muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27376, Karar No: 2017/16795, Tarih: 26.10.2017

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 17/12/1998 tarihinde "... Yardımcısı" olarak çalışmaya başladığını, iş sözleşmesi "müdür" görevini yürütmekteyken 02/02/2015 tarihinde İş Yasasının 17 ve 18. maddesi hükümleri uyarınca müvekkilince feshedildiğini, davacıya her türlü işçilik ücret ve alacaklarının da ödendiğini, davacının tebliğinden imtina ettiği fesih bildiriminde yer alan "... Isı Sistemleri Ltd. Şti. Firmasının teminatlandırma ve kredilendirme süreçleriyle ilgili gerekli takip ve sorumluluklarınızı yerine getirmediniz, Yüksek kredi riski bulunan firmaya kredi tebliğ şartlarına ve Bankamız mevzuatına aykırı olacak şekilde kredi kullandırımları yapılmasına müsaade ettiğiniz ve firma risklerinin teminatsız kalmasında ihmaliniz olduğu anlaşılmıştır..." şeklinde ki fesih sebeplerinin davacıya yazılı olarak bildirildiğini, davacının görevine gereken özeni göstermediğini bu sebeplerle yapılan feshin geçerli olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, "...dosya kapsamında bulunan deliller birlikte değerlendirilip incelendiğinde ; davalı vekiline fesih sebebindeki iddiaların araştırılması için bilirkişi ücreti yatırmak üzere kesin süre verildiği kesin süreye rağmen davalı vekili tarafından bilirkişi ücretinin yatırılmadığı ve dosyada ki belgelere göre davacının teminatlandırma ve kredilendirme süreçleri ile ilgili gerekli takip ve sorumlulukları yerine getirmediğini yüksek kredi riski bulunan firmaya kredi tebliğ şartlarına ve banka mevzuatına aykırı olacak şekilde kredi kullandırılmasına müsade ettiğinin ve firma risklerinin teminatsız kalmasında ihmali olduğunun ispat edilemediği.." gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Gerek 6100 sayılı HMK.’un 120 maddesi, gerekse; Hukuk Muhakemeleri Kanunu Uygulama Yönetmeliği’nin 45. maddesindeki düzenlemelere göre; tarifede sayılan gider avanslarının dava dilekçesi ile davanın açılması sırasında mahkeme veznesine yatırılması gereken gider olması nedeni ile dilekçeler aşamasının tamamlanmış bulunması ve HMK.’un 448 maddesinin açık hükmü karşısında, dava dilekçesinde tanık ve bilirkişi deliline dayanmış olan davacı yönünden HMK.’un 120. maddesinin uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle; 1086 sayılı HUMK.’un yürürlükte olduğu 01.10.2011 tarihinden önceki dönemde açılan bu dava için yapılacak masraflar nedeniyle istenilecek giderlerin delil avansı kabul edilip,  HMK.’un 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekir”.

Aynı karar gereğince, “Mülga 1086 sayılı HUMK.’un 163. maddesi ile 6100 sayılı HMK.'un 94. maddesi uyarınca kesin süreye ilişkin ara kararının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması taraflara yüklenen yükümlülüklerin, yapılması gereken işlerin neler olduğunun ve her iş için yatırılacak ücretin hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde açıklanması gerekir. Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır. Bazı hallerde kesin sürenin kaçırılması, o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, davanın kaybedilmesine neden olmaktadır. Böyle bir durumda, geciken adaletin adaletsizlik olduğu düşünülerek, davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Bu cümleden olarak, kesin sürenin amacına uygun olarak kullanılması ve yeterli uzunlukta olmasının yanı sıra, tarafların yargılamadaki tutumları ile süreye konu işlemin özelliğinin de göz önünde bulundurulması gerekir”.

6100 sayılı HMK.’un 114, 115 ve 120. Maddeleri uyarınca “Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. İster gider avansı isterse tamamlama avansı olarak tanımlansın ikmal edilmesi gereken paranın hukuk yargılamasındaki nitelemesi dava şartı olarak gösterilen gider avansıdır. Gider avansının yatırılmaması veya ikmal edilmemesi halinde dava usulden reddedilecektir.

Ancak kanunun 324. maddesinde delil ikamesi avansı, 325. maddesinde ise re' sen yapılması gereken işlemlerde giderler düzenlenmiştir.

324. madde gereğince “Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan birisi avans yükümlülüğünü yerine getirmezse, diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işler hakkındaki hükümler saklıdır”.

325. maddeye göre ise “Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından resen başvurulan deliller için gereken giderlerin, bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verilir. Belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilir”.

325. maddeye göre ise “Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işlerde, hâkim tarafından resen başvurulan deliller için gereken giderlerin, bir haftalık süre içinde taraflardan birisi veya belirtilecek oranda her ikisi tarafından ödenmesine karar verilir. Belirlenen süre içinde bu işlemlere ait giderleri karşılayacak miktarda avans yatırılmazsa, ileride bu gideri ödemesi gereken taraftan alınmak üzere Hazineden ödenmesine hükmedilir”.

HMK.’un 120. maddesindeki gider avansı ile ilgili düzenlemenin 324. maddedeki delil ikamesi için avans kuralı ile birlikte değerlendirilmesi ve dava şartı olan gider avansının delillerin ikamesi dışındaki yargılama giderleri için dikkate alınması gerekir. Dolayısı ile delil ikamesi için alınacak avans ile dava şartı olan gider avansının birbirinde ayrılması, delillerin ikamesi için alınacak avansın gider avansı içinde yer almaması zorunludur.

Tanık dinlenmesi, delil niteliğinde bilirkişi raporu alınması ve keşif gideri gibi delil ikamesine yönelik giderlerin gider avansı içinde değerlendirilmesi olanağı HMK.’un 324. maddesi düzenlemesi karşısında yoktur.  Ayrıca delil ikamesi avansının da ispat külfetine göre taraflara yükletilmesi gerekir. Diğer yandan örneğin resen hesap raporu alınacaksa giderin 325. maddesi kapsamında değerlendirilmesi isabetli olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini iddia etmiştir.

Davalı işveren iş akdinin yapılan soruşturma sonunda geçerli nedenle feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içeriğine göre mahkemece dosyanın re' sen bilirkişiye tevdiine karar verilmiş ise de, bilirkişi incelemesinin ne amaçla yapılacağının yazılmadığı anlaşılmıştır.

Burada delil niteliğinde olmayan, bilirkişilerin ne için düzenleyeceği anlaşılamayan bir rapor sözkonusudur. Mahkemece re' sen hesap raporu alınmasına karar verildiğine göre giderin 6100 sayılı HMK.’un 325. maddesi kapsamında değerlendirilmesi veya taraflarca davanın açılması sırasında yatırılan gider avansından karşılanması gerekir.

Mahkemece bilirkişi masrafının yatırılmamasının yanı sıra işverenin ispat yükünü yerine getirmediği de gerekçe yapılmış ise de, karar eksik incelemeye dayalıdır. Mahkemece feshe dayanak ... raporunun, banka kredi talimatlarının tamamı getirtilip, tartışılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş, davanın aydınlatılması görevi kapsamında feshe dayanak ... raporunun, banka kredi talimatlarının tamamının getirtilip, davacının yetki ve sorumlulukları tartışılıp, bir karar vermektir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13197, Karar No: 2011/671, Tarih: 26.01.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13197 E.  ,  2011/671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 1.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce taraflarca takip edilmeyen dosyanın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409 uncu maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına ve bilahare açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline İcra Mahkemesi nezdinde yapılan şikâyetler İcra ve İflâs Kanunu'nun 18 inci maddesi hükmüne tâbi olup, dosyanın taraflarca takip edilmemesi halinde dahi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 409 uncu maddesi uygulanmaz.

Bu durumda İcra Mahkemesi'nce yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38217, Karar No: 2017/16816, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38217 E.  ,  2017/16816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20626, Karar No: 2008/18043, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20626 E.  ,  2008/18043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır.Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması bu dönemde yürürlükte olan bütçe faizi oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %48 ve %36 oranına göre yapan bilirkişinin  raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14528, Karar No: 2012/20159, Tarih: 12.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/14528 E.  ,  2012/20159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : Eziyet etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/2-3-a madde ve fıkraları uyarınca hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın erteli mahkumiyetinin infazı hususunda TCK.nun 51/7. maddesi uyarınca mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3634, Karar No: 2020/4987, Tarih: 07.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/3634 E.  ,  2020/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

Hüküm : 1- 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçu ile ilgili olarak;

2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK’nın 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Mala zarar verme suçu ile ilgili olarak;

TCK’nın 151/1, 62, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

3- Konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile ilgili olarak;

TCK’nın 116/1, 119/1-c,62, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulanmahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde katılana ait evin bahçesinde bulunan su kuyularında kazı yaptıkları iddiasıyla kamu davası açıldığı, olay yeri tespit tutanağında; kuyunun duvar kısmının kazılmış olduğu, kazma ve hilti aleti izi bulunduğunun belirtildiği, olay yeri inceleme raporunda üç adet su kuyusunun ağızları açık, içerisinde ve ağız çevresinde kazı yapılmak suretiyle kuyu betonunun kırıldığının, kuyunun kuzey istikametindeki beton duvarının kırılmış ve kazılmış olduğunun tespit edildiği, soruşturma aşamasında arkeologlar tarafından düzenlenen raporda arşivde yapılan incelemede herhangi bir it ya da tescil kararına rastlanmadığı, yerinde yapılan incelemede evin avlu ve zemin katında sarnıç ve işlik alanının tespit edildiği, sarnıç ve üzüm sıkma işliğinin Ortaçağa ait olduğunun düşünüldüğü, söz konusu kaçak kazının evin zemin katında yer alan sarnıçlardan birinde yapılmış olup sarnıcın harçla sıvalı kısmı ile kayalık kısmının hilti ile tahrip edilmiş olduğu, herhangi bir sit ya da tescil kararına rastlanmadığı, ancak söz konusu sarnıçlar ve işliklerin 2863 sayılı Kanun kapsamında yer alıp korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde olduğunun belirtildiği, sanığın savunmasında define olup olmadığını tespit etmek amacıyla gittiğini, sadece kuyudaki suyu boşalttığını, hiçbir yeri kazmadığını belirttiği anlaşılmakla,

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinde, “Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının bu Kanuna göre tebliğ veya ilan edilmiş olmasına rağmen yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine kasten sebebiyet verenler ... iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezasıyla cezalandırılır” düzenlemesine yer verilerek, zarar suçunun oluşumu için, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının tescilli olmasının arandığı, dava konusu kazı fiilinin gerçekleştirildiği sarnıç ve işliklerin, tescil edilmemiş olsa dahi 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz bulunmakla beraber, tescilli olmadığından, yukarıda açıklanan 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesine göre zarar suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanığın lehine olan anılan düzenleme uyarınca “korunması gerekli kültür varlığının zarar görmesine kasten sebebiyet verme” suçundan mahkumiyet hükmü tesisi olanaklı görülmediğinden, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay yerinde fen bilirkişi ve arkeolog refakatinde keşif icra edilerek, sanığın kazı yaptığı yerin sit alanı veya 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da korunma alanı dahilinde belirtilen niteliği haiz olup olmadığı, kazının boyutları tereddütsüz şekilde belirlendikten sonra, sonucuna göre 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümle ve teşebbüs hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, 3- Sanığın adli sicil kaydında görünen ilamlardan...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/50 esas ve 2012/56 karar sayılı ilamındaki birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçuna ilişkin kaydın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde basit yaralama suçuna ilişkin adli sicil kaydının tekerrüre esas olarak gösterilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, tekerrür açısından infazda CGTİK'nın 108/2. maddesinin miktar itibariyle CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek mahkemenin kabul ettiği ilamdaki cezanın esas alınmasına,

B- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın uzlaşma kapsamında olan mala zarar verme suçunu, aynı mağdura karşı uzlaşma kapsamında olmayan 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve TCK’nın 116/1, 119/1-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile konut dokunulmazlığını ihlal suçlarıyla birlikte işlediği nazara alınarak; 5271 sayılı CMK’nin 253/3-2. cümlesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü gereği “mala zarar verme” suçu için uzlaşma hükümlerinin uygulama alanı bulmadığı anlaşıldığından, tebliğnamenin bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında görünen ilamlardan daha ağır olan...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/50 esas ve 2012/56 karar sayılı ilamındaki birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçuna ilişkin kaydın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde...Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2006/6 esas 2007/31 karar sayılı ilamındaki kesin nitelikteki basit yaralama suçuna ilişkin adli sicil kaydının tekerrüre esas olarak gösterilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, hakkında temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde, olay yeri tespit tutanağı ve olay yeri inceleme raporunda da belirtildiği üzere katılana ait demir kapının alt kısmını bükerek zarar verdiği ve buzdolabının kablosunu kestiği, böylelikle mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

C- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

C- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında görünen ilamlardan daha ağır olan...Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/50 esas ve 2012/56 karar sayılı ilamındaki birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçuna ilişkin kaydın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde...Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2006/6 esas 2007/31 karar sayılı ilamındaki kesin nitelikteki basit yaralama suçuna ilişkin adli sicil kaydının tekerrüre esas olarak gösterilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, hakkında temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde, katılana ait eve gündüz vakti izinsiz olarak girmek suretiyle üzerine atılı birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını ihlal suçunu işlediği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.