muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/7616, Karar No: 2006/15704, Tarih: 15.11.2006

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/10721, Karar No: 2009/19001, Tarih: 13.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10721 E.  ,  2009/19001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

HUMK'nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay'ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır. Aynı kural takip hukukunda da geçerlidir.

Mahkemece, HUMK'nun 193.maddesi uyarınca takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, takibin iptali isabetsiz olup kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ   : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Konya 2.İcra  Mahkemesinin 17/12/2008 tarih ve 2008/495 E.-1393 K. Sayılı kararının hüküm bölümünün birinci bendindeki “ takibin iptaline” kelimelerinin karar metninden çıkartılmasına, yerine “ takibin açılmamış sayılmasına” kelimelerinin yazılmasına kararın düzeltilmiş bu şekli ile  İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 13/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5508, Karar No: 2019/372, Tarih: 14.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5508 E.  ,  2019/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasası'nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13064, Karar No: 2008/17130, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13064 E.  ,  2008/17130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 123 ada 15 parsel sayılı 6964 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden ham ... olarak tesbiti yapılmış, kadastro mahkemesinde davalı olması nedeniyle maliki açık bırakılarak devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (F) rumuzlu bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16120, Karar No: 2014/13289, Tarih: 29.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16120 E.  ,  2014/13289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar .... ve....'nın beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların olay tarihinde hastahanede nöbetçi olarak görevli olmadıkları anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda suç açısından faillerin taksirlerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanıklar..... ve .....'ın beraatlerine ilişkin hükümlerin incelenmesine gelince;

37 yaşındaki 41 haftalık gebe olan katılanın, 41. haftada doğum için ...devlet hastanesine yatırıldığı, katılanların iddiasına göre ; 41. haftaya kadar gebelik kontrolünün özel bir hastanede yapıldığı ve kontrollerde olumsuz herhangi bir şeyin olmadığı bebeğin sağlıklı ve 4 kilo 100 gr olduğunun söylendiği kilosu itibariyle sezeryanla doğumun daha uygun olacağı konusunda özel hastanedeki doktorun kendilerine telkinde bulunduğu, katılanın 2. gebeliği olduğu ve ilk çocuğunun 3,5 kg. olarak normal doğum yolu ile doğduğu, katılanların iddiasına göre doktorun ve hemşirelerin gerekli müdahalelerde bulunmadığından bebeklerinin sağlıksız doğduğu, doğumdan sonra 75 gün mekonyum aspirasyon tanısı ile küvezde kaldığı ve 8 aylıkken otopsi sonucuna göre Akut pnömuni ve plörit sonucu öldüğü olayda,

Antalya 3. İdare Mahkemesince alınan Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 24 Kasım 2010 tarihli ve 3850 karar nolu raporunda; “eldeki belgelere göre doğum takibinin eksik yapılmış olduğu, bebeğe uygulanan takip ve tedavilerin tıp kurallarına uygun olmadığı”, Adli Tıp Kurumu 3. ihtisas kurulu 25 kasım 2009 tarih ve 10205 karar nolu raporunda ise “indüksiyon takılan gebelerde kardiotokografi ile çocuğun kalp sesinin ve çocuğun iyilik halinin yakından takibi ve durumunun iyi olduğunun kanıtlanması gerektiği, bu tıbbi kayıtların mevcut olmamasının bir eksiklik olduğu bu tıbbi kayıtlar mevcut olmadığından çocuğun durumunun ne zaman bozulduğu hususunda görüş bildirilemeyeceği", Adli Tıp 1. ihtisas Kurulunun 3017 nolu kararında "1-Normal vajinal yolla doğum eyleminin takibinin ebeler tarafından yapılabileceği ancak indüksiyon takılmış gebenin uygun sekilde takip edilerek bebeğin sıkıntıya girip girmediğinin çocuk kalp seslerini sayısal değer olarak izleyerek ve NST çekilerek belirlenmesi, bebeğin sıkıntıda olduğunun tespiti halinde nöbetçi Kadın Doğum Uzmanına haber verilerek gerekirse sezaryen yoluyla doğuma alınmasının sağlanması gerektigi, takiplerde yalnızca bir kez 140 atım/dk şeklinde çocuk kalp sesi değeri olduğu, NST kayıtlarının bulunmadığı, bu nedenle kişinin doğum travay takiplerini yapmakla sorumlu (28/05/2007 günü-29/05/2007 gecesi) nöbetçi ebelerin uygulamalarının tıp kurallarına uygun olmadığı, Annenin saat 06:10 sıralarında mekonyumlu sularının gelmesi üzerine doğumhaneye alındığı ve Dr...... tarafından muayene edildiği, açıklığın 6-7 cm ve başına fiske olduğu, ÇKS:140/dk olduğu, amnion sıvısı koyu mekonyumlu olduğu, indüksiyon yapılarak bebeğin doğurtulduğu dikkate alındığında, doğumu gerçekleştiren Kadın Doğum Uzmanı Dr.....'ın uygulamalarının tıp kurallarına uygun olduğu" şeklinde oldukları, tüm bu belirlemeler karşısında sanıkların kusurlu olup olmadıkları hususunda şüpheye düşüldüğü, sanıklara atfedilecek kusurun tartışmayı gerektirmeyecek şekilde kesin bir biçimde saptanması doğumun meydana gelen tüm olumsuzluklara rağmen sanık doktor tarafından sezeryan yolu ile değil de normal doğum şeklinde yapılmasına karar verilmesi eyleminde ihmal ve kusurunun bulunup bulunmadığı hususlarında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, sanığın olay nedeni ile tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin olarak önceki raporlarda irdelenecek şekilde sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının ve kusurunun bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmasından sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3091, Karar No: 2022/3658, Tarih: 28.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/3091 E.  ,  2022/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİ KARARINA İTİRAZ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesinden verilen 17/02/2021 tarihli ve 2020/928 Esas, 2021/390 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin ″adli yardım talebinin reddine″ ilişkin 09.12.2021 tarihli ve 2021/5846 E.- 11256 K. sayılı kararına karşı itiraz edilmesi üzerine, 6100 sayılı HMK′nın 337/2. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmekle, evrak üzerinden yapılan inceleme sonucunda:

Davalı ... aleyhine ... 12. İcra Hukuk Mahkemesinde açılan şikayet davasının reddine ilişkin 2018/338 Esas, 2019/23 sayılı karara karşı yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesince kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne ve ... 24. İcra Dairesi’nin 1999/5374 E. sayılı takip dosyasından şikayetçi 3. kişiye gönderilen 30.04.2018 tarihli müzekkerenin iptaline şeklinde hüküm kurulduğu, davalının bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteğinde bulunduğu ve dilekçesine ödeme güçlüğüne ilişkin belgeler eklediği; ne var ki, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine, harç ve masrafların yatırılması için işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verildiği, iş bu kararın davalı tarafından itiraza konu edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK′nın 336/2. maddesi ″Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.″ hükmünü içermektedir.

Somut olayda, Yargıtay 12. Hukuk Dairesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ise de, davacının temyiz dilekçesine eklediği belgelerden ödeme güçlüğü içerisinde bulunduğu kanaatine varılmaktadır.

Hâl böyle olunca, adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/5846 E., - 11256 K. sayılı kararına karşı davalı tarafından yapılan itirazın yerinde olduğu görülmekle, adli yardım talebinin KABULÜNE; dosyanın ilgisi bakımından anılan Daire Başkanlığına gönderilmesine 28.04.2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14589, Karar No: 2017/25170, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14589 E.  ,  2017/25170 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8, Karar No: 2010/9374, Tarih: 21.06.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/8 E.  ,  2010/9374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 27.02.2002 günü itibariyle temyiz inceleme tarihinde sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi tahakkuk ettiğinden sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, 22.9.2003 havale tarihli üç kişilik bilirkişi heyetince düzenlenen bilirkişi raporunda tasdik ve tescile tabi olduğu belirtilen ve adli emanetin ... sıralarında kayıtlı, 1 adet Roma dönemine ait 20.6 cm. yüksekliğinde, 15.1 cm. gövde çapında, 6 cm. ağız çapında matara, 1 adet Roma dönemine ait 19.7 cm. yüksekliğinde, 14.7 cm. gövde çapında, 3.7 cm. ağız çapında mataranın, 1 adet Roma dönemine ait 5.7 cm. yüksekliğinde, 8.1 cm. gövde çapında, 5.5 cm. dış ağız, 3.4 cm. iç ağız çapında, 5.5 cm. oturma düzeyine sahip kulpsuz pişmiş toprak vazonun, 1 adet Roma dönemine ait 5.2 cm. yüksekliğinde, 4.3 cm. dış ağız çapında, 2.5 cm. iç ağız çapında, 3 cm. oturma düzeyine sahip pişmiş toprak vazonun, 1 adet Roma dönemine ait 2.4 cm. yüksekliğinde 6.1 cm. gövde çapında, 8.4 cm. uzunluğunda, 0.9 ağız çapında pişmiş toprak kandilin, 1 adet Roma dönemine ait 1.9 cm. yüksekliğinde, 5.9 cm. gövde çapında, 3.3 cm. kalıp çapında pişmiş toprak kalıbın, 8 adet 2.1. cm. çapında, 3 adet 3.8 cm. çapında, 1 adet 2.7 cm. çapında olmak üzere toplam 12 adet II.Mahmut dönemine ait Osmanlı sikkesinin, 1 adet 1.7 cm. çapında bronz sikkenin "korunması gerekli taşınır Kültür ve Tabiat Varlıklarını tasdik ve tescili ile müzelere alınmaları hakkındaki yönetmelik uyarınca gereği hususunda işlem yapılmak üzere müzeye TEVDİİNE, bu sayılanların dışında kalan diğer eşyaların sanığa iadesine, 21.06.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/441, Karar No: 2011/218, Tarih: 12.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/441 E.  ,  2011/218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin üçüncü kişi-borçlu ... aleyhine başlattığı icra takibi sonunda haczedilen taşınmazın 26.000 TL'ye satıldığını, ancak İcra Müdürlüğünce düzenlenen 27.07.2007 günlü sıra cetvelinde taşınmaz satışından elde edilen paranın eski tarihli hacizleri nedeniyle davalı kuruma verilmesinin kararlaştırıldığını, oysa davalı kurumun hacizlerinin İİK'nun 106-110 maddeleri uyarınca zamanaşımına uğradığını ileri sürerek düzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, üçüncü kişi-borçlu ...' nün taşınmazı üzerine ilk haczin 13.06.2002 tarihinde müvekkili tarafından 6183 sayılı yasaya göre konulduğunu, aynı yasanın 96. maddesi uyarınca takip yapan kamu idaresi tarafından haciz teferruğ edilene kadar haczin devam edeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, davaya konu sıra cetvelinin doğru olarak düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut bilirkişi... tarafından düzenlenen 12.05.2009 günlü raporda sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiği belirtilmiş; bilirkişi ... tarafından düzenlenen 15.08.2010 tarihli raporda ise bir kısım belgelerin eksik olması nedeniyle davalı kurum alacağı ile ilgili hesaplama yapılamadığı bildirilmiştir. Mahkemece bu iki rapor arasında çelişki bulunmasına rağmen eksiklikler giderilmeden son bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece eksik olan belgeler getirtildikten sonra bilirkişi ...'dan davalı kurumun asıl alacak miktarının dayanakları da gösterilerek ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli şekilde belirlenmesi için ek rapor aldırılarak oluşacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmen BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5470, Karar No: 2016/4523, Tarih: 09.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/5470 E.  ,  2016/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet (icra memur muamelesi)

11/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda iş bölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

İnceleme konusu karar, ödeme emri tebliğine ilişkin icra müdür işleminin şikayet yoluyla düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin görevi içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.