muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2513, Karar No: 2014/3139, Tarih: 14.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2513 E.  ,  2014/3139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’ın maktul ...’nu kasten öldürme, sanıklar...ve ...’ın maktul ...’nu kasten öldürme suçuna yardımdan yapılan yargılama sonunda; sanıkların ayrı ayrı beraatlerine dair .... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2012 gün ve 343/15 sayılı hükmün katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyizi üzerine, Dairemizin 17.03.2014 gün ve 2013/1262 esas, 2014/1589 karar sayılı ilamı ile sanıklar...ve ... yönünden oybirliği ile onanmasına, sanık ... yönünden oy çokluğu ile bozulmasına karar verildiği, Dairemizin bozma yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, “kuşkudan sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanık ...’ın yüklenen suçu işlediği konusunda her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı, olayda sanığın yüklenen suçu işlediği konusunda kuvvetli bir şüphenin oluştuğu, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, dolayısıyla mahkemenin beraat hükmünün onanması gerektiği nedeniyle itirazda bulunulduğu; 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99.maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle, 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 14/05/2014 gününde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi gerektiği görüşü ile Üye ... ve Üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3624, Karar No: 2019/2732, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3624 E.  ,  2019/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1188, Karar No: 2015/3371, Tarih: 23.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1188 E.  ,  2015/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

TALEP :

Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan şüpheliler ... ile S... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.04.2014 tarihli ve 2014/13866 soruşturma, 2014/8234 esas, 2014/589 sayılı iddianamenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 174/1-a-b, 170/4. maddeleri gereğince iadesine dair Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2014 tarihli ve 2014/146 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2014 tarihli ve 2014/568 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.

Tüm dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3. maddesinde iddianamede hangi hususların gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde ise iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından iade sebebi olarak gösterilen gerekçelerin iddianamenin iade sebepleri arasında bulunmadığı, dosyada başta ebeveynlerinin ifadeleri olmak üzere sanıklar hakkında kamu davası açılmasını haklı gösterecek yeterli deliller bulunduğu, bu cümleden şüpheliler hakkında Hakimliği (TMK 10. Maddesi ile görevli) tarafından 24.10.2013 tarihli ve 2013/498 değişik iş sayılı kararı ile yakalama emri düzenlendiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, Yüksek Adalet Bakanlığının 09.07.2014 gün ve 94660652-105- 27-6725-2014/14065/47311 sayılı istemlerine dayanılarak anılan kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.07.2014 gün ve 2014/264241 sayılı tebliğnamesiyle bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü.

I)Olay:

I)Olay:

Şüpheliler ... ve S... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2014 gün ve 2014/13866 soruşturma, 2014/8234 esas ve 2014/589 numaralı iddianamesi ile Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, bu iddianamenin mahkemenin 28.04.2014 gün ve 2014/146 sayılı kararı ile “şüphelilerin babalarının, sanıkların kayıp olduğun ve terör örgütünün dağ kadrosuna katılmış olabileceklerini beyan etmeleri dışında somut hiçbir delilin bulunmayışı, babalarının beyanlarının da sadece tahmine dayalı oluşu, her ne kadar terör örgütünün dağ kadrosuna katılarak faaliyet gösterdiklerine dair istihbari bilgilerden bahsedilmiş ise de, kayıp olan bu sanıklarla ilgili tutulan bir tutanak dışında istihbari bilgi mahiyetinde de olsa her hangi bir belge ve bilginin bulunmadığı dikkate alındığında, kişilerin lekelenmeme hakkı bulunduğu, somut hiç bir delile dayanmaksızın sadece soyut iddialarla sanık sıfatını alarak yargılanmamaları gerektiği, bu itibarla sanıklara isnat edilen eylemlere ilişkin somut delillerin gösterilmemiş olması” gerekçesiyle iadesine karar verildiği, bu karara Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın da Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2014 tarihli ve 2014/568 değişik iş sayılı ile reddedilerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

II ) Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Soruşturma sırasında toplanan delillerden suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşmadığı gerekçesiyle iddianamenin iade edilip edilmeyeceği hususudur.

III ) Hukuksal Değerlendirme

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre yapılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun “İddianamenin iadesi” başlıklı 174. maddesinde;

Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a)170 nci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b)Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c)Önödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen, İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.

(5) İade kararına karşı Cumhuriyet savcısı itiraz edebilir.” hükümleri yer almaktadır.

c)Önödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen, İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.

(5) İade kararına karşı Cumhuriyet savcısı itiraz edebilir.” hükümleri yer almaktadır.

Ağır Ceza Mahkemesince CMK’nın 174. maddesi uyarınca verilen iddianamenin iadesi kararının gerekçesi, şüphelilerin babalarının, sanıkların kayıp olduğunu ve terör örgütünün dağ kadrosuna katılmış olabileceklerini beyan etmeleri dışında somut hiçbir delilin bulunmayışı, babalarının beyanlarının da sadece tahmine dayalı oluşu, her ne kadar terör örgütünün dağ kadrosuna katılarak faaliyet gösterdiklerine dair istihbari bilgilerden bahsedilmiş ise de, kayıp olan bu sanıklarla ilgili tutulan bir tutanak dışında istihbari bilgi mahiyetinde de olsa her hangi bir belge ve bilginin bulunmadığı dikkate alındığında, kişilerin lekelenmeme hakkı bulunduğu, somut hiç bir delile dayanmaksızın sadece soyut iddialarla sanık sıfatını alarak yargılanmamaları gerektiği, bu itibarla sanıklara isnat edilen eylemlere ilişkin somut delillerin gösterilmemiş olmasına ilişkindir. Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara itiraz edilmesi üzerine, merci tarafından, itirazın reddedilerek kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'da düzenlenen iddianamenin iadesi kurumu, uzun süren yargılama süreçlerinin önüne geçilebilmesi ve davaların “tek oturum” da bitirilebilmesini temin amacıyla getirilen yeni düzenlemelerden biridir. Bunun gerçekleştirilebilmesi için de soruşturma safhasında tüm delillerin toplanmış olması gerekmektedir.

5271 sayılı CMK’nın 2/e maddesinde “kanuna göre yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesinden iddianamenin kabulüne kadar geçen evre” olarak tanımlanan soruşturma safhasında asıl görevli ve yetkili makam Cumhuriyet savcısıdır.

CMK’nın “Bir suçun işlendiğini öğrenen Cumhuriyet savcısının görevi” başlıklı 160. maddesinde;

“(1) Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” denildikten sonra 161. maddesinde, “Cumhuriyet savcısının görev ve yetkileri” ayrıntılı olarak düzenlenmiştir.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Ceza muhakemesinin amacı maddî gerçeğin araştırılıp bulunmasıdır. Ancak bu yapılırken insan onuru, lekelenmeme hakkı gibi hukukun ve ceza muhakemesi hukukunun temel ilkeleri daima göz önünde bulundurulacaktır. Maddî gerçek, her ne pahasına olursa olsun araştırılıp bulunmalıdır diye bir ilke hiçbir hukuk devletinde yoktur. Bu nedenle, ceza muhakemesinin amacı insan hakları ihlâllerine yol açmadan maddî gerçeğin araştırılıp bulunması, adaletin gerçekleştirilmesi ve hukukî barışın sağlanmasıdır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.Soruşturma safhasında maddi gerçeğe ulaşılabilmesi için tüm süjelerin sürece dahil edilmesi gerekmektedir. Her sanığın derdini anlatabilmesini, ne istediğini söyleyebilmesini, hiç veya gereği gibi dinlenilmeden mahkûm edilememesini, öne sürülen iddiaları ve aleyhine olan delilleri çürütebilmesini ve bu sayede muhakemenin gidişine etki edebilmesini ifade eden ilkeye “meram anlatma ilkesi” denmektedir. Çağdaş Ceza Muhakemesi Hukukunda sanık, hiç bir hakkı olmayan bir soruşturma konusu, objesi değil, belli hakları ve yükümlülükleri bulunan ve muhakemenin gidişine etki edebilen bir muhakeme süjesidir.

Nitekim bu husus uluslararası metinlerde; “Her sanık, şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek; müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olma hakkına sahiptir (m. 6/3 İHAS m. 9/2 MvSHS).” şeklinde formüle edilmiştir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında (Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında (Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Mütemadi suçlardan olan silahlı terör örgütüne üye olma suçunda temadinin yakalanma ile kesileceği, örgüte katılma tarihi ile yakalanma tarihi arasında silahlı terör örgütünün amaçladığı suçu gerçekleştirmeye elverişli olan ve vehamet arz eden eylemlerin gerçekleşmesi halinde tüm eylemlerin geçitli suça ilişkin kurallar ile fikri içtima hükümleri de nazara alınıp hukuken birlikte değerlendirilmesinde ve suçun işlendiği yer ve zaman dilimini buna göre belirlenmesinde zorunluluk bulunduğu bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; şüpheli ...'in babası Mehmet Golitekin 03.10.2013 tarihinde ve şüpheli S...'in babası Kuto Golitekin 01.10.2013 tarihinde kızlarının Ramazan Bayramı'ndan birkaç gün önce kaybolduklarını ve PKK terör örgütüne katıldıklarını düşündüklerini beyan ederek Emniyet Müdürlüğüne müraacaatta bulundukları, emniyet müdürlüğü görevlileri tarafından aynı tarihte “Adı geçen ..., ..., S... ve ... takma adlı ... isimli şahısların PKK/KCK terör örgütünün dağ kadrosuna gittikleri, ... isimli şahsın; Siirt İli Pervari İlçesi Gümüşören köyü nüfusuna kayıtlı, Mehmet ve Cevahir oğlu Pervari-01.06.1996 doğumlu (TC:24451978886) ... isimli şahıs olduğu, AKS kayıtlarına göre Gümüşören Merkez No:52 Pervari/SİİRT adresinde ikamet ettiği, ilimizde herhangi bir ikamet adresinin bulunmadığı tespit edilmiş, adı geçen şahısları PKK/KCK terör örgütünün dağ kadrosuna gönderen, yardım ve aracılık eden şahıs veya şahısların tespiti yönünde herhangi bir bilgiye ulaşılamamış.” şeklinde tutanak tutulduğu, yürütülen soruşturmada Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine 24.10.2013 tarihinde Hakimliği tarafından şüpheliler hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yakalama emri çıkarıldığı, Cumhuriyet Başsavcılığınca bu delillere dayanılarak şüphelinin savunması da alınmadan kamu davası açıldığı görülmektedir. Bu itibarla, somut olayda Cumhuriyet savcısı tarafından ceza yargılamasının temel hedefi olan maddi gerçeğe ulaşma amacına yönelik olarak gerekli kanıtların toplanmadığı hatta buna teşebbüs bile edilmediği çok açık olarak anlaşılmakta, başka bir anlatımla soruşturma evresinin tamamlanmadığı net bir biçimde tespit edilebildiğinden kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

IV ) Sonuç ve karar :

IV ) Sonuç ve karar :

Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2014 tarihli ve 2014/568 değişik iş sayılı kararı usul ve kanuna uygun olup, kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14195, Karar No: 2013/19748, Tarih: 23.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14195 E.  ,  2013/19748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 22.10.2010 günlü talimat yoluyla alınan savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini olay tarihlerinde belirtilen yerde olmadığını savunmasına, ev sahibi tanık ... tarafından 31.01.2008 başlangıç tarihli kira kontratının ibraz edilmesine karşın, sanığın 27.04.2010 tarihli ifadesinde, belirtilen adreste işyerinin olduğunu ancak 4-5 yıl önce kapattığını, 31.07.2007 ve 11.12.2007 tarihli tutanakların düzenlendiği anda işyerini kapatıp çalıştırmadığını, kendisi ayrıldıktan sonra başkalarının işyerini kiraladığını beyan etmesi, 11.12.2007 günlü fek tutanağında kullanan abone olarak sanığın imzasının bulunması, ev sahibi tanık ...'nun abone görünen Remzi Küçük'ün sanığın arkadaşı olduğunu aboneliği bu kişi adına sanığın yaptırdığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın yeniden savunması alınıp ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, 11.12.2007 tarihli tutanak altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması, mühürleme ve fek tarihlerinde kiracı olarak kimin bulunduğu hususunda kolluk araştırmasının yaptırılması, 31.07.2007 günlü tutanakta abone görünen Remzi Küçük'ün beyanının alınması, 11.12.2007 günlü tutanağı düzenleyen görevliler tanık olarak dinlenilip tutanak düzenlendiği sırada sanığın bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik araştırma sonucu sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17922, Karar No: 2022/20154, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/17922 E.  ,  2022/20154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların güzellik salonu faaliyeti adı altında suça konu yerde fuhuş yaptıklarına dair ihbarda bulunulması, kolluk görevlilerinin adrese giren çok sayıda şahıs olduğunu görmeleri üzerine yaptıkları denetimde, söz konusu adreste bulunan tanık ...'ın soruşturma aşamasında, telefonunda "..." olarak kayıtlı sanık ...'ın kullanımında olan ... ile biten telefon numarası ile irtibat kurarak adrese bir ay içerisinde iki kez geldiğini, "..." olarak tanıdığı isminin daha sonra mağdur ... olduğunu öğrendiği kişi ile de cinsel birliktelik yaşadığını, ücretini işletmeci olarak tanıdığı ve kendisini karşılayan sanık ...'a verdiğini beyan etmesi, kovuşturma aşamasında ise söz konusu adreste fuhuş yapılmadığını belirtmesi, soruşturma aşamasında olayı doğrulayan tanıklar ..., ... ve ...'ın kovuşturma aşamasında beyanlarının alınmaması, 05/09/2015 tarihli tutanak mümzilerinin soruşturma aşamasında beyanları alınmadığı gibi kovuşturma evresinde de ifadelerine başvurulmaması karşısında, tüm tutanak mümzilerinin ve olay yerinde bulunan tanıkların yöntemince çağrılıp dinlenmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12531, Karar No: 2012/14645, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/12531 E.  ,  2012/14645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.Kişi) ... ile davalı (Borçlu) ... Uluslararası Tic. Ltd. Şti., (Alacaklı) ... aralarındaki dava hakkında Pendik 1.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 23.2.2011 gün ve 2010/75-2011/74 sayılı hükmün Dairenin 22.5.2012 gün ve 2012/616-6541 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 203,00 TL para cezasının davalı alacaklıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 43,90 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.