muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28725, Karar No: 2018/10366, Tarih: 02.05.2018

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde eczacı kalfası olarak çalışan davacı işçi, yazın 08.00-20.00, kışın 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, Nisan ayından Ekim ayına kadar cumartesileri de aynı şekilde çalıştığını, eczanenin nöbetçi olduğu günlerde ise gece 24.00'e hatta 01.00'e kadar çalıştığını iddia etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık beyanlarına göre davacının yaz sezonunda, haftanın 6 günü 08.00-20.00 saatleri arası, kış sezonunda ise, haftanın 5 günü 08.00-19.00 saatleri arası normal mesai yaptığı, yaz kış ayrımı olmadan ayın 15 günü reçete dönemi olması nedeniyle günlük mesaiden sonra, saat 23.00'e kadar çalıştığı, ayrıca ortalama ayda 3 gün nöbet tuttuğu, nöbet nedeniyle saat 24.00'e kadar çalıştığı ,buna göre davacının yaz sezonunda haftalık 32 saat, kış sezonunda ise haftalık 21.5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmadığı gibi talebi aşacak şekilde hesaplama yapılması da hatalıdır. Öncelikle belirtmek gerekir ki, işyerinin eczane olmasına göre, Eczacılar Odasından ve ilçe temsilciliğinden eczanenin çalışma saatleri ve Oda tarafından belirtilen saatlerin haricinde çalışıp çalışamayacakları, ayrıca reçete dönemi olarak adlandırılan bir dönemin olup olmadığı, eğer var ise süresi ve çalışma saatlerinin ne olduğu sorulmalı ve bu doğrultuda davacının çalışma saatleri tespit edilmelidir. Davacının, nöbet tutulan günlere ilişkin çalışması yönünden ise, davalı işyerinde davacı ile birlikte kaç işçi çalıştığı, tüm işçilerin birlikte nöbete kalıp kalmadıkları, nöbet usulü ve nöbette çalışma süreleri araştırılarak sonucuna göre nöbet listeleri de dikkate alınmak suretiyle fazla mesai ücreti kazanılmış haklar da gözetilerek hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan, davalı vekili, davacının ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuş olup, Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeden ve gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre de, davacının iş akdini kendisinin feshettiği kabulüne rağmen mahkemenin davalı tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı şeklindeki gerekçesi de hatalıdır.

3-Diğer yandan, davalı vekili, davacının ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı def'inde bulunmuş olup, Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı def'i değerlendirilmeden ve gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılmadan hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre de, davacının iş akdini kendisinin feshettiği kabulüne rağmen mahkemenin davalı tarafından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı şeklindeki gerekçesi de hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11304, Karar No: 2018/5804, Tarih: 02.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11304 E.  ,  2018/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın soruşturma aşamasında ceza infaz kurumu idaresine verdiği yazılı savunmasında kafasından sakat insan olduğunu, neden suyu döktüğünü bilmediğini, tedavi edilmek istediğini beyan etmesi, sanık hakkındaki 20.03.2014 tarihli Diyarbakır Asker Hastanesinin askerliğe elverişli olmadığına dair raporda sanığın ileri derecede antisosyal kişilik bozukluğu bulunduğunun bildirilmesi karşısında; sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi gereğince, akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ilişkin CMK'nin 74. maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ya da Adli Tıp Kurumundan sağlık kurulu raporu alındıktan sonra, sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralayan sanık hakkında, birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesi dikkate alınarak, TCK'nin 86/1. maddesince temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi,

b) Sanığın mağduru TCK'nin 6. maddesi uyarınca silahtan sayılan kaynar su ile yüzünde sabit ize neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralama eylemi dolayısıyla; sanık hakkında hüküm kurulurken TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, d maddelerine göre belirlenecek hapis cezasının 5 yılın altında kalması halinde TCK'nin 87/1-son maddesine göre 5 yıla çıkarılması gerekirken yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi,

c) Hüküm kurulurken uygulanma koşulları oluşan TCK’nin 87/1-c maddesinin gösterilmemesi,

d) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4600, Karar No: 2010/10950, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4600 E.  ,  2010/10950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3271, Karar No: 2018/2264, Tarih: 26.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3271 E.  ,  2018/2264 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davalı ile aynı binada oturduklarını, binanın projesinde çatı katı bulunmadığı halde sonradan çatı katı inşa edilerek davalıya satıldığını, davalının izin almadan ortak kullanım alanı olan çatıda kendisine teras yaptığını, yapılan bu işlemin binaya zarar verdiğini, projenin incelenmesinden bu durumun anlaşılacağını beyan ederek, davalının ortak alanlara el atmasının önlenmesine ve yıkılarak eski hale getirilmesine talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davalının binanın çatısını iptal etmek, açık teras alanı yaratmak, kapalı alanı açık alana dönüştürmek suretiyle ortak alanlara müdahalede bulunduğunun tespit edildiği, davalının bu müdahaleyi yapmakta hukuki dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalının dava konusu taşınmazda bilirkişi raporunda tespit edilen şekilde binanın çatı yerini iptal ederek 21,78 m2 açık teras alanı yaratmak ve kapalı alanı açık alana dönüştürmek şeklindeki müdahalesinin men'ine ve bu dönüştürmenin kal'ine, açık teras alanının bilirkişi raporunda belirtilen şekilde tekrar cam yünü izolasyon malzemesi ve çatı malzemeleri ile eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen imalatların eski hale getirilmesi, müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

Anataşınmazın; ... ili, ... ilçesi, .... mahallesi, 355 ada 1 parselde kayıtlı olduğu ve üzerinde kat irtifakı kurulu olduğu anlaşılmaktadır.

1- Kat Mülkiyeti Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin 5711 sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Kanununa eklenen 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca; dava konusu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olup olmadığı, sitede toplu yapı yönetimine geçilip geçilmediği araştırıldıktan sonra, anataşınmazda toplu yapı yönetimine geçilmediği ve anataşınmazın tek parsel üzerinde kurulu olduğu, uyuşmazlığın çözümünün Kat Mülkiyeti Kanunu kapsamında kaldığı tespit edildiği takdirde; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek 1. maddesindeki; "Bu kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir." hükmü uyarınca, Kat Mülkiyeti Kanunundan doğan uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemelerinin görevli oldukları değerlendirilerek, öncelikle, görev hususunda bir karar verilmesi gerekirken,

2- Kat Mülkiyeti Kanununun 17. maddesinin 3. fıkrası, "Kat irtifakı kurulmuş gayrimenkullerde yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa, kat mülkiyetine geçilmemiş olsa dahi anagayrimenkulün yönetiminde kat mülkiyeti hükümleri uygulanır." hükmünü amir olup, mahkemece bu aşamada öncelikle anataşınmazın son tapu kaydı ve yönetim planı celbedilerek, anılan yasa maddesi uyarınca, kat

- 2 -

2017/3271 - 2018/2264

irtifakı kurulu anataşınmazda, yapının fiilen tamamlanmış ve bununla birlikte bağımsız bölümlerin üçte ikisinin fiilen kullanılmaya başlayıp başlamadığı hususlarının yerinde yapılacak keşif ile tespit edilerek, kat mülkiyeti hukukunda uzman bilirkişi raporlarının dosya kapsamına alınması ve bundan sonra oluşacak sonuca göre, öncelikle, görev hususunda bir karar verilmesi gerekirken, davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/03/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16852, Karar No: 2014/20888, Tarih: 10.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16852 E.  ,  2014/20888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/220-2014/62

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının, çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlattığı takipte, hacizli taşınmazı ihale sonunda alacağına mahsuben aldığını, henüz sıra cetveli yapılmadığı halde ihale bedelinin yatırılmasının istendiğini belirterek işlemin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.”

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerine haciz koyduran ya da ipotek hakkı bulunan alacaklı, sözkonusu taşınmaz veya taşınırı ihale ile satın alıp, kendisinden önce başka alacaklı bulunmaması halinde alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabilir, satış bedelini alacağına mahsup edebilir. İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten başka haciz bulunması halinde de, yukarıda belirtilen İİK'nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Alacaklıların ne miktar hak sahibi olacakları, yapılacak sıra cetvelinin kesinleşmesi ile belirlenecektir. Bu nedenle sıra cetveli yapılıp, ihale alıcısı (alacaklı) aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi, diğer bir ifade ile alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir. Henüz sıra cetveli yapılmadan ve haciz koyduran üçüncü kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, alacaklıdan ihale bedelini yatırmasının istenmesi doğru değildir.

Somut olayda, alacaklının ihale konusu taşınmazı 09/10/2013 tarihli ihalede 335.000,00 TL bedelle alacağına mahsuben aldığı, dosyada mevcut tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde birden fazla ipotek ve haciz bulunduğu, ayrıca ihale bedelinin tüm alacakları karşılamadığı görülmektedir. Bu durumda, yani birden fazla alacaklı bulunduğundan ve ihale bedeli alacakları karşılamadığından İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılması zorunludur. Ancak sıra cetveli yapılmadan, sıra cetvelinin yapılabilmesi için ihale bedelinin yatırılmasının istenmesi doğru değildir.

O halde mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK'nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise, alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7909, Karar No: 2014/11578, Tarih: 23.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/7909 E.  ,  2014/11578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/130173

MAHKEMESİ : Kapatılan Mardin Sulh Ceza Mahkemesi (Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 26.03.2012

NUMARASI : 2011/192 Esas, 2012/607 Karar

SUÇ : Kötü muamele

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İhbar dilekçesi içeriği, tanık M.. P..'ın aşamalardaki beyanları, mağdurun duruşmada ifadesi alınırken “Müdür amca beni döver şeklindeki” tepkisi ve tüm dosya kapsamından sanığın ayağa kalkmayan 7 yaşındaki mağduru havaya kaldırıp yere atıp vurması şeklinde sübut bulan eyleminin kasten yaralama şuçunu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekili ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25173, Karar No: 2016/2648, Tarih: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/25173 E.  ,  2016/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; taraflar arasında akdedilmiş iş sözleşmesinin incelenmesinden Yerel Mahkemece feshin haklı olduğuna gerekçe kılınmış şekilde hizmet akdinde bir zam şartı bulunmadığı, ücrette ne şekilde artış yapılacağı, görev teklifinde yer alan “ücret sistemi” başlığı ile düzenlendiği, belgede işverenin mutlaka zam yapacağı gibi bir düzenlemeye gidilmiş olmadığı, dosyaya sunulu ücret bordrolarında da bilirkişi raporunda yer aldığı üzere her yıl aynı nispette ve zamanda olmasa da ücret zamlarının yapıldığının görüldüğü, Yerel Mahkeme’nin gerekçesinde belirttiği gibi hizmet akdinde her sene Ocak ayında enflasyon ve devalüasyon farkını ortadan kaldırmak için ücretin yönetim kurulu kararı ile arttırılacağına dair bir şart bulunmadığı davalı tarafın da davacının ücretine sürekli ve aynı oranda olmasa da her yıl zam yapıldığını savunduğu anlaşılmıştır. İş akdinde ve yukarıda yazılı belgede her yıl işçinin ücretine işverenin mutlaka zam yapacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Davalı tarafça davacı işçiye... Üniversitesi Hastanesi işyerinde çalışma şartlarında hiçbir değişiklik olmadan yine aynı görev tanımı ile çalışmasına devam edebileceği bildirilmiştir.

Davacının... Üniversitesi’ne yaptığı başvuruda davalı şirket ile aralarında bir sözleşme olmadığına dair bilgi edinme cevabı verilmiştir.

Davalı tarafça davacı işçiye... Üniversitesi Hastanesi işyerinde çalışma şartlarında hiçbir değişiklik olmadan yine aynı görev tanımı ile çalışmasına devam edebileceği bildirilmiştir.

Davacının... Üniversitesi’ne yaptığı başvuruda davalı şirket ile aralarında bir sözleşme olmadığına dair bilgi edinme cevabı verilmiştir.

Davalı taraf aynı gün temyiz incelemiş yapılan dosyalarda; ne... Üniversitesi ile ne de diğer bildirdiği işyerleri ile anlaşması bulunduğuna dair dosyaya yeterli kanıtlar sunamamıştır. Davalı tanığı Serkan, o tarihlerde işyerinde 50 kadar boş pozisyonun olduğunu beyan etmiştir. Yine davalı tarafça dosyaya sunulan bir kısım e-posta yazışmalarından davalının 50 civarında boş pozisyonu bulunduğu belirtilmiştir. Buna rağmen işçilerin farklı işyerlerinde görevlendirmeleri, bu görevlendirmelerin gerçek olmadığı sonucunu doğurmaktadır. Davalının hizmet alım işinin sona ermesi üzerine işçilere yeni işyerleri göstermesinin samimi olmadığı, iş ilişkisinin sona erdirme iradesi taşıdığı ve davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı gözetildiğinde davacının ücretine zam yapılmamasının haklı fesih nedeni olarak değerlendirilmesinin sonuca etkili görülmemesi karşısında davalı avukatının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14884, Karar No: 2013/469, Tarih: 24.01.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14884 E.  ,  2013/469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.06.2010 gün ve 2009/62 Esas, 2010/41 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkındaki temel cezanın tayininde hangi kanun maddelerinin uygulandığı hüküm fıkrasında gösterilmemiş ise de; sanığın mahkûm edildiği suçun gerekçe bölümünde uygulama maddeleri olan TCK.nın 103/1 ve 62. maddelerinin açıkça belirtilmiş ve uygulamanında doğru olarak yapılmış olması karşısında, bu eksikliğin mahallinde tamamlanabilmesi mümkün yazım eksikliği olarak görüldüğünden bu hususta tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmünün ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 22.06.2012 gün ve 383 sayılı Kararı ile... ilçesi adli teşkilatı kapatıldığından dosyanın ... 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1360, Karar No: 2011/6053, Tarih: 06.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/1360 E.  ,  2011/6053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/96 Esas sayılı paydaş dosyasının eklenerek,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.