muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11314, Karar No: 2016/9375, Tarih: 14.04.2016

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10457, Karar No: 2013/15641, Tarih: 25.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/10457 E.  ,  2013/15641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Germencik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda, 100.000,00 TL muhammen bedelli taşınmazın 106.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar borçlu yapılan satış ilanı ve kıymet takdir tebliğ işleminin usulsüzlüğünü ileri sürmüşse de dava dilekçesinde taşınmazın kıymetinin düşük olduğunu ileri sürmediğinden, yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsuru oluşmayacağından, ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin reddi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : İhale alıcısının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6984, Karar No: 2012/19609, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/6984 E.  ,  2012/19609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nım 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle 5728 sayılı Kanunun 156. maddesi ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uya- rınca para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. mad- desi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para ce- zasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde doğrudan 450 lira adli para ceza- sına hükmolunması sanık aleyhine temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4273, Karar No: 2015/12393, Tarih: 02.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4273 E.  ,  2015/12393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/523-2015/48

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde;davacının 1995 doğumlu olup Uşak Üniversitesi'nde Sosyal Bilgiler Öğretmenliği 2.sınıfta öğrenci olduğunu, davalı babanın ise Balıkesir'in Gömeç ilçesinde yaşadığını ve doğrama atölyesi bulunduğunu, yine kendisine ait bir aracı olduğunu, davacının annesi ile davalının Akşehir Aile Mahkemesi'nin 2013/185 Esas 2013/426 Karar sayılı ilamı ile 20.11.2013 tarihinde boşandıklarını, davacının 2,5 yıldır davalı babasından hiçbir şekilde maddi destek görmediğini,davacının annesinin ise ev hanımı olup geliri bulunmadığını, davalı babanın ise maddi durumunun iyi olduğunu, davacının Uşak K.Y.K. Öğrenci devlet yurdunda kalıp aylık 120 TL yurt ücreti bulunduğunu,bunun yanı sıra kırtasiye, ulaşım, giyim, sağlık, yeme, içme vb. masrafları da bulunduğunu belirterek davacı lehine aylık 500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde;davacının kızı olup kendisiyle görüşmediğini,açılan davanın usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden başlamak üzere davacı lehine hükmedilen aylık 175 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1 maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365. maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2.maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden, tarafların baba kız oldukları davacının Uşak Üniversitesi Sosyal Bilgiler Öğretmenliği 2. sınıf öğrencisi olduğu, davacının üniversitenin yurdunda kaldığı aylık 120,00 TL yurt ücreti ödediği, çalışmadığı,yurt ücreti dışında da eğitim, giyim, yeme, içme, sağlık vb.masraflarının olacağı kuşkusuzdur.Davalı babanın ise Balıkesir ili, Gömeç ilçesi'nde doğrama atölyesi bulunup, aylık 1.500-2.000 TL civarında geliri bulunmaktadır.Davacının dava dışı annesinin ise ev hanımı olduğu, çalışmadığı, geliri bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının üniversitede öğrenim gördüğü, davacının annesinin gelirinin bulunmadığı nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, biraz daha fazla miktara hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7910, Karar No: 2022/8997, Tarih: 19.09.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/7910 E.  ,  2022/8997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-... Özel Sağlık Hizmetleri ve Güzellik Merkezi Ticaret A.Ş’nin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

5311 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı İİK’nun 364. maddesinin 2. cümlesi göndermesi ile uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 361. maddesi uyarınca; kural olarak istinaf yoluna başvurmayan taraf temyiz yoluna başvuramaz. Ancak hukuki yararının bulunması halinde temyiz yoluna başvurabilecektir. Bir başka deyişle, diğer tarafın istinaf başvurusu üzerine, bölge adliye mahkemesi tarafından aleyhine hüküm kurulması halinde temyiz yoluna başvurabilecektir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesi kararı davacı ... Özel... A.Ş’ye 29/05/2021 tarihinde tebliğ edildiği halde davacı ... Özel... A.Ş tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Bu durumda ilk derece mahkemesi kararı davacı ... Özel... A.Ş yönünden kesinleşmiştir.

O halde, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin (diğer davacı ... ...’ın istinaf başvurusuna ilişkin olarak verdiği) esastan ret kararına karşı, istinaf yoluna başvurmayan davacı ... Özel... A.Ş tarafından temyiz yoluna başvurulamayacağının kabulü gerekir.

Davacı ... Özel... A.Ş ‘nin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Davacı ... ...’ın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

... 1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25/03/2021 tarih ve 2019/674 E 2021/225 K. sayılı kararına karşı davacı ... ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... bu başvuruya ilişkin olarak ilk derece mahkemesince istinaf karar harcının ikmal edilmemesi sebebiyle ek karar verildiği, yine ek karara karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesi'nin 06/04/2022 tarih ve 2021/2090 E. 2022/999 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına karşı temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacı ... ...’ın 13/09/2022 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Davacı ... ...’ın davadan feragatı hakkında ilk derece mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nun 310/3. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6138, Karar No: 2019/896, Tarih: 12.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6138 E.  ,  2019/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; toplu yapı yönetimine geçmemiş olan yapılarda Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulama imkanı kalmadığını, dolayısıyla 2. Levazım Sitesinin toplu yapı statüsünden çıktığını, G bloğa ait ortak yerler üzerinde hiç bir şekilde tasarrufta bulunma haklarının söz konusu olmadığını beyanla 2. Levazım Sitesi yönetiminin KMK anlamında yasal organ olmadığının tespiti ile G bloklarına ait gelirlerin davalı yönetim tarafından toplanması yönündeki müdahalesinin men'ine, iş bu yönetimin yaptığı işlemlerin geçersizliğine, tedbiren işten el çektirilerek G blok kat malikleri ve/veya yönetiminin yetkili olduğunun tayin ve tespitine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacıların tespit taleplerinin kabulüne, 2. Levazım Sitesinin toplu yapı statüsünde olmadığının tespitine, 2. Levazım Sitesi yönetiminin 01/11/1976 tarihli yönetim planına göre sitenin yasal yönetim organı olduğunun tespiti ile davacıların müdahalenin men'i, işten el çektirme ve G blok kat maliklerinin yetkili olduğunun tespiti yönündeki taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı G blok kat malikleri temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık hakim müdahalesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10375, Karar No: 2013/9576, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10375 E.  ,  2013/9576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kötü muamele suçundan sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; değişen suç vasfına göre, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2011 gün ve 2010/134 Esas, 2011/449 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14699, Karar No: 2013/2818, Tarih: 27.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14699 E.  ,  2013/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SERİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece çekişmeli yerin davacının fiili kullanımındaki yer olduğundan bahisle davalıların elatmasının önlenmesine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişmeli yerin davacının fiili kullanımındaki yer olduğundan bahisle davalıların elatmasının önlenmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarla vasıflı, 53.640 m2 yüzölçümlü, 946 parsel sayılı taşınmazda dava dışı dokuz kişiyle birlikte tarafların paydaş bulundukları ve taşınmazın taraflarca zirai faaliyetlerde bulunmak suretiyle kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki; yapılan soruşturmanın hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki el atmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine el atmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı el atmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu el atmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akın, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir. Bilindiği üzere TMK'nun 706, TBK'nun 237, TK'nun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne var ki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyuun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, "akde vefa" kuralının yanında MK'nun 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pek çok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki el atmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planının olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, çap kaydının yada kayıtlarının getirtilerek tarafların tüm delilleri toplanılmalı, dosya keşife hazırhale geldikten sonra yapılacak uygulamada çekişmeli yer ile yanların ellerinde bulunan kısımların sınırları tarafların ortak beyanlarına göre açıklığa kavuşturulmalı, gerektiğinde bu yön taşınmaz başında dinlenecek yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanmalıdır. Daha sonra belirlenen bu durum gözönünde tutularak hazır bulundurulan kadastro fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilere kadastro sırasında konan nirengi noktalarından, bunlar yoksa hem paftada hem arazide mevcut sabit noktalardan yararlanılarak takometrik aletlerle kadastral yöntemlere uygun biçimde ölçüm yaptırılmalı; bilirkişilerden uygulamayı yansıtan, infazı sağlamaya yeterli rapor ve kroki alınmalı, paydaşlar arasında harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, Türk Medeni Kanununun müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olayda; davalılara dava dilekçesinin tebliği ve tarafların delillerini sunması sağlanıp deliller toplanmadan keşfe gidilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Somut olayda; davalılara dava dilekçesinin tebliği ve tarafların delillerini sunması sağlanıp deliller toplanmadan keşfe gidilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde, taraf teşkilinin sağlanması, dava fiili kullanım iddiasıyla açıldığına göre fiili kullanma olgusunun tüm paydaşları bağlayacak şekilde gerçekleşip gerçekleşmediğinin saptanması, yerinde keşif yapılması, yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmaz başında dinlenilmesi, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye yarayan krokili rapor alınması, tüm paydaşların çekişmesiz olarak kullandığı yerler bulunup bulunmadığı ve çekişmeli yerin davacının payına özgülenip özgülenmediği açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilip yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.