muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3635, Karar No: 2020/5558, Tarih: 29.09.2020

Davacı Hazine vekili, kadastro çalışmaları sırasında ... adına tespit ve tapuya tescil edilen 1492 parsel numaralı taşınmazın 13.821,38 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptaline ve üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 07.04.2010 tarihli ilamı ile 5841 sayılı Yasa uyarınca davanın reddi gerektiğine değinilerek bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bu defa, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin, 02.04.2012 tarihli ilamı ile; hak düşürücü süreye ilişkin Yasa maddesinin Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 E., 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edildiği ve 23.07.2011 tarihinde de Resmi Gazete'de yayımlanmasıyla iptal hükmünün yürürlüğe girdiği, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemeyeceği; işin esası hakkında 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemesince bozmaya uyma kararı verildikten sonra yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile, 295 ada 1 parselde davalı adına kayıtlı taşınmazın 22.07.2013 havale tarihli fen bilirkişisinin raporunda ( e, j, m, p ) harfi ile gösterilen toplam 13.034,71 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile, tescil dışı bırakılmasına, taşınmaz üzerindeki yapıların kaldırılmasına karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı Hazine vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Hüküm, son defa, Dairenin 06/07/2017 tarihli ve 2016/20505 Esas 2017/1140 Karar sayılı ilamı ile ' ... Dava konusu parselin ilk geldi kaydı olan 1593 parsele tapulama çalışmaları sırasında uygulanan Ağustos 1952 tarihli ve 65 sıra nolu tapu kaydının hükmen tescil sonucu oluştuğu Amasra Tapu Müdürlüğünün yazısından ve eksikten gelen karar sureti ve ekli belgelerden anlaşılmaktadır. O halde; hükmen tescile esas 1952/398 Esas ve 1952/399 Esas sayılı dava dosyalarındaki keşif zabıtları ve krokiler uygulanmak sureti ile, dava konusu taşınmazın yerinin belirlenmesi, bundan sonra temyize konu dosya yönünden kesin hüküm ya da dava konusu taşınmazın niteliği bakımından güçlü delil olup olmadığının belirlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması gerekmektedir...'gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama neticesinde, hükmen tescile esas dosyanın eldeki dosya açısından kuvvetli delil niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Yasa'dan kaynaklanan taşınmaza ait sicil kaydının kütükten terkini ve yıkımı isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; çekişme konusu 1492 ifraz parselinin geldisinin 1593 sayılı kadastro parseli olduğu, 1593 parselin tespitinin 1959 tarihinde yapıldığı, Hazine'ce tespite itiraz davası açıldığı, (mülkiyete Hazinenin bir itirazı olmayıp, sadece nizalı taşınmazın altındaki madenlerin Hazine'ye ait olduğunun belirtilmesi istenmekle hükmen davalı ... adına tapuya tesciline, taşınmazın altındaki madenlerin Hazine'ye ait olduğunun belirtilmesine karar verildiği), 04.04.1963 tarihinde hükmen tescil ile davalı ... adına tapuya tescil edildiği, 05.08.1977 ve 21.08.1995 tarihlerinde ifraz yoluyla davalı ... adına sicilinin oluştuğu, en son 06/03/2013 tarihinde 3402 sayılı Yasa uyarınca yenilemenin tescili ile de 295 ada 1 Parsel olarak tapuya kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, her ne kadar Mahkemece, bozmaya uyularak karar verilmiş ise de, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, dava konusu taşınmazın kök tapusu olan ve tapulama çalışmalarında 1593 parsele revizyon gören Ağustos 1952 tarihli ve 65 sıra numaralı tapu kaydının oluşumuna esas, Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 1952/398 Esas, 1952/567 Karar ve 1952/399 Esas 1952/566 Karar sayılı kararları incelendiğinde, taşınmazın zilyetliği ile ilgili araştırma ve inceleme yapıldığı, eldeki davaya konu kıyı kenar çizgisi ile bir araştırma yapılmadığı düşünüldüğünde, eldeki dosyaya kuvvetli delil teşkil edeceğinin düşünülmesi hatalı olmuştur. O halde, Mahkemece yapılması gereken iş, keşif sonrası alınan 22.07.2013 tarihli fen bilirkişisi raporu da dikkate alınarak, toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde, davacının talebi hakkında bir karar vermek olmalıdır. Bu husus düşünülmeden, hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacı Hazine temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4995, Karar No: 2025/615, Tarih: 13.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4995 E.  ,  2025/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/788 E., 2022/1186 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muradiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/99 E., 2021/99 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.10.2023 Salı günü duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde, temyiz eden davacı vekili Avukat ... ... ile temyiz edilen davalı Hazine vekili Avukat ... ... geldiler, duruşmaya başlandı, gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Mahkemenin birleştirilen 2008/268 Esas sayılı davasının davacıları ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda 105 ada 136, 137, 138 ve 139 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazların yıllardır ayrı ayrı müvekkilleri tarafından tarım yapılmak suretiyle zilyet edildiğini, taşınmazlarda müvekkilleri lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

2. Asıl davanın davacıları ... ve müşterekleri vekili dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sonucunda 101 ada 7, 8, 12, 13, 15, 16, 17, 18, 23; 102 ada 6; 105 ada 29, 60, 65, 79 ve 86 parsel sayılı taşınmazların davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, oysa taşınmazların yıllardır ayrı ayrı müvekkilleri tarafından tarım yapılmak suretiyle zilyet edildiğini, taşınmazlarda müvekkilleri lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğunu ileri sürerek taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile müvekkilleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

3. Asıl ve birleştirilen davanın davacıları vekili 04.01.2010 havale tarihli dilekçeyle; dava konusu taşınmazlardan 101 ada 7, 8, 12, 15, 18; 105 ada 79, 136, 138 ve 139 parsel sayılı taşınmazların murisi tarafından sağlığında müvekkili ...’e devredilip zilyetliğin teslim edildiğini, diğer taşınmazların ise aynı dilekçede ayrıntılı olarak açıklandığı şekilde diğer müvekkillerine kaldığını belirtmiştir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davanın davalısı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, Mahkemece dava konusu taşınmazlarda davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda yapılacak araştırma ve inceleme sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davanın davalısı Hazine temsilcisi cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, Mahkemece dava konusu taşınmazlarda davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda yapılacak araştırma ve inceleme sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ

Mahkemenin 12.02.2009 tarihli ve 2008/268 Esas, 2009/27 Karar sayılı kararıyla; eldeki davanın konusu olan taşınmazlar ile Mahkemenin 2008/267 Esas sayılı dosyasında dava konusu edilen taşınmazların aynı olduğu gerekçesiyle dosyanın Mahkemenin 2008/267 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine, yargılamanın Mahkemenin 2008/267 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.

Mahkemenin 2008/267 Esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sırasında 01.04.2010 ve 13.06.2019 tarihli duruşmalarda davacı ...’in davasının eldeki davadan tefrikine karar verilmiş ve yargılamaya ...’in davası yönüyle Mahkemenin 2019/99 Esas sayılı dosyasında devam olunmuş, yargılama sırasında 15.10.2020 tarihli duruşmada 105 ada 139 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın eldeki davadan tefrikine karar verilmiş ve yapılan yargılama sonunda Mahkemenin 22.04.2021 tarihli ve 2019/99 Esas, 2021/99 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamına göre dava konusu taşınmazların incelenen hava fotoğraflarına göre sürülü olmadığı, her ne kadar keşifte dinlenen bir kısım tanık beyanlarında taşınmazlarda tarım yapıldığı belirtilmiş ise de bilimsel veri niteliğinde olan hava fotoğraflarına itibar edilmesinin daha uygun olacağı, taşınmazlarda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2021/788 Esas, 2022/1186 Karar sayılı kararıyla; dosya kapsamındaki bilgi, belge ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazların mera ve ham toprak vasfında olan, yerleşimin ve özel mülklerin bulunmadığı geniş bir alan içerisinde taşlık, kayalık, ham toprak ve doğal bitki örtüsüyle kaplı küçük taşınmazlar olduğu, toprağının işlenmediği, halihazırda bir kısmının baraj göletinin suları altında kaldığı, bilirkişi raporlarına göre de taşınmazların imar-ihya edilmediği, sınırlarının sabit ve belirgin olmadığı, taşınmazlarda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili duruşma istekli temyiz dilekçesinde; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Mahkemece yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilmediğini oysa müvekkili tarafından taşınmazlarda uzun yıllardır tarım yapıldığını, dosya kapsamına göre davanın kanıtlandığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Dava; kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. Kadastro sonucunda Van ili, Muradiye ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan dava konusu 101 ada 7 parsel sayılı 5.365,43 metrekare, 101 ada 8 parsel sayılı 5.931,91 metrekare ve 105 ada 79 parsel sayılı 112.940,40 yüz ölçümündeki taşınmazlar, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olmakla ayrı ayrı ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Aynı çalışma alanında bulunan dava konusu 101 ada 12 parsel sayılı 46.217,95 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı ... Hangül ve müşterekleri adına tespit ve hükmen Hazine adına tescil edilmiştir.

Aynı çalışma alanında bulunan dava konusu 101 ada 15 parsel sayılı 9.248,80 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı ... adına tespit ve hükmen Hazine adına tescil edilmiştir.

Aynı köy çalışma alanında bulunan dava konusu 101 ada 18 parsel sayılı 38.245,91 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit ve hükmen Hazine adına tescil edilmiştir.

Aynı çalışma alanında bulunan dava konusu 105 ada 136 parsel sayılı 26.285,52 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 105 ada 14 parsel sayılı taşınmaza uygulanan emlak kaydı miktar fazlası olmakla, Kadastro Komisyon kararı uyarınca taşınmazdan ifrazen çayır vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Aynı çalışma alanında bulunan dava konusu 105 ada 138 parsel sayılı 25.971,43 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 105 ada 16 parsel sayılı taşınmazın güneyindeki taşlık kısım olmakla, Kadastro Komisyon kararı uyarınca taşınmazdan ifrazen taşlık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Aynı çalışma alanında bulunan dava konusu 105 ada 139 parsel sayılı 19.699,18 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 105 ada 34 parsel sayılı taşınmazın güneyindeki taşlık kısım olmakla, Kadastro Komisyon kararı uyarınca taşınmazdan ifrazen taşlık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Aynı çalışma alanında bulunan dava konusu 105 ada 139 parsel sayılı 19.699,18 metrekare yüz ölçümündeki taşınmaz, 105 ada 34 parsel sayılı taşınmazın güneyindeki taşlık kısım olmakla, Kadastro Komisyon kararı uyarınca taşınmazdan ifrazen taşlık vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 435,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

21.09.2023 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince duruşmaya gelen temyiz edilen davalı Hazine vekili için 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15646, Karar No: 2013/1154, Tarih: 04.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2011/15646 E.  ,  2013/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ve yaşlılık aylıklarının yersiz ödendiğinden bahisle faiziyle birlikte tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; 01.10.2001 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı alan davalının, 06.11.2002 tarihinden itibaren ... İlköğretim okulunda 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışmasının tespit edilmesi üzerine, 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30. maddeleri gereğince 01.01.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının kesildiği ve 16.05.2009 tarihine kadar ödenen yaşlılık aylıklarının geri ödemesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı; 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları ile 5335 sayılı Yasanın 30/2. maddesidir. 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Bütçe Kanununun 25. maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları “...Her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11. maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz.” düzenlemesini içermektedir.

Bütçe Kanunu ile yapılan bu düzenleme sonrasında kanun koyucu; bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasa’nın 161. maddesi hükmünü gözeterek, bütçe kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkardığı 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29. maddesinin (c) bendi ile; 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan hükmü yürürlükten kaldırmış, ancak, aynı düzenlemeyi anılan kanunun 30. maddesi ile yeniden getirmiş ve bu madde 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiası ile açılan dava sonucunda, 28.12.2005 gün 2005/146-105 sayılı kararla; anılan maddenin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş, aynı yönde yapılan başka bir başvuru üzerine de anılan mahkemenin 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararı ile 5277 sayılı Yasanın 25. maddesinin (f) fıkrasının, 21.4.2005 günlü 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığına ve 25. maddenin (f) fıkrasına yönelik Anayasaya aykırılık iddiasına ilişkin konusu kalmayan istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, aynı düzenlemeyi içeren 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan dava sonucunda ise 03.04.2007 gün 2005/52 Esas 2007/35 Karar sayılı hükümle, anılan kanun maddesinin Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105. maddesinde sayılan uygulanmayacak hükümler arasında 5335 sayılı Kanunun 30. maddesinin yer almaması, Anayasanın 153. maddesinin “iptal kararları geriye yürümez” hükmünü içermesi karşısında; her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenlemenin 01.01.2005 tarihinden başlamak suretiyle yürürlükte olduğu belirgindir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2009/21-168 esas, 2009/218 karar sayılı ilamı).

Davacının, uyuşmazlık konusu olmayan dava dışı kamu kurumunda 01.01.2005 tarihinden beri yaşlılık aylığı kesilmeksizin çalışmasının, yukarıda açıklandığı üzere 5277 ve 5335 sayılı Kanunlar ile getirilen yasal düzenlemelere aykırı olması nedeniyle, 506 sayılı Kanun kapsamında aldığı yaşlılık aylıklarının 01.01.2005 tarihi itibariyle kesilmesine ilişkin Kurum işleminde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Öte yandan, anılan kanunun açık hükmü karşısında; Kurumun, çalışmayı veya yaşlılık aylığı alma konusunda seçim hakkı verdikten sonra aylığı kesme gibi bir yükümlüğü bulunmadığı gibi, davacının sebepsiz zenginleşmenin haklı bir sebebe dayanmadığını, geri vermekle yükümlü olduğunu bilecek durumda olduğu, her iki dosyanın Kuruma ait olması nedeniyle, Kurumun denetim görevini yerine getirmediği ve fuzuli ödemenin Kurumun hatasından kaynaklandığından bahisle, davacının iyiniyetli olduğunun kabulü ise mümkün değildir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı SGK Başkanlığı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4838, Karar No: 2012/791, Tarih: 08.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4838 E.  ,  2012/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağının vergi alacağı olmasına rağmen sıra cetvelinde on yedinci sırada gösterildiğini, alacağın tüm imtiyazlı alacaklarla birlikte işleme tabi tutularak üçüncü sırada yer verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar Finansbank A.Ş., Garanti Bankası A.Ş., ... Turizm Gıda Tarım Ürünleri San. Tic. A.Ş., İNG Bank A.Ş., İş Bankası A.Ş., ... vekilleri ve ..., şikayete konu sıra cetvelinde zaten şikayetçinin alacağının üçüncü sırada yer aldığını savunarak, şikayetin reddine karar verilemesini istemişlerdir.

Diğer şikayet olunanlara şikayet dilekçesi tebliğ edilmiş şikayete karşı cevap vermedikleri gibi duruşmaya da katılmamışlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayete konu sıra cetvelinde şikayetçinin alacağının amme alacağı olması sebebiyle İİK’nun 206. maddesi gereğince üçüncü sırada yer aldığını, şikayetçinin iddia ettiği gibi iflas sıra cetvelinde on yedinci sıra diye bir sıranın olmadığını, “ on yedi ” rakamının listedeki sıra numarası olduğu, dolayısıyla sıra cetvelinin doğru hazırlanmış olduğu gerekçeleriyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

6183 sayılı Kanun’un 21/2 ve İcra ve İflas Kanunu'nun 206/1 maddesi gereğince eşya ve taşınmazın aynından doğan vergi alacağı imtiyazlı alacak olup rehinli alacaklardan önce ödenmesi gerekir. Bu kanun hükümleri uyarınca, eşyanın aynından doğan alacaklar ile diğer kamu alacakları arasında sıra cetvelindeki öncelik açısından farklılık bulunmaktadır. İflas masasında bulunan araçlara ilişkin Motorlu Taşıtlar Vergisi ile bunların gecikme zamlarının bu araçların satış bedelinden öncelikli olarak ödenmesi gerekirken, trafik para cezası gibi diğer kamu alacaklarının sıra cetvelinin 3’üncü sırasına kaydedilmesi gerekir.