muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9664, Karar No: 2011/13682, Tarih: 05.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9664 E.  ,  2011/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım dahili davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulü ile ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 449 ada 5 parselde tapuya kayıtlı 22.790 m2'lik tarlanın aynen taksimi mümkün olmadığından genel arasında açık artırma suretiyle satılarak ortaklığın giderilmesine karar verildiği halde gerekçeli hükümde davanın kabulü ile ... İlçesi ... Mahallesi. ... mevkii 265 ada 12 parselde tapuya kayıtlı 91.400 m2 tarlanın aynen taksimi mümkün olmadığından genel arasında açık artırma suretiyle satılarak ortaklığın giderilmesine karar verildiği görülmüştür.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek H.U.M.K.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 5.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13788, Karar No: 2009/14425, Tarih: 21.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/13788 E.  ,  2009/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.07.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, 991 ve 992 sayılı parseller için Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 991 ve 992 sayılı parseller yararına 980, 983 ve 984 sayılı parseller üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 990 sayılı parsel malikleri davalı ... ve ... temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Zorunlu geçit kurulmasına ilişkin bu genel bilgilerden sonra somut olaya gelince;

Bilirkişinin 15.12.2006 tarihli rapor eki krokiden davacı taşınmazlarının hem 991 hem de 992 sayılı parsellerin haritasında “yol ve ark” olarak işaretlenen yere komşu olduğu kısaca taşınmazların genel yol bağlantısının bulunduğu görülmektedir. Davacı mevcut yolun ihtiyacına cevap vermediğini ileri sürmektedir. Bilirkişi görüşü de bu doğrultudadır. O yüzden 990 ve 991 sayılı parsellerin nispi geçit ihtiyacı içersinde bulunduğu kabul edilmelidir. Ne var ki, bu gibi ihtiyaç içersinde bulunan parsellere mevcut yolun genişliği dikkate alınarak ihtiyaca cevap verecek miktarda ilaveler yapılması ve ihtiyacın bu şekilde giderilmesi gerekir. Oysa mahkemece saptanan bu durum gözden kaçırılmış sanki davacı parsellerinin mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu kabul edilerek geçit tesis edilmiştir. Bu durum yasanın ve uygulamanın geçit davalarında öngördüğü kurallara uygun düşmez.

O halde yeniden keşif yapılarak ve 986 ile 985 sayılı parseller üzerinden de geçit alternatifi belirlenerek nispi geçit ihtiyacı kurallarına uygun geçit güzergahı saptanmalıdır.

Değinilen yönün gözardı edilmesi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10573, Karar No: 2013/16514, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/10573 E.  ,  2013/16514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Davalı adli yardım istemi ile temyiz talebinde bulunmuş, yerel mahkemece adli yardım talebinin yargıtay tarafından değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile dosya ilgili daireye gönderilmiştir.

Temyiz incelemesi yapılan tarih itibari ile yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 336/3 maddesi uyarınca “Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay’a yapılır” hükmü gözetilerek adli yardım talebinin temyiz incelemesinin yapılacağı dairemizce değerlendirilmesi gerektiğinden, Temyiz eden davalının adli yardım talebinin incelemesine geçildi.

6100 sayılı HMK'nun 334 maddesinde Adli yardımdan kimlerin yararlanabileceği düzenlenmiş olup, buna göre maddenin 1.fıkrasında; Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimselerin, 2 fıkrasında ise ; Kamuya yararlı dernek ve vakıfların, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilecekleri düzenlenmiştir.

Somut olayda; Davalının araç maliki ve sürücüsü sıfatına haiz olması ve takdir edilen tazminat miktarının 1.907,00 TL olması göz önünde bulundurulduğunda, davalının temyiz harcı nedeni ile zor duruma düşeceğinin kabulünün mümkün olmaması nedeni ile davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Hükmü temyiz eden davalı, temyiz harcı ve posta masraflarını yatırmadığından bu eksikliğin tamamlanması için süre verildiğine dair muhtıra çıkarılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda gösterilen nedenle ve bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5806, Karar No: 2014/5381, Tarih: 10.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5806 E.  ,  2014/5381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/858-2013/1520

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, sağlık kuralları bakımından günde yedibuçuk saat ve daha az çalışması gereken işler hakkında yönetmelik kapsamında çalıştığını, günlük azami çalışma süresinin yedibuçuk saat olması gerekirken, fiilen sekizbuçuk saat çalıştırıldığını belirterek günlük bir saatlik çalışmasının karşılığı olan fazla mesai ücretinin, yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümleri gereğince yüzde seksen zamlı olarak hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının 18.04.2007-15.02.2008 tarihleri arasında fazla çalışma yaptığı benimsenerek davanın kabulüne ilişkin verilen karar, Dairemizin 20.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma sonrası davacının fazla sürelerle çalışmalarının 01.05.2011 tarihine kadar devam ettiği kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2- Dosya içeriğine göre, dairemizin 20.05.2013 tarihli bozma ilamı sonrası, davacının 01.05.2011 tarihine kadar aynı şartlarla, fiilen sekizbuçuk saate tabi çalıştığı kabul edilerek, yürürlükteki toplu iş sözleşmesi düzenlemeleri gereği, 25.02.2009 tarihine kadar yüzde yirmibeş, bu tarihten sonra ise yüzde otuzbeş zamlı yapılan hesaplamalar hüküm altına alınmıştır. Ancak 22. dönem toplu iş sözleşmesinin yürürlük süresi 28.02.2011 tarihinde bitmiş olup 01.03.2011-01.05.2011 tarihleri arasındaki toplu iş sözleşmesi düzenlemesi araştırılmamıştır. Anılan dönemde uygulan toplu iş sözleşmesi metni dosya arasına alınıp fazla sürelerle çalışma konusundaki düzenleme araştırılarak, gerekirse bu dönem için bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile sonuca gidilmelidir.

3- Davacı, bozma sonrası açtığı birleşen davayı 23.12.2013 harç tarihli dilekçe ile ıslah etmiştir. Davalı ıslaha karşı zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımı değerlendirmesi yapılmışsa da bu değerlendirmede sadece birleşen dava tarihinin esas alındığı anlaşılmaktadır. Davalının, zamanaşımı savunması denetime elverişli raporla değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/130, Karar No: 2023/3605, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/130 E.  ,  2023/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1671 E., 2022/1818 K.

DAVA TARİHİ : 05.01.2022

HÜKÜM/KARAR : Kaldırılmasına ve Yeniden Esas Hakkında Karar Verilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/12 E., 2022/375 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; borçluya ait üç taşınmazın satıldığını, taşınmazların her biri için ayrı ayrı sıra cetveli düzenlendiğini, her üç taşınmazda da ilk 3 sırada yer alan takyidatların aynı olduğu, bu suretle haciz alacaklısı olan aynı dosyalara her bir taşınmaz bedelinden ayrı ayrı ödeme yapılmasına sebebiyet verildiğini, mükerrer ödeme sebebiyle müvekkili ipoteğine pay isabet etmediğini, ihale bedelinin ancak bu takyidatları karşılamaya yeteceği dikkate alınarak düzenlenmesi gerektiğini, aynı zamanda müvekkili ipoteği bakımından hacze iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğini, sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek talepleri doğrultusunda yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan Sby Pvc Ev Gereçleri Mobilya Turizm İnş. Tic. Ve San. Ltd Şti vekili cevap dilekçesinde; tasarrufun iptali davası kapsamında verilen ihtiyati haciz kararının İİK'da özel olarak düzenlendiğini, normal ihtiyati hacizden farklı olduğunu ve müvekkili ihtiyati haczinin tesis edildiği tarihte, sıra cetveline konu taşınmazda başkaca haciz bulunmadığını dolayısıyla davacı tarafın hacze iştirak iddiasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, sıra cetvelindeki ilkelere göre üç ayrı sıra cetvelinde belirtilen alacaklıların, aynı gösterilmesinin aynı alacaklıya üç kat para ayrılacağı anlamına gelmeyeceğinin, bu hususun sıra cetvelinde açıkça belirtildiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; görev ve yetki yönünden itiraz ettiklerini, şikayetin yasal süresinde yapılmadığını, şikayet dilekçesinde müvekkili kuruma husumet yöneltilmediğini, sadece 17 nolu bağımsız bölüm üzerinde hacizleri bulunduğunu, müvekkili alacağının kamu alacağı olduğunu, öncelikli olduğunu şikayetçi dilekçesinde ileri sürülen iddiaların isabetli olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili cevap dilekçesinde; görev ve yetki yönünden itiraz ettiklerini, şikayetin yasal süresinde yapılmadığını, şikayet dilekçesinde müvekkili kuruma husumet yöneltilmediğini, sadece 17 nolu bağımsız bölüm üzerinde hacizleri bulunduğunu, müvekkili alacağının kamu alacağı olduğunu, öncelikli olduğunu şikayetçi dilekçesinde ileri sürülen iddiaların isabetli olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; üç ayrı sıra cetvelinde aynı alacakların gösterilmesinin alacaklısına üç kat para ayrılacağı anlamına gelmeyeceğinin sıra cetveli kararına yazıldığı, tasarrufun iptali davalarını kazanan haciz alacaklısının yeni malikin alacaklıları tarafından konulan haciz, rehin ve kamu alacağı karşısında rüçhan hakkının olduğu, ilk sırada yer verilen şikayet olunan Sby Pvc Ev Gereçleri Mobilya Turizm İnş. Tic. Ve San. Ltd Şti haczinin şikayetçinin ipotek dosyasından önce olduğu ve ipotek alacağından önce ödenmesi gerektiği, bu icra dosyasında bildirilen toplam bakiye ihale bedelinin 1.102.016,00-TL olduğu, 8.995,00-TL satış masrafı yapılarak alacaklısına ödenmek üzere ayrıldığı, satış masrafının satışı yapılan taşınmaz kadarının (3'e) bölünmesiyle ihale bedellerinden ayrı ayrı düşüldüğü gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; aynı gün satışı yapılan ve takyidatları aynı olan taşınmazların her biri için ayrı ayrı sıra cetveli düzenlendiğini, bu suretle haciz alacaklısı olan aynı dosyalara her bir taşınmaz bedelinden ayrı ayrı ödeme yapılmasına sebebiyet verildiğini, mükerrer ödeme sebebiyle müvekkili ipoteğine pay isabet etmediğini, sıra cetvelinin 16 ve 17 nolu bağımsız bölümler bakımından toplam ihale bedeli üzerinden düzenlenmesi gerektiğini, ayrıca müvekkili ipotek tarihinin 29.01.2020 olduğunu önceki sıraya yerleştirilen ve satış bedelinden pay isabet eden alacaklının tasarrufun iptali davasından kaynaklanan ihtiyati haciz tarihi ise 07.01.2020 olduğu bu haczin kesinleşmesi tarihinin 25.06.2020 olduğu bu haczin kesinleşmesinin müvekkili ipoteğinden sonra olduğundan, sıra cetvelinde mezkur haciz ve müvekkili ipoteğinin aynı sırada kabul edilerek hacze iştirak hükümlerinin uygulanması gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

Şikayetçi vekili 24.06.2022 ve 25.07.2022 tarihi dilekçeleri ile şikayet konu 26 nolu bağımsız bölüm ihale bedeli hakkında düzenlenen sıra cetveline ilişkin şikayetlerinden feragat ettiklerine 08.06.2022 tarihli feragat dilekçesi ile 26 nolu bağımsız bölümün sıra cetveli hakkında verilen kararı istinaf hakkından feragat ettiklerine ilişkin feragat dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Şikayetçi vekili 24.06.2022 ve 25.07.2022 tarihi dilekçeleri ile şikayet konu 26 nolu bağımsız bölüm ihale bedeli hakkında düzenlenen sıra cetveline ilişkin şikayetlerinden feragat ettiklerine 08.06.2022 tarihli feragat dilekçesi ile 26 nolu bağımsız bölümün sıra cetveli hakkında verilen kararı istinaf hakkından feragat ettiklerine ilişkin feragat dilekçesi sunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davadan ve istinaf isteminden feragat edilen durumlarda, öncelikle davadan feragat hakkında bir karar verilmesi gerektiği, davaya son veren taraf işlemlerinden olan feragat, kesin hüküm sonuçlarını doğurduğu gibi, karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmadığı, davadan feragatin karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkün olduğu, şikayetçi vekilinin karar kesinleşmeden önce, istinaf aşamasındaki davadan feragati nedeniyle, İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında karar verilerek davanın feragat nedeniyle şikayetin reddine, kararın niteliğine göre, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu ile ilgili herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; yerel mahkemece feragat talepleri hakkında ısrarlı taleplere rağmen hiçbir şekilde işlem yapılmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince hakkında istinaf talebinde bulundukları 2 adet taşınmaz (16 ve 17 nolu bağımsız bölümler) hakkında istinaf incelemesini yaparak feragate ilişkin talep bakımından yerel mahkemeye göndermesi gerekirken fahiş bir hata yapılarak tüm taşınmazlar hakkında şikayetin feragat nedeniyle reddine karar verildiğini, sıra cetveline konu taşınmazlardan sadece 26 nolu bağımsız bölüme ilişkin feragat taleplerinin bulunduğunu, feragatin hükmün verilmesinden sonra ancak istinaf kanun yoluna başvurmadan önce yapıldığı dikkate alınarak, feragat talebinin bölge adliye mahkemesine gönderilmeksizin karar verilmesini sağlamak bakımından ilk derece mahkemesince incelenmesini, sıra cetveline konu taşınmazlardan 2 adetine ilişkin istinaf talepleri bulunduğundan, bu taleplerinin bölge adliye mahkemesince incelenmesi gerektiğini temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307, 310 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307, 310 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

3.1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 307 maddesine göre “Feragat, davacının, talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir” hükmünü içerir. Aynı Kanunun 310. maddesinde ise feragat ve kabulün hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği, feragat veya kabulün hükmün verilmesinden sonra yapılması halinde taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmeden ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği belirtilmiştir.

3.2. Somut olayda şikayete konu 3 adet taşınmazla ilgili üç adet sıra cetveli düzenlenmiş ve şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde her üç sıra cetveli ile ilgili şikayet talebinde bulunmuştur. İlk Derece Mahkemesince karar verildikten sonra henüz istinaf aşamasında iken şikayetçi vekili 24.06.2022 ve 25.07.2022 tarihlerinde İlk derece mahkemesine sunmuş olduğu feragat dilekçesi ile şikayete konu 26 nolu bağımsız bölüm ihale bedeli hakkında düzenlenen sıra cetveline ilişkin şikayetinden feragat ettiklerini beyan etmiştir. İlk Derece Mahkemesince feragata ilişkin karar verilmemiş son olarak şikayetçi vekili 08.06.2022 tarihli feragat dilekçesi ile yine 26 nolu bağımsız bölümün sıra cetveli hakkında verilen kararı istinaf hakkından feragat ettiklerine ilişkin dilekçeyi sunmuştur.

3.3. Şikayetçi vekili 09.06.2022 tarihinde sunduğu istinaf dilekçesinde ise Ankara 22. İcra Müdürlüğü'nün 2019/2810 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetveline konu, 16 ve 17 nolu bağımsız bölümlere ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesince verilen 18.04.2022 tarihli kararı istinaf etmiştir.

3.4. Şikayetçinin feragat talebi açıkca sadece 26 nolu bağımsız bölüm ile ilgili düzenlenen sıra cetveli hakkında olup 16 ve 17 nolu bağımsız bölümlerle ilgili düzenlenen sıra cetvelleri hakkında istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bu durumda, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince şikayetçi bankanın 16 ve 17 nolu bağımsız bölümlerle ilgili düzenlenen sıra cetvelleri hakkındaki istinaf başvurusunun incelenmesi gerektiğinden, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin kabulüyle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin kararının bozulmasına, şikayetçinin 16 ve 17 nolu bağımsız bölümlere ilgili düzenlenen sıra cetvellerine yönelik istinaf itirazları yönünden inceleme yapılmak üzere dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1681, Karar No: 2013/6816, Tarih: 10.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/1681 E.  ,  2013/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 9'unu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.