muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9156, Karar No: 2012/10736, Tarih: 20.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/9156 E.  ,  2012/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.02.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit ... istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Asıl davada davacı ... ..., 1760 parsel sayılı taşınmazı lehine davalıya ait 1740 ve 1763 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit ... kurulmasını istemiştir.

Birleştirilen davada davacı ..., 1743 parsel sayılı taşınmazı lehine davalılara ait 1742 ve 1744 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit ... kurulmasını istemiştir.

Davalılar ... ve ... davanın reddini savunmuşlar diğer davalılar ise savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece, davacılarara ait 1760 ve 1743 parsel sayılı taşınmazlar lehine davalılara ait 1742 ve 1740 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine geçit ... kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 1742 parsel maliki davalı ... temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit ... verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit ... taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak ... olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Somut olayda, davacılara ait 1760 ve 1743 parsel sayılı taşınmazların mutlak geçit ihtiyacı içinde bulundukları sabittir.Dosyada bulunan tapu kaydı incelendiğinde 1741 parsel sayılı taşınmazın da davacı ... ...'e ait olduğu görülmektedir.Geçit davalarında uygulanan fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesi gereğince davacı ... ...'e ait 1760 parsel sayılı taşınmaz yararına 1743, 1744 ve 1741 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden ve diğer davacı ...'a ait 1743 parsel sayılı taşınmaz yararına ise 1741 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit ... kurulması gerekirken davacı ... ...'e ait 1760 parsel sayılı taşınmaz yararına 1743 parsel sayılı taşınmzdan akti irtifak kurulduğundan bahisle uygun olmayan alternatiften geçit ... kurulması doğru olmamıştır.

Hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 20.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/2822, Karar No: 2024/1144, Tarih: 22.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2822 E.  ,  2024/1144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığı”na ilişkin kararın türü ile istinaf

incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (g) fıkraları uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2014/280 Esas, 2021/248 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine,

b. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ... ve mağdur ...'e karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı iki kez 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/1637 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararı ile;

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/1637 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (h) bentleri uyarınca (hükme "Sanık ... kendini müdafii ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi uyarınca 8.200 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine", "Hakkında gözaltı-tutuklama tedbiri uygulanmış bulunan sanık ...'a, CMK'nın 141. ve devamı maddeleri uyarınca kesinleşen

kararın tebliğinden itibaren 3 ay ve her halde kararın kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıl içerisinde ikamet ettiği yer Ağır Ceza Mahkemesine dava açmak suretiyle tazminat talep etme hakkının bulunduğu hususunda bildirimde bulunulmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine,

b. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile sanıkların tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca her bir sanık için cezanın 14 ay 30 gün olarak infaz edilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanık ...'nın üzerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, beraat kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, sanığın üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilmesi ve sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 50 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi ve haksız şekilde sanığa yüklenen yargılama giderlerinin iptaline karar verilmesi gerektiğine,

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi ve haksız şekilde sanığa yüklenen yargılama giderlerinin iptaline karar verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ...'nın temyiz istemi özetle; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

5. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi, aksi kanaatte olunması halinde ise lehine olan tüm hükümlerin uygulanması gerektiğine,

6. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasının ve temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanıklar ... ile ... arasında ...'nın ... aleyhine muhbirlik yaptığı düşüncesi nedeniyle husumet bulunduğu, olay günü .... plakalı araçta sanıklar ..., ..., ..., ...'nın, plakası tespit edilemeyen diğer araçta temyiz dışı sanık ... ..., sanık ... ve katılan ...'nin olduğu, ... plakalı araçta ise sanıklar ...'ın sürücü koltuğunda ve ...'in ise sağ ön yolcu koltuğunda bulunduğu, seyir halinde iken plakası tespit edilemeyen ve .... plakalı araçların sanık ...'nın sevk ve idaresindeki aracın önünü kestikleri, yedi kişinin araçlardan indikleri, katılan ...'ın sanık ...'ın yanında bulunduğu, sanıklardan ...'de 9 mm çapında tabanca, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'da 7,65 mm çaplı tabancaların olduğu, sanık ...'ın şoför ...'nın bulunduğu tarafa yöneldiği, sanık ...'in sanık ...'ın bulunduğu kapıya yöneldiği, arabadan inmelerini istedikleri, sanık ...'ın merkezi kilidi kitlediği, bunun üzerine sanık ...'in kapıya doğru bir el ateş ettiği, diğer kapı tarafından da sanıklardan biri tarafından ateş edildiği, sanık ...'nın geri geri giderek olay yerinden ayrılmaya çalıştığı, bu sırada sanık ...'ın 9 mm çaplı tabanca ile elini camdan çıkartıp haksız haksız saldırıyı defetmek amacıyla dört el ateş ettiği, bu mermilerden birinin katılan ...'ın boynuna isabet ettiği, sanık ...'nın geri geri giderek olay yerinden kaçtığı, bu esnada sanıkların ... ve ...'ın arkasından ateş ettikleri, aracın çeşitli yerlerine kurşunların isabet ettiği, katılan ... haricinde kimsenin yaralanmadığı, katılan ...'ın ise kafatası kırığı ve beyin kanamasına neden olan yaralanması nedeniyle yaşamını tehlikeye sokan bir duruma, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığına, yüzde sabit ize ve iyileşme olanağı bulunmayan hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, katılan ...'ın yaralanmasının niteliği hakkında düzenlenen Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun, 14.12.2018 tarihli mütalaası, olay yeri inceleme raporları, uzmanlık raporları, Tape kayıtları, HTS kayıtları, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

a. Sanıklar ... ve ... ile mağdur sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., temyiz dışı sanık ... ... ve katılan ...'den oluşan grup arasında, ...'ın muhbirlik yaptığı iddiasına dayanan bir husumet bulunduğu, olay günü

geceden sayılan bir zamanda ...'nın kullandığı arabada ... bulunduğu halde ... ilçesinde seyir halinde oldukları sırada, ..., ..., ..., ... bir araçta, ..., katılan ..., ... ikinci araçta olmak üzere iki araçla çevirme yapıp durdurdukları, toplam yedi kişi olup, içlerinden en az üçünün silahlı olduğu anlaşılan sanıkların ... ve ...'dan arabadan inmelerini istedikleri, bunun üzerine ...'ın merkezi kilite basarak arabayı içeriden kilitlediği, kapıyı zorlayan ...'in aracın sağ tarafından, ...'ın sol tarafından yaklaşarak aracın kapısının açılması saikiyle kapı kilidine yakın mesafeden kontrollü olarak birer el ateş ettikleri, aracın kapısının açılmadığı, bu arada ...'nın geri manevra yaparak arabanın arkasında kalan boşluktan kaçmaya çalıştığı, ...'ın ise arabanın sağ ön camından kolunu çıkararak karşı tarafa rast gele en az dört el ateş ettiği, bu atışlardan birinin grup içerisinde yer alan katılan ...'ın boynuna isabet ederek ağır şekilde yaralanmasına neden olduğu, eş zamanlı olarak kaçmaya çalışan araca doğru ..., ... ve...'ın ateş ettikleri, atışların aracın tavan, ön kaput, sağ ön kapı altı, sağ arka kapı kelebek cam fitili gibi içinde bulunanlardan uzak bölgelere isabet ettiği, ... ve ...'ın bu şekilde olay yerinden geri manevrayla kaçtıkları, diğerlerinin vurulan ...'ı hastaneye kaldırdıkları anlaşılmıştır.

b. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve temyiz dışı sanık ...'ın başlangıçta ... ev ...'a yönelik öldürme ya da yaralama kastıyla hareket etmedikleri, zira başlangıçta aracın camlarından içindekilere ateş etme zaman ve imkanı bulunduğu halde öncelikle araçtan inmelerini sağlamaya çalıştıkları, dolayısıyla temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'in silah tevcih edip inmeye zorlamaları ve bunu sağlamak için kapı kilidine yaptıkları atışların münhasıran tehdit kastıyla gerçekleştiği ve tehdit suçunu oluşturduğu, ... ve ...'ın kaçmaya yeltendiklerinde aracın mağdurlardan uzak bölgelerine yaptıkları atışların ise bu eylemin devamı niteliğinde olduğu, sanıkların öldürme veya yaralama kastıyla hareket ettiklerine dair bir delil bulunmadığı gibi, bu eylemleri gerçekleştirmeye zaman ve imkanı buldukları halde gerçekleştirmedikleri, bu nedenle sanıkların mağdurlara yönelik eylemlerinde kasten öldürmeye teşebbüs veya kasten yaralamaya teşebbüs suçunun unsurlarının bulunmadığı, eylemin kül halinde silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıkların kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, lehe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme neticesinde sanıkların silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği ve aleyhe istinaf başvurusunun bulunmaması sebebiyle sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış haklarının dikkate alındığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2023 tarihli ve 2023/1-354 Esas, 2023/545 Karar sayılı kararı, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı

Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, ani gelişen olayda karşı gruptan araçlarına ateş edilmesi üzerine sanık ...'nın sevk ve idaresindeki araçla olay yerinden kaçmaya çalışması, sanık ...'ın eylemine iştirak iradesi oluşmasına yeterli zaman ve imkan bulunmaması, yine sanık ...'ın ani bir kastla karşı tarafa ateş etmesi fiiline iştirak iradesiyle katıldığına veya eyleme yardım ettiğine dair herhangi bir delil bulunmaması birlikte değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas mahkumiyet hükümleri bulunan sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

C. Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Adli sicil kayıtlarında tekerrüre esas mahkumiyet hükümleri bulunan sanıklar ... ve ... hakkında hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, ilk haksız eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle sanık ... lehine meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve mağdurlardan sanıklara yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmaması nedeniyle sanık ... lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanık ... hakkında uygulanmamasına karar verildiği, infazı gereken kısım nazara alınmaksızın hükmedilen hapis cezalarının miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 ... maddelerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, sanıklar lehine uygulanabilecek başkaca lehe yasa hükmünün bulunmadığı ve yargılama giderlerinin mahkûmiyetine karar verilen sanık ...'ten

tahsilinde 5271 sayılı Kanun'un 325 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ... müdafiinin, sanık ...'nın temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) paragraflarında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.02.2022 tarihli ve 2021/1637 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere ilişkin eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5942, Karar No: 2019/3075, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5942 E.  ,  2019/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.