muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3110, Karar No: 2024/8316, Tarih: 13.06.2024

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre; örgütle herhangi bir bağlantısı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/1116 Esas, 2019/2094 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23155, Karar No: 2017/25006, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23155 E.  ,  2017/25006 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1117, Karar No: 2025/2037, Tarih: 26.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1117 E.  ,  2025/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 47. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı Şirketin kaptan pilotlarından olan ...'un 17.09.1997 tarihinde vefat ettiğini, yasal mirasçılarının davalıdan indirimli bilet hakkı bulunmasına rağmen davalının bu hakkı yasal mirasçılarına kullandırmadığını ileri sürerek davalıdan indirimli bilet hakları olduğunun tespiti ile bu hakkın kullandırılmaması nedeniyle her biri için 250,00 TL olmak üzere toplam 500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, ...'un 28.05.1987 tarihinde kendi isteği ile istifa ettiğini, 15.06.1989 tarihinde yeniden işe alındığını, daha sonra Yönetim Kurulu kararı ile Sun Express Havayolları AŞ 'de eğitim pilotu olarak görevlendirildiğini; ancak daha sonra iş sözleşmesinin sona erdirildiğini, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ... İşlemleri Prosedürü'ne göre davacıların pass bilet hakkından yararlanabilmesi için murisin iş sözleşmesinin, emeklilik nedeniyle sona ermesi gerekmekte olup oysa murisin iş sözleşmesine görevine haklı bir sebep olmaksızın devam etmemesi nedeniyle Disiplin Kurulu kararı ile son verildiği, buna göre davacıların pass bilet hakkından ve indirimli bilet uygulamasından yararlanamayacağı, benzer davaya ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesinin 2017/2955 Esas, 2018/1437 Karar sayılı kararında davanın reddine dair verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddedildiği, aynı konuya ilişkin verilen ret kararının Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2017/20864 Esas, 2018/4027 K.arar sayılı kararı onandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde;

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde;

1.Murisin Türk Hava Yolları Uçuş İşletmeleri başkan muavini olarak görev yapmakta iken Emekli Sandığından 01.02.1978 tarihinde emekli olduğunu, davalının Mahkemeyi yanılttığını, murisin emekli olduktan sonra da iş sözleşmeleri ile sözleşmeli kaptan pilot olarak çalıştığını, davalının iştiraki bulunan ...AŞ eğitim pilotu olarak da çalıştığını, ancak bu görevleri sözleşmeli personel olarak yerine getirdiğini,

2. Bilirkişi incelemesi yapılması talepleri olmasına rağmen Mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmadığını, davacıların senelerce PASS bilet haklarını kullanmalarına karşın bu hakkın tek taraflı olarak kaldırıldığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların davalıdan indirimli bilet hakkının olduğunun tespiti ile alacak istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacıların mirasbırakanının 4857 sayılı İş Kanunu'na tâbi çalışma dönemlerinin emeklilik nedeniyle son bulmadığının, bu nedenle sözü edilen dönemler için taleplerin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dairemizce dosyanın eksiklik talebiyle geri çevrilmesi üzerine gelen cevabî yazıda; davacının 24.07.1964-02.01.1978 tarihleri arasında davalıda geçen çalışmasının emeklilik nedeniyle sona erdiği ve davacının Uçuş İşletmeleri Başkanlığı başkan muavini olarak 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu ( 5434 sayılı Kanun) kapsamında emekli olduğu bildirilmiştir.

Mahkemenin görevi gibi yargı yolu da kamu düzenine ilişkindir. Bu sebeple, yargılamanın her aşamasında yargı yolunun caiz olup olmadığının mahkemece resen gözetilmesi gerekir. Görülmekte olan bir davada iş mahkemesinin görevli olmadığının belirlenmesi hâlinde adli yargı görevli ise davanın göreve ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Buna karşılık idari yargının görevli olması durumunda, davanın yargı yoluna ilişkin dava şartının mevcut olmaması sebebiyle nedeni ile usulden reddi kararı ile yetinilir; ayrıca gönderme kararı verilemez.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesi uyarınca 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya 4857 sayılı Kanuna dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Somut davada ise 24.07.1964-02.01.1978 tarihleri arasındaki 5434 sayılı Kanun kapsamında emeklilik nedeniyle son bulan çalışma dönemi bakımından; davacıların mirasbırakanı ile davalı arasındaki uyuşmazlık, hizmet sözleşmelerine tâbi işçiler ile işveren veya işveren vekilleri arasında, iş ilişkisi nedeniyle sözleşmeden veya kanundan kaynaklı olmayıp sözü edilen dönemde işçi işveren ilişkisi bulunmamaktadır. Buna göre 24.07.1964-02.01.1978 tarihleri arasındaki çalışma dönemi yönünden uyuşmazlığın çözümünde, idari yargı görevli olduğundan davanın, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan usulden reddi gerektiği gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21475, Karar No: 2016/145, Tarih: 12.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/21475 E.  ,  2016/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/143962

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2012

NUMARASI : 2010/415, 2012/35

SANIK : M.. K..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık M.. K..'ın, M.. G.. aracılığıyla tenıştığı .............. Teknik Soğutma Mutfak Dekorasyon San. İth. İhr. Ltd. Şti'nin yetkilisi olan katılan H.. G..'dan 11 adet soğutucu ile 70 adet su sebili satın aldığı ve karşılığında da Halkbank Anafartalar şubesine ait 25/06/2006 keşide tarihli 4.615 TL bedelli, 6612050 nolu çek; 10/07/2006 keşide tarihli 10.000 TL bedelli 6612051 nolu çek; 30/07/2006 keşide tarihli 10.000 TL bedelli 6612052 nolu çek, 20/07/2006 keşide tarihli 5.880 TL bedelli 6612053 nolu keşidecisi ................ Gıda şirketi olan toplam 4 adet çeki verdiği, çeklere şirket yetkilisi Abdurrahman Işıldak adına vekaletinin bulunduğunu belirterek imza attığı, çeklerin bankaya ibrazında karşılıklarının bulunmadığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; sanığın savunmalarında, ......................... yetkili temsilcisi olduğu ............. Gıda Tekstil Deri İnşaat Turizm Ürünleri Ticaret Limited Şirketi'ne ortak olduğunu, o dönemde şirketin çeşitli işlerini yapabilmek adına ................... vekalet aldığını, katılandan satın aldıkları soğutucu ve su sebilleri karşılığında verdikleri çekleri bu vekalete istinaden kendisinin imzalayıp imzalamadığını hatırlamadığını, bu arada ................. da vefat ettiğini, daha sonra aldıkları soğutuculardan 8'ini iade ettikleri halde katılanın çekleri . Işıldak olduğunun, şirketi temsile .................. yetkili olduğunun tespit edilmesi, S.. S..'nun savcılıkta alınan ifadesinde, böyle bir şirket kurmadığını, .............. isimli bir kişiyi tanımadığını belirtmesi, ................ da 20/04/2008 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu çek hesabının bulunduğu ilgili banka şubesinden çek hesabına ilişkin bilgi ve belgelerin istenmesi, söz konusu çek defterinin kime teslim edildiğinin sorularak varsa buna ilişkin belge örneğinin getirtilmesi, bahse konu çek hesabı üzerinde çek keşide etme yetkisi içeren bir vekaletname bulunup bulunmadığının sorulması, çek hesabı sahibi ........... Gıda Tekstil Deri İnşaat Turizm Ürünleri Ticaret Limited Şirketi'nin yetkili temsilcisi olan ve 20/04/2008 tarihinde öldüğü için beyanı alınamayan .................. nüfus kaydına göre belirlenecek yakınlarının tanık olarak dinlenerek ......................... Gıda Tekstil Deri İnşaat Turizm Ürünleri Ticaret Limited Şirketi isimli bir şirketinin olup olmadığının, var ise sanıkla ortak olup olmadıklarının sorulması ve .................. mukayeseye elverişli imzalarını içeren belgeler temin edilerek, suça konu çekler üzerindeki yazı ve keşideci imzalarının, yine gerekli görüldüğü taktirde bahse konu şirketin kuruluş evraklarındaki imzaların bu şahsın eli ürünü olup olmadığının bilirkişi marifetiyle yapılacak inceleme sonucunda belirlenmesi ve bütün deliller toplanıp değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2802, Karar No: 2010/16070, Tarih: 13.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/2802 E.  ,  2010/16070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanın yüzüne karşı karar verildiği halde bu kez ayrıca 05.06.2008 tarihinde sanık müdafiine kararın tebliğ edilmesi üzerine 09.06.2008 tarihli temyiz istemi yasal süreden sonra ise de; dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 esas 2007/18 kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK. nın 232 / 6 ve 34/2. maddeleri ve 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre gereğince kararda yasa yoluna başvuru süresinin başlangıcının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken 7 günlük temyiz süresinin “tefhim ve tebliğden itibaren ” başlayacağının belirtilmesi çelişki oluşturduğundan, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa atılı kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.’nun 102/4.maddesine göre hesaplanan 5 yıllık zamanaşımının sanığın sorgusunun yapıldığı 20.12.2002 tarihi ile mahkumiyet kararı arasında gerçekleştiği gözetilerek kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, isabetsiz olduğundan hükmün BOZULMASINA;1412 sayılı C.M.U.K.’nun 322.maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.’nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3404, Karar No: 2009/10940, Tarih: 25.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3404 E.  ,  2009/10940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 176/3.maddesinde "irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar ...; "hükmü yer almaktadır.

