muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8368, Karar No: 2014/2349, Tarih: 27.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8368 E.  ,  2014/2349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2013/383-2013/358

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete proje danışmanlık hizmeti verdiğini, hizmet bedelini ödemeyen davalı hakkında alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı aleyhine delil teşkil eden defter kayıtlarının davacı defterleriyle uyumlu olduğu, davacının davalıdan bakiye 17.572,18 TL asıl ve 160,32 TL işlemiş faiz alacağı olduğu, her ne kadar asıl alacak 17.572,18 TL olması gerekirken kısa kararda 15.572,18 TL olarak yazılmışsa da, açık maddi hata olduğu belirlenmekle, gerekçeli kararda bu hatanın düzeltilerek, hüküm fıkrasının doğru olarak yazılmasının sağlandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 17.572,18 TL asıl alacak ve 160,32 TL işlemiş faiz üzerinden iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle takibin devamına, alacak likit olduğundan toplam alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son) maddesi hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2. maddesi uyarınca, gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nın ve HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda "davanın kısmen kabulüne,davalının Kadıköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/23682 sayılı icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin; 15.572,18 TL asıl alacak 160,32 TL işlemiş faiz üzerinden, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle devamına" karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda "davanın kısmen kabulüne, davalının Kadıköy 6. İcra Müdürlüğü'nün 2012/23682 sayılı icra dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin; 17.572,18 TL asıl alacak 160,32 TL işlemiş faiz üzerinden, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen ve değişecek olan avans faiz oranları uygulanmak suretiyle devamına" karar verilmiş olup, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10989, Karar No: 2023/881, Tarih: 07.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10989 E.  ,  2023/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 Tarihli ve 2017/31Esas, 2018/580 Karar Sayılı Kararı

Sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanunu'nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.09.2019 Tarihli ve 2019/334 Esas, 2019/1395 Karar Sayılı Kararı

İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Kararın usul, yasa ve fiili gerçeklere aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Kararın usul, yasa ve fiili gerçeklere aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın işçi alacağından dolayı husumetli olduğu katılana birden fazla kez ateş ettiği, Adli Tıp Raporuna göre katılanın vücudunda yedi adet silahla yaralama bulgusuna rastlanıldığı, her ne kadar katılan hayati tehlike geçirmemiş ise de, vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, sanığın gece vaktinde ateş etmesi, katılanın ilk atış sonucu düşmesinden sonra diğer atışların yerdeyken yapılmış olması, mermilerin ayak kısmına isabet etmesinin sanığın ayak kısmını hedef aldığını göstermeyeceği, yerde yatan adamın ayağına gelen mermilerin göğüsüne sırtına, başına gelmesinin de kuvvetle muhtemel olması sebepleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı inkar ettiği belirlenmiştir.

3. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. 17.06.2016 ve 23.07.2016 tarihli tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

6. Sanığın eylemi sonucunda katılanın yaralanmasına ilişkin olarak ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 13.12.2016 tarihli raporunda;

''Sol femur proksimalde 2, tibia ön yüzde 1, tibia lateral yüzde 2, sağ ayak bilek medialinde 1, femur medial şaft bölgesinde 1 adet ateşli silah yarası izlendiği, grafilerde sol tibia şaft fraktürü ve lateral malleol fraktürü tespit edildiği, yaralanmaların kişinin yaşamını tehlikeye sokmadığı, basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olmadığı, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6.) derecede olduğu..''

Şeklinde görüş açıklandığı görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ''..ancak sanıkla mağdur arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmayışı, yaralanmaların vücudun alt bölgelerinde olması, sanığın eylemine kendiliğinden son verip hayati bölgelere isabet ettirme imkanı varken bunu yapmamış olması dikkate alındığında kastının yaralamaya yönelik olması karşısında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması'' isabetsizliğine yer verildiği ve sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sübut

Katılanın aşamalardaki beyanları, tanıklar....., ve .....,.'nin kolluk ifadeleri, katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Olay ve Olgular başlığı altında (6) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporunun içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı

IV. GEREKÇE

A. Sübut

Katılanın aşamalardaki beyanları, tanıklar....., ve .....,.'nin kolluk ifadeleri, katılanın yaralanmasına ilişkin olarak Olay ve Olgular başlığı altında (6) numaralı paragrafta belirtilen adlî raporunun içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğundan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suç Vasfı

Katılanın suç tarihinden önce sanığın yanında işçi olarak çalışmasından kaynaklanan işçi alacağı sebebiyle taraflar arasında husumetin bulunduğu, katılanın birkaç kez alacağını istemesine rağmen sanığın borcunu ödemediği gibi katılana yönelik sinkaflı sözlerle hakaretlerde bulunduğu, olay günü sanığın katılana telefon açarak buluşmaya davet ettiği, katılanın gece 22:30 sularında buluşma yeri olan parkta beklediği esnada sanığın idaresindeki otomobil ile gelip araçtan inmeyerek yol kenarında beklemekte olan katılana toplamda beş el ateş ettiği, katılanın her iki ayak bileği ve sol uyluk bölgesinden hayati fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede kemik kırıklarına neden olacak şekilde yaralandığı olayda henüz husumet boyutuna ulaşmamış olsa da aradaki alacak verecek ihtilafının varlığı, atış sayısının fazlalığı, katılana ait Adli Tıp raporunda belirtildiği üzere yedi atışa ilişkin kurşun izinin tespit edilmesi, katılanın ilk atıştan sonra isabet alıp yere düşmesine rağmen vazgeçmeyen sanığın atışlarına devam etmesi, katılanın üst ekstremite ve femur bölgesinde de yaralanma bulunması gece sayılan bir zamanda devam eden sonraki atışlarda hedef seçme imkanının ortadan kalkması karşısında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Eksik İnceleme

Katılana ait tüm tedavi evrakları ve raporlarla birlikte en yakın Adli Tıp kurumuna sevk edilerek yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığına ilişkin raporun alınmasından sonra 5237 sayılı Kanunun 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması gerektiği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B ve C) bentlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi suç vasfı ve eksik inceleme yönünden yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarihli ve 2019/334 Esas, 2019/1395 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanunun 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12615, Karar No: 2018/7503, Tarih: 24.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/12615 E.  ,  2018/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet (2 kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur ...'ye yönelik yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın yaralama eylemini silahtan sayılan pense ile eşine karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/2. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12845, Karar No: 2012/972, Tarih: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12845 E.  ,  2012/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31227, Karar No: 2021/7975, Tarih: 13.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31227 E.  ,  2021/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.09.2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.05.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık kesintili zamanaşımının, 06/05/2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğunve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27084, Karar No: 2013/1433, Tarih: 05.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27084 E.  ,  2013/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Şanlıurfa Kapalı ve Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 13.06.2006 tarihli yazısıyla bu suçtan salıverilmelerine karar verilen sanıklardan Edip Kaya'nın ceza ilamı bulunduğundan serbest bırakılmadığının belirtilmesi nedeniyle başka suçtan hükümlü olarak Şanlıurfa Kapalı ve Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanık Edip Kaya, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Edip Kaya ve ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19293, Karar No: 2017/24762, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19293 E.  ,  2017/24762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.