muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3801, Karar No: 2016/10330, Tarih: 11.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/3801 E.  ,  2016/10330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle onanarak kesinleşen İş Mahkemesinin 2011/268 esas sayılı dosyası kapsamındaki bilirkişi raporunda hesaplanan yıllık izin alacağının söz konusu davada fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak talep edilmeyen kısmının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili belediyede çalışmasının bulunmadığını belirterek husumet itirazında bulunmuş, nakil tarihinden önce doğmuş ve nakil tarihinde ödenmesi gereken borçlardan nakledilen kurumun sorumlu olamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve İş Mahkemesinin ... esas sayılı dosyası kapsamındaki bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği beliritilmiştir. Anılan Kanunun kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresini tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre Bakanlıklara, Bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzenleyen 6360 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu Kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5. fıkrasında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Maliye Hazinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hazinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Maliye Bakanlığınca, bu Kanunun 1. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre Bakanlıklara, Bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır.

Dava konusu olayda, davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise, anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunu oluşturma yükümlülüğünün mülkü idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8457, Karar No: 2006/11365, Tarih: 30.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8457 E.  ,  2006/11365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalı borçlu şirkete ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde vergi alacağı bulunmayan vergi dairesine yer verildiğini, davalı .ın alacağının ise muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporlarına göre, davalı ... dairesinin alacağı mevcut olduğundan bu davalıya yönelik davanın reddine, diğer davalı .’ın alacağının ise gerçek bir alacak olmadığı gerekçesiyle adı geçene yönelik davanın kabulü ile sıra cetvelinin bu davalı yönünden iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kayıtlar üzerinde yapılan incelemede davalı ... dairesinin alacağının mevcut olduğunun anlaşılmış bulunmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... Dairesince bedeli paylaşıma konu ... üzerine 25.12.2001 ve 21.01.2002 tarihlerinde iki ayrı haciz konulmuştur. Bu hacizler anılan tarihlerdeki alacaklarla bunların satış tarihine kadar işleyecek faizlerinin tahsilinde dikkate alınabilirler. Somut olayda davalının 13.11.2003 tarihli yazısı uyarınca sıra cetveli düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece haciz tarihlerindeki alacak ve bunların işleyen faizleri hesaplanmak ve ulaşılan meblağın sıra cetvelinde göz önüne alınmasını sağlayacak şekilde bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22141, Karar No: 2014/2048, Tarih: 11.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22141 E.  ,  2014/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosya kapsamından; Dairemizin ....03.2013 tarihli geri çevirme kararı ile davacının vergi kaydının Liman Vergi Dairesi'nden sorulmasının istenildiği, mahkemece geri çevirme kararı gereği yazılan yazıya Liman Vergi Dairesi'nce; davacının mükellefiyet kaydına rastlanılmadığının bildirildiği, bu nedenle de Dairemizin ....06.2013 Tarih ve 2013/9582 esas, 2013/12144 karar sayılı bozma ilamı ile davacının 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasında vergi kaydı bulunmadığı ve başlangıçta sigortalılık koşullarını taşımayan davacının prim ödemelerinin MK 2. madde gereğince davacıya sigortalılık hakkı tanımayacağının belirtildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak; ........2013 tarihli karar ile davacının, ....07.1987 – ....06.1995 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılmasına, 09.09.1986 – 01.05.1987 tarihleri arasına ilişkin sigortalılık talebinin ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ancak; yine geri çevirme kararından sonra, mahkemece Kurum'a yazılan yazı cevabı beklenilmeden dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, Kurum tarafından, mahkemece yazılan yazı üzerine Liman Vergi Dairesi'nden bilgi istenildiği ve Vergi Dairesi'nin ....05.2013 tarihli yazısı ile davacının 01.05.1985 – ....07.1987 tarihleri arasında ... Vergi Dairesi'nde kaydının bulunduğunun bildirildiği, mahkemece ....05.2013 tarihli dosya gönderme formu ile dosya temyiz incelemesine gelmesine rağmen yazının dosya içerisine bozma ilamından sonra girdiği anlaşılmaktadır. Liman Vergi Dairesinin her iki yazı cevabı arasında çelişki bulunduğu açıktır.

Bu nedenle; Liman Vergi Dairesi'nden; dosyada mevcut ....02.2004 tarihli ve davacının ... Vergi Dairesi'nde 01.05.1987 – ....07.1987 tarihleri arasında taksi işletmesinden dolayı Gg:67037 vergi hesap numarası ile kaydı olduğunu gösterir ... sigortalılık belgesi, Liman Vergi Dairesi'nin ....04.2013 ve ....05.2013 tarihli yazıları da eklenerek, davacının ... Vergi Dairesi'ndeki doğru kayıt tarihlerinin bildirilmesi istenilerek gelen yazı cevapları da eklendikten sonra dosyanın gönderilmesi ve mahkemece Cumhuriyet Savcılığı'na da her iki yazıdaki farklılık gereğince yazıya yanlış cevap veren kişi veye kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10915, Karar No: 2021/2790, Tarih: 25.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10915 E.  ,  2021/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 16. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının,“Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetmli serbestlik tedbiri kararının sanığın bilinen adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 06/11/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmediği dolayısıyla kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25/02/2021 tarihinde oy birliği İle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1663, Karar No: 2019/7955, Tarih: 27.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1663 E.  ,  2019/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Davacı eczacı, davalı kurum tarafından 2016 eczane protokolünün 5.3.2 maddesinin ihlal edildiği gerekçesiyle uyarı ve cezai şart, 4.3.6 maddesi gereğince de reçete bedelinin tahsiline yönelik işlem tesis edildiğini, yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek davalı kurumca tesis edilen işlemin iptalini ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz başvurusu üzerine 12.03.2018 tarihli ek karar ile; HMK.'nun 344. maddesi gereğince çıkarılan muhtırada belirtilen gider avansının bir haftalık kesin süre içerisinde davalı tarafça ikmal edilmediği gerekçesiyle kararın istinaf edilmemiş sayılmasına, karar verilmiş; karara karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesince davalının istinaf talebinin reddine dair verdiği kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6410, Karar No: 2015/10505, Tarih: 17.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6410 E.  ,  2015/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, başarı primi, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile başarı primi, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin usulsüz işlemleri sebebi ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

./.

./.

Somut olayda; davalı işveren işyerinde şube müdürü olarak çalışan davacı işçinin iş sözleşmesinin; 23 Mart 2010 tarih, 820 numaralı Soruşturma Raporuna konu araştırma ve incelemeler neticesinde, para girişi olmaksızın i lehine kasadan fiktif yaptığı, firma lehine 'lerini gerçekleştirebilmek/'lerin sebep olduğu kasa açıklarını giderebilmek için diğer müşteri hesaplarını kullandığı, çeşitli tarihlerde kasayı yüksek tutarlarda açık ile kapattığı ve bu kasa açıklarının bir haftayı bulan sürelerde kapatılmasına imkan sağlayarak firmayı finanse ettiği, firma aleyhine gelen haciz ihbarnamesine rağmen işlemlerin firma ortağı hesabından yapılmasına devam ettiği, ipotek borçlularından üzerinde yer alan imzalarının kendileri tarafından atılmadığının değerlendirildiği, firmadan teminata alınan senetlerin gerçek olmadığı ve bu sebeple teminat açığına sebebiyet verdiği, kasa açıkları sebebiyle firmadan faiz adı altında kayıt dışı komisyon aldığı, gerek fiktif işlemler gerekse olmayan veya imzasız olan tahsil/ödeme dekontları sebebiyle Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi'ne ilişkin Yönetmeliğe aykırı davrandığı, isimli müşteriye açıktan ödeme yaparak kasayı kullandırdığı, . adına da fiktif tahsil/ödeme işlemleri yaptığının tespit edilmesi üzerine tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiği anlaşılmaktadır. Fesih sebebi yapılan işlem ve eylemler sebebi ile davalı ile davacı arasındaki iş ilişkisinin temelini oluşturan güven ilişkisinin sarsıldığının ve artık iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren yönünden çekilmez bir hal aldığının kabulü gerekir. Bu durumda; iş sözleşmesinin işverence işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan davranışları sebebi ile haklı olarak feshedildiği anlaşılmakla; kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Bilindiği üzere; işyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından, işyerindeki mesaisi ve çalışma saatleri bakımından, kendisine talimat veren bir üst makamın bulunup bulunmadığının da araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti

talep edemeyeceği kabul edilmelidir. Ancak çalışma saatleri bakımından başka bir merciin ya da amirin denetimi ve talimatı altında ise fazla çalışma ücretine hükmedilmelidir.

Somut olayda; mahkemece banka şube müdürü olan davacının mesaisinin nasıl belirlendiği, genel müdürlük ya da daha üst bir amiri tarafından çalışma saatleri konusunda talimat alıp almadığı yeterince araştırılmamıştır. Belirtilen husus açıklığa kavuşturulmadan davacının fazla çalışma ücreti alacağının reddine karar verilmesinin yerinde olmadığı düşüncesiyle, bu hususun bozma dışı bırakılması yönündeki çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 17.03.2015
Yargıtay — Esas No: 2018/4220, Karar No: 2019/2773, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4220 E.  ,  2019/2773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.