muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23117, Karar No: 2015/25977, Tarih: 27.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/23117 E.  ,  2015/25977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 140/1. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.”

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerine haciz koyduran ya da ipotek hakkı bulunan alacaklı, sözkonusu taşınmaz veya taşınırı ihale ile satın alıp, kendisinden önce başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabilir, satış bedelini alacağına mahsup edebilir. İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten başka haciz bulunması halinde de, yukarıda belirtilen İİK.nun 140/1. maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Alacaklıların ne miktar hak sahibi olacakları, yapılacak sıra cetvelinin kesinleşmesi ile belirlenecektir. Sıra cetveli yapılıp, ihale alıcısı olan alacaklı aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi, diğer bir ifade ile alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir. Henüz sıra cetveli yapılmadan ve haciz koyduran üçüncü kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, alacaklıdan ihale bedelini yatırmasının istenmesi doğru değildir.

Somut olayda, alacaklının, ihale konusu taşınmazı 24.07.2014 tarihli ihalede satın aldığı, ihale bedelini yatırmak üzere icra müdürlüğü tarafından 10 günlük süre verildiği, dosyada mevcut tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde birden fazla haciz bulunduğu, alacaklının haczinin ilk sırada yer aldığı görülmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere birden fazla alacaklı bulunduğundan ve ihale bedeli alacakları karşılamadığından İİK.nun 140/1. maddesi gereğince sıra cetveli yapılması zorunludur.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140/1. maddesi uyarınca icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediği belirlendikten sonra, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise, alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22826, Karar No: 2013/16089, Tarih: 05.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/22826 E.  ,  2013/16089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında; 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2010 tarihli yazısıyla, incelenmek üzere açılan dosyada gerekçeli kararın, temyiz dilekçelerinin ve 21.05.2003 tarihinden sonraki duruşma tutanaklarının bulunmadığının belirlenerek dosyanın mahkemesine iadesi üzerine, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.08.2010 tarihli tutanağı ile kayıp olan tutanakların bulunamadığının bildirildiği, ancak UYAP sisteminde kayıtlı duruşma zabıt örneklerinin ve karar kartonunda bulunan onaylı karar örneğinin temin edilerek dosyanın yeniden gönderildiği, Dairemizin 07.05.2013 tarihli tevdii kararı üzerine temyiz dilekçelerinin de sanıklar müdafilerinden yeniden alınmak suretiyle dosya içine konulduğu fakat dosyada halen 21.05.2003 ile 02.05.2007 tarihleri arasındaki duruşma zabıtlarının bulunmadığı, bu nedenle dosyanın mevcut haliyle temyiz denetimine imkan verecek bütünlüğü taşımadığı görülmekle; dava dosyasının kaybolduğu anlaşılan kısımlarının araştırılması, bulunamadığı takdirde 4473 sayılı "Yangın, Yer Sarsıntısı, Seylap veya Heyelan Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde Ziya Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelere dair Kanun" uyarınca yeniden ihya edilerek sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ilgililer hakkında suç duyurusunda bulunulmasına, 05.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32062, Karar No: 2014/24874, Tarih: 05.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/32062 E.  ,  2014/24874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kesinleşen hükümlerde 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren Yasaların hükümlü lehine olup olmadığının belirlenmesi için yapılan uyarlama yargılan- masının, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesiyle bir ilgisi bulunmayıp Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2011 gün, 2011/3-66 esas, 2011/96 sayılı kararında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Yasanın 98. maddesinin uygulanması gerektiği ve verilen karar aynı Yasanın 101/3. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan temyiz yasa yoluna başvurulması ola- naklı bulunmadığından; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. mad- desi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek katılan ve- kilinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dos- yanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24211, Karar No: 2025/7012, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24211 E.  ,  2025/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/682 E., 2022/535 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/353 E., 2021/90 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7 yollamasıyla 314/2, 220/7 - son cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1 ve 63/1. maddeleri uyarınc İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4421, Karar No: 2010/5356, Tarih: 18.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4421 E.  ,  2010/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına ve özellikle davalının açık bir kabulünün bulunmayıp davanın tümüyle reddini talep etmiş olmasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2005 gün ve 5436 sayılı Kanunla değişik 5018 sayılı Kanun uyarınca davalı idare genel bütçeye dahil kuruluşlardan olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1535, Karar No: 2013/400, Tarih: 01.10.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/15-1535 E.  ,  2013/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname: 2007/193308

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Nitelikli dolandırıcılık suçuna teşebbüsten sanıklar B. E., F.Y. C. B.ve O.E.’in 5237 sayılı TCK’nun 158/1-a, 35, 52, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 2.000 Lira adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluğuna ilişkin, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2007 gün ve 413-94 sayılı hükmün, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 03.10.2012 gün ve 15426-42635 sayı ile, sanık B.E.hakkındaki hükmün düzeltilerek onanmasına, sanıklar F. Y., C.B.ve O.E. hakkındaki hükümlerin ise;

"Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 07.11.2012 gün ve 193308 sayı ile;

“Ceza Genel Kurulu'nun 24.11.2009 gün ve 213-276 karar sayılı kararında açıklandığı üzere TCK’nun 158/1-a maddesindeki suçun oluşabilmesi için dolandırıcılık suçunun dini inanç ve duyguların istismar edilerek haksız yarar sağlanması, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılması, dinî inanç ve duygular, aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, dinî inanç ve duyguların kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar sağlanmış olmalıdır

Somut olayda; sanıkların çocukları olmayanlar için, kapı kapı dolaşıp şeker toplamaları, muska yapmak veya fal bakmak istemeleri, yumurta kırarak içine muska koymaları, mağdureden ziynet eşyası isteyip fal açmak için dua okunmak istemelerinde her hangi bir dini kuralın bulunmaması, dinle alakası olmayan hurafe içerikli basit ve yalan niteliğinde söz ve eylemler olduğu anlaşılması karşısında, dini inanç ve duyguları istismar etmesinin söz konusu olmadığı ve eylemlerinin TCK'nun 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı, sanıkların 157/1, 35/2, 62 ve 52. maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği düşünülmektedir” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 15. Dairesince 15.12.2012 gün ve 16634-44832 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayan somut olayda; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Suçun sübutuna ilişkin bir uyuşmazlık bulunmayan somut olayda; Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, suç niteliğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay ve yakalama tutanağında; H.D. ve M.D. adlı kişilerin büyü bozmak bahanesiyle altınlarının alınması olayı ile ilgili soruşturma devam etmekte iken bu olayda belirtilen eşkâle uyan iki kadının yine "fal bakıyoruz" diyerek bazı evlere girip çıktıklarının ihbar edilmesi üzerine ihbarda belirtilen yere gidildiği, sonradan isimlerinin B.E. ve F. Y. olduğu öğrenilen sanıkların takibe alındıkları, bu sanıkların sokak üzerinde bulunan iki ayrı eve ve akabinde son olarak müşteki E. K.’ın evine girip çıktıktan sonra, yanlarına gelen içerisinde iki erkek şahsın bulunduğu otomobile binerek mahalden ayrılmak istediklerinin görüldüğü, aracın durdurulmak istendiği, ancak araç sürücüsünün durmayarak kaçmaya başladığı, kısa bir takipten sonra aracın durdurulduğu, içindeki erkek şahısların sanıklar C.B.ve O.E. olduklarının anlaşıldığı, sanık B. E’in yapılan üst aramasında 1 adet üçgen şeklinde üzerinde Arapça harfler bulunan muskaya benzer bir kâğıt parçasının ele geçirildiği açıklamalarına yer verildiği,

Müşteki E.K.'ın; sanıklar B. E. ile F.Y.’ın evine geldiklerini “biz tarikat mensubuyuz, yedi kapı dolaşıyoruz, şeker topluyoruz, çocuğu olmayanlara olması için yardımcı oluyoruz" dediklerini, yaşlı olan sanık B.’nin genç ve kucağında bebek olan diğer sanık F.’yı göstererek “bak bunun da çocuğu olmuyordu ama biz çocuk sahibi yaptık” dediğini, kayınvalidesinin sanıkları eve aldığını, eve girince yaşlı olan sanığın kendisine "avucunu aç falına bakacağız", avcunu açınca da "senin 18 parça altının var” diye söylediğini, yok deyince yumurta ve bez istediğini, yumurtayı kırıp bir kâğıt göstererek içinden muska çıktı dediğini, sanığın muskayı cebinden çıkarttığını fark ettiğini, sanığın bunu anlayınca "bizi melekler çağırıyor" diyerek evden ayrıldıklarını belirttiği,

Tanık T. K.'ın; müştekinin amcasının kızı olduğunu, sanıkların önce kendi evine geldiklerini, menzilden geldiklerini, kapıları dolaşarak çocuğu olmayanlar için şeker topladıklarını söylediklerini, sanıklara amcasının kızının da çocuğunun olmadığını söylediğini,“o nerede oturuyor” diye sorunca sanıklara müştekinin evini tarif ettiğini, sanıkların müştekinin evine doğru gittiklerini, arkalarından kendisinin de müştekinin evine gittiğini, sanıkların müştekiden yumurta istediklerini, sanık B.’nin yumurtayı kırıp "içinden muska çıktı" dediğini, ancak sanığın muskayı cebinden çıkardığını fark ettiklerini, sanıkların bunu anlayınca evden çıktıklarını beyan ettiği,

Sanık F.Y.'ın kolluk ifadesinde ve sulh ceza mahkemesindeki sorgusunda; olaydan üç gün önce diğer sanıklarla birlikte sanık C.’nın arabasıyla Ankara’dan Konya’ya geldiklerini, Konya’da sanık C. ve B.’nin akrabalarında kaldıklarını, olay günü sanıklar C.ve O.'ın arabayla B. ve kendisini olay yerine bıraktıklarını, B. ile birlikte evlere girip çıkarak dilendiklerini, müştekinin evine gittiklerinde kendisinin bahçede çocuğunu emzirdiğini, Bahriye’nin müştekilerle konuştuğunu, ne konuştuklarını bilmediğini, evden çıkıp tekrar dışarıda kendilerini bekleyen C.’nın arabasına binecekleri sırada polislerin geldiğini, C.’nın kendilerini arabaya almadan kaçmaya başladığını, kısa bir süre sonra da yakalandığını, kimseyi dolandırmadığını, duruşmada ise K.’ya B.ile geldiğini, diğer sanıkları tanımadığını, B.ile birlikte ev ev dolaşarak mendil vs. satmaya çalıştıklarını, kollukta çocuğu alınacağı tehdidi ile farklı beyanda bulunduğunu savunduğu,

Sanık B. E.'in; sanık F.Y.’ın akrabası olduğunu, diğer sanıkları tanımadığını, mendil vs. satıp dilendiğini, bu maksatla sanık F. ile evlere girip çıktıklarını, kimseden "büyü bozuyoruz, çocuğu olmayanları çocuk sahibi yapıyoruz" deyip ziynet altınlarını istemediklerini belirttiği,

Sanıklar C. B.ve O.E.ise; diğer sanıklar F. Y.ve B. E.’i tanımadıklarını, onları olay yerine bırakıp daha sonra da arabalarına almadıklarını, Ankara’dan Konya’ya arkadaşlarını ziyarete ve araba bakmaya geldiklerini savundukladıkları

Anlaşılmaktadır.

Dolandırıcılık suçunun basit şekli 5237 sayılı TCK’nun 157. maddesinde; “Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir” şeklinde düzenlenmiş, 158. maddesinde ise onbir bent halinde bu suçun nitelikli halleri sayılmıştır.

Malvarlığının yanında irade özgürlüğünün de korunduğu dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

1) Failin bir takım hileli davranışlarda bulunması,

2) Hileli davranışların mağduru aldatabilecek nitelikte olması,

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da nesnel ölçütler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik zarar olmalıdır.

3) Failin hileli davranışlar sonucunda mağdurun veya başkasının aleyhine, kendisi veya başkası lehine haksız bir yarar sağlaması,

Şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir.

Fail kendisi veya başkasına yarar sağlamak amacıyla bilerek ve isteyerek hileli davranışlar yapmalı, bu davranışlarla bir başkasına zarar vermeli, verilen zarar ile eylem arasında uygun nedensellik bağı bulunmalı ve zarar da nesnel ölçütler göz önünde bulundurularak belirlenecek ekonomik zarar olmalıdır.

Görüldüğü gibi, dolandırıcılık suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır.

Uyuşmazlık konusunu ilgilendiren dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçu da TCK’nun 158/1-a maddesinde; “Dolandırıcılık suçunun; a- Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle … işlenmesi halinde, iki yıldan yedi yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenleme ile toplumda yaşayan insanlar üzerinde yoğun bir etkisi bulunan dini inanç ve duyguların istismarının önlenmesi amaçlanmış ve maddenin bu bölümüne ilişkin gerekçesinde de; “Birinci fıkranın (a) bendinde, dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak kabul edilmiştir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi için, dinî inanç ve duygular, aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalıdır. Suçun oluşabilmesi için, dinî inanç ve duyguların kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır” şeklinde açıklamalara yer verilmiştir.

Bu aşamada muska ve istismar sözcükleri üzerinde durulmasında da yarar bulunmaktadır.