muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23698, Karar No: 2016/24972, Tarih: 08.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/23698 E.  ,  2016/24972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, maaş farkı ile bilet primleri alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar avukatlarınca istenilmesi ve davalı ... Temizlik Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... temizlik Ltd. Şti. adına vekili Avukat ... geldi. Diğer davalı ... Belediye Başkanlığı ile karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret farkı ve bilet primi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu karar, Dairemizin 15.03.2016 tarihli ilamıyla, davacı tarafa, dava konusu edilen her bir alacak yönünden talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun açıklattırılması gerekliliğiyle, sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı, “1518”, “1048763”, “1058065”, “1061981”, “1061835”, “1069406”, “1076441” tescil numaralı işyerlerinin hangi işverene ait olduğu yönünde, dosya içeriğinde tescil kaydı bulunmamaktadır. Bu halde, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun ilgili biriminden (hizmet döküm cetvelindeki il ve şube koduna dikkat edilerek), söz konusu işyerlerinin hangi işverene ait olduğu sorulmalı ve dava konusu alacakların hesaplanmalarına esas çalışma süresi belirlenmelidir.

Diğer taraftan, davalı alt işveren ... Temizlik ve Özel Güvenlik Hiz. Turizm Hay. San. Ltd. Şti.’nin sorumlu olduğu çalışma süresinin belirlenmesinde, bu şirkette geçen çalışma süresi ile birlikte, işyeri devri hükümlerine göre kesintisiz olarak bu şirketten önceki işverenler nezdinde geçen çalışma süresinin dikkate alınması gereklidir. Mahkemece, davacının kesintili çalıştığının kabul edilmesine rağmen, davalı alt işveren şirketin sorumluluğunun belirlenmesinde bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur. Belirtilen husus nazara alınarak, davalı alt işveren şirketin sorumlu olduğu çalışma süresi ve dolayısıyla alacak cins ve miktarları yeniden değerlendirilmelidir.

3-Dava konusu kıdem tazminatı alacağı yönünden, her bir çalışma dönemi için ayrı ayrı olmak üzere, iş sözleşmesinin ne sebeple sona erdiği meselesinin değerlendirilmesi gereklidir. Mahkemece ise, sadece son çalışma dönemi bakımından fesih değerlendirilmiş, diğer çalışma dönemleri bakımından bir değerlendirme yapılmadan toplam çalışma süresi üzerinden tazminat hüküm altına alınmıştır. Son çalışma döneminin işçi haklı feshi sebebiyle sona erdiği sabittir. Bu halde, diğer çalışma dönemleri bakımından da fesih olgusu üzerinde durulmalı ve deliller tartışılarak bir sonuca gidilmelidir.

4-Dava dilekçesinde, bilet primi adıyla talep edilmiş alacak hakkında, olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyerek hüküm sonucu tesis edilmemesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesi aykırıdır.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı ... Temizlik Ltd. Şti. yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4197, Karar No: 2010/4972, Tarih: 28.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4197 E.  ,  2010/4972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇUBUK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın maliki olduğu 9 parça taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, tapu masraflarının kendisine ödenmesini belirtip davayı kabul etmiştir.

Mahkemece,  kabul nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece davalının imzalı beyanının bulunduğu kısa kararda “davanın kabulüne” şeklinde hüküm kurulmuş, gerekçeli kararda ise davanın kısmen kabulü ile 1751 parsel yönünden davanın reddine, diğer parseller yönünden davanın kabulüne karar verilmek suretiyle kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmuştur.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi  asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.Hal böyle olunca; hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre işin esası hakkında inceleme yapılmasına şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2734, Karar No: 2019/8885, Tarih: 18.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/2734 E.  ,  2019/8885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat, tedbir ile yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı erkeğin "Annem boşan derse ben boşanırım, öldür derse öldürürüm" şeklindeki beyanının ispatlanamaması nedeniyle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, yine de mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların kusurlu davranışları dikkate alındığında, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2019 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/8353, Karar No: 2023/2786, Tarih: 22.05.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/8353 E.  ,  2023/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile kamu düzeni bakımından yapılan inceleme sonucunda İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

