muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1331, Karar No: 2021/1081, Tarih: 22.09.2021

22. Hâl böyle olunca, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nde (AİHS/Sözleşme) konunun nasıl düzenlendiğinin ve Sözleşmenin uygulanmasını sağlayan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM/Mahkeme) kararlarının incelenmesi yerinde olacaktır.

23. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “İfade özgürlüğü” başlıklı 10. maddesinin 1. fıkrası; “Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine tabî tutmalarına engel değildir.” hükmünü içermekte olup hangi hâllerde ifade özgürlüğünün sınırlandırılabileceği de aynı maddenin 2. fıkrasında düzenlenmiştir.

24. İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her bireyin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS'nin 10. maddesinin ikinci fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (Handyside/Birleşik Krallık/Başvuru No: 5493/72, 07.12.1976/parag. 49).

25. Basın özgürlüğü ise ifade özgürlüğünün en önemli unsurlarından birisidir. AİHM’nin basın ile ilgili kararlarında ifade özgürlüğünün demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birisini oluşturduğuna değinildikten sonra basına tanınması gereken güvencelerin özel bir öneme sahip bulunduğu belirtilmektedir. Basın ve diğer medya organlarının ifade özgürlüğü, kamuoyuna yöneticilerin görüş ve davranışlarını tanıtmak ve yargılamak için en iyi araçlardan birisini sunmaktadır. Basına siyasal arenada ve kamunun ilgilendiği diğer alanlarda tartışma konusu olan bilgi ve görüşleri iletme görevi düşer. Basının bu görevi, kamuoyunun da bilgi ve görüşleri alma hakkı ile tanımlanır (Handyside, parag. 49, Centro Europa 7 S.R.L. And Dı Stefano/İtalya, Başvuru No: 38433/09, 131).

26. O hâlde basın özgürlüğü bir yönüyle halkı ilgilendiren haber ve görüşleri iletme özgürlüğü, diğer yönüyle de halkın bu bilgi ve görüşleri alma hakkıdır. Mahkemeye göre basın ancak bu şekilde, kamuoyunun bilgi edinme hakkı bakımından yaşamsal önemi bulunan “halkın gözcülüğü” ya da “bekçisi” görevi yapabilir. Basın özgürlüğü söz konusu olduğunda, ulusal makamlara tanınan takdir yetkisi demokratik bir toplumun yararı dikkate alınarak sınırlandırılır (Édıtıons Plon/Fransa, Başvuru No: 58148/00, 44; Bladet Tromsø And Stensaas/Norveç, Başvuru No: 21980/93, 59).

27. Burada şu hususun da ifade edilmesi gerekir ki, Sözleşme’nin 10. maddesi sadece ifade edilen haber ve fikirlerin içeriğini değil, aynı zamanda bunların nakledilme biçimlerini de korur (Oberschlick/Avusturya, Başvuru No: 20834.92,57). AİHM’nin yerleşik içtihadına göre; gazetecilik özgürlüğü ve mesleği, belirli ölçüde abartma, hatta kışkırtma unsurunu da içerir (Prager And Oberschlick/Avusturya, Başvuru No: 15974/90, 38).

28. Basının başkalarının itibarını korumak gibi çizilmiş sınırları aşmaması gerekmekle birlikte kamunun menfaatinin bulunduğu diğer alanlarda olduğu gibi siyasi meselelerde de haber ve fikirleri iletmek yine basına düşen bir görevdir. Sadece basının bu tür haber ve fikirleri iletme görevi yoktur, halkın da bunları edinme hakkı da vardır (Sunday Times/Birleşik Krallık, parag. 30, başvuru no: 6538/74, 26.04.1979).

29. Basın özgürlüğünün iç hukukumuzda nasıl yer aldığı konusuna gelince;

Anayasa’nın “Basın hürriyeti” başlıklı 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddesi basın özgürlüğünü düzenlemiş ve bunun sınırlarını göstermiştir.

30. 5187 sayılı Kanun’un 3. maddesinde;

“Basın özgürdür. Bu özgürlük; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarını içerir.

Basın özgürlüğünün kullanılması ancak demokratik bir toplumun gereklerine uygun olarak; başkalarının şöhret ve haklarının, toplum sağlığının ve ahlâkının, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği ve toprak bütünlüğünün korunması, Devlet sırlarının açıklanmasının veya suç işlenmesinin önlenmesi, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanması amacıyla sınırlanabilir”.

Hükmü yer almaktadır.

31. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere; basın özgürlüğü, kişinin dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren olay ve olgular hakkında bilgi sahibi olmasını sağlamayı amaçlar.

32. Bunun gereği olarak basın; haber toplamak, fikir ve kanaatleri izleyerek bunları çözümlemek, yorumlamak, eleştirmek ve sonuçta kamuoyunu ilgilendiren konularda doğru ve gerçeğe uygun haber vermek hakkına sahip ve bununla görevlidir. Eş söyleyişle denetim, uyarma, eleştiri ve gerçekleri açıklama, basının doğal görevleridir.

33. Basın özgürlüğü ile bağlantılı kavramlar olarak; Anayasa’da düşünce ve kanaat hürriyeti (m. 25), düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti (m. 26) ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Demokratik yaşamın gelişmesinde, ulusal birliğin sağlanmasında, kamuoyunun sağlıklı bir biçimde oluşmasında, sosyal ve siyasal ilerlemede basının çok önemli bir fonksiyonunun bulunduğu açık ve kuşkudan uzaktır.

33. Basın özgürlüğü ile bağlantılı kavramlar olarak; Anayasa’da düşünce ve kanaat hürriyeti (m. 25), düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti (m. 26) ayrıntılı şekilde düzenlenmiştir. Demokratik yaşamın gelişmesinde, ulusal birliğin sağlanmasında, kamuoyunun sağlıklı bir biçimde oluşmasında, sosyal ve siyasal ilerlemede basının çok önemli bir fonksiyonunun bulunduğu açık ve kuşkudan uzaktır.

34. Doğaldır ki basının bu ayrıcalıklı konumu ve hukuk düzeninin kendisine tanıdığı özgürlük, tüm özgürlükler gibi yine hukuk düzenince çizilen sınırlara tabidir. Basın, yaptığı yayınlarda gerek Anayasa’nın “Temel Haklar ve Ödevler” bölümünde yer alan ve gerekse de TMK'nın 24 ve 25. maddelerinde ve ayrıca özel yasalarda güvence altına alınmış olan, kişilik haklarına saygı göstermek, bunlara saldırı niteliği taşıyabilecek tutum ve davranışlardan kaçınmak zorundadır.

35. Bu cümleden olarak basın, belirli bir kişinin fikrini tartışmak zorunda kaldığı durumlarda bile, objektif bilgi vermekle ve eleştirmekle yetinmeli, olayları tahrif etmek veya kuşkuları yaymak gibi hukukun izin vermeyeceği yollara başvurmamalıdır. Özellikle de hakaret niteliğinde ya da yersiz, onur kırıcı söz ve deyimlerin kullanılmasından kaçınmalıdır.

36. Basının kamu görevi yapmasında göz önünde tutulan amaç ile kişilik haklarına verilen zarar arasında açık bir oransızlık varsa, yayının hukuka aykırı olduğu kabul edilmelidir. Objektiflikten ayrılmak, haber sınırını aşmak, genişletici ve yanlış yorumlarda bulunmak, gerçek dışı haber vermek, yersiz şekilde onur kırıcı sözler kullanmak, dürüstlük kurallarına aykırı davranmak, kişisel nedenlerle salt sansasyon için yayın yapmak hukuka aykırıdır.

37. Bu açıklamalardan sonra, denilebilir ki; basın özgürlüğünün kişilik haklarına üstün tutulabilmesi için yayının gerçeğe uygun olması, gerçeğe uygun yayının haber niteliği taşıması, gerçeğe uygun haberlerin verilmesinde nesnel (objektif) ölçütlere uyulması, haberin veriliş biçimi yönünden özle biçim arasında ölçülülük bulunması gerekir. Bir yayının hukuka uygun olduğunun kabul edilebilmesi ancak açıklanan bütün bu koşulların birlikte varlığı hâlinde mümkündür. Yapılan bir yayın bu temel ilkelerden herhangi birine ters düşüyorsa hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmiş olacaktır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2019 tarihli ve 2017/4-1414 E., 2019/464 K.; 10.12.2019 tarihli ve 2017/4-1833 E., 2019/1333 K., sayılı kararları).

38. Önemle vurgulanmalıdır ki yayınlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan hukuka aykırılık gerçekleşmeyeceğinden basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

38. Önemle vurgulanmalıdır ki yayınlanmasında kamu yararı bulunan, gerçek ve güncel bir haberin veya eleştirinin, özle biçim arasında denge kurulmak suretiyle verildiği durumlarda manevi tazminat sorumluluğunun temel öğesi olan hukuka aykırılık gerçekleşmeyeceğinden basının sorumluluğu da söz konusu olamaz.

39. Basın objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle olay ve konu ile ilgili olan, görünen, bilinen her şeyi araştırma, inceleme ve olayları o anda belirlenen biçimi ile değerlendirme, yayma ve yayınlama yetki ve sorumluluğuna sahip olmakla birlikte, haberin verilişi sırasında özle biçim arasındaki dengenin bozulmaması gerekir.

40. Haberde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan nitelemeler ve yorumlar yapıldığı, haberin içeriğine uygun düşmeyen, tahrik edici, kamuoyunda husumet ve kuşku yaratıcı, güveni zedeleyici bir üslubun kullanıldığı durumlarda, özle biçim arasındaki denge bozulmuş sayılır. Bu da hukuka aykırılığın varlığını kabule imkân sağlar.

41. Diğer bir anlatımla basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma, yönlendirme yetki ve sorumluluğuna sahiptir. Bunun içindir ki, basının yaptığı yayından dolayı hukuka aykırılık teşkil edecek olan eylemi, genel olaylardaki hukuka aykırı olan eylemden farklılıklar taşır. İşte bu farklılık ve ayrık durum gözetilerek yapılan yayının hukuka aykırılık veya uygunluk sınırı belirlenmelidir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

42. Yine, basının manevi tazminat sorumluluğunun doğması BK’nın 49. (TBK’nın m. 58) maddesindeki koşulların gerçekleşmiş olmasına bağlıdır.

43. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında dava konusu haberler incelendiğinde; Kariyer Gazetesinin 28.12.2011, 29.12.2011 ve 30.12.2011 tarihli sayılarında, davacı ve dava dışı yakınları hakkında verilen mahkeme kararlarına atfen haberler yapıldığı anlaşılmaktadır.

44. Dava konusu haberlerin içeriğinde konu edilen mahkeme kararları davacı ve yakınları hakkında yıllar önce verilmiş kararlar olup bu hâliyle haberlerin güncellik vasfını taşımadığı, yayınlanan haberlerde toplumsal ilgiden bahsedilemeyeceği ve kamu yararının bulunmadığı, haberlerin veriliş şekli itibariyle öz ve biçim arasındaki dengenin de bozulduğu, basın özgürlüğü sınırlarının aşıldığı ve bu şekilde hukuka aykırılık unsurunun gerçekleştiği açıktır.

45. Hâl böyle olunca; yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

46. Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

45. Hâl böyle olunca; yerel mahkemece yukarıda açıklanan hususlara değinilerek verilen direnme kararı usul ve yasaya uygun olup, yerindedir.

46. Ne var ki, Özel Dairece tazminat miktarı yönünden bir inceleme yapılmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Direnme uygun olduğundan, davalılar vekilinin hükmedilen tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.09.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12104, Karar No: 2012/11334, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/12104 E.  ,  2012/11334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, rehber öğretmenlerin mevzuata aykırı derse girmeleri nedeniyle yapılan usulsüz ödemenin tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14826, Karar No: 2016/2738, Tarih: 28.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14826 E.  ,  2016/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın usulsüz şekilde temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve ilaç alımında kullanarak 20,09 TL eczane giderine sebep olduğu ve bu suretle katılan kurumu zarara uğrattığı iddia edilen olayda; yerel Mahkeme'nin 29/03/2013 tarih 2013/25-2013/307 sayılı kararıyla sanığın beraatına yönelik hükmün, Dairemizin 02/02/2015 tarih ve 2014/22811 esas, 2015/1771 sayılı kararıyla suç tarihinde sanığın ekonomik ve mali durumuna göre yasal olarak yeşil kart almasına engel bir durumun bulunup bulunmadığı araştırılarak, suça konu yeşil kart ile yapılan tedavi belgelerinin ve varsa yeşil kart dosyasının onaylı suretlerinin getirtilip, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği ...isimli şahıs hakkında soruşturma veya kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekçeleriyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5125, Karar No: 2016/2528, Tarih: 20.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5125 E.  ,  2016/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ....

Şikayetçinin açmış olduğu sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu Kenan Kuşçu adına kayıtlı taşınmaz üzerine müvekkili lehine l. derece ipotek tesis edildiğini, .... sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde, dava dışı borçlunun müvekkili bankaya kefaleten olan borç miktarı ipotek bedeli içerisine dahil edilmeyerek eksik hesaplandığını, ileri sürerek icra müdürlüğünün yapmış olduğu sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde kefalet miktarının da gösterilmesi gerektiği konusundaki iddianın borçlular taraf gösterilerek yargılamayı gerektiren bir durum olduğunu, bu niteliği itibariyle genel mahkemede tartışılması gerektiğinden şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayetçi vekili, şikayetinde müvekkilinin ipotekle teminat altına alınmış alacağının daha fazla olmasına rağmen kefaleten olan borç miktarının ipotek bedeli içerisine dahil edilmeyerek İcra müdürlüğünce eksik hesaplandığını, iddia ederek sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir. Şu halde şikayetçinin talebi, sıra cetveline karşı itiraz değil, şikayet niteliğindedir. Bu nedenle mahkemece, davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren karar düzeltme açık kapalı olmak üzere, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/500, Karar No: 2013/1106, Tarih: 04.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/500 E.  ,  2013/1106 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... ..., 2-Anadolu Sigorta A.Ş. adına Av. ... ve 3-... San. Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında, ... 11. İş Mahkemesi tarafından verilen 30.12.2010 günlü ve 516/1119 sayılı hükmün temyizen incelenmesi davacı Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... Ltd. Şti.’ne gıyabi hükmün tebliği, davalı tarafından verilmiş usulüne uygun vekaletname veya yetki belgesi aslı veya onaylı örneği dosya içerisinde bulunmayan Av. ... eliyle yapılmış, geri çevirme kararımız sonucu bu kez davalı tarafından verilmiş usulüne uygun vekaletname veya yetki belgesi aslı veya onaylı örneği dosya içerisinde bulunmayan Av. ... eliyle yapılmış olup, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, öncelikle anılan avukatlardan kesin süre içeren muhtıra ile vekaletname ibrazı istenerek, vekaletname ibrazı halinde iş bu dosyaya eklenerek gönderilmek üzere, vekaletname ibraz edilmemesi halinde ise, gıyabi hükmün anılan davalı... Ltd. Şti.’ne yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7035, Karar No: 2019/18240, Tarih: 16.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7035 E.  ,  2019/18240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili tarafından verilen 25.09.2019 tarihli dilekçede, Dairemizin 10/09/2019 tarihli ve 2019/4029 E., 2019/15541 K. sayılı ek kararın onanmasına dair kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesi’nce görülüp, istinaf denetiminin de Türk Borçlar Kanunu kapsamında yapılması nedeniyle ortada 4857 sayılı Kanuna dayalı verilen bir karar bulunmadığından temyiz talebinin 7068 sayılı İş Mahkemeleri Kanun’un 8. maddesine dayanılarak değerlendirilemeyeceği gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen EK KARARIN ONANMASINA DAİR KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/08/2012 tarihinden itibaren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bağlı çocuk evlerinde taşeron şirketlere bağlı olarak bakım elemanı olarak çalıştığını, 29/08/2016 tarihinde herhangi bir geçerli sebep gösterilmeden tehdit ile imzalatılan tebliğ ve tebellüğ belgesi ile iş akdinin feshedildiğini, en son 2.050,00 TL ücret aldığını işyerinde bir öğün yemek olduğunu, yapılan işlemlerin usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek müvekkilinin iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine, yasal sürede başvurusuna rağmen işe başlatılmaması halinde 8 aylık ücreti tutarı tazminatın ve kararın kesinleşmesine kadar çalışamadığı süre için 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili, dava şartlarının oluşmadığını, davacının iş akdinin olağanüstü kanun hükmünde kararnameler doğrultusunda FETÖ/PYD kapsamında yapılan araştırmalar sonucunda işten çıkarıldığını, ayrıca davacının işe iade koşullarını da taşımadığını, davanın husumetten de reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının diğer davalı ... İnşaat Temizlik Taahhüt Yemek ve İnşaat Malzemeleri Otomasyon Tic. Ltd. Şti.’nin çalışanı olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı ... İnşaat Temizlik Taahhüt Yemek ve İnşaat Malzemeleri Otomasyon Tic. Ltd. Şti., cevap vermemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Diğer davalı ... İnşaat Temizlik Taahhüt Yemek ve İnşaat Malzemeleri Otomasyon Tic. Ltd. Şti., cevap vermemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, "Davanın kabulü ile; davalı tarafça yapılan feshin geçersizliğine ve davacının ... İnş. Tem. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nde işe iadesine, davacının kararın kesinleşmesinden itibaren 10 iş günü içerisinde işe başlamak üzere işverene başvurması sonucu işverence işe başlatılmaması halinde davacının kıdemi ve fesih sebebi göz önünde bulundurularak takdiren 4 aylık brüt ücret tutarı olan 10.835,40 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine, davacı işçinin işe iade için 10 günlük yasal süre içinde işverene başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşeceği tarihe kadar gerçekleşen en çok 4 aylık ücret tutarı olan 10.835,40 TL ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen olarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine" karar vermiştir.

