muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11052, Karar No: 2014/15509, Tarih: 18.11.2014

Davalılar, davacının iddiasını kesinlikle kabul etmediklerini, Sahil Güvenlik Komutanlığının olaydan 1 gün sonrasında limanda ifadelerine başvurduğunu, patlama ile ilgili bir bilgi ve görgüleri olup olmadığının sorulduğunu, kendilerinin de patlamayı duymadıkları ve olay ile ilgili bir görgüye sahip olmadıklarını beyan ettiklerini, ağlarındaki yırtığın balıkçılıkta sık rastlanır bir durum olduğunu, trol avcılığı yapmadıklarını, gır gır teknesi ile hamsi avladıklarını, ağlarının söz konusu hatta zarar verecek nitelikte olmadığını, sahanın ava yasaklandığı iddia edilmiş ise de balıkçılara usulüne uygun şekilde ilan edilmediğini, 1380 sayılı Yasa kapsamında çıkartılan sirkülerde Karadenizde ava yasak yerlerin sayıldığını ancak dava konusu hattın bulunduğu bölgenin bunlar arasında olmadığını, sahaya girilmesinin önlenmesi için gerekli önlemleri almayan, işaretleme ve ışıklandırma yapmayan davacının kusurlu olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece benimsenen 3. bilirkişi heyeti raporu uyarınca doğalgaz hattının bulunduğu bölgenin özel güvenlik bölgesi olarak ilan edildiği ve Sahil Güvenlik Komutanlığı ilgili internet sayfasında ilan edildiği, davalıların teknesinden atılan ağlardaki hasarın oldukça büyük olduğu, bu büyüklükteki hasarın deniz dibine sabitlenmiş ve tekne ile beraber hareket edemeyecek bir cismin ağlara takılması ile oluşabileceği, balık literatürüne göre davalıların kullandığı hamsi avı için kullanılan ağlarında bu derinlikteki bir hatta takılma olasılığı bulunduğu, davalıların gemi jurnalini ayrıntılı olarak tutmadıkları, yanaşma ve ayrılma ile yetindikleri, olay anında denizde nerede olduklarını kanıtlayamadıkları, davalıların profesyonel denizcilik yapmaları nedeni ile bu alana hakim olan tüm mevzuatı bilmeleri gerektiği diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde zararın davalılar tarafından meydana getirildiği ve olayda TBK 52. maddenin uygulama koşulları oluşmadığından istekle bağlı kalınarak 629.510,21$ ın 22/08/2008 tarihindeki kur üzerinden TL olarak davalılardan müştereken ve müteselsilen ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki tüm bilgi ve belgelerden, alacağını temlik eden davacı ... nun Akçakoca açıklarında keşfedilen doğalgazın çıkartılması için deniz altında 50 metre derinlikte bir tesis kurduğu, bu tesisten üretim yapıldığı, 23/11/2007 günü gece 23:40 sularında denizaltında meydana gelen patlama ile üretimin durduğu, davacı tarafından yapılan inceleme sonunda denizaltındaki boru hattında ayrılma meydana geldiği, hatta takılı kalmış mavi renkli balıkçı ağları ve çelik kanca tespit edilerek çıkartıldığı ve hattın onarıldığı, uğranılan zararın belirlenmesi için tespit yaptırıldığı, iki petrol mühendisi ile bir makine mühendisi bilirkişi heyetince davacının uğradığı zararın çevrede ağ atmış tekneler vasıtası ile yapılmış olması ihtimalinin yüksek olduğunu bildirdikleri görülmüştür. Sahil Güvenlik Komutanlığınca olayın ertesi günü davalıların teknesindeki ağların onarıldığı görülüp ağlardaki hasarın büyük olmasından dolayı ifadelerine başvurulması nedeni ile davacının davalılar hakkında suç duyurusunda bulunduğu, savcılıkça davalılara atılı mala zarar verme suçunun kasten işlenebilir bir suç olması ve davalıların kasten hatta zarar verdikleri kabul edilemeyeceğinden kamu adına takibat yapılmasına yer olmadığına karar verdiği anlaşılmıştır. Yargılama sırasında 3 ayrı bilirkişi heyetinden rapor alındığı, ilk bilirkişi heyetinin olayı inceledikten sonra davalıların bu olaya sebep olduğuna dair somut bir bulgu olmadığını ve davalılara kusur verilemeyeceğini bildirdikleri, ikinci bilirkişi heyetinin davaya konu olayda hukuki değerlendirmenin mahkemenin takdirinde olduğunu davalıların hasarı doğuran tekne sahipleri oldukları kanatine varılırsa istem gibi karar verilmesi gerektiğini bildirdikleri, üçüncü bilirkişi heyetinin de davalıların olaya neden olduklarının kuvvetle muhtemel olduğu kesin yargının ise mahkemeye ait olacağını davalıların kastı ve kötü niyetinin de bulunmadığını bildirdikleri bundan sonra mahkemece davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalıların balık avladıkları, olay günü de Akçakoca açıklarında avlanmak için denizde oldukları anlaşılmaktadır. Ne var ki olay gecesi balık avlayan tek teknenin davalıların teknesi olmadığı da açıktır. Davacıya ait doğalgaz boru hattının davalıların teknesinden atılan ağların zorla kurtarılması sırasında patladığı konusunda görgüye dayalı bilgisi olan hiçbir tanık gösterilmemiştir. Davacı, davalıların hatta zarar verdiğini Sahil Güvenlik Komutanlığının davalıların ifadesine başvurmuş olmasına dayandırmaktadır. Sahil Güvenlik Komutanlığınca olaydan bir gün sonra limanda yapılan inceleme sırasında davalıların ağlarını onarmaları nedeni ile ifadelerine başvurulduğu, davalıların olaya sebep olduklarına ilişkin davacıya bir beyanda bulunulmadığı bildirilmiştir. Tespit dosyasındaki bilirkişi heyeti dahil dosyada görüşüne başvurulan bilirkişi heyetlerinin ortak görüşü hattın balık avlanmak için atılan ağların takılması ve zorla kurtarılmaya çalışılması sırasında hasarlandığı noktasıdır ancak tümü bu hasara davalıların sebep olup olmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğunu bildirmişlerdir.

Şu durumda davalılar ile ilgili eldeki somut verilerin, olay günü Akçakoca açıklarında balık avlamaya çıktıkları, av sırasında ağlarının yırtıldığı ve ertesi günü ağlarını onarmaları olduğu, kaç teknenin olay yerinde olduğu, diğerlerinin ağlarında yırtık olup olmadığı, davalıların teknesinin hattın bulunduğu güzergahta olup olmadığı patlama sırasında davalıların orada bulunup bulunmadığı konularında bilgi ve bulgu bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece de kabul edildiği gibi dava, haksız eylem nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Eylem tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK 41/1 maddesine göre "gerek kasten, gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir suretle diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, zararın tazminine mecburdur". Kusur sorumluluğu olarak ta tanımlanan haksız eylem sorumluluğunun kurucu unsurları 1- Fiil 2- Zarar 3- İlliyet bağı 4- Kusur 5- Hukuka aykırılık olduğu tartışmasızdır. Sorumluluğun doğabilmesi için bu unsurların tümünün gerçekleşmiş olması gerekir. Haksız eylem olarak nitelenen davacıya ait doğalgaz boru hattına takılan balıkçı ağlarının zorla kurtarılmaya çalışılması sırasında hattın kopartılması fiilinin davalılar tarafından yapıldığı davacı tarafından kesin biçimde kanıtlanamamıştır. Mahkemece, haksız eylemin davalılar tarafından gerçekleştirildiği kanıtlanamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Haksız fiilin davalılar tarafından meydana getirildiği hususunda çoğunluk ile aynı görüşü paylaşmakta isem de, davacının gerekli güvenlik önlemlerini almadığı ve ilan etmede ciddi eksikliklerinin bulunduğu kanaatindeyim. Bu nedenlerle 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 44. ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52. maddeleri uyarınca indirim yapılması gerektiğini düşündüğümden yerel mahkeme hükmünün bozulması görüşü ile çoğunluk kararına karşıyım.18/11/2014
Yargıtay — Esas No: 2010/9804, Karar No: 2010/22501, Tarih: 07.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9804 E.  ,  2010/22501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çine İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; İİK.nun 170/3.maddesi gereğince; "...inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir..."

Anılan maddede alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi takibin durdurulması şartına bağlanmıştır. Somut olayda, takibin durdurulması talebi reddedilmiş olduğundan, mahkemece inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Çine İcra Hukuk Mahkemesinin 13.11.2009 tarih ve 2008/62 E. 2009/65 K.sayılı kararının hüküm bölümünün %40 tazminatla ilgili (2) nolu bendinin karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilen bu şekli ile  İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2683, Karar No: 2019/4196, Tarih: 05.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/2683 E.  ,  2019/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Sanığın 09.03.2015 tarihinde talimat yoluyla alınan savunmasında mahkemeye bildirdiği adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı ve sanığın bildirdiği adreste sokak numarasını 471 olmasına rağmen tebliğ mazbatasına 47 olarak yanlış yazıldığından, sanığa 35. maddeye göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin, süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın atılı suçları işlemediği yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmalarının aksini gösterir, görgü tanığı ...’ın suç tarihinde sanığı apartmanın merdivenlerinde gördüğünü beyan etmesi dışında, mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçları işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13123, Karar No: 2014/25495, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13123 E.  ,  2014/25495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/515-2014/105

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı idare vekilinin temyiz itrazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %11’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16622, Karar No: 2013/3783, Tarih: 01.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16622 E.  ,  2013/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...51. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 51. Asliye Ticaret (...1. Denizcilik İhtisas) Mahkemesi’nce verilen 12.11.2009 gün ve 2006/136-2009/407 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.05.2012 gün ve 2010/7295-2012/7761 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin donatanı olduğu geminin 31.03.2004 tarihli time charter sözleşmesi ile davalıya kiralandığını, bu sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini, aidat bedeli, gemi üzerinde bulunan yakıtın ÖTV farkı, altı günlük kirası ve boşta bekleme nedeniyle harcadığı yakıt bedeli alacağının ödenmediğini, bu borcun davalı tarafından ikrar edildiğini, tahsili için yapılan icra takibinin itirazla durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve %40 inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/7295 esas, 2012/7761 karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemizin 2009/3127 esas, 2010/10746 karar sayılı bozma ilamı içeriğine göre, davacı vekilinin HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK'nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 01.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13042, Karar No: 2013/10495, Tarih: 16.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/13042 E.  ,  2013/10495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflarca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, geçirdiği iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan giderler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 26/1. maddesidir.

Bilindiği üzere anılan madde kusura dayalı bir sorumluluk esasını getirmekte olup, davalının sorumlu tutulabilmesi için olaydaki kusurunun ağırlığının saptanması gerekmekte olup, Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, aynı olayın yargılandığı ...Ağır Ceza Mahkemesinin zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılan ceza dosyasında alınan raporuna istinaden karar verildiği anlaşılmaktadır.

Rücu davalarında, aynı olayla ilgili olarak ceza mahkemesince verilen kararı kesinleşmiş hükümlerin ve bu hükümlerin kusur raporlarının, kuvvetli delil niteliğinde olduğu Dairemiz tarafından da benimsenen bir husustur. Ancak, bunun aksine uyuşmazlığı esastan çözümlenmemiş bir davadaki kusur raporunun rücu davasında hükme esas alınması mümkün değildir.

