muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1579, Karar No: 2018/7468, Tarih: 30.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/1579 E.  ,  2018/7468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... hakkında Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına yönelik temyiz talebi bulunmadığından temyiz incelemesi sanık ... hakkındaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına hasren yapılmıştır.

Dosya kapsamına göre; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını gerektirir bir neden görülmediğinden sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 696 sayılı KHK'nin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek duruşmasız inceleme yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği ve istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının yerinde görülmemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 30/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17483, Karar No: 2022/128, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/17483 E.  ,  2022/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanık hakkında “2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin kendi adına olduğunu olduğunu, ancak iş yerini eşinin akrabası olan .... için kendi adına açtıklarını, sahte fatura düzenlemediği, iş yerine hiç gitmediğini,iş yeri sahibinin ...olduğunu ve bütün işlemleri onun yaptığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, şube olarak açılan adresin yoklamasında .....’un işçi olarak belirlenmesi ve bu kişi eşliğinde yoklamanın yapılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili vergi dairesinden veya faturaları kullanan mükelleflerden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ...’un da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve kendi içinde zincirleme biçimde işlenmiş bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak tek bir hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Suçtan zarar gören Hazine vekilinin katılma talebi olmasına rağmen bu hususta karar verilmemesi,

c)Her takvim yılında suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 2010 olarak yazılması,

d)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16504, Karar No: 2017/1283, Tarih: 02.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/16504 E.  ,  2017/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı ek kararın; Dairemizin 02/11/2015 gün ve 2015/11154 - 2015/12212 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’un 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı Kanun 336. maddesinde ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının yukarıda belirtilen Kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek karar düzeltme talebinin incelenmesine geçildi.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın harç ve gider avansı yatırılmadığından HMK 114/1-g maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 16/04/2015 tarihinde verilen ek karar ile temyiz isteminin temyiz başvuru harcı ve temyiz posta masrafları yatırılmadığından reddine karar verilmiş, ek kararın davacı tarafından süresi içinde temyizi üzerine Dairemizin 02/11/2015 gün ve 2015/11154 esas, 2015/12212 karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına hükmedilmiş, Dairemizin ilamına karşı davacı tarafından süresi içerisinde karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.

Dosya kapsamından; davacının, davalının eyleminden kaynaklanan zararının tazminini talep ettiği, bu konuya ilişkin ilk önce sayılı dosyası ile adli yardım talepli dava açtığı, idare mahkemesince

Dosya kapsamından; davacının, davalının eyleminden kaynaklanan zararının tazminini talep ettiği, bu konuya ilişkin ilk önce sayılı dosyası ile adli yardım talepli dava açtığı, idare mahkemesince

adli yardım talebinin kabul edildiği; ancak davanın görev yönünden reddedildiği, bunun üzerine davacının bu davayı açtığı, dosyada yer alan dilekçelerinde adli yardım talep ettiği, ancak mahkemece adli yardım talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; davacının adli yardım talebinin bu aşamada kabulüne karar verilerek karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 02/11/2015 gün ve 2015/11154 esas, 2015/12212 karar sayılı onama ilamı ile yerel mahkemenin 16/04/2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildi. Asıl kararın temyiz incelenmesine geçildi.

Dosyanın incelenmesinde, davacının davasını harç ve gider avansı yatırmadan açtığı, ancak dosya içerisinde yer alan dilekçelerde adli yardım talep ettiği, mahkemece adli yardım talebine ilişkin bir karar verilmeden harç ve gider avansının yatırılmaması gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 335. maddesinde; Adli yardım kararının tüm yargılama giderlerinden muafiyet sağlayacağı ve hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca, adli yardım talebinin bu aşamada kabulüyle birlikte, mahkemece davacının tüm yargılama giderlerinden muaf olacağı gözetilerek işin esası incelenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu nedenle mahkemenin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar vermiş olması doğru görülmemiş ve 12/03/2015 günlü kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-442 maddeleri gereğince karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 02/11/2015 gün ve 2015/11154 esas, 2015/12212 karar sayılı onama ilamı ile yerel mahkemenin 16/04/2015 tarihli ek kararının kaldırılarak yerel mahkemenin 12/03/2015 tarihli kararının BOZULMASINA ve davacıdan önceki onama kararımızla alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11683, Karar No: 2022/1674, Tarih: 03.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11683 E.  ,  2022/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : 1)... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarih, 2015/376 Esas, 2017/12 Karar sayılı, sanığın, katılanı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK' nin 81/1, 35, 29, 53, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarih, 201/1212 Esas, 2017/1365 Karar sayılı, istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarih, 201/1212 Esas, 2017/1365 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemenin kabulü ve oluşa göre, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 29. maddesine göre yapılan haksız tahrik indiriminin orantılı olduğu, usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarih, 201/1212 Esas, 2017/1365 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; meşru müdafaaya, meşru müdafaada sınırın aşılmasına, katılanlar vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak,

Sanığın, katılanı bıçakla üç kez sol kalçasından, bir kez sağ kalçasından ve bir kez de sırtından bıçaklaması sonucu, katılanda hemopnömotoraksa bağlı yaşamsal tehlike, sol siyatik sinir kesisine bağlı duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmaların meydana geldiği olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesiyle uygulama yapılırken, makul düzeyde ceza tayini yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmolunarak sanığa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarih, 201/1212 Esas, 2017/1365 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.09.2017 tarih, 201/1212 Esas, 2017/1365 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "...4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/206, Karar No: 2018/3767, Tarih: 19.04.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/206 E.  ,  2018/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, 27.11.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası neticesinde vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan Kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21’ncı maddesi kapsamında davalıdan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan .....karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

...... ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin ise uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Öte yandan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Öte yandan; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi ...... hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporuna göre, davalı işveren şirket % 70 oranında, sigortalı % 30 oranında kusurlu oldukları kabul edilmek suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de, ceza dosyasında alınanan kusur raporuna göre, şirket yetkilisi Halit Kalaycı % 60 oranında asli kusurlu, sigortalı ise % 40 kusur oranı ile asli kusurlu olduklarının anlaşılması ve bu bağlamda ceza dosyasında alınan kusur raporu ile eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu arasında çelişki ortaya çıkmakla, haksahipleri tarafından açılmış tazminat dosyası olup olmadığı araştırılarak, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınarak, ortaya çıkan çelişki de giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi heyetinden yeniden yöntemince rapor aldırılarak davalıların kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve davalı temyizinin olmaması da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2010/1123, Karar No: 2010/8074, Tarih: 07.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1123 E.  ,  2010/8074 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Konut ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.3.2009 gün ve 671-73 sayılı hükmün Dairemizin 27.10.2009 tarih ve 6289-12256 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 35.50 TL red harcının temyiz edenden alınmasına, 7,6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.