muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5860, Karar No: 2019/6050, Tarih: 10.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5860 E.  ,  2019/6050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının prime esas kazanç üzerinden tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

Dava, davacının 27/12/1999- 31/12/2011 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Davanın kabulü ile, davacının davalı ... Yüzüncü Yıl Üniversitesinde 27/12/2009-31/12/2010 tarihleri arasında 3964 gün çalıştığının tespitine, 15/01/2016 tarihli bilirkişi raporuna göre verilen tablodaki ücretlerin prime esas alınmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı H.M.K'nın 297/2 maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.” hükmü düzenlenmiştir. Bu kapsamda mahkemelerce verilen kararların açık ve infaza elverişli mahiyette olması gerekir .

Hükümler davayı esastan çözümleyen, taraflar arasındaki uyuşmazlığı sona erdiren nihai kararlardır. Hüküm ile taraflar arasındaki uyuşmazlık sona erer ve hüküm kesinleşince artık o uyuşmazlık hakkında yeni bir dava açılamaz. HMK'nun 297/son maddesi gereğince hüküm fıkrasının açık olması taraflara bahşedilen vazife ve haklar, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır. Dava açıldığı tarihteki şartlara göre karara bağlanmalı, şarta bağlı ve terditli hüküm kurulmamalı, hüküm fıkrasında asıl taleple birlikte yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

Somut olayda, davanın kabulüne karar verildiği halde davacının davalı üniversitede 27/12/2009- 31/12/2010 tarihleri arasında 3964 gün çalıştığının tespitine karar verildiği, tarih aralığı ile çalışılan gün sayısının birbiri ile uyumlu olmadığı, davacının sigortalılık sürelerinin tespitine ilişkin hükmün açık ve anlaşılır olmadığı, hükmün bu haliyle infaza elverişli olamayacağı anlaşılmakla; Mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14477, Karar No: 2008/3838, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14477 E.  ,  2008/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 15.381.850.000 TL istendiğini bildirip, 1.295.000.000 TL borçlu olduğunun ve fazla kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 1.295.000.000 TL borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davamıza konu edilen davalının düzenlediği 20.12.2004 tarihli faturadır. Faturanın tetkikinde ilk okuma tarihinin 2.1.2004 son okuma tarihide 20.12.2004 tarihleridir. Faturada (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün

2007/14477-2008/3838

talimatı ile 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki kaçak elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital saat takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital saat taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile kaçak ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ile aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin dijital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacının da mekanik saatinin dijital saat takılmak üzere 7.7.2004 tarihide söküldüğü, yeni dijital saatin takılmadığı ve 2.1.2004 ile 20.12.2004 tarihleri arasından davacının sayaçsız elektrik kullandığı belirtilmiştir. Mekanik sayacın söküldüğü 7.7.2004 tarihinden 20.12.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının, kabulü gerekir. Öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, sulama döneminin sonu itibariyle endeksten ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarı, fatura dönemi de göz önünde tutularak Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri hükümlerine göre hesaplaması yapılması gerekir. Mahkemece açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yürürlükten kalkan Eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5746, Karar No: 2011/3523, Tarih: 24.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5746 E.  ,  2011/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Uygulama : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 184 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23110, Karar No: 2011/3731, Tarih: 17.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23110 E.  ,  2011/3731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra müdürlüğünce yapılan ihalede, taşınmazın alacaklıya ihale edildiği ve ihale bedelini yatırmasının istendiği görülmektedir. Alacaklının alacağının, ihale bedelini karşılaması halinde icra müdürlüğünce kendisinden ihale bedelini yatırması istenemez. Buna aykırı işlem tesisi bir hakkın yerine getirilmesiyle ilgili olduğundan İİK'nun 16/2.maddesi uyarınca süresiz şikayete tabidir. Kaldı ki, şikayete konu taşınmazın satışının 2.ihale günü olan 16.07.2010 tarihinde gerçekleştiği, buna göre 19.07.2010 tarihindeki şikayetin süresi içerisinde olduğu anlaşıldığından işin esasının incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile şikayetin süreden reddine ilişkin hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10166, Karar No: 2018/4987, Tarih: 03.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10166 E.  ,  2018/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat (her üçü hakkında)

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarından sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar Ahmet ve Emine ile katılan ...'ın babalarının sağlığında babaları tarafından işletilen Çelebi Konfeksiyon isimli iş yerini babalarının ölümünden sonra üç kardeş ortak olarak anlaşıp aralarında belirledikleri hisseler oranında adi ortaklık kurmak suretiyle Çelebi Konfeksiyon ... ve Ortakları ismi ile işletmeye devam ettikleri, adi ortaklığın yüzde 35'inin ..., yüzde 35 inin ..., yüzde 30 unun ise ...'ye ait olduğu anlaşılmakla bu adi ortaklığın ortaklarından olan sanıklar Ahmet ve Emine'nin diğer sanık ... ile olay tarihinde diğer ortak olan katılanı zarara uğratmak düşüncesiyle anlaşarak 10/01/2012 keşide tarihli 07/02/2012 ve 22/02/2012 vade tarihli 40.000 TL'lik iki ayrı senet düzenleyerek bu senetle katılan aleyhine icra takibi yapılmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılığa teşebbüs ettikleri iddia olunan olayda; Antalya 2. Noterliği 20.01.2011 tarihli senedi ile ortaklardan herhangi ikisinin şirket adına hareket etme yetkisinin bulunduğu, bonoların incelenmesinde borçlunun açıkça ..., kefilin ise ... olarak yazıldığı, imzaların bulunduğu bölümde ise Çelebi Konfeksiyonun kaşesinin vurulduğu, alacaklısının sanık ... olduğu bu şekilde alacaklı sanık ... vekilince borçlu sanıklar Ahmet ve Emine ile Çelebi Konfeksiyon adi ortaklık aleyhine Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesine 24/07/2012 tarihinde başvuruda bulunularak ihtiyati haciz talebinde bulunulduğu, mahkemece senetteki borçluların durumu nazara alınarak adi ortaklık yönünden ihtiyati haciz talebinin reddine karar verildiği, sanık ... vekilince bu durum karşısında sanık ... ve ortakları şirketi aleyhine sehven takibe girişildiğinin icra dairesine bildirilmesi ile bu şirket yönünden takipten vazgeçildiği ve icra takibine koyulan senetler yönünden borçlular olan ... ve ...' nin adi ortaklıktaki hisseleri oranında haciz işleminin yapıldığı, adi ortaklığa veya katılanın mal varlığına karşı zarar doğurucu herhangi bir durumun bulunmadığı sanıklardan her ikisinin birlikte sanıklar Ahmet ile Emine' nin diğer sanık ... ile aralarındaki borç alacak meselesi nedeniyle borç senedi düzenlemelerinin herhangi bir suç unsuru oluşturmayacağı, sanıkların sahte bono tanzim edip katılanı dolandırmak kastı ile hareket ettikleri yönünde delil bulunmadığı ve sanıkların üzerilerine atılı suçu işlemedikleri gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlemedikleri gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21828, Karar No: 2014/1589, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21828 E.  ,  2014/1589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-2863 sayılı Kanunun 74/1-1.cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2-2863 sayılı Kanunun 67/2, 75, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1.maddeleri gereğince mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Batman İl Emniyet Müdürlüğü görevlilerince olay günü Batman Sulh Ceza Mahkemesi'nin 27.04.2010 tarih ve 2010/1116 değişik iş numaralı önleme araması kararına dayanılarak sanığın içinde bulunduğu plakasız aracın şüphelenilerek durdurulduğu ve yapılan aramada sanığın üzerinden 5 cm boyunda, tek kulplu pişmiş topraktan yapılmış testi şeklinde objenin ele geçirildiği, aynı gün alınan arama kararına binaen sanığın evinde yapılan aramada üzerinde çıkan eser dışında 29 adet çeşitli formlarda pişmiş topraktan yapılmış çanak çömlek, 17 adet pişmiş topraktan yapılmış bezekli kırık parça, 1 adet pişmiş topraktan yapılmış kadın figürü, 23 adet boncuk ve pendant, 1 adet taştan yapılmış silindir mühür ve 7 adet hançer, bıçak ve mızrak ucunun ele geçirildiği ve el koyma işleminin yapıldığı, gerek 06.05.2010 tarihli Batman Müze Müdürlüğü'nün raporundan ve gerekse de 15.12.2011 tarihli Mardin Artuklu Üniversitesi Sanat Tarihi ve Arkeoloji Bölümleri öğretim görevlilerinden alınan bilirkişi heyeti raporundan anlaşılacağı üzere, ele geçirilen tüm eserlerin “Khabur malları” ve “Asur malları” olarak bilinen, M.Ö. 2000-1000 yıllarına ait oldukları ve 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olduğu, yine Batman Müze Müdürlüğü'nde görevli sanat tarihçi ile arkeolog tarafından olay yeri incelenerek düzenlenen 11.07.2011 tarihli rapordan anlaşılacağı üzere, olay yeri olan Çakıllı köyünün, 1. derece sit alanı olan “hırabajar” olarak adlandırılan yer ile Bozhöyük köyü arasında bulunduğu, bu yerin bir höyük üzerine kurulu olduğu, bu yerde birçok eski mezar ve mağaraların ve civarda eskiden kalma çok sayıda seramik parçalarının bulunduğu, bu nedenle bu alanın koruması gerekli taşınmaz kültür varlığı olduğu, sanığın beyanından 2008 yılı içinde bu alanda izinsiz kazı yaptığı ve ele geçirilen kültür varlıklarını bulduğu, yasal süre içerisinde bu eserlerin bildirimini de yapmadığı, böylece sanığın kültür varlığı bulmak amacıyla korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı alanında kazı yapmak ve haber verme yükümlülüğüne aykırı davranmak suçlarının sabit olduğu anlaşılmıştır.

1) Sanığın 2008 yılı içinde işlediği izinsiz kazı yapma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1) Sanığın 2008 yılı içinde işlediği izinsiz kazı yapma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Batman Müze Müdürlüğü'nde görevli sanat tarihçi ile arkeolog tarafından olay yeri incelenerek düzenlenen 11.07.2011 tarihli raporda, olay yeri olan Çakıllı köyünün, 1. derece sit alanı olan “hırabajar” olarak adlandırılan yer ile Bozhöyük köyü arasında bulunduğu, bu yerin bir höyük üzerine kurulu olduğu, bu yerde birçok eski mezar ve mağaraların ve civarda eskiden kalma çok sayıda seramik parçalarının bulunduğunun, bu nedenle söz konusu yerin sit alanı dışında kaldığı ancak, 2863 Sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 6. maddesi içerisinde tanımlanan korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı konumunda tescile tabi eser olduğunun belirtilmesi karşısında, eyleminin 2863 sayılı kanunun 74/1-1.cümlesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmakla, tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç kastının bulunmadığına, maddi menfaat edinmek için kazı yapmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanığın kültür varlığı ticareti yapmak suçundan mahkumiyetine ilişkin hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, suça konu eserleri 2008 yılı içerisinde kazı yaparak bulduğuna ilişkin, aksi ispatlanamayan savunması ve dosya içerisinde suça konu kültür varlıklarını ticarete konu ettiğine dair herhangi bir delil elde edilememesi karşısında, eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesinde düzenlenen “ihbar yükümlülüğüne aykırılık” suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6092, Karar No: 2015/3464, Tarih: 08.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6092 E.  ,  2015/3464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, davalı alacaklının ödeme emrinin usulsüz olarak tebliğ edilmesine rağmen sıra cetvelinde ikinci sıraya kaydedildiğini, müvekkilinin ikinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, tebligatın usulüne uygun olduğunu ve davacının hukuki yararının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; icra takip dosyasında mevcut tebligatın usulsüz olduğunun ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İcra hukukunda, kural olarak, şikayet hakkı takibin taraflarına aittir. Ancak, İİK'nın 142. maddesinin son fıkrası hükmüyle bu kurala bir istisna getirilmiştir. İİK'nın 142. maddesinin son fıkrasında "Ancak itiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla tetkik merciine arz olunur" hükmü yer almaktadır. Başka bir anlatımla, satış bedelinin borçları ödemeye yetmemesi üzerine sıra cetveli düzenlenirse, alacaklılar, diğer alacaklıların icra dosyalarındaki takip hukukuna aykırı işlemlerin kendi sırasına etkili olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz edebilir.

Ödeme emrinin tebliği; takibin kesinleşmesi, haciz hakkının doğup doğmadığı ve sonuç olarak satış bedelinin paylaştırılmasına dair sıra cetvelinin düzenlenmesiyle doğrudan ilgili olduğundan, şikayetçi alacaklının tebligatın yasaya uygun bulunmadığını, yani usulsüzlüğünü ileri sürerek, sıra cetveline itirazı mümkündür. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 15.05.1997 tarih ve 309 E., 4989 K.; 09.03.2006 tarih ve 730 E., 288 K.; Dairemizin 16.01.2012 tarih ve 2011/4415 E., 2012/7 K.; 26.04.2013 tarih ve 2082 E., 2750 K.; 31.10.2013 tarih ve 6691 E., 6682 K. sayılı ilamları bu yöndedir.

Somut olayda, şikayet olunanın alacaklı olduğu .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/16829 sayılı icra dosyasında, ödeme emri tebligatının usulüne uygun olup olmadığı araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.