muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2688, Karar No: 2015/3874, Tarih: 14.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2688 E.  ,  2015/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/387949

MAHKEMESİ : Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

NUMARASI : 2010/215 (E) ve 2011/203 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Sanığın, suça konu iki adet çeki sahte olarak keşide edip müştekiye verdiğinin iddia olunması, sanığın istikrar arz eden savunmalarında, katılanın sahibi olduğu dershanede sekreter olarak çalıştığını, daha sonra işten ayrılan katılana çalıştığı yıllara karşılık olmak üzere iki adet çek keşide ettiğini, çeklerdeki imzaların kendisine ait olduğunu, imzasını değiştirmediği gibi başka birisine de attırmadığını, sadece ekonomik durumunun kötüye gittiğini, bu yüzden çeklerin karşılıksız çıktığını, borcu da imzayı da kabul ettiğini, yapılan imza incelemesini kabul etmediğini ifade etmesi, katılan tarafından herhangi bir icra takibinin yapılmaması, dolayısıyla sanığın suça konu çeklere yönelik imza itirazında bulunmaması ve keşideci imzalarının basit tersimli imzalar olması ve sanığın sahtecilik kastı ile hareket etmeksizin rızası dahilinde suça konu çekleri başka birisine düzenlettirebileceği karşısında, atılı suçtan sanığın beraati yerine salt ekspertiz raporuna itibar edilerek sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün ve 2013/151-304 sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; sanık hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanunun 16/1-2. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile suç olmaktan çıkarılması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinden, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2007 tarih ve 2006/721 Esas, 2007/117 Karar sayılı ilamıyla 3167 sayılı Kanuna muhalefetten sanık hakkında hükmolunan 50.000-TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,

b- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11330, Karar No: 2016/9391, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11330 E.  ,  2016/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sendikasının Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının Sendikasından istifa ederekSendikasına üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar Sendikasından istifa ederek yeniden Sendikasına geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin Sendikasından istifa ederek Sendikasına üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi sendika değiştirdiği için sendikal hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan Sendikası ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin Sendikasından istifa ederek Sendikasına üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde Sendikasına üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17457, Karar No: 2012/17905, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/17457 E.  ,  2012/17905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR :

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 06/10/1978 tarihinden itibaren hizmet akdine dayalı çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işverene ait işyerinde 06.10.1978 tarihinden itibaren hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulü ile, davacının 06.10.1978 tarihinde davalı işverene ait işyerinde bir gün süreyle hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Harç kamu düzenine ilişkindir. 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesinde “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” düzenlenmiş olup, davalı ... 5018 sayılı Yasa’ya ekli 1 sayılı cetvelde yazılı genel bütçeye dahil idarelerden olmayıp mahalli idaredir. Öte yandan 5302 sayılı İl Özel İdaresi Yasası’nın 8.maddesinin yargı harçlarını kapsamadığı açıktır. Hal böyle olunca da davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğünden başvurma harcı ile karar ve ilam harcının alınması gerekli olduğu halde harçtan muaf olduğu gerekçesiyle harç alınmamasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu düzenine ilişkin harç ile ilgili bu husus resen nazara alınarak hüküm bozulmamalı, HUMK'nun 438/7.(6100 sayılı H.M.K.’nun 370/2.) maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2.bendinin tümüyle silinerek,yerine " 2-Alınması gereken 18,40TL başvurma harcı ve 18,40TL karar ve ilam harcı olmak üzere toplam 36,80TL harç giderinin davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğünden alınarak Hazineye gelir kaydına,davacı tarafından peşin olarak yatırılan toplam 36,80TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11477, Karar No: 2012/547, Tarih: 23.01.2012

**6. Hukuk Dairesi         2011/11477 E.  ,  2012/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, satışın umuma açık, açık artırma yoluyla yapılacağının ve satış bedelinin tapu kaydı ile veraset ilamlarına göre paylaştırılacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 23.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3842, Karar No: 2022/3153, Tarih: 20.04.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3842 E.  ,  2022/3153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, idaresindeki aracı ile gündüz vakti, saat 10.30 sıralarında meskun mahalde tek yönlü yolda seyri sırasında gidiş istikametine göre sağ taraftan yola girerek karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya, sol şerit üzerinde aracının sağ ön köşe kısmı ile çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda, Ankara Trafik İhtisas Dairesinin 30/07/2015 tarihli raporunda, sanığın “ ... hızını yerleşim yeri mahal koşullarına göre ayarlamamış, yolun sağ tarafından kontrolsüzce yola giren yayayı gördüğünde çarpmamak için fren tedbirine başvurup sola manevra yapmasına rağmen, mahal şartları üzerindeki hızı nedeniyle aracını durduramayıp, aracının sağ ön köşe kısmı ile yayaya çarpıp fırlattığı olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle, KTK 52/b gereğince tali kusurlu’’ olduğunun belirtilmesi karşısında, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkemece sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı görülmekle,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin, kararın Kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11131, Karar No: 2010/13508, Tarih: 26.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/11131 E.  ,  2010/13508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/143890

MAHKEMESİ : Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2007

NUMARASI : 2007/50

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kaçak elektrik kullanım durum tespit tutanağında, sanığın evinde yapılan kontrolde sayaç panosu ve mühürlere müdahale etmeden direkten brajman kablosunu yarmak suretiyle(sayaçtan geçmeden) kaçak elektrik kullandığının belirtilmesi, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında, bu evde kiracı olduğunu ve 4 aydan beri ikamet ettiklerini kaçak elektrik kullanmadığını, kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise suça konu evde 2 yıldır kiracı olarak oturduğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, suç tutanağını düzenleyen tanık O.. T..’ın keşifteki beyanında, harici hattın çatı içinde olduğunu ve dışarıdan fark edilmemesi için beton atıldığını ifade etmesi, bilirkişi A.. A.. tarafından hazırlanan 17.09.2006 tarihli raporda, brajman kablosunu yarmak ve başka kablo bağlamak, kabloda elektrik olduğunda oldukça zor bir iş olduğunu, sanığın bu tadilatı yapma ihtimali oldukça zayıf olduğundan başka birine yaptırmış olabileceği gibi burada kiracı olan sanığın evi kiralamadan önce bu tadilat yapıldı ise, kaçak kablodan haberi olmayabileceğinin, 17.12.2006 tarihli ek raporda ise,tüketim ekstrelerine göre, 2002 kasım ayından 2003 ağustos ayına kadar olan aylarda anormal düşüşler görüldüğünün, 2003 mayıs ayından 2003 ağustos ayına kadar ise hiç tüketim olmadığının ve 2002 kasım ayından 2003 ağustos ayları arasında kaçak yapılmış olma ihtimalinin kuvvetli olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın ev sahibi A.. D.. tanık olarak dinlenerek ve zabıta aracılığı ile araştırılarak kaçak elektrik kullanıldığı iddia edilen evi hangi tarihte kiralayarak oturmaya başladığı tespit edilip sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bu husus araştırılmadan ve harici hattın kiracı olan sanık tarafından fark edilip edilmeyeceği tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9650, Karar No: 2022/8981, Tarih: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9650 E.  ,  2022/8981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 42. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 06/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesinde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, mahkemece sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamda, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığı halde, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesinde, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususu düzenlenmiş olup, mahkemece sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ilamda, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığı halde, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.