muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6841, Karar No: 2024/495, Tarih: 05.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/6841 E.  ,  2024/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında Tekirdağ Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacılar vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucu, Tekirdağ ili Süleymanpaşa ilçesi Kılavuzlu Mahallesi çalışma alanında bulunan 302 ve 307 parsel ... 1.626.500,00 ve 31.600,00 m2 yüzölçümlü taşınmazlar mera olarak özel siciline kaydedilmiştir.

Davacı ... ile birleşen dosya davacıları, çekişmeli 302 ve 307 parsel ... taşınmazların orman kadastro çalışması sonucunda orman vasfı ile tespit edildiğini, dava konusu kısımların mera olduğunu belirterek 307 parsel ... taşınmazın tümünün ve 302 parsel ... taşınmazın içerisindeki mera vasıflı alanın orman olarak yapılan tespitinin iptal edilerek bu alanların mera olarak tespine ilişkin karar verilmesini talep

İlk Derece Mahkemesince dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; asıl davanın esastan reddine, birleşen davanın ise aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmiş, hükmün asıl ve birleşen dosya davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 353/(1)-b.1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar asıl ve birleşen dosya davacılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 373,20 TL'nin temyiz eden Süleymaniye Belediye Başkanlığı ile birleşen dosya davacılarından ayrı ayrı alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18371, Karar No: 2007/21128, Tarih: 13.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18371 E.  ,  2007/21128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, borçlunun süresinde imzaya itiraz ettiği görülmektedir. Mahkemece, takibe dayanak yapılan çekte imza atanın İbrahim Topal olduğu, adı geçene borçlu tarafından verilen 27.04.2006 tarih ve 6060 yevmiye no'lu vekaletname içeriğine göre ticari mümessile tanınan tüm yetkilerle bu şahsın donatıldığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

Borçlar Kanunu'nun 388/son maddesine göre hususi bir selahiyeti haiz olmadıkça vekil dava ikame edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz. Aynı Kanun'un 449.maddesine göre ticari mümessil, bir ticarethane veya fabrika veya ticari şekilde işletilen diğer bir müessese sahibi tarafından işlerini idare ve müessesenin imzasını kullanarak bilvekale imza vazetmek üzere sarih veya zımni kendisine mezuniyet verilen kimsedir. Sözü edilen Kanun'un 450/1.maddesinde de ticari mümessilin, hüsnüniyetli 3.şahıslara karşı müessese sahibi hesabına kambiyo taahhüdünde bulunmak ve onun namına müessesenin gayesine dahil olan bilumum tarassufları yapmak selahiyetine haiz sayıldığı belirtilmiştir. Yasada ticari mümessilin iyiniyetli 3.kişilere karşı kambiyo taahhütlerinde bulunacağından sözedilmesinin nedeni, ticari senetlerin niteliklerinden doğmaktadır. Ticari senetlerin, ticari işletmeyle olan ilgisi, iyi niyetli 3.kişilerce kolaylıkla anlaşılamayacağından, ticari mümessilin imzaladığı senetlerin iyiniyetli 3.kişiler bakımından işletmeyi bağlayacağı öngörülmüştür (HGK'nun 30.01.1980 tarih ve 1979/1692 Esas-1980/170 Karar). Somut olayda, dayanak alınan vekaletnamedeki açıklanan Vergi Daireleri, Defterdarlık, Maliye, Sosyal Sigortalar Şube Müdürlükleri, Bölge Çalışma Müdürlüğü, Çalışma Bakanlığı, Bağ-kur, Ticaret ve Sanayi Odaları, Tİcaret Sicil Memurluğu, Özel İdareler ve Belediyelerde ve tüm resmi ve hususi daireler, hakiki ve hükmi şahıslar nezdinde borçlu tarafından çeki imzalayana verilen bu yetkilerin ticari mümessile verilen yetkiler olduğu kabul edilmiştir.Vekalet veren, ticaret ile iştigal etmekte olup, bu durumda vekil olarak atadığı İ. T.'a verdiği vekaletnamenin yukarıda açıklanan BK'nun 449/2.maddesi uyarınca ticaret siciline kaydedilmesi zorunludur. Yukarıda açıklanan bu husus tespit edilmeden yazılı şekilde borçlunun vekil kıldığı bu kişinin ticari mümessil olarak kabul edilerek itiraz ve şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21582, Karar No: 2015/23730, Tarih: 30.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21582 E.  ,  2015/23730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/776, Karar No: 2004/8105, Tarih: 06.07.2004

