muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8394, Karar No: 2025/1045, Tarih: 12.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2022/8394 E.  ,  2025/1045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2868 E., 2022/2413 K.

DAVA TÜRÜ : Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/133 E., 2022/193 K.

Taraflar arasında İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davası sonucunda verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl ve birleşen dosya dava dilekçelerinde; davacılar ... ve diğerlerinin Mazbut Serbostanyan-ı Hassa .../Hamdullah Ağa/Paşa Bin ... Ağa Bin ... Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; dosyaya sunulan 29.12.2021 tarihli bilirkişi kurulu ek raporunda, dosyaya sunulan bilgi ve belgelere göre 1251 tarihinin miladiye çevrilmesi durumunda 1835 yılına tekabul ettiği, ... Hanım'ın doğum tarihi olan 1284 tarihinin miladiye çevrilmesi durumunda 1867/68 yılına tekabul ettiği, her iki nüfus kaydının karşılaştırılmasında ... . ve ... 'in doğum yerleri, doğum tarihleri, ana-baba isimlerinin tam bir uygunluk sağladığını, heyet tarafından T.C. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı B.O.A. E V. d3064 referans no,lu defterinin 171. sayfasında yer alan kayıtta "Çengelkaryesinde, Aşağı Mahallede..." dendiğini, bu ifadelere göre ... Hanım'ın Çengelköy'de oturduğunun anlaşıldığını, baba adının ... . olduğunun, belgedeki 6 ... 1325/14 Eylül 1907 Hamdullah Paşa Vakfının mütevellisi olduğunu, ... Hanım'ın babasının ... . Bey olduğunu ve her ikisinin de Serbostanyan-ı Hassa .../Hamdullah Ağa/Paşa Bin ... Ağa Bin ... Vakfının vakfiyeden kaynaklanan haklara sahip evladı arasında olduklarının resmi kayıtlarda sabit olduğunu, davacıların vakıf kurucusu Hamdullah Paşa Bin ... Ağa Bin ...'ın soyundan geldiklerini, vakıf senedine göre gelir fazlasının batın tertibine yer verilmeksizin eşit olarak vakıf evladına bırakıldığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne ve her iki davadaki davacıların, "Serbostanyan-ı Hassa .../Hamdullah Ağa/Paşa Bin ... Ağa Bin ..." vakfının galle fazlasına müstahak evlatları olduklarının tespitine her iki davadaki davacıların, "Serbostanyan-ı Hassa .../Hamdullah Ağa/Paşa Bin ... Ağa Bin ..." vakfının galle fazlasına müstehak evlatları olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, davacıların üst soyunun Serbostanyan-ı Hassa .../Hamdullah Aga/Paşa bin ... Ağa Bin ... Vakfının vakıf evladı olduklarını ispat etmiş olmasına, davaya konu vakfın vakfiyesinden galle fazlasının batın şartı ve kız-erkek evlat ayrımı olmaksızın bütün evlatlar arasında eşit olarak dağıtılmasının şart kılınmış olmasına, alanında uzman bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, İlk Derece Mahkemesi kararında Mahkemenin hukuki değerlendirmesi bakımından, kanuna aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek bilirkişi raporlarına karşı yaptıkları itirazların dikkate alınmadığını, hükme esas alınan 29.12.2021 tarihli ek bilirkişi raporunun eksik inceleme, hatalı tespit ve yoruma dayalı olduğunu, ek raporda vakıf mütevellisi Ahmed ile davacıların murisi evveli Ahmed .'in bilgileri örtüşmediği, çelişkiler bulunduğu halde bu hususların irdelenmediğini, şahsiyet kayıt örneğinde Ahmed Bey'in 1907 yılında değil 18 Aralık 1832 tarihinde mütevellilik yaptığını, davacılar tarafından sunulmayan bir delilin bilirkişiler tarafından dosyaya sunulup rapor hazırlandığını, vakıf mütevellisi Ahmed'in bilgilerinin araştırılmadığı gibi davacıların murisi ... .'in kimlik bilgileri ile karşılaştırılmadığını, vakıf senedindeki galle fazlası için öngörülen şartlar nedeni ile davacıların galle fazlasına müstahak olmadıklarını, dosyada yeterli belge, veraset ilamı bulunmadığı, vakfın kurucusu Hamdullah Paşa’nın torunu olduğunu kanıtlayan hiçbir veri olmadığı halde ... Akbilen’in Hamdullah Paşa’nın soyundan geldiği ve torunu olduğu tespitinin yapıldığını, Hamdullah Paşa ve Sadri Esbak Esseyid ... Paşa Vakfı ile Serbostanyan-ı Hassa ... /Hamdullah Ağa/Paşa Bin ... Ağa Bin ... Vakfının aynı tüzel kişilik olmadığını, nitekim Serbostanyan-ı Hassa .../Hamdullah Ağa/Paşa Bin ... Ağa Bin ... Vakfının evladları olduklarına dair verilen Mahkeme kararlarının bir çoğunun dayanağı İstanbul 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.01.1944 tarihli ve 1943/1232 Esas, 1944/69 Karar sayılı ilamı olduğunu ve bu Mahkeme kararının hatalı olduğu Vakıf uzmanlarının yaptığı inceleme sonucu tespit edildiğinden davalı idare tarafından bu kararlara karşı yargılamanın iadesi yoluna gidildiğini, davacıların dayandığı ve emsal olarak sunmuş oldukları Mahkeme kararlarının da dayanağı olan İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.01.1944 tarihli ve 1943/1232 Esas, 1944/69 Karar sayılı kararı ile kararda adı geçen davacıların “Şehsuvarzade Hamdullah Paşa” ve “Sadr-ı Esbak Esseyyid ... Paşa’nın” evlad ve ahvadı olduklarına karar verildiğini, ilamda ... olarak zikredilen kişinin söz konusu ilamla vakıflar idaresine başvurduğunu, ilamda adı geçen “Şehsuvarzade Hamdullah Paşa”nın kurmuş olduğu bir vakıf bulunmamasına rağmen, intifalı bir vakfı bulunan diğer bir Hamdullah Paşa tarafından kurulan huzurdaki davanın konusu vakıftan, ilamda adı geçenlere davalı İdarece sehven intifa hakkı tahsisi yapıldığını, bu işlemin isim benzerliğinden kaynaklanan hatalı bir işlem olduğunu, İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/427 Esas sayılı dosyasından tarihçi bir bilirkişinin de yer aldığı üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 26.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda da tarihi kayıtlara göre “Şehsuvarzade Hamdullah Paşa” ile “Serbostanyan-ı Hassa Sadrıesbak Kaptan-ı Derya Vezir Hamdullah Paşa nam-ı diğer ..

. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/427 Esas sayılı dosyasından tarihçi bir bilirkişinin de yer aldığı üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan 26.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda da tarihi kayıtlara göre “Şehsuvarzade Hamdullah Paşa” ile “Serbostanyan-ı Hassa Sadrıesbak Kaptan-ı Derya Vezir Hamdullah Paşa nam-ı diğer ... Paşa’nın” aynı kişi olmadığının tespit edildiğini, davacılar tarafından emsal olarak sunulan söz konusu Mahkeme kararlarının da maddi gerçeği yansıtmayan hatalı kararlar olduğunu, iş bu kararların incelemeye konu davada kesin hüküm, kesin delil olarak kabulünün mümkün olmadığını, iş bu kararlar aleyhine yargılamanın iadesi yoluna gidildiğini, aynı hatanın tekrar edilmesi, vakıf kurumuna zarar verilmesine ve sebepsiz zenginleşme yolunun açılmasına neden olacağını, dava konusu vakfa ait 1238 H. tarihli vakfiyede ise galle fazlasıyla ilgili iradesini “hıfz olunup maadası mutlaka evladlarım beynlerinde ale’s-seviye taksim oluna…” ifadeleriyle ortaya koymuş olup söz konusu ifadelerden vakıf kurucusunun galle fazlasını sadece kendi evlatlarına (1. nesil) bıraktığının açık olduğunu, dava konusu vakfa ait vakfiyelerde galle fazlasının nesiller boyu evlatlara dağıtılmasını ifade eden herhangi bir ifadeye de yer verilmediğini, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.09.2017 tarihli ve 2017/2592 Esas, 2017/11243 Karar ve Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2017/2775 Esas, 2017/14436 Karar sayılı kararlarıyla da hükme bağlandığı üzere davacılar vakıf kurucusunun soyundan gelmediklerinden vakıf evladı olduklarının kabulü mümkün olmadığını, arz ve izah edilen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Vakıflar Genel Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 77. maddesinin 2. fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2666, Karar No: 2017/5238, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2666 E.  ,  2017/5238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/11/2015 tarih ve 2013/336-2015/638 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin TPE'ye 30/11/2010 tarihinde başvurarak 2010/75322 nolu “T.E.O.L” markasını tescil ettirdiğini, davalının müvekkilinin başvurusundan sonra 2010/82003 nolu "teo language institute şekil" ve 2010/82006 nolu "teaching enlish on line şekil" markalarını tescil ettirdiğini, bu marka başvurularının mutlak red nedenine dayanarak TPE tarafından reddedilmesi gerektiğini, ayrıca nispi red nedenlerinin de gerçekleştiğini, her iki markanın da müvekkili şirkete ait markayla görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik taşıdığını, davalıya ait her iki markanın da müvekkiline ait marka ile aynı ve benzer sınıflarda bulunduğunu, müvekkiline ait markanın tanınmış ve öncelikli marka olduğunu, davalı tarafından yapılan başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2010/82003 nolu ve 2010/82006 nolu markaların tescilli oldukları sınıflarda hükümsüzlüklerine ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, mutlak red nedenlerinin bulunmadığı, davalıya ait 2010/82003 sayı ile tescilli markanın asli unsurunu oluşturan ibarenin "Teol" olarak okunmaya elverişli olduğu, markalar arasında karıştırılma ya da ilişkilendirilme olasılığına yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğu, davalının 2010/82006 sayılı tescilli markası bakımından benzerlik bulunmadığı, davalının davacı şirket temsilcisi ...'ndan 01/01/2010 tarihi itibarı ile "TEOL Dil Eğitim Merkezi ... Şubesi" işyerini, işletme hakkının tamamını devir ve teslim aldığı, tescil başvurularında bulunulan tarihlerde gerekli tescil işlemlerini yaptırarak ticari faaliyette bulunduğu, "Teol" ifadesinin davalı tarafından kullanımı davacı şirket temsilcisi tarafından yapılan devir sözleşmesi ile sağlandığı, davalının da bu isimle ticari faaliyete devam ettiği, bu ifadenin marka başvurusunda kullanılmasının kötüniyet olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalı adına 03/03/2012 tarih ve 2010/82003 no ile tescilli markanın tescil olduğu sınıflarda hükümsüzlüğüne, markanın sicilden terkinine, 20/03/2012 tarih ve 2010/82006 numara ile tescilli marka hakkındaki talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5601, Karar No: 2015/8052, Tarih: 07.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5601 E.  ,  2015/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2014/61-2014/931

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının indirilerek tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili; davacının 01.10.2009 tarihinden bu yana davaya konu yerde kiracı olduğu ve yeri eczane olarak kullandığını, 2009 yılında taşınmazın bulunduğu yerde davalının tıp merkezi açılacağını belirtmesi nedeniyle kira bedelini rayiçlerinden yüksek belirlediklerini ve aylık bedelin başlangıçta 5000-TL olduğu, tıp merkezinin açılmaması nedeniyle geçen sürede bundan dolayı zarar ettiğini, 01.10.2013-01.10.2014 dönemi için talep edilen kira bedelinin aylık 6.786-TL olup rayiç kira bedellerine göre kiralanan yerin kirasının indirilerek aylık net 5000-TL olmasına karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece taşınmazın boş olmadığı, davalının eski kiracı olduğundan hak ve nesafet kuralları gereği indirim uygulanmak sureti ile dava konusu dönem için kira bedelinin 5.000- TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Kural olarak; kiracının, kiralananın yüzölçümünde veya diğer niteliklerindeki değişmelerden, kiralananın bulunduğu yerdeki ticari durum değişikliklerinden ve ülkedeki ticari ve ekonomik dalgalanmaların, paranın satın alma gücündeki değişikliği kendi lehine olarak kira parasına etki yaptığını iddia ve kanıtlamak suretiyle kira parasının indirilmesini istemeye hakkı vardır.

Davacı vekilinin dava dilekçesinde ileri sürdüğü olgular karşısında dava kira bedelinin tespiti davası olmayıp, kira bedelinin indirilmesi davasıdır. Bu nedenle uyuşmazlığın yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde çözülmesi gerekirken, kira tespiti davası olarak değerlendirilip bilirkişinin hak ve nesafet kurallarına göre belirlediği bedel üzerinden karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1118, Karar No: 2013/1495, Tarih: 05.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1118 E.  ,  2013/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı ... Koop. arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.11.2012 gün ve 43-518 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca temyiz itirazlarını inceleme görevi Yüksek 23. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz itirazlarını incelemekle görevli Yargıtay Yüksek 23. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15882, Karar No: 2012/1091, Tarih: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15882 E.  ,  2012/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde üçünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13815, Karar No: 2015/28677, Tarih: 07.05.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/13815 E.  ,  2015/28677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/152917

MAHKEMESİ : Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

NUMARASI : 2010/57 (E) ve 2011/10 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 07/01/2011 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu belirten şikayetçi K.. S..'a davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi K.. S..'ın davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık Y.. D..'a yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

2-Sanıklar Y.. D.. ve K.. S.. hakkında tehdit eylemlerinden verilen beraat kararlarının da usul ve Kanuna uygun olduğu,

Anlaşıldığından, katılan sanık Y.. D.. ve katılan K.. S..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15939, Karar No: 2012/30522, Tarih: 17.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/15939 E.  ,  2012/30522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.04.2012
Yargıtay — Esas No: 2021/13138, Karar No: 2022/6706, Tarih: 04.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/13138 E.  ,  2022/6706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından 22/12/2020 tarih 2020/İHK-28923 sayılı davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; 28/03/2019 tarihinde çift taraflı trafik kazasında araç içinde yolcu olan müteveffanın ölümünün ardından eş ve çocuklarının desteklerinden yoksun kaldığını, sigorta şirketine başvurulduğunu ancak destekten yoksun kalma tazminatının ödenmemesi sebebiyle fazlaya ilişkin haklarını saklı kalmak kaydıyla eş ve çocuklar için 30.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, talebin reddine karar verilmiş; karara davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Sigorta İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı vekilinin itirazlarının reddine dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazası sonucu vefat nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

HMK'nın 266. ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verilir, hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kaza tesbit tutanağında davacıların desteğinin içinde bulunduğu sürücü kursu aracının şerit değiştirmeden önce gireceği şeritteki araçların geçişini beklemek kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu belirtilmiş, soruşturma aşamasında alınmış olan bilirkişi raporunda ise müteveffanın içinde bulunduğu araç sürücüsünün sinyal verip dönmeye başlamış iken arkadan süratle gelen aracın çarpması neticesi kaza oluştuğu ve kazada kusuru bulunmadığı tesbit edilmiştir. Bu halde kusur raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda kaza tesbit tutanağı ile soruşturma aşamasında alınan rapor arasındaki çelişkiyi giderecek kusur dağılımına ilişkin, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alındıktan sonra çıkan sonucuna göre (temyiz eden davalı lehine oluşan kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.