muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5367, Karar No: 2025/1441, Tarih: 24.02.2025

Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde 06.10.2015 tarihli ve 2014/239 Esas, 2015/394 Karar sayılı kararla, "... çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı lehine zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği ..." gerekçesiyle verilen davanın kabulüne, 25.05.2015 havale tarihli bilirkişi kurulu rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 10.220,40 metrekarelik yüzölçümündeki dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline dair hüküm, davalılar Hazine vekili ve ... vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2019 tarihli ve 2016/14149 Esas, 2019/4257 Karar sayılı ilamıyla; "... İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde 1965 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra yapılan 1744 sayılı Kanunla Değişik 2 nci madde uygulaması ve 3302 sayılı Kanunla Değişik 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, işi bitirme, sonuçları ilan tutanakları, çalışma tutanakları ile çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri orman sınır noktalarıyla birlikte gösterir orman tahdit haritası ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneklerinin, keşif sırasında uygulanan 1959 ve 1977 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğraflarının getirtilmediği, hükme esas bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın eğiminin yer yer değişmekle birlikte %25-30 civarında olduğunun belirtildiği ancak eğimin neye göre belirlendiğinin açıklanmadığı, çekişmeli taşınmaz üzerinde deliceden aşılanma zeytin ağaçlarının kök, aşılama yaşı ve kapalılık oranının, yine, taşınmazın imar planında olup olmadığının belirlenmediği, belgeler toplandıktan sonra orman ve zilyetlik araştırması yapılması, taşınmazın öncesinin delicelik, çalılık ve makilik niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerektiği, %12’den fazla eğimli delicelerin muhafaza (koruma) makisi olduğu, muhafaza makilerinin 5653 sayılı Kanun'un 1 inci maddesi ile Değişik 3116 sayılı Kanunun 1/e maddesinin istisnasını teşkil ettiği, aynı maddenin son fıkrası gereğince Devlet ormanı olarak kabulü gerekeceği, 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, davacılar yanında, bayiileri yönünden de tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile Mahkeme Yazı İşleri Müdürlüklerinden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile Değiştirilen 14/2 nci maddesi hükümleri dikkate alınarak sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanmalı ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerektiği, Orman İdaresinin ve Muğla Büyükşehir Belediyesi Başkanlığının davaya katılımının sağlanması gerektiği ..." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde, Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin; 02.02.2021 tarihli ve 2019/727 Esas, 2021/64 Karar sayılı ilamıyla; "... 3402 sayılı Kadastro Kanunun 5 inci ve 27 nci maddesi uyarınca bir taşınmaz hakkında kadastro tutanağı düzenlendiği tarihten itibaren Genel Mahkemelerde açılmış davaların görevinin sona erdiği ve davaların Kadastro Mahkemesine aktarılması gerektiği, dava konusu taşınmazların bulunduğu Avşar Mahallesinde kadastro çalışması yapıldığı ve taşınmaz hakkında 28.12.2020 tarihli kadastro tutanağı düzenlediği, tutanak asılları ve eklerinin 3402 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi gereğince Kadastro Mahkemesine devri yapıldığı ..." gerekçesiyle Kadastro Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

Görevsizlik kararı uyarınca dava dosyasının devredildiği Milas Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; "... dosya kapsamında alınan beyanların birbirleriyle uyumlu olduğu, ilk tesis kadastrosunun yapıldığı 1964 yılında dava konusu taşınmazın taşlık ve çalılık olarak tescil harici bırakıldığı, Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda alınan raporda % 35 eğimli olması nedeniyle toprak muhafaza karakteri taşıdığı, keşif mahallinde dinlenen bilirkişilerin de dava konusu yerin evveliyatının çalılık-makilik olduğunu belirttiği, davacı tarafından açılarak içerisindeki delicelerin aşılandığı, ancak hiçbir dönemde zeytincilik haricinde tarımsal faaliyet yapılmadığı, nitekim tarımsal faaliyet yapılmasına elverişli toprak yapısının bulunmadığı, bu kapsamda 6831 sayılı Kanun'un 1/j maddesinde tanımlanan orman sayılan yerlerden olduğu ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu 14 üncü 17 nci ve TMK 713 nci maddesi gereğince zilyetlikle kazanılamayacağı ..." gerekçesiyle davanın reddi ile taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmiş ve hüküm, davacı vekili tarafından, "... mahkemenin taşınmazın eğimli olması nedeniyle orman vasfında olduğuna yönelik değerlendirme yaptığı, meyilli arazilerin tarım arazisi olarak kullanılabileceği, etrafı tarım arazileriyle çevrili alanlardaki zeytinliklerin orman sayılmayacağı, taşınmaza komşu eski 103 parselin kesinleşen yargılama sonunda şahıs adına tescil edildiği, zilyetlik şartlarının oluştuğu, imar-ihyanın 30-35 yıl önce tamamlandığı, taşınmazın zeytinlik arazisi olduğu, zeytin ağaçlarının davacı tarafından imar ihya edildiği .." iddiasıyla temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki; 6831 sayılı Kanun'un orman sayılan yerleri düzenleyen 1inci maddesinin j bendinin karşıt anlamından (mefhum-u muhalifinden), orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda veya makilerle örtülü yerlerin orman sayılacağı sonucuna ulaşılmaktadır. Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeli'ğinin 14/o maddesinde, orman ve toprak muhafaza karakteri; üzerindeki bitki formasyonu ile taşkınları, şiddetli yağış sonrası oluşan zararlı akışları, toprak erozyonunu, toprağın strüktür ve tekstürünün bozulmasını önleyici, su verimini artırıcı etkisi bulunan ve eğimi %12 den fazla olan yerler olarak tanımlanmıştır. Orman Kanunu’nun 23 ücnü maddesinde de, ziraat vekaletince, arazi kayması ve yağmurlarla yıkanması tehlikesine maruz olan yerlerdeki ormanlarla, meskün mahallerin havasını, şose ve demiryollarını, toz ve kum fırtınalarına karşı muhafaza eden ve nehir yataklarının dolmasının önüne geçen veya memleket müdafası için muhafazası zaruri görülen Devlet ormanları veya maki veya fundalarla örtülü yerlerin daimi olarak muhafaza ormanı olarak ayrılabileceği düzenlenmiştir. Tüm bu düzenlemelere göre makilik, fundalık, çalılık, pırnallık, meşelik v.b. türünden bitki örtüsü ile kaplı yerlerin, eğiminin % 12 den fazla olmasının tek başına o yerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığı anlamına gelmeyeceği ve dolayısıyla orman sayılan yerlerden sayılması için yeterli bulunmayacağı anlaşılmaktadır. Bu tür yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması için eğime ilave olarak yukarıda belirtilen diğer unsurlarında bir ya da birkaçının birlikte bulunması gerekmektedir. Uzman bilirkişilerce yukarıda belirtilen bitki örtüleri ile kaplı % 12 den fazla eğime sahip yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığına ilişkin rapor hazırlarken; bölgenin ve arazinin genel yapısı, iklim ve mevsim özelliği, toprağın cinsi, su ve rüzgar erozyonuna göre durumu, eğimin şiddeti, bitki örtüsünün türü, kök ve gövdesinin niteliği, toprağa tutunma özelliği, gerekirse laboratuarda yapılacak toprak analizi ile elde edilecek bilimsel veriler ve maddi bulgulara aykırı düşmeyen hüküm kurmaya yeterli, Yargıtayın, İlk Derece Mahkemesinin ve tarafların denetime elverişli olmasına özen gösterilmelidir. Dava dosyasının somut özelliği ile irtibatlandırılmamış, kanun ve yönetmelikteki tabirlerin tekrarı şeklindeki genel ve soyut açıklamalarla yüksek eğimli yerlerin orman ve toprak muhafaza karakterini doğrudan taşıdığı yönündeki raporlar hüküm kurmaya yeterli görülmemelidir.

Bu açıklamalar ışığından somut olayın değerlendirilmesine gelince; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 28.02.2022 tarihinde yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi kurul raporunda, dava konusu taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında orman sayılmayan yerlerden olduğu, dava konusu taşınmazın en eski tarihli 1959 memleket haritasında "çalılık" simgeli yeşile boyalı alan olarak gösterildiği, 1977, 1996 ve 2012 memleket haritalarında zeytinlik rumuzu bulunan yeşil renkli alanda kaldığı, 1954, 1964, 1971 ve 1974 yılı hava fotoğraflarında ise koyu renkli görünümde % 80 kapalılıkta ağaç / bitki formları bulunduğu, yöreye özgü çalı ve deliceler olduğu, 1992, 2009 ve 2015 hava fotoğraflarında yoğun maki örtüsünün seyreltilerek mevcut delicelerin zeytinlik halinde olduğu, 1972 yılından sonra 1992 yılından önce delicelerin aşılanıp diğer maki türlerinin kaldırıldığı ve sonraki yıllarda zeytinlik haline getirildiği, keşif tarihinde taşınmaz üzerinde delice üzerine aşılama ile elde edilen aşı yaşları 40 - 45 civarında olan zeytin ağaçlarının bulunduğu, başkaca orman ağacı ve bitki örtüsünün bulunmadığı, taşlık ve kayalık yapıya sahip olduğu, taşınmazın eğiminin % 35 olduğu, toprak muhafaza karakteri taşıdığı, delicenin Akdeniz maki bitki örtüsünün ferdi olduğu, taşınmazın imar ihyası tamamlanmış zeytinlik vasfında tarım arazisi olduğu belirtilmiştir.

Hal böyle olunca; dava konusu taşınmaz kesinleşen orman kadastro sınırları dışında olup, taşınmazın salt eğiminin %35 olmasının taşınmazın orman olduğu anlamına gelmeyeceği, aynı zamanda 6831 sayılı Kanun'un ve Dairemizin de aradığı anlamda az yukarıda açıklandığı üzere toprak muhafaza karakteri taşıması da gerektiği, ancak orman bilirkişi raporunda eğimin % 12'den fazla olduğu gerekçesiyle toprak muhafaza karakteri taşıdığının belirtildiği, % 12'nin üzerinde eğim olan yerlerde taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıyacağının kabulü ile taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesinin doğru görülmediği, zira % 12' den fazla eğime sahip yerlerin orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyıp taşımadığına ilişkin rapor hazırlarken; bölgenin ve arazinin genel yapısı, iklim ve mevsim özelliği, toprağın cinsi, su ve rüzgar erozyonuna göre durumu, eğimin şiddeti, bitki örtüsünün türü, kök ve gövdesinin niteliği, toprağa tutunma özelliği, gerekirse laboratuarda yapılacak toprak analizi ile elde edilecek bilimsel veriler ve maddi bulgulara aykırı düşmeyen hüküm kurmaya yeterli, Yargıtayın, yerel mahkemenin ve tarafların denetimine elverişli olmasına özen gösterilmesi ve taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunun tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği, yine taşınmazın yüz ölçümü 10.220,48 metrekare olup üzerindeki zeytin ağacı sayısının belirtilmediği gözetilerek, bu yönden gerekli araştırma ve inceleme yapılarak bu hususları ihtiva eden bilirkişi raporu alınması; taşınmazın orman niteliğinde olmadığının belirlenmesi halinde, davacının ekonomik amaca uygun kullanımının söz konusu olup olmadığının dolayısıyla davacı lehine, dava konusu taşınmazlar üzerinde kanunun aradığı anlamda imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarını sağlanıp sağlanmadığı hususunun tereddütsüz olarak belirlenmesi gerekirken, taşınmazların salt eğimleri gözetilerek, %12' nin üzerinde eğim olan yerlerde taşınmazın toprak muhafaza karakteri taşıyacağının kabulü ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6870, Karar No: 2011/11543, Tarih: 25.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/6870 E.  ,  2011/11543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir adet kılıç ve iki adet bıçak elde olunan sanık ... hak- kında temel cezanın alt sınırda uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Sanık ... hakkında tayin olunan adli para cezasının tutarına ve müsadere konusu mermilerin bilinen değerine göre hükmün, 5219 sayılı Yasayla deği- şik CMUK.nun 305. ve HUMK.nun 427. maddeleri uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uya- rınca istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanıklar ..., ... ve ... hakla- rında kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ... ile diğer sanıklar müdafiilerinin yerinde görülme- yen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 25.10.2011 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16489, Karar No: 2012/2870, Tarih: 09.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16489 E.  ,  2012/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 2.75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12768, Karar No: 2025/7015, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/12768 E.  ,  2025/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1201 E., 2022/509 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/346 E., 2021/269 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 63/1. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulurken atıf maddesi olarak sırasıyla 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının gösterilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulurken atıf maddesi olarak sırasıyla 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1554, Karar No: 2007/2206, Tarih: 12.03.2007

18. Hukuk Dairesi 2007/1554 E., 2007/2206 K.

**18. Hukuk Dairesi 2007/1554 E., 2007/2206 K.**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 19 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde çatı yaptırılması ve masrafın davalılardan alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde anayapının üzerinde bulunan açık terastan sızan suların müvekkiline ait bulunan üst kattaki bağımsız bölümde hasara yol açtığından çatı yapılmasının zorunlu olduğunu, buna karşın davalı kat maliklerinin masrafa katılmayı kabul etmediklerini öne sürerek, terasa kiremit çatı yaptırılmasına ve masrafının tüm kat maliklerinden arsa payları oranında tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece, bilirkişi raporuna dayanılarak teras üzerine kiremit örtülü oturtma çatı yaptırılmak suretiyle sızan suların davacının dairesine zarar vermesinin önlenmesi ve çatı yapım bedelinin kat irtifakı sahibi kat maliki davalılardan arsa payları oranında alınması yolunda hüküm kurulmuştur.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesi hükmü uyarınca kat malikleri anataşınmazın mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumakla yükümlü oldukları gibi; kat maliklerinden biri, tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; anataşınmazın projesinde binanın üzerinin çatısız açık teras olduğu anlaşılmakta olup, bu proje yöntemince değiştirilip değişiklik belediyece onaylanmadıkça, anataşınmazdaki tüm kat malikleri muvafakat etmedikçe, projedeki biçimin korunması ve onarımın projesine ve tekniğine uygun olarak yapılması gerekir. Mahkemece de benimsenen bilirkişi raporunda yer verildiği üzere çatının terasa nazaran anayapıyı koruyucu özellikte bulunması, çatı yapım bedeli ile terasın projesine ve tekniğe uygun izole edilip onarılması bedelinin birbirine yakın olması, bütün kat maliklerinin onayı alınmadan projeye aykırı değişiklik yapılmasını gerekli ve haklı kılamaz. Bu durumda mahkemece bağımsız bölümdeki zararın önlenmesi için çatı yaptırılması isteminin terasın izolasyon ve onarımını da kapsadığı dikkate alınarak terasın projesine uygun olarak yalıtım ve izolasyonunun yapılarak onarılmasına ve bunun gerektirdiği giderlerin ileride gerçekleşecek masraftan düşülmek üzere avans niteliğinde davalı kat maliklerinden arsa payları oranında tahsili yerine projeye aykırı olarak oturtma çatı yaptırılmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.