Öte yandan, bu davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 26.maddesindeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:..., K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş bulunması, Kurumun rücu hakkını; yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüştürmüştür.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre, iş kazasının meydana gelmesinde davalının, sigortalının ve 3. kişilerin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda oluşa ve kanuna uygun olarak, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden kusur raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi; kabule göre de kısmen ret kararının Anayasa Mahkemesinin iptal kararından kaynaklanması nedeniyle, kurum aleyhine yargılama giderine ve bu kapsamda vekalet ücretine hükmedilmemesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5440, Karar No: 2013/20940, Tarih: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5440 E.  ,  2013/20940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 31. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2012 tarih ve 2011/256-2012/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, dava dilekçesinde ...'nın davacı Çe-Sa Ltd. Şti.'nin ortağı ve yetkili müdürü, diğer davacıların murisi olduğunu, şirket namına Halk Bankası Çarşamba Şubesinden kredi kullandığını, kredinin davalı tarafından 21.06.2005 tarihinde birlik kredi ve hayat sigortası yapılarak sigortalandığını, murisin 27.06.2005 tarihinde vefat ettiğini, kredi borcunun davacı mirasçılar tarafından taksitler halinde dava dışı bankaya ödemeye devam edilerek kredinin tamamen kapatıldığını, yapılan başvuruda davalının sigorta poliçesi düzenlenirken murisin kroner arter hastalığının kasden gizlediğini belirterek vefat tazminatını ödemediğini ileri sürerek, şimdilik 5.100,00 TL alacağın temerrüt faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla talebini 25.010,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile Çe-Sa Ltd.Şti. arasında hukuki ilişki bulunmadığını, TTK'nun 1290. maddesi uyarınca murisin akit yapılırken beyan yükümlülüğüne aykırı davranarak ölümcül olan koroner arter hastalığının kasten gizlediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıların murisinin 21/06/2005 tarihinde hayat sigortası yaptırdığı, 6 gün sonra 27/06/2005 tarihinde öldüğü, ölüm sebebinin kalp ve solunum durması olduğu, muriste var olan koroner arter hastalığının, ölüme neden olan hastalık arasında nedensellik bağının ispatlanamadığı, davacılar tarafından kredi borcunun ödendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 25.010,00 TL'nin davalı ... şirketinin talebi red tarihi temerrüt tarihi kabul edilerek, 29/07/2005 tarihinden itibaren işleyecek değişken avans faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davacıların murisinin sözleşmenin kuruluş aşamasında beyan yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davacıların murisinin sözleşmenin kuruluş aşamasında beyan yükümlülüğüne aykırı davranıp davranmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dairemizin, 04.03.2010 tarih ve 12468/2433 E/K sayılı bozma ilamında, murisin sağlık karnesindeki, 1999-2002 tarihleri arasındaki, kayıtlara göre, murise koroner arter hastalığı teşhisi konulduğu belirtilerek, muris tarafından beyan edilmeyen bu hastalık ile ölüm arasında nedensellik bağının bulunup bulunmadığının tespiti için bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Dairemiz bozma ilamına uyulduktan sonra, mahkemece, anılan hususun tespiti için alınan bilirkişi raporu ve ek raporunda ise murisin ölüm nedeni olan miyokard enfarktüsünün bilinen en büyük nedeninin koroner arter hastalığı olduğu belirtilmekle, murisin, hastane evraklarının bulunmaması nedeniyle, koroner arter hastası olup olmadığının kesin olarak belirlenemediği, bu nedenle ölüm tazminatının ödenmesi gerektiği bildirilmiştir. Ancak, mahkemece, Dairemizin yukarıda belirtilen bozma ilamına uyulduğuna ve alınan bilirkişi raporunda da, muriste geçmişte var olan ancak sigorta sözleşmesi sırasında beyan edilmeyen koroner arter hastalığının, ölüme neden olan miyokard enfarktüsünün bilinen en büyük nedeni olduğu belirlendiğine göre, bundan sonra murisin koroner arter hastalığının bulunup bulunmadığının, hastane evrakları olmaması nedeniyle, tespit edilemediği yönünde mütalaada bulunan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 20/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.