muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/99, Karar No: 2014/398, Tarih: 23.09.2014

Sanığın, devretmeden önce ortağı veya temsile yetkili olduğu şirketlerin limited şirket olması nedeniyle, anılan ticari şirkete ilişkin kanuni hükümlerin de incelenmesi gerekmektedir. TTK'nun 503. maddesinde; "iki veya daha fazla hakiki veya hükmi şahıs tarafından bir ticaret unvanı altında kurulup, ortaklarının mesuliyeti koymayı taahhüt ettikleri sermaye ile mahdut ve esas sermayesi muayyen olan şirkete limited şirket denir" tanımına yer verilmiş, aynı kanunun 540. maddesinde ortakların birlikte müdür sıfatıyla şirketi idare ve temsile yetkili olabilecekleri gibi, şirket sözleşmesi veya genel kurul kararı ile ortaklarından biri veya birkaçının da müdür olarak belirlenebileceği, 541. maddesinde ise, şirket sözleşmesi veya genel kurul kararı ile ortak olmayan kişilerin de müdür olarak seçilebileceği hüküm altına alınmıştır.

TTK'nun 549 ve 550. maddelerinde limited şirketlerin tüzel kişiliğinin sona ermesine ilişkin "infisah" düzenlemesine yer verilmiştir. 552. maddesindeki yollama nedeniyle de anonim şirketin tasfiyesine ilişkin kurallar limited şirketler hakkında da uygulanacaktır.

İcra İflas Kanununda düzenlenen suçların tüzel kişilerin faaliyetleri sırasında işlenmesi halinde kimlerin sorumlu olacağı, "Hükmi şahısların muamelelerinde kimlerin ceza göreceği" başlıklı 345. maddesinde; "Bu kanunda yazılı suçlar, hükmi bir şahsın idare veya muamelelerini ifa sırasında işlenmiş ise ceza o hükmi şahsın müdürlerinden, mümessil ve vekillerinden, tasfiye memurlarından, idare meclisi reis ve azasından veya murakıp ve müfettişlerinden fiili yapmış olan hakkında hükmolunur" şeklinde hüküm altına alınmış olup, limited şirket müdürlerinin ve yetkili temsilcilerinin de bu kapsamda olduğu açıktır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 gün ve 513-29 ile 27.05.2014 gün ve 100-278 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçunun oluşabilmesi için, gerçek kişi tacir ya da ticaret şirketi müdür veya yetkili temsilcilerinin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş gün içerisinde kayıtlı bulundukları ticaret sicili memurluğuna bildirmemesinin gerekmesi karşısında; sanığın ortağı ve temsilcisi olduğu limited şirketin ticareti gerçekten terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, vergi mükellefliğinin devam edip etmediği de belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak beraat hükmü kurulması isabetli değildir.

Bu itibarla, usul ve kanuna aykırı bir biçimde, eksik araştırmaya dayalı olarak verilen direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Bu itibarla, usul ve kanuna aykırı bir biçimde, eksik araştırmaya dayalı olarak verilen direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesinin 05.11.2013 gün ve 208-459 sayılı direnme hükmünün, ticareti terk suçunun faili olabilecek sanığın, ortağı ve temsilcisi olduğu limited şirketin ticareti gerçekten terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, vergi mükellefliğinin devam edip etmediği de belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırmaya dayalı olarak beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilebilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2014 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9077, Karar No: 2008/15874, Tarih: 18.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/9077 E.  ,  2008/15874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAHİLİ DAVALI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli ... Köyü 1022 parsel sayılı taşınmaza komşu bulunan 1020 ve 1027 sayılı parsellere ait;

1) a- Kesinleşme şerhi de bulunan tespit tutanağı örneklerinin

b- Varsa dayanağı belgelerin

c- Davalı olduklarının belirlenmesi halinde ilgili dava dosyalarının

2) a- 24,27,28 numaralı zeytincilik parsellerinin herhangi bir kişiye tahsisinin yapılıp yapılmadığını açıklar resmi yazının,

b- bu zeytincilik parsellerine ait krokilerin,

c- 24,27,28 numaralı zeytincilik parselleri ile ilgili tüm yazı ve belgelerin dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 18/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4848, Karar No: 2010/1824, Tarih: 31.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4848 E.  ,  2010/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3.maddesi hükmü uyarınca 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde davacı hazine tarafından taşınmazın dere yatağı olduğu öne sürülerek taşınmazın 2850 m² bölümünün kadastroca oluşturulan tapu kaydının iptali ile hazine adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve ilgili Başkanlar Kurulu Kararı uyarınca Yüksek (8). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4290, Karar No: 2020/3695, Tarih: 18.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4290 E.  ,  2020/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkındaki Sigorta Tahkim Komisyonu Hakem Heyetinin 21.05.2015 tarih 2015/İHK-88.19K-4324 sayılı kararının davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Başvuran vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna başvurusunda; muris ...'nın 21.09.2014 tarihinde vefatından önce ... Teb Şubesinden kullanmış olduğu krediye ilişkin olarak Yıllık Kredi Koruma ... Sigortası Katılım Sertifikası düzenlendiğini, 07.02.2014 tarihli 145.000,00 TL bedelli ve 12.05.2014 tarihli 60.000,00 TL bedelli Hayat Sigortası poliçelerinin düzenlendiğini, murisin ölümünden sonra mirasçısı tarafından yapılan başvuruya sigorta şirketinin olumsuz cevap verdiğini beyanla, toplam 205.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Sigorta Şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kısmen kabulü ile 145.000,00 TL tazminat talebinin aktif husumet yokluğundan reddine, 60.000,00 TL tazminat talebinin murisin ölüm nedeni ile bildirilmeyen hastalıkları arasında illiyet bağı bulunması nedeni ile reddine, karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince, davacı vekilinin itirazı üzerine; 26.02.2016 tarihli Kardiyoloji Uzmanından alınan bilirkişi raporunda, muris Veysi Avcı'ya 23.07.2010 tarihinde verilen ilaçların birincil koruma amacıyla verildiği, kalp hastalığı teşhisi konulmamış olduğu, murisin ölümüne neden olan kalp krizi ile poliçeden önce yapıan tetkik ve tedavi arasında illiyet bağı bulunmadığı anlaşılmakla, muvafakat şarta bağlı olamayacağı

için 145.000,00 TL tazminat talebinin reddine, murisin ölümü ile daha önce yapılan teşhis edilen ve tedavi edilen rahatsızlıkları arasında illiyet bağı olmadığından 60.000,00 TL tazminat talebinin kabulüne, karar verilmiş, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Sigorta Tahkim Komisyonu kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen Kardiyoloji Uzmanı raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.347,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3036, Karar No: 2013/7700, Tarih: 06.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/3036 E.  ,  2013/7700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesi gereğince, "satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar." Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Şikayetçinin icra mahkemesine başvurusunda, dosyaya yatırılan paranın sıra cetveli düzenlenmeden ve tapudaki ilgililere ve kendilerine haber verilmeden dağıtıldığını ancak ilk haczin kendileri tarafından yapıldığını ileri sürerek icra müdürlüğünce 2004/8346 E. sayılı takip dosyasına yapılan ödemenin iptalini ve sıra cetveli düzenlenmesini talep ettiği anlaşılmıştır. HMK.nun 33.maddesi uyarınca hukuki tavsif hakime aittir.

Buna göre icra müdürlüğünce icra takip dosyasında yapılmış bir sıra cetveli bulunmadığına göre, mahkemece; şikayetçi vekilinin icra mahkemesine başvurusu icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmadan ödeme yapılması işlemine yönelik şikayet olarak kabul edilerek, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/12197, Karar No: 2009/2090, Tarih: 19.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/12197 E.  ,  2009/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalının organize ettiği 23-30.11.2003 tarihlerinde ...- .... isimli ...- ... ve ... şehirlerini kapsayan tura, gazete ilanları ve verilen tur programlarından seçerek ve bedelini ödemek suretiyle katıldıklarını, tur bedeli olarak 1540 USD ödediklerini, turda sözleşmeye uygun olmayan koşullarla karşılaştıklarını, hizmetin ayıplı olduğunu, hizmeti kabul etmeyip Türkiye’ye dönme isteklerinin yetkililerce kabul edilmediğini, sıkıntı ve sinir bozukluğu yaşadıklarını ileri sürerek kişi başı 50.000.000 TL olmak üzere toplam 100.000.000 TL manevi tazminat ile ödenen tur bedeli olan 1540 USD’nin fiili ödeme tarihindeki Türk Lirası satış kuru üzerinden davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, bölgede yaşanan yoğun talep ve yanlış rezervasyon nedeniyle kendileri gibi birçok turizm acentasının da açıkta kaldığını, son dakikada olduğu için muadil otel bulmak amacıyla olağanüstü çaba gösterdiklerini, davacıların konakladığı otelin, sattıkları altın pakette satılan otelle aynı kategoride olup bir alt sınıfta olduğunu, çözüm önerisi getirdiklerini, taleplerin fahiş ve haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacılarca ödenen tur bedeli 1540 USD’nin fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden Türk Parası karşılığının ve yine her bir davacı için 50 YTL olmak üzere toplam 100 YTL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacılarca ödenen tur bedeli 1540 USD’nin fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden Türk Parası karşılığının ve yine her bir davacı için 50 YTL olmak üzere toplam 100 YTL manevi tazminatın davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacı ... ile davalı arasında 03.11.2003 tarihli 23-30 Kasım tarihleri arasında ...-... adında paket tur sözleşmesi imzalandığı, turun her iki davacıyı kapsadığı, tur bedeli olarak 1540 USD’nin ödendiği, hizmetin ayıplı olduğu anlaşılmakta olup bu hususlar taraflar arasında ihtilafsızdır. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Taraflar arasında düzenlenen sözleşme 4077 sayılı kanunun 6/C maddesi kapsamında paket tur sözleşmesidir. Mahkemece bilirkişi raporu alınmak suretiyle davanın kabulü ile ödenen tur bedelinin tamamının davacılara iadesine karar verilmiştir. Davalı tarafça sözleşme kapsamında ayıplı da olsa hizmet verildiği sabittir. Mahkemece dosyada mevcut tüm deliller değerlendirilip bilirkişiden de ek rapor alınmak suretiyle davalının sözleşmeye göre vaad ettiği hizmet ile sunduğu hizmet arasındaki fark belirlenerek ödenen tur bedelinden indirilmesi ve bu farkın iadesine karar verilmesi gerekir. Bu husus dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde ödenen bedelin tamamının iadesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 28,00 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 19.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23739, Karar No: 2014/4293, Tarih: 21.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23739 E.  ,  2014/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 16/07/2013

Numarası : 2013/291-2013/15

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Bilgisayar İletişim İnş. Müh. Serv. Güzellik Hizmetleri Tur. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı 10/08/2006 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 09/04/2012 tarihine kadar haftalık 150,00 TL şeefle çalıştığını, davalının çalışmasını SGK'ya 01/02/2008 tarihinden iş akdinin feshedildiği 09/04/2012 tarihine kadar asgari ücret esasına göre bildirdiğini, işveren tarafından haksız olarak iş akdine son verildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve yıllık izin alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 17/05/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, devamsızlık nedeni ile iş akdine son verildiğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının 01/01/2007-16/04/2012 tarihleri arasında çalıştığı kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.HMK 26.madde gereğince, "Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Hakimin, tarafların talebiyle bağlı olmadığına ilişkin kanun hükümleri saklıdır."

Somut olayda; davacı davalı işyerinde 10/08/2006 ile 09/04/2012 tarihleri arasında çalıştığını beyan etmişken Mahkemece talep aşılarak 01/01/2007-16/04/2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması HMK 26.maddesi hükmüne aykırıdır. Yapılacak iş talep doğrultusunda davacının 10/08/2006-09/04/2012 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı kabul edilerek ek rapor alınarak çıkacak sonuca göre karar vermektir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26682, Karar No: 2016/4177, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26682 E.  ,  2016/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı A.. K.. adına vekili Avukat A. T. ile davalı Elektrik ....A.Ş. adına vekili Avukat B. G.aralarındaki dava hakkında .....................İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1310 esas, 2015/675 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat A.T. ile karşı taraf adına vekili Avukat B. G. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Elektrik . A.Ş. .Müdürlüğünün 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, Çatalağzı ..... Kurulu tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığından söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22856, Karar No: 2015/28017, Tarih: 13.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/22856 E.  ,  2015/28017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddine karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddi ile birlikte borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.10/04/1992 tarih ve 1991/7E.-1992/4K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5870, Karar No: 2013/10045, Tarih: 16.05.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5870 E.  ,  2013/10045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/06/2011 gün ve 2009/527-2011/315 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 17.12.2012 gün ve 2011/14386-2012/21000 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan alacağı nedeniyle, 27.02.2009 tarihli 7709 sıra nolu ve 46.090.80 Euro bedelli bir faturaya dayalı olarak davalı aleyhine başlatılan icra takibine, davalı tarafça itiraz edildiğini, itirazın haksız ve kötüniyetli olduğunu, zira gümrük giriş ve çıkış saatlerini gösteren belgelere, gümrük beyannamelerine, navlun faturalarına, CMR ve yükleme için gönderilen maillere bakıldığında, davalının kendilerine borçlu olduğunun açık olduğunu ileri sürerek, ıslah dilekçesi doğrultusunda 77.142.78 TL'lik asıl alacak üzerinden itirazın iptali ile müvekkili lehine %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında Derince Gümrük Sahası'na giren malların taşınması için sözlü anlaşma yapıldığını, davacıya ait 10 adet aracın 06.11.2008 tarihinde gümrük sahasında hazır olduğunu, ancak gümrük işlemlerinde aksama meydana geldiğini ve işlemlerin tamamlanmasının 2-3 hafta kadar sürebileceğinin taraflarına bildirilmesi üzerine, davacıya boşuna beklememelerinin söylendiğini ancak davacının beklemek istediğini, davacı şirketin kendilerinden iş beklentisi olduğunu ve bu beklentinin karşılanmaması üzerine bu takibin başlatıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki hizmet ilişkisinin ihtilaf dışı olduğu, davacı tarafın düzenlediği faturanın davalı tarafın ticari defterlerinde yer aldığı,usulüne uygun tutulmamış olsa bile taraf defterlerinin ticari ilişkiyi ispatladığı, her iki tarafın ticari defterlerine kaydedilen faturanın davalı tarafa tebliğ edildiği, süresinde itiraz edilmediği, muhteviyatının kesinlik kazandığı, davalının borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle, itirazın 76.418.93 TL'lik asıl alacak üzerinden iptaline, alacak likit olmadığından icra-inkar tazminatı talebinin reddine dair verilen karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17/12/2012 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.