muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3655, Karar No: 2023/3534, Tarih: 18.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/3655 E.  ,  2023/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda; takip dayanağı senedin miktar hanesinin 12.000,00 TL olmasına ve bu tutarın da ödenmesine rağmen 120.000,00 TL üzerinden takip başlatılmasının usulsüz olduğunu ileri sürerek, takibin iptalini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, itirazın kısmen kabulü ile bilirkişi raporundaki tespitler gereğince senedin gerçekte 12.000,00 TL olarak düzenlendiği belirtilerek, takipte istenen alacağın 108.000,00 TL asıl alacak kısmı ve buna isabet eden ferileri yönünden takibin durdurulmasına, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edildiği görülmüştür.

6102 sayılı TTK'nın 778/2-c maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 676/1. maddesi hükmüne göre, poliçe bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de, iki bedel arasında fark bulunursa, yazı ile gösterilen bedel üstün tutulur. Ancak bu kural, senette tahrifat olmaması koşulu ile uygulanır.

Somut uyuşmazlıkta; takip konusu senedin rakamla yazılı kısmında 121.000,00 TL, yazıyla yazılı kısmında da "yüz yirmi bin TL" yazdığı, takip talebinde takip dayanağı belgenin 120.000,00 TL tutarlı bono olarak gösterildiği, mahkemece hükme esas alınan 10.11.2022 tarihli bilirkişi raporunda, senedin yazıyla yazılı bedel kısmındaki "yüz yirmi bir TL" ibaresindeki "r" harfinin "n" harfine dönüştürülerek tahrifat yapıldığının, rakamla yazılı miktar kısmında ise, aynı kalemle geçişler olmakla birlikte, ekleme (tahrifat) yapılıp yapılmadığının belirlenemediğinin mütalaa edildiği görülmüştür. Her ne kadar, bononun yazı ile yazılan miktar kısımında tahrifat yapıldığı bilirkişi tarafından tespit edilmiş ise de; senedin düzenlenme tarihindeki Türk lirasının değeri gözönüne alındığında 121,00 TL için bono düzenlenmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenle bononun yazı ile yazılı miktar kısmı yazılırken "bin" kelimesinin maddi hataya dayalı olarak hatalı yazıldığının kabulü gerekir. Aksi yöndeki kabul aşırı şekilcilik olup, ağır hak kaybına sebebiyet verecek niteliktedir. Öte yandan; mahkemece alınan bilirkişi raporunda rakamla yazılı miktar kısmında tahrifat olduğunun tespit edilmediği ve alacaklı tarafından takip talebinde senedin miktarının 120.000,00 TL olarak belirtildiği hususları birlikte nazara alındığında, salt borçlunun beyanı ile senedin gerçekte 12.000,00 TL olarak düzenlendiği sonucuna varılamaz.

O halde mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin kısmen kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nın 366 ve HUMK’nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının reddine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 18.05.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13830, Karar No: 2012/1580, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13830 E.  ,  2012/1580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8514, Karar No: 2013/13964, Tarih: 01.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/8514 E.  ,  2013/13964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekili takibin dayanağı olan ilamın 5999 sayılı Kanun'un 1. maddesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6/8 maddesi gereğince kesinleşmeden takibe konulamayacağı gibi, 2577 sayılı Yasa'nın 28. maddesi uyarınca İdareye ödeme için başvurulmadan takibe başlanılamayacağını açıklayarak, takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, dayanak ilam olan kamulaştırmasız el atma tazminatına ilişkin ilamın karar tarihinin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6.maddesinin yürürlüğe girdiği tarihten sonra olması nedeniyle karar kesinleşmeden takibe konulamayacağı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.18.06.2010 tarih ve 5999 sayılı Kanunla 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. madde 8.fıkrada ''-Kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden bu madde uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması hâlinde, merkezi yönetim bütçesine dâhil idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerinin (Milli Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinin güvenlik ve savunmaya yönelik mal ve hizmet alımları ile yapım giderleri için ayrılan ödeneklerin) yüzde ikisi, belediye ve il özel idareleri ile bağlı idareleri için en son kesinleşmiş bütçe gelirleri toplamının, diğer idareler için en son kesinleşmiş bütçe giderleri toplamının en az yüzde ikisi oranında yılı bütçelerinde pay ayrılır. Kesinleşen alacakların toplam tutarının ayrılan ödeneğin toplam tutarını aşması hâlinde, ödemeler, sonraki yıllara sâri olacak şekilde, garameten ve taksitlerle gerçekleştirilir. Taksitlendirmede, bütçe imkanları ile alacakların tutarları dikkate alınır. Taksitli ödeme süresince, 3095 sayılı Kanuna göre ayrıca kanuni faiz ödenir. İdare tarafından, mahkeme kararı gereğince nakdi ödeme yerine, üçüncü fıkrada belirtilen diğer uzlaşma yolları da teklif edilebilir ve bu maddenin uzlaşmaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılabilir. 'hükmü düzenlenmiştir. Anılan bu yasamaddesinde kamulaştırmasız elatmaya dayalı tazminat ilamının kesinleşmeden takibe konulamayacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Yasada bahsedilen kesinleşen mahkeme kararına istinaden yapılacak ödemeler açıklaması idari yönden memuru bağlayıcıdır. Kesinleşen ilamlara dayalı nasıl ödemeyapılacağınıgösteren

O halde yukarıdaki açıklamalar nedeniyle takip konusu ilam kesinleşmeden takibe konulabileceğinden şikayetin bu yönden reddi ile diğer şikayet nedeni hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin kabulü isabetsizdir.SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/999, Karar No: 2020/3421, Tarih: 26.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/999 E.  ,  2020/3421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13.09.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 27.10.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1,35. ve 62 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, 22.11.2006 olan ilk karar tarihi ile hükmün açıklandığı 16.01.2018 olan karar tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5260, Karar No: 2019/8008, Tarih: 02.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/5260 E.  ,  2019/8008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 23/10/2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki araçla iki yönlü yolda kavşağa geldiğinde sağdaki yoldan gelerek rampa başında duran Fatih'in idaresindeki kamyonetle çarpışarak, çarpmanın etkisiyle yolun sağındaki kaldırıma çıkıp, kaldırım üzerinde yürüyen katılanlara çarpması neticesinde katılanların yaralanmasına neden olduğu olayda, olaydan sonra bilgisine başvurulan Deniz Yavuz'un 22/02/2009 tarihli kolluk ifadesinde, sanığın hızlı bir şekilde gelerek sağdaki yoldan çıkıp rampa başında duran Fatih'in aracının ön kısmına çarptığı ve çarpmanın etkisiyle savrulup zik zak çizerek kaldırıma çıktığını beyan ettiği, kaza tespit tutanağı ile YTÜ emekli öğretim üyesi makine yüksek mühendisinin hazırladığı 11/11/2014 tarihli raporda, sanığın kavşağa gelirken hızını azaltmaması nedeniyle kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği dikkate alındığına, sanığın "sürücülerin kavşaklara yaklaşırken, dönemeçlere girerken, tepe üstlerine yaklaşırken, dönemeçli yollarda ilerlerken, yaya geçitlerine, hemzemin geçitlere, tünellere, dar köprü ve menfezlere yaklaşırken, yapım ve onarım alanlarına girerken, hızlarını azaltmak" zorunda olduğuna ilişkin 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52/1-a.maddesini ihlal ederek hızını azaltmadan kavşağa giriş yaparak, sağdan çıkarak rampa başında duran Fatih'in idaresindeki kamyonetin ön kısmına çarpıp, çarpmanın etkisiyle sağdaki kaldırıma çıkarak katılanlara çarpması nedeniyle tali kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10669, Karar No: 2015/8784, Tarih: 21.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/10669 E.  ,  2015/8784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2012/952-2014/230

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Karar davalılardan ..Tic.Ltd.Şti adına yetkili şahsın vekili sıfatıyla E.. S.. tarafından temyiz edilmiş olup adı geçenin avukat olmadığı ,yetkilinin vekili sıfatıyla temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından davalı şirket yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalı E.. S..'ın vekilinin temyiz itirazlarına gelince;Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı E.. S..'dan alınmasına, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/866, Karar No: 2014/2530, Tarih: 18.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/866 E.  ,  2014/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2011/724-2013/608

