muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12476, Karar No: 2012/527, Tarih: 19.01.2012

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı davalıya ait elektrik direğinin gece vakti evinin üzerine yıkılması nedeniyle büyük korku ve panik yaşadığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkeme davacıda manevi bir zarar oluşmadığını belirterek manevi tazminat istemini reddetmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif bir eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Bu nedenle manevi tazminat verilebilecek olgular sınırlandırılarak yasal düzenlemelere bağlanmıştır. Kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24) isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121) vb. bunların örneklerindendir. Kişilik hakkını oluşturan kişilik değerlerinin zedelenmesi halinde TMK 24 ve BK'nun 49.maddesi gereğince manevi tazminat istenebilir. Bu maddelerle korunan kişilik hakkı kişisel varlıkların(değerlerin) korunmasıyla ilgilidir. Kişisel değerler fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleridir. Hukukumuzda kural olarak eşyaya verilen zarar ile fiziki kişisel değerlerden yaşam sağlık ve bedensel bütünlüğe yönelik saldırı yoksa manevi tazminata hükmolunamaz. Yerel mahkeme somut olayda, geceleyin yıkılan elektrik direğinin davacının evinde zarara sebep olduğunu kabul etmek suretiyle eşyaya ilişkin zarar olgusu ile manevi tazminata hükmetmemiştir. Ne var ki davacının fiziki kişisel değerlerinden olan sağlığı ve duygusal kişisel değerlerinin ihlali gözden kaçırılmıştır. Sağlığın tam bir bedensel ve ruhsal iyilik hali olduğu gözetildiğinde, geceleyin evinin üzerine elektrik direği yıkılan ve gerek gürültü gerek evde çatlaklara neden olan bu olay nedeniyle davacının ruhsal sağlığının bozulması, korku ve panik yaşaması ve duygusal değerlerinin alt üst olması kaçınılmazdır. Şu durumda dava konusu olay nedeniyle davacının kişisel değerlerinde meydana gelen bu eksilmenin giderilmesi gerekir. Somut olayın gelişim biçimi ve yukarıda anılan ilkelere göre davacı yararına manevi tazminata hükmolunmak gerekirken uygun düşmeyen gerekçeyle bu kalem istemin tümden reddi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10271, Karar No: 2009/8637, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10271 E.  ,  2009/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 106.886,99YTL. alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalıları vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4434, Karar No: 2012/5517, Tarih: 27.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4434 E.  ,  2012/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ipoteğin paraya çevrilmesi sonucu dava dışı borçluya ait taşınmazın satıldığını, İcra Müdürlüğü'nün satış bedelinin dosya alacağını karşılamadığı gerekçesiyle sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına dair kararının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davacı alacağının kabulü ile sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara, tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, sıra cetveli yapılmamasına ilişkin itirazın şikayet davası olduğu ve İcra Müdürlüğü'nün işleminin iptali için İcra Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede ( İİK’nun mad.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nun mad. 142/son) ileri sürülmelidir.

İcra Müdürlüğü'nün 24.02.2012 tarihli işleminde, satış bedelinin dosya alacağını karşılamadığı gerekçesiyle tamamının icra dosyasına alınmasına karar verilmiş olup, bu işlem bir sıra cetveli niteliğindedir. Şikayetçi tarafın, davalıların alacağının esasına ve miktarına yönelik olmayan ve alacağın sadece ipotek kapsamı dışında kaldığına dair şikayeti sıraya ilişkin olup, mahkemece bu gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçeyle ulaşılmış olması isabetsiz ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nun 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının HUMK' nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10943, Karar No: 2011/13535, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10943 E.  ,  2011/13535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı 20.01.2011 gününde, birleşen dava ile davalı Hazine aleyhine verilen 15.04.2011 gününde dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen 30.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, genel yola çıkışı olmayan 1437 parsel sayılı taşınmazı lehine, davalılara ait 1436 ve 688 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, birleştirilen davanın davalısı Hazineye ait 688 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine ''mutlak geçit ihtiyacı'' veya ''geçit yoksunluğu'', ikincisine de ''nispi geçit ihtiyacı'' ya da ''geçit yetersizliği'' denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana

yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının, sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Dosyada mevcut tapu kayıtlarının incelenmesinden, lehine geçit irtifakı kurulması istenilen 1437 parsel sayılı taşınmazın, 1436 sayılı parselin ifrazı sonucu oluştuğu, taşınmazın bu bölünme neticesinde mutlak geçit ihtiyacının doğduğu anlaşılmaktadır. Bir taşınmazın paydaşları taşınmazı ifraz ederken oluşacak parsellerin yollarını da sağlamak zorundadırlar. Bu hususu taksim sırasında yerine getirmezlerse üçüncü kişilerin taşınmazlarından geçit hakkı tesisi istemeleri de hakkaniyete uygun olmayacaktır.

Bu itibarla kurulacak geçite ilişkin alternatifler öncelikle davacı parselinden bölünen 1436 parsel sayılı taşınmaz üzerinde aranmalı, bilirkişilerden bu doğrultuda ek rapor alınmalı, lüzum görülürse yeniden keşif yapılmalı ve alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Değinilen yönler bir tarafa bırakılarak eksik araştırma ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıdaki açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38208, Karar No: 2017/16807, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38208 E.  ,  2017/16807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7780, Karar No: 2018/11724, Tarih: 24.05.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/7780 E.  ,  2018/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili ve davalı ... İnş. Tic. Turz. San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, iş akdinin davalı tarafından haksız feshedildiğini, müvekkilinin 17.11.2004-15.06.2009 tarihleri arasında ... Belediyesine bağlı ... Ltd. Şti. bünyesinde ... Limanında vezne görevlisi ve gemi salma-bağlama işlemleri görevlisi olarak yaklaşık 5 yıl boyunca kesintisiz çalıştığını, iş akdinin davalı ... İnş. Tic. Turizm San. Ltd. Şti. tarafından 15.06.2009 tarih ve 2009/30 sayılı İş Akdi Fesih İhbarnamesi ile feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı ... vekili, zamanaşımı İtirazlarının bulunduğunu, davacının yıllık ücretli izin ile diğer alacaklarının 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup bu sürenin dolduğunu belirterek zamanaşımı itirazında bulunduğu, davalı belediyenin 6360 sayılı Kanunla ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin sona erdiğini, bu nedenle 6360 sayılı Kanuna dayanarak oluşturulan ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 12.03.2014 tarihli kararı ile ... İlçesi ... Beldesinde bulunan ...Ltd. Şti.'ye ait hak alacak ve borç bulunması halinde söz konusu şirketin devredildiği kuruma geçmiş sayılmasına karar verildiğini, 6360 sayılı Kanunla ... Valiliği nezdinde oluşturulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 05.03.2014 tarih ve 56 sayılı kararında 6360 sayılı Yasa ile Valilik nezdinde kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma komisyonunun borçlarla ilgili 132 sayılı Kararında 6360 sayılı Yasa gereği ve yasal zorunluluk olarak devri gereken hizmet ve faaliyetlerle ilgili 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu 5393 sayılı Belediye Kanununda belirlenen görevlere göre hizmet ve faaliyet nereye devrediliyorsa o hizmetle ilgili menkul, gayrimenkul, döşeme ve demirbaş araç ve gereç dava dosyaları kıymetli evraklar, teminatlar, şirket ve hisse payları, ruhsatlar, arşivler, yapılan sözleşmeler, hak alacak ve borçlar, dosyalar, defter kayıtlar ve her türlü bilgi ve belgelerin ilgilisine göre devir edilmiş sayılmasına denildiğini, bu nedenle tüzel kişiliği sona eren bütün belde belediyelerinin davalarının kendiliğinden ilçe belediyelerine geçmediğini dolayısı ile ... Belediyesine husumet yüklenemiyeceğıni, ... gelirlerini ... Büyükşehir Başkanlığına ait ... şirketinin tahsil ettiğini bu nedenle davaya ... Büyükşehir Belediyesinin de dahil edilmesi gerektiğini, davacının belediye işçisi olmadığını ve belediye ile şirket arasında taşeron ilişkisinin bulunmadığını, ... işinin belediyenin gelir elde etmediği söz konusu geliri doğrudan şirketin elde etliği bir işletme olduğunu, belediyenin belli bir işi birisine yaptırmak için ihale yapmış ve belediyenin işyerini kiraladığını, ... işletmesinin uzmanlık isteyen işlerden olduğunu, belirterek davanın öncelikle davacı belediyede çalışan bir işçi olmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, davanın husumetten ve zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, dava şartları oluşmadığını, davanın usul ve yasaya aykırı olup esastan reddi gerektiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, tanık beyanlarına davacının işçi olarak (Limanda vezne görevlisi) en son 666,00 TL brüt ücretle hizmet akdine bağlı olarak 4 yıl, 1 ay, 9 gün çalıştığı, davacının hizmet sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı gerektirmeyecek şekilde sona erdiği hususunun işverence ispat edilmesi gerekmekte olup, davalı işveren tarafından bu husus ispatlanamadığından davacının iş aktinin sonlanması nedeniyle kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının iş akdi, davalılardan ... Ltd. Şti. tarafından 15.06.2009 tarihinde limanda yolcu sayısının azalması, mali gelirlerin önemli oranda azalması ,personel maaşlarının ödenmesinde zorluk baş göstermesi nedenleri ile 4857 sayılı İş Kanununun 17. maddesine göre feshedildiği, bu nedenle davacı ...’nın iş akdinin işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde son verildiği sonucu ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacakları olduğu kanaatine varıldığı, aynı şekilde davacının yıllık izinlerini kullandığı iddiasının işveren tarafından ispatlanması gerekmekte olup davacının çalıştığı süre içerisinde hak kazandığı yıllık ücretli izinlerini kullandığını veya ücretlerinin ödendiğini, davalı işveren tarafından usulüne uygun olarak tutacağı ve davacının imzasına havi izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispat etmesi gerektiği, davalılar tarafından dosyaya izin ücretinin kullandırıldığında dair herhangi bir belge sunulmadığı, işçiye yıllık izinlerini kullandırdığını veya ücretini ödediğini işveren işçinin imzasını taşıyan yıllık izin defteri veya eşdeğer belge ile ispat etmek zorunda olduğu, davalı taraflar davacının yıllık izinlerini kullandığını veya karşılığı ücretin ödendiğine ilişkin davacı tarafından imzalanmış belge sunamadığından davacının yıllık ücretli izin alacağına hak kazandığı anlaşıldığı, davacının 2009 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran aylarına ilişkin olarak 1.000,00 TL ücret alacağının bulunduğunu belirttiği, 11 Kasım 2014 havale tarihli dilekçesinde ise 2009 yılının Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran aylarına ait ücretlerinin ödenmediğini belirttiği, ... Başkanlığı Hizmet Dökümüne göre davacının 2009 Yılının Ocak, Şubat, Mart aylarında 30 gün, Nisan ayında 14 gün çalıştığı, Mayıs ve Haziran aylarında ise çalışmadığı, davacının 2009 yılının Ocak, Şubat, Mart ve Nisan aylarına ilişkin ücretinin ödendiğine dair ücret bordrolarının veya banka makbuzlarının da bulunmadığı tespit edildiği, davacı işçinin çalıştığını kanıtladığı, bu süre karşılığı ücretin ödendiğini ise davalıların kanıtlaması gerektiği, bu hususlar dikkate alındığında davalı yanlar ücret alacağının ödendiğini ispatlayamadığından davacının ücret alacağına hak kazandığı, ayrıca 6360 sayılı Yasa hükümleri gereği oluşturulan ... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 12.03.2014 gün 104 nolu kararı ile Silifke ilçesi Taşucu Beldesi'nde bulunan... Ltd. Şti'nin ...'ne devir edilmiş sayılmasına ve devri yapılan ... Ltd

... Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 12.03.2014 gün 104 nolu kararı ile Silifke ilçesi Taşucu Beldesi'nde bulunan... Ltd. Şti'nin ...'ne devir edilmiş sayılmasına ve devri yapılan ... Ltd. Şti'ne ait hak, alacak ve borç bulunması halinde söz konusu şirketin devredildiği kuruma geçmiş sayılmasına karar verilmiş olup, bu karar gereğince ...Ltd. Şti'ne ait borçlardan Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın sorumlu olduğu kanaatine varılmakla ...' yönünden davanın husumetten reddine diğer davalılar yönünden davanın kabulune karar verildiği, davacının husumet tevcihinde kusuru olmadığından davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmediği gerekçesi ile davanın ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekili ve davalı ... İnş. Tic. Turz. San. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Davalı ... Belediye Başkanlığının dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmemesi, ancak davacı vekilinin dahili davalı dilekçesi vererek ve bu dilekçede "dava dilekçesinden çok kısa süre önce komisyonun 12/03/2014 tarihli 104 sayılı kararı verdiğini, bu kararın davadan çok kısa süre önce verildiğinden öğrenmelerinin mümkün olmadığını” belirterek ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nı dahili davalı etmesi, HMK'nın 124. maddesi kapsamında davanın doğru hasıma yöneltilmesi olup bu işlemin “dahili davalı/davaya dahil edilme” olarak belirtilmesi sonuca etkili değildir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur. Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Şu durumda zamanaşımı, savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

Hemen belirtmelidir ki, gerek İş Kanununda, gerekse Borçlar Kanununda, kıdem ve ihbar tazminatı alacakları için özel bir zamanaşımı süresi öngörülmemiştir.

Uygulama ve öğretide kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına ilişkin davalar, hakkın doğumundan itibaren, eski 818 sayılı Borçlar Kanununun 125 inci maddesi uyarınca ... yıllık zamanaşımına tabi tutulmuştur. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren yeni 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 146'ıncı maddesinde de genel zamanaşımı 10 yıl olarak belirlenmiştir.