muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2227, Karar No: 2023/5523, Tarih: 22.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesinin kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davalı-davacı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf başvuru dilekçesindeki aynı hususları belirterek eksik inceleme, kusur belirlemesi, kabul edilen manevî tazminat, birleşen manevî tazminat davasının reddi yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve hukuki nitelendirme:

Uyuşmazlık evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı asıl boşanma davasında taraflar arasındaki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, ... kadının manevî tazminat talebinin kabulünün yerinde olup olmadığı, erkeğin birleşen manevî tazminat davasının reddinin yerinde olup olmadığı, erkeğin delilleri hususunda eksik inceleme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2.İlgili hukuk

6100 sayılı Kanun’un 190 ıncı, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci, 371 inci maddesi. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ıncı maddesi, 174 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe kusur olarak yüklenilen tehdit vakıasının ispatlanmadığının, ispatlanmayan bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenilmeyeceğinin, belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre yine de erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,22.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/9167, Karar No: 2004/10742, Tarih: 27.09.2004

2. Hukuk Dairesi 2004/9167 E., 2004/10742 K.

**2. Hukuk Dairesi 2004/9167 E., 2004/10742 K.**

**- KÜÇÜĞÜN RIZASI VE YAŞI

- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 305 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 308 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacılar tarafından 27.5.2002 tarihinde Göynük Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davada, davalının velayeti altında bulunan oğlu S…

…. A…

……'ın evlat edinilmesine izin verilmesinin istendiği, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi üzerine Göynük Asliye Hukuk Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 308/1. maddesindeki hükme göre evlat edinilenin, evlat edinenden en az onsekiz yaş küçük olması şarttır.

Dosyada mevcut nüfus kayıt örneklerinden, 20.08.1966 doğumlu F…

….. Ç…

….. ile 27.06.1984 doğumlu evlat edinilmek istenilen S…

….. A…

….. arasındaki yaş farkının onsekiz yıldan az olduğu anlaşılmaktadır.

Yasal şartın oluşmaması nedeniyle davacıların birlikte evlat edinebilmeleri mümkün olmamasına rağmen Türk Medeni Kanununun 308. maddesi hükmüne aykırı olarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Diğer taraftan; Türk Medeni Kanununun 305. maddesinin 1. fıkrasına göre bir küçüğün evlat edinilmesi, evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olması koşuluna bağlıdır.

Mahkemece, sözü edilen maddede öngörülen şart gerçekleşmediği halde davanın kabulüne karar verilmesi de doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 27.09.2004 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1787, Karar No: 2016/346, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1787 E.  ,  2016/346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/398 E., 2013/793 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3222 E., 2014/6775 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5840, Karar No: 2008/8545, Tarih: 24.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5840 E.  ,  2008/8545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. YTL onama harcı peşin alındınğından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 24/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4207, Karar No: 2012/8708, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4207 E.  ,  2012/8708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesi ve ... 3.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Dava, davacının nüfustaki yanlış kaydın ve baba adının iptali ile gerçek baba hanesine kaydı istemine ilişkindir.

... 3.Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın Nüfus Hizmetleri Kanunu 36/1-a maddesi uyarınca bir düzeltme davası olmayıp, Türk Medeni Kanununda düzenlenen soy bağının tesbiti davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 3. Aile Mahkemesi ise, davanın nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu ve genel hükümlere göre çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, davacılar nüfustaki baba adlarının düzeltilmesi ile birlikte gerçek baba hanesinde nüfusa kayıt edilmesini istemişlerdir.

Dava, baba adı ile nüfus kaydının birlikte değiştirilmesine yönelik olup, Türk Medeni Kanunu hükümleri uyarınca soybağının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu durumda uyuşmazlığın ... 3. Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. 22. ve 23. maddeleri gereğince ... 3.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 3.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4150, Karar No: 2011/5580, Tarih: 26.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4150 E.  ,  2011/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 27.10.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu taşınmazların kayıt maliki olan murisi ...’in “... ” olan isminin “... ...” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü,davalı temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti yada tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik yada hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun

702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

... de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de dava konusu taşınmazların dayanağı olan dağıtıma ilişkin belgeler getirtilerek kayıt maliki olduğu iddia edilen kişi ile tapu maliki arasında bağlantı kurulmadığı gibi, nüfus müdürlüğünden tapu maliki ile aynı ismi taşıyan bir kişinin bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır. Davanın kabulüne karar verilebilmesi için kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması gereklidir. Yapılan inceleme açıklanan nedenle hüküm kurmaya yeterli olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25614, Karar No: 2014/12631, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25614 E.  ,  2014/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün ve 167/222 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/son maddesinde belirlenen ve kıyasen uygulanması gereken bir aylık süre içinde karar temyiz edildiğinden tebliğnamedeki Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin reddine ilişkin düşünceye iştirak olunmamıştır.

Dosya kapsamına ve 10.03.2006 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu her iki çekin ön ve arka yüz muhteva yazı ve imzaları da dahil olmak üzere renkli fotokopi ya da bilgisayar ortamında renkli yazıcı yardımı ile tümden sahte olarak kopyalama yöntemiyle üretildiği, çeklerin üzerinde ıslak yazı ya da imzanın bulunmayıp renkli fotokopi niteliğinde olduğundan hukuki sonuç doğurmayacağı, yapılan sahteciliğin belli bazı kişilere karşı değil, objektif olarak herkese karşı aldatma yeteneğine sahip olmasının gerektiği, aldatma yeteneğinin bulunmaması nedeniyle sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/7848, Karar No: 2007/141, Tarih: 17.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/7848 E.  ,  2007/141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, eser sözleşmesinin varlığı ileri sürülerek alacak istemine ilişkindir.

Davalı taraflar arasındaki varlığı iddia olunan akdi ilişkiyi kabul etmemiştir. HUMK.nun 288. maddesi hükmü gereğince davaya konu olan akdi ilişkinin yazılı delille kanıtlanması gerekmekte ise de, davacı taraf böyle bir delili olduğunu bildirmemiş ve iddiasını kanıtlamak üzere tanık göstermiştir. Oysa HUMK.nun 289. maddesi gereğince, olayda tanık dinlenebilmesi için davalının açık muvafakati gerekir. Davalının tanık dinlenmesi yönünden açık muvafakati bulunmadığından tanık dinlenemez ve dinlenen tanık beyanlarına dayanılarak hüküm kurulamaz. Öte yandan davacının dayandığı fatura ve bu faturaya süresinde davalı tarafından itiraz edilmemesi, faturadaki işin davalı tarafından yapıldığının ve davalının borçluluğunun kanıtı olarak kabul edilemez. Kaldı ki 09.12.2001 tarihli belge ile faturanın sehven tebliğ edildiği ve bu nedenle geri alındığını dolayısıyla hükümsüz olduğu açıktır. Hal böyle olunca, taraflar arasındaki akdi ilişki kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı taraf dava dilekçesinde “vs. delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda mahkemece, davacının, davalıya bu hususta yemin teklifi hakkı olduğu hatırlatılarak, bunun sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, tanık beyanlarına dayanılarak akdi ilişkinin varlığının kabul edilmesi ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9773, Karar No: 2011/6964, Tarih: 24.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/9773 E.  ,  2011/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi görevlilere görevlerinden dolayı hakaret, mukavemet, sarhoşluk

HÜKÜM : Hükümlülük

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.04.2011 tarih ve 20110/109353 sayılı yazısıyla "Resmi görevlilere görevlerinden dolayı hakaret, mukavemet ve sarhoşluk suçlarından sanıklar ..., ..., ... hakkında Dairemizce verilen 08.11.2010 tarih ve 2008/20441 E. 2010/18540 K. sayılı kararının yapılan incelemesi sonunda, ilamın karar başlığı altındaki bölümünde yerel mahkemenin Turhal Asliye Ceza Mahkemesi yerine Turgutlu 1.Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazıldığı bu hususun maddi yazım hatası olduğu belirtilerek 5271 sayılı Yasanın 315/2 uyarınca Dairemizin 08.11.2010 tarih ve 2008/20441 E. 2010/18540 K.sayılı ilamındaki yazıma ilişkin maddi hatanın düzeltilmesi talep olunmuştur.

5320 sayılı CYY. Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1.maddesine 5560 sayılı Yasa ile eklenen son cümlede "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir" hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2008 tarih ve 2008/235530 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilen Turhal Asliye Ceza Mahkemesi yerel mahkeme adının, "karar başlığında Dairemizce verilen karar Uyap'a kaydedilerek yazılması sırasında tebliğnamedeki kayıtlı bilgiler otomatik olarak kullanıldığından" yanılgı sonucu Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazıldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğname yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca, Dairemizin 08.11.2010 tarih ve 2008/20441 E. 2010/18540 K. sayılı karar başlığında yer alan mahkeme adına ilişkin yazım yanılgısının, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi yerine "Turhal Asliye Ceza Mahkemesi" olarak DÜZELTİLMESİNE, 24.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22666, Karar No: 2015/164, Tarih: 19.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22666 E.  ,  2015/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/59-2014/168

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın TEDAŞ Genel Müdürlüğü yönünden kabulüne, VEDAŞ İl Müdürlüğü yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. . Ancak;

Taşınmaz üzerindeki yapıların, enerji nakil hattının geçirilmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından irtifak bedelinin tespitinde yapı bedelinin dahil edilmemesi gerektiğinin düsünülmemesi,

Doğru değilse de ; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yazılı (1.393,41-TL )'nin hükümden çıkartılmasına, yerine ( 172,20-TL ) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.