muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26320, Karar No: 2016/1518, Tarih: 20.01.2016

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada

alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar üzerinden yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi; herhangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi... tarafından düzenlenen 20.03.2015 tarihli rapor yukarıda açıklanan kriterlere uygun olmaması nedeniyle hüküm kurmaya elverişli değildir.

O halde alacaklının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarında dikkate alınarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda itiraza konu imza üzerinde yeniden inceleme yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde alacaklının bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarında dikkate alınarak yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda itiraza konu imza üzerinde yeniden inceleme yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/616, Karar No: 2013/14540, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/616 E.  ,  2013/14540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın bankada sıra beklemekte olan mağdura güven telkin ederek mağdura işlemini kendisinin yaptırabileceğinden bahisle kredi kartı numarası ve 40 TL parayı alıp bir TL vererek gazete alması için dışarıya gönderdiği, mağdur bankadan çıktıktan sonra ortadan kaybolduğu olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu hususta karar verecek mercii 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108.maddesinde düzenlenmiş olup, aynı maddenin 5.fıkrası ile tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıvermeye ilişkin hükümlerin uygulanacağının belirtilmesi karşısında, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenmesinin gerektiği gözetilip 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin 7.fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde 5275 sayılı Kanun'un 108/4.maddesi uyarınca sanık hakkında iki yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun2un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "5275 sayılı Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki kanunun 108/4 maddesi uyarınca sanığın 2 yıl süre ile denetim altında tutulmasına" ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7768, Karar No: 2023/649, Tarih: 16.03.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/7768 E.  ,  2023/649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/466 E., 2022/1919 K.

KARAR : Davanın Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/302 E., 2021/397 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Hastanesi’nin sahibi olduğunu, Kuruma faturalandırdığı sağlık hizmetlerinden bazılarının yönetmeliğe göre hastanelerinde yapılamayacak tedavi işlemlerinden olduğu gerekçesiyle faturalarından Kurumca 151.768,74 TL haksız kesinti yapıldığını, oysaki kesintiye konu tedavi ve cerrahi işlemler için davacının yetkisinin bulunduğunu belirterek müvekkilinin Kuruma 151.768,74 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, 06.01.2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile menfi tespit talebini alacağa dönüştürerek 196.228, 21 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Ayaktan Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğe aykırı davranarak yapmaması gereken tedavi hizmetlerini Kurum mensubu hastalara yaparak davalıya faturalandırmış olması nedeniyle sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 6.2.1 inci maddesi uyarınca ödenen hizmet bedellerinin yersiz ödeme olarak kabul edilmesi neticesinde davacıdan geri alınmasına karar verilmesinin mevzuata uygun olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; alınan bilirkişi raporunda uyuşmazlığın Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) ile Ayaktan Teşhis ve Tedavi Yönetmeliği’nde tedaviler için belirlenen kodlamalarda farklılıklar olmasından kaynaklandığı, bu nedenle davacıdan yapılan kesintilerin yersiz olduğu, zira; davacının gerçekleştirdiği işlemlerin yetkisi dahilinde olduğu belirtildiğinden davanın kabulüne, 196.208,51 TL alacağın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 151.768 TL'lik bölüme 12.11.2015, bakiye bölüme ıslah (24.12.2015) tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; Ayaktan Teşhis ve Tedavi Yapılan Özel Sağlık Kuruluşları Hakkında Yönetmeliğe göre davacının yapmaması gereken işlemleri yaparak davalı kuruma fatura etmesi nedeniyle taraflar arasında imzalanan sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 6.2.1 inci maddesinde yer alan sağlık hizmet sunucularının kuruluş ve faaliyetleriyle ilgili olarak Sağlık Bakanlığı tarafından çıkarılan mevzuat hükümlerine uymakla yükümlü olduğuna dair hükmünü ihlal etmiş olduğundan kesintinin yerinde yapıldığını ve hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişsiz olduğunu beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yerel mahkemece verilen kararın davalı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; ayaktan teşhis ve tedavi yapılan özel sağlık kuruluşları hakkındaki yönetmeliğe göre davacı hastane tarafından yapılmaması gereken işlemlerin Kuruma fatura edilmesi nedeniyle yapılan kesintinin mevzuata uygun olduğu ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna karşı sundukları itirazların giderilmeden karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının Kuruma faturalandırdığı bir kısım sağlık hizmetlerine ilişkin bedellerden davalının yaptığı kesintinin yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2012 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından (SHS) sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin SHS’nin Hak ve Yükümlülükleri başlıklı 6.2.1 inci maddesi şu şekildedir;

“SHS, Kurum tarafından çıkarılan mevzuat hükümleri ile kuruluş ve faaliyetleriyle ilgili olarak Sağlık Bakanlığı tarafından çıkarılan mevzuat hükümlerine uymakla yükümlüdür.”

3. Değerlendirme

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalının itirazlarının da değerlendirildiği hükme esas alınan bilirkişi raporu ile Sağlık Bakanlığı'nca Kuruma gönderilen görüş bildirme yazısının birbiriyle uyumlu olduğu, davacının kesintiye konu tedavi hizmetlerinine ilişkin işlemleri yapma yetkisinin bulunduğu anlaşıldığında davalının itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19014, Karar No: 2010/22281, Tarih: 06.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/19014 E.  ,  2010/22281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/166376

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

NUMARASI : 2007/219

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Atılı suçu kabul etmeyen sanığın kiracı olarak oturduğu evde bulunan sayacın, “ 2 amper güç çektiği halde dönmediği ve mühürlerinde pense izi bulunduğuna” dair tutanak düzenlenmiş olması karşısında; mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, elektrikle çalışan cihazlar tespit edilip, normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, tüketim föyleriyle karşılaştırılıp, tüketimin kurulu güç ile uyumlu olup olmadığı, tutanaktan sonra tüketimde bariz bir artış bulunup bulunmadığı konularında bilirkişiden görüş alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu araştırmalar yapılmadan; eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 06/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11, Karar No: 2024/5540, Tarih: 09.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/11 E.  ,  2024/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/863 E., 2023/1184 K.

DAVACILAR : ... v.d vekilleri Avukat ... vd.

DAVA TARİHİ : 22.07.2014

KARAR : Esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ :...1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2022/452 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene ve zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Mal Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle;...ilçesi,...Köyü, 175 ada 139 parsel sayılı taşınmazın 3500-4000 m2'lik kısmının müvekkillerinin dedelerinden babalarına, babalarından ise müvekkillerine miras yoluyla intikal ettiğini, müvekkillerin il ve yurt dışında ikamet ettiklerini, kadastro çalışmaları sırasında dava konusu taşınmazın hatalı olarak Hazine adına tescil edildiğini, taşınmazın davacıların ailesi tarafından 100 yıldan bu yana nizasız ve fasılasız olarak ekilip biçildiğini, taşınmazda üzüm bağlarının bulunduğunu ve bu bağların 20-30 yıllık olduğunu, zilyetlik ile kazanma koşullarının oluştuğunu ileri sürerek, davalı adına olan tapusunun iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; taşınmaz cinsinin ham toprak olduğunu, zilyetliğin sürdürülüş biçimi ile dava konusu taşınmazın mera, yayla, harman yeri, orman, tepe, dere, ırmak, kayalık gibi devletin hüküm ve tasarrufu olan yerlerden olup olmadığının Yargıtay içtihatlarına uygun olarak mahkemece tahkikinin gerektiğini, dava konusu taşınmazın davacıların zilyetliğinin şekli, süresi ve işin esası bakımından zilyetlik ve iktisaba elverişli olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 09.12.2022 tarihli ve 2021/243 Esas, 2022/452 Karar sayılı kararı ile "...mahalli bilirkişiler ve tanıkların beyanları, jeoloji mühendisi bilirkişi tarafından tanzim edilen ek bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; çekişmeli taşınmazın davacıların murisinden kendilerine intikal ettiği, taşınmazın davacıların kök murisleri tarafından 1960 yılından beri bir bütün şekilde bağ olarak kullanıldığı... taşınmazın kadim mera olmadığı, dere yatağından kazanımla da oluşmadığının anlaşıldığı..." gerekçesiyle "...davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın 3.751,38 m2'lik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile 1/2 hisse ile davacılar adına tesciline ...." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/868 Esas, 2023/184 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun "...esastan reddine...." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Temyiz dilekçesinde özetle;

