muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7768, Karar No: 2014/18485, Tarih: 05.11.2014

Sanıklar ..., ... ve ... yönünden yüklenen suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, sanıklar... ve ... yönünden ise, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar..., ..., ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu belgelerin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin tutanağa geçirilmesinden sonra, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılıp karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 43/1. maddeleri gereğince belirlenmiş olan 2 yıl 6 ay hapis cezasından, 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine, yazılı şekilde 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

III-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına

3

göre, sanıklar... ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Sanıkların sahte olarak düzenledikleri ilaç kullanım raporları ve reçetelerle değişik eczanelerden ilaç almak şeklindeki somut olayda, sanıkların Sosyal Güvenlik Kurumu'na yönelik eylemlerinin bulunmadığı, hileli hareketlerle eczaneleri hataya düşülerek ilaç almak suretiyle haksız yarar sağladıkları, sahte rapor ve reçetelere istinaden ilaç veren eczanelerin bilahare ilaç bedellerini kurumdan tahsil etmesiyle idarenin dolayısıyla zarar gördüğü, kamu kurumu niteliğinde olan hastane ve sağlık ocaklarının maddi varlığı olan ilaç kullanım raporları ve reçeteler kullanılarak dolandırıcılık suçu işlenmiş olduğundan, eylemlerin 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d madde ve fıkrasına uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-)Mahkemece dosyada mevcut bilirkişi raporuna itibar edilip sanıklara yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçundan elde edilen menfaat miktarının 12.618,13 TL olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, hükme esas alınan Ağrı Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü Disiplin Hukuk Büro Amirliğinin 10/06/2009 tarihli yazısı ekinde yer alan Eczacılar ...... ve ... tarafından düzenlenmiş olan raporda "Bize sunulmuş olan dosyadaki raporlara istinaden verilmiş olan ilaçların o günkü ve bugünkü fiyatları tarafımızdan düzenlenmiştir.Bu reçetelerin provizyon sisteminden kayıtlı bulunmasından dolayı bu reçetelerin bedellerinin kurumdan tahsil edilmiş olduğu kanısını uyandırmaktadır. Ancak bu reçete bedellerinin kesin olarak kurumdan tahsil edilip edilmediğinin belirlenmesi için ...'un Ağrı'da Eczane işlettiği süre boyunca ilgili ödeme birimince bu şahsın geçmiş yıllara ait bütün faturalarının incelenip bu reçetelerin fatura ekinde tespit edilmesi ile paranın kurumdan tahsil edilmiş olduğu kesinlik kazanır. Bunun tespiti için ödeme yapan birim (Defterdarlık) bünyesinde oluşturulacak uzman bir komisyon tarafından incelenmesi gerekmektedir. Komisyonumuzca bu netice ve kanaate varılmıştır. Sistemde kayıtlı görünen bu reçetelerdeki rapora dahil olan ilaçların genel toplamı reçete tarihleri itibariyle 12.618,83 TL olup bugün itibari ile 15.125,73 TL dir." şeklindeki tespitlere yer verilmesi karşısında, işlenen suç nedeniyle dolandırılan eczanelerin ilaç bedellerini kurumdan tahsil etmeleri durumunda hazine bu eylemlerden dolayısıyla zarar gördüğünden, 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin uygulanmasına esas olmak üzere eczanelerin ilaç bedellerini tahsil edip etmedikleri, etmişlerse kurum zararının giderilip giderilmediği, etmeyen eczaneler yönünden eczane sahiplerinin zararlarının karşılanıp karşılanmadığının tesbiti bakımından, suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı, kurum veya eczane sahiplerinin zararının giderilip giderilmediği, giderilmiş ise kim veya kimler tarafından ve hangi tarihte giderildiği hususları açıkça tespit edildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-)5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise 5 ila 5000 tam gün arasında TCK'nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde maddede öngörülen 5 ila 5000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinde varsa artırım maddeleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20-100 TL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız

menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 5272 sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

