muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/434, Karar No: 2020/2276, Tarih: 04.06.2020

Yine 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 120. maddesine göre, davacının dava açarken yargılama harçlarını ve gider avansını mahkeme veznesine yatırmak zorunda olduğu, avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği, HMK 114/1-g maddesinde davacının yatırması gereken gider avansının dava şartları arasında sayıldığı, HMK 115/2. maddesinde dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için mahkemece kesin süre verileceği ve bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verileceği düzenlemelerine yer verilmiş olup; Anayasamızda hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'nin 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı itiraz yasa yolu işletilmeden, başka bir ifadeyle hakkın doğup doğmayacağı henüz belli olmadan HMK 120. maddesi uyarınca gider avansının yatırılması konusunda gönderilen muhtıranın davacı aleyhine hukuki sonuç doğuracak şekilde yorumlanması hak arama özgürlüğü ve hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder.

Hal böyle olunca, davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararın, bozmadan sonra itiraz prosedürü işletilmek suretiyle ve itiraz merciinin kararı üzerine kesinleştiği gözetilerek davacıya yatırması gereken yargılama harçları ve gider avansı konusunda usulünce süre verilip neticeleri de ihtar edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacının yerinde bulunan temyiz itirazının kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4558, Karar No: 2013/23399, Tarih: 10.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4558 E.  ,  2013/23399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin de hükme dayanak oluşturduğu tanık ...'ın, sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halinde iken sürekli şekilde cep telefonu ile konuştuğunu, konuşması bittikten sonra başka bir numarayı aramak için tekrar telefonuna yöneldiği sırada, yola dikkatini vermediğinden dolayı emniyet şeridine girerek kazanın meydana geldiğini beyan etmesi ve ölenin kaldırımdaki inşaat çalışması nedeniyle emniyet şeridinde ilerlediğinin anlaşılması karşısında; bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu nazara alınmaksızın, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından ve taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, TCK'nın 50. maddesinin birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilmekte iken, mahkeme sanık hakkında TCK'nın 50/4. maddesindeki bu düzenlemeye rağmen, tayin olunan hapis cezasını süresi itibarı ile adli para cezasına çevirmemiş ise de olayda bilinçi taksirin koşullarının gerçekleştiği ve TCK'nın 50/4 (son cümle) maddesi de göz önünde bulundurularak bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna, cezanın alt sınırdan tayin edilmesi gerektiğine ve vekalet ücretine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15015, Karar No: 2016/2153, Tarih: 18.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15015 E.  ,  2016/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; davalı ... şirketinin müvekkilinden, kayıp/kaçak bedeli adı altında haksız yere para aldığını belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup, toplam 530.851,41 TL kayıp/kaçak bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan istirdatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yargı yolu itirazında bulunmuş, kayıp/kaçak bedelinin yasal mevzuat gereğince tahakkuk ettirildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; uyuşmazlığın idari yargıda çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizce yapılmış, 19.02.2014 tarih ve 2013/18208 E.; 2014/2464 K. sayılı ilamla; davaya bakmaya Adli Yargının görevli olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyma kararı alan mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 488.384,22 TL'nin dava tarihi olan 10.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm; taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince;

Dava; kayıp/kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kayıp bedeli dışında kalan kaçak bedelinin aboneden tahsil edilemeyeceği rapor edilmiş, mahkemece bu rapor doğrultusunda, davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek, davacıdan tahsil edilen 488.384,22 TL kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş ancak davacıdan tahsil edilen 19.957,57 TL kayıp bedeli yönünden davacının istirdat talebi reddedilmiştir.

Bu bağlamda temyize konu uyuşmazlık; kayıp bedelinin aboneden alınıp alınamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp ve kaçak faturalarda aynı kalemde yer almakta ise de; "Teknik Kayıp" ve "Kaçak Kayıp" olarak ikiye ayrılmaktadır.

Teknik kayıp; elektrik iletim sistemi hattı boyunca bulunan trafo ve iletim hatlarındaki kabloların iç dirençleri ve ısı neticesinde oluşan kayıplara denir. Teknik kayıpsız bir elektrik arzı olamaz.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp ve kaçak faturalarda aynı kalemde yer almakta ise de; "Teknik Kayıp" ve "Kaçak Kayıp" olarak ikiye ayrılmaktadır.

Teknik kayıp; elektrik iletim sistemi hattı boyunca bulunan trafo ve iletim hatlarındaki kabloların iç dirençleri ve ısı neticesinde oluşan kayıplara denir. Teknik kayıpsız bir elektrik arzı olamaz.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tüketicilere yapılacak elektrik satışlarında uygulanacak fiyatlandırmaya esas unsurları tespit etme görevi verilmiş olup, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na sınırsız bir fiyatlandırma unsuru belirleme yetkisi ve görevi verilmemiştir.

Elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp bedelinin abonelerden tahsili yoluna gitmek hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmamaktadır. Zira; elektrik kaybını önleme bizzat enerjinin sahibi bulunan davalıya aittir.

Hem bu hâl, parasını her halükarda tahsil eden davalının çağın teknik gelişmelerine ayak uydurmasına engel olur, yani davalı kendi teknik alt ve üst yapısını yenileme ihtiyacı duymaz.

Hal böyle olunca mahkemece; yukarıda belirtilen ilke ve esaslar doğrultusunda inceleme yapılarak, kayıp bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almasının kanun ve yönetmeliğe aykırı bulunduğu nazara alınıp, kaçak bedeli gibi kayıp bedellerinin davacı aboneye iadesine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yetersiz bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6816, Karar No: 2021/11123, Tarih: 03.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/6816 E.  ,  2021/11123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ... 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/03/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında 26/04/2018 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/11/2018 tarihli, 2018/38215 soruşturma, 2018/29121 esas ve 2018/22420 sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1 ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle ... 15.Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; 2017/32312 sayılı soruşturma dosyasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, ihlal nedeniyle 16/10/2017 tarihli iddianame ile ... 1.Çocuk Mahkemesine 2017/526 esas sayılı davanın açıldığı ,TCK’nın 191/6.maddesi gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun da belirtildiği,

2-... 15.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararı ile, TCK’nın 191/1 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın TCK’nın 51.maddesi gereğince ertelenmesine,2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 26/12/2019 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Dosya arasında bulunan ... 1.Çocuk Mahkemesinin 2017/526 esas ve 2018/248 karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

a) ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 17/04/2017 tarihli ve 2017/32312 soruşturma, 2017/296 sayılı kararı ile 15/04/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan üç yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, 23/07/2017 tarihinde yeniden aynı suçu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak 18/10/2017 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı,

b) Yapılan yargılama sonucunda, ... 1.Çocuk Mahkemesinin 03/05/2018 tarihli ve 2017/526 esas, 2018/248 sayılı kararı ile, sanığın TCK’ nın 191/1,31/3 ve 62.maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

c) Kararın istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 17/10/2019 tarihli ve 2019/4029 esas, 2019/1785 sayılı kararı ile, ... 1.Çocuk Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, suça sürüklenen çocuğun müdafiine tebliğ edilmediği gerekçesiyle davanın durmasına, yeniden erteleme kararı verilmesi ve yerine getirilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına, karar verildiği, kararın 05/11/2019 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında daha önce 15/04/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle bu suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine dair ... 1. Çocuk Mahkemesinin 03/05/2018 tarihli ve 2017/526 esas, 2018/248 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 17/10/2019 tarihli ve 2019/4029 esas, 20191785 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, suça sürüklenen çocuğun müdafisine usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden bahisle anılan hükmün kaldırılmasına ve davanın durmasına karar verildiği,

İncelemeye konu 26/04/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla aynı sanık hakkında yapılan soruşturma sonucunda ise, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 20/11/2018 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair karar verildiği, hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 15/04/2017 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının durma kararı nedeniyle geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararının 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ...’ın, 26/04/2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan yargılama sonucunda, ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmiştir.

Dosya arasında bulunan ... 1.Çocuk Mahkemesinin 2017/526 esas ve 2018/248 karar sayılı dosyasının incelenmesinde; sanık hakkında daha önce 15/04/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın tekrar uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle bu suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda ... 1. Çocuk Mahkemesinin 03/05/2018 tarihli ve 2017/526 esas, 2018/248 sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 17/10/2019 tarihli ve 2019/4029 esas, 2019/1785 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, suça sürüklenen çocuğun müdafiine tebliğ edilmediği gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına ve davanın durmasına karar verildiği,

Sanığın 26/04/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 20/11/2018 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Sanığın 26/04/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden 20/11/2018 tarihli iddianameyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda da ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturmalarda beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, 4. fıkrasında erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılması gereken durumlar sayılarak, maddenin 6. fıkrasında ise “Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.” hükmüne yer verildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesinde ise, "...soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmünün yer aldığı,

Somut olayda, 15/04/2017 tarihli önceki kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilmiş olan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, durma kararı nedeniyle geçerliliği ortadan kalkmış olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesindeki şartın gerçekleşmediği ve sonraki eylemin tek başına dava konusu yapılmayıp her iki suça ilişkin dava dosyalarının birleştirilerek tek bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi için ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın cezalandırılmasına karar

verilmesi kanuna aykırı olduğundan; ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/11/2019 tarihli ve 2018/1062 esas, 2019/748 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

03/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18298, Karar No: 2014/25444, Tarih: 30.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18298 E.  ,  2014/25444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2014/264-2014/665

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece, yüze karşı verilen kısa kararda, şikayetin kabulüne ve takibin iptaline karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda şikayetin kabulü ile davacı yönünden şikayetin reddine hükmedilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 10.04.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.