a. Davaya cevap dilekçesinde yer alan nedenleri tekrarla, bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını,

b. Mahkemece yalnızca tanık beyanına göre ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu,

c. Gerekçeli kararın kendi içinde çelişkilerle dolu olduğunu,

d. Taşınmazın tarım arazisi vasfıyla imar ihya edildiği belirlemesinin hatalı bulunduğunu belirterek, kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene ve zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup davanın 10 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Dava konusu taşınmazın 20.06.2008 tarihinde yapılan kadastro çalışması ile Maliye Hazinesi adına ham toprak vasfıyla tescil edildiği, eldeki davanın 22.07.2014 tarihinde hak düşürücü süre içerisinde açıldığı, davacıların ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak taşınmazın bir bölümünün adlarına tapuya tescili istemiyle eldeki davayı açtıkları, tapu kaydına dayanmadıkları anlaşılmaktadır.

Dava konusu 175 ada 139 parsel sayılı taşınmaz tesis kadastrosu ile 2.115.657,78 m2 olarak ham toprak vasfı ile Hazine adına tescil edilmiş olmakla, daha sonra Nevşehir İl Mera Tahsis Komisyonu'nun 06/08/2010 tarih ve 391 sayılı kararına istinaden 26.12.2019 tarihinde 1.166.899,72 m2 olarak kamu orta malı-mera parseline dönüştürülmüştür.

Dava konusu edilen kısım yargılama aşamasında kesinleşmiş komisyon kararı ile mera olarak sınırlandırılan 139 No.lu parselin ortasındadır.

4342 sayılı Mera Kanununun 3 üncü maddesi ile tanımlar yapılmış olup, 4 üncü maddesinde ise, "mer'a, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden sayıldığı" açıklanmıştır. Aynı madde uyarınca mera ve benzeri yerlerin özel mülkiyete konu yapılamayacağı, amacı dışında kullanılamayacağı ve zamanaşımı ile edinilemeyeceği, sınırlarının daraltılamayacağı hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın yargılama sırasında Mera Komisyonunun kararıyla mera vasfıyla sınırlandırıldığı dosya içerisindeki kayıtlardan anlaşılmaktadır. Mahkemece, teknik bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen taşınmazın 20 yıldan fazla bir süredir davacının eklemeli zilyetliğinde bulunduğu, A harfi ile gösterilen taşınmaz için TMK'nin 713 üncü ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17 nci maddelerinde düzenlenen olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanım koşullarının oluştuğu,tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş ise de mahkemenin görüşüne katılmak mümkün değildir.

Tesciline karar verilen taşınmazın dört tarafı mera ile çevrilidir. Krokide A harfiyle gösterilen taşınmaz bölümü özel mülkiyete konu yapıldığı takdirde meranın bütünlüğünü bozacağı açıktır. 4342 sayılı Mera Kanununun 3 üncü maddesi ile tanımlar yapılmış olup, 4 üncü maddesinde ise, "mera, yaylak ve kışlakların kullanma ... bir veya birden çok köy veya belediyeye ait olduğu, bu yerlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden sayıldığı" açıklanmıştır. Aynı madde uyarınca mera ve benzeri yerlerin özel mülkiyete konu yapılamayacağı, amacı dışında kullanılamayacağı ve zamanaşımı ile edinilemeyeceği, sınırlarının daraltılamayacağı hükmüne yer verilmiştir. Bu tür yerler üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı yoluyla edinilmesi mümkün bulunmamaktadır. Şu halde, yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarına üstünlük tanınamaz.

O halde, uyuşmazlık konusu taşınmazın çevresindeki meradan elde edildiği anlaşıldığına ve meraların zilyetlikle kazanılması mümkün bulunmadığına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına aykırı düşen bir gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Açıklanan gerekçeler ile davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararının bozulması gerektiği kanaatiyle değerli çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.