muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9270, Karar No: 2016/644, Tarih: 10.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/9270 E.  ,  2016/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ...'nin vekili olduğunu, avukatlık ücret sözleşmesinde kararlaştırılan ücretin tahsili amacıyla ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5200 E. sayılı takip dosyası ile şirket hakkında icra takibi başlattığını, borçlu şirket tarafından itiraz edilmeksizin takibin kesinleştiğini, borçlu şirketin alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/3407 E. sayılı takip dosyası kapsamındaki alacakların haczinin talep edildiğini, şikayet olunanlar tarafından borçlu şirketin alacaklı olduğu kötüniyet tazminatına haciz konulduğunu, müvekkiline ait takip konusu alacağın diğer alacaklılara karşı rüçhanlı olduğunu, vekaletnamenin düzenlendiği ve ilk kez kullanıldığı 21.04.2006 tarihi itibariyle müvekkiline vekalet ücreti sebebiyle rüçhan hakkı tanınarak sıra cetvelinde 1. sırada yer verilmesi gerekirken 08.02.2012 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline 3. sırada yer verildiğini, İİK'nın 206. maddesine göre avukatlık ücretinin 3. sırada yer bulan özel kanundan doğan rüçhanlı alacak, vergi dairesi alacaklarının ise sıra cetvelinde 4. sırada olabilecek adi alacaklardan olduğunu, rüçhanlı alacaklı olması sebebiyle müvekkilinin alacağına sıra cetvelinde adi alacakların önünde 1. sırada yer verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekili, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun uyarınca vergi alacağının İİK'nın 206. maddesinin 3. sırasındaki özel kanunlarda imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklardan olduğunu, şikayetçinin müvekkili vergi dairesinin alacağının İİK 206. maddesinde belirtilen 4. sırasında olabilecek adi alacaklardan olduğu iddiasının ve şikayetinin yasal dayanağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin vekaletnamesinin 21.04.2006 tarihli olduğu ve vekaletnamenin şikayetçi tarafça ilk olarak ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2006/108 esas, 2006/269 karar sayılı dosyasına sunulduğu, bu tarihin sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan hacizlerden önce olduğu, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi gereğince vekalet ücreti alacağının diğer alacaklılara göre rüçhan hakkına haiz olduğu, sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan alacaklıların alacağının vergi alacağı olduğu ve amme alacaklarının İİK'nın 206. maddesinin 3. sırasında ancak bu sıranın önceliğini alan alacaklarda dahil olmak üzere tüm imtiyazlı alacaklarla birlikte işleme tabi ...

tutulması gerektiği ön görüldüğünden ve kamu alacaklarının kendi aralarında haciz tarihine göre sıra alacağından 1. sıradaki haczin ... Müdürlüğüne ait olduğu, bedelin sıra cetvelinde yer alan 1. sıra ile 3. sıra alacaklar arasında garameten paylaştırılmasının gerektiği halde sıra cetvelinin bu duruma aykırı düzenlendiği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlar vekili temyiz etmiştir.

Dava, Sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir. Borçlu ... aleyhine ... Tarafından başlatılan takibin iptal edilmesi nedeniyle sıra cetveline konu para üzerinde müştekinin (borçlusu ...'nin takibi iptal edildiğinden) geçerli bir haczi ve hacze iştiraki sözkonusu değildir. Paylaşıma konu para üzerinde geçerli bir haczi bulunmayanın sıra cetveline yönelik şikayette bulunma hususunda aktif husumet ehliyeti bulunmadığı gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunanlar yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14837, Karar No: 2025/6211, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14837 E.  ,  2025/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1298 E., 2022/222 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/119 E., 2020/98 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4070, Karar No: 2007/5168, Tarih: 29.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/4070 E.  ,  2007/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 29.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/4250, Karar No: 2019/2780, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4250 E.  ,  2019/2780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7675, Karar No: 2022/19890, Tarih: 29.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/7675 E.  ,  2022/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Sanığın yokluğunda verilen hükmün bilinen adreslerine yapılan tebligatların iade gelmesi üzerine ilanen tebligat yapılmış ise de, dosya arasındaki kolluk araştırma tutanağı ve MERNİS kaydına göre sanığın ikamet adresinin İsrail ülkesi olduğunun belirtildiği, bu haliyle iade gelen tebligatlar üzerine sanığın öncelikle İsrail ülkesindeki adresine tebligat yapılması, daha sonra ilanen tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden yapılan ilanen tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde yer alan "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın bu dosyaya konu mahkûmiyet hükmü infaza başlandıktan sonra hükmün tekerrür ile ilgili kısmında değişiklik yapan 02.03.2022 tarihli ek kararın sanığa 07.03.2022 tarihinde ceza infaz kurumunda bizzat tebliğ edildiği, dolayısıyla hakkındaki hükme muttali olan sanığın yasal süresi geçtikten sonra 05.05.2022 havale tarihli dilekçe ile koşulları oluşmayan eski hale getirme ve temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/16519, Karar No: 2012/21972, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/16519 E.  ,  2012/21972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2009 tarihli yazısı ile hükmün aslını oluşturan kısa kararın tefhim olunduğu duruşma tutanağının bulunup dosyaya konulmasının istenmesi üzerine temyiz süresi içerisinde işten elini çeken mahkemece duruşma tutanağının bulanamadığına dair tutanak hazırlanarak 01.06.2009 tarihinde yeniden duruşma açılıp kısa karar verilmesi yok hükmünde kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 221/1. ve 223/1. maddelerine aykırı olarak hükmün aslını oluşturan kısa kararın tefhim olunduğu 02.06.2006 tarihli duruşma tutanağının dosya içinde bulunmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24250, Karar No: 2016/6707, Tarih: 30.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/24250 E.  ,  2016/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 130 kg'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 65 kg alınması ve üretim masraflarının da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5482, Karar No: 2018/12787, Tarih: 06.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5482 E.  ,  2018/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/07/2017 tarihli ve 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nun 305-326. maddeleri uygulanmakta olduğundan, daha önce Yargıtay incelemesinden geçmiş dosyada temyiz süresine ilişkin bir değişiklik yapılmadığı dikkate alındığında; sanığın yüzüne karşı verilen 27/04/2018 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğu, ayrıca gerekmediği halde gerekçeli kararın cezaevinde sanığa tekrar 01.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmış ise de; bu hususun sanığa yeni bir temyiz hakkı vermeyeceğinden, yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal ve yanıltıldığı 15 günlük süreden sonra 07/06/2018 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 06/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24987, Karar No: 2015/590, Tarih: 14.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/24987 E.  ,  2015/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/128707

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2011/450 (E) ve 2013/100 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2052, Karar No: 2023/514, Tarih: 09.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2052 E.  ,  2023/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/162 E., 2022/209 K.

ASIL DOSYA (SAMSUN 3.İCRA

HUKUK MAH.2021/325 ESAS)

DAVA TARİHİ : 01.07.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/325 E., 2021/611 K.

Asıl ve birleşen dosyalarda, haciz sıra cetveline karşı şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçiler tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri şikayet dilekçelerinde; sıra cetvelinde haciz tarihlerinin hatalı gösterildiğini, ilk sırada pay verilen ... ... A.Ş.’nin haczinin geçersiz olduğunu, haczi geçerli kabul edilse dahi süresinde satış istenmediğinden düştüğünü, müvekkillerine öncelikle pay ayrılması gerektiğini, cetvelin takip hukuku hükümlerine aykırı düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI