muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12322, Karar No: 2014/19586, Tarih: 28.10.2014

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı işyerinde tıbbi tanıtım sorumlusu olarak yaklaşık 7 yıl süreyle çalışmıştır.

İş sözleşmesi, davacının, vizyon sisteminde (doktor bilgi bankası), kendisinin seçtiği hekimlerden sadece %69'unu ziyaret ettiği, diğerlerini ziyaret etmediği; vizyon sisteminde (doktor bilgi bankası) kendisinin seçtiği eczanelerden sadece %34'ünü ziyaret ettiği, diğerlerini ziyaret etmediği; vizyon sisteminde ( doktor bilgi bankası), frekans realizasyonu hedefini %77 olarak gerçekleştirdiği, bir çok hekimi ziyaret etmediği; şirket aracı ile kaza yapmasına rağmen bunu süresinde bildirmediği; aktif tanıtımını yaptığı ürünlerde tanıtım görevini zamanında ve usulüne göre ifa etmediği; görevlerini yapmaması nedeniyle durumunu düzeltmesi için 2012 yılında kendisine verilen aksiyonları yerine getirmediği, yapması gereken raporlamaları yapmadığı, ziyaret etmesi gereken hekimleri ziyaret etmediği, görevlerini amirlerinin müteaddit uyarı ve taleplerine rağmen ısrarla yerine getirmediği gerekçeleriyle geçerli olarak feshedildiği bildirilmiştir.

Davacının iş sözleşmesinin feshine dair yukarıdaki gerekçelerin bir kısmına yönelik delil sunulmamış ise de; 07.12.2012 tarihli durum tespiti ve açıklama istem yazısı ile tespit edilen bu nedenlerle ilgili davacı işçinin 09.12.2012 tarihli savunması incelendiğinde, davacının eczane ziyaretlerinde %34 gibi bir realizasyonun ortaya çıktığını kabul ettiği, bunun da son eczane girişlerinin yılın başında değil, 8.ayın başında yapılması ve dönemsel olarak yapılan kampanyalarda eczane ziyaretlerinin yapıldığını ancak vizyona girişlerinde bu durumun belirtilmemesi ya da girişlerin yapılmaması nedeniyle olduğunu, ilk 9 ay sonunda doktor ziyaret realizasyonunun istenilen skorda gerçekletiremediğini, özellikle Mayıs-Haziran 2012 aylarının bu sonucun ortaya çıkmasına neden olduğunu, planlanan ziyaretlerin günlük girişlerinin olmamasının temel neden olduğunu, son çeyrekte günlük ziyaretlerini mesai sonunda girişleri yapılarak beklentileri karşılamak adına gereken özen gösterildiğini, frekans realizasyonu yönünden de günlük planlanan ziyaretlerin gün sonunda girişlerin aksaması nedeniyle oluşmuş bir durum olduğunu, vizyon girişleri konusundaki son dönemdeki özen ve hassiyetinin bu durumu değiştirmek adına atılmış somut bir adım olduğunu, 03.08.2012 tarihinde karışmış olduğu kazanın bildirimini 04.12.2012 tarihine kadar gerçekleştirmediği ve bu durumu tespiti somut olarak yapıldığını, bu durumu sadece ihmalkarlık ve unutkanlık ile açıklayabileceğini beyan ederek feshe konu eylemlere yönelik ikrar içeren beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

Görüldüğü üzere davacının iş sözleşmesi, düşük performans nedeniyle değil, davacının davranışları ve yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerle feshedilmiştir. O halde mahkemece gerekçeli kararda performans yönünden de değerlendirmelerde bulunulması dosya içeriği ile uyumlu olmamıştır.

Görüldüğü üzere davacının iş sözleşmesi, düşük performans nedeniyle değil, davacının davranışları ve yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerle feshedilmiştir. O halde mahkemece gerekçeli kararda performans yönünden de değerlendirmelerde bulunulması dosya içeriği ile uyumlu olmamıştır.

Bununla birlikte davacı, yaklaşık 7 yıl davalı işyerinde tıbbi tanıtım sorumlusu olarak çalışmış olup öncesinde de ilaç firmalarında çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacının mesleki bilgi ve tecrübesi ile görevinin gereklerinin ne olduğunu bildiği açıktır.

Tıbbi tanıtım sorumlusunun asli görevi, ilaçların tanıtımını yapmak ve bu nedenle de düzenli olarak sağlık mesleği mensuplarına ve eczanelere ziyaretleri gerçekleştirmek ve bu ziyaretleri ile ilgili raporlamaları süresinde yapmaktır. Çalışma şekli itibariyle davalı işverenin, hakimiyeti dışında bulunulduğundan tıbbi tanıtım sorumlusunun görevini ifa edip etmediği ancak bu ziyaretlerin yapılması, raporlama işlemlerinin süresinde işverene bildirimi ile gerçekleşmektedir. Aynı şekilde işveren de işçisi üzerindeki hakimiyetini ancak bu raporlamalar üzerinden yapabilmektedir.

Dolayısıyla durum tespiti ve açıklama istem yazısı ile davacı işçinin savunması ve dosya kapsamından; davacının asli görevi olan sağlık mesleği mensuplarına ve eczanelere kendisinin belirlediği sayıda ziyaret gerçekleştirmediği, bu ziyaretlerini zamanında raporlamadığı ve böylece görevini eksik ve kötü ifa ettiği sonucuna varılmıştır.

Ayrıca davacının şirket tarafından kendisine verilen aracın kaza girişini çok sonra bildirmesi ile de bildirim yükümlülüğüne aykırı davrandığı görülmüştür.

Dolayısıyla yukarıdaki açıklamalar da gözetilerek davacının davranışları ve yetersizliğinden kaynaklanan bu nedenlerin sabit olması karşısında davalı işveren tarafından yapılan fesih işleminin geçerli nedenlere dayandığı ve davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirme ile feshin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 25,20 TL harçtan peşin ödenen 24,30 TL harcın mahsup edilerek bakiye 0,90 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı yargılama gideri 591,80 TL'nin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7.Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33992, Karar No: 2020/11585, Tarih: 30.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33992 E.  ,  2020/11585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK.'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK.'nın 158/1-f, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...'dan satın aldığı ham deri karşılığında keşidecisinin katılan ... olarak gözüktüğü 22.000,00 TL bedelli,tamamen sahte olarak oluşturulmuş çeki verdiği, çekin bankaya ibrazında sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın hazırlık aşamasındaki savunmasında suça konu çeki deri çanta karşılığında katılan ...'ndan aldığını, kovuşturma aşamasındaki savunmasında çeki hediyelik eşya karşılığı ...'den aldığını belirterek, çelişkili savunmalarda bulunması, çeki hangi hukuki ilişkiye karşılık aldığına dair herhangi bir delil sunamaması, alınan ekspertiz raporlarında; çekteki ilk ciro altındaki imza ve yazıların sanığın eli ürünü olduğu, ikinci ciro altındaki imza ve yazıların ise katılan ... eli ürünü olduğu ve ayrıca suça konu çekin tamamen sahte olarak tanzim edildiği, çekin sahteliğinin ilk nazarda dikkati çekmeyeceği cihetle, aldatma kabiliyetini haiz olduğu yönünde görüş ve kanaatlerinin bildirilmesi, katılanların beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın unsurları tam, iğfal kabiliyetine haiz sahte çek ile haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sübuta, eksik araştırma ile karar verildiği ve lehe hükümlerin uygulanmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2258, Karar No: 2021/8512, Tarih: 06.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2258 E.  ,  2021/8512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan yargılama sonucunda, sanığın TCK’nın 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair ... (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/626 -2013/1250 sayılı kararının, 31/01/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, denetim süresi içerisinde 22/04/2018 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 14/02/2020 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine yapılan yargılama neticesinde kurulan hüküm incelendi:

CMK'nın 251. ve devamı maddeleri incelendiğinde, basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama hususunun hakimin tercihine bırakıldığı anlaşılmakla, Dairemizin bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sırasında, 5271 sayılı CMK'nın 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile birlikte ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddesinin uygulanmaması yönünde karar verildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu konuda bozma öneren (II) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın, olay gecesi saat 01.20 sıralarında idaresindeki otomobili ile kontrolsüz dört yönlü kavşakta 15 metre fren izi ile sağ tarafından gelerek kavşağa giriş için kavşak başında beklemekte olan polis aracına çarpması sonucu gerçekleşen kazada; olaydan 46 dakika sonra kan tahlil sonucuna göre 95,6 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, yerleşmiş Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre alkol düzeyinin her saat %15 oranında azalacağı dikkate alındığında, kaza anında 100 promilin üzerinde alkollü olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Kanunun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7645, Karar No: 2022/16152, Tarih: 05.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7645 E.  ,  2022/16152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan sanık hakkında 23/01/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunmakla yetinilerek gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1328, Karar No: 2019/1821, Tarih: 08.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/1328 E.  ,  2019/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ...'den olan alacağının temini için takip başlatıklarını, borçlunun başka borçlardan dolayıda takip yapılıp sıra cetveli hazırlandığını, sıra cetvelinin tebliğinden sonra gayrimenkulun satıldığını öğrendiklerini bunun usulsüz olduğunu bu nedenle ihalenin feshi davası açacaklarını, yine dilekçede belirtilen ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2014/541-656 sayılı dosyasında haczin fekkine karar verdiğini, kararın temyiz aşamasında olduğunu, bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğini, sıra cetvelindeki yerlerinin üst sıraya taşınabileceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili; şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin iptalini gerektirecek bir husu bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12255, Karar No: 2022/2951, Tarih: 03.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12255 E.  ,  2022/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi : ... 20. İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve dahili davalı Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ve dahili davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde davalı “... Güzellik Salonu ve Med. Bakım Özel Sağ Hizm. Ltd. Şti’ne” gıyabi hükmün doğrudan Tebligat Kanunu 35. madde hükümlerine göre ve mevzuat hükümlerine aykırı olarak tebliğ edildiği görülmektedir. Şirketlerin adresi, Ticaret Sicil Memurluğunda kayıtlı bulunan adresidir. Öncelikle davalının ticaret unvanı ve adresi Ticaret Sicil Memurluğundan belirlenmelidir. Tebligat Kanununun 12. maddesine göre, hükmi şahıslara tebliğin selahiyetli mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine yapılır. Aynı Kanunun 13. maddesine göre de; tebliğ yapılacak bu kişiler her hangi sebeple mutad iş saatlerinde işyerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacakları bir halde oldukları takdirde tebliği orada hazır bulunan memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 20 ve 21. Maddelerinde de tüzel kişilere yapılacak tebligat usulü belirlenmiştir.

Tebligat Kanununun 7/a maddesinde, “Tebligata elverişli bir elektronik adres vererek bu adrese tebligat yapılmasını isteyen kişiye, elektronik yolla tebligat yapılabilir. Anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirketlere elektronik yolla tebligat yapılması zorunludur.

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Birinci ve ikinci fıkra hükümlerine göre elektronik yolla tebligatın zorunlu bir sebeple yapılamaması hâlinde bu Kanunda belirtilen diğer usullerle tebligat yapılır” denilmiş, elektronik ortamda yapılacak tebligatlara ilişkin usul ve esasları düzenleyen “Elektronik Tebligat Yönetmeliği” çıkarılmıştır (RG 19.1.2103 t. S. 28533).

Yukarıda belirtilen hükümler uyarınca gıyabi hükmün, adı geçen davalıya açıklandığı gibi öncelikle, davalı şirketin ticaret sicil kaydındaki adrese Tebligat Kanunu’na uygun olarak normal tebligat yapılması, tebligatın iade gelmesi, tebligat yapılamaması, iade zarfında yeni bir adres tespit edilememesi durumunda, Ticaret Sicil Memurluğundan gelen ticari sicil adresine usülüne uygun tebliğinin sağlanmasına (Tebligat Kanunu 35. maddesine göre) takiben, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8876, Karar No: 2024/10990, Tarih: 13.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8876 E.  ,  2024/10990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/566 E., 2024/984 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/103 E., 2023/367 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde çalışırken 30.06.2012 tarihinde davalı şirketin demir malzemeden üretmiş olduğu vinç köprüsünü başka bir işçi ile birlikte kaldırılmaya çalışılırken malzemenin sol ayağına düşmesi sonucu iş kazası geçirdiğini, Gebze Sosyal Güvenlik Merkezinin 29.05.2019 tarih ve 363 sayılı komisyon kararı ile 30.06.2012 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olmadığı yönünde karar verildiğini belirterek 30.06.2012 tarihinde gerçekleşen kazanın iş kazası olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının geçirdiğini iddia ettiği olay hakkında müvekkili Kuruma herhangi bir iş kazası bildirimi yapılmadığını, davacıya ait tedavi belgelerinde de davacının iş kazası geçirdiğine dair bir beyanı olmadığının görüldüğünü, müvekkili Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun olduğunu belirtilerek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın, Gebze Sosyal Güvenlik Merkezinin 29.05.2018 tarih ve 363 Karar sayılı komisyon kararına karşı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi gereğince Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna itiraz yolunu tamamladan açtığı davanın usulden reddi gerektiğini, meydana gelen olayda müvekkili şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, kazanın meydana gelmesinden yaklaşık 10 yıl geçtikten sonra eldeki davanın ikame edilmiş olmasının davacının kötü niyetini ortaya koyduğunu belirtilerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 30.06.2012 tarihinde davalı şirkete ait iş yerinde hizmet akdine tabi olarak, davalı şirketin faaliyeti kapsamında çalıştığı esnada meydana gelen, iş kazası tespit tutanağında profil olarak belirtilen malzemenin davacının ayağına düşmesi neticesinde sol ayağında kırık oluşması suretiyle yaralanması şeklinde gerçekleşen olayın, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde yer alan iş kazası koşullarını taşıdığı, olayın iş kazası olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının 30.06.2012 tarihinde davalı iş yerinde sol ayağından yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1- Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesinde belirtilen nedenlerle birlikte, dava açılmasına müvekkili Kurum sebebiyet vermediğinden, müvekkili Kurum aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

2- Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; cevap dilekçesinde belirtilen nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri; istinaf dilekçelerindeki beyanlarını tekrarla eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı şirkete ait işyerinde çalışırken 30.06.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.