muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12848, Karar No: 2019/3105, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/12848 E.  ,  2019/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.......mahallesinde kain, 6.912,78 m2 yüzölçümlü 187 ada 6 parsel sayılı taşınmaz 28.05.2010 tarihinde senetsizden, hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı .....köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında kendisine annesinden intikal eden 187 ada 6 parsel sayılı taşınmazı 50 yıldır ekip biçtiğini, yapılan kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin kadastro tesbitinin iptali ile (A) harfi ile gösterilen 1496,67 m²'lik kısmın tarla vasfında davacı ... adına, (B) harfi ile gösterilen 4150,77 m²'lik kısmın hali arazi vasfında 187 adanın en son parsel numarası adı altında Hazine adına, (C) harfi ile gösterilen 1265,34 m²'lik kısmın hali arazi vasfında 187 adanın en son parsel numarası adı altında Hazine adına tesbit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle Dairemizin 07/02/2013 gün 2012/11407 E.- 2013/975 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “ ...çekişmeli taşınmazın (A) kısmı üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla Hazine adına hali arazi olarak tesbit gören taşınmaz hakkında dava açtığı ve taşınmazın sınırında da orman bulunduğu halde, orman araştırması yapılmamış, zilyetlikle taşınmaz edinme koşuları yöntemince araştırılmamıştır. Bunun yanında, yine taşınmazın yanında dere geçtiği halde, jeolog bilirkişiye inceleme yaptırılarak dere yatağında kalıp kalmadığı, dereden etkilenip etkilenmediği belirlenmemiştir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda; taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve dere yatağında kalmadığının belirlenmiş olduğu, dava konusu 187 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 18.07.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunun ek 3 deki krokisinde (A1) ile mavi renkte taralı olarak gösterilen kısmında davacı ve murislerinin yaklaşık 50 yıldır nizasız fasılasız ekonomik amaca uygun zilyetliklerinin bulunduğu, davacı açısından Kadastro Kanununun 14. maddesinde bertilen zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleştiğinin ve taşınmazın geri kalan kısmında ise Kadastro Kanununun 14. maddesindeki kazanma koşullarının gerçekleşmediği tespit edilmiş olduğu gerekçesi ile davacının davasının kısmen kabulü ile; .....

...

...

parsel nolu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile; 18/07/2014 tarihli fen bilirkişi raporu ek:3'deki krokide (A1) ile mavi renkte taralı olarak gösterilen kısmın 187 ada 6 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek 187 adanın en son parsel numarasını takip eden parsel sayılı numarası adı altında 884.82 m2 yüzölçümünde tarla vasfında davacı ... adına tespit ve tesciline, ..... 187 ada 6 parsel sayılı taşınmazdan ifraz sonrası geriye kalan kısmının 187 adanın en son parsel numarasını takip eden parsel numarası adı altında 6027,96 m2 yüzölçümünde tespitteki vasıf ve Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4 maddesi hükmüne göre orman sınırlandırılması yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

02/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/184, Karar No: 2016/337, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/184 E.  ,  2016/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ...... İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.03.2014 gün ve 2013/680 E., 2014/149 K. sayılı kararın incelenmesi .... tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ...Hukuk Dairesinin 26.05.2014 gün ve 2014/12716 E., 2014/14285 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile ........ Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...... Büyükşehir Belediyesi (Münfesih ...)” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ...nin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

##########
Yargıtay — Esas No: 2022/11885, Karar No: 2023/4629, Tarih: 23.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/11885 E.  ,  2023/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1277 E., 2022/1120 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271

sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararı ile Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/91 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/91 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 9 ay hapis ve 36.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1277 Esas, 2022/1120 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca alınmış teknik araçlarla izleme kararının olmaması nedeniyle elde edilen görüntü içeriklerinin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

4. Hasan Ekinci isimli şahsın tanık olarak dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5271 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca alınmış teknik araçlarla izleme kararının olmaması nedeniyle elde edilen görüntü içeriklerinin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

4. Hasan Ekinci isimli şahsın tanık olarak dinlenmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Gizli soruşturmacı kolluk görevlisinin suç tarihinde sanık ile hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen...iı görüp yanlarına gittiği, aralarında geçen konuşmalardan sonra sanık ...'ın kolluk görevlisine “Kaçlık alacaksın?” dediği, kolluk görevlisinin sanık ...’a “50’lik” dediği, sanık ...'ın kolluk görevlisine “Şöyle geçelim” demesi üzerine kolluk görevlisinin şahıslarla birlikte...Caddesinde yürümeye başladığı, sanık ...'in kolluk görevlisine “Kral eroin de var yeni geldi daha” dediği, kolluk görevlisinin sanık ...’e “Ne kadar kral” dediği, sanık ...'in kolluk görevlisine “Yüzlük kral ama mal yeni geldi pişman olmazsın” dediği, kolluk görevlisinin sanık ...’e “Tamam olur” dediği, sanık ...'ın kolluk görevlisine “Ver parayı” dediği, kolluk görevlisi uyuşturucu madde karşılığında 150,00 TL parayı sanık ...’a verdiği, sanıkların kolluk görevlisine “Bekle geleceğiz” diyerek...Caddesi üzerinde gözden kayboldukları, kolluk görevlisinin bir müddet caddede beklediği, sonra sanık ...'ın kolluk görevlisinin yanına gelerek “Yürüyelim” dediği, kolluk görevlisinin sanıkla birlikte...Caddesinden ayrılıp 1245. sokakta 13 numaralı bina önüne geldiklerinde sanık ...'ın uyuşturucu madde içermeyen bir maddeyi "Al bunu hemen göm, hemen göm, hemen göm" diyerek kolluk görevlisine verdiği, bir süre birlikte yürüdükten sonra ... Cami önünde yaya olarak beklemekte olan sanık ...’i gören sanık ...'ın kolluk görevlisine el hareketi ile sanık ...'in bulunduğu yeri göstererek “Bak orada” dediği, kolluk görevlisinden sanık ...’in yanına gitmesini istediği, kolluk görevlisinin de sanık ...’in yanına giderek sanığın kamyonetin sağ yan panjuru üzerine bıraktığı eroini alarak suç mahallinden ayrıldığı, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştiği yerin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında olduğunun belirlendiği, sanık ... suçlamayı reddettiği olayda, dosya içeriği uyarınca kolluk görevlisi ile ilk irtibat kuranın sanık ... olduğu, kolluk görevlisine uyuşturucu maddeleri kast ederek “Eşyaya mı geldin?”, “Cigara mı lazımdı?”, “Kaçlık alacaksın?” dediği, kolluk görevlisinden para isteyenin ve alanın bu sanık ... olduğu, kolluk görevlisini sanık ...'e yönlendirdiği, Yaşar Kemal Caddesinden 1245. sokağa diğer sanıkla kolluk görevlisini birlikte götürmeleri, kolluk görevlisini eroin alması için orada beklemekte olan sanık ...’e “Bak orada” diyerek yönlendirmesi şeklindeki iştirak iradesi ile gizli soruşturmacıya uyuşturucu madde satmaları eylemini işlediği, sabıkalı geçmişi, mükerrir oluşu, adli sicil kayıtları dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar

verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm soruşturma ve kovuşturma kapsamı itibarıyla eksik inceleme bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler ile suçun sübutuna ilişkin takdirleri tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, delillerin takdirinde ve hukuki nitelendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1277 Esas, 2022/1120 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.

B. E.
Yargıtay — Esas No: 2008/12705, Karar No: 2009/1783, Tarih: 12.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2008/12705 E.  ,  2009/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 10 parsel sayılı taşınmaz üzerine bina yaptırdığını, ancak boşandığı eşi olan davalı M.’in binadan ve kira gelirlerinden yararlanmasına engel olduğunu, diğer davalı M.’ün ise kiracı olup, kendisine kira bedeli ödemediğini, davalıların haksız olarak taşınmazdan yararlandıklarını ileri sürerek, muhdesatın aidiyetinin tespiti, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, iddialar sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı M. G. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve taşınmazdaki muhdesatın  aidiyetinin tespiti isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 519 ada 10 parsel sayılı taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu, dava dışı kişilerle birlikte davacı ile davalı M.in taşınmazda kayden paydaş bulundukları, diğer davalı M.ün ise, kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmadığı halde, davalı M.in muvafakatına dayalı olarak taşınmazdaki binanın bir kısmını kullandığı mahkemece benimsenmek suretiyle davalılar M.ve M.hakkındaki elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, taşınmaz paylı mülkiyet üzere bulunduğuna göre, davalılardan M.n muvafakatı ile diğer davalı M.ün kullanmasının hukuken korunmaya mazhar olduğu kabul edilemez. Öyleyse, 21.06.1944 tarih 13/24 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davalı Müslüm hakkında mutlak olarak elatmanın önlenmesine dair kurulan hüküm isabetlidir.

Ne varki, davalılardan M.taşınmazda paydaş olduğuna göre, pay oranında karar verilmesi gerekirken onun hakkında da mutlak şekilde elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında isabet yoktur.

Diğer taraftan, çekişmeli taşınmaz üzerinde kat irtifakı ve kat mülkiyeti kurulmuş olmayan bina mevcuttur. Böylesi bir binada yer alan bölüm için Türk Medeni Kanununun 726 ve 826.maddeleri gereğince üst hakkı tesis edilmesine olanak bulunmadığı gibi; “binayı yapanın davacı olduğunun belirtilmesi” şeklinde karar verileceği yerde, zemin mülkiyetinin dışında bina üzerinde müstakil mülkiyet oluşturacak biçimde” binanın davacıya ait olduğunun tespiti” şeklinde hüküm kurulmuş olmasınında doğru olduğu söylenemez. Kaldı ki, söz konusu binanın müstakilen davacı tarafından yapıldığı da ispatlanmış değildir

Ayrıca, taşınmaz uzun zamandır davalıların tasarrufunda olup, davacı bu durumu bildiği halde ses çıkarmadığı gibi, davalılara ihtar çekmek suretiyle onları fuzuli şagil konumuna getirmediğinden, “haksız işgalcinin, taşınmazı kullanmasından dolayı malike ödemekle mükellef olduğu tazminat olan ecrimisilden, davalıların sorumlu tutulmalarına da olanak yoktur.

O halde, dava açılmakla taşınmazın tasarrufuna mani olunduğu, başka bir ifadeyle taşınmazın kullanımına muvafakatın geri alındığı kabul edilmelidir.

Öyle ise, davalı Mehmet’in temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile  hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.02.2009  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3936, Karar No: 2010/1964, Tarih: 25.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3936 E.  ,  2010/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 17.7.2008

Nosu : 414-321

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan Abonelik Sözleşmesi uyarınca müvekkili şirketin şantiyesine sayaç bağlanıp, 1.6.2006 tarihinde müvekkilinin elektrik kullanmaya başlandığını, 16.6.2006 tarihinde akım trafolarında problem çıkması üzerine akım trafolarının değiştirildiğini, davalı kurumda Haziran 2006 dönemine ilişkin olarak müvekkiline fahiş miktarda fatura geldiğini, yapılan itiraz sonucunda sayacın değiştirildiğini ve tüketimin normale döndüğünü bir sonraki faturanın normal tüketimi yansıttığını, dava konusu Haziran 2006 dönemi için dava açma zarureti doğduğunu belirterek müvekkilinin gerçek tüketimin saptanıp bakiye miktar yönünden borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının akım trafolarının sağlam olduğunu sadece sayacın değiştirildiğini müvekkili kurum tarafından yapılan tahakkukun doğru olduğunu öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı kurumun davalı idare ile abonman sözleşmesi imzalanmadan öncede Nisan-Mayıs 2006 dönemlerinde elektrik enerjisi kullandığı, uyuşmazlık konusu dönemin Haziran 2006 olduğu davacıya ait sayaç ve akım trafolarının sağlam olduğu hususunda TSE Kurumu ve Sanayi Ticaret Bakanlığınca raporlar verildiği, bu nedenle davalı idarece yapılan işlemin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.