muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12885, Karar No: 2018/9959, Tarih: 05.12.2018

IV-Katılan vekilinin sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan kurulan beraat, sanık ... hakkında zincirleme olarak güveni kötüye kullanmak suçundan kurulan beraat, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında bir kısım hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı Frankfurt Eyalet Mahkemesince mahkumiyet hükmü verilmiş olup TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, bir kısım hizmet nedeniyle güveni kullanma suçundan dolayı zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı Frankfurt Eyalet Mahkemesince mahkumiyet hükmü verilmiş olup TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı Frankfurt Eyalet Mahkemesince mahkumiyet hükmü verilmiş olup TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ..

. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı Frankfurt Eyalet Mahkemesince mahkumiyet hükmü verilmiş olup TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı zamanaşımı nedeniyle düşme, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ...... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, sanık ... hakkında bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat, bir kısım zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme, bir kısım zincirleme şekilde güveni kötüye kullanmak suçundan dolayı TCK'nin 11/1. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden CMK'nin 223/8. madde ve fıkrası gereğince verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.04.2012 tarihli iddianamesi ile fiziksel, ruhsal, akli ya da ekonomik durumları nedeniyle başkalarının bakımına muhtaç insanlara yardım amacıyla 27.02.1999 tarihinde Almanya’da kurulan ... Feneri e.V. isimli dernekte resmi olarak görevli bulunan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ile dernekte resmi bir görevleri bulunmayan diğer sanıkların iştirak halinde hareketle Almanya'da muhtaç insanlara yardım amacıyla derneğe bağışlanan paraları amacı dışında kullanmak şeklindeki eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu iddia olunmuş ve mahkemece de hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan beraat ve düşme hükümleri kurulmuş ise de;

Sanıklara yüklenen en son suç tarihinin 2007 yılı olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5253 sayılı Dernekler Kanununun 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 558. maddesi ile değiştirilmesinden önceki 32. maddesinin (f) fıkrasında "her ne suretle olursa olsun kendisine tevdi olunan derneğe ait para veya para hükmündeki evrak, senet veya sair malları kendisinin veya başkasının menfaatine olarak sarf veya istihlâk veya rehneden veya satan, gizleyen, imha, inkâr, tahrif veya tağyir eden yönetim kurulu başkanı ve üyeleri veya denetçiler ile derneğin diğer personeli fiilleri daha ağır bir cezayı gerektirmediği takdirde, altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşyüzmilyon liraya kadar adli para cezası ile cezalandırılır" şeklinde tanımlanmış özgü suç yer almakta olup, dernekte resmi görevli olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ...'ya yüklenen eylemlerin 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nun 32/f. maddesindeki bu özel suç tipine uyduğu ve cezasının altı aydan iki yıla kadar hapis ve beşyüzmilyon liraya kadar adli para cezası olduğu, yine Bağlılık

kuralını düzenleyen 5237 sayılı TCK'nin 40/2. maddesindeki “Özgü suçlarda özel faillik niteliği taşıyan kişilerin fail olabileceği, bu suçun işlenişine iştirak eden diğer kişilerin ise ancak azmettiren ve yardım eden olarak sorumlu tutulabileceği” şeklindeki düzenleme de nazara alındığında; asli faillere atılı Dernekler Kanununun 32/f maddesindeki özgü suça iştirak eden dernekte resmi olarak görevli bulunmayan diğer sanıkların eylemlerinin de Bağlılık kuralı gereği yardım eden olarak iştirak hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği nitekim benzer olaylara ilişkin olarak Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26.01.2016 tarih 2013/23579 Esas 2016/884 Karar sayılı, 24.01.2017 tarih 2014/12435 Esas 2017/862 Karar sayılı, Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 30.06.2008 tarih 2005/15756 Esas 2008/7037 Karar sayılı, 04.10.2012 tarih 2009/14684 Esas 2012/9877 Karar sayılı kararlarında da aynı hususun vurgulandığı müşahede edilmiştir.

