muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8095, Karar No: 2023/1309, Tarih: 08.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, dosyada alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının yerel mahkemece dikkate alınmadan karar verildiğini, dosyada alınan bilirkişi raporunun eksik inceleme ile hazırlamış olup gerekçesiz olduğunu, Kurum işlemlerinin uygulandığı tarihte yürürlükte olan sözleşme uyarınca yapılmış olması nedeniyle hukuka uygun olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini beyanla istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yerel mahkemece verilen kararın davalı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Kurum işlemlerinin 2009 yılı eczane protokolünün 6.3.10 ve 6.3.15 inci maddeleri hükmü uyarınca uygulanmış olmasına rağmen protokol hükümleri ve uygulanan kurum işlemleri tek tek değerlendirilmeden protokolün 6.3.19 ve 6.3.15 inci maddeleri uyarınca değerlendirme yapılmasının, hasta ve doktorun reçetede tahrifat yapmadığını söylemesine rağmen tahrifat nedeniyle davacının sorumlu tutulmamasının, Kurum işlemlerinin yapıldığı tarihten sonra yürürlüğe giren protokol hükümlerinin uygulanmasının, ceza yargılamasında düşme kararı verildiğinden hükme esas alınmasının, bilirkişi raporuna karşı yaptıkları itirazların Mahkemece dikkate alınmamasının usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının taraflar arasındaki Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği Eczanelerden ilaç teminine ilişkin protokole aykırı davrandığı gerekçesiyle hakkında cezai işlem uygulanmasının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacılar Birliği Eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.15 inci maddesi şu şekildedir;

“Kuruma fatura edilen reçetede yada reçete ekinde bulunması gereken belgelerde (tıbbi bilgi ve belgeler de dahil olmak üzere) eczacı veya eczane çalışanları tarafından tahrifat yapıldığının tespiti halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 (iki) yıl süre ile sözleşme yapılmaz.”

3.Değerlendirme

“Kuruma fatura edilen reçetede yada reçete ekinde bulunması gereken belgelerde (tıbbi bilgi ve belgeler de dahil olmak üzere) eczacı veya eczane çalışanları tarafından tahrifat yapıldığının tespiti halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 (iki) yıl süre ile sözleşme yapılmaz.”

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davacının sadece Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 6.3.15 inci maddesi yönünden hakkında Kurumca uygulanmış olan cezai işlemin iptalini istemiş olması ve tahrifatı davacının veya çalışanlarının yaptığının ispat olunamadığına göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8398, Karar No: 2010/12274, Tarih: 13.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8398 E.  ,  2010/12274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 107 ada 10 ve 128 ada 4 parselin 2007 yılında yapılan ve 22.04.2008 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastro ve 2/B çalışmasında Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığını bildirerek, davalılar adlarına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 2/B iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1963 yılında yapılıp kesinleşen arazi kadastrosu ile 2005 yılında 2859 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan pafta yenileme çalışması vardır.

Yörede 6831 sayılı yasaya göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına 2007 yılında başlanarak 22.04.2008 tarihinde ilan edilmiş ve 6 aylık süre sonunda kesinleşmiştir.

Dava, 2/B iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1963 yılında yapılıp kesinleşen arazi kadastrosu ile 2005 yılında 2859 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan pafta yenileme çalışması vardır.

Yörede 6831 sayılı yasaya göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamasına 2007 yılında başlanarak 22.04.2008 tarihinde ilan edilmiş ve 6 aylık süre sonunda kesinleşmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların 1963 yılında yapılan tapulama sırasında gerçek kişi adına yapılan tesbitine karşı Orman Yönetimi tarafından itiraz edilmesi üzerine, Tarım Bakanlığı mütalaasına göre çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlenerek, mahkemenin 1968/320 ve 1969/20 sayılı kararlarıyla davaların reddine karar verildiği ve gerçek kişi adına hükmen tapu kaydı oluştuğu, böylece taşınmazların orman olmadığı konusunda Hazine yönünden kesin hüküm gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de; HGK.nun 20.03.1996 gün ve 1995/20-1086-174 sayılı kararında ve dairenin bir çok kararında kabul edildiği gibi kesin hükmün varlığı, kesinleşmiş orman kadastrosunun kendiliğinden geçersiz olması sonucunu doğurmaz. 6831 Sayılı Yasanın, orman kadastrosuna ilişkin hükümleri diğer kadastro yasaları gibi tasviye amacını güder. Orman kadastrosu işlemlerine karşı ilgilileri tarafından açılacak davalar için tanınmış olan süreler hak düşürücü sürelerdir. Hak düşürücü sürenin amacı, kamu düzenini korumaktır. Belli bir süre geçtikten sonra kadastrodan önceki haklara dayanarak dava açılması önlenerek uyuşmazlıklar sona erdirilmek istenmiştir. Hak arama özgürlüğünün sınırsız olarak kabulü kamu düzenini aksi yönde etkiler. Hak düşürücü süre ile mülkiyet hakkı değil, hak arama özgürlüğü belli bir süre ile sınırlandırılmıştır. Hak düşürücü süre kamu düzeni ile ilgili olduğundan davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Hak düşürücü süre dava engellerinden olması nedeniyle davanın esasına girilmeden ilk önce incelenmesi gerekir. Bir davada, hak düşürücü süre söz konusu ise dava dinlenemez ve işin esası incelenemez. Dava dinlenemeyeceğine göre, kadastrodan önce var olan bir kesin hüküm de tartışma konusu yapılamaz.

Somut olayda, kesin hükümden sonra yürürlüğe giren ve orman kadastrosunun yapıldığı tarihde yürürlükte bulunan 05.11.2003 gün 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Orman Yasasının 7/1. maddesindeki "Devlet Ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da, herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti orman kadastro komisyonlarınca yapılır." hükmü gereğince aynı anda yapılan orman kadastrosunda dava konusu taşınmaz orman sınırı içine alınmış ve 31.12.1981 tarihinden önce orman niteliğini yitirmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmış ve işlem kesinleşmiş, davacı Hazine de genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedenlere dayanarak iptal ve tescil isteği ile dava açmıştır. Bu nedenle; somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulama olanağı da bulunmamaktadır. O halde; mahkemece yapılan keşif ve uygulama sonucu, dava konusu taşınmazın 2/B madde sahasında kaldığı belirlenmiş olduğundan iddia ve savunmaya göre taleple bağlı kalınarak, taşınmazların 2/B madde sahasında kalan kısımları yönünden tapu kaydının iptaline, 6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 11/4. maddesi gereğince hali hazır niteliği ile kaydında “6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkartılan yer” belirtmesi de yapılarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 13.10.2010 günü oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Çekişmeli taşınmaz ... ... Köyünde 1962 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında tarla niteliği ile davalıların miras bırakanı adına tespit edilmiş, Orman Yönetiminin itirazı üzerine Tapulama Komisyonunca 1967 yılında 766 Sayılı Yasanın 29/2. maddesi gereğince tutanak ve ekleri Tapulama Mahkemesine gönderilmiştir.

Tapulama Mahkemesince o tarihte yürürlükte bulanan 6831 Sayılı Orman Kanununun muvakkat 1. maddesi gereğince Tarım Bakanlığı'nın görüşüne uygun olarak davanın reddine, taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş ve hüküm temyiz edilmeksizin 1969 yılında kesinleşmiş, davalı adına tapuya tescil edilmiştir.

Daha sonra 2005 yılında yenileme kadastrosu yapılmış, ada ve parsel numarası değiştirilerek tapuya tescil edilmiştir.

Taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulamasına 2007 yılında başlanmış, 2008 yılında bitirilerek 22.04.2008 tarihinde ilan edilmiş, 6 aylık süre sonunda kesinleşmiştir.

Davacı Hazine, 2009 yılında açtığı dava ile çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı yasanın 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığını belirterek tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmektedir.

Taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu ve 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B madde uygulamasına 2007 yılında başlanmış, 2008 yılında bitirilerek 22.04.2008 tarihinde ilan edilmiş, 6 aylık süre sonunda kesinleşmiştir.

Davacı Hazine, 2009 yılında açtığı dava ile çekişmeli taşınmazın 6831 Sayılı yasanın 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığını belirterek tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmektedir.

Her yasanın yürürlüğü döneminde ilgili bulunduğu davalardaki uyuşmazlıklarda uygulanması temel bir usul kuralıdır. Somut olayda da 1962 yılında yapılan kadastro tespitine karşı Orman Yönetiminin itirazı üzerine Tapulama Mahkemesince 6831 Sayılı Yasanın muvakkat 1. maddesi gereğince Tarım Bakanlığından görüş sorulmuş ve taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğuna dair bakanlık yazısı esas alınarak davanın reddine karar verilmiş, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve niteliğinin tarla olduğu hususu kesinleşmiştir.

Buna rağmen, Orman Kadastro Komisyonunun 2007 - 2008 yıllarında yapılan orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında kesinleşmiş mahkeme kararını uygulayarak çekişmeli taşınmazı orman sınırları dışında bırakması gerektiği halde, mahkeme kararını yok sayarak 1969

yılında tapuya tescil edilen taşınmazı orman sınırları içine alıp, 1981’den önce orman niteliğini yitirdiği gerekçesiyle 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarması hatalı olmuştur.

07.01.1948 gün ve 16-19/1 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; "… ormana müteallik tecavüz ve mülkiyet ve emsali adli kazaya tabi davalarda Hazineyi temsilen Hazine avukatının huzuruna lüzum olmadan Devlet namına işletme ve faydalanma hak ve salahiyetine sahip bulunan Orman Genel Müdürlüğü’ne mensup avukatların bu kabil davaları münhasıran takip ve müdafaa edebileceklerine ve ayrıca Hazineye husumet tevcihine lüzum ve zaruret bulunmadığına …" karar verilmiştir. O halde, taşınmazın niteliğinin orman sayılmayan yerlerden olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı Hazineyi de bağlar.

Çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kadastro tespitine Orman Yönetiminin itirazı üzerine 1969 yılında Tapulama Mahkemesi kararı ile orman sayılan yerlerden olmadığı belirlenerek hükmen oluştuğundan yolsuz tescil niteliğinde değildir.

Çekişmeli taşınmazın tapu kaydı kadastro tespitine Orman Yönetiminin itirazı üzerine 1969 yılında Tapulama Mahkemesi kararı ile orman sayılan yerlerden olmadığı belirlenerek hükmen oluştuğundan yolsuz tescil niteliğinde değildir.

Anayasamızın 35. maddesinde mülkiyet hakkının temel haklardan olduğu, Aİ.H.S.'nin Ek 1 sayılı protokolün 1. Maddesinde de "her gerçek ve tüzel kişinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı bulunduğu belirtilmiştir. Anayasamızın 90. maddesinde ise, usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletler arası antlaşmaların kanun hükmünde olduğu, bunlar hakkında Anayasa'ya aykırılık iddiası ile Anayasa Mahkemesine başvurulamayacağı, milletler arası antlaşmalarla kanunların aynı konuda farklı hükümler içermesi nedeniyle çıkabilecek uyuşmazlıklarda milletler arası antlaşma hükümlerinin esas alınacağı belirtilmiştir. A.İ.H.M. mülkiyet hakkının ihlali ile ilgili olarak ... aleyhine birçok karar vermiştir.

Somut olayda da mahkeme kararıyla orman olmadığına karar verilip, tapuya tescil edilen taşınmazın yıllar sonra oran sınırları içine alınıp, 1981'den önce orman niteliğini kaybettiği gerekçesiyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılması ve bu gerekçeyle tapu kaydının iptal edilmesi halinde Devlet tazminat ödemek zorunda kalacaktır.

Mülkiyeti Anayasa teminatı altına alan maddeler doğrudan Devlete hitap etmektedir. Hukukun evrensel ilkelerine saygı duymak hukuk devleti olmanın gereğidir. Devlete düşen görev kişilerin mülkiyet hakkını korumak, kamu yararı varsa bedelini ödeyerek bu taşınmazları kamulaştırmaktır. Aksine düşünce uluslar arası sözleşmelerle ve Anayasa ile güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlali niteliğindedir.

Ayrıca, 6831 Sayılı Yasanın 11/1. maddesi gereğince orman kadastro komisyonlarınca yapılan sınırlamaya ve 2. madde gereğince yapılan orman sınırları dışına çıkarılma işlemlerine karşı 6 ay içinde kadastro mahkemesine dava açılmamış ise de, tapulu gayrimenkullerde tapu sahiplerinin 10 yıllık süre içinde dava açma hakları da bulunmaktadır.

Bu nedenlerle; yerel mahkeme kararının onanması gerekirken taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığına dair kesinleşmiş mahkeme kararına rağmen ve tapu sahiplerinin 10 yıl içinde sınırlamaya ve 2/B uygulamasına karşı dava haklarını da ortadan kaldıracak şekilde Hazinenin genel arazi kadastrosundan önceki hukuki sebeplere değil, kadastrodan sonraki hukuki nedenlere dayanarak iptal ve tescil isteği ile dava açtığı, bu nedenle; 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı, taşınmazın 2/B sahasında kalan bölümünün tapu kaydının iptaline ve “6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarılan yer” belirtmesi yapılarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerektiği yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/8419, Karar No: 2021/6647, Tarih: 29.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/8419 E.  ,  2021/6647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.06.2018 tarih ve 2014/634 E- 2018/642 K. sayılı kararın temlik eden davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 30.12.2020 tarih ve 2019/948 E- 2020/1553 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde; 17.05.2019 tarihli alacak devir sözleşmesinin eki devir konusu alacakların listesinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmış olup, söz konusu alacak devir sözleşmesinin dava konusu alacağın temlik edildiğini gösterir ilgili sayfalarını içeren okunaklı ve onaylı örneklerine ilişkin eksikliğin giderilerek davacı (temlik alan) vekilinin temyiz itirazları incelenmek üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi’ne geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksikliğin tamamlanması için dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23643, Karar No: 2016/1052, Tarih: 27.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/23643 E.  ,  2016/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/83226

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2011/205, 2011/553

SANIK : A.. T..

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde Filistin Caddesi üzerinde beklemekte olan mağdurun taksi durağını arayarak telefon numarasını verdiği ve adrese taksi istediği, olay yerine varan mağdurun sanığın verdiği telefon numarasını aradığı, sanığın mağdura Ramada otelinde olduğunu ve biraz sonra yanına birisinin geleceğini ve kendisine kira kontratıyla anahtarları vereceğini, gelen şahsa 80 TL vermesini istediği, daha sonra taksi ücretiyle birlikte 80 TL'yi de ödeyeceğini söylediği ve mağdurun daha sonra kendisinin geleceğine inandırdığı, oysa olay yerine bizzat kendisinin geldiği ve 80 TL'yi alarak olay yerinden ayrılıp gittiği, bir daha da dönmediği, mağdurun karakolda yapılan teşhiste başka bir olay nedeniyle yakalanan sanığı kesin ve net biçimde teşhis ettiği, zararının karşılanmadığı, böylece sanığın hileli davranışlarla mağdurun zararına olarak kendine yarar sağladığı ve atılı suçu işlediği gerekçesine dayanan kararda aşağıdaki nedenler dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

TCK'nın 53/4 maddesine aykırı suretle, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan “ Sanığın hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53/1 maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına” fıkrası ile ”120 gün",” 100 gün” ve ” 2000 TL" terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", “4 gün “ ve “ 80 TL” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27052, Karar No: 2016/5304, Tarih: 12.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/27052 E.  ,  2016/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Son celse tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını tamamlamış olduğu gözetilerek, CMK'nun 182. maddesi uyarınca hem duruşmanın açık yapılması hem de hükmün açık duruşmada açıklanması gerektiği halde, gerekçesi de gösterilmeksizin duruşmanın kapalı yapılıp hükmün de kapalı celsede tefhim edilmesi bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2894, Karar No: 2015/11713, Tarih: 26.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/2894 E.  ,  2015/11713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadığı halde hakarete uğrayarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacakalrının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının mazeretsiz olarak işine gelmediğini devamsızlık sebebiyle iş sözleşmesinin fehsedildiğini, alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak devamsızlık sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddine diğer isteklerin isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki iş ilişkisinin, iş verenin haklı feshi ile son bulup bulmadığı tartışmalıdır .

Dosya kapsamına göre davacı, iş yerinde kat görevlisi olarak çalıştığını olay günü müdürün hakaret ederek defolun diye işten kovduğunu, davalı ise davacının mazeretsiz olarak işe gelmediğini, aynı zamanda otel işyerinde dört kat görevlisinin de iş sözleşmesinin feshedilmesinin olağan olmadığı gibi bu durumun işyerini zora soktuğunu ileri sürdüğü