muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4450, Karar No: 2009/214, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4450 E.  ,  2009/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Pendik 1.İcra Müdürlüğünün 2005/5229, 5230, 5231 Esas sayılı takip dosyaları ile Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2006/181 Esas 2007/432 Karar (Bozma ilamında sonraki numarası 2007/1269 Esas) 2008/453 Esas sayılı dava dosyaları ve dava konusu Tuzla Aydınlı Köyü 3604 ada 6 parselin davalılar arasındaki 29.3.2004 tarihli tapu satış sözleşmesinin ve Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/403 Esas sayılı dava dosyasının (Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.5.2007 tarih 2006/181 Esas 2007/432 Karar sayılı ilamıyla 2006/403 Esas sayılı dava dosyası tefrik edilmiş olmakla tefrik edilen dava dosyasının) bulunduğu yerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 27.1.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6998, Karar No: 2010/12814, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6998 E.  ,  2010/12814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerekdeğer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18130, Karar No: 2017/25319, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18130 E.  ,  2017/25319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23114, Karar No: 2006/23084, Tarih: 05.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/23114 E.  ,  2006/23084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 05.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6779, Karar No: 2010/10274, Tarih: 12.07.2010

**8. Ceza Dairesi         2010/6779 E.  ,  2010/10274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası kapsamında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi kapsamında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 12.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15846, Karar No: 2014/5203, Tarih: 05.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/15846 E.  ,  2014/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/12/2012

Numarası : 2010/634-2012/1103

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşma istekli davalı E.M.I.T. S.P.A vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan M.. tarafından S... Yapı-Emit Konsersiyumuna yaptırılan K.. Atıksu Arıtma Tesisinde çalışırken iş akdinin bildirimsiz feshedildiğini, net maaşının 1.000,00 TL olduğunu belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.. vekili, kendilerinin ihale makamı olmaları nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını, davacının idare işçisi olmadığını, bu nedenle husumet yöneltilemeyeceğini savunmuştur.

Davalı S.. Yapı İnşaat ve Ticaret A.Ş. adına İflas İdaresi vekili, davalı S.. Yapı İnşaat ve Ticaret A.Ş. hakkında Kadıköy 1 Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/544 Esas sayılı dosyasında verilen 03.06.2010 tarihli karar ile şirketin iflasına karar verildiğini ve Kadıköy İflas Müdürlüğü'nün 2010/37 Esas nolu dosyasında iflasın açıldığını, İcra İflas Yasasının 194. maddesi gereği 2. Alacaklılar toplantısını takip eden 10. güne kadar duracağından davanın durdurulmasını istemiş ancak davacı vekili iflas kararının Yargıtay 19.H.D. 11/05/2011 tarihli kararı ile bozulduğunu, iflas idaresinin devreden çıkarılması gerektiğini bildirip Yargıtay kararını sunmuştur.

Davalı EMIT vekili ise, davacının davalı S.. Yapı A.Ş işçisi olduğunu, S.. Yapı A.Ş ile müvekkil şirket arasında adi ortaklık veya alt işveren-üst işveren ilişkisi olmadığını, dahili dava dilekçesi ile davanın kendilerine yöneltilmesinin mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının davalı Meski aleyhine açtığı davasının reddine, davacının davalı S.. Yapı İnş.Tic.A.Ş. ve davalı E..E.M.L.T. S.P.A. aleyhine açtığı davasının kabulü ile, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, davacının davalı Meski aleyhine açtığı davasının reddine, davacının davalı S.. Yapı İnş.Tic.A.Ş. ve davalı E..E.M.L.T. S.P.A. aleyhine açtığı davasının kabulü ile, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret alacaklarının ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının banka hesabına davacının iddia ettiği ücretinden fazla ödemeler yapıldığı sabittir. Yapılacak iş, işverenden davacının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacağının hesaplanmasına esas alınan süreye ilişkin tüm bordrolarının getirtilerek tahakkuk yapılıp yapılmadığı, tahakkuk yapılmayan aylar varsa bunları belirleyip, tahakkuk yapılmayan aylar yönünden hesaplama yapılıp çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı E.. S.P.A vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı E..S.P.A.'ya iadesine, 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8416, Karar No: 2013/2384, Tarih: 28.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8416 E.  ,  2013/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Doğanlı Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Pazarcık Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.10.2009 gün ve 458/911 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; dava dilekçesinde mevki ve sınırları belirtilen 8.434 m2'lik taşınmazın 30 yıldan beri vekil edeninin zilyetliğinde olup tarım arazisi niteliğinde olduğunu açıklayarak vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı ... Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, kadastro çalışmalarında ... Çayı yatağı vasfı ile tespit harici bırakılan taşınmazın zilyetlikle edinme koşulları davacı lehine gerçekleştiğinden 10.06.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda gösterilen 7.767,46 m2'lik yerin davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, kadastro çalışmalarında ... Çayı yatağı vasfı ile tespit harici bırakılan taşınmazın zilyetlikle edinme koşulları davacı lehine gerçekleştiğinden 10.06.2009 tarihli teknik bilirkişi raporunda gösterilen 7.767,46 m2'lik yerin davacı adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazın 1963 yılında yapılan kadastro çalışmalarında ... Çayı yatağı içinde kalması nedeniyle tescil harici bırakıldığı saptanmıştır. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif (nehir-çay) dere yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Mahallinde yapılan 02.06.2009 tarihli keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve davacı tanıkları: dava konusu taşınmazın 25-30 yıldan beri davacı tarafından tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını açıklamış ise de, aynı keşifte görevlendirilen ziraat mühendisi bilirkişi: 23.06.2009 tarihli raporunda dava konusu taşınmazın Kartalkaya Barajı'nın yapım tarihi olan 1972 yılından önce ... Çayı yatağı içinde kaldığını, barajın yapımı ile birlikte çay yatağı olmaktan çıktığı ve sel taşkınlarının getirdiği kil, kum ve çakılların çökelmesi ile oluşan zayıf toprak üzerinde davacının tarım yapmaya başladığı, ancak, zemindeki toprak zayıf olduğundan davacının toprak çekmek suretiyle toprak derinliğini artırdığını ve toprağı işleyip çeşitli tarımsal girdiler kullanarak bitki besin elementlerince zengin hale getirdiği, böylece toprak derinliğinin halen 30-40 cm civarında olduğunu bildirmiş, aynı keşfe katılan Jeoloji mühendisi bilirkişi de taşınmaz üzerindeki litolojiden dolgu yapıldığının anlaşıldığını belirterek ziraat mühendisi bilirkişinin raporunu desteklemiştir. Taşınmazın tarıma uygun olmayan yerlerden iken davacı tarafından toprak dolgu yapılmak suretiyle işlenebilir toprak derinliğinin artırılarak tarıma uygun hale getirildiği uzman bilirkişi raporlarıyla saptanmıştır. Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre, başka yerden toprak taşımak suretiyle dolgu yaparak tarıma elverişli olmayan bir yeri kültür arazisi haline getirmek imar-ihya sayılmayacağından davanın reddine karar vermek gerekirken, takdiri delil niteliğindeki tanık ve yerel bilirkişi beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 ... HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8732, Karar No: 2014/14141, Tarih: 14.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8732 E.  ,  2014/14141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2014

NUMARASI : 2014/404-2014/394

Dava dilekçesinde, C.. Ç..'in gaipliğine karar verilmesi istenilmiştir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri Serdar ve Pınar'ın babaları, Huriye'nin ise eşi olan C.. Ç..'in 2006 yılından beri kayıp olduğunu kendisinden hiç bir haber alınamadığını ileri sürerek gaipliğine karar verilmesini istemiş, mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 32.maddesinde "Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir.Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir." hükmü yer almaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; hakkında gaiplik kararı verilmesi istenilen C.. Ç..'in adresinin 15.10.2004 karar tarihli Turgutlu 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin Aile Mahkemesi sıfatıyla baktığı 2003/277 esas-2004/404 karar sayılı nafaka davasının kararında "Seyrantepe-Altındağ-İzmir" olduğu anlaşıldığına göre yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca bu adresin son yerleşim yeri adresi olarak kabulü ile davaya bakılması gerekirken nüfusa Salihli'de kayıtlı olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9600, Karar No: 2019/6952, Tarih: 22.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9600 E.  ,  2019/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20/01/2015 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili; taraflara murislerinden intikal eden 190 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, kısa kararda "Davanın kabulüne 190 parsel sayılı taşınmazın satılarak ortaklığın giderilmesine," gerekçeli hüküm fıkrasında ise "Davanın kabulü ile 190 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine" karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nin “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.04.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda;tefhim olunan kısa karar ile gerekçeli kararın farklı olduğu görülmüştür. 09.07.2014 günlü kısa kararda parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesine karar verildiği halde, gerekçeli hüküm fıkrasında anılan taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verilmiştir. Gerekçeli karar ile tefhim edilen hüküm sonucunun çelişkili olması kararın infazında tereddüt oluşturacağından gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasındaki çelişki giderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4622, Karar No: 2013/12732, Tarih: 02.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/4622 E.  ,  2013/12732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmemiş ise de, her durumda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olması nedeniyle, bu hata sonuca etkili görülmemiş; suç tarihinin 06/10/2004 şeklinde mahallinde düzeltilmesi de olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02/05/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.