muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/2582, Karar No: 2009/8161, Tarih: 11.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2582 E.  ,  2009/8161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı kurum ile 09.08.2006 tarihinde kurum mensuplarına ilaç verilmesi hususunda sözleşme imzaladıklarını, davalı kurumun 29.12.2006 tarihli yazı ile eczanede reçete karşılığı bulunmayan ve kime ait olduğu ispatlanamayan ilaç kupürü veya kupürü kesilmiş ilaç bulunduğu gerekçesiyle sözleşmeyi 2 yıl süreyle haksız olarak feshettiğini, kupürü kesilmiş olarak bulunan ilaçların kime ait olduğunun belli olduğunu, bulunan kupürlerin ise ilaçları hastaya verilen ancak eksikliklerin düzeltilmesi için hastaya verilen reçetelere ait olduğunu, hakkında yapılmış suç duyurusu ve açılmış ceza davası olmadığını ileri sürerek fesih kararının iptalini, muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya ait eczanede yapılan denetimde kupürü kesilmiş ilaç ve kesilmiş kupür bulunduğunu, davacının sözleşmeye aykırı hareket ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede 28.12.2006 tarihinde yapılan denetimde 6 adet kupürü kesilmiş ilaç ve 133 adet kupür bulunduğu, bu durumun tutanak altına alındığı, bunun üzerine davalı kurum tarafından, davacı ile yapılan sözleşmenin 2 yıl süreyle feshedildiği dosya kapsamından anlaşılmakta olup bu hususlarda ihtilaf yoktur. Davacı, feshin, sözleşmeye ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek fesih kararının iptalini talep etmiştir. Davalı yapılan feshin sözleşmeye uygun olduğunu savunmuştur. Mahkemece bilirkişi kurulu raporu esas alınmak suretiyle davacı tarafından ibraz edilen, kupürlerin kime ait olduğunu belirten defter kayıtlarına dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacının tek taraflı olarak tuttuğu bu kayıtlar sonradan ve her zaman düzenlenmesi mümkün olan belge niteliğinde olup, sadece bu belgeye dayanılarak davacı hakkında tutulan tutanağın hükümden düşürülmesi olanaksızdır. Öyle olunca mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı ekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25915, Karar No: 2009/6252, Tarih: 24.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/25915 E.  ,  2009/6252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasına mutazammın 20.06.2008 tarih, 9738/13102 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda yer alan alacağa yürütülecek faizin belirlenmesi amacı ile düzenlenen bilirkişi raporunda 3095 sayılı yasanın 1/1.maddesinde öngörülen faiz oranına göre hesaplama yapılmış ve mahkemece de bu rapor esas alınarak 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak reeskont faiz oranı uygulandığı tespit edilmiştir. Mahkemenin bu kararı Dairemizin kararı ile bu döneme ilişkin olarak bütçe kanununda öngörülen oran dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğinden bozulduğu görülmüştür. Ancak kararın bozulmasından sonra 5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun faiz oranına ilişkin 37.maddesinin (e) fıkrası Anayasa Mahkemesinin 2008/11 Esas, 2008/64 sayılı kararı ile 28.02.2008 tarihinde iptal edildiği bu kararın 28.05.2008 tarih ve 26889 sayılı Resmi Gazetede yayınlandığı tespit edilmiştir. Uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının geriye yürümeme kuralı uygulanmayacağı için Bütçe Kanunu'nun uygulandığı 01.01.2005-01.05.2005 dönemine ilişkin olarak  Bütçe Kanunu'nda öngörülen faiz oranı uygulanamaz. Bu nedenle mahkeme kararının onanması gerekirken bozulduğu anlaşıldığından alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 20.06.2008 tarih ve 2008/9738 E, 2008/13102 karar sayılı bozma kararının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 24.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15108, Karar No: 2015/34976, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/15108 E.  ,  2015/34976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/372936

MAHKEMESİ : Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/31 (E) ve 2013/134 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık C.. S.. hakkında basit yaralama suçu nedeniyle verilen hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Sanık Ü.. E.. hakkında yaralama, sanık C.. S.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki “Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya” dair kısım ile “mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya” ilişkin hükümleri iptal edilmiş olup bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanıklar S.. S.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, sanık C.. S.. hakkında müşteki M.. K..'i yaralama suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceden işlenen suçtan dolayı bir ceza mahkûmiyeti olma şartının arandığı, sanık S.. S.. hakkında ise tekerrüre esas alınan sabıka kaydına göre Şarkikaraağaç Sulh Ceza Mahkemesinin 15.02.2007 tarih ve 2006/120 E, 2007/72 K. sayılı ilamı ile sanığın neticeten 4 ay süreyle kahvehanelere, düğün törenlerine ve eğlence yerlerine gitmekten yasaklanması şeklinde yaptırımın tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi,

b) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (2) derece olduğunun belirtilmesine karşın, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasından (1/4) oranda artırım yapılması suretiyle fazla ceza verilmesi,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18919, Karar No: 2017/1487, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18919 E.  ,  2017/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 20.08.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelir nedeniyle oluşan Kurum zararının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2-Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunu'nun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşullarını düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücûan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Bu kapsamda; 6331 sayılı Kanunun 37’nci maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılan ancak zararlandırıcı sigorta olayının meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumluluktan konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

.... ile .....ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin ise uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Öte yandan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. Kemal Gözler, “Res Judicata’nın Türkçesi Üzerine”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan kusur raporuna göre, 1-Elektrik direğinin işyerinin sınırları içinde olmadığının kabulü halinde ;

a-Kazanın iş kazası olmadığı, b-Kazalının % 80 oranında kusurlu olduğu, c-Davalı işveren .... Hazır Beton Yapı Elemanları San. Tic. Ltd. Şti.'nin kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun ve sorumluluğunun bulunmadığı, d-....'nun kusurunun bulunmadığı, e-İşyerinde formen olarak çalışan ....'ın bir kusurunun bulunmadığı, f-....'ın % 20 oranında kusurlu olduğu 2-Elektrik direğinin işyerinin sınırları ve tanımı içinde olduğunun kabulü halinde a-Davalı işverenin % 30 oranında kusurlu olduğu, b-Kazalının % 70 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece olayın iş kazası olduğunun kabulü ile ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi gereği gözetilerek, ancak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet niteliğinde bulunmadığı gözönünde bulundurularak, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan ceza dosyasındaki kusur raporu da dikkate alınarak yeniden kusur raporu alınarak, 3. kişiler yönünden tavan sınırlaması olmadığı gözetilerek teselsüle göre sorumluluklarının 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi kapsamında olup olmadığı irdelenerek sonuca gidilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6192, Karar No: 2008/7290, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6192 E.  ,  2008/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının murisi ve babası olan "... ..."in 975 parselin tapu kaydında yazılı olmayan baba adının "..." olarak yazılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek tapu kaydındaki ... olan malikin yazılı olmayan baba adının eklenmek suretiyle ... oğlu ... olarak tapu kaydının düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, 975 parselde hissedar olan babası "... ..."in baba adı yazılmadığından tapu kaydına baba adının eklenmesini istemiştir. Mahkemece gerekli araştırmalar yapılmış, tapu maliki "... ..."in baba adının nüfus kaydında "..." olduğu, bu hususun tanık beyanlarınca da doğrulandığı, tüm delillerin davacının iddiasını kanıtladığı anlaşıldığından, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek 975 parselde taşınmazın maliki ... oğlu ...'in tapu kaydındaki "..." isminin önüne baba adı da eklenmek suretiyle "... oğlu ..." olarak tapu kaydının tashihen tesciline dair hüküm kurulmuş, burada tapu kaydında malik "... ..." olmasına rağmen yanlışlıkla "..." olarak söz edilmiş, eklenmesi istenilen baba adı ... olması gerekirken ... şeklinde karar verilmiştir. Bu husus bozmayı gerektirir ise de, mahkemece düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmeyeceğinden HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mahkeme hükmünün 1. bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine "Ankara İli, Sincan İlçesi, ... Köyü 975 parsel sayılı taşınmazın hissedarı "... ..."in tapu kaydında yazılı olmayan baba adının "..." olarak eklenmek suretiyle "... oğlu ... ..." olarak tapu kaydının düzeltilerek tapuya tesciline" cümlesinin yazılmasına, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu haliyle ONANMASINA, 05.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15869, Karar No: 2012/4382, Tarih: 08.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15869 E.  ,  2012/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... (devredile.... arasındaki dava hakkında .... verilen 21/10/2010 günlü ve .... sayılı hükmün, davalı .... Başkanlığı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı Kurum’a yazı yazılarak, davacıya yaşlılık aylığı bağlanıp-bağlanmadığı sorulup, cevabi yazı dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5346, Karar No: 2008/2695, Tarih: 03.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5346 E.  ,  2008/2695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Küçükçekmece 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim, her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez. (HUMK. m. 73)

Dava dilekçesi ve duruşma gününü ihtiva eden davetiye davalının dava dilekçesinde gösterilen Fethiye’deki adresine tebliğe gönderilmiş, adreste tanınmadığından bahisle evrak tebliğ edilemeden mercie iade edilmiş, bu defa “Hacıbahattin köyü Aydıncık-Mersin” adresinde doğrudan Tebligat Kanununun 35.nci maddesi gereğince tebliğ edilmiştir.Tebligat Kanununun 35.nci maddesi uyarınca yapılan tebliğin geçerli olabilmesi için , daha önce bu adreste usulüne uygun tebliğ yapılmış olması gerekir.Tebligatın yapıldığı adreste daha önce davalıya usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır.Bu durumda yasanın 35.nci maddesi gereğince tebligat geçersizdir.Bu husus savunmayı etkileyen önemli bir usul hatasıdır.Açıklanan yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2008 Pzt.
Yargıtay — Esas No: 2015/4369, Karar No: 2015/8197, Tarih: 20.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/4369 E.  ,  2015/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/362726

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/1094 (E) ve 2013/275 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02/07/2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediğinin katılan kurumdan yeniden sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, bilirkişi atanıp kurum zararı vergi ve ceza hesaba katılmadan hesaplattırılıp bilirkişinin hesapladığı tutar açıkça belirtilmek suretiyle sanığa makul bir süre tanınarak "şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığa TCK'nın 163/3 ve 62 maddeleri uygulanmak suretiyle verilen 10 aylık hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uygulanarak adli para cezasına çevrildiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 51. maddesinin hapis cezalarının ertelenmesine olanak verdiği, sanığa verilen adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

3- Sanık hakkında katılan kurum tarafından 13/02/2008 tarihli ve ....... seri numaralı kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlendiği, bu tutanağa istinaden Pendik Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 25/09/2009 tarihli ve 2009/5645 esas sayılı iddianameyle dava açıldığı, Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/05/2010 tarihli, 2009/992 E. ve 2010/483 K. sayılı kararıyla söz konusu davanın aynı mahkemenin 2009/951 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, 2009/951 esas sayılı dosyada bulunan ...... seri numaralı kaçak elektrik tespit tutanağının 22/09/2007 tarihli olduğu, bu tutanakla ilgili 2009/5324 esas sayılı iddianamenin 10/09/2009 tarihinde düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, her iddianameye kadar işlenmiş eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suçu oluşturacağı gözetilmeden, TCK'nın 43. maddesi uygulanmadan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

4- Sanık hakkında TCK'nın 142/1-f maddesi uygulanmak suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 163/3. maddesi uygulanmadan önce sanığa ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilerek CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 20/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.