muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27191, Karar No: 2024/1653, Tarih: 15.02.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yürütmüş olduğu kamu görevi nedeniyle eleştirilere açık olması gerektiği, davalı tarafından davacı hakkında sarf edilen "İki oğluna ..." ve "..." ismini verdi. FETÖ'den esinlendiği biliniyor" şeklindeki sözlerin bir kısmının doğruluk payı içerdiği, davacının nüfus kayıt örneği incelendiğinde "..." isimli oğlunun isminin mahkeme kararı ile "Fatih" olarak değiştirildiği, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, davacının oğlunun isminin ... olması nedeniyle kanaat açıklaması niteliğinde olduğu, hakaret niteliğinde bir ifade içermediği, davalı tarafından davacıya isnatta bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı tarafından sarf edilen sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkilinin ... isminde bir çocuğunun olmadığını, davalı tarafından yapılan açıklamanın gerçek dışı olduğunu, kamu görevlisi olan müvekkilinin itibarının zedelendiğini, terör örgütü ile irtibatı olduğu yönünde kamuoyunda izlenim yaratılmayı amaçladığını, verilen kararın usul yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının yürütmüş olduğu kamu görevi nedeniyle eleştirilere açık olması gerektiği, davacının nüfus kayıt örneği incelendiğinde "..." isimli çocuğunun isminin mahkeme kararı ile "Fatih" olarak değiştirildiği, davalı tarafından sarf edilen söz ve ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği, davacının oğlunun isminin ... olması nedeniyle kanaat açıklaması niteliğinde olduğu, hakaret niteliğinde bir ifade içermediği, dava konusu edilen ifadeler nedeniyle davalının ifade özgürlüğüne sınırlama getirilmesini gerektiren gereklilik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından sarf edilen sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, müvekkilinin ... isminde bir çocuğunun olmadığını, davalı tarafından yapılan açıklamanın gerçek dışı olduğunu, kamu görevlisi olan müvekkilinin itibarının zedelendiğini, kasıtlı olarak terör örgütü ile irtibatı olduğu yönünde kamuoyunda izlenim yaratılmayı amaçladığını, açıklama tarihinden bu yana ... isiminde bir çocuğunun olmadığını ispatlamaya çalıştığını, verilen kararın usul yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı tarafından davacı hakkında sarf edildiği iddia edilen "İki oğluna ..." ve "..." ismini verdi. FETÖ'den esinlendiği biliniyor." şeklindeki söz ve ifadelerin davacının kişilik haklarını saldırıya uğrattığı iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 26 ncı maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacının da içinde bulunduğu birden fazla valinin merkeze alınmasına dair kararname sonrasında dava dışı bir çok gazetede, davalının davacı hakkında yapmış olduğu "İki oğluna ..." ve "..." ismini verdi. FETÖ'den esinlendiği biliniyor." şeklinde açıklamalara yer verilerek haberler yapıldığı, davalı tarafından yapılan bu açıklamanın gerçek dışı olduğu ve kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği iddiası ile eldeki davanın açıldığı, davacının incelenen nüfus kaydına göre çocuklarından birinin adı "..." iken 16.11.2016 tarihinde açılan isim değiştirme davası ile "Fatih" olarak değiştirildiği, açıklamanın bu yönü ile görünür gerçeğe uygun olduğu, Anayasa Mahkemesinin pek çok kararında da benimsendiği gibi, demokratik bir toplumun zorunlu temellerinden olan ve toplumun ilerlemesi, bireyin özgüveni için gerekli temel şartlardan birini teşkil eden ifade özgürlüğü, sadece kabul gören veya zararsız yahut kayıtsızlık içeren bilgiler veya fikirler için değil, aynı zamanda kırıcı, şok edici veya rahatsız edici olanlar için de geçerli olup, yine pek çok kararında ifade özgürlüğünün bir dereceye kadar abartıya hatta kışkırtmaya izin verecek şekilde geniş yorumlanması gerektiğini kabul ettiği, açıklamada geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı, demokratik toplum tarafından meşru sayılabilecek nitelikte, ifade özgürlüğüne getirilmesi gereken bir sınırlamanın gerekli olmadığının anlaşılmasına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1309, Karar No: 2020/2008, Tarih: 10.03.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1309 E.  ,  2020/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen yoksulluk nafakası ve reddedilen manevi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi içir diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m. 175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, işi ve gelirinin sabit ve düzenli olmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde, davacı-karşı davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerininin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/8468, Karar No: 2014/14015, Tarih: 08.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8468 E.  ,  2014/14015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2012/367-2013/151

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava dilekçesinin görev nedeniyle usulden reddine dair verilen 11.04.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu taşınmazın talepleri üzerine tahsis amacının değiştirilerek Hazine adına tesciline karar verildiğini, gayrimenkulün hem tahsis değişikliğindeki amaç hem de 5216 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 7. fıkrası gereğince tapu kaydının iptali ile davacı belediye adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 4342 sayılı Mera Kanununun 14/1-c maddesi uyarınca işlem yapıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev nedeniyle usülden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

3533 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince; "Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir."

Somut olaydaki uyuşmazlık dava konusu taşınmazın aynına ilişkin olduğundan hakem sıfatıyla çözümlenmesi mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece, davanın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dava dilekçesinin yazılı gerekçeyle görev nedeniyle usulden reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18652, Karar No: 2014/2736, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18652 E.  ,  2014/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2009/225-2013/269

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kaçak elektrik kullandığını, bedelinin ödenmediğini belirterek 14.236,50 TL nin 01/12/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece; kısa kararda; davanın kısmen kabulü ile, 2.013,26 TL asıl alacak ve 684,51 TL yasal faiz olmak üzere 2.697,77 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazla talebin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; davanın kısmen kabulü ile, 2.013,26 TL asıl alacak ve 684,51 TL yasal faiz olmak üzere toplam 2.697,77 TL'nin (asıl alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiştir. Kısa karardan faize faiz yürütüldüğü, gerekçeli kararda ise asıl alacağa faiz yürütüldüğü anlaşılmaktadır.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2538, Karar No: 2021/20312, Tarih: 01.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/2538 E.  ,  2021/20312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.03.2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 10.06.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, mağdurun fabrikasını çevreleyen duvarın dışında bırakılan demir boruları çaldığı sırada yakalanması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1, 35/2 maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımı süresinin suçun işlendiği 05/05/2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8842, Karar No: 2020/147, Tarih: 07.01.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/8842 E.  ,  2020/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede, müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı süresinde temyiz etmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiş ise de kararın müdafiinin yokluğunda verildiği ve müdafiiye 02.04.2015 tarihinde tebliğ edilen hüküm müdafii tarafından 06.04.2015 tarihinde süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında;

Av. ...’ın, 21.01.2013 tarihinde sanığın kolluk tarafından ifadesi alındığı sırada hazır bulunduğu, kamu davasının açılması halinde iddianamenin kabulü kararı verilmesi ile müdafiilik görevinin ilgili Yönetmelik’in 7/1-a maddesi uyarınca sona erdiği, kovuşturma aşamasında sanığın müdafii talebinde bulunmadığı gibi anılan müdafii ile de hiç yüz yüze gelmediği, sanığın yokluğunda verilen kararın 07.04.2015 tarihinde duruşmada verdiği en son adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakta ise de, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanığın tebliğ tarihinde ve halen ceza infaz kurumunda bulunduğu anlaşıldığından, 19.03.2015 tarihli kararın sanığa CMK'nın 35/3. maddesine uygun şekilde “okunup anlatılarak” tebliği ile temyiz dilekçesi vermesi halinde dilekçesinin dosyaya eklenmesi ve ek tebliğname düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2435, Karar No: 2014/4523, Tarih: 10.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2435 E.  ,  2014/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 23/02/2012 tarih ve 2009/255-2012/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, davalıların şirkete ait paraları ortak ve müdür ... ve dava dışı esaplarına aktararak şirketi zarara uğrattıklarını, ihtiyacı olmamasına rağmen şirkete kredi çekildiğini, davalı ortakların kişisel giderlerini şirkete ödettiklerini, defterlerin davacılara gösterilmediğini, bilgi edinme hakkının kullanılmadığını, çalışmayan kişilerin sosyal güvenlik kaydı oluşturulurken gerçek çalışanların sigortalı yapılmadığını ileri sürerek davalı şirketin tasfiyesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı ..., şirketin faal olmadığını, ortak ve eski müdür ...'nun davalı şirketin defterlerini alıp iade etmediğini savunmuş ve şirketin tasfiyesini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ortaklar arasında ceza soruşturmasına da konu oluşturan husumet yaşandığı, şirket faaliyetinin fiilen durduğu, yapılan bilirkişi incelemesi ile tespit olunduğu üzere şirketin zarar ettiği, şirketin faaliyetinin sürdürülebilmesi için gerekli olan taşıtların satılmasıyla şirket gayesinin gerçekleşmesine imkan kalmadığı, ortaklar arasındaki ciddi anlaşmazlıkların karşılıklı güvenleri ortadan kaldırdığı, bu haliyle şirketin haklı sebeple feshi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne,sübut bulan muhik sebeplere binaen TTK'nın 549/4. maddesi gereğince fesih ve tasfiyesine şirkete tasfiye memuru atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

-2-

2- Ancak, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine yönelik işbu dava maktu harca tabi olduğu halde, mahkemece, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden nispi harca hükmolunması doğru olmadığı gibi, davacı tarafından yatırılan fazla harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken yargılama giderleri içinde gösterilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi de bozmayı gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 4 nolu bendinin tümüyle çıkarılarak yerine "Peşin alınan 135,00 TL harçtan 21,15 TL karar ve ilam harcının düşülmesi ile fazla alınan 113,85 TL harcın istek halinde davacıya iadesine" ibaresinin yazılmasına, 5 nolu bentte yer alan "150,60 TL harç" ibaresinin çıkarılarak yerine "36,75 TL harç" ibaresinin eklenmesine, yine aynı bentte yer alan 1.442,10 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "1.328,25 TL" ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23280, Karar No: 2021/9238, Tarih: 27.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23280 E.  ,  2021/9238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin 09.09.2015 olmasına karşın, gerekçeli karar başlığında 01.09.2015'in suç tarihi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dosya kapsamında bulunan 19/9/2015 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı ile aynı tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, pvc pencerede zorlama izleri mevcut olduğunun tespit edilmesi karşısında; zamanaşımı içerisinde sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dava açılması olanaklı kabul edilmiştir.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, katılan vekili’nin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin ve sanıklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanık ... hakkında, hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Suça sürüklenen çocuk ... katılanın dairesine girerken, sanık ...’ın dışarıda beklemekte olduğunun ve bu suretle sanık ile suça sürüklenen çocuğun eylemlerini birlikte gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında;

sanık ...’ın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

c-Sanıklar ... ve ...’ın hırsızlık eylemine iştirak ettiklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı; eylemin suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... tarafından gerçekleştirilmesinin ardından, sanıkların suça konu eşyaların paylaşımına katıldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin TCK’nın 165. maddesinde tanımlı suç eşyasının satın alınası veya kabul edilmesi suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

d-Sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan 2009/1743 Esas ve 2010/607 Karar sayılı ilamın Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesi yerine, Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi’ne ait olduğunun yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş ancak anılan ilamın birden fazla mahkumiyete ilişkin olduğu ve sanığın dosya arasındaki ve güncel adli sicil kayıtlarında tekerrüse esas alınan ertelenmiş 5 ay 12 gün hapis cezasına ilişkin hırsızlık suçundan kurulan hükmün bulunmadığının gözetilmemesi,

e-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafii’nin, sanık ... müdafii’nin ve katılan vekili’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.