muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/225, Karar No: 2009/279, Tarih: 24.11.2009

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, 5320 sayılı Yasa¬nın 8. maddesi uyarınca gerçekleştirilen iade işleminin, bozma sonu¬cunu doğurup doğur¬madığı, noktasında toplanmakta ise de,

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında nüfus cüzdanında sahtecilik yaptığı iddiasıyla açılıp, sanığın 765 sayılı TCY’nın 350/1-son, 59 ve 81. maddeleri uyarınca cezalan¬dırılmasıyla sonuçlanan kamu davasında, gerek 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca gerçekleştirilen iade üzerine, gerekse Özel Daire bozmasından sonra yerel mahkemece 5271 sayılı Yasanın 230, 231 ve 232 maddeleri uyarınca yeniden hüküm tesis edilmediği ve bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 308. maddesine göre mutlak hukuka aykırılık oluşturduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ancak daha ağır bir suçu oluşturma olanağı bulunmayan eylemde suç tarihi olan 05.02.2002 tarihinden itibaren kesen nedenler de dikkate alındığında 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresi, yerel mahkemece direnme hükmünün verildiği 27.11.2007 tarihinden sonra, dosyanın henüz Yargıtay C.Başsavcılığında bulunduğu 05.08.2009 tarihinde gerçekleşmiş bulunduğundan, zamanaşımı nedeniyle direnme hükmünün bozulmasına, 765 sayılı TCY’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına, yeniden yargılama gerektir¬meyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince 5271 sayılı CYY’nın 223. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1 Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 gün ve 338-1065 sayılı direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- Yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CYY’nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2009 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15218, Karar No: 2021/6478, Tarih: 11.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15218 E.  ,  2021/6478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 06/10/2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalı adına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacının sağlık sigorta poliçesi kapsamında davalı nezdinde sigortalı olduğunu, 02/122015'te gelişen ani rahatsızlığı üzerine acile kaldırıldığını, ilk müdahaleden sonra özel hastanede ameliyat olduğunu, davacının bu hastaneye 12/12/2015'te 60.000,00 TL. ödediğini, davalının acil müdahale gerektiren hastalık olmama ve sözleşmedeki bekleme süresi nedeniyle ödeme yapmayı reddettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 60.000,00 TL'nin 02/12/2015 tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacıda ortaya çıkan rahatsızlığın poliçedeki acil durum tanımına uymadığını, poliçe özel şartları gereği 1 yıllık bekleme süresi içinde oluşan zararın teminat dışı olduğunu, yine poliçe özel şartı gereği doğuştan gelen anomali ve hastalıklar ile ilgili tüm sağlık giderlerinin teminat dışı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından; davaya konu edilen tedavi giderinin yapılmasına neden olan rahatsızlığın poliçe özel şartları gereği acil durum kapsamında değerlendirilemeyeceği, doğuştan gelen anomaliden kaynaklanabileceğine dair bilimsel yayınlar bulunduğu ve poliçe özel şartı gereği bu halin de teminat dışı olduğu, yine poliçedeki 1 yıllık bekleme süresi içinde davacının kist operasyonu geçirdiği ve bu durumun da teminat dışı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karara davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine, İtiraz Hakem Heyeti tarafından, davacı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davalı tarafından düzenlenen 08/05/2015- 08/05/2016 vadeli "İksir Bireysel Sağlık Sigorta Poliçesi" ile davacının davalı nezdinde sigortalı olduğu; 02/12/2015 tarihli riziko tarihinin poliçe vadesi içinde olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacıda ortaya çıkan rahatsızlığın poliçe genel ve özel şartları kapsamında teminata dahil olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava, sağlık sigorta poliçesi nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

Davalı tarafından düzenlenen 08/05/2015- 08/05/2016 vadeli "İksir Bireysel Sağlık Sigorta Poliçesi" ile davacının davalı nezdinde sigortalı olduğu; 02/12/2015 tarihli riziko tarihinin poliçe vadesi içinde olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, davacıda ortaya çıkan rahatsızlığın poliçe genel ve özel şartları kapsamında teminata dahil olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacıda ani gelişen akut hidrosefali rahatsızlığı nedeniyle EDV yerleştirme (kafa içi basınç düşürme) işlemi uygulanıp davacının durumunun stabil hale getirildiği; buna neden olan kitlenin MR ile tespitinin yapılması üzerine de (16 saat sonra) kitlenin alınması için ameliyat yapıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından, davacıdaki akut hidrosefali ve hemen akabindeki kist operasyonu ile ilgili herhangi bir uzman bilirkişi heyeti raporu alınmadan ve birtakım bilimsel yayınlardaki soyut görüşlerden bahisle, anılan rahatsızlığın kongenital (doğuştan gelen) anomaliden kaynaklanabileceği varsayımıyla ve rahatsızlığın "acil durum" kapsamına girmediği, poliçe özel şartındaki 1 yıllık bekleme süresi içinde yapılan kist operasyonunun teminat dışı olduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Bu karara davacı yanın itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından da, ilk müdahale (EDV yerleştirme işlemi) ile durumu stabil hale gelen ve hayati tehlikesi ortadan kalkan davacıya yapılan kist operasyonunun acil hal kapsamında kabul edilemeyeceği ve poliçe özel şartıyla getirilen 1 yıllık bekleme