muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5493, Karar No: 2012/8763, Tarih: 24.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/5493 E.  ,  2012/8763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 tarih ve 2009/696-2009/805 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden ihlas Finans Kurumu AŞ adına düzenlenmiş, üzerinde "Kar ve Zarara Katılma Hesap Cüzdanı " ibaresi bulunan bir belge ile 77.000 DM tutarında para tahsil edildiğini, müvekkilinin parasını geri almak istediğinde ise şirket yetkilerince sürekli oyalandığını ancak paranın iade edilmediğini, yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan yargılandıklarını, şirketlerin yönetim kurullarında görevli diğer davalıların da zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek davalıların sorumlu olduklarının tespitine,mevzuata aykırı kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne, müvekkilinden tahsil edilen 77.000 DM (39.369,47 Euro) karşılığı 85.242,78 TL'nin faizi ile birlikte iadesine karar verilmesini, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasını talep ve dava etmişlerdir..

Davalı Tasfiye Halinde İhlas Finans Kurumu AŞ vekili, taraflar arasında bir "Kara ve Zarara Katılma Hesabı Akdi " bulunduğunu, kar ve zarara katılma hesabının mutlak ödenmesi gereken bir alacak olmadığını, 11.02.2001 tarih ve 24315 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunun 171 numaralı kararı ile şirketin faaliyet izninin kaldırıldığını ve şirketin münfesih olduğunun taraflarına bildirildiğini, şirketin böylelikle tasfiye sürecine girdiğini, şirketin TTK'nun Anonim Şirketlerin Tasfiyesine ilişkin hükümlere göre tasfiye edildiğini, TTK'nun 446. maddesine göre tasfiye ile ilgili hesaplamalar ve bilanço çalışmaları yapılmadan herhangi bir ödeme yapılmadığını, davacının Kurumlar Vergisi Kanununun yollama yaptığı İİK'nun 206. maddesinin altıncı sırasında düzenlenen ve tüm imtiyazlı ilk beş sıradaki alacaklıların haklarını almalarından sonra alacak talebinde bulunabilecek alacaklılardan olduğundan tasfiye sonunu beklemek zorunda olduğunu savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Diğer davalılar ... ve ... vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında borç doğurur akdi münasebet bulunmadığını, müvekkillerinin yönetici sıfatlarının da bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Diğer davalılar ... ve ... vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında borç doğurur akdi münasebet bulunmadığını, müvekkillerinin yönetici sıfatlarının da bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı finans kurumunun faaliyet izni BDDK'nun 10.02.2001 tarihli ve 171 sayılı kararı ile kaldırıldığı, ve tasfiye sürecine girdiği, 4389 sayılı Bankalar Kanununun 20-6/d maddesinde faaliyet izni kaldırılan özel finans kurumunun yönetim ve denetiminin yasada belirtilen tasfiye kuruluna intikal etmesi sebebiyle davacının kar ve zarara katılma hesap cüzdanlarına dayalı olarak alacağını tasfiye işlemleri tamamlanmadan isteyemeyeceği, diğer davalıların ise davacı ile doğrudan bir borç doğurucu işlem yapmaması ve pasif dava ehliyetleri bulunmadığı gerekçesi ile davalılar A...... ve ...'a yönelik davanın pasif dava ehliyeti olmadığından reddine, davalı Tasfiye halinde İhlas Finans Kurumu AŞ'ye yönelik davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27197, Karar No: 2012/9379, Tarih: 26.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/27197 E.  ,  2012/9379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1249, Karar No: 2017/10425, Tarih: 11.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1249 E.  ,  2017/10425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde,... Atakent Mah. ... Konutları 10-A blok temsilcisi olduğunu, sitenin 09/01/2013 tarihinde yapılan genel kurulunda bütçe ve işletme projesinin kabulünün usulsüz olduğunu, toplantıya sadece 65 delegenin katıldığını, toplantıda bütçe ve işletme projesinin kabulü yönünde 31 evet oyunun çıktığını, gerek KMK gerekse yönetim planına göre bir maddenin kabulü için katılanların yarıdan bir fazlası olması gerektiğini beyan ederek bütçenin ve işletme projesinin kabul edilmediğinin tespitine 09/01/2013 tarihinde yapılan genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, ... Konutları 1.Sitesinin 19/01/2013 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptali istemine ilişkindir.

Davacının ... Konutları 1 Sitesinin 19/01/2013 tarihli genel kurulundaki bütçe ve işletme projesi oylamasının usulsüz olduğunu ileri sürerek iptal davası açmış olduğu anlaşılmakla mahkemece davacının talebini aşacak şekilde 19/01/2013 tarihli tüm kat malikleri kurulu kararlarının iptaline karar verilmesi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesindeki taleple bağlılık ilkesine aykırılık teşkil etmektedir. İlgili yasa maddesinde belirtildiği üzere “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Mahkemece gerekirse davacının taleplerini açıklatmak sureti ile hangi maddelerin iptalini istediğinin açıklığa kavuşturularak davacının kat malikleri kurulunda iptalini istediği maddelere muhalif kalıp kalmadığının araştırılması ve muhalif kalınmışsa Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre kararın iptalini gerektirecek bir husus olup olmadığını belirlenmesi ve sadece iptal edilmesi gereken kararlar yönünden hüküm kurulması gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde tüm kararların iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 11/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10738, Karar No: 2017/1520, Tarih: 27.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/10738 E.  ,  2017/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir..

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-24.02.2010 tarihinde İş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir nedeniyle uğranılan kurum zararının davalıdan tahsili istemine ilişkin olan davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve

insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Somut olayda; davalıya ait mukavva kutu imalatı işyerinde, sigortalının bodrum 1. Kattan zemin kata, yükle dolu yük asansörüne binerek çıkmak istemesi üzerine halatın koparak asansörün düşmesi sonucu sigortalının yaralandığı, asansör üzerinde insan binemeyeceğine dair uyarıcı levhanın bulunmasına rağmen sigortalının yük asansörüne binmesi durumunda işçinin daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan 07.06.2014 tarihli kusur raporunda ise; sigortalı işçinin daha fazla kusurlu olduğu gözetilmeksizin işverene %75, sigortalıya % 25 oranında kusur verilmiş olup söz konusu raporun oluşa uygun olmadığı belirgindir.

Mahkemece konusunda ve işçi sağlığı ile iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşa ve mevzuata uygun kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz kusur raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıdan alınmasına, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12343, Karar No: 2008/12509, Tarih: 03.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12343 E.  ,  2008/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı yetki belgesine dayanarak, izalei şuyu davasına konu olan 526, 1495 ve 1234 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında soyadı ve baba adı yazılı olmayan hissedarların soyadlarının ve baba adlarının nüfus kayıtlarına uygun biçimde tapu siciline işlenmesini istemiştir.

Davalı idare vekili davanın reddini savunmuş, diğer davalılardan ... ve ... davaya bir diyeceklerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkeme, davayı kabul etmiştir.

Davayı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olaya baktığımızda;

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Yukarıdaki bilgiler ışığında somut olaya baktığımızda;

I- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

II-Davacı vekili kimliğinde düzeltme yapılmasını istediği öteki hissedarların yanı sıra 1234 sayılı parselde hissedar ...’nin tapu kaydında yazılı olmayan soyadının ..., baba adının Aşır, 1495 parsel sayılı taşınmaz tapusunda ise hissedarlardan ...’nin yazılı olmayan soyadının ..., baba adının Aşır olarak düzeltilmesini istemiştir.

Kadıköy muhtarlığının 13.10.2005 günkü ilmühaberinde ... ve ...’nin her ikisinin de soyadlarının ..., baba adlarının Aşır olduğu bildirilmiştir. Davacı tanığı ... ... ise 28.11.2006 günlü ifadesinde, üst paragrafta ... ...’nın baba adının ... olabileceğini, ...’ın soyadının ... olduğunu, ...’nin ise İskender karısı olduğunu, ...’nin annesinin de ... olabileceğini, alttaki paragrafta ...’nin soyadının ..., baba adının Aşır olduğunu ...’nin ise soyadının ..., baba adının ise Aşır olduğunu söylemek suretiyle çekişmeli ifade vermiştir.

Dairemizin 27.05.2008 günlü geri çevirme kararı üzerine ... ve ...’ye ait nüfus kayıt örnekleri celbedilmiştir. ...’nin eşi ... ...’ya ait ... ili ... (1434) ilçesi ... Köyü 53 cilt 58 hanedeki kayda

göre ...’nin soyadı ..., baba adı .... Ancak ...’nin evlenerek geldiği ... ili ... İlçesi ... 53 cilt 2 eski hane numarasındaki kayıtta ise ...’nin baba adı ...’tir. Aynı kayıtta ...’nin annesi olarak görünen ...’nin baba adı Aşır, soyadı ...’dir.

Hal böyle olunca tapu hissedarlarından ...’nin baba adı ile ...’nin soyadının nüfustaki resmi kayıt ile çelişen tanık bayanı ve muhtarlık ilmühaberine uygun biçimde düzeltilmesi doğru değildir.

Davacı ve vekiline ahvali şahsiye sicillerindeki ... ve ...’ye ait bilgilerin doğru olup olmadığı sorularak, bu sicillerin doğruluğunun kabulü halinde tapuda onlara uygun bir düzeltme yapılmasını isteyip istemedikleri açıklattırılarak düzeltme ile bu mülkiyet nakline neden olmayacak biçimde hüküm oluşturulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda;

I.bentte yazılı nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

II.bent uyarınca davalı idare vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, 03.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5492, Karar No: 2012/7040, Tarih: 10.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5492 E.  ,  2012/7040 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile... arasındaki dava hakkında... verilen 16.09.2011 günlü ve ... sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Tebligat Kanununun 35. anılan maddesinde "kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır...." düzenlemesi yer almaktadır.

Davalı şirkete, anılan madde uyarınca gıyabi hükmün tebliğ edildiği, ancak tebliğ parçasında asılma tarihinin yazılmadığı, bu nedenle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalı ... yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı SGK Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4030, Karar No: 2011/8357, Tarih: 26.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/4030 E.  ,  2011/8357 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/118347

MAHKEMESİ :ELBİSTAN Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :23/02/2010 - 98/26

SUÇ :Kasten öldürmek

H.. oğlu M.. M..'i kasten öldürmekten, N.. M..'i de kasten öldürmeye teşebbüsten sanıklar Sefa ile A.. S..'in yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, adı geçen sanık A.. S..'in öldürmeye teşebbüsten, A.. S..'in üzerine atılı suçtan beraatlerine ilişkin (ELBİSTAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/02/2010 gün ve 98/26 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanıklar Safa ve Aktan müdafiinin süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; kardeş olup aynı öldürme suçunun failleri olarak yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Safa, Aktan ve Adnan'ın ayrı ayrı müdafiiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK.nun 152.maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar Safa ve Aktan müdafiileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçe süreye göre sanıklar Safa ve Aktan'ın tahliye istemlerinin reddine, 26/12/2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1569, Karar No: 2007/1921, Tarih: 28.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1569 E.  ,  2007/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.9.2004 gününde verilen dilekçe ile irtifak yada kullanım haklarının iptali ile tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.