muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/373, Karar No: 2022/4182, Tarih: 26.05.2022

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verildiğini, çekişmeli yerin halen askeri güvenlik güçlerince kullanıldığını uzun sürede keşif yapılamadığını, zilyetliğin kamu gücü ile engellendiğini, Beytüşşebap İlçesinin 1985-1986 yıllarından bu yana terör olayları ile anıldığını, rızai olarak zilyetlik terkinden söz edilemeyeceğini, güvenlik nedeniyle halkın girişine izin verilmediğini, mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarıyla çekişmeli yerin davacıların mirasbırakanları tarafından ekilip biçildiğinin anlaşıldığını, terör olayları nedeniyle kullanılamadığını, 30 yıldır askeri üssün bulunduğunu ve arazi kullanımının yasak olduğunu, aynı bölgede yer alan tapulu taşınmazların dahi kullanılamadığını, tapulu taşınmazlarla ilgili açılan Beytüşşebap Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/3 Esas sayılı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası bulunduğunu, İl Özel İdare Müdürlüğünün 04/09/2020 tarihli cevabi yazısı ekinde gönderilen taşınmaz kayıtlarının dikkate alınmadığını, davacıların mirasbırakanı ... oğlu ... ve ... oğlu ...adına taşınmaz kaydı olduğuna ilişkin yazının dikkate alınmadığını, bu kayıtların dava konusu taşınmazın sınırlarını işaret ettiğini, davanın reddinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 09/09/2021 tarihli 2021/405 Esas 2021/942 Karar sayılı kararıyla; çekişme konusu taşınmazın imar ve ihya edilmediği, jeodezi bilirkişi raporuna ve 1973-1984-2001 yıllarına ait hava fotoğraflarına göre, arazinin yapısının eğimli, taşlık ve kayalık nitelikte olup, sabit bir sınırının olmadığı, 1973 yılı hava fotoğrafında dahi imar-ihya ve davacı tarafın zilyetliğinin tespit edilemediği, her ne kadar davacılar vergi kaydına dayansa da vergi kaydının mülkiyet belgesi olmayıp, zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydının hukuken değer taşımayacağı, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle HMK'nın 353/1-b.1. maddesi uyarınca, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili dilekçesinde özetle: istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili dilekçesinde özetle: istinaf talepli dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz nedenlerini yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Bilindiği üzere, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun “Tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti” başlıklı 14. maddesinde, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.’’ Olağanüstü zamanaşımı yolu ile taşınmaz mülkiyetinin kazanılması ve taşınmazın zilyedi adına tespitine ilişkin temel koşulların 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Buna göre, tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmaz, aralıksız ve nizasız yirmi yıllık süreyle malik sıfatı ile elinde bulunduran ve zilyedi olan kişi adına tespit ve tescil edilecektir.

3.2.2. Yine 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesine göre, "Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir."

3.2.3. Zilyetlik, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 973. maddesinde, "Bir şey üzerinde fiilî hâkimiyeti bulunan kimse onun zilyedidir. Taşınmaz üzerindeki irtifak haklarında ve taşınmaz yüklerinde hakkın fiilen kullanılması zilyetlik sayılır" şeklinde tanımlanmıştır. Bir şeye malik olmayan kimsenin zilyetliği zamanla o şeyin mülkiyetinin kazanılmasını sağlayabilir. Mülkiyetin kazanılma sebeplerinden biri olan zilyetliğin konusu ancak maddi şeylerdir. Zilyetliğin tanımında da görüleceği gibi, zilyetlik olması için bir şeyin bulunması ve ayrıca o şey üzerinde fiili hâkimiyetin kurulması ve kullanılması gerekir (İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.12.1998 tarihli ve 1996/4 E., 1998/3 K. sayılı kararı).

3.2.4. Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi gereğince zilyedi lehine taşınmazın tespiti koşullarına ilişkin yapılan açıklamaların yanında, 3402 sayılı Kanun'un "Hazine adına tespit" başlıklı 18. maddesinde; “Yukarıdaki maddelerin hükümleri dışında kalan ve tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur. Orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar, tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemez" hükmüne yer verilmiştir.

3.2.5. 3402 sayılı Kanun'un 18. maddesinden önce gelen 13., 14. ve 17. maddelerinde mülkiyet hakkının tespitine ilişkin esaslar düzenlenmiştir. Kanun'un önceki maddelerinde özel veya tüzel kişiler adına taşınmaz malların tespit ve tescil şartlarına yer verilmişken, Kanun'un 18/1. fıkrası ile bunların dışında kalan ve tescile tabi olan malların Hazine adına tespit ve tescil edileceği, diğer bir deyişle özel ve tüzel kişiler lehine iktisap şartları oluşmayan malların Hazineye ait olması esası getirilmiştir. Maddenin 2. fıkrasında ise orta malları, hizmet malları, ormanlar ve Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunları uyarınca Devlete kalan taşınmaz malların tapuda kayıtlı olsun olmasın kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceği düzenlenmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı (V/3.2.) numaralı paragrafta yer verilen yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına göre, (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı Hazine vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 26/05/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20610, Karar No: 2008/18021, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20610 E.  ,  2008/18021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır.Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması bu dönemde yürürlükte olan bütçe faizi oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %48 ve %36 oranına göre yapan bilirkişinin  raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2915, Karar No: 2006/2343, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2915 E.  ,  2006/2343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... ile Davalı, S.S.K. Başkanlığı aralarındaki dava hakkında Tekirdağ As.Huk.(İş) Mahkemesinden verilen 02.02.2006 günlü ve 423-5 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay incelemesine konu olan karar, 10.Hukuk dairesinin bozma kararına karşı direnmeye ilişkin olup Yargıtay inceleme yeri, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’dur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6297, Karar No: 2013/8166, Tarih: 18.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6297 E.  ,  2013/8166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2006/6105 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 22.06.2007 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin birinci sırada yer aldığını, davalılara pay verilmediğini ve fakat gerekçe olarak, istikhak iddialarının reddedilmiş olması ile paylaşıma konu bedelin müvekkilinin alacağını karşılamaya yetmemesi olarak gösterildiğini, davalıların müvekkili aleyhine sıra cetvetine itiraz davası açması halinde müvekkili bankanın hak kaybına neden olunmaması için bu davanın açıldığını ileri sürerek, sıra cetveline itirazlarının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu sıra cetvelinde davacı alacağının 1. sırada yer aldığı, davacının, iş bu davayı açmakta hukuki yararı bulunmadığı, keza davada ileri sürülen nedenlerin, diğer alacaklılar tarafından açılacak davalarda savunma olarak sunma imkanının bulunduğu, hukuki yararın, dava şartı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1337, Karar No: 2014/1656, Tarih: 28.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1337 E.  ,  2014/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 163/3. madde ve fıkrası gereğince hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (6.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/275, Karar No: 2009/302, Tarih: 01.07.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/14-275 E., 2009/302 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/14-275 E., 2009/302 K.**

**- TAPU İPTALİ VE TESCİL**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“Tapu İptali ve Tescil”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik 1 Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.03.2007 gün ve 2006/31 E- 2007/91 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar E.... K..., B..... Ş.... ve Y...... A...... ile davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesinin 06.11.2007 gün ve 2007/8106-13604 sayılı ilamı ile;

(…

…Dava, 01.08.1978 günlü biçimine uygun düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ve miras bırakan H...... K... ile olan inanç ilişkisine dayalı sonradan 8 parsel sayısını alan ve davalılardan K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlı taşınmazın 1/2 payının iptal ve tescili istemine ilişkindir.

Kayıt maliki davalı şirket çekişme konusu taşınmazın kayıtta şirket ortaklarının ortak miras bırakanı H...... K... adına tescil edilmiş iken kurulan şirkete ayın sermaye olarak verildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü şirket ortağı olan davalılar E.... K..., B..... Ş.... ve Y...... A...... ile kayıt maliki davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi temyiz etmiştir.

1-Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden öncesi 237 parsel olan taşınmazın 1.8.1978 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile davacı K.... K... ve bir kısım davalıların ortak miras bırakanı H...... K...’a satışının vaad edildiği bu tarihten sonra taşınmazın 15.2.1985 tarihindeki satışının H...... K... adına yapıldığı, H...... K...’unda davalı şirkete taşınmaz mülkiyetini devir ve temlik taahhüdünde bulunduğu, taahhüdünü yerine getirmemesi üzerine Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/337 esasında açılan dava sonucu 16.7.1996 tarihindeki kesinleşen hükümle davalı şirket adına 23.12.1996 tarihinde tapuya kayıt edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı K.... K... davanın açıldığı 21.5.1996 tarihinde davalılardan şirketin ortağıdır. Eldeki davada iddia ettiğinin aksine Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/337 esasında açılan davada sonradan 8 parsel sayısını alan taşınmaz malikinin ortak bırakan H...... K... olduğunu kabul ederek taşınmazın ortağı olduğu davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirket adına tesciline muvafakat etmiş, böylelikle taşınmazdaki ortak miras bırakan H...... K...’un mülkiyet hakkının varlığını kabul etmiştir. Yine dosyadaki belgelerden davacı K.... K...’un şirket ortaklığını Y.... K...’a devrettiği görülmektedir. Böylelikle davacı, var olsa dahi ortak miras bırakan H...... K...’la bulunan inanç ilişkisinden doğan haklarından taşınmazın davalı şirket adına tescilini sağlayarak şirket lehine vazgeçmiş sayılacağından katıldığı işlemden dönerek istemde bulunamaz. Kayıt maliki şirket hakkındaki davanın açıklanan bu nedenle reddi yerine istemin yazılı bazı gerekçelerle hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bu nedenle bozulmalıdır.

2-Dava konusu 8 parsel sayılı taşınmaz tapuda davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi adına kayıtlıdır. Davanın kayıt maliki şirket adına yöneltilmesi ile yetinilmesi gerekirken kendilerine husumet düşmeyecek kişilere de davanın yöneltilmiş olması da açıklanan nedenle de doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple de temyiz eden davalı gerçek kişiler yararına bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılar E.... K..., B..... Ş.... ve Y...... A...... vekili ile davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K.nun 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

1-Davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi bakımından; Özel Dairenin bozma kararının birinci bendinde işin esası yönünden davanın reddi gerektiği açıklanarak hüküm bozulmuştur.

Yerel mahkemece buna uyulmayarak önceki kararda direnilmiştir.

Kararın bu yönüne ilişkin olarak; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

2-Davalılar E.... K..., B..... Ş.... ve Y...... A...... bakımından ise; Özel Dairece taraf sıfatı yönünden yapılan bozmaya yerel mahkemece uyularak yeni bir hüküm kurulduğundan, bu yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın dairesine gönderilmesi gerekir.

2-Davalılar E.... K..., B..... Ş.... ve Y...... A...... bakımından ise; Özel Dairece taraf sıfatı yönünden yapılan bozmaya yerel mahkemece uyularak yeni bir hüküm kurulduğundan, bu yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın dairesine gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : 1-Davalı K...-P.. Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının iadesine,

2-Davalılar E.... K..., B..... Ş.... vE Y...... A...... yönünden kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 14. Hukuk Dairesine Gönderilmesine, 01.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11633, Karar No: 2012/18356, Tarih: 03.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11633 E.  ,  2012/18356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 27/04/2012 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sırasında ihtiyati tedbir talebinin raddine dair verilen 18/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ölümlü trafik kazası nedeniyle açılan maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece, davacı vekilinin dava dilekçesi ile talep ettiği ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK 389 ve devamı maddelerdeki ihtiyati tedbir şartlarının oluşmadığı, yine alacağın likit ve muaccel olmaması nedeniyle ihtiyati haciz kararı da verilemeyeceği gerekçesiyle tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Dava dilekçesine ekli belgelerden, davacıların desteği ...'in kullandığı araçla, davalılardan ... (...)'nin kullandığı, diğer davalı ... adına tescilli aracın çarpışması sonucu, ...'in öldüğü, bu olayla ilgili Denizli 5. Asliye ceza mahkemesinin 2012/517 esasında kayıtlı ceza davası ile sanık ... hakkında taksirle ölüme neden olmak suçundan kamu davası açıldığı, trafik kaza tutanağından sürücü ... (...)'nin asli kusurlu olduğu, yine,davacı ... tarafından Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/23. D.İş dosyasında kusur tespiti yaptırıldığı ve düzenlenen bilirkişi raporundan sürücü ... (...)'nin olayda 6/8, ölen ...'in 2/8 kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Zarar haksız eylemden kaynaklandığından tazminat haksız eylemin gerçekleştiği tarihte muaccel hale gelmektedir. Buradaki "muacceliyet" kavramı, alacaklı tarafından talep ve dava edilebilir hale gelmiş olma anlamındadır. Yukarıda belirtilen belgelerde nazara alındığında davacıların destekten yoksunluk ve manevi zararlarının olabileceği kuvvetle muhtemeldir. Haksız fiil (ölüm) tarihi itibarıyla davacıların maddi (destek) ve manevi tazminat alacakları muaccel hale gelmiştir. Tedbirin talep edildiği, davanın ilk açıldığı aşamada zararın miktarının net olarak belirlenmesini beklemek hakkaniyetle bağdaşmaz. Zaten davacı vekili de fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kısmi dava açmıştır. İİK. Madde 257 -”Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.” hükmünü içermektedir. Talep, ihtiyati haciz talebini de içermekedir. Mahkemece ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesi doğru ise de, açıklanan nedenlerle, ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken talebin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20625, Karar No: 2008/18018, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20625 E.  ,  2008/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır.Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması bu dönemde yürürlükte olan bütçe faizi oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %48 ve %36 oranına göre yapan bilirkişinin  raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.