muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/31, Karar No: 2020/477, Tarih: 24.11.2020

Mağdurların aşamalarda büyük oranda tutarlılık gösteren sanık ve inceleme dışı sanıktan faiz karşılığı borç para aldıklarına ilişkin anlatımları, bu anlatımlara karşılık sanık ve birlikte hareket ettiği inceleme dışı sanığın, gerek kendi içlerinde gerekse birbirlerinin savunmalarıyla çelişki içerisinde bulunan beyanları, sanık, inceleme dışı sanık ve tanıklar ... ... ile ....’in taşınmaz alım satımları ve banka işlemlerinin şüpheli olabileceğine ilişkin ...Emniyet Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 22.11.2011 tarihli inceleme ve tespit tutanağı, sanık ile inceleme dışı sanığın birlikte tefecilik yaptıklarına ilişkin ...İl Merkez Jandarma Komutanlığı görevlilerince düzenlenen 04.04.2013 tarihli tutanak, yine sanık ve inceleme dışı sanığın birlikte hareket etmek suretiyle vakfın mal varlığını kullanarak mağdurlara faiz karşılığı borç para verdiklerine ilişkin hukukçu ve Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşan heyetçe düzenlenen 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporu, sanıkların vakıf kaynaklarından tefecilik yaptıkları yönündeki iddiaların bazı somut delillere dayalı kuvvetli şüphe teşkil ettiğine ve özellikle alınan ifadeler yoluyla ulaşılan bilgilerin söz konusu şüpheyi güçlendirdiğine ilişkin Vakıflar Genel Müdürlüğü Başmüfettişi tarafından Rehberlik ve Teftiş Başkanlığına hitaben yazılan 12.12.2013 tarihli ve 67-46/46 sayılı yazı içeriği, inceleme konusu dosya kapsamında yapılan mali durum araştırmalarına da yansıdığı üzere sanığın aylık geliri ile açıklanması mümkün olmayan miktarlarda taşınmaz alımları ve borç para verme işlemleri gerçekleştirmesi, savunmasının aksine borç olarak verdiğini belirttiği paralarla ilgili olarak faiz kararlaştırmamasının hayatın olağan akışına ve günün ekonomik koşullarına aykırı olması, sanığın yapılan aramalar sonucu ele geçirilen senet, protokol ve kişisel ajandasına kaydettiği notlarla ilgili gerekli açıklamayı yapamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Başbakanlık Hazine Müsteşarlığınca düzenlenen 27.12.2012 tarihli ve 1168 sayılı yazı içeriğinden de anlaşılacağı gibi 90 sayılı Ödünç Para Verme İşleri hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 5. maddesi gereğince kendisine ikrazatçılık faaliyet izni verilmeyen sanığın, aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında mağdurlara değişik zamanlarda ve birden fazla kez faiz karşılığında borç para verdiği, bu suretle sanığa atılı tefecilik suçunun unsurlarıyla sabit olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay ...Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Ceza Genel Kurulu Üyesi; "İtirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

SONUÇ:

1) Yargıtay ...Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay ...Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3347, Karar No: 2016/6884, Tarih: 28.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3347 E.  ,  2016/6884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 01/01/2003 tarihinden bugüne kadar vakıf senedi ve 506 sayılı Yasa gereği yapılmayan zam artışlarından kaynaklanan maaş farkları alacağının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının 506 sayılı Yasanın Geçici 20.maddesi hükmü uyarınca kurulan davalı vakfın üyesi olarak 01/09/2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı aldığı, ancak davalı vakıf tarafından 01/01/2003 tarihinden itibaren, ilgili yasal mevzuat uyarınca SSK'dan yaşlılık aylığı almakta olanlara yapılan oranda zam ve seyyanen yapılan zam artışlarının davacının yaşlılık aylığına da uygulanması gerekirken uygulanmadığı, yine SSK'dan yaşlılık aylığı alanlara uygulanan enflasyon artışlarından kaynaklanan zammın da yansıtılmadığı, bu nedenle 01/01/2003 tarihinden bugüne kadar vakıf senedi ve 506 sayılı Yasa gereği yapılmayan zam artışlarından kaynaklanan maaş farkları alacağının fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000-TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline, karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

1)Davanın yasal dayanağı 506 Sayılı Yasanın Geçici 20.maddesidir. 506 sayılı Yasanın Geçici 20. maddesinin (b) bendi "Bu personelin, iş kazalarıyla meslek hastalıkları, hastalık, analık, malullük, yaşlılık ve ölüm, eşlerinin analık, eş ve çocuklarının hastalık hallerinde, en az bu kanunda belirtilen yardımları sağlayacak," hükmünü içermekte olup davalı vakıf, mensupları yönünden zorunlu sosyal güvenlik kurumu niteliğindedir. Geçici 20. madde, 506 sayılı Yasanın tüm sistemi içinde değerlendirildiğinde, bu madde de sayılan sandıklar bağlı bulundukları

kuruluşların personeli hakkında yasal düzenleme alanı içinde ...yüklendiği görevleri, sağladığı hakları o düzeyin altına düşmemek üzere yüklenmiş sandıklar olup, görevleri ve en az yükümlülükleri yasa ile belirlenmiştir.(YİBK 9.3.1983/1-1, RG 23.06.1983/18086). Bu husus, Vakıf Senedinin 4. maddesinde; "Vakfın gayesi: a) İş bu vakıf senedi hükümleri dairesinde üyelerin emeklilik, malullük, ölüm, hastalık, analık, iş kazaları ve meslek hastalıkları hallerinde eş ve çocukları ile üyenin geçindirmekle yükümlü bulunduğu ana ve babasının hastalıklarında, Sosyal Sigortalar Kanunları ile temin edilen yardımlardan az olmamak üzere hak sahiplerine yardımda bulunmak..."olarak da açıklanmaktadır.

506 sayılı Kanunun geçici 20. maddesine, 25.02.2011 tarih 27857 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6111 sayılı Kanunun 53. maddesi ile, “Birinci fıkranın (b) bendinin uygulanmasında, yardımların sağlanması ve bağlanması yönünden alt sınırın belirlenmesinde muadil miktar karşılaştırması esas alınır. Ancak, gelir ve aylıkların artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan gelir ve aylıkların artırımına ilişkin hükümler devir tarihine kadar uygulanmaz. 5510 sayılı Kanunun geçici 20 nci maddesinin onikinci fıkrasında yer alan sınırlama dâhilinde sandıkların kuruluş senetlerinde yer alan hükümler ve sandıkların uygulamaları saklıdır. Bu hüküm, yürürlüğe girdiği tarihten önceki artışlarda ve görülmekte olan davalar hakkında da uygulanır.” fıkrasını eklemiştir.

Yasa koyucu madde gerekçesinde; “506 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun geçici 20 nci maddesi kapsamındaki sandıklar tarafından bağlanan aylık ve gelirlerin artırılmasında 506 sayılı Kanuna göre bağlanan aylıklara uygulanan artışların söz konusu sandıkların aktüeryal dengelerini bozmasından dolayı, aylık ve gelirlerde yapılacak artışlarda muadil miktar karşılaştırmasının esas alınmasının sağlanması ve bu nedenle doğmuş ve doğacak olan uyuşmazlıkların giderilmesinin amaçlandığını” ifade etmiştir. Maddenin açık hükmü ve gerekçesi gözetildiğinde, Vakıf emeklisi ile aynı tarihte yaşlılık aylığı bağlanan koşulları benzer bir SSK emeklisine ödenen muadil yaşlılık aylığı miktarının karşılaştırılması yapılmalıdır. Yapılacak karşılaştırma sonucu, SSK emeklisine ödenen aylığın Vakıf emeklisine ödenen aylıklardan fazla olması durumunda, davalı Vakıf yönünden yaşlılık aylığı miktarı konusunda ek yükümlülük doğacağından, aradaki farkın Vakıf emeklisine ödenmesi gerekecek, aksi halde ise yapılacak bir işlem bulunmayacaktır.

Davacıya 01/09/2003 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı nazara alındığında, aynı tarihte yaşlılık aylığı bağlanan ve koşulları davacı ile benzer olan SSK emeklisine bağlanacak muadil aylık hesabında, 506 sayılı Kanunun 4447 sayılı Kanunla değişik 61.maddesi ve aynı Kanunla 506 sayılı Yasaya eklenen Geçici 82. maddesi uygulama alanı bulmaktadır. Bu maddeye göre tespit edilen, Vakıf emeklisi ile benzer koşulları taşıyan SSK emeklisine bağlanan aylığa 506 sayılı Kanun Ek 38. maddesinde yer alan, her ay TÜİK tarafından açıklanan bir önceki aya göre kentsel yerler TÜFE değişim oranına göre arttırılması hükmünün uygulanması, 2004 yılında 5073 sayılı Kanun, 2005 yılında 5282 sayılı Kanun, 2006 yılında 5454 sayılı Kanun, 2007 yılında 5565 sayılı Kanun hükümleri uyarınca belirlenen artış oranları uygulanması gerekmektedir.

Eldeki davada, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Vakıf emeklisi ile benzer koşulları taşıyan ...emeklisine ödenen yaşlılık aylığı miktarı ayrı ayrı belirtilmiş ise

Eldeki davada, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Vakıf emeklisi ile benzer koşulları taşıyan ...emeklisine ödenen yaşlılık aylığı miktarı ayrı ayrı belirtilmiş ise

de, kablün yasal dayanağı,...ğının hesabına ilişkin ilkeler ve hesaplama yöntemleri ile ... aylık hesabının hangi oran ve artışlar nazara alınarak yapıldığını belirtir, denetime elverişli bir rapor düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece, Vakıf emeklisi ile emsal durumda bulunan...klisinin aylığının tespiti amacıyla, 506 sayılı Yasanın 61. ve geçici 82.maddesi çerçevesinde alanında uzman bilirkişi yada bilirkişi heyetinden, aylık hesabı yönünden denetime elverişli rapor alınarak, Vakıf emeklisine ödenen aylık ile benzer koşulları taşıyan SSK emeklisine ödenen aylıklar ay be ay ayrı ayrı belirtilmek suretiyle, aralarında yapılacak karşılaştırmanın sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırıdır.

2)Mahkeme kabulüne göre her ne kadar davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, davanın 6111 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 25/02/2011 tarihinden önce açıldığı nazara alındığında, açıldığı tarihteki mevzuat hükümlerine uygun olan davanın, yasal dayanağını oluşturan düzenlemenin, yargılama sürecindeki yasa değişikliğiyle ortadan kalkması nedeniyle, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceği yönündeki usul kuralından hareketle davacının, davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücretiyle sorumluluğuna hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10357, Karar No: 2014/18106, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/10357 E.  ,  2014/18106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgeyi bozma, yok etme ve gizlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nun 49/2. maddesindeki "hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." hükmü ile aynı Kanunun 53/4. maddesindeki "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş....kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmü birlikte değerlendirildiğinde sanığa hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası kısa süreli olmadığından kazanılmış hakka konu olmayan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkündür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

F.İ.
Yargıtay — Esas No: 2015/15504, Karar No: 2017/14019, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15504 E.  ,  2017/14019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı ...’ın yargılamanın devam ettiği bir tarihte vefat etmesi üzerine, mirasçılarının vekili tarafından davaya devam edilmiştir. Bu halde, gerekçeli karar başlığında mirasçıların davacı tarafta gösterilmemesi hatalı olmuştur.

3-Mahkemece, bilirkişi raporu mütalaası doğrultusunda, davacıya temel ücrete ilaveten prim de ödendiği, yapılan prim ödemelerinin fazla çalışma ücretini karşıladığı gerekçesiyle, fazla çalışma ücreti talebi reddedilmiştir. Davalıya ait işyerinde tanker şoförü olarak çalışmış müteveffa işçiye, asgari ücretin yanı sıra, istasyon seferi ve kilometre başına prim ödemesi de yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Ne var ki, fazla çalışma yapılsın veya yapılmasın, işyeri uygulaması gereği şartlar oluştuğunda prim ödemesine hak kazanıldığı nazara alındığında, prim ödemesinin, fazla çalışma ücreti yerine geçtiğinin kabul edilerek, fazla çalışma ücreti talebinin reddi hatalıdır. Anılan sebeple, dosya kapsamı delil durumuna göre, işçinin fazla çalışması olup olmadığı değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

4-Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik değerlendirmede, tanıkların çalışma süreleri itibariyle işçinin çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olduğu sürenin sınırlı olduğunun nazara alınmaması hatalıdır.

4-Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik değerlendirmede, tanıkların çalışma süreleri itibariyle işçinin çalışma düzenini bilmelerinin mümkün olduğu sürenin sınırlı olduğunun nazara alınmaması hatalıdır.

5-Yukarıda da belirtildiği üzere, müteveffa işçiye, asgari ücretin yanı sıra, istasyon seferi ve kilometre başına prim ödemesi de yapıldığı sabittir. Ücretin garanti ücret üzerine, yapılan işe göre ilave ücret veya prim olarak belirlendiği hallerde, temel ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi gereklidir. Bu halde, işçiye, istasyon seferi ve kilometre başına yapılan prim ödemesi de, temel ücretten sayılmalıdır. Anılan sebeple, müteveffa işçinin temel ücreti, asgari ücret ve prim toplamıdır. Mahkemece, prim ödemesinin, sadece giydirilmiş ücrete esas menfaat kapsamında olduğunun kabul edilerek, temel ücretten sayılmaması hatalıdır.

Diğer taraftan, işçiye, garanti ücrete ilaveten, parça başına, satışa, sefer başına ya da kilometreye bağlı olarak prim ödemesi usulünun öngörüldüğü çalışma biçimlerinde, fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının prim içerisinde kaldığı kabul edilmelidir. Bu halde, fazla çalışma ücreti hesaplamasında, temel ücretin, garanti ücret kısmı ile prim kısmı birbirinden ayrılmalı; prim miktarı üzerinden ödenmesi gereken fazla çalışma ücretinin belirlenmesinde, sadece zam nispeti üzerinden (0,5 çarpanıyla) hesaplama yapılarak sonuca gidilmeli; garanti ücret üzerinden hesaplanacak fazla çalışma ücreti kısmında ise normal şekilde (1,5 çarpanıyla) hesaplama yapılmalıdır. Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı sonucuna ulaşılması halinde, fazla çalışma ücreti hesaplamasında, açıklanan bu hususlara da dikkat edilmelidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/973, Karar No: 2016/151, Tarih: 11.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/973 E.  ,  2016/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2014

NUMARASI : 2012/482-2014/275

Davacı G.. O.. vekili Avukat F..K.. tarafından, davalılar S.. V.. ve diğerleri aleyhine 06/09/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı S.. V.. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. V.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16675, Karar No: 2013/17259, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16675 E.  ,  2013/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı ... İç ve Dış Tic.A.Ş.’ye ait mağazanın kuvvetli yağış nedeniyle zarar gördüğünü, hasarın sigortalıya ödendiğini, işyerinin bulunduğu alışveriş merkezinin dere yatağına kurulmuş olduğunu, taşkınlara karşı önlem almayan alışveriş merkezi işletmecisi-bina maliki temsilcisi ... Tur. Yön. Hiz.A.Ş.’nin ve birleştirilen davada bina maliki davalı . İnş....Tic.A.Ş.’nin hasardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 269.066,74 TL’nin davalılardan rücuen tahsili talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, sigortacının halefiyet hakkına dayanarak bina malikine karşı açtığı rücuen tazminat davasının ticari dava niteliğinde bulunmadığı ve yargılamanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK’nun 3.maddesinde “Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerden-

dir.” hükmünün düzenlendiği, 4/1.maddesinde "Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hukuk davalarının” ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5.maddesinde de "aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görevli" bulunduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı sigortacının halefi olduğu sigortalı ve davanın tarafları tacirdir, dava konusu tarafların ticari işletmesini ilgilendirmektedir.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olup çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğinden görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13203, Karar No: 2018/11273, Tarih: 09.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13203 E.  ,  2018/11273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin gözlük teknisyeni olduğunu, daha önceki gözlükçü dükkanını kapatması üzerine yeni bir dükkan aradığını ve...Hastanesi yakınlarında dükkan açmaya karar verdiğini, kapattığı dükkanından kalan vergi borçları olduğunu,...Hastanesi mesul müdürü Dr. ...'ü tanıdığını ve ...'e ortak gözlük işi yapmayı teklif ettiğini, ...'ün de bu teklifi kabul ettiğini, sözlü olarak yapılan sözleşme uyarınca müvekkilinin sermaye olarak elinde bulunan alet, edevat, ruhsatını ve emeğini koyduğunu, davalıların da parasal olarak katkıda bulunacaklarını, karın taraflar arasında eşit oranda paylaştırılacağını, bunun dışında davalıların yönlendirdikleri hastalardan hastaneye %10 komisyon verileceğini, tarafların bu şartlarla aralarında gizli ortaklık kurduklarını, sözlü anlaşmadan sonra müvekkilinin tüm emek ve mesasini bu dükkanın kurulmasına harcadığını, davalının doktor olması nedeniyle dükkanın davalının kardeşi ... üzerine açıldığını, müvekkilinin ruhsatı olduğu için Bağ-Kur ve SSK kurumu ile yapılan anlaşmalarda müvekkilinin mesul müdür olarak imzalarının bulunduğunu, bu aşamadan sonra davalı ...'ün müvekkiline karşı tutumunun değiştiğini, türlü bahanelerle müvekkilinin elinden anahtarının alındığını, müvekkilinin sözlü olarak yapılan anlaşmanın yazılı hale getirilmesini talep ettiğini, ancak davalılar tarafından bu talebin reddedilerek aralarındaki ortaklığın bittiğini iddia ederek ücret, 30.000,00 TL maddi zarar ve 10.000,00 TL manevi zararın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar vekili, müvekkili ...'ün belirtilen adreste gözlükçü dükkanı açtığını, optisyen belgesi olmadığı için optisyen çalıştırma zorunluluğu nedeniyle davacı ile anlaşma ve karşılıklı sözleşme yaptıklarını, bu sözleşmeye göre davacının, müvekkilinin yanında mesul müdür ( optisyen ) olarak asgari ücretle çalıştığını, hiçbir zaman davacı ile müvekkili arasında ortaklık veya benzeri bir ilişki oluşmadığını, davacının işçi olarak işe alındığını, daha sonra işten ayrıldığını, işe gelmediğini ve müvekkiline karşı dava açtığını, davacının müvekkilinde hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, sözleşmesini de kendisinin feshettiğini belirterek ; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davalı ...'e yönelik açılan davanın husumetten reddine, davalı ...'e yönelik davanın kısmen kabulü ile 4.000,00 TL net ücret alacağının davalı ...'den tahsiline, maddi zarar ve manevi zarar taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.