muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7930, Karar No: 2021/9758, Tarih: 25.10.2021

AİHM sanığın başvurusu üzerine verdiği kararda da, Anayasa Mahkemesi’nin kararlarının, Anayasanın 153. maddesinin 6. fıkrasından doğan bağlayıcı niteliğini dikkate alarak, bireysel başvuruya ilişkin olarak Anayasa Mahkemesi’nin kararlarına uygulamada riayet etme hususunun, öncelikle (a priori) Türkiye’de sorgulanmaması gerektiği ve bu mahkemenin ihlâl kararlarının etkin bir şekilde uygulanmasından şüphe duyulmasına yer olmadığı kanaatine varmıştır.

Şu hale göre; özellikle yargılama ve olağan yasa yolları süreci tamamlanmadan yapılan bireysel başvuru incelemelerinde, AYM'nin delil değerlendirmesinin hak ihlali bağlamında da olsa, asıl yargılama mercileri ile bir yetki çatışması sonucunu doğurduğu açıktır. Hak ihlalini netice veren meşru müdahale için ikame olunan delilin yeterli olup olmadığına ilişkin tespitin, yargılama konusu suçun sübut ve/veya vasfının tayini yönünden de belirleyici olacağında kuşku yoktur. Ne var ki, yargılama süreci tamamlanmış ve kanun yolu incelemesinden de geçerek kesinleşmiş hükümler yönünden gerçekleştirilen bireysel başvuru sonucunda tespit edilen hak ihlallerinin, gerektiğinde yeniden yargılama sebebi olarak kabul edildiği (CMK 311) sistemde, yargılamanın devamı sırasında ihlal neticesini doğuracak tespitlerin yargılama mercilerince göz ardı edilmesi düşünülemez. Aslolanın haksız-ölçüsüz bir müdahaleye maruz bırakılan temel hakkın bir an önce teslimi olduğuna göre, sair çatışma ve tartışmaların bu değerin önüne geçmesine "hukuk düzeninin tekliği" ilkesi de müsaade etmez.

Bu nedenle Anayasanın geçici 20. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin Daireyi de bağlayan kararı doğrultusunda yorumlanması ve anlaşılması gerektiğinden; Anayasanın geçici 20. maddesi ile getirilen istisna hükmünün, yeniden milletvekili seçilen sanık hakkında uygulanması mümkün değildir. Genel hüküm niteliğindeki Anayasanın 83. maddesinin dördüncü fıkrasının emredici hükmü gereği dokunulmazlığı tekrar kazandığının kabul edilmesi gerekir.

Bu bilgiler ışığında 15.02.2014 tarihinde işlediği iddia olunan Kanuna Aykırı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşüne Silahsız Katılarak İhtara Rağmen Kendiliğinden Dağılmama suçundan sanık hakkında yürütülen kovuşturma esnasında milletvekili seçilmesini müteakip verilen incelemeye konu durma kararında usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

Açıklanan sebeplerle; Gerek 15.02.2014 tarihinde işlendiği iddia olunan müsnet Kanuna Aykırı Toplantı ve Yürüyüşlere Silahsız Katılarak İhtara Rağmen Kendiliğinden Dağılmama suçunun niteliği itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 83/2. maddesinde işaret olunan ve 14/2. maddesi kapsamında kalan suçlardan olmaması ve gerekse Anayasanın geçici 20. maddesi ile getirilen istisna hükmünün, yeniden milletvekili seçilen sanık hakkında uygulanmasının mümkün bulunmaması karşısında, Anayasanın 83. maddesinin dördüncü fıkrasının emredici hükmü gözetilerek verilen durma kararında hukuka aykırılık görülmediğinden istemin reddine karar verilmiştir.

V- SONUÇ;

