muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1406, Karar No: 2008/2831, Tarih: 21.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1406 E.  ,  2008/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan makineler satın alındığının ancak bu makinaların müvekkiline ait fabrikaya montajının yine davalılar tarafından yapılması gerekirken bu edimin ifa edilemediğini karşılığında davalıların makine bedellerini haksız şekilde tahsil ettiklerini halen makinaların müvekkili elinde kaldığını belirterek, 198.000 Euro tutarında davalılarca tahsil edilen meblağın avans faiziyle davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalılar vekili, husumet itirazının yanısıra müvekkillerinin ikametgahının Pendik olduğunu ve yargılama yetkisinin bu yer mahkemelerine ait olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yargılama yetkisinin davalıların ikametgahlarının bulunduğu yer mahkemelerine ait bulunduğu yetkili mahkemenin Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 21.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11786, Karar No: 2008/14819, Tarih: 10.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11786 E.  ,  2008/14819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasına mutazammın 13.03.2008 tarih, 1076/4912 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan ilamda sadece BDDK ve SPK’nın sorumlu tutulmasına rağmen borçlu sıfatını taşımayan vekiller hakkında da takip yapılması yasaya aykırı ise de, bu hususta adı geçen vekillerin şahsen ve süresiz olarak takibin ilama aykırı olduğundan bahisle icra mahkemesine başvurmaları gerektiğinden bu konunun karar düzeltme nedeni olarak kabulü mümkün bulunmadığı için sair karar düzeltme istekleri yerinde değildir.

Ancak, Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır. Bu tarihten sonra aynı yasanın 14. maddesi ile 3095 sayılı yasadaki faiz oranının %12 olarak uygulanacağı belirlenmiştir. Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması %12 oranına göre yapılmalıdır

O halde, anılan döneme ilişkin faiz  hesaplamasının %38 oranına  göre yapılması yasaya aykırıdır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme istemi kısmen kabul edilmelidir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne, Dairemizin 13.03.2008 tarih ve 2008/1076 E 2008/4912 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13829, Karar No: 2012/1574, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13829 E.  ,  2012/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4526, Karar No: 2015/9661, Tarih: 21.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4526 E.  ,  2015/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Bakanlığı ve davalı ...'nin tüm, davalı ....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı iş akdinin emeklilik nedeniyle son bulduğunu öne sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, karar verilmiştir.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut olayda, davacı iddia ettiği fesih tarihinde davalı ....-.... Ortaklığı'nda çalışmamakta; .... Ortaklığı'nda çalışmaktadır. Davacının davalı adi ortaklıktaki çalışması 01.01.2009-31.12.2011 tarihleri arasındadır. Dolayısıyla fesih tarihinde adi ortaklığı oluşturan şirketlerden .... son alt işveren sıfatını taşımakta olup mahkemece bu şirket hakkında verilen karar isabetli ise de, .... son alt işveren olmadığından bu şirketin feshe bağlı alacak olan yıllık izin ücreti alacağından sorumlu tutulması hatalıdır. Yine, kıdem tazminatı açısından davalılardan ....nin sorumluluğunun davacının işe giriş tarihinden bu şirketten ayrıldığı tarihe kadar olan süre için ve bu şirketin işi devrettiği tarihteki ücret ile sınırlı olduğu düşünülmeden tüm kıdem tazminatından davalı ....nin de müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması isabetsizdir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 21.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21278, Karar No: 2012/25271, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21278 E.  ,  2012/25271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20495, Karar No: 2013/13454, Tarih: 14.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20495 E.  ,  2013/13454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 289 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/420, Karar No: 2008/4755, Tarih: 26.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/420 E.  ,  2008/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.06.2006 gün 8640-9041 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli ... ... Mahallesi 11 ada 5 parselin ifrazında oluşan 4698 ada 6 parsel hakkında 2/B madde sahası olduğu iddiasıyla açılan davanın reddine karar verilmişse de, taşınmazın 11 ada 5 parselin ifrazıyla oluştuğu, kadastro sırasında iskan kaydı ibraz edilmemesi nedeniyle Hazine aadına tesbit edildiği, daha sonra Belediye ile Hazine arasında 775 Sayılı Yasa hükümlerine göre görülen dava sonunda asliye hukuk mahkemesinin 1984/293 sayılı dosyasında hükmen Belediye adına tescile karar verildiği, daha sonra şuyulandırma yapılarak kişilere satıldığı, taşınmaz makiye ayrılmış olsa bile özel yasalara göre oluşan tapu kaydı bulunmadığından, 2/B madde uygulaması nedeniyle Hazinenin davasının kabulü gerektiği" açıklanmış, mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin 2/B sahası olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre makiye ayırma çalışması, 1981 ve 1994 yıllarında yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre;

1) Şubat 1313 tarih 114 ila 130 numaralarında Hasbeylik Mandırası Mevkiinde Binaları Yıkılmış Koyun ağılı, ... odası ve müştemilatı, çalılık ve mera cinsiyle, ... adına kayıtlı tapu kayıtlarının birleştirilmesi sonucu 506 Hektar 1232 m2 yüzölçümünde olan tapu kaydının askeri harita üzerine 7 cm x 7 cm kare şeklinde basit bir kroki çizilerek ve bu alanın yüzölçümü 166 Hektar 1232 m2 olduğundan bahisle 2490 Sayılı Yasanın 66. maddesi hükmüne göre Maliye Bakanlığınca, Gebze Belediyesine satıldığı ve Gebze Belediyesi adına 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümüyle Doğu, Batı, Kuzey ve Güney yönlerde Hazine üzerinde kalan mera ve çalılık ile tapunun tesisindeki diğer sınırlar yazılarak Ocak 1940 tarih 14 numarada Gebze Belediyesi adına, kalan 340 Hektarlık bölümde yine tapu kaydının tesisindeki sınırlar ile kısmen belediyeye satılan yer sınır gösterilerek Ocak 1940 tarih 15 numarada ... üzerinde bırakılarak tescil edildiği,

2) Yörede 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu sırasında 3 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca düzenlenen 12.07.1944 tarihli orman tahdit tutanağında, Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kapsamında kalan 166 Hektar alanın XIV poligon numarası ile sınırlandırılan Beylik Dağı Devlet Ormanı dışında, Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu 340 Hektar yüzölçümlü tapu kaydının bitişikteki diğer ormanlarla birlikte Beylik Dağı Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan XIV numaralı poligon sınırları içinde kaldığının belirtildiği ve orman tahdidinin 12 Şubat 1945 tarih 2929 Sayılı Resmi Gazetede ve ayrıca; mahallinde 3116 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince ilan edilerek XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanının Kadastrosunun kesinleştiği, orman tahdit haritasında Belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 ve Hazineye ait Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 738 ila 881 OSN ile sınırlandırılan XIV poligon numaralı Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığının gösterildiği, ifraz yoluyla Belediye adına tescil edilen Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydı ile Hazine üzerinde kalan aynı tarih 15 nolu tapu kaydının bir çok sınırları aynı olup, bazı bölümlerde biri birini sınır okuduğu, bu nedenle ifraz tapularının kesin sınırlarının belli olmadığı,

3) "Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla İstanbul şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan Gebze İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXIV numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu, "Gebze-...-... Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

nolu tapu kaydının Gebze Belediyesi tarafından yeniden Hazineye devir edildiği ve Hazinenin belediyeden aldığı yerleri kendi yerleri ile birleştirilerek Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda 180 parçaya ifraz ederek ... sınırlarla ifraz tapu kaytılarının oluşturduğu, bu ifraz kayıtlarından bir kısmının halen Hazine üzerinde kayıtlı olduğu, bir kısmını da birçok kişiye devir ettiği, bu durumun Ağustos 1952 tarih 87 nolu tapu kaydının iktisabında açıkça anlaşıldığı,

5) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numalarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan ... ... Mahallesi Beylik Ağılı mevkiindeki 233 Hektar 6312 m2 yüzölçümlü 321 ada 91 numaralı parsel ile 321 ada 90 ve 92 sayılı parsellere revizyon gösterilerek 321 ada 91 sayılı parsel mera niteliği ile Gebze Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

6) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

7) Beylik Dağı Devlet Ormanında 1994 yılında orman kadastro komisyonu tarafından 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma işlemleri yapıldığı ve bu ormanın, ... ... Mahallesi 321 ada 91 nolu parsel içinde kalan 1.350.590.40 m2'lik bölümünün nitelik kaybetmemesi nedeniyle önceden olduğu gibi orman sınırları içinde bıraklıdığı, aynı parselin Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile dava konusu parsel de içinde olmak üzere ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,