muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/36112, Karar No: 2015/5823, Tarih: 11.02.2015

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen ... verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada ... verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, ... verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı ... İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının ... verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.100 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5317, Karar No: 2009/6228, Tarih: 01.06.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5317 E.  ,  2009/6228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine 12 parsel sayılı taşınmazda paydaşı olan Z.ve N.'nin menfaatlerini korumak amacıyla 2000/313 Esas 2001/1450 sayılı kararla kayyım atandığını, dava dışı kişilerin açtıkları davada, kayıt maliklerinin mirasçıları olduklarının ispatlanamadığını ileri sürerek Türk Medeni Kanununun 501.maddesi gereğince anılan payların Hazine adına inkalen tescili isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı iddiası ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava; Türk Medeni Kanununun 501.maddesine dayalı intikalen tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden 12 parsel sayılı taşınmazın 8/48'er payının 31.7.1965 tarihinde kadastroda  Z.ve N.adlarına tespit ve tescil edildiği, Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/313 Esas 2001/1450 sayılı kararı ile kayyum atandığını dava dışı kişilerin, 12 parsel sayılı taşınmaz paydaşlarından N.ve Z.nın baba adının H.olarak soyadlarının Yapalak olarak ilavesine ilişkin Tapu Sicil Müdürlüğü aleyhine açtıkları dava sonunda soyadı ilavesi isteğinin reddine, baba adlarının Hüseyin olarak ilavesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, Z.ve N.mirasçılarının bulunamadığı iddiasıyla Türk Medeni Kanununun 501.maddesi gereğince Z. ve N.nin 12 parsel sayılı taşınmazdaki paylarının intikal yoluyla Hazine adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmış, mahkemece anılan kişilerin sağ olmadıklarının  mirasçılarının olmadığı hususlarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle dava reddedilmişse de, Zehra ve Nesibe'nin ileride çıkabilecek mirasçılarının her zaman miras haklarını talep edebilecekleri kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davacının kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.6.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2329, Karar No: 2020/2857, Tarih: 21.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/2329 E.  ,  2020/2857 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 28/12/2010 gününde verilen dilekçe ile hatalı tedavi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin kısmen, manevi tazminat isteminin tümden kabulüne dair verilen 09/05/2019 günlü karara karşı davalıların istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun kabulü ile... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09/05/2019 tarih ve 2010/929-2019/227 sayılı kararının HMK 353/1-b-3 maddesi uyarınca kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı vakıf yönünden idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine, diğer davalı yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine dair... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesince verilen 11/03/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili; 16/10/2010 tarihinde müvekkilinin sol kulağındaki işitme güçlüğü sebebiyle davalı doktor tarafından diğer davalı hastanede ameliyat edildiğini, ameliyat sonrası yüzünde kayma olduğunu ve baş dönmesi yaşadığını, 18/10/2010 tarihinde taburcu edildiğini, ameliyat sonrası kontrollerinde de şikayetlerinin geçeceği konusunda oyalanan müvekkilinin durumunda bir değişiklik olmaması nedeniyle başka doktorlara müracaat ettiğini, yapılan tetkikler sonucunda ameliyat sırasında davalı doktorun yüz sinirlerini kesmesi ve kulak zarını delmesi sebebiyle bir daha işitmesinin mümkün olmayacağını ancak denge kaybı ve yüzündeki kaymanın giderilebileceğini öğrenen müvekkilinin... Hastanesinde 06/12/2010 tarihinde ameliyat olması sonucu dengesinin düzeldiğini, ancak işitme kaybının devam ettiğini, davalı doktorun operasyon sırasında yüz sinirlerini kesmesi ve kulak zarını delmesi sebebiyle sol kulağının sağır olmasında, denge kaybı ve yüz kaymasına maruz kalmasında ağır kusurlu olduğunu, ameliyatın gerçekleştirildiği diğer davalı hastanenin ise ameliyatı gerçekleştiren doktorun hastane kadrosunda olması, doktorun gerekli özeni göstermemesi ve ihmalinden dolayı adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğunu belirterek, maddi ve manevi zararlarının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davacıda gelişen komplikasyonda müvekkilinin herhangi bir kusurlu işlemi ve özensizliğinin bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacıda gelişen komplikasyonda müvekkilinin herhangi bir kusurlu işlemi ve özensizliğinin bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Hastane vekili; müvekkili vakıf bünyesindeki hastanede operatör olarak görev yapan hekimin uyguladığı operasyonda tıbbi bir uygulama hatası bulunmadığını, her operasyonda olabilen komplikasyonların meydana gelmiş olabileceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; uyuşmazlığın çözümünde görevli olduğu kabul edilip işin esasına girilmek suretiyle, maddi tazminat isteminin kısmen, manevi tazminat isteminin tümden kabulüne karar verilmiştir.

