muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/93, Karar No: 2024/148, Tarih: 27.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2024/93 E.  ,  2024/148 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 11-23

Silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılama sonucunda sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 314/2, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5/1, TCK'nın 221/4, 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince verilen 26.12.2019 tarihli ve 76-17 sayılı hükmün sanık müdafii ve Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 02.06.2022 tarih, 247-394 sayı ve oy çokluğu ile; "... Sübuta eren eylemleriyle silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediği anlaşılan ve Genel Kurulun 21.12.2021 tarihli ve 347-653 sayılı kararında belirtilen örgüt yöneticiliğinin kıstaslarına ilişkin açıklamalara göre örgütün hiyerarşik yapılanması itibarıyla 5. katta veya daha üst konumda olmaması ve ayrıca idari ve yargısal konularda karar alınmasında etkin konumda olmakla birlikte örgütün mahrem yargılamasında yer aldığına ilişkin herhangi bir delil bulunmaması nedeniyle örgüt yöneticisi olarak kabul edilmesine imkan bulunmayan sanık hakkında yakalandıktan sonra örgütte kaldığı süreye ve konumuna uygun şekilde örgütün yapısı, faaliyetleri ve mensuplarıyla ilgili verdiği bilgilerin niteliği, faydalılık derecesi, etkin pişmanlıkta bulunduğu aşama ve özü itibarıyla istikrarlı şekilde devam ettirdiği gözetilerek tayin edilen cezada TCK'nın 221/4-2. cümlesi uyarınca yapılan indirim oranı isabetli ise de, temel cezanın belirlenmesinde Anayasa'nın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, konusunun önem ve değeri, meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik, sanığın örgüt içindeki konumu, kaldığı süre, faaliyetlerinin nitelik, süreklilik ve çeşitliliği gözetilerek işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, üst sınıra daha yakın bir ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile dosyanın devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince yapılan yargılama neticesinde 24.01.2023 tarih ve 34-1 sayı ile bozmaya direnilerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile dosyanın devredildiği Yargıtay 3. Ceza Dairesince yapılan yargılama neticesinde 24.01.2023 tarih ve 34-1 sayı ile bozmaya direnilerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ve Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulunca 02.06.2022 tarih, 247-394 sayı ve oy çokluğu ile; "...Yargıtay 3. Ceza Dairesince; direnme kararına konu hükme ilişkin gösterilen gerekçede, Yargıtay Cumhuriyet savcısının bozmadan sonra verdiği esas hakkındaki görüşüne ve sanığın bozmadan sonraki savunmalarına yer verilmediği, ayrıca direnme nedenleri gösterilmeden ve bozmaya niçin uyulmadığı açıklanmadan bozulmakla ortadan kalkan önceki hükmün gerekçesinin iddia makamının esas hakkındaki mütalaası da aynen alınarak tekrarlanması suretiyle hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, direnme kararına konu hükmün Anayasa'nın 141 ve CMK'nın 34, 230 ve 232. maddelerinde öngörülen şekilde yasal ve yeterli gerekçeyi içermemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 3. Ceza Dairesince bozma kararına uyulmasına karar verilerek yeniden yapılan yargılama neticesinde 12.12.2023 tarih ve 11-23 sayı ile sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 221/4, 62, 53, 58/9, 221/5 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 21.02.2024 tarihli ve 19764 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

Ceza Genel Kurulunca, sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılma istemiyle açılan davada, İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesinde yapılan yargılama sonunda, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün hukuki yönüne ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

I) TEMYİZ EDENLERİN SIFATI, BAŞVURULARIN SÜRESİ VE TEMYİZ NEDENLERİNE GÖRE YAPILAN İNCELEMEDE:

A) Uygulanacak Temyiz Hükümleri:

07.10.2004 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 25 ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan bölge adliye mahkemeleri, 07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmî Gazete'de ilan edildiği üzere 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlamıştır. Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte istinaf kanun yolu uygulamaya girmekle birlikte 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'nın, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek 7 nolu protokolün "Cezai konularda iki dereceli yargılanma hakkı" başlıklı 2. maddesinin "Bir mahkeme tarafından cezai bir suçtan mahkum edilen her kişi, mahkumiyet ya da ceza hükmünü daha yüksek bir mahkemeye yeniden inceletme hakkını haiz olacaktır. Bu hakkın kullanılması, kullanılabilme gerekçeleri de dahil olmak üzere, yasayla düzenlenir. 2. Bu hakkın kullanılması, yasada düzenlenmiş haliyle önem derecesi düşük suçlar bakımından ya da ilgilinin birinci derece mahkemesi olarak en yüksek mahkemede yargılandığı veya beraatini müteakip bunun temyiz edilmesi üzerine verilen mahkumiyet hallerinde istisnaya tabi tutulabilir." hükmü doğrultusunda, bazı kamu görevlilerin özel yetki kuralları uyarınca Yargıtayda veya Yüce Divan sıfatıyla Anayasa Mahkemesinde yargılanmaları hâlinde istisna getirebilme olanağına rağmen iç hukukumuzda, ilk derece olarak Yargıtayda yargılanacak kişiler bakımından verilen hükümlerin temyiz edilebileceği öngörülerek, iki dereceli sistem benimsenmiştir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

B) Temyiz Süresi ve Neden Bildirme Yükümlülüğü:

Hüküm fıkrasında, verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağı bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresinin, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilerek hazır bulunan sanığa ve müdafisine bildirilmesi gerekmektedir.

Temyiz istemi, tutuklu bulunan sanıklar hakkında CMK'nın 263. madde hükmü saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasından itibaren eğer temyiz yoluna başvurma hakkı olanların yokluğunda açıklanmışsa tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt kâtibine bir beyanda bulunulması suretiyle yapılmasının gerekliliği, temyiz sebebinin ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabileceği gözetilerek, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorunda olup başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

C) Temyiz Nedenleri ve İncelemenin Kapsamı:

İstinaf mahkemelerinin Türk yargı sistemine dahil olmasıyla kanun yolu yargılamasında yeni bir anlayışı benimseyen kanun koyucu, istinaf başvurusunda Cumhuriyet savcısı dışındaki diğer kişiler bakımından sebep gösterme zorunluluğu öngörmezken, temyiz kanun yolunda, mülga 1412 sayılı CMUK'dan farklı şekilde resen temyiz tercihinden vazgeçerek, temyiz davasını açan ve sınırlayan temyiz dilekçesinde temyiz edenin, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini, temyiz sebeplerini göstermek zorunda olduğunu ve temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren ek bir dilekçe vermesini öngörmüştür. Gerekçeli temyiz dilekçesi, (ek dilekçe, temyiz layihası) temyiz nedenlerinin gösterildiği dilekçedir. Temyiz dilekçesinde ya da daha sonradan verilen ek temyiz dilekçesinde temyiz denetiminin kapsamının belirlenmesi bakımından hangi hukuka aykırılıklara dayanıldığının anlaşılır bir şekilde gösterilmesi gerekir.

Bir muhakemede, çözümü amaçlanan iki temel sorun vardır. Bunlar, maddi sorun ve hukuki sorundur. Maddi sorun, olgusal dünyaya; hukuki sorun, normatif dünyaya aittir. Mahkemede önce maddi sorun, sonra hukuki sorun çözülür. Maddi sorunun çözümü geçmişte yaşanmış bir olayın temsili, nasıl gerçekleştiğinin tespitidir. Bu çözüm de sadece hukukun izin verdiği yöntemlerle gerçekleşecektir. Maddi olayın gerçeğe uygun temsil edilebilmesi öncelikle, eksiksiz soruşturma yapılması ve toplanan tüm delil araçlarının doğru değerlendirilmesine bağlıdır. Hâkim; delil araçlarını, akıl yürütmek ve bu arada tecrübe kurallarına başvurmak suretiyle, vicdanına göre değerlendirecektir. Yine akıl yürüterek boşlukları dolduracaktır. Dolayısıyla vicdani kanaate sezgilerle değil akıl yoluyla ulaşılacaktır.

Temyiz denetiminde, maddi olayın tespitinde ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin, sözlülük, doğrudan doğruyalık ve yüzyüzelik ilkeleri uyarınca elde edilen delilleri vicdani kanaatleri ile serbestçe takdir ederken, delillerle varılan sonucun hukuk kurallarına, akla, mantığa, genel hayat tecrübelerine ve bilimsel görüşlere uygun olup olmadığının tespiti bakımından somut dosya üzerinden görüşülüp incelenebileceği gibi maddi sorunla ilgili vaka değerlendirmelerindeki hukuka aykırılıkları da gerekçe üzerinden denetlenebilecektir.

Temyiz dilekçesinde bir temyiz nedeni var olmasına rağmen muhakeme hukukuna aykırılık iddiasının temyiz sebebi olarak gösterilmemesi ya da gösterilmekle birlikte hükme etki edecek nitelikte olmadığının anlaşılması durumunda usul hükümlerine uygunluk bakımından sadece 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi kapsamındaki hukuka kesin aykırılık hâlleriyle sınırlı bir temyiz incelemesi yapılacak, inceleme sırasında tespit edilen ancak hükmü etkilemeyen muhakeme hukukuna aykırılıklar Yargıtay tarafından bozma nedeni yapılmayarak kararda bu aykırılıklara işaret edilmekle yetinilecektir.

Temyiz nedeninin, maddi hukuka aykırılık iddiasına dayanması hâlinde ise maddi hukuka aykırılık nedeniyle hükmün temyiz edilmesi yeterli olup cezai yaptırımların kişiler üzerindeki telafisi mümkün olmayan ağır sonuçları da gözetilerek somut olayda adaleti gerçekleştirme ve doğru bir hüküm oluşturma ile yükümlü olan Yargıtayca dosyaya yansıyan tüm maddi hukuka aykırılıklar tespit edilip temyiz edenin sıfatı da dikkate alınmak suretiyle bozma nedeni yapılması gerekecektir.

CMK'nın 289. maddesinde yazılı olan "Temyiz dilekçesi veya beyanında gösterilmiş olmasa da aşağıda yazılı hâllerde hukuka kesin aykırılık var sayılır." kuralı, hiçbir temyiz nedeni içermeyen bir temyiz başvurusunda, mutlak temyiz nedenlerinin kendiliğinden gözetileceği şeklinde anlaşılamaz. Bu noktada dilekçe yalnızca bir veya birden fazla nispî temyiz nedeni içeriyorsa, bu nedenler kabul edilmese dahi 5271 sayılı CMK'nın 289. maddesinde yer alan mutlak hukuka aykırılık hâllerinden birine dayanarak hükmün bozulması mümkündür.

D) Temyiz istemlerinin süresinde ve geçerli olup olmadığının değerlendirilmesi:

a) Özel Dairece ilk derece mahkemesi sıfatıyla gerçekleştirilen yargılama sonucunda 12.12.2023 tarihinde yapılan oturumda hüküm özünün, hazır bulunan sanık ve müdafiine, karara karşı başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri de belirtilmek suretiyle açıkça okunup usulen anlatıldığı,

Mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak sanık müdafiinin 18.12.2023 tarihli ve süresi içerisinde sunduğu dilekçeyle temyiz kanun yoluna başvurduğu,

b) Temyiz dilekçesi içeriğinden; müdafinin TCK'nın 30. maddesi gereği cezasızlık hâlinin değerlendirilmediği, alt sınırdan uzaklaşılma gerekçesinin ortaya koyulmadığı nedenlerine dayanmak suretiyle gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini talep ettiği,

c) Gerekçeli kararın müdafie 30.01.2024 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

Sanık müdafiinin 05.02.2024 tarihinde ve süresi içinde ek temyiz dilekçesini sunduğu,

Görülmekle sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu anlaşılmıştır.

II) İDDİA:

''(...)Örgüt içerisindeki konumu ve örgütün, adeta silah olarak kullandığı yargı yapılanmasının en üstünde yer alan Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Başkan vekilliği ve 3. Daire başkanlığı sıfatları ve unvanları itibarı ile FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün yargı içerisindeki hiyerarşik yapılanmasında, örgüt ve kamusal yapı içerisindeki konumu, temadi eden örgütsel ve etkin nitelikteki faaliyetleri nazara alındığında;

FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün deşifre olmasını engellemek, örgüt mensupları hakkında yapılan soruşturmaların sonuçsuz kalmasını sağlamak, örgüt faaliyetlerinin belli bir disiplin içinde istikrarlı bir şekilde devamı için diğer örgüt yöneticileriyle birlikte fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle hiyerarşik yapıya dahil olduğu, sıkı bir disiplinle, örgütün stratejisi, yapılanması, faaliyetleri ve amacına uygun hareket ettiği, haiz olduğu görev ve sorumluluk alanları ile emir ve talimat verme noktasındaki yetkileri gözetildiğinde, FETÖ/PDY isimli silahlı terör örgütünün, hücre yapılanmasında, HSYK kurumu içerisinde özel göreve haiz yönetici sıfatında olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Aşamalarda verdiği ifadelerinde pişmanlık duyarak örgütün Adalet Bakanlığı, Adalet Akademisi, HSYK, Yargıtay, Danıştay ve taşra yargı yapılanması hakkında örgüt mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli, örgütün yapısı ve faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgiler verdiği, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-5. maddelerinin uygulanması gerektiği anlaşılmıştır." ifadelerine yer verilerek sanık hakkında silahlı terör örgütü yöneticisi olma suçundan cezalandırılması talebiyle dava açıldığı anlaşılmıştır.

III) SAVUNMA:

Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; Fethullah Gülen cemaati ile ilk kez 1977 yılında tanıştığını, o tarihte babasının görevi nedeniyle Ankara'nın bir köyünde yaşadıklarını, tatil için buraya gelen babasının bir arkadaşının; "Ben oğlumu bir yere yollayacağım, Kuran öğretiyorlar, gitsinler Kuran okusunlar, zamanı boşa geçirmesinler" diyerek babasından kendisi için izin aldığını, o sırada herhangi bir risale ya da cemaat muhabbeti olmadığını, babasının tecvitli okumayı öğrenme ve ezber yapmasına yönelik olarak kendisini buraya göndermeyi kabul ettiğini, babasının bahse konu arkadaşı ....'yla İstanbul'a gittiklerini, burada ...'nın oğluyla kendisini Topkapı'da bir cemaat evine bıraktığını, bir gece bu evde kaldıktan sonra Gölcük tarafında ormanlık bir alana gidip kamp yaptıklarını, on gün kadar bu kampta kaldığını, kampın sorumlusunun daha sonra vefat eden ve o dönemde hatırladığı kadarıyla üniversite öğrencisi olan... ... olduğunu, ...'in Saidi Nursi'nin yazdığı tabiat risalesi adlı ... bir kitapçık verip bunu okumasını söylediğini ancak çok ağır bir dili olduğundan kitaptan hiçbir şey anlamadığını belirtmesi üzerine...'in kendisini ... isimli bir üniversite öğrencisinin yanına vererek kitabı beraber okumalarını istediğini, ...'ın muhtemelen şahsın gerçek ismi olmadığını, bu kampta Saidi Nursi'nin kitaplarının okunduğunu, cemaatle namaz kılındığını, ayrıca serbest zamanların da olduğunu, on gün sonra kamptan ayrılırken ...'ın kendisine nerede oturduğunu sorduğunu, Topraklık'ta yaşadıklarını söylemesi üzerine Kolej'de bir ev adresi vererek "Bu eve gidip gel, sana derslerinde yardımcı olur arkadaşlar" dediğini, Ankara'ya döndükten sonra bu eve üç defa gittiğini, ilk ikisinde evde bulunan bir üniversite öğrencisinin kendisiyle ilgilendiğini, Saidi Nursi'nin kitaplarından bazı bölümleri okuduklarını, üçüncü kez gittiğinde apartmanın girişinde bu öğrenci arkadaşı ile karşılaştığını, elinde valiz olan şahsın kendisine; "Sakal bıraktığım için beni bu evde istemiyorlar, ben bu evden ayrılıyorum" dediğini, bunu; "cemaatten kopuyorum" anlamında söylediğini, kendisinin de evde kalan diğer öğrencileri zaten tanımadığı için bir daha bu eve gitmediğini, daha sonra lise son sınıfta iken ... denilen kişinin Topraklık'taki evlerine geldiğini, evi nereden bulduğunun ve adresi kimden aldığının kendisi için hâlâ bir muamma olduğunu, ..

... denilen kişinin Topraklık'taki evlerine geldiğini, evi nereden bulduğunun ve adresi kimden aldığının kendisi için hâlâ bir muamma olduğunu, ...'ın ısrarla; "Tercihlerini İstanbul'dan yap, İstanbul şöyle güzel memleket, deniz var, Osmanlı eserleri var, birlikte aynı evde kalalım" dediğini, kendisinin ise babası din görevlisi yani kısıtlı gelirli birisi olduğundan bu teklife makul yaklaşmadığını ve tercihlerini Ankara'dan yapacağını söylediğini ancak o sene üniversite sınavını kazanamadığını, Ankara için puanının yetmediğini, ikinci sene üniversite hazırlık kursları ararken Demetevler'de bir dershane bulduğunu, o zaman bunun cemaat dershanesi olduğunu bilmediğini, buraya kendisini kimin yönlendirdiğini hatırlamadığını, diğer dershanelere göre ucuz olduğu için burayı tercih ettiğini, dershanenin son dönemlerinde yapılan deneme sınavlarında hep ilk üçe girdiğini, sene sonunda sınavlardan sonra bir piknik düzenlediklerini, bu piknikte herkesten nereyi kazandığının sorulduğunu, kendisinin de o yıl tek tercih olarak İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini yazdığını, zira buranın puanın Ankara Hukuktan biraz daha düşük olduğunu, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesini kazandığını duyan oradaki öğretmenlerden birinin kendisine bir adres vererek; "Burası Beyazıt'ta fakülteye çok yakın, oraya gidersen arkadaşlar sana kayıt yaptırma işlemlerinde yardımcı olurlar" dediğini, bunun üzerine kayıt yaptırmak için 11 Eylül 1980 günü İstanbul'a gittiğini, bahse konu adresi bulduğunu, daha evvel kalmış olduğu kampta sorumlu olan... ...'nın bu evin abisi olduğunu gördüğünü, yatsı namazından sonra evde bir tedirginlik başladığını, henüz okullar açılmadığı için evde... dışında iki ya da üç kişi daha olduğunu, ... ...'nın bu öğrencileri teker teker odasına çağırıp on on beş dakika konuştuğunu, odadan çıkanların bir şey söylemediğini ancak ortamda bir tedirginlik olduğunu gördüğünü, en son 22:00-22.30 sıralarında kendisini çağıran... ..

... ...'nın bu evin abisi olduğunu gördüğünü, yatsı namazından sonra evde bir tedirginlik başladığını, henüz okullar açılmadığı için evde... dışında iki ya da üç kişi daha olduğunu, ... ...'nın bu öğrencileri teker teker odasına çağırıp on on beş dakika konuştuğunu, odadan çıkanların bir şey söylemediğini ancak ortamda bir tedirginlik olduğunu gördüğünü, en son 22:00-22.30 sıralarında kendisini çağıran... ...'nın "Sen zaten bu evde kalmıyorsun, kalacak bir yerin varsa istersen git, yok eğer burada kalacaksan yarın sabah burayı askerler basabilir, herkesi gözaltına alabilir, sen burada biri ile irtibatlan, bir senaryo yazın, neden burada bulunduğunu izah et" dediğini, bunun üzerine oradaki gençlerden birisi ile oturup konuştuklarını ve sanki ikisi evvelden tanışıyorlarmış, şahıs yardımcı olmak için kendisini bu eve davet etmiş ve bu sanki bir cemaat işi değilmiş gibi bir hikaye oluşturduklarını, bu hususu kayıtlara geçmesi açısından özellikle anlatmak istediğini, bundan neredeyse 40 yıl önceki bir zamanda cemaatin bu kadar geniş kapsamlı olmadığı bir dönemde o gece Türkiye'de olağanüstü bazı şeylerin, bir darbenin olacağını bilen bir yapının 40 sene sonra 15 Temmuz 2016'da yapılan hain darbe girişimini bilmemesinin ve haberlerinin olmadığına ilişkin açıklamalarının inandırıcı olmadığını kamuoyunun duyması adına vurgulamak istediğini, daha sonra darbeyi takip eden pazartesi günü fakülteye kayıt yaptırdığını, bu evde yurda başvurmamasını, evin fakülteye yakın olduğunu ve birlikte kalmalarını kendisine söylediklerini, kendisinin de yurda başvurmadığını, zaten ilk sene çok da yurt çıkmadığını, kayıttan sonra tekrar Ankara'ya döndüğünü, okul başladıktan sonra bir ay kadar bahsi geçen evde kaldığını, o dönemde sigara kullandığını, çocukluktan beri de bir müzik tutkusunun olduğunu, arada ... teybinden radyo dinlediğini ya da müzik açtığını, ayrıca gazete okuduğunu, ... ...'nın bunları çok yadırgadığını, o evin gazetenin okunmayacağı, hiçbir yayın organının eve sokulmayacağı, müziğin ise haram olduğu şeklinde birtakım kurallarının olduğunu, ...'in kendisini birkaç kez uyardığını, en son ceketinin cebindeki kibritleri fark eden...'in evin çok kalabalık olduğunu söyleyip kendisini Güngören taraflarında bir eve gönderdiğini, orada kalmasını söyleyerek bir nevi sürgün ettiğini, belirtilen adrese birkaç gün sonra iki ortaokul imam hatip öğrencisi çocuğun da geldiklerini, evin ciddi anlamda kötü durumda olduğunu, yakacak olmadığını, babasının gönderdiği sınırlı parayla kendisine ve o iki çocuğa bakmasının mümkün olmadığını anlayınca bir iki hafta sonra babasını arayarak durumu anlattığını, babasının da kendisini bir akrabalarının boş evine yerleştirdiğini, o sene bu evde kaldığını, daha sonra Atatürk Öğrenci Yurdunda kalarak bir daha fakülte hayatı boyunca cemaatle irtibatının olmadığını, üniversiteyi bitirdikten sonra girdiği hâkim adaylığı sınavını kazanarak staja başladığını, ilk staj yeri olan savcılık stajı sırasından imza portföyünde; "Ben ... ..