muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/47, Karar No: 2004/101, Tarih: 20.04.2004

Maktulün evinin penceresinde ve bahçedeki çitte görülen ayak izi, maktulün önce pencereden sonra da çitten atladığının kanıtıdır. Öte yandan, maktulün üzerinde sadece atlet ve pantolon bulunması, ayaklarının da çıplak olması, kendisini yakalamaya gelen jandarma görevlilerinden kaçmak için evin bahçe kısmına bakan pencereden atladığını gösteren en önemli olgulardan biridir. Kaldı ki, maktulün hakkındaki kesinleşmiş cezalar ve yargılaması süren iki dava nedeniyle çıkartılan yakalama ve gıyabi tutuklama müzekkereleri ile uzun süredir arandığı halde, çeşitli kereler köye gelen jandarma görevlileri tarafından bulunmadığı dosyadaki kanıtlardan anlaşılmaktadır. Yine uzman çavuş Ömer D..... ile sanık er Fatih Y......'a da olaydan hemen sonra belirlenen yara ve arazlar, öldürülen Y......'ın bu sanıklarla karşılaştığında onlarla mücadele ettiğini ortaya koymaktadır. Maktulün evi ile cesedin bulunduğu yer arasından elde edilen iki adet boş kovanın sanık uzman çavuş Ömer D..... A....'un silahından atıldığının saptanması da sanık Ömer D.....'un, maktulün durmasını sağlamak için havaya ateş ettiği yolundaki savunmalarını doğrulamaktadır. Evin bahçe kısmındaki bitki örtüsünde ve zeminde mevcut izler de, maktulün bahçeye atladığını, burada uzman çavuş Ömer D..... A.... ile aralarında fiziki mücadele geçtiğini ve daha sonra maktulün bu yolu takiben % 70 eğimli araziden aşağıya doğru kaçtığını göstermektedir. Maktulün evi ile dere yatağı arasında yoğun kan lekesinin bulunmaması, maktulün evinin yakı-nında öldürülmediğini, yine sanık Fatih'in silahının olaydan sonra incelendiğinde barut kokusunun bulunması ve şok halinde görülmesi, 30 mermi taşıdığı bilinen silahında mermi yatağındaki dahil 26 mermi olması da olayda silah kullandığını ortaya koymaktadır. Öte yandan, sanık Fatih'in silahından çıkan boş kovanlar ele geçirilememiş ise de, oldukça eğimli, geniş, engebeli ve bitki örtüsü düzensiz olan arazide kovanların bulunamaması olağan kabul edilmelidir.

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun yukarıda açıklanan raporlarında, öldürme olayının, gerek müdahil tarafın iddiaları gerekse sanık Fatih'in oluşa ilişkin savunmasında ileri sürüldüğü biçimde gerçek-leşmesinin tıbben mümkün bulunduğu belirtilmektedir. Yine, Adli Tıp Kurumu mütalaasında, maktulün kurşun isabeti sonucu derhal ve aniden öleceği, kendisinde mevcut iz, ekimoz ve arazın ise ölümünden önce ve ölümüne yakın bir zamanda husule gelmiş olması gerektiği" bildirilmiştir. Bu nedenle, "maktulün sanık üsteğmen Muhammet tarafından evin önünde kurşunlandığı, ölüsünün ise askerler tarafından dere yönünde sürüklenerek sair arazların oluşturulduğu" yolundaki iddiaları bu tıbbi bulgu ve görüşler karşısında geçersiz kalmaktadır.

Öte yandan, üzerinde sadece atlet ve pantolon bulunan, ayakları da çıplak olan maktulün önce yüksek bir pencereden bir hayli eğimli olan ve sebze ekili bulunan bahçeye atladığı, burada uzman çavuş Ömer D.....'la mücadele ettiği, ardından çiti aşarak, % 70 eğimli arazide yaklaşık 76 metrelik bir mesafeyi düşe kalka koştuğu, sanık er Fatih'le karşılaştığında onunla mücadeleye girişerek boğuştukları ve birlikte kavgalaşıp yuvarlanarak aşağıya kadar indikleri dikkate alındığında, bu süreç içinde kendisinde mevcut yaraların oluşabileceği de anlaşılmaktadır.

Toplanan ve yukarda tartışılarak üstünlük tanınan kanıtlara göre, maktul Y......'ın kesinleşmiş hapis cezalarına ilişkin mahkumiyetleri ve başka yargılamalar nedeniyle hakkında çıkartılan gıyabi tutuklama müzekkereleri nedeniyle arandığı, olay öncesinde yapılan bir ihbar nedeniyle köyünde bulunduğunun öğrenil-mesi üzerine İlçe Jandarma Komutanı sanık Muhammet S..... tarafından maktulün yakalanmasının planlanıp bu amaçla kolluk ekiplerinin talimatlandırılıp hazırlık yapıldığı, aynı zamanda İlçe Kaymakam vekili olan üsteğmen Muhammet'in isteği ve ihtiyaç bulunması nedeniyle orman işletme müdürlüğünden araç alındığı, Koyulhisar Cumhuriyet Savcısı olan sanık Mehmet Ç......'ün de Ortakent Beldesine gidileceği söylenerek davet edildiği, iki araçla maktulün köyüne yaklaşıldığı sırada köye yaklaşık bir kilometre mesafede sanık C.Savcısının içinde bulunduğu orman işletmesine ait aracın lastiğinin patlaması üzerine sanık C.Savcısı ile araç şoförü tanık Murat G....'in aracın yanında kaldıkları, bu araçtaki jandarma görevlilerinin de sanık üsteğmen Muhammet'in komutasında maktulün evinin yakınına kadar giderek evin çevresinde biri yakında diğeri ise daha uzakta olmak üzere iki çember halinde güvenlik önlemi aldıkları, sanık Muhammet ile bazı görevlilerin evin kapısına yaklaşıp kapıyı çalıp seslendikleri, sabahın erken saatinde mahallin teşhise elverişli düzeyde aydınlık olmaması nedeniyle içeriden çıkan maktulü tanıyamayıp, Y...... Ö....'ı almaya geldiklerini söyledikleri, kendi kimliğini gizleyen maktulün de, Y...... Ö....'ın babası olduğunu, onu haberdar edeceğini, ancak içeri-de kadınların bulunduğunu ve üzerlerinin açık olduğunu belirterek gelenlerin içeri girmelerini engelleyip evin içine yöneldiği, ancak evin yan tarafa bakan odasının penceresinden üzerinde sadece atlet ve pantolon bulunduğu, ayakları da çıplak olduğu halde kaçmak için atladığı, evin alt kısmındaki ilk çemberde bulunan sanık uzman çavuş Ömer D.....'un hemen yanına düştüğü ve onunla mücadeleye girişip kurtularak bahçedeki çite doğru kaçtığı, sanık Ömer D.....'un yerden tüfeğini alıp bir süre peşinden koştuğu maktulün yüksek çitten atladığı sırada kendisine durmasını ikaz edip bir yandan da havaya doğru en az iki el ikaz atışı yaptığı, çitin dışına çıkan maktulün % 70 eğimli, taşlık ve kayalık araziden aşağı kısma doğru düşe kalka koştuğu, ikinci güvenlik çemberinde bulunan ve yukarı taraftan silah sesleri gelmesi üzerine silahının emniyetini açıp tam dolduruş durumuna getiren sanık jandarma eri Fatih Y......'ın yanına vardığında kendisini yakalamak isteyen sanık Fatih'le mücadeleye giriştiği, bu mücadele sırasında birbirleriyle boğuşan sanık Fatih ve maktulün bir süre eğimli arazide yuvarlandıkları, sanık Fatih'den daha cüsseli ve güçlü olduğu anlaşılan maktulün sanık eri sırtüstü yatırıp kaçmak istediği sırada sanık Fatih'in silahını seri biçimde ateşlediği, Y...... Ö....'ın ense-sinden isabet edip yüz bölgesinden çıkan tek merminin isabeti nedeniyle derhal öldüğü anlaşılmaktadır.

Sanık Fatih'in, maktulle fiziki mücadeleye giriştiği, boğazının maktul tarafından sıkıldığı yolundaki savunması doktor raporu ve jandarma eri sanık Şener S.....'ın beyanları ile doğrulanmıştır. Ancak, sanık Fatih, silahın tetiğine bilinçli basmadığını belirtmekte ve eylemini tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu adam öldürme niteliğine büründürmek istemektedir. Oysa, ateş edildiği sırada otomatik tüfeğin maktule tevcih edildiği ve silahın tetik tertibatının herhangi bir müdahale olmaksızın sanığın kontrolünde bulunduğu açıktır. Reddedilemeyen savunmaya ve bunu doğrulayan anlatıma göre, yerden ani olarak fırlayıp kaçmak isteyen maktul ensesinden isabet alıp ölmüştür. Sanık Fatih'in silahından seri halde ve en az iki el ateş edildiği, ancak bunlardan bir merminin isabet ettiği değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastıyla ateş etmediği, maktulü sadece yaralayabileceği öngörüsü ile tetiğe bastığının kabulü gerekmektedir.

Bu kabul karşısında, ateşlemenin tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu olmadığı, ancak hedef gözetilerek yapılmamış olması nedeniyle de eylemin "katil kastıyla olmayan etkili eylemden oluşan ölüm" niteliğinde gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, 2803 sayılı Jandarma Teşkilat Görev ve Yetkileri Yasasının 11. maddesi ve Jandarma Teşkilatı Görev ve Yetkileri Yönetmeliğinin 39. maddesinin c, f, g ve h bentleri uyarınca, kaçmak istediğinde kendisine engel olmaya çalışan uzman çavuşla boğuşup, "dur" uyarısına ve havaya yapılan uyarı atışlarına karşın kaçışını sürdüren, bilahare kendisiyle etkin bir mücadeleye girişip boğazını sıkıp silahını almaya çalışarak ardından yeniden kaçmaya yeltenen maktule karşı, sanık Fatih'in görev silahını kullanma hak ve yetkisi doğmuştur. Ancak bu yetkinin anılan Yönetmeliğin 40. maddesinde belirtilen koşullarda, dikkat ve özenle kullanılması, aşırılıktan kaçınılması da zorunludur. TCY'nın 49. maddesinin 1.fıkrasında, eylemin "Yasanın bir hükmünü icra suretiyle işlenmesi" hali bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilmiş, yine aynı Yasanın 50. maddesinde ise "...49'uncu maddede yazılı fiillerden birini icra ederken Yasanın veya sela-hiyettar makamın veya zaruretin tayin ettiği hududun tecavüz edilmesi" cezada indirim nedeni olarak belir-lenmiştir. Somut olayda maktulün etkisiz hale getirilip yakalanması sırasında, öldürücü gücü yüksek Kalashnikof tüfeğin seri atış pozisyonuna getirilerek maktulün kafa bölgesine yöneltilip atışa hazır halde tutulması, silahın ancak ve sadece başka çare kalmadığı hallerde ateşlenebileceği kuralının gözardı edilmesi, ateşleme zorunluluğu doğduğunda da kişinin öldürülmeden yakalanmasına özen gösterilmesi gereğine uyulmaması "Yasanın emrini yerine getirmede zorunluluk sınırının aşılması" niteliğinde görülmüştür.

Bu değerlendirmelere göre, sanık jandarma eri Fatih Y......'ın eylemdeki sorumluluğunun Özel Daire uygulamasında olduğu gibi, TCY'nın 448. maddesi yollaması ile 452/1 ve 49/1. maddesinin yollaması ile 50. maddelerine uygun olup, yine kullanılan silahın etkinliği, kullanılma koşulları, ateşlenmesindeki zorunluluk derecesi, maktulün diğer kolluk görevlileri tarafından da yakalanabileceği gerçeği karşısında cezanın aşağı haddin üzerinde tayinine ve TCY'nın 50. maddesiyle yapılan indirimin de makul düzeyde gerçekleştirilmesine ilişkin uygulamalarda da bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Öte yandan, mermi isabeti sonucu ölümün hemen gerçekleşeceği ve maktulün vücudundaki diğer yaraların da ölüm öncesinde meydana geldiği Adli Tıp Kurumu mütalaasında bildirildiğinden, maktulün evinin yanında sanık üsteğmen tarafından öldürüldükten sonra aşağı tarafa sürüklenerek götürüldüğü yolundaki iddia tıbben ve tümüyle çürütülmüş, haklarında Y...... Ö....'ın öldürülmesi eylemine iştirak, maktule karşı etkili eylem, maktule kötü muamelede bulunmak, suç kanıtlarını gizlemek veya yok etmek, yalan tanıklıkta bulunmak suçlarından kamu davası açılan diğer sanıklar Mehmet Ç......, Muhammet S....., Mesut K......., Resul A........., Ömer D..... A...., Nejdet U...., Tolga K...., Şener S....., Murat U......, Olgun Deniz, Bayram Ardıç, Nezir Ş............., Murat K...., Doğan Y......, Hasan Y....., Seyit K..... ve Yunus K........'na yüklenen suçların sübutuna ve cezalandırılmalarına yeterli, her türlü kuşkudan arınmış, kanıt elde edilememiş, maktule kötü muamelede bulunduğu iddiasıyla haklarında kamu davası açılan sanıklardan hangilerinin olayın hangi aşamasında maktulle bir araya geldikleri belirsiz olduğu gibi, mevcut kanıtlara göre maktulle karşılaşıp mücadele ettiği anlaşılan uzman çavuş Ömer D..... A....'un fiziki mücadele ve boğuşma şeklinde gerçekleştiği anlaşılan eylemlerinin de yakalama koşulları bulunan kaçak kişiyi durdurmaya yönelik olduğu ve TCY'nın 49/1. maddesi kapsamında hukuka uygunluk düzeyinde gerçekleştiğinden, diğer tüm sanıkların yüklenen suçlardan beraatlerine karar verilmesinde de bir isabetsizlik bulunmayıp, katılanlar Cengiz Ö...., D..... Ö...., Hacı İbrahim Ö...., Fatma Ö.... ve katılanlar vekilleri ile sanık Fatih Y...... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Ancak,

