muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3353, Karar No: 2019/4444, Tarih: 17.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3353 E.  ,  2019/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 31.01.2018 tarih ve 2017/626 E. - 2018/21 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 08/05/2018 tarih ve 2018/853-2018/563 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Sasalia Mobilya İnşaat Turizm İthalat San. ve Tic. Ltd. Şti'nin %25 hissedarı olduğunu, davalının ise % 50 oranında hisseye sahip bulunduğunu, davacı ile davalının 10 yıl süreyle müdür olarak seçildiklerini, bu süre dolmasına rağmen ortakların bir araya gelerek müdür seçimi yapamadıklarını, davalının bilgi alma taleplerini reddettiğini, şirketin kuruluş amacına uygun faaliyette bulunmadığını, yüklü miktarda borçlandığını, davalının temsil yetkisi sona ermiş olmasına rağmen temsil yetkisini kötüye kullandığını ileri sürerek davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının aktif husumet ehliyeti bulunmadığını, dava dilekçesindeki iddiaların gerçek dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, limited şirket ortaklığından çıkartılma davasının ancak tüzel kişiliğe haiz şirket tarafından açılabileceği ve dava açmadan önce davalının şirket ortaklığından çıkarılmasına yönelik bir genel kurul kararının varlığının ön şart olduğu, davacının davayı şirket tüzel kişiliğini temsilen değil kendi adına açtığı, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce, şirket ortağının diğer bir şirket ortağına karşı açtığı ortaklıktan çıkarılma davasında davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17/06/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/120, Karar No: 2018/1267, Tarih: 14.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/120 E.  ,  2018/1267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun kararın verildiği 26/11/2014 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 26/11/2014 tarihli duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2919, Karar No: 2025/16525, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/2919 E.  ,  2025/16525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/242 E., 2023/963 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/8 E., 2023/82 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4142, Karar No: 2019/5096, Tarih: 08.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/4142 E.  ,  2019/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ... ’ın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik; sanık ...’in ise nitelikli dolandırıcılık suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’in, kızı ... adına usulüne uygun müracaatı olmaksızın ve ilgili kurum tarafından tanzim edilmeyen, yasa dışı yollardan sahte olarak temin ettiği yeşil kartı sanık ... 'ın kullanmak suretiyle tedavi görüp 18,12 TL eczane gideri ve 46,52 TL ve 95,01 TL sağlık ocağı ile hastane gideri, olmak üzere ilgili kurumun toplam 159,65 TL zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Aydın Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 09/11/2012 tarihli cevabi yazısı ve ekindeki Valilik İl İdare Kurulu kararları içeriğine göre, sanık ...’ın usulünce yeşil kart almış olduğu, dosyasında bir usulsüzlüğün bulunmadığı, kullandığı yeşil kartın sahte olmayıp yetkili makamlarca usulünce verilmiş, gerçek ve sahih bir karne olduğu, bu nedenle sanıkların atılı suçları işlemediklerinin sabit olduğuna yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlenmediğinin sabit olduğu gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların atılı suçtan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4795, Karar No: 2015/23553, Tarih: 28.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4795 E.  ,  2015/23553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/113705

MAHKEMESİ : Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2013/477 (E) ve 2014/124 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 28.10.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6085, Karar No: 2022/18563, Tarih: 07.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/6085 E.  ,  2022/18563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 12.01.2022

...

...

5237 sayılı TCK'nin 66/5. maddesindeki ''Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar'' şeklindeki düzenlenme gereğince yargılamanın yenilenmesi talebinin kabul edildiği 19.11.2021 tarihinde zamanaşımının yeniden başladığı gözetilerek yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile yeniden yapılan duruşma sonunda, incelenen dosyaya göre verilen ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle mahkumiyet hükmünün onaylanmasına dair ek kararın ONANMASINA, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/4576, Karar No: 2011/3544, Tarih: 27.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4576 E.  ,  2011/3544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 220 ada 353 parsel sayılı 37837.82 m2 yüzölçümündeki taşınmaz zilyetlikle iktisabı mümkün olan yerlerden olmaması ve taşınmaza revizyon gören vergi kaydının cinsinin mera olması nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. 220 ada 313 parsel sayılı 10888.61 m2, 389 ada 419 parsel sayılı 8151.61 m2, 390 ada 79 parsel sayılı 1497.64 m2, 390 ada 116 parsel sayılı 721.42 m2 ve 390 ada 251 parsel sayılı 4301.53 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar ise Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı olması nedeniyle malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespitten önce davacı ... 390 ada 251 ve 220 ada 313 parsel sayılı taşınmazlara, davacılar ..., ..., ... ve ... birlikte, 389 ada 419, 390 ada 79 ve 390 ada 116 parsel sayılı taşınmazlara vergi kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Hazine ve ... aleyhine tescil davası açmışlardır. Mahkemece verilen hükümler, Yargıtay 8.Hukuk Dairesince "davacılar açısından zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu ancak davacılar tarafından ayrı ayrı açılan davaların birlikte değerlendirilmesi gerektiği, bir kısım taşınmazlar yönünden tapu kaydı ve vergi kayıtlarının olup olmadığının araştırılması gerektiği" gerekçeleriyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuş ancak bölgede kadastro çalışmalarının başlaması ve davalı taşınmazlar hakkında kadastro tutanaklarının düzenlenmesi nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilerek davalar Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

Mahkemece aktarılan dava dosyası davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından aynı nedene dayanılarak dava konusu 220 ada 353 parsel sayılı taşınmaza yönelik Kadastro Mahkemesinde açılan dava ile birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların davalı ... adına tapuya tesciline, 390 ada 116 ve 251 parsel sayılı taşınmazların 2.derece doğal sit alanı içinde ve 390 ada 79 parsel sayılı taşınmazın 1.derece doğal sit alanı içinde kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların zilyetlikle iktisabı mümkün olan yerlerden olmadığı gibi davacıların dava konusu taşınmazlar üzerinde kadastro tespit tarihi ile aktarılan dava tarihine kadar ekonomik amacına uygun kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan eylemli zilyetliklerinin bulunmadığı, dava konusu taşınmazlar üzerinde davacılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ..., ..., ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın davacılardan alınmasına, 27.05.2011 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

1-Dava ve temyiz konusu 220 ada 353 parsel sayılı 37837,82 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları tarafından satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak dava açılmıştır. Davacı yargılama sırasında davasından feragat etmiştir. Mahkemece davanın reddine, taşınmazın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 220 ada 353 parsel sayılı taşınmazın önceki malikleri Mavriyano ve Nikola Monolaki'ye ait iken satışlarla davacı ... ve arkadaşlarına geçtiği taşınmaz üzerinde davacılar ile önceki maliklerin ekonomik amacına uygun zilyetliklerinin bulunmadığı, zilyetliklerinin 1950'li yıllardan itibaren tespit tarihine kadar hayvan otlatmak suretiyle sürdürüldüğü, taşınmazın zirai amaçlı kullanılmadığı, taşınmaz üzerinde davacılar ..., ..., ...e ve ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre davacı ..., ...., ... ve ...'ın dava konusu 220 ada 353 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına dair çoğunluk görüşüne aynen katılmaktayız.

2-Davacı ... ile ...., ... ve ...'ın 390 ada 251,79 ve 116, 389 ada 419 ve 220 ada 313 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-Davacı ... ile ...., ... ve ...'ın 390 ada 251,79 ve 116, 389 ada 419 ve 220 ada 313 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu 389 ada 419 parsel sayılı taşınmazın kayalık olan bölümü hariç kalan bölümünün 1975 yılına kadar ilk maliki ....i'nin; 220 ada 313 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünün 1980 yılına kadar Yorgi Apistola'nın; 390 ada 116 parsel sayılı taşınmazın 1975 yılına kadar Kiryakula Hiristodolidi'nin; 390 ada 79 parsel sayılı taşınmazın 1975 yılına kadar Yorgi Boyacı ve kızı Vasiliki Boyacı (Hacudi)nın ve 390 ada 251 parsel sayılı taşınmazın 1975 yılına kadar Vasil Vircon'un zilyetliğinde bulunduğu taşınmazları arpa ve buğday ekerek kullandıkları Gökçeada adasında 1975 yılından itibaren serbest hayvancılığının başlaması üzerine taşınmazları tarla olarak kullanamadıkları ancak vekilleri aracılığı ile hayvan otlatılmak üzere kiraya verildiği daha sonra da satışlarla zilyetliğin ayrı ayrı davacılara devredildiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz mülkiyetini kazanılabilmesi için öncesinde buğday ve arpa ekilerek tarla olarak kullanılan taşınmazların bu şekilde kullanılmasının sürdürülmesi zorunlu değildir. Önemli olan malik sıfatıyla asli zilyetliğin devam etmesidir.

Bu zilyetlik tarla olarak kullanma şeklinde sürdürülebileceği gibi, hayvan otlatma, otunu biçme, kiraya verme, bina yapma gibi hakimiyeti sürdürmeyi sağlayacak başka yollarla da olabilir. Ayrıca terk kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle taşınmaz mülkiyetinin edinilmesine engel olan bir nedense de, bu terkin malik sıfatıyla zilyetliğe terk amacı taşıyan iradi bir terk olması gerektiği de kuşkusuzdur. Nitekim öğreti ve uygulamada memuriyet çalışma veya başka amaçlarla uzun süreli dahi olsa başka bir şehre veya yurt dışına gidilmesi iradi terk olarak kabul edilmemektedir.

Açıklanan bu maddi ve hukuksal olgular davacıların bayiilerinin 1975 ve 1980 li yıllarda Gökçeada'dan ayrılarak Yunanistan'a yerleştikleri, ancak Türk vatandaşlığından ayrılmadıkları 3-4 yılda birde olsa Türkiye'ye gelerek taşınmazlarla bağlarını sürdürdükleri, taşınmazları serbest hayvancılık yapılması için dahi olsa kiraya vererek asli zilyetliklerini devam ettirmeleri daha sonra davacılara satmaları ve davacıların da zilyetliklerini bu şekilde devam ettirdikleri dikkate alındığında az yukarıda açıklanan iradi terk olgusunun somut olayda gerçekleşmediği, dava konusu taşınmazlar yönünden Yargıtay 8.Hukuk Dairesinin 28.10.1999 tarih 1999/7102-8550 E.K., 11.11.1999 tarih 1999/7873-9118 E.K., 28.10.1999 tarih 1999/7106-8546 E.K, 14.12.1999 tarih 1999/9265-10414 E.K., 25.11.1999 tarih 1999/9270-9103 E.K. sayılı ilamları ile "davacılar lehine zilyetlikle kazanma şartlarının oluştuğu ancak dava konusu taşınmazların tapuda kayıtlı olup olmadığı ve davacılar yönünden 40-100 dönümlük miktar araştırmasının yapılmadığı" gerekçesi ile bozulmasına dair ilamları da nazara alındığında davacılar yararına aktarılan dava tarihine kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. O halde mahkemece yeniden keşif yapılarak dava konusu taşınmazlar üzerinde 1975 li yıllara kadar davacıların bayiileri tarafından tarla olarak kullanılan ve ekilen bölümler belirlendikten sonra bu bölümlerin davacılar adına, kalan bölümlerin ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken davacıların davasının reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Bu nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2018/13579, Karar No: 2019/15622, Tarih: 07.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13579 E.  ,  2019/15622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/186 E. - 2018/139 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... Mahallesi, 867 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.