muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2675, Karar No: 2025/14727, Tarih: 20.05.2025

Her halde suçun oluşması için, failin amaca yönelik işlediği vahim eylem/elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

İşlenen araç suçun vahim eylem kabul edilmesi ve failin ayrıca amaç suçtan (TCK 302 md.) da cezalandırılabilmesi için, eylemin bireysel bir amaçla/saikle değil, kanun maddesinde belirtilen amaçları gerçekleştirmek üzere kurulmuş bir örgütün faaliyeti kapsamında ika edilmiş olması gerekmektedir. Bu nedenledir ki failin, geçitli/müterakki suçlardaki özellik nedeniyle, TCK’nın 302. maddesinde tanımlanan amaç suçu sabit görülüp cezalandırıldığı durumda ayrıca TCK’nın 314/1-2. maddesi gereğince cezalandırılamayacağı istikrar kazanan bir uygulama haline gelmiştir (Yargıtay 9. CD. 15.06.2009 T. 2009/6277-7540 sy. k.vb.).

Mahkemenin kabul ve gerekçesine göre, önceden yapılan keşif ve plan doğrultusunda Pasinler İlçe Emniyet Müdürlüğüne yapılacak saldırıda kullanılacak bomba yüklü aracın eylem mahalline ulaşılamadan çamura saplanması nedeniyle bulunduğu yerde patlatılası eyleminin hazırlık hareketi aşamasında kalıp kalmadığı ve bu olayın soruşturması işlemlerinin icrası kapsamında yakalanmaları nedeniyle polis nezaretinde bulunan sanıklar ... ve ... ile birlikte sanık ...'ın evine gidildiğinde evde bulunan örgüt mensuplarıyla çıkan çatışmada dört güvenlik görevlisinin yaralanması eyleminden sanıkların sorumlu olup olmadığı, sorumlu ise sorumluluğunun kapsamının ne olduğunun değerlendirilmesi gerekmektedir.

a-Sanıkların dava konusu eyleminin amaç suç açısından hazırlık hareketi aşamasında kalıp kalmadığı sorunu:

a-Sanıkların dava konusu eyleminin amaç suç açısından hazırlık hareketi aşamasında kalıp kalmadığı sorunu:

Suç yolunda gerçekleştirilen hazırlık hareketlerinin tamamlanmış suç kabul edilip cezalandırılmadığı hallerde eylemin hangi şartlarda icra hareketi sayılacağı sorunu ile karşılaşılır. Sorunun çözümü bağlamında ortaya konan ve TCK’nın 35. maddesinin gerekçesinde “Eğer failin kastının şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkmasıyla icranın başlayacağı yolundaki sübjektif ölçüt kabul edilirse, kişinin düşüncesi ve yaşam tarzı dolayısıyla cezalandırılmasına varabilecek bir uygulamaya yol açılacaktır. Çünkü hazırlık hareketleri aşamasında da kastın varlığının şüpheye yer vermeyecek biçimde tespit edilebilmesi mümkün olup, böyle bir ölçüt hazırlık – icra hareketleri ayrımı konusunu bir kanıtlama sorunlu haline getirmektedir... Açıklanan bu nedenlerle, Tasarıdaki “kastı şüpheye yer bırakmayacak” ölçütü madde metninden çıkartılmış ve bunun yerine “doğrudan doğruya icraya başlama” ölçütü kabul edilmiştir. Böylece işlenmek istenen suç tipiyle belirli bir yakınlık ve bağlantı içindeki hareketlerin yapılması durumunda suçun icrasına başlanılmış sayılacaktır.” denilmekle benimsenen, (Artuk/Gökçen/Yenidünya, Genel Hükümler, (7), s. 569-570; Centel/... Çakmut, (4), s. 455; Öztürk/..., kn. 359; Hakeri, Ceza Hukuku, (15), s. 423 vd.; Özbek, Teşebbüs ve Kusurluluğa, s. 20.- Prof. Dr. ... Koca ve Prof. Dr. ... Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümleri s. 408) Yargıtay tarafından da uygulanagelen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih 1-153/206 sayılı kararı vb.) objektif teori- Frank formülüne göre;

Suçun kanuni tarifinde unsur veya nitelikli hal olarak belirtilmiş hareketlerin gerçekleştirilmesi halinde icra hareketlerinin başladığını kabul etmek gerekir. Gerçekleştirilen bir hareketin icra hareketi teşkil edip etmediğinin belirlenmesinde, hareketin harici olarak değerlendirilmesiyle yetinilmemeli, özellikle bu hareketin suçun konusuyla yakın bağlantı içerisinde olup olmadığı ve suçun konusu bakımından tehlikeye sebebiyet verip vermediği de araştırılmalıdır. Bir hareket kısmi olarak tipik olmasa da mahiyeti itibariyle yapılan değerlendirmeye göre tipik harekete zorunlu olarak bağlı ise icra hareketi sayılmalıdır (Prof. Fatih Selami Mahmutoğlu - Av Serra Karadeniz-LLM/Türk Ceza Kanunu Genel Hükümleri Şerhi/sayfa 792, 793, 794, İçel Ceza Hukuku Genel Hükümler sayfa 503 ve devamı, Artuk/Gökçen/Yenidünya, Genel Hükümler, (7), s. 569-570; Centel/... Çakmut, (4), s. 455; Öztürk/..., kn. 359; Hakeri, Ceza Hukuku, (15), s. 423 vd.; Özbek, Teşebbüs ve Kusurluluğa, s. 20.- Prof. Dr. ... Koca ve Prof. Dr. ... Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümleri s. 408).

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, somut olay incelendiğinde;

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, somut olay incelendiğinde;

Dosya kapsamındaki delillerle uyumlu ilk derece mahkemesinin oluşa ilişkin kabulüne göre; PKK/KCK silahlı terör örgütünün eylem talimatı üzerine, 17.11.2016 günü saat 08.40 sıralarında Bulanık İlçe Jandarma Komutanlığına bağlı Rüstemgedik Beldesi Murat Nehri ve Gündüzü Köyü (Erzurum yolu) bölgesinde bir patlama sesi akabinde dumanların yükseldiğinin görülmesi üzerine güvenlik güçleri olay yerine gittiklerinde araç parçaları ve yolda patlama sonucu bir çukur oluştuğu, patlama çukuru yakınından geçen DSİ sulama kanalında tahribata yol açtığının görüldüğü, başlatılan soruşturma ve yapılan araştırmalar sonucunda; açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ve olaydan sonra kaçan Xebat kod adlı terör örgütü mensubunun kullandığı bomba yüklü 26FC032 nolu çalıntı plaka takılı Ford Transit marka araç ve bu araca eskortluk yapan sanık ...’ün kullandığı oto kiralama şirketinden kiralanmış 65DF685 plakalı Renault Megane marka ve sanık ...’ın kullandığı sanık Zehra Hezer adına kayıtlı 65DS418 plakalı Fiat Punto marka araçlarla önceden keşif yaptıkları Pasinler İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne bombalı saldırı eylemi gerçekleştirmek için yola çıktıkları, ancak bomba yüklü aracın çamura saplanması ve tüm uğraşlarına rağmen aracı çıkartamamaları nedeniyle olay yerinde patlattıkları, böylece planlanan eylemin gerçekleştirileceği yere ulaşılamadan eyleme son verildiği anlaşılmaktadır.

Aracın patlatılması eyleminden önce sanık ...'ın olay yerinden ayrılarak evine döndüğü, ardından sanık ... ve diğer terör örgütü mensuplarının da bu eve gelerek durum değerlendirmesi yaptıkları, sonrasında sanık ...’ı olayda kullanılan Fiat Punto aracı sahibine teslim etmek üzere gönderdikleri, sanık ...’ın aracı teslim etmek için gittiğinde uygulama yapan güvenlik güçlerince, sanık ...’ün ise kendi evinde yakalandığı, dosya kapsamında bulunan olay tutanağına göre, 18.11.2016 tarihinde saat 03.00 sıralarında güvenlik güçleri sanık ...'ın evine sanık ile birlikte gittiği, sanık ...'ün ise takviye olarak giden bir başka ekip ile olay yerine gittiği, evin etrafında gerekli güvenlik tedbirlerinin alındığı, güvenlik güçlerinin eve girmeye çalıştıkları esnada içeriden el bombası atılması ve ateş açılması üzerine güvenlik güçlerinin karşılık vermesiyle başlayan çatışmada üç PÖH ve bir TEM personelinin yaralandığı, bu ortamdan yararlanmak isteyerek kaçmaya çalışan sanık ...'ın direnmesi üzerine kademeli zor kullanılarak yakalandığı, devam eden çatışma sırasında evin içinde bulunduğu değerlendirilen mühimmat nedeniyle patlamalar olmaya ve alevler çıkmaya başladığı, bu sırada evde bulunan terör örgütü mensuplarının kaçarak izlerini kaybettirdikleri anlaşılmakla, amaç suç olan “Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak” fiilini gerçekleştirmeye elverişli araç suç niteliğindeki bu eylemine sanıkların iştiraki bulunup bulunmadığının tartışılması gerekmektedir.

Patlayıcı maddelerin üretimi, muhafazası, satılması veya alınması, ülke içinde bir yerden bir yere nakli gibi seçimli hareketlerle gerçekleştirilmesi halinde TCK 174. maddede yaptırıma bağlanan suçun oluşacağına dair kuşku yoktur.

Uygulamada istikrar kazanmış içtihatlar ve Dairemizin kabulü doğrultusunda, insanların yaşadıkları yerlere ağır sonuçlar doğurabilecek miktarda patlayıcı madde yerleştirilmesi ya da patlatılması halinde; ölüm, yaralanma, mala zarar verme gibi zarar suçlarının oluşabileceği gibi en azından bu suçların gerçekleşme tehlikesi doğacaktır. Bu tür eylemlerin amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli fiillerden olduğuna kuşku yoktur.

Somut olayda ise Pasinler İlçe Emniyet Müdürlüğüne patlayıcı yüklü araç ile saldırılıp patlatılarak planlanan ölüm, yaralanma gibi vahim eyleme amacına ulaşılamadan son verildiği, patlayıcı madde bulundurma ve bir yerden başka yere nakletme eyleminin ise gerçekleşmiş olup, amaç suç açısından somut tehlike oluşturan hazırlık hareketi niteliğinde olan amaçlanan fiilin, TCK. 302. maddede tanımlanan suç açısından elverişli eylem olarak kabulüne olanak yoktur. (9.CD'nin 14.10.2009 tarih ve 11183/10167 sy.)

Bu eylemin, ölüm ve yaralama suçunun icrai hareketi niteliğinde olup olmadığı ve teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı çözümlenmesi gereken hukuki sorundur.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda patlayıcı infilak ettirilmek suretiyle ölüm ve yaralamaya sebebiyet vermek suçu açısından, henüz patlayıcının planlanan yere ulaştırılmamış olması, patlama aşamasına kadar eylemden her zaman vazgeçme ihtimalinin bulunması karşısında, suçun icrai hareketlerinin başlamadığının ve hazırlık hareketleri niteliğinde kaldığının kabulü gerekmektedir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda patlayıcı infilak ettirilmek suretiyle ölüm ve yaralamaya sebebiyet vermek suçu açısından, henüz patlayıcının planlanan yere ulaştırılmamış olması, patlama aşamasına kadar eylemden her zaman vazgeçme ihtimalinin bulunması karşısında, suçun icrai hareketlerinin başlamadığının ve hazırlık hareketleri niteliğinde kaldığının kabulü gerekmektedir.

Öte yandan; sanıkların ...'ın evinde bulunan ve kod adı kullanan PKK/KCK terör örgütü mensuplarıyla fikir ve eylem birliği içinde hareket ettikleri, örgütün Pasinler İlçe Emniyet Müdürlüğüne patlayıcı madde ile saldırı talimatını yerine getirmek için ortak hareket ettikleri yönündeki ilk derece mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik yok ise de; planlanan eylem gerçekleşmeyince durum değerlendirmesi yapmak için sanık ...'ın evinde buluştukları, eskort için kullanılan araçların sahiplerine teslimini kararlaştırdıkları, sanıklardan ...’ın aracı teslim için götürdüğünde, sanık ...’ün ise kendi evine döndüğünde güvenlik güçlerince yakalanarak göz altına alındıkları, ilk olayın soruşturma işlemlerinin icrası amacıyla 18.11.2016 tarihinde sabaha karşı saat 03.00 sıralarında sanıklardan ...'ın evine giden güvenlik güçlerine evde bulunan terör örgütü mensupları tarafından bomba atılması ve ateş açılması nedeniyle başlayan çatışma sırasında sanıklar ... ve ...'ın polis nezaretinde olduklarına dair aşamalarda istikrar gösteren savunmalarının, 18.11.2016 tarihli tutanakların içerikleriyle de doğrulandığı gibi gerek kovuşturma aşamasında dinlenen güvenlik kuvveti müşteki ve katılanların anlatımları gerekse dosya kapsamında yer alan tüm bilgi ve belgelerden, sanıkların savunmalarının aksini gösterir şekilde dört güvenlik görevlimizin yaralanması ile sonuçlanan çatışma olayına iştirak ettiklerine, fiile methali olduklarına ilişkin amaç suçu oluşturmaya elverişli/vahim nitelikteki kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılmalarına yeterli, kesin ve somut deliller bulunmadığı değerlendirilmiştir.

Tüm bu açıklamalar karşısında;

Tüm bu açıklamalar karşısında;

PKK/KCK silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarının sabit olduğu anlaşılan sanıklar ... ve ...'ün savunmalarının aksini gösterir mahiyette, amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli araç suç olarak kabul edilen, müşteki ve katılan güvenlik görevlilerine karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlediklerini gösterir, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak ve kesin deliller bulunmaması nedeniyle atılı eylemlerin sübut bulmadığı, bu nedenle amaç suç olan Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yasal unsurları bakımından tekemmül etmediğinden, "Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma" suçu ile "Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (dört kez)" suçlarından ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerektiği, sanıklardan ...'ün sabit görülen "Silahlı terör örgütüne üye olma" ve "Tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma" suçlarından mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın Yargıtay tarafından onanmasına karar verilerek kesinleştiği, sanık ...'ın ise silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği değerlendirildiğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

IV. SONUÇ

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 19.09.2024 tarihli, 2024/6521 esas, 2024/10300 karar sayılı ilamında sanıklar ... ve ... hakkındaki "Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma" ve "Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (dört kez)" suçlarından kurulan onama ve düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,

3. Sanıklar müdafiilerinin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (dört kez) suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

3. Sanıklar müdafiilerinin Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (dört kez) suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

