muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4650, Karar No: 2023/7173, Tarih: 05.12.2023

3. Değerlendirme

1. Kadastro sırasında dava konusu taşınmaz yol olarak tespit harici bırakılmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfi ile gösterilen çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde davacılar lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

2. Eldeki dava, TMK'nın 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddelerine dayalı olarak açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Bilindiği üzere, bir yerin zilyetlikle edinilebilmesi için taşınmaz malın çekişmesiz ve aralıksız, ekonomik amaca uygun şekilde en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla kullanılması gerekmektedir. Bu cümleden olmak üzere, zilyetlik hukuki nedenine dayalı olarak dava açan iddia sahibinin, lehine iktisap koşullarının oluştuğunu somut ve bilimsel verilere uygun delillerle ispat etmesi gerekecektir. Öte yandan, terk edilmiş dere yatakları, kayalık, taşlık, yol ve yol boşluğu gibi taşınmazlar ancak imar-ihya yolu ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17 nci maddesi uyarınca iktisap edilebilirken; ham toprak, hali arazi, köy boşluğu gibi basit ameliye ile zilyet edilebilecek yerler ise aynı Kanun'un 14 üncü maddesi gereğince iktisap edilebilir.

3. Somut olayda çekişmeli taşınmaz bölümü yol vasfıyla tespit harici bırakıldığına göre öncelikle imar ve ihya edilmesi, ardından kanunda aranan süre ve şartlara uygun olarak malik sıfatıyla zilyet edilmesi halinde zilyedi lehine tapuya tescil edilebilecektir. Ne var ki Mahkemece yöntemine uygun bir araştırma yapılmamış, dava konusu taşınmaz bölümlerine komşu olan parsellere revizyon gören 14.3.1957 tarih, 66 sıra ve 05.05.1993 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtları getirtilip mahalline tatbik edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz bölümünün bulunduğu yönü ne okudukları, taşınmaz bölümünü kapsayıp kapsamadıkları üzerinde durulmamış, taşınmaz bölümü üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve niteliği kesin olarak belirlenmemiş, uyuşmazlığın çözümünde hava ve uydu fotoğraflarından yararlanılmamış, soyut ve yetersiz nitelikteki ziraatçi bilirkişi raporu ile yetinilmiş, davacıların dava konusu taşınmaz bölümüne komşu olup maliki oldukları taşınmazları devir ettikleri göz önünde bulundurularak usulünce açılmış bir davası bulunmayan 3. kişiler lehine tescil hükmü kurulmuştur.

4. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin hava fotoğrafları ile yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları, dava konusu taşınmaz bölümüne komşu parsellerin kadastro tespitine esas alınan 14.03.1957 tarih , 66 sıra ve 05.05.1993 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları ile getirtilerek dosya bu suretle ikmal edilmelidir.

4. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle, dava tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ilişkin hava fotoğrafları ile yüksek çözünürlüklü uydu fotoğrafları, dava konusu taşınmaz bölümüne komşu parsellerin kadastro tespitine esas alınan 14.03.1957 tarih , 66 sıra ve 05.05.1993 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları ile getirtilerek dosya bu suretle ikmal edilmelidir.

5. Dosya keşfe hazır hale getirildikten sonra taşınmaz başında yöreyi iyi bilen, elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat mühendisi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve fen bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

6. Keşif sırasında, komşu parsellerin kadastro tespitine esas alınan 14.03.1957 tarih, 66 sıra ve 05.05.1993 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kayıtları uygulanarak hudutları mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmaz bölümünün bulunduğu yönü ne okuduğu, bu bölümü kapsayıp kapsamadığı üzerinde durulmalıdır Öte yandan, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmaz bölümünün niteliği, intikali ve tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, çekişmeli taşınmaz bölümünün umumi yol vasfında olup olmadığı, davacılara ait taşınmazlar ile bir bütün halinde zilyet edilen yerlerden olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.

7. Jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri üzerinde stereoskopik inceleme yaptırılmak suretiyle dava konusu taşınmaz bölümünün niteliğini, komşu parsellerin devamı niteliğinde olup olmadığını, var ise üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtecek, özellikle taşınmazın yol niteliğinde olup olmadığını değerlendirecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmaz bölümünün konumunun hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri üzerinde gösterilmesi istenmelidir.

8. Ziraat mühendisinden taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü, imar-ihyaya konu olmaya başladığı ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihi bildirir, komşu tapulama parselleri ile karşılaştırmalı değerlendirmeyi içeren, özellikle toprak yapısı itibariyle taşınmazın umumi yol vasfında olup olmadığı hususunu irdeleyen, ekinde taşınmaz bölümünün tüm yönlerden çekilmiş görüntüleri de bulunan somut verilere ve bilimsel esaslara dayanan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır.

9. Fen bilirkişisine tapu kayıtlarının kapsamını ve hudutlarını gösteren, keşfi takibe imkan veren denetime elverişli ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli; bundan sonra tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

9. Fen bilirkişisine tapu kayıtlarının kapsamını ve hudutlarını gösteren, keşfi takibe imkan veren denetime elverişli ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli; bundan sonra tüm deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

10. Kabule göre de, lehine tescil hükmü kurulan ... , ... ve ...’ın çekişmeli tescil harici bölümlere yönelik usulünce açılmış davaları bulunmadığı, yargılama sırasında dava konusu taşınmaza komşu olan 25 ve 32 parsel sayılı taşınmazların Sevim, 26 parsel sayılı taşınmazın ... , 33 parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlandığı, adı geçenlerin Mahkemeye yeni malik olarak davaya devam edeceklerini bildirdikleri ve Mahkemece bu beyan dikkate alınarak lehlerine tescil hükmü kurulduğu anlaşılmaktadır. Adı geçenlerin dava konusu olan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümlerine yönelik usulünce açılmış bir davaları bulunmadığından lehlerine hüküm kurulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin j bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı HUMK'un 440/III-1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7012, Karar No: 2018/1154, Tarih: 07.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/7012 E.  ,  2018/1154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, Hakaret

Hüküm : TCK'nın 133/1, 35/2, 62, 50/1-a, 52/2-4; TCK’nın 125/1-3a-4, 43/2, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında T.C. Sağlık Bakanlığı Mardin Devlet Hastanesi, Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Mardin Kızıltepe Devlet Hastanesi, Diyarbakır Devlet Hastanesi, Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi, Hacettepe Üniversitesi Hastanelerince verilen ve sanıkta bipolar bozukluk olduğuna dair raporlar ve T.C. Kızıltepe Sulh Hukuk Mahkemesinin sanığa vasi atanmasına ilişkin kararı karşısında, sanığın atılı kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve hakaret suçlarına ilişkin iddia olunan suç tarihinde TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinin gözetilmemesi,

2- Katılan Kevser’in karardan sonra 01.07.2015 tarihli sanık hakkında yapmış olduğu şikayetinden vazgeçtiğine dair dilekçesi hakkında mahallinde karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 43/2 maddesinin uygulanması ile sanık hakkında artırım yapılırken 531 gün olan adli para cezasının 631 gün olarak hesaplanması, TCK’nın 62/1 maddesi gereğince indirim yapılırken 442 gün olan adli para cezasının 525 olarak hesaplanması ve TCK’nın 52/2 maddesi gereği 8840 TL olan adli para cezasının 10500 TL olarak hesaplanması sonucu sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 43/2 maddesinin uygulanması ile sanık hakkında artırım yapılırken 531 gün olan adli para cezasının 631 gün olarak hesaplanması, TCK’nın 62/1 maddesi gereğince indirim yapılırken 442 gün olan adli para cezasının 525 olarak hesaplanması ve TCK’nın 52/2 maddesi gereği 8840 TL olan adli para cezasının 10500 TL olarak hesaplanması sonucu sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15029, Karar No: 2015/10233, Tarih: 09.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15029 E.  ,  2015/10233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.06 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen , sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2797, Karar No: 2021/2562, Tarih: 26.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/2797 E.  ,  2021/2562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesinin; "Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." hükmü gereğince, suçtan doğrudan zarar gören müşteki ... vekilinin şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan eden dilekçesine rağmen katılma talebi değerlendirilmemiş olup, CMK'nın 260/1. maddesine göre görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ...'ın kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün ... vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında CMK'nın 237/2. maddesine dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Tekirdağ Barosuna kayıtlı avukat olan sanık ...'un, Silivri 1. Noterliği'nin 14/08/2009 tarih ve 11700 sayılı vekaletnamesine ve katılan ... vekili Av. Alladdin Balcı tarafından düzenlenen 14/10/2010 tarihli yetki belgesine istinaden, katılanın sanık olarak yargılandığı Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/337 esas sayılı kamu davasında vekilliğini üstlendiği, aynı dosyada son celseye Av. Gökhan Serez'in yetki belgesi ile yetkilendirdiği Av. ...'ın da sanık müdafii olarak katıldığı, Av. ... tarafından hükmün temyiz edileceğine güvenilerek hükmün temyiz edilmemesinin sanığın hükmü temyiz etme yükümlülüğünü ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık ...'un, katılanın nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlâl etme, mala zarar verme, haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçlarından toplam 1 yıl 19 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair 17/05/2011 tarihli kararı yüzüne karşı tefhim edildiği halde hükmü temyiz etmeyerek 15/06/2011 tarihinde kesinleşmesine ve bu şekilde katılanın mağduriyetine sebebiyet vererek ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu söz konusu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12316, Karar No: 2007/14631, Tarih: 13.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12316 E.  ,  2007/14631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesiyle, 5020 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu ......................... ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E, - 2004/4 K, sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E, ve 2005/35 K, sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanmayacağından, mahkeme kararı 2003 ve 2004 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2005 - 30.04.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak (bu madde 5335 sayılı Kanun'un 29.madde C. bendi hükmü gereğince, 01.05.2005 tarihde geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırıldığından) hesaplanması yerine 3095 sayılı Kanun'daki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsiz olduğu gibi, ilamda hükmedilen karar harcı yönünden borçlu Karayolları Genel Müdürlüğünün harçtan muaf olduğu da gözönünde tutulmadan davanın tümden reddi isabetsizdir

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/07/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5840, Karar No: 2012/3443, Tarih: 08.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5840 E.  ,  2012/3443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin tak- dirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılın- mamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26905, Karar No: 2022/7548, Tarih: 18.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26905 E.  ,  2022/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın katılan ...’ya yönelik eylemine uyan TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın muavin olarak çalıştığı otobüsün içindeki mağdur ...’in çantasından 5 TL’yi, mağdur ...’nun çantasından 15 TL’yi, mağdur ...’ın çantasından 10 TL’yi, mağdur ...’ın çantasından 15 TL’yi, mağdur ...’nın çantasından 25 TL’yi ve mağdur ...’ın çantasından 20 TL’yi çaldığının anlaşılması karşısında; çalınan eşyaların suç tarihindeki değerleri itibariyle mağdurlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçları bakımından sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden;

Ayrıca sanığın ...’den çalmış olduğu Samsung C-3310 ve Samsung Galaxy S4 mini marka cep telefonlarının suç tarihindeki piyasa değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespit veya beyanın bulunmaması karşısında; suça konu telefonların suç tarihindeki toplam piyasa değerleri tespit edildikten sonra, sanık hakkında mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması şartlarının oluşup oluşmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 18/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4240, Karar No: 2014/5066, Tarih: 16.04.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/4240 E.  ,  2014/5066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra ... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Olduğu icra takibine, davalının süresinde kısmi itirazı üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalının tahliye ve sair iddialara ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davalının alacağa ve icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı ....09.2013 tarihinde başlattığı haciz ve tahliye istemli icra takibinde, ödenmeyen 2013 yılı Haziran kirası ....985 TL ile aylık ....150 TL'den 2013 Temmuz, Ağustos, Eylül ayları toplam ....435 TL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir. Davalı borçlu, 02.....2013 tarihli, süresinde yaptığı itirazında, 2013 yılı Eylül ayı kirasının ödenmediğini kabulle diğer aylara yönelik itirazda bulunmuş ancak ödeme savunmasını kanıtlayamamıştır.İtirazın, itiraza uğrayan asıl alacak olan ....285 TL üzerinden kaldırılarak faizin bu miktar üzerinden hesaplanması ve yine bu miktar asıl alacak üzerinden icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (...) No'lu bentte yazılı nedenle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (...) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA Ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ....04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.