muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2578, Karar No: 2024/1594, Tarih: 08.05.2024

II. CEVAP

1. Davalı şirket vekili; müteveffa Bülent Özdemir'in öğle yemeğini yedikten sonra iki saat içeresinde havuza girilemeyeceğine ilişkin ikazlara aldırış etmeden havuza girdiğini, bu sırada ani kalp krizi geçirmesi neticesinde bir daha su üstüne çıkamadığını, davacı tarafın müvekkiline ait otelde ilk yardım eğitimi almış bir cankurtaran ya da görevli bir doktor bulunmadığına ilişkin iddialarının doğru olmadığını, otelin Kültür ve Turizm Bakanlığı belgeli bir tesis olmayıp, Belediyeye bağlı olduğunu ve Kaplıcalar Yönetmeliği uyarınca uzman doktorun otelde sürekli bulunmasının gerekmediğini, usul ve yasaya uygun bir şekilde işletilmekte olup, olay anında Bülent'e ilk müdahalenin havuz operatörü ve ilk yardım uzmanı ... tarafından yapıldığını, acil tıp teknisyeni olarak çalışan ...’ın ise mesai saatlerinin 16:00-00:00 olup, olayın meydana geldiği 14:30’da otelde bulunmamakta ise de hemen otele çağrıldığını, ayrıca 112 Acil Servise de hemen haber verildiğini, ancak Bülent’in kendisinde mevcut kalp damar hastalığı nedeniyle kalp krizi geçirmesi sonucu hayatını kaybettiğini, olayda müvekkili otelin herhangi bir kusurunun olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ...; davalı şirket vekilinin savunmalarını tekrar ederek, davalı otelin sorumlu müdürü olduğunu ve olay sonrası gerekli tüm müdahalelerin yapılmasını sağladığını, olayın meydana gelmesinde herhangi bir ihmal ya da kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ambulans şoförü ... aleyhindeki davanın, asıl davadan tefrik edilerek Mahkemenin 2021/63 Esasına kaydedildiği belirtilmiş; esas yönünden yapılan yargılama sonunda; davalıların, müteveffanın ölümünde kusurunun bulunup bulunmadığının tespiti için bilirkişi heyetinden alınan raporda, müteveffanın geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamının yitirmesiyle sonuçlanan olayın, kendisinde daha önceden var olan ve bünyesinden kaynaklanan kalp damar hastalığından kaynaklandığının ve davalıların ölüm neticesine bir etkisi olmadığının bildirildiği; olaya ilişkin olarak yapılan ceza yargılaması sonucunda Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/246 E., 2020/122 K. sayılı kararıyla davalılar hakkında beraat kararı verildiği; bu davada aldırılan ATK raporunda da müteveffanın kendisinde mevcut kalp rahatsızlığı nedeniyle öldüğünün tespit edildiği; gerek mevcut dava dosyasında gerekse ceza dava dosyasında alının raporlar arasında çelişki bulunmadığı, somut davada her türlü tedbirin alınsa dahi müteveffanın ölümüne engel olunup olunamayacağının bilinemeyeceği ve ölüm neticesi ile davalıların ihmali eylemleri arasında uygun illiyet bağı ve kusurun varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; davalıların sorumluluğunun yasal düzenlemeler ile belirlendiğini, Kaplıcalar Yönetmeliğinin 14 üncü maddesi uyarınca davalı tesiste uzman hekim ve sağlık personelinin tam zamanlı çalıştırılma zorunluluğunun bulunduğunu, ancak bu zorunluluğun yerine getirilmediğinden otelin sorumlu müdürü davalı ...’in ihmalî davranışının icraî davranışa denk gelecek şekilde müteveffanın ölümüne sebebiyet verdiğini; hükme esas alınan bilirkişi raporunun temel aldığı Adli Tıp 8. İhtisas Kurulu raporunda, ambulansın üç dakika içerisinde olay yerine ulaşmasının mümkün olmadığı ve bu sebeple kişinin ölümü ile davalıların ihmali arasında illiyet bağının bulunmadığının bildirildiğini, ancak bu raporun kendi içerisinde çelişkiler içermekte olup, müteveffaya ilk yardım sertifikası bulunan otel çalışanı ile olay yerinde bulunan bir sağlıkçının müdahale ettiği belirtilmiş ise de müdahalede bulunduğu belirtilen çalışan ile sağlıkçı müşteri hakkında yeterli inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın, davalıların ihmalleri ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığının tespitinin hukuka aykırı olduğunu; müteveffanın gerekli ve yeterli ilk yardımı alamadığı için vefat ettiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, davacı tarafın iddialarına, davalı yanın savunmalarına, dava konusu olaya ilişkin kovuşturma dosyasında kusura dair aldırılan bilirkişi raporlarına, Mahkemece konusunda uzman bilirkişilerce düzenlenen ve hükme esas alınan 13.07.2021 tarihli bilirkişi heyeti raporundaki tespit ve değerlendirmelere, söz konusu raporun ayrıntılı, bilimsel, taraf ve kanun yolu denetimine elverişli, somut olayın özelliklerine uygun nitelikte olmasına, Mahkemenin belge ve delilleri takdirinde (keza vakıa ve hukuki değerlendirmesinde) bir isabetsizlik bulunmamasına göre davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf itirazlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacıların murisinin ayıplı hizmet nedeniyle vefat ettiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu’nun 13,14 ve 15 inci maddeleri,

2. Kaplıcalar Yönetmeliği’nin 14 üncü maddesi,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacıların murisinin ayıplı hizmet nedeniyle vefat ettiği iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunu’nun 13,14 ve 15 inci maddeleri,

2. Kaplıcalar Yönetmeliği’nin 14 üncü maddesi,

3. Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmelik’in 17 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kaplıcalar Yönetmeliği’nin 14 üncü maddesine göre; “Kaplıca ve talassoterapi tesislerinde, uzman hekim ve en az lise düzeyinde sağlık eğitimi almış sağlık personeli çalıştırılması zorunludur. Sağlık personeli bu tesislerde tam zamanlı çalışır. Uzman hekim, birden fazla kaplıca ve talassoterapi tesisinde çalışabilir.”

2. Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmelik’in 17 nci maddesi ise “Kapasitesi beş yüz yatak ve üzerinde olan konaklama tesislerinde sürekli doktor hizmeti bulunur, sürekli hemşire bulundurulur, ayrıca revir düzenlemesi yapılır.” şeklinde düzenlenmiştir.

3. Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Kozaklı Belediyesinin dosyada mevcut yazı cevabında, davalı şirkete ait otelin Kaplıcalar Yönetmeliği’ne tabi dört yüz elli yatak kapasiteli olduğu bildirilmekle, anılan Yönetmeliğin 14 üncü maddesi uyarınca, otelde tam zamanlı sağlık personeli çalıştırılmasının zorunlu olup, ilk yardım uzmanı ve havuz operatörü olan bir kişinin olay yerinde bulunduğunun ve gereken ilk müdahaleyi yaptığının; yine aynı madde hükmü gereği tesiste uzman doktor çalıştırılmasının da zorunlu olup, uzman hekimle yapılan sözleşmenin dosyada mevcut olduğunun ve fakat hekimin sürekli olarak tesiste bulunmasının gerekmediğinin ve uzman bilirkişi heyeti ile Adli Tıp Kurumundan alınan raporlara göre de davalı şirkete ait otelin ve sorumlu müdürü olan diğer davalının olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olduğundan, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16391, Karar No: 2024/18077, Tarih: 12.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/16391 E.  ,  2024/18077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/567 E., 2020/327 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/57 E., 2018/190 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314/2, 3713 Terörle Mücadele Kanun'un (3173 sayılı kanun) 5/1, 5237 sayılı Kanun 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24075, Karar No: 2013/17260, Tarih: 24.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24075 E.  ,  2013/17260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 139 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/298, Karar No: 2009/334, Tarih: 08.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/7-298 E.  ,  2009/334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ahlat Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2008

Taraflar arasındaki “Kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ahlat kadastro Mahkemesince davanın reddine dair verilen 11.2.2008 Tarih ve 1360-5 sayılı kararın incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 1.5.2008 Tarih,1767-1890 sayılı ilamı ile hüküm “…Kadastro sırasında dava konusu 1105 ada 99 parsel sayılı 26126,01 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı Veyis Babacan  adına tesbit edilmiştir. Davacı hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde davanın saptanan niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Tesbitte bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılama sırasında taraflar bir kayıt ve belgeye de dayanmamışlardır. Hal böyle olunca yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur. Bir taşınmaz üzerinde sürdürülen ve iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğin zilyedi yararına hukuksal bir sonuç doğurabilmesi için taşınmazın türünün sağlıklı biçimde saptanması taşınmazın saptanan türüne göre de az yukarıda vurgulanan biçimde taşınmazda sürdürülen zilyetliğin, zilyedi yararına hukuksal bir sonuç doğurup doğurmayacağının belirlenmesi gerekir. Tesbitte saptanan hukuksal olgular göz önüne alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı yada 4342 sayılı Yasa uyarınca mera tahsisi yapılmış ise Özel Öderi Müdürlüğü yada Mülki Amirlikten tahsis haritası ve eki belgeler, taşınmaza komşu tüm taşınmazların tesbit tutanakları varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğünden kütükler devredilmiş ise Tapu Sicil Müdürlüğünde getirtilmeli, davalı olanlar varsa mahkemesinden getirtilmeli, bu yolla da dava dosyası keşfe hazır hale getirilmelidir. Mahkemece dava ve temyize konu 1105 ada 99 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tesbit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur.

Dosya içeriğine mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre dava konusu taşınmaz üzerinde yılın yada mevsimin belli zamanlarında geçici olarak barınmak amacıyla taşınmaz üzerinde çadır kurularak çekişmeli taşınmazda ot biçmek suretiyle zilyetliğin sürdürüldüğü anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre dava konusu taşınmaz üzerinde yılın yada mevsimin belli zamanlarında geçici olarak barınmak amacıyla taşınmaz üzerinde çadır kurularak çekişmeli taşınmazda ot biçmek suretiyle zilyetliğin sürdürüldüğü anlaşılmaktadır.

Kural olarak taşınmaz üzerinde ot biçmek suretiyle sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Taşınmaz üzerinde sürdürülün zilyetliğin hukuksal bir sonuç doğurabilmesi için zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanılması gerekir. Kuşkusuz taşınmazın otundan faydalanmak yada taşınmazın üzerindeki çayırı biçmek suretiyle bir taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin ekonomik değerinin olabileceği dikkate alındığında somut olayda dava konusu taşınmazın Özel yada genel çayır niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi zorunludur.

Taşınmazın özel çayır niteliğinde olduğunun kabulü için ise taşınmazın çevresini harici alemle ilişkisini kesecek biçimde duvar, çit yada tel örgü gibi yapay sınır yerleriyle çevrilmiş kapatılmış olması taşınmaz üzerinde somut olayda yalnızca davalı tarafın zilyet olması açık bir deyişle yalnız davalının taşınmazın otunu biçerek yararlanması gerekir. Kuşkusuz iyi komşuluk ilişkileri ve davalı tarafın rızası ve hoş görüsü ile başkalarının da taşınmazın otundan yararlanması gibi ayrık hallerin varlığı dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde genel çayır olduğunu göstermez. Ne varki mahkemece somut olaya özgü bu doğrultuda yöntemine uygun bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen, dava sonucunda yararı olmayan elverdiğince yaşlı, yansız, taşınmazın bulunduğu köye yada beldeye komşu belde yada köyler halkından seçilecek yerel ve uzman bilirkişi tapu fen elemanı ve uzman ziraatçi bilirkişi, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar ve tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından mera tahsisi yapılmış ise öncelikle mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlenerek tahsis haritası ve eki belgeler yerel bilirkişi yardımı uzman bilirkişi eliyle yerine haritalar çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal yada yapay, varsa değişmez nitelikte sınır yeri sayılabilecek kişi taşınmazlarından da yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız belirlenmeli, bölgede mera tahsisi yapılmamış ise taşınmazın öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı mera yada genel çayır niteliğinde kullanılıp kullanılmadığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan somut olaylara dayalı bilgiler alınmalı, taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalmadığı, bölgede mera tahsisi yapılmamış ise taşınmazın geleneksel biçimde mera yada genel çayır niteliği ile kullanılmadığı saptandığı takdirde taşınmazın öncesinin kime ait olduğu kimden kime kaldığı, sürdürülen zilyetliğin süresi ve sürdürülüş biçimi ve az yukarıda saptanan maddi ve hukuksal olgular göz önüne alınarak açık bir deyişle taşınmazın özel çayır niteliğinde olduğunu göstermeye elverişli biçimde taşınmazın harici alemle ilişkisinin kesilip kesilmediği, taşınmazdan yalnızca davalının yada hoşgörü ile başkalarının anılan biçimde yararlanıp yararlanmadığı yolunda ayrı ayrı yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, dıştan komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, özellikle sözü edilen belgelerde komşu taşınmazların tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmış ise bu belgelerde nizalı parsel yönünün ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterildiği üzerinde durulmalı, daha sonra uzman ziraatçi bilirkişi ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmaz bizzat gezilip görülüp gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle taşınmazın meyil durumu, fiziksel yapısı komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, taşınmazda toprak yada taş unsurundan hangisinin galip olduğu duraksamasız belirlenmeli, gözlenen bu olgularda keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişileri de dinlenerek çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişilerden konularında keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini

özellikle taşınmazın meyil durumu, fiziksel yapısı komşu taşınmazlarla toprak mukayesesi yapılmalı, taşınmazda toprak yada taş unsurundan hangisinin galip olduğu duraksamasız belirlenmeli, gözlenen bu olgularda keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, yerel bilirkişi ve tanık anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tutanak bilirkişileri de dinlenerek çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman bilirkişilerden konularında keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye ve uzman ziraatçi bilirkişiden gözlemi yansıtmaya imkan verecek yargı denetimine açık olacak şekilde ayrıntılı gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın bulunduğu bölgede mera tahsisi yapılmış ise taşınmazın mera tahsis haritasının kapsamında kalmadığı takdirde tahsis gününden tesbit gününe kadar geçen süre belirlenmeli, iktisap sağlayan süreye ulaşıp ulaşmadığı incelenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B, 18, 14 ve 14/son maddesi hükümleri eşliğinde oluşan sonuca göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.…” gerekçesi ile bozularak,dosya yerel mahkemesine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.