Somut olayda nafaka alacaklısı ve davalı ..., borçlu ..... ile 3.10.2002 tarihinde boşandıktan sonra, 25.12.2002 tarihinde .... ile evlendiği, dosyada ekli 21.3.2008 tarihli nüfus kayıt örneğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda yukarıda anılan M.K.176/3.maddesi gereği davacı borçlunun yükümlü olduğu nafakanın kendiliğinden kalkacağının kabulü gerekir. Alacaklının sonraki evliliğinin boşanma ile sonuçlanması durumunda, nafakaya ilişkin yükümlülüğünün yeniden dirileceğini düşünmek ve sonraki evliliklerine rağmen arada boşanan kişinin nafakasıyla ilelebet ilk eşi sorumlu tutmak, hayatın olağan akışına aykırı olup, hakkaniyet ilkeleriyle bağdaşmamaktadır. Nitekim davalı alacaklı 2.kez boşandıktan sonra üçüncü kez yeniden evlenmiş olup, 2.kez evlilikle birlikte davacının nafaka yükümlülüğü hukuken kendiliğinden sona ermiş bulunmaktadır.

Dolayısıyla davalı alacaklının evlenme tarihine (25.12.2002'ye) kadar nafaka alacağı hesaplanarak, fazla isteme ilişkin takibin iptali yerine aksi düşünce ile yazılı  şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/39916, Karar No: 2011/6561, Tarih: 30.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/39916 E.  ,  2011/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2006/250347

MAHKEMESİ : İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2006

NUMARASI : 2006/196

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa ait ''855 Sokak No: 15 D:1 ve D:2 - Buca'' adresindeki iki ayrı dairede 12.12.2003 tarihinde yapılan denetimlerde ''Sanayi ve Ticaret Bakanlığı ölçü ayar mühürlerinin açılarak tekrar adi pense ile sıkıldığının'' tespit edilerek sayaç atölyesince incelenmesi sonucunda 07.01.2004 tarihli iki ayrı sayaç ayar bülteni düzenlenmesi karşısında; öncelikle bu sayaç ayar bültenlerine dayanılarak sanık hakkında kaçak elektrik tespit tutanakları düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise gönderilmesi için katılan kuruma yazı yazılarak, ayrıca sanığın her iki daireyi de kullanıp kullanmadığı ve hangi tarihlerden itibaren oturduğu kolluk aracılığıyla araştırılıp, mahallinde keşif yapılmak suretiyle, evlerdeki elektrikli aletler, lamba ve prizler yardımıyla bulunacak kurulu güce göre, bu aletlerin normal kullanım süreleri de dikkate alınarak, kurulu güç ile tüketimlerin orantılı olup olmadığı ve dönemler arasında fark olup olmadığı konusunda bilirkişiden ayrıntılı rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.