muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1371, Karar No: 2020/2151, Tarih: 18.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1371 E.  ,  2020/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket bünyesinde faaliyet gösteren hastanenin SGK ile sözleşme yaparak hastalara hizmet verdiğini, iki hasta ile ilgili hatalı işlem yapıldığı gerekçesi ile 20.000,00 TL kesinti yapıldığını, hastaların taburcu olacağı gün doktor olmayacağından ve hastanın da nöbetçi eczane aramak istememesinden dolayı mağdur olmaması için taburcu olduktan sonra kullanacağı ilaçların reçeteye yazıldığını, ilaçların taburcu olduktan sonra kullanılması gereken ilaçlar olduğunu, kesintinin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin şirkete iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kurumun yaptığı kesinti işleminde hata olmadığını, hastanenin yatarak tedavisi devam eden hastalar adına reçete düzenlediğini, bu fiilin de 2012 yılı SHS. Satın alma Sözleşmesinin 11.1.16. maddesine aykırılık oluşturduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia,savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hastalardan birinin ilacı taburcu olduğu gün, taburcu olduktan sonra aldığı için bu ilacın yattığı süre içinde hastaya verilmediği için uygulanan 10.000,00 TL tutarındaki cezanın yersiz olduğu, diğer hastaya ise taburcu olduğu tarihten bir gün önce reçete yazılıp ilaç alındığı için yattığı son bir gün içinde bu ilacın kullanıldığının anlaşıldığı, davalı kurum tarafından bu hasta için uygulanan 10.000,00 TL cezanın yerinde olduğu, davacının sözleşmeye kısmen aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7551, Karar No: 2010/3212, Tarih: 23.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/7551 E.  ,  2010/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.03.2008 tarih ve 2007/29 - 2008/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 23.03.2010 gününde davacılar avukatı ... ile davalılar avukatı ... gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerine davalı şirket temsilcilerince yüksek oranda faiz verileceği, yatırılacak paranın istenildiği zaman geri çekileceği sözü verilmesi üzerine, "Aksaray Hisse Devir Sözleşmesi" başlıklı belge karşılığında 30.000 DM yatırım yapan müvekkillerine paranın ihtara rağmen geri ödenmediğini, anılan belgede dava dışı ... Gürel'in hisse devreden olarak yer aldığını, hisse senedinde ödemeler, kâr payı ve teslim edilen hisse senedi konularında şifreler bulunduğunu, şirket yöneticilerinin mahkumiyet kararı aldığını, mevduat toplama faaliyetinin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 10. maddesine, SPK'nun 30. ve 31. maddelerine aykırı olması nedeniyle davacıdan tahsil edilen paranın nedensiz zenginleşme hükümlerine göre geri istenebileceğini, hisse senetlerinin mevzuata aykırı ve izinsiz olarak halka arz edildiğini, davalıların hisse senedi teslim etmediklerini, hukuki ilişkinin baştan beri yok hükmünde olduğunu, anılan belgenin hukuki değeri olmadığını, sadece davalılara karşı ispat belgesi değeri taşıdığını, davalı ...'un diğer davalı şirketi hukuka aykırı para toplama faaliyetinde bir paravan olarak kullandığını, TTK'nun 336. maddesine dayalı sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, davalılar tarafından hisse senedi satımı yapılamayacağının ve davacılara geçerli bir hisse senedi devri yapılmadığının tespitini, yüksek faiz garantisi verilerek alınan 30.000 DM karşılığı 29.000 YTL'nın nedensiz zenginleşme hükümleri uyarınca ve en yüksek ticari faizi ile geri ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların hisse devir almak suretiyle ortak olduklarını, temettü dağıtımından yararlanma haklar var ise de dava konusunun bu olmadığını, kâr ve zarar ortaklığına dayalı olan ortaklık sıfatı bulunan davacılara, anılan belgenin alacak hakkı vermeyeceğini, şirketin hisse senetlerini geri alma yasağının bulunduğunu, davacıların hisselerini nama yazılı olduğundan 3. kişilere devir etmek suretiyle ortaklıktan ayrılabileceklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacıların hisse devir almak suretiyle ortak olduklarını, temettü dağıtımından yararlanma haklar var ise de dava konusunun bu olmadığını, kâr ve zarar ortaklığına dayalı olan ortaklık sıfatı bulunan davacılara, anılan belgenin alacak hakkı vermeyeceğini, şirketin hisse senetlerini geri alma yasağının bulunduğunu, davacıların hisselerini nama yazılı olduğundan 3. kişilere devir etmek suretiyle ortaklıktan ayrılabileceklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve toplanan kanıtlara göre, davalı şirketin Sermaye Piyasası Kurulu'na kayıt yükümlülüğünü yerine getirmeden izinsiz olarak halka arz yaptığı, SPK kapsamında çıkarılmış geçerli hisse senedi bulunmadığı, davalı şirketin hisse senedi çıkarma yetkisinin olmadığı, bu durumda davacıların ortaklığından sözedilemeyeceği, davacılardan hisse senedi devir sözleşmesi ibareli belge ile alınan paranın, davalının mevduat toplama faaliyetinin Bankacılık Kanunu ve SPK'na aykırı olması nedeniyle nedensiz zenginleşme hükümlerine göre geri ödenmesi gerekeceği, aracılık faaliyetinin SPK'na aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacılardan alınan 30.000 DM karşılığı 29.000 YTL'nın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Davacılar, ortak olmak amacıyla değil, faiz getirmesi amacıyla yatırım düşüncesi ile davalılara para verdiklerini, hisse senedi almadıklarını, davalıların bu yöndeki taahhütlerine güvendiklerini, davalıların mevduat toplama yetkilerinin bulunmadığını, davalı şirketin nedensiz zenginleştiğini ileri sürmüşlerdir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Davacılar, ortak olmak amacıyla değil, faiz getirmesi amacıyla yatırım düşüncesi ile davalılara para verdiklerini, hisse senedi almadıklarını, davalıların bu yöndeki taahhütlerine güvendiklerini, davalıların mevduat toplama yetkilerinin bulunmadığını, davalı şirketin nedensiz zenginleştiğini ileri sürmüşlerdir.

İddianın bu ileri sürülüş biçimine ve davalı savunmasına göre, davacıların 30 adet hisse devir almak suretiyle ortak olup olmadıklarının ve devredenin pay sahibi olup olmadığının, şirket kayıtları ve pay defteri üzerine bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle tespiti, hisse devir sözleşmesinde 30 adet hisseyi devir eden olarak gözüken dava dışı ... Gürel pay sahibi ise hakkında dava açmaları için davacılara süre verilmesi, verilen kesin sürede dava açmaları halinde iş bu dava ile o davanın birleştirilmesi, ...'ın varsa savunma ve delillerinin de toplanıp değerlendirilmesi, TTK'nun 329 ve 405. maddelerine dayalı davalı şirket savunmasının da tartışılması, kâr ve zarar ortaklığına dayalı davalı şirket yapısına ilişkin savunmanın da üzerinde durulması, ...'ın hisse devir sözleşmesine uymadığının tespiti halinde onun sorumlu olacağının gözetilmesi, iddia ve savunmanın tamamı üzerinde yeterince durulup, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalının mevduat toplama yetkisinin bulunmamasına ve SPK'dan hisse senedi çıkarma izni alınmamasına dayalı yazılı gerekçeler çeçevesinde dava ele alınıp, davalı şirketin nedensiz zenginleştiği sonucuna varılıp, davanın kabulü eksik incelemeye ve uyuşmazlığın nitelendirilmesinde düşülen yanılgıya ve anılan hususlar üzerinde değerlendirme yapılmamasına dayalı olup, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15425, Karar No: 2016/41, Tarih: 11.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15425 E.  ,  2016/41 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2011/991-2014/468

DAVACI : ...

DAVALILAR : ...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.07.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 223 parsel sayılı taşınmaza davacı ile davalıların paylı malik olduklarını, taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, taşınmazın kullanımı konusunda ihtilaf bulunmadığını, fiilen hisselerin taksim edildiğini, aynen taksimin mümkün olduğunu bu nedenle ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava konusu ortaklığın giderilmesine karar verilen taşınmazın satış bedeli üzerinden % 011,38 oranında tahsil edilmesi gereken harcın ve yargılama giderlerinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca hüküm sonucunun harçla ilgili üçüncü bendinin çıkartılarak, yerine "satış bedeli üzerinden alınacak % 011,38 oranında harcın paydaşların tapu kaydındaki payları oranında paydaşlardan alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine, hükmün HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/4533, Karar No: 2018/6202, Tarih: 02.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4533 E.  ,  2018/6202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekilinin sunduğu 06/03/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle: Müvekkilinin .. Bank-Ev Sahil Sitesi ... Kooperatifi, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 1172 konuttan oluşan bir site olduğunu, davalının 37 nolu bağımsız bölümde oturduğunu, 113 parsel 37 nolu bağımsız bölümden ayrı olarak ortak alanda bir taşınmaz/atölye yaparak ortak alanı işgal ettiğini, ortak alandaki imalatın davalı tarafından resim atölyesi olarak kullandığını, beyanla yapılan müdahalenin ve yine davalı tarafça yapılan diğer tüm ortak alandaki müdahalelerin önlenmesine ve kal'ine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava konusu etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile;

... ili, ... ilçesi, ... mah, ... mevkii, 142 ada, 1 parsel (eski 113 parsel) 37 no'lu bağımsız bölüm yanında bulunan 16 m2’lik ortak alana 04/02/2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve eki krokisinde gösterildiği şekilde atölye yapmak suretiyle yapılan davalının müdahalesinin men'ine, müdahaleye konu imalatların kal’ine, 04/02/2015 havale tarihli bilirkişi raporu ve 21/08/2015 havale tarihli bilirkişi ek raporunun kararın eki sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dava konusu uyuşmazlık elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır. Bu tür davalarda yargılama sonucu verilecek karar malikin de hukukunu yakından ilgilendirdiğinden mahkemece projeye aykırılığın ortak alanda ya da bağımsız bölümde kalıp kalmadığı ayrıntılı olarak incelenip, usul ekonomisi de gözetilerek bağımsız bölüm malikinin de davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilierek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu husunun gözetilmemesi,

Kabule göre de; yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi,doğru görülmemiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/10/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21876, Karar No: 2018/11972, Tarih: 22.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21876 E.  ,  2018/11972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; davalı arsa sahipleri ... ve ... ile diğer davalı yüklenici ... arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden arsa sahipleri adına vekil olarak hareket eden davalı ... ile taşınmaz satış sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme gereğince satış bedelini ödediklerini, davalıların aralarındaki 27/04/2009 tarihli belge ile taşınmazın kendilerine satıldığını ve fiilen teslim edildiğini kabul ettiklerini, taşınmazın tapuda devrini beklerken arsa sahipleri tarafından dava dışı kişilere muvazaalı olarak satıldığını, bu nedenle zarar gördüklerini belirterek; 44.000 sterlin karşılığı 107.000,00 TL’nin davalılardan faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ...; davacıların kendilerine ödeme yapmadığını, tüm ödemelerin diğer davalıya yapıldığını, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yükleniciye ait olacağı belirtilen dava konusu bağımsız bölümün devri konusunda temsilciye vekalet verdiklerini, bu nedenle sorumluluklarının ortadan kalktığını, 27/04/2009 tarihli belgede, tüm bedellerin müteahhit tarafından alındığının yazılı olduğunu, sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.Mahkemece; geçersiz satış sözleşmesi gereğince davalı ...’a 44.000,00 ... para ödendiği, sebepsiz zenginleşme kuralı gereğince davacının davalı ...'e ödedikleri paranın iadesi gerektiği, diğer davalılar ... ve ...’un ise arsa sahibi oldukları, harici satış sözleşmesinin tarafı olmadıkları gibi kendilerine ödenen bedel bulunmadığı gerekçesiyle; davanın davalılar ... ve ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulü ile 107.000 TL nin davalı ...'den alınarak davacılara verilmesine, faiz talebinin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tapulu bir taşınmazın mülkiyetinin devrini öngören her türlü sözleşmelerin resmi şekilde yapılması, geçerlilik koşuludur(TMK'nun 706, TBK'nun. 237, Tapu Kanunu'nun 26. ve Noterlik Kanunu'nun 60.maddeleri). Dolayısıyla, yasa hükümlerinin öngördüğü biçimde yapılmayan sözleşmeler hukuken geçersizdir; burada öngörülen şekil, sözleşmenin geçerlilik koşulu olup, kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenledir ki, gerek mahkeme gerekse Yargıtay'ca doğrudan göz önünde tutulur.Geçerli bir kat karşılığı inşaat sözleşmesinde ise, yükleniciye ait olacağı kararlaştırılan bir bağımsız bölümün, yüklenici tarafından adi yazılı bir sözleşmeyle üçüncü kişiye satılması, Yargıtay'ın kökleşmiş uygulamasına göre, tapulu taşınmaza ilişkin bir satış sözleşmesi değil, Türk Borçlar Kanunu'nun 183 ve sonraki maddelerinde düzenlenen "alacağın temliki" hükümlerine tabi bir işlemdir. Başka bir ifadeyle, böyle durumlarda, yüklenici kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, kendisine düşen bir bağımsız bölümü üçüncü kişiye satmış değil; kat karşılığı inşaat sözleşmesi çerçevesinde söz konusu bağımsız bölüm yönünden arsa sahibine karşı sahip olduğu alacağını, diğer bir ifadeyle sözleşmeden doğan kişisel hakkını (bağımsız bölümün mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteme hakkını) üçüncü kişiye temlik etmiş sayılır. Kısaca, böyle durumlarda yüklenici ile üçüncü kişi arasında bir "alacağın temliki" sözleşmesi bulunur.

Türk Borçlar Kanunu'nun 184. maddesinde, alacağın temliki sözleşmesinin geçerliliği ise, sadece yazılı şekle tabi tutulmuş olup, resmi şekle bağlanmamıştır. Dolayısıyla, yazılı şekilde düzenlenmiş olması şartıyla, yüklenici, arsa sahibinden olan alacağını üçüncü kişiye devredebilir; "alacağın temliki" hükmünde olan böyle bir sözleşme de, hukuken geçerlidir. Bu durumda, temlik alan (alıcı), temlik edene (satıcıya) karşı, geçerli bir satış sözleşmesinden doğan tüm yasal haklarını talep edebilir.Dosyanın incelenmesinde; davalılar arsa sahipleri ile yüklenici temsilcisi arasında düzenlenen 21/09/2005 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesine göre dava konusu A blok 6 nolu bağımsız bölümün müteahhide verildiği, bu kapsamda davalı ... ile davacılar arasında yapılan 31/05/2007 tarihli protokol ile bağımsız bölümün satışının yapıldığı, davalı ...’un sözleşmeyi arsa sahiplerinin vekili ve kefili sıfatıyla imzaladığı, 25/09/2009 tarihli belgeye göre de müteahhit sıfatıyla davalı ...’in 44.000 sterlin aldığını, tapuları 10/10/2009 tarihine kadar devretmeyi taahhüt ettiği görülmektedir.Ayrıca; dosyaya ibraz edilen 27/04/2009 tarihli tutanaktır başlıklı belgede ise; mal sahibi ... ve yüklenici ...’un imzasının bulunduğu, belge içeriğinde, yüklenici firmanın sözleşme gereği kendi adına düşen dairelerin tamamını yabancı uyruklu kişilere sattığı, fiilen oturdukları, bu aşamada yüklenicinin tapu vermek durumunda olduğu 6 ve 8 nolu bağımsız bölümler için talepte bulunduğu, bu iki bağımsız bölümün tapusu ve daha önceki verilen tapu ferağlarında olduğu gibi mal sahiplerince tapudan devri yapılacağı, bununla birlikte satılan dairelerin tamamının müteahhit firmaya ait olup bu yüklenici firmanın rızası ve isteği doğrultusunda verildiği, satış bedellerinin yüklenici firma tarafından alındığı hususlarının belirtildiği ve taahhüt edildiği, daha sonra davalı arsa sahipleri tarafından dava konusu bağımsız bölümün dava dışı kişiye satıldığı anlaşılmaktadır.Söz konusu 27/04/2009 tarihli tutanağa göre, davalı arsa sahibi, dava konusu 6 nolu bağımsız bölümün alıcılara tapudan devrini taahhüt etmekle üçüncü kişi yararına yüklendiği edimi yerine getirme borcu altına girmiş bulunmaktadır. Böylelikle, davacılar tarafı olmadığı sözleşmeden kaynaklı doğrudan bir alacak hakkı kazanmıştır. Tapunun alıcılara devri arsa sahibi tarafından garanti edildiği için tapuların verilmemesi nedeniyle arsa sahibinin sorumluluğu devam etmektedir. O halde mahkemece; 27/04/2009 tarihli tutanağa göre davalı arsa sahibi ..

. Böylelikle, davacılar tarafı olmadığı sözleşmeden kaynaklı doğrudan bir alacak hakkı kazanmıştır. Tapunun alıcılara devri arsa sahibi tarafından garanti edildiği için tapuların verilmemesi nedeniyle arsa sahibinin sorumluluğu devam etmektedir. O halde mahkemece; 27/04/2009 tarihli tutanağa göre davalı arsa sahibi ...’nın kat karşılığı inşaat sözleşmesinde yükleniciye düşen bağımsız bölümün satışından kaynaklı tapunun alıcılara devrine yönelik taahhüdü nedeniyle davalı yükleniciyle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunduğu anlaşıldığından, bağımsız bölümdeki hissesi oranında sorumluluğuna gidilerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.