muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/295, Karar No: 2024/367, Tarih: 20.11.2024

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

2015 yılı Temmuz ayında PKK silahlı terör örgütünün kırsal kadrosuna katılarak örgütün Besta kampında silahlı ve ideolojik eğitim gören, Bager kod adını alarak faaliyet gösteren, örgüt yönetimi tarafından hendek olaylarında görevlendirilerek Şırnak merkez Bahçelievler Mahallesine Gelhat kod isimli tanık ...'la birlikte silahlı ve teçhizatlı olarak gönderilen, burada on gün kadar kaldıktan sonra talimatla geçtiği, güvenlik güçleriyle çatışmaların da yaşandığı Dicle Mahallesinin sorumluluğunu üstlenen, bu sorumluluk kapsamında silahla nöbet de tutarak emri altındaki yirmi beş civarında örgüt mensubu ile sekiz gün boyunca hendek kazılması ve barikat kurulması işlerini denetleyen, akabinde pasif kaldığı için Besta kırsalına geri gönderilen ve güvenlik güçlerine teslim olduğu 08.07.2019 tarihine kadar Kuzey Irak ve Suriye kırsalında örgüt faaliyetlerini sürdüren sanığın, üyesi bulunduğu silahlı terör örgütünün Devletin birliğini bozma ve ülke topraklarından bir kısmını Devlet idaresinden ayırma amacına yönelik olarak vahamet arz eden olayı gerçekleştirdiği, sübutu kabul olunan eyleminin amaç suçun işlenmesi doğrultusundaki örgütsel bağlılık ve ülke genelindeki organik bütünlüğüne göre amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte olduğunun kabulü gerekir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 10.10.2023 tarihli ve 23017-7029 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Dosyanın, uygulamanın denetlenmesi amacıyla Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19154, Karar No: 2022/1847, Tarih: 07.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19154 E.  ,  2022/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak;

1- Sanığın çalışanı olduğu ... adlı iş yerinde suç tarihinde yapılan aramada 155 adet sahte bandrollü ve 9 adet bandrolsüz kitap ele geçtiği iddiasıyla 5846 sayılı Kanunun 81/4. maddesi uyarınca açılan kamu davasında, dosya arasında bulunan kitap inceleme tutanağına göre ele geçen 155 adet kitabın 10 adedinin sahte banrollü, 145 adedinin ise başka eserlere ait bandrollü kitaplar olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında ele geçen tüm emvallerle ilgili olarak TCK'nun 44. maddesi aracılığıyla 5846 sayılı Kanunun 81/9. maddesi uyarınca bir kez hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile hüküm bölünmek suretiyle aynı Kanunun 81/9. maddesi uyarınca sanığın beraatine ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 71/1. ve 81/13. maddesi uyarınca ayrıca mahkumiyetine karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı Kanunun 43. maddesindeki kişi tabiriyle kastedilenin suçun mağduru olması, haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 5846 sayılı Kanunun 81. maddesinde düzenlenen bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçunda Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması, bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde de bu durumun değişmeyeceği, zira 5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan suç genel teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacak olup bu nedenle, tüzel kişiliğe haiz ... ile ... Yayıncılık A.Ş’nin şikayeti nedeniyle sanık hakkında TCK’nun 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma olanağı bulunmadığı halde anılan fıkra uygulanarak fazla ceza tayini,

II- Sanık ... hakkında ise;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 29.04.2019 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca, isteme kısmen uygun olarak, BOZULMASINA, sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulurken CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3095, Karar No: 2019/8305, Tarih: 19.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3095 E.  ,  2019/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30/12/2014 gün ve 2014/736 - 2014/488 sayılı kararı onayan Daire'nin 20/03/2018 gün ve 2016/8451 - 2018/2117 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 24.07.2006, 16.07.2007, 05.09.2008, 08.07.2009 ve 23.10.2009 tarihli genel kurul toplantılarına çağrılmadığını, müvekkilinin toplantıda hazır gösterildiğini, hazirun cetvelindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, TTK'nın 370. maddesine aykırı genel kurul toplantı ve genel kurul kararlarının yoklukla malul olduğunun tespitine, tüm kararların iptaline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6548, Karar No: 2012/422, Tarih: 31.01.2012

**15. Hukuk Dairesi         2010/6548 E.  ,  2012/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı şirket yetkilisi... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı şirket yetkilisi...ve davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, sözleşmenin davalı belediyenin haksız ve tek taraflı eylemi sonucu feshedildiğinin ve ilişkinin 03.07.2004 tarihinde sona erdiğinin tespiti, muarazanın giderilmesi, teminat mektuplarının iadesi, ... ve vergi dairesine davalı ... tarafından gerekli yazıların yazılmasının temini istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde ...’ya ve vergi dairesine davalı ... tarafından gerekli yazıların yazılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece bu istek kabul edilmiştir. Davalı ... tarafından ...’ya ve vergi dairesine yazıların yazılması idari işlem niteliğindedir. Adli yargı mahkemelerinin idareyi belli bir şekilde davranmaya zorlama yetkileri bulunmamaktadır. Mahkemece bu konuda yanılgıyla düşülerek ...’ya ve vergi dairesine davalı belediyeyi yazı yazmaya zorlayıcı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı belediyenin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası 3 numaralı bendinin karardan tamamen çıkarılmasına, yerine “Davacı vekilinin ...’ya ve vergi dairesine davalı ... tarafından yazı yazılmasına ilişkin isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 900,00TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olanan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14159, Karar No: 2024/20390, Tarih: 26.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/14159 E.  ,  2024/20390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/666 E., 2021/1403 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/162 E., 2021/141 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 221/4-1.cümle, 221/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-a maddeleri gereğince sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosyaya yansıyan eylemleri ile sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle anılan örgütün üyesi olduğuna ve silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın etkin pişmanlık kapsamındaki beyan ve teşhisleri ile diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgütün yapısı, faaliyetleri ve diğer örgüt mensuplarının tespiti ile ilgili olmak üzere verdiği bilgilerin niteliği ve faydalılık derecesi ile yargılama sürecinde etkin pişmanlıkta bulunulan aşama gözetildiğinde verilen kararda bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği, kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3352, Karar No: 2009/7082, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3352 E.  ,  2009/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

2009/3352-7082 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2345, Karar No: 2018/7288, Tarih: 01.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/2345 E.  ,  2018/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kurum tarafından tesis edilen aylık kesme işleminin iptali ile aylığın yeniden bağlanması talebine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya murisi babasından yetim aylığı bağlandığı, Sosyal Güvenlik Kontrol Memuru tarafından yapılan araştırmalar sonucu davacının boşanmış olduğu eşi ile birlikte fiilen yaşamakta olduğu tespit edilerek almakta olduğu maaşı kesilerek adına borç kaydedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı ile ayrıldığı eşinin boşanma tarihi olan 12/11/1999 dan sonra 2010 yılında ...ve ... eczanelerinden ikisinin de alışveriş yaptığı, yine aynı tarihlerde ...Vakıf Gureba ve Haseki hastanelerinde tedavi oldukları bu nedenle birlikte yaşadıkları kanaatine varılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyada mevcut hastane kayıtları incelendiğinde,davacının boşandığı eşinin hastane kayıtlarının uyuşmazlık konusu dönem sonrasına ait olduğu, eczane kayıtlarında ise davacının boşandığı eşinin ...Eczanesinden ilaç aldığı, ... Eczanesinden alışveriş yapmadığı anlaşılmıştır. Özellikle bozma sonrası toplanan deliller (medula, seçmen bilgi kayıtları, nüfus kayıtları vs.) dikkate alındığında davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşadıklarına dair somut delil elde edilememiştir. Açıklanan nedenlerle, davanın kabulü gerekirken mahkemece davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1769, Karar No: 2019/4185, Tarih: 10.06.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1769 E.  ,  2019/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/02/2017 tarih ve 2015/876 E 2017/79 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 18/07/2017 tarih ve 2017/245-2017/419 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 24.05.1995 tarihinde müvekkili ile davalı ... ortaklığında %50 pay sahibi olarak kurulduğunu, ana sözleşmenin 16. maddesi uyarınca sermaye arttırımı ve diğer maddeleri ile her çeşit değişikliğin ortaklar kurulunun ittifakıyla olacağının düzenlendiğini, davalı gerçek kişilerin hukuksuz ve suç oluşturacak şekilde müvekkilinin imzasını taklit ederek; 20.06.1997, 21.10.2003, 22.07.2005 ve 28.12.2011 tarihli ortaklar kurulu toplantı tutanaklarında müvekkili mezkur toplantılara katılmamış olmasına rağmen katılmış gibi gösterip yine imza taklidi suretiyle sermaye arttırımları gerçekleştirdiklerini, böylece müvekkilinin şirketteki ortaklık payının %50’den %2’ye kadar düşürüldüğünü, imza taklidi yapılmak suretiyle şirket ana sözleşmesinin 16. maddesinde öngörülen nisabın sağlanmaya çalışıldığını, imzaların taklit olması ve gereken nisabın sağlanamaması nedeniyle kararların yoklukla malul olduğunu, davalı ...’un 07.07.2000 tarihli toplantıda süre belirtilmeksizin yetkili müdür olarak tayin edildiğini, süre belirtilmediği için görev süresinin 1 yıl olarak kabulü gerekeceğinden ve buna göre de 07.07.2001 tarihinde müdürlük görevinin sona erdiği kabul edileceğinden, takip eden 22.07.2005 tarihli ortaklar kurulu toplantısına kadar yetkili müdür tayin edilmediğini, mezkur ortaklar kurulunun da müvekkili adına gerek sahte imzalar atılmak suretiyle o güne kadar ortaklık yapısının değişmesi ve gerekse de davalı ...'un 07.07.2001 tarihinde müdürlük yetkisi ve buna bağlı olarak ortaklar kurulunu toplantıya çağırma yetkisi sona erdikten sonra yetkisiz kişinin çağrısı üzerine toplanıp müdür görevlendirmesine dair karar alındığından yoklukla malul olduğunu, 22.07.2005 tarihli ortaklar kurulunda alınan müdür tayinine dair kararın anılan gerekçeyle yoklukla malul olması ve en son yetkili müdür tayininin 07.07.2000 tarihinde gerçekleştirilip görev süresinin 07.07.2001’de son bulmuş olması karşısında 07.07.2001’den bu yana şirketin yönetim organının bulunmadığı gerekçesiyle şirketin organ yokluğu sebebiyle TTK’nın 636/2 maddesi gereği feshinin gerektiğini, 05.09.2015 tarihli son genel kurul toplantısında katılımlarının tutanağa yansıtılmayıp muhalefet şerhlerinin de yazılmadığını, bu toplantıda gündem dışı olarak şube kapatma kararı alındığını, ayrıca müvekkilinin Bakırköy 33. Noterliğinin 28.07.2015 tarih 42715 yevmiye numaralı bilgi almaya yönelik ihtarının gereği de karşılanmadığından şirketin TTK’nın 636/3 maddesi gereği haklı sebebe dayalı olarak da feshinin gerektiğini, ileri sürerek; 20.06.1997, 21.10.2003, 22.07.2005, 28.12.2011 tarihli ortaklar kurullarında alınan sermaye arttırımı kararlarının tamamının yoklukla malul olduklarının tespitine, müvekkilinin davalı şirketteki sermaye ve pay oranının %50 olduğunun tespitine, davalı şirketin 07.07

. Noterliğinin 28.07.2015 tarih 42715 yevmiye numaralı bilgi almaya yönelik ihtarının gereği de karşılanmadığından şirketin TTK’nın 636/3 maddesi gereği haklı sebebe dayalı olarak da feshinin gerektiğini, ileri sürerek; 20.06.1997, 21.10.2003, 22.07.2005, 28.12.2011 tarihli ortaklar kurullarında alınan sermaye arttırımı kararlarının tamamının yoklukla malul olduklarının tespitine, müvekkilinin davalı şirketteki sermaye ve pay oranının %50 olduğunun tespitine, davalı şirketin 07.07.2001 tarihinden sonraki bütün ortaklar kurullarında alınan kararların yoklukla malul olduğunun tespitine, organ yokluğu nedeniyle davalı şirketin TTK 636/2 maddesi uyarınca feshine, haklı sebebe dayalı olarak davalı şirketin TTK 636/3 maddesi uyarınca feshi ile neticeten tasfiyesine, tasfiyeye karar verilmesi halinde müvekkilinin pay oranının %50 olduğunun gözetilmesine ve bu süreçte şirkete kayyım tayin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; mahkemece hangi kararların yoklukla malul olduğunun açıklanması istendiğinde ise sayılanlar yanında 05.09.2015 tarihli ortaklar kurulu kararının da hazır bulunmalarına ve karara muhalefet etmelerine rağmen tutanağa geçirilmemesi nedeniyle yoklukla malul olduğunu ileri sürerek mezkur kararın da yoklukla malul olduğunun tespitini istemiştir.

Davalılar vekili, yoklukla malul olduğunun tespiti talep edilen ortaklar kurulu toplantılarına davacının bizzat katıldığını, davaya konu ortaklar kurulu kararlarının toplantı ve karar nisaplarına aykırılık nedeniyle yokluğunun veya butlanının istenemeyeceğini, davacının davasına konu ettiği kararlarla birlikte 28.06.2011 tarihli karara da katılım gösterip imza attığını, bu kararın içerik itibariyle 28.12.2011 tarihli kararla aynı şekilde sermaye arttırımına yönelik olduğunu ve davacıyı bağladığını, davacının 1997 tarihinden 2011 yılına kadar ki dönemde alınan kararlar aleyhine en eski karara göre 18 yıl sonra dava açmasının hakkın kötüye kullanımı olduğunu ayrıca, davanın hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresi geçtikten sonra ikame edildiğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.