I. DAVA

Davacı; ... ili, ... ilçesi, ... Yeni Mahallesinde bulunan susuz tarla vasfındaki taşınmazın nizasız ve fasılasız olarak malik sıfatıyla ... iken ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında bir bütün olarak 186 ada 95 parsel numarasıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini,taşınmazı eklemeli zilyetlik ile birlikte 40 seneden fazla süreden beri tasarruf ettiğini ileri sürerek davalı Hazine adına olan 186 ada 95 parsel içerisine dahil edilen kendisine ait kısmının tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili; dava konusu taşınmazın sınırları itibarıyla Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, davacı tarafından eklemeli zilyet olarak 40 yıla aşkın süreden beri nizasız ve fasılasız zilyetliğini gösterecek herhangi bir emare bulunmadığını, taşınmazın imar ihya yoluyla kazanımı ve zilyetlikte iktisap edilmesinin mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın bir kısmının taşlık, kıraç ve kayalık olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2016/707 Esas, 2018/220 Karar sayılı kararıyla;davanın kabulü ile fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 18.05.2017 tarihli ekli krokili raporunda A harfi ile gösterilen 44531,93 m² lik kısmın, davalı Maliye Hazinesi adına olan tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 30/05/2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/601 Karar sayılı kararıyla; keşif esnasında dinlenen tanık, mahalli bilirkişi ve kadastro tespit bilirkişilerinin beyanlarından taşınmazın davacıdan önce babası tarafından kullanıldığının anlaşıldığı,taşınmazın babasından davacıya ne şekilde intikal ettiğinin Mahkemece araştırılmadığı, davacının eklemeli zilyetliğine dayandığı babası ve kendisi yönünden ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden belgesiz araştırması yapılmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesince Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 11/03/2020 tarihli ve 2019/290 Esas, 2020/192 Karar sayılı kararıyla; fen bilirkişi raporunda 186 ada 95 parselin krokide A harfi ile gösterilen toplam 44531,93 m2'lik kısmında davacının zilyet ve malik olarak hak iddia ettiği, davacının seleflerinin, dava konusu edilen araziyi çok uzun yıllar önce imar ve ihya ederek tarım arazisi haline getirdikleri, davacının, imar ve ihya edilmiş olarak ve tarla vasfı ile devraldığı bu taşınmazı, devir tarihinden itibaren tespit tarihine kadar tarım arazisi olarak kullanmak suretiyle kesintisiz ve nizasız bir şekilde malik sıfatıyla tasarrufu altında bulundurarak zilyet olduğu, davacı için tespit tarihi itibariyle imar, ihya ve zilyetlik yönünden ekonomik amaca uygun şekilde tarla olarak zilyetliğe dayalı 3402 sayılı Kanun'un 14 ve 17. maddesine göre kazanım şartlarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D. İstinaf Nedenleri

Ç. Kaldırma Kararı Sonrası İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D. İstinaf Nedenleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde, hak düşürücü süre geçtiğini,dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağını, dinlenen bilirkişiler ve tanıklar davacı ile aynı köyden olduğu, yanlı ve taraflı beyanda bulunduklarını, Mahkemece alınan bilirkişi raporunda ve yapılan keşif neticesinde taşınmazın niteliğine ilişkin olarak 20-25 yıldır sürülü, ekili, dikili olmadığı, eğimli olduğu, boş ve kıraç tarla olduğu, taşlık olduğu, tarıma elverişsiz olduğu, uzun yıllar boyunca tarımsal amaçlı kullanılmadığı, herhangi bir tarımsal emare ve düzenli toprak amenajman işlemlerine ilişkin emareye rastlanmadığının belirtildiği, taşınmazda davacının zilyetliğine ilişkin herhangi bir emare olmadığını, alınan ikinci rapor ile ilk raporun zıtlıklar taşıdığını, raporun karar vermeye yeterli olmadığını, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine ilişkin hükümlerinde irdelenmesi gerektiği, nispi vekalet ücretinin hesaplanmasında hata yapıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

E. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 15/06/2021 tarihli ve 2020/850 Esas, 2021/805 Karar sayılı kararıyla; davanın hak düşürücü süre içinde açıldığı, dava konusu 186 ada 95 parsel numaralı taşınmaza uygulanan 1984 ve 2002 yıllarına ait hava fotoğraflarında, taşınmazın, fen bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A) harfiyle gösterilen 44.531,93 m2 yüz ölçümündeki kısmında tarımsal faaliyet bulunduğunun, sınırlarının belirgin olduğunun tespit edildiği, zirai bilirkişilerin raporuna göre de, (A) harfiyle gösterilen ve 2. sınıf kuru tarım arazisi vasfında olan kısmın, kadastro tespitlerinden geriye doğru 20 yılı aşkın bir süre önce imar ihya edildiğinin belirlendiği; taşınmazın terör olayları nedeniyle bir süre tasarruf edilememesinin iradi terk olarak değerlendirilemeyeceği, kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz iktisabına ilişkin yasal koşulların 186 ada 95 parselin (A) harfiyle gösterilen kısmı yönünden oluştuğu, keşfin usulüne göre yapıldığı, bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olduğu; harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretleri yönünden verilen kararda da bir isabetsizlik bulunmadığı, kamu düzeni bakımından yapılan inceleme sonucunda; 186 ada 95 parselin (A) harfiyle gösterilen kısmının davacı adına tescili ile birlikte dava konusu taşınmazın (B) ve (C) harfleriyle gösterilen kısımlarının birbirinden bağımsız parseller haline gelmesine rağmen (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bu kısımlar yönünden hüküm kurulmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kamu düzeni bakımından yapılan inceleme sonucunda, yerel mahkeme hükmünün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.” düzenlemesi mevcuttur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanununun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince davalı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/55420, Karar No: 2017/5963, Tarih: 28.02.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/55420 E.  ,  2017/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa ait adli sicil kaydı ve dosyada mevcut Devrek Sulh Ceza Mahkemesinin 07/11/2006 tarihli 2005/439 Esas, 2006/472 Karar sayılı ilamından, sanık hakkında daha önceden akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulamasına karar verildiğinin anlaşılması, sanığın temyiz dilekçesinde 03/07/2013 tarihinde Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine yattığını belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre "sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı" hususunda daha önceki tedavi evrakı da temin edilip, gözlem altında tutularak, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu veya bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından cezai ehliyeti ile ilgili rapor aldırılıp, 5237 sayılı Kanunun 32/2 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, müşahade altında tutulmaksızın ayakta yapılan muayene sonucu düzenlenen Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması,

2- TCK'nın 32. madde kapsamında olmadığının değerlendirilmesi halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma öneresinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.