muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19420, Karar No: 2017/3141, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19420 E.  ,  2017/3141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10684, Karar No: 2017/12515, Tarih: 27.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/10684 E.  ,  2017/12515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.05.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 01.05.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 143/, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 30.06.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10742, Karar No: 2016/4677, Tarih: 28.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10742 E.  ,  2016/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK nın 34, 230, 232 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve tüm delillerin, bu deliller ile ulaşılan sonucun, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın sabit görülen eylemlerinin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği gözetilmeden, gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeple istem gibi BOZULMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7007, Karar No: 2014/8820, Tarih: 02.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7007 E.  ,  2014/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 24. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/416-2013/544

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsil ve kiralananın tahliyesi istemiyle yapılan takibe itiraz edilmemesi 30 günlük yasal süresi içerisinde de kira parasının ödenmemesi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemidir. Mahkemece taraflar arasındaki kira sözleşmesi hasılat kirasına ilişkin olduğu kabul edilerek, TBK'nun 360 maddesi gereğince 60 günlük önel verilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01.01.2010 başlangıç tarihli 3 yıl süreli olup, 38 ve 39 nolu bağımsız bölümlerin aylık net 650,00 TL ye kiralanmasına ilişkindir. Kira sözleşmesinin konusu, taşınmazın niteliği ve kiralanma amacına göre taraflar arasındaki kira sözleşmesi çatılı işyeri kira sözleşmesidir. Kira sözleşmesi 3/m maddesinde kiralananın “dershane” olarak kullanılacağının belirtilmiş olması kira sözleşmesinin hasılat (ürün) kirası olduğu şeklinde yorumlanamaz. Davacı kira alacağının tahsili istemiyle 21.05.2013 tarihinde başlattığı haciz ve tahliye istemli icra takibinde davalı borçluya 30 gün içerisinde kira parasının ödenmesi ihtarını içeren Örnek 13 nolu ödeme emri tebliğe çıkartmış olup ödeme emrinde verilen 30 günlük önel TBK'nun 315/2 maddesine uygundur. Mahkemece yasal süresi içerisinde takibe konu kira parasının ödenip ödenmediği değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7091, Karar No: 2022/19, Tarih: 10.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7091 E.  ,  2022/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (erteli)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (erteli)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı ve ilk çağrı kağıdının doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ancak 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2247, Karar No: 2018/4771, Tarih: 17.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/2247 E.  ,  2018/4771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ....04.2017 gün ve 2016/9025 Esas, 2017/1072 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, hacizli malların satışından sonra hazırlanan sıra cetvelinin yanlış olduğunu, ilk alacaklı olarak bankaya parayı ödeyerek ipoteği kaldırttığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetçinin sıra cetveline itirazında hukuki menfaat olmadığını öne sürerek şikayetin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre şikayetin reddine dair verilen karar dairemizin ....04.2017 tarih 2016/9025 Esas - 2017/1072 Karar sayılı ilamı ile mahkemece duruşma açılmaksızın dosya üzerinden karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez davacı ile davalılar vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yerel mahkemece verilen ilk hüküm, duruşma yapılmadığından bahisle, bozulmuş ise de; duruşma yapılmış olduğu halde, dairemizce kararın bozulmasının zuhule dayalı olarak verildiği anlaşılmakla, karar düzeltme isteminin kabulü ile usul ve yasaya uygun yerel mahkeme kararının bu kez onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulüyle, Dairemizin ....04.2017 tarih, 2016/9025 Esas - 2017/1072 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına, şikayetçinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde taraflara iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayetçiden alınarak hazineye irat kaydına, ........2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19485, Karar No: 2014/16513, Tarih: 03.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19485 E.  ,  2014/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile ... arasındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi tarafından verilen 12/03/2013 günlü ve 2009/54 Esas-2013/119 Karar sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...'a gönderilen tebligatın ceza infaz kurumunda bizzat tebliğ edildiği anlaşılmış olup, davalının hükümlü olup olmadığının, hükümlü ise süresi, tahliye tarihleri belirlenip, Türk Medeni Kanunu'nun 407. maddesi gereği bir yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı bir cezaya mahkum olan her ergine vasi tayini gerektiğinden, hükümlülük süresi bir yıl veya daha fazla ise davalıya vasi tayin edilerek, gerekçeli kararın vasisine yöntemince tebliğ edilerek, hükümlülük süresi bir yıldan az ise veya tutuklu ise cezaevinde Tebligat Kanunu'nun 19 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 28. maddesine göre tutuklu ve hükümlülere tebligatın muhataba bizzat, cezaevi müdürü veya müdür yoksa orayı idare eden memur tarafından yapılacağı düzenlemelerine göre yapılan tebligat geçerli sayıldığından işlem yapılmaksızın iade edilmesini teminen dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8435, Karar No: 2007/10467, Tarih: 22.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8435 E.  ,  2007/10467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasına mutazammın 20.03.2006 tarih, 2391/5304 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından Sivas İş Mahkemesinin 05.01.2000 karar tarihli, 1997/93 esas, 2000/1 karar sayılı ve aynı mahkemenin 05.03.2003 karar tarihli, 2002/526 esas, 2003/79 karar sayılı ilamlarına dayalı olarak ilamlı icra takibine başlandığı, borçluya örnek 4-5 nolu icra emri tebliği üzerine borçlu vekilinin ilk ilama konu borcun tamamen itfa edildiği nedeniyle İcra Mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır. Borçlu itfa itirazına dayanak olarak 23.02.2001 tarihli banka dekontuna dayanmaktadır. Anılan dekontun incelenmesinde; alacaklı hesabına 23.02.2001 tarihinde 1.155.000.000-TL. yatırıldığı görülmektedir. Alacaklı vekili ise ödeme yapılan hesabın, borçlu tarafından açılan bir hesap olup, ödemeden kendilerine bilgi verilmediğini ve 09.12.2004 tarihinde parayı bankadan çektiklerini ileri sürmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ilk ilamdan dolayı 34,90-YTL. bakiye alacak kaldığı belirtilmiş ve bu miktara 22.01.2001 tarihinden itibaren faiz hesaplanmıştır. Bilirkişice, alacaklının  banka hesabına yapılan ödemeden haberdar olduğu tarihe yönelik iddiası değerlendirilmeden, borçlunun banka hesabına ödeme yaptığı tarih esas alınarak hesaplama yapılması ve  Yargıtay denetimine imkan verecek tarzda yöntemince hesaplama yapılmadan ikinci ilamın yargılaması sırasında düzenlenen bilirkişi raporu esas alınarak ödeme tarihi itibari ile ilk ilamdan dolayı 34,90-YTL. bakiye alacak kaldığının kabulü doğru değildir.

Öte yandan, her iki ilamda da hüküm altına alınan kıdem tazminatı alacaklarının en yüksek banka mevduat faizi, diğer alacakların ise yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Bu nedenle ilamlarda hüküm altına alınan kıdem tazminatı dışındaki diğer alacaklara 3095 Sayılı Yasanın 1. maddesinde  belirtilen, Merkez Bankasının, kısa vadeli işlemlerde öngördüğü  iskonto faiz  oranlarının uygulanması  gerekir.4833 Sayılı 2003 yılı Mali  Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile  5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel  bütçeye dahil  dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı  borçları hakkında uygulanır. (HGK 1.12.2004 tarih ve 2004/12-667E sayılı kararı)

Somut olayda,tarafların sıfatları nazara alındığından sözü edilen  Bütçe Kanunlarındaki, faiz  oranlarının, olayda  uygulama  yeri bulunmamaktadır. Bilirkişinin ise anılan alacaklar için Bütçe Kanunlarındaki faiz oranlarına göre hesaplama yaptığı görülmektedir.

Somut olayda,tarafların sıfatları nazara alındığından sözü edilen  Bütçe Kanunlarındaki, faiz  oranlarının, olayda  uygulama  yeri bulunmamaktadır. Bilirkişinin ise anılan alacaklar için Bütçe Kanunlarındaki faiz oranlarına göre hesaplama yaptığı görülmektedir.

Bu durumda Mahkemece öncelikle borçlunun ödemeden haberdar olduğu tarih tesbit edilerek, bu tarih itibari ile BK. nun 84.maddesi de dikkate alınmak suretiyle ve yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Kabule göre de; ödeme tarihi olarak kabul edilen tarihte ilk ilamdan dolayı 34,90-YTL. bakiye alacak kaldığı belirlenmiş olması karşısında, BK. nun 84.maddesi uyarınca bakiye alacağın kıdem tazminatı alacağı olarak kabul edilerek, bir yıllık mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının uygulanması gerekirken, 3095 sayılı yasanın 1.maddesine göre yasal faiz ve Bütçe Kanunlarında düzenlenen faiz oranlarına göre hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm tesisi yasaya uygun bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 20.03.2007 tarih ve 2007/2391-5304 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22327, Karar No: 2017/25282, Tarih: 21.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/22327 E.  ,  2017/25282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının 19.10.2007 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde çalıştığını, davacıya astım teşhisi konulması üzerine,... Devlet Hastanesi tarafından verilen raporda nemli ve tozlu ortamda çalışmasında sakınca görüldüğünü, bu sebeple iş sözleşmesini haklı sebeple feshetmek istediğini işverene bildirdiğini, davalının feshi kabul etmesine rağmen, daha sonra fesih yazısı göndermek suretiyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının değişik sağlık kuruluşlarından değişik sebeplerle rapor aldığını, davacının son olarak mazeret bildirmeksizin işe gelmediğini, iş sözleşmesinin 22.10.2013 tarihinde İş Kanunu’nun 25/2-(e) ve (g) alt bentlerine istinaden haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı alacağının kabulüne, yıllık izin ücreti alacağının reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının iş sözleşmesini, İş Kanunu’nun 24/1-a alt bendi kapsamında haklı sebeple feshedip etmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.