muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/202, Karar No: 2017/9729, Tarih: 26.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/202 E.  ,  2017/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.02.2013 gününde verilen dilekçe ile yüklenici ve arsa sahibinin temlikine dayanan tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenici ve arsa sahibinin temlikine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında düzenlenen 27.01.2012 tarihli harici satış sözleşmesi gereği davacı tarafından davalı yüklenici temsilcisine ödenen 8.000,00 TL’nin haksız iktisabın gerçekleştiği tarihten işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 8.000,00 TL’nin ödeme tarihi olan 27.01.2012 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun;

"Bilinen Adreste Tebligat" kenar başlıklı 10. maddesinin birinci fıkrasında,

"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.”

“Adres değiştirmenin bildirilmesi mecburiyeti” başlıklı 35. maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında,

“Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.

Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.”

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

"Bilinen adreste tebligat" kenar başlıklı 16. maddesinde;

"(1) Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır.”

Hükümlerine yer verilmiştir.

Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin;

"Bilinen adreste tebligat" kenar başlıklı 16. maddesinde;

"(1) Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır.”

Hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; mahkemece, dava dilekçesi tebliği, ilk olarak davalı yüklenicinin dava dilekçesinde bildirilen adresine yapılmış olup, tebligat evrakı iade edildikten sonra doğrudan ... Ticaret Sicil Müdürlüğü tarafından bildirilen adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunun 35. maddesine göre usulsüz yapılmıştır.

Bu durumda; mahkemece, 7201 sayılı Tebligat Kanunundaki ve yönetmelikteki düzenlemeler gözetilerek öncelikle davalı şirketin dava dilekçesinde belirtilen adresine tebligat çıkarmalı, bu adreste bulunmadığının tespit edilmesi halinde davalı şirketin ticaret sicil müdürlüğünden kayıtlı adresi sorulmalı ve tebligat bildirilen bu adrese yapılmalıdır. Bu şekilde de davalı şirkete tebliğ yapılamadığı takdirde, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre işlem yapılmak suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Taraf teşkili tam olarak sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25144, Karar No: 2013/18740, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25144 E.  ,  2013/18740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosya kapsamına göre; sanığın, olay gecesi saat 01.20 sıralarında idaresindeki otomobili ile kontrolsüz dört yönlü kavşakta 15 metre fren izi ile sağ tarafından gelerek kavşağa giriş için kavşak başında beklemekte olan polis aracına çarpması sonucu aracındaki şikayetçi olmayan mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına ve araçlarda maddi hasara sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, olaydan 30 dakika sonra yapılan ölçümde 97 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, yerleşmiş Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre alkol düzeyinin her saat % 15 oranında azalacağı dikkate alındığında kaza anında 100 promilin üzerinde alkollü olacağı anlaşılmakla, sanığın alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek halde olduğu, alkol düzeyi itibariyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

CMK'nın 327/1. maddesi uyarınca, hakkında beraat kararı verilen sanığın yalnızca kendi kusurundan ileri gelen giderleri ödemeye mahkûm edilebileceği, bunun dışındaki yargılama giderlerinin hazineye yükleneceği gözetilmeksizin, kendi kusurundan ileri gelen yargılama gideri bulunmayan ve beraat etmiş olan sanığın, yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6982, Karar No: 2007/9156, Tarih: 07.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6982 E.  ,  2007/9156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beyoğlu 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de:

4833 sayılı 2003 yılı mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesiyle, 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanununu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı idarelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygululanır (HGK'nun 02.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu Karayolları Genel Müdürlüğü ilamda öngörülen kamulaştırma bedeli borcu için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerle belirtilen oranlara göre yapılması zorunlu ise de; 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004  tarih ve 2003/41 E, 2004/4 K. sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. ve 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş olup, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanmayacağından ve de 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesi 5335 sayılı Kanun'un yürürlükten kaldırıldığından, mahkeme kararına esas alınan rapordaki 01.01.2005-30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde ise işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak hesaplanması gerekir. Mahkemece anılan bu dönem için 3095 sayılı yasadaki oranları esas alan bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru olmadığı gibi takip tarihinden sonrası dönem için faize faiz talep edildiği şikayeti konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması da isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/05/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9887, Karar No: 2012/16030, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9887 E.  ,  2012/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının 27.02.2006 tarihli sözleşme ile 8 adet bariyerli hemzemin geçitlerde bekçilik hizmetlerinin yürütülmesi işini üstlendiğini, sözleşme dönemi içinde davalı şirkette çalıştığı halde maaş, ücret ve tazminatını alamayan birkısım işçiler tarafından müvekkili ve davalı şirket aleyhine Eskişehir İş Mahkemesi’ nde davalar açıldığını ve bu davaların kabul edilerek alacağın müvekkili ve davalı şirketçe müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verildiğini, bu kararların icra takibine konulması üzerine de müvekkilinin davadışı işçilere toplam 24.416,02-TL ödeme yaptığını, gerek sözleşme ve gerekse de İş Kanunu' na göre işçi alacaklarından asli olarak davalı şirketin sorumlu olduğunu, bu nedenle müvekkilince ödenen miktarın rücuen tahsiline yönelik yapılan takibe davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptaline ve davacı yararına %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı Tekirdağ’da olduğu için Tekirdağ İcra Müdürlüğü' nün ve mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin sözleşmedeki yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacının ise tam olarak yerine getirmediğini ve işçiler tarafından dava açılmasına sebebiyet verdiğini, davacının işçilere fazla mesai yaptırdığını ve fazla mesai ücretini ödemediğini, işçilerin sevk ve idaresinde, işe alınmasında ve işten çıkartılmasında müvekkilinin hiçbir idari tasarrufunun bulunmadığını, bu hususların bizzat davacı tarafından yerine getirildiğini, müvekkilinin, işveren vekili olduğunu belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacı kurum ile davalı arasında imzalanan hizmet sözleşmesi uyarınca yüklenici olan davalının sözleşme kapsamında çalıştırdıkları işçilerin işvereni olarak yasal yükümlülüklerini yerine getireceğinin düzenlendiği belirtilerek, sözleşme ve ekindeki belgelerde yeralan bu düzenlemeler ve hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4605, Karar No: 2022/4613, Tarih: 08.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4605 E.  ,  2022/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaaşımı zilyetliğine dayanarak Şebinkarahisar ilçesi Toplukonak köyünde bulunan Hazine adına ham toprak vasfı ile tespit ve tescil edilen 210 ada 22 parsel sayılı taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak tapu iptali ve davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2013/333 Esas 2015/55 Karar sayılı kararıyla,davanın kabulüne, çekişmeli 210 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 19.09.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen 6.351.59 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Bozma İlamı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 29/03/2018 tarihli 2018/162 Esas 2018/2215 Karar sayılı kararı ile; “...yapılan araştırma ve incelemenin karar için yeterli bulunmadığı, davacı adına aynı çalışma alanında belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığının araştırılması, 2008 yılından 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğraflarının getirtilerek yöntemince uygulanması, taşınmazın bulunduğu yerde yerel bilirkişi, taraf tanıkları, 3 kişilik ziraat mühendisi, fen ile jeodezi veya fotoğrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişi ile yeniden keşif yapılması, yukarıda belirtilen tarihte çekilmiş hava fotoğrafı üzerinde stereoskop aleti ile inceleme yaptırılması, çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu, kullanıma ara verilip verilmediği hususlarında rapor düzenlettirilmesi, zirai bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, var ise hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların toprak yapısı ve niteliği hususunda fark bulunup bulunmadığını irdeleyen, taşınmazın niteliğini,kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen rapor hazırlattırılması, zilyetlikle taşınmaz kazanma şartlarının davacı taraf lehine oluşup oluşmadığının kesin olarak belirlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ”belirtilerek karar bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Şebinkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli 2018/191 Esas 2020/52 Karar sayılı kararıyla, keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi ve tanıkların çelişki içermeyen tutarlı beyanları,harita mühendisi ve fen bilirkişisince hazırlanan 07.08.2019 havale tarihli 1973 ve 2004 tarihli hava fotoğraflarının incelenmesinde bu yerlere dair kullanım olduğu doğrultusunda rapor hazırlandığı, ziraat bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan 03.09.2019 tarihli davaya konu yerin kadimden beri imar ihya edilen tarım arazisi vasfında olduğunun belirtildiği, Kadastro Kanunu 14. maddesinde belirtilen şartların oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, çekişmeli 210 ada 22 parsel sayılı taşınmazın 07708/2019 havale tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 6.404.84 metrekarelik kısmının tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine temsilcisi temyiz talebinde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece hatalı ve eksik inceleme neticesinde hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alındığını, davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap koşullarının oluşmadığını, mahalli bilirkişilerin birbiri ile çelişik ifadelerde bulunduğunu, komşu köyden bilirkişi dinlendiğini, dava dışı köy tüzel kişiliğinin Hazine ile birlikte yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ve re'sen belirlenecek nedenlerle kabul kararının bozulmasını talep etmiştir.

6.Gerekçe

6.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastrodan önceki haklara dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davaya konu Toplukonak köyü çalışma alanında bulunan 210 ada 22 parsel sayılı 133.617.81 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

6.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "hükümlerini içermektedir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir. "hükümlerini içermektedir.

Bilindiği üzere terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık gibi taşınmazlar, ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Yasa'nın 14. maddesi gereğince iktisap edilebilir.

6.3. Değerlendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tespit tarihine kadar davacı yararına 4721 sayılı TMK’nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi gereğince kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığıdır.

Hemen belirtilmelidir ki, Mahkemenin Yargıtayın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğar. Diğer taraftan Yerel Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu müessese mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararındaki esas çerçevesinde işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirir (09.05.1960 tarihli, 21/9 sayılı YİBK).

Somut olayda; bozma kararına uyulmakla bu çerçevede araştırma ve inceleme yapılması gerekirken bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Şöyle ki bozma kararında hava fotoğrafları ile en eski tarihli uydu fotoğrafları üzerinde inceleme yaptırılarak kullanıma ara verilip verilmediği hususlarında rapor düzenlettirilmesi, 3 kişilik ziraat bilirkişi mühendisi kurulundan rapor alınması belirtildiği halde Mahkemece 2 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan rapor alındığı, harita mühendisinin 1973 ve 2004 tarihli hava fotoğraflarını incelediği ve bu tarihlerde dava konusu bölüm üzerinde kullanım olduğu, taşınmaz üzerinde ağaçlar olduğunun belirtildiği, ancak kullanıma ara verilip verilmediği hususunda bilgi verilmediği gibi bozma sonrası alınan zirai bilirkişi raporunda; çekişmeli bölümün tarımsal amaçlı tarla niteliğinde kuru tarım yapılan yerlerden olduğu ve bir süre ara verdikten sonra tekrar imar ihya edilerek aralıksız olarak 15-20 yıldır tarımsal amaçlı bahçe niteliğinde kullanıldığı, 10-15 yaşlarında 47 adet ceviz ağacı bulunduğu belirtildiğinden taşınmaz üzerindeki kullanıma ne zaman ara verildiği ve bu ara vermenin ne kadar sürdüğü, bu ara vermenin terk olup olmadığı yeterince araştırılmamıştır. Ayrıca davacının tek başına zilyetliği yasada aranan 20 yıllık süreyi doldurmadığından davacının babası adına usulüne uygun belgesiz araştırması yapılmamıştır.