4-)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 158/1-e, 158/1-son ve 43/1. maddeleri gereğince belirlenmiş olan 3 yıl 9 ay hapis cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, yazılı şekilde 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanıklar..., ... ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza itibariyle kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 05.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26821, Karar No: 2017/14607, Tarih: 11.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/26821 E.  ,  2017/14607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde sabıkasız olan sanığın, CMK'nın 231/6. maddeleri uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı değerlendirilerek, “Sanığın adli sicil kayıdındaki CMK 231. maddesi uyarınca görülen hüküm gözöüne alındığından yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizce kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden yargılama yapılırken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4719, Karar No: 2016/2339, Tarih: 24.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4719 E.  ,  2016/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş; karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının .. yaptığı konuşmasında kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ise, istemin reddedilmesi gerektiği savunmuştur.

Mahkemece, davalının sert eleştiri sınırlarını aştığı gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalının .. yaptığı konuşmasında; “...” şeklinde ifadeler yer almıştır.

Dosya kapsamından, davacı ile dava dışı İktidar partisi .. arasında .... görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili olarak yapılması istenilen yasa değişikliği hakkında yapıldığı ileri sürülen telefon görüşme kaydının basına yansıdığı ve basına yansıyan bu görüşme kayıtlarına davalı tarafından yapılan açıklamada da yer verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı .. olup, siyasetçi sıfatını taşımaktadır. Gerek Dairemizin gerekse .. istikrar kazanmış uygulamalarında siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere dahi katlanması gerektiği vurgulanmış ve bu durum demokratik toplum hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olarak kabul edilmiştir. ... nin anılan davada belirttiği gibi .. 'nin 10. maddesinin sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen " .. " ve "... "e değil; aynı zamanda, rahatsız eden, şaşırtan ve gücendirenlere de uygulanabileceği belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan " .. "un sözkonusu olmayacağı ve bunların çoğulculuk, hoşgörü ve geniş fikirliliğin talepleri olduğu vurgulanmıştır.

Davaya konu olayda; ana muhalefet partisinin genel başkanı olan davalı .. tarihli ... deki grup toplantısında kendi politik görüşleriyle basına yansıyan davacı ile dava dışı milletvekili arasında geçtiği ileri sürülen ve basında ve kamuoyunda yankı uyandıran konuşma içeriğini dikkate alarak davacıyı sert biçimde eleştirmiştir. Davacı ve davalının her ikisinin de siyasi kişiliklerinin olduğu, açıklamaların toplumu ilgilendiren konulara ilişkin bulunması nedeni ile kamusal ilginin de bulunduğu, davacının hakkında yapılan bu sert eleştirilere katlanması gerektiği, davalının, kamuoyunu bilgilendirme ve ötesinde kamuoyu oluşturma hakkı çerçevesinde; davacı hakkında karşı görüş, düşünce ve eleştiride bulunabilmesinin olağan kabul edilmesi gerektiği ve dava konusu edilen ifadelerin kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/02/2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum. 24/02/2016
Yargıtay — Esas No: 2016/19391, Karar No: 2017/24647, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19391 E.  ,  2017/24647 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/947, Karar No: 2012/7414, Tarih: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/947 E.  ,  2012/7414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2010/156-2010/1140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkline ait 35 LT 323 plakalı Renault Megane marka dizel yakıt sistemli aracını, dava dışı şirkete rent a car olarak üçüncü şahıslara kiraya vermesi amacıyla kiraladığını, davalı şirket tarafından araca mazot yerine, kurşunsuz benzin doldurulduğunu, bu sebeple araçta arıza meydana geldiğini, davalı benzin istasyonunun sigorta şirketi olan diğer davalı Ak Sigorta’ya ihbarda bulunulduğunu, araçtaki hasarın İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2009/952 D.İş sayılı dosyası ile tespitinin yapıldığını ileri sürerek, araçta meydana gelen 4.980,91 TL’lik zararın ve aracın kiraya verilememesi nedeniyle yoksun kalınan 50,00 TL’lik kira geliri kaybının, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile, talebini toplam 5.580,91 TL ye çıkarmıştır.

Davalı Ak Sigorta vekili, davacıya ait araçla ilgili yapılan ekspertiz raporu sonucunda 4.221,11 TL hasarın meydana geldiğinin tespit edildiğini, poliçe özel şartlarına göre müvekkili şirketin sorumlu olduğu 1.000,00 TL’nin davacının hesabına yatırdıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı Öztek Gıda Mad. İnş. Petr. Teks. Oto Nakl. Rek. Tur. Paz. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili, yetki itirazında bulunmuş esastan da davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hatalı yakıt kullanımından kaynaklanan yakıt sistemindeki hasardan davalı Ak Sigorta A.Ş.’nın poliçe limiti dahilinde ve yapılan 1.000,00 TL’lik ödemenin de düşülmesi suretiyle davalıların sorumlu bulundukları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile (davalı Ak Sigorta’nın 1.000,00TL’lik ödemesi düşülerek) 3.980,91 TL alacak ve 600,00 TL kira gelir kaybının 10.02.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan (davalı sigortanın poliçe limiti dahilinde) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı Ak Sigorta AŞ vekili temyiz etmiştir.

Dava, akaryakıt paket sigorta poliçesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Kararı davalı Ak Sigorta AŞ vekili temyiz etmiştir.

Dava, akaryakıt paket sigorta poliçesine dayalı alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece yukarıda yazılan gerekçeyle davacının yanlış yakıt verilmesi nedeniyle uğradığı zararın davalı sigorta şirketinin poliçe limitiyle sorumlu olmak üzere kabulüne karar verilmiş ise de taraflar arasında davalı mümeyyiz sigorta şirketinin poliçe özel koşullarındaki pompacı sorumluluk klozunda açıklandığı üzere olay başına sorumluluk sınırı olan 1.000,00 TL yi ödediği uyuşmazlık konusu olmadığı halde bu davalı hakkındaki davanın reddi yerine davanın kısmen kabulüne karar verilerek sigorta özel koşullarındaki limitle sınırlı olmak üzere davalı sigorta şirketi aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davalı Ak Sigorta AŞ yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Ak Sigorta AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı Ak Sigorta AŞ yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10776, Karar No: 2012/124, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10776 E.  ,  2012/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda kurulacak irtifakın davacı lehine tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen tarım müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise dosyaya getirtilen ilçe tarım müdürlüğü cetvellerine göre münavebeye alınan zeytin ürününün 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi 460 kg olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (480 kg) üzerinden, 2010 yılına ilişkin dekar başına ortalama üretim gideri 155,46 TL/dekar olarak bildirildiği halde bilirkişi raporunda daha yüksek verim (294 TL/dekar) üzerinden hesap yapılması,

2-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkazının mal sahibine ait olduğu belirtildiği halde kamulaştırma bedelinden ilçe tarım müdürlüğünden getirtilecek resmi verilere göre makul oranda enkaz bedeli indirilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8683, Karar No: 2014/15404, Tarih: 18.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/8683 E.  ,  2014/15404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İnternet üzerinden bir şekilde ele geçirdiği üçüncü kişilere ait kredi kartı bilgilerini kullanarak biletix firmasından bu kredi kartı bilgilerini vermek suretiyle çeşitli sanatsal ve spor aktiviteleri için mail order sistemini kullanarak bilet aldığı, verdiği kredi kartı bilgilerinden biletix'in banka hesabına paraların geçtiği ancak kredi kartı sahipleri tarafından böyle bir alışverişin yapılmadığının itiraz ettiklerinin anlaşılması karşısında, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.10.2011 gün ve 2011/166...213 sayılı kara- rında açıklandığı üzere; TCK.nun 245/1. maddesinde tanımlanan suçtan zarar görenin kart sahipleri olup yokluklarında verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanıl- madığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde kart sahipleri ve adresleri ilgili ban- kalardan tespit edilip gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen baş- vurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliğ edilerek alındı belgesiyle, temyiz edildiği takdirde temyiz dilekçeleri de dosya içerisine konularak ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dos- yanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.