V- SONUÇ;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2021 tarih ve 2021/67071 sayılı Kanun yararına bozma isteminin, tebliğnamedeki düşünce de yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7372, Karar No: 2017/10387, Tarih: 11.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7372 E.  ,  2017/10387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne karar verilmiş, karar taraflarca temyiz edilmemekle kesinleşmiş ve fakat kararın infazı mümkün olmadığından bahisle davacı vekilince tavzih talebinde bulunulması üzerine tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ... vekili tarafından süresinde tavzihen düzeltilmesi istenilmiş olmakla Dairece dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine vekili, ...., 707 ada 6 parselin oluşumu sırasında devletin hüküm ve tasarrufunda olan aktif dere niteliğindeki yerin belediye adına yapılan hatalı tescilinin 922,01 lik kısmının iptali ile dere yatağı niteliğindeki .....01m2lik kısmının ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalı ... Vekili; duruşmadaki beyanında davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak alınan bilirkişi raporlarıyla öncesinde aktif dere yatağı olduğu ve belediye tarafından yönünün değiştirilmesi suretiyle üzerinin doldurulduğunun tespit edilmesi üzerine davanın kabulüne karar verilmiş olup taşınmazın niteliği itibariyle sicil oluşturulması olanağı olmayan yerlerden olması nedeniyle hazinenin paydaş kılınması mümkün olmadığından fen bilirkişisinin 25.05.2010 tarihli raporu ve krokisinde yeşil renk ile taralı 922,01 m2lik tapunun iptali ile sicilden terkinine ve tespit harici bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın Hazine vekilince temyiz edilmesi üzerine Karar, Yargıtay 1. Hukuk Dairesi tarafından çekişmeli yerin tescil edilebilir hale geldiği gözetilerek davacının tescil isteğinin de kabulü gerekirken verilen kararın doğru olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma üzerine daha önceki gerekçeyle ve bozmaya uyarak davanın kabulüne, fen bilirkişisinin 25.05.2010 tarihli raporu ve krokisinde yeşil renk ile taralı 922,01 m2 lik kısmının tapu kaydının iptali ile hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Karar taraflarca temyiz edilmemekle 16.06.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

Hazine vekilince 12.02.2014 tarihli tavzih dilekçesiyle kararın hüküm kısmının dayandığı bilirkişi raporunda kırmızı ve yeşil renkte gösterilen kısımların kadastro tersimatının yapılabilmesi için gerekli ölçü değerlerinin bulunmadığını ve ilgili raporda gösterilen yeşil renkli alanın 922.01 m2 ve kırmızı renkli alanın 897, 05 m2 olduğunu toplamının 1819,06 m2 yi verdiğini, dava konusu 707ada 6 parselin ise 1811,59 m2 olduğunu belirterek mahkeme kararının infazına engel olduğu bu nedenle yüzölçümü hatasının tavzih yoluyla düzeltilmesi talep edilmiştir.

-//-

-//-

Mahkemece, davacı vekilinin talebinin hüküm değiştirilmesi istemine yönelik olduğu, HMK'nun 305. maddesi uyarınca tavzih yoluyla mahkeme kararları değiştirilemeyeceğinden talebin reddine karar verilmiştir. Davacı Hazine vekilince karar süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dairemize getirilen uyuşmazlık konusu, tavzih talebine ilişkindir. Dava konusu 707 ada 6 parsel tapu kaydında 1811,59 m2 olarak davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Mahallinde yapılan keşif sonrasında alınan 25.05.2010 tarihli fen bilirkişi ve ekli krokisinde kırmızı ve yeşil olan işaretli alanların toplamının 922,01+897,05= 1819,06 m2 olduğu belirlendiğine göre, tapu kaydındaki miktar ile Fen Memurunun belirlediği dava konusu olan ve olmayan yerler arasında çelişki ve maddi hata olduğuna göre bu maddi hatanın düzeltilmesi HMK md 305e göre tavzih yoluyla mümkündür. Mahkemece yapılacak iş eğer mümkünse Fen bilirkişisinden ek rapor alınarak , eğer mümkün değilse mahallinde keşif yapılarak çelişkinin ve maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle doğru yüzölçümleri üzerinden hükmün infaz edilebilir hale getirilmesi ve doğru yüzölçümler üzerinden karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçeyle infazı mümkün olmayacak şekilde maddi hata sonucu verilen karara rağmen, tavzih yoluyla yanlışlığın düzeltilmesinin mümkün olmayacağı yönünde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan tavzih talebinin reddine ilişkin hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8002, Karar No: 2012/11271, Tarih: 15.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8002 E.  ,  2012/11271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 189 parsel sayılı taşınmazına davalıların 9 m²'lik bölüme sundurma yapmak, incir ve okaliptüs ağacı dikmek, kendi binalarından kapı ve pencere açmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım ile kapı ve pencerelerin kapatılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Mehmet ve Özgür, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 46.55.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16919, Karar No: 2019/22607, Tarih: 10.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16919 E.  ,  2019/22607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın yaralanmasına ilişkin Eskişehir Adli Tıp Şubesince düzenlenen 15.06.2016 tarihli raporda "yüzde ve boyunda (2.) Derece yanık" olduğu bulgularına yer verildiği, ancak yüz bölgesinde tarif edilen yaralanmanın yüzde sabit ize neden olma ihtimalinin bulunmasına rağmen bu hususta bir değerlendirme yapılmadığı ve bu haliyle katılanın yaralanması hakkında düzenlenen raporların hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, yaralanmasının niteliğine ilişkin olarak yeniden raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Oluş, dosya kapsamı, katılan ve tanığın aşamalardaki beyanı ile uyumlu doktor raporu ve kabule göre; sanığın katılanının üzerine kolonya dökerek, çakmak ile yaraladığına ilişkin ikrarı ile sanığın eylemini silahtan sayılan eşya ile gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2019. gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2686, Karar No: 2020/875, Tarih: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2686 E.  ,  2020/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11.10.2018 tarih ve 2017/398-2018/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının SBM olarak bilinen sigarayı bırakma merkezinin franchise sahibi...medikal ve güzellik hizmetleri-Selda Kıvanç'tan Ege Bölgesi franchise hakkını aldığını, kendisine verilen yetki ile davalıya ... SBM franchise hakkını verdiğini, sözleşme hükümlerine göre gerekli cihazların davalıya teslim edildiğini ve işin kurulumu için hizmet verildiğini, cihaz ve hizmet bedeli karşılığında kesilen faturaların davalıya imza karşılığı tebliğ edildiğini, sözleşmeye göre davalının müvekkiline 35.000,00 TL ödeme yapacağını, sözleşmenin teminatı olarak 35.000,00 TL bedelli senet alındığını, davalının taahhüt ettiği ödemeleri zamanında yapmaması nedeni ile senede dayalı takip yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, açılan itirazın iptali davasının gider avansı yatırılmaması nedeniyle usulden reddedildiğini ileri sürerek, 35.000,00 TL alacağın ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hakkında kesin hükmün bulunduğunu, taraflar arasında ... ilinde SBM markasıyla Sigarayı Bırakma Merkezi açmak için anlaşma yapıldığını ve Franchising Sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre davacının 9 yıl her türlü lojistik destek vereceğinin, davalının da 35.000,00 TL'yi taksitle ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, davacının franchise verme yetkisinin bulunmadığını, davacının sözleşme edimlerini yerine getirmeyip ticari faliyetine son verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, her ne kadar davacı vekili tarafından taraflar arasında imzalanan sözleşme kapsamında cihazların teslimi ve kurulumu için anlaştıkları 35.000,00 TL tazminini talep etmiş ise de, taraflar arasında imzalanan 03/12/2008 tarihli sözleşmeyi davacının yapma yetkisi bulunmadığından geçersiz olduğu, geçersiz sözleşmeye istinaden ancak tarafların birbirlerine verdiklerini geri isteme hakkına sahip olduğu kanaatine varılmış ve dosya buna göre değerlendirilerek davacının davalıya geçersiz sözleşme karşılığı vermiş olduğu Anti Smoke 3000 cihazın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve geçersiz sözleşmeye istinaden aynen iade mümkün olduğu hallerde bedele hükmedilemeyeceğine göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.024,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2754, Karar No: 2010/4279, Tarih: 04.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/2754 E.  ,  2010/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası sonrasında davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı Ak Sigorta A.Ş tarafından temyizi üzerine mahkemece, temyiz isteminin reddine ilişkin verilen kararın, davalı Ak Sigorta A.Ş tarafından Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

HUMK.nun,427/2 nci madde hükmüne göre, 2009 yılında verilen hükümler için miktar veya değeri 1.400,00 TL.sını geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Mahkemece davalı aleyhine hükmedilen tazminat tutarı 1.150,00 TL olup, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Ak Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz isteminin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 4.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10951, Karar No: 2021/3612, Tarih: 24.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10951 E.  ,  2021/3612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.03.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14.01.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2 ve 62/1. maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, 27.02.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2196, Karar No: 2015/2826, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2196 E.  ,  2015/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.05.2014 gün ve 2013/723 E., 2014/270K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 gün ve 2014/18936 E., 2014/28106 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.