muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4187, Karar No: 2023/332, Tarih: 26.01.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sonucu Verilen Karar

Dairemizin 16.02.2022 tarihli ve 2020/2752 Esas, 2022/1267 Karar sayılı ilamı ile;

1. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden ise; dava konusu Kaymak ... Paşa Vakfının 1134 H. (1721 M.) tarihli vakfiyesinin vakfiyede galle fazlasına dair; "... vakfın fazlası cenabı kerimleri dilediği gibi tasarruf buyurup nevbet-i tevliyet evlada geldikte fazla-i vakfın sülüsünü dahi mütevelli olanlar ahz ve kabzedip baki sülüsanının dahi sülüsani batn-i evvelde bulunan evlad beyninde taksim olunup, sülüsü batn-i sani ve batn-i saliste bulunan evlad beyninde taksim oluna ve badel-inkırazil-evlad ancak cihet-i tevliyet utekamın aslah ve erşedine ve badehu evlad-ı uteka ve atikatımın zükurunun aslahına ve badehüm evladı evladı uteka ve atikatımın zükurunun erşedine, eğer zükur bulunmazsa inasa meşruta ola, lakin fazla-i vakıf bil-cümle harameyn-i muhteremeyn fukarasına irsal oluna..." şeklinde şart edildiği, sözkonusu vakfiyede ilk üç batın için galle fazlasının paylaştırılmasına yönelik bir özel usul öngörüldüğü, bu özel usulün ilk üç batın ile sınırlı olup olmadığı hususunda vakfiyede açıklayıcı bir hüküm bulunmadığı, ancak özel usulün öngörüldüğü cümlenin hemen devamında vakfın evladının münkariz olması (soyunun kesilmesi) halinde vakıf yönetiminin azatlı kölelerine fakat galle fazlasının harameyn-i muhteremeyn fukarasına (Mekke ve Medine fakirlerine) bırakıldığı, buna göre vakfın iradesinin soyunun kesilmesine kadar galle fazlasının evlada ödenmesi şeklinde olduğu, yine aynı vakfın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitinin istendiği ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/757-2003/90 sayılı kararı ile ... ve arkadaşları tarafından açılan ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.05.2015 tarihli ve 2014/118-2015/217 sayılı kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşıldığına göre, İlk Derece Mahkemesince galle fazlası ödemelerinin ilk üç batınla sınırlı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili karar düzeltme dilekçesinde; davacının ancak vakıf evladiyetinin tespitinin kesinleşmesinden sonra galleye müstehikliği talep edebileceği, ayrıca sadece davacının üstsoyları hakkında verilmiş bulunan veraset ilamı ve evladiyet konulu kararlara dayanılmak suretiyle işbu davanın ispat edilmiş olmayacağı, Vakfiyenin, vakıfın tüm niyet ve iradesine havi olup adeta vakfın anayasası olduğunu, vakfiyede ilk 3 batın için galle öngörülmesi demenin bundan sonra gelecek batın için artık galle olmayacağı anlamına geldiğini, Mahkemece verilen kararın bu yönüyle usul ve yasaya uygun olduğu; Kültür ve Tescil Daire Başkanlığı vakıf uzmanınca yapılan inceleme ve araştırmalar neticesinde düzenlenen raporla, davacının Merzifonlu Kara ... Paşanın oğlu “Şehit ... Paşa Vakfı” olarak anılan vakfın asıl isminin “Maktulzade ... Paşa Vakfı” olduğunu, vakfın kurucusu Maktulzade ... Paşa’nın, Merzifonlu Kara ... Paşa’nın oğlu olduğu ve Maktulzade (Şehid) ... Paşa’nın evlatlarının neslinin kesildiğini, bu nedenle Maktulzade (Şehid) ... Paşa’nın günümüzde yaşayan bir evladının olmasının mümkün olmadığının tespit edildiğini, oysa karara dayanak yapılan bilirkişi raporlarında, Merzifonlu Kara ... Paşa'nın Edirne'de kurulu vakfiyesinin yeterince incelenmediği, davacının vakfedenle soybağının ne şekilde kurulduğu ve davacının vakfedenin hangi evladının soyundan geldiği tartışmaya yer vermeyecek şekilde kanıtlanamadığı, Merzifonlu Kara ... Paşa’nın 9 tane çocuğu olduğunu, soyunun kızı ... ve onun ... . Hanım üzerinden günümüze ulaştığını, Maktulzade (Şehid) ... Paşa da dahil olmak üzere Merzifonlu Kara ... Paşa’nın ... Hanım dışındaki diğer çocuklarının nesillerinin zaman içinde kesildiğini, davacı tarafından sunulan veraset ilamlarının gerçeği yansıtmadığı, ... Hanımla soy bağının kurulamaması ve dolayısıyla Merzifonlu Kara ... Paşa ile soy bağı kurulmasının mümkün olmaması nedeniyle davanın bütünüyle reddine karar verilmesi gerekirken Kaymak ... Paşa Vakfı yönünden reddine, Merzifonlu Kara ... Paşa Vakfı yönünden kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğundan, bozma kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yanın kabul edilen talepleri bakımdan bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 440 ve 441, 442 inci maddesi,

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 440 ve 441, 442 inci maddesi,

2. 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun (5737 sayılı Kanun) 3, 6, 7 ve 75 inci maddeleri,

3. 24.02.1943 tarihli ve 1942/27 Esas, 1943/11 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı,

4. Vakıflar Yönetmeliğinin 23, 28, 53 ve 55 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.5737 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesine göre mazbut vakıflar, bu kanun uyarınca Genel Müdürlükçe (Vakıflar Genel Müdürlüğü) yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin yürürlük tarihinden önce kurulmuş ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlanmıştır.

3.Galle fazlası evlada şart kılınan vakıflarda galle fazlasının alınabilmesi için açılan davada öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Yani bu tür davalarda incelenecek ilk husus; davacılar ile vakfeden arasında iddia edildiği üzere kan bağı yolu ile soybağı mevcut olup olmadığı, eğer soybağı kurulabiliyorsa ikinci aşamada vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların somut olayda davacılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması olacaktır.

4.Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir.

4.Bir vakfın evladı olunabilmesi için vakfın kurucusuna kadar soy bağının götürülmesi zorunlu olmayıp, daha önceden kesinleşmiş mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen kişilerle veya 1943 tarihli Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararına göre tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle yöntemince kanbağı ilişkisinin kurulması yeterlidir.

5.Bu itibarla; Kaymak ... Paşa Vakfı'nın şahsiyet kayıt örneğine göre 05 Muharrem 1293 H./01 Şubat 1876 M tarihinde tevliyet görevi tevcih edilen ve vefatına kadar vakfın mütevelliliğini yapan Ahmed Asım Bey ile davacının üst soyunda yer alan davacının dedesi Mehmet Nebil'in babası ... Asım'ın aynı kişi olup olmadığı, nüfus kayıtları ile vakıf kayıtları karşılaştırılarak şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, bu konu kapsamında Merzifonlu ... Paşa ile Kaymak ... Paşa'nın akrabalık durumu ve davacının ispat edilen Merzifonlu Kara ... Paşa ile Kaymak ... Paşa'nın davacının üst soyunda yer alıp almadıkları da değerlendirilerek gerekirse bu konuda bilirkişi raporu da alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu konuda bir değerlendirme içermeyen İlk Derece Mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (VI.C.3.1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin REDDİNE,

2. Davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin yukarıda (VI.C.3.2 ve diğer alt bentler) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 16.02.2022 tarihli ve 2020/2752 Esas, 2022/1267 Karar sayılı bozma ilamına ilaveten davacı ile Kaymak ... Paşa Vakfının kurucusu Kaymak ... Paşa arasında soybağı ilişkisi olup olmadığının araştırılması yönündeki bozmanın da eklenmesi suretiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3.1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince aynı mahkeme ilamı ile ilgili bir defadan fazla karar düzeltme isteğinde bulunulamayacağından ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

Peşin yatırılan karar düzeltme harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11175, Karar No: 2016/18685, Tarih: 08.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/11175 E.  ,  2016/18685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflar vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19/11/2015 tarih ve 2015/660-2015/1054 sayılı kararının taraflar vekillerince temyiz edilmesinden sonra davacı vekilinin kimlik tespiti yapılmış 22/08/2016 havale tarihli dilekçesi ile davadan ve temyizden feragat ettiği, davalı vekilinin kimlik tespiti yapılmış 22/08/2016 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği tespit edilmiştir.

HGK'nun 20/09/1995 tarih ve 1995/12-661 E.-1995/763 K. sayılı kararında da benimsendiği üzere davadan ve temyiz isteminden feragat edilen durumlarda öncelikle davadan feragat hakkında mahkemesince bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı vekilinin davadan feragatı hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7915, Karar No: 2011/11988, Tarih: 20.07.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7915 E.  ,  2011/11988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ... Toki vekili avukat ...

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı Toki vekili vukat tülay Dursun ve diğer davalı vekili avkat ... geldi, davacı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ vekili T.C. ... Bankası A.Ş. Galleria şubesi ile 28/07/2006 tarihinde imzaladıkları gayrimenkul satış sözleşmesi ile “... ... Toplu Konut Projesinden” ... / ..., ... ada, ...-... Blok, ... nolu daireyi satın aldığını, 11.10.2007 tarihinde taşınmazı teslim aldığını, taşınmaz tespit föyü ile dairede ayıplar ve eksikler tespit edildiğini, sözlü olarak TOKİ ve yüklenici firma yetkililerine söylendiği halde bu ayıpların ve eksiklerin giderilmediğini, dairede başkaca gizli ayıplar ve eksiklerin de bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, dairenin satış bedelinden indirim yapılmasına ya da dairenin ayıplı ve ayıpsız değeri arasındaki farka tazminat olarak hükmedilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 5.000-TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 01.06.2009 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 20.844,81-TL’ye çıkarmıştır.

Davalı TOKİ, sorumluluğun yüklenici firmaya ait olduğunu, ayıp ihbar mükellefiyetinin yerine getirilmediğini, iddia edilen ayıpların basit onarım ile giderilebilecek nitelikte olduğunu, dairenin TSE standartlarına uygun imal edildiğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Asli müdahil ... Toplu Konut ..Ltd. Şti, dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini ve yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi heyeti raporu ve ek raporları esas alınarak, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 20.884,81- TL.'nin davalı TOKİ’den alınarak davacıya verilmesine, asli müdahilin davasının reddine, karar verilmiş; hüküm davalı TOKİ ve asli müdahil ... Toplu Konut..Ltd. Şti tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir

isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TOKİ ve asli müdahil ... Toplu Konut ..Ltd. Şti’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir

isabetsizlik bulunmamasına göre davalı TOKİ ve asli müdahil ... Toplu Konut ..Ltd. Şti’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesinden önce, katılma isteminde bulunan ... Toplu Konut…Ltd. Şti’nin müdahale isteminin fer’i müdahale mi yoksa asli müdahale mi olduğunun irde1enmesi gerekmektedir. Bilindiği gibi, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda "Üçüncü Şahsın Müdahalesi" ( m. 53-58 ) başlığı altında, iki taraf arasında görülmekte olan bir davaya, taraflardan birinin davayı kazanmasında hukuki yararı olan üçüncü kişinin davaya katılmasına ilişkin hükümler düzenlenmiştir. Fer’i ( yan ) müdahale olarak tanımlanan bu katılımda, üçüncü kişi taraf olarak değil, taraflardan birinin yanında onun yardımcısı olarak davada yer almaktadır. Fer’i müdahalenin bulunduğu durumda, müdahilin ayrı bir davası da bulunmamaktadır. Fer'i müdahil, lehine katıldığı tarafla birlikte hareket ederek davayı ancak bulunduğu noktadan itibaren takip eder. Hüküm, lehine müdahale edilen taraf hakkında verilir (HUMK m.57). Müdahil hakkında karar verilemez.