19. Hukuk Dairesi 2004/776 E., 2004/8105 K.

**19. Hukuk Dairesi 2004/776 E., 2004/8105 K.**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 206 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde İstanbul 2. iflas Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu vekili dava dışı müflis E........ Yün iplik San. ve Tic. A.Ş.nin, fona devredilen E....... A.Ş.ne kredi borcu bulunduğunu; fon alacağının düzenlenen sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınması gerekirken dördüncü sıraya alındığını ileri sürerek sıra cetvelinin Bankalar Kanunu'nun 15 ve 17. maddeleri çerçevesinde düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece fon alacağının kamu alacağı sayıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm İstanbul 2. iflas Müdürü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava düzenlenen sıra cetvelinde davacıya verilen sıranın Kanuna aykırı olduğu iddiası ile sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı alacağı 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun kapsamındadır. Anılan Kanunun 21. maddesinin birinci fıkrası bu Kanun kapsamındaki alacakların hacze iştiraki usulünü düzenlemekte, ikinci fıkrası ise eşya veya taşınmazın aynından doğan kamu alacaklarının o eşya veya taşınmazın bedelinden öncelikle tahsil edileceği ilkesini getirmektedir. Maddenin son fıkrasında borçlunun iflası halinde İİK.nun 206. maddesindeki sıraya göre işlem yapılacağı belirtilmiştir.

4949 sayılı Kanunla değiştirilmeden önce, İİK.nun 206.maddesine göre, "Devlete hazinesinden doğrudan doğruya veya bilvasıta tahsil olunan vergi ile Devlet tekliflerinden olan mütenevvi resimler" sıra cetvelinde 5. sırasında yer almaktadır. 30.7.2003 tarihinde yürürlüğe giren ve 2004 sayılı Kanunda, değişiklik yapan 4949 sayılı Kanunda kamu alacakları için ayrı bir sıra öngörülmemiş, sadece üçüncü sıraya "Özel Kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar"ın alınması hükme bağlanmıştır.

Ne var ki, Fon'a devredilen bankaların alacakları 6183 sayılı Kanuna göre tahsil edilmekte ise de, sıra cetvelinde imtiyazlı olarak sıraya alınacağına dair hem Bankalar Kanunu'nda ve hem de 6183 sayılı Kanunda özel bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle şikayetçi Fon'un alacağının imtiyazlı alacak olarak kabulü ve sıra cetvelinin bu nedenle yeniden düzenlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, iflas Müdürlüğü'nün temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 6.7.2004 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15662, Karar No: 2025/6071, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/15662 E.  ,  2025/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2020/197 E., 2021/1772 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/74 E., 2020/18 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM :TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2.cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/36890, Karar No: 2012/29866, Tarih: 11.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/36890 E.  ,  2012/29866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, “hastanede katılan doktoru bir hastayı başka bir eczaneye yönlendirdiğini görünce durumu diğer eczane sahibi ...’e söylediğini, onun da doktorun bu davranışının dilekçeyle hastane yönetimine bildirilmesi gerektiğini, doktorun ceza almayacağını, sadece uyarılacağını söylemesi ve kendisini de işe yerleştireceği vaadi üzerine, ihbar dilekçesini imzaladığını, pişman olduğunu” ifade ederek katılana iftira kastıyla hareket etmediğini savunması ve ön inceleme raporundan önce gerçeği söylemesi nedeniyle katılan hakkında disiplin cezası verilmemesi karşısında, olayda iftira suçunun unsurlarının ve suçsuz olduğunu bildiği katılana suç yükleme kastının nasıl oluştuğu ve eylemin Anayasal şikayet hakkı kapsamında kalıp kalmadığı açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8307, Karar No: 2011/1579, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8307 E.  ,  2011/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2009 tarih ve 2007/99 - 2009/15 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan kooperatif payı devir sözleş- mesiyle davalıya ait payın 20.000,00 TL bedelle müvekkiline devrinin kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeyle payı borçsuz olarak müvekkiline devretme yükümlülüğü altına girdiğini, müvekkilinin edimini yerine getirmesine rağmen davalının, ihtara rağmen payın devrini sağlamadığını ileri sürerek, anılan miktarın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların pay devri konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin anlaşma gereğince payını davacıya devrederek edimini yerine getirdiğini ve davacının kooperatifçe ortaklığa kabul edildiğini, davacının genel kurula çağrılarak aidat ödemeye başladığını savunarak, davanın reddini istemişti.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların payın 20.000,00 TL bedel karşılığı devri konusunda anlaştıkları, davacının kararlaştırılan bedeli ödediği ancak davalının devir borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle 20.000,00 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kooperatif pay devri nedeniyle verilen paranın istirdadı istemine ilişkindir. Kooperatif payı devri, alacağın temliki hükümlerine tabi olup, taraflarca kooperatife hitaben yazılan ve imzalarını içeren 04.04.2007 tarihli devir sözleşmesiyle davalıya ait payın usulüne uygun olarak davacıya temlik edildiği açıktır. Payın temlikinden sonra dava dışı kooperatif yönetim kurulunun 19.06.2007 tarihli kararıyla payı devreden davalı ortağın üyelik kaydının iptal edilerek davacının ortaklığa kabul edildiği, davacının 11.05.2007 ve 12.06.2007 tarihlerinde kooperatif aidatını ödediği ve ödemelerin kooperatifçe benimsendiği, davacının kooperatif genel kuruluna çağrıldığı ve hazirun cetvelinde adının bulunduğu bu durumda ortaklığının kooperatifçe de kabul edilerek benimsendiği, davalının devir edimini yerine getirdiği, davacının, yazılı devir sözleşmesinden dönme gerekçesinin de yazılı delille kanıtlamadığı anlaşılmasına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31668, Karar No: 2015/17248, Tarih: 05.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31668 E.  ,  2015/17248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/391000

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/331 (E) ve 2013/690 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde tutuklu bulunduğunun anlaşılması karşısında, hükmün açıklandığı 31.10.2013 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Mağdur M.. C..'e ait M... marka ... plakalı motosikletin 13.12.2011 ile 15.12.2011 tarihleri arasında bilinmeyen bir zamanda ikametinin önünden çalındığı, suça konu motosikletin 08/02/2012 tarihinde hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen A.. B... ile beraat eden sanık İ.. S.. de ele geçtiği, motorsiklet üzerinde başka bir motosiklete ait plakaların takılı olduğu ve motor numarasının da bulunmadığı, şase numarası üzerinden yapılan sogulamada müştekiye ait olduğunun anlaşıldığı, sanık İ.. S..'in alınan savunmasında, suça konu motosikletin babası olan sanık D.. S..'e ait olduğunu beyan ettiği, sanık D.. S..'in de motosikleti tanımadığı şahıstan bir ay önce 400,00TL karşılığında satın aldığını, 200,00 TL'sini verdiğini, 200,00 TL'sinin ise ruhsatı getirince vereceğini, ancak şahsın bir daha gelmediğini savunduğu, yukarıda belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, ele geçen motosikletin çalındıktan yaklaşık üç ay sonra ele geçirildiği, hırsızlık suçlamasını red eden sanığın motorsikleti bir ay önce satın aldığına dair savunmasının aksinin ispatlanamadığı ve sanığın olayı bizzat gerçekleştirdiğine dair başkaca bir delilin de bulunmayışı karşısında; motorsikletin değeri de araştırılarak toplanan tüm deliller ışığında, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 165/1. maddesine uyan suç eşyasını satın almak suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan eksik gerekçeyle yazılı şekilde hırsızlık suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. S..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1741, Karar No: 2019/1495, Tarih: 06.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/1741 E.  ,  2019/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarih ve 2017/239 - 2017/296 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Yerel mahkemenin sanığın 3713 sayılı Kanunun 3/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9 maddeleri yollamasıyla 58/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair kararın kaldırılarak sanığın 3713 sayılı Kanunun 7/1-1. cümle yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 221/4, 62/1, 221/5, 58/9, 53. maddeleri gereğince mahkumiyetine dair karar

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

İstinaf Mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucunun, hem maddi olay hem de hukuki denetim yapacak olan istinaf başvurusunda sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken (5271 sy. CMK madde 273/4), incelemesi hukuki denetimle sınırlı (CMK madde 294/2) olan temyiz yolunda; mülga 1412 sayılı CMUK'tan (madde 305.) da farklı şekilde, re'sen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde/layihasında temyiz edenin hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini/temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu (CMK madde 294/1) şart koşmuş ve temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermemesi durumunda;