D)İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; Bursa 2. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2018/50 Esas 2018/478 Karar sayılı kararının hukuka, usule ve maddi gerçeğe aykırı olduğunu davacının olağanüstü kanun hükmünde kararnameler doğrultusunda FETÖ/PYD kapsamında yapılan araştırmalar sonucunda işten çıkarıldığını ve çıkarılan KHK hükümleri doğrultusunda davacının dava açma hakkı bulunmadığını, bu nedenle davanın reddi gerektiğini ve davacının işe iade koşullarını da sağlamadığını davacı ile davalı idaremiz arasında karşılıklı olarak imzalanan herhangi bir iş akdi ya da sözleşme söz konusu olmadığını, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına husumet tevcih etme imkânı bulunmadığını ve davanın süresinde açılmadığını ve İl Müdürlüğüne bağlı Çocuk Evleri Koordinasyon Merkezi Müdürlüğünde bakım personeli olarak görev yapan davacı ile ilgili İl Müdürlüğünce yapılan değerlendirmeye istinaden, davacının FETÖ/PDY ile irtibatı ve iltisakı tespit edildiğinden bahsi geçen 2016/04 sayı ve 19/08/2016 tarihli genelge kapsamında iş akdine son verilmesi için 14998 sayı ve 31/08/2016 tarihli yazı ile ihale yüklenicisi firma ... İnşaat Tem. Taah. Yemek ve İnş. Mazl. Ltd. Şti'ye bildirimde bulunulduğunu, 2016/04 sayılı genelge gereği işten çıkarıldığını açıklayarak davanın öncelikle hak düşürücü süre ve husumet yönünden reddine ve davada esasa girilmesi halinde esastan davanın reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının İş Kanunu kapsamında bulunmadığı, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nda da iş güvencesi hükümleri mevcut olmadığı gerekçesiyle davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2018/50 E., 2018/478 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.