muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22210, Karar No: 2015/17693, Tarih: 11.11.2015

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak bedeli oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Davacı Kurum tarafından elektrik enerjisinin üretiminden, tüketicilere ulaştırılıncaya kadar oluşan elektrik eksikliği kayıp bedeli olarak; enerji nakil hatlarından çeşitli sebeplerle sayaçtan geçirilmeksizin, herhangi bir bedel ödemeden kullanılan elektrik bedeli de kaçak bedeli olarak diğer kullanıcı abonelere yansıtılmaktadır.

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinin 1.fıkrasında, bu kanun ile verilen görevleri yerine getirmek üzere Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu kurulduğu belirtilmiş, aynı maddenin 2.fıkrasında ise; “Kurum, tüzel kişilerin yetkili oldukları fâaliyetleri ve bu fâaliyetlerden kaynaklanan hak ve yükümlülüklerini tanımlayan Kurul onaylı lisansların verilmesinden, işletme hakkı devri kapsamındaki mevcut sözleşmelerin bu Kanun hükümlerine göre düzenlenmesinden, piyasa performansının izlenmesinden, performans standartlarının ve dağıtım ve müşteri hizmetleri yönetmeliklerinin oluşturulmasından, tadilinden ve uygulattırılmasından, denetlenmesinden, bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten, piyasa ihtiyaçlarını dikkate alarak serbest olmayan tüketicilere yapılan elektrik satışında uygulanacak fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten ve bu fiyatlarda enflasyon nedeniyle ihtiyaç duyulacak ayarlamalara ilişkin formülleri uygulamaktan ve bunların denetlenmesinden ve piyasada bu Kanuna uygun şekilde davranılmasını sağlamaktan sorumludur…” hükümlerine yer verilmiştir.

Madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiştir.

Bu maddede de anlatılmak istenilen hususun 1 kw elektrik enerjisinin tüketicilere ulaşıncaya kadarki maliyet ve kâr payı olup, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi vermediği açıktır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu bu maddeye dayanarak 11/08/2002 gün ve 24843 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan “Perakende Satış Hizmet Geliri ile Perakende Enerji Satış Fiyatlarının Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ”i yayımlamış ve lisans sahibi şirketlerde bu tebliğe uygun olarak tüketicilerden kayıp-kaçak bedeli adı altında bir bedel tahsil etmişlerdir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Ancak yukarıda açıklandığı üzere tebliğin dayanağı olan 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nun 4.maddesinde, Elektrik Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyat belirleme hak ve yetkisi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından hırsızlanmak suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin (kaçak) kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davacı Kurum’un çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davacı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymayacağı gibi; elektriği hırsızlamak suretiyle kullanan kişilere karşı önlem alma ve takip etmek için gerekli girişimlerde de bulunmasını engeller. Oysa ki, elektrik kaybını önleme ve hırsızlıkları engelleme veya hırsızı takip edip, bedeli ondan tahsil etme görevi de bizzat enerjinin sahibi bulunan davacıya aittir.

Bununla birlikte, nihai tüketici olan vatandaşın faturalara yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin hangi miktarda olduğunun apaçık denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödediğini bilmesi, şeffaflık ve hukuk devletinin vazgeçilmez unsurlarındandır. (Aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 21/05/2014 tarih, 2013/7-2454 Esas, 2014/679 Karar sayılı ilamı ile de benimsenmiştir.)

Hâl böyle olunca, mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak, davacının kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının yerinde olmadığı nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18414, Karar No: 2014/38290, Tarih: 03.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/18414 E.  ,  2014/38290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/326-2014/68

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının çektiği bireysel kredi sözleşmesini müteselsil ve müşterek kefil olarak imzaladığını, davalının kredi borcunu düzenli olarak ödememesi sebebi ile icra takibinin başlatılmasına engel olmak amacı ile kredi borcunu ödediğini ileri sürerek temerrüt nedeniyle ödemek zorunda kaldığı taksitlerin toplamı olan 2.627,78 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının ortağı olduğu B. Ecza Ltd. Şti. deposunda çalıştığını, işçilik alacaklarına mahsuben kredi borcunun ödediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davalı tarafın işçi alacaklarına mahsuben ödeme yapıldığı savunmasının iş mahkemesince araştırılabilecek olması ve iş mahkemesinin görevli olması sebebi ile dava dilekçesinin reddine karar verilmiş;hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

