muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13950, Karar No: 2009/21800, Tarih: 09.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13950 E.  ,  2009/21800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan bilirkişi E. G. A.'ın grafoloji dalında özel bir ihtisas yaptığı belgelenmeden adı geçenin verdiği rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir. Ayrıca, herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  konusunda uzman kişilerden seçilecek bilirkişiye inceleme yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı olarak karar verilmesi  isabetsizdir. (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.)

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17895, Karar No: 2024/1799, Tarih: 13.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/17895 E.  ,  2024/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1039 E., 2023/245 K.

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hüküm kurulmasına yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2022/1039 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı 16.03.2023 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 03.04.2023 tarihinde sanık müdafi tarafından temyiz isteğinde bulunulduğu, müdafii talebi olmayan sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı sanık tarafından temyiz başvurusunda bulunulmadığı, gerekçeli kararın sanığın vasisi tarafından atanan müdafiine ayrıca tebliğ edilmesinin yeni bir temyiz hakkı vermeyeceği gibi temyiz süresini de başlatmayacağının anlaşılması karşısında, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14526, Karar No: 2023/1759, Tarih: 27.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14526 E.  ,  2023/1759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.06.2016 Tarihli ve 2012/253 Esas, 2016/241 Karar Sayılı Kararı

Açılan davanın tenkis talebine ilişkin kısmının kabulüne karar verilmiş, hükmün davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 10.10.2018 tarihli ve 2016/22410 Esas, 2018/9815 Karar sayılı ilâmıyla kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Devam eden yargılama neticesinde dosya 2019/44 Esas numarasını almış ve mahkemece 18.01.2022 tarihli ve 2019/44 Esas, 2022/12 Karar sayılı kararıyla murisin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin Pendik/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.06.2022 Tarihli ve 2022/117 Esas, 2022/393 Karar Sayılı Kararı

Kırşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/253 Esas, 2016/241 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 10.10.2018 tarihli 2016/22410 Esas, 2018/9815 Karar sayılı ilâmında kararın esas yönünden bozulduğu, yetkisizlik durumunun bozmaya konu edilmediği, bu haliyle taraflarca ileri sürülmeyen ve Yargıtay incelemesi sırasında bozmaya konu edilmeyen yetkisizlik durumunun kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 560 ncı maddesi ve devamı maddeleri uyarınca vasiyetnamenin iptali, mümkün olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Mirastan doğan davalarda yetki” başlıklı 11 inci maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

"Aşağıdaki davalarda, ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkilidir:

a) Terekenin paylaşılmasına, yapılan paylaşma sözleşmesinin geçersizliğine, ölüme bağlı tasarrufların

iptali ve tenkisine, miras sebebiyle istihkaka ilişkin davalar ile mirasçılar arasında terekenin

yönetiminden kaynaklanan davalar."

3. 4721 sayılı Kanun'un "Tenkis Davası " başlıklı 560 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Saklı paylarının karşılığını alamayan mirasçılar, mirasbırakanın tasarruf edebileceği kısmı aşan

tasarruflarının tenkisini dava edebilirler."

C. Değerlendirme

a) Terekenin paylaşılmasına, yapılan paylaşma sözleşmesinin geçersizliğine, ölüme bağlı tasarrufların

iptali ve tenkisine, miras sebebiyle istihkaka ilişkin davalar ile mirasçılar arasında terekenin

yönetiminden kaynaklanan davalar."

3. 4721 sayılı Kanun'un "Tenkis Davası " başlıklı 560 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

" Saklı paylarının karşılığını alamayan mirasçılar, mirasbırakanın tasarruf edebileceği kısmı aşan

tasarruflarının tenkisini dava edebilirler."

C. Değerlendirme

1. 6100 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinde mirastan doğan davalarda yetki; ölen kişinin son yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkili mahkeme olarak düzenlenmiştir.

2. Akpınar İlçe Emniyet Amirliği tarafından yapılan 30.12.2021 tarihli araştırmaya ve dosya içerisindeki tanıkların ifadesine göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin "Pendik/İstanbul"olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10069, Karar No: 2012/11200, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/10069 E.  ,  2012/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat istemine ilişkin olarak açılan davada mahkeme ...'un çekilmesi ve Ağın İlçesinde tek hakim bulunması nedeniyle dava dosyası mercii tayini istemiyle Daire’ye gönderilmekle dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Ağın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülen istirdat istemine ilişkin olarak açılan davada mahkeme ...'a davacı ...'in rüşvet vermeye teşebbüs eyleminden ötürü soruşturma açıldığı, mahkeme hakiminin bu nedenle sulh hukuk mahkemesindeki yargılamadan çekildiği, Ağın ilçesinde tek hakim olması nedeniyle yargı yeri belirlenmesi için dosyanın Daire’ye gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK.’nun 25/l. maddesinde “Yetkili mahkemenin bir davaya bakmasına fiili veya hukuki bir engel çıktığı veya iki mahkemenin yargısal sınırlarının belirlenmesinde tereddüt edildiği takdirde, yetkili mahkemenin tayini için Yargıtay’a başvurulur.” hükmüne yer verilmiştir” (HMK md. 21,22,23). Yargı yeri belirlenmesi için çekinen hakimden başka ilçede davaya bakacak hakim ya da hakimlerin bulunmaması gerekir. Aynı yetkiye sahip başka hakimler bulunması halinde yargı yeri belirlenmesine gerek bulunmamaktadır.

Dosya kapsamından ve Adalet Bakanlığından yapılan araştırmalar sonucunda Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulunun 15.06.2012 tarih ve 347 sayılı kararı ile Ağın adliyesinin kapatıldığı ve Keban Adliyesi yargı sınırlarına dahil edildiği, ayrıca 13.06.2012 tarih ve 1547 sayılı adli yargı yaz kararnamesi ile ilgili hakim Bora Topuz'un da Ağın adliyesinden Söke adliyesine atanmış olduğu, bu halde davaya bakacak hakim, nöbetçi mahkeme, Adalet Komisyonu Başkanlığı yada ilçe kıdemli hakimi tarafından belirleneceğinden yargı yeri belirleme şartları bulunmayan dosyanın Keban Sulh Hukuk Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4773, Karar No: 2012/873, Tarih: 09.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4773 E.  ,  2012/873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi, şikâyet olunanın alacaklı bulunduğu takip dosyasından konulan haczin, yasal süre içinde satış istenmesine rağmen, gerekli giderin peşin olarak yatırılmaması nedeniyle düştüğünü, ayrıca adı geçenin satış talebini de geri aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, yasal süre içinde satış istediklerini ve satış için kıymet takdiri yaptırdıklarını, bu kapsamda masraf da yatırdıklarını savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi’nce, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçinin satış giderlerini avans olarak yatırmadığı ve bu nedenle haczinin düştüğü gerekçesiyle, şikâyetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikâyet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikâyet olunan vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde olmayıp, mahkemece iptal konusu 04.08.2010 sıra cetvelinin, 23.08.2010 günlü olarak yazılmasının her zaman düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğu anlaşıldığından, hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikâyet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15042, Karar No: 2011/1086, Tarih: 02.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/15042 E.  ,  2011/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.04.2008 gününde verilen dilekçe ile dere yatağına müdahalenin men'i ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/40, Karar No: 2007/2103, Tarih: 21.02.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/40 E.  ,  2007/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şerhin silinmesi davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Köyü 1520 ve 1525 parsellerin makiye ayrılan ve ... tevzi yoluyla tapuları oluşan yerlerden olduğu halde, 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince orman rejimi dışına çıkarıldığını bildirerek orman sınırlamasının iptalini ve orman şerhinin silinmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü ile orman sınırlamasının iptaline ve tapu kaydındaki 2/B şerhinin silinmesine karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Orman Bakanlığı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, şerhin silinmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1943 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1951 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre yapılan makiye ayırma işlemi ile 1988 yılında 3302 ve 3373 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulamaları vardır.Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1956 yılında kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından, çekişmeli parselin 1944 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırı içine alınıp, Mayıs 1946 tarih 21 numarada orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edildiği, 1956 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında orman kadastrosu sonucu oluşan Mayıs 1946 tarih 21 numaralı orman tapu kaydı 1099 sayılı orman parseline revizyon gösterilerek tesbit tutanağının düzenlendiği, bu parsel hakkında gerçek kişilerin gezici arazi kadastro mahkemesinde açtıkları dava sonucu 1951 yılında yapılan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek, dava konusu parselin de içinde bulunduğu 1099 sayılı parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline dair verilen kararın kesinleştiği, 1957 yılında hükmen orman olarak tescil edilen 1099 numaralı orman parselinin bazı bölümlerinin ... Tevzi Komisyonu tarafından 1967 yılında ... tevzi yoluyla dağıtıldığı ve 14.09.1968 tarihinde gerçek kişi adına ... tevzi tapu kaydı oluştuğu, davacının dayandığı 1392 numaralı tevzi parseli tapusunun 1099 sayılı orman parselinin bir bülümü olup, fiilen çayırlık niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

4753 Sayılı Yasada ormanların tevzi yoluyla dağıtılacağı konusunda herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle, aslında orman olan yerler hakkında 4753 Sayılı Yasa hükmüne göre oluşturulan tevzi tapu kayıtları bulunsa dahi, bu tapu kaydı temelde özel mülkiyete konu olmayacak kamu malı niteliğindeki Devlet Ormanı olan yerde oluşturulduğundan, böyle bir tapunun 26.03.1996 gün ve 1993/5-1996/1 sayılı Y.İ.B.G.K. kararının öngördüğü özel yasalar uyarınca oluşturulan tapu kaydı olduğu kabul edilemez.

Diğer taraftan, 22.03.1996 tarih 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile 5653 Sayılı Yasayla değişik 3116 Sayılı Yasanın 1/e maddesi uyarınca kurulan maki tesbit komisyonlarının yasal ve yaptıkları işlemlerinde geçerli olduğu ve makiye ayrılan yerlerde özel yasalar uyarınca oluşturulan tapulara değer verileceği kabul edilmişse de, makiye ayırma komisyonlarının yasa ve yönetmeliğe uygun olarak kurulması ve yine yasa ve yönetmeliğe uygun olarak çalışma yapması gereklidir.

1951 yılında yapılan maki çalışması sırasında yürürlükte bulunan 3116 Sayılı Yasanın 24.03.1950 tarihinde kabul edilip, 03.04.1950 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5. maddesi "Devlet ormanlarının ve bu ormanların içinde ve bitişiğindeki otlak, yaylak, kışlak, sulak, diğer ormanlar ve her nevi arazinin sınırlaması işi bir yüksek orman mühendisinin başkanlığı altında Adalet Bakanlığınca hukuk mezunları arasında tayin edilecek bir hukukçu üye ile il genel meclisi daimi encümeni tarafından seçilecek bir üyeden müteşekkil bir komisyon tarafından yapılır. Bu komisyonlar; beldelerde, belediye encümenleri, köylerde, ihtiyar kurulu tarafından seçilecek lüzümlu bilirkişilerin fikirlerinden de faydalanılır." şeklinde olup, orman kadastro komisyonlarının kuruluşunun nasıl olacağını göstermiştir.

Yine, Makilik ve Orman Sınırlarının Tesbitine Ait Yönetmeliğin amacını belirleyen 1. maddesinde "5653 Sayılı Yasanın birinci maddesinin (E) bendi hükmü ile ormandan sayılmadığı belirtilen ve memleketimizde Karadenizin Kızılırmaktan itibaren batısında, Ege ve bilhassa Akdeniz Sahil mıntıkılarındaki devamlı hasılat vermeyen veya muhafaza ormanı mahiyetini taşımayan makiliklerin orman sahaları ile tedahüllerini önlemek için 1/25000 mikyaslı askeri haritaları bulunan ilçelerde ve diğer lüzum ve zaruret görülen yerlerde makilik ve orman sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki orman sınırları orman tahdit komisyonları veya mahalli orman işletme teşkilatı tarafından teşkil edilecek komisyonlar tarafından tesbit olunacak ve arz üzerinde özel işaretler ile belli edilecektir.

Komisyonların çalışmaları sırasında mıntıkasındaki işlerden bilgi edinmek ve komisyonda çalışmak üzere o yerin bölge şefi orman bakım memuru da bulundurulacaktır.

"Funda ve Makilik Sahaların Tesbitine Ait Talimatnamenin 10. maddesinde ise "Funda ve maki sahalarının tesbiti işi: Umum Müdürlükçe Başmüdürlük merkezlerinde vazifelendirilen, biri tercihan ... muhafaza mevzuunda yetişmiş üç yüksek orman mühendisinden müteşekkil komisyonlar marifetiyle yapılır. Komisyon reisini Orman Umum Müdürlüğü tesbit eder. Zaruret halinde bu elemanlardan biri mühendis yardımcısı da olabilir. Mahalli Bölge Şefi ve bölge orman muhafaza memuru müşahit sıfatıyla mıntıkada çalışan komisyonlara iltihak ederler..." şeklindedir.

Her ne kadar makilik ve orman sınırlarının tesbitine ait yönetmelikte orman kadastro komisyonlarının yanı sıra 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesine aykırı olarak Orman İdaresince oluşturulacak komisyonlar tarafından da makiye ayırma çalışmasının yapılabileceği öngörmüşse de hukukun en ... ilkelerinden olan hukukun üstünlüğü ilkesi gereğince, hukukun şekli kaynaklarından olan yasalar, Anayasa hükümlerine, yasaların uygulamasında karşılaşılacak sorunların açıklığa kavuşturulması için çıkarılan yönetmelikler ise kaynak bulduğu yasalara aykırı olamaz, Yönetmelik Yasaya aykırı ise uygulayıcı tarafından, yasalara aykırı yönetmelik hükümlerine değer verilerek işlem yapılamaz (Hukuk Genel Kurulunun 02.03.2005 gün 2005/11-81 - 118 sayılı ve 30.06.1999 gün ve 1999/21-892-864 sayılı kararları).

Somut olayda; yörede görev yapan maki tefrik komisyonu, Başkan ... ile üye ...'ın katılımı ile oluşturulmuş, yönetmelikte öngörülen diğer üyeler komisyonda yer almamıştır. Bu nedenle, komisyon 5653 Sayılı Yasa ile değişik 3116 Sayılı Yasanın 5. maddesi hükümlerine uygun kurulmadığı gibi yönetmelik hükümlerine de aykırı oluşturulmuş ve yönetmelik hükümlerine uygun çalışma yapmamıştır. Şöyle ki;

Yörede 17.09.1951 tarihinde başlanıp üç gün sonra 20.09.1951 tarihlerinde tamamlandığı bildirilen Komisyon Başkanı Lütfü Çupuktepe ve üye ...’dan oluşan iki kişilik komisyonca Makilik Sahalar Sınırlama Tutanağı başlığıyla XVIII numaralı maki poligonu tutanağı düzenlenmiş ve tutanakta herhangi bir ölçü ve açı değeri gösterilmeden ... İlçesinin birçok köyünün yerleşim yerini, bu köylerin ... arazilerini, meralarını Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan dereleri, dağları, tepeleri, kayalıkları tahdidi yapılmış ve yapılmamış ormanlar bu poligon içinde olacak şekilde 1/25000 ölçekli memleket haritası üzerinde sınırlar kabataslak çizilerek gösterilmiş, aynı komisyon tarafından 15.02.1952 tarihinde bir tutanak daha düzenlenerek İzmit İli Merkez, ..., Karamürsel ve ... İlçelerinde 23, ...-... Bucağında 1 adet ki, toplam 24 adet poligon içinde binlerce hektar arazi hakkında düzenlenen sınırlama tutanağında, her poligonun yüzölçümü ile niteliği gösterilmiş, dava ve temyize konu araziyi ilgilendiren ve birçok köyün yerleşim yerini ve arazilerini içine alan XVIII numaralı poligonun 22.262 Hektar yüzölçümünde olduğu belirtildikten sonra sonuçta “... bu XVIII sayılı poligon sahası içinde köylülere ait tapulu ve tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar üzerinde tarla açma mümkündür.” şeklinde belirtme yapılmış, aynı belirtme diğer poligonlar yönünden de tekrarlanmıştır. 22.03.1996 gün ve 1993/5-1 sayılı Y.İ.B.B.G.K. kararında “3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değiştirilen 1. maddesinin (e) fıkrası uyarınca çıkartılan makiliklerle orman sınırlarının birleştiği yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik ile bu yönetmelik uyarınca kurulan maki komisyonları yasal olup, yaptıkları işlemlerin de geçerli olduğu, orman sınırlaması kapsamında iken sözü edilen komisyonlar tarafından makilik alan olarak belirlenen taşınmazlar hakkında özel yasalar gereğince oluşturulan tapulara değer verilmesi gerektiği” kabul edilmişse de, yasa (3116 Sayılı Yasanın 5653 Sayılı Yasa ile değişik 5. maddesi) ve yönetmelik hükümlerine göre kurulmayan, yasa ve bu yönetmelikte (o tarihte yürürlükte olan Orman Tahdit Yönetmeliği ile 17.08.1950 tarihli Makilik ve Orman Sahalarının Birleştiği Yerlerde Orman Sınırlarının Tespitine Ait Yönetmelik) belirtilen usul ve esaslara uygun olarak makiye ayırma çalışması yapmayan (Yönetmeliğin 1. maddesinde açıkça yazılı olduğu gibi Makilik ve Orman Sahalarının birleştiği hatlar üzerindeki ormanlar ile makilik sahaların sınırları tespit edilmediğinden) komisyonların işlemlerine değer verilemez. Aynı maki poligonu içinde kalan başka bir taşınmaz hakkında makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek kişiler adına olan tapu kaydının iptali konusunda Hazine davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.02.2002 gün ve 2000/519-94 sayılı kararının 1. Hukuk Dairesinin 04.07.2002 gün ve 2002/8740-8570 kararıyla taşınmazın orman olduğu gerekçesiyle onanıp kesinleştiği