muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3739, Karar No: 2019/9553, Tarih: 31.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3739 E.  ,  2019/9553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, 16/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre, tebligatın bilinen en son adrese yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi kabul edilerek, tebligatın bu adrese yapılması gerekmektedir. Dosyadaki bilgilere göre, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 20/01/2015 tarihli çağrı davetiyesinin, sanığın soruşturma aşamasında kollukça alınan ifadesinde belirttiği adresine tebliğe çıkarılması yerine doğrudan MERNİS adresinde tebliğ edildiği anlaşıldığından; tebligatın usulsüz olması yanında, sanık hakkında, suça konu 18/10/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 16/01/2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 20/01/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7127, Karar No: 2019/775, Tarih: 23.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7127 E.  ,  2019/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında ... adına tesis edilen mükellefiyet üzerinden 26 ayrı mükellefe 200 adet sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; ...'e ait işyeri için vergi inceleme raporları düzenlendiği, bu raporun dosya içerisinde mevcut olduğu, incelenmesinde ...'in iş yeri açılışı konusunda ... ve .... 'ın kendisine yardım edecekleri vaadi ile kendisini dolandırdıkları, adına tesis edilen mükellfiyet üzerinden sahte fatura düzenlediğini belirterek savcılığa suç duyurusunda bulunduğunun belirlendiği, yine ...'in vergi dairesine ibraz ettiği iş yeri kira kontratının sahte olduğu, iş yerinin sahibi Y.... ın beyanında söz konusu işyerini ... ve .... 'a kiraya verdiğini, ...'i tanımadığını, kiralamaya ilişkin, kiralayanın .....olduğu başka bir kira kontratı ibraz ettiği; sanık ...'in ... ve Metin Karakılıç'ı tanıdığını beyan ettiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki aslılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını, ...'e ait olabileceği söylemesi halinde; ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- ... hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5)Kabule göre, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uygulamasında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan alt soy dışındaki diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3013, Karar No: 2010/12782, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3013 E.  ,  2010/12782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.11.2009 tarih ve 2008/621 - 2009/614 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, bu kooperatifin hukukçu kişiler tarafından kurulduğunu, ancak hukukçu kişilerin ortak olabileceğini, hukukçu olmayan diğer davalının devir yoluyla ortak olarak müvekkiline komşu taşınmazı aldığını, bu davalının ortak olma koşullarını taşımadığını, komşuluk hukukuna aykırı davranışlar sergilediğini, müvekkilinin arka balkonun istinat duvarını söktüğünü, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu ile Çevre Kanunu’nu ihlal ettiğini ileri sürerek, ortaklık devir işlemi ile tapu kaydının iptaline, ortaklık sıfatının eski ortak üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı kooperatifin tasfiye aşamasında olduğu, davacının 67, davalı gerçek kişinin 68 numaralı bağımsız bölüm malikleri bulundukları, ferdileşmenin sağlandığı, 1163 sayılı Kanunun 8 ve davalı kooperatifin anasözleşmesinin 10. maddesinde ortak olmak koşulları arasında ‘hukukçu’ olma şartının bulunmadığı, davalı ortağın diğer koşulları taşımadığının iddia ve ispat da edilmediği, ayrıca davacı tarafın Çevre Kanunu, TMK ve 634 sayılı Kanunu’na ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenlerin de ortaklık devir işleminin iptalini gerektirmediği, davalı gerçek kişinin diğer davalı kooperatife ortak olmasına engel hal bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama- sına, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu’nun 8 ve davalı kooperatif anasözleşmesinin 10. maddelerinde ortak olabilmek koşulları arasında ‘hukukçu’ olunması şartının yer almama- sına, kooperatife ortak olmada ‘açık kapı’ ilkesinin geçerli bulunmasına, davalı gerçek kişinin hukukçu olmamasının diğer davalı kooperatife ortak olmasına engel bir durum teşkil etmemesine, bu nedenle ortaklık devir sözleşmesinin ve tapu iptalinin mümkün olmamasına, Çevre Kanunu ve TMK'nun 737. maddesinde düzenlenen komşuluk hukukuna aykırı davranışların, kooperatif ortaklığı devir sözleşmesi ile taşınmazın tapusunun iptali yönünde bir müeyyide içermemesine, davacının 634 sayılı Kanun’un kendisine tanıdığı haklara dayalı olarak açmış olduğu bir dava da bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5154, Karar No: 2015/24192, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5154 E.  ,  2015/24192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/254386

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/09/2012

NUMARASI : 2011/40 (E) ve 2012/896 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören müşteki sanık Ç.. P..'nın diğer müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..'dan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesi karşısında, bu isteğinin karara bağlanmadığının anlaşılmasına göre; müşteki sanık Ç.. P.. adına müdafiinin 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip, müşteki sanık Ç.. P.. müdafiinin vaki temyizinin diğer müşteki sanık K.. T..'un yaralama suçundan verilen beraat hükmünü kapsamadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Müşteki sanık S.. K..'nun diğer müşteki sanık Ç.. P..'ya karşı yaralama suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:

a) Müşteki sanıkların aşamalardaki beyanları ile bir kısım tanıkların birbirleri ile çelişkili anlatımları arasındaki çelişki giderilmeden, hangi tanığın anlatımının üstün tutulduğu karar yerinde tartışılmadan ve olayda 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesinde meşru müdafaa hali için aranan başkaca koruma olanağı bulunmayan ağır ve muhakkak bir tehlikeden kendisini ya da başkasını kurtarmak koşulu ve fiil ile saldırı arasındaki orantılılık koşulunun olayda mevcut olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Kabule göre de; hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma nedeniyle CMK'nin 223/2-d maddesi gereği müşteki sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2) Müşteki sanıklar K.. T.. ve S.. K..'nun diğer müşteki sanık Ç.. P..'ya karşı hakaret suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:

Taraflar arasındaki kavga olayı başlamadan önce müşteki sanık S.. K..'nun diğer müşteki sanık Ç.. P..'ya hakaret ettiğinin iddia edilmesine göre; müşteki sanıkların aşamalardaki anlatımları ile bir kısım tanıkların birbirleri ile çelişen beyanları arasındaki çelişki giderilmeden ve hangi tanığın anlatımlarının üstün tutulduğu karar yerinde tartışılmadan, müşteki sanık S.. K..'nun kendisine yönelen müessir fiil nedeniyle hakaret ettiği kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA

3) Müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..'nın diğer müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..'a karşı hakaret suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA

3) Müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..'nın diğer müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..'a karşı hakaret suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesinde:

Hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) İddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK'nin 125/3-a maddesi nedeniyle müşteki sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan mahkumiyete karar verilmesi,

b) Müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..'un olay tarihinde resmen kamuda görevli olup olmadıkları araştırılmadan ve hakaret suçunun kamu görevlerinden dolayı işlenip işlenmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Kayden sabıkasız olan müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..'nın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz kişilik özelliklerinin neler olduğu açıklanmadan yeniden suç işlemeyecekleri konusundaki menfii kanaatin yasal dayanakları karar yerinde gösterilmeden haklarındaki mahkumiyet hükmünün ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA,

4) Müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..'nın diğer müşteki sanık S.. K..'na karşı yaralama suçu ile ilgili hükme yönelen temyizin incelenmesine gelince:

Müşteki sanık S.. K..'nda meydana gelen yaralanmadan dolayı vücuttaki kemik kırığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 87/3 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) İddianamede yer almayan 5237 sayılı TCK'nın 86/3-c maddesi nedeniyle müşteki sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan mahkumiyete karar verilmesi,

b) Müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..'un olay tarihinde kamu görevlisi olup olmadıkları araştırılmadan ve yaralama suçunun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenip işlenmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Olayda tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir koşulların mevcut bulunduğu gözetilerek cezadan indirim yapılması yerine isabetsiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Müşteki sanıklar S.. K.. ve K.. T..'un olay tarihinde kamu görevlisi olup olmadıkları araştırılmadan ve yaralama suçunun yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenip işlenmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Olayda tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir koşulların mevcut bulunduğu gözetilerek cezadan indirim yapılması yerine isabetsiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi,

d) Kayden sabıkasız olan müşteki sanıklar H.. P.. ve Ç.. P..'nın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz kişilik özelliklerinin neler olduğu açıklanmadan yeniden suç işlemeyecekleri konusundaki menfii kanaatin yasal dayanakları karar yerinde gösterilmeden haklarındaki mahkumiyet hükmünün ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2480, Karar No: 2017/4486, Tarih: 23.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2480 E.  ,  2017/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında icbar suretiyle irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının irtikap suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Hazine ile İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4896, Karar No: 2020/2759, Tarih: 10.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4896 E.  ,  2020/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/07/2019 tarih ve 2019/366-2019/656 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 20.07.2010 tarihli hizmet sözleşmesinde aylık 10.000,00 TL net ücret ile davalı şirket tarafından genel müdür olarak görevlendirildiğini, müvekkilinin ücretinin 2011 yılı Mart ayına kadar ödendiğini, ancak 07.09.2011 tarihli ihtarname ile müvekkilinin genel müdürlük görevine davalı tarafından son verildiğini ve Nisan ayından itibaren Ağustos ayına kadar toplam beş aylık ücretin ödenmediğini, bu nedenle davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2010/4032 sayılı icra takip dosyasında başlattıkları takibe yapılan itirazının iptali ve davalı aleyhinde %20 oranında icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının aynı zamanda şirketin ortağı olduğunu, sözleşmenin sona erdiği 06.09.2011 tarihine kadar davacının en geniş yetkilerle donatılmış olduğunu ancak, davacının şirket ortağı olarak yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve hakim ortağı olduğu Menpet A.Ş. lehine işlemler gerçekleştirerek müvekkili şirketi zarara soktuğunu, bu nedenle ibra edilmediğini, İş Kanunu kapsamında haklı fesih şartları oluştuğundan davacının istifasının kabulüne karar verildiğini, davacıya ihtar edilmesine rağmen 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgeleri teslim etmediğini, mevcut kayıtlarda davacının şirketten olan herhangi bir alacağının görünmediğini, genel müdür olarak ücret ödemelerinden sorumlu olan davacının ortağı olduğu müvekkil şirketten ayrıca ücret talebinde bulunmasının kötüniyetli olduğunu ve alacağa talep ettiği faizin de fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü ile; Ankara 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4032 E. sayılı dosyasında davalının asıl alacak olan 50.000,00 TL'sine ve işlemiş faizin 11.971,21 TL'sine olmak üzere toplam 61.971,21 TL'ye yaptığı itirazın iptaline, asıl alacak miktarına takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, kabul edilen miktarın % 20'si olan 12.394,23 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.174,94 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.