muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1412, Karar No: 2020/1950, Tarih: 30.06.2020

Bu durumda mahkemece davalı kendi imzasını taşıyan tahsilat makbuzlarındaki imzaları inkâr etmiş olduğu ve bu halde sahtelik iddiasında bulunulduğundan HMK’nın 211/(1)-a maddesi gereğince davalının isticvap edilip huzurda imza attırılarak değerlendirme yapılması, bu bent gereğince yapacağı incelemeye rağmen sahtecilik konusunda kesin bir kanaat oluşmaz ise aynı maddenin (b) bendine göre karşılaştırma yapmaya elverişli imzalar ilgili yerlerden getirtilip inkâr edilen imzaların davalıya ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, yetkilisi olmadığını ileri sürdüğü ... imzasını taşıyan makbuzlarlailgili olarak davalının çalışanı olup olmadığı da ilgili kurumlardan araştırılıp davalının ...’a ödeme yapılan tarih ve dönemlere ait ticari defter, kayıt ve belgeleri ibraz ettirilip yine mali müşavir bilirkişiden davalının bu şahsın yaptığı tahsilat ve işlemler ile yaptığı işlere onay verip vermediği ve yetkili temsilcisi gibi hareket etmesini benimseyip benimsemediği ile ...’a yapılan ödemelerin davalıya yapılan ödemelere katılıp katılmayacağı konusunda TBK’nın 46 ve devamı maddeleri uyarınca rapor alınıp, yaptırılacak imza incelemesi ve ...’a yapılan ödemenin davalıya yapılan ödemeye katılıp katılmayacağına dair inceleme sonucuna göre davacının davalıya sözleşme gereğince yaptığı toplam ödeme miktarı belirlenip, bulunacak toplam ödeme miktarından davalı yüklenicinin gerçekleştirip hakettiği 31.000,00 TL iş bedeli düşülerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın yazılı miktar da kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y Y A Z I S I -

Dava, eser sözleşmesi hükümlerine göre yapılan işin ayıplı olduğunun tespiti ve fazla ödeminin iadesi talebinden ibarettir. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir.

- K A R Ş I O Y Y A Z I S I -

Dava, eser sözleşmesi hükümlerine göre yapılan işin ayıplı olduğunun tespiti ve fazla ödeminin iadesi talebinden ibarettir. Davacı iş sahibi, davalı ise yüklenicidir.

Davanın açılmasında sonra yapılan yargılamada mahkemece 13.04.2016 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş,kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.04.2018 tarih, 2017/1435 Esas, 2018/1499 Karar sayılı bozma ilamı ile ödemeler yönünden davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile karar bozulmuş, mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucu 26.09.2018 tarihli duruşmada bozmaya uyma kararı verilmiş ve bozma doğrultusunda yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiş verilen karar taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından ödeme belgelerine davalı tarafın itiraz ettiğinden,davalı adına düzenlenen makbuzlardaki imzaların inkar edilmesi nedeniyle sahtelik iddiasında bulunulduğundan bahisle bu yönde inceleme yapılması gerektiğinden bozma kararı verilmiştir.

Somut olayımızda davacı iş sahibi bir takım ödeme belgeleri sunmuş, davalı vekili bu ödeme belgeleri ile ilgili olarak 21.11.2018 tarihli duruşmada “ ..Davacı taraf her ne kadar bir takım ödeme belgeleri ibraz etmiş ise de söz konusu ödeme belgelerinde müvekkilimin imzası yoktur. Belgeleri kabul etmiyoruz...” şeklinde, yine 08.05.2019 tarihli duruşmada “... imzalar müvekkile ait değildir...” şeklinde beyanlarda bulunmuş, mahkeme sunduğu 15.03.2019 tarihli dilekçesinde “...söz konusu ödeme belgelerindeki imza müvekkilimize ait değildir...” şeklinde yazılı beyanda bulunmuş ve bu beyanlarını temyiz dilekçesinde de tekrar etmiştir. Sayın çoğunluk ile görüş ayrılığımız bu beyanların sahtelik iddiası niteliğinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Sayın çoğunluk bu beyanlara göre tarafın imza inkârının HMK 211. madde kapsamında incelenmesi gerektiğine karar vermiştir. Aşağıda anlatılan gerekçelerle bozmaya katılmamaktayız.

6100 sayılı HMK'nın 208. maddesinde “Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır. (2) Bir belgenin sahteliği iddia edildiğinde, belgenin mahkemeye verildiği tarih yazılıp mühürlenerek, saklanması için mahkemece gerekli tedbirler alınır. (3) Bir belgenin sahteliğini iddia eden kimse, bunu aynı mahkemede ön sorun şeklinde ileri sürebileceği gibi, bu konuda ayrı bir dava da açabilir...(4).” hükmü bulunmaktadır.

Bu maddenin gerekçesi maddenin uygulanma biçimi açısından ışık tutucu niteliktedir. Madde gerekçesinde aynen "madde ile 1086 sayılı Kanun’un 308, 310 ve 314. maddelerindeki konu ile ilgili farklı hükümler tek bir maddede düzenlenmiştir. Dağınık hükümlerin bulunması nedeniyle ortaya çıkan tereddütler kaldırılmış, sistematik bütünlüğün sağlanması amaçlanmış ve böylece sahtelik iddiasının ileri sürülme şekli netleştirilmiştir. Maddenin kenar başlığında “Yazı veya imza inkârı” ibaresi birlikte kullanılmıştır. Her iki husus uygulamada sahtelik iddiası olarak adlandırılan durumu ifade etmektedir. Birinci fıkrada, tarafların kendilerine izafe edilen bir belgedeki yazı veya imza konusunda inkârları söz konusu ise bunu sahtelik iddiası şeklinde ileri sürmeleri aranmış, aksi halde belgenin aleyhlerine delil olarak kullanılacağı belirtilmiştir. Belgelerin delil olarak önemi açıktır. Yargılamada delil olarak kullanılan bir belge hakkında tarafların sahtelik iddiası söz konusu değilse, kanunda öngörülen hâller dışında kural olarak doğruluğunun ayrıca araştırılmasına gerek yoktur. Bu sebeple yazı veya imza inkârında bulunan tarafın bunu açık bir sahtelik iddiası ile ileri sürmesi gereklidir." denilmektedir.

Bu hükme ve hüküm gerekçesine göre taraflardan biri kendisine ait olmadığını iddia ettiği yazı yada imzayı inkar etmek isterse başvuracağı yol sahtelik iddiasında bulunmak yada sahtelik davası açmaktır. Sahtelik iddiasında bulunmak alelade bir işlem olmayıp, “imza bize ait değildir,imzaları kabul etmiyorum" şeklinde bir beyanla yapılamaz. İmzaların sahte olduğu konusunda açık bir beyan bulunmalı ve bu beyana göre sahtelik iddiası araştırılmalıdır. Haksız yere sahtelik iddiasında bulunmak HMK'nın 213. maddesinde müeyyideye bağlandığından sahtelik iddiasının ileri sürülmesi mutlaka açık olmalıdır. Kanunun gerekçesi de açıkça imza ve yazı inkarının sahtelik iddiası şeklinde ileri sürüleceğini belirtmiştir. Bozmada da belirtildiği

üzere incelemenin yapılış şekli HMK 211. maddeye göre yapılacağı konusunda fikir ayrılığımız yoktur. Bir başka deyişle; bizde sahtelik iddiasında bulunulması halinde HMK 21.maddeki prosedüre göre inceleme yapılacağını kabul ediyoruz. Madde başlığı sahtelik incelemesi olduğu gibi maddenin ilk fıkrasında açıkça “... bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda “ denilmek suretiyle sahtelik iddiasına vurgu yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu maddeye göre inceleme yapılması ancak sahtelik iddiası halinde mümkündür.

Önemle belirtmek gerekir ki mülga 1086 sayılı Kanun ile sonradan yürürlüğe giren 6100 sayılı Kanundaki düzenlemeler farklıdır. Mülga 1086 sayılı HUMK'nın 308.maddesindeki düzenleme “Davanın esnayı tahkikında bir taraf kendisine nispet olunan senette muharrer yazı ve imzayı inkar veya tanımadığını beyan ederse iki tarafın ifadatı ve olbapta serdolunan deliller üzerine hakim kafi derece kanaat hasıl eylediği takdirde senedi kabul veya hükümden ıskat ederek esas hakkında karar verir. Kanaat hasıl olmazsa hakim iki tarafın tayin olunacak günde bizzat ispati vücut etmelerine karar verir. Her iki taraf muayyen günde mütekabilen senet hakkında izahat ita ve medarı tatbik olacak evrakı irae ve tayin ve yazı ve imzanın mevsukiyetini ne şekilde ve ne vasıta ile ispat edebileceklerini beyan ederler.” şeklinde olup,bu düzenleme esas alındığında bozmanın doğru olduğu söylenebilir. Çünkü önceki kanunda sonraki kanun aksine ilk fıkrada “sahtelik iddiasında bulunma “ zorunluluğu getirilmemişti. Ancak zaman bakımından uygulanması gereken Kanun 6100 sayılı HMK'nın 208.maddesi olup,bu düzenlemeden farklı olarak sahtelik iddiası yada sahtelik davasını zorunlu kılmaktadır. Nitekim Prof. Dr. Baki KURU İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuk Ders Kitabı adlı eserinde (Kasım 2018,2. Baskı Sayfa 258. ) “Taraflardan biri,kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir adi senetteki imzayı inkar etmek isterse,sahtelik iddiasında bulunmalıdır;aksi halde senet aleyhine (kesin ) delil olarak kullanılır...” demektedir. Bu beyan ve görüş somut olaya tam bir uyum göstermektedir.

Açıklanan nedenlerle;davalı tarafın imza inkarı sahtelik iddiası şeklinde ileri sürülmediğinden mahkemenin bu ddia ile ilgili sahtelik iddiası varmışcasına araştırma yapması beklenmeyeceğinden kararın onanması gerektiğini düşündüğümüzden aksi yöndeki sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/2588, Karar No: 2016/10589, Tarih: 13.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2588 E.  ,  2016/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 19/11/2014

NUMARASI : 2014/950-2014/339

DAVACI :..

DAVALILAR : 1-..

2-...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılara ait kantinin müvekkili tarafından işletilmesi hususunda tarafların anlaşmaya vardıklarını, davalıların hava parası adı altında talep ettikleri 17.500,00 TL'nin davalı İrfan'a elden nakit olarak ödendiğini, düzenlenen kartvizit üzerine bedelin 31.07.2012 tarihinde alındığının yazıldığını, kartvizit üzerinde imza olmadığını, dershanedeki kayıtlı öğrenci sayısı hakkında yanlış ve yanıltıcı bilgi verilmesi üzerine müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini, 17.500,00 TL'nin iadesi amacıyla başlatılan takibin davalıların itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin hava parası adı altında hiçbir ücret almadıklarını, kartvizitte imza olmadığını, paranın kimden alındığının belli olmadığını savunarak davanın reddini ve tazminatın tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, kartvizitin delil başlangıcı niteliğinde olmadığı, davalının kartvizitteki 17.500 TL'lik miktarın hava parası veya başka nam altında davacıdan tahsil edilmediği, davalıya kartvizit üzerindeki yazının davalıya ait olmadığı hususunda yeminin eda edildiği, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının delil olarak dayandığı kartvizit üzerindeki yazı ve rakamların davalıya ait olduğu iddia edildiğine ve davalı da bu yöndeki iddiayı inkar ettiğine göre mahkamece anılan belgenin yazılı delil başlangıcı olup olmadığının tespiti açısından yazıların davalıya ait olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılması gerekirken bu husus incelenmeden icapsız yemine dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş, delil olarak dayanılan kartvizitteki yazı ve rakamlar bakımından inceleme yaptırılarak yazı ve rakamların davalının eli mahsulü olduğunun saptanması halinde yazılı delil başlangıcı niteliğinde kabul edilerek davacıya iddiasını tanık dahil her türlü delille kanıtlama olanağı sağlanıp deliller eksiksiz olarak değerlendirildikten sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesinden ibaret olmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9209, Karar No: 2016/2094, Tarih: 17.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9209 E.  ,  2016/2094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıkların soruşturma evresinde 08/11/2007 tarihinde alınan savunmaları, 06/11/2007 tarihli inceleme raporu, 08/11/2007 tarihli tespit, Yapı Kredi Bankasının 01/04/2009 tarihli yazısı ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların kaldıkları otel odasında ele geçen ve sanıklar ... ile ...'e ait olan Acer ve Asus marka iki adet dizüstü bilgisayarda, 'mail-order'a uygun formatta ve kullanılmaya hazır şekilde şikayetçinin kredi kartı bilgilerinin de yer aldığı yaklaşık 300.000 adet kredi kartı bilgilerinin bulunduğunun tespit edildiği, sanık ...'nin üst aramasında çıkan sim kartlarına bu kart bilgilerinden bir kısmını kullanarak kontör yüklediğini kabul ettiği, Bankalar Arası Kart Merkezine sorulduğunda müştekiye ait kart bilgilerinin de müştekinin rızası olmadan kullanıldığının tespit edilerek müştekiye ulaşıldığı; müştekinin hesap bildirim cetveline göre 04/10/2007 tarihinde üç adet ve 05/10/2007 tarihinde bir adet olup her biri 118,00 TL değerinde kontör yüklemesi yapıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 245/1, 43. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-Sanıklar Veysi ve Salih ile birlikte aynı otel odasında kaldığı anlaşılan ve üzerine atılı suçu inkar eden sanık ... (Kutbeddin) Turğut'un, diğer sanıklarla birlikte hareket ettiğine dair aynı nitelikte eylemlerle ilgili birlikte açılmış ve kesinleşmiş davalarının olup olmadığının araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19654, Karar No: 2014/18052, Tarih: 20.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19654 E.  ,  2014/18052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından Gümrük İdaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Suç tarihinde.... Sulh Ceza Mahkemesince verilen 2011/168 Değişik iş sayılı önleme arama kararına istinaden kollukça yapılan yol kontrol çalışmaları sırasında, kamyonette yapılan aramada, şüpheliye ait kaçak olduğu iddia olunan 27 karton sigara ele geçirilmiş, şüpheli tüm aşamalarda sigaraları içmek için aldığını söylemiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığını irdelediğimizde;

Sanık sigaraları ticari amaçla aldığını hiç bir aşamada kabul etmemiştir. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaralar ve üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen diğer bilgilerdir. O halde sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan.... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme arama kararı incelendiğinde; Milli güvenlik ve kamu düzeninin, suç işlemenin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak her türlü silah patlayıcı madde veya eşyanın yakalanması ve tespiti amacıyla birçok kara yolu üzerinde, kavşak noktalarında ve umuma açık alanlarda 01.11.2010-30.11.2010 tarihleri arasında şahısların üzerinde ve araçlarında önleme araması yapılmasına karar verilmiştir.

Bu karara istinaden kamyonette arama yapılmış ve dava konusu sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz" hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükümünü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarıda hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK.nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması gereklidir

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.

Arama talep yazısı dosyada mevcut değilse de, arama kararına derc olunan talep yazısındaki gerekçeler, kanundaki ibarelerin tekrarı niteliğinde, genel ve soyut kavramlardan ibaret olup 30 gün boyunca sürekli arama yapılmasına izin vermeyi haklı kılar nitelikte makul sebepler gösterilmemiştir. Belirtilen sebepler soyut ve genel olmaları yanında genel yollarda ve umuma açık alanlarda 30 gün süre ile önleme aramasına izin verilmesi, suç işlenmesinin ve tehlikenin önlenmesi amacını aşan ve genel arama boyutuna ulaşan yasaya aykırı bir karar olur ki, böyle bir arama sonucu ulaşılan delillerin yasal nitelikte olduğu kabul edilemez. Arama için makul şüphe ve sebeplerin olduğunu gösteren hiçbir olguya yer verilmeden genel ve soyut ifadelere dayalı ve genel aramaya dönüşen söz konusu arama izni yukarıda maddeler halinde belirtilen Türkiye Cumhuriyeti'nin bir hukuk devleti olduğu, herkesin vazgeçilemez, dokunulamaz temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu, temel hak ve özgürlüklerin özüne dokunulamayacağı, yalnızca şartları varsa Anayasa'nın sözüne ve

ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olmamak kaydıyla kanunla sınırlandırılabileceği, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyasının aranamayacağı kurallarını boşa çıkaran ve adli aramayı düzenleyen CMK.nun 116.maddesindeki "yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebilece hususunda makul şüphe varsa şüphelinin veya sanığın üstü eşyası, konutu, işyeri ve ona ait diğer yerler aranabilir" önleme aramasını düzenleyen PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrasındaki "arama talep yazısında arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlikte gösterilmesi gerekir." biçimindeki hükümleri bertaraf eden bir karar niteliğine dönüşmüştür. Aramanın genel ve soyut ifadeler dışında haklı ve makul bir gerekçesi gösterilmemiştir. Belirtilen gerekçeler ile tüm yurt sathında arama izni almak mümkün olur ki, bu da tüm eylem ve işlemlerinde hukukla kendisini bağlı sayması gereken hukuk devleti özelliği ile bağdaşmaz.

O halde;.... Sulh Ceza Mahkemesinin önleme aramasına ilişkin olarak verdiği karar, hukuka aykırı olup, bu karara istinaden durdurulup aranan araçta ele geçen eşyanın delil olarak kullanılması mümkün değildir.Bu şekilde ele geçirilen eşya yok sayılıp varsa hukuka uygun elde olunan diğer kanıtlara göre hüküm kurulabilir. Hukuk dışı yöntemlerle el konulan sigaranın karine niteliğinde ki sayısına ve ayrıca yurtdışı üretim olduğunu gösteren incelemeler sonucu ulaşılan bilgilere dayanılamaz. Sanığın iradesi aleyhine savunması genişletilip ikrar olarak kabul edilemez. Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen deliller hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamalardan sonra;

Sanığın mahkumiyetini gerektiren hukuka uygun delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir. Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak ele geçirilen sigaralar ve üzerinde yapılabilecek incelemeler sonucu bunların kaçak olduğunun tespitine ilişkin delillere dayanarak hüküm kurulması yukarıda açıklanan yasa hükümlerine aykırıdır. Bunlara ilaveten 270 adet sigarayı bir kişinin ihtiyacının üstünde ve ticari olduğunu kabul de varsayımdan ibarettir.

Sonuç olarak; sanığın cezalandırılması için hukuka uygun olarak elde edilmiş yeterli delil mevcut bulunmadığından sanığın beraati ve dolayısıyla yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.