muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/563, Karar No: 2015/10975, Tarih: 21.10.2015

Davacılar, Merve için 543,00-TL maddi, M.. K.. için 1.023,40-TL maddi, davacı M.. K.. için 171,44-TL maddi ve 1.000,00-TL manevi tazminatın hükmedilmiştir. Bu davalar bakımından ve taraflar yönünden anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Davalılar S.. K.. ve R.. K..’in yukarıdaki madde kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının incelenmesine; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde BK’nin 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar Süleyman ve R.. K..’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddedilmiştir

SONUÇ: Davalılar S.. K.. ve R.. K..’in yukarıda (1, 2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.025,67 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar S.. K.. ve R.. K..’den alınmasına 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13726, Karar No: 2009/2617, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13726 E.  ,  2009/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazı 1. sınıf sulu tarla kabul ederek değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

./..

2008/13726-2009/2617 -2-

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2007 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/856, Karar No: 2012/145, Tarih: 18.01.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/856 E.  ,  2012/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/1542

MAHKEMESİ : Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2009

NUMARASI : 2008/296 (E) ve 2009/214 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça iştirak etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık Yunus hakkında kasten insan öldürme suçu yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yunus'un suçunun sübutu kabul, tahrikin varlığı ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yunus müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Maktülün sanık Yunus'un kız kardeşi Hasibe ile cinsel birliktelik yaşadığına dair mahallede yaygın bir dedikodu çıkardığı,bunu duyan sanıklar Bayram ve İsmail'in sanık Yunus'a aktardıkları bu duruma öfkelenen sanığın bu kişiyi öldüreceğini diğer sanıklara açıkça söylediği ve bıçak temin edip önceden olay yerinde sakladığı, olaydan 3 gün önce verdiği öldürme kararını gerçekleştirmek için sanıklardan Bayram'ı yanına alarak olay yerine geldiği ve sanık İsmail'e "ben daha önceden Selim'i yaralamıştım, ben çağırırsam gelmez sen "internet kafeye gidelim" diyerek Battalgazi yoluna getir" dediği, sanık İsmail'in aldığı talimat gereğince öldürüleni olay yerine getirdiği, böylece sanık Yunus'un Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2008 tarihli otopsi tutanağında belirtildiği şekilde kırk beş bıçak darbesi ile maktülü öldürdüğü olayda;

1-a) Sanık Yunus'un öldürme eylemini gerçekleştirmeye 3 gün önce karar verdiği, bu kararında sebat ve ısrar gösterip aradan geçen ve tasarlamanın varlıği için yeterli olan zamana rağmen kararından caymayıp olay yerine bıçak sakladığı, yaptığı plan gereğince maktülün olay yerine gelmesini sağladığı, getirtilen nüfus kaydına göre 20.09.1991 doğumlu olan öldürülenin suç tarihinde TCK.nun 6/1-b maddesi uyarınca hukuken “çocuk” olduğu dikkate alındığında sanığın TCK.nun 82/1-a-e, 29, 62 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK.nun 81 maddesi gereğince cezalandırılması,

b) Sanık Yunus hakkında mahkumiyet hükümlerinin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53.maddesi uyarınca belli haklardan yoksun bırakılma hükümlerinin uygulanmaması,

2- Sanıklar Bayram ve İsmail hakkında kasten insan öldürme suçu yönünden;

b) Sanık Yunus hakkında mahkumiyet hükümlerinin kanuni sonucu olarak TCK'nun 53.maddesi uyarınca belli haklardan yoksun bırakılma hükümlerinin uygulanmaması,

2- Sanıklar Bayram ve İsmail hakkında kasten insan öldürme suçu yönünden;

Sanıkların iki gün önceden maktülün öldürüleceği konusunda sanık Yunus'un beyanı ile haberdar oldukları, sanık Bayram'ın baştan beri Yunus'un yanında yer aldığı, sanık İsmail'in "internet kafeye gidelim" diyerek maktül Selim'i diğer sanık Yunus'un beklemekte olduğu olay yerine getirdiği, sanık Bayram'ın tişörtünde maktüle ait kan örneği bulunduğu, sanıklar İsmail ve Bayramın'ın en azından sanık Yunus'a engel olmadıkları ve manevi olarak destekte bulundukları, sanık Yunus'un kendisinin ve ailesinin namusuna yönelik dedikoduların, yaşadıkları çevre itibari ile ağır bir husumet oluşturacağını bilebilecek durumda oldukları anlaşıldığı halde sanıkların en lehe yorumla "çocuğu öldürmeye yardım" suçundan cezalandırılmaları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1720, Karar No: 2024/3527, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1720 E.  ,  2024/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/231 E., 2024/333 K.