PKK/KCK silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarının sabit olduğu anlaşılan sanıklar ... ve ... hakkında Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma suçundan cezalandırmayı gerektirecek vahim nitelikteki kasten öldürmeye teşebbüs suçlarını işlediklerini gösterir, cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak ve kesin deliller bulunmaması nedeniyle sanıkların eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarını oluşturacağından, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair ek kararın Yargıtay tarafından onanmasına karar verilerek kesinleştiği de gözetilerek Devletin birliği ve ülke bütünlüğünü bozma ve nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) suçlarından beraatine karar verilmesi; sanık ... hakkında ise nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (4 kez) suçlarından beraati ile olayda sanığın iştirak ettiği araç suç olan vahim nitelikte bir eylem bulunmadığından devletin birliği ve ülke bütünlüğü suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hatalı olup geçitli suç hükümleri gereğince sanığın silahlı terör örgütüne üye olma ve tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca, Van 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8359, Karar No: 2019/3215, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8359 E.  ,  2019/3215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11650, Karar No: 2025/2480, Tarih: 20.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/11650 E.  ,  2025/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3044 E., 2024/1202 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 19. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/324 E., 2022/142 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...’nın rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının ve maluliyeti bulunmadığının; rahatsızlığı meslek hastalığı ise bu hastalığın davacı yanındaki çalışmadan kaynaklanmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, davacının somut delillere dayanmadan, daha önce kendi yanlarında çalışan hiç bir işçinin meslek hastalığına yakalanmadığı yönünde genel ve afaki beyanlarda bulunarak sorumluluktan kurtulmaya çalıştığını, yine davacı, davalı ...'nın meslek hastalığına yakalanma dönemi olan 1990 ve 1994 yıllarını göz ardı ederek Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Müfettişlerince yapılan denetimlerde iş sağlığına uygun raporları ve 2004-2014-2017 yıllarında gerçekleştirilen denetimleri örnek göstererek keşif talebinde bulunduğunu, davacının, davalının kendi yanından ayrıldıktan sonra başka işlerde de çalıştığını belirtmiş ve davalının yıllarca yaptığı ütücülük işinin de hastalığa sebebiyet verdiğini ve hastalığın genetik olduğunu beyan ederek söz konusu meslek hastalığının kendi iş yeri dışında her yerde olabileceğini iddia etmiştir. Kurum tarafından sürekli iş göremezlik durumunun belirlenmesi için yapılan tespitlerin 5510 sayılı Kanun uyarınca yasal mevzuat çerçevesinde yapıldığını, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinin meslekte kazanma gücünü ne oranda azaltacağı hakkındaki esasların, mevzuatta belirtildiğini, Kurumca gerçekleştirilen işlemlerin mevzuata uygun olduğunu, davanın reddinin gerektiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının 01.03.1990 ve 31.07.1994 tarihleri arasında davacı ...'a ait... Madeni Eşya San. ve Tic. isimli şahıs şirketinde 4 yıldan fazla sürede çalıştığını, davalının davacıya ait işyerinde tava-tencere ve ütü taban kumlama ve bu ürünlerin boyanması işlerinde çalıştığını, davalının davacıya ait işyerinde ilk 6 ay ortacı olarak çalıştığını ve sonrasında tava-tencere ve ütü taban kumlama ve bu ürünlerin boyanması işlerinde usta olarak fiilen çalışmaya başladığını, davalının davacıya ait işyerinde Cumartesi de dahil haftanın 6 günü sabah 08:00 ile akşam 18:00 saatleri arasında çalıştığını ve mesaiye kaldığı günlerde ise akşam 20:00'ye kadar çalışmaya devam ettiğini, davacının işten çıkış tarihi olan 31.07.1994 yılına kadar yukarıda açıklanan koşullarda çalışmaya devam ettiğini ve askerlik hizmeti nedeniyle bu işten ayrılmak zorunda kaldığını, askerlik için yapılan muayene sırasında davalının rahatsız olduğunun tespit edildiğini ve bir ay hastanede yatarak tedavi olmak üzere ve yaklaşık 6 ayı da evde ilaçla tedavi olmak üzere bir süre tedavi gördüğünü, yaşamış olduğu rahatsızlık nedeniyle askerliğe kabul edilmediğini ve kendisi hakkında askerliğe elverişli değildir şeklinde bir tespit yapılarak askerlik görevinden muaf tutulduğunu, muayene edildiği Sağlık Bilimleri Üniversitesi Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ne tedavi sırasında ne de daha sonra meslek hastalığına yakalandığı yönünde bir bilgi verilmediğini ve meslek hastalığına yakalandığına yönelik herhangi bir rapor hazırlandığını, davalının yaklaşık olarak 20 metre kare büyüklüğünde ve havalandırması olmayan bir oda içerisine kurulu olan kumlama makinesinde çalışmış ve müvekkil bu makineden ortaya saçılan kum tozlarının etkisinde kalarak meslek hastalığına yakalandığını, davalının çalıştığı makinenin hem ön kısmında bulunan camlı bölümün çevresinden hem kumlanan şeyleri tutmak için ellerini koydukları iki yanda bulunan açıklıklardan ve sık sık da kum püskürtme için kullanılan boruların bağlantı noktalarının kopması nedeniyle oda içerisine kumlu havanın dolduğunu bu nedenle nefes alamaz durumda kaldıklarını belirtmiş olduğunu, davalıya davacı işveren yanında çalıştığı süre boyunca yapmış olduğu işin zararlı etkilerinden korunmak için hiçbir şekilde koruyucu etkisi olmayan sıradan bez bir maske verildiğini, bunun dışında davalının makineden çıkan zararlı tozlardan korumak için herhangi bir koruma önlemi alınmadığını, havalandırması dahi olmayan 20 metre kare büyüklüğünde bir odada çalışmaya mecbur bırakılarak davalının meslek hastalığına yakalanmasına ağır kusurlu olarak sebebiyet verdiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI