muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/596, Karar No: 2023/1899, Tarih: 13.06.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Kural olarak belli bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini, tarafların ispat etmesi gerekir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ( 4721 sayılı Kanun) ‘‘ D.İspat Kuralları/1.İspat yükü " başlıklı 6 ncı maddesi uyarınca; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” Aynı yöndeki düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ( 6100 sayılı Kanun ) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." şeklinde ifade edilmiştir. Buna göre ispat yükü, ispatı gereken vakıalara dayanan tarafa ait olup, herkes iddiasını ispatla mükelleftir.

2. 6100 sayılı Kanun'un " Senetle ispat zorunluluğu" başlıklı 200 üncü maddesine göre;

" Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukukî işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunmaz.

Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda birinci fıkradaki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir."

3. Aynı Kanunun 203 üncü maddesinde ise, senetle ispat zorunluluğunun istisnaları sayma yöntemiyle belirlenmiştir. Bunlardan biri de altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler olup, bu kişiler arasındaki işlemler miktar ve değerine bakılmaksızın tanıkla ispat edilebilir.

4. Öte yandan, sözleşmeden doğan alacaklarda, zamanaşımı, kanunda aksine bir düzenleme bulunmadıkça on yıl olup, alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren işlemeye başlayacaktır.( 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146 ile 149 uncu maddesi)

3.Değerlendirme

Somut uyuşmazlıkta; taraflar arasındaki sözleşmesel ilişkiden kaynaklı alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle açılan davada, ispat yükünün davacı üzerinde bulunduğu, taraflar arasındaki yakın akrabalık bağı (kardeşlik) nedeniyle hukuki ilişkinin tanıkla ispat edilebileceği, dosya kapsamında dinlenen tanıkların davacının iddialarını doğrular mahiyette beyanda bulundukları, davalının, uhdesinde bulunan davacıya ait parayı iade etmediği, davacının davasını ispat ettiği, uyuşmazlığa uygulanması gereken zamanaşımı süresinin 10 yıl olup davanın zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmakla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesindeki yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

Aşağıda yazılı para cezası ile bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyene yükletilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26986, Karar No: 2015/138, Tarih: 12.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/26986 E.  ,  2015/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Burhaniye l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :12.11.2013

NUMARASI :Esas no:2012/678 Karar no:2013/625

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 30.06.2014 gün ve 4753-14879 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Hükme davalı da temyiz etmiş, temyiz dilekçesinde incelemenin duruşmalı yapılmasını istemiş, Yargıtayca "duruşma isteyenin buna ilişkin gideri yatırmadığı" belirtilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme dilekçesinde "duruşma giderini yatırdığını" belirterek dilekçesi ekinde sunduğu 16.01.2014 tarihli harç tahsiline ilişkin makbuza, elle mürafaa giderinin alındığına ilişkin ilave yapılmıştır. Oysa buna ilişkin bir tahsilat makbuzu dosyada bulunmamaktadır. Elle yapılan ilavede herhangi bir tarih de bulunmamaktadır. Bu yüzden davalı vekilinin mürafaa giderini, temyiz dilekçesiyle peşin olarak yatırıp yatırmadığı hususunda duraksamaya düşülmüştür. Davalı vekilinin temyiz tarihinde mürafaa gideri yatırıp yatırmadığının bildirilmesi, yatırmış ise buna ilişkin tahsilat makbuzunun eklenmesi ve bu giderin Yargıtay'a gönderilmesi, yatırılmamış ise, harç tahsiline ilişkin 16.01.2014 tarihli tahsilat makbuzuna elle yapılan ilavenin hangi tarihte ve kim tarafından yapıldığının tespitinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.01.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/20499, Karar No: 2014/5134, Tarih: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20499 E.  ,  2014/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında katılan olarak "... Ecza Deposu Tic. A.Ş" yazılması olanaklı görülmüştür.

I-Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suça konu üç adet sahte bononun, farklı zamanlarda verildiği tespit edilemeyen somut olayda, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin koşulları oluşmakta ise de, farklı bir düzenleme getiren 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, suçun aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde zincirleme suçun gerçekleşmediği gözetilip farklı tarihlerde düzenlendikleri tespit edilemeyen suça konu bonoların aynı anda katılan ecza deposuna verilmiş olması karşısında, anılan Yasanın 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığından 5237 sayılı TCK hükümleri lehe olduğu halde 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddeleri uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olmayacağı nazara alınarak; hüküm fıkrasından “765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi ” ibareleri çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinin" eklenmesi suretiyle temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesine, 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm ile 765 sayılı TCK 59. madde ibaresi çıkarılıp yerine 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi yazılarak sanığın sonuç olarak 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın TCK.nun 53. maddesinin 1/c maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, aynı maddede sayılan diğer haklardan hapis cezasının infazı tamamlayıncaya kadar yoksun bırakılmasına yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

II- Sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan verilen karara karşı yapılan temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle mülga 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8963, Karar No: 2015/6663, Tarih: 19.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8963 E.  ,  2015/6663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2012/786-2014/509

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline şikateyin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekilince duruşmasız, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, asıl ve birleşen davalarda dava dışı N.. A..'a ait taşınmazının, müvekkiline olan borcu nedeniyle satılması neticesinde Kartal 5. İcra Müdürlüğü'nün 2011/135 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile birlikte garameye sokulan şikayet olunanların hacizlerinin geçerli bir haciz olmadığını, şikayet olunanların talep ettiği kamu borcunun borçlu N.. A..'ın değil müdürü olduğu C... Ltd. Şti.'nin borcu olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 6183 Sayılı Yasa'nın 35. maddesine göre borçlu şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağı yönünden şirket yöneticilerinin mal varlığına başvurulabileceği, bunun için şirket ortağı veya yetkilisi aleyhine 6183 Sayılı Yasanın 54. maddesi gereğince takip yapılarak takibin kesinleştirilmesi gerektiği, şikayete konu sıra cetvelinde 7. sırada bulunan şikayet olunan SGK Bağcılar İl Müdürlüğü'nce dava dışı borçlu ve aynı zamanda C.... Ltd. Şti.'nin müdürü olan N.. A.. aleyhine usulüne uygun takip yapılarak takibin kesinleştirildiği, bu nedenle icra müdürlüğünce SGK yönünden yapılan garameten paylaştırmanın doğru olduğu, ancak sıra cetvelinin 8. sırasında yer alan D.. M..'nün borçlu şirket yetkilisi N.. A.. aleyhine takip yaptığına ilişkin dosyaya herhangi bir belge sunmadığından haczinin geçerli olmadığının kabulü gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kısmen kabulü ile D.. M..nün sıra cetvelinden çıkarılmasına, SGK'nın sıra cetvelinden çıkarılmasına ilişkin şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi ve şikayet olunan vergi dairesi vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi ve şikayet olunan vergi dairesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi ve şikayet olunan vergi dairesi vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi ve şikayet olunan vergi dairesi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK'nın m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında, sıra cetvelinin nasıl yapılacağının gösterilmesi HMK'nın hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı olduğu gibi, icra müdürünün yerine geçilmek suretiyle sıra cetvelinin düzenlenmesi anlamına da geldiğinden doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bendde açıklanan nedenlerle, şikayetçi ve şikayet olunan Vergi Dairesi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bendde açıklanan nedenlerle gerekçeli kararın HÜKÜM fıkrasının 1. bendinin tümüyle, 2. bendinin ise 1. paragrafının tümünün hükümden çıkarılarak, yerine " Vergi Dairesi yönünden şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16114, Karar No: 2019/2115, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/16114 E.  ,  2019/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1965, Karar No: 2021/7815, Tarih: 12.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1965 E.  ,  2021/7815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 2016/10791 Esas, 2018/14973 Karar ve 22.11.2018 tarihli ilamı ile sanık ... hakkında; iddianamede 1. olay olarak adlandırılan ... Camiinden, 2. olay olarak adlandırılan ... Camiinden, 5. olay olarak adlandırılan ... Camiinden ve 7. olay olarak adlandırılan müşteki ...’ın ikametinin önünden hırsızlık eylemlerinde, kiralamış olduğu araçla temyiz dışı sanıkları suç yerine götürmek, beklemek, eylem sona erdikten sonra araçla bulundukları yerden almak suretiyle suçun işlenmesine doğrudan iştirak ettiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 39/1 hükmü uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve yargılama konusu tüm ayakkabı hırsızlığı eylemlerine yönelik olarak TCK’nın 145. maddesinin değerlendirilmesi gerektiği sebepleriyle bozulmasına karar verildiği, buna göre sanık ... hakkında bozmaya konu edilen ... Camiinde müşteki ...’in cep telefonunun çalınması, ..., ... ve ... Camilerindeki ve müştekiler ..., ... ve ...’un ikametlerindeki ayakkabıların çalınması eylemlerine yönelik olarak bozma sonrasında yeniden hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresi içinde mahallince karar verilebileceği değerlendirilmiştir.

I- Sanık ... hakkında ... Camii, ... Camii, ... Camii ve müşteki ...’ın ikametindeki eylemlerine ilişkin kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,

Sanığın, müşteki ...’ın ikametinden ayakkabı çalınması şeklindeki eylemi TCK’nın suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık ...’nun temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında ... adresindeki eylemine ilişkin kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında bahse konu adreste ikamet eden müşteki ...’ın ikametinin önünden iki çift ayakkabı çalması şeklindeki eylemi nedeniyle bir kez mahkumiyet kararı verilebileceği, Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 17/05/2010 tarihli iddianamesinde de bu adreste meydana gelen eylem nedeniyle sanık hakkında bir kez mahkumiyet kararı verilmesinin talep edildiği, bahse konu olayda ...’dan başka bir müştekinin bulunmadığı, bu olaya ilişkin hüküm kurulurken sanığın müşteki ... ve mağdur ...’a karşı eylemleri nedeniyle iki kez cezalandırılmasına karar verilmişse de ...’ın ... Camiinde gerçekleşen eylem nedeniyle mağdur olduğu ve bu eylem nedeniyle sanığın ayrıca mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında somut olayla uyumsuz olarak fazladan mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18307, Karar No: 2021/19728, Tarih: 24.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/18307 E.  ,  2021/19728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-)Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Sanık hakkında ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu kasten veya olası kast ile işlenebilecek suçlardandır. Bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "Olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerekmektedir. Taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olan sanığın neticeyi istememesine karşın neticenin gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda, sanığın ehliyeti olmaması nedeniyle polisten kaçmak amacıyla aracını çok hızlı kullandığı, dur ikazına rağmen viraja hızını azaltmadan girmesi nedeniyle mezarlık duvarına çarpması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 21/2. maddesinde yer alan olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11152, Karar No: 2013/1693, Tarih: 31.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/11152 E.  ,  2013/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, maluliyet oranının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 22.11.1997 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle Kurumca maluliyetinin %0 (sıfır) olduğu gerekçesiyle davacıya gelir bağlanmadığı,itiraz üzerine ...'nun 07.12.2007 tarihli kararı ile davacının maluliyetinin gerekmediğine karar verildiği,... 3.İhtisas Kurulundan alınan 26.05.2008 tarihli rapora göre, davacının E cetveline göre %14,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına karar verildiği,... Genel Kurulunun 26.02.2009 tarihli kararı ile de davacının E cetveline göre %14,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağına oybirliği ile karar verildiği, işverenin itirazı üzerine marmara Üniversitesi Adli Tıp .... Başkanlığından rapor alındığı, 23.10.2009 tarihli iki hekim imzalı raporda davacının maluliyet oranının %0 olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.