Asli müdahale olarak tanımlanan ve üçüncü kişinin davanın taraflarına karşı, bu davanın konusu olan şey veya hak üzerinde (kısmen veya tamamen) müstakil bir hak sahibi olduğu iddiası ile davaya katılması ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda düzenlenmemiştir. Ancak, uygulama ve doktrinde asli müdahale (katılma) kabul edilmektedir. Üçüncü kişinin asli müdahalesinin söz konusu olabilmesi için, iki kişi arasında bir davanın mevcut (ve görülmekte) olması, asli müdahilin, müdahale etmek istediği davanın konusu olan şey ve hak üzerinde (kısmen veya tamamen) bir hak sahibi olduğunu iddia etmesi ve ayrı bir dava (asli müdahale davası) açması gerekir. Asli müdahil, üçüncü kişi olmalıdır. Asli müdahale davasının, ilk davanın davacısına ve davalısına karşı birlikte açılması zorunludur. Çünkü, ancak bu halde, mahkeme, asli müdahilin talebini haklı görürse, onun lehine bir karar verebilir. Bu halde, ilk davanın davacısı ve davalısı, asli müdahale davasının davalı tarafında mecburi dava arkadaşı durumundadırlar. Asli müdahale davasının, usulüne uygun bir biçimde bir dilekçe ile açılması ve asli müdahale davası için ayrı bir harç ödenmesi gerekir. Çünkü, asli müdahale davası, ilk davadan bağımsız ayrı bir davadır. Mahkeme, asli müdahale davası hakkında da ayrı bir hüküm verir. Asli müdahil, kendisi hakkında verilen bu hükmü yalnız başına temyiz edebilir. (Bkz. Kuru, Baki; Hukuk Muhakemeleri Usulü, 6. Bası, Cilt: IV, ... 2001, s.3507 vd.)

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakılacak olursa; ... Toplu Konut ..Ltd. Şti, davacı ve davalı TOKi arasında görülmekte olan eldeki davada, davalı yanında asli müdahil olarak davalara kabulünü ve borçlu olmadığının tespitini istemektedir. Bu istemde bulunurken dilekçesini harçlandırmış ise de, başvuru dilekçesinin içeriğinden, dava konusu olan şey ya da hak üzerinde taraflar dışında müstakil bir hak sahibi olduğunu iddia etmediği anlaşılmaktadır. Keza, ... Toplu Konut ..Ltd. Şti’nin dava konusu hak üzerinde müstakil bir hakkının bulunmadığı mahkemenin de kabulündedir. Yine, asli müdahale davasının ilk davanın davacısına ve davalısına karşı birlikte açılmadığı, sadece davacıya karşı borçlu olunmadığının tespitinin istendiği görülmektedir. Bu durumda, ...

Toplu Konut ..Ltd. Şti’nin dava konusu olan şey yada hak üzerinde taraflar dışında müstakil bir hak iddiası olmadığından, ancak dava konusu daireyi yapan müteahhit sıfatıyla davalının davayı kazanmasında hukuki yararı bulunduğundan, davada davalının yanında fer’i müdahil olarak yer almak istediğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca, mahkemece, müdahale isteğinde bulunan ... Toplu Konut ..Ltd. Şti’nin davaya fer’i müdahil olarak kabul edilmesi gerekirken, aksine düşünce ile asli müdahil olarak kabul edilmesi ve hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Dava, davacı tarafından satın alınan dairede mevcut ayıplar ve eksikler nedeniyle oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Davalı, dairede ayıp bulunmadığını ve ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bilirkişi heyetince düzenlenen rapor ve ek raporlar hükme esas alınarak, tespit edilen açık ve gizli ayıplar nedeniyle davacının satın aldığı daire için bedel indirimine hükmedilmiştir. Davacının, davalıdan bir daire satın aldığı ve dairenin 03.11.2007 tarihinde davacıya teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Kanunun 4.maddesinin 2.fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi uygulanacaktır. Borçlar Kanununun 198. maddesine göre, alıcı, teslim aldığı malı örf ve âdete göre, imkân hâsıl olur olmaz muayene etmek ve satıcının tekeffülü altında olan bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda adi bir muayene ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp mevcut olup da, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da derhal satıcıya ihbar etmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. BK’nun 198. maddesinde öngörülen şekilde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Somut olayda, yargılama aşamasında alınan bilirkişi heyeti raporu ve ek raporlarında ayıpların bir kısmının açık, bir kısmının ise gizli olduğu bildirilmiştir.

Açık ayıplar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda davacı, dairede gördüğü açık ayıpları sadece kendi imzasını taşıyan 03.11.2007 tarihli “Taşınmaz tespit föyü” ile tespit etmiş, aynı tarihli “Teslim tutanağı” ile daireyi oturmaya ve kullanmaya müsait bir durumda, eksiksiz ve kusursuz olarak teslim aldığını bildirmiştir. Dosya içeriğinden davacının, teslimden sonra 30 gün içerisinde açık ayıplar yönünden herhangi bir ihbarda bulunmadığı ve ihbar koşulunun yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı, teslim edilen daireyi gözle görülebilen açık ayıpları ile birlikte kabul etmiş sayılır ve açık ayıplar yönünden

bir talepte bulunamaz.