muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14290, Karar No: 2014/8556, Tarih: 03.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/14290 E.  ,  2014/8556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın korkutmak amacıyla şikayetçinin ayaklarına doğru ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30050, Karar No: 2016/7144, Tarih: 10.03.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/30050 E.  ,  2016/7144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, çekin ön yüzünün çizilerek ve çekin ödendiğine dair kayıt düşüldüğünü, bu çeke dayalı olarak kambiyo takibi yapılamayacağını ve sair itirazlarını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, anılan ibarenin bankaca ödenen teminat miktarını gösterdiği gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Çekin ön yüzünde sol alt köşeden sağ üst köşeye doğru birbirine paralel iki çizginin çizili olduğu ve çizgiler arasında "ödendi" ibaresinin bulunduğu görülmekte olup, bu ibare çekin iptal edildiğini gösterir. Bu hali ile çek kambiyo niteliğini kaybettiğinden mahkemece şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12707, Karar No: 2021/16409, Tarih: 11.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12707 E.  ,  2021/16409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.12.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.06.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 31/3 maddesinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 29/06/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22971, Karar No: 2016/1285, Tarih: 26.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/22971 E.  ,  2016/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erdek İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2015

NUMARASI :

DAVACI : Ş.. K..

DAVALI : S.. S..

DAVA TÜRÜ : Şikayet

K A R A R

Temyize konu Erdek İcra Müdürlüğü'nün 2015/... Esas sayılı dosyasının onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9331, Karar No: 2018/884, Tarih: 25.01.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9331 E.  ,  2018/884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile, 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, 22/05/2012 tarihli karar ile sanığın, 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeksizin 26/06/2012 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın, 26/06/2014 tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçunu işlediği sabit kabul edilerek, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 15/10/2014 tarihli ilamı ile mahkumiyetine hükmedildiği, anılan mahkumiyet hükmünün temyizden vazgeçme nedeniyle 12/11/2014 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, arkadaşına iyilik yapmak amacıyla olay yerinde bulunduğuna, suçsuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 28/05/1990 tarih ve 1226 sayılı kararı ile belirlenen kentsel sit alanında yer alan, aynı Kurulun 14/05/1990 tarih ve 1223 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen kaya mezarının iç kısmında kriko ile düzenek kurup, dosya kapsamındaki 19/12/2011 tarihli müze uzman raporuna göre, birinci mezar odasının girişinde burgu ile yaklaşık 1 - 2 cm çap ve derinliğinde tahribata neden olması, sanık hakkında düzenlenen 27/12/2011 tarihli iddianamenin içeriğinde de kaçak kazı alanında tahribata rastlanıldığının belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin “korunması gerekli taşınmaz kültür varlığının zarar görmesine kasten sebebiyet verme” suçunu oluşturduğu kabul edilerek, 2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü tesisi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı nitelendirme ile aynı Kanunun 74/1. maddesine göre sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

1- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “hükmün açıklandığı tarihte yürürlükte bulunan AAÜT'ye göre belirlenen 1.500 TL vekalet ücreti ile önceden hükmolunan 1.200 TL'lik vekalet ücretinin mahsup edildikten sonra kalan 300 TL miktarında katılan kurum vekili lehine vekalet ücreti takdirine” karar verilmesi kanuna aykırı,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 25/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5669, Karar No: 2016/19806, Tarih: 30.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5669 E.  ,  2016/19806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4666, Karar No: 2016/4039, Tarih: 29.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/4666 E.  ,  2016/4039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, dava dışı ....’dan alacaklı olduğunu, borçlu adına kayıtlı taşınmazın satışının yapıldığını, paranın paylaşılması için düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, ...’nün bir kısım alacaklarının zamanaşımına uğradığını, gecikme zammı hesabında hataya düşüldüğünü ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İİK'nın 142. maddesi uyarınca sıra cetveline itirazın alacağın esasına ve miktarına ilişkin olmadığından dava dilekçesinin görev şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine, dosyanın görevli olduğu anlaşılan .... gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir. Ayrıca, anılan madde hükümde belirtilen mahal mahkemesinin hangi mahkeme olduğu konusunda bir açıklık bulunmamakla birlikte İİK'nın 235/1. maddesindeki gibi kayıt kabul ve 154/3. maddesindeki gibi iflas davaları için Ticaret Mahkemelerinin görevli olduğu yolundaki açık bir düzenleme bulunmadığından bu mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda, davacı yanca, davalı hazine alacağının bir kısmının zamanaşımına uğradığı ve dolayısıyla istenmesinin mümkün bulunmadığı, asıl alacağın ve dolayısıyla da gecikme zammının doğru hesaplanmadığı ileri sürülmüş olup; bu hususlar, alacağın esasına veya miktarına yönelik itirazlardır. Bu itibarla, mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davaya Ticaret Mahkemesi sıfatıyla bakılarak, dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1172, Karar No: 2011/9189, Tarih: 30.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1172 E.  ,  2011/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmazda davacılar kısmi pay sahibi iken tam pay üzerinden irtifak hakkı ve pilon yerinin tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3475, Karar No: 2015/7260, Tarih: 26.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/3475 E.  ,  2015/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, “davanın kabulüne, İhale alacağın %10'u oranında tazminatının davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine” karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda “davanın kabulüne, İhale alacağın %10'u oranında tazminatının davacı taraftan tahsiline,” karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun ve alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17651, Karar No: 2013/4088, Tarih: 04.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17651 E.  ,  2013/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilşiki bulunduğunu, müvekkilinin faturalardan kaynaklı alacağının tahsili için davalı aleyhine başlatılan icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek davalı yanca takip tarihinde ve takipten sonra yapılan ödemeler düşüldükten sonra bakiye 14.468,81 TL üzerinden itirazının iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan 24.11.2008 tarihli satın alma sözleşmesi gereğince müvekkili şirket tarafından düzenlenen faturalar ve yapılan ödemeler doğrultusunda davacı yana herhangi bir borcun bulunmadığını, müvekkili şirketin defter ve kayıtlarının kesin delil niteliğinde olduğunu belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, yanlar arasında 09.03.2007 tarihli satın alma sözleşmesinin bulunduğu, sözleşmenin davacı adına çalışanı Engin Tuna tarafından imzalandığı, davalı yanca sözleşmeye göre düzenlenen promosyon takvimine ilişkin faturaların davacının ticari defter ve kayıtlarında yer almadığı, ancak davacı kayıtlarında promosyon takvimine ilişkin 2009 yılı başında düzenlenmiş bu vasıftaki bir kısım faturaların kayıtlı olduğu tespit edilmiş olduğundan sözleşme hükümlerinin davacı yanca uygulandığı, feshedilmeyen sözleşmenin halen yürürlükte olduğu, bu durumda sözleşmeye göre münhasır delil kabul edilen davalının ticari defterlerine göre davacıya borcunun bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine, tazminat koşulları oluşmadığından davalı yararına %40 tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16899, Karar No: 2014/10741, Tarih: 05.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16899 E.  ,  2014/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, Kasten yaralama

Hüküm :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Kasten yaralama suçundan; TCK'nın 86/2, 3-e, 62, 50/1-a, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz süresi geçtikten sonra 29/04/2013 tarihli temyiz dilekçesiyle hükmü temyiz ettiği anlaşılmış ise de, dosya içeriğinden sanığa gönderilen gerekçeli kararın 19/04/2013 tarihinde sanığın aynı konutta birlikte ikamet eden eşine tebliğ edildiği, sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu .... Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesi kayıtlarına göre sanığın 13/03/2013 günü tedavi amaçlı hastaneye yatıp 26/04/2013 günü taburcu olduğunun anlaşılması ve sanığın da mani halin kalkmasından itibaren 7 gün içinde kararı temyiz etmesi karşısında, eski hale getirme ve temyiz isteği yerinde görülerek yapılan incelemede;

Kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 21/03/2013 tarihinden verilen 3000 TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE ,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15806, Karar No: 2014/23026, Tarih: 08.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/15806 E.  ,  2014/23026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2011/153-2013/69

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.