muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19396, Karar No: 2017/7112, Tarih: 16.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25924, Karar No: 2024/1125, Tarih: 06.02.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/25924 E.  ,  2024/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2435 E., 2021/2440 K.

DAVA TARİHİ : 25.02.2020

HÜKÜM/KARAR : Red -Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ :...4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/87 E., 2021/276 K.

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının...Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde uzman doktor olarak görev yaptığını, dava dışı... ve ...in bebeklerinin 24.12.2008 tarihinde ölü olarak dünyaya geldiğini, dava dışı anne ve baba tarafından...1. İdare Mahkemesinin 2017/1961 Esas sayılı dosyası üzerinden davacı idare aleyhine tazminat davası açıldığını, dava sonucunda hükmedilen tazminatın hak sahiplerine davacı idare tarafından ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla ödenen bedel olan 196.453,03 TL'nin davalıdan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizle birlikte rücuen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalı doktorun meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığını, kusurun tamamen dava dışı gebe hastayı sancısı olmasına rağmen sabaha kadar doğum salonunda bekleten doğum odası görevlileri ve nöbetçi doktorda olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece kusura ilişkin rapor alındığı, alınan 05.05.2021 tarihli heyet kusur raporuna göre, bebeğin ölü doğumu olayında davalı doktora atfedilecek tıbbi bir kusurun olmadığı, asıl kusurun hastane içi işleyiş ve sağlık personeli arasında olması zorunlu işbirliğinin oluşmasını sağlamayarak organizasyon kusurunu oluşturan hastane yönetiminde olduğu, davalının kusurunun bulunmaması nedeniyle sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, eksik ve yetersiz inceleme sonucu düzenlendiğini, ret kararının hatalı olduğunu, davalı doktorun meydana gelen olayda gereken önlemleri almayarak ihmali davranışı olduğunu, bu nedenle rücu şartlarının oluştuğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, eksik ve yetersiz inceleme sonucu düzenlendiğini, ret kararının hatalı olduğunu, davalı doktorun meydana gelen olayda gereken önlemleri almayarak ihmali davranışı olduğunu, bu nedenle rücu şartlarının oluştuğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf sebepleri ile sınırlı inceleme yapıldığı, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu, İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan 05.05.2021 tarihli bilirkişi kurulu raporuna ve ceza dosyası içeriğinde bulunan 13.04.2016 gün ve 1981 karar sayılı ATK 1. İhtisas Kurulu raporu ile 12-13/10/2011 toplantı tarih ve 12918 karar sayılı Yüksek Sağlık Şurası raporuna nazaran dava dışı bebeğin ölümünde davalı doktorun tıbbi kusurunun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi isabet ise de kamu düzenine ilişkin olmayan bu hususu davacının istinaf sebebi yapmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hatalı olduğunu, AYM 129/5 maddesi gereği kamuda çalışan doktorların görevleri sırasındaki eylemlerinden dolayı kendilerine rücu edilmek şartıyla devlet aleyhine dava açılabileceğini, rücu şartlarının oluştuğunu, Yüksek Sağlık Şurası kararında bu durumun netleştiğini, davalı doktorun meydana gelen olayda gereken önlemleri almayarak kusurlu davrandığını, vekalet ücretinin hatalı olduğunu belirterek kararın bozulması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının...Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde görevli uzman doktor olan davalının dava dışı... ve ...in bebeklerinin 24.12.2008 tarihinde ölü olarak doğması olayında hatalı müdahale sonucu hizmet kusuru nedeniyle hak sahiplerine ödenen bedelin davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun), 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 27.05.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Türk Ceza Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (7406 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi ile 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'na (3359 sayılı Kanun) eklenen Ek Madde 18, 7406 sayılı Kanun'un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 73 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Resmi Gazete'de 27.05.2022 tarihinde yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7406 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 3359 sayılı Kanun'a eklenen geçici 13 üncü madde “Ek 18 inci maddenin birinci fıkrası hükümleri, 4483 sayılı Kanun hükümleri uyarınca haklarında kesinleşmiş bir soruşturma izni verilenler bakımından uygulanmaz ve soruşturma veya kovuşturmalara devam olunur. Kamu kurum ve kuruluşları ve Devlet üniversitelerinde görev yapan hekim ve diş hekimleri ile diğer sağlık meslek mensuplarının sağlık mesleğinin icrası kapsamında yapmış oldukları muayene, teşhis ve tedaviye ilişkin tıbbi işlem ve uygulamalar nedeniyle idare tarafından ödenen tazminattan dolayı açılan rücu davalarından, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla yargılaması devam edenler bakımından ek 18 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca karar verilmek üzere Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya iki aylık süre verilir. Başvuru yapılmaması hâlinde dava usulden reddedilir. Bu durumda yargılama gideri taraflar üzerinde bırakılır ve davacı aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmez.” hükmünü haizdir.

Dosya kapsamından, davalı doktor ...'nun olay tarihinde...Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi'nde uzman doktor olduğu, dava dışı... ve ...in bebeklerinin 24.12.2008 tarihinde ölü olarak doğması nedeniyle, dava dışı anne ve baba tarafından olayda hizmet kusuru olduğundan bahisle ... aleyhine...1. İdare Mahkemesinde 2017/1961 Esas 2018/164 Karar sayılı dosyası ile açılan manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiği, anılan karar gereği ödenen bedelin davalı doktordan rücuen tahsili istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, yukarıda gösterilen mevzuat hükmü gereğince Mesleki Sorumluluk Kuruluna başvurması için davacıya süre verilmesi; başvuru yapılmaması halinde ise davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir. Bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

2. Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle, temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeple bozma ilamının kapsam ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9166, Karar No: 2012/8700, Tarih: 05.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/9166 E.  ,  2012/8700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasındaki dönem için 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesinde belirlenen faiz oranının esas alınarak hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37.maddesi (e) fıkrası Anayasa Mahkemesinin 2008/11 Esas, 2008/64 Karar sayılı, 28.02.2008 tarihli kararı ile iptal edilmiş, iptal kararı 28.05.2008 tarih ve 26889 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının geriye yürümeme kuralı uygulanmaz. Ayrıca 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı Yasa ile 01.05.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır. Bu tarihten sonra aynı yasanın 14. maddesi ile 3095 sayılı Yasadaki faiz oranının %12 olarak uygulanacağı belirlenmiştir.

Bu durumda, takip dayanağı ilamda alacağın yasal faiziyle tahsiline karar verildiğine göre mahkemece, "01.01.2005-01.05.2005" tarihleri arasındaki dönem 3095 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca %38 yasal faiz oranı esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, bu dönem içinde 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesinde belirlenen faiz oranı üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporunda dayalı olarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428.maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17247, Karar No: 2016/11426, Tarih: 09.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/17247 E.  ,  2016/11426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek süresinde verdiği cevap dilekçesi içeriğinde tanık olarak..., ....,..., ... isimlerini belirtmiş, bu itibarla tanık deliline dayanmıştır. Ön inceleme duruşmasından sonra ise bu tanık isimlerini de içerir delil listesi vermiştir. Mahkemece davalının süresinden sonra delil listesi verdiğinden bahisle davalının tanık dinletme talebi reddedilmiştir. Ön inceleme duruşmasında davalıya Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 140/5. maddesi gereğince tanıklarının açık adreslerini bildirmesi amacıyla bir süre verilmemiştir. Delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez (HMK m. 196). Mahkemece, davalıya, bu kapsamda tanıklarının isim ve adreslerini gösteren listeyi sunması ve giderlerini yatırması için usulüne uygun şekilde sonuçları hatırlatılacak şekilde kesin süre verilerek (TMK m. 240/3) gösterdiği takdirde bu tanıkları 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca dinletme imkanı tanınması ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik İnceleme sonucu, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK. m. 27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.06.2016 ( Prş. )
Yargıtay — Esas No: 2005/1, Karar No: 2005/16, Tarih: 01.03.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/4-1 E., 2005/16 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/4-1 E., 2005/16 K.**

**- SUÇUN SABİT OLMASI GEREKLİLİĞİ

- SUÇUN YASAL UNSURLARI**- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 251 ]

- 3030 S. BÜYÜK ŞEHİR BELEDİYELERİNİN YÖNETİMİ HAKKINDA K... [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Mühür bozmak suçundan sanık Mehmet B.....'nin beraatına ilişkin Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesince 19.09.2001 gün ve 314-1216 sayı ile verilen kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 12.05.2003 gün ve 19608-3664 sayı ile;

"3030 sayılı Yasanın 560 sayılı Y.G.K.'nin 21. maddesiyle değişik 6/C ve İş Yeri Açma ve Çalıştırma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 2. ve 5. maddeleri uyarınca LPG dolum istasyonu açma, ruhsat verme yetkisinin Büyükşehir Belediyesine ait olduğu, ruhsatsız iş yeri çalıştırma nedeniyle uygulanan mühürlerin bozulmasında yükletilen suç ögelerinin oluştuğu gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise, 17.03.2004 gün ve 733-195 sayı ile; "Daha önce aynı gerekçelerle verilen beraat kararı bozulmuş ise de aynı yer ile ilgili olarak Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık hakkında mahkememiz kararı doğrultusunda ve aynı gerekçelerle verilen beraat kararının 28.05.2003 tarihinde onandığı da değerlendirildiğinde, sanık hakkında beraat kararı verilmesinin dosya kapsamına uygun olacağı" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okunup, konu müzakere edilmiş ve açıklanan karara varılmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen mühür bozmak suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

Ancak, dosyanın incelenmesinde; Yerel Mahkemece, direnme hükmünün verildiği 17.03.2004 tarihli oturumda, sanık hazır olduğu halde, C.Savcısından esas hakkında görüşü sorulduktan sonra, sanıktan bu görüşe karşı diyecekleri sorulmadan ve en son söz sanığa verilmeyerek, başkaca bir işlem yapılmadan yargılamaya son verildiği görülmektedir.

CYUY.nın 251. maddesi uyarınca "....en son söz sanığındır." Maddenin son fıkrasında ise, "sanık namına müdafii tarafından müdafaada bulunulsa dahi müdafaaya ilave edecek bir şeyi olup olmadığı sanığa sorulur." hükmü yer almaktadır. Bu hüküm gereğince katılmış olduğu takdirde duruşma mutlaka son söz sanığa verilerek bitecektir. Ceza Genel Kurulunun yerleşik kararlarında da vurgulandığı üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili bulunan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturmaktadır. Ceza yargılamasında sanığın en önemli hakkı savunma hakkı olup, bu hak hiç bir şekilde kısıtlanamaz.

İlk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamada da kamu davasının kesintisizlik ve süreklilik ilkesinin doğal sonucu olarak aynen geçerlidir. Çünkü, dava sonuçlanmamış yargılama devam etmektedir. Bu nedenle, "en son söz" sanığa verilmeyerek CYUY.nın 251. maddesine aykırı davranıldığından esası incelenmeyen hükmün öncelikle bu usuli nedenle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usuli nedenle BOZULMASINA,

2- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 01.03.2005 tarihinde sonuçta tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1890, Karar No: 2012/6060, Tarih: 11.05.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1890 E.  ,  2012/6060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Bakırköy 3.Sulh Hukuk ve Pendik 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi iznine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan ...'nın "..." adresinde bulunan ve özel bakımevi olan ... Yaşlı Bakımevinde ikamet ettiği gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 412. maddesi gereğince yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmişse de aynı Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre uyuşmazlığın Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16009, Karar No: 2007/10427, Tarih: 27.06.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/16009 E.  ,  2007/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2006

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.01.1987-12.06.1998 tarihleri arası çalıştığının   tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalılara ait işyerlerinde, 1.8.1993-31.12.1994 tarihleri arasındaki askerlik süresi dışında,  01.01.1987-12.06.1998 tarihleri arasında davalılara ait basın işyerinde geçen çalışmalarının 5953 sayılı Basın İş Yasası kapsamına giren çalışma olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davacının muhabir olarak Basın-İş Kanunu’nun 1. maddesinde sözü edilen “fikir ve san’at işinde” çalışmadığı ve 4. maddesine göre gazeteci ile kendisini çalıştıran işveren arasındaki iş akdinin yazılı şekilde yapılması zorunlu olduğundan somut olayda yazılı sözleşme bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç doğru görülmemiştir. Anılan Yasa’nın 4.maddesindeki yazılı şekil, bir geçerlilik koşulu değildir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulaması da bu yoldadır.

Somut olayda davacının, davalılara ait İ.A.Ş. ve İ.H.Aj.Ltd.Ştinde  1.5.1990-31.10.1992; 1.11.1992-31.8.1993 tarihleri arasında geçen çalışmaları 1475 sayılı İş Kanunu gereğince ve 1.1.1995-12.6.1998 arasındaki çalışmaları ise 5953 sayılı Yasa’ya tabi olarak  Kurum’a bildirilmiş ve primleri de ödenmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının uyuşmazlık konusu dönemde “muhabir” olarak davalılara ait gazetede çalıştığı tartışmasızdır. Uyuşmazlık bu çalışmanın 5953 sayılı Basın Kanununa dayalı bir çalışma olup olmadığı noktasındadır. Mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur.

Uyuşmazlığa çözüm aranırken sözü edilen 1/a bendinin yollamada bulunduğu 5953 sayılı Yasa’nın 2/2 sayılı yasa ile değişik 1.maddesinin öngördüğü “fikir ve sanat işlerinde çalışma” koşulu üzerinde durulmalıdır. Sözlük anlamında fikir, zihnin bir şey hakkında edindiği ve kurduğu kavram, bir şeyin zihinde temsili ve düşünülmesidir. Sanat ise, bu duygunun, bir tasarının veya güzelliğin ifadesinde kullanılan metodların tümü ve bu metodlar sonucunda ulaşılan üstün yaratıcılıktır.

Uyuşmazlığa çözüm aranırken sözü edilen 1/a bendinin yollamada bulunduğu 5953 sayılı Yasa’nın 2/2 sayılı yasa ile değişik 1.maddesinin öngördüğü “fikir ve sanat işlerinde çalışma” koşulu üzerinde durulmalıdır. Sözlük anlamında fikir, zihnin bir şey hakkında edindiği ve kurduğu kavram, bir şeyin zihinde temsili ve düşünülmesidir. Sanat ise, bu duygunun, bir tasarının veya güzelliğin ifadesinde kullanılan metodların tümü ve bu metodlar sonucunda ulaşılan üstün yaratıcılıktır.

Görüldüğü üzere fikir ve sanat işlerinde çalışma zihinsel bir faaliyeti ve yaratıcılık yeteneğini gerektirmektedir. Davacının çalışmalarının açıklanan nitelikte bir çalışma olduğu, muhabir olarak haber toplayıp, haberi yazıya dökerken  zihinsel bir faaliyette bulunduğu, haber metni ile ilgili bir tasarının ifadesinde bazı yöntemler kullandığı ve bunun da yaratıcılık yeteneğini gerektirdiği açıktır.

Bu durumda mevcut deliller davacının haklılığını ortaya koyduğundan davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan yetersiz bilirkişi görüşü ve raporu ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde İ. Gaz.A.Ş ve İ.H. Aj. Ltd. Şti. 'ne iadesine,  27.6.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.