muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12313, Karar No: 2019/776, Tarih: 09.01.2019

Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi 19/11/2014 gün 2014/162 esas ve 2014/529 sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeni ile TCK 73/4. ve CMK 223/8 maddeleri gereğince davanın düşürülmesine temyiz yolu açık olmak üzere oybirliği ile karar vermiştir.

Bu karar sanık ... tarafından 19/11/2014 tarihinde temyiz edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 16/05/2016 tarihli Tebliğname ile hükmün onanmasını talep etmiş.Yargıtay 18. Ceza Dairesi 09/01/2019 günlü 2019/776 sayılı kararı ile sanığın temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine oyçokluğu ile karar vermiş.

Yüksek Dairesinin temyiz isteğinin reddine kararına katılmıyorum.

Nedenler: Sorun şikayetten vazgeçmeyi kabul etmek ve bunun sonuçları, temyiz hakkı nedir, nasıl sınırlanabilir. Bu kurumlar birbirini sınırlar mı. Yasal düzenlemeler nasıl ve yorum yoluyla hakkın sınırlanması mümkün müdür, Sorularının cevaplarında aranmalıdır.

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK 360-310 maddelerinde kanun yolları düzenlenmiştir. Kanun yolları olağan ve olağanüstü kanun yolları olarak ikiye ayrılmaktadır. Olağan kanun yolları itiraz, istinaf ve temyizdir. Olağanüstü kanun yolları ise kanun yararına bozma, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve yargılamanın yenilenmesi olarak düzenlenmiştir.

Hakim ve mahkeme kararlarında bir yanılma, eksiklik, yanlışlık gibi durumlar söz konusu olduğunda, bu karara karşı kanun yollarına müraacat hakkı kabul edilmelidir.

A) Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7. numaralı protokolü dikkate alınmalıdır. 22/01/1984 tarihinde imzaya açılan ve Türkiye'nin 14/03/1985 tarihinde imzaladığı bu protokol ile hakkında mahkumiyet kararı verilen sanığın üst yargılama makamına müraacat ederek hakkındaki kararı inceletmek, kanun yoluna başvurma hakkı bir insan hakkı olarak kabul edilmiştir. Bu hakkın nasıl düzenleneceği hususu kanuna bırakılmıştır. Bu protokol üç halde kanun yoluna gidilemeyeceğini belirtmiştir. Bunlar; Suç çok hafif ise "hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektirmeyen bir suç olmalı", Sanık olay mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılanıyor ise, Karar beraat kararının temyiz edilmesi sonucunda verilmiş bir karar halleridir.

B) Kanun yollarına kimlerin nasıl ve hangi şartlar ile müraacat edeceği CMK 260,261,262. maddelerinde belirtilmiştir. Buna göre Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık, katılan, katılma isteği karar bağlanmamış olan, reddedilmiş olan, katılma sıfatı alabilecek surette suçtan zarar bulunanlar, müdafi ya da vekil, şüpheli veya sanığın yasal temsilcisi, eşi kanun yollarına müracat edebilirler.

a- Cumhuriyet Savcısının kanun yollarına başvuru hakkı CMK 260/1-2. maddelerinde düzenlenmiştir.

B) Kanun yollarına kimlerin nasıl ve hangi şartlar ile müraacat edeceği CMK 260,261,262. maddelerinde belirtilmiştir. Buna göre Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık, katılan, katılma isteği karar bağlanmamış olan, reddedilmiş olan, katılma sıfatı alabilecek surette suçtan zarar bulunanlar, müdafi ya da vekil, şüpheli veya sanığın yasal temsilcisi, eşi kanun yollarına müracat edebilirler.

a- Cumhuriyet Savcısının kanun yollarına başvuru hakkı CMK 260/1-2. maddelerinde düzenlenmiştir.

b- Şüphelinin kanun yollarına başvurma hakkı soruşturma aşaması ile sınırlıdır. Şüpheli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın gerekçesine itiraz edebilir, itiraz edemeyeceğine dair mevzuatımızda bir hüküm yoktur. Hakkı sınırlayıcı hüküm olmadığı için itiraz edilebileceğini kabul etmek gerekir. Şüpheliyi hukuksal sorumluluk altına sokacak kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı itiraz hakkının varlığı kabul edilmelidir.

c- Sanığın kanun yollarına başvuru hakkı CMK 260. maddesinde düzenlenmiştir. Sanık kovuşturma aşamasında verilen kararlara karşı kanun yollarına müraacat edebilir. Sanık hukuksal menfaati var ise bütün kararlara karşı kanun yollarına müraacat edebilir. Hatta beraat kararının gerekçeleri ile temyiz edilebileceği Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10/11/1976 gün 7358/7025 sayılı kararında kabul edilmiştir.

d- Katılma ve katılanın kanun yoluna başvurma hakkı CMK 237. maddesinde düzenlenmiştir. Mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile mağlen sorumlu olanlar ilk derece mahkemesindeki hüküm kesinleşinceye kadar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler.

Katılma talebinin kabulü için suçtan zarar görme koşulu her somut olayın özgün niteliklerine göre yargıç tarafından belirli ölçütler temelinde değerlendirilmelidir. Suçun işlenmesi nedeniyle hakkı veya yararı zarar gören ya da tehlikeye uğrayan kişinin katılma hakkının varlığı kabul edilmelidir.

e-Katılma isteği karar bağlanmamış veya reddedilmiş olanların kanun yollarına müraacat hakkı CMK 260. maddesinde düzenlenmiştir.

f- Katılma sıfatı alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların kanun yollarına başvurma hakkı CMK 360. maddesinde belirtilmiştir.

g- Müdafi ya da vekilin kanun yollarına başvurma hakkı CMK. 261. maddesinde kabul edilmiştir. Tarafın açık arzusuna aykırı olmamak koşulu ile kanun yollarına başvurabilirler. Zorunlu müdafilik halinde çatışma durumunda müdafinin iradesi üstün tutulmuştur.

h- Şüpheli veya sanığın kanuni temsilcisi ve eşinin kanun yollarına başvurma hakkı CMK 262. maddesinde düzenlenmiştir.

C) Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkının ve hak arama özgürlüğünün kapsamında herkesin hakim ve mahkeme kararlarına karşı kanun yollarına müraacat etme hakları bulunmaktadır. CMK bu haklar konusunda genişletici bir düzenleme getirmiştir. Haklı çıkarı zedelenen kişi ya da kişiler taraf sıfatı kazanarak kanun yollarına müraacat etme hakkına sahip olmalıdır.

C) Avrupa İnsan Hakları sözleşmesinin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkının ve hak arama özgürlüğünün kapsamında herkesin hakim ve mahkeme kararlarına karşı kanun yollarına müraacat etme hakları bulunmaktadır. CMK bu haklar konusunda genişletici bir düzenleme getirmiştir. Haklı çıkarı zedelenen kişi ya da kişiler taraf sıfatı kazanarak kanun yollarına müraacat etme hakkına sahip olmalıdır.

D) Şikayetten vazgeçme sanık tarafından kabul edilirse ceza davası hakkında düşme kararı verilir. Ancak sanık şikayetten vazgeçme beyanı kabul etmek zorunda değildir. Sanık ceza davasının düşmesi yerine yargılamaya devam edilerek dava sonunda kendisi hakkında beraat kararı verilmesini talep edebilir. Bu durumda müşteki şikayetten vazgeçse bile ceza davası hakkında düşme kararı verilemez, yargılamaya devam edilir, dava sonunda sanık hakkında şartları oluşmuş ise beraat kararı verilir. Yargılama neticesinde beraat kararı değilde mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği anlaşılır ise, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmez, mahkumiyet yerine şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilir.

E) Şikayetten vazgeçmeyi kabul eden sanığın, düşme kararını temyiz edemeyeceğine dair yasalarımızda bir hüküm bulunmamaktadır, yorum yoluyla bu hakkın sınırlanması mümkün olmamalıdır. Beraat etmek sanığın en menfaatinedir, beraat kararını isteyen sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi nedeni ile beraati yerine vazgeçme nedeni ile verilen düşme kararının temyiz edemeyeceğini kabul etmek hakkın sınırlanması sonucunu doğurur. Sonuçları itibari ile beraat kararı düşme kararından lehedir ve bu kararı sanığın temyiz etmesini kabul etmek gerekir.

Şikayetten vazgeçme onu kabul etmeyen sanığı bağlamaz, vazgeçmeyi kabul ile temyiz hakkı farklı müesseselerdir ve birbirini sınırlamazlar.

Şikayet hakkından vazgeçme ile verilen düşme kararının sonuçları ile, beraat kararının sonuçları hukuki açıdan aynı değildir.

Şikayetten vazgeçmeyi kabul etmek temyiz hakkından vazgeçmek olarak kabul edilemez. Sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabulü ile, mağdurun şikayetten vazgeçmesi CMK 234. ve diğer maddeleri nedeniyle aynı sonuçlara bağlanamaz.

Sonuç: Üst Kanun yollarına müracat hakkı insan hakkı olarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7. nolu protokolü ile kabul edilmiş, yine Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde Adil Yargılanma Hakkı ve Hak Arama Özgürlüğü kapsamında herkesin kanun yollarına müraacat etme hakkı benimsenmiştir. Temyiz hakkının bir insan hakkı olarak kabul edilmesi nedeniyle. 1982 Anayasasının 13. maddesi ile temel hak ve hürriyetlerin ne şekilde sınırlanacağı düzenlenmiştir. Bu hükme göre temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanun ile sınırlanabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz.

Yasalarda şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği için sanığın beraat talebine yönelik temyiz hakkının olmadığına dair bir düzenleme bulunmaması nedeniyle, sanığın aleyhine olan kararı temyiz etme hakkı bulunduğunu ve iddianamede yazılı, mahkemece yargılaması yapılan eylemin TCK'nın 128. maddesi kapsamında kaldığı, iddia ve savunma sınırları içerisinde kalan eylemin suç olarak nitelenemeyeceği gerekçeleri ile sanığın temyiz hakkının kabulü ve hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekir iken, Yüksek Dairenin temyiz red kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/17692, Karar No: 2015/18623, Tarih: 19.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17692 E.  ,  2015/18623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Elektronik ortamda temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosyadaki tüm evrakların noksansız olarak elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. Aksi halde elektronik ortamda inceleme yapılamaz.

Yapılan incelemede sisteme 15.12.2014 tarihinde kaydedilen delil dilekçesi ekindeki bir kısım belgeler ile “dosyaya eklenecek evrak” ekindeki bir kısım belgelerin hatalı tarandıkları (okunmuyor) ve bir kısım belgelerin doğru isimlendirilmedikleri anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.19.10.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/3213, Karar No: 2010/168, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3213 E.  ,  2010/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin eşinin Van’da bulunan ... Ecza Deposu sahibi olup, 2006 yılı sonunda faaliyetlerine son verdiğini, o tarihlerde davalıdan ilaç alıp, karşılığında teminat amacı ile dava konusu senedi verdiğini, deponun devredilmesi ve borçların ödenmesine rağmen, teminat bonosunun iade edilmediğini ve takibe geçildiğini ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının mal alıp borcunu ödemediğini, şahsi sorumluluğu nedeniyle takip konusu bonoyu verdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının takibe konu senedin teminat senedi olduğu, boş olarak verilip anlaşmaya aykırı doldurulduğu ve ödeme yönündeki iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15341, Karar No: 2015/11459, Tarih: 08.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/15341 E.  ,  2015/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 08/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6045, Karar No: 2020/4017, Tarih: 25.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6045 E.  ,  2020/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı ... idaresindeki, davalı ...'e ait, davalı ... tarafından sigortalı bulunan aracın dava dışı sürücü idaresindeki araçla karıştığı kaza sonucu aracın kaldırımda beklemekte olan davacıların murisi ...'e çarptığını, murisin vefat ettiğini, sigorta şirketine yapılan başvuru üzerine 13/08/2014 tarihinde kısmi bir ödeme yapıldığını yapılan ödemenin davacıların gerçek maddi zararlarını karşılamamakta olduğunu belirterek davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi, davacı ... için 1.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 77.000,00 TL maddi ve manevi tazminatın davalılardan ... ve ... yönünden, davalı ... açısından poliçe limiti ve maddi tazminat ile sınırlı olmak kaydıyla müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne davacı ... için 64.295,39 TL'nin davalılar ... ve ...'dan 02.04.2014 tarihinden itibaren davalı ... Sigortadan 29.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 6.060,00 TL'nin davalılar ... ve ...'dan 02.04.2014 tarihinden itibaren davalı ... Sigortadan 29.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 35.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan 02.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davacı ... için 20.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'dan 02.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranı üzerinden müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine

karar verilmiş; hüküm davalı ... ve Mehmet vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

karar verilmiş; hüküm davalı ... ve Mehmet vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde BK 47. maddesindeki (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.md) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... ve Mehmet vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.200,27 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7035, Karar No: 2019/11526, Tarih: 26.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7035 E.  ,  2019/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4959, Karar No: 2015/12383, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/4959 E.  ,  2015/12383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ :03/12/2013

