuya ait imzasının alınmadığı veya imzadan imtina edildiğine dair şerh tebliğ mazbatasının üzerinde bulunmadığından yapılan tebligatın Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uymadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece gerekçeli kararın adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, karpuz ve şekerpancarının 2011yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari -azami verimini, dekar başına ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19513, Karar No: 2014/26069, Tarih: 30.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/19513 E.  ,  2014/26069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2009/928-2014/672

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalı belediye işçisi olarak çalışırken, .ne devredildiğini, davalı belediye işyerinde çalıştığı dönemde yapılan fazla çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı belediye vekili, davacının fazla çalışma yapmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin devir tarihinden önce doğmuş işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hesaplamaya esas alınan dönemde davacının toplu iş sözleşmesinden yararlandığı ve toplu iş sözleşmesi hükmü gereğince fazla çalışma saat ücretinin, normal çalışma saat ücretinin yüzde yüz fazlası olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dosya kapsamında, hesaba esas alınan sürede işyerinde yürürlükte olan toplu iş sözleşmeleri bulunmadığı gibi, davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığı da belirli değildir. Anılan sebeple, hesaba esas alınan dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinin celp edilerek incelenmesi ve davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yararlanmadığının araştırılması gerekirken, bu yönde bir araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Diğer taraftan, fazla çalışma şahit beyanlarıyla belirlenmiş olup, şahitlerin ifadelerinin kapsamı, hesaba esas alınan çalışma süresi, bu süre boyunca hastalık, izin veya mazeret izni gibi sebeplerle çalışma yapılmadığı günler olabileceği de dikkate alındığında, fazla çalışma ücreti alacağından yüzde kırk oranından az olmamak üzere takdiri indirim uygulanması gerekirken, yazılı şekilde indirimin yüzde otuz oranında uygulanması hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15551, Karar No: 2025/8133, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15551 E.  ,  2025/8133 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2015 E., 2023/557 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/105 E., 2021/542 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13711, Karar No: 2014/4140, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13711 E.  ,  2014/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TUNCELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/01/2013

NUMARASI : 2012/356-2013/16

Taraflar arasında görülen davada Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2013 tarih ve 2012/356-2013/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M.. A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortaklarından davalı C.. Ş..'ye ait 75 hisseyi 75.000,00 TL karşılığı 03/05/2012 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devraldığını, davalının hisse devrini şirket pay defterine kaydettirmediğini, gerekli tescil işlemlerinin yapılmadığını ileri sürerek, davalı şirketteki 75 hissenin davacıya devredildiğinin tespiti ile tesciline, bu olmadığı takdirde sebepsiz zenginleşme nedeniyle haksız olarak ödenen 75.000,00 TL'nin devir tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı C.. Ş..'den tahsiline karar verilmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, ve tüm dosya kapsamına göre, davalı C.. Ş..'nin diğer davalı şirkette 154 adet hissesinin bulunduğu, hissesinin tamamını 24/08/2012 tarih ve 95 nolu yönetim kurulu kararı ile dava dışı M. Baki Menteş'e devredip pay defterine işlendiği, yine bu davalının 03/05/2012 tarihli noter devir sözleşmesi ile 75 hissesini davacıya devrettiği, karşılığında 75.000,00 TL'yi davacıdan nakden aldığı, pay devrinin gerçekleştiği tarihte 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu yürürlükte bulunmakta olup 6103 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 2 maddesinin 1. fıkrasının a ve b bentleri gereğince davada 6762 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiği, devir işleminin şirkete karşı hüküm ifade edebilmesi için şirketin pay defterine yazılması gerektiği, şirket ana sözleşmesinde pay devrinin sebep gösterilmeden yönetim kurulu tarafından reddedilebileceğinin düzenlendiği, dosya kapsamında davacının ya da davalının devir işleminin onaylanması için şirket yönetim kuruluna başvuruda bulunduğuna ilişkin herhangi bir yazılı belge sunulmadığı gerekçesiyle davacının payın devrine ilişkin talebinin reddine, hisse devri bedelinin ödendiği gerekçesiyle de davacının devir bedelinin tahsiline ilişkin talebinin kabulü ile 75.000 TL'nin davalı C.. Ş..'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.