muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6336, Karar No: 2008/13710, Tarih: 23.10.2008

Ne var ki; Mahkeme kararına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında açık alan olarak nitelendirildiği, eylemli olarak eğim %12 inin çok üzerindeyken teraslama yapılarak eğimin düzeltildiği, üstünün bademlik, altın ise sürülerek tarla olarak yararlanıldığı bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden rapor denetlenemediği gibi, çekişmeli parselin ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların bulunduğu bölgenin genel olarak eğimi %12 den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, çalılık ve maki florası ile kaplı bulunduğu eski tarihli haritalarda da çalılık ve taşlık olarak nitelendirilen alanda işaretlenmiş, kimi dosyada çalılık olarak nitelendiği, kimi dosyada ise açık alan olduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin de orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görülmektedir.

Yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin “Vasıf Tayininde Esas Ocak Tanımlar” başlıklı 23. Maddesinin “o” bendi gereğince badem ağacı maki türü ağaç olup, aynı maddenin “p” bendi gereğince eğimi %12 yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılır. Orman alanlarının imar ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılma olanağı bulunmadığı için, yüksek eğimli maki niteliği nedeniyle orman sayılan yerlerden olan taşınmazın eğiminin insan eliyle düzeltilmesi imar ihya sayılmayacağı gibi orman sayaları gereği suç oluşturur.

Çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleşmiştir. Daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapılmıştır. Başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” Hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini vermiş ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin a bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,” ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür.

O halde, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinsi ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki Devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının J bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, ... ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde davanın reddi yolundu karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 23/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3734, Karar No: 2025/6136, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3734 E.  ,  2025/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1154 Esas, 2024/1896 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bafra 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2024 Tarihli ve 2024/54 Esas, 2024/96 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin ... Mah. ... Sk. No:5 İç Kapı No:7 .../ Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çerkezköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.12.2024 Tarihli ve 2024/1154 Esas, 2024/1896 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yapılan adres araştırması sonucunda ... Mah. ... sok. No:13 .../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Kapaklı/ Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çerkezköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çerkezköy 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15602, Karar No: 2010/17173, Tarih: 19.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/15602 E.  ,  2010/17173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eyüp 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.4.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.10.2010(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/2524, Karar No: 2012/356, Tarih: 24.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/2524 E.  ,  2012/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ...'in davalı kooperatifin 22.02.2010 tarih ve 153 karar no'lu kararı ile ortaklıktan ihracına karar verildiğini, müvekkilinin kooperatif ortaklığını ... 21. Noterliği'nin 16.04.2010 tarih ve 6088 yevmiye sayılı devir senedi ile diğer davacı ...'e devrettiğini, müvekkilinin uygun süre içerisinde daire sahibi olması yönünde bir ihtar yapılması ve bundan sonra şartın yerine getirilmemesi halinde ihracına karar verilebileceğini, ihracın TMK'nun 2. maddesinde belirtilen iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkili ... hakkındaki ihraca ilişkin kararın iptaline, diğer müvekkili ...'in davalı kooperatif üyeliğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının anasözleşmenin 10/2 maddesindeki ortaklık şartlarını kaybetmesi nedeniyle kooperatif yönetim kurulunun 22.02.2010 tarih ve 153 no'lu kararı ile ortaklıktan çıkarılmasına karar verildiğini, çıkarma kararı ve gerekçesinin yasaya ve anasözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dairesini satmakla anasözleşmenin 10. maddesinde yer alan ortaklık şartlarını kaybettiği, ancak bir ortağın ortaklıktan çıkarılması için ortaklık şartlarını elde etmediği takdirde ortaklıktan çıkarılacağına dair uygun ve muayyen bir süreli iki ihtarnamenin tebliğ edilmesi gerektiği, böyle bir ihtar gönderilmeden verilen ihraç kararının geçerli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı ... hakkındaki 22.02.2010 gün ve 153 no'lu kararın iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ihraç kararının iptali ile üyelik tespiti istemine ilişkindir.

Davacılar ... ve ... tarafından birlikte dava açılmış, mahkemece 11.03.2011 tarihli celsede gerekçe gösterilmeksizin ... hakkındaki davanın tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedildiği anlaşılmıştır.

Davacı ..., davalı kooperatif ortaklığını ... 21. Noterliğinin 16.04.2010 tarih ve 6088 yevmiye sayılı kooperatif ortaklık payı devir senedi ile diğer davacı ...'e devir etmiş olup dava, devir işleminden sonra 04.05.2010 tarihinde açılmıştır. Bu durumda, her iki dosyanın içerik ve talep itibariyle bağlantılı olduğu, biri

hakkında verilecek kararın diğerini de etkileyeceği düşünülmeksizin, davacı ... hakkındaki davanın tefriki doğru olmayıp dosyaların birleştirilmesi ve davacılardan ...'in hissesini devir ettiği tarihte ihraç kararının kesinleşmediği ve üyeliğinin devam ettiği gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

hakkında verilecek kararın diğerini de etkileyeceği düşünülmeksizin, davacı ... hakkındaki davanın tefriki doğru olmayıp dosyaların birleştirilmesi ve davacılardan ...'in hissesini devir ettiği tarihte ihraç kararının kesinleşmediği ve üyeliğinin devam ettiği gözetilmeksizin yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.01.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11631, Karar No: 2024/11246, Tarih: 19.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2023/11631 E.  ,  2024/11246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/2 Esas, 2022/87 Karar

KARAR : Davanın reddi

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'in ING Bank ... Şubesi'nden 26.11.2014 tarihinde 23266250 kredi numarasıyla 120 ay vadeli konut kredisi kullandığını, konut kredisine istinaden davalı sigorta şirketi nezdinde 50724316 nolu yıllık hayat sigorta poliçesi düzenlendiğini, murislerinin 25.06.2015 tarihinde vefat ettiğini, sigorta şirketine müracaatla poliçe kapsamında kredi borcunun dain-i mürtehin ING Bank'a ödenmesini talep ettiklerini, murislerinin kanser nedeniyle vefat ettiğini, kendilerine bildirimde bulunulmadığı ve bu nedenle tazminat ödemesi yapılamayacağının bildirildiğini, ancak Seydi Berber'in böbrek yetmezliğinden vefat ettiğini, davalı sigorta şirketine de omurilik ameliyatı olduğunu bildirdiğini, bu nedenle sigorta şirketinden herhangi bir hususu gizlemediğini, kredi taksitlerinin varislerce ödenmesine devam edildiğini belirterek bakiye kredi borcunun tamamının sigorta poliçesi kapsamında davalı sigorta şirketinden tazmini ile dava dışı ING Bank A.Ş'ye ödenmesine, bakiye kalan sigorta tazminatının ise müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların murislerinin Sağlık Beyan Formu'nda kendilerine sadece omurilik ameliyatı olduğunu bildirdiğini, murisin kanser nedeniyle vefat ettiğini ve kendilerine bu hususun bildirilmediğini, bu nedenle başvuruyu reddettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 24.12.2015 tarihli ve 2015/887 Esas 2015/1675 Karar sayılı kararıyla; müteveffanın 13.06.2015-25.06.2015 tarihleri arasında kronik böbrek yetmezliği tanısı ile tedavi gördüğü ve öncesinde 07.10.2011 tarihinde hastaya ait patalojik materyal sonucu "plazmositiom" tanısının belirtildiği, dolayısıyla kanser tanısının 02.11.2011 tarihinde konduğu ve bunun da kredi sözleşme tarihinden önce olduğu, murisin imzaladığı sağlık beyan formunda ise; kanser, diabet, kan veya salgı bezi hastalıkları, genito üriner bozukluğu olmadığı şeklinde sigorta şirketine beyanda bulunduğu, dolayısıyla böbrek rahatsızlığı bulunmasına ve kanser tedavisi görmesine rağmen sigorta şirketine her iki durumu da bildirmediğinden tazminat talep edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince 2019/1980 Esas-2020/6132 Karar sayılı 26.10.2020 tarihli tarihli kararı ile; davacıların murisinin daha önce tedavi gördüğü hastanelerden, poliçe tarihinden öncesine ait tedavi evraklarının tümünün celp edilerek, murisin kronik böbrek yetmezliğinin poliçe tanzim tarihi öncesinde var olup olmadığına ve murisin daha önce geçirdiği kanser hastalığı ile ölümü arasında illiyet bağı olup olmadığına ilişkin onkoloji ve nefroloji uzmanı doktor bilirkişilerden oluşan heyetten ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli bir rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma sonrası düzenlenen bilirkişi kurul raporu ile muriste poliçenin düzenlendiği tarihten önce var olan kanser hastalığı ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, ölümün gizlenen hastalıktan kaynaklandığının tespit edildiği, murisin beyan yükümlülüğünü kasten ihlâl ettiği ve ölümü ile beyan yükümlülüğünün ihlâli arasında illiyet bağı bulunduğundan davalı sigorta şirketinin tazminat ödeme borcunun ortadan kalktığının kabulü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi heyeti oluşturulurken Yargıtay kararına uyulmayarak heyete onkoloji alanında uzmanı bilirkişinin dahil edilmediğini, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmasını, mahkemece kararında beyan yükümlülüğünün ihlal edilmesinde müteveffanın kasta varan kusurunun bulunduğundan davalı sigorta şirketinin bedel ödeme borcu bulunmadığının belirtildiğini ancak bu kararın eksik inceleme sonucu verildiğini, kasta varan bir kusuru bulunmuyorsa cayma hakkının kullanılmasının mümkün olmadığını, davalı sigorta şirketinin Türk Ticaret Kanunu'nun 1439 uncu maddesinde sayılı hakları kullanmak yerine cayma beyanında bulunmasının kötüniyetli olduğunu, davalı tarafından müteveffadan sağlık taraması ya da sağlık durumuna ilişkin belge istenmedigi gibi müteveffaya saglık durumuyla ilgili hiçbir soru yöneltilmediğini, gerekli aydınlatma ve bilgilendirmeler yapılmadan poliçenin müteveffa adına doldurulduğunu belirtmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, bozma üzerine alınan bilirkişi raporunun uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, bozma üzerine alınan bilirkişi raporunun uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2.maddesi gereğince davacılar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17910, Karar No: 2017/7185, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17910 E.  ,  2017/7185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5712, Karar No: 2019/1392, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/5712 E.  ,  2019/1392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.