muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/17959, Karar No: 2008/3465, Tarih: 05.03.2008

8) Hazine tarafından ... ... Mahallesi 321 ada 91 sayılı parsel hakkında, Gebze Belediye Başkanlığı aleyhine Asliye (3) Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davasının bu mahkemece 15.12.2006 gün 2004/260-451 sayılı kararla kabul edildiği ve 321 ada 91 sayılı parselin, orman niteliğini kaybetmeyen bölümünün orman niteliği ile 2/B madde uygulamasına konu olan bölümlerinin de 2/B madde alanı olarak Hazine adına tesciline ilişkin kararın Dairenin 05.03.2008 gün ve 2007/6370-3474 sayılı kararı ile onandığı,

9) Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan ve kadastro sırasında 11 numaralı kadastro adasında tesbitleri yapılan parsellerin, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan birçok ifraz parseli hakkında Orman Bakanlığı ve Hazine tarafından kişiler aleyhine Gebze 1, 2 ve 3 numaralı Asliye Hukuk Mahkemelerinde birçok tapu iptali ve tescil davası açıldığı, bu davaların bir kısmının sonuçlandığı bir kısmının halen devam ettiği,

10) Çekişmeli parselin ... ... Mahallesi 321 ada 64 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturuludğu ve 321 ada 64 sayılı paresilin de Ocak 1940 tarih 15, Şubat 1941 tarih 17, K.Sani 1333 tarih 74 numaralı tapu kayıtlarının revizyon görmesi sonucu tapuya tescil edildiği, 321 ada 64 sayılı parselin 1944 yılında kesinleşen orman sınırları içinde iken 1970 yılında kadastroca oluşturulan tapu kaydının (hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından ve 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki "iskan süretiyle" verilen yerler hükmünün Anayasa Mahkemesinin 13/06/1989 gün ve 1988/35-13 sayılı kararı ile iptal edildiği, bu nedenle taşınmaz orman sınırı içinde iken 2510 Sayılı İskan Yasasına göre oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği) Hukuk Genel kurulunun 19/02/2003 gün ve 2003/20-120-90 sayılı kararında belirtildiği gibi yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve Hazine tarafından bir süreye bağlı olmaksızın her zaman tapunun iptalinin istenebileceği, Orman İdaresince geçersiz olan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek taşınmazın 1994 yılında 6831 Sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, bu nedenlerle Hazinenin davasının kabulü ile 2/B sahası olarak tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığına göre, davalının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05.03.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3961, Karar No: 2012/5376, Tarih: 24.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3961 E.  ,  2012/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunan şirketin iflasın ertelenmesi davasında kayyım olarak atanan müvekkilinin, alamadığı kayyımlık ücretinin kaydı için yaptıkları başvuru sonucunda, iflas idaresince hazırlanan sıra cetvelinde adi alacak olarak nitelendirilmek suretiyle 16. sıraya alındığını, oysa bu alacağın İİK'nun 248. maddesine göre masa alacağı kapsamında kaldığını ileri sürerek, alacağın öncelikle ödenmesini, bu mümkün olmadığı takdirde sıra cetveline itirazlarının kabulü ile imtiyazlı alacağın sıra cetveline alınmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin talep ettiği kayyımlık ücretinin, iflas kararından önce doğmuş olduğunu, bu nedenle İİK'nun 248. maddesi kapsamına giren masraflardan olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, şikayetçi vekiline, kendi alacaklarından önceki sıralarda bulunan tüm alacaklıları davaya dahil edilmesi için gerek tensiben verilen sürede, gerekse de 17.01.2012 tarihli duruşmada verilen 20 günlük kesin süre içerisinde, şikayetçinin kendinden önceki sıralarda bulunan tüm alacaklıları davaya dahil etmeyerek taraf teşkili sağlamadığı gerekçesiyle, HMK'nun 144-115 nci madde hükümleri uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir

Şikayet, iflas sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir. İİK'nun 235/1 nci maddesi uyarınca iflas sıra cetveline yönelik itirazlar kural olarak genel mahkemelerde (Asliye Ticaret Mahkemesinde) görülür. Şikayetçinin sadece kendi sırasına yönelik itirazlarını, husumet iflas idaresine yöneltilerek İİK'nun 235/son maddeleri uyarınca icra mahkemesinde ileri sürmelidir. İflas sıra cetvelinde başka bir alacaklının kabul edilen miktar kadar alacağı bulunmadığına ya da sırasına yönelik itiraz, o alacağın sıradan terkin edilmesi talebini içerdiğinden, şikayet olarak icra mahkemesinde değil, İİK'nun 235/2 nci maddesi uyarınca sırasına itiraz edilen alacaklıya husumet yöneltilerek dava yolu ile genel mahkemede ileri sürülmelidir.

Bu durumda, şikayetçi taraf kendi sırasına yönelik şikayet nedenlerine dayandığından, dava dilekçesinde husumeti doğru yönelttiğinin kabulü ile İcra Mahkemesince, şikayetin esası incelenip oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, diğer alacaklıların sıralarına ve alacaklarına itiraz edilmişçesine, talebin genel mahkemenin görevine giren bir sıra cetveline itiraz davası olarak yorumlanarak yanılgılı gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda, şikayetçi taraf kendi sırasına yönelik şikayet nedenlerine dayandığından, dava dilekçesinde husumeti doğru yönelttiğinin kabulü ile İcra Mahkemesince, şikayetin esası incelenip oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, diğer alacaklıların sıralarına ve alacaklarına itiraz edilmişçesine, talebin genel mahkemenin görevine giren bir sıra cetveline itiraz davası olarak yorumlanarak yanılgılı gerekçe ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12817, Karar No: 2010/7690, Tarih: 22.10.2010

5. Ceza Dairesi 2006/12817 E., 2010/7690 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/12817 E., 2010/7690 K.**

**- ZİMMET VE GÖREVİ KÖTÜYE KULLANMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 212 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 230 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 34 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Zimmet ve görevi kötüye kullanmak suçlarından sanıklar M.... S.... ve U..... K.....’nın yapılan yargılanmaları sonunda; sanık M.....’nin lehe kabul edilen zimmet suçundan 5237 sayılı TCK uyarınca sanık U....’nun eyleminin görevi kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulüyle 5237 sayılı TCK hükümlerine göre mahkümiyetlerine dair, Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.10.2005 gün ve 2002/85 Esas, 2005/317 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık U..... K..... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat ve kabul olunan görevi kötüye kullanmak suçunun tabi olduğu yasa maddesinde öngörülen cezanın tür ve miktarına nazaran 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7,5 yıllık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi olan 25.12.2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasanın 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

Sanık M..... S..... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Görevi kötüye kullanma suçundan açılan dava hakkında bir karar verilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık M..... S..... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Görevi kötüye kullanma suçundan açılan dava hakkında bir karar verilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna, kaçamaklı sanık savunmalarına, tanık beyanlarına ve dosya içeriğine göre, Çukurca İlçe Tarım Müdürlüğünde Veteriner Sağlık Teknisyeni olarak görev yapan sanığın ilçe tarım müdür vekili olarak görevli bulunduğu dönemlerde temizlik malzemesi, yakacak, onarım işlerine ilişkin olarak komisyon kararları düzenleyip komisyonda bulunan üyelerin yerine taklit etmek suretiyle imza atıp, gerçekte alım yapılmadığı halde, Ege Ticaret firmasından 1.500.000.000 ve 750.000.000 TL. bedelinde odun, G.... Ticaret firmasından 475.000.000 ve 264.380.000 TL. bedelinde temizlik malzemesi, C...... Limited Şirketinden 588.000.000 TL. bedelinde inşaat malzemesi, Ş...... İnşaat Firmasından 281.000.00 TL. bedelinde inşaat malzemesi alımı yapılmış gibi tahakkuk müzekkereleri ve verile emirleri düzenlediği, 25.12.2001 günlü 1500.00 TL.’lik yakacak alımına ilişkin tahakkuk müzekkeresi dışındaki tahakkuk memuru imzalarını da ilgililer yerine taklit etmek suretiyle attığı ve bu suretle ilgili firmalara ödeme yapılmasını sağladığı, firma yetkililerince alınan bu paralardan KDV düşüldükten sonra kalan kısmın sanığa ödendiği ve sanığın bu meblağları mal edindiği anlaşılmış, oluş mahkemece de bu şekilde kabul edilmiş olduğu halde; bir kamu görevlisinin zimmet suçunun oluşması için mal edilen paraların kendisine görevinin normal fonksiyonu icabı ve gerçek belgelerle tevdii edilmiş bulunmasının gerekmesine, sanığın iğfal kabiliyetine haiz olduğu açıkça anlaşılan, düzenlediği gerçek dışı evraklarla ilgili firmalara ödeme yapılmasını sağlayıp daha sonra paraları almış bulunmasına göre, bu paralar üzerinde sanığın koruma ve gözetim sorumluluğundan söz edilemeyeceği cihetle, haksız çıkar sağlamış olmasının zimmet suçunu değil, müteselsil resmi evrakta sahtecilik ve kamu kurumunu dolandırmak suçlarını oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde duruşma savcısının esas hakkındaki görüşü belirtilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230/1-a maddesine, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde kanıtların değerlendirilmesi, tutarlı şekilde tartışılması ve varsa çelişkilerin giderilmesi ve sanığın hangi eyleminin ya da eylemlerinin zimmet olarak kabul edildiği açıklanmaksızın yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, CMK.nun 32 ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçesinde duruşma savcısının esas hakkındaki görüşü belirtilmeyerek 5271 sayılı CMK.nun 230/1-a maddesine, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde kanıtların değerlendirilmesi, tutarlı şekilde tartışılması ve varsa çelişkilerin giderilmesi ve sanığın hangi eyleminin ya da eylemlerinin zimmet olarak kabul edildiği açıklanmaksızın yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141, CMK.nun 32 ve 230. maddelerine muhalefet edilmesi,

5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK.nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleri ile birlikte denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin, 5237 sayılı TCK.nun 212. maddesindeki “

“sahte resmi veya özel belgenin bir başka suçun işlenmesi sırasında kullanılması halinde, hem sahtecilik hem de ilgili suçtan dolayı ayrı ayrı cezaya hükmolunur”

” biçimindeki düzenleme nedeniyle, sanığın gerçekleşen eylemlerinde sahtecilik suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılması ve sahteciliğin varlığının kabulü halinde bu suçtan da mahkümiyet hükmü kurularak, buna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Sanığın eylemini teselsülen gerçekleştirdiğinin gözetilmemesi,

G..... ticaret firmasından temizlik malzemesi alınmadığı halde 475.000.000 TL.lik fatura alındığı iddiası ile ilgili olarak damga vergisi ve KDV düşüldükten sonra 389.500.000 TL.’nin sanığa ödendiği gözetilmeksizin, kurum zararının bu iddia ile ilgili olarak 222.070.000 TL. olduğunu mütalaa eden hatalı bilirkişi raporu esas alınarak mal edinilen toplam para miktarının 3.037.969.000 TL. olduğu kabul edilmek suretiyle bu miktarın düşülmesinden sonra sanığın fazladan ödediği kabul edilen paranın iadesine karar verilmesi,

Sanığın kendi altsoyu yönüyle 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihi ile sınırlı olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14496, Karar No: 2018/6596, Tarih: 23.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14496 E.  ,  2018/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/05/2016 tarih ve 2014/233-2016/485 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 23.10.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşımacılık ve saha hizmeti verdiğini, bu hizmet karşılığı olarak düzenlenen fatura bedellerinin kısmen ödendiğini, bakiye 147.398,44 TL alacağın ödenmemesi üzerine takip başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını, davalı aleyhine inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkilinden herhangi bir alacağı bulunmadığını, dava dışı şirket ile arasındaki sözleşmenin devredildiğini, davacı adına düzenlelenen 5 adet faturanın davacı tarafından ödenmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının düzenlemiş olduğu faturalardan kaynaklanan alacak iddiasını ispatlayamadığı, bu nedenle davacının takip konusu fatura miktarınca davalıdan alacaklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline, takibin devamına, takipten itibaren avans faizi yürütülmesine, alacak likit olduğundan, alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı tarafça, davalıya verildiği iddia edilen taşıma ile saha hizmetinden kaynaklanan ve ödenmeyen bakiye alacağa ilişkin fatura bedellerinin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle açılan işbu davada, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davalı tarafça, davacı ile dava dışı ... Türkiye Ltd. Şti. arasında 01.01.2012 tarihli ... Türkiye ... Sözleşmesi ve yine aynı tarihli ... Türkiye Taşıma Sözleşmesi akdedildiği, işbu sözleşmelerin 02.08.2012 tarihinde, dava dışı ... davacıya tebliğ ettiği sözleşmelerin devrine ilişkin yazı ile taraflar arasındaki sözleşmeler kapsamında hizmetlerinin gelecekteki alıcısı olarak ..., iştiraklerine, haleflerine devir ve temlik etme konusunda davacıyı bilgilendirdikleri

Ancak, davalı tarafça, davacı ile dava dışı ... Türkiye Ltd. Şti. arasında 01.01.2012 tarihli ... Türkiye ... Sözleşmesi ve yine aynı tarihli ... Türkiye Taşıma Sözleşmesi akdedildiği, işbu sözleşmelerin 02.08.2012 tarihinde, dava dışı ... davacıya tebliğ ettiği sözleşmelerin devrine ilişkin yazı ile taraflar arasındaki sözleşmeler kapsamında hizmetlerinin gelecekteki alıcısı olarak ..., iştiraklerine, haleflerine devir ve temlik etme konusunda davacıyı bilgilendirdikleri

zira, sözleşmede dava dışı ... açısından böyle bir devre imkan sağlandığı, yazının davacı tarafından 28.9.2012 tarihinde imzalanarak kabul edildiği ve bu doğrultuda davacı ile davalı arasında ticari ilişkinin başladığı, bu ticari ilişki kapsamında davacının 04.03.2014 tarihli ihtarnamesi ile talep ettiği 4 adet fatura toplamı olan 295.146,72 TL'den 148.018,28 TL'nin 11.3.2014 tarihinde ödendiği, buna karşılık davacıya fatura edilen ve davacı tarafından kayda alınmayan 5 adet faturanın ödenmesinin ihtarname ile talep edildiği, davacıya fatura edilen tutarların bir kısmının davacının taşıma hizmetini geç ifa etmesi nedeniyle dava dışı ... ödenmek zorunda kalınan bedele ilişkin yansıma faturaları, bir kısmının da stok sahasının davacı tarafından geç tahliye süre içerisinde yapılan masraflara ilişkin olduğunun savunulduğu ve bu doğrultuda delillerin ibraz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yargılama sırasında bilirkişi incelemesi yaptırılmış, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da sözleşmenin davalıya devredildiğinin kabul edilmesine rağmen, geç teslim nedeniyle düzenlendiği savunulan fatura kaynağı alacağın tespiti hususunda ...'nın 889. maddesindeki ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahisle alacağın ispat edilemediği, davalı tarafından tanzim edilen 22.815,30 TL bedelli ''Devir Teslim Döneminde Yerine Getirilemeyen Saha Hizmetleri- Ekstra Maliyetler'' açıklamalı faturaya ilişkin olarak ise, sözleşmenin 31.12.2013 tarihinde sona erdiği tespit edilmekle birlikte stok sahasının devri ile ilgili herhangi bir tarih öngörülmediği, 30.12.2013 tarihli e-posta ile taraflar arasında stok sahasının devir ve teslim tarihinin kararlaştırıldığı, 02.01.2014 tarihinde devir için hazır olunacağının belirtildiği ancak devrin davalı tarafından ibraz edilen tutanak uyarınca 07.01.2013 tarihinde gerçekleştiği, devir işleminin 07.01.2014 tarihinde gerçekleştiğinin kabul edilmesi halinde bile, tutanakta devir ve teslimde geç kalındığına ilişkin bir ihtirazi kayıt yer almadığı gibi, devir teslimin gerçekleşmesi kararlaştırılan 02.01.2014 tarihinde (veya öncesinde ya da sonrasında) davacının devir ve teslimden imtina ettiğini veya temerrüde düştüğünü ispat edici nitelikte bir uyarı da bulunmadığından işbu faturadan kaynaklanan alacak iddiasının da davalı tarafından ispatlanamadığı görüşü belirtilmiş ve bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesisi cihetine gidilmiş ise de, öncelikle davacı ile dava dışı şirket arasında akdedilen sözleşmelerin davalıya devredilmesi sonucu davalının sözleşmenin tarafı olduğu kabul edilerek, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sözleşme hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi, davalının bilirkişi raporuna yönelik ciddi itirazları da nazara alınarak, yansıma faturalarına konu taşımaların geç ifa edildiği ve ayrıca davacının saha teslimini geç yaptığından masrafa sebebiyet verdiği hususlarına dair sunulan delilleri ile birlikte bir değerlendirme yapmak gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6538, Karar No: 2016/90, Tarih: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/6538 E.  ,  2016/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın adli sicil kaydının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına engel oluşturmadığı anlaşılmakla, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda edinilen kanaate göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "Sanığa daha önce H.A.G.B kararı verilmesine rağmen denetim süresinde kasıtlı bir suç işlediğinden" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeden; hükümde dayanak yasa maddesinin TCK.nun 50/6 maddesi olarak gösterilmesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.