muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25804, Karar No: 2019/37240, Tarih: 14.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/25804 E.  ,  2019/37240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet, Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması

HÜKÜM : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan beraatine; 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükümlülüğüne, müsadere, imha

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin sanık hakkında TCK’nun 174/1. maddesi uyarınca verilen beraat kararına ve 4733 sayılı Kanun uyarınca verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Açılan kamu davalarının niteliğine ve suç tarihlerine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın 4733 sayılı Kanun uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık müdafiinin 22/05/2014 havale tarihli dilekçesine eklediği, Kayseri Devlet Hastanesi’nin 25/02/2000 tarihli sağlık kurulu raporunda sanığa atipik psikoz teşhisi konulduğu, özür oranının %45 olduğu belirtilmiş olup yine dilekçeye ekli GATA’nın sanık hakkında hava değişimi sonrası yapılan muayenesinde verilmiş psikonevrotik reaksiyon tanısı konulmuş ve sanığın askerliğe elverişli olmadığını belirten 07/12/1988 tarihli kurul raporunun bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca suç tarihi itibarıyla işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini etkileyen bir akıl hastalığı ya da akıl zayıflığının, bu kapsamda ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

2. Ele geçen kaçak sigaraların, 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28068, Karar No: 2014/16774, Tarih: 16.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/28068 E.  ,  2014/16774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/311090

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

NUMARASI : 2007/1278 (E) ve 2010/1805 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I- Sanıkların iştirak halinde katılan S.. Y..'ın yazı ve imzasını taklit ederek 4 adet sahte senet tanzim edip icraya koyarak sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma aşamasında Adli Tıp ve Grafoloji uzmanı Dr. G. B.'den alınan 25.07.2007 tarihli bilirkişi raporunda suça konu senetlerdeki yazı ve imzaların katılan S.. Y.. ile sanıklardan M.. B..'nın eli ürünü olmadığı, bu imza ve yazıların sanık N.. B..'nın eli ürünü olduğunun; yargılama sırasında Adli Tıp ve Belge İnceleme Uzmanı Dr. S. S. G.'ın düzenlediği 18.12.2009 tarihli bilirkişi raporunda ise, suça konu senetlerdeki yazı ve imzaların katılan S.. Y..'ın eli ürünü olduklarının; yine yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınan 27.09.2010 tarihli raporda ise senetlerdeki yazı ve imzaların katılan S.. Y..'ın eli ürünü olmadıkları, sanıkların eli ürünü olup olmadıklarının ise tespit edilemediğinin belirtildiği, böylece her üç bilirkişi raporu arasında sanıkların hukuki durumunu etkileyecek şekilde aykırılıklar bulunduğunun anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; suça konu senetlerin bu kez Güzel Sanatlar Fakültelerinden seçilecek yazı ve imza incelemesinde uzman 3 kişilik bir bilirkişi heyetine tevdi edilerek bu raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek şekilde yeni bir rapor alınması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında; aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, somut olayda suça konu farklı tarihlerde düzenlendiklerine ilişkin kanıt bulunmayan senetlerin aynı anda icra takibine konularak kullanıldıklarının anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nun 80. maddesinin aksine 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulama koşulunun oluşmadığı gözetilmeden ve uygulamalı karşılaştırma yapılmadan sanıklar hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Sanıkların katılandan alacaklarını alabilmek amacıyla dava konusu senetleri icraya koydukları iddia edildiğinden, haklarında 765 sayılı TCK'nun 347. (5237 sayılı TCK'nun 211.) maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

2-Sanıkların katılandan alacaklarını alabilmek amacıyla dava konusu senetleri icraya koydukları iddia edildiğinden, haklarında 765 sayılı TCK'nun 347. (5237 sayılı TCK'nun 211.) maddesinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4744, Karar No: 2014/488, Tarih: 14.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/4744 E.  ,  2014/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2012

NUMARASI : 2012/37-2012/325

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi muteriz davacılar N.. Ş.. mirasçıları ve arkadaşları vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1990/152 Esasına kayıtlı dosyada; davacı N.. Y.. tarafından, davalı sıfatıyla Hazine, Orman Yönetimi ve H.. K..Tüzel Kişiliği husumet yöneltilerek, 11.04.1990 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği 300 m² taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığı, 15.02.1987 tarihinde Köy Tüzel Kişiliğinden ihale ile satın alındığından eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğinin yararına oluştuğu iddiasıyla tapuya tescilini istemiştir.

Şerif Efendi mirasçıları mahdumları M..Ş.., M. K.. Ö.., M. C.. O.., N... Ş..mirasçıları ve mirasçılarından H..., Ö..O.., M. F.. Ş.. mirasçıları tereke m.. Ş..Üye tarafından, davalı Hazine, Orman Yönetimi ve Köy Tüzel Kişiliği ile N.. Y.. taraf gösterilerek, davaya konu taşınmazın Temmuz 1969 gün ve 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı, tapu kayıtları kapsamında kalan taşınmazların icareteynli vakıf arazisi olup taviz bedellerinin ödendiğinden mutasarrıfların hakkının mülkiyete dönüştüğü iddiasıyla, tescil davasının reddine ve davacının elatmasının önlenmesine karar verilmesi istemi ile 1990/429 Esas sayılı davayı açmışlar, her iki dava birleştirilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Yargılama sırasında, G.. Turizm Yatırımları ve İşletmeleri Anonim Şirketi, muteriz davacıların dayandığı tapu kayıtlarında paydaş olduğu iddiasıyla 29.01.1996 tarih 1 sıra nolu tapu kaydına dayanarak, tescil davasının reddi istemi ile davaya katılmıştır.

Mahkemece, yörede yapılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli taşınmaz hakkında 149 ada 11 parsel sayısı ile tesbit tutanağı düzenlendiğinden 3402 sayılı Kanunun 27. maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilerek dosya, kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Bu davanın yargılaması sırasında davacı N.. Y.. tarafından açılan tescil davasına konu taşınmaza ilişkin olarak tesbit tutanağı düzenlenmediğinden eldeki dosya ile 149 ada 11 sayılı parselin dava dosyaları tefrik edilerek, temyize konu dava, görevsizlik kararı verilmek suretiyle asliye 1. hukuk mahkemesine gönderilmiş, bu mahkemenin karşı görevsizlik kararı vermesi nedeniyle, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 02.12.2011 gün ve 2011/11940-11601 sayılı kararı ile asliye 1. hukuk mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın taşlık ve kayalık nitelikte olduğu, tarım arazisi vasfında bulunmadığı, sınırındaki orman arazisinin devamı özelliğinde bulunduğu, orman içi açıklık niteliğinde bulunduğundan zilyedlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiş, hüküm muteriz davacılar N.. Ş.. mirasçıları ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesine göre tapusuz taşınmazın tapu siciline tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yılları arasında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı Kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Bir kısım davacılar vekili, Avukat S.. U.. Ö.. tarafından dosyaya eklenmek üzere sunulan belgeler arasında yer alan, Muğla Sulh Hukuk Mahkemesinin 19/4/2012 gün ve 2012/82-344 sayılı veraset ilâmından, aynı mahkemece 20.10.2010 gün 2010/1028-926 sayılı veraset ilâmının iptal edildiği, davacılardan N.. Ş..'nin, 14.10.2010 tarihinde öldüğü, çocuğu B.. M.. ve H.. Ü..'ın mirastan ıskat edilmesi nedeniyle mirasçı olarak geride eşi Hakkı kızı 1941 doğumlu S.. Ş.. ile Haluk oğlu 1979 doğumlu S..M.., Haluk kızı 1983 doğumlu Y.. S.., Hikmet oğlu 1995 doğumlu T.. Ü..ve Hikmet oğlu 1997 doğumlu T.. E.. Ü..'ın kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, N.. Ş..'nin adı geçen mirasçıları davadan ve duruşma gününden haberdar edilmeden tahkikat sona erdirilerek karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.11.2011 gün ve 2011/11-554 -2011/684 sayılı kararında da değinildiği gibi, N.. Ş..'nin öldüğü tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı H.U.M.K.’nun 73. maddesinde Kanunun gösterdiği istisnalar dışında, hâkimin, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremeyeceği öngörülmüştür. Buna göre, mahkemece; davacı N.. Ş..'nin ölümüyle mirasçıları davadan ve duruşma gününden haberdar edilip, kanunî şekillere uygun olarak davet edilmedikçe hüküm verilmesi mümkün değildir. Aksi halde, iddia ve savunma hakkı kısıtlanmış sayılır.

Öte yandan; H.M.K.'nun 114/1-d hükmü uyarınca, yargılama süresince tarafların, dava açma ehliyetine sahip bulunmaları dava şartıdır. Ölümle, taraf ve dava ehliyeti sona ermektedir. 1086 sayılı H.U.M.K.'nun 41. maddesi ve 6100 sayılı H.M.K.'nın 55. maddesi gereğince, taraflardan birinin ölümü halinde diğer tarafın istemiyle, hâkim, davanın takibi için bir kayyım tayin edebilir. Taraf teşkili, dava şartı olup; davanın her aşamasında mahkemece re'sen nazara alınması gereken bir olgudur ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın mahkemece re'sen gözetilmesi gereklidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 27. maddesinde yer bulan “Hukukî Dinlenilme Hakkı” gereğince, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukukî dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını; mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasanın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen “Adil yargılanma hakkı”nın en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir.

Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur. Kişinin kendisinden habersiz yargılama yapılarak karar verilmesi, kural olarak mümkün değildir. Hukukî dinlenilme hakkı, sadece belli bir yargılama için ya da yargılamanın belli bir aşaması için geçerli olan bir ilke olmayıp, tüm yargılamalar için ve yargılamanın her aşamasında uyulması gereken bir ilkedir. Bu çerçevede, gerek çekişmeli ve çekişmesiz yargı işlerinde, gerekse bu yargılamalarla bağlantılı geçici hukukî korumalarda, icra takiplerinde, tahkim yargılamasında, hatta hukukî uyuşmazlıklarla ilgili yargılama dışında ortaya çıkan çözüm yollarında, her bir yargılama, çözüm yolu ve uyuşmazlığın niteliğiyle bağlantılı şekilde hukukî dinlenilme hakkına uygun davranılmalıdır.

Açıklanan hususlar gözetilerek, davacılardan N.. Ş..'nin öldüğünün, adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, dava hakkında bilgilendirilmeleri ve davacı sıfatıyla davayı takip edebilmelerine olanak tanınması, davacı mirasçıları arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan, tamamının davaya ilişkin muvafakatlarının saptanması veya tamamının kendilerini davada temsillerinin sağlanması yahut terekeye temsilci atanması suretiyle taraf teşkilinin sağlanması gerekirken, bu hususa riayet edilmeksizin yargılamaya devam edilip, tahkikat sona erdirilerek, esas hakkında karar verilmesi usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; müteriz davacılar A.. O.. ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, alınan temyiz harcının yatıranlara iadesine, bozma nedenine göre Yargıtayda yapılan duruşma nedeniyle taraflar yararına ve aleyhine avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına 14/01/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4230, Karar No: 2023/6113, Tarih: 30.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/4230 E.  ,  2023/6113 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2003/706 E., 2003/1060 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2003 tarihli ve 2003/706 Esas, 2003/1060 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 09.12.2003 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edildiği, bunun üzerine sanığın 07.04.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, Mahkemenin 13.04.2022 tarihli ek kararıyla eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine karar verdiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 13.04.2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek kararların kaldırılarak yapılan incelemede;

Yüzüne karşı 09.12.2003 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.04.2022 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/705, Karar No: 2015/2781, Tarih: 21.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/705 E.  ,  2015/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince

Şikayetçi vekili, borçlu ...'ye ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili kurum için belirlenen alacak miktarının hatalı olduğunu, alacak miktarının ... İcra Müdürlüğü'nün 2010/2 Esas sayılı dosyasına 12.07.2013 tarihi itibariyle 209.096,00 TL olarak bildirildiğini ancak, bu miktar dikkate alınmadan sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde müvekkili kurum alacağının 160.000,00 TL olarak belirtilip, bu miktara göre garame hesabı yapıldığını, bu nedenle sıra cetvelinde alacaklıların paylarının yanlış hesaplandığını, ayrıca sıra cetvelinde birinci sırada bulunan şikayet olunan ...aczinin düştüğünü, bu nedenle sıra cetvelinde yer almaması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; 2004 sayılı İİK' nın 142. maddesine göre itirazın yalnız sıraya ilişkin olması halinde şikayet yoluyla İcra Tetkik Merciine yapılacağı ancak alacağın esas ve miktarına yönelik itirazlara ise dava yoluyla itiraz edilebiliceği, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı' nın 1998/3431 E.,1998/4317 K. sayılı ve yine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığı' nın 2013/2476 K. sayılı kararı ile davanın genel yetkili mahkemelerde ikame edilmesi gerektiğinden görevsizlik kararı verildiği belirtilerek, 6100 sayılı HMK' nın 115/2. maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın sadece esas ve miktarına ya da hem sıraya hem de esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir.

Öte yandan, ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6, 1982 Anayasası'nın 36. .../...

Öte yandan, ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6, 1982 Anayasası'nın 36. .../...

maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. 1086 sayılı HUMK'nın 73. maddesi, "Kanun'un gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" hükmünü içermektedir. 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş, bu hakkın, yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirme yapmasını da içerdiği belirtilmiştir. İİK'nın 18/3. maddesinde " Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir." hükmüne yer verilmiştir. Kanunda açıklık bulunmayan hallerde, duruşma yapılıp yapılmayacağı hakimin takdirine bırakılmış ise de; öngörülen takdir hakkı mutlak bir seçimlik hak olmayıp, halin icabına göre değerlendirilmesi gereken bir takdir hakkıdır. Sıra cetveline karşı şikayette bulunulması halinde bu takdir hakkının duruşma yapılarak kullanılması kanunun amacına uygun düşer. Mahkemenin takdirine göre duruşma açılmasının gerekli görüldüğü hallerde ilgililerin duruşmaya çağrılması yasal bir gerekliliktir. Şikayet sonunda hakları haleldar olabilecek alacaklıların savunma haklarını kullanabilmeleri, adalet dengesinin sağlanabilmesi bakımından takdir hakkı, duruşma açılması yönünde kullanılmalıdır. Mahkemece, şikayet olunana şikayet dilekçesi tebliğ edilerek, şikayet tarihinde yürürlükte olan HMK'nın basit yargılama usulüne ilişkin 316. vd. madde hükümleri uyarınca yargılamanın yürütülmesi, taraf teşkilinin sağlanması, İİK'nın 18. maddesi uyarınca duruşma açılması, tahkikatın duruşmalı olarak yapılması gerekir.

Somut olayda, şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde, idare tarafından bildirilen alacak miktarı dikkate alınmadan sıra cetveli düzenlendiği ve sıra cetvelinde birinci sırada bulunan şikayet olunanın haczinin düştüğü ileri sürülerek sıra cetvelinin iptali istemiş olup, şikayetin takip hukuku kurallarının yanlış uygulanması, yani sıraya ilişkin olduğu gözetilerek, duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra, şikayetin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13073, Karar No: 2023/22443, Tarih: 11.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/13073 E.  ,  2023/22443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/573 E., 2016/68 K.

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2016 tarihli ve 2015/573 Esas, 2016/68 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 4.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezasının 4 eşit taksitte ödenmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... Yönünden,

a. Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

b. Sanık ... 29.11.2021 tarihli ek beyan niteliğindeki dilekçesinde; atılı suçlamayı kabul etmediğini, tanıklar O. A. ve G. T.'nin anlatımının, kendi beyanını doğruladığını, mağdurun iftira attığını, ruh sağlığının bozuk olduğunu ve çelişkili beyanlarda bulunduğunu belirttiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... Yönünden

a. Sanık ... müdafiinin temyiz sebebi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

b. Sanık ... müdafii 22.11.2021 tarihli ek temyiz sebeplerine ilişkin dilekçesinde; mağdurun çelişkili anlatımda bulunduğunu ve psikolojik sorunları olduğunu, M. K'nin tanık olarak dinlenmesi gerektiğini, sanıkların cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, somut bir delilin bulunmadığını ve resen belirlenecek nedenlerin de dikkate alınmasını belirttiği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR