muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9929, Karar No: 2022/823, Tarih: 07.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/9929 E.  ,  2022/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL - ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen tescil, müdahalenin men'i davasında bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar, süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ..., taşlık kayalık olması nedeniyle tespit harici bırakılan 2700,00 m2 alanlı taşınmazın 3402 sayılı Kanun'un 18'inci maddesi uyarınca tarım alanına veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan bir taşınmaza dönüştüğünü ileri sürerek, taşınmazın Hazine adına tesciline, davalı ...'ın elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ..., davaya cevap vermemiş, aşamadaki beyanında dava konusu taşınmazın 30 yılı aşkın süredir kendi tasarrufunda bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Diğer davalı ..., savunma getirmemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03/03/2010 tarihli ve 2008/538 E. 2010/158 K. sayılı kararıyla; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2305,00 m2'lik kısmın Hazine adına tesciline ve bu kısma yönelik davalı ...'ın vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05/11/2019 tarihli ve 2016/7368 E. 2019/9877 K. sayılı kararıyla; ''Bilindiği üzere; 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnemalerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 2. maddesi ile "Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun Büyükşehir Belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır. ", 3. maddesi ile "Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır." şeklinde düzenlenmiştir. Somut olayda; yukarıda yazılı Kanun maddeleri uyarınca davalı Limonlu Belediyesinin tüzel kişiliği kaldırılmış, bağlı bulunduğu ilçe olan Erdemli Belediyesine katılmıştır. Hal böyle olunca, davanın Erdemli Belediyesine yöneltilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.'' gerekçesiyle mahkemenin kararı bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 22/04/2021 tarihli ve 2020/86 E. 2021/138 K. sayılı kararıyla; davalı ... Belediyesine husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine; bozma ilamı dışında kalan hususların kesinleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2305,00 m2'lik kısmın Hazine adına tesciline ve bu kısma yönelik davalı ...'ın vaki müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davacı ... vekili temyiz dilekçesinde; davalı Limonlu Belediyesinin davaya yasal hasım olarak dahil edildiğini, davacı ... yanında dahili davacı olması gerekirken sehven dahili davalı olarak davaya dahil edildiğini, bu hususun resen düzeltilmesi gerektiğini, bozma kararının yasaya ve yerleşik içtihatlara aykırı olduğunu, sıfat yokluğu değil olsa olsa temsilde hatanın söz konusu olduğunu, Hazine yanında dahili davacı olarak bulunması gereken Erdemli Belediyesinin davalı olarak gösterilmesi ve davacı ... aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davada Belediyenin dahili davacı olarak bulunması ve vekalet ücretinin davalıdan alınarak Belediyeye verilmesi gerektiğini bildirerek, hükmün yargılama ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un 18'inci maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

Bilindiği üzere; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun ''Hazine adına tespit'' başlıklı 18'inci maddesinde ''Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez.''

hükmüne yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez.''

hükmüne yer verilmiştir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dosya içeriğine ve toplanan delillerle, yargılama sırasında dosya içerisine getirtilen belgelerden, Tapu Müdürlüğünden gelen 30/03/2021 tarihli yazıya göre; dava konusu taşınmazın olduğu yerde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8'inci maddesi gereğince ''Çalışma alanı sınırı içinde kalmasına ve tapuda kayıtlı bulunmasına rağmen, 09/07/1987 tarihinden önce yapılan kadastro çalışmaları sırasında kadastroya tabi tutulmayarak tespit harici bırakılan taşınmazlardan olduğu,'' söz konusu taşınmazın bulunduğu yerde de 18/06/2013 tarihinde Geçici-8. madde çalışmaları yapıldığı, yapılan çalışma neticesinde dava konusu yerin Limonlu Beldesi çalışma alanı içinde bulunan 2198 ve 2201 parsel sayılı taşınmazların bir kısmını, 2199 ve 2200 parsel sayılı taşınmazların tamamını kapsadığının tespit edildiği bildirilmiştir. Yine dosya içerisine alınan güncel tapu kayıtlarına göre de, 2198, 2199, 2200 ve 2201 parsel sayılı taşınmazların 17/06/2013 tarihinde Hazine adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

6.3.2. Yargılama neticesinde Mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın davacı ... adına tesciline karar verilmiştir ancak; yargılama sırasında dosya içerisine alınan tapu kayıtlarının dava konusu alanı kapsayıp kapsamadığı araştırılmamıştır. Bu durumda hükmün kesinleşmesi halinde infazda tereddüt olabileceği anlaşılmaktadır.

6.3.3. Hal böyle olunca; anılan hususun 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi gereği resen nazara alınması gerektiği gözetilmek suretiyle, mahallinde yeniden keşif yapılması, dava konusu alanın Hazine adına tescil edildiğinin anlaşılması halinde, tescil isteği konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; dava konusu alan, Hazine adına tescil edilen kısmın içinde kalmadığı takdirde ise sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1538, Karar No: 2006/2599, Tarih: 30.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/1538 E.  ,  2006/2599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kat malikleri kurulu kararının iptali ile eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesi sırasında aşağıda adı geçen bir kısım davalılara gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda, davalılardan ..., ... ve ...'a dava dilekçeleri "muhatap işe gittiğinden evi kilitli olup, evine geleceğinden Kiçi Köyü mahalle muhtarı ... imzasına tebliğ edildi, muhatabın kapısına iki nolu ihbar asıldı" şerhi ile tebliğ edildiğinden, yapılan bu tebligatlar Tebligat Kanununun 21 ve Tüzüğün 28. maddesinde öngörüldüğü biçimde yapılmadığından geçersizdir. Dolayısıyla daha önce yapılmış geçerli bir tebligat bulunmadığından anılan Yasanın 35. maddesine göre yapılan karar tebliğleri de geçersizdir.

Mahkemece davalılardan ..., ... ve ...'a Tebligat Yasası ile ilgili Tüzük hükümlerine uygun olarak yöntemince gerekçeli kararın tebliği sağlanıp temyiz süreleri beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9961, Karar No: 2013/13109, Tarih: 23.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9961 E.  ,  2013/13109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vasi, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1989/522-1022 sayılı ilamı ile vesayet altında bulunan ...'ndan alınan Kırkağaç Noterliğinin 03.01.2006 tarih ve...yevmiye numaralı vekaletnameye istinaden ...'na ait dava konusu 670 ada 21 parsel sayılı taşınmazın ¼ hissesinin davalı ...'a satıldığını akabinde taşınmazın muvazaalı şekilde el değiştirdiğini ve son olarak davalı ... adına kayıtlı olduğunu, davalıların el ve işbirliği içerisinde hareket ettiğini, zihinsel özürlü olan ...'ndan alınan vekaletname ile gerçekleştirilen sonraki işlemlerin muvazaalı ve geçersiz olduğunu, noterin de gerekli özen ve dikkati göstermediğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile ¼ hissenin ... adına tescilini olmadığı taktirde taşınmazın gerçek değerinin usul ve yasaya aykırı işlemi nedeniyle zarara yol açan noter ...'dan tahsilini istemiştir.

Davalılara dava dilekçesi tebliğ edilememiştir.

Mahkemece, dava şartlarından olan gider avansının yatırılmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16777, Karar No: 2017/10741, Tarih: 13.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16777 E.  ,  2017/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Adli Tıp Kurumu uygulamaları ve Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre “yüzde sabit iz” oluşturan yaralanmaya dair adli raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenecek raporla tespit olunması gerekirken olay tarihinden 6 ay geçmeden düzenlenen ... Hastanesinin 05.11.2013 tarihli ve hükme esas almaya yeterlilikte olmadığı anlaşılan yüzde sabit iz bulunduğuna dair rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10074, Karar No: 2014/4256, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10074 E.  ,  2014/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ... ile ...'ın ... Şehirlerarası Otobüs Terminali önünde dolmuş beklemekte olan katılanı gideceği yere kadar götürmek için araçlarına aldıkları, araçta Euro bozdurmak istediklerini söyledikleri, katılanın da bankada parası olduğunu parasını çekip alabileceğini belirttiği, ...Bankası şubesine birlikte giderek katılanın 2.000 TL para çektiği, sanığın değersiz olan Peru parasını Euro olduğunu söyleyerek katılana verdiği, bu suretle sanığın sübut bulan atılı suçtan dolayı cezalandırılmasına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine karar verilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceğinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

1-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezalarının taksitlendirilmesine karar verilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceğinin belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarındaki ilgili kısma "ödenmeyen adli para cezasının 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin ihtarına" cümlesinin eklenmesi ve adli para cezasına ilişkin sırasıyla “120 gün” “100 gün” ve “2000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9003, Karar No: 2010/17148, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9003 E.  ,  2010/17148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5894, Karar No: 2024/6483, Tarih: 26.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5894 E.  ,  2024/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/192 E., 2024/871 K.

KARAR : Bozmaya uyulmak suretiyle yeniden hüküm kurma

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden bozulmasına, sair yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın lehine yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde; ekte sunulan protokol doğrultusunda davalı-karşı davacı ile anlaşmalı boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı erkek Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra verdiği 06.05.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; kadının sadakat yükümlülüğüne uymadığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, evin ortak giderlerine katılmadığını ve evi terk ettiğini ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ıncı maddesi gereğince boşanmalarına, 15.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3.Davacı-karşı davalı erkek 28.04.2022 tarihli duruşmada davasının 4721 sayılı Kanunun 161 inci olmadığı takdirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-karşı davacı kadın cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, pasaport dahil herşeyinin ortak evde kaldığını, hakaret, tehdit ve şiddet gördüğünü, erkeğin sürekli borçlanıp müvekkilinin ödemesine sebep olduğunu, 2018 yılı yılbaşı akşamı bacagından bıçaklandığını, müvekkilinin evden atıldığını, mecburen güzellik salonu sahibi arkadaşlarına sığındığını ileri sürerek kişisel eşyalarının iadesine, 4721 sayılı Kanunun 166/1 inci maddesi gereğince boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadına 08.04.2022 tarihli duruşmada aylık 3000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası istediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarih ve 2018/954 E., 2018/923 K. sayılı kararı ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

2. Davalı-karşı davacı kadına 08.04.2022 tarihli duruşmada aylık 3000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası istediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarih ve 2018/954 E., 2018/923 K. sayılı kararı ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın anlaşmalı boşanma iradesinden vazgeçtiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2019 tarih ve 2019/304 Esas, 2019/288 Karar sayılı kararı ile anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar tarafların anlaşmalı boşanma iradelerinden dönmelerini engelleyen bir yasal hüküm bulunmadığı ve davanın çekişmeli boşanma olarak görülmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının evlendikten sonra işe başladığı, işe başladıktan sonra alkollü vaziyette eve geç gelmeye başladığı, erkeğin ise kadına "orospu" dediği, gece eve geç gelmesi nedeniyle kadını eve almadığı, kadının arkadaşlarının evinde kalmak zorunda kaldığı, boşanmanın meydana gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulüne, 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkeğin zinaya dayalı davasının ispatlanamadığından reddine, eşit kusur nedeniyle her iki tarafın tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 800,00 TL tedbir nafakasına, her iki tarafın gelir durumunun aynı olması sebebiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası, vekâlet ücreti ile yargılama gider yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç