muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5488, Karar No: 2020/487, Tarih: 16.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/5488 E.  ,  2020/487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Karaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.09.2017 gün ve 2016/74 Esas, 2017/76 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, cinsel taciz suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ile temyiz isteminin reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükümle ilgili ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında Adana Dr. Ekrem Tok Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 11.11.2016 tarihli heyet raporunda cezai ehliyetinin tam olduğu ve 5237 sayılı TCK’nın 32/1, 32/2. maddelerinden yaralanamayacağı belirtilmiş ise de dosyada yer alan Karaman Devlet Hastanesinin 02.09.2015 günlü engelli sağlık kurulu raporunda şizofreni teşhisi de içeren tanılardan dolayı % 63 özürlü olduğunun bildirilmesi karşısında ilk derece mahkemesince sanığa ait hastane kayıtlarında konulan psikiyatrik tanılar ile çeşitli tarihlerde ilaç verilmesi dikkate alınıp, cezai ehliyet raporuyla Karaman Devlet Hastanesi raporu arasında konulan tanılar yönünden çelişki oluştuğu gözetilerek, sanığın dava dosyasıyla birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevk edilip, suç tarihinde üzerine atılı suçlarla ilgili TCK’nın 32/1 veya 32/2. maddesi kapsamında fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra cezai sorumluluğunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle alınan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 19.01.2018 gün ve 2018/69 Esas, 2018/65 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11277, Karar No: 2013/5992, Tarih: 12.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/11277 E.  ,  2013/5992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu, mağdurun, iki kaşının arasından yere transvers uzanan 4-5 cm'lik bir kesi, sağ kaşında ve sol kaşının üst kısmında 2-3 cm'lik derin kesiler, sağ dizinde 1,5-2 cm'lik derin kesi, her iki el üstünde ve her iki bacak üst ve yan kısmında çok sayıda yüzeyel ufak kesiler, batın sol alt kadranda hafif morluk ve sıyrık nedeniyle basit tıbbi müdahaleyle giderilemez şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, temel cezanın asgari hadden tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek, adli para cezası hesaplanırken, bir gün karşılığı takdir edilen miktarın 25,00 YTL olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın çarpılması işlemi sırasında, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinin 2. paragrafının başına “5237 sayılı TCK'nın 52/1-2. maddesi uyarınca” ibaresinin ilave edilmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiri dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6288, Karar No: 2013/20956, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6288 E.  ,  2013/20956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 04.12.2012 tarih, 2012/36689 E ve 2012/40641 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9991, Karar No: 2007/12449, Tarih: 18.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9991 E.  ,  2007/12449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağrı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanununun 51/t maddesiyle 5020 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Karayolları Genel Müdürlüğü ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. - 2004/4 K. sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. - 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının 'geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından, mahkeme kararı 2003 ve 2004 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2005- 01.05.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak (bu madde 01.05.2005 tarihinde yürürlükten kalktığından) hesaplanması yerine 3095 Sayılı Kanundaki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18/06/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5240, Karar No: 2012/6956, Tarih: 08.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/5240 E.  ,  2012/6956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için başlatılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının iddiası ve davalı vekilinin cevap dilekçesindeki açıklamasına göre 07.12.2008 tarih 523612 seri numaralı faturada yazılı, davacı tarafça dog arabası, davalı yanca dog denilen metal makaraların da baskı yapılan kumaşlarla birlikte davalıya teslim edildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından dog denilen metal makaraların varlığı kabul edilmiş ancak davacıya ait fabrikanın kapanmış olması nedeni ile teslim edilemediği, nakliyat ambarında ve boyahanede beklemekte olduğu savunulmuştur.

Kumaşların nakliyesinde kullanılan, dog tabir edilen makaralar ya da dog arabaları davacıya ait olduğundan nakilden sonra davalı iş sahibi tarafından davacı yükleniciye iadesi zorunludur. Davalı yanca bunların iade edilmek istendiği savunulmuş ise de 818 Sayılı BK’nın 90. maddesi hükmünce uyarıda bulunulmak sureti ile davacı iş sahibi alacaklı temerrüdüne düşürülmediği gibi aynı Yasa’nın 91. maddesine göre tevdii mahalli yoluna da gidilmemiştir. Dava sürecinde de sözkonusu arabalar iade edilmediği gibi iadeye hazır olunduğu da kabul edilmemiştir.

Bu durumda iade edilmeyen dog arabaları ya da dog makaralarının davalı tarafından iade edilmediği ve zimmetinde kaldığı sabit olduğundan mahkemece bu konuda uzman bilirkişiden alınacak raporla sözkonusu araçların takip tarihi itibari ile mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli tespit ettirilerek talep de dikkate alınarak bulunacak alacak miktarı üzerinden de itirazın iptâline karar verilmesi, alacağın bu kısmı yönünden alacak likid olmadığından icra inkâr tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile sözkonusu alacak kalemi ile ilgili talebin reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan davacı tarafından kabul edilmediği ve davalı iş sahibince yasal deliller sunulmadığından ödeme savunması kanıtlanamamış ise de, davalı vekili 24.02.2010 tarihli delil listesinin 7. maddesinde "her türlü delil" demek sureti ile yemin deliline de dayandığından ödeme savunması ile ilgili davalının davacıya yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi yerine bu husus gözden kaçırılarak ödeme savunması reddedilip kısmen kabul kararı verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5998, Karar No: 2011/6664, Tarih: 30.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5998 E.  ,  2011/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 142 Promil alkollü olarak ... kullanırken alkolün etkisi ile aracını devirdiği tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.11.2011tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9150, Karar No: 2014/309, Tarih: 21.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9150 E.  ,  2014/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2012/724-2013/255

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin bedeli paylaşıma konu taşınırlar üzerinde kiracılık ilişkisine dayalı hapis hakkı bulunduğunu, bu hakka dayalı olarak defter tutturup rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçtiğini, müvekkilinin öncelik hakkının dikkate alınmadığı 19.01.2012 tarihli sıra cetvelinin yaptıkları itiraz üzerine mahkemece müvekkiline öncelik hakkı tanınması gerektiği gerekçesiyle iptal edildiğini, düzenlenen 30.10.2012 tarihli yeni sıra cetvelinde kesinleşen mahkeme kararı dikkate alınmaksızın müvekkilinin öncelik hakkını bertaraf eder şekilde paylaştırma yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkiline öncelikle pay ayrılmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan haczinin daha önceki tarihli olduğu, rehnin daha önce kesinleşmiş ihtiyati haczi geçersiz kılmayacağından satış bedelinin öncelikle şikayet olunan haciz alacaklısına ödenmesi gerektiği, buna uygun olarak düzenlenen şikayete konu sıra cetvelinde usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Somut olayda, şikayet olunanın alacaklı olduğu İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4500 E sayılı dosyasından düzenlenen 19.01.2012 tarihli sıra cetveli ile ilgili aynı taraflar arasında mahkemenin 2012/141 E - 496 K sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı, şikayetçi A... İnş. Yapı Malz. Gıda Oyun Sal. İşl. San. Tic. Ltd. Şti.'nin hapis hakkının önceliği bulunduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verildiği, icra müdürlüğünce bu karar üzerine işbu dosyaya konu 30.10.2012 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği, ancak Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin emsal kararlarına dayalı olarak menkul rehninin İstanbul 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/4500 E sayılı dosya alacaklısı olan şikayet olunanın haczinden sonra tesis edildiği gerekçesiyle satış bedelinin şikayet olunana ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Şikayet olunan tarafından cevap dilekçesinde aleyhine sonuçlanan mahkemenin 2012/141 E - 496 K sayılı kararına dayanılmış olduğu da gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin hapis hakkından kaynaklı rüçhan hakkı bulunduğuna ilişkin usuli kazanılmış hak oluşturan mahkeme kararı gözardı edilerek, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde çelişkili karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3336, Karar No: 2009/7074, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3336 E.  ,  2009/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

2009/3336-7074 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7366, Karar No: 2015/1767, Tarih: 10.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7366 E.  ,  2015/1767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Haşhaş ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında belirtilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkûmiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesi kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine mutlak olarak engel olmadığı gözetilmeden, sadece bu kayda dayanılarak, sanığın kişilik özellikleri ve davranışlarına bağlı başkaca yasal ve yeterli gerekçe de gösterilmeden sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6334, Karar No: 2013/15143, Tarih: 16.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6334 E.  ,  2013/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme olasılığı bulunan şikayetçi ...'a duruşma gününün ve yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiğine ilişkin belgelere dosyada rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak, tebellüğ belgesinin ve temyiz etmesi halinde dilekçesinin de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise C.Savcısının temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla, dos- yanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.