muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26415, Karar No: 2015/21928, Tarih: 07.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/26415 E.  ,  2015/21928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2013/1570-2014/581

Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacılar murisi C..K...davalı şirkete ait iş yerendeki olumsuz koşullar nedeniyle kanser olup vefat ettiği iddiasına dayanan tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların İstanbul Anadolu 7.İş Mahkemesinde açtıkları 2011/1109 Esas sayılı tespit davasında red kararı verilmesine göre ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada somut uyuşmazlığın halli için öncelikle davacılar murisi sigortalının ölümüne neden olan hastalık ile davalı şirkete ait iş yeri koşulları arasında illiyet olup olunmadığının açıkça ortaya konulması gereklidir. Bu yönü ile eldeki davanın yasal dayanağını 5510 sayılı yasanın 14. maddesi oluşturmakta olup anılan madde de; “Meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir.

Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usûlüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgelerin incelenmesi,

b) Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Meslek hastalığı, işten ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ve sigortalı olarak çalıştığı işten kaynaklanmış ise, sigortalının bu Kanunla sağlanan haklardan yararlanabilmesi için, eski işinden fiilen ayrılmasıyla hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması şarttır. Bu durumdaki kişiler, gerekli belgelerle Kuruma müracaat edebilirler. Herhangi bir meslek hastalığının klinik ve laboratuvar bulgularıyla belirlendiği ve meslek hastalığına yol açan etkenin işyerindeki inceleme sonunda tespit edildiği hallerde, meslek hastalıkları

listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalık Kurumun veya ilgilinin başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile meslek hastalığı sayılabilir.

listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalık Kurumun veya ilgilinin başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile meslek hastalığı sayılabilir.

...Meslek hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmalar, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabilir.

Hangi hallerin meslek hastalığı sayılacağı, iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriği, verilme usûlü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usûl ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir. Yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın meslek hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlıklar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.” hükmü düzenlenmiştir.

Meslek hastalığı iddiasına dayanan tazminat davalarında sigortalıdaki mevcut rahatsızlık ile iş yeri koşulları arasındaki illiyet öncelikle ortaya konulmalıdır. Diğer bir ifade ile sigortalının mevcut rahatsızlığının çalıştığı işyerindeki olumsuz işyeri koşullarından kaynaklanan mesleki bir rahatsızlık olduğunun ön mesele olarak çözülmesi gerekmektedir. Bu ön meselenin ise Kurumun(SGK) ve işverenin taraf gösterileceği tespit davası neticesi ile hallolunacağı tartışmasızdır. Zira bir rahatsızlığın mesleki olup olmadığının tespiti Kurumun hak alanını ilgilendirmekte olup Kurum eldeki tazminat davasında taraf değildir.

Somut olayımıza geldiğimizde, davacıların yukarıdaki açıklamalar kapsamında murisleri Cafer'in vefatı neticesini doğuran hastalığın mesleki olup olmadığının tespiti için ayrı bir dava açtıkları açıktır. Tespit davasında Mahkeme “red” kararı vermişse de bu karar henüz kesinleşmemiştir. Yani davacılar murisinin vefatı neticesini doğuran hastalık ile onun çalıştığı işyeri koşullanın elverişsizliği arasındaki illiyet henüz kesin bir şekilde ortaya konmuş değildir. O halde kesinleşmemiş tespit davasında verilen “red” kararının iş bu davada delil olarak kullanılmasının doğru olmayacağı bellidir.

Mahkemece, yukarıda açıklama doğrultuda araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacıların İstanbul Anadolu 7.İş Mahkemesinde açtıkları tespit davasını işbu dava için bekletici mesele yapmak, tespit davasından çıkacak sonuca göre tüm delilleri bir arada değerlendirip neticesine göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine

07.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3144, Karar No: 2017/3306, Tarih: 06.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3144 E.  ,  2017/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 18.08.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/12/2015 tarihli ve 2015/649 esas, 2015/891 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 28.09.2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 23.02.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/12/2015 tarihli ve 2015/649 esas, 2015/891 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2015 tarihli ve 2015/34128 soruşturma, 2015/2369 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması aksi halde yükümlülüğü ihlal etmiş sayılacağı şerhini içerir tebligatın şüpheliye 18/05/2015 tarihinde yapıldığı, buna karşın şüphelinin belirlenen 10 günlük süre içinde ilgili müdürlüğe başvurmadığından bahisle İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 29/05/2015 tarihli ve 2015/7878 DS sayılı kararı ile şüpheliye ait dosyanın kapatılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/09/2015 tarihli iddianamesi ile şüphelinin daha önceden verilen kamu davasının ertelenmesi kararı kapsamında denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, şüphelinin yasal süre içerisinde denetimli serbestlik tedbirinin infazı için müracaat etmediğinden erteleme kararı kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2015 tarihli ve 2015/649 esas, 2015/891 sayılı kararı ile sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, bulundurmak suçundan başlatılan soruşturmada Cumhuriyet Savcısı tarafından beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı, kişinin, erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde hakkında kamu davası açılacağının hükme bağlandığı,

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/04/2015 tarihli ve 2015/34128 soruşturma, 2015/2369 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın şüpheli hakkında İzmir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 18/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda usulüne uygun yapılan ilk çağrıya uymayan şüpheli hakkında sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kağıdı çıkartılması bu çağrıya da uymaması halinde ısrar şartının gerçekleşeceği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak hakkında iddianame düzenlenmesi gerektiği, netice olarak şüpheli hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği esasen kamu davası açılmaması gerekirken iddianame tanzim edilerek cezalandırılmasının talep edildiği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/12/2015 tarihli ve 2015/649 esas, 2015/891 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/12/2015 tarihli ve 2015/649 esas, 2015/891 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18111, Karar No: 2015/832, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18111 E.  ,  2015/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/391-2014/16

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usülden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinden geçirilen enerji nakil hattı nedeni ile ilgili dağıtım bedelini alan idare Enerjisa Başkent Edaş Genel Müdürlüğü olduğundan ,irtifak bedeli karşılığının Enerjisa Başkent Edaş Genel Müdürlüğünden tahsil edilmesi gerektiği ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 15/C maddesi uyarınca irtifak hakkının Tedaş Genel Müdürlüğü adına tescil edileceği hususu gözetilerek, Enerjisa Başkent Edaş Genel Müdürlüğünün davaya katılımı sağlandıktan sonra işin esasına girilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17749, Karar No: 2018/11475, Tarih: 25.06.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17749 E.  ,  2018/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanıkların yaralama eylemi sonucunda mağdurun hem yüzde sabit ize, hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanıkların sadece en ağır sonuç olan yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacakları gözetilmeden, TCK'nin 86/1, 87/1-c-son maddelerine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezanın artırılması suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4223, Karar No: 2017/1701, Tarih: 07.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4223 E.  ,  2017/1701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 20.02.2015 gün ve 362 Esas, 1057 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl dosyada şikayetçi tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl dosyada şikayetçi ..., ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/1294 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde, haciz tarihi daha önce olmasına rağmen, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın takipsizlik nedeniyle düştüğü gerekçesiyle pay ayrılmadığını, oysaki müvekkilinin takibinin ve haczinin devam ettiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi ... vekili, alacağı ilama dayalı bulunan ve bu nedenle İİK'nın 100. maddesi uyarınca hacze iştirak etmesi gereken müvekkiline, düzenlenen sıra cetvelinde hukuka aykırı olarak pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle diğer alacakların önünde yer aldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan ... Vergi Dairesi vekili, düzenlenen sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, şikayete konu sıra cetvelinde, asıl dosyada şikayetçi ...'ün alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3148 E. sayılı dosyası takipsizlik nedeniyle kapatıldığından bahisle anılan dosyaya pay ayrılmamasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, birleşen dosyada şikayetçi ...'ın hacze iştirak koşullarını taşımadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen dosyada şikayetlerin reddine dair verilen karar Dairemizin 20.02.2015 tarihli ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Asıl dosya şikayetçisi, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13371, Karar No: 2006/16341, Tarih: 12.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13371 E.  ,  2006/16341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 27.2.2006 tarih 2006/664 E, 2006/3665 K sayılı bozma ilamı, 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddasi Anaya Mahkemesinin 22.1.2004 tarihli kararı ile iptal edildiği için elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının (geriye yürümeme) kuralı uygulanmayacağından faiz hesaplamasının Bütçe Kanununa göre %30 oranı üzerinden belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir, gerekçesi ile mahkeme kararını alacaklı lehine bozmuştur. Şu halde mahkemece hükme esas alınan raporda 2003 yılı Bütçe  Kanununun uygulandığı 1.4.2003 - 31.12.2003 dönemi için işlemiş faizi hesabının 3095 sayılı Kanunun değişik t maddesi gözönüne alınarak bilirkişiden ek rapor alınması sureti ile yatırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken bozma kapsamı dışında kalan 2004 yılı ve sonrası için hükme esas alınan raporun I şıkkı yerine II şıkkındaki hesaplamanın dikkate alınması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2224, Karar No: 2008/1859, Tarih: 04.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2224 E.  ,  2008/1859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 04.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.