muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2368, Karar No: 2011/4029, Tarih: 29.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2368 E.  ,  2011/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 27.02.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2889 sayılı parsel yararına, 2890 sayılı parselin bilirkişi krokisinde 4 no’lu güzergah olarak işaretlenen bölümünden geçit hakkı tesis edilmiştir.

Hükmü, 2890 sayılı parsel maliki temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir. Davacının maliki olduğu 584 sayılı parselin mutlak geçit ihtiyacı içerisinde olduğu dosya kapsamıyla sabittir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Denilebilir ki geçit kurulmasına ilişkin davalarda, ihtiyaç sahibi parsel malikinin dava konusu üzerinde tam bir tasarruf yetkisi bulunmamaktadır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi uyarınca tapu siciline kaydı da gereklidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Somut olaya gelince;

Yukarıda belirtildiği üzere 2889 parsel sayılı taşınmaz mutlak geçit ihtiyacındadır. Ancak, davacının 2889 sayılı parselinin geçit ihtiyacı karşılanırken, davacının sübjektif arzusuna göre değil, geçit güzergahı objektif kriterler gözetilerek saptanmalıdır. Paftanın incelenmesinde, 2889 sayılı parselin geçit ihtiyacının 2885 ile 2886 sayılı parselin ortak sınırından yahut yüzölçümü daha büyük olan 2886 sayılı parsel üzerinden karşılanmasının da mümkün olduğu görülmektedir.

Mahkemece, geçit ihtiyacı belirtilen güzergahlardan karşılanacak şekilde alternatif araştırması yapılmalıdır.

Bu konuda gerekli araştırma ve inceleme yapılmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; geçit hakkı verilmek üzere belirlenen seçeneklerde yukarıda belirtilen ilkeler gözönüne alınarak, bilirkişi raporunda geçit eninin net olarak kaç metre hesaplandığının belirtilmemesi yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 29.3.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48143, Karar No: 2010/11195, Tarih: 08.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/48143 E.  ,  2010/11195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/43434

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2007

NUMARASI : 2007/646

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6189, Karar No: 2023/1637, Tarih: 20.03.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/6189 E.  ,  2023/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Marmaris 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde özetle; olağanüstü kazandırıcı zamanaşımına dayanarak, çekişmeli taşınmazların kadimden beri imar - ihya edildiği ve 3. derece arkeolojik sit ve doğal sit alanında kaldığı, taşınmazların davacıya babasından kaldığı iddiasıyla, çekişmeli taşınmazların tapusunun iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne, 343 ada 32 ve 56 parsel sayılı taşınmazların tapusunun iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline ve çekişmeli taşınmazların III. derece arkeolojik ve doğal sit alanında kaldığının beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dava konusu taşınmazın kayalık ve taşlık olduğunu imar - ihya edilmediğini, yasanın aradığı zilyetlikle edinme koşullarının davacı lehine gerçekleşmediğini öne sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge adliye Mahkemesinin 19.09.2019 tarihli ve 2019/346 E., 861 K. sayılı kararı ile "... mahkemece öncelikle, davacı tarafa, Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi gereğince, usulüne uygun bir mehil verilmeli, harcın verilen sürede yatırılması durumunda yargılamaya devam edileceği, harcın verilen sürede yatırılmaması durumunda ise Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi yollaması ile ...nın 150. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği de hatırda tutularak, sonucuna göre işlem tesis edilmelidir. " denilerek hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Kaldırma kararı sonrasında ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli 2020/623 - 2021/239 sayılı kararıyla çekişmeli taşınmazın, 3. derece doğal sit alanında kaldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı ve davacı yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 17. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 17. maddelerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların tespiti başlıklı 14. maddesinde “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir. (Değişik ikinci fıkra: 3/7/2005 - 5403/26 md.) Sulu veya kuru arazi ayrımı, Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu hükümlerine göre yapılır.”

İhya edilen taşınmaz mallar başlıklı 17. maddesinde “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir. İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz." düzenlemeleri yer almaktadır.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda, Muğla ili, Marmaris ilçesi, ... Mah/köyü 343 ada 32 ve 56 parsel sayılı taşınmazlar sırasıyla, 169,40 m² ve 1.275,63 m² yüz ölçümlü olarak, 2863 sayılı Yasa'nın 11. maddesine göre, tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve sonrasında tapuya tescil edilmiştir.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sonucunda, Muğla ili, Marmaris ilçesi, ... Mah/köyü 343 ada 32 ve 56 parsel sayılı taşınmazlar sırasıyla, 169,40 m² ve 1.275,63 m² yüz ölçümlü olarak, 2863 sayılı Yasa'nın 11. maddesine göre, tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve sonrasında tapuya tescil edilmiştir.

2. Mahkemece 20 yıldan fazla süre ile tasarruf ve zilyet edildiği gerekçesiyle davacının davasının kabulüne dair karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Davacı, çekişmeli taşınmaz bölümünün babasından kaldığını iddia edip adına tescil istemiyle dava açtığı halde, murisin başka mirasçısının bulunup bulunmadığı araştırılmamış ve çekişmeli taşınmazın davacıya ne şekilde (bağış, satış, taksim vs.) intikal ettiği, bir başka ifadeyle davacının aktif dava ehliyetinin bulunup bulunmadığı üzerinde durulmamıştır. Aktif dava ehliyetinin mevcudiyeti dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir. Davacının aktif dava ehliyetine sahip olup olmadığı belirlenmeden işin esasına girilemez.

3. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için, davacının murisinin verasete esas nüfus kayıt örneği ya da mirasçılık belgesi dosya arasına konularak davacı dışında başka mirasçısının bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, davacı dışında başka mirasçıların bulunması halinde, davacıya çekişmeli taşınmaz bölümünün kendisine veya mirasçılarına ne şekilde (bağış, satış, taksim vs.) intikal ettiğini açıklamak ve delillerini bildirmek üzere süre ve imkan tanınmalı, lüzumu halinde taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar verilmelidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12487, Karar No: 2014/2703, Tarih: 30.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/12487 E.  ,  2014/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık ...'nin hakaret eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan ...'nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizde ise başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamında, sanığın, Çankırı TV internet sitesine katılanı kastederek 11/02/2009 tarihinde "29 Mart akşamı Ahmet Bukan, ..., Hüseyin Yakar ve tayfası kaybedecek. Manda derisinden yüzleri yoksa, bu zevat Çankırı'yı terk edecek" biçimde, 12/02/2009 tarihinde ise "memleketi satan satılmışlar, memleketi yakan yakarlar, bu memleketten defolup gitmeli, bunların yüzüne tükürülse yarabbi şükür yağmur yağıyor derler, utanmazlar" biçimindeki sözlerle zincirleme şekilde hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12662, Karar No: 2019/6084, Tarih: 13.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/12662 E.  ,  2019/6084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Eczanesini işlettiğini, davalının aralarındaki ilaç teminine ilişkin protokolün 5.3.5. maddesine istinaden ilaçların hastaya teslim edilmediğinden bahisle 8.882,73 TL reçete bedeli ile 41.345,10 TL cezai şart miktarı olmak üzere toplam 50.227,83 TL'nin hakedişlerinden kesilmesine karar verdiğini, elektronik reçetenin sahte olduğunu bilebilecek durumda olmadığını, ek protokol 2012/1'e göre yükümlülüğünün ilacı teslim alanın T.C. Kimlik numarasını sisteme girmekle sınırlı olduğunu ileri sürerek belirtilen miktarda kesinti yapılmasına ilişkin kararın haksız olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eczane ile ... arasındaki ilaç teminine ilişkin protokol hükümlerine aykırılık sebebiyle Kurumun reçete bedeli ile belirlenen miktarda cezanın eczanenin hakedişten kesilmesine ilişkin kararının hukuka aykırı olduğunun tespitine ilişkindir.

Somut olayda, ... müfettiş raporunda ... ilinde tedavisi yapılan ... hastalarına ait bilgilerin (T.C. Kimlik numaraları, ilaç muafiyet raporları) ilaç şebekesi elemanlarınca ele geçirilerek hastalar adına hastaların gitmedikleri tedavi olmadıkları sağlık kuruluşlarından özellikle dahiliye uzmanlarına kanser hastalarının iradeleri dışında adlarına reçete yazdırılıp, bu reçetelerde yer alan ilaçların kurumla anlaşmalı eczanelerden temin edildiği, bu hastalardan biri olan ... hakkında...Devlet Hastanesinde iç hastalıkları uzmanı Dr. ...tarafından hasta görülmeden hastanın bilgisi dışında muayeneye dayanmadan reçete düzenlendiği, ... eczanesi tarafından medula sistemine reçetedeki 6 kutu Velcade 3.5 mg.ıv.enj.1vıral ilacının teslim edildiği kişi olarak kendisi kaydının oluşturulduğu, eczacının Kurumu dolandırma kastının olduğuna dair bir fiilinin tespit edilemediği ancak hastaya ilaçlar teslim edilmediği halde teslim edilmiş gibi sisteme girilmek suretiyle sözleşmeye aykırı davrandığı ve suçluların ortaya çıkmasına ihmal suretiyle engel olduğu tespit edilmiş, 2012 yılı protokolünün ve 2013/1 sayılı protokolde yer alan 5.3.5. Maddesi uyarınca reçete bedelinin 5 katı cezai şart uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 2012 tarihli protokolün 5.3.10. maddesinde eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat küpürü / sahte karekod, sahte reçete, veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanacağının öngörüldüğünü, ancak bilirkişi heyetince yapılan değerlendirmeye göre davacı eczanenin sahte reçete düzenlenmesinde bir kusur ve ihmalinin bulunmadığı gibi dava dışı sahte reçete düzenleyenlerle de işbirliği içinde olmadığının sabit olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmişse de cezai işlemin konusunu protokolün 5.3.10 maddesinde yaptırıma bağlanan kuruma kurumu zarara uğratmak kastıyla sahte reçete vb. fatura edilmesi değil, 2013/1 ek protokolü ile değiştirilen 5.3.5 maddesindeki hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin kuruma fatura edilmesi fiili oluşturmaktadır.

Şu halde, davalı Kurumca 08/05/2015 tarihli yazıyla uygulanan cezanın ve reçete bedelinin tahsili kararının, protokolün 2013/1 ek protokolle değiştirilen 5.3.5. maddesi kapsamında değerlendirilmesi için bu konuda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10932, Karar No: 2006/2448, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2005/10932 E.  ,  2006/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekili Av.... mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, 13.12.2005 havale tarihli dilekçenin süresinden temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6998, Karar No: 2018/8975, Tarih: 06.11.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6998 E.  ,  2018/8975 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 23.10.2008 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve ödenen cenaze masrafından oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 12 ve 21. maddeleridir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 12 ve 21. maddesi, 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, .....hükümleri çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.