HÜKÜM/KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/880 E., 2020/559 K.

Davacılar vekili, davacıların davalı kooperatifin üyelerini olduğunu, 19.06.2016 tarihli genel kurulun Kooperatifler Kanunu'nun emredici hükümlerine aykırı olduğunu, toplantı ve karar nisabının sağlanmadığını, ayrıca toplantıya çağrı usulünün ve toplantı gündeminin de yasal şartları taşımadığını ileri sürerek, kooperatifin 19.06.2016 tarihli genel kurul kararlarının mutlak butlanla sakat olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince kooperatifin tasfiye halinde olduğu, bu nedenle ana sözleşmenin 87. maddesinde "Tasfiye kurulunun görevleri, tasfiyenin yürütülmesi" başlığı altında 9. bentte gayrımenkul satışının görüşüleceği toplantılar hariç olmak üzere tasfiye süresince yapılacak genel kurul toplantılarında toplantı nisabının aranmayacağı” hükmü gereğince 14. madde dışında kalan diğer maddelere yönelik nisabın sağlanmadığına dair iddiasının yerinde olmadığı, toplantı çağrısının usulüne uygun yapıldığı ve davacılara tebliğ edildiği, aynı genel kurulda gündemin 14. maddesinde genel kurul tarafından kullanılmayan kapıcı dairelerinin durumunun görüşülmesi ve gerekli kararların alınmasına geçildi denildikten sonra kapıcı dairelerinin yönetim tarafından tadilatının yapılması ve kullanılamaz halde olan kapıcı dairelerinin yönetim kurulu tarafından asgari m² 1.250,00 TL üzerinden satılmasına oy birliğiyle karar verildiği, gayrımenkul satış kararı alınabilmesi için Kooperatifler Kanunu ve ana sözleşmede kabul edilen toplantı nisabının bulunması gerektiği gerekçesi ile taşınmaz satışına ilişkin olarak alınan kararın mutlak butlanla malul olduğunu aşan tüm taleplerin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacılar vekili ve davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle, davalı kooperatifin tasfiye halinde olduğu, davacıların toplantıya usulüne uygun olarak çağrıldıkları dikkate alınarak davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu 45/3. maddesi, toplantı nisabının ana sözleşmede gösterileceği, ancak yapı kooperatiflerinin genel kurul toplantılarında ortakların en az 1/4'nün şahsen veya temsilen hazır bulunmaları, 81/4. maddesi ana sözleşme ile özel bir nisap belirlenmemiş ise, tasfiye halinde kooperatiflerin genel kurul toplantılarında nisap aranmayacağı, kararların oy çokluğu ile verileceği düzenlenmiştir.

Davalı kooperatifin Ana Sözleşmenin 33. maddesinde toplantı nisabının kayıtlı ortakların en az 1/4'ü olarak kabul edildiği, sözleşmenin 87. maddesinde ise "Tasfiye kurulunun görevleri, tasfiyenin yürütülmesi" başlığı altında 9. bentte gayrımenkul satışının görüşüleceği toplantılar hariç olmak üzere tasfiye süresince yapılacak genel kurul toplantılarında toplantı nisabının aranmayacağının düzenlendiği görülmüştür.

Somut olayda iptali istenen 19.06.2016 tarihli genel kurulun 18. maddesinde; kooperatif adına resmi kurum ve idarelere taahhüt verilmesi, teminat ve ipotek alınıp verilmesi, ipoteğin kaldırılması, arsanın tevhit terk ve ifraz işlemlerinin yapılması, kat irtifakı ve kat mülkiyetinin temini, Ayedaş, İgdaş, abone işlemlerinin yapılması, iskan ve tapu işlemlerinin tamamlanması, hususlarında yönetim kuruluna oy birliği ile yetki verildiği anlaşılmıştır. Mahkemece 18. maddenin iptali yönünden de davanın reddine karar verilmiş ise de bu maddenin "...ipotek alınıp verilmesi, ipoteğin kaldırılması..." kısmı kooperatife ait taşınmazların aynıyla ilgili olduğundan ana sözleşmenin 87. maddesinin 9. bendi kapsamında ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42. maddesinde genel kurulun devir ve terk edemeyeceği yetkileri arasında olduğu dikkate alındığında gerekli çoğunluğun sağlanmamış olması nedeni ile mutlak butlanla malul olduğunun tespitine karar verilmesi gerekmekte olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda(1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine ( 2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından davalıdan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesine gönderilmesine 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7688, Karar No: 2009/7975, Tarih: 06.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7688 E.  ,  2009/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kütüğündeki anne ve baba adının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde kayden anne ve babası olarak görünen ... ve eşi ...'ın amcası ve yengesi olduğunu ileri sürerek, nüfus kaydında ... olan anne adının ..., ... olan baba adının da ... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile davacının baba hanesindeki kaydı iptal edilerek gerçek baba ve annesinin hanesine kaydının yapılmasına karar verilmiştir.

1-Nüfus Hizmetleri Yasasının 14. Maddesine göre nüfus kaydının kapatılması; ölüm, gaiplik, Türk vatandaşlığının kaybı, evlenme, boşanma, evlat edinilme, soybağının düzeltimesi veya reddi gibi olaylar nedeni ile bir kaydın üzerinde işlem yapılamaz hale getirilmesidir. Somut olayda davacı 20.01.2005 günü evlenmiş ve baba hanesindeki kaydı kapanmıştır. Mahkemece, davacının koca hanesindeki kaydı üzerinden anne baba adının değiştirilmesine karar verilmesi gerekirken, kapalı kayıt üzerinden herhangi bir işlem yapılamayacağı gözetilmeksizin baba hanesinin iptaline karar verilmesi,

2-Yargılamanın son oturumuna katılan Cumhuriyet Savcısının adı soyadı ve sicil numarasının karar başlığında gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25440, Karar No: 2024/9808, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/25440 E.  ,  2024/9808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1825 Esas 2021/2042 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi- İstinaf Talebinin Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/511 Esas 2019/326 Karar

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin başrolünü üstlendiği "Yasak Elma" isimli dizide kostüm asistanı olarak çalışan dava dışı kişinin müvekkili hakkında cinsel taciz iddiası ile ilgili olarak haksız olarak suç duyurusunda bulunduğunu, Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca 2018/30634 soruşturma numarası ile yürütülen tahkikat kapsamında cinsel taciz suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, karar kesinleşmesine rağmen davalı tarafından Habertürk Gazetesinde 17.08.2018, 20.08.2018, 27.08.2018 ve 29.08.2018 tarihlerinde kaleme alınan köşe yazılarında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, basın ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiilin meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu köşe yazılarının güncel olduğunu, kamu yararı esas alınarak kamuoyunun bilgilendirildiğini, basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, basının görevinin haberin görünür gerçekliğe uygun olup olmadığı ile sınırlı olduğunu, bu anlamda köşe yazılarının görünürdeki gerçekliğe uygun olduğunu, davacının kişilik haklarına bir saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu yazılarda, davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen eylemden yola çıkılarak "kadına yönelik şiddet ve taciz" yönünden farkındalık oluşturmaya dikkat çekildiği, yazıların kişisel değer yargılarından oluştuğu, ifade özgürlüğü ve eleştiri sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiği, kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dışı kişinin asılsız iddiası üzerine başlatılan soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiğini, dava konusu köşe yazılarında davalı tarafın haksız yargılama yaptığını, iddianın gerçek olmadığı savcılık kararı ile sabit olmasına rağmen dava konusu köşe yazılarının kaleme alınmasının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, kişilik haklarına ağır saldırı olduğunu, manevi tazminat talebinin yasal koşullarının oluştuğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu köşe yazıları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, davacının kamuya mal olmuş biri olduğu gözetildiğinde dava konusu yayınlarda kamu yararının amaçlandığı, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden söz ve ifadelere yer verilmediği, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dışı kişinin asılsız iddiası üzerine başlatılan soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleştiğini, dava konusu köşe yazılarında davalı tarafın haksız yargılama yaptığını, iddianın gerçek olmadığı savcılık kararı ile sabit olmasına rağmen dava konusu köşe yazılarının kaleme alınmasının basın ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini, masumiyet karinesinin ihlal edildiğini, kişilik haklarına ağır saldırı olduğunu, manevi tazminat talebinin yasal koşullarının oluştuğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Habertürk Gazetesi'nde 17.08.2018, 20.08.2018, 27.08.2018 ve 29.08.2018 tarihlerinde kaleme alınan köşe yazılarında sarf edilen söz ve ifadeler nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve 28 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme