muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12658, Karar No: 2017/3879, Tarih: 09.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/12658 E.  ,  2017/3879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.04.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,... İcra Hukuk Mahkemesinden alınan yetki belgesine dayalı olarak... İlçesi ... Köyünde bulunan 644 sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar vekili taşınmazdaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştüğünü, borçlu ...'ın tapudaki payının 15/256 olarak belirlendiğini, davanın konusuz kaldığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliler ve dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Elbirliği mülkiyetinde borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İİK'nın 121. Maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminde yetki belgesi alması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan İcra Müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip, icra hakiminden yetki belgesi almak üzere önel verilmelidir. Paylı mülkiyette ise, borçlu paydaşın alacaklısı, borçlunun payının satışını isteyebileceğinden İİK'nın 121. maddesi uyarınca İcra Mahkemesinden aldığı yetki belgesine dayanarak taşınmazın paydaşlığının giderilmesini isteyemez.

Somut olayda; dava konusu edilen ve satışına karar verilen 644 parsel sayılı taşınmazda muris ...'a ait olan payın yargılama sırasında yapılan intikal ve taksim sonucu 11/06/2013 tarihinde elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştüğü, davalı borçluya ait müşterek payın haczi ve satışı mümkün hale geldiğinden mahkemece dava konusu 644 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 09.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/483, Karar No: 2017/2297, Tarih: 06.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/483 E.  ,  2017/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının .../...'nü peşin olarak yatırması gerekir (........1965 gün ve .../... sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Temyiz eden davalı ...Ş. vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı ... ... A.Ş. vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının ....414,51 TL yerine ....932,51 TL eksiğiyle ....482,00 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. ....05.1985 gün ve 1984/... esas, 1985/... sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/... (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda ........1985 gün ve .../... sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı ...Ş. vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/.... maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar karar verilmesi, bilahare diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için her halukarda dosyanın temyiz

incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25091, Karar No: 2010/7031, Tarih: 25.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25091 E.  ,  2010/7031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5198, Karar No: 2011/3830, Tarih: 27.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5198 E.  ,  2011/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 102 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7814, Karar No: 2020/12559, Tarih: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7814 E.  ,  2020/12559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 04.12.2015 tarihli raporda, “Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olup olmadığının tespiti için; ortopedi ve FTR kliniğine yönlendirilerek; ilgili muayeneleri ve gerekli tetkiklerin yaptırılması, mevcut sinir hasarının son durumunun belirlenmesi ve tüm kısıtlı eklemlerin 0 eksenine göre eklem açıklıklarının (özür oranı hesaplamaya esas olacak şekilde) derecelerini, ayrıca fonksiyon kayıplarının kalıcı olup olmadığı, fonksiyonel durumunda değişiklik olup olmayacağı hususunda düzenlenecek tüm tıbbi belgelerin muayeneye gönderilmesi gerektiğinin " belirtilmesi karşısında, katılanın raporda belirtildiği şekilde muayenelerinin yaptırılıp en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak söz konusu hususta rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın ve katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, katılanın beyanlarına, katılan hakkında düzenlenen adli rapora, 18.02.2016 tarihli CD çözüm bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanık ...’ın katılan ... ile aralarında yaşanan kavga sonrasında olay yerinde ayrıldığı, yaklaşık yarım saat sonra kimlikleri tespit edilemeyen üç kişi ile birlikte kardeş olan sanıkların aynı suçu birlikte işleme irade ve kararlılığı ile fikir ve eylem birliği içerisinde araç ile katılanın bulunduğu işyerinin önüne geldikleri, sanıkların araçtan inerek katılanın etrafını sardığı, burada sanık ...’ın bıçakla katılana saldırarak katılanı hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın oluşan en ağır neticeden TCK'nin 37. maddesi uyarınca sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, eyleminin basit yaralama suçunu oluşturduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın ve katılan ... vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5423, Karar No: 2007/6790, Tarih: 25.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5423 E.  ,  2007/6790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Nez'i

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 7.12.2006 gün ve 9005 - 17111 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, özellikle \* yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların karar düzeltme aşamasında ileri sürülmesinin mümkün bulunmamasına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (160) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi.25.04.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/24224, Karar No: 2018/2542, Tarih: 26.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/24224 E.  ,  2018/2542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

Sağlık sigortası kapsamında sigortalı ve hak sahiplerine sağlık hizmeti sunmakta olan davalı Kurum, 5510 sayılı Kanunun 73. maddesi ve Sağlık Uygulama Tebliği çerçevesinde resmi veya özel kurum ve kuruluşlardan sağlık hizmeti sunucuları ile protokol imzalayarak sağlık hizmet bedelini ödemektedir. Somut olayda, davacı ile davalı Kurum arasında eczane protokolü imzalanmıştır.

Uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak yasada başka bir hüküm de mevcut değildir. Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanunu'nun 96 ve devamı maddeleri olduğundan, davanın iş mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir. Uygulamada gerek Dairemiz ve gerekse konu ile ilgili 13. Hukuk Dairesi ve Hukuk Genel Kurulu Kararları bu yöndedir.

Açıklanan sebeplerle, taraflar arasındaki davaya genel mahkemelerde bakılması gerektiği gözetilerek, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı SGK Başkanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16386, Karar No: 2012/3198, Tarih: 07.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16386 E.  ,  2012/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadereye

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen karar Tebligat Kanununun 21. maddesine göre bildirdiği adresine tebliğ edilmiş ise de; sanığın talimat mahkemesinde ceza infaz kurumunda başka suçtan hükmen tutuklu olduğunu bildirdiği, bu nedenle gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla; yerel mahkemenin sanığın temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin 28/08/2009 tarih 2008/999 esas, 2009/378 karar sayılı ek karar kaldırılarak esas hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi- nin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7798, Karar No: 2012/11339, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7798 E.  ,  2012/11339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi

KISITLI ADAYI : ...

Taraflar arasındaki TMK. gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin davada Samsun 1.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Giresun 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereğin düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, akıl hastalığı nedeniyle kendisi ve çevresi için tehlike oluşturduğu iddia olunun kişinin gerekli tedavisinin yapılabilmesi için bir kuruma yerleştirilmesi ve vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 432.maddesinde "Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden buyaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması halinde tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir." hükmüne yer verilmiş, 433.maddesinde ise yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisinin, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde bulunduğu yer vesayet makamına ait olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda kısıtlı adayının halen Giresun'da ikamet ettiği ve nüfus kayıt tablosundaki adresinin " .." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Giresun 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK.nun 21. ve 22.maddeleri uyarınca Giresun 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8272, Karar No: 2008/9115, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/8272 E.  ,  2008/9115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerlendirilip belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değereninin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu ya da kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Mahkemece yapılan keşif sırasında ve bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın sulu yada kuru olduğu yönünde bir tespit yapılmamış olduğundan sulama kaynağının ne olduğu açıkça gösterilmeli (taşınmazın üzerindeki bir su kaynağından veya yakınındaki bir dereden sulanıp sulanmadığı) sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığı, dereden sulanıyorsa bu suyun kendi doğul akışı ile mi yoksa özel bir pompalama ya da başka bir sistemle mi taşınmaza ulaştığı, yeraltı suyundan hangi sistemle yararlandığı hususları ayrıntılı bir biçimde belirlenmeli ve buna göre dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olduğu açıkça saptandıktan sonra kuru tarım arazisi olduğu anlaşıldığı takdirde kapitalizasyon faizi %6 olarak alınmak suretiyle ve yine bu niteliğine uygun olarak İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde belirlenen dekar başına üretim gideri üzerinden değerlendirme yapılmalıdır.

Dava konusu taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi olduğu açıkça saptanmadan ve bu niteliğe uygun kapitalizasyon faizi ve dekar başına üretim gederinin uygulanıp uygulanmadığı denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden düzenlenen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.