muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/49, Karar No: 2020/2346, Tarih: 30.06.2020

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada şikayet olunan-birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili ile asıl-birleşen davada şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... haricindeki tüm şikayet olunanlar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş ise de; icra memurluğunca düzenlenecek yeni sıra cetvelinin, İİK’nın 17/2 maddesi uyarınca hangi usullere göre yapılması gerektiği yönünde yol gösterilmemiştir.

Ayrıca, şikayetçi ... Bankası A.Ş.’nin birleşen davası ile ilgili herhangi bir karar verilmediği de anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; mahkemece, alacaklılar ... ve ... Bankası A.Ş.’nin ihtiyati hacizlerinin kesinleşme tarihleri, kendisine pay ayrılan işçi alacaklılarının ihtiyati hacizlerinin kesinleşme tarihleri ve şikayet olunan alacaklı ...’ın açmış olduğu dava tarihine göre İİK’nın 100. maddesindeki şartlar nazara alınarak yeni bir sıra cetveli yapılması ve bu sıra cetvelinde kimlerin hangi sırada yer alacaklarının ayrıntısının gerekçede açıklanarak, hüküm kısmında da sıra cetvelinin iptali ile yetinilmesi gerekirken, sıra cetvelinin ne şekilde yapılacağına ilişkin tespitler ile birleşen dava ile ilgili herhangi bir hüküm içermeyen mahkeme kararı doğru görülmemiş olup kararın bu gerekçelerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada şikayet olunan-birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili ile asıl-birleşen davada şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... haricindeki tüm şikayet olunanlar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada şikayet olunan-birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili ile asıl-birleşen davada şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... haricindeki tüm şikayet olunanlar vekillerinin (1) numaralı bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile asıl ve birleşen dava yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6146, Karar No: 2019/3130, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6146 E.  ,  2019/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18490, Karar No: 2015/31567, Tarih: 02.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/18490 E.  ,  2015/31567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ö.. İ.. vekili avukat E.. K.. ile 1-M.. S.. vekili avukat V.. Ö.., 2-S.. Y.. vekili avukat İ.. T.., 3-D.. K.. vekili avukat M.. K.. aralarındaki dava hakkında Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/07/2012 tarih ve 2010/541-2012/495 sayılı hükmün Dairenin 17/12/2014 tarih ve 2014/28430-2014/40709 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı-S.. Y.. avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3243, Karar No: 2013/9940, Tarih: 28.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3243 E.  ,  2013/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 21.05.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı ... Tur.İnş.Taah.Pet.Teks.San.ve Tic.A.Ş. vekili Av.... ve karşı taraftan davacı Bereket Enerji Tük.A.Ş. vekili Av.... geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

Dava, elektrik aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi varılan sonuç ve oluşturulan hüküm de davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Somut olaya gelince, davacı davalının elektrik bedelini ödemediğini öne sürerek, elektrik bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine takip başlatmıştır. Mahkemece zarar yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda, davalı tarafça kullanılan elektrik bedeli ayrıca hesaplanmadan davacı tarafından tahakkuk ettirilen elektrik fatura bedelleri esas alınarak ve sadece gecikme zammı hesaplanarak belirlenmiştir. Mahkemece alınan bu rapor benimsenerek karar verilmiştir. Bilirkişi heyeti tarafından ayrıca elektrik bedeli hesabı yapılması gerektiği kuşkusuzdur. Eksik araştırma ve soruşturma ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez.

Hal böyle olunca, mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek, dosya aralarında uzman elektrik mühendisi bir bilirkişi ile mali müşavir bir bilirkişinin de bulunduğu bir başka bilirkişi heyetine verilerek davacı kurumun davalı taraftan isteyebileceği elektrik bedelinin hesaplanması için yeniden rapor alınmalı, davalının sorumlu tutulabileceği elektrik bedeli ile takip tarihi itibariyle istenebilecek gecikme zammı miktarı duraksamasız belirlenmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, İcra ve İflas Kanunu'nun (Değişik ibare:02/07/2012-6352 S.K./11.md.) 67. maddesinin, hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere, uygun bir tazminatla mahkum edileceği hükmü dikkate alındığında, mahkemece hükmolunan meblağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken, hüküm yerinde yüzde kırk tazminata hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına takdir ve tespit olunan 990,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalıya verilmesine, peşin ödenen harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 28.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17307, Karar No: 2014/33552, Tarih: 11.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/17307 E.  ,  2014/33552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/352-2014/161

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde satış müdürü olarak çalışmakta iken 25.01.2013 tarihinde iş akdinin geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine ve tazminat haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işveren vekili olduğunu, bu sebeple iş güvencesi hükümleri dışında kaldığından işe iade davası açma hakkının bulunmadığını, ayrıca şirketi zarara uğratması ve performansının beklenilen seviyenin altında seyretmesi nedeniyle iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini savunularak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının işveren vekili sayılamayacağı tespitinde bulunularak iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre; davacının istihdam edildiği davalı Şirketin merkez işyeri haricinde Türkiye’de birçok kurulu mağaza işyerlerinin bulunduğu anlaşılmakla, işletme düzeyinde bir işverenlik olduğu açıktır. Nitekim bu olgu Mahkemenin de kabulündedir. Ayrıca, dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle taraf tanık beyanlarından satış müdürü olan davacının işçi alma ve çıkarma yetkisinin olduğu sabit olduğu gibi, davalı işverenliğin Kıraç bölgesinde bulunan kendisine bağlı mağaza işyerlerini sevk ve idare ettiği de anlaşılmaktadır. Mevcut bu olgulara göre davacı davalı işletmeye bağlı işyerlerinde işveren vekili olup, iş güvencesi hükümleri kapsamı dışında kaldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 1.152.80 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3784, Karar No: 2024/995, Tarih: 08.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2022/3784 E.  ,  2024/995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/250 E., 2022/280 K.

HÜKÜM/KARAR : Asıl ve Birleştirilen Dava Kabul / Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/324 E., 2021/251 K.

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz

şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne

karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler

incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Asıl davada davacı ...; ... köyü, ... mevkiinde kain 152 ada 32 parsel sayılı taşınmazın 50 yıldan fazla bir süredir kendisi tarafından malik sıfatıyla kesintisiz olarak kullanıldığını, ancak kadastro işlemleri sırasında yanlışlıkla Hazine adına tespit edildiğini, dava konusu parselin çok büyük bir alanı kapsadığını, kendisinin ise bu parsel içinde 19 dekarlık bir alanın sahibi olduğunu ileri sürerek yapılacak keşif neticesinde ortaya çıkacak ve zeminde doğal sınırları mevcut alanın tespitinin yapılarak iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş; yargılama aşamasında 03.05.2018 tarihinde ölümü üzerine, mirasçıları tarafından davaya devam edilmiştir.

2. Birleştirilen davada davacı ...; 152 ada 32 parsel sayılı taşınmazın 6000 m2'lik kısmının maliki olduğunu, ancak kadastro sırasında yanlışlıkla Hazine adına tespit edildiğini, sınırları dava dilekçesi ekinde sunulan satış senedinde belirtilen taşınmazı ... isimli şahıstan 30 yıllık zilyetliği ile birlikte satın aldığını, o tarihten bu yana da kendisi veya icara verdiği kişiler tarafından nizasız fasılasız olarak kullanıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın satış senedinde belirtilen, zeminde doğal sınırları ve fiilen kullanılan sınırları dikkate alınarak 6000 m2'lik kısmının davalı adına olan kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı Hazine; dava konusu taşınmazda davacının şekil, süre ve esas bakımından zilyetlikle iktisaba elverişli bir durumunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Asıl davada davalı Hazine; dava konusu taşınmazda davacının şekil, süre ve esas bakımından zilyetlikle iktisaba elverişli bir durumunun olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Ürgüp Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.11.2019 tarihli ve 2015/258 Esas, 2019/445 Karar sayılı kararıyla; asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiş, söz konusu kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 22.10.2020 tarih ve 2020/536 E- 2020/550 K sayılı kararı ile; eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı, ayrıca asıl davada davacı ...'nin yargılama sırasında öldüğü, bu nedenle ölü kişi adına tescil hükmü kurulmasının da isabetsiz olduğu gerekçesi ile davalı Hazine temsilcisinin istinaf talebinin kabulü ile Yerel Mahkemece verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; kaldırma kararı uyarınca yapılan yargılama neticesinde, tüm dosya kapsamı itibariyle; Hazine adına kayıtlı olan 152 ada 32 parseldeki bu taşınmazın nizasız ve fasılasız olarak 35 yılı aşkın bir süredir davacı ... ile birleştirilen dosya davacısı ...'ın zilyetliğinde bulunduğu, tanık ve mahalli bilirkişi anlatımlarında ifade bulan taşınmazın daha 1980'li yıllar ve öncesinde davacılar ecdadı tarafından kullanıldığı yahut kullandırılıp gelir elde edildiği beyanları ile bu zilyetliğin doğrulandığı, birleştirilen dosya davacısı ... özelinde dosyaya sunulan satış senedinin mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile uyumlu olduğu, ayrıca taşınmazın her iki davacının iddiasını doğrular şekilde iki parça halinde (keşif anında patates ve yulaf ekili olmak üzere) tasarruf edildiğinin 1976 ve 1992 yıllarına ait hava fotoğraflarında 6.000 m2 ve 19.500 m2 olmak üzere tespit edildiği, zilyetliği terke ilişkin herhangi bir durumun olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine ve davacı ... mirasçıları vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın zilyetlikle iktisabının 3402 sayılı Kadastro Kanunu uyarınca mümkün olmadığını, yargılamada davacının zilyetliğinin dayanağına ve oluşma şekline yönelik tespit yapılmadığını, davaya konu taşınmazın kadastro tutanaklarında bahsi geçen hususların dikkate alınmadığını, sadece tanık beyanları ve tamamıyla teknik bilgilerden yoksun, yoruma dayalı bilirkişi raporlarına dayanılarak karar verilmesinin usul ve yasalara aykırı olduğunu, nizalı taşınmazın mera, yayla, harman yeri, orman, tepe, dere, ırmak, kayalık gibi Devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olup olmadığının Yargıtay içtihatlarına uygun olarak tahkiki gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davacı ... mirasçıları vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın esas yönünden doğru olduğunu, ancak hüküm kısmında yargılama giderleri ile vekalet ücretine dair verilen kararın usul ve yasalara aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2022/250 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararıyla; asıl ve birleştirilen davalarda davacılar yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesinde öngörülen ziyetlikle iktisap şartlarının gerçekleştiği, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu, ancak İlk Derece Mahkemesince, geri çevirme kararı üzerine alınan 26.01.2020 tarihli ek raporda (D) ve (C) harfleriyle belirtilen taşınmaz bölümü hakkında da asıl dosya davacısı adına tescil kararı verildiği, (D) ve (C) harfiyle belirtilen alanlarda asıl dosya davacısı lehine zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığı, dava konusu (G) ve (E) harfi ile belirtilen taşınmaz bölümlerinde her iki davacının kullanımının bulunduğu, sınırlarında bir ihtilafın bulunmadığı ve istinaf başvurusunun bulunmamasına göre aralarındaki sınırın kesinleştiği, bu nedenle İlk Derece Mahkemesince sadece (G) harfi ile belirtilen taşınmaz bölümünün asıl dosya davacısı adına tesciline karar verilmesi gerekirken zilyetlikle kazanım koşullarının bulunmadığı (D) ve (C) harfleriyle belirtilen alanlar yönünden tescil kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, ayrıca asıl davada ölü kişi adına hüküm kurulması ve davanın kabulüne karar verilmesine rağmen asıl dosya davacıları yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin de davacılar üzerinde bırakılmasının doğru olmadığı gerekçeleri ile asıl dosya davacıları vekili ile davalı Maliye Hazinesi temsilcisinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca kabulüyle kararın kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden hüküm kurularak asıl ve birleştirilen davaların kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyip verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, istinaf kararı ile Hazine aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmesinin ve sarf olunan harçların Hazineye yükletilmesinin doğru olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleştirilen davalar, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleştirilen davalar, kadastro öncesi hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Kadastro sonucu; ... köyü 152 ada 32 parsel sayılı 25533,82 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kültür arazisi olduğu, ancak sahibinin kim olduğunun bilinemediği açıklanmak suretiyle tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiği anlaşılmaktadır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf olduğundan, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.