muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8524, Karar No: 2018/2661, Tarih: 12.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8524 E.  ,  2018/2661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/12/2014 gün ve 2014/225-2014/271 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/03/2016 gün ve 2015/8484-2016/3268 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış, "..." esas unsurlu, 84243, 2007/9949, 936721, 951550, 2003/19163, 128201, 161035, 185711, 2002/33370, 2012/23388, 185711, 2007/56877, 2008/13777, 2004/37962 no'lu ve daha çok sayıda markası bulunduğunu, davalı şirketin 2011/92119 no'lu, “....” ibareli marka tescil başvurusuna 5. sınıfta yer alan malların tamamı ve 44. sınıfta yer alan “güzellik bakım hizmetleri” bakımından müvekkili markaları ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğu, müvekkilinin seri markalarından biri olduğu izlenimi yaratacağı, tanınmış markalarından haksız yarar sağlayacağı ve markalarının itibarını zedeleyeceği gerekçesiyle kısmen itirazda bulunduğunu ancak, itirazın reddedildiğini ileri sürerek, TPE YİDK'in 2014-M-3631 sayılı kararının iptalini, tescili halinde markanın kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9716, Karar No: 2012/914, Tarih: 26.01.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9716 E.  ,  2012/914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri San.ve Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki menfi tespit davası hakkında İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.02.2011 gün ve 2009/1201-2011/59 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen İstanbul 8.İcra Müdürlüğü’nün 2009/26383 esas sayılı dosyası ile takip dayanağı senedin aslı veya arkalı önlü okunaklı ve tasdikli suretinin eklenerek birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4979, Karar No: 2015/1639, Tarih: 18.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/4979 E.  ,  2015/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2012/93-2012/539

Davacı H.. K.. vekili Avukat Gülcan tarafından, davalı M.. Ö.. aleyhine 24/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, milletvekili olduğunu, 28/11/2011 tarihinde Uluderede 35 kişinin yaşamını yitirmesi nedeniyle olay yerine gittiğini, Uludere ilçesi kaymakamının da taziye için geldiğini, taziye sonrası kaymakama bir takım kişiler tarafından saldırı yapıldığını, M.Gazete'nin 03/01/2012 tarihli sayısının manşetinde ve 13. sayfasında "Organizatör H.. K.. ve İ." başlıklı iftira, hakaret, hatta hedef gösterici nitelikteki haberle kişilik haklarının zedelediğini beyan ederek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının haber başlığı ve içeriği ile belirli kesime hedef gösterildiği ve davacıyı rüşvet almakla ima ve itham eden nitelik taşıdığı, basın özgürlüğünün sınırlarının aşıldığı gerekçesi ile istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu 03/01/2011 tarihli "Kaymakama saldırının tanığı: Organizatör H.. K.. ve İ." başlıklı haberde; Uludere kaymakamının Uluderede yaşamını yitiren 35 kişinin ailelerine taziye ziyaretinde bulunduktan sonra, oradan ayrılırken bazı kimselerin saldırısına uğradığı, bu nedenle açılan soruşturmada dinlenen tanığın taziye sırasında yaşanan olaylara ilişkin beyana yer verildiği ve tanık beyanının haber başlığında kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarında belirtildiği üzere siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır, hatta incitici eleştirilere katlanmaları gerekir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün sadece "zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirler değil, aynı zamanda rahatsız eden şaşırtan ve gücendiren" ifadeleri de kapsadığı kabul edilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplumdan" söz edilemeyeceği vurgulanmıştır.

Davaya konu somut olayda; davacının milletvekili olduğu, soruşturma konusu yapılan olaya ilişkin haberin görünür gerçeğe uygun ve güncel olduğu, yayınlanmasında toplumsal ilgi ve kamu yararı bulunduğu, haberin okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı bir başlığın kullanıldığı, kullanılan çarpıcı başlık ile davacının olay sırasındaki tutum ve davranışlarının eleştirildiği, haberin bütününde davacının kişilik haklarına saldırı oluşturacak bir ifadenin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16010, Karar No: 2015/1362, Tarih: 28.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/16010 E.  ,  2015/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/216-2014/351

Taraflar arasında görülen tespit davası sonunda, yerel mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çekişme konusu taşınmazların kullanılmadığının tespiti isteğine ilişkindir.

Davacı, davaya konu 270, 271 ve 272 parsel sayılı taşınmazları kullanmamasına rağmen davalı tarafından kendisine ecrimisil ihbarnamesi gönderildiğini ileri sürerek, taşınmazları kullanmadığının tespitine karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı, 6183 sayılı Kanun uyarınca düzenlenen ecrimisil ihbarnamesinin iptali için borçlu olmadığı iddiası ile genel mahkemede olumsuz tespit davası açılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 270,271 ve 271 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına tapuda kayıtlı oldukları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 106/1. maddesine göre, bir hakkın veya hukuki ilişkinin varlığının yada yokluğunun yahut bir belgenin sahte olup olmadığının belirlenmesi tespit davasına konu edilebilir. 6100 sayılı HMK'nın 106/3. maddesine göre ise “Maddi vakıalar, tek başlarına tespit davasının konusunu oluşturamaz.” Bu çerçevede, maddi vakıaların tek başlarına tespiti isteniyor ise tespit davasına değil; delil tespiti kurumuna başvurulması gerekecektir.

Somut olayda, davacı maddi vakıanın tespitini istemektedir.

Öte yandan, hernekadar davacının dava açmakta hukuki yararı var ise de; HMK'nın 106/3. maddesi gereğince ve yukarıdaki açıklamalar karşısında eldeki davanın dinlenme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24901, Karar No: 2015/30463, Tarih: 09.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/24901 E.  ,  2015/30463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2011/29-2013/253

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla çalışma ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait halk otobüslerinde muavin olarak 01.07.2005 tarihinden 28.11.2010 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile müvekkili şirket arasında iş sözleşmesi kurulduğuna dair herhangi bir bilgi olmadığını, davacının işverenin A. Tur isimli şirket olduğunu, ...... plakalı aracın müvekkili şirket adına kayıtlı olduğunu, 2008 yılında çalıştırılan araçlarda şoför ve biletçi isimleri arasında davacı adının yer almadığını, davalı şirkete husumet yönetilemeyeceğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin hafta tatili çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Dava dilekçesi ile hafta tatili çalışma alacağı talep edildiği; ancak bu talep üzerine mahkemece bir karar verilmediği anlaşılmaktadır. Hafta tatili çalışma alacağı konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5460, Karar No: 2019/17260, Tarih: 31.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/5460 E.  ,  2019/17260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Arsa niteliğindeki taşınmazların getirebileceği ecrimisil miktarı hesaplanırken, dava konusu taşınmazın el atmadan önce ne şekilde kullanıldığı, ayrıca civar taşınmazların ecrimisil istenilen dönemdeki kullanma biçimleri araştırılarak, bu kullanma şekillerine uygun kira sözleşmelerinin taraflardan ibrazı istenmeli, ayrıca bilirkişilerin re'sen bulacakları emsaller de dikkate alınmak suretiyle, taşınmazın ilk dönem getirebileceği ecrimisil miktarı bulunduktan sonra, takip eden dönemler için, ÜFE'deki artış oranları dikkate alınmak suretiyle alacak miktarı hesaplanmalıdır. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden yazılı şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10719, Karar No: 2022/2536, Tarih: 31.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/10719 E.  ,  2022/2536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, kentsel sit alanında yer alan ve aynı zamanda korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli, tapuda pay sahibi olduğu, Karabük ili, Safranbolu ilçesi, Atatürk Mahallesi, 187 ada 15 parselde yer alan ve otel olarak işletilen taşınmazın bahçesine, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte, izinsiz güneşlik sistemi yaptırdığı iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; sanığın savunmasında sadece taşınmazda pay sahibi olduğunu, işletilen otel ile bir ilgisinin bulunmadığını, suça konu güneşliği kendisinin yaptırmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, temyiz dışı diğer sanık ... ise oteli kendisinin işlettiğini, amcası olan sanığın otelle bir ilgisinin olmadığını, suça konu güneşliği kendisinin yaptırdığını beyan ederek sanığın savunmasını doğruladığı, dosya kapsamında bulunan ve güneşlik sistemi için izin talebiyle kurula hitaben sunulan 30/04/2012 tarihli dilekçede sadece temyiz dışı sanık ...’ın isim ve imzasının yer alıp, sanığın isim ve imzasının bulunmadığı dikkate alınarak dosya kapsamında sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmaması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 31/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32109, Karar No: 2022/10059, Tarih: 23.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32109 E.  ,  2022/10059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- 09.12.2015 tarihli CD izleme tutanağına göre, bir iş yerinden elde edilen kamera kayıtlarında, şüpheli üç şahsın müştekiye ait araç ile uğraştıklarının görüldüğü, kolluk tarafından bu şahıslardan birinin dosyamız sanığı ...olarak değerlendirildiği ve yine tutanağa göre kamera kayıtları kendisine gösterilen sanığın şahıslardan birinin kendisi olduğunu kabul ettiği, ancak sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında suçlamaları kabul etmediği, dosyada yer alan 22.01.2016 tarihli uzmanlık raporuna göre, sanığın teşhise elverişli resimleri ile kamera görüntüleri karşılaştırılması neticesinde kamera kaydındaki olumsuzluklar nedeniyle herhangi değerlendirmede bulunulmadığının anlaşılması karşısında; olay anını gösteren kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve görüntülerdeki faillerden birinin sanık olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınması ve ayrıca sanığı kamera görüntülerinden teşhis eden ve sanığın da kamera görüntülerindeki şahıslardan biri olduğuna dair ikrarını içeren 09.12.2015 tarihli tutanakta imzası bulunan kolluk görevlileri tanık sıfatıyla dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabule göre de;

1- Sanığın, kimliği tespit edilemeyen iki şahıs ile birlikte müştekinin park halindeki aracından, suça konu eşyaları çalmaları şeklinde gerçekleşen olayda, müştekinin kollukta “aracın camını ben açık unutmuş olabilirim” şeklinde beyanda bulunması ve olay inceleme raporuna göre araç sağ ön kapı camının yarı açık vaziyette olduğu, oto camlarının sağlam olduğu, oto kapılarının kapalı ve kilitli olduğu şeklinde tespit edilmesi karşısında; müştekiden aracın camının açık bırakılıp bırakılmadığı hususu ayrıntılı olarak sorularak sonucuna göre camın kapalı olduğunu tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, açık unutulması halinde ise aynı Yasa'nın 141/1. maddelerinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.05.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9558, Karar No: 2009/8500, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9558 E.  ,  2009/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2425, Karar No: 2018/2184, Tarih: 26.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2425 E.  ,  2018/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı site yönetimince alınmış olan 28/02/2015 tarihli Olağan Genel Kurul toplantısında arsa payı bazında aidatlara %100 oranında zam yapılmasına dair alınan kararın iptali istenilmiş, mahkemece; ilgili sitede toplu yapı yönetimine geçilmemiş olup bu sebeple olay müşterek mülkiyet hükümlerine göre incelenecektir. Paydaşlar toplanarak gider ve tahsilatlar konusunda karar almışlarsa alınan bu karar bağlayıcıdır ve sözleşme niteliğinde kabul edilerek tarafları bağlar. Aylık sabit tahsilat bir BB için 864.-TLdir. % 100 artırıldığında 1.728.-TL olacaktır. 2014 yılı için yapılan incelemede her BB başına % 8,20 açık verilmiştir. 2014 enflasyonu resmi verilere göre % 8,50 belirlenmiştir. Gerçek enflasyon % 25 olarak kabul edilse bile 2014 yılı açığı ile ulaşılan rakam % 33,20 olacaktır. İşletme projesine bakıldığında aidatların artırılması ile sitede başkaca ilave iş yapılacağı belirtilmemiştir. Kaldı ki yıl içerisinde çıkacak ilave işler için olağanüstü toplantı yapılıp her zaman ilave para için karar alma imkanı mevcuttur. O halde aidatların % 100 zamlı artışına ilişkin karar usule, yasaya, hayatın olağan akışına, hakkaniyete ve TMK'nın 2. maddesine aykırılık oluşturmaktadır. Tüm bu gerekçelerle davanın kabulüne, davalı site yönetimi kurulunca 28.02.2015 tarihinde alınan olağan genel kurul toplantısının aidatlara %100 oranında zam yapılmasına ilişkin 7. gündem maddesinin iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 28.02.2015 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının, 7- taslak bütçenin görüşülmesi başlığı altında, “arsa payına % 100 zam yapılması” ifadesi ile taslak bütçe oybirliği ile sağlandı şeklinde alınan kararın niteliğinde taraflara getirilen yükümlülüğün açıkça belli olmaması ayrıca yönetim planının 7. maddesindeki” kat malikleri, anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine Medeni Kanunun müşterek mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar ve bu yerlerden; kanun, sözleşme ve yönetim planı hükümlerine göre faydalanma haklarına sahiptirler” hükmü dikkate alınarak, mahkemece yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 26/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.