muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12518, Karar No: 2012/17614, Tarih: 05.10.2012

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105’inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır.(HGK; 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K.,05.10.2011 gün 2011/10-476E 2011/584 K).

Davaya konu somut olayda; davalının 01.08.1994 tarihinden bu yana davalı ... (Devredilen SSK) dan yaşlılık aylığı almakta olduğu ve 01.02.1999 tarihinden itibaren Ataşehir ilçe Milli Eğitim Bakanlığı bünyesinde öğretmen olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, 01.01.2005 tarihinden işten ayrılma tarihine kadar ki dönemde ödenen yaşlılık aylığı miktarı tespit edilerek, bu miktar yönünden Kurumun istirdat hakkının bulunduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, çalışan emekliye açık bir seçim hakkı tanınmadan resen aylığının kesilmesinin anayasal bir hak olan sosyal güvenlik hakkının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9238, Karar No: 2013/11259, Tarih: 08.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/9238 E.  ,  2013/11259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, haksız rekabetten doğan cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflarca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ... Şirketi, davalının belirsiz süreli iş sözleşmesi ile transmisyon planlama mühendisi olarak çalışmaya başladığını ve iş sözleşmesini istifa ile sonlandırdığını, iş sözleşmesinde şirket ile rekabet etmesi halinde brüt ücretin 10 katı tutarında cezai şartı ödemeyi kabul ettiğini, davalının görevi gereğince şirketin önemli sırlarına vakıf olduğunu, davalının istifadan sonra rakip firmada çalışmaya başladığını belirterek, rekabet yasağına aykırılıktan doğan cezai şart ve tazminatın ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, rekabet yasağının zaman ve bölge olarak sınırlandırılmadığını, yeni şirketin davacı şirket ile farklı alanlarda faaliyet gösterdiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının yeni görev yaptığı şirket ile davacı şirketin aynı alanda faaliyet gösterdiği, davalının yaptığı iş gereğince rekabet yasağının zaman ve coğrafi olarak sınırlanmasının mümkün olmadığı ve rekabet yasağının geçerli olduğu sonucuna varılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında, işçinin rekabet etmeme taahhüdüne sözleşmenin sona ermesinden sonraki dönemde aykırı davranması hâlinde kararlaştırılan cezai şartın istendiği davada, hangi mahkemenin görevli olduğuna dair uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçi, işe alındığı andan işten çıkarılacağı ana kadar işverene karşı rekabet yapamaz. Zira söz konusu zaman parçası içinde yapılmış rekabet, sadakat borcuna aykırılık oluşturur. İşçinin İş Kanunu’nun 25/II- b,d ve e bentleri gereğince doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlarda bulunması sadakat borcunun ihlali olarak kabul edilmiş; bu hâlde işverenin iş akdini feshedebileceği gibi tazminat da isteyebileceği hükme bağlanmıştır. Rekabet etmeme borcu ise işçinin öteki borçları gibi her iş sözleşmesi için söz konusu olan borçlardan değildir. İş akdinin devamı süresince işçinin işverenle rekabet etmemesi sadakat borcu içinde

yer alan bir yükümlülüktür. Buna karşılık taraflar iş ilişkisi devam ederken sözleşmenin bitiminden sonra işçinin rekabet etmeyeceğine dair bir hükmün iş akdine konulmasını veya bu konuda ayrı bir sözleşme (rekabet yasağı sözleşmesi) yapılmasını kararlaştırabilirler. İş akdi sona erdikten sonra işçinin işverenle rekabet etmeme borcu ancak böyle bir sözleşme ile kararlaştırıldığı takdirde söz konusu olmaktadır (Prof. Dr. S. Süzek, İş Hukuku, Beta Yayınları, 2005, s.277).

Bu noktada, iş görme ve sadakat borçları ile rekabet etmeme borcu (rekabet yasağı) arasındaki ayrıma değinilmesinde yarar bulunmaktadır. İş görme ve sadakat borçları, açıkça kararlaştırılmasa bile her iş sözleşmesinde vardır. Rekabet etmeme borcu ise, ancak iş sözleşmesi taraflarının açıkça kararlaştırmaları hâlinde ortaya çıkar. Bundan başka, iş görme ve sadakat borçlarının yerine getirilmesi sadece sözleşmenin yürürlüğü sırasında söz konusudur. Buna karşılık Borçlar Kanunu’nda düzenlenmiş olan rekabet etmeme borcu ise iş sözleşmesinden sonraki süre içinde yerine getirilir. Rekabet etmeme yükümüne dair sözleşmenin yazılı şekilde yapılması, iş ve süre ile sınırlandırılmış olması, işçinin ekonomik geleceğini hakkaniyete aykırı olarak tehlikeye sokmaması ve işçinin reşit olması gerekir. İş sözleşmesi devam ederken, işçinin rekabet sayılacak davranışları ise “doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar” olup İş Kanunu’nun 25/II-e kapsamına girer ve işveren için haklı nedenle bildirimsiz fesih nedeni oluşturur. Rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi hâlinde ise işçi, BK.351. maddesi gereğince zararı tazmin ile mükelleftir ( Çelik Nuri, İş Hukuk Dersleri, Beta Yayınları, 22.Bası, s.136-139; Tunçomağ Kenan, Centel Tankut, İş Hukukunun Esasları, Beta Yayınları, s.101; Mollamahmutoğlu Hamdi, İş Hukuku, Turhan Yayınevi, 2. Bası, s.367; Süzek Sarper, İş Hukuku, Beta Yayınları, 2. Bası, s.276-277). Kanun koyucu bu kuralı rekabet yasağı sözleşmesinin ticarî işletmeyi ilgilendirmesi sebebiyle getirmiş olup; öğretide rekabet yasağı sözleşmesi ile hizmet akdi arasındaki yakın ilişki sebebiyle iş mahkemelerinin görevli olması gerektiği, her hizmet sözle e, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi hâlinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava, niteliği itibarıyla 818 sayılı BK.348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticarî davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.

Somut olayda dava, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Davalı, imzaladığı rekabet etmeme taahhüdü ile işten ayrıldığı tarihten itibaren bir yıl içinde işverenin faaliyet alanına giren şirketlerde ve işverenin ticarî rakibi olan şirketlerde çalışması hâlinde son aylık brüt ücretinin 10 katı tutarında cezai şart ödemeyi kabul etmiştir. Davalı, davacı şirketten istifa ederek ayrıldıktan kısa bir süre sonra benzer alanda faaliyet gösteren şirkette mühendis olarak çalışmaya başlamıştır. Gerek davalı işçinin açıklanan taahhüdünün kapsamı, gerek davalının davacıya ait işyerinden istifaen ayrılmış ve başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olması ve gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki döneme dair bulunduğu, bu davranışın iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818

sayılı BK.348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara dair davaların ise, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.maddesi gereğince mutlak ticarî dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. Mutlak ticarî davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.02.2012 tarih, 2011/11-781 Esas, 2012/109 Karar sayılı kararı da bu doğrultudadır. O hâlde, mutlak ticarî dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7508, Karar No: 2012/25978, Tarih: 11.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7508 E.  ,  2012/25978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu belgenin kambiyo senedi niteliğini haiz olmaması ya da alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmaması, İİK'nun 170/a maddesi hükmü gereğince takibin iptali sebebi ise de, aynı maddenin son fıkrası uyarınca "Her ne suretle olursa olsun imza inkarı geri alınmış veya borç kısmen veya tamamen kabul edilmiş ise", icra mahkemesi yukarıda belirtilen sebeplere dayanarak İİK'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar veremez.

Somut olayda borçlu şirket yetkilisi tarafından, 16.02.2011 tarihli protokol ile itiraza konu takip dosyası olan Şişli 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/27701 E. sayılı dosyadaki borca mahsuben dört adet çekin alacaklı vekiline teslim edildiği ve bu suretle borçlunun borcu kabul ettiği anlaşıldığından, alacaklının kambiyo senetlerine mahsus yolla takip hakkına sahip bulunup bulunmadığı üzerinde durulmaz.

O halde, mahkemece borçlunun imza itirazının esası incelenerek sonuca gidilmesi gerekirken ve talep takibin durdurulmasına ilişkin olduğundan talep de aşılarak takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12154, Karar No: 2012/11349, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12154 E.  ,  2012/11349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2012 gün ve 2012/98 Esas, 2012/260 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kocaeli Ünivertisesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalının 07.05.2012 tarihli raporu ile mağdurenin yaşadığı olaya bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, anne babası ayrı yaşayan mağdurenin yaşadığı olaydan önce özgül fobi, dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ve eşik altı ayrılık ankisiyete bozukluğu belirtileri taşıdığı, ayrılık ankisiyete bozukluğu belirtilerinin yaşadığı olaydan sonra artığının belirtilmesi ve sanığın eyleminin de sadece öpme suretiyle basit cinsel istismar şeklinde olması karşısında, bu olaya bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda tam bir vicdani kanaat edinilmesi için ayrıca Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden de rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20685, Karar No: 2019/18618, Tarih: 10.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/20685 E.  ,  2019/18618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini, son ücretinin net 950 TL olup, ayrıca 140 TL yol parası, 60 TL aylık prim, 320 TL multinet yemek çeki verildiğini, işe başladığında eksik ücret aldığını ayrıca son aya ait ücretinin de ödenmediğini, ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile 45 günlük ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş sözleşmesinin davacının devamsızlık yapması nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini, davacının yıllık izin alacaklarının Ekim 2014 bordrosu ile kendisine ödendiğini, ödenmemiş ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı işverence yapılan ödemenin davacının alacaklarından mahsubu uyuşmazlık konusudur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı işverence yapılan ödemenin davacının alacaklarından mahsubu uyuşmazlık konusudur.

6098 sayılı Kanun'un 100. maddesinde “Borçlu, faiz veya giderleri ödemede gecikmemiş ise, kısmen yaptığı ödemeyi ana borçtan düşme hakkına sahiptir. Aksine anlaşma yapılamaz. Alacaklı, alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya başka bir güvence almış ise, borçlu kısmen yaptığı ödemeyi, güvence altına alınan veya güvencesi daha iyi olan kısma mahsup etme hakkına sahip değildir.” kuralına yer verilmiş; 101. maddesinde “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.” hükmü öngörülmüş, 102. maddede ise “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.” kuralı düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı yıllık izin ücreti ile ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece davalı işveren tarafından davacıya ödenen 756,66 TL nin davacının ücret alacağına mahsuben ödendiği sonucuna varılarak hüküm kurulmuştur. Ne var ki, gerekçeli kararda ve taraflarca itiraz edilmeyen Ekim 2014 bordrosunda da açıkça belirtildiği gibi söz konusu ödeme “yıllık izin ücreti” ödemesidir. Borçlunun açıkça yıllık izin ücretine mahsuben ödediğini bildirdiği tutarın, açıklanan yasal düzenlemelere aykırı olarak ücret alacağından mahsup edilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasında davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı bir diğer uyuşmazlık sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının ücret alacağı bulunup bulunmadığı bir diğer uyuşmazlık sebebidir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde “işe başladığında eksik ücret aldığını, ayrıca son aya ait ücretinin de ödenmediğini, 45 günlük ücret alacağı bulunduğunu” ileri sürmüş olup, davalı ise davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek davacının son 45 günlük ücretinin ödenmediği kabul edilmiş ise de, bu kabul şekli davacının dava dilekçesindeki iddiası ile örtüşmemektedir. Öncelikle, davacı asil çağrılarak dava dilekçesindeki beyanı da açıklattırılmak suretiyle, davacının toplam 45 günlük ücret alacağı talebinin hangi döneme veya dönemlere ilişkin olduğu netleştirilmelidir. Bu araştırmanın sonucuna göre, davacının tüm çalışma süresine ait banka kayıtları da getirtilerek davacının ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. Eksik inceleme ile karar verilmesi yerinde değildir.

Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11234, Karar No: 2013/14208, Tarih: 12.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/11234 E.  ,  2013/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 07/02/2011 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, ...'nda fen memuru olarak çalışırken açığa alındığını, bu tarihten itibaren açığa alınması nedeni ile net maaşının 1/3' ünün kesildiğini, 21/01/2008 tarihinde ise görevine iade edildiğini, açığa alındığı süre içerisinde kesilen alacaklarının davalı belediyeden talep etmesine rağmen bu güne kadar herhangi bir ödemede bulunmadıklarını, ... esas sayılı takip dosyası ile takibe geçtiğini, davalı belediyenin bu takibe itiraz ettiğini, davalı kurumun itirazının iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.

Davalı kurum, bir kamu kurumu olup,eylem ve işlemleri kamusal nitelik taşımaktadır. Davaya konu alacağın, davacı hakkındaki disiplin soruşturması süresince davacının açığa alınması ve maaşından kesinti yapılmasından kaynaklandığı savunulduğuna göre; istemin idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde değerlendirilmesi gerekmektedir. İtirazın iptali davası sırasında, icra takibinin temelini oluşturan ve aslı da idari eylem olan alacağın varlığının ve kapsamının hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi kabul edilemez.

Diğer yandan, idari yargı yerinde "itirazın iptali" biçiminde bir dava yolu düzenlenmediğinden, adli yargı yerinde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı da verilemez. Bu durumda, istem idari yargı yerinde dava konusu edilip oradan bu konuda bir karar alınmadan icra takibi yapılmasına ve icra takibine itiraz üzerine adli yargı yerinden itirazın iptalinin istenmesine yasal olanak bulunmadığından, davacının istemi dinlenilebilir nitelikte değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek dava dilekçesinin reddedilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası çözümlenerek yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

...

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11250, Karar No: 2009/1559, Tarih: 11.02.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11250 E.  ,  2009/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gıda İnş. San.Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile Türkiye ... Ant. Der. ... Şubesi vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.4.2008 gün ve 308-143 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen, ... İcra Müdürlüğünün 2005/310 esaslı takip dosyasının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemisi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.