NUMARASI :2011/574-2013/472

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 17.11.2015 Salı günü davacı vekili Av. T.. Z.. ile davalılar vekili Av. E... G... Ö... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlu Y..N.. A.Ş aleyhinde yürütülen icra takibinde borca yeterli malvarlığı bulunmadığını, borçlunun alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla dava dışı Milli Gazete'deki tüm yayın haklarını, davalı 3.kişi M.. B... A.Ş'ne devir ettiğini, her iki şirketin ortaklarının, adreslerinin personellerinin aynı olduğunu ileri sürerek, muvazaalı devir işlemine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, borçlunun başkaca haczi kabil malvarlığının bulunduğunu, aciz durumunun gerçekleşmediğini, alacaklılara zarar verme kasdının bulunmadığını satışın gerçek bir satış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, borçlunun dava dışı Basın İlan Kurumundan olan 128.319,00 TL alacağının icra dosyasına yatırıldığı, bunun dışında borca yeterli malvarlığının bulunamadığı aciz durumunun gerçekleştiği, davalı şirketlerin ortaklarının, adreslerinin aynı olduğu, borçlu şirketin borcun doğumundan ve ilk haciz tarihinden sonra hisselerini 3.kişi şirkete devir ettiği, devir bedelinin raicin altında olduğu, aralarında muvazaalı ilişki bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tasarrufun iptaline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, üzerinde başka icra takiplerinden konulan hacizler bulunan, borçluya ait taşınmaz ve araçların değerinin borcu karşılamaktan uzak olması nedeniyle aciz durumunun gerçekleştiğinin kabul edilmesine, dava konusu şirket hisselerinin aralarında organik bağ bulunan davalı 3.kişi M.. B.. San. A.Ş'ne raiç değerinin çok altında bir değerle, ilk haczin yapıldığı 4.7.2011 tarihinden sonra, 1.8.2011 tarihinde devir edilmesine göre davalılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 22.476,09 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10425, Karar No: 2020/12932, Tarih: 24.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/10425 E.  ,  2020/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 158/1-h, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın suç tarihinde ...Cafe ve Bilişim Danışmanlık Ltd. Şti.’nin yetkili müdürü ve sahibi olduğu, sahibi bulunduğu şirket lehine düzenlenmiş olan suça konu 20.000TL bedelli senedin borçlusu olarak görünen katılan ... tarafından yapılan şikayet üzerine, başlatılan soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporunda; senet üzerinde bulunan yazılar ve imzanın katılan ...'un eli ürünü olmadığının, senedin sahte olarak oluşturulduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık inkar yollu savunmalarda bulunarak senet üzerindeki imzanın kime ait olduğunu bilmediğini, sahte senet düzenlemediğini savunmuş ise de, sanığın sahte olarak oluşturulmuş senedi şirket yetkilisi sıfatıyla kullanarak tedavüle çıkardığı ve bu şekilde üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; katılan beyanları, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; dosyada mevcut soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporunda; senet üzerinde bulunan yazılar ve imzanın katılan ...'un eli ürünü olmadığının, senedin sahte olarak oluşturulduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık inkar yollu savunmalarda bulunarak senet üzerindeki imzanın kime ait olduğunu bilmediğini, sahte senet düzenlemediğini savunmuş ise de, sanığın sahte olarak oluşturulmuş senedi şirket yetkilisi sıfatıyla kullanarak tedavüle çıkardığı, şirketin tek yetkilisi olması sebebiyle senedi kendisi düzenlemese dahi sahteliğini bilerek kullanmış olduğu, savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olup, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ile nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin; eksik incelemeye, suçların sabit olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.