Hükme karşı davalılar vekillerince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesince; davaya konu zararın Vakıflar Genel Müdürlüğüne bağlı ve kamu tüzel kişiliğini haiz bir hastanede yürütülen sağlık hizmeti esnasında meydana geldiği, davalıların sorumluluğuna dayanak yapılan olguların da kamu hizmetiyle ilgili ve hizmet kusuruna ilişkin olduğu, kamu tüzel kişisi olarak kanunla kurulan ve kamu hizmeti sunan vakıf hastanelerinin devlet hastanelerinden farklı tutulmasının hukuken olanaksız olduğu, İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerektiği, diğer davalı doktorun da kamu tüzel kişiliğinde çalışan sıfatının bulunduğu gerekçesiyle, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile HMK 353-1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davalı hastane yönünden yargı yolu caiz olmadığından davanın usulden reddine, diğer davalı doktor yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

5737 sayılı Vakıflar Kanunu’nun 3. maddesinde cemaat vakıfları tanımlanmış olup, 5737 sayılı Kanun’un 4. maddesine göre bu vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptirler. Aynı Kanun’un 6. maddesine göre ise cemaat vakıfları, kendi mensuplarının seçtiği yönetim kurulları tarafından yönetilirler. Kanun’un 33. maddesi uyarınca cemaat vakıflarında iç denetim esas olup, ayrıca Türkiye’deki diğer vakıflar gibi Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından amaca ve yasalara uygunluk denetimi ve iktisadi işletmelerinin faaliyet ve mevzuata uygunluk denetimi yapılmaktadır. Diğer taraftan 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu’nun 1. maddesinde özel hastanelerin tanımı yapılmış olup, kuruluş, örgütleniş ve işleyiş biçimi itibariyle devlet veya diğer kamu tüzel kişisi dışındaki kişiler tarafından hizmet yürüten sağlık kuruluşları özel hastane olarak kabul edilmiş, buna göre gerçek kişi, adi ortaklık, dernek, vakıf ve Türk Ticaret Kanunu anlamında ticari şirketler tarafından kurulan ve işletilen hastaneler, özel hastane kapsamında değerlendirilmiştir.

Somut olayda; davacının ameliyat edildiği ...Hastanesi ... Cemaati tarafından kurulmuş özel bir hastane olup, davalılardan 5737 sayılı Kanun hükümlerine tabi ve mensuplarınca seçilen yönetim kurullarınca idare edilen bir cemaat vakfı olan ... tarafından yönetilmektedir. Vakıflar Genel Müdürlüğünün kanundan kaynaklı genel denetim yetkisi ise, bu vakfa kamu tüzel kişisi sıfatı kazandırmamaktadır.

Şu halde; davalı hastane özel hukuk tüzel kişisidir. Bu nedenle eldeki davanın görüm ve çözüm yeri adli yargıdır. Davalı özel hastanenin özel hukuk hükümlerine göre çalışanı olan diğer davalı doktora da davada husumet düşmektedir. Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince işin esasına girilerek varılarak sonuca göre uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE 21/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8566, Karar No: 2016/5497, Tarih: 22.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8566 E.  ,  2016/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Dairemizin 09.03.2016 tarih, 2015/7987 Esas ve 2016/2226 Karar sayılı tevdii kararı ile “Dosya arasında katılan ... vekiline gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair bir belgeye rastlanmadığından, varsa eklenmesi, aksi takdirde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi" istenmesine rağmen gerekçeli kararın vekil yerine yeniden asile tebliğ edilerek dosyanın iade edildiği görülmekle, Dairemizin 09.03.2016 tarihli tevdii kararının gereğinin yerine getirilmesi amacıyla dosyanın yeniden mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/123, Karar No: 2011/229, Tarih: 15.11.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/1-123 E.  ,  2011/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2011/17121

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Tasarlayarak öldürme suçundan sanık S. E.’ın TCY’nın 82/1-a-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis, sanık A.G.’ün TCY’nın 82/1-a-son, 39, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis, sanık Y.T.’in TCY’nın 82/1-a-son, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince 12.07.2007 gün ve 437-219 sayı ile verilen sanıklar Y.T.ve S. E. hakkında kasten öldürme suçu yönünden re'sen temyize tabi olan hükmün katılanlar vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.02.2010 gün ve 1940-737 sayı ile;

“...2-A) Sanık Y.’in kasten insan öldürme suçundan mahkûmiyetine dair hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi onanmasına,

B)-a) Sanıklar A.ve S.hakkında kasten insan öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

aa) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Y.’in, F.ile birlikte yaşamasına rağmen maktülle de arasında cinsel ilişki olduğu yönünde söylenti başladığı, bu durumu F.’ın da arkadaşları A.ve S.’a anlattığı, olaydan bir gün önce sanık S.’un, arkadaşı olan maktülün işlettiği kahvehaneye giderek ‘sakın unutma, yarın akşam telefon ile arayacağım sonra birlikte gideceğiz’ dediği, olay günü sabah saatlerinde sanık Y. ve F.’ın, sanık A.’nin evinin yanında olan dükkanına geldikleri, akşam üzeri saat 17.00 sıralarında F.’ın, sanık S.’un kendi aracı ile gitmesi halinde maktülün aracı tanıyacağından araca binmesini sağlamak için sanık A.nin aracını vermesini istediği, onunda kabul ettiği, sanık S.’un, maktülün işyerine gittiği ve saat 22.00 sıralarında maktülü aldığı, bu sırada sanık A.’nin F. ve Y.ile birlikte F.’a ait aracın içerisinde bekledikleri, aracın içinde iken F.’ın, sanık Y.’e çantasının içindeki tabancayı çıkartarak içindeki fişekleri avcunun içinde ovalatarak şarjöre bastırdığı ve ‘bu çamur senin çamurun, çamuru temizlemekte senin görevin’ dediği, saat 23.00 sıralarında sanık S. ile maktülün bulundukları araç ile sanık A.’nin kullanımında olan F. ve Y.’in bulunduğu aracın karşılaştıkları, sanık A.nin diğer aracı takip ettiği, bir süre sonra önde giden sanık S.’un kullandığı aracın önüne geçerek aracı durdurduğu, araçtan inen F.’ın, maktülü sanık S.’un kullandığı araçtan alarak sanık A.’nin kullandığı araca bindirdiği, sanık A.’nin, kullandığı araç ile yaklaşık 8 km. sahil yolundan dağa doğru ilerlediği, aracı ıssız bir yerde park ettiği, maktülün araçtan inmesini müteakip sanık Y.’in de araçtan inerek maktülü tabancası ile vurarak öldürdüğü olayda;

Sanık A.’nin, maktülün getirilmesi için sanık S.’un kendi arabasını almasına izin vermesi, F.’a ait aracın içinde F.ve Y.’in konuşmalarına şahit olması, maktül araca bindikten sonra aracı olayın gerçekleştiği yere kadar kullanarak diğer sanıklarla eylem birliği içerisinde hareket etmesi, olay esnasında ve olaydan sonra yetkili merciilere olayı bildirmemesi dikkate alındığında, sanık A.’nin suça müşterek fail olarak katıldığının kabulü ile, 5237 sayılı TCK'nun 37/1. maddesi gözetilerek cezalandırılması yerine, suça yardım eden kabulü ile TCK.nun 39.maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

bb) Maktülün, sanık Y.ile ilişkisi olduğunu ilçede arkadaşlarına anlatarak söylenti çıkmasına neden olduğu olayda, maktülden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı halde, haksız tahrik nedeniyle TCK.nun 29. maddesi gereğince indirim yapılması sonucu sanıklar hakkında eksik ceza tayini,

b) Sanık Yasemin’in 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda; hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle, yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince 15.07.2010 gün ve 57-154 sayı ile; sanık A. G..'ün suça müşterek fail olarak katıldığına ve sanık Y. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin bozma nedenlerine uyulmuş, sanıklar S. E.ve A.G.hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma nedenine ise;

Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesince 15.07.2010 gün ve 57-154 sayı ile; sanık A. G..'ün suça müşterek fail olarak katıldığına ve sanık Y. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin bozma nedenlerine uyulmuş, sanıklar S. E.ve A.G.hakkında tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin bozma nedenine ise;

“Y.T.’in olaydan sonra intihar eden F.A.isimli şahısla İstanbul’dan Trabzon Çarşıbaşı İlçesine gelip burada ev tutarak birlikte karı koca hayatı yaşadıkları, gayri resmi olarak evlilik birliği kurup sürdürdükleri, bu arada F.. A.’ın otomobil alım satımı ticareti yaptığı, diğer sanıklar A.G.ve S. E. ile arkadaş oldukları, samimi bulundukları, birbirlerine gelip gittikleri, maktul S.G.’in küçük bir ilçe olan Çarşıbaşı’nda F. A.’ın gayri resmi eşi olan Y. T. ile cinsel ilişkide bulunduğunu hatta bu ilişkinin livata şeklinde de gerçekleştiğini etrafta konuşmaya başladığı, bunun küçük ilçede duyulduğu hatta bunu maktulün S.E.’a da açık şekilde söylediği, maktulden kaynaklanan bu sözlerin objektif olarak gerek Y.T.ve gerekse onun gayri resmi kocası olan F. A. üzerinde iradesine yoğun baskı yaptığı bir gerçektir. Türk Ceza Hukukunda tahriki teşkil eden fiilin veya sözün mutlak surette suç teşkil etmesi de gerekmemektedir. Haksız olması yeterlidir. Bu husus maddedeki haksız fiil terimi bir davranışın hukuk düzenince tasvip edilmediği anlamına gelmektedir. (Madde gerekçesi) ‘Fiil haklı olduğu takdirde ne failin bundan dolayı şiddet veya üzüntüye kapılması ne de haklı bir fiile karşı bir tepkide bulunması mazur görülemez. Fiilin haksız olup olmadığı belirli bir dönemde yine belirli bir toplulukta geçerli olan sosyal değer hükümlerine göre hakim tarafından takdir edilir. Fiilin haksız olması için suç teşkil etmesi veya borçlar hukuku manasında haksız bir fiil olması şart değildir’.

Fiilin bir insan tarafından yapılması gerekir. Bu nedenle sözünü dinlemeyen bir hayvana pek kötü muamelede bulunan kişi hayvan tarafından tahrik edildiğini ileri süremez. Yargıtay’da aynı görüştedir. İsnat yeteneğine sahip olmayanlar tarafından yapılan hareketler de haksız tahrik oluşturabilir. (Dönmezer-Erman, Cilt 2, sayfa 353-354-355)

Her ne kadar Yasemin Tek ile ölen F.A.resmi olarak evli değil ise de, F. A.’ın olaydan kısa olmayan bir süre önce eşinden ayrıldığı, sanık Y. T. ile bir süre İstanbul’da birlikte oturdukları, daha sonra İstanbul’dan ayrılıp Trabzon İli Çarşıbaşı İlçesine gelip yerleştikleri, burada birlikte ev tuttukları, eylemli olarak birbirlerine destek verdikleri, fiilen evlilik birliği kurup yürüttükleri tartışmasızdır.