4467 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önce Avukatlık Yasasının 163. maddesinde; "avukatlık ücreti, avukatın vekalet hizmetine karşılık olan meblağı ifade eder" şeklinde tanımlanmakta iken 4667 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, ücretin tanımı 164. maddeye alınmış olup, bu maddenin birinci fık-rasında "avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder" hükmüne yer verilmiştir.

Ancak,

4467 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önce Avukatlık Yasasının 163. maddesinde; "avukatlık ücreti, avukatın vekalet hizmetine karşılık olan meblağı ifade eder" şeklinde tanımlanmakta iken 4667 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, ücretin tanımı 164. maddeye alınmış olup, bu maddenin birinci fık-rasında "avukatlık ücreti, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade eder" hükmüne yer verilmiştir.

Avukatlık ücreti, avukatlık sözleşmesinden kaynaklanan avukatlık ücreti ve "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine" göre karşı tarafa yüklenen avukatlık ücreti olarak ikiye ayrılır. Bunlardan ilki yargılama giderlerine dahil olmadığı halde, bir çok yargısal kararda vurgulandığı üzere dava sonunda haksız çıkan tarafa yüklenen bu ikinci tür avukatlık ücreti yargılama giderlerindendir. Bu nedenle, talep bulunmaksızın diğer yargılama giderleri gibi avukatlık ücretine de kendiliğinden hükmedilmesi gerekir. (CGK, 5.14.1996 gün ve 86-91)

Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun 07.06.1971 gün ve 497-209, 07.02.1972 gün ve 447-72, 24.02.1975 gün ve 37-32 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, dava sonunda "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi" uyarınca karşı tarafa yüklenen avukatlık ücreti kişisel hak niteliğindedir. Bu yönü itibariyle de, ayrıca temyiz edilmediği sürece Yargıtay tarafından inceleme konusu yapılamaz. Yine sanık lehine vaki temyiz üzerine kararın bozulup yeniden hüküm kurulduğu hallerde, davaya katılan tarafın yeni hükmü vekalet ücreti yönünden temyiz etmesi durumunda, kazanılmış hak nedeniyle bu hususun bozma konusu yapılamayacağı da uygulamada yerleşmiş hususlardandır.

Sanığın mahkum olması halinde, ceza davalarında, vekaletnamesi bulunan bir avukatın hukuki yardımından yararlanan veya kendilerini vekille temsil ettiren katılan veya şahsi davacı lehine, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi"nin ikinci kısım ikinci bölümüne göre maktu vekalet ücreti ödenmesine karar verilir. Yine tazminata hükmedilmişse, tarifenin üçüncü kısmına göre nispi vekalet ücretine de hükmedilir. Ayrıca sanığın da vekaletnamesini haiz bir avukatının bulunması durumunda, manevi tazminatın reddedilen kısmı üzerinden sanık yararına da avukatlık ücretine hükmedilecektir.

H...gi tarihteki "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi"nin uygulanacağı hususuna gelince: 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 168. maddesinde 10.5.2001 gün ve 24398 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4667 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesinde, yerleşik yargısal kararlarda vurgulandığı ve ayrıntıları 23.12.1976 gün ve 7-6 sayılı İçtihadı Birleştirme K....rında açıklandığı üzere; yargı mercilerince ceza davalarında karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücreti, kamu davasına katılma isteği veya kişisel dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenmekteydi.

Ancak; Avukatlık Yasasının ücret sözleşmesini düzenleyen 168. maddesinde 4667 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişiklik yapılmış olup, anılan maddenin son fıkrasında; "Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife"nin esas alınacağı belirtildiğinden, yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinin belirlenmesinde de hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan tarifenin uygulanması gerekir.

Karşı tarafa yüklenecek olan avukatlık ücretinin kimin adına hükmedileceği sorununu inceleyecek olursak;

Ceza Genel Kurulumuzun 20.10.1975 gün ve 250-256 sayılı kararında, avukatlık ücretinin vekil olan avukat lehine değil, asil adına hükmedilmesi gerektiği belirtilmiş olup, gerek Hukuk Dairelerinin gerekse Yargıtay Ceza Dairelerinin bu doğrultudaki uygulamaları istikrarlı biçimde süregelmiştir.

Ancak Avukatlık Yasasında 4667 sayılı Yasa ile yapılan yeni düzenleme sonrasında, karşı tarafa, dava sonunda yargılama gideri olarak yüklenecek avukatlık ücretinin vekile mi yoksa müvekkile mi hükmedilmesi gerektiği sorunu çeşitli yargısal kararlarda tartışılmaya başlanmıştır.

Avukatlık Yasasının 164. maddesinin son fıkrası 4667 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önce: "Avukat ile iş sahibi arasında aksine yazılı sözleşme bulunmadıkça tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek avukatlık ücreti avukata aittir." hükmünü taşımakta iken, bu hüküm 4667 sayılı Yasa ile şu şekilde değiştirilmiştir: "Dava sonunda, kararla tarifeye dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekalet ücreti, avukata aittir. Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez."

Görüleceği üzere, gerek önceki gerekse sonraki yasa metinlerinde, karşı tarafa yüklenecek ücretin, kimin adına hükmedileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır. 4667 sayılı Yasa ile Avukatlık Yasasının 163. maddesinde yapılan düzenleme ile avukat ile iş sahibi arasındaki avukatlık sözleşmesinin yazılı olması şartı kaldırıldığından, buna paralel olarak 164. maddede değişiklik yapılarak "aksine yazılı sözleşme bulunmaması" koşulu kaldırılmıştır. Esasen sözleşme özgürlüğü prensibi uyarınca, iş sahibi ile avukat isterlerse karşı tarafa yüklenen vekalet ücretinin iş sahibine ait olacağına ilişkin sözleşme de yapabilirler. Böyle bir sözleşmeyi yasaklayan herhangi bir yasal düzenleme de mevcut değildir. O halde, salt bu değişiklik nedeniyle gider olarak karşı tarafa yüklenecek olan avukatlık ücretinin vekil lehine hükmedilmesi gerektiğini söylemek olanaklı değildir.

Diğer yandan, karşı tarafa yüklenecek ücretin avukata değil, iş sahibi müvekkile hükmedilmesi gerektiğini gösteren bir başka husus 164/son maddenin ikinci cümlesinde yer alan "Bu ücret, iş sahibinin borcu nedeniyle takas ve mahsup edilemez, haczedilemez" hükmüdür. Şayet, karşı tarafa yüklenecek olan avukatlık ücreti avukat adına hükmedilecek ise, bu ücretin zaten iş sahibinin borcu nedeniyle takas veya mahsup edilmesi ya da haczedilmesi mümkün olamayacaktır. Aksi bir yorum, bizi yasakoyucunun 164. maddesinin son fıkrasına ikinci cümleyi boş yere koyduğu sonucuna götürür. (Murat Aydın, Avukatlık Ücreti, Ankara-2004, 2. Bası, s.252)

Yine, ücretin asil adına hükmedilmesi gerektiğini gösteren bir başka yasal düzenleme de, Avukatlık Yasasının 163/3. maddesi olup, bu düzenleme 4667 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sırasında da korunmuştur. Bu hüküm uyarınca bir ilamın cebri icra yolu ile infazına girişildiğinde, takip talebini alan icra müdürü ilamı inceleyerek, ilam bir avukatın takibi ile elde edilmiş, ancak iş sahibinin kendisi veya bu avukatın dışında bir başka avukat tarafından icraya konulmuşsa, masrafını takip talebinde bulunandan alarak ilamın icraya konulduğunu ilamda adı yazılı avukata bildirecek, bu bildirim yapılmadan icranın sonraki aşamalarına geçilmeyecektir. Bu düzenleme ile, avukatın ilama konu alacağını kolayca alması sağlanmak istenmektedir. Karşı tarafa yüklenen avukatlık ücreti avukat adına hükmedilecek ise bu kurala da gerek bulunmamaktadır. (Murat Aydın, age, s.253)

Kaldı ki, hükümlerin kimler tarafından temyiz edilebileceği usul yasasında gösterilmiştir. Avukatın hükmü ancak yetkili kılındığı takdirde ve vekili adına temyize yetkisi bulunduğu, oysa avukat lehine ücrete hükmedilmesi halinde, ücret alacağına ilişkin kısım kendisi yönünden bir hak veya olumsuzluk yaratmayacağı cihetle, ceza davalarında katılan, şahsi davacı ya da sanığın buna yönelik temyiz yetkisinin de ortadan kalkması sonucunun doğacağı, yine hükmü kendisi adına temyiz yetkisi bulunmayan vekilin bu hususu temyiz edeme-yeceği, C.Savcılarının şahsi hakka ilişen konularda hükmü temyize yetkilerinin bulunmadığı, sanığın da hükmü kendi aleyhine temyiz edemeyeceği düşünülürse, yargılama giderlerinden sayılan ve hükmün bir parçasını oluşturan avukatlık ücretine eksik hükmedildiği hususunun temyiz incelemesine getirilmesine hukuki olanak kalmayacağı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, 4667 sayılı Yasa ile Avukatlık Yasasının 164/son maddesinde gerçekleştirilen değişikliğin, yargılama giderlerinden sayılan ve dava sonunda tarife uyarınca karşı tarafa yüklenecek olan avukatlık ücretinin, vekil lehine değil, kendilerini vekille temsil ettiren katılan, şahsi davacı veya sanık lehine hükme-dilmesi gerektiği yolundaki önceki kararlar ve istikrarlı uygulamadan dönülmesini gerektirmediğinden, Özel Dairenin karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 750.000.000 lira avukatlık ücretinin sanıktan alınarak, katılanlar vekiline verilmesine ilişkin uygulaması hatalı olup, sanık Fatih vekilinin temyiz isteğinin kabulüyle hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmelidir. Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm kurulması mümkün bulunduğundan, 750.000.000 lira avukatlık ücretinin sanıktan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren katılanlara eşit olarak verilmesi kararlaştırılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ; Açıklanan nedenlerle;

1- Katılanlar Cengiz Ö...., D..... Ö...., Hacı İbrahim Ö.... ve Fatma Ö.... ile katılanlar vekil-lerinin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar Mehmet Ç......, Muhammet S....., Mesut K......., Resul A........., Ömer D..... A...., Nejdet U...., Tolga K...., Şener S....., Murat U......, Olgun Deniz, Bayram Ardıç, Nezir Ş............., Murat K...., Doğan Y......, Hasan Y....., Seyit K..... ve Yunus K........'na atılı suçlar yönünden kurulan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık Fatih Y...... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile bu sanığın yasanın belirlediği sınırın tecavüz edilmesi suretiyle kastı aşan etkili eylem sonucu adam öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 12.6.2003 gün ve 1-3 sayılı kararının avukatlık ücretine hatalı hükmedilmesi nedeniyle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve CYUY'nın 322. maddesi uyarınca hüküm kurulması mümkün bulunduğundan, "Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir olunan 750.000.000 lira avukatlık ücretinin sanık Fatih Y......'dan alınarak kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar Hacı İbrahim Ö...., Fatma Ö...., Ömer Ö...., Nermin Ö...., Zeynep Ö...., Ali Ö...., Ziynet Ö...., D..... Ö...., Nimet Ö...., Kader Ö...., Susan Y....., Sunay D......., Mustafa Ö.... ve Arife Ö....'a eşit olarak verilmesine" ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine 20.04.2004 günü oybirliği ile karar verildi.