5521 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde, işçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş akdinden veya îş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının îş Mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olabilmesi için uyuşmazlığın taraflarının işçi ve işveren veya işveren vekili olması, uyuşmazlığın iş sözleşmesinden veya İş Kanunundan kaynaklanması şarttır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgili olup kıyas veya yorum yolu ile genişletilemez yahut değiştirilemez. Somut olayda, davalı ile ayrı bir tüzelkişiliği olan B.Ecza LTD Şti arasında iş akdi olup taraflar arasında iş akdi bulunmamaktadır. Öyle olunca davaya 2014/18414-38290

bakmaya genel mahkemeler görevlidir. Mahkemece işin esası incelenip taraf delilleri değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde İş Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 03.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39695, Karar No: 2017/17149, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39695 E.  ,  2017/17149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Kararı temyiz eden davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekilinin, temyiz (maktu) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını yatırmadığı ve mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı .... Tic. Ltd. Şti. vekiline, temyiz (maktu) karar harcını ve temyiz kanun yoluna başvurma harcını kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8732, Karar No: 2011/8497, Tarih: 27.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/8732 E.  ,  2011/8497 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/166809

MAHKEMESİ :ALANYA Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :01/04/2008 -260/101

SUÇ :faili belli olmayacak şekilde öldürmekten, kasten yaralamak

M.. K..'ı faili belli olmayacak şekilde öldürmekten, H.. K..'ı kasten yaralamaktan sanıklar M.. Y.., E.. İ.., A.. D.., M.. Ö.., O.. Ü.., N.. C.., B.. T.., K.. T.., A.. T.., M.. C.., H.. K.., A.. A.., B.. Ç.., A.. İ.., O.. G.., F.. D.., C.. K.., A.. T.., B.. T.., M.. İ.., A.. Ö.., S.. U.., K.. Ö.., M.. Ç.., C.. İ.., M.. C.., M.. K.., M.. İ.., H.. T.., İ.. S.., E.. Ö.., A.. A.., T.. İ.., Y.. Ö.., O.. A.., O.. T.., M.. T.., S.. İ.., E.. A.., M.. Ö.., M.. Y.., N.. A.., A.. İ.., M.. E.., M.. C.., M.. T.., A.. K.., A.. T.., N.. Y.., E.. Ç.., A.. C.., S.. T.., Ö.. U.., A.. A.., A.. A.., M.. A.., M.. D.., M.. A.., F.. C.., A.. T.., M.. A.., R.. K.., M.. Y.., F.. U.., D.. Y.., A.. D.., A.. K.., M.. T.., S.. Y.., B.. T.., C.. T.., A.. A.., S.. K.. ile A.. K..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: beraatlerine ilişkin (ALANYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01/04/2008 gün ve 260/101 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.A)Tanık ve müdahillerin beyanlarında belirtildiği üzere, olay yerine sanık Cemal'e ait minibüsle gelen ve silahlı olarak dağlık alana mevzilendikleri iddia edilen 8-10 kişinin kimler olabileceği konusunda sanık Cemal'in ayrıntılı beyanının alınması,

B.a)Olay yerinde ele geçirilen tabanca ile av tüfeği kartuşlarının yakınında bulunan ve adlı emanette muhafaza edilmesi gerekirken dosya içinde bulunduğu tespit edilen 13 adet sigara izmariti, olayda silah kullandığı iddia edilen sanıklar S.. T.., N.. Y.., R.. K.., O.. A.. ve E.. Ç..'tan alınacak kan örnekleri ve 26/08/2003 tarihli Jandarma Genel Komutanlığı Kriminal Labaratuvarı raporunda incelemesi yapılan sanıklar K.. T.., A.. T.., B.. T.., M.. K.., Mehmet oğlu M.. İ.., Cemal oğlu M.. İ.., A.. A.., H.. T.., A.. T.., M.. C.., O.. G.., M.. C.., A.. A.., C.. İ.., M.. T.., M.. E.., A.. K.., E.. Ö.. ve İ.. S..'dan alınan kan örnekleri Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, sigara izmaritlerinden mukayeseye elverişli DNA örnekleri elde edilmesi halinde, bu örneklerin sanıklardan alınan kan numunelerindeki genotiplerle uyum sağlayıp sağlamadığı,

b)Olay yeri tespit tutanağı ve krokisi, keşif tutanağı, keşif sonucu alınan bilirkişi raporları ve krokileri, olay yeri fotoğrafları ve görüntüleri, maktulün olay sırasında üzerinden çıkan kıyafetleri, ele geçirilen tabanca ve av tüfeği kartuşları, önceden alınan ekspertiz raporları, otopsi raporu ve mağdurlara ait raporların Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, maktul ve mağdurların vücutlarına isabet eden ateşli silah mermileri ile olay yerinde bulunan av tüfeği kartuşlarının ne tür silahlardan atılmış oldukları, ele geçirilen tabancanın özellikleri ve etkili mesafesi de dikkate alınarak, maktulde ölümü meydana getiren yaranın, bu tabancadan atılan mermi ile oluşturulup oluşturulamayacağı,

Hususlarında raporlar alınması ve sonucuna göre tüm sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi yerine, yazılı biçimde eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2.Kabule göre; 1136 sayılı Avukatlık Kanunun 168 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 maddeleri uyarınca, kendilerini vekille temsil eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin öncelikle bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9410, Karar No: 2024/10972, Tarih: 09.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9410 E.  ,  2024/10972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1119 E., 2024/1382 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/118 E., 2024/69 K.

Taraflar arasındaki disiplin kurulu kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Sendikanın Merkez Genel Kurulunda Merkez Yönetim Kurulu üyesi seçildiğini ve Sendika merkez örgütlenme sekreterliği görevini sürdürdüğünü, davalı Sendikanın Merkez Disiplin Kurulu tarafından görevine süresiz olarak son verildiğini, bu işlemin Genel Kurul dışındaki bir organ tarafından yapıldığını, Sendika üyelerinden O.K. isimli şahıs ile birlikte daha önce yine davacı hakkında bir takım iddia ve isnatlarda bulunan M.T. isimli sendika üyesinin avukatı olduğunu söyleyen bir şahsın 22.11.2022 tarihinde Sendika binasına gelerek, bir takım evrakları talep ettiklerini, O.K. isimli şahsın cep telefonu ile görüntü kaydı yapması nedeniyle Sendika Genel Başkanının bu şahsı uyararak görüntü alamayacağını ve görüntüleri silmesi gerektiğini söylediğini, davacının bunu duyduğunu ve evrak güvenliğini sağlamak adına refleks olarak elini uzattığı sırada O.K'nin telefonunun yere düştüğünü, O.K. isimli şahsın davacıya hakaretler etmekteyken bu şahsı dışarı davet ettiğini, ancak hiçbir fiziki şiddet, saldırı ya da tehditte bulunmadığını, bu olayların Sendika güvenlik kamerasına yansıdığını, yöneltilen ... ile Disiplin Kurulu Yönetmeliği'nde dayanak gösterilen fiilin birbiriyle örtüşmediğini, cezanın eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ve üyelikten çıkarma yetkisinin Sendika Genel Kurulunun yetkisi olduğunu belirterek Eğitim ve Bilim İşgörenleri Sendikası Merkez Disiplin Kurulunun vermiş olduğu 30.01.2023 tarihli ve 82 sayılı seçimli ilk Genel Kurula kadar sürekli olarak el çektirme cezasına dair karar ile bu cezanın uygulamasına yönelik Sendika Merkez Yönetim Kurulunun 01.03.2023 tarihli ve 810 sayılı kararının hukuka aykırılığının tespiti ile iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Sendika üyesi O.K'nin davacı hakkındaki şikâyeti üzerine Eğitim İş Disiplin Kurulları Yönetmeliği'nin 22 nci maddesinin (ç) bendi uyarınca davacı hakkında üyelikten ihraç istemiyle soruşturma yürütüldüğünü, soruşturma sonucunda davacının ihracı gerektiren bir fiil işlediği kanaatine varıldığını ve Disiplin Kurulunca oybirliğiyle davacının yöneticilik görevinden seçimli ilk Genel Kurula kadar uzaklaştırılmasına karar verildiğini, verilen cezanın bir alt ceza olduğunu, davacı hakkında başka disiplin soruşturmaları ile şikâyetlerin de olduğunu, verilen kararın seçilmiş veya atanmış herkese uygulanabilir olduğunu, tanık beyanlarına göre O.K. tarafından evraklara bakılmadığı ve herhangi bir kişisel veri ihlalinin olmadığını, O.K. tarafından görüntü kaydının alınmadığını, davacının ardı ardına 4 kez fiilî saldırıda bulunduğunu, Disiplin Kurulu evrakının davacı tarafından kasıtlı olarak geç alındığını, davacının eyleminin tanık ifadeleriyle sabit olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın süresinde açıldığı, davacının Sendika yöneticisi olduğu, davacıya verilen cezanın dayanağı olan Disiplin Kurulu Yönetmeliği'nin 22 nci maddesinin üyeler için düzenlendiği, Disiplin Kurulu Yönetmeliği'nin 21 inci maddesinin ise sendika yöneticileri için düzenlendiği, davacıya uygulanan “Yöneticilik görevinden el çektirme" yaptırımının hangi hâllerde uygulanacağının 21 inci maddede sınırlı olarak sayıldığı ve davacının işlediği iddia edilen fiilin sayılanlar arasında bulunmadığı, davacıya verilen uzaklaştırmanın, 2021 yılında yapılan Genel Kurul sonrasında Sendika Tüzüğü'ne göre yeniden Genel Kurulun toplanacağı 2024 yılı Ağustos ayı veya bu tarihe yakın bir tarihe kadar geçecek bir süreyi kapsadığı, Disiplin Kurulu kararının geçici bir süreyi kapsamadığı, Genel Yönetim Kurulunca Olağanüstü Genel Kurul toplantısı yapılmasına yönelik bir çağrının bulunmadığı, bu nedenle davacının görev süresinin bitimine kadar görevden uzaklaştırıldığı ve bu cezayı verme yetkisinin Sendika Genel Kurulunun yetkisinde bulunduğu, Disiplin Kurulunun böyle bir yetkisinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; ihtiyati tedbir talebinin reddine dair kararın davalı Sendikanın bir sonraki Genel Kurul tarihinin 31.08.2024 olduğu gözetilerek kaldırılmasına ve ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; ihtiyati tedbir talebinin reddine dair kararın davalı Sendikanın bir sonraki Genel Kurul tarihinin 31.08.2024 olduğu gözetilerek kaldırılmasına ve ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacının davalı Sendika Genel Merkezinde dava dışı Sendika üyesine fiilî saldırıda bulunduğunu, bu eylemin üyelikten ihraç cezasını gerektirdiği hâlde yapılan inceleme ve değerlendirmeler sonucunda davacının daha önce disiplin cezası almadığı göz önüne alınarak davacıya bir alt ceza uygulanarak seçimli ilk Genel Kurula kadar yöneticilik görevinden el çektirilmesi cezası verildiğini, tanıklarının dinlenmemesinin hukuki dinlenilme hakkının ihlali mahiyetinde olduğunu, bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirilmediğini, davacı hakkında sürekli bir el çektirme cezası verildiği varsayılsa bile bunun karar merciinin Disiplin Kurulu olduğunu, Genel Kurulun sadece sürekli ihraç kararları için bir onay mercii olduğunu, el çektirme kararlarında Genel Kurulun onayının aranmayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıya görev süresini bitirecek kadar uzun süreli disiplin cezası verilmesinin üyelikten çıkarma niteliğinde olacağı ve somut olayda bu kararın Olağan ya da Olağanüstü Genel Kurul toplantısında görüşülmediği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair hüküm tesisinin isabetli bulunduğu, davalı vekilinin tanık dinletme talebinin reddine dair ara kararın usul ve yasaya uygun olduğu, somut olayda ihtiyati tedbir kararı verilmesi konusunda gerekli şartların oluşmadığı ve işin esasına temas edecek ve doğrudan asıl davanın sonucunu öne çekebilecek nitelikte ihtiyati tedbir kararı verilemeyeceği, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçe gösterilerek tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Sendika vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sendika Disiplin Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci madde hükümleri.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Sendika vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sendika Disiplin Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci madde hükümleri.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun “Diğer kanunların uygulanması” kenar başlıklı 80 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Kuruluşlar hakkında, bu Kanunda hüküm bulunmayan hâllerde 4721 sayılı Kanun ile 4/11/2004 tarihli ve 5253 sayılı Dernekler Kanununun bu Kanuna aykırı olmayan hükümleri uygulanır.”

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun “Kararın iptali” kenar başlıklı 83 üncü maddesi de şöyledir:

“Toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üye, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her hâlde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebilir.

Diğer organların kararlarına karşı, dernek içi denetim yolları tüketilmedikçe iptal davası açılamaz.

Genel kurul kararlarının yok veya mutlak butlanla hükümsüz sayıldığı durumlar saklıdır.”

4. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 29.11.2017 tarihli ve 2016/2316 Esas, 2017/1461 Karar sayılı kararının ilgili kısmı ise şöyledir:

“...

Öte yandan 6356 ve 4688 sayılı Kanunlarda sendika yönetim kurulu kararlarına karşı dava açılabileceğine ilişkin açık hüküm yoksa da, bu Kanunların atıf yaptığı 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun derneklere ilişkin 83'üncü maddesinde genel kurul ve yönetim kurulu kararlarına karşı dava açılabileceği düzenlendiğinden yönetim kurulu kararına karşı dava açılabileceği kabul edilmektedir.

...”

5. Sendika Tüzüğü'nün 12 nci maddesi, Sendika Disiplin Kurulu Yönetmeliği ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.