muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8140, Karar No: 2019/6440, Tarih: 19.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8140 E.  ,  2019/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarını işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, kayınpederi ... ve onun arkadaşı... isimli şahsın kendi adına şirket kurduklarını, işyerinde sekreter olarak çalıştığını, fatura düzenlemediğini savunması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ... ve... isimli şahsa ait olduğunu söylemesi halinde; Bu kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) ...ve...da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, bu kişilere ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve bu kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2236, Karar No: 2022/4585, Tarih: 11.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2236 E.  ,  2022/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : VAN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında, suça konu 08/07/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 19/12/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 07/01/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 21/01/2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1051, Karar No: 2012/4060, Tarih: 14.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1051 E.  ,  2012/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23025, Karar No: 2014/6316, Tarih: 19.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/23025 E.  ,  2014/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Amasya İş Mahkemesi

Tarihi : 06/06/2013

Numarası : 2012/152-2013/249

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin 2000 yılında 1 yıl süreli hizmet sözleşmesi ile işe başladığını, takip eden 8 yıl boyunca her yıl sözleşmenin yenilendiğini, davacının 8 yıl boyunca davalı belediyede temizlik işçisi olarak çalıştığını, davacının işine davalı tarafından 15/05/2007 tarihinde son verildiğini, ancak hukuki olarak ilişiğinin 2008 yılında kesildiğini, davalı belediyenin kötü niyetli olduğunu iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı kurumda mevsimlik işçi kadrosu ile çalıştığını, her yıl işe giriş-çıkış yapıldığını, davacının mevsimlik işçi olduğundan ihbar ve kıdem tazminatı alamayacağını, davacı hakında 16/05/2006 tarihinde tehdit ve gündüz vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçundan Göynücek Sulh Ceza Mahkemesi'nde dava açıldığını ve 15/09/2006 tarih ve 2006/75 Esas, 2006/93 Karar sayılı ilamı ile ceza aldığını, davacının bu atılı suçu mesai saatlerinde işlediğini, davacının iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25. maddesinin 2-(e) ve (f) fıkrasına göre feshedildiğin belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, akdin feshinde davalı tarafın 4857 sayılı Yasa'nın 25. maddesinin 2-(e) ve (f) bendine dayandığı, davacının işlediği suçun işyerinde işlenmediği, davacının suçu araçtan inerek araç haricinde ve işyeri olmayan bir özel konutta işlediği, davacıya verilen sonuç cezanın hapis cezası olmayıp hapisten çevrilme para cezası olduğu, ancak burdaki fiilin TİS'in Disiplin Ceza Cetvelinin 10. maddesinde düzenlenen "Görev Saatinde özel İşlerle Uğraşmak" ve 34. maddesinde düzenlenen "Kendisine Verilen Yetki Dışında İş Yapmak" olarak kabul edilebileceği, ancak bunların disiplin cezasını gerektireceği, suçun işyeri dışında özel hayatı ilgilendiren bir konuda işlendiği, davalı tarafa haklı fesih hakkı vermeyeceği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulüne, kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25'inci maddesinin (ıı) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda, davacı davalı Belediyeye ait çöp kamyonunda şoför olarak çalışmıştır. 31/01/2007 tarihli fesih bildiriminde "Belediyemizde işçi olarak çalışan ve Belediyemiz çöp arabasında şoför olarak görevliyken 15/05/2006 günü gündüz vakti ilçemiz Cumhuriyet Mahallesinde Hamza Yıldız'ın evine girerek konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçu işlediğinden TİS.'nın Disiplin Ceza Cetvelinin 10 uncu maddesinde belirtilen (görev saatinde özel işlerle uğraşmak), 34 üncü maddesinde belirtilen (kendisine verilen yetki dışında iş yapmak) ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 inci maddesinin II nci bendinin (e) bendine göre işçinin işverenin güvenini kötüye kollanmak ve (f) bendine göre M.. K..'un işten çıkarılmasına, iş akdinin feshedilmesine” belediye başkanı, yazı işleri müdürü, Belediye-iş Sendikası Şube Başkanı ve Belediye-iş Sendikası işçi temsilcisinin oybirliğiyle karar verilmiştir. Davacı feshe konu olayla ilgili olarak verdiği savunmasında “Ben her gün yaptığım gibi ilçemiz çöplerini toplamak için ilçe içerisine çıktım. Oraya geldiğimde orda durarak Hamza Yıldız'ın eşine bakıcı bir bayan arandığını, bakıcılık yapıp yapmayacağını sordum. O da bana önümüzdeki hafta içerisinde bakabileceğini ve kocası ile konuşarak bana haber vereceğini söyledi, ondan sonra havanın çok sıcak olması nedeniyle bayandan bir bardak su istedim. Su içtikten sonra orayı terk ettim. Olay bundan ibarettir. Herhangi bir sarkıntılık olayı olmamıştır” ifadesini kullanmıştır. Davacıyla birlikte çöp kamyonunda bulunan işçi F.. A.. ise, H..Y..'ın evinin karşısındaki çöp bidonunu temizledikten sonra davacının çöp arabasını H.. Y..'ın evinin önünde durdurduğunu, "Bayana birşey soracağım" dediğini, kendisinin arabada kaldığını, arabadan inerek bayanın yanına giden davacının çocuk bakıcısı aradığını söylediğini, bayanın da eşiyle görüşüp anlaşabilirlerse bakabileceğini söylediğini, daha sonra davacının bayandan su istediğini, bayan su getirmek için eve girdiğinde davacının da bayanın peşinde eve girdiğini, 10 saniye kadar sonra içeriden bağırtılar geldiğini, içeride ne olduğunu görmediğini, davacının da "yenge ben sana ne yaptım? Özür dilerim, sen yanlış anladın" diyerek arabaya bindiğini ve oradan uzaklaştıklarını beyan etmiştir. Davacının eylemi nedeniyle açılan ceza davası sonucunda tehdit suçundan beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir

. Davacının eylemi nedeniyle açılan ceza davası sonucunda tehdit suçundan beraatine, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ise 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Dosya kapsamından, davacının ceza mahkemesince sabit görülerek konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilen eylemini 15/05/2006 günü saat 11:45 sularında görevi sırasında gerçekleştirdiği, davacının görev alanının sadece kullandığı çöp kamyonuyla sınırlı olmayıp geniş yorumlanması gerektiği de gözönüne alındığında, davacının eylemini görev saatleri içinde ve işyerinde işlediği, suç teşkil eden bahse konu eylemin mağduru olan şahsın da çöp ve çevre temizliği vergisi ödemesi nedeniyle çöp toplama işinden yararlanan bir nevi müşteri konumunda kabul edilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Davacının da kabulünde olan bu davranışı toplanan deliler ışığında işçinin doğruluk ve dürüstlüğüyle bağdaşmayan bir davranış biçimidir ve işverene de iş sözleşmesini son derece açık olarak tazminatsız ve bildirimsiz olarak sonlandırma hakkı vermektedir. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19/03/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı iş akdinin işveren tarafından haklı nedene dayanmaksızın feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı talep etmiştir. Davacının konut dokunulmazlığını ihlal suçundan mahkumiyetine karar verilen eylemini bu suçun mağduru olan şahsın konutunda işlediği sabittir. İşyeri sayılan yer dışında işlenmiş bir suçun işverene haklı fesih hakkı vermeyeceği açıktır. Ayrıca işyeri dışında ve tamamen özel hayatı ilgilendiren bir konuda davacının suç işlemesi eylemini, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olarak değerlendirmekte mümkün değildir. Davalı işverenin haklı nedene dayanmaksızın iş akdini sonlandırdığı kanaatine varıldığından, mahkeme kararı yerinde görülmekle davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalif kalınmıştır. 19/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2014/11847, Karar No: 2014/23519, Tarih: 22.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11847 E.  ,  2014/23519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2012/218-2013/1239

Taraflar arasındaki kamulaştırmadan arta kalan kısımda meydana gelen değer artışı sebebiyle kamulaştırma bedelinden indirilen miktarın iadesi ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmadan arta kalan kısımda meydana gelen değer artışı sebebiyle kamulaştırma bedelinden indirilen miktarın iadesi ile ecrimisil İstemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın arta kalan kısımda meydana gelecek değer artışı sebebiyle kamulaştırma bedelinden indirilen miktarın iadesi yönünden kabulüne, ecrimisil talebi yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın ecrimisil talebi yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1)Kamulaştırma bedelinin arttırılmasına ilişkin Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1998/88 - 1999/3174 sayılı dosyasında kamulaştırmanın sulama kanalı için yapılmış kalan kısımda %25 değer artışı nedeni kabul edilmiş ve bu karar kesinleşmiştir.Orman Su İşleri Bakanlığı D.. M..'nün 07.06.2012 günkü yazısında sulama kanalının ödenekler çerçevesinde 2012 yılında yapılacağı, kanal yapımından vazgeçilmediği bildirilmiştir.

Bu durumda değer artışı yönünden verilen kararın kesin hüküm oluşturması, kamulaştırmaya konu kanalın ödenekler çerçevesinde yapılacağı gözetildiğinde davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü,

2)Kamulaştırma Kanununun 21.maddesi gereğince reddedilen kısım da dikkate alınarak maktu vekalet ücretine hükmetmek gerekirken, nispi vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6924, Karar No: 2013/6987, Tarih: 14.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/6924 E.  ,  2013/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Ankara 2.İcra Müdürlüğünün 2011/9042 sayılı takip dosyasından, davacıya ait işyerindeki malların 25.11.2011 tarihinde haczedildiğini, haciz adresinin borçlu şirketle bir ilgisinin olmadığını, belirterek, İİK'nin 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu ve davacı 3.kişinin faaliyet alanlarının aynı olduğunu, haciz mahallinde davacı şirket çalışanının işyerinin borçludan devir alındığını ikrar ettiğini, İş Kanunun 6.maddesine göre de işyerini devir alan davacının iscilik alacağından sorumlu olacağından haksız açılan davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, dava konusu hacizden önce 27.10.2011 tarihinde yapılan haciz sırasında davacı 3.kişinin çalışanı işyerini borçludan devir aldıklarını borçuya ait tünel tip fırının halen işyerinde bulunduğunu ve kendilerinin kullandığını,icra tutanaklarının İİK'nin 8/A maddesi gereği aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu ve BK'nun 179.maddesi gereği de işyerini devir alan davacının borçlardan sorumlu olacağından bahisle davanın reddine karar vermiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere ,mahkeme kararının gere kçesinde ve delilerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 421,20 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacı 3.kişiye geri verilmesine 14.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4700, Karar No: 2020/1066, Tarih: 18.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4700 E.  ,  2020/1066 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında, suça konu 01.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 10.11.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve uyarılı ilk çağrı yazısının 05.12.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

a) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 26/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.