muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12551, Karar No: 2016/2480, Tarih: 16.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/12551 E.  ,  2016/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın hesap sahibi ...'dan çalınan ve sahte düzenlenen iki adet çeki temin ederek ticari ilişkisi nedeniyle bu çekleri ... Tic. A.Ş.'ye vererek kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; çeklerdeki yazı ve imzaların hesap sahibine ait olmadığı ancak; sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünden inceleme yapılmadığı, ... Tic. A.Ş yetkilisinin çeklerin sanık tarafından kargoya verilmek sureti ile gönderildiğini beyan ettiği, sanığın çekleri sattığı mal karşılığı ... Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ...'tan aldığını savunduğu ancak bu alışverişe yönelik ticari bir kayıt veya belge sunamadığı gerekçesiyle savunmasına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen mahkeme ilamları içeriğine göre ...Tic. Ltd. Şti hesabına ait olup karşılıksız çıkan çekler hakkında ... isimli kişi hakkında karşılıksız çek keşide etme suçundan açılan davalar sonucu çeklerdeki imzaların ...'a ait olmadığının belirlendiği, anılan kişinin iddiasına göre kimlik bilgilerini kullanan bir başka şahıs tarafından kurulan bu şirket adına sahte belgelerle bankadan çek koçanı alındığı anlaşılmakla; sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan .... Tic. Ltd. Şti hesabına ait ve sanığa verilen başka çeklerin varlığı da dikkate alınarak gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; ...'un iddiaları doğrultusunda sahte belgelerle şirket kurma ve çek hesabı açtırma eylemleri yönünden bir soruşturma veya açılan bir dava olup olmadığının araştırılması, ..... Tic. Ltd. Şti. adına çek hesabı açtırma işlemi sırasında...'a verilen imzalı tüm belgelerin dosya içine celbedilmesi, suça konu çeklerin arka yüzündeki cirantalara ulaşılması, bu çeklerin ön ve arka yüzlerindeki yazı ve imzaların sanığın, cirantaların ve şirket adına çek hesabı açtıran kişinin eli ürünü olup olmadığı yönünden karşılaştırmalı inceleme yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince, uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1887, Karar No: 2021/4816, Tarih: 03.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/1887 E.  ,  2021/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve arkadaşları, ... İli Merkez İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak adlarına tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 29.01.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün davacılar adına eşit paylarla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle yazılı karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bir arazinin niteliğini ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarının incelenmesi olduğu halde, hava fotoğraflarından yararlanılmamış, dava konusu taşınmaz kuru dere vasfı ile tescil harici bırakılmasına rağmen keşfe jeolog bilirkişisi götürülmemiş, tek ziraat mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan ve taşınmazın niteliği, kullanım durumu ve zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğü hususlarında somut verilere dayalı bilgi içermeyen yetersiz zirai raporla yetinilmiş, komşu parsellere ait tutanak ve dayanak kayıtları getirtilerek dava konusu taşınmaz yönünü ne olarak gösterdikleri üzerinde durulmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmaza ait en eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmazların bulunduğu köyü/ mahalleyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafı bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle, buradan elde edilen verilere göre, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (bulunmadığı takdirde bu tarihlere en yakın tarihlere) ait farklı dönemlerde çekilmiş en az üç adet stereoskopik hava fotoğrafı tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulmalı, komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanağı kayıtlar celbedilmeli, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 3 ziraat mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi, jeoloji mühendisi ve bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyeti eşliğinde yeniden keşif yapılmalı ve bu keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, dava konusu taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl zilyet edilmeye başlandığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği ve zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanları arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsellere ait tutanak ve dayanağı kayıtlarla denetlenmeli; jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları da değerlendirilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının, imar ihyaya muhtaç yerlerden ise imar ihyasının hangi tarihte tamamlandığının ve üzerindeki zilyetliğin hangi tasarruflarla sürdürüldüğünün belirlenmesine çalışılmalı, taşınmazın kadastro paftasındaki konumu bilgisayar programı aracılığıyla ölçekleri eşitlenmek suretiyle uydu ve hava fotoğraflarına aktarılmalı; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmazın toprak yapısını, bitki örtüsünü ve niteliğini, zirai faaliyete konu olup olmadığını, zilyetliğin hangi tarihte başladığını ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, komşu parseller ile arasında nitelik farkı bulunup bulunmadığını, imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar- ihyaya konu olmaya başladıkları ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, çelişkileri giderir, ayrıntılı ve

zirai faaliyete konu olup olmadığını, zilyetliğin hangi tarihte başladığını ve hangi tasarruflarla sürdürüldüğünü, kullanım sınırlarının oluşup oluşmadığını, komşu parseller ile arasında nitelik farkı bulunup bulunmadığını, imar-ihya gerektiren yerlerden olması halinde imar- ihyaya konu olmaya başladıkları ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi içerir, somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan, çelişkileri giderir, ayrıntılı ve gerekçeli, çekişmeli taşınmazın çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğraflarını içeren, taşınmazın sınırları kabaca gösteren rapor düzenlettirilmeli; jeolog bilirkişiden, çekişmeli taşınmazın kuru dere olup olmadığı, var ise sınırındaki dere arasındaki kot farkı bulunup bulunmadığını, taşınmazın dereden kazanılıp kazanılmadığını, öncesinin dere yatağı olup olmadığını, derenin aktif etki alanında kalıp kalmadığını ve zilyetlikle edinilebilecek yerlerden olup olmadığını belirten rapor alınmalı; fen bilirkişisinden, keşfi izlemeye ve denetlemeye elverişli harita ve rapor düzenlenmesi istenmeli; mahkeme hakiminin, taşınmazın konumuna, niteliğine ve çevre parsellerle karşılaştırılmalı olarak fiziksel özelliklerine ilişkin gözlemi keşif tutanağına aynen yansıtılmalı ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir

. Mahkemece, belirtilen hususlar göz ardı edilerek eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14226, Karar No: 2024/3802, Tarih: 06.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14226 E.  ,  2024/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Şanlıurfa 5. Asliye Mahkemesi

SAYISI : 2020/675 Esas, 2021/36 Karar

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak

İNCELEME KONUSU KARAR: Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin,12.01.2021 tarihli ve 2020/675 Esas, 2021/36 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 07.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 23.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2023 tarihli ve KYB- 2022/149193 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.01.2023 tarihli ve KYB- 2022/149193 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Adı geçen sanığın evvelce 26.01.2017 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli ve 2017/7658 Soruşturma, 2017/695 sayılı Kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâl edilmesi nedeniyle 18.01.2018 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 esas, 2018/300 sayılı kararı ile suça konu esrar maddesinin sanığa ait olduğuna dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verildiği ve beraat kararının kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6 ncı maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

”

”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 05.03.2020 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2020 tarihli, 2020/20805 Soruşturma, 2020/6629 Esas, 2020/4548 sayılı İddianamesi ile hakkında daha önceden işlediği 26.01.2017 tarihli eylemi nedeniyle yapılan soruşturma evresi sonunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararının ihlal edilip dava açılması sebebiyle, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu ,12.01.2021 tarihli ve 2020/675 Esas, 2021/36 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin 07.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

C. Somut olayda; Hükümlünün 26.01.2017 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçundan Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli ve 2017/7658 Soruşturma, 2017/695 sayılı kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâl edilmesi nedeniyle 18.01.2018 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 sayılı Kararı ile suça konu esrar maddesinin sanığa ait olduğuna dair kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraatine karar verildiği ve beraat kararının 10.04.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince “Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı” verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/675 Esas, 2021/36 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/992, Karar No: 2016/7774, Tarih: 06.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/992 E.  ,  2016/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/06/2015 tarih ve 2012/650-2015/291 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 04/10/2016 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında imzalanan 28/12/2011 tarihli protokol gereğince davalıların müvekkiline 5 taksitte toplam 125.000,00 TL ödemeyi taahhüt ettiğini, müvekkilinin 09/03/2012 tarihi itibariyle sözleşmeden doğan bakiye 40.200,00TL alacağını tahsil için başlattığı icra takibine davalıların itiraz ettiğini, daha sonra 18/04/2012 tarihinde 4.000,00TL ödeme yaptıklarını, bakiye borcu ödemediklerini ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., protokoldeki imzanın kendisine ait olduğunu, protokol gereği davacının kendisine ait ... İl Temsilciliğini ve eşi ...'a ait ... İl Temsilciği ile ... Şubesindeki hisselerini kendisine ve kardeşi ...'e devir yükümlülüğü altına girmesine rağmen protokolün imzalanmasından sonra davacının ediminini yerine getirmediğini, ... Danışmanlık Hizmetleri Tic.Ltd Şti ile görüşülmesi üzerine davacının devir yetkisi olmadığını öğrendiklerini, şirketin talebi ile doğrudan şirket ile anlaştıklarını, davacı edimini yerine getirmediğinden alacağın dayanağı belgenin karşılıksız kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davacı ile abisi ...'ün imzaladığı protokol gereği davacının kendisine ait ... İl Temsilciliğini ve eşi ...'a ait ... İl Temsilciği ile ... Şubesindeki hisselerini ...'e devir yükümlülüğü altına girmesine rağmen protokolün imzalanmasından sonra davacının edimini yerine getirmediğini, ... Danışmanlık Hizmetleri Tic.Ltd Şti ile görüşülmesi üzerine davacının devir yetkisi olmadığını öğrendiklerini, şirketin talebi ile doğrudan şirket ile anlaşıldığını, ağabeyinin ... Danışmanlık Hizmetleri Tic.Ltd Şti. yeniden anlaşma yapıp isim hakkını almak için binlerce lira harcamak zorunda kaldığını, protokoldeki imza kendisine ait olmakla birlikte sözleşmenin tarafı değil tanığı olduğunu, sözleşme ile devir borcu altına girenin davacı, ödeme borcu altına girenin davacı ... ile dava dışı kardeşi olduğunu, ptotokol gereği hiçbir borç altına girmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının böyle bir sözleşme ile devir yetkisinin bulunmadığı, devir yetkisinin dava dışı ... Danışmanlık Hizmetleri Tic. Ltd. Şti'ye ait olduğu, davacının herhangi bir alacak iddiasında bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan protokolden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı vekili dava dilekçesinde, 28/12/2011 tarihli protokol gereğince müvekkilinin davalılardan alacaklı olduğunu iddia etmiş, yine davacı vekili 07.03.2013 havale tarihli dilekçesi içeriğinde tarafların 28.12.2011 tarihli protokolü imzaladıktan sonra protokol gereğinin yerine getirilmesi için hep birlikte dava dışı ... Danışmanlık Hizmetleri Tic.Ltd Şti'nin ...'deki merkezine gittiğini, protokolün dava dışı şirkete bildirilip anılan şirketçe kabul ve onaylanması üzerine davacı ve protokolde ismi geçen ...'ın dava dışı ... Danışmanlık Hizmetleri Tic.Ltd Şti. ile imzaladıkları “temsilcilik sözleşmelerinin” feshedildiğini, feshe konu yerlerle ilgili olarak davalılar adına hareket eden kardeşleri ... ile ... Danışmanlık Hizmetleri Tic.Ltd Şti. arasında temsilcilik sözleşmeleri imzalandığını, akabinde Kadirli, ... ve ...'daki şubelerin devir işlemlerine geçildiğini, devredilen şubelerin davacı ve dava dışı ... adına olan vergi kaydı kapatılıp, şubelerin tüm demirbaşlar, kayıtlı öğrenci ve eğitmenleri ile birlikte davalılar adına hareket eden kardeşleri ...'e devredildiğini iddia etmiştir.

Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de protokol tarihinde yürürlükte bulunan işletme devrine ilişkin yasal düzenlemeyi içeren mülga BK'nın 179. maddesinde bir mameleki veya bir işletmeyi aktif ve pasifleriyle birlikte devralan kimsenin bunu alacaklılara ihbar veya gazetelerde ilan ettiği tarihten itibaren onlara karşı mamelekin veya işletmenin borçlarından mesul olacağı düzenlenmiştir. Buna göre, bir işletmenin devrinden bahsedilebilmesi için mamelekin veya işletmenin aktif ve pasifiyle birlikte devredilmesi gerekmekte olup, taraflar arasında yapılan sözleşmenin içeriği, tarafların iradelerinin yöneldiği sonuç ve sözleşmenin ifa ediliş şekline göre yapılacak değerlendirmeden devralanın işletmeyi tüm faaliyeti ile bu faaliyetten doğmuş alacak, borç, hak ve malvarlığı ile devraldığı sonucuna varılması halinde yapılan işlemin işletme devri niteliğinde olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yine protokol tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 51/2. fıkrasında (6102 sayılı TTK'nın 49/2) “Bir işletmenin devri, aksi açıkça kabul edilmiş olmadıkça, unvanın dahi devrini tazammun eder." hükmünü içermektedir.

Yine protokol tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 51/2. fıkrasında (6102 sayılı TTK'nın 49/2) “Bir işletmenin devri, aksi açıkça kabul edilmiş olmadıkça, unvanın dahi devrini tazammun eder." hükmünü içermektedir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 11/3. maddesinde ise “Ticari işletme, içerdiği malvarlığı unsurlarının devri için zorunlu tasarruf işlemlerinin ayrı ayrı yapılmasına gerek olmaksızın bir bütün hâlinde devredilebilir ve diğer hukuki işlemlere konu olabilir. Aksi öngörülmemişse, devir sözleşmesinin duran malvarlığını, işletme değerini, kiracılık hakkını, ticaret unvanı ile diğer fikrî mülkiyet haklarını ve sürekli olarak işletmeye özgülenen malvarlığı unsurlarını içerdiği kabul olunur." hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, anılan yasal düzenlemeler ışığında dava konusu protokol hükümleri, davacı vekilinin yukarıda bahsedilen 07.03.2013 havale tarihli dilekçesi içeriği ve dosyadaki diğer sözleşme ve protokoller dahil tüm taraf delilleri hep birlikte nazara alınmak suretiyle dava konusu devrin işletme devri mi yoksa salt isim hakkının devri niteliğinde mi olduğu açıklığa kavuşturulup sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.