muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6354, Karar No: 2025/10781, Tarih: 07.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17873, Karar No: 2011/515, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/17873 E.  ,  2011/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5484, Karar No: 2012/7820, Tarih: 22.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5484 E.  ,  2012/7820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki gecikme tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idare ile devir eden ...arasında imzalanan devir protokolünde taarflardan... nin davalı idare ile 30/06/2006 tarihinde imzaladığı sözleşmeden kaynaklanan tüm haklarını ve yaptığı ödemelerini davacıya devir ve temlik ettiğini, devir eden... nin sözleşme ile satın aldığı 3 nolu dairenin sözleşme tarihinden itibaren 16 ay içerisinde teslimi gerekirken 13/10/2008 tarihinde teslim edildiğini belirterek geç teslim nedeni ile fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak üzere 12/07/2010 tarihli devir protokolüne binaen 1.000 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 06/12/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 715,00 TL arttırarak 1.715,00 TL maddi zararın işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2012/5484-7820

2-Türkiye Barolar Birliği 2010-2011 Avukatlık Asgari Ücret Tarifesisin "Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret" başlıklı 12.maddesinin "Belirlenen bu ücret Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre tespit edilen ücretten az olmaz." şeklindeki son cümlesinin yürütülmesi, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 30.6.2011 gün 2011/321 YD itaraz Nolu kararı uyarınca durdurulmuştur. Bu durumda Mahkemece davalı aleyhine nisbi avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedinidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine,2.bentte açıklanan nedenle kararın 3.bendinin açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasının 4.bendinin silinerek yerine “Davalı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT ne göre 1000 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine ”cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA peşin alınan 26,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 22.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5954, Karar No: 2010/9408, Tarih: 21.06.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/5954 E.  ,  2010/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2010 gün 2010/34-7 nolu davanamesiyle ... ile kardeşi ...'un doğum tarihleri arasında 180 günden az kaldığı bildirilerek adı geçenlerin doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davanameyle, nüfus kaydına göre 05.10.1998 doğumlu ... ... ile 23.03.1999 doğumlu kardeşi ... ...'un doğum tarihleri arasında 180 günden az fark kaldığı bildirilerek adı geçenlerin doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenmiş, mahkemece ... ...'un doğum tarihi 10.08.1999 olarak düzeltilmiştir.

Mahkemece doğum tarihinin 10.08.1999 olarak düzeltilmesine karar verilen ... ... 26.03.1999 tarihinde nüfusa tescil edilmiştir. Bir kimsenin doğmadan önce nüfus kütüğüne tescili mümkün değildir. Hakim nüfus kayıtlarında düzeltme yaparken kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemeye ve hayatın doğal akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermesi gerekirken bu hususa dikkat edilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3643, Karar No: 2012/4173, Tarih: 08.05.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/3643 E.  ,  2012/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı tarafça genel kadastro ile oluşan tapu kaydının iptali ve tescil istemi ile tapu kaydına dayanılarak açılan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kadastro sırasında 114 ada 59 parsel sayılı 5595,75 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak adına tespit edilen taşınmazın miktarındaki eksikliğin dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan yerde kaldığını ileri sürerek bu bölümün adına tescili istemi ile Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğini hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece Köy Tüzel Kişiliği hakkındaki davanın reddine, Hazine aleyhindeki davanın kabulüne, 114 ada 59 sayılı parselin dışında kalan ve ekli krokide kırmızı renkle ve (A) harfi ile gösterilen 2305,21 metrekare yüzölçümlü kısmın davalı Hazine adına kayıtlı tapusunun iptali ile 114 ada 59 sayılı parsele eklenerek davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, mahkemece davacı adına tescile karar verilen taşınmaz bölümü paftasında dere yatağı olarak gösterilen tespit harici bölüm olup; bu yer hakkında Hazine adına oluşan tapu kaydı bulunmadığı göz ardı edilerek tapu kaydının iptaline karar verilmesi isabetsiz ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının beşinci bendinin beşinci ve altıncı satırında yer alan "davalı ... Tüzel Kişiliği adına kayıtlı tapusunun iptali ile" sözlerinin çıkartılmasına ve hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2373, Karar No: 2019/2410, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2373 E.  ,  2019/2410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1910, Karar No: 2020/5949, Tarih: 08.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/1910 E.  ,  2020/5949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 1094 parsel sayılı bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını belirterek, taşınmazların kıyı içinde kalan kısımlarının tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılarak kamuya terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Anayasanın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devlet'in hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4.madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, Kıyı ise: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nin 999.maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9.maddeleri ile 13.03.1972 tarihli ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

İdarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya kapsamında alınan 09.02.2015 tarihli iki jeoloji mühendisi, bir ziraat yüksek mühendisi, bir harita yüksek mühendisi, bir jeomorfologdan oluşan bilirkişi heyetince hazırlanan raporda taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının; fen bilirkişisi Kemal Ziya Koşaner tarafından hazırlanan 14.12.2014 tarihli raporda ise dosya içerisinde mevcut kıyı kenar haritasına göre dava konusu parselin krokisinde (A) harfi ile gösterilen 291,91 metrekarelik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği sabittir. Her ne kadar hükme esas alınan 09.02.2015 tarihli heyet raporunda dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı tespit edilmiş ve bu yönde hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiş ise de anılan raporun eki olan krokide taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisinde kaldığını gösterir şekilde kroki sunulmuştur. Taşınmazın bir kısmının, dosya içerisinde bulunan kıyı kenar haritasına göre, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği 14.12.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ile yukarıda bahsi geçen heyet raporundaki krokiler benzerlik göstermektedir. Ancak krokiler birbirleriyle benzerken heyetçe tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile kıyı kenar haritasında tespit edilen kıyı kenar çizgisi arasında ne gibi farklılıkların bulunduğu ortaya koyulmaksızın yazılı şekilde karar verilmiştir.

O halde Mahkemece yapılacak iş; 3 jeolog ya da jeomorfolog, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kuruluyla yeniden dava konusu taşınmazda keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi, her ikisinin çakışmaması halinde çelişkinin nedenlerinin bilimsel verilere dayalı olarak bilirkişiye açıklattırılması, dava konusu taşınmazın komşu parsellerine Hazine tarafından açılmış başkaca davalar var ise bunların dosya arasına alınması ve bu davalarda belirlenip kesinleşen bir kıyı kenar çizgisinin olup olmadığının değerlendirilmesi; eğer var ise bilirkişi kurulundan bu hususları karşılayacak şekilde yeniden rapor aldırılması iken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18627, Karar No: 2017/183, Tarih: 17.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/18627 E.  ,  2017/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamızda, kaçınılmazlık olgusunun yeterince tartışılmadığı ile mevcut olaya göre de fazla hesaplandığı hususları nazarında yeniden rapor aldırılması gerektiği belirtilmiş, uyulan bozma ilamı sonrası alınan raporda, sigortalı kaptan pilotun %50, ikinci pilotun %20, davalı şirketin %30 kusurlu olduğu anlaşılmış ise de, önceki raporlarda kaçınılmazlık olgusunun fazla hesaplandığı belirtildiği halde bu raporda kaçınılmazlığa yer verilmediği, yine önceki raporlarda ikinci pilota kusur verilmediği halde son raporda verilmek suretiyle, raporlar arasındaki çelişkinin tam olarak giderilmediği anlaşılmakla; mahkemece konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden iş kazasının oluşumundaki kusur durumunu irdeleyen oluşa ve mevzuata uygun kusur raporu alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinde düzenlenen halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde belirlenmesi gerektiğinden, artışlı değerler dikkate alınarak hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Yine, Davanın yasal dayanaklarından, 506 sayılı yasanın 26 maddesinin son fıkrası “Ancak; iş kazası veya meslek hastalıkları sonucu ölümlerde bu Kanun uyarınca hak sahiplerine yapılacak her türlü yardım ve ödemeler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kasdı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine Kurumca rücu edilemez” hükmüne amir olup, mevcut olay nedeniyle vefat eden ikinci pilota kusur verildiği anlaşılmış ise de, yardımcı pilot yönünden rücu edilmezlik ve teselsül hususunun irdelenmemesi ile davalının toplamda ne kadarlık kusurdan sorumlu olduğunun ayrıca belirtilmemesi isabetsiz görülmüştür.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/5176, Karar No: 2012/7094, Tarih: 03.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5176 E.  ,  2012/7094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin ortağı olduklarını, 01.03.2009 tarihli genel kurulun iptaline karar verildiğini, bu genel kurulda seçilen yönetim kurulunun aldığı karar ve hazırladığı gündemle toplanan 08.11.2009 tarihli genel kurulda alınan kararların da mutlak butlanla batıl olduğunu, alınan kararların iptali için açılan davanın devam ettiğini, 01.03.2009 tarihli genel kurulda alınan kararların iptaline karar verildiğinden 12.12.2010 tarihli genel kurulun da yetkisi olmayan kişilerin çağrısı ile toplandığını, alınan kararların baştan itibaren geçersiz ve iyiniyet kurallarına, kanuna ve anasözleşmeye aykırı olduğunu, bununla ilgili olarak genel kurula önerge verdiklerini, alınan kararlara muhalif olduklarının tutanaklara şerh verildiğini, alınan tüm kararların iptalinin gerektiğini ileri sürerek, 12.12.2010 tarihli genel kurulun ve alınan tüm kararların mutlak butlan ile geçersiz olduğunun tespitine ve iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların eski yönetim kurulu üyesi olduklarını, 08.11.2009 tarihli genel kurulda alınan kararlar uyarınca haklarında sorumluluk davası açıldığını, bu davanın olası sonuçlarından kurtulabilmek amacıyla kooperatif genel kurullarının iptalini talep ettiklerini, iptali istenilen 12.12.2010 tarihli genel kurullara ilgili kooperatif gündemini hazırlayan ve çağrı yapan yönetim kurulunun 08.11.2009 tarihli genel kurulda seçildiklerini, iptal kararının geçmişe etkili olmadığını, genel kurulda alınan kararların iptaline kadar hüküm ve sonuç doğurmaya devam edeceğini, iptal kararına rağmen kooperatif organlarının yok sayılamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.