muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13631, Karar No: 2014/15446, Tarih: 12.05.2014

İşverenin, işin kapasitesini işçi ihtiyacı ile uyumlu hale getirmek için öngördüğü ancak değişik nedenlerle açıkça ifade etmediği/edemediği kararların bulunması da imkân dahilinde olup, bunlar “gizli, örtülü” işletmesel karar olarak nitelendirilmektedir. Bu tür durumlarda, işletmesel kararın bulunup bulunmadığı, iş sözleşmesinin feshi için gösterilen sebeplerin ve doğruluklarının etraflıca araştırıldıktan sonra değerlendirilmesi gerekir. Elbette işverenin işyerinde işçi sayısını azaltma yönünde kendini zorunlu görmesine yol açan durum, daha önce kendisi tarafından alınan, ancak işçi aleyhine sonuçlar doğurabilecek hatalı kararlara dayanmamalıdır. Aksi halde İş Kanununun 18 inci maddesi anlamında “geçerli fesih” savunmasına itibar edilmesi söz konusu olamaz.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan bir fesih ya da işyeri kapatmanın savunulduğu durumlarda, yargısal denetim yapılabilmesi için bir açık veya örtülü bir işletmesel kararın gerektiği kuşkusuzdur. İş sözleşmesinin iş, işyeri veya işletme gereklerine ya da işyeri kapatılmasına dayalı olarak feshi, işletmesel kararın sonucu olarak gerçekleşmekte, fesih işlemi de işletmesel karar çerçevesinde değişen durumlara karşı işveren tepkisini oluşturmaktadır. Bu kararlar işletme ve işyeri içinden doğan nedenlerden dolayı alınabileceği gibi, işyeri dışındaki sebeplerden de kaynaklanabilir. Bu nedenler, işçinin işyerinde çalışmaya devam etmesi gerekliliğini doğrudan veya dolaylı olarak etkiliyorsa dikkate alınmak zorundadır.

İşyeri/işletme içi sebeplerin; işverenin, işletme veya işyerinin yönetiminin gerektirdiği teknik, organizasyon ve ekonomik sahada aldığı bütün işletmesel tedbirleri kapsayacağı kuşkusuzdur. Bu tedbirler aracılığıyla işveren, işletmenin organizasyon yapısı ve üretimle ilgili düzenleme yapma hakkını (yönetsel karar alma yetkisini) kullanmaktadır. İşletme/işyeri içi sebeplerden kaynaklanan fesihlerde, işverenin, hangi tedbirleri aldığını ve bu tedbirlerin iş sözleşmesi feshedilen işçinin işine nasıl etki ettiğini ortaya koymak zorundadır. Ancak Dairemizin kararlarında da vurgulandığı üzere, işverenin bu tedbirlerin amaca uygunluğunu ve gerekliliğini gerekçelendirmek zorunda olmadığını burada belirtmek gerekir. İşletmesel karar söz konusu olduğunda, kararın yararlı ya da amaca uygun olup olmadığı yönünde bir inceleme yapılamaz. Diğer bir anlatımla, işletmesel kararlar yerindelik denetimine tabi tutulamaz. İşverenin serbestçe işletmesel karar alabilmesi ve bunun kural olarak yargı denetimi dışında tutulması şüphesiz bu kararların hukuk düzeni tarafından öngörülen sınırlar içinde kalınarak alınmış olmalarına bağlıdır. Bu açıklamalar ışığında, işletme içi sebeplere dayanılarak yapılan fesihlerde (işyeri kapatma durumları dahil), mahkemeler tarafından dikkate alınacak husus, işletmesel kararın fiilen ve tutarlı biçimde uygulamaya geçirilip geçirilmediği ve işçinin işyerinde çalışma imkânının ortadan kalkıp kalkmadığıdır. Bu bağlamda işveren, organizasyona yönelik veya teknik hangi tedbirleri aldığını ve bu önlemlerin iş sözleşmesi feshedilen işçinin işine nasıl olumsuz yönde etki ettiğini net bir şekilde ortaya koymalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20/2 maddesinde açıkça, feshin geçerli nedenlere dayandığının ispat yükü davalı işverene verilmiştir. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlamak durumundadır. Bu kapsamda, işveren fesihle ilgili aldığı kararın istihdam fazlasına dayandığını, feshin kaçınılmaz olduğunu ve kararın tutarlı şekilde uyguladığını ispatlamalıdır. İşverenin, dayandığı fesih sebebinin geçerli (veya haklı) olduğunu uygun delillerle inandırıcı bir biçimde ortaya koyması, kanıt yükünü yerine getirmiş sayılması bakımından yeterli olmakla birlikte bu durum, başlı başına uyuşmazlığın çözümlenmesine yetmemektedir. Çünkü yasa koyucu işçiye başka bir olanak daha sunmuştur. Eğer işçi, feshin, işverenin dayandığı sebep dışında, başka bir nedene (örneğin somut olayda olduğu gibi sendikal sebeplere) dayandığını iddia ederse, bunu kanıtlamakla yükümlüdür.

İşyerinin kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumunda, bunun doğal sonucu gerçekleşen feshin sendikal nedene dayandığı iddiasının araştırılması ve kabulü muhakkak ki ayrı bir önem taşımaktadır. Kuşkusuz işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulmasının gerçek ve sürekli olup olmadığı, diğer bir anlatımla muvazaalı veya geçici nitelik taşıyıp taşımadığının tespiti mahkemece ortaya konulması gereken en önemli konudur. Zira muvazaalı olarak işyeri kapatılmış veya faaliyeti durdurulmuş ise gerçek bir kapatma veya faaliyet durmasından söz edilemez. Gerçek ve süreklilik niteliğini taşıyan işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumlarında, işverenin ancak başka bir işyerinin bulunmaması veya işçiyi başka bir işyerinde çalıştırma imkânının olmaması halinde geçerli bir fesihten bahsedilebilecektir.

Somut olay açısından sendikal nedenle fesih iddiası ve buna karşı ileri sürülen savunmalar değerlendirildiğinde;

Bilindiği üzere fesih hakkının kötüye kullanılması ve bu bağlamda sendikal nedenin ispat külfeti işçiye ait olup; bu yönde ispat hukuku açısından genel hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (Süzek, Sarper, Fesih Hakkının Kötüye Kullanılması, s. 199; Süzek s. 484). Bununla birlikte; konuyla ilgili işçinin gösterdiği olayların, feshin kötü niyetle yapıldığı kuşkusunu artırması halinde, doktrinde fiili karinenin ortaya çıkacağı ve delil ikamesi yükünün yer değiştireceği benimsenmektedir (Süzek, s. 485; Bayram, Fuat, Sendikal Fesih Karinesi, s.1228).

Herkesin dilediği iş alanında faaliyet göstermesi Anayasal bir özgürlük olduğu gibi faaliyetine son vermesi de yine bu özgürlüğün kaçınılmaz sonucudur. Bu itibarla kişi, kendi isteği dışında belli bir alanda yatırım yapmaya zorlanamayacağı gibi, yönetim hakkının en temel parçası olan “yaptığı yatırımı sürdürmeye” zorlanamayacağını da kuşkusuzdur. Dolayısıyla işverenin, gerektirici sebepler bulunduğu taktirde ve kanunlarda öngörülen prosedüre de riayet etmek suretiyle işyerini kapatabileceğinin kabulü gerekir. Ancak her hak gibi işyerini kapatma hakkı da kötüye kullanılmamalı, kapatma kararı gerçek ve samimi olmalıdır. Kapatmanın bu niteliği taşımadığının saptanması, işçilerin bireysel veya toplu iş hukuku alanındaki haklarını kullanmalarını önlemeyi amaçladığının anlaşılması durumunda, hakkın kötüye kullanıldığı sonucuna varılmalıdır (SÜZEK, Sarper, İş Hukuku 8. Bası, s. 218). Bunun yanı sıra, işyerinin bir toplu uyuşmazlık veya iş mücadelesi ortamında kesin ve devamlı olarak kapatıldığının hukuken sabit olduğu veya tartışma dışı bulunduğu durumlarda da kötüniyetle kapatma söz konusu olabilecektir. (MOLLAMAHMUTOĞLU/ASTARLI, İş Hukuku 5. Bası, s. 258).

İş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiği yönündeki iddialar değerlendirilirken, işyerinde özellikle fesihlerle ilgili sendikal uygulamalara ilişkin kronoloji ve işverenin işyerinde sendikal örgütlenme konusundaki tutumu önem arzetmekte ise de bu durumun tek başına (özellikle işyeri kapatma durumlarında) belirleyici olarak kabul edilmesi her zaman isabetli sonuçlara götürmeyecektir. Kapatmanın muvazaalı olarak yapıldığı, diğer bir ifadeyle bir işyeri kapatılırken aynı faaliyeti sürdürmek için diğer bir işyerinin açıldığı, başka bir şirket kurulduğu olguları net bir biçimde ortaya konulmadığı sürece, kapatma kararının doğal sonucu olan feshin sendikal nedene dayandığı ve salt bu nedenle geçersiz olduğu iddiasının kabulü kanaatimce mümkün değildir. Muvazaalı kapatmanın kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlandığı hallerde dahi, feshin geçersizliği ve bu durumun salt sendikal örgütlenmeyi bertaraf etme amacına dayandığı ayrıca ispat edilmelidir.

Somut olayda davacı işçi tarafından; davalı işverence, işyerinin faaliyetine muvazaalı olarak ve sendikal nedenle son verildiği, işyerinin kapatılmasının yasa koyucu tarafından yukarıda açıklanan yasa maddesinde korunan sendikalaşma özgürlüğü ve sendikal faaliyetlerin bertaraf edilmesine yönelik olarak gerçekleştirildiği konuları inandırıcı biçimde kanıtlanamamıştır. Bu itibarla, sendikal tazminata hükmedilmemesi gerektiği kanaatiyle, ilk derece mahkemesince verilen karar,sendikal tazminat koşullarının gerçekleşmediğinin kabulü açısından isabetli olduğundan, hükmün bu yönden bozulması yönündeki çoğunluk fikrine katılmamaktayım. 12.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2021/10858, Karar No: 2022/9465, Tarih: 21.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10858 E.  ,  2022/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Yargıtay (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ve feri müdahil Kurum vekillleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Kanunun 79/10. (5510 sayılı Kanun’un m. 86/9.) maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı ... Kız Yatılı Bölge Ortaokulunda 01.09.1987-30.06.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığından Kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, davacının 15.09.1987-19.06.2009 tarihleri arasında sömestr ve yaz tatili dönemleri dışında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Davacı, ... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı ... Kız Yatılı Bölge Ortaokulunda 01.09.1987-30.06.2009 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığından Kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitini talep etmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne, davacının 15.09.1987-19.06.2009 tarihleri arasında sömestr ve yaz tatili dönemleri dışında kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Mahkemece, davalı işverenin kamu kurumu olduğu, kamu kuruluşlarında çalışanların hizmetlerinin kayıtlara geçirilmesinin ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılmasının asıl olduğu, davacının kamu kurumu olan işyerinde uzun süre çalıştığını iddia ettiği göz önünde tutulmalıdır. Dosya kapsamında, dinlenen tanık ...’ın davacının kendisi 1999 yılının Ekim ayında emekli olana kadar mutfak ve bulaşıkhanede çalıştığını, tanık ...’ın ise, ...’ın müdür olarak çalışmaya başladığında davacının bulaşıkhanede çalıştığını, müdürün ne olursa olsun bu kişileri sigortasız çalıştıramayacağını söylediği, okulda sigortasız çalışanların bir daha gelmemesini söylediğini ve bir daha gelmediklerini beyan ettiği, davacının işe başlama, işten ayrılma tarihleri, çalışmasının niteliği ve süresi hususlarının belirgin olmadığı, tanık beyanları arasında çelişki oluştuğu anlaşılmaktadır. Davacının çalışma iddiasının geçtiği işyerinin ...’na bağlı yatılı bölge ortaokulu olduğu, dolayısıyla yemekhane-bulaşıkhane bölümü bulunması zorunluluğu karşısında uyuşmazlık konusu dönemde çalışan okul müdürü, müdür yardımcıları, öğretmenler tespit edilerek tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmalı, davacıdan mutfak bölümünde kimlerle çalıştığı sorularak bildirdiği kişilerde tanık sıfatıyla dinlenmeli, bununla birlikte davacıya ... sosyal yardım adı altında ödemeler yapıldığından, ilçe Sosyal Yardımlaşma Dayanışma Vakfı’ndan uyuşmazlık konusu dönemde davacıya fon aracılığıyla yapılan ödemeler olup olmadığı sorularak varsa ödeme listesi istenmeli, böylece uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3916, Karar No: 2006/4096, Tarih: 27.03.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/3916 E.  ,  2006/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ                 :Kaman Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 27.03.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2008/7002, Karar No: 2008/11601, Tarih: 05.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7002 E.  ,  2008/11601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 05/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15829, Karar No: 2012/3257, Tarih: 27.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/15829 E.  ,  2012/3257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alınında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2563, Karar No: 2010/12928, Tarih: 11.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2563 E.  ,  2010/12928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davacının keşideci davalı ...’un lehtarı bulunduğu diğer davalıya ciro edilen 20.04.1990 tanzim 7.1.2002 vadeli bononun teminat olarak ve vade tarihi yazılmadan ...’a verildiği, ancak lehtarı bonoyu kaybettiği için iade edemediği ciranta lehtarın ciro imzasının kendisine ait olmadığını beyan ettiğini, mevcut durum karşısında davalı, hamile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı hamil ... vekili, davacının lehtar ile aralarında yaptığı mutabakat belgesinin iyiniyetli müvekkilini bağlamayacağını, lehtarın açtığı bir dava bulunmadığını, imzaların istiklali ilkesi gereği davacının bu davayı açamayacağını, bir başka anlatımla keşidecinin ciranta imzasının cirantaya ait olmadığını ileri süremeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... duruşmadaki beyanında, ciranta imzasının kendisine ait olmadığını belirtmiştir.

Ceza mahkemesinde Adli Tıp Kurumundan alınan raporda ciro imzasının basit tersimli zengin grafolojik materyal içermeyen imzalar oldukları aralarındaki kısmi benzerlikler saptanmakla birlikte söz konusu ciro imzasının ... eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde daha ileri saptamaya gidilemeyeceği belirtilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda bononun teminat olarak diğer davalı lehtara verildiğini, bu durumun keşideci ile lehtar arasında ihtilafsız olduğunu, ancak hamilin kötüniyetli olduğunun, davacı keşideci tarafından kanıtlanamadığı, senet metninden anlaşılamayan def’ilerin iyiniyetli hamile karşı ileri sürülemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle keşideci borçlunun, ciranta imzasının ilgilisine ait olmadığını ileri süremeyeceğine, TTK’nun 590.maddesindeki imzaların istiklali prensibi de dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 11.11 .2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

- KARŞI OY YAZISI -

Dava konusu bononun keşidecisi davacı, lehdarı ... olup, diğer davalı ...’ya ciro edilmiştir. Davacı dava konusu bonodaki ciro imzasının cirantaya ait olmadığını, davalı hamilin yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, iş bu menfi tespit davasını açmıştır.

- KARŞI OY YAZISI -

Dava konusu bononun keşidecisi davacı, lehdarı ... olup, diğer davalı ...’ya ciro edilmiştir. Davacı dava konusu bonodaki ciro imzasının cirantaya ait olmadığını, davalı hamilin yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, iş bu menfi tespit davasını açmıştır.

Mahkemece, yapılan incelemede ciro imzasının ciranta eli ürünü olduğu tespit edilememiştir. Bu şekilde ciro imzasının şirket yetkilisine ait olmadığı saptanmıştır. TTK.nun 690.maddesi yollamasıyla uygulanması gerekli anılan yasanın 622/son.maddesine göre bono bedelini ödeyecek kimse cirolar arasında muntazam bir teselsülün mevcut olup olmadığını incelemeye mecburdur. Bu incelemede hile veya ağır bir kusurun bulunmaması halinde ödeme yapmakla borcundan kurtulur. Oysa olayda keşideci cirolar arasında muntazam teselsül bulunmadığını, lehtarın ciro imzasının o kişiye ait olmadığını bildiğinden bu durumda bono bedelini hamil olan davacıya ödemekle lehtara olan sorumluluğundan kurtulamaz. Davalının lehtara karşı sorumluluğu devam ettiğinden ödeme yapmasına rağmen lehtara tekrar ödeme yapacağından TTK.nun 620/son.maddesi uyarınca yetkili olmayan hamile ödeme yapmama hakkında sahiptir (19. HD.19.12.2995, 9111/11487; 19.HD 11.11.2010, 2651/12930). Bu durumda davalı hamil yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceği için yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçeyle bozulmasına karar verilmesi gerekir. Sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/45626, Karar No: 2013/6512, Tarih: 21.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/45626 E.  ,  2013/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 16.11.1998 tarihinde kullanımına tahsis edilen aracın muhtemel zararlarına karşılık imzalattırılan boş senedin kötü niyetle doldurulup icraya konulmasının sonucunda haciz işleminin tatbik edildiği bir aşamada, söz konusu senedin kendi bürosunda çalışanların huzurunda davalı avukatı ... tarafından yırtıldığını, icra tehdidi altında hile ile istifa dilekçesi alındığını, icra tehdidi ve hile alınan bu istifanın gerçek iradesini yansıtmadığını ve hukuken geçerli olmadığını, daha sonra iş akdinin 24.12.2009 tarihli ihtarname ile, gerçek dışı bir takım iddialar ileri sürülmek suretiyle haksız ve tazminatsız olarak feshedildiğini ve noterden istifa bilindiği halde feshin istifaya dayandırılamadığını, tüm bu gelişmeler müvekkilini manevi yönden de yıprattığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin, genel tatil, hafta tatili ve manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, müvekkili şirketin ...’de bulunan ...ve ...Bölge Müdürü olarak 01.03.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin, görevini gereği gibi yapmadığı, emir ve talimatlara uymadığı, bütçe aşımı yaptığı, tahsis edilen bütçeyi yerinde ve şirket ilkelerine uygun sarf etmediği, bütçe uygulamaları ile ilgili dikkat edilmesi gereken uygulama ilkelerine uymadığı, bu konudaki 16.04.2009 ve 29.09.2009 tarihli uyarıların dikkate alınmadığı, işin ciddiyeti ve şirket kuralları ile bağdaşmayan davranışlarda bulunduğu, müşteriler arasında ayrıcalık yaptığı, şirket aleyhine söylemlerde bulunduğu, dedikodu ürettiği, rapor almayı alışkanlık haline getirdiği, objektif iyi niyet kurallarına aykırı davrandığı gerekçelerine dayalı olarak haklı nedenle feshedildiğini, buna göre ihbar ve kıdem tazminatı talebinin yerinde olmadığını, çalıştığı sürece tüm hak edişlerinin tam ve zamanında ödendiğini, ileri sürülen diğer hususların iş bu davanın konusu olmadığını, sözü edilen istifanın davacının tek taraflı iradesini yansıttığını, icra tehdidi altında hile ile alındığı iddiasının gerçekle bağdaşmadığını, açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: