muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6883, Karar No: 2023/10628, Tarih: 01.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/6883 E.  ,  2023/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/415 Esas, 2015/800 Karar

SUÇLAR : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorum Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.04.2015 tarihli ve 2014/6621 Soruşturma, 2015/1508 Esas, 2015/1396 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/415 Esas, 2015/800 sayılı Kararı ile; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, eksik inceleme ile hükümler kurulduğundan bahisle tüm sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerini temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

2.Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/415 Esas, 2015/800 sayılı Kararı ile; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, eksik inceleme ile hükümler kurulduğundan bahisle tüm sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerini temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların suç tarihlerinde Çorum Hitit Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde nöroloji bölümünde doktor olarak görev yaptıkları, gerçekte Multiple Skleroz (MS) hastası olmayan 13 kişi adına sanıkların kullandıkları bilişim sistemi üzerinden 23.10.2013 ilâ 24.03.2014 tarihleri arasında önce MS hastalığına ilişkin ilaç kullanım raporları düzenlendiği ve yine bilişim sistemi üzerinden reçetelerle ilaçların yazıldığı, Medula sistemi üzerinden reçete gönderiminin Sosyal Güvenlik Kurumu'nun doktorlara verdiği parolanın ve bilgisayar ekranına düşen doğrulama kodunun sisteme girilmesiyle gerçekleştiği, reçete tanziminde ve reçetenin Medula sistemine gönderiminde veri giriş elemanlarına yetki verilmesi halinde dahi sorumluluğun ilgili doktora ait olduğu, hastaları görme zorunluluğunun bulunmasına rağmen hastalar fiilen sanıklarca görülmeden ve gerekli muayene prosedürü uygulanmadan hukuka aykırı olarak veri giriş elemanlarına şifrelerin verilerek, bilişim sistemine asıl giriş yapanlar ile reçete yazanların tespitinin mümkün olmayacağı şekilde giriş ve reçete yazımlarına, dolayısıyla kamusal zarara sebebiyet verildiği iddiasıyla sanıklar hakkında atılı suçtan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, Mahkemece; sanıkların dava konusu olaylara ilişkin usulsüzlüğü bizzat ortaya çıkardıkları, atılı suçun sanıklar tarafından işlenmediğinin sabit olduğundan bahisle beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından Çorum Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazılan 19.08.2014 tarihli yazıda, suça konu reçeteleri karşılayan eczanelerle alakalı inceleme başlatıldığının belirtilmesi karşısında, bahsi geçen eczane işleticileri hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan yürütülen soruşturma veya kovuşturma ile idari tahkikat bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa idari tahkikata ilişkin tüm evrak ile yargılamaya konu dosyaların getirtilip incelenerek, adı geçen eczane çalışanları ile sanıkların eylemleri arasındaki hukuki ve fiili bağlantı nazara alınarak mümkünse 5271 sayılı Kanun'un 8 ve devamı maddeleri gereğince söz konusu kamu davalarının birleştirilmesi, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise sanıkların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık suçuna iştirak suçunu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza

Mahkemesine ait olacağından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hükümler tesisi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çorum 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/415 Esas, 2015/800 sayılı Kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19988, Karar No: 2015/1468, Tarih: 09.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/19988 E.  ,  2015/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2014

NUMARASI : 2012/383-2014/159

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Tapu maliki, A.. K.. mirasçılarından, muris M... K....ile davalılar S.. C.., S.. S.., İ.. K.., Y.. C.. ve A.. K.. arasındaki hukuki ilişkiyi ispat eden veraset ilamı ve sair belgeler dosya içerisinde yoktur. Bu eksiklik giderildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/212, Karar No: 2006/2657, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/212 E.  ,  2006/2657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince hernekadar duruşmalı olarak temyiz edilmişse de davanın niteliği itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu .....’ye ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ikinci sıraya alınan ...’nün alacağının muvazaaya dayandığını ileri sürerek davalının borçludan alacağı olmadığının tesbitiyle bu alacağın iptaline ve sıra cetvelinden terkiniyle müvekkilinin alacağının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin 1998 yılında borçludan daire satın aldığını, ancak borçlunun taahhüt ettiği işleri tamamlamadığını ve müvekkinin bu işler için 3.000.000.000,-TL. harcadığını, bu parayı borçludan tahsil etmek amacıyla icra takibine giriştiğini, taraflar arasında ceza davası görüldüğünü; satılan diğer dairede borçlunun kiracı olarak oturduğunu ve bu nedenle ayrıca alacaklı olduklarını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; davalı ile dava dışı borçlu arasında gerçek bir borç ilişkisi bulunmadığı, icra takibini birlikte başlattıkları, açılan dava üzerine icra takibinin kaldığı yerden sürdürüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin ikinci sırasında yer alan alacağın gerçek bir borç ilişkisi olmadığından iptaline, sıra cetvelinin ikinci sırasına davacı alacağının tesciline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsmı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarının kabulü halinde davalıya ayrılan paydan öncelikle davacının alacağının ödenmesine karar verilmesi gerekir (kıyasen İİK.m.235/III). Somut olayda davalıya isabet eden pay 10.371,-YTL. iken davacı alacağı 4.250,-YTL.dir. Açıklanan durum karşısında mahkemece, davalı alacağının iptaline ve davacı alacağının sıra cetvelinin ikinci sırasına tesciline şeklinde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11873, Karar No: 2012/7570, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/11873 E.  ,  2012/7570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1996-1997 ve 2003-2008 yılları arasında çalıştığının tespitiyle, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 1996-1997 ve 2003-2008 yılları arasında ...'na bağlı ... Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu'nda usta öğretici olarak işe giriş ve çıkış tarihleri arasıda ayda 30'ar gün süreyle çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın 5510 sayılı Yasa'nın 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı yasa'nın Geçici 7. maddesi hükmünde “Bu Kanun'un yürürlük tarihine kadar 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı, 02.09.1971 tarihli ve 1479 sayılı, 17.10.1983 tarihli ve 2925 sayılı, bu Kanunla mülga 17.10.1983 tarihli ve 2926 sayılı, 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanunlar ile 17.07.1964 tarihli ve 506 sayılı Kanun'un geçici 20. maddesine göre sandıklara tâbi sigortalılık başlangıçları ile hizmet süreleri, fiilî hizmet süresi zammı, itibarî hizmet süreleri, borçlandırılan ve ihya edilen süreler ve sigortalılık süreleri tabi oldukları Kanun hükümlerine göre değerlendirilirler” hükmü gözetildiğinde, eldeki somut uyuşmazlığın dayandığı mevzuat hükümlerinin 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesi ile 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesidir. Milli Eğitim Temel Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre, örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ve hizmetiçi yetiştirme kurs, seminer ve konferanslarında uzman ve usta öğreticiler de geçici veya sürekli olarak görevlendirilebilir. Öğretim tür ve seviyelerine göre uzman ve usta öğreticilerin seçimlerinde aranacak şartlar, görev ve yetkileri, yönetmeliklerle tespit edilir. Bu yasal düzenleme uyarınca çıkarılan Yönetmeliğin 5. maddesi, “Uzman ve usta öğreticiler aşağıdaki şekillerde görevlendirilirler.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

1-Geçici personel olarak: Geçici personel olarak görevlendirilecek uzman ve usta öğreticiler ile yapılacak sözleşme esasları 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 15.05.1975 gün ve 1897 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değiştirilen 4. maddesine göre Bakanlıkça hazırlanır.

2-Ek ders görevi verilmek yoluyla: 4. maddede belirtilen esaslara göre ek ders görevi verilmesi yoluyla görevlendirilecek uzman ve usta öğreticilere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca 02.12.1998 tarihli ve 98/12120 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan ... Öğretmen ve Yöneticilerinin Ders ve Ek Ders Saatlerine İlişkin Esaslarda belirtilen miktarda ek ders görevi verilebilir . ” ; aynı Yönetmeliğin 8. maddesi, “geçici sözleşmeli olarak görevlendirilen uzman ve usta öğreticilerin haftalık çalışma süresi 40 saattir”; aynı yönetmeliğin 9. maddesi ise, “uzman ve usta öğreticilerin günlük çalışma süresi en fazla 8 saattir. Kurum müdürü, cumartesi, pazar günleri de dahil olmak üzere, uzman ve usta öğreticilere günün 08.00-23.00 saatleri arasında görev verebilir.” hükümlerini içermektedir.

Davacının, çalışma esasları ile çalışması sırasında tabi olacağı statü yukarıda sıralanan mevzuat çerçevesinde ayrıntılı bir düzenlemeye tabi tutulmuş olup, anılan düzenlemelere egemen ilkeler ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde yer alan “işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlenmesi durumunda sözleşme kısmi süreli iş sözleşmesidir.” hükmü de gözetildiğinde, çalışma ilişkisinde, “tam süreli iş sözleşmesi” olarak nitelenmeye olanak verecek bir bağımlılık ilişkisinin bulunmadığı, usta öğreticilerin öngörülen ve önceden belirlenen süre dahilinde bir çalışma yükümlülüğünü kabullendikleri ve ders saati karşılığında da ücrete hak kazandıklarını göstermektedir.

Kaldı ki, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 80. maddesi (j) bendinde de, ...’na bağlı her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ek ders ücreti karşılığında ilgili mevzuatı çerçevesinde uzman ve usta öğretici olarak çalıştırılanların prim ödeme gün sayısı 30 günü aşmamak kaydıyla, bir takvim ayı içerisinde hak kazandıkları brüt ek ders ücreti toplam tutarının, prime esas günlük kazanç alt sınırına bölünmesi sonucu bulunacağı, bu şekilde yapılacak hesaplamalarda tam sayıdan sonraki küsuratların dikkate alınamayacağı hükmü ile, usta öğreticilerin çalışmalarının tam süreli olmadığı açık olarak belirtilmiştir.

Bu konuda ortaya çıkan uyuşmazlık sonucu Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca verilen 17.09.2008 gün 2008/10-555 Esas 2008/530 sayılı kararda da, “dinlenen tanıkların da aynı davacı gibi başka köylerde usta öğretici olarak çalışan kişiler olduğu, resmi belgeler ve davacının imzasını taşıyan belgelerle çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından; tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmek gerektiği” belirtilmiş olup, bu şekildeki bir çalışma ilişkisinde, tam süreli çalışmaya ilişkin hakların doğduğunu kabule olanak yok ise de, yasa ve sözleşmelerde belirtilen sınırlamalara aykırı, tam süreli hizmet sözleşmesinin unsurlarının gerçekleştiği bir çalışma durumunun, eylemli olarak oluştuğunun iddia edilip kanıtlanması olanak dahilinde bulunmaktadır. Ancak, bu yöndeki iddia, hizmet tespiti davalarının kamu düzenine ilişkin niteliği gözetilerek kanıtlanmalı; işverenin resmi kurum niteliği, ücret ödemelerinin kayıtlara dayalı olma gerekleri dikkate alınarak; Kurum kayıtlarına yansıyan bilgilerin aksinin kanıtlanmasına yönelik kanıtların hüküm kurmaya elverişli olup olmadığı, sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine yönelik davanın özelliklerinin gerektirdiği duyarlılık uyarınca denetlenmelidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının geçici usta öğretici olduğu, davalıya ait işyerinden 14/01/2003—2008/11. dönemi arasında işe giriş bildirgeleri ve çıkışlarla çalışmalarının kısmi olarak bildirildiği, tanık olarak dinlenenlerden Halk Eğitim Merkezi müdür yardımcısı, davacının tam gün çalışmadığını, hafta içi 09:00-15:00 saatleri arası çalıştığını, hafta sonu çalışma olmadığını, geçici usta öğretici olan diğer tanık, hafta içi çalışıldığını, hafta sonu çalışma olmadığını, davacının tanık olarak dinlenen akrabası ise 08:00-16:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonu çalışmadıklarını beyan ettikleri,işe giriş bildirgeleri, aylık ek ders çizelgeleri, ek ders ücret çizelgeleri ve ek ders bordrolarının bir kısmının getirtildiği, ücret bordrolarının, ders proğramlarının, devam-devamsızlık çizelgeleri, puantaj kayıtları ve davacının işyeri özlük dosyasının getirtilmediği, ders programlarıyla kursa geliş ve ayrılış saatlerini gösterir belgelerin dosyada bulunmadığı, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde müdür, müdür yardımcısı şef, öğretmen ve usta öğretici gibi görev yapan tanıkların tespit edilip dinlenmediği tanık beyanları arasında davacının günlük çalışma saati ile ilgili çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının davalı işyerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır Uyuşmazlık davacının davalı işyerinde eğitim yılı boyunca haftada 5 gün mesai saatleri arasında kesintisiz çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, işyerinden davacının işyeri özlük dosyası ile ders programlarını, işe giriş bildirgeleri, aylık ek ders çizelgeleri, ek ders ücret çizelgeleri ile ek ders bordrolarının tamamını, kursa geliş ve ayrılış saatlerini gösterir belgeleri, devam-devamsızlık ve puantaj kayıtlarını ve imzalı ücret ödeme belgelerini getirtmek, dava konusu dönemi kapsayacak şekilde davacı ile birlikte çalışan müdür, müdür yardımcısı,şef, öğretmen ve usta öğretici gibi başkaca kişileri tespit edip dinlemek, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığını belirlemek, yeterli ve gerekli bir araştırmayla ve deliller hep birlikte değerlendirilerek, davacının eğitim yılı boyunca haftada 5 gün mesai saatleri içerisinde kesintisiz çalışıp çalışmadığı aydınlığa kavuşturulup, ayrıca davacıya 5510 sayılı Yasanın geçici 31.maddesinden yararlanıp yararlanmayacağı hususuda hatırlatılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 08/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11868, Karar No: 2015/368, Tarih: 02.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/11868 E.  ,  2015/368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 116 ada 6 parsel sayılı 24.496,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kamu orta malı mera vasfıyla sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiş ve tespitin hükmen kesinleşmesi sonucu özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece aynı çekişmeli taşınmaz bölümü hakkında daha önce davacı ...'in oğlu ... tarafından açılan ve ret kararı ile sonuçlanan Kadastro Mahkemesinin 2009/450 Esas ve 2009/732 Karar sayılı hükmünün kesin hüküm olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Bilindiği gibi, bir davaya ait şekli anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir. (1086 sayılı HMK'nın 237. maddesi, 6100 sayılı HMK'nın 303. maddesi) Farklı bir ifadeyle; dava şartları arasında sayılan "kesin hüküm"; davanın taraf, sebep ve konusunun aynı olması halinde mümkündür. Mahkemece kesin hüküm sayılan Kadastro Mahkemesi’nin 2009/450 Esas ve 2009/732 Karar sayılı dava dosyası ile eldeki davanın davacı tarafı ve dava sebepleri birbirinden farklı olduğundan bahsi geçen ilam davacı ... aleyhine kesin hüküm oluşturmayacaktır. Ne var ki; Kadastro Mahkemesinin bahsi geçen dava dosyası ile aynı taşınmaz bölümü hakkında yapılan araştırma ile taşınmazın öncesinin mera olduğunun tespitine ilişkin hüküm, davacı aleyhine kuvvetli delil olup, dosya kapsamından aksinin kanıtlanamadığının anlaşılmış olmasına göre davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olup yeniden yargılamaya gerek olmadığından hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8052, Karar No: 2012/3823, Tarih: 13.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8052 E.  ,  2012/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ruhsatsız tabancayı taşıyan sanığın, 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası yerine 13/3. madde ve fıkrası ile uygulama yapılması sonuç ceza değişmediğinden ve aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA),13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.