muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8381, Karar No: 2010/15300, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8381 E.  ,  2010/15300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2804, Karar No: 2020/489, Tarih: 17.02.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2804 E.  ,  2020/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında ilk derece mahkemesince verilen davanın kabulüne yönelik hükme karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından verilen davalının istinaf isteminin esastan reddine yönelik kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirkete, lehtarı dava dışı ... Orman Ürünleri Madencilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. olan, 05/09/2016 vade tarihli, 32.595,00 TL bedelli, 29/09/2016 vade tarihli, 25.100,00 TL bedelli, 29/09/2016 vade tarihli, 28.100,00 TL bedelli keşidecisi davacı olan 3 adet bono için davalı banka tarafından 23/03/2016 ve 18/04/2016 tarihli ihbarnameler gönderilmesi ile bonolardan haberdar olduklarını, yaptıkları araştırmaya göre senetlerin davacı şirket tarafından keşide edilmediğini, senet altındaki imzaların davacı şirket yetkililerine ait olmadığını belirterek davacı şirket tarafından keşide edilmeyen senetlerden dolayı borçlu olunmadığının tespitine, senetlerin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı bankanın senetleri dava dışı müşterisine verdiği kredinin teminatı olarak hukuka uygun bir şekilde teslim aldığını, senetlerdeki imzanın davacılara ait olmadığı def’inin kendilerine karşı ileri sürülemeyeceğini, davalının senetlerdeki imzaların sahteliğini araştırma yükümlülüğü bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından düzenlendiği ileri sürülen bonolardaki imzanın davacının yetkili temsilcisine ait olmadığının tespit edildiği, her ne kadar davalı banka teminat iddiasında bulunmuş ise de teminat sebebiyle bedelsizliğin şahsi def’i olup taraflar arasında sonuç doğuracağı ancak imza inkarının mutlak def’i olup herkese karşı ileri sürüleceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesince grafoloji uzmanı bilirkişiden alınan raporuna göre dava konusu bonoların ön yüzlerinde şirket adına atılan imzaların şirket yetkililerinin el ürünü olmadığının anlaşıldığı, imza inkarının kıymetli evrakı elinde bulunduran herkese karşı ileri sürülebilen mutlak def'i niteliğinde olduğu, bu hususta hamil ve cirantaların iyiniyet iddiasının dinlenemeyeceği gerekçesi ile davalının istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36212, Karar No: 2019/6718, Tarih: 26.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/36212 E.  ,  2019/6718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette 07.12.2005-16.12.2011 tarihleri arasında tıbbi satış temsilcisi olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin 16.12.2011 tarihinde haksız ve geçersiz nedenlerle iş gücü fazlalığı nedenine dayanılarak toplu işçi çıkarma kapsamında feshedildiğini iddia ederek davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bireysel emeklilik sigortası, kıyafet ve diğer giderler için yapılan kesintilerin iadesi ile manevi tazminat alacaklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, dava konusu ücret alacakların 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, davacının 07.12.2005-16.12.2011 tarihleri arasında davalı şirkette tıbbi mümessil alarak çalıştığını, davacının davalıya ait işyerinde baskı ve mobbing uygulandığı yönündeki iddialarının tamamen asılsız olduğunu, davalı şirketin işin ve işletmenin gereklerinden dolayı Aralık/2011 ayında toplu fesih sürecine girdiğini, davacıya yasal tazminatlarının yanı sıra paket ödemesinin de eksiksiz olarak yapıldığını, davacının banka hesabına 31.01.2012 tarihinde yasal haklarının yanı sıra net 10.603,76 TL ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, davacının fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Prim, çalışanı özendirici ve ödüllendirici bir ücret ödemesi olup işverence işçiye garanti edilmiş bir temel ücretin üzerine belirli bir usule bağlı olarak ödenen ek bir ücrettir. İşverenin istek ve değerlendirmesine bağlı olabileceği gibi, sözleşme gereği olarak da verilebilir. Genel olarak pazarlamacılık sureti ile satışlarda çalışanların ücret yanında satış bedelinden belirli oranda prim (komisyon) aldıkları bilinen bir olgudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41'inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Fazla mesai ise kural olarak 4857 sayılı İş Kanunu’na göre, kanunda yazılı şartlar çerçevesinde, haftalık 45 saati aşan çalışmalardır. İşçi fazla mesai yapsın yapmasın prim ödemesi var ise bu ek ücrete hak kazanır. Bu nedenle de ödenen prim alacağının fazla mesai ücretinden mahsubuna gidilemez.

Ancak ister gezerek, isterse işyerinde çalışsın satış temsilcisi mesaisi arttıkça prim alacağı artacağından, bir anlamda yüzde usulü ile çalışması sözkonusu olduğundan fazla çalışma ücretinin yüzde usulünde olduğu gibi sadece zamlı kısmının (% 50) hesaplanması gerekir.

Somut olayda davacının satışa bağlı prim aldığı anlaşılmakla ispat ettiği fazla mesainin yukarıda da açıklandığı üzere saat ücretinin aslını aldığı, sadece zamlı kısmını almadığı kabul edilerek 0,5 kat sayı ile hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken primin fazla mesaiyi karşıladığı gerekçesi ile tamamen reddi hatalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4697, Karar No: 2020/299, Tarih: 30.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4697 E.  ,  2020/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin 16/11/2011 tarihinde ...'in kullandığı motosiklet ile yolculuk yaparken, sürücü ... kullanımında olan ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu meydana gelen kazada yaralandığını, olay sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağında motosiklet sürücüsü ...'in 2918 sayılı yasanın 47-c md düzenlenen kuralı ihlal ettiği, araç sürücüsü ...'nin her hangi bir kural ihlali olmadığının belirtildiği, yolcu konumunda olan müvekkilinin yasa gereği kusurdan bağımsız olduğunu, müvekkilinin meydana gelen kazada sol ayak bileğinde ve ayağında birden fazla kırık oluştuğunu, müvekkilin ayağında hareket kısıtlılığı meydana geldiğini, müvekkilinin % 24 oranında sürekli sakatlığı bulunduğunu, kazaya karışan ... plakalı ...'ye ait aracın kaza tarihi itibarıyla zorunlu trafik sigortası bulunmadığını, yasa gereği davalı kuruma müracaatta bulunduklarını ve 11460 sayılı hasar dosyası açıldığını, kurum tarafnıdan verilen cevapta kazada sürücünün davacı

olduğunun karşı taraf sürücüsü ve motosiklet sahibi tarafından beyan edildiğini, bu sebeple tayzminat taleplerinin karşılanmadığını, müvekkilinin kazada yolcu pozisyonunda olduğunun kaza tespit tutanağı, taraf beyanları ve soruşturma dosyasında sabit olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 70.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile toplam 197.915,36 TL kalıcı ve geçici işgöremezlik tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre,Davanın kabulü ile, 197.915,36 TL nin (70.000,0 TL nin dava tarihi olan 26/07/2013, 127.915,36 TL nin ıslah tarihi olan 21/02/2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte) davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

karar verilmiş, hükme karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, Davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b,2 maddesi uyarınca ayrı ayrı kabulü ile, düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere, Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 04/05/2017 tarih ve 2013/60 esas ve 2017/147 karar sayılı kararının kaldırılmasına, Davanın KABULÜ ile, 197.915,36 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava

dosyasının Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 10.272,82 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 30/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11966, Karar No: 2008/12573, Tarih: 10.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11966 E.  ,  2008/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit istemine ilişkin davada Ankara 5. Tüketici ile Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çalınan kredi kartı nedeniyle yapılan alış verişten kaynaklanan alacağa ilişkindir.

Dosya kapsamından davanın, davacı kişiye ait kredi kartının çalınması sonucu üçüncü kişiler tarafından kullanılması nedeniyle ... zararın davalı üye işyerlerinden ödetilmesi isteğiyle açıldığına, kredi kartının ilgilisine tesliminden sonra özen ile saklanması ve kullanılması ... sahibine ait ise de, yasal olmayan yollarla (somut olayda olduğu gibi çalınması) kartın 3. kişi tarafından kullanılması durumunda, üye işyerlerinin de ... kullanımı sırasında oluşan riski paylaşması gerektiğine, davada davalı işyerlerinin gerekli dikkat ve özeni göstermediğinin iddia edildiğine, 5464 Sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Yasası'nın 2.maddesinde; kartlı sistem ..., ... çıkaran, üye işyeri anlaşması yapan kuruluş ile üye işyerleri ve ... hamillerinin bu yasa hükümlerine tabi olduğuna, yine aynı yasanın 17. maddesinde; mal ve hizmet karşılığının kredi kartı ile ödenmek istenmesi halinde, üye işyerinin görev ve sorumlulukları düzenlendiğine ve görülmekte olan davada, ödemeyi kredi kartı ile kabul eden davalı işyerlerinin sorumluluğuna dayanıldığına göre, uyuşmazlığının tüketici mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

O halde; davaya bakmakla görevli mahkeme Ankara 5. Tüketici Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4589, Karar No: 2006/7609, Tarih: 11.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4589 E.  ,  2006/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan bilirkişinin Döküman İnceleme Uzmanı olup grafoloji dalında özel ihtisas  yaptığı  belgelenmeden adı geçenin  verdiği  rapora  itibar edilerek sonuca gidilmesi de  doğru değildir.

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir labaratuvar ortamında optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak,grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerkse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersimi,seyir, baskıderecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması;sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş,tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kulanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış, sadece grafolojik ve grafometrik metotların uygulandığının belirlenmesi ile yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır.Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. (H.G.K.nun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246E. 2001/467K. sayılı kararı)

Mahkemece  yapılacak iş öncelikle grafoloji dalında özel ihtisas yaptığı belgelenen bilirkişi  seçilmesi ve bundan sonra itiraza konu belge asılları ile dosyadaki emsal imzalar üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik  incelemeye  ve yetersiz  bilirkişi  raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK’nun 170/3 maddesi gereğince inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı, mahkemece aynı Kanunun 68/a maddesine göre yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ise, itirazın kabulü ile birlikte takibin durdurulmasına karar verilir.Mahkemece anılan yasa hükmüne aykırı olarak takibin durdurulması yerine iptaline karar verilmesi yasaya uygun görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9577, Karar No: 2016/834, Tarih: 09.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/9577 E.  ,  2016/834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanığın, 7.000 TL ve 12.000 TL bedelli senetleri kardeşi ...'in yerine kefil sıfatıyla imzalayıp katılana vererek resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanığın "katılana, muhasebe müdürü ... yanlarında iken 7.000 TL'lik senet verdiğini, bu senede bir sonraki gün babası ...'ın kefil sıfatı ile imza attığını, kardeşi ... adına imza atmadığını" iddia etmesi, katılanın "sanığın senetleri yazılmış halde kendisine getirdiğini, senetlerde tanzim ve vade tarihleri olmadığından sanığın huzurunda bu tarihleri kendisinin yazdığını" beyan etmesi ancak alınan bilirkişi raporunda iki senetteki bütün yazıların aynı renk mürekkepli tek bir kalemle yazılmış olup bütün yazıların aynı şahsın eli ürünü olduğunun bildirilmesi ve katılanın kefil ...'i önceden tanıyıp tanımadığı hususunda çelişkili beyanları bulunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığa suça konu senetler gösterilip kendisi tarafından katılana verilen senetlerle aynı olup olmadığının sorulması, sanığın savunmasında yer alan ...'nun ve ...'ın tanık sıfatıyla celpleri ve suça konu senetlerin gösterilmesi ile "söz konusu senetlerin sanık tarafından katılana verilen senetler olup olmadığı, verildiğinde hangi yazı, tarih ve imzaların bulunduğu/bulunmadığı" hususunda ayrıntılı beyanlarının alınması, sanığın, tanık ...'ın ve katılanın istiktab suretiyle alınacak yazı, rakam ve imza örnekleriyle, suç tarihinden önce resmi kurumlar nezdindeki yazı ve imzalarını taşıyan belge asılları da getirtilip, suça konu senetlerin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanığın, tanık ...'ın ve katılanın eli ürünü olup olmadığı, tanzime ilişkin tüm yazı ve rakamların aynı kişi eli ürünü ve aynı kalemden yazılmış olup olmadıkları hususunda Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden rapor alınması sonrasında toplanan tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın üzerine atılı suçun sübutu halinde ise, Yargıtay İBK'nun 14/12/1992 tarih ve 1/5 ve Ceza Genel Kurulu'nun 24/03/1998 gün ve 51/106 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerektiği, aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiilin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, katılanın sanık tarafından 2 adet senet kendisine verildiğinde tanzim tarihi ve vade tarihi yazılı olmadığından sanığın huzurunda kendisinin yazdığını beyan ettiği anlaşılmasına göre, unsurları eksik senedin sanığın elinden çıkmasından sonra, farklı bir yerde katılan tarafından tamamlanması halinde sanık tarafından senetlerin katılana verildiği suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK’nun 688. (6102 sayılı Kanunun 776.) maddesinin 6. fıkrası uyarınca senet metninde bulunması gerekli zorunlu unsurlardan olan "tanzim tarihinin” bulunmaması nedeniyle özel belge niteliğinde olacağı ve sanığın eyleminin TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

3- Kabule göre de;

Gözaltında kalmış olan sanık hakkında TCK'nun 63. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8835, Karar No: 2010/15302, Tarih: 20.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8835 E.  ,  2010/15302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur.Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.