Ayrıca, 5237 sayılı TCK'nin 11. maddesinde “ (1) Bir Türk vatandaşı, 13 üncü maddede yazılı suçlar dışında, Türk kanunlarına göre aşağı sınırı bir yıldan az olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçu yabancı ülkede işlediği ve kendisi Türkiye'de bulunduğu takdirde, bu suçtan dolayı yabancı ülkede hüküm verilmemiş olması ve Türkiye'de kovuşturulabilirliğin bulunması koşulu ile Türk kanunlarına göre cezalandırılır.

(2) Suç, aşağı sınırı bir yıldan az hapis cezasını gerektirdiğinde yargılama yapılması zarar görenin veya yabancı hükûmetin şikayetine bağlıdır. Bu durumda şikayet, vatandaşın Türkiye'ye girdiği tarihten itibaren altı ay içinde yapılmalıdır.” hükmü yer almakta olup belirtilen koşullar kovuşturma şartı niteliğindedir.

Şikayet, bizzat suçtan zarar gören kimsenin veya vekil ve temsilcisinin failin cezalandırılmasını içeren beyanıdır.

Şikayet etme hakkı suç normuyla korunan hak ve menfaatin sahibi olan ve suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve mağdur olan kimseye aittir.

Dosya içeriğinden, Frankfurt Eyalet Mahkemesince bir kısım sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasını müteakip Türkiye'de bulunan bazı gerçek ve tüzel kişilerin yüklenen eylemlerle ilgili olarak şikayette bulundukları anlaşılmış ise de; suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen bu gerçek ve tüzel kişilerin şikayet hakkı bulunmadığından, ortada hukuken geçerli bir şikayetin olmadığı anlaşılmıştır.

Yukarıda yazılı açıklamalar ışığında; tüm sanıklara yüklenen ve aşağı sınırı bir yıldan az hapis cezasını gerektiren eylemler nedeniyle yabancı hükûmet tarafından yapılmış herhangi bir şikayet bulunmaması, suçtan zarar gören olarak kabul edilen ... Feneri e.V İflas Müdürlüğü adına vekilinin 09.04.2012 tarihli iddianame ile dava açıldıktan sonra şikayetçi olması, TCK'nin 11/2. madde ve fıkrasında sanıkların Türkiye'ye girdiği tarihten itibaren altı ay içinde yapılmış bir şikayetin bulunmaması, vaki şikayetin de süresinden sonra 25.04.2014 tarihli duruşmada katılma talebinde bulunmak suretiyle yapılması karşısında, sanıkların yüklenen eylemlerle ilgili Türkiye'de yargılanma koşullarının bulunmadığı, bu kapsamda TCK'nin 11/2. madde ve fıkrası gereğince kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hükümler verilmesi,

Kabule göre de; sanıklar ..., ... ve ... hakkında Frankfurt Eyalet Mahkemesince verilmiş kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmasına karşın, haklarında verilmiş kesinleşmiş bir hüküm bulunmadığı halde sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Frankfurt am Main Savcılığı tarafından 20.08.2009 tarihli iddianamenin düzenlendiği, sanıklar ... ve ... hakkında ise yurtdışında savcılık soruşturmasının devam ettiği gerekçeleri ile TCK'nin 11/1. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi,

Kabule göre de; sanıklar ..., ... ve ... hakkında Frankfurt Eyalet Mahkemesince verilmiş kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmasına karşın, haklarında verilmiş kesinleşmiş bir hüküm bulunmadığı halde sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Frankfurt am Main Savcılığı tarafından 20.08.2009 tarihli iddianamenin düzenlendiği, sanıklar ... ve ... hakkında ise yurtdışında savcılık soruşturmasının devam ettiği gerekçeleri ile TCK'nin 11/1. maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, incelenen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 11/2. madde ve fıkrasında öngörülen kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK’nin 223/8. madde ve fıkrası uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

V-Katılan vekilinin sanık ... hakkında zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 21.05.2015 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5961, Karar No: 2019/3083, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5961 E.  ,  2019/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4945, Karar No: 2020/8949, Tarih: 14.12.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/4945 E.  ,  2020/8949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve geçerli bir mazeret de bildirmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç konusu uyuşturucu maddenin miktarına bağlı olarak önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı dikkat alındığında temel cezalar belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması yerinde ise de; TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve 3. maddesinde öngörülen orantılılık ilkesine aykırı olarak alt sınırdan fazla uzaklaşılarak belirlenmesi,

2- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararına yanlış anlam verilerek 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/188, Karar No: 2006/2275, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/188 E.  ,  2006/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı yanca temlik alınan takip dosyalarının birleştirilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu; ikinci sıradaki dosyadan konulan haczin düştüğünü ve davalı yanın takip dosyalarında muvazaa ihtimali bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili alacakların başka kimselerden temellük edildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; takip dosyalarının birleştirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı ve davacının sırası itibariyle sıra cetvelinin iptalinden etkilenmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında isbat yükü alacağının esas ve/veya miktarına itiraz edilen davalı alacaklıdadır. Davalı yan alacağının gerçekliğini takipten önce düzenlenmiş usulüne uygun belgelerle isbatlayabilir. Somut olayda davalı takip konusu edilen alacakları.....Prefabrik Yapı Elemanları AŞ.nden ve ...’dan temlik almıştır. Bu durumda mahkemece davalıya alacaklarının gerçek hukuki ilişkilere dayalı olduğu hususundaki delillerini ibraz için süre tanınmalı ve toplanan deliller çerçevesinde varılacak uygun sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Öte yandan bir alacağın hiç ya da gösterilen miktarda olmadığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasının sonucundan sadece davacı yararlanır. Diğer bir ifade ile davanın kabulü halinde paylaşım sıra cetveline göre yapılmayıp, davalıya isabet eden paydan öncelikle davacı alacağının ödenmesine karar verilmek gerekir. Bu nedenle yerel mahkemenin davacıya pay ayrılamayacağına ilişkin gerekçesi de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11488, Karar No: 2021/750, Tarih: 01.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11488 E.  ,  2021/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı itirazda ... 2. Asliye Hukuk ve ... 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Uyuşmazlık, adli yardım talebinin reddine itiraza ilişkindir.

... Aile Mahkemesi, davacı vekilinin adli yardım talebinin ekinde sunmuş olduğu gelir tespit karar raporunun 2018 yılına ait olduğu, başkaca herhangi bir belgenin sunulmadığı, davacının yargılamanın bu safhasına kadar ki tüm giderleri karşılamış olduğu gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar vermiş, bu karara karşı davacı vekili tarafından itiraz edilmiştir.

Dosya kendisine gelen ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazının değerlendirilmek üzere dosyanın gönderildiği ancak HMK.nun 337/2 maddesinde “... hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir” hükmü gereğince, görevli mahkemenin ... Nöbetçi Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı ile birlikte dosyanın resen ... nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... 4. Aile Mahkemesince ise, aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu, davacı vekilinin talebinin ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir.

HMK’nun 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir. Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmasada, ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin vermiş olduğu görevsizlik ve ... 4. Aile Mahkemesinin vermiş olduğu karar verilmesine yer olmadığı kararlarının teknik anlamda yetkisizlik kararı olduğu, dosyaya bakmakta mahkemelerinin yetkisiz olduğu düşüncesiyle dosyayı iade ettikleri anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337/2 maddesinde "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir." hükmü gereğince ve özellikle adli yardım talebi reddedilen davacının yerleşim yerinin ...’de bulunması ve ekonomik durum araştırmasının yapılmasının kolaylığı nedeniyle uyuşmazlığın ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25526, Karar No: 2014/1710, Tarih: 23.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/25526 E.  ,  2014/1710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı kurum mensuplarına sözleşme çerçevesinde ilaç verdiğini, eczane protokolünün 4.3.7 maddesi uyarınca reçete karşlığı bulunmayan veya kime ait olduğu ispat edilmeyen ilaç küpürlerinin veya küpürü kesilmiş ilaçların bulunması nedeniyle sözleşme feshi ve ceza uygulandığını, bulunan boş korekodların küpür olmadığını ilaç firmalarının kusuru olduğunu ileri sürerek haksız işlemin iptaline ve 1.000,00 manevi tazminat ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirine bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı kurum harçtan muaftır. Mahkemece harçtan sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının ikinci bendinin hükümden çıkarılarak yerine yine ikinci bent olarak "davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığını peşin yatırılan 601.00 TL harcın isteği halinde yatırana iadesine" sözlerinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.