muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22411, Karar No: 2016/759, Tarih: 26.01.2016

Buna göre mülga 506 sayılı Kanun’un “Sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 3. maddesi uyarınca:

“Aşağıda yazılı kimseler bu kanunun uygulanmasında sigortalı sayılmazlar

D) (Değişik: 11/8/1977 - 2100/1 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…”

Yine 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’un “Sigortalı sayılmayanlar” başlıklı 6. maddesi uyarınca;

“…Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerinin uygulanmasında;

…c) (Değişik: 17/4/2008-5754/4 md.) Ev hizmetlerinde çalışanlar (ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç)…4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.”.

Buna göre ev hizmetleri, mülga 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun ilk halinde kanun kapsamı dışında bırakılmış iken, 24.08.1977 tarih ve 16037 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 24.11.1977 tarihinde yürürlüğe giren 11.08.1977 tarih ve 2100 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle yapılan değişiklik ile mülga 506 sayılı Kanun’un 3. maddesinin (D) bendinde yapılan düzenleme uyarınca, ev hizmetlerinde “ücretle ve sürekli çalışanlar” anılan maddede yer alan istisnalar içinden çıkarılmış, 5510 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile de aynı yöndeki uygulamaya devam edilmiştir.

Görüldüğü üzere, anılan maddeler uyarınca, ev hizmetlerinde çalışanlar; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç, bu Kanun’ların uygulanmasında sigortalı sayılamazlar.

Sigortalı sayılmak için, ücret ve sürekli çalışma birlikte arandığından, her iki koşulun da gerçekleşmiş olması gerekir. Hizmet karşılığı ücret alınmıyorsa veya ücret alınmakla birlikte çalışmada süreklilik yoksa, bu tür çalışmayı sigortalı çalışma saymak mümkün değildir.

Buna göre, diğer koşulları gerçekleştirmiş olanlar eğer anılan maddelerin kapsamına giriyorlarsa, sigortalı sayılamayacak ve 506 veya 5510 sayılı Kanun’larda düzenlenen haklardan yararlanamayacaklardır.

Yeri gelmişken belirtilmelidir ki, mülga 1475 sayılı İş Kanunu’nun 5/1. maddesi ve 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4/1. maddeleri uyarınca, iş kanunları hükümleri ev hizmetlerine ve ev hizmetleri çalışanlarına uygulanamayacak, bu işler ve bu işleri yapan kişiler Borçlar Kanunu’nun hizmet akdini düzenleyen hükümlerine tabi olacaklardır.

Evde yapılan işle, ev hizmetleri arasında bazı farklılıkların da tanımlanması gerekir. Ev hizmeti evde yapılmakla birlikte, herhangi bir iş olmayıp doğrudan yaşanan mekana yönelik bir iştir. Yaşanan konutla doğrudan bağlantı içerisindedir. Doğrudan eve ve ev yaşamına yöneliktir. Dolaylı olarak ev yaşamına katkıda bulunan, onu kolaylaştıran hizmetlerdir. Ev hizmetinin doğrudan eve veya ev yaşamına yönelik olması gerekir. Ev hizmeti evden soyutlanamaz (Okur A. R., Ev Hizmetlerinde (İşlerinde) Çalışanların Sigortalılığı, Kamu-İş Dergisi, Cilt 7, Sayı 3, 2004, s. 10).

Bir işin ev hizmeti sayılabilmesi için yapılan işin evde gündelik yaşamın gerektirdiği faaliyetler kapsamında ev yaşamının gündelik, olağan gereksinmelerini karşılayan işlerdir (Mollamahmutoğlu H., İş Hukuku, Turhan, Ankara, 2004, s. 179).

Öğretide ev hizmetleri, evde gündelik yaşamın gerektirdiği; temizlik, yemek, çamaşır, ütü, çocuk bakımı, mürebbiyelik gibi işler olarak kabul görmektedir. Ev hizmetleri çalışanları ise uşak, kahya, hizmetçi, temizlikçi, aşçı, çocuk bakıcısı, bahçıvan, şoför, bekçi, hayvan bakıcısı vb evin gündelik işleyişine ilişkin faaliyetleri yürüten kişiler olarak kabul görmektedir ((N. Gökçek Karaca, F. Kocabaş, Ev Hizmetlerinde Çalışanların Karşılaştıkları Sorunların Türkiye Açısından Değerlendirilmesi, Kamu-İş Dergisi, 2009, cilt 10, sayı 4, sayfa 172’den atfen; Çenberci M., 1475 sayılı İş Kanunu Şerhi, 1986, s.190-191; Mollamahmutoğlu, a.g.e., s. 179; Çelik N., İş Hukuku Dersleri, B. 20, Beta, İstanbul, 2007, s. 70; Süzek S., İş Hukuku, B. 2, İstanbul, Beta 2005, s. 180; Okur A., a.g.e. s. 348-349; Erkul İ-Karaca N, 4857 sayılı İş Kanunu Uygulaması, Nisan Yayınları Eskişehir 2004, s. 67; Tunçomağ K., İş Hukuku, İstanbul 1988, s. 44-46; Akyiğit E., İçtihatlı ve Açıklamalı 4857 Sayılı İş Kanunu Şerhi, C. 1, B. 3, Ankara 2008, s. 285; Güven E., Aydın U., İş Hukuku (Yeni İş Yasaları) B. 3, Barış Yayınları, Ankara 2007, s. 32; Tunçomağ K-Centel T., İş Hukukunun Esasları, B. 4, İstanbul 2005, s. 38; Narmanlıoğlu Ü, İş Hukuku (Ferdi İş İlişkileri), B. 2, Ankara 1994, Barış Yayınları, s. 71; Eyrenci Ö- Taşkent S- Ulucan D, Bireysel İş Hukuku, Legal Yayınları, İstanbul 2004, s. 43).

Yukarıda ayrıntıları açıklandığı üzere, “ev hizmetleri” 506 sayılı Kanun ile tamamen sigortalılık dışında tutulmuş iken 2100 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle ev hizmetlerinde sadece “ücretle ve sürekli olarak çalışanlar” sigortalı sayıldıklarından, bu kişilerin sigortalı olarak kabul edilebilmesi için önemli olan, ev hizmetinde geçen çalışmanın ücretle yapılması ve sürekli olmasıdır.

Sürekli çalışma kavramı yönünden uygulamada, haftanın çoğu ev işlerinde geçirilmiş ve çalışma bir süre devam etmişse, bu çalışma sigortalı çalışma olarak değerlendirilmekte, süreklilik için çalışmanın belli bir yoğunluğa ulaşması aranmaktadır.

Mülga 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun uyarınca “iş” tanımı açık olup, burada “iş”; ev hizmetidir. Bu nedenle ölçü, işin niteliği değil ev işinde çalışanın, bu işte ne kadar süre çalıştığıdır. Ev işlerinde çalışma devamlı ise sürekli sayılacak, devamlılık yoksa, iş belirsiz aralıklarla geçici olarak ya da çağrı üzerine yapılıyorsa süreksiz sayılacaktır.

Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurul kararı doğrultusunda, somut olay değerlendirildiğinde;

Mülga 506 sayılı Kanun ile 5510 sayılı Kanun uyarınca “iş” tanımı açık olup, burada “iş”; ev hizmetidir. Bu nedenle ölçü, işin niteliği değil ev işinde çalışanın, bu işte ne kadar süre çalıştığıdır. Ev işlerinde çalışma devamlı ise sürekli sayılacak, devamlılık yoksa, iş belirsiz aralıklarla geçici olarak ya da çağrı üzerine yapılıyorsa süreksiz sayılacaktır.

Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurul kararı doğrultusunda, somut olay değerlendirildiğinde;

Eldeki dosyada, davacının davasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu konuda yapılan araştırma ve inceleme yetersizdir. Davacının davalının ortak olduğu otel işyerinden talep konusu dönemde hizmet cetvelinde 05.04.2008-30.04.2008 tarihleri arasında 26 gün bildirim olması göz önüne alınarak mahkemece; öncelikle davacının çalışmasının süreklilik arz edip etmediğinin netleştirilebilmesi için; konutun kapsamı, hangi işlerde çalıştığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, hususunda yöntemince araştırılmalı, yarı zamanlı çalışmanın kabulü halinde günlük çalışma saatine göre, haftalık ve aylık çalışma süresinin kaç gün olduğu açıkça belirlenmeli, talep konusu döneme ilişkin ödemelerin nasıl yapıldığı varsa yazılı delillerle tartışılmalı, davaya konu dönem içinde doğum, hastalık ve benzeri nedenlerle çalışmasına ara verip vermediği araştırılmalı, aynı apartmanda oturanlar ile yörede komşu işyeri sahipleri veya çalışanları, civar evlerde uzun yıllar oturan komşu ya da yakın yerlerde kayıtlara geçmiş çalışanlar (diğer apartmanların kapıcıları, komşu market ve bakkal işleten ve çalışanları) ile davacının bu çalışmalarını bilebilecek durumda olan mahalle muhtarı veya azaları kolluk vasıtasıyla araştırılarak tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı ve sigortalının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenlerle kayıtlara geçmediği ya da bildirim dışı kaldığı hususu açıklığa kavuşturulmalı, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15764, Karar No: 2011/1104, Tarih: 25.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15764 E.  ,  2011/1104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve pilon yeri karşılığına hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6744, Karar No: 2012/22743, Tarih: 21.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/6744 E.  ,  2012/22743 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... 2-... Blok Tuğla A.Ş. arasındaki dava hakkında, Tekirdağ İş Mahkemesinden verilen 02.12.2011 günlü ve 230/340 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davalılardan Kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Mahkemece, davacının askerlik sürelerinin ilgili askerlik şubesinden sorulması, yine gerekçeli kararın davalı işverenin Ticaret Sicil Memurluğu tarafından bildirilen tam ve doğru adrese tebliğ edilmesi, yazı cevabı ve tebliğ mazbatası da iş bu dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21154, Karar No: 2013/14945, Tarih: 18.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21154 E.  ,  2013/14945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün

ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14751, Karar No: 2008/14659, Tarih: 06.11.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/14751 E.  ,  2008/14659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteği, harca tabii değilse dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabii ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. (HUMK.md.434/2)

Harca tabii olmasına karşın, harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 434/3. maddesinde öngörülen “eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kural” kıyas yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcı mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istendiği halde, süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise, temyiz isteğinin reddi gerekir. (25.1.1985 tarihli 1984/5 esas 1985/1 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Süresinde temyiz isteğinde bulunan ve temyiz defterine kaydedilen davalı-davacı ...’ın dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmaktadır. O halde harcın tamamlattırılması, aksi halde durumu tespit eden tutanakla birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi.06.11.2008
Yargıtay — Esas No: 2009/11820, Karar No: 2010/314, Tarih: 20.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11820 E.  ,  2010/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kemalpaşa2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyet, aleyhine şikâyet olunanın takip dayanağı kıldığı belgenin bono niteliğinde olmadığı iddiasıyla sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

İcra Mahkemesince senedin bono vasfında olmamasına rağmen bu hususun borçlu tarafından itiraz konusu edilmediği ve takibin kesinleştiği, bu nedenle şikayetçinin bu durumu iptal sebebi olarak ileri süremeyeceği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline yönelik şikâyetlerin amacı, aynı ya da üst derecede yer alan alacaklıların takiplerindeki icra hukukuna aykırılıkların ileri sürülmesi suretiyle, onların sıradan çıkartılmasını sağlamaktır. Süresi içinde borçlu tarafından şikâyet konusu edilmeyen hukuka aykırılıklar, sıra cetveline itiraz yoluyla diğer alacaklılar tarafından da ileri sürülebilir hale gelir.

Kambiyo senetlerine özgü takip yollarında icra müdürü, senedin kambiyo senedi olup olmadığını ve vadesinin gelip gelmediğini re’sen incelemek zorundadır (İİK.m.168). Somut olayda aleyhine şikâyet olunanın takip dayanağı kıldığı belgedeki keşide tarihi vade tarihinden sonra olduğu için bu durum senedi bono olmaktan çıkartmıştır. Hal böyle iken şikâyet olunan tarafından girişilen kambiyo senetlerine özgü yolla takip yasaya aykırıdır. Bu durumda şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5841, Karar No: 2016/1906, Tarih: 28.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5841 E.  ,  2016/1906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı ... ve Tic. Ltd. Şti. arasında 27.12.2012 tarihinde... Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme uyarınca dava dışı şirket tarafından sözleşmenin diğer tarafı olan otele avans ödemeleri yapıldığını, daha sonra müvekkili şirketin 02.07.2013 tarihli sözleşme ile adı geçen dava dışı şirketin davalı nezdindeki alacaklarını temlik aldığını, temlik sözleşmesinin davalı şirkete noter kanalıyla gönderildiğini, temlik sözleşmesi uyarınca müvekkili şirketin davalı taraftan 31.07.2013 tarihi itibariyle cari hesap ilişkisine göre 40.492,86 ... alacağının tahakkuk ettiğini, davalı şirket ile müvekkili şirketin alacak konusunda mutabakata vararak 31.07.2013 tarihinde bu alacağa ilişkin cari hesap mutabakatını imzaladıklarını, mutabakat uyarınca belirlenen miktarın ihtarname tebliğine rağmen ödenmediğini, bu nedenle ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 2014/991 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının itirazında mutabakat ve sözleşme ile burada yer alan imzalara itirazının bulunmadığını, davalı tarafın itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının, davalı tarafın da imzası bulunan hesap mutabakatına dayalı icra takibi yaptığı, davalının takibe itiraz ettiği, davalı tarafa, sözleşme ve bu sözleşmeye dayalı düzenlenen cari hesap mutabakatında yer alan imzaların kendilerine ait olup olmadığı hususunda isticvap davetiyesi gönderildiği, davalı tarafın isticvaba icabet etmediği, bu şekilde sözleşmeyi ve cari hesap mutabakatını kabul ettiği, bu durumun borç ikrarı niteliğinde olduğu ve borcunu ödediğini ispat külfetinin davalı tarafta olduğu, ancak davalı tarafın davaya cevap vermediği gibi borcun ödendiğine dair bir delil de sunmadığı, bu nedenle davalının takibe itirazının haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptali ile alacağın %20'si oranındaki 8.098,57... icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi,"Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir" hükmünü;

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi,"Hükmi şahıslara tebliğ, salahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise, yalnız birine yapılır. Bir ticarethanenin muamelelerinden doğan ihtilaflarda, ticari mümessiline yapılan tebliğ muteberdir" hükmünü;

tebliğ tarihinde yürürlükte bulunan Yönetmeliğin 20. maddesi, "Tüzel kişilere tebliğ yetkili temsilcilerine, bunlar birden çok ise yalnız birine yapılır. Bakanlıkların ve bunların teşkilatının, Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I) sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, (II) sayılı cetvelde yer alan özel bütçeli idareler, (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumlar, (IV) sayılı cetvelde yer alan ...kurumları ile il özel idarelerinin, belediyelerin, köylerin ve özel kanunlarına dayanılarak kurulmuş bulunan teşekküllerle, şirketlerin, derneklerin ve vakıfların yetkili temsilcileri, bağlı bulundukları kanunlara ve statülerine göre tayin edilir. Gerçek ve tüzel kişilere ait ticari işletmelerin işlemlerinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda, ticari işletmenin o işlemde yetkili ticari temsilcisine yapılan tebliğ geçerlidir." hükmünü; içermektedir.

Tebligat Kanunu'nun 13. maddesi, "Hükmi şahıslar namına kendilerine tebliğ yapılacak kimseler herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamıyacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır." hükmünü, Yönetmeliğin 21. maddesi ise, "Tüzel kişiler adına tebligatı almaya yetkili kişiler, herhangi bir sebeple mutat iş saatlerinde işyerinde bulunmamaları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde olmaları durumunda tebliğ, tüzel kişinin o yerdeki sürekli çalışan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Ancak, kendisine tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin, tüzel kişinin o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde görev itibariyle tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu tür işlerle görevlendirilmiş bir kişi olması gereklidir. Bu kişilerin de bulunmaması halinde, bu husus tebliğ mazbatasında belirtilir ve tebliğ, o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır."hükmünü içermektedir.

Dosya kapsamından, davalı şirket adına çıkarılan isticvap davetiyesinin, "Gösterilen adreste evrak almaya yetkili şirket yetkilisi" olduğunu beyan eden ve dava dilekçesini aynı adreste çalışan sıfatıyla tebliğ alan... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Davalı vekilince sunulan vekâletname kapsamından, şirket yetkilisinin, 06.10.2010 tarihli imza sirkülerine göre, isticvap davetiyesinin tebliğ tarihini de kapsar şekilde... olduğu anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, davalı şirket adına çıkarılan isticvap davetiyesinin, "Gösterilen adreste evrak almaya yetkili şirket yetkilisi" olduğunu beyan eden ve dava dilekçesini aynı adreste çalışan sıfatıyla tebliğ alan... imzasına tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Davalı vekilince sunulan vekâletname kapsamından, şirket yetkilisinin, 06.10.2010 tarihli imza sirkülerine göre, isticvap davetiyesinin tebliğ tarihini de kapsar şekilde... olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, isticvap davetiyesini tebliğ alan...'ın tebliğ tarihi itibariyle şirketin yetkilisi olup olmadığı araştırılarak, yetkili olduğunun belirlenmesi durumunda, şimdiki gibi hüküm kurulması; ...'ın temsile yetkili olmadığının anlaşılması durmunda ise, isticvap davetiyesinin davalıya usulüne uygun tebliğ edilmediği gözetilerek, uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.