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava nitelikçe; meslek hastalığına bağlı olarak % 58,00 oranındaki sürekli iş göremezliğinin, 02.06.2011 tarihinde artarak % 78,00 oranına yükselmesi nedeniyle, % 20,00 fark için sigortalının manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının % 20,00 oranındaki fark üzerinden manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı Avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

5510 Sayılı Yasa’nın 14. maddesinde meslek hastalığının 4. maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5. madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından, sigortalının meslek hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile Kuruma bildirmesinin zorunlu olduğu, meslek hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmaların Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabileceği, hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağının, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriğinin verilme usulü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenleneceği, yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlığın Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanacağı bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesinde ise "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir." Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de, “Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda meslek hastalığına maruz kalan işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca da % 58,00 olarak tespitine dair rapora itiraz üzerine Adli tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezliğin % 78,00 olduğunun belirlendiği açıktır. Hal böyle olunca iki rapor arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulu tarafından giderilmesi gerekirken, Sosyal Güvenlik Kurumu Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi ile Adli Tıp İhtisas Kurulu raporları ile belirlenen iş göremezlik oranlarının uyumlu olduğundan bahisle çelişki olmadığının kabulü ile bu oran üzerinden tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli tıp 3.ihtisas Kurulunu sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kararları arasında ortaya çıkan çelişkiyi Adli tıp Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle gidermek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu ile Adli tıp 3.ihtisas Kurulunu sürekli iş göremezlik oranının tespitine ilişkin kararları arasında ortaya çıkan çelişkiyi Adli tıp Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle gidermek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın davalı itirazına rağmen davacıda belirlenen sürekli iş göremezlik oranları arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7304, Karar No: 2009/611, Tarih: 06.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7304 E.  ,  2009/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı vekili avukat ........ Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı avukatı dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava HUMK’nın 445 vd. maddeleri uyarınca yargılamanın iadesi istemiyle açılmış ve mahkemece, muhakemenin iadesi istenen davada davalı olarak gösterilen.....e tebligat yapılamadığı kabul edilerek yargılamanın iadesi istemi kabul edilmiş, arsa sahibi Nurittin tarafından açılan davada davanın kabulüne dair verilen karar kaldırılarak bu defa yapılan yargılama sonunda davalının sorumlu tutulduğu senedin aslının ibraz edilememesi sebebiyle arsa sahibince açılan davanın reddine karar verilmiş, karar eldeki davanın davalısı Nurittin vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-HUMK’nın 445 ve 446. maddelerinde iade-i muhakeme nedenleri sayılmıştır. Davada ilk davada hükme esas alınan senet aslının ibraz edilemediği, fotokopi belgedeki ... imzasının ise sahte olduğu ileri sürülerek sahtelik iddiasına dayanılmış, bu iddianın, ilk davada kendisine tebligat yapılamadığından incelenmediği, savunma hakkının kısıtlandığı belirtilmiştir. Tebligat adresi bilindiği halde, yanlış adres gösterilerek hükmün elde edildiği nedeniyle iade istenmiştir. Yargılamanın iadesi istenen dosyadaki davanın davalısı ...’e dava dilekçesinin tebliğine dair bir evraka rastlanmamıştır. Durum PTT’den sorulmuş, “PTT Merkez Müdürlüğü Adliye Sarayı-Adana'dan" alınan cevapta sözkonusu tebligatla ilgili evrakın Seka’ya gönderildiği ve bu nedenle tebligatın ne şekilde yapıldığının bilinemeyeceği belirtilmiştir. Bu durumda tebligatın usulüne uygun biçimde yapılıp yapılmadığı denetlenememiştir. Öyle olunca 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21 nci maddesine uygun şekilde tebligat yapılmadığının kabulü gerekmiştir. Mahkemece verilen kararda 7201 sayılı Kanunun 35 nci maddesine dayanılarak gerçekleştirilmiştir. Bu durumda mahkeme kararının da davalıya tebliğ olunamadığı sonucuna varılmaktadır. Davacı vekili yargılamanın iadesi nedeni olarak tebligat için gösterilen adresin yanlış olduğu iddiasında bulunmuştur. Mahkeme kararının tebliğe çıkartıldığı adres ile hükmün icraya konulduğu adresin aynı olmaması karşısında HUMK’nın 445/VII. maddesinde belirtilen iade sebebinin oluştuğu kabul edilmelidir.