muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7368, Karar No: 2015/7802, Tarih: 27.04.2015

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun

yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir. İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 17.11.2012 tarihinde icra takibine konu yapılan tedavi giderlerinin, takip ve dava tarihi itibariyle varlığı ve tutarının belli, sabit ve dolayısıyla likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına hükmolunan takip tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir..

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 3. fıkrasının tamamen silinerek, yerine "Hükmolunan takip tutarının %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22679, Karar No: 2015/23863, Tarih: 02.12.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/22679 E.  ,  2015/23863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2013/115744

MAHKEMESİ : Çaldıran Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2013/14 (E) ve 2013/135 (K)

SUÇ : 5015 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 07.09.2015 gün ve 2015/17531 Esas, 2015/19244 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.10.2015 tarih ve 2013/115744 sayılı yazısı ile itirazda bulunulduğu anlaşılmakla;

Yapılan yeniden inceleme sonunda; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 308/3. maddesi gözetilerek itirazının KABULÜNE,

Dairemizin 07.09.2015 gün ve 2015/17531 Esas, 2015/19244 Karar sayılı sayılı kararının KALDIRILMASINA, yeniden yapılan incelemede;

1-5271 sayılı CMK'nun 231/11. maddesinde "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkumiyet hükmü kurabilir." hükmü düzenlenmiş olup buna göre sanığın deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi durumunda açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmekle yetinilmesi gerektiği halde yazılı şekilde sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükümle verilen kaçak eşyanın müsaderesi ve nakil vasıtasının iadesine yönelik kararın sonuç doğuran nihai bir karar olmaması karşısında bu konuda mahkemece yeniden karar verilmesi gerektiği halde önceki yargılamada karar verildiğinden bahisle yeniden karar verilmemesi,

2-TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

Yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı icabettirmiş, katılan E.. E.. vekili ile sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 6. bendinden"Müsadere talepleri konusunda daha önce karar verilmiş olduğundan bu konuda tekrar bir karar verilmesine yer olmadığına "ifadesinin çıkarılmasına yerine "Suç konusu ele geçirilen kaçak benzinin 5015 sayılı Yasa'nın ek 5/1. maddesi uyarınca müsaderesine,şartları oluşmadığından nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ve hak sahibine iadesine,araç kaydına konulan tedbirin kaldırılmasına "ifadesinin eklenmesi,5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin hükmün ee bendinin çıkarılmasına yerine "TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası gereğince kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesi ile "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. madde uygulamasında dikkate alınmasına” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1082, Karar No: 2012/7205, Tarih: 18.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1082 E.  ,  2012/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de oluşturulan hüküm usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

Somut olayda gerekçeli kararda dava konusu taşınmazların 22/28 payının davalı ..., 3/28 payının davacı ... adlarına tapuya tesciline karar verildiği, kısa kararda ise 1/2 payının davalı ..., 1/2 payının davacı ... adlarına tapuya tesciline karar verildiği, bu olgular gözetildiğinde 3.11.2011 gün, 2011/23-2011/47 E.K. sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu kuşkusuz olup bu husus kamu düzenine ilişkindir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olmasının başlı başına bozma sebebi sayılacağı öte yandan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki karara bağlı olmaksızın çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır.

Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişkisiz) gerekçeli kararın oluşturulmaması isabetsiz olduğu gibi infazda tereddüte yol açacak şekilde dava konusu 104 ada 11 parsel sayılı taşınmazın hüküm fıkrasının sonunda 104 ada 1 parsel olarak belirtilmesi ve gerekçeli karardaki pay ve payda toplamlarının birbirine eşit olmaması dahi isabetsiz davacı ... ve davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde ilgililerine iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12423, Karar No: 2012/19549, Tarih: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12423 E.  ,  2012/19549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Turgutlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2011 tarih ve 2009/23-2011/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'nin 15/06/2008 tarihinde vefat ettiğini, vefatından önce 12/05/2008 tarihinde kullandığı kredi nedeniyle Akbank Salihli Şubesi acentesini kullanarak davalıya hayat sigortası yaptırdığını, vefat tazminatının ödenmesi için davalıya müracaat edildiğini, ancak davalı sigorta şirketinin cevabi yazısında, Hayat Sigortaları Genel Şartları madde c.2/2.2 gereği beyan yükümlülüğünü ...'nin yerine getirmediğini, cayma haklarını kullandıklarını bildirdiklerini, ancak süresinde cayma hakkını kullanmadığını, zaten ...'nin bildirmediği bir hastalıktan değil, yanlış tedavi sonucunda oluşan durumdan dolayı vefat ettiğini, ölüm olayı ile hastalığı arasında irtibat bulunmadığını ileri sürerek, 16.100 TL vefat tazminatının temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta öncesine dayanan hastalığın beyan edilmemiş olması nedeni ile vefat teminatının yasal hükümler çerçevesinde ödenmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalının daha önceden şeker hastalığı ve kronik böbrek yetmezliği hastalığının mevcut olduğu, hayat sigortası sözleşmesi aktedilirken sigortalı tarafından bu hastalıkların sigortacıya bildirilmediği, sigortalının TTK'nun 1290. maddesine göre bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediği, bu nedenle sigorta şirketinin cayma hakkının bulunduğu ve ölümden 20/08/2008 tarihinde muttali olan sigorta şirketinin sözleşmeden caydığı, bu caymanın sigortalı tarafından beyan yükümlülüğü yerine getirilmemesi nedeniyle kanuna uygun olduğu, Adli Tıp Kurumu raporuna göre şahsın vefatında kendisinde var olan diyabetes mellitus (şeker hastalığı) ve kronik böbrek yetmezliği hastalığının etkisinin olabileceğinin belirtildiği, davacıların murisleri tarafından imzalanan hayat sigortası poliçesi gereğince davalı sigorta şirketinin ödemede bulunması zorunluluğunu ispat edemedikleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21395, Karar No: 2010/17218, Tarih: 02.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/21395 E.  ,  2010/17218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki suçu işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olduğu, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmayacağı, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/323 esas ve 2007/473 karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/15089, Karar No: 2012/14861, Tarih: 19.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/15089 E.  ,  2012/14861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın ruhsatsız inşaatının 05.10.2006 tarihinde tespit edilerek inşaatın durdurulması sonrasında, kamu davası açılmadan önce ruhsat almaksızın inşaata devam ettiğinin 19.10.2006 tarihli tutanakla tespiti karşısında; eylemin zincirleme olarak devam ettiği ve sanık hakkında TCY'nın 43. maddesi ile eczasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-CMK'nun 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın kendisine ait taşınmaza ruhsatsız olarak bina niteliğinde yapı yaptığının saptanması ve bu nedenle yargılamaya konu olayda sanık tarafından üçüncü kişilere ödenmesi gereken somut, maddi bir kamu zararı bulunmaması karşısında; TCK'nun 184/5.maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "kamunun uğradığı zarar giderilmediğinden" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken CMUK 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3186, Karar No: 2015/3939, Tarih: 10.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3186 E.  ,  2015/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müdür olarak görev yaptığı okulda, okul aile birliği hesaplarında bütçenin açık verdiği, bunu kapatmak amacıyla sahte fatura temin ederek bütçeyi denkleştirdiği iddia edilen olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, zimmetine para geçirmediği ve faturaların sahte olmadığı iddiası karşısında; okul aile birliği bütçesinin 2007 yılında 9.190 TL açık verdiği sabit ise de, ... Müdürlüğü muhakkiklerinin suç duyurusu yazısında da belirtildiği üzere okul aile birliği harcamalarının sadece birliğin doğal üyesi olan okul müdürü tarafından yapılmadığı, okul aile birliği yönetim kurulunun da çeşitli zamanlarda harcamalar yaptıkları gözetildiğinde, bu açığın sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ne surette sabit olduğu yöntemince tartışılıp irdelenmesi gerektiği, ayrıca sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen kömür firması yetkilisi ... hakkında Vergi Usul Kanun'una Muhalefet suçundan evrakın tefrik edildiği dikkate alındığında, bu soruşturmanın akibetinin ne olduğunun, dava açılıp açılmadığının araştırılması, açılmışsa dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, eksik hususlar temin edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12295, Karar No: 2017/14412, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12295 E.  ,  2017/14412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.