muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8971, Karar No: 2016/2491, Tarih: 10.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8971 E.  ,  2016/2491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle,dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlaç mümessili olarak çalışan sanıkların, katılan .... adına ilaç kullanım raporu düzenletip çalıştıkları firmalara ait ilaçları reçete ettirmek suretiyle tanıtımını yaptıkları ilaçların satışını artırmayı düşündükleri, bu kapsamda katılan .....'ın kimlik bilgilerini ele geçirerek ...... Hastahanesinde görev yapan ....... tarafından düzenlenen .......tanıları ve ilaç etken maddelerini gösterir 17.3.2009 tarihli ilaç kullanım raporunu temin ettikleri, 18.3.2009 tarihinde aile hekimi .....'e sanık .....'ın tanıtımını yaptığı fostel isimli ilaç ile birlikte degastrol katarin, sulcit isimli ilaçlara ilişkin reçete düzenlettirip ..... fatura ettirerek 256.95 TL'yi katılan SGK kurumundan tahsilini sağladıkları, 7.4.2009 tarihinde aile hekimi .....'a sanık ....'in tanıtımını yaptığı moksdayl ve cinetiks isimli ilaçları da içeren reçete düzenlettikleri, bu reçetenin ...... verilerek reçetede yazılı ilaçların katılan kuruma fatura ettirilmesi ve toplam 62.18 TL'nin ödenmesini sağladıklarının iddia edildiği olayda,

Sanıkların aşamalarda değişmeyen ifadelerinde, atılı suçlamaları kabul etmemeleri, katılan .....'in beyanlarında, kendisinin astım ve kolesterol hastası olmadığını, adına düzenlenmiş rapor ve reçetelerden haberinin bulunmadığını söyleyerek şikayetçi olması, katılan beyanlarının bir kısım tanık ifadeleri ve alınan doktor raporuyla doğrulanması, katılan .....'dan tespit edilen cep telefonu mesajları ile katılan kurumca yaptırılan muhakkik ve müfettiş inceleme raporları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, suça konu reçeteleri ve raporları düzenleyen doktorlar ile sözkonu ilaçları fatura eden eczane çalışanları hakkında ..... Başsavcılığınca herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması, bu çerçevede açılmış bir dava varsa dosyanın getirtilip incelenmesi, hüküm kesinleşmemiş ise aralarındaki hukuki ve fiili bağlantı dikkate alınarak davaların birleştirilme yoluna gidilmesi, hükmü kesinleşmiş ise bu dosya içerisine konularak delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği düşünülmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.3.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7158, Karar No: 2015/8580, Tarih: 12.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/7158 E.  ,  2015/8580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 13. İş Mahkemesi

Tarihi : 11/11/2014

Numarası : 2013/282-2014/572

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan sebep bildirilmeden usule aykırı olarak davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davacının işveren vekili olduğunu için iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını, fesih geçerli nedenle yapıldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; Dairemiz bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının .... Rafineri A.Ş.de Rafineri Genel Müdürü sıfatıyla istihdam edildiği Ege Rafinesi isimli işyerine ait olduğu anlaşılan organizasyon şemasında davacının Genel Müdür olarak organizasyonun başında yer aldığı bu durum karşısında iş güvencesi sistemi dışında kalan işveren vekili veya yardımcısı sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz.

Somut olayda davacı ... Rafineri (Star Rafineri A.Ş.) Genel Müdürü olarak davalı S.. A.. nezdinde çalışmıştır.

Dosyaya ibraz edilen 19/08/2011 tarihli davalı şirkete ait organizasyon şemasında Grup şirketleri CEO'sunun K. Y., Grup şirketlerinin ise 1-.. .. Holding A.Ş. 2- ... Rafineri A.Ş.(..... Rafineri A.Ş. Eski ünvan) 3-.. .. Enerji Yatırımları A.Ş. 4- .. .. Gaz Dağıtım A.Ş. 5-.. Limancılık A.Ş. olduğu, davacının işletmenin bütününü idare eden vasfı bulunmadığı, davacının davalı işverene bağlı şirketlerden ... Rafineri A.Ş.'nin Genel Müdürü olduğu, .... Enerji A.Ş.'nin (S.. A.. Yeni ünvan davalı şirket)18/12/2010 tarihli 23/12/2010 tarih ve 22316 sayılı noter onaylı yetkiler ve imza yetkililerini belirleyen Yönetim Kurulu kararında aşağıdaki konularda yönetim Kurulu tarafından karar alınması gerektiği zikredilerek 1)a-v:bendinde iş sözleşmeleri, hizmet sözleşmeleri ve marka, patent, lisans, telif hakkı ile teknoloji sözleşmelerinin yapılması sona erdirilmesi ve devri, imza yetkilileri arasında davacının isminin bulunmadığı, ..... Rafineri A.Ş. (.... Rafineri A.Ş.)18/12/2010 tarihli 23/12/2010 tarih ve 22304 sayılı noter onaylı yetki ve imza yetkililerini belirleyen Yönetim Kurulu kararında ise aşağıdaki konularda yönetim Kurulu tarafından karar alınması gerektiği zikredilerek 1) a-v:bendinde iş sözleşmeleri, hizmet sözleşmeleri ve marka, patent, lisans, telif hakkı ile teknoloji sözleşmelerinin yapılması sona erdirilmesi ve devri, imza yetkilileri arasında davacının isminin 2. Derece imza yetkilileri arasında CEO Kenan Yavuz'dan sonra zikredildiği, tek başına imza yetkisinin bulunmadığı, aynı yetki belgesinde çift imza kuralından anlaşıldığı, davacıya ait görev (İş) tanımında ise davacının .......AŞ (S.. A..) Üst yönetimine karşı sorumlu olduğu (raporlama yaptığı) işe alma-çıkarma yetkisinin Yönetim Kurulu kararıyla olmasının gerektiği ve davacının iş tanımında "nitelikli personeller ile projenin yürütülmesi için ileriye dönük planlama yapmak, uygun istihdamı sağlamak" şeklinde hüküm bulunmasının işçi alım ve çıkartılmasını değil işin yürütülmesine yönelik istihdamı sağlamak amacına yönelik olduğu, tüm bu tespitlere göre davacının işveren vekilliğini düzenleyen ilke kararımızın işletme bazında değil işyeri bazında işveren vekili olmasına karşın işçi alımı ve çıkartımı hususunda tek başına yetkisi bulunmaması nedeniyle iş güvencesi hükümlerinden yararlanabileceği, 17/02/2012 tarihinde davalı işverence "şirketimizde yürütmekte olduğunuz görevinizin iş bu tarih itibariyle sona erdirilmesine karar verilmiş olup mesai bitimi itibariyle iş akdiniz feshedilmiştir, yasal haklarınız peşin olarak ödenecektir" şeklinde fesih bildiriminde bulunulduğu ve fesih bildiriminin 4857 sayılı İş Kanunu 19. maddesi uyarınca yazılı yapılması ve fesih nedenlerinin açık ve net bir biçimde belirtilip işçiye tebliğ edilmesinin zorunlu olduğuna dair düzenlemeye göre fesih gerekçelerinin bildirilmemiş olması nedeniyle 19

. maddesi uyarınca yazılı yapılması ve fesih nedenlerinin açık ve net bir biçimde belirtilip işçiye tebliğ edilmesinin zorunlu olduğuna dair düzenlemeye göre fesih gerekçelerinin bildirilmemiş olması nedeniyle 19. maddedeki usule uygun olmadığı, bu nedenle feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesi ile davacının kıdeminin 5 yılın altında olması nedeniyle işe başlatmama tazminatının davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında belirlenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddedilmesi isabetsiz olup davacı temyizi yerindedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için davalı işverenlere süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin alınan 21,15 TL harcın tenzili ile bakiye 5.55 TL harç giderinin davalıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacının yapmış olduğu 754.80 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7705, Karar No: 2008/823, Tarih: 24.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/7705 E.  ,  2008/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacıların tüm, davalılardan ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölüm halinde hak sahiplerinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre genel bütçeye dahil idarelerin anılan yasanın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan bağışıktır.. Harç yatırmaksızın dava açan genel bütçeye dahil idareler, davayı kaybedecekler olursa, yasa uyarınca kendilerinden harç alınmamasına rağmen, davayı kazanmaları halinde önceden alınmamış olan harcın karşı taraftan tahsiline mahkemece karar verilir. Harç yatırarak genel bütçeye dahil idareler aleyhine dava açan gerçek veya tüzel kişilerin, davayı kaybetmeleri halinde de bu harca katlanmaları doğaldır. Ancak, bu kişiler davayı kazanacak olurlarsa, genel bütçeye dahil idarelerin işlemleri harçtan müstesna olduğu için önceden yatırmış oldukları harcın bu kişilere iadesine karar vermek gerekir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29.11.1985 gün ve 5/538-95 sayılı kararı da aynı esasları içermektedir. Somut olayda, tazminat davasının kısmen kabulüne karar verildiğine göre, davacılar tarafından yatırılan harçların istek halinde kendilerine iadesine karar verilmesi gerekirken davalı idarenin harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince, hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin silinerek, yerlerine,

“Davacılar tarafından yatırılan harçların karar kesinleştikten sonra istek halinde kendilerine iadesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 24.01.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2334, Karar No: 2017/4414, Tarih: 23.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2334 E.  ,  2017/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 08.05.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri uyarınca rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak davalının %80 kusurlu olduğundan bahisle açılan davanın kabulüne karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Önceki bozma ilamında da açıklandığı üzere, 506 sayılı Kanunun 26. madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ... Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Dosyada, henüz kesinleşmeyen tazminat davasında alınan ilk kusur raporunda davalının %60, sigortalının %40; 31.12.2012 tarihli bir bilirkişi tarafından muhalefet şerhi konulan kusur raporunda davalının %40, sigortalının %60; muhalefet şerhi koyan bilirkişi görüşüne göre ise davalının kusursuz, sigortalının %100; 24.04.2013 tarihli kusur raporunda ise davalının %40, sigortalının %60 kusurlu olduğunun bildirildiği, eldeki davada bozma sonrası alınan ve itibar edilen raporda ise davalının %80, sigortalının %20 kusurlu olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yargılama aşamasında dosyaya sunulan raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmakla, iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, oluşa ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, mevcut çelişki de giderilerek kusur oran ve aidiyetlerinin gerçeğe uygun olarak tespiti yapıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin bozma sonrası yürütülen yargılamada davalının %80, sigortalının %20 kusurlu olduğu ve davalının 506 sayılı Kanunun 10. maddesinden sorumlu olduğunun kabul edilmesine rağmen Borçlar Kanunu’nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak davalının sorumlu olduğu kurum zararının belirlenmesi gerekeceği gözetilmeksizin karar verilmesi isabetsiz bulunmuş ise de, talep edilen ve hüküm altına alınan miktar itibariyle sonuca etkisi olmadığından ayrıca bozma sebebi yapılmamıştır.

O hâlde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davalıya iadesine, 23.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15865, Karar No: 2011/20275, Tarih: 21.11.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/15865 E.  ,  2011/20275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Yasa'nın 35/1.maddesinde "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır." hükmü öngörülmüş olup, sanık ...'in yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Yasa'nın 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, bu adresin daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan bir adres olmadığı anlaşıldığından, kararın adı geçen sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.11.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın mahkemede bildirdiği adrese önce Tebligat Kanunu 21.maddeye göre tebligat çıkartılmış, iade üzerine 35/son'a göre tebligat çıkartılmasına göre Tebligat Kanunu 35/son'a göre tebligat usulüne uygun olduğundan çoğunluğun tevdii kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/16560, Karar No: 2014/7705, Tarih: 27.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/16560 E.  ,  2014/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/131389

Mahkemesi : Eğirdir Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 27.02.2013

Numarası : 2011/213-2013/89

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 194 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabulü gerektiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2219, Karar No: 2008/3174, Tarih: 22.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2219 E.  ,  2008/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0.90.YTL. harcın temyiz edenden alınmasına,  22/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.