muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11930, Karar No: 2018/2688, Tarih: 20.03.2018

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının makul süreye ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.11.2013 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede 224 parsel sayılı arsa üzerine davacı kiracı tarafından 75 m2 büyüklüğünde prefabrik bina yapılacağı ve eczane olarak kullanacağı belirlenmiştir. Sözleşmenin özel şartlarının 1.maddesinde “Kira süresinin bitiminden önceki bir ay içerisinde sözleşmenin yenilenmesi için taraflar yazılı mutabakat sağlayamadığı taktirde kira dönemi belirtilen tarihte sona erer ve kiracının kiralananı derhal tahliye etme yükümlülüğü doğar.” hükmüne yer verilmiştir. Yargılama sırasında yapılan keşif sonrasında alınan 28/06/2016 tarihli ek raporda taşınmazın aynı şartlarda yeniden iki ay içinde kiraya verilebileceği tespit edilmiştir. Mahkemece, sözleşmenin 4. maddesinde belirlenen bir aylık süre makul süre kabul edilerek bir aylık kira bedelinin ödenen bedelden mahsubu ile 70.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kira sözleşmesinin 4. maddesindeki düzenleme ile sözleşme süresi sona erdikten sonra taraflara bir ay önceden bildirilmek suretiyle sözleşmenin yenilenmesine ilişkin düzenleme getirilmiş olup bu sürenin makul süre olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle Mahkemece, bilirkişi tarafından belirlenen iki aylık süre makul süre olarak kabul edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6182, Karar No: 2014/17168, Tarih: 11.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6182 E.  ,  2014/17168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gemlik 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :03.12.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/591 Karar no:2013/1221

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.11.09.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2007/2134, Karar No: 2007/3840, Tarih: 12.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2134 E.  ,  2007/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \*04.12.2006 gün ve \*8523-16825 sayılı ilamiyle\*onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi. 12.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/10915, Karar No: 2007/12922, Tarih: 25.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10915 E.  ,  2007/12922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.02.2007 tarih, 38/2568 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı harçlar Kanunu'nun13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 25.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2888, Karar No: 2018/631, Tarih: 24.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/2888 E.  ,  2018/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil kademeli olarakta rayiç bedelin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

1- "İspat hakkı" kenar başlıklı 189. maddesinin üçüncü fıkrasında, "(3) Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz.",

2- "Kanunda düzenlenmemiş deliller" kenar başlıklı 192. maddesinde, "(1) Kanunun belirli bir delille ispat zorunluluğunu öngörmediği hâllerde, Kanunda düzenlenmemiş olan diğer delillere de başvurulabilir.",

3- "Senetle ispat zorunluluğu" kenar başlıklı 200. maddesinde, "(1) Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz.

(2) Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda birinci fıkradaki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir.",

4- "Senede karşı tanıkla ispat yasağı" kenar başlıklı 201. maddesinde, "(1) Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz.",

5- "Delil başlangıcı" kenar başlıklı 202. maddesinde, "(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.

(2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.",

6- "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

6- "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta; Davacı halen oturduğu dava konusu 1 nolu bağımsız bölümün satış vaadi senediyle davalı ...'tan satın aldığını, tapusunun iptalini talep etmişse de dava konusu bağımsız bölümün davalı ... adına olduğu ve tarafların da kabulünde olduğu gibi Mahmut'a devrinin yapılmadığı bu nedenle ifa olanağının bulunmadığı dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden de anlaşılmaktadır. Taşınmazın davacı adına tescili mümkün olmadığından satış vaadi sözleşmesinin hüküm ve sonuç meydana getirmeyeceği, sadece bir taahhüt işlemi olarak davalı ...’u borçlandıracağı açıktır. Dolayısıyla davacı, satış vaadi sözleşmesine dayanarak mülkiyet aktarımı isteminde bulunamaz. Sadece sözleşmenin tarafı olan davalı ...’tan satış vaadi sözleşmesinde tamamı vaat edilen taşınmazın rayiç bedeli üzerinden tazminat isteyebilir. Ayrıca davacının iddiasını satış vaadi senedine dayandırması karşısında davalının, davaya konu sözleşmenin iptal edildiğine ilişkin iddiasını ispat etmesi gerekir. Bu durumda, yukarıda değinilen hususlar doğrultusunda, resmi senedin aksinin aynı kuvvette delille ispatı gerektiğinden tanık da dinletilemez. Dosya kapsamından, davalının iddiasını ispatlayan bir delil sunmadığı, daire bedelinin de davacı tarafından ödendiği bu konuda da taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece tapu iptal ve tescil talebinin kabulü mümkün değildir. Ancak davacının tazminat isteminin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı gerekçe ile reddi doğru değildir. Mahkemece dava konusu bağımsız bölüm üzerinde keşif yapılarak dava tarihi itibariyle rayiç bedelinin belirlenmesi, davacının tazminat isteminin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13830, Karar No: 2016/9571, Tarih: 13.10.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/13830 E.  ,  2016/9571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 gün ve 130-71 ve 14.01.2014 gün 222-6 sayılı kararları gereğince şikayetçi hazine vekilinin davaya katılma hakkı bulunduğundan bahisle; tebliğnamede yer alan red düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Dairemizce sanıklar ... ve ...'nün sürüp ekerek tecavüzde bulundukları belirtilen yerlerin dere yatağı olduğunun bilirkişi raporundan anlaşılması karşısında, buraların öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeni ile bozulduğunun anlaşılmasına karşın, bozma gerekleri yerine getirilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu yerin dere yatağı olduğunun bilirkişi raporundan anlaşılması

karşısında, buraların öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 07.04.2015 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında; bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumun değerlendi- rilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10266, Karar No: 2020/3668, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10266 E.  ,  2020/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin özel muayenehanesinde diş hekimliği yaptığı, sanık ...'in Marmara Üniversitesi Diş hekimliği Fakültesinde doçent olarak görev yaptığı, katılanın olay tarihinde kanal tedavisi yaptırmak amacıyla diş hekimi sanık ...'ın muayenesine gittiği, sanık ...'ın katılana sol alt çenesinde sinirlere yakın ve çeneye gömülü şekilde yirmilik yaş dişinin bulunduğu, söz konusu dişin ters çıktığı ve ameliyat ile alınması gerektiğini söylemesi üzerine, sanık ...'ın yirmilik yaş dişinin yeri ve pozisyonu uyarınca operasyonun niteliğini de nazara alarak diğer sanık ...'dan yardım istediği ve sanık ...'a ait muayenehanede yirmilik yaş dişi operasyonunu gerçekleştirdiği, ancak katılanın operasyon sonrasında hatalı diş çekiminden dolayı yüzünde deformasyon olduğu iddiası ile sanıklar hakkında şikayetçi olması üzerine, taksirle yaralama suçu nedeniyle sanıklar hakkında dava açıldığı olayda; İstanbul Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesinde görevli öğretim üyelerinden oluşan bilirkişilerce tanzim edilen 11.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda, sanıklar yönünden herhangi bir kusur değerlendirmesinin yapılmadığı, söz konusu tedavinin filiform drenaj yöntemiyle yapılması halinde kalıcı sonuç meydana gelmeyeceğinin ifade edildiği, ancak dosya kapsamında mevcut tanık beyanları, sanıkların savunmaları ve katılanın kabulüne göre, filiform direnaj yönteminin uygulanacağı gün katılanın randevuya gitmediğinin anlaşılması karşısında; katılanın sol alt çenesinde meydana gelen yaranın sanıkların tedavi süreci sonunda mı yoksa tedaviye devam edilmeyip plastik cerrah tarafından gerçekleştirilen operasyon sonucunda mı meydana geldiğinin saptanamadığından, mahkemece yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verildiği, mahkemenin beraat kararlarına ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanıklar müdafinin, sanıkların CMK'nın 223/2-b uyarınca beraat etmeleri gerektiğine; katılan vekilinin eksik incelemeye, beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13228, Karar No: 2007/4414, Tarih: 19.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13228 E.  ,  2007/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)