muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23270, Karar No: 2014/21859, Tarih: 31.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/23270 E.  ,  2014/21859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.09.2013

No : 2012/473-2013/432

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan ve Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını isteyen davalı TTK Genel Müdürlüğü'nün, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi hükmü uyarınca, duruşma için gerekli tebligat giderlerini vermediği anlaşıldığından, duruşma isteğinin bu nedenle reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 27.05.2010 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalılardan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

1)Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Somut olayda, tazminat dosyasında alınan kusur raporunun hükme esas alındığı anlaşılmakta olup, Mahkemece, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tazminat dosyasında alınan kusur raporunun hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2) Aylık ve Gelirlerin Birleşmesine ilişkin olarak; 5510 sayılı Yasanın 54/1-c bendinde, “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” aynı maddenin son fıkrasında ise; “Birinci fıkradaki sıralamaya göre yapılacak değerlendirmeler sonucunda, bir kişide ikiden fazla gelir veya aylık birleştiği takdirde, bu gelir ve aylıklardan en fazla ödemeye imkân veren iki dosya üzerinden gelir veya aylık bağlanır, diğer dosya veya dosyalardaki gelir ve aylık hakları durum değişikliği veya diğer bir dosyadan gelir veya aylığa hak kazanıldığı tarihe kadar düşer.” şeklinde düzenlemesini içermekte olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece; dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasanın 54. madde uyarınca yarıya indirilip indirilmediği araştırılarak, davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gereği üzerinde durulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3893, Karar No: 2014/6610, Tarih: 24.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3893 E.  ,  2014/6610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıgöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/65-2013/67

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, hacizlerinin şikayet olunandan önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece evrak üzerinde yapılan yargılamaya göre şikayetçinin iddiasının doğru olduğu gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline yönelik itirazlarda kural olarak şikayetin yöneltildiği kişiye şikayet dilekçesinin tebliği ve duruşma açılması suretiyle savunma haklarının kullanılmasının sağlanması gerekir. Taraf teşkili sağlanmadan ve şikayet olunanın şikayete karşı koyabilmesine imkan sağlanmadan hüküm kurulması doğru değildir. Bu durumda mahkemece taraf teşkili sağlanarak duruşma açılması ve varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13015, Karar No: 2022/2606, Tarih: 05.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13015 E.  ,  2022/2606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜMLER :1)Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2021 tarih ve 2020/321 Esas – 2021/41 Karar sayılı;

a) Sanık ...’in maktul ...'ya ...yi olası kastla öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 21/2, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası,

b)Sanık ...’in katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK’nin 81/1, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası mahkumiyetlerine dair kararı,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarih ve 2021/1609 Esas - 2021/1578 Karar sayılı; “CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine” dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarih ve 2021/1609 Esas - 2021/1578 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’in katılan ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan doğrudan zarar görmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin bu suç yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ...’in katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 02/06/2021 tarih ve 2021/1609 Esas - 2021/1578 Karar sayılı “CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; katılan ...’e karşı kasten öldürme suçunun oluşmayacağına, silahlı tehdit ya da basit yaralama suçunun oluşacağına, delillerin yeterince toplanmadığına, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, Üye ...'in sanık ...'in eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçu olmayıp, basit kasten yaralama suçunu oluşturduğundan hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ile ve oy çokluğuyla 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında maktul ...’yi olası kastla öldürme suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle, bölge adliye mahkemesi kararının CMK’nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 02/06/2021 tarih ve 2021/1609 Esas - 2021/1578 Karar sayılı “CMK’nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın maktul ...’ya karşı eyleminin olası kastla değil, tamamen kaza, diğer bir deyişle taksirle işlendiğinden bahisle suç vasfında hataya düşüldüğüne, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin; sanığın üst sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın cezalandırılması ve Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Sanık ...’in tanık ... ... Yaman’ı ailesi ile yaşadığı tartışma nedeniyle kendisinin ailesiyle birlikte ikamet ettiği evine getirdiği, tanık ... ...’nin telefonunun bozuk olması nedeniyle katılan ... ile görüşmek için sanığın telefonunu kullandığı, katılan ...’in de tanık ... ... görüşmek için sürekli olarak sanığın telefonunu araması nedeniyle sanığın bu durumdan rahatsızlık duyduğu, olay günü tanık ... ...’nin tanık ... ile buluştuğu, akabinde ...’in kullanmakta olduğu araca maktul ...’yi de aldıkları, uzun bir süre ... ...’nin geri gelmemesi sebebiyle sanığın ... ...'yi arayarak evinde kalan köpeğini ve eşyalarını almasını istediği, ... ... hemen gelmeyince ... ...’nin köpeğini de kendi arabasına aldığı, tanık ...’ın arkadaşı ... ... Avcı ile motosikletle gezerlerken yanlarından geçtikleri ... ...’in elindeki tüfeği doğrultarak kendilerini çağırdığı, tanık ...’ın ... ...’in yanına gittiğinde, ... ...’in ...’a köpeği ...’ye götürmesi için verdiği, ...’ın da köpeği götürmesi için ... ...’ye verdiği ve sanık ...’in aracının sağ ön yolcu koltuğuna oturduğu, birlikte mahallede araç içerisinde dolaşmaya başladıkları sırada, ... ... ve ...’nın içerisinde bulundukları ...’in kullanımındaki araç ile karşılaştıkları, ... ...’in ...’e “Kızlar yokken denk gelelim, görüşelim” dediği, ...’in de ... ...’e “Ne zaman istersen denk gelelim, sorun yok” şeklinde cevap verdiği, sonrasında katılan ..., tanık ... ... ve maktul ...'nın, ...'in kullandığı araçla eşyaları almak için sanığın ikametinin önüne geldikleri, tanık ... ...'nin eşyalarını almak için ikamete çıktığı, katılan ...'in şoför koltuğunda maktul ...’nın ise arka tarafta bulunan yolcu koltuğunda orta kısmında oturur halde araçiçerisinde beklemeye başladıkları, bu esnada sanık ...’in de ikametinin önüne aracı ile geldiği, araç içerisinde bekleyen ...'i görmesi üzerine araçtan tüfeğini alarak yanına gittiği, elindeki tüfeği aracın ön şoför koltuğunda oturmakta olan ...’e doğru doğrulttuğu, bu esnada sanığın elinde bulunan tüfeği pompalı sürgüsünü çekerek, ağzına fişeği verdiği, katılan ...'in oturduğu aracın şoför kısmının açık olan penceresinden aracın içerisine doğru tüfeği soktuğu, tüfek ile katılan ...’in kafasına doğru vurduğu, o sırada katılanın kafasını çevirmesi üzerine, sanığın araç içerisinde katılana doğrultmuş olduğu tüfeğin patladığı, ancak merminin katılan ...’in kafasını sıyırarak arka koltukta oturan maktul ...'ya isabet ederek ölümüne sebep olduğu olayda; sanığın ateş ettiği yer, atış mesafesi, maktuldeki isabet yeri (ölümün av tüfeği saçma taneleri yaralanmasına bağlı sol humerus, klavikula ve kaburga kırıkları ile beraber göğüs ve batın içi organ harabiyeti ve büyük damar yaralanmasıyla iç ve dış kanama sonucu meydana geldiği) dikkate alındığında, arabanın içerisinde arka koltuğun orta kısmında oturmakta olan maktul ...’nın isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın bu durumu bilmesine ve tanık ..

...’nın isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın bu durumu bilmesine ve tanık ... ’ın 04/09/2020 tarihli kollukta alınan ifadesinde; olay öncesinde araçların içerisinde bulunan tarafların karşılaştıkları sırada araç içerisinden sanık ...’in katılan ...’e “Kızlar yokken denk gelelim, senle görüşelim” şeklinde söylediğini beyan ettiği, yine katılan ...’in 12/01/2021 tarihli duruşmada alınan ifadesinde; “sanık ...’in tüfekle geldiğinde arka koltukta oturmakta olan maktulün iki koltuğun arasından kafasını uzatıp ‘... sen ne yapıyorsun’ şeklinde söylediğini beyan ettiği nazara alındığında, sanığın maktul ...’nın aracın içerisinde ve arka koltukta oturduğunu bilmesine rağmen ateş ederek eyleminin sonucunu bilerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın maktul ...’ya yönelik 5237 sayılı TCK’nin 81/1. maddesi uyarınca kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarih ve 2021/1609 Esas - 2021/1578 Karar sayılı hükmünün; Üye ...'in sanığın maktul ...’yı olası kastla öldürme suçundan mahkumiyetine dair verilen hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının doğru olduğuna ve hükmün onanması gerektiğine dair karşı oyları ve oy çokluğu ile CMK'nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünceye aykırı BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince "Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/04/2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

1-Dosya kapsamına göre, sanık tarafından tüfeğin mağdur ...'in başına tevcih edilmediği, mağdur ...'e tüfeğin yöneltilerek ateş edildiği veya ateş edilmeye çalışıldığına dair bir iddia da bulunmadığı, sanık tarafından av tüfeğinin sopa olarak kullanılmak suretiyle mağdura vurulması sırasında tüfeğin ateş alarak, saçmaların arka koltukta oturan ...'nın göğüs kısmına isabet ettiği ve bu nedenle ölümün meydana geldiği,

Mağdur ..., gerek soruşturma gerekse sorulması üzerine kovuşturmada, tüfeğin namlu kısmının yaralama amacıyla başına vurulması sırasında ateş aldığını açıkça söylediği, sanığın savunması ile oluş şeklinin mağdur katılanın anlatımına uygun olduğu, ...'nın yaralanmasından sonra sanığın mağdur ...'e ateş etmesine engel hal bulunmadığı, buna rağmen sanığın eylemine kendiliğinden son verip oradan ayrıldığı, mağdur ...'in başındaki düzensiz cilt kesisi şeklinde BTM ile giderilebilir yarasının da sol temporal bölge arka kısımda olduğu, yaranın saçma yarası olmayıp, tüfeğin darp aracı olarak kullanılması nedeniyle oluştuğu, yerel mahkemece kabulün "...tüfeğin pencereden araca sokulduğu, uç kısmı ile katılanın kafasına doğru vurduğu, katılanın kafasını çevirmesi üzerine tüfeğin patladığı..." olduğu, kabule göre de, sanık tarafından ...'e ateş etme eyleminin bulunmadığı, yaralama şeklinde tanımlandığı, sanığın mağdur katılan ...'e karşı kast ve eylemi yaralama suçunu oluşturduğundan, sayın çoğunluğun öldürmeye teşebbüs olarak kabulüne katılmamaktayım.

2-Yine oluş, kabul ve uygulamaya uygun olarak sanığın arka koltukta oturan ...'ya yönelik hiçbir kastının bulunmadığı, ancak dolu ve atışa hazır av tüfeğinin namlu kısmı ile ...'e vurmak isterken, tüfeğin ateş alarak arka koltukta bulunan ...'ya saçmaların isabet edeceğinin öngörülebilir olduğu, buna rağmen tüfeğin namlusunun maktule yönelik olduğu durumda, ...'e namlu ile vurması sırasında tüfeğin ateş alarak ...'nın sol omuz bölgesinden vurularak öldürülmesi olayında, yerel mahkemenin olası kasta ilişkin nitelendirmesi hukuka uygun bulunduğundan, sanki ...'e doğrudan ateş etmek isterken ...'ya isabet etmiş gibi oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2017/15984, Karar No: 2018/11158, Tarih: 27.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/15984 E.  ,  2018/11158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanığın suça konu sahte çeki piyasaya sürmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, suça konu çekle birlikte bir kaç tane daha çeki, sattığı narenciye karşılığı ...'dan aldığını savunması; tanık ...'ın, sanıktan aldığı portakal karşılığı sanığa iki adet 5.000 TL bedelli çek verdiğini, suça konu 10.000 TL bedelli çeki vermediğini, bu çekle bir ilgisinin olmadığını belirtmesi; suça konu çekin ön yüzündeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığının belirlenememesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın, tanık ...'dan aldığı diğer çekler temin edilerek, suça konu çekteki yazı ve imzalar ile karşılaştırılması; suça konu çekteki yazı ve imzaların, temin edilecek diğer çeklerdeki yazı ve imzalarla benzer veya aynı el ürünü olup olmadığı konusunda imza incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6065, Karar No: 2018/564, Tarih: 22.01.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/6065 E.  ,  2018/564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanığın ceza ehliyetine ilişkin dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu Raporu'nun 27.05.1998 tarihli olduğu ve müessir fiil suçuna ilişkin bulunduğu gözetilerek, sanıkta mevcut rahatsızlıkların suç tarihi itibariyle mevcut olup olmadığı, sanığın işlediği kaçakçılık suçuna yönelik olarak da işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltıp azaltmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden veya tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi veya Tıp Fakültesi sağlık kurulundan rapor alındıktan sonra sonuca göre sanık hakkında hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkta 391 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz etmeyen fiilinin, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde teşdidi gerektirmediği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde ve farklı bir gerekçe gösterilmeden hapis cezası alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak sanık hakkında ceza tayin edilmesinin hükümde çelişkiye sebep olması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler göz önüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz

yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

2-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı olan ... lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.