muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4712, Karar No: 2007/1568, Tarih: 08.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/4712 E.  ,  2007/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2006

Davacı, malüliyetinin tesbitiyle, hak kazandığı tarihten itibaren malüliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, hak kazandığı tarihten itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, 1479 sayılı Yasa’nın 28. maddesi gereğince davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği noktasında toplanmaktadır.

Davacının, 24.12.1977-23.02.1978, 06.04.1983-13.06.1983, 01.02.1986-02.07.1986, 01.01.1987-03.01.1987, 01.06.1987-25.07.1987, 23.11.1993-03.12.1993 tarihleri arasında toplam 253 gün Sosyal Sigortalar Kurumu’na tabi zorunlu sigortalılığı; 01.04.1988-01.11.1993 tarihleri arasında 5 yıl 7 ay 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur sigortalılığı ve 08.02.1997-11.02.1998 ile 02.07.1999-31.10.1999 tarihleri arasında da isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalılığı bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Bağ-Kur Sağlık İşleri Dairesi Başkanlığı’nca, K. Devlet Hastanesi’nin 22.12.1997 tarihli sağlık kurulu raporuna istinaden davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmediğine karar verilmiş, bu karara itiraz üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 30.06.2004 tarihli raporunda, mevcut belgelere göre sigortalının maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile Bağ-Kur kapsamına girmiş olduğundan 1479 sayılı Yasa’nın 28/2. maddesi gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağı belirtilmiştir. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 12.10.2005 tarihli raporunda da, davacının halihazır durumuyla mevcut arızasının, 8/23290 sayılı “Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre beden çalışma gücünün üçte ikisini yitirmediği mütalaa olunmuştur. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı’nın 13.02.2006 tarihli raporunda ise, davacının beden çalışma gücünün üçte ikisini yitirdiği bildirilmiştir.

Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 30.06.2004 tarihli raporunda, davacının  çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği belirtilmeden, sigortalının maluliyetini gerektiren hastalık ve arızası ile Bağ-Kur kapsamına girmiş olduğundan 1479 sayılı Yasa’nın 28/2. maddesi gereğince maluliyet sigortası yardımlarından yararlanamayacağına karar verilmiştir. Ayrıca, anılan raporda, davacının Bağ-Kur kapsamına giriş tarihi olarak hangi tarihin esas alındığı da açıklanmamıştır. Öte yandan, 1479 sayılı Yasa’nın 28. maddesi gereğince çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği tespit edilen sigortalı malul sayılır. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre, bu yasaya tabi sigortalılığın başladığı tarihte malul sayılacak derecede hastalık veya arızası bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalı, bu hastalık ya da arızası nedeniyle malullük sigortası yardımlarından yararlanamaz.

Başka bir anlatımla, 1479 sayılı Yasa’nın 28/2. maddesinin uygulanabilmesi için, malul sayılan sigortalıdaki hastalık ya da arızanın kişinin sigortalılık niteliğini kazanmasından önceye ait bulunması yeterli değildir. Söz konusu hastalık ya da arızanın malul sayılmayı gerektirecek nitelikte bulunması da gereklidir. Bu bakımdan, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 30.06.2004 tarihli raporu gerekçeli ve açıklayıcı nitelikte değildir.

Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 12.10.2005 tarihli raporunda ise, davacının halihazır durumuyla mevcut arızasının, 8/23290 sayılı “Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik” hükümlerine göre beden çalışma gücünün üçte ikisini yitirmediği belirtilmiştir. Oysa, 1479 sayılı Yasa’nın 28/3. maddesinde, sigortalıların hangi hallerde çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmiş sayılacaklarının, Sağlık İşlemlerine İlişkin Yönetmelik’teki esaslara göre tespit olunacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle, “Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik”teki esaslara göre tespit yapan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 12.10.2005 tarihli raporu da hükme esas alınacak nitelikte bulunmamaktadır.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun “Adli Tıp Genel Kurulu’nun görevleri” başlıklı 15/f. maddesinde, Adli Tıp Genel Kurulu’nun, adli tıp ihtisas kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkileri, konu ile ilgili uzman üyelerin katılımıyla inceleyeceği ve kesin karara bağlayacağı

belirtilmiştir. Hal böyle olunca, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 1479 sayılı Yasa’nın 56. maddesi delaletiyle 506 sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir.

belirtilmiştir. Hal böyle olunca, 28.06.1976 gün ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da belirtildiği üzere, 1479 sayılı Yasa’nın 56. maddesi delaletiyle 506 sayılı Yasa’nın 109. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan görüş alınması gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, davacının daha önce tedavi gördüğü sağlık kuruluşlarındaki tüm bilgi ve belgelerin celbi ile dosyanın, gerektiğinde sigortalının da Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’na gönderilmek suretiyle öncelikle Sağlık İşlemlerine İlişkin Yönetmelik hükümlerine göre davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirip yitirmediği saptanmak, davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiğinin saptanması halinde, ilk Bağ-Kur sigortalılığının başladığı tarihteki hastalık ya da arızasının malul sayılmayı gerektirecek derecede ve yoğunlukta bulunup bulunmadığı belirlenmek ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde  davacıya iadesine,08.02.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2248, Karar No: 2019/2923, Tarih: 24.06.2019

**23. Hukuk Dairesi         2018/2248 E.  ,  2019/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Sıra cetveline konu 148 parsele ait kamulaştırma bedelinin ... Tapu Müdürlüğünde kayıtlı ... mevkiinde 2/146 cilt/sayfada tarla vasıflı taşınmaz kaydında müştekinin 07.01.2015, karşı tarafın 23.05.2013 tarihli hacizleri mevcuttur. Ancak karşı taraf ...'ın bu parselle ilgili bir haciz talebi bulunmamasına ve haciz talebinin sicil sayfa numarası farklı 201 parsele ilişkin olmasına rağmen sehven 148 parsele haciz konulduğu ... İcra Dairesinin 2009/1034 Esas sayılı dosyasından anlaşılmaktadır.

Bedeli sıra cetveline konu taşınmazın kamulaştırma bedelinden pay alınabilmesi için öncelikle geçerli bir haczin bulunması gerekir. Nitekim İcra Dairesi ...'ın 148 parseldeki haczinin sehven konulduğunu tespit ederek (yetkisi olmasada) 07.05.2015 tarihinde haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bu durumda kamulaştırma bedelinin müştekiye verilmesi gerekir. Bu gerekçe ile şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 24.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14235, Karar No: 2025/3163, Tarih: 10.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/14235 E.  ,  2025/3163 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/439 Esas, 2024/542 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.05.2024 Tarihli ve 2023/1956 Esas, 2024/913 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Derince /Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kocaeli 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.12.2024 Tarihli ve 2024/439 Esas, 2024/542 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mahallesi ... Bey Caddesi No:7/A .../ İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki yerleşim yeri adresinin Derince/Kocaeli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kocaeli 5. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kocaeli 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10458, Karar No: 2024/2621, Tarih: 23.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10458 E.  ,  2024/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : ..., ...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, 02/01/2013 günü sabah saat 08:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresinde bulunan ... plaka sayılı taşımacılık yaptığı otobüs ile ... Beldesi, Sağlık Ocağı önüne meskun mahal hız sınırının üzerinde geldiği esnada, bu sırada yolun sağlık ocağının önünde annesi ... ile beklemekte olan müteveffa ...'nin yoldan geçen araçların yakınlığını ve hızlarını dikkate almadan karşıdan karşıya geçtiği sırada sanığın müteveffaya çarpması sonucu...'un olay yerinde travmaya bağlı kan kaybı ve muhtelif iç organ yaralanmasına bağlı kanama sonucu hayatını kaybettiği, meydana gelen olayla ilgili yapılan yargılamada olay yerinde keşif yapıldığı, kusur durumunun tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'ndan bilirkişi raporu alındığı, söz konusu rapora göre sanık ...'nün idaresindeki otobüs ile meskun mahaldeki yolda seyrini sürdürürken seyrini meskun mahal hız limitlerinin üstünde seyrettiği, mevcut hızıyla seyrine devam ettiği esnada kontrolsüz biçimde kaplamaya giren çocuğu ikaz ederek aracıyla etkin direksiyon ve fren tedbirine başvurması gerekirken tedbirinde gecikerek yayaya çarptığı olayda dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı davranışı ile alt düzeyde tali derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13560, Karar No: 2017/14472, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13560 E.  ,  2017/14472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16053, Karar No: 2016/13394, Tarih: 14.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16053 E.  ,  2016/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-3-a, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.12.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalefet Şerhi:

Suça konu olayda, mesleği şoförlük olan, geçimini bu yolla temin eden, evli ve 1 çocuklu sanık hakkında, sürücü belgesinin 2 yıl 6 ay süreyle geri alınmasının sanığın mağduriyetine yol açacağından mutlak takdire bağlı olan anılan yaptırımın sanık hakkında uygulanmaması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne saygılarımla katılmamaktayım.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/3383, Karar No: 2024/8479, Tarih: 25.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3383 E.  ,  2024/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/3259 E. - 2019/1490 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2018 tarihli ve 2018/82 Esas, 2018/317 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yöneliko yer Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2018/3259 Esas, 2019/1490 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

2.Örgüt liderinin talimatı ile Bank Asyada hesap açmadığına

3. İşlemlerin rutin bankacılık işlemi olduğuna,

4. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü