muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5714, Karar No: 2012/24478, Tarih: 25.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/5714 E.  ,  2012/24478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, almış olduğu yaşlılık aylıklarından dolayı Kuruma borçlu olmadığının tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm,davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacıya 01.04.1996 tarihinde bağlanan yaşılılık aylığının, davacının 29.07.1998 tarihinde yeniden ... bünyesindeki ilköğretim okulunda çalışmaya başlaması nedeniyle 01.01.2005-24.01.2010 tarihleri arasında usulsüz olarak kurumca ödenen35.006,71 TL yaşlılık aylığı ile 8.803,83TL işlemiş faiz ve 10TL posta gideri olmak üzere toplam 43.822,11TL’nın geri istenmesine ilişkin davalı kurum işleminin iptali ile davacının borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüyle, davacı ...'nin asıl alacak tutarı olan 35.006.71TL dışında kalan 8.803.33TL yasal faiz tutarı yönünden davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.04.1996 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı, 29.07.1998 tarihinden itibaren de ... bünyesindeki ... ... İlköğretim okulunda öğretmen olarak çalıştığı, davacının 01.01.2005-24.01.2010 tarihleri arasında usulsüz olarak kurumca ödenen 35.006,71 TL yaşlılık aylığı ile 8.803,83TL işlemiş faiz ve 10TL posta gideri olmak üzere toplam 43.822,11TL’nın geri ödenmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen ve 27.04.2005 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan maddede;“Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz” hükmü getirilmiştir.

01.10.2008 tarihi itibariyle yürürlükten kalkan 506 sayılı Yasanın 121/2. maddesinde yanlış ve yersiz ödendiği anlaşılan her türlü gelir, aylık ve sigorta yardımlarının 84. Maddenin son fıkrası saklı kalmak kaydıyla ilgililerin sonraki her çeşit istihkaklarından kesilmek suretiyle geri alınacağı, Kurumun genel hükümlere göre takip hakkının saklı olduğu bildirilmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 96 maddesinde “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemelerin,

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurumun hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren üç ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, üç aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan,itibaren hesaplanacak olan kanuni faizi ile birlikte, ilgililerin Kurumdan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır.”hükmü yer almaktadır.

Yukarıda bahsedilen yasa maddeleri uyarınca mahkemece davacıya 01.01.2005-24.01.2010 tarihleri arasında usulsüz olarak Kurumca ödenen 35.006,71 TL yaşlılık aylığının davacıdan geri alınması yönündeki hükmün doğru olmasına rağmen 5510 sayılı Yasa'nın 96/a maddesinde yazılı şekilde hatalı işlemin tesbit tarihinden geriye doğru 10 yıllık sürede yapılan ödemelerin bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte iadesinin istenebileceği hususu da nazara alınarak davacının 8.803,83TL işlemiş faizden de sorumlu olduğuna karar vermek gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflardan davacıya yükletilmesine, 25/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8368, Karar No: 2008/9558, Tarih: 18.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8368 E.  ,  2008/9558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04.04.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait baba ismi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 1090 ve 1694 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malik olan mirasbırakanları ...’ın “...” yazılan baba isminin “ ...” olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltimi istemine ilişkindir. Davacıların davadaki talebi az yukarıda açıklanmış olup, çekişme konusu parsellerde 1/2 pay maliki ...’ın baba isminin düzeltilmesi istenmiştir. Oysa, hükümde aynı taşınmazların diğer 1/2 pay maliki ...’ın baba isminde düzeltme yapıldığı görülmektedir. Davacıların bu yönde bir talebi bulunmadığı gibi ...’ın baba ismi Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/212 – 294 esas ve karar sayılı kararı ile “...” olarak düzeltilmiş ve temyiz üzerine hüküm Dairemizce 26.06.2008 tarih, 2008/7513 – 8482 sayılı kararı ile onanmıştır.

Mahkemece, açıklandığı şekilde talep konusu olmadığı halde kayıtlarda ...’a ait baba isminin düzeltilmiş olması ve davacılar tarafından düzeltme istenen hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş bulunması nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 18.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7278, Karar No: 2019/7250, Tarih: 02.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/7278 E.  ,  2019/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı Belediyede kadrolu şoför olarak çalıştığını, ayrıca Belediye İş Sendikası'nın iş yeri temsilcisi olduğunu, davalı işveren tarafından yazılı onayı ve rızası olmadan işinin değiştirilerek çöp toplayıcısı olarak çalıştırıldığını, Toplu İş Sözleşmesi hükümleri gereğince bu değişikliğin hukuka aykırı olduğunu ve Toplu İş Sözleşmesi düzenlemeleri gereğince yaptırıma tabi olduğunu bu nedenle haksız işlemin tespiti ile davalının cezai şart tutarını ödemesine hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:Davalı ... vekili; davacının işinin iş yeri sendika temsilcisi olması nedeniyle değil görevini yapmaması nedeniyle değiştirildiğini, zira davacının sürücüsü olduğu aracı çalıştırmayarak işe çıkmaması nedeniyle 22.08.2014 tarihinde hakkında disiplin kurulu kararı ile iki yevmiyesinin kesilmesi cezası verildiğini, İdarenin kararının keyfi olmayıp, kamu hizmetinin aksamasının önüne geçilme maksatlı olduğunu, davacının sendikal faaliyetini sorun yaşamaksızın yerine getirdiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalı ... nezdinde şoför olarak çalışan ve aynı zamanda işyeri sendika temsilcisi bulunan davacının görev yeri rızası dışı çöp toplayıcısı olarak değiştirilmiş olup, davacının 28.10.2014 tarihinde davalıya yazılı müracaat ederek söz konusu değişikliğin yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesi hükümlerine aykırı olduğu ve yaptırıma bağlandığı gerekçesiyle yapmış olduğu itiraz kabul edilmeyerek, davacının çalışma yeri değişikliğinin sendikal göreviyle ilgili bulunmayıp, norm kadro kütüğünde belirtilen görevlerin müktesep hak olmadığı, bu tip değişikliklere gidilebileceği bildirilmiştir. Mahkeme tarafından ise bilirkişi raporunda hesap edilen davacının 1 yıllık ücret tutarından, BK 182. madde gereğince 1/5 oranında indirim yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.İşyerinde 01.01.2013-31.12.2014 tarihlerinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesi'nin 9/A maddesinde; ''Sendikanın bütün kademelerinde görevli yöneticiler, sendika baş temsilcileri ve temsilcileri ekonomik ve demokratik sendika faaliyetleri nedeniyle işten çıkartılamaz. Rızaları olmadıkça meslekleri ile ilgili olmayan bir işe nakledilemez. Filen çalıştığı işyeri değiştirilemez yada esaslı değişiklik yapılamaz....İşveren yazılı rızası olmadıkça sendika temsilcisinin işyerini değiştiremez yada işinde esaslı değişiklik yapamaz...aksi halde değişiklik geçersiz sayılır....işveren bu maddeye aykırı olarak yazılı onayları dışında işyeri yada işi değiştirilen sendika görevlilerine 1 yıllık maaşları tutarında ceza şartını ödemeyi kabul eder.'' düzenlemesi mevcut olup, Mahkemece cezai şart talebinin kabulüne karar verilmesi isabetli ise de, Türk Borçlar Kanunu'nun 182/son maddesinde fahiş cezai şartın hâkim tarafından tenkis edilmesi gerektiği hükme bağlanmış olmakla, Mahkemece davacının 1 yıllık ücreti toplamına karşılık gelen cezai şart tutarından yalnızca 1/5 oranında indirime gidilmesi isabetli bulunmayıp, dosya kapsamına göre daha makul bir indirim yapılması için bozma kararı verilmesi gerekmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/18332, Karar No: 2006/2485, Tarih: 28.02.2006

2. Hukuk Dairesi 2005/18332 E., 2006/2485 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/18332 E., 2006/2485 K.**

**- MAL REJİMİNİN TASFİYESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 212 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 214 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 30 ]

- 492 S. HARÇLAR KANUNU [ Madde 32 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm mal rejimi tasfiyesi, nafakalar, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1 - Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre küçük Egemen için takdir edilen İştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı kadın dava dilekçesinde mal rejiminin tasfiyesini istemiş, başvurma harcını yatırmıştır. Mahkemece nisb'i harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu md. 30-32) boşanma hükmünün kesinleştiği de göz önüne alınarak delillerin değerlendirilip sonucu itibariyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle (BOZULMASINA), tarafların sair temyiz İtirazlarının 1. bentte gösterilen nedenlerle (ONANMASINA), temyiz peşin harcını yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3259, Karar No: 2014/6571, Tarih: 03.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/3259 E.  ,  2014/6571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin, davalıya icra takibinde belirtilen dekontlarla 2007 yılının Kasım ve Aralık aylarında toplam 288.796,00 TL havale ettiğini, müvekkilinin davalıdan alacaklı olup, alacağını tahsil için giriştiği icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının bir yıllık zamanaşımı süresinde dava açmadığını, müvekkilinin davacıya herhangi bir borcu olmadığını, müvekkilinin devredeceği eczaneye 2007 yılının sonunda davacının talip olduğunu, işletmenin ve eczanenin içinde bulunan ilaçların satışı için 400.000 TL'ye yakın bir teklif verdiğini, davacının eczanedeki ilaç stoğunun kendi hacmini aşacağını, bir kısmının kendisinin bir kısmının da dava dışı ... tarafından satın alınacağını bildirdiğini, bu kapsamda müvekkilinin eczanesinde bulunan ilaçların bir kısmını 265.089,62 TL bedelle davacıya, diğer kısmını da 96,396 TL bedelle davadışı ...'a satıp fatura ettiğini, davacının bu ilaç bedelleri karşılığında müvekkiline kendi adına 192,400 TL ve davadışı ... adına da 96,396 TL tutarında ödeme yaptığını, ilaç satışından dolayı müvekkiline davacının 72.689,60 TL borçlu olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre taraflar arasında eczane ve ilaçların devri konusunda ticari ilişkinin bulunduğu, noter devir belgesindeki bedelin ilaç bedellerini kapsamadığı, davacının hiç bir sebebe dayandırmadan salt gönderilen banka havale bedellerinden dolayı alacaklı olduğu ve bu bedellerin davalıya borç olarak gönderildiği yolundaki iddiasının ispatlanamadığı, üstelik bu banka dekontlarının bir kısmında ... ilaç bedeli şerhinin bulunduğu, bunun dahi davacı iddiasındaki çelişkileri ortaya koyduğu, tacir olan tarafların ticari defterlerinin dışında, davacının ileri sürdüğü alacak iddiasının varlığına dair başkaca herhangi bir somut delil bulunmadığı, ilaç bedelleri konusunda taraf defterlerinin uyuştuğu, davalının kötüniyet tazminatı talebinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın ve davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6048, Karar No: 2010/7191, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/6048 E.  ,  2010/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Özel Eğitim Hiz. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ...vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.11.2008 gün ve 261-316 sayılı hükmün Dairemizin 9.2.2010 tarih ve 7017-1385 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3774, Karar No: 2019/6916, Tarih: 03.07.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3774 E.  ,  2019/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

KARAR

Dairemize ait 28.11.2018 tarihli ve 2016/16354 Esas, 2018/19382 Karar sayılı geri çevirme kararı ile “Davacılardan ...’ün 21.10.2014 ve ...’in ise 31.12.2015 tarihinde öldüğü, davalılardan ...’ın da davalı vekili tarafından verilen karar düzeltme dilekçesi içeriğinde öldüğünün bildirildiği belirlenmekle; mahkemece ölü davacılar ... ve ... ile davalılardan (ölmüş ise) ...’ın mirasçılık belgeleri getirtilip mirasçıları belirlenmeksizin ve Yargıtay ilamının davacılar ve davalı mirasçılarına tebliğ edilmesi gerektiği düşünülmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca; öncelikle davacılar ... ve ... ile davalı ...’ın kapalı kayıt kalmaksızın tüm mirasçıların gösterir şekilde nüfus kayıtlarının getirtilmesi, Yargıtay onama ilamının belirlenen mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek karar düzeltme süresinin beklenmesi,” istenmiş ise de; mahkemece 25.02.2019 tarihli ‘Yetki Belgesi’ başlıklı yazı ile davalı vekiline müteveffa tarafların (ve ölen mirasçılarının) veraset ilamlarının çıkartılması için süre verildiği, verilen süre içinde gereğin yerine getirilmemesi üzerine tebligatlar yapılmadan dosyanın dairemize gönderildiği ve bu şekilde gereğin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu kez bizzat hakim denetiminde gerekli dikkat ve özenin gösterilerek yeni bir iade kararına mahal verilmeden; 28.11.2018 tarihli geri çevirme kararında da ifade edildiği üzere, davacılar ... ve ... ile davalı ...’ın kapalı kayıt kalmaksızın tüm mirasçıların gösterir şekilde nüfus kayıtlarının getirtilmesi, Yargıtay onama ilamının belirlenen mirasçılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek karar düzeltme süresinin beklenmesi ondan sonra karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/317, Karar No: 2025/3210, Tarih: 08.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/317 E.  ,  2025/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi(İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2024/5 Esas, 2024/5 Karar

HÜKÜM : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla) kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 06.05.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA