muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16218, Karar No: 2011/17196, Tarih: 27.10.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/16218 E.  ,  2011/17196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.5.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kadın ile, eşini aşağılayan davacı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan kısımların yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2011 (prş)
Yargıtay — Esas No: 2015/30380, Karar No: 2019/716, Tarih: 14.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30380 E.  ,  2019/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ...'nda çalıştığını, kendi nezdinde çalıştığı süre bakımından kıdem tazminatı hakkının doğmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının kıdem tazminatını hak edeceği çalışmanın davalı tarafta gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Taraflar arasında davacının işçilik alacaklarından davalının sorumlu olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı ...'nın davalı site yönetimine devredildiği dosya içeriği ile sabit olup davalı işveren 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devralan işveren sıfatıyla sorumludur. Mahkemece davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

SL
Yargıtay — Esas No: 2010/13044, Karar No: 2010/25699, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/13044 E.  ,  2010/25699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 02/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4529, Karar No: 2012/5448, Tarih: 26.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4529 E.  ,  2012/5448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin şikayet olanlardan... yönünden reddine, şikayet olunan SGK yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin sıra cetveline konu alacağına ilişkin haczinin şikayet olunanların hacizlerinden daha önce tarihli olduğunu, buna rağmen müvekkiline şikayet olunanlardan sonra ödeme yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, sıra cetvelinin doğru olduğunu, zira 6183 sayılı Kanun’un 21.maddesi gereğince kendi hacizlerinin diğer şikayet olunan...’nin haczi olan ilk hacze iştirak ettirildiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilmiş, ancak cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin haczinin kesinleşme tarihinin şikayet olunan...’nin haczinden daha sonra olduğu, şikayet olunanlar SGK ve vergi dairesinin hacizlerinin ise şikayetçinin haczinden daha sonra olduğu, garame koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, şikayetin şikayet olunan... açısından reddine, diğer şikayet olunanlar SGK ve vergi dairesi açısından şikayetin kabulü ile o kısımlar açısından sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan SGK vekili temyiz etmiştir.

1) Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21. maddesinin birinci fıkrasına göre üçüncü kişilerin alacağı için haczedilen mallar, malın satışı tarihinden önce bir kamu alacağı için de haczedilirse anılan Yasa'nın 69. maddesi uygulanmaz ve mahcuza satıştan önce haciz uygulayan bütün kamu idarelerinin kamu alacağı ilk hacze iştirak eder ve satış bedeli aralarında garameten paylaştırılır. Mahkemece bu ilke gözetilerek şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, şikayet olunan SGK vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün SGK yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9823, Karar No: 2021/7427, Tarih: 28.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9823 E.  ,  2021/7427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın, şirketi...isimli arkadaşı ile birlikte devraldığını, şirketi problemli olduğu için hiç çalıştıramadıklarını, bu şirketin karşılıksız çekleri nedeniyle cezaevine girdiğini, şirketin işlerini takip edemediğini, şirketin iki aracının da ...'da kaldığını, devraldıktan sonra şirketin fiilen hiç çalışmadığını savunması, UYAP ortamında yapılan araştırmada 2011 ve 2012 yıllarında çeşitli suçlardan dolayı sanığın ceza infaz kurumunda kaldığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından:

1)Dosyada mevcut faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...'a ait olduğunu söylemesi halinde; ...'ın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilmesi, bu kişinin çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2)... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişiye ait olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediği ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açıldığının tespiti halinde, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesi,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı ya da... isimli şirketin diğer ortağını tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4)Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçunda, her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda sahte faturalar düzenlenmesi halinde, eylemlerin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı nazara alındığında; somut olayda, sanığın her takvim yılındaki eylemlerinin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17031, Karar No: 2025/3759, Tarih: 08.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/17031 E.  ,  2025/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1908 E., 2023/472 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, haberleşmenin engellenmesi

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan kabulü

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafi, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirmeye, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 07.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve haberleşmenin engellenmesi suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizi inceleme görevi Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20658, Karar No: 2010/21699, Tarih: 22.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20658 E.  ,  2010/21699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mersin 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.9.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda, karşılıklı birbirlerine hakaret eden, evlilik birliğinin kendilerine yüklediği görevleri yerine getirmeyen tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.12.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2013/17705, Karar No: 2014/8211, Tarih: 03.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17705 E.  ,  2014/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4,50/1-a,52/2-4, maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle , dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay tarihinde saat 12.50 sıralarında sanığın, refüjle bölünmüş, tek yönlü, üç şeritli yolda, yönetimindeki kapalı kasa kamyonetle seyir halinde iken olay yeri olan kontrolsüz T kavşak başını geçtiğinde durup, dalgınlıkla geçtiği 10 metre kadar gerideki petrol istasyonuna girmek için geri geri manevra yaparken, kavşak başındaki yaya geçidi üzerinde orta refüjden sağdaki kaldırıma karşıdan karşıya geçmekte olan katılanları fark etmeyerek, onlara aracının arka kısmıyla çarpması sonucu, katılanlardan birinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir, diğerinin ise ağır (4.) derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tam ve asli kusurlu oluşu ve katılanların yaralanmalarının derecesi gözetilerek sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraati veya cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1300, Karar No: 2021/1375, Tarih: 17.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1300 E.  ,  2021/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Amasya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/12/2019 tarih ve 2019/84- 2019/394 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket vekili, davalının bir süre müvekkili şirketin maden ocağındaki araçlarına yakıt sağlamakla görevli olduğunu, görev yaptığı esnada yakıt alınan dava dışı petrol ofisine 71.136,00 TL ödeme yapıldığını, harcanan yakıtın ise 54.363,24 TL değerinde olduğunu, yine davalıya muhasebeci aracılığıyla verilen 2.553,00 TL ile ayrıca verilen 14.400,00 TL’nin geri ödemesinin yapılmadığını, davalının sorumluluğunda bulunan şantiye kasasının 7.700,00 TL açık verdiğini, şirkete ait 1.500.- TL değerindeki malzemelerin davalı tarafından alınıp geri getirilmediğini, davalının tüm bu kazanımlarının haksız olduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, şirket temsilcisinin bilgisi dışında yakıt almadığını, alınan yakıtların bedelini temsilcinin kendisinin ödediğini, muhasebeci tarafından kendisine verilenler gibi zaman zaman iletilen paraların işçilere dağıtımını yaptığını, herhangi bir alet almadığını, şirket kasasının idaresinin kendisinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; duruşma tarihinden kısa bir süre önce UYAP'tan gönderilen genel kurul karar sureti, karar aslı beklenilmek ve karar aslı muhabere kanalıyla geldikten sonra akabinde hakim havalesi yapılmak kaydıyla dosya arasına alınmak üzere beklendiği ancak duruşma günü itibariyle dosya arasına alınmadığından,duruşma günü genel kurul kararının sehven sunulmadığının kabulü ile ve ayrıca 20.12.2019 tarihli celsede davacı vekili de mazeret bildirmek suretiyle duruşmaya katılmadığından anılan noksanlığın farkedilemediği gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yönetici vasfındaki şube müdürü davalının sorumluluğuna ilişkindir. Davalı şube müdürü, dava tarihinde yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 342.maddesi uyarınca icracı müdür konumunda olup icracı müdürler bakımından da yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğuna dair hükümler uygulanacağından aynı Yasa'nın 341.maddesi uyarınca böyle bir davanın açılabilmesi için dava açılması yolunda davacı şirket genel kurulu tarafından alınmış bir karar olmalıdır. Davada alınmış böyle bir genel kurul kararı sunulmamış ise de bu eksiklik 6100 sayılı HMK 115/2 maddesi uyarınca tamamlanabilir dava şartı niteliğindedir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda davacı yana genel kurul kararı alınması hususunda iki aylık kesin süre verilmiş ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere sözkonusu dava şartı gerçekleşmiş olduğundan davanın usulden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6204, Karar No: 2025/1012, Tarih: 23.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6204 E.  ,  2025/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/859 Esas, 2024/445 Karar

DAVA TARİHİ : 14.12.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/438 Esas, 2021/415 Karar

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının mahkeme kararı ile iptalinden kaynaklanan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Ankara ili, ......köyü kain 425.250,00 m² yüzölçümündeki 837 parsel sayılı taşınmazda ve Ankara ili, ......köyü kain 948.569,00 m² yüzölçümündeki 838 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğunu, müvekkilin dedesi tarafından 837 ve 838 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine itiraz edilmişse de ...Kadastro Mahkemesinin 1996/3 Esas ve 1996/2 Esas sayılı dosyalarında taşınmazların orman olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verildiğini, ilgili kararların temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, taşınmazların orman sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil idareye husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı definin kabulü gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç