muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14353, Karar No: 2019/9398, Tarih: 12.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/14353 E.  ,  2019/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık müdafinin temyiz dilekçesinin içeriğinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu kabul edilerek temyiz incelemesi yapılmıştır.

1-Sanığın, sahte çek kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, dava konusu çekin sahteliği konusunda dosyada bir bilgi ve belge bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için; suça konu çekin orijinal olup olmadığının usulünce araştırılması, çekin gerçek olduğunun belirlenmesi halinde keşideci çek hesap sahibi şirket yetkilisinin açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi, dava konusu çekteki keşideci imzasının kendisine ait olup olmadığının sorulması, çekin sahte olarak düzenlenmiş olduğunun anlaşılması halinde, gerekirse sanık ve tanık...'ın mukayeseye esas imza ve yazı örneklerinin alınarak dava konusu çekin ön yüzündeki imza ve yazılar ile arka yüzündeki 1. ciranta isim yazısı ve imzanın adı geçenlere aidiyeti hususunda uzman bir kurum ve kuruluştan rapor alınması,

Toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre ; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2598, Karar No: 2019/91, Tarih: 07.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2598 E.  ,  2019/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada: ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 16/11/2016 tarih ve 2015/304 E. - 2016/335 K. sayılıkararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen .../03/2017 tarih ve 2017/222-2017/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013/82258 sayılı "... DOSTU" ibareli marka başvurusuna, davalının "... ...-LOGISTICS+şekil" ibareli tescilli markasına dayanarak itiraz ettiğini, itirazın kısmen kabul edildiğini, müvekkilinin bu karara yaptığı itirazın ... kararıyla reddedildiğini, davacının 1967'den beri faaliyette olduğunu ve çok sayıda ... ibareli markası bulunduğunu, bu markalar nedeniyle kazanılmış hakkı bulunduğunu, markalar arasında karıştırılma olasılığı olmadığını, markaların mal ve hizmet sınıflarının da farklı olduğunu, markaların tüketici kitlesinin farklı olduğunu ileri sürerek ... ...'nın 2015-M-6537 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, taraf markalarının benzer olduğunu, mal ve hizmetlerin aynı olduğunu, ... kararının usule ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... . Servis Tic. A.Ş. vekili, markaların benzer olduğunu, dava konusu markanın müvekkiline ait markanın devamı olarak algılanacağını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; taraf markaları arasında ortak unsur bulunması nedeniyle markaların ayırt edici karakterlerinin önem taşıdığını, davacı markasındaki ''... DOSTU'' ibaresinin kısmen ayırt ediciliği bulunan bir ibare olsa da ''...'' ibaresinin baskın ve ayırt etme gücünün yüksek olduğunu, davalıya ait "... ...-LOGISTICS+şekil" ibareli markadaki ''LOGISTICS'' ibaresinin belirli bir iş koluna işaret ettiği ve ayırt edici olmadığı ''...'' ibaresinin baskın ve ayırt etme gücünün yüksek olduğunu, markalar arasında ayırt ediciliği yüksek baskın ibare olan ''...'' unsurunun benzer olduğunu ve bu sebeple marklar arasında biçim, düzenleme ve

tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuru markasıyla davalı markası arasında mal ve hizmet sınıfları yönünden de benzerlik bulunduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki şartların oluştuğu, bu nedenle ... ... kararı yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

tertip tarzı itibariyle görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, başvuru markasıyla davalı markası arasında mal ve hizmet sınıfları yönünden de benzerlik bulunduğundan 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki şartların oluştuğu, bu nedenle ... ... kararı yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan incelemede; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markalarında öne çıkan ibarenin "..." ibaresi olduğu, davacı markasındaki ''... DOSTU'' ibaresinin zayıf nitelikte olduğu ve bayilerine yönelik bir imaj algısı yaratabilme amacını taşıdığı, davacının tescilli markalarına dayalı müktesep hak şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/01/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14865, Karar No: 2020/14452, Tarih: 13.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14865 E.  ,  2020/14452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yol uygulamasında sanığın muavin olarak çalıştığı yolcu otobüsünde önleme araması kararına istinaden yapılan aramada 16 karton kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın mahkeme aşamasındaki savunmasında sigaraların kendisine ait olmadığını, sahibi çıkmayınca kendi üzerine kaldığını beyan etmesi ve ele geçen eşyanın da miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında, tüm dosya kapsamına göre sanığın sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1.Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi suretiyle eksik ceza tayini,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden TCK'nun 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

4.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5.Atılı suçun niteliğine göre suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10746, Karar No: 2006/11162, Tarih: 09.10.2006

10. Ceza Dairesi 2006/10746 E., 2006/11162 K.

**10. Ceza Dairesi 2006/10746 E., 2006/11162 K.**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 299 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... "KANUN NO" - "R.G.NO" - "YAYIM TARİHİ"

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

**"İçtihat Metni"**

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sanıklar R…

….., O…

…. ve M…

…. hakkında Eskişehir Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonunda,11.04.2006 tarihinde, 2005 /561 esas, 2006 /282 karar sayı ile mahkûmiyet kararı verildiği; hükmün sanıklar müdafileri tarafından süresi içinde temyiz edildiği; Yargıtay C. Başsavcılığınca onanma ve düzeltilerek onanma isteğiyle dava dosyasının tebliğname ekinde 03/08/2006 tarihinde Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Tayin olunan cezanın süresine göre; sanıklar M…

….. ve O…

…. müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1, 1412 sayılı CMUK.nun 318/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek dosya üzerinde yapılan incelemede;

1.Sanıklar R…

…… Acet ve O…

…. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, suçun niteliği ile tutuklu kaldığı süreye göre sanık O…

…..'un tahliye talebinin reddine,

2.Sanık M…

….. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

5237 sayılı TCK'nın 01.06.2006 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra dava konusu suçun 14.09.2006 tarihinde işlendiği anlaşılmakla; tebliğnamedeki 58.maddenin uygulanamayacağı şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan delillere ve dosya içeriğine uygun gerekçeye göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. hükmü nazara alınmadan, sanığın adli sicil kaydında bulunan hangi sabıkası nedeniyle tekerür koşullarının oluştuğunun ve hangi kayıt dolayısıyla TCK'nın 58. maddesinin 7. fıkrasının uygulandığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı,sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, suçun niteliği ile tutuklu kaldıkları süreye göre sanık M.....'in tahliye talebinin reddine, 09/10/2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27639, Karar No: 2009/7348, Tarih: 06.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/27639 E.  ,  2009/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece yapılacak yargılamada tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376.maddesine göre; duruşmada hazır olanların son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı Yasanın 388.maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389.maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 381.maddesininin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır. İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, 23.10.2008 tarihli kısa kararda; "davacının davasının reddine" denildiği halde, gerekçeli kararda "Davanın kabulüne" şeklinde hüküm kurularak çelişki yaratılmıştır.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

İBBGK.nun 10.4.1992 tarih, 7/4 sayılı kararında da vurgulandığı üzere her iki karar arasındaki çelişkinin giderilmesini teminen İcra Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7355, Karar No: 2022/655, Tarih: 19.01.2022

**12. Hukuk Dairesi         2021/7355 E.  ,  2022/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine başlatılan Kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde; Borçlu İcra Mahkemesine müracaatla takibe konu senet üzerindeki imza ve yazının kendisine ait olmadığını,alacaklıya herhangi bir borcu bulunmadığını ve takip konusu senedin sahte olduğundan bahisle takibin iptalini talep ettiği, Mahkemece aldırılan 18.02.2020 tarihli raporun “senet üzerindeki borçlu imzalarının mevcut mukayese imzalarına kıyasen borçlunun elinden çıktığının kabulü mümkün görülmemiştir”şeklinde tanzim edildiği, İlk Derece Mahkemesince imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına ve asıl alacağın %10 oranında para cezasına hükmedildiği, alacaklının kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a. maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edildiği, İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." hükmüne yer verilmiştir. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." hükmü gereğince,uygulanması gereken anılan Kanun'un 211. maddesine göre de; imza incelemesinin yönteminin gösterildiği, buna göre hakimin bilirkişi incelemesine karar vermesi halinde önce, imzası incelenecek kişiye ait karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları ilgili yerlerden getirteceği, bilirkişinin bu yazı ve imzalarla o mahkemede uygulamalı olarak temin edilen yazı ve imzaları esas alarak incelemesini yapacağı, bilirkişinin gerekli görmesi halinde kendi huzurunda ilgili kişinin yeniden yazı ve imza örneklerini almak için mahkemeden talepte bulunabileceğin ve buna göre raporunu hazırlayacağı öngörülmüştür.

İmza incelemesinde sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin imzası incelenecek kişinin uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Yerleşik Yargıtay kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu

nedenle imza incelemesinin belge asıllarının getirtilerek incelemenin bu belgeler esas alınmak suretiyle yapılması gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da belirtildiği gibi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduğu veya eli ürünü olmadığı fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. İmza incelemesine esas teşkil edecek belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E., 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda “senetteki imzanın borçlunun elinden çıktığının kabulü mümkün görülmemiştir “şeklinde görüş sunulmuşsa da mukayeseye esas alınan belgelerin tamamının senedin tanzim tarihi olan 15.03.2019 tarihinden sonrasına ilişkin belgeler olduğu, bu nedenle bilirkişi raporunun Yargıtay denetimine elverişli olmadığı, alacaklının 25.02.2020 tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi değerlendirilerek dilekçesinde belirttiği belgeler toplanıp yeniden rapor aldırılarak sonuca gidilmesi için Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 29/04/2021 tarih ve 2021/240 E. - 2021/708 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Bolu İcra Hukuk Mahkemesinin 17/09/2020 tarih ve 2019/382 E. - 2020/198 K. sayılı kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.