muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/237, Karar No: 2020/6705, Tarih: 08.06.2020

Gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Kamu görevlilerinin, görevlerini yerine getirirken performanslarını etkilemeyi ve kamuoyunun bu kişilere olan güvenine zarar vermeyi amaçlayan aşağılayıcı ve hakaret içerikli saldırılara karşı korunmaları gerekmektedir. Zira, kamu görevlileri, siyasetçilerden farklı olarak, kendilerini kamuoyunun denetimine açmamakta; ayrıca görevlerini yerine getirirken kamuoyunun güvenine ihtiyaç duymaktadırlar. Burada korunan temel değer, ilgili kamu görevlisinin bizatihi kişiliği ya da şöhreti olmayıp, o kişinin yerine getirdiği kamusal göreve kamunun duyduğu güvenin demokratik bir toplumdaki önemidir.

Kendilerine belirli idari yetkiler verilmiş görevlilerin, sözlerine ve eylemlerine getirilen eleştirilere daha fazla hoşgörü göstermeleri gerektiği ise AİHM içtihatlarında kabul edilmektedir.

AİHM, kamu görevlilerine karşı yapılmış hakaret içerikli ifadelerle ilgili bir başvuruda, başvuruya konu sözlerin, kamuoyunun söz konusu görevlinin performansına duyduğu güveni ortadan kaldırmaya yönelik gerçek bir tehlike meydana getirip getirmediğini incelemektedir.

Yukarıda yer verilen Thorgeir Thorgeirson /İzlanda başvurusunda, bir yazar olan başvuran, gazetede yayınlanan iki uzun makalesinde polisin kötü muamelelerinden söz etmiştir. Başvurucu makalesinde polislere ilişkin olarak ‘hayvanca davranan üniformalılar’, ‘hayvanca davranan vahşi üniformalılar’ gibi terimler kullanmıştır. Başvuran, kimliklerini belli etmeden polis mensuplarının hepsine hakaret etmekten yargılanmış ve para cezasına mahkûm edilmiştir. AİHM’e göre, olayda başvuran yayımladığı makalelerde polisin yaptığı kötü muamelelerle ilgili söylentileri ve başkalarının kendisine verdiği bilgileri dile getirmiştir. Olayın şartları içinde başvuranın amacı polise hakaret etmek olmayıp, polisin kötü muameleleri ve halkı yakından ilgilendiren bu konuda soruşturma açılmasını istemektir. AİHM’e göre, başvuran makalelerinde çok sert ifadeler kullandığı halde, kullanılan bu üslup aşırı değildir. Ayrıca başvuranın cezalandırılması kamuyla ilgili bir konuda yapılan açık tartışmayı olumsuz etkileyebilecek niteliktedir.

Sonuç olarak, gazeteci olan şüpheliler tarafından haberde kullanılan bazı ifadeler olgusal bir temele sahip değer yargısı niteliğine sahiptirler, birtakım ifadeler ise somut bir olguya işaret etmekle birlikte haber içeriğindeki bilgilerle diğer kişilerin aldatılmasının amaçlandığına ilişkin bir delil bulunmamaktadır. Bunun yanında, haberin yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunmaktadır. Haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir ifade tarzıyla kaleme alınmıştır. Ancak AİHM içtihatlarında da belirtildiği üzere, özellikle gazeteciler bir dereceye kadar abartma hakkına sahiptirler. Haber içeriğindeki ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde müştekinin onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünülecek olursa, suçla korunmak istenen değer ölçüsüz bir şekilde genişleyecek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir.

Bu itibarla, Cumhuriyet başsavcılığının basın ve ifade özgürlüğü gerekçesiyle verdiği kovuşturmaya yer olmadığında dair kararında ve itiraz merciinin itirazın reddine dair kararında isabetsizlik bulunmadığından, mercii kararı hukuka uygun görülmekle talebin reddi gerekmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6784, Karar No: 2023/13057, Tarih: 19.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/6784 E.  ,  2023/13057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/811 E., 2022/1180 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/127 E., 2021/740 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı şirketinde 22.03.2014 tarihinden itibaren üretim şefi görevinde çalışmakta iken 07.07.2018 tarihinde işyerindeki koşulları nedeniyle işten çıkmak zorunda kaldığını, çalıştığı süre boyunca işyerinin sağlık koşullarına uygun olmayıp bunun yanında devamlı suretle işverenin müvekkiline karşı kötü davrandığını, çalışma koşullarının sağlıksız kötülüğü nedeniyle müvekkilinin 18.06.2015 tarihinde tüberküloz hastalığına yakalandığını, uzun süre hastanede yattığını, tam olarak iyileşemediğini, meslek hastalığı nedeniyle SGK'da meslek hastalığı dosyası oluşturulduğunu, olayın meslek hastalığı olduğunun kabul edildiğini, uğradığı iş kazası nedeniyle çalışamaz hale geldiğini, maddi ve manevi zarara uğradığını, büyük ızdırap çektiğini belirterek 100,00 TL iş göremezlik tazminatı ve 50.000 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; SGK ... Kurum Sağlık Kurulu Raporuna göre davacının meslek hastalığının bulunmadığının sabit olduğunu, mahkemece 27.05.2021 tarihli ara kararla davacı tarafa davacının meslek hastalığının bulunup bulunmadığına yönelik SGK işleminin iptali ile davacının meslek hastalığına uğradığının tespiti talepli dava açmak üzere süre verildiğini, davalı şirkette ... Valiliği Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü tarafından dönemsel olarak kontrollerin yapıldığını ve uygunluk raporu verildiğini belirterek açılan davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinde davacının meslek hastalığı nedeniyle SGK'da dosyasının bulunduğu ve olayın meslek hastalığı olduğunun kabul edildiği belirtilerek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunulduğu, davalı cevap dilekçesinde dava dosyasına SGK'dan getirtilen kayıtlar içerisindeki ... Kurum Sağlık Kurulu raporuna göre davacının meslek hastalığının bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemenin 27.05.2021 tarihli ara karar tutanağının 3 nolu bendi ile "davacı vekiline iş bu ara karar evrakı ile SGK'dan gelen 30.03.2021 tarihli yazı cevabının tebliği ile SGK'yı ve davalı şirketi hasım göstererek "davacının meslek hastalığının bulunmadığına yönelik SGK işleminin iptali ile davacının meslek hastalığına uğradığının tespiti" talepli dava açmak üzere davacı vekiline 2 haftalık kesin süre verilmesine, aksi takdirde dosyada toplanacak deliller uyarınca karar verileceğinin ihtarına" şeklinde ara karar tesis edildiği, ara karar tutanağının davacı tarafa 07.06.2021 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin verilen kesin süre içerisinde ya da sonrasında ara kararda belirtilen hususta dava açmadığı, bu hususa 08.07.2021 tarihli ara karar tutanağında tespit şeklinde mahkemece yer verildiği görülmekle davacı tarafın davacının meslek hastalığına tutulduğu iddiasını dosya kapsamında ispatlayamadığı, verilen kesin süre içerisinde de buna ilişkin dava açmadığı görülmekle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece 02.06.2021 tarihinde tebliğ zarfının üzerinde ara karar evrakı - 02.06.2021 vd diğer evrakların olduğunun ihtar edildiği, fakat ara karar evrakının 27.05.2021 tarihli olduğunu, bu sebeple 27.05.2021 tarihli ara kararın taraflarına hiç tebliğ edilmemiş olduğunu, davanın usul eksikliği nedeniyle tekrar Yerel Mahkemeye gönderilmesi ve taraflarına SGK'ya dava açmak için süre verilmesi gerektiğini, SGK'nın meslek hastalığı olmama nedeniyle değil iş göremezlik oranı %0 olduğu için emeklilik talebinin reddedildiği şeklindeki cevabından da anlaşılacağı üzere her hangi bir hasarın olmamasını gerekçe göstermediğini, bu nedenle meslek hastalığı davasının açılmasına da gerek olmadığını beyanla kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince, kurumdan gelen yazı cevaplarından ... Kurum Sağlık Kurulu raporuna göre davacının meslek hastalığının bulunmadığı belirtildiğinden bahisle davacı vekiline Sosyal Güvenlik Kurumunu ve davalı şirketi hasım göstererek Kurum işleminin iptali ile davacının meslek hastalığına uğradığının tespiti talepli dava açmak üzere 2 hafta kesin süre verildiği, kesin süre içerisinde sözü edilen davanın açılmadığından bahisle davanın reddine yönelik İlk Derece Mahkemesi kararında herhangi bir hata görülmediği gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19 ve 21 inci maddeleri, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/4 maddesi .

3. Değerlendirme

1.Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde, İlk Derece Mahkemesince verilen ara kararın davacı vekiline 07.06.2021 tarihinde tebliğ edildiğine dair tebligat parçası dosyada bulunmakta ise de tebligat parçasında davacı vekiline tebliğ edilen ara kararın tarihi 02.06.2021 yazıldığı halde gerçekte ara karar tarihinin 27.05.2021 olduğu ve böylece ara karar tebliğinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/4 üncü maddesine uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve bu aşamada bozma sebebine göre temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3.Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

4.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/140, Karar No: 2025/1611, Tarih: 12.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2025/140 E.  ,  2025/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/3703 E., 2024/3751 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.11.2024 tarihli ve 2024/3703 Esas, 2024/3751 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebi hakkında herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz talebine ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3443, Karar No: 2014/20953, Tarih: 27.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3443 E.  ,  2014/20953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm: Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın internetten tanıştığı ve bir süre gönül ilişkisi yaşayarak ayrıldıkları, birlikte oldukları dönemde sanığın, katılanın bulunduğu ülkeye gidip katılanla tatil yaptıkları, bilahare ilişkilerinin sona ermesi üzerine katılanın, sanıktan, tatil masrafları nedeniyle kendisine borcu olduğu iddiasıyla para istediği, aralarında oluşan ihtilaf üzerine karşılıklı mesajlaştıkları bir sırada sanığın, katılana “anlaşılan baştan beri planlanmış bir şey kaç kişiye böyle yaptın bilmiyorum, sanırım bu şekilde geçimini sağlıyorsun, ama unutma beni sen davet ettin, yargı yolu açık, mahkemelerde uğraşan sen olursun" şeklinde mesaj gönderdiği, ayrıca, sanığın, internette görüştükleri bir sırada katılana, başka kadınlarla da cinsel ilişkiye girdiğini ve ilişki görüntülerini gizlice kaydettiğini söyleyerek yüzleri görülmeyen bayanlara ait cinsel ilişki anında çekilen kısa süreli video görüntülerini göndermesi nedeniyle, sanığın, katılanla olan cinsel ilişki anını da gizlice kaydetmiş olabileceğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, katılana gönderdiği mesajdaki sözlerin, eleştiri niteliğinde olup katılanı küçük düşürücü ve incitici nitelik taşımadığından atılı hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gibi katılan tarafından CD'ye aktarılarak dosyaya ibraz edilen video görüntülerinin incelenmesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, görüntülerin, amatör çekim olduğu, bazı görüntülerde yetişkin bir bayan ve bir erkeğin, cinsel ilişkiye girdikleri, erkek şahısların yüzünün alenen göründüğü, ancak, bayan şahısların yüzünün ise karşılaştırma yapmak için yeterli görüntülerden oluşmadığı, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın suçu inkara yönelik savunmasının aksini gösterir, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik incelemeye, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2012/215 sırasında kayıtlı 1 adet CD'nin akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, eksik incelemeye, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli emanetin 2012/215 sırasında kayıtlı 1 adet CD'nin akıbeti konusunda bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasına “3-Adli emanetin 2012/215 sırasında kayıtlı 1 adet CD'nin dosyada delil olarak saklanmasına” ilişkin 3.numaralı fıkranın eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4544, Karar No: 2017/2339, Tarih: 25.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4544 E.  ,  2017/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 22.12.2014 gün ve 9894 Esas, 8359 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi vekili, dava dışı borçlu ...'a ait taşınmazın 06.12.2004 tarihinde ihale ile satıldığını, satış bedelinin paylaşımı için ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2001/16329 Esas sayılı dosyasından 06.04.2009 tarihli sıra cetveli düzenlendiğini, paranın tamamının şikayet olunan ...'ın alacaklı olduğu dosyaya ödenmesine karar verildiğini, oysa bu dosyada haczin düştüğünü ileri sürerek 06.04.2009 tarihli sıra cetvelinin iptalini, satış bedelinin müvekkili bankanın alacaklı olduğu dosyalara ve özellikle ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1998/6757 Esas sayılı dosyasına ayrılmasına karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan ... vekili, taşınmaz üzerine konulan haczin düşmediğini, süresinde satış avansının yatırıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili, ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2001/16329 Esas dosyasında 06.04.2009 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, bu sıra cetvelinin iptali için şikayette bulunduklarını, aynı alacak için İcra Müdürlüğü'nün kendiliğinden 04.05.2009 tarihli yeni bir sıra cetveli daha düzenlediğini, icra müdürlüğünün kendiliğinden verdiği karardan rücu edemeyeceğini, şikayet sonuçlanmadan ikinci bir sıra cetvelinin düzenlenmesinin usulsüz olduğunu, 04.05.2009 tarihli sıra cetvelinin öncelikle bu yönden iptali gerektiğini, sıra cetvelinde ilk iki sırada bulunan şikayet olunanlara ait hacizlerin düştüğünü, satış bedelinin tamamının müvekkiline ait ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1998/6757 Esas sayılı dosyasına ayrılması gerektiğini ileri sürerek, 04.05.2009 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan ... ve SGK vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan ... ve şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemişlerdir.

Birleşen dosyada şikayet olunan ... ve SGK vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan ... ve şikayet olunan ..., şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... 11. İcra Müdürlüğü'nün 2001/16329 Esas sayılı dosyasında satışa konu taşınmazla ilgili olarak alacaklı ... vekili tarafından 05.11.2008 tarihinde yapılan başvuru ile haczin devam ettiğinin belirlenmesine yönelik talebin 10. İcra Mahkemesi'nin 18.02.2009 tarih ve 2008/698 E., 2009/150 K. sayılı ilamıyla yerinde bulunmayıp, haczin düştüğüne yönelik memur işleminin iptal edilmemesi gerektiği sonucuna varıldığı, bu kararın onandığı, o sebeple bu dosya alacaklısına sıra cetvelinde yer verilmemesi gerektiği, buna karşın ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1998/6757 Esas sayılı dosyasında 09.09.1998 tarihinde ihtiyati haciz kararı konulup, itiraz üzerine takibin durdurulmasına karar verilmesinden sonra ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03.07.2000 tarih ve 1998/606 E., 2000/657 K. sayılı ilamıyla itirazın kısmen iptali ile 6.698,12 TL üzerinden takibin devamına karar verildiği, ... 4. İcra Müdürlüğü'nden konulan haczin düşmediğinin ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 04.08.2005 tarih ve 308 E., 529 K. sayılı kararıyla kesinleştiği, bu durumda sıra cetvelinin ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1998/6757 E. sayılı dosyasında yapılması gerektiğinden, şikayetin kabulüne dair verilen kararın birleşen dosyada şikayet olunan SGK Başkanlığı vekili ile asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunan ... vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemiz'in 2014/9894 E., 2014/ 8359 K. sayılı ilamı ile hüküm fıkrasında gerekçe tekrar edilmeden sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinilmesi gerektiği belirtilerek düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.