muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/171, Karar No: 2022/1717, Tarih: 13.12.2022

Yukarıda anlatılan şekilde yapılacak uygulama ve değerlendirme sonucunda, dava konusu taşınmazların muteriz davacıların dayandığı tapu kaydı kapsamı dışında kaldığı belirlendiği ya da tapu kaydı kapsamında kalmakla birlikte tapu kaydının, katılanlar yararına hukuki kıymetini kaybettiği kabul edildiği takdirde, çekişmeli taşınmazların katılanların dayandığı tapu kaydı kapsamında kalması nedeniyle, şimdi olduğu üzere dava konusu taşınmaz bölümlerinin katılanlar adına ayrı ayrı tesciline karar verilmelidir.’’ gerekçesiyle birinci bentde açıklanan nedenlerle davalılar Hazine ve Orman İdaresinin temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentde açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Direnme Kararı:

27. ... Kadastro Mahkemesinin 26.03.2015 tarihli ve 2014/63 E., 2015/61 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

28. Direnme kararı süresi içinde davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine ve Orman İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

29. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacıların (... ailesi) tutunduğu tapu kayıtlarının hukuken geçerli kayıtlar olup olmadığı, davalı ... ve ondan pay satın alanların zilyetliğinin 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20 ve 78. maddeleri gereğince tapu kaydının hukukî kıymetini kaybettirecek nitelikte bulunup bulunmadığı, davacıların tutunduğu tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekip gerekmediği, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve taşınmazın niteliğinden kaynaklı olarak zilyetlik yoluyla iktisabını engelleyen bir durumun bulunup bulunmadığı, sonucuna göre de, mahkemece tapu kayıtlarına kapsam tayini yönünden bozma ilamında belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmasının gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

30. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü ... mevkiinde kain 366 ada 5 (5999,28 m2’lik tarla), 6 (9698,51 m2’lik tarla) ve 7 (2453,14 m2’lik tarla ) parsel sayılı taşınmazlar 06.03.2008 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, evvelce bir bütün hâlinde tapunun 21.05.1976 tarih ve 18 sıra numarasında tarla vasfıyla ... oğlu ... adına kayıtlı iken krokisinde belirtilen kısımlarının satış veya bağış yoluyla üçüncü kişilere devredildiği saptanmış ise de, taşınmazın ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/401 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı, dava konusu taşınmazlara uyduğu belirtilen 21.05.1976 tarih ve 18 sıra numaralı tescil tapu kaydının (19200 m2’lik tarla) davalı ... tarafından Hazine, Orman İdaresi ve ... Köyü Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilerek açılan tescil davası sonucunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.03.1976 tarih ve 1975/241 E., 1976/43 K. sayılı kararına istinaden ... adına oluştuğu anlaşılmaktadır.

31. Davacılar ... ve arkadaşlarının, ... Valide Sultan Vakfı’na ait olan Mart 1290/Safer 1291 tarih, 18 numaralı (4000 dönüm), 19 numaralı (3000 dönüm) ve 20 numaralı (7000 dönüm) maliki ... adına kayıtlı çiftlik tapu kayıtlarına dayandıkları, anılan tapu kayıtlarının ... (...) kızı ...’a intikal ederek Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapulara gittiği, ...’ın da çocukları ..., ..., ... ve ...’e ölünceye dek bakıp gözetmeleri karşılığında verdiği ve Eylül 1340 tarih 3, 4 ve 5 numaralı kayıtların oluştuğu, bu kayıtların da 7.2.1962 tarih 1, 4 ve 5 numaralı tapulara tedavül gördüğü; 18 numaralı kök tapu kaydının 23.05.1969 tarih 10 ve 11 numaralı tapulara, oradan da 21.07.1969 tarihli ve 63, 64 numaralı tapulara gittiği, bu kayıtların da ... köyü 1 ilâ 169 numaralı parsellere revizyon gördüğü; 19 numaralı kök tapu kaydının revizyon görmediği; 20 numaralı kök tapu kaydının ise ... köyü 373 ilâ 633 numaralı parsellere revizyon gördüğünün belirtildiği, ancak tespitlere itiraz edildiği; tapu kayıtlarının ... Çiftliğine ait ... köyü 1 ilâ 169 sayılı parsellere revizyon gören sınırlarının; D: Mezar Gediği, B: Dikili Taş, K: ..., G: ... ve bu yerden müfrez çiftlik; ...-... Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 1 sıra numarada 639 hektar 5240 m2 yüzölçümündeki (7000 dönüm) kadastro sırasında ... köyü 373 ilâ 633 sayılı parsellere revizyon gören sınırları; D: Kocalan ve Balan Dağı, B: Taşbük ve ..., K: Çilecik Gediği, G: Gökbel ve Karadağ ve Mezar Gediği ile çevrili olan ve ... (...) Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 4 sıra numarada 275 hektar 7907 m2 (3000 dönüm) yüzölçümündeki ve kadastro sırasında hiç bir parsele revizyon görmeyen sınırları; D: Mezar Gediği, B: İnbükü ve Dikilitaş K. ..., G: ... sınırlı kayıtlar olduğu ve bu kayıtların doğru temele dayanan, intikalleri düzenli yapılan tapu kaydı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

32. Öncelikle, davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtları; hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması, diğer bir anlatımla 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesine göre sınırların değişebilir ve genişletilmeye elverişli olması nedeniyle dayanılan kayıtlar sabit hudutlu tapu kayıtları olmadığından hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır.

33. Diğer yandan, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak ... Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen mirî araziler olduğu ve bu hususun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı da açıktır.

34. Mirî arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78.maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda/taşınmazlarda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

35. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

36. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 06.11.2010 tarihinde dava konusu taşınmazlar başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazların öncesinde çevresindeki taşınmazlarla bir bütün hâlinde ...’e ait olduğunu, ...’nin bu yerleri elli yıl kadar önce ... isimli şahıstan satın aldığını, ...’a da bu yerlerin yaşı itibarı ile tanımadığı ... isimli kayınbabası tarafından verildiğini, ...’nin bu yerlere uzun yıllar arpa, buğday ve mısır ektiğini, 15-20 yıl kadar önce de parçalara ayırarak kısım kısım sattığını, huzurda bulunan asli müdahillerin gösterdikleri kısımları kullandıklarını, bu kısımlar dışında kalan bölümleri ise hâlen ...’in kullandığını, davacılar ... ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını ve görmediğini ifade ettiği, davalı zilyet ve asli müdahillerin 1933 doğumlu tanıklarının da dava konusu taşınmazların evveli ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını tekrarladıkları, keşfe katılan asli müdahiller ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’nın dava konusu taşınmazlarda kullandıkları kısımları zeminde gösterdikleri, davalı zilyet ...’in de gösterilen kısımları bu kişilere sattığını, kalan bölümleri hâlen kendisinin kullandığını beyan ettiği, mahkeme tarafından yapılan gözlemde; dava konusu taşınmazların ... olarak bilinen ova görünümlü, toprağı derin, tamamına yakını zirai amaçla kullanılan bir düzlüğün içerisinde yer aldığı, bir kısım taşınmazda ikamet amaçlı kullanılan evlerin olduğu, bir kısım taşınmazda yerel ihtiyacı karşılamaya yönelik işyerlerinin olduğu tespit edilmiştir.

37. Fen bilirkişi, dava konusu 366 ada 5 sayılı parselde A harfi ile gösterdiği 1590,59 m2’lik kısmın ..., B harfi ile gösterdiği 608,39 m2’lik kısmın ..., C harfi ile gösterdiği 3800,30 m2’lik kısmın ...; dava konusu 366 ada 6 sayılı parselde A harfi ile gösterdiği 7671 m2’lik kısmın ..., B harfi ile gösterdiği 940,90 m2’lik kısmın ... (doğrusu ... ve ...), C harfi ile gösterdiği 1086,61 m2’lik kısmın ...; dava konusu 366 ada 7 sayılı parselde A harfi ile gösterdiği 522,86 m2’lik kısmın ..., B harfi ile gösterdiği 384,54 m2’lik kısmın ..., C harfi ile gösterdiği kısmın 773,65 m2’lik kısmın ..., D harfi ile gösterdiği 384,79 m2’lik kısmın ... ve E harfi ile gösterdiği 387,30 m2’lik kısmın ... tarafından kullanıldığını saptamıştır. Ziraat bilirkişi, dava konusu taşınmazlardaki toprağın derin bir profile sahip (150-200 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi yüksek, gevşek, geçirgen ve süzek olduğunu, bu hususun toprağın uzun yıllardan beri işlendiğini gösterdiğini, taşınmazların zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 35-40 yıl öncesinden tamamlanmış olduğunu (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı), uzun yıllardır zirai amaçla kullanıldığını ve kadim ziraat arazisi olduğunu belirtmiştir. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazların orman tahdidi dışında kaldığını, toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinin bulunmadığını, orman içi açıklık olmadığı gibi 6831 sayılı Kanun’un 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi kapsamında orman dışına çıkarılan yerlerden de olmadığını tespit etmiştir. Jeolog bilirkişi, dava konusu taşınmazlarda kayalık, taşlık, doğal kumluk, çakıllık, sazlık ve bataklık bir alanın bulunmadığını açıklamıştır.

38. Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle bilirkişi raporları ile de doğrulanan mahalli bilirkişi ve zilyet tanık beyanlarına göre; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi ) miri arazilerden olduğu, miri arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazların zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olduğu, davalı ... ve önceki zilyetlerin dava konusu taşınmazları bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullandığı, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar davalı tarafın zilyetliğinin kanıtlandığı, bu durum karşısında davacıların tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmazlar bakımından hukukî kıymetini yitirdiği, o hâlde dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, öte yandan anılan 20. maddedeki diğer koşulların da davalı ... lehine gerçekleştiği, davalı ...’nin tutunduğu tapu kaydına ait tescil krokisinin dava konusu taşınmazlara aynen uyduğunun yapılan uygulama ile saptandığı, dava konusu taşınmazların toplam miktarının tescil tapusu miktarını geçmediği, dava konusu taşınmazlarda zilyet ...’den pay satın alan asli müdahillerin keşif sırasında kullandıkları kısımları gösterdikleri, aralarında herhangi bir anlaşmazlık olmadığı, zilyet ...’nin de asli müdahillerin mülkiyet haklarını kabul ettiği gözetildiğinde, davalı zilyet ... ve asli müdahiller ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... lehine tesciline ilişkin yerel mahkeme kararının isabetli olduğu anlaşılmaktadır.

39. Hâl böyle olunca, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine ve davalı ... İdaresi vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle ONANMASINA,

Harçlar peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2401, Karar No: 2011/9191, Tarih: 30.05.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2401 E.  ,  2011/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara yonca geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının taşınmazların tüm değerinin; 108 numaralı parselde yüzde üçünü, 942 numaralı parselde yüzde üçünü ve 944 numaralı parselde ise binde ikibuçuğunu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedellerinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27536, Karar No: 2014/18699, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/27536 E.  ,  2014/18699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/139652

MAHKEMESİ : Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/562 (E) ve 2012/49 (K)

SUÇ : Siyasi partilerin kullanımında olan eşyaya zarar verme, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, yanında yaşları büyük olması sebebiyle ayrı soruşturma yürütülen diğer sanıklar A. G. ve İ.. D.. da olduğu halde fikir ve eylem birliği yaparak BDP Manisa İl Başkanlığı'nın bulunduğu apartmanın önüne gittikleri, apartman giriş kapısının camını suça sürüklenen çocuk İ.. D..'nın kırdığı, sanıkların hep birlikte il teşkilatının bulunduğu kata çıktıkları, çelik olan kapıyı tekmeledikleri, ancak kapının bir zarar görmemesi ve açılmaması üzerine orada bulunan BDP'ye ait flamayı alarak apartmandan dışarı çıktıkları, flamaya yakarak zarar verdikleri olayda:

Siyasi partilerin kullanımında olan eşyaya zarar verme ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

1)Suça sürüklenen çocuk İ.. D..' nın alınan sosyal inceleme raporunda iki yıl önce Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde muayene olup tedavi gördüğünü belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış yada önemli derecede azalmış olup olmadığının tam teşekküllü hastanelerin psikiyatri bölümleriden alınacak rapor ile tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Suça sürüklenen çocuk İ.. D..' nın suç tarihinde BDP parti merkezinin bulunduğu binanın dış kapısının camını kırmak şeklinde kabul edilen eyleminin basit mala zarar verme suçunu oluşturması nedeniyle soruşturma ve koğuşturma yapılması şikayete bağlı olduğu gözetilmeden binanın yöneticisi belirlenip şikayeti tespit edilmeden atılı suçtan dolayı yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)Suça sürüklenen çocuk İ.. D..' nın suç tarihinde BDP parti merkezinin bulunduğu binanın dış kapısının camını kırmak şeklinde kabul edilen eyleminin basit mala zarar verme suçunu oluşturması nedeniyle soruşturma ve koğuşturma yapılması şikayete bağlı olduğu gözetilmeden binanın yöneticisi belirlenip şikayeti tespit edilmeden atılı suçtan dolayı yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2267, Karar No: 2010/4374, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2267 E.  ,  2010/4374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Kozan İcra Müdürlüğünün 2005/1363 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada yer alan ...’un alacağının muvazaalı olduğunu, vergi dairesinin haczinin de müvekkilinin haczinden sonra konulduğunu belirterek, şikayet edilenlere ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkiline ayrılan satış bedelinin eşyanın aynından kaynaklanan kamu alacağı niteliğinde olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, müvekkilinin alacağının muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...’un borçlunun icra dosyasındaki borcunu ödeyerek alacağı temlik aldığı, vergi dairesinin alacağının da eşyanın aynından kaynaklandığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, sıra cetvelinde birinci sırada yer alan alacaklının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz davası açmıştır. Muvazaa iddiasıyla açılan sıra cetveline itiraz davasında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklının takip konusu alacağının gerçek bir alacak olduğunu usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerekir. Alacağı temlik edene ileri sürülebilecek tüm def’i ve itirazlar alacağı temlik alana karşı da ileri sürülebileceğinden, davalı ...’un alacağı temlik aldığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru değildir. Mahkemece bu davalıdan alacağın varlık ve geçerliliğine yönelik delilleri sorulup, toplanan tüm deliler birlikte değerlendirilerek, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Ayrıca aynı davalıya yönelik olarak muvazaa iddiasıyla Şekerbank tarafından açılan sıra cetveline itiraz davasının kabulüne karar verildiği davacı tarafından iddia edilmiş olduğundan, anılan dava dosyasının da celp edilip diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi zorunludur. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 14.4.2010 günü oybirliği ile karar verildi.