muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5560, Karar No: 2016/4620, Tarih: 21.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5560 E.  ,  2016/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1,15 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1198, Karar No: 2007/4036, Tarih: 06.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1198 E.  ,  2007/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0,90 YTL. harcın temyiz edenden alınmasına, 06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/483, Karar No: 2015/985, Tarih: 27.01.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/483 E.  ,  2015/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı TC...A.Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... 3- ... 4- ... 5- ... Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 28.05.2014 gün ve 2013/16 E. 2014/150 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmişse de dosya içinden posta pulu çıkmadığı anlaşıldığından incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ... vekili temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırmış, nispi temyiz harcının müvekkillerinin mali durumlarının elverişli olmaması nedeniyle yatırılamadığını belirterek adli yardım talebinde bulunmuş ise de, sunulan belgeler adli yardım talebinin kabulü için yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı .... vekili temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırmış, adli yardım talebinde bulunmuş ise de, HMK 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler; gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının ticari şirket olması ve anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Hükmü temyiz eden davalı ... temyiz başvuru harcı ve maktu temyiz harcı yatırmış, adli yardım talebinde bulunmuş ise de, HMK 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler; gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalının ticari şirket olması ve anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

4-Gerekçeli temyiz harcı yatırılmadan temyiz incelemesi yapılamayacağından nispi temyiz harcının yatırılması için HMK'nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra, yeniden gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

5-Hükmü temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ... ve .... vekili tarafından kararın verilmesinden sonra gider avansı adı altında 400,00 TL yatırıldığına dair makbuz ibraz edilmiş ve temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş ise de, temyiz dilekçesine duruşma pulu eklenmediği gibi dosya gönderme formunda da duruşma pulunun belirtilmediği görülmüştür. Diğer taraftan, dosya kapsamındaki avans gideri makbuzunun, duruşma posta pulu masrafını içerip içermediği anlaşılamamaktadır. Şayet gider avansı içerisinde duruşma posta pulu masrafı da var ise pul olarak eklenmesi, yok ise bu hususun tutanakla saptanmasından sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1), (2), (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edenlerin adli yardım istemlerinin reddine, (4) ve (5) nolu bentlerde belirtilen eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2024/2249, Karar No: 2025/1186, Tarih: 26.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/2249 E.  ,  2025/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1331 E., 2024/536 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/416 E., 2022/799 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin murisleri ...'in mirasçıları olduğunu, murisin ailesinin aylık asgari kullanım dışında yapılan tüm kazanım ticaret ve diğer işler sonucunda elde edilen kazançlar ve tüm malların murisin babası ... adına toplandığını, müvekkillerinin murisinin, babası ... ile ortaklık ilişkisi bulunmasına rağmen ölümü sonrasında ...'in müvekkillerinin haklarını teslimden kaçındığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, aile adi ortaklığının tespiti ile feshine, ortaklı mal varlığının tespiti ile dava konusu taşınmazda bulunan 5 nolu bağımsız bölüm ile zemin katta bulunan dükkan vasıflı taşınmazın 1/3 payın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında müvekkilleri adına tespit ve tesciline, tescilin mümkün olmaması halinde taşınmazların dava tarihindeki gerçek değerinden şimdilik 1.000,00 TL'nin ve Kasım 2016 tarihinden itibaren müvekkillerine ödenmeyen kira alacakları için şimdilik 1.000,00 TL'nin işleyecek yasal faizleriyle davalıdan tahsili ile müvekkillerine miras payları oranında ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacılardan ...'nin müvekkilinin ölen oğlu ...'in eşi olup diğer davacıların da müvekkilinin torunları olduğunu, müvekkilinin oğlu ...'in 2012 yılı Haziran ayında iş kazasında hayatını kaybettiğini, müvekkilinin 1989 yılında İstanbul Gaziosmanpaşa semtine yerleşerek 3 katlı bir bina inşa ettiğini, ölen oğlu ...'i evlendirdiğini ve bir baba olarak yaparak 1 dairenin tapusunun kendi üzerinde olması şartıyla ölen oğluna aslında bağış yaptığını, sonrasında ölen oğlu ...'in evini ayırıp düğün takıları ile de kendisine tekstil atölyesi açtığını, müvekkili ile ölen oğlu arasında ortaklık ilişkisi olmadığını, tüm birikimi ve kazancını müvekkilinin kendi çalışması ile edindiğini savunarak, davanın reddini istemiş; yargılama sürecinde davalının vefatı sonrasında davaya dahil edilen mirasçıları davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların, davalı ...'in oğlu ...'in mirasçıları olup, ... ile babası ...'in dava konusu arsayı birlikte alarak yapılar inşa ettiklerini, ... vefat edene kadar ve vefatından sonra bir süre daha dava konusu yerlerden ...' e kira ödemelerinin yapıldığını ve hatta üç adet dükkanın ... adına kayıtlı olsa da birinin aslında ...'e bırakılacağının kararlaştırıldığını, ... ile babası ... arasında aile ortaklığı olduğunu dinlenen tüm taraf tanıkları beyanları da dikkate alındığında ispat edemedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayı ile belirtilen kararıyla; yazılı bir ortaklık sözleşmesinin ibraz edilmediği, dinlenen taraf tanıklarının beyanları ile alınan arsa ve üzerinde inşa edilen yapılarda davacılar murisi ...'in hiçbir katkısı olmadığını, babası ile davacılar murisi ... arasında ortaklık bulunmadığının, iki tarafın bütçe ve ekonomisinin ayrı olduğunun belirlendiği davacıların davasını ispat edemedikleri gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davalı ... tarafından doğrudan ve kısmi ikrar bulunmasına rağmen Mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını, davalı ...'in hem huzurdaki davada alınan beyanında hem de yazılı beyanlarında evlenmek isteyen davacı ...'nin bu isteğini kabul etmediklerini, ataerkil ve gelenekçi aile yapılarına aykırı olduğunu açıkça beyan ettiğini, bunun da ataerkil ve babanın hakimiyetinde olan ayrı bütçe oluşturulmasının mümkün olmadığı hususunun ispatı olduğunu, yine davalı ...'in Gaziosmanpaşada bulunan taşınmazlarını satarak Esenyurt ilçesinde 5 katlı yapı yaptığını ve her çocuğuna birer daire verdiğini ve ancak tapu kaydının ve mülkiyetinin kendi adına olduğunu beyan ile ikrar ettiğini, her çocuk kendisine ait birer dairede yaşamakta iken bu dairelerin mülkiyetleri ataerkil yapıdan kaynaklı olarak mülkiyetlerini teslim etmediğini, her bir çocuğa bütçeleri bir olduğundan dolayı yapılan yapıdan birer daire verildiğini, kaldı ki davalı ...'in hiçbir geliri bulunmamakta olup Esenyurt'ta bahsi geçen inşaatı tek başına inşaa etmesinin mümkün olmadığı, yine müvekkillerinin murisi ... ve diğer çocukları ile birlikte binayı inşaa ettiğini, bunun karşılığı olarak da her çocuğa katılarından dolayı birer daire ve iş yerinden elde edilen kira gelirinden de pay verildiğini, ataerkil bir yapıdan kaynaklı ayrı bütçesi bulunmayan tüm gelirleri ... tarafından toplanan ve oluşturulan bu bütçe ile mal varlıkları edinen ...'in kendisine ait hiçbir katkısı bulunmamasına rağmen tüm tapu kayıtları kendi adına oluşturması ve bunun da davalı taraflarca kabul edilmesi tüm dosya kapsamında sabit olmasına rağmen davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, tanıkların anlatımlarında ataerkil aile yapısını ve tüm gelirlerin ...'te toplandığı, tek bir bütçe ile hareket edildiğini, tüm çocukların ...'e çalıştığını kabul ederken son anda müvekkilerinin murisi ...'i hariç tuttuklarını, dinlenen tüm tanık beyanlarının iddia ettikleri hususları doğrularken, başka bir evlilik yapan müvekkiline payını vermemek için yine aynı baskı ile yanlı beyanda bulunduklarının açık olduğunu, kurulan aile ortaklığında hiçbir tereddüt bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların murisleri ... ile babası olan davalı ... arasında oluşturulduğu iddia edilen adi ortaklığın tespit ve tasfiyesi, olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, davacılar tarafından murisleri ... ile babası olan davalı ... arasında oluşturulduğu iddia edilen adi ortaklık ilişkisinin dosya kapsamındaki deliller ve tanık beyanları da nazara alındığında ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında belirtilen gerekçeye, davacılar tarafından murisleri ... ile babası olan davalı ... arasında oluşturulduğu iddia edilen adi ortaklık ilişkisinin dosya kapsamındaki deliller ve tanık beyanları da nazara alındığında ispat edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Hükmü temyiz eden davacılar adli müzaheret kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7775, Karar No: 2019/8896, Tarih: 25.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/7775 E.  ,  2019/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen beraat hükmü, O yer Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Haydarpaşa Numune Hastanesi acil bölümün laboratuvarında sağlık memuru olarak çalıştığı, mağdur ...'ya ait eczaneye giderek bir yakınının hastanede yoğun bakımda yattığını, Meromerim isimli ilacın bir yakını tarafından kullanılacağını ve durumun acil olduğunu, daha sonra reçeteyi getireceğini söyleyerek ilaçları aldığı, sanığın eczaneye bıraktığı sahte reçete ile eczane sahibi ...'yu aldatarak haksız kazanç elde etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin katılan ... vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde:

Somut olayda suçtan doğrudan zarar görmeyen katılan kurumun davaya katılamayacağı gözetilmeden verilen katılma kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup temyiz hakkı vermeyeceğinden katılan vekilinin anılan dolandırıcılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİ,

2-Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının incelenmesinde:

Hastanede yatan hastanın acil ilaca ihtiyacı olduğunu, reçeteyi sonra getireceğini söyleyerek ilaçları alan, daha sonra ise eczaneye sahte reçete getirip, baştan itibaren aldatıcı hareketlerle haksız menfaat temin eden sanığın eyleminin, eczası olan ...'ya karşı dolandırıcılık suçunu oluşturduğu nedeniyle 23. Ceza Dairesinin 27/04/2016 tarih ve 2015/7459 Esas 2016/5419 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildikten sonra mahkemece yapılan yargılama sırasında bozma ilamına uyulmasına ve delil durumunda her hangi bir değişiklik olmamasına rağmen sanığın uzlaşma kapsamında kalan TCK'nın 157. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/877, Karar No: 2014/3493, Tarih: 25.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/877 E.  ,  2014/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2012 gün ve 2011/174-2012/566 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.11.2013 gün ve 2013/3658 - 2013/19547 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı lazer epilasyon cihazının şehir şebekesinden gelen akımın dalgalı ve yüksek olmasından dolayı hasarlandığını, hasar nedeniyle sigortalıya 42.824,50 TL ödeme yapıldığını, hasarın oluşumuna muhtemelen elektrik akımındaki ani akım değişmesinin sebebiyet verdiğini, tespit raporunda elektrik şebekesinden gelen akım ile ilk temas noktası kart olduğundan dolayı kartın dalgalı ve yüksek akımdan yanmış olabileceğinin ve kullanım hatasının olmadığının saptandığını, sigortalıya ödenen miktarın davalıdan tahsili amacıyla başlatılan takibe haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9222, Karar No: 2024/41, Tarih: 09.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9222 E.  ,  2024/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1857 E., 2023/2194 K.

DAVA TARİHİ : 18.07.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bafra Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/510 E., 2023/432 K.

Taraflar arasındaki çocukla kişisel ilişkinin sınırlandırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların ortak çocukları ile davalı baba arasındaki kişisel ilişkinin sınırlandırılmasına karar verilmiştir.

Kararın davalı baba tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı baba tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı anne dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, ortak çocukların velâyetinin anneye verilerek davalı baba ile çocuklar arasında her ayın birinci ve üçüncü haftası cumartesi günü saat 09.00’dan pazar günü saat 20.00'ye kadar, her yıl sömestr tatillerinin ilk haftası cumartesi günü saat 10.00’dan takip eden cuma günü saat 17.00’ye kadar, her sene dini bayramların ikinci günleri saat 09.00'dan ertesi günü saat 17.00'ye kadar, her yıl temmuz ayının birinci günü saat 09.00’dan otuz birinci günü saat 18.00'e kadar, babalar gününde saat 10.00'dan saat 18.00'e kadar ve tek rakamlı yıllarda çocukların doğum gününde saat 10.00'dan saat 18:00'e kadar kişisel ilişki kurulduğunu, babanın kişisel ilişki zamanlarında çocukların bakımlarını ihmal ettiğini, ilgilenmediğini, yemelerine içmelerine, temizliklerine dikkat etmediğini, çocukları annelerine karşı olumsuz yönde etkilemeye çalıştığını ve çocukların baba yanında kalmak istemediklerini iddia ederek ortak çocuklar ile baba arasında yatılı olmayacak şekilde kişisel ilişki kurulmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı baba cevap dilekçesinde; dava dilekçesindeki iddiaların doğru olmadığını, babanın çocuklarla iyi zaman geçirdiğini, annenin çocukları babaya karşı etki altına almaya çalıştığını, ortak erkek çocuğun sürekli ses kaydı alıp video çekerek annesine gönderdiğini ve annenin davada delil olarak yararlanmak için çocuğu kullandığını iddia ederek davanın reddine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI