muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10661, Karar No: 2012/3489, Tarih: 08.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10661 E.  ,  2012/3489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka(Kapanan) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/10/2009 tarih ve 2009/103-2009/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mülkiyeti dava dışı Belediyeye ait olan kafeteryanın müvekkili tarafından davalıdan 50.000,00 TL devir bedeli karşılığında devralındığını, müvekkilinin uzun süre kiracılık yapacağı inancıyla işletmeye ek mekan yaptığını, yayın aboneliği kurduğunu ancak davalının dava dışı Belediyenin açmış olduğu tahliye davasını müvekkilinden gizlediğini, dava sonucunda müvekkilinin işletmeyi tahliye etmek zorunda kaldığını ileri sürerek şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tahliye davasından haberi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tahliye davasının 31/08/2006 tarihinde açıldığı, devir sözleşmesinin 18/11/2006 tarihinde yapıldığı, davacının işletmenin dava dışı belediyeye ait olduğunu bilmesi ve devir işlemine de hakkı olup olmadığının araştırarak sözleşme yapması gerektiği, sonradan yapılan zorunlu ve yararlı ilavelerin mal sahibinden istenmesi gerektiği, davacının kendi kusuruyla uğradığı zararların davalıdan talep edilmesi olanağı bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinden kaynaklanmakta olup, davalının dava dışı belediyeden kiraladığı iş yerini davacıya devrettiği, devir tarihinden önce belediye tarafından davalı aleyhine açılmış olan tahliye davasının devir tarihinden sonra sonuçlanarak davacının iş yerinden tahliye edildiği yanlar arasında çekişmesiz olup; uyuşmazlık tahliye davasının varlığının davacı taraftan saklanıp saklanmadığı ve saklanmış olsa dahi davacının bu durumu araştırma yükümlülüğünün bulunup bulunmadığı noktasındadır. MK.’nun 2.maddesine göre herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. İş yerinin tahliyesine ilişkin davanın varlığının davacıya bildirilmemesi MK.2 ile bağdaşmaz. Davacının bu hususu araştırmaması durumu ise olsa olsa davacı taraf bakımından müterafik kusur teşkil edebilir. Bu itibarla davacının talep ettiği 50.000,00-TL içinde hangi kalemler için ne miktar talep ettiğini açıklaması için davacıya mehil verilip açıklattırıldıktan sonra, davacının davalıdan talep edebileceği kalemler ve miktarlar belirlenecek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20048, Karar No: 2011/21293, Tarih: 30.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/20048 E.  ,  2011/21293 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Bakanlığı ... Devlet Hastanesi Baştabipliği vekili avukat ... ile UCB ... İlaç San. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... Artar aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.3.2010 tarih ve 7-77 sayılı hükmün Dairenin 2.6.2011 tarih ve 16091-8691 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

HUMK.nun 440/III-3.maddesi gereğince yetkisizlik kararının onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay Kararlarına karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağından karar düzeltme dilekçesinin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6477, Karar No: 2006/10410, Tarih: 10.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6477 E.  ,  2006/10410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki çek iptaline ilişkin davada ... Asliye Ticaret ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 06.09.2005 günlü sulh hukuk mahkemesine verdiği dilekçesinde, Yapı Kredi Bankası ... Şubesi üzerine keşide edilen 550.00.-YTL.'lik çekin kaybedilmesi nedeniyle iptalini talep etmektedir.

Dava, T.T.Y.'nın 711/son fıkrası gereğince çek iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, iptali istenilen çekin ...'deki banka tarafından verildiği, çek iptali isteminin mutlak ticari davalardan bulunmadığı, sulh hukuk mahkemesinin ticari davalar konusunda da karar verebileceği, iş bölümü itirazının dahi bulunmadığı anlaşılmakla, değerine göre görevli ve yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/07/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14868, Karar No: 2020/6298, Tarih: 03.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/14868 E.  ,  2020/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davalarında; sanığın savunmasında, .... … Şirketinin yetkilisi olduğunu, suça konu faturaları düzenleyen ... Şirketi ve sahte faturalar ile ilgisinin bulunmadığını, 2007-2010 yılları arasında kimliğini kaybettiğini, 2010 ve 2011 yılları arasında cezaevinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1-Sahteliği iddia olunan faturaların temini ile sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını başka bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; bu kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilip çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-İsmi bildirilen kişi de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bu kişiye ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4-Vergi inceleme raporlarında belirtilen, mükellefin belgelerinin ele geçirildiği yer sahibi .... isimli şahsın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi, anılan şahıs ile ilgili Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2010/17390 sayılı soruşturma dosyasının akıbetinin araştırılması, bu dava ile ilgili delil ve belgelerin asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisine konulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında her bir yıl için TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

5-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında her bir yıl için TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/3 Esas, 2010/275 Karar sayılı ilamının 04.11.2010 tarihinde kesinleştiği, 2010 takvim yılı için KDV beyanına göre suç tarihinin 31.12.2010, 2011 yılı KDV beyanına göre ise suç tarihinin 30.06.2011 olduğu, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılının ayrı ve bağımsız suç olduğu da dikkate alınarak 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden tüm takvim yılları için tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/643, Karar No: 2010/1306, Tarih: 26.01.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/643 E.  ,  2010/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık müdafiinin son oturumda okunan duruşmanın ertelenmesi istemini içeren 11.09.2007 havale tarihli mazeret dilekçesi hakkında bir karar verilmeden yokluğunda hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki Kartal 1. Sulh Ceza Mahkemesine ait ilamın silinme şartları gerçekleştiğinden engel teşkil etmediği anlaşılmakla, Kartal 2. Sulh Ceza Mahkemesine ait ilamın 4616 sayılı Yasa kapsamında olması nedeniyle hukuki sonuçları araştırılıp, Pendik Sulh Ceza Mahkemesine ait ilamın ise ceza kararnamesine ilişkin olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/01/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8778, Karar No: 2021/1426, Tarih: 17.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8778 E.  ,  2021/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Van İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde KOM şube müdürü, müdür yardımcısı, mali suçlar büro amiri ve baş polis memuru olarak görev yapan sanıkların, katılanın ihbar edilen rüşvet suçunu işlediğine ilişkin herhangi bir başkaca delil araştırmasına gitmeden ve daha detaylı ifadesinin alınması için kendisinin Van Adliyesinde görevli zabıt katibi olduğunu beyan eden ihbarcının açık kimliğinin tespiti konusunda hiçbir araştırmaya dahi lüzum göremeden, başkaca delil elde edilmesi imkanı bulunmadığından bahisle 08/10/2013 tarihinde düzenledikleri tutanağa istinaden, iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması ile teknik araçlarla izleme hususunda Cumhuriyet Başsavcılığından karar talebinde bulunmaları ile 2559 sayılı PVSK'nın ek 6. maddesinde de açıkça düzenlediği üzere bir suça ilişkin kendisine yapılan ihbar ve şikayetleri suça ilişkin bilgileri derhal görevli ve yetkili Cumhuriyet savcısına bildirmeleri gerektiği halde somut olayda Cumhuriyet savcısına ihbara ilişkin bilgi vermeksizin doğrudan katılan hakkında CMK'nın 135/1 ve 140/1. maddeleri kapsamında karar aldırılması hususunda talepte bulunmaları nedeniyle üzerilerine atılı adli görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda; 5271 sayılı CMK'nın 135/1. ve 140/1. maddelerinde düzenlenen iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması ile teknik araçlarla izleme talebinde bulunan ve karar veren Cumhuriyet savcısı Mehmet Salih Bilge ve Van 3. Sulh Ceza Hakimi Metin Güler hakkında adli ya da idari bir işlem yapılıp yapılmadığı, haklarında iddianame düzenlenip dava açılıp açılmadığı araştırılarak, dava açılmış olduğunun tespiti halinde dosyanın aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi ve gerektiğinde dosyaların birleştirilmesi, dava açılmadığının tespiti halinde bu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilerek olaya ilişkin ve sanıkların Cumhuriyet savcısının sözlü talimatı ile talepte bulundukları yönündeki savunmaları da sorularak dinlenilmelerinden sonra hasıl olarak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 17/03/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 17/03/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanıkların suç tarihinde Van İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde görevli KOM şube müdürü, müdür yardımcısı, mali suçlar büro amiri ve baş polis memuru olarak görev yaptıkları, kendisini Van Adliyesinde ... ismi ile çalışan zabıt katibi olarak tanıtan ihbarcının katılan hakkında rüşvet aldığı yönünde ihbarda bulunması üzerine, ihbarda bulunan kişinin gerçekte var olup olmadığı ile iddia edilen rüşvet alma olayının doğru olup olmadığının araştırılmadan katılan hakkında usul ve yasaya aykırı olarak iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması ile teknik araçlarla izleme kararı verilmesi yönünde talepte bulunmaları ve alınan kararlar uyarınca dinleme ve teknik araçlarla izleme faaliyetlerine sebebiyet verdikleri eylemlerinden dolayı görevi kötüye kullanma suçunu işlediklerinin sabit olması nedeniyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2021/5212, Karar No: 2022/7650, Tarih: 21.11.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5212 E.  ,  2022/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; .... ilçesi ..... Mahallesinde bulunan sınırları dava dilekçesinde gösterilen yaklaşık 6.000 metrekarelik taşınmaz davacı tarafından 25 yılı aşkın zamandır nizasız ve fasılasız zilyet olunduğunu ileri sürerek, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davacı adına tapuya tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar; Hazine, .... Belediye Başkanlığı, ve Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilleri cevap dilekçelerinde ve yargılama sırasında özetle, dava konusu yerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu belirtilerek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. MAHKEME KARARI

Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2014/198 Esas 2015/892 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 03/11/2014 tarihli fen bilirkişi raporunun eki olan krokide (A) harfi ile gösterilen 5.356,92 metrekarelik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 25.04.2019 tarihli ve 2016/8276 Esas, 2019/3103 Karar sayılı kararı ile tescil davalarında 4721 sayılı TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca husumetin yasal hasım konumunda olan Hazine ve ilgili kamu tüzel kişiliğine birlikte yöneltilmesinin zorunlu olduğu halde, somut olayda davanın, Hazine ve ilgili kamu tüzel kişisi olarak .... Belediye Başkanlığı hasım gösterilerek açılmış olduğunu, 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu Kahramanmaraş Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi gerektiği" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen karar

3. Mahkemece Bozma Kararına Uyularak Verilen karar

Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli ve 2019/652 Esas, 2020/305 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaza ilişkin olarak TMK'nın 713/4,5 maddesi gereğince yapılan yasal ilanlar neticesinde, hükmen tescili talep edilen yerde davacı haricinde hak iddia eden bir başka kişinin bulunmadığı, bu yerin Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17.maddeleri gereği masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli arazi haline getirildiği, davacının davasının TMK'nın 713 ve 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17 nci maddesi gereğince sübut bulduğu ve dava konusu taşınmazı kazandırıcı zamanaşımı ile iktisap şartlarını sağladığı sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 03.11.2014 tarihli fen bilirkişi raporunun eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 5.356,92 metrekarelik yerin davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle, Mahkemece verilen kabul kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, sadece ev yapmanın imar ve ihya olarak kabul edilmediğini, nizasız ve fasılasız 20 yıllık kullanım koşulunun oluşmadığını belirterek ve re'sen belirlenecek nedenlerden dolayı kabul kararının bozulmasını talep etmiştir.

6.Gerekçe

6.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık gibi taşınmazlar, ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. maddesi, “ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüz ölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” hükümlerini düzenlemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, “Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir.” hükümlerini düzenlemiştir.

Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında, “kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili davalarında TMK'nın 713. maddesinin 3. fıkrası hükmüne göre Hazine ve ilgisi bakımından diğer kamu tüzel kişileri yasal hasım durumunda bulunduklarından yargılama gideri, harç ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulamayacakları” belirtilmiştir.

6.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre hükmüne uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak (IV/3.) no.lu paragrafta yazılı şekilde karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13. maddesinin j. bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 21/11/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğu ile karar verildi.

- MUHALEFET ŞERHİ -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 713/1.maddesi gereğince açılmış zilyetlikten tescil davasıdır.

Mahkemece davacı lehine hüküm kurulmuş, ne var ki yargılama giderleri ve bunlardan olan karar ve ilam harcının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Yargılama giderleri taraflarca temyize getirilmemiştir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık; temyize getirilmemekle birlikte, resen nazara alınması gereken karar ve ilam harcının davacıdan alınıp alınamayacağı, buradan hareketle davacı tarafından peşin yatırılan harcın iadesinin mümkün olup olmadığı noktasında düğümlenmektedir.

Öncelikle çözümlenmesi gereken husus; temyiz konusu yapılan karar ve ilam harcının davalıdan alınıp alınamayacağı, yargılama giderlerinden kimin sorumlu olacağı hususudur. Bilindiği üzere, yargı harçları Harçlar Kanunu’nda düzenlenmiş, kamu düzeninden olması nedeniyle resen uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu nedenle resen ele alınabileceği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Harçlardan kimin sorumlu olacağına gelince, yargılama giderleri, usulü bir konu olmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nda ayrıntısıyla düzenlenmiştir. Aynı Yasa'nın 323.maddesi harçları yargılama giderlerinden sayarken 326/1.maddesi de açıkça “ Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.” demek suretiyle yargılama giderleri ve bunlardan olan yargı harçlarından kimin sorumlu olacağını tereddüte yer vermeyecek şekilde düzenlemiştir.

Türk Medeni Kanunu’nun 1. maddesi ise “ Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.