muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6160, Karar No: 2019/7178, Tarih: 10.10.2019

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında işlerinin bozulması nedeni ile 2009 yılının haziran ayından itibaren iş yapamadığını, çalıştığı dönemde yaptığı iş karşılığında fatura düzenlediğini, sahte fatura düzenlemediğini, kendisine gösterilen ve imzaları kendisine ait olmayan faturalardaki imzaların işyerinde çalışanlara ya da muhasebecisine ait olabileceğini belirtmesi; 29.04.2013 tarihli bilirkişi raporu ile 2009 takvim yılına ait bir kısım fatura asıllarında yer alan imzaların sanığın eli ürünü olmadığının tespit edilmiş olması; vergi tekniği raporunda sanığın 2009 yılında bir kısım mükellefler için düzenlediği faturaların tamamının sahte olduğunun, bir kısım mükellefler için düzenlediği faturaların ise %96'lık kısmının sahte olduğunun bildirilmesi ancak bu değerlendirmeye sanığın vergi denetmenine verdiği ifadesi sonucunda ulaşıldığının anlaşılması; vergi tekniği raporu içeriğinden 18.06.2012 tarihinde düzenlendiği anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan vergi inceleme tutanağında sanığın 2009 ve 2010 yıllarında bir kısım gerçek satışlarının bulunduğunu, bir kısım faturaların da sahte olarak düzenlenmiş olduğunu, 2009 yılında belirtildiği gibi yüksek ciro yapmasının mümkün olmadığını, muhasebecisi ... ya da çalışanı ...'in kendisinin haberi olmadan faturalarını kullanarak sahte fatura düzenlemiş olabileceklerini beyan etmesi; yine aynı tutanakta ...'ün sanığın iddiasını kabul etmeyerek, faturaların düzenlendiği firmalarla yüzleşebileceğini, imza ve yazı örneklerine bakılabileceğini belirtmesi ancak mahkemece ... ve ...'in dinlenmemiş olması; vergi tekniği raporunda sanıktan mal veya hizmet alımında bulunduğu tespit edilen mükellefler hakkında sahte belge kullanımı yönünden vergi incelemesi yapılması gerektiğinin belirtildiği ancak bu vergi incelemelerinin akıbetine ilişkin bir araştırma yapılmadığının da anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından;

1)Öncelikle suça konu 2010 takvim yılına ait fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilmesi ile bu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının ve vergi denetmenine verdiği ifadesinin doğru olup olmadığı hususunun da sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, ... ve ...'e ait olduğunu söylemesi halinde; ... ve ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2)... ve ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ve ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların, ... ve ...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa, ... ve ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

5)18.06.2012 tarihli vergi inceleme tutanağının ilgili vergi dairesinden temin edilerek dosya arasına alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

6)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden de yasaklanması gerektiğinin gözetilmemesi hususunun Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5576, Karar No: 2011/2252, Tarih: 04.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/5576 E.  ,  2011/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.10.2007 tarih ve 2002/1628 - 2007/571 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, serbest eczacı olarak görev yaptığını, pek çok resmi kurumla sözleşme yaparak ilaç satışı gerçekleştirildiğini, 1999 ekonomik krizi nedeniyle davalılara olan ödemelerini yapamadığını, bunun üzerine davalıların birlikte hareket ederek kendisine ilaç satışını durdurduklarını, peşin parayla dahi ilaç alamaz hale geldiğini ileri sürerek, zararının karşılığı olarak 884.984,146 TL'nın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının tacir olup ticari işletme dışı harcamalarla kendi işletmesini zarar ettirdiği, davalıların kar amacı güden ticari işletmeler olup bedelini alamadıkları ürünleri davacıya vermekten kaçındıkları, davacının kendi basiretsizliğinden kaynaklanan zararını davalılardan talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1-Mahkemece verilen kısa kararda ismi ve imzası bulunan Hâkim .... (33873) yerine, gerekçeli kararda Hâkim ....’ın (25811) isim ve imzasına yer verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur.

HUMK’nun 388/1.maddesi uyarınca kararı veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği hususları kararda gösterilmelidir. Kısa karara katılan hâkim veya hâkimlerin gerekçeli karar altında da isim ve imzalarının bulunması gereklidir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağının belirtilmiş bulunmasına göre, kısa ve gerekçeli karar arasındaki çelişki bulunması nedeniyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek bulunmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9020, Karar No: 2013/12941, Tarih: 25.10.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9020 E.  ,  2013/12941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-birinci ve ikinci cümlesi, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın cezalandırılmasını isteyen şikayetçi vekilinin davaya katılma istemi bulunmamakta ise de; hükmün verildiği oturumda şikayetçi vekilinin katılan vekili olarak gösterilmesi nedeniyle katılma talebi konusunda şikayetçi vekilinin yanıltıldığının anlaşılması karşında, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve süresinde verdiği temyiz dilekçesiyle katılma isteğini ortaya koyan şikayetçinin CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1- 08.12.2009 tarihli haciz tutanağı ile kendisine muhafaza için bırakılan eşyaların taşındıkları Üsküdar'da bulunan evinde bulunduğunu, hacizden sonra askerlik yükümlülüğünü ifa etmek üzere adresinden ayrıldığını iddia eden sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılıp mahcuzların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı, sanığın askere alınıp alınmadığı, alınmış ise hangi tarihler arasında askerlik yaptığı belirlendikten sonra sonucuna göre TCK'nın 289/3. maddesi de dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli para cezasının hesaplanması, cezanın ertelenmesi ve denetim süresi belirlenmesi sırasında uygulanan kanun madde ve fıkralarının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 25.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13840, Karar No: 2014/14047, Tarih: 13.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/13840 E.  ,  2014/14047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2010/2488-2013/1164

Dava dilekçesinde, ortak alana müdahalenin önlenmesi ile davalının kusuru nedeniyle davacının bağımsız bölümünün tavanında meydana gelen hasarın giderilmesi için şimdilik 164 TL'nin davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın müdahalenin önlenmesi talebi yönünden reddine, tazminat talebi yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, anataşınmazda davacının 14 nolu bağımsız bölüm maliki, davalının ise 13 nolu bağımsız bölüm ile ön ve arka terasın maliki olduğu, terasın zemininin seramik kaplı olup davalının bu alanda çiçek suladığı, davacının bağımsız bölümünün duvarı ve tavanında hasar oluştuğu, davalının ön ve arka terasın maliki olması nedeniyle ortak alandan terasın çıkış kısmına kapı koyup kilitlediği, bu sebeple apartman terası ve asansör makine dairesine ulaşmanın imkansız hale geldiği, mahkemece davalının ortak alana müdahalesinin önlenmesi ile şimdilik 164 TL'nin davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece müdahalenin önlenmesi talebi yönünden davacının tadilat projesine muvafakat verildiği gerekçesiyle davanın reddine, tazminat talebi yönünden kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19/1.maddesine göre; “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Kütahya Valiliği Tapu Müdürlüğü'nün 08.12.2011 tarih ve 2268 sayılı yazı ekinde bulunan eklerde onaylı proje ve tadilat projesinin bulunduğu belirtilmekte olup projenin bir kısım tadil işlemleri gördüğü anlaşılmaktadır.

Bu nedenle mahkemece öncelikle belirtilen tadilat projesinin aslı veya onaylı sureti üzerinden bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak tadilat projesinin Kat Mülkiyeti Kanunu'nda öngörülen şekil ve usule uygun olarak bütün kat maliklerince onaylanıp onaylanmadığı araştırılıp bunun sonucunda geçerli bir tadilat projesinin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır. Geçerli tadilat projesinin bulunduğunun kabulü halinde ise; anayapıda yapılan imalat ve tadilatların tadilat projesine uygun olup olmadığı incelenerek varsa projeye aykırılıkların ayrıntılı olarak tespit edilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8729, Karar No: 2021/5203, Tarih: 27.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8729 E.  ,  2021/5203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, suça konu 27/09/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 10/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 09/12/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 28/11/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

a) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin ve 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 10/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunun 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3239, Karar No: 2025/3230, Tarih: 11.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3239 E.  ,  2025/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/225 E., 2024/161 K.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı ile Kurum arasında imzalanan sözleşme şartlarına uygun davranarak sigortalı hak sahiplerine hizmet verildiği halde davalının 31.03.2003 tarihli ve 42391 sayılı yazısı ile sigortalılara verilmeyen ilaçların verilmiş gibi fatura edildiği gerekçesiyle 2001 yılı eczane protokolünün V. bölümünün (r) fıkrası uyarınca sözleşmenin 7 yıl süreyle fesih edildiğinin 01.04.2003 tarihinde müvekkiline tebliğ edildiğini, müvekkilinin böyle bir eylemi olmadığını, sigortalılara ait reçetelerdeki ilaçları aynen teslim ettiğini, davalı işleminin soruşturma raporuna dayandırıldığını, Kurum müfettişlerinin davacının ifadesini almadan rapor hazırladıklarını, tek taraflı rapora dayalı olarak sözleşme feshinin haksız olduğunu ileri sürerek, sözleşmenin feshine dair işlemin iptal edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; ... İl Sağlık Müdürlüğü tarafından 22.09.2002 tarihinde yapılan kontrollerde yüksek doz ve belirli ilaçları içeren aynı hekim tarafından düzenlenen 20 adet reçete bulunduğunu, hastane kayıtları olmadığı, sağlık kurulu raporu olan kişilerin yapılan görüşmelerde ... Devlet Hastanesi'ne gitmediklerini, dilekçe yazmadıklarını, bazılarının reçetedeki bir kısım ilaçları almadıklarını ifade ettiklerini, bu raporlara istinaden sağlık karnelerine yazılan reçetelerin eczaneler tarafından kuruma fatura edildiğinin belirlendiğini, davacıya ait eczanece fatura edilen reçetelerde de usulsüzlükler saptandığını, hastaların ifadeleri üzerinden saptanan bu usulsüzlükler üzerine yapılan soruşturma neticesinde düzenlenen 30.12.2002 tarih ve 6 sayılı soruşturma raporu ile davacının sigortalı hak sahiplerine vermediği ilaçları Kuruma fatura ettiği belirlendiğinden 7 yıl süreyle sözleşmenin feshi cezası uygulandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 06.10.2020 tarihli kararla, sahte olduğu Kurum müfettişleri tarafından kabul edilen reçete ve bağlı raporların düzenlenmesi, karşılanması ve Kuruma fatura edilmesi sürecinde davacı eczacı ya da çalışanlarının dahil olduğuna dair somut bir saptama yapılamadığı, sanık olarak davacı hakkında verilip kesinleşen mahkumiyet hükmü bulunmadığı, sonradan yürürlüğe giren 2012 ve 2016 protokolleri uyarınca önceki protokollerde sözleşmenin feshi uygulanmış olan işlemlerin konusu kalmadığından durdurulacağı ve işlem yapılmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının kurumla olan sözleşmesinin 7 (yedi) yıl süreyle feshine dair 31.03.2003 tarih ve 42391 sayılı kararının iptaline karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2021 tarihli kararıyla; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Dairece verilen 14.04.2022 tarihli ilamla; uyuşmazlık konusu reçeteler nedeniyle taraflar arasında sonradan yürürlüğe giren 2016 protokolünün uygulanması yerinde olmuşsa da sahte reçete faturalandırılmasına ilişkin yaptırım maddesinin (5.3.10. maddesinin) olaya tatbikinin hatalı olduğu, oysa davalının 2001 yılı sözleşmesine göre uyguladığı cezai işlemin karşılığının 2016 yılı protokolünün (5.3.5.) maddesi olduğu, Mahkemece dava konusu reçetelere ilişkin davacının eylemlerinin (5.3.5.) maddeye göre değerlendirilerek bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda aldırılan 01.04.2024 tarihli bilirkişi raporunda; 2016 yılı protokolünün (5.3.5.) maddesi uyarınca eczaneye yapılmış bir denetime ve bu denetimde hastaya teslim edilmediği anlaşılan ilaçlar olduğu hususlarına rastlanmadığının, hastaların Kurum müfettişlerine verdikleri beyanlar doğrultusunda üçüncü kişi tarafından düzenlettirilen reçete ve raporların içerik olarak sahte, şeklen gerçek reçete ve raporlar olması sebebiyle karşılanmış olmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunun ve 2016 yılı eczane protokolünün (5.3.5) maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığının ve dava konusu işlemin iptali gerektiğinin belirtildiği, eczaneye yapılmış bir denetime ve bu denetimde hastaya teslim edilmediği anlaşılan ilaçlar olduğuna ilişkin tespit bulunmadığı, ceza dosyasında sanık olarak davacı hakkında verilip kesinleşen herhangi bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile işlemin iptaline

karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; davacı hakkında Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/171 E. sayılı dosyası ile yargılama yapıldığını ve yargılama nedeniyle de o dönem yürürlükte olan protokol hükümleri doğrultusunda işlem yapıldığını, işlemin neden yersiz olduğuna ilişkin kararda yeterli bir açıklama bulunmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, kurumun taraflar arasındaki sözleşmenin 7 yıl süreyle feshine dair işleminin iptali stemine ilişkindir.

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve yeterli olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.