muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3422, Karar No: 2024/4258, Tarih: 06.06.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yineleyerek kararın 62 parsel sayılı taşınmaz bakımından bozulmasını istemiştir.

2.Davalı vekili; istinaf dilekçesindeki itiraz nedenlerini yinelemiş, ayrıca Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz ve verdiği diğer kararlar ile çelişkili olduğu gibi dosya esası hakkında bir karar verilmediğinden yeniden harç alınması için hüküm kurulmasının doğru olmadığını belirtip kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, yolsuz tescil hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 705 inci maddesi, 1022 nci maddesinin birinci fıkrası, 1025 inci maddesinin birinci fıkrası; 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ve Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un Geçici 1 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; Konya ili, Karatay ilçesinde yer alan dava konusu 554 ada 45 parsel sayılı taşınmazın 9125 m2 yüz ölçümü ve Hakimiyeti Milliye İlkokulu vasfı ile, 5678 ada 62 parsel sayılı taşınmazın 18,35 m2 yüz ölçümü ve müfrez arsa vasfı ile, 5679 ada 63 parsel sayılı taşınmazın 3843,59 m2 yüz ölçümü ve ... İlkokulu ve Bahçesi vasfı ile, 2653 ada 36 parsel sayılı taşınmazın ise 4379,50 m2 yüz ölçümü ve Okul ve Avlu ve Kargir Bina vasfı ile davalı ... Belediyesi Başkanlığı adına kayıtlı oldukları, bunlardan 45, 63 ve 36 parsellerin başta Konya İl Özel İdaresi adına kayıtlı iken 16.06.2016 tarihinde tashihen devir (kurumlar arası devir) işlemi ile davalı ... adına tescil edildiği, 62 parselin ise başta Konya İl Özel İdaresi adına kayıtlı iken 26.05.2014 tarihinde tashihen devir (kurumlar arası devir) işlemi ile Maliye Hazinesi adına tescil edildiği, daha sonra 16.06.2016 tarihinde tashihen devir (kurumlar arası devir) işlemi ile davalı ... adına kayıtlandığı, 6360 sayılı Kanun'a göre oluşturulan Konya ili Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 28.03.2014 tarihli ve 2014/228 sayılı kararının kurumlar arası devir işlemine dayanak yapıldığı anlaşılmaktadır.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekilleri tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 3.321.510,05 TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13 üncü maddesinin “j” bendi gereğince davacı ... Bakanlığından harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13370, Karar No: 2024/7962, Tarih: 27.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/13370 E.  ,  2024/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza

SAYISI : 2019/1025 E., 2021/2435 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin " Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafinin temyiz isteminin suç vasfının yanlış nitelendirildiğine, müşteki beyanlarına dayalı karar verildiğine, eksik inceleme yapıldığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikâyetçilerin kardeş ve aynı zamanda ortak oldukları, tanık sıfatıyla dinlenen ...'in aracılığıyla kendisini Kadir olarak tanıtan sanık ... ile tanıştıkları, sanık Kadir'in şikâyetçilere bir çobanın elinde 13 kilogram altın olduğunu bunu bozdurmaya korktuğunu, bu nedenle satmak istediğini söylediği, hatta şikâyetçileri ikna etmek ve güvenlerini kazanmak için kuyumcuya gösterilmek üzere bir adet altını onlara verdikleri, kuyumcunun altının gerçek olduğunu söylemesi üzerine şikâyetçilerin çobanın elinde olduğunu söylenen 13 kg altını 150.000,00 TL karşılığında almayı kabul ettikleri ve bu amaçla olay günü saat 10.00 sıralarında şikâyetçilere ait iş yerinde buluştukları, sanıkların olay yerine şoför mahalinde oturan ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir şahısla birlikte 51 AY 232 plakalı araçla geldikleri, kendisini çoban olarak tanıtan sanık ...'ın çok korktuğunu ve araçta bekleyeceğini söyleyerek iş yerinden ayrılıp araca bindiği, bu alışverişle ilgili kuşkuları bulunan şikâyetçi ...'ın tüm parayı vermek yerine içerisinde 75.000,00 TL bulunan poşetle birlikte tek başına sanıkların bulunduğu araca doğru gittiği, araca binmeyerek para poşetini aracın ön sağ koltuğunda oturan ve kendisini Kadir ismiyle tanıtan sanık ...'ye uzattığı, bu arada aracın arka koltuğuna oturmak için bir ayağını da sağ arka kapıdan içeriye uzattığı, sanık ...'nin şikâyetçinin elindeki poşeti çekip aldığı, aynı anda aracın hareket etmeye başladığı, şikâyetçinin araca tutunmaya çalıştığı, sanıkların buna rağmen aracı durdurmadıkları, şikâyetçinin bu şekilde bir ayağı aracın içinde bir ayağı dışında birkaç metre sürüklendiği, nihayetinde aracın hareket ediyor olması sebebiyle şikâyetçinin daha fazla tutunamayarak yere düştüğü, sanıkların yollarına devam ettikleri olayda sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanıklardan eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Yasa'nın 326/2. maddesine aykırı hüküm kurulması hukuka aykırı görüldüğünden, yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına" tümcesi yazılmak suretiyle; Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen hüküm fıkrasında yer alan "CMK'nın 283. maddesi gereğince kazanılmış ... gözetilerek sanığın cezasının ilk derece mahkemesince belirlenen 8 yıl hapis cezası olarak infazına ” ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerlerine sırasıyla her iki sanık için de "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi gereğince kazanılmış ... gözetilerek ilk derece mahkemesince belirlenen 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18221, Karar No: 2015/22813, Tarih: 22.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18221 E.  ,  2015/22813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 19.06.2014

No : 2014/275-2014/496

Dava, meslek hastalığı nedeniyle uğradığı % 20 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden gelir almakta iken 19.04.1999 tarihinde vefat eden muris üzerinden davacıya ölüm geliri bağlanması ve biriken ölüm aylıklarına mahsuben alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı K... avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılama sonunda, murisin sağlığında almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin, 5510 sayılı Kanunun 20/3. maddesi uyarınca, 01.10.2008 tarihini takip eden aybaşından itibaren davacıya gelir olarak bağlanmasına, bu gelire bağlı alacak talebi hakkında ise şu aşamada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 20/3 maddesi, “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması hâlinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34'üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

Öte yandan 506 sayılı Kanunun, “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99/1. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı öngörülmüş, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans” başlığını taşıyan

97/1. maddesinde ise bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı günden itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı açıklanmıştır.

97/1. maddesinde ise bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı günden itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı açıklanmıştır.

Şu durumda, 99/1. madde gereğince 5 yıl içinde istenmediğinden tümüyle zamanaşımına uğrayan gelir ve aylığın, ancak yazılı başvuru tarihini izleyen aybaşından itibaren ve geriye dönük olmamak üzere bağlanabilmesine karşın 97/1. maddede, gelir ve aylığın 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı belirtilerek her bir gelir ve aylık için 5 yıllık zamanaşımı süresi benimsenmiş, 99/1. maddede yer alan, gelir ve aylıkların yazılı talep gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı yönündeki hükümden tamamen farklı düzenleme yapılmış olmakla buna göre hak sahipleri bakımından lehe olan 5510 sayılı Kanunun 97. madde hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, davacıya bağlanması gereken ölüm gelirinin başlangıç tarihi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması; usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

O hâlde, davalı K... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12796, Karar No: 2010/13099, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12796 E.  ,  2010/13099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... Köyü 3706 parsel sayılı 1110,87 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, kısmen kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı iddiasıyla davalı adına kayıtlı tapunun iptalini ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen orman sınırı içinde kalan tapu kaydının iptali istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1954 yılında arazi kadastrosu, 1967 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. 1989 yılında 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması yapılmış ve kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman kadastrosu dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18144, Karar No: 2017/11201, Tarih: 30.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/18144 E.  ,  2017/11201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ara kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz talebinin reddine dair verilen ara kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıya trafik sigortalı aracı kullanan müvekkillerin murisinin meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldıklarını belirterek eş için 5.000 TL, çocuklar için 2.500’er TL toplamda 10.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının, eş için 100.000 TL, 50.000’er çocuklar için toplam 200.000 TL manevi tazminatın tahsilini, bu alacaklarının temini için de kaldırımdan taşacak şekilde yola yük asansörü kurduran, yola taşacak şekilde inşaatın önüne tuğla ve inşaat demiri istifleyen inşaat sahibi davalı ...’e ait taşınmaza ihtiyati haciz konulmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; tarafların kusur durumlarının belirlenmemiş olması, alacak ve alacak miktarının sabit olmadığı anlaşılmakla ihtiyati haciz şartları oluşmadığından davacı vekilinin, davalı ...'a ait taşınmaza ihtiyati haciz konulması talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesine ekli belgelerden, davacıların desteği sürücünün davalıya trafik sigortalı aracı kullanırken meydana gelen trafik kazası sonucu öldüğü, bu olayla ilgili ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/2462 esasında kayıtlı soruşturma dosyası ile şüpheli ... hakkında soruşturma başlatıldığı, savcılık dosyasına sunulan bilirkişi raporundan kaldırımdan taşacak şekilde yola yük asansörü kurduran, yola taşacak şekilde inşaatın önüne tuğla ve inşaat demiri istifleyen inşaat sahibi şüpheli ...'ın tali kusurlu olduğu, alkollü ve hızlı araç kullanan muris sürücünün asli kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Zarar haksız eylemden kaynaklandığından tazminat haksız eylemin gerçekleştiği tarihte muaccel hale gelmektedir. Buradaki "muacceliyet" kavramı, alacaklı tarafından talep ve dava edilebilir hale gelmiş olma anlamındadır. Yukarıda belirtilen belgeler de nazara alındığında davacıların destekten yoksunluk ve manevi zararlarının olabileceği kuvvetle muhtemeldir. Haksız fiil (ölüm) tarihi itibarıyla davacıların maddi (destek) ve manevi tazminat alacakları muaccel hale gelmiştir. İhtiyati haciz talep edildiği, davanın ilk açıldığı aşamada zararın miktarının net olarak belirlenmesini beklemek hakkaniyetle bağdaşmaz. Zaten davacı vekili de fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açmıştır. İİK 257.madde; “Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklarıyla diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir.” hükmünü içermektedir. Açıklanan nedenlerle, İİK-257-264. maddeleri uyarınca ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken talebin tümden reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile ihtiyati haciz talebinin reddine dair kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 30/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/26186, Karar No: 2018/366, Tarih: 18.01.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/26186 E.  ,  2018/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan takipte şikayetçi 3. kişinin, borçlunun, ... Halk Sağlığı Müdürlüğünde bulunan tüm hak ve alacaklarına haciz konulduğuna dair birinci, ikinci ve üçüncü haciz ihbarnamesi gönderildiğini, gönderilen üç haciz ihbarnamesine de cevap verilmesine rağmen, icra müdürlüğünce idarenin tüm hak ve alacaklarına haciz konulması amacıyla ... Bankası'na birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesi işleminin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek haciz ihbarnamesinin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin Türkiye Halk Sağlığı Kurumuna izafeten yapıldığı, anılan kurumun tüzel kişiliğinin bulunmadığı, dolayısıyla davacının temsil ettiği kurumun ehliyetinin olmadığı gerekçesiyle istemin dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verildiği görülmektedir.

663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 26, 27, 28 ve 29. maddelerinde, Sağlık Bakanlığına bağlı kuruluşlar düzenlenmiştir. Buna göre bakanlığa bağlı olarak, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü ve Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu kurulmuştur.

Bakanlığa bağlı Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun görevleri arasında, birinci basamak sağlık hizmetlerini yürütmek, bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmak yer almıştır.

659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin 6. maddesinde; "idareler, kendi iş ve işlemleriyle ilgili olarak açılacak adli ve idari davalar ile tahkim yargılaması ve icra işlemlerinde taraf sıfatını haizdir" hükmüne yer verilmiş, 2. maddesinde ise; idare teriminin, 10.12.2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) ve (II) sayılı cetvellerde belirtilen kamu idarelerini ifade ettiği belirtilmiştir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ilişkin genel bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin (I) sayılı cetvelde, Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun yer aldığı görülmektedir.

5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'na ilişkin genel bütçeye dahil kamu idarelerine ilişkin (I) sayılı cetvelde, Türkiye Halk Sağlığı Kurumunun yer aldığı görülmektedir.

Sağlık Bakanlığı Hukuk Müşavirliği'nin, Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'ne göndermiş olduğu 11045126/640/05 sayılı yazıda da belirtildiği üzere, 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı Kuruluşlarının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname hükümleri çerçevesinde, Bakanlık bağlı kuruluşu olup, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun (1) sayılı cetvelinde yer alan Türkiye Halk Sağlığı Kurumu, görev ve yetki sahası itibari ile dava ve taraf ehliyetini haiz bulunmaktadır.

O halde, mahkemece, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu'nun, şikayet tarihi itibariyle tüzel kişiliğinin, dolayısıyla aktif husumet ehliyetinin bulunduğu gözetilmek suretiyle, şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.