muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12036, Karar No: 2017/158, Tarih: 17.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/12036 E.  ,  2017/158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... A.Ş. ve .... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının dava dilekçesinde hasım(davalı) olarak ...A.Ş. ile ... Ltd.Şti.'ni gösterdiği, davalı .... Ltd.Şti vekilinin mahkemeye sunduğu 03/04/2013 tarihli dilekçesi ile davanın ... A.Ş.'ne ihbar edilmesini istediği, 09/02/2016 tarihli karar başlığında ...'nın “davalı” olarak gösterilip, hüküm altına alınan tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

İş kazasından kaynaklanan tazminat davasında davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmaz. Buradaki dava arkadaşlığı ihtiyari dava arkadaşlığı olup davacı yan isterse sorumluların tamamı yerine bir kısmına davasını yöneltebilir. Gerek dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'da, gerekse karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'da dahili dava diye adlandırılan bir müessese bulunmamaktadır. Aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davalılar aleyhine olarak açılmış derdest bir davada yargılama konusu olayla ilgisi bulunan diğer sorumlular da davaya dahil edilmek istenebilir. Bu aşamada yapılması gereken öncelikli iş davaya dahil edilmek istenen bu sorumlulara husumetin usulünce yöneltilmesini diğer bir ifade ile bu kişiler hakkında usulünce bir dava açılmasını beklemek ve her iki davayı birleştirerek bir arada karar vermek olmalıdır. Dahili dava dilekçesinin birleştirme istemini de içeren yeni bir dava niteliğinde olduğunu düşünmek de pek tabi mümkündür. Ancak bu durumda dava açılırken ödenmesi gereken başvurma ve peşin harcın yatırılması gerektiği ortadadır.

Yapılan açıklamalara göre somut olayda, dava açılırken taraf olarak gösterilmeyen ...'nın davalı ... .Şti vekilinin ihbar dilekçesi ile davaya dahil edilemeyeceği, bu duruma göre ... A.Ş'ne yönelik, usulünce açılmış bir davanın varlığından söz etme imkanı bulunmadığı açıktır.

Yapılan açıklamalara göre somut olayda, dava açılırken taraf olarak gösterilmeyen ...'nın davalı ... .Şti vekilinin ihbar dilekçesi ile davaya dahil edilemeyeceği, bu duruma göre ... A.Ş'ne yönelik, usulünce açılmış bir davanın varlığından söz etme imkanı bulunmadığı açıktır.

Maddi hatanın usuli kazanılmış hak teşkil etmeyeceği dikkate alındığında, hakkında usulüne uygun biçimde açılmış bir dava bulunmayan ve mevcut hali ile ihbar olunan konumunda değerlendirilmesi gereken ... A.Ş. bakımından, davalı sıfatıyla işin esasına yönelik hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... A.Ş.'ne ve .... iadesine 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9525, Karar No: 2016/9041, Tarih: 22.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/9525 E.  ,  2016/9041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../05/2013 gün ve 2008/172-2013/142 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dairemizin .../.../2015 tarihli kararı ile davalı ...'e gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilip, temyiz süresinin geçmesi beklenerek Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de, mahkemece davalı ...'in kolluk marifetiyle tespit edilen adresine gönderilen tebligatın iade edilmesi üzerine bu adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak Tebligat Kanunu 35. maddesi gereğince, öncelikle kişinin kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması gerekmekte olup dosya içeriğinde anılan davalıya kanunun gösterdiği usullere göre daha önceden yapılmış bir tebligata rastlanmadığından Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersizdir. Bu durumda davalı ...'e gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu 28. maddeye göre ilanen tebliği yapılarak, temyiz süresinin beklenilmesi ve her halükarda davacı vekilinin temyiz istemi incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/12774, Karar No: 2020/748, Tarih: 24.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12774 E.  ,  2020/748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/07/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, dava konusu 217, 218, 267, 318, 439, 453, 517 ve 523 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın aynen taksim, mümkün değilse satış suretiyle giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., 217 parsel sayılı taşınmazda oturmak amacı ile ev yaptığını, davacıların ikametgahı kendisine ait bu evde herhangi bir alacağının ve hissesinin bulunmadığını, ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 217, 218, 267, 318, 439, 453, 517 ve 523 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, dava konusu 218, 267, 318, 439, 453, 517 ve 523 parsel sayılı taşınmazlar yönünden verilen mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu parseller yönünden onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Dava konusu 217 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz incelenmesinde;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir. Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu 217 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalı ...'un yargılama sırasında bir kısım muhdesatların kendisine ait olduğuna yönelik beyanda bulunduğu, ayrıca 18.07.2012 havale tarihli inşaat mühendisi bilirkişi raporunda 217 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 5 adet ev ve 4 adet ahır bulunduğunun tespit edildiği görülmektedir. Mahkemece bu muhdesatlara ilişkin araştırma yapılmadan, değeri ve taşınmaza oranı belirlenmeksizin eksik inceleme ile taşınmazın satışına karar verildiği anlaşıldığından, bu sebeple hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte açıklanan nedenlerle; 218, 267, 318, 439, 453, 517 ve 523 sayılı taşınmazlar yönünden bir kısım davalıların temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller yönünden hükmün ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle; bir kısım davalıların 217 parsel sayılı taşınmaz yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14110, Karar No: 2024/3014, Tarih: 03.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/14110 E.  ,  2024/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/633 E., 2016/53 K.

SUÇ : Eziyet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2014 tarihli iddianamesiyle, suça sürüklenen çocuklar hakkında eziyet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca (iki kez) cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Aydın Çocuk Mahkemesinin 19.02.2016 tarihli kararıyla, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca her bir mağdura yönelik eylemleri nedeniyle ikişer kez 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurların şikayetçi olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurların şikayetçi olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurlar ile suça sürüklenen çocukların Aydın E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nun B-4 koğuşunda tutuklu olarak kaldıkları, 18.09.2013 tarihinde, infaz koruma memurlarının mağdurları çok miktarda çamaşır yıkarken görmeleri üzerine mağdur ...'ın soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla ifadesi alınan infaz koruma memurları ......, ve ......,.'ye suça sürüklenen çocuklar tarafından kendilerine kötü muamelede bulunulduğunu söylediği ve aynı tarihte mağdurların şikayet dilekçesi vererek suça sürüklenen çocukların kendilerine vurduklarını, çamaşır yıkattıklarını, uyutmadıklarını, ayakta beklettiklerini, az yemek yedirttiklerini, şınav çektirdiklerini, gelen eşyalardan az yararlanmalarına neden olduklarını, ayaklarına çakmak tutup uyandırdıklarını beyan ettikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden;

IV. GEREKÇE

A.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden;

1.5237 sayılı Kanun'un "Eziyet" başlıklı 96 ncı maddesinin birinci fıkrasında eziyet suçunun maddi unsuru,“bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştirmek” şeklinde belirtilmiş, ancak bu davranışların ne olduğu somut olarak ortaya konulmamıştır. Ancak maddenin gerekçesinde; eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerektiği belirtilmiştir.

Eziyet serbest hareketli bir suçtur. Mağdurun gerek bedensel gerek ise ruhsal yönden acı çekmesine neden olacak, mağdurda utanma, korku, acizlik ve değersizlik duygusu uyandırıp onurunu zedeleyecek hareketler eziyet kapsamındadır. Bu suç tipinde mağdur, objektif olarak aşağılayıcı ve eza verici hareketler aracılığıyla, insan olma niteliğinin gerekli kıldığı düzeyin objektif olarak altında kalan ve kişiliğinin derhal ya da ileride gelişebilmesi için gerekli olan dengeye olarak etki edebilecek muamelelere tabi kılınmaktadır.

Eziyet teşkil eden fiiller, kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Eziyetten söz edebilmek için, maddenin gerekçesine göre eziyet oluşturan fiillerin sistematik bir şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Sistematik olmaktan kastedilen, mağdura karşı yapılan birden fazla saldırının, genel bir tutum çerçevesinde gerçekleştirilen davranışların bir parçası olması ya da önceden kararlaştırılmış, organize ve düzenli bir seyir izlemesidir. Sistematik olma hali, hareketlerin eziyet suçunu oluşturup oluşturmadığını tespite yarayan kriterlerden biridir. Hareketlerin sistematik biçimde uygulanması, mağdura yönelik davranışların belli bir süreç içinde düzenli ve bir bütünlük arz eder biçimde yapılmasını gerektirir. Bu sebeple mağdura yönelik hareketler, fail tarafından bilerek ve istenerek belirli bir süreçte genel bir tutum çerçevesinde bir bütünün parçası olarak veya belirli bir plan dahilinde işlenirlerse eziyet suçu oluşur. Burada çeşitli nitelikteki hareketler objektif olarak belirli bir şiddeti içermekte, asgari düzeyde bir ağırlığa ulaşmaktadır. Hareketler bir bütün halinde objektif olarak eziyet teşkil edecek boyuta ulaştığında, başka bir deyişle asgari bir düzeyde şiddete ulaştığında suç tamamlanmış olacaktır.

2.Olay tarihinde, fazla miktarda çamaşır yıkarken görülen mağdurların, soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla ifadesi alınan infaz koruma memurlarına, yaklaşık 17 gündür aynı koğuşta birlikte kaldıkları suça sürüklenen çocuklar tarafından dövüldüklerini, çamaşırının yıkattırıldığını, uyumalarına engel olunduğu, ayakta bekletildiklerini, az yemek yedirildiğini, şınav çektirildiğini, gelen eşyalardan az yararlanmalarına neden olduklarını, ayaklarına çakmak tutup uyandırıldıklarını beyan etmeleri üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, mağdurlar hakkında aldırılan adli muayene raporlarında herhangi bir darp cebir izine rastlanmadığı, bahse konu olaya yönelik bilgi ve görgüsü bulunan tanık bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun eylemini mağdura yönelik olarak belli bir süreçte ve sistematik şekilde gerçekleştirildiğine dair eziyet suçundan mahkumiyetine yeterli kesin, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı ancak mağdur ...'i bir defa tokatla dövdüğünü ikrar ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında yargılama konusu yaralama eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 66 ncı maddenin ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B.Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında mağdur ...'e Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden;

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B.Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında mağdur ...'e Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden;

Olay tarihinde, fazla miktarda çamaşır yıkarken görülen mağdurların, soruşturma aşamasında tanık sıfatıyla ifadesi alınan infaz koruma memurlarına, yaklaşık 17 gündür aynı koğuşta birlikte kaldıkları suça sürüklenen çocuklar tarafından dövüldüklerini, çamaşırının yıkattırıldığını, uyumalarına engel olunduğu, ayakta bekletildiklerini, az yemek yedirildiğini, şınav çektirildiğini, gelen eşyalardan az yararlanmalarına neden olduklarını, ayaklarına çakmak tutup uyandırıldıklarını beyan etmeleri üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, mağdurlar hakkında aldırılan adli muayene raporlarında herhangi bir darp cebir izine rastlanmadığı, bahse konu olaya yönelik bilgi ve görgüsü bulunan tanık bulunmadığı ve mağdur ...'ın aşamalarda alınan çelişkili beyanlarında suça sürüklenen çocukların kendisine karşı herhangi bir hukuka aykırı fiilde bulunmadıklarını beyan ettiği, suça sürüklenen çocukların eylemlerini mağdurlara yönelik olarak belli bir süreçte ve sistematik şekilde gerçekleştirildiklerine dair eziyet suçundan mahkumiyetlerine yeterli kesin, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Mağdur ...'e Yönelik Eylemi Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Aydın Çocuk Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2014/633 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararına kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B.Suça Sürüklenen Çocuklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'a Yönelik ve Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında mağdur ...'e Yönelik Eylemleri Nedeniyle Kurulan Hükümler Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Aydın Çocuk Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2014/633 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocukların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Aydın Çocuk Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2014/633 Esas, 2016/53 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocukların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.