muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/15708, Karar No: 2020/16704, Tarih: 17.11.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/15708 E.  ,  2020/16704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM: Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı'nca "örgütlü şekilde gümrük kaçakçılığı" suçu nedeniyle sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında dinleme tedbirlerine başvurulduğu,

Bu kapsamda;

Suç tarihinde sanıklar ... ve ...’ya ait koli ve valizlerde toplam 250 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verildiği, sanık ... hakkında ise bu suça iştirak ettiği iddiasıyla daha sonra ayrıca kamu davası açıldığı, sanıklar ... ve ...’ya ilişkin hüküm için Dairemizin 15.01.2014 tarihli bozma ilamından sonra sanık ... hakkındaki dosyanın işbu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği,

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarınca Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar,

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki İfadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan

soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığı'na derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan

soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığı'na derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun gümrük kaçakçılığı suçu olarak gösterildiği, böylece sanığın tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanığa atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi aykırılık suçunu oluşturduğu, sanığın suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, bu suçun da katalog suçlar arasında da bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanık yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönündeki savunmasının aksine suça iştirak ettiğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8903, Karar No: 2012/15024, Tarih: 05.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8903 E.  ,  2012/15024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin binde dördünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Dava konusu taşınmazın irtifak hakkı tesis edilen bölümünün yüzölçümünün gerekçeli kararın hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18572, Karar No: 2014/15386, Tarih: 20.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/18572 E.  ,  2014/15386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı Asil ... ve vek.Av....' in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin ...' daki ... Eczanesinin sahibi olduğunu, davalının icra takibine konu ettiği 01.11.2007 tanzim 01.01.2008 vade tarihli 300.000 YTL değerindeki “nakden” kaydını içeren bono nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığını, müvekkiline ait eczanede ofis boy statüsünde çalışan birinin müvekkiline 300.000 TL nakit vermesinin söz konusu olamayacağını ileri sürerek takibin iptali ile %40 kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, eczanenin davacının diploması kiralanarak ... tarafından kurulduğunu müvekkilinin de para ödemek suretiyle ortak olduğunu, dava konusu bononun müvekkili tarafından bedeli ödenerek satın alınan ... Eczanesine karşılık ve uğradığı maddi ve manevi zararların karşılığı olarak davacı tarafından tanzim edilerek müvekkiline verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, 300.000 TL' lik dava konusu bonodaki imzanın davacının eli ürünü olduğu, dava konusu bononun tüm unsurları taşıyan bir kambiyo senedi olduğu, davacının böyle bir bono karşısında iddiasını aynı mahiyette yazılı belge ile kanıtlaması gerektiği, buna ilişkin herhangi bir delilin ileri sürülemediği, davacı ile davalı arasında eczane faaliyeti yönünden ticari ilişki olduğu, açığa atılan imzanın üst kısmının amaç dışı doldurulup takibe konulması iddiasının HMK 200 vd. maddeleri gereğince yazılı belge ile kanıtlanması gerektiği gerekçeleri ile davacı tarafından ispatlanmayan davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına,vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8652, Karar No: 2013/11990, Tarih: 20.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8652 E.  ,  2013/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İncesu Asliye (Hakem Sıf.) Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 12/02/2013 gün ve 2012/18986-2013/2343 sayılı ilamıyla temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 3533 sayılı yasa 1. madde "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler" hükmü gereği yerel mahkemece hakem sıfatıyla incelenmiş ve talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı, hakemin talebin reddine dair kararına karşı 30 günlük yasal süre içerisinde itiraz etmiş ve 05/11/2012 tarihli ek karar ile itirazın reddine karar verilmiştir.

3533 sayılı yasa 6. madde gereği hakemin itiraz üzerine vereceği kararlar kesin nitelikte olup temyiz ve karar düzeltme kanun yolu açık olmadığından davacı tarafın kararın düzeltilmesi yönündeki dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle temyiz dilekçesinin reddine 20/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8405, Karar No: 2007/7368, Tarih: 01.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8405 E.  ,  2007/7368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu tür davalarda, tazminat miktarı, işçinin rapor tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif  ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Başka bir anlatımla, işçinin günlük brüt geliri tesbit edilerek bilinen dönemdeki kazancı mevcut veriler nazara alınarak iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanacağı, bilinmeyen dönemdeki kazancının ise, 60 yaşa kadar yıllık olarak % 10 artırılıp % 10 iskontoya tabi tutulacağı, 60 yaşından sonrada bakiye ömrü kadar (pasif) dönemde elde edeceği kazançların ortalama yönteme başvurulmadan, her yıl için ayrı ayrı hesaplanacağı Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kuşkusuz, açıklanan tazminatın hesaplanması yönteminde, işçinin  yaşlılık aylığı almaya veya işçinin yaşı ve oluşan meslekte kazanma gücü kayıp oranına göre ileride çalışıp yaşlılık aylığına hak kazanması üstün olasılık içinde bulunması durumunda da zarar   hesabında   pasif   dönemin  hesaba  dahil  edilmesi gerekir. İş kazası sonucu malul kalan işçinin aynı işinde çalışmaya devam etse dahi diğer işçilerden daha fazla çaba harcayacağı asıldır. 60 yaşından sonra elde edeceği yaşlılık aylığını da diğer işçilerden daha fazla çaba harcayarak elde edeceğinden yaşlılık aylığını aldığı dönemde de devam edecek olan maluliyeti nedeniyle zarara uğramadığı düşünülemez. Kaldı ki, sigortalıya bağlanan yaşlılık aylığında meslek hastalığı ve iş kazası kolundan alınan primlerin hiçbir etkisi bulunmamakta tamamen uzun vadedeki sigorta kollarından ödenen primler sonucu aylık bağlanmaktadır. Bu nedenlerle pasif döneminde zarar hesabına dahil edilmesi ve yeraltı maden işçilerinin zararlarının tesbitinde 50 yaşın ikmaline kadar yeraltındaki koşullar nazara alınarak yapılan ücretlerle, 50 ile 60 yaşları arasında yer üstünde tüm yıl asgari ücretle çalışıp gelir elde edeceği, 60 yaştan sonra bakiye ömrüne kadar (pasif dönemde), asgari ücret esas alınarak yapılması gerekir.

Mahkemenin davacının zarar hesabında pasif döneminde hesaba dahil edileceğine ilişkin kabulü yerindedir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi hesap raporunda davacı olay tarihine 46 yaşında olup PMF tablosuna göre bakiye ömrü 24 yıl 10 ay 8 gün olduğu ve bu süreler dikkate alınarak aktif ve pasif dönem hesabı yapılması gerekirken bilirkişi tarafından bakiye ömrünün 80 yaşına kadar devam edeceği varsıyımı ile hatalı alınan yaş ortalamasına göre zarar hesabı yapıldığı görülmektedir.

Hal böyle olunca hesap raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğundan söz edilemez.

Diğer yandan H.U.M.K.'nun 275. maddesi gereğince hakim tarafından bilinmeyen özel ve teknik bilgi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurulur. Davalıdan istenen sürekli işgöremezlik tazminatı olup bunun hesabının ise kesin olarak ancak özel bilgiye haiz bilirkişi tarafından yapılacak inceleme ile tesbit edilebilmesi mümkündür. Hatta tazminatı tesbit için mahkemece seçilecek bilirkişinin özellikte bu tazminatın nitelik ve amacını bilebilecek  hukuki bilgiye ve ayrıca aktüerya kurallarını uygulayabilecek yetenek ve yetişkinliğe sahip olması gerekir. Zira sürekli iş göremezlik tazminatının belirlenmesi işi, ilmi metod ve formüller çerçevesinde çözümlenmesi gerekli hususlardır. Bu nedenle bilirkişi seçilirken bilirkişinin uzman, yani görüşüne başvurulan konu hakkında özel ve teknik bilgi sahibi olması üzerinde gereken titizlikle durulmalıdır. Ayrıca bilirkişi seçimine ilişkin ara  kararında seçilen bilirkişinin kimliğinin, uzmanlık durumunun ve diğer gerekli niteliklerinin açıkça belirtilmesi gerekir. Mahkemenin bilirkişi seçimine ilişkin ara kararında bu lazimeye uyulmadığından bilirkişinin uzmanlık durumu ve diğer gerekli nitelikleri taşıyıp taşımadığı anlaşılamamaktadır.

Yapılacak iş; sürekli işgöremezlik zararı ve aktüerya hesabı konusunda uzman bir bilirkişi seçmek, bilirkişinin seçimine ilişkin ara kararında seçilen bilirkişinin kimliğini, eğitim ve uzmanlık durumu ile diğer gerekli niteliklerini açıkça belirtmek, hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine,01.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23374, Karar No: 2015/1570, Tarih: 26.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/23374 E.  ,  2015/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi ... vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; icra takibinde 6360 sayılı Yasa gereği borçlu ...i'nin Belediye'ye devredildiği gerekçesiyle söz konusu dosyadan Belediye'ye gönderilen borç muhtırasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, İcra Müdürlüğü'nce muhtıranın iadesi ile yapılan işlemin iptali taleplerinin reddine karar verildiğini, 6360 sayılı Kanun gereğince kurulan .. Valilik Makamının Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun anılan Yasa'nın Geçici 3. maddesinin 3. fıkrasındaki "birinci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personelinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi, bağlı kuruluşu veya İlçe Belediyesi'ne devredilir" hükmü doğrultusunda devir kararları aldığını ve Komisyon'un 12.03.2014 gün 104 sayılı kararıyla ...'ndeki hissesine yönelik bir karar alındığını ancak henüz resmi bir hisse devri bulunmadığını, bu nedenle muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece ..'nın 01.07.2014 tarihli yazısında ....'nin ortaklarından sadece biri olduğu, borçlu şirketin ...haricinde ayrıca 11 ortağı daha olup ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu bildirilmiş olduğundan, Mersin Valiliği'nin hisse devrine ilişkin Komisyon kararı öncesinde borçlu şirket ortaklarından ...'na doğrudan başvurulamadığı gibi Komisyon kararı gereğince borçlu şirketin resmi hisse devri gerçekleşse dahi doğrudan ...'na başvurulması ve borç muhtırası tebliği ile borçlu duruma getirilmesi olanağı bulunmadığından... İcra Müdürlüğü'nün borç muhtırasının iptali talebine ilişkin ret kararı ile borç muhtırası tebliğ işlemi usul ve yasaya aykırı olduğundan şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarınınkatılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve geçici 1.maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktadır.

Anılan yasa hükümleri gereği oluşturulan Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 12.03.2014 gün 104 nolu kararı ile İlçesi nde bulunan ...nin ....'ne devir edilmiş sayılmasına ve devri yapılan...'ne ait hak, alacak ve borç bulunması halinde söz konusu şirketin devredildiği kuruma geçmiş sayılmasına karar verilmiştir. İdare tarafından verilen kararın iptal edildiğine dair belge ve bilgi olmadığından geçerli bir karar olup İcra Müdürlüğü'nce borçlu şirketin dosya borcundan dolayı ...i'ne gönderilen muhtıra usule uygun olup şikayetin reddi gerekirken kabulü ile yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4668, Karar No: 2009/5726, Tarih: 14.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/4668 E.  ,  2009/5726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 30/12/2008