muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3231, Karar No: 2022/9108, Tarih: 14.12.2022

Yine yargılamada davalının yanında feri müdahil sıfatıyla yer alan TMSF ve OYAK’ın durumundan bahsetmekte de yarar bulunmaktadır. 6100 sayılı HMK'nın 68. maddesinde (HUMK m. 57) feri müdahilin, yanında katıldığı tarafın yararına olan iddia ve savunma vasıtalarını ileri sürebileceği, onun işlem ve açıklamalarına aykırı olmayan her türlü usûl işlemleri yapabileceği düzenlenmiştir. HMK'nın 68. maddesinde de belirtildiği üzere, feri müdahil, lehine katıldığı tarafla birlikte hareket eder, yani, onun yardımcısıdır; hüküm, lehine müdahale edilen taraf hakkında verildiğinden, bu hükme karşı temyiz yoluna başvurma yetkisi de doğal olarak bu tarafa aittir. Nitekim Yargıtay ancak asıl taraf temyiz etmişse, müdahilinde kararı temyiz edebileceği yönünden kararlar vermektedir. (Hukuk Genel Kurulu’nun, 26.11.2014 tarihli, 1329, 985 K sayılı ilamı) Feri müdahilin asıl tarafla birlikte hareket etmesi, onun yaptığı usul işlemlerinin asıl tarafın işlemlerine aykırı olmamasını gerektirir. Buna karşılık feri müdahil, yanında katıldığı tarafın lehine olan işlemleri yaparken her defasında onun ön onayını almak zorunda değildir. Bilakis, o, yanında katıldığı tarafından dava takip yetkisini kullanarak usul işlemlerini yapar;yanında katıldığı taraf ise bu işlemi geçersiz kılabilir. Aksi takdirde fer’i müdahilin yaptığı işlemler asıl taraf için sonuç doğurur. Asıl tarafın yararına aykırı işlemler ile dava üzerinde tasarruf sonucunu doğurabilecek işlemler fer'i müdahil tarafından yapılamaz (HMK 68/1.c.2). (Pekcanıtez Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Korkmaz, Hülya Taş: Pekcanıtez Usûl, Medeni Usûl Hukuku, Cilt I, İstanbul 2017, s.732). Fer’i müdahil lehine katıldığı tarafında da hazır olduğu duruşmada davayı veya savunmayı değiştirir(veya genişletir) şekilde beyanlarda bulunur ve lehine müdahalede bulunulan taraf buna itiraz etmezse, bu beyanlar lehine müdahale edilen tarafça yapılmış sayılır. Karşı taraf, müdahilin yaptığı ve lehine müdahale edilen tarafın da zımnen benimsediği bu davayı değiştirmeye veya savunmayı genişletmeye zımnen veya açıkça muvafakat ederse, bununla dava değiştirilmiş veya savunma genişletilmiş olur. (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, İstanbul 2001, C. IV, s.3470). Nitekim Dairemizin 28.01.1975 tarih 3828 /482 E.K sayılı kararında da müdahilin iltihak ettiği tarafın yardımcısı olarak davalının savunma sebeplerini izah ederek kanıtlayabileceği gibi hasmın muvafakati halinde müşterek amaç ve yarar için genişletilebileceği veya değiştirilebileceği, cevap dilekçesinde ileri sürülmeyen zamanaşımı savunması için de durumun müdahil yönünden aynı nitelikte olduğu, müdahilin müşterek amaca uygun olarak davaya iltihak ettikten sonra, zamanaşımı savunmasını ileri sürebileceği ve hasmın zımnen kabulü ifade edecek bir zaman geçtikten sonra tevsi itirazında bulunursa bu itirazın mahkemece nazara alınmayarak zamanaşımı itirazının (savunmasının) incelenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Özetle, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22/04/2022 Tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı gereğince, mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihi esas alınarak, daha önceden temyiz incelemesinden geçmiş dosyalar bakımından içtihadı birleştirme kararının, usuli kazanılmış hakkın istisnalarından biri olduğu gözetilerek, zamanaşımına ilişen temyiz itirazları konusunda bir değerlendirme yapılması ve davalı tarafça zamanaşımı hususunda bir temyiz sebebi ileri sürülmemiş olsa dahi, feri müdahil tarafından temyiz nedeni olarak getirilmek kaydıyla davalı yönünden zamanaşımı incelemesinin yapılması, dava konusu olay bakımından ceza mahkemesince banka yöneticilerinin eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirildiği gözetilerek uzamış ceza zamanaşımı süresinin bu suça göre belirlenmesi ve uzamış ceza zamanaşımı süresinin 10 yıllık zamanaşımı süresinden kısa olması halinde her halükarda 10 yıllık zamanaşımı süresinin esas alınması, zamanaşımı durduran ve kesen sebeplerden davacı tarafça daha önce açılmış olan bir dava bulunması halinde zamanaşımı süresinin, o davanın kesinleşme tarihinden itibaren 10 yıl olarak kabul edilmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davacının bankaya 25.11.1999 tarihinde yatırdığı paranın off-shore hesabına aktarıldığı, 18.09.2002 tarihinde 1.000 USD’nin tahsili talebiyle Sümerbank A.Ş. (Oyakbank A.Ş.) aleyhine açılan davada 04.05.2005 tarihinde karar verildiği, 13.04.2006 tarihinde 6.000 TL’nin Oyakbank A.Ş.’den, 21.12.2009 tarihinde 32.093,98 USD’nin İng Bank A.Ş. (Sümerbank A.Ş.)’den tahsili talebiyle açılan davalarda birleştirildikten sonra açılmamış sayılmasına karar verildiği, işbu davanın ise 10 yıllık zamanaşımı süresinden sonra 07.10.2015 tarihinde açıldığı nazara alınarak bir karar verilmesi gerektiğinden mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre davacı vekili ile feri müdahil OYAK vekilinin tüm, davalı vekili ile feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekili ile feri müdahil TMSF vekilinin zamanaşımına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı banka ile fer’i müdahil TMSF yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile feri müdahil OYAK vekilinin tüm, davalı vekili ile fer’i müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3134, Karar No: 2013/14271, Tarih: 09.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3134 E.  ,  2013/14271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde yangın çıkarma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (15.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10408, Karar No: 2010/13391, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10408 E.  ,  2010/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera kaydının iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, mera vasfıyla özel sicilinde kayıtlı 882, 849, 877, 878, 921 parseller ile dava dilekçesine ekli krokisinde (A) işaretli taşınmazın kesinleşmemiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını ve öncesinin orman olduğunu iddia ederek mera vasıflı özel sicil kayıtlarının silinmesini ve orman vasfı ile hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 849, 877, 878, 882, 921 parsel sayılı taşınmazlar ile fen bilirkişisi ... Hançer'in 18/02/2008 tarihli rapor ve krokisinde (A2) ile işaretli yeşil kalemle çizilmiş 72841,33 m² yüzölçümlü bölümünün özel sicilden terkini ile orman vasfı ile hazine adına tapuya kaydına karar verilmiş, hüküm reddedilen kısma yönelik olarak davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, mera kaydının iptali davasıdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 Sayılı Yasaya göre 2004 yılında yapılıp dava tarihinde ilan edilmediği için kesinleşmeyen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Çekişmeli 849, 877, 878, 882, 921 taşınmazlar 07/02/1977-07/03/1977 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen genel kadastro çalışmasında mera parseli vasfıyla, (A)işaretli bölüm ise çalılık vasfıyla tescil harici bırakılmış, bu bölüm 18/10/2004-20/11/2004 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşen Mera/Yaylak/Kışlak ile Umuma ait otlak ve çayırların tespit ve tahdit çalışmalarında mera parseli vasfıyla özel siciline kaydedilmiştir.

Dosya arasındaki orman işletme müdürlüğü yazısından Yeşilçam Köyünde yapılan orman kadastrosunun sonuçlarının 06.02.2008-06.08.2008 tarihleri arasında ilan edildiği anlaşılmaktadır. Temyize konu davanın devamı sırasında yapılan bir orman kadastrosu söz konusu olup, dava orman tahditine itiraz davasına dönüşmüştür. Orman kadastrosuna itiraz davalarına bakma görevi, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca kadastro mahkemesine aittir. Görev kamu düzenine ilişkin olup mahkeme tarafından resen gözetilmelidir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak ...: orman tahditine itiraz yönünden görevsizlik, tescil istemi yönünden ise ayırma kararı verilerek orman tahditine itiraz davasının bekletici sorun sayıp sonucunu beklemek ve orman tahditine itiraz davasının sonucuna göre tescil istemi hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Değinilen yön gözardı edilerek, kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda, mahkemece yapılacak ...: orman tahditine itiraz yönünden görevsizlik, tescil istemi yönünden ise ayırma kararı verilerek orman tahditine itiraz davasının bekletici sorun sayıp sonucunu beklemek ve orman tahditine itiraz davasının sonucuna göre tescil istemi hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Değinilen yön gözardı edilerek, kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 01.11.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14005, Karar No: 2015/11064, Tarih: 17.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14005 E.  ,  2015/11064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.37 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17675, Karar No: 2015/13747, Tarih: 30.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17675 E.  ,  2015/13747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2011/665-2014/873

Davacı H.. Ş.. vekili Avukat C.. G.. tarafından, davalı İ.. T.. aleyhine 20/04/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle açılan davada, sorumlu müdür sıfatını taşıyan ve 5187 sayılı Kanun'un 13. maddesi gereğince hukuki sorumluluğu bulunmayan davalıya yönelik istemin, pasif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirse de; sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7283, Karar No: 2019/27, Tarih: 14.01.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7283 E.  ,  2019/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

7201 sayılı Tebligat Kanununun; " Bilinen Adreste Tebligat "kenar başlıklı 10. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında ; " Tebligat , tebliğ yapılacak şahsa, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adres olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır ." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Açıklanan yasal düzenleme tüzel kişiler için de geçerlidir. Şirketin son adresi bilinmiyor ise, ticaret sicilindeki adrese, adres değiştirmiş ise, tebligatlar ticaret sicil gazetesindeki yeni adresin yayımından itibaren bu adrese yapılır. Aynı yasanın 35.maddesinde ise; "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır." hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda ; Davalı vekili 20/09/2016 tarihli dilekçesi ile vekillik görevinden istifa etmiş olup, davalı şirketin tebligat adresini, " ... Mahallesi ... Cad. ... Sok. ... / ... olarak bildirmiş, tebligatların bu adrese yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece, gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi, davalı şirketin eski adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, yukarıda açıklanan yasal hükümler gereğince davalı şirkete yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca ; Mahkemece, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, davalı şirketin bildirilen yeni adresine tebliğ edilmesi, tebligattan sonuç alınamadığı taktirde; davalı şirketin tebligat tarihinde Ticaret Sicil Gazetesindeki adresi tespit edilerek, bildirilen yeni adresten başka bir adres olması durumunda tespit edilecek olan bu adrese usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17347, Karar No: 2010/2837, Tarih: 25.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/17347 E.  ,  2010/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaz kadastro parselidir. Değerlendirmede esas alınan taşınmaz ise imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu tespit edilen bedelden, %40 imar düzenleme ortaklık payının indirilmesi gerektiği gözetilmeden, fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 25.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1611, Karar No: 2023/7322, Tarih: 11.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/1611 E.  ,  2023/7322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/290 E., 2021/242 K.

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasında görülen kadastro harici bırakılan yerin tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... Beldesi ... Mevkiinde kain doğusu kısmen 1550 parsel ve kısmen 3065 parsel, batısı dere, kuzeyi yol ve ... , güneyi 1551 parsel ile çevrili bulunan tahminen 2000 m2'lik taşınmazın zilyedi bulunduğunu, dava konusu taşınmaz ile Hazine ve Belediyenin ilgisinin olmadığını belirterek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesi ile; dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup zilyetlik ve zamanaşımı ile iktisabının mümkün olmadığını, söz konusu yerde dere yatağı olduğundan Hazine adına tescilinin gerektiğini belirtmiş ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, zilyetlik yolu ile kazanılabilecek yerlerden olduğu, dava konusu yerdeki derenin aktif yatağı ve etki alanında kalmadığı, taşınmazın kültür arazisi vasfında bulunduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile (A) harfi ile gösterilen 2.655,41 m2'lik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.04.2013 tarihli ve 2013/3874 Esas, 2013/4451 Karar sayılı kararıyla; "1978 tarihinde yapılan kadastro çalışması sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, başka bir deyişle dava konusu taşınmazın zilyetlikle edinilmeye elverişli olup olmadığı Mahkemece usulüne uygun şekilde araştırılmamış, uyuşmazlığın çözümü için hava fotoğraflarından yararlanılmamış ve çekişmeli taşınmazı ve sınırlarını gösterir fotoğrafları da çektirilmemiştir. O halde Mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle, davacı tarafa davasını kadastro öncesi mi yoksa kadastro sonrası nedenlere mi dayandırdığı açıklattırılmalı, davanın kadastro öncesi nedene dayalı açıldığının saptanması halinde kadastro tespit tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1948-1958 yılları arası), kadastro sonrası nedene dayalı olarak açıldığının anlaşılması halinde ise taşınmazın imar planı kapsamına alındığı 1989 yılından geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1959-1969 yılları arası) en az iki farklı tarihe ait stereoskopik hava fotoğrafları dosyaya getirtilmeli, bundan sonra ziraat mühendisi, kadastro fen elemanı, jeoloji mühendisi, jeodezi ve fotoğrametri mühendisinden oluşacak uzman bilirkişi kurulu marifetiyle yukarıdaki açıklamalara uygun olarak temin edilen iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları stereoskop aletiyle üç boyutlu olarak incelenmeli, çekişmeli taşınmazın hava fotoğraflarının çekildiği tarihe göre kültür arazisi niteliğinde bulunup bulunmadığı, taşınmazın imar-ihyasına hangi tarihte başlandığı, imar ve ihyanın ne şekilde sürdürüldüğü, nasıl emek ve para sarf edildiği, imar ve ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı, tarımsal amaçlı zilyetliğin hangi tarihte başladığı hususları ile kazanmayı sağlayan zilyetlik koşulları konularında komşu parsellere ait kayıtlar da göz önünde bulundurularak tanıklar ile yerel bilirkişilerin bilgilerine başvurulmalı, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten dava kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılmış ise kadastro tespitinin yapıldığı 1978 yılına kadar, kadastro sonrası nedene dayalı açılmış ise taşınmazın imar planı kapsamına alındığı 1989 yılına kadar 20 yıllık kazanma süresinin dolup dolmadığının araştırılması" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda zilyetlikle kazanım şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.