muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/9451, Karar No: 2010/3223, Tarih: 08.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9451 E.  ,  2010/3223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı oldukları aracın trafik kazası sonucu müvekkiline ait araçta hasara neden olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL.nın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 1.750,00 TL.nın 24.3.2007 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

1- Mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı kısa kararında “davanın kısmen kabulü ile 4.900,00 TL.nın” tahsiline karar verilmiş olmasına karşın, gerekçeli kararda “davanın kısmen kabulü ile 1.750,00 TL.nın” tahsiline karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

T.C.Anayasası yargılamanın aleniyeti ilkesini benimsemiştir. Bunun anlamı, yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecek-

tir. HUMK. nun 382.maddesi gereğince, sonradan yazılacak gerekçeli kararın da bu kısa karara uygun olması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.4.1992 gün ve ... Esas, 1992/4 Karar sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağının içtihat edilmiş bulunmasına göre, mahkemece yapılacak iş; bozmadan sonra, hakimin önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla, vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir.

2- Bozma şekli ve nedenine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 8.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3052, Karar No: 2012/15439, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3052 E.  ,  2012/15439 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile... İlhan vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/04/2011 tarih ve 13-129 sayılı hükmün Dairenin 28/11/2011 tarih ve 10267-17613 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13126, Karar No: 2015/25729, Tarih: 26.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13126 E.  ,  2015/25729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu ve mahkemece imza itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." düzenlemesi nedeniyle, uygulanması gereken aynı kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan, borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi; herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, borçlu aleyhine çeke dayalı olarak takip başlatıldığı, borçlunun yasal 5 günlük süre içerisinde imza itirazında bulunduğu, imza itirazına ilişkin başvuru ile birlikte 165TL'si bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 310TL gider avansının borçlu tarafından yatırılmış olduğu, ispat külfeti kendisinde olan alacaklı tarafından dosyaya yatırılmış bir delil avansının bulunmadığı, itiraza konu imzanın borçlunun eli ürünü olduğunu ispat külfeti alacaklıda olduğu halde, ispat yükünü ters çevirecek şekilde borçlunun 300TL bilirkişi ücretini verilen iki haftalık kesin süre içeresinde yatırmadığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, borçlu tarafından yatırılan gider avansının kullanılarak, bu avansın yeterli olmaması halinde ise, ispat yükü kendisinde olan alacaklıdan delil avansı yatırması istenilerek yukarıda değinilen esaslara göre yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4161, Karar No: 2025/3727, Tarih: 01.07.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4161 E.  ,  2025/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/605 E., 2024/119 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; eczacı olan müvekkili hakkında, davalı Kurum tarafından 22.12.2011 tarihli yazıyla, 2009 yılı Protokolünün (6.3.15.) maddesi uyarınca reçetede tahrifat yapılması, (6.3.19.) maddesi uyarınca sahte reçete faturalandırılması ve hastanın davacıya ait eczaneye hiç gitmediğini, hastane tarafından ilaçların temin edildiğini söylemiş olması, (6.3.24.) maddesi uyarınca ise yönlendirme yapıldığı gerekçesiyle hakkında sözleşmenin feshi ve cezai şart tahsili işlemi yapılmasına karar verildiğini, ancak reçetenin sahtesi ile değiştirilmesinin başkası tarafından kendisine zarar verilmeye çalışılması amacıyla yapıldığını ileri sürerek; Kurum işleminin iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından yapılan işlemin yasal mevzuata ve sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli kararıyla; davacısı eczacı hakkında yapılan ceza yargılaması neticesinde verilen beraat kararının 31.05.2021 tarihinde kesinleştiği, hükme esas alınan 20.05.2022 tarihli bilirkişi raporundaise yapılan kesintinin yerinde olmadığı yönünde kanaat bildirildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli kararıyla; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Dairece verilen 25.05.2023 tarihli ilamla; davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek, davacıya ait eczaneden Kuruma faturalandırılan... isimli SGK mensubu hasta adına yazılan reçetenin dayanağı olan raporun süresinin dolmuş olması nedeniyle Kurumca karşılanmayacağını anlayan eczane çalışanı tarafından, reçetenin yazıldığı tarihten daha erken bir tarihin Medula sistemine girilerek rapor ile reçetenin uyumlu hale getirildiği anlaşılmakla, davacı hakkında cezai işlem uygulanmasının yerinde olduğu, buna göre lehe olan 2020 yılı Protokolü değerlendirilerek belirlenecek ceza miktarı üzerinden hüküm kurulması gerektiğinden bahisle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, 2020 yılı Protokolünün lehe olan hükümleri uygulanmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne, 22.12.2011 tarihli ve 23.377.418 sayılı Kurum işleminin kısmen iptali ile cezai şarttan kaynaklı kesitinin 39.327,75.TL'lik kısmının davacı tarafa iadesine karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından beraat eden kişiler hakkında aynı suçlama ile idari yönden cezai işlem uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, 2020 yılı Protokolün (6.3.) maddesinin yalnızca yeniden sözleşme yapılabilmesi amacıyla protokole konulduğu yönündeki kabulün mümkün olmadığını, ilgili protokolde açıkça kast unsurunun arandığını, ancak dosya kapsamında sahtecilik kastı ve bu suçu işlemekle kasıt birliği ve iştiraki olduğu yönünde delil bulunmadığını, bu durumun ceza dosyasında alınan bilirkişi raporu ile belirlendiğini, ayrıca doktor ve hasta beyanlarından hastanın gerçek olduğunu, hastane otomasyon kayıtlarından da anlaşılacağı üzere 28.09.2011 tarihinde söz konusu ilacın eczane tarafından verildiğini, ilacın hastane koşullarında hastaya doktorlar tarafından uygulandığı hususlarının da ispatlanmış olması karşısında oluşan kamu zararından bahsedilemeyeceğini, mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili; alınan soruşturma raporu doğrultusunda 2009 yılı tip sözleşme ve eki protokolü hükümlerine göre davanın konusunu oluşturan cezai ve ilgili işlemlerin uygulandığını, 2020 yılı protokol hükümlerine göre yapılan değerlendirmeler noktasında hataya düşüldüğünü ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; davacı eczacı hakkında 2009 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacılar Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol uyarınca uygulanan uyarı ve cezai şart işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararında belirtilen hukuki esaslar gereğince karar verildiği, bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, dosya kapsamında aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun açık, anlaşılır ve denetime elverişli olduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15214, Karar No: 2020/266, Tarih: 10.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/15214 E.  ,  2020/266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... Turizm İçecek San. Tic. A.Ş. adına kayıtlı bulunan eski ... ada 4 parsel sayılı 39.908,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 37.981,62 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı Hazine adına kayıtlı eski 101 ada 24 parsel sayılı 28.740,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 30.770,62 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ... Turizm İçecek San. Tic. A.Ş. temsilcisi, uygulama kadastrosu sırasında şirket adına kayıtlı ... ada 4 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün azaldığını ve eksikliğin komşu 101 ada 24 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda tapu ve Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, dava konusu...,...,... parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespitlerinin iptaline, 101 ada 4 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişilerin 05.05.2016 tarihli raporları ekindeki krokide gösterilen sınırlar esas alınmak suretiyle 39.465,59 metrekare yüzölçümü ile tesciline, 101 ada 24 parsel sayılı taşınmazın ise aynı raporda gösterilen sınırlar esas alınmak suretiyle 29.286,65 metrekare yüzölçümü ile tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli; taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli; keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı; teknik bilirkişiden, denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli; değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılamayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu ölçü krokisi, tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri ve hava fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların tesis kadastro paftası ile uygulama kadastro paftasının çakıştırılmadığı ve taşınmazların yüzölçümlerinde oluşan miktar farklılığının hangi hatadan kaynaklandığı açıklanmadığı halde, Mahkemece söz konusu rapor hükme esas alınmıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, dava konusu taşınmazın nizalı bölümünün (yüzölçümü gösterilmeksizin) hangi taşınmazdan ifraz edilerek, hangi taşınmaza ilave edileceği belirtilmeksizin, yalnızca teknik bilirkişi raporuna atıf yapılmak suretiyle hüküm kurularak infazda tereddüte yol açılmış olması da isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.