muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23809, Karar No: 2016/4572, Tarih: 31.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/23809 E.  ,  2016/4572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan ödemelerin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Eldeki dava da mahkemece, verilen ilk karar, dairemizin 01.04.2013 günlü ve 2012/11677 E. ve 2013/6387 K. sayılı ilamıyla “davalı işverene ait olan işyerinden daha önceleri sigortalının nerede hangi işlerde çalıştığı da tespit edilerek, işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenmeli, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli; kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi de belirlendikten ve davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı ile, çalışılan işverenlerin kusurlu olduğu sonucuna varılacak olursa, birlikte kusurları olmayıp ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunması nedeniyle her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği ve davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak göz önünde bulundurulmak suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması” usul ve yasaya aykırı görülerek bozulmuştur.

Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki Kuru, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.) Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirildiğinden söz etmek mümkün değildir. Bozma sonrası mahkemece sadece işverenin sicil bilgileri ve sigortalının hizmet döküm cetveli mahkeme dosyasına celp edilerek hüküm kurulmuş, sigortalının çalıştığı tespit edilen işyerlerinde hangi ortamda çalıştığı, bu işyerlerindeki çalışmaların sigortalıdaki meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranına etkisi olup olmadığı belirlenerek, gerekirse çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeden, iş güvenliği mevzuatına göre işverence hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönünde, konunun uzmanı bilirkişilerden, kusur raporu alınmadan, kusur irdelemesinde, dava dışı işverenler yanındaki çalışmaların sigortalıdaki sürekli iş göremezlik oranına etkisi belirlenmeden, davalı işyerindeki çalışmaları ile hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı irdelenmeden, sonuca gidilmiş olması isabetsizdir.

2-6100 sayılı HMK nun “yargılama giderlerinin kapsamı” başlığını taşıyan 323. maddesinde yargılama giderlerinin hangi kalemleri kapsadığı tek tek sayılmış, “yargılama giderlerinden sorumluluk” başlığını taşıyan 326. maddede “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği,” “yargılama giderlerine hükmedilmesi” başlığını taşıyan 332. maddesinde ise “yargılama giderlerine, mahkemece resen hükmedileceği, yargılama gideri, tutarı, hangi tarafa ve hangi oranda yükletildiği ve dökümün hüküm altında gösterileceği,” hüküm altına alınmıştır.

Eldeki davada, mahkemece yapılan yargılama giderinin, hüküm altına alınan yargılama giderinin üzerinde olduğu, bu nedenle mahkemece yargılama giderleri tek tek belirlenerek, herhangi bir eksikliğe sebebiyet vermeden, yargılama giderleri yönünden hüküm kurulmadır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da nazara alınarak karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1773, Karar No: 2013/19580, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1773 E.  ,  2013/19580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/10/2012 tarih ve 2011/434-2012/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 25. sınıf hizmetler yönünden ''W'' ibareli markanın tescili istemiyle davalı nezdinde yaptığı başvurunun, KHK'nın 7/1(a) ve 5. maddeleri uyarınca reddedildiğini, bu ibarenin dünyanın birçok ülkesinde müvekkili adına kayıtlı olduğunu, ayırt edici nitelik taşıdığını ileri sürerek, YİDK'nın 2011-M-3919 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tek bir harften oluşan markaların kural olarak ayırt edicilikten yoksun oldukları, ayırt ediciliği bulunmayan bu gibi işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 7/2. maddesi uyarınca kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırılmaları halinde tescil engelinin ortadan kalkacağı, bunun için başvuru konusu ''w'' harfinin tescil kapsamındaki mallar yönünden 29.03.2010 tarihli marka başvurusu tarihinden önce çeşitli tanıtım yöntemleri sonucu, belirli bir ticari işletmeye ait marka imajının oluşturulması yani somut ayırtedicilik kazandırılmasının gerektiği, davacının dosyaya sunduğu delillerin, tescil talebine konu markanın otel hizmetleri ve otelde verilen eğlence, güzellik salonu, toplantı düzenleme gibi konularda tanıttığı, hiçbir şekilde 25.sınıf mallar yönünden tanıtıldığına, üretildiğine veya satıldığına ilişkin delil olmadıkları, dolayısıyla kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırma iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8922, Karar No: 2014/6381, Tarih: 17.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8922 E.  ,  2014/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/749-2014/482

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayet olunanlar şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece sıra cetvelinin iptaline, sıra cetvelinin düzenlenmesinde şikayet olunanlara atfedilecek bir kusur bulunmadığı ve şikayet olunanların şikayetin yapılmasına sebebiyet vermedikleri gerekçesiyle, yargılama gideri ve vekalet ücretinin şikayetçi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 312/2. maddesine göre davalıların (şikayet olunanların) yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaması için davanın açılmasına (şikayetin yapılmasına) kendi hâl ve davranışıyla sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da şikayetçinin talep sonucunu kabul etmiş olması gerekir. Somut olayda şikayet olunanların şikayetin reddini istedikleri sabit olup, Yasa'da öngörülen her iki şartın da birlikte gerçekleşmediği tartışmasızdır.

Bu durumda mahkemece yargılama gideri ve vekalet ücretinin hesaplanarak şikayet olunanlara yüklenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28127, Karar No: 2013/15129, Tarih: 20.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/28127 E.  ,  2013/15129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, izin ücreti, ücret alacağı ve ilave tediye ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait Liman işletmesi işyerinde 1981 yılından özelleştirme ile dava dışı ... Liman İşletmeleri A.Ş.'ye 21.11.2003 tarihinde devredilen davalıya ait işyerinde çalıştığını, özelleştirmeden önce 1981 yılından 1991 yılında daimi kadroya geçene kadar hizmetinin yıllık ücretli izinde değerlendirilmediğini, ayrıca özelleştirmeden önce ödenmeyen ilave tediye ve 7 günlük ücret alacağı olduğunu belirterek, davacı işçinin kullandırılmayan izinleri karşılığı yıllık ücretli izin ile ödenmeyen ücret ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili zamanaşımı itirazı yanında, işyerinin özelleştirme kapsamına 21.11.2003 tarihi itibariyle ... Liman İşletmeciliği A.Ş.'ne devredildiğini, 2003 yılındaki çalışmaları karşılığı ilave tediye ve ek ödemenin kıstelyevm esasıyla ödendiğini, yıllık izinlerinin muntazam olarak kullandırıldığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan son bilirkişi hesap raporuna itibar edilerek, davacının geçici işçi statüsünde çalıştığı 09.01.1981 – 31.12.1992 tarihleri arasındaki dönemde yıllık ücretli izin kullanmadığı, bu tarihler arasında davacının belirli süreli hizmet sözleşmesi ile yükleme boşaltma işlerinde çalıştırıldığı, bu işlerin asli ve sürekli işlerden olduğu, mevsimlik veya kampanya işlerinden olmadığı, davacının tüm hizmet süresi karşılığı yıllık ücretli izne hak kazandığı, davalı işverence 15.11.2003 – 21.11.2003 dönemine ilişkin 5 günlük ücret alacağının davacıya ödendiği işverence ispatlanamadığı, zamanaşımı itirazı dikkate alınarak ilave tediye hesaplandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde işyeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. Feshe bağlı kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Tamamı kamuya ait olan bir işyerinin özelleştirme işlemi sonucu başka bir işverene geçmesi işyeri devri niteliğindedir.

Somut uyuşmazlıkta davacının çalıştığı işyeri özelleştirme sonucu dava dışı ... Liman İşletmeleri A.Ş.'ye devredildiğinden, feshe bağlı kullanılmayan yıllık ücretli izin alacağından devreden davalının sorumluluğu bulunmadığından, anılan istem hakkında davalının sorumluluğuna karar verilmesi hatalıdır.

2. Diğer taraftan İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır.

Davacının talep ettiği ilave tediye ile ücret alacağı devir tarihi olan 21.11.2003 tarihinden önce doğmuş olup, dava iki yıl geçtikten sonra yaklaşık beş yıl sonra açılmıştır. Davalının sorumluluğu 21.11.2005 tarihinde bu alacaklar yönünden sona ermiştir. Mahkemece bu hüküm dikkate alınmadan ilave tediye ve ücret alacaklarından da davalının sorumluluğuna karar verilmesi isabetsizdir:

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25956, Karar No: 2017/14455, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/25956 E.  ,  2017/14455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15390, Karar No: 2013/14759, Tarih: 23.09.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/15390 E.  ,  2013/14759 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/05/2011 ve 19/09/2006 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen 19/10/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ....polis memuru olarak görev yapmakta iken 29/05/1988 tarihinde, pusu görevine, .... ait araçla intikal ederken aracın devrilmesi sonucunda yaralandığını ve bu yaralanması nedeniyle iş gücü kaybına uğradığını beyanla, uğradığı maddi ve manevi zararlarının davalıya ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamında mevcut deliller ile zararla olay arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; davacıya ait olan ve dosya kapsamına alınan tedavi evrakları ile birlikte dosyanın .... gönderildiği ve davacı da meydana gelen maluliyet ile geçirdiği trafik kazası arasında illiyet bağı kurulup kurulamayacağının sorulduğu,....tarafından düzenlenen 17/03/2010 tarihli raporda ise mevcut belgelere göre kişide mevcut olan arazlar ile dava konusu olay arasında illiyet bağı kurulamadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının olayın meydana geldiği 29/05/1988 tarihinde yaralanması nedeniyle kafa travması geçirdiği, çeşitli tarihlerde farklı hastanelerde tedavi gördüğü, ....n alınan raporunda davacıya post travmatik kişilik bozukluğu teşhisi konduğu ve %50 çalışma gücü kaybının tespit edildiği,.... alınan raporunda ise aktif polislik yapamayacağının bildirildiği ve alınan raporlar ile davacının vazife malulü sayılarak emekli edildiği, dava dosyasında alınan .... ise optik sinir ve yollarının yıpranması nedeniyle %53 maluliyeti olduğunun değerlendirildiği anlaşılmaktadır.

...

Her ne kadar mahkemece,gerekli araştırmalar yapılarak,toplanabilen tıbbi belgeler ile zararla olay arasında illiyet bağı kurulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan araştırma yeterli değildir. Mahkemece, ....davacının çalışma gücü kaybını %50 alarak değerlendiren 20/09/2005 tarihli raporun düzenlenmesine ve ... davacının aktif polislik yapamayacağına ilişkin raporunun düzenlenmesine dayanak olan tedavi evraklarının ve davacının ...'nda bulunan şahsi dosyasının getirtilerek mevcut iş gücü kaybı ile dava konusu kaza arasında illiyet bağı olup olmadığının .... alınacak heyet raporu ile tespit edilmesi gerekmektedir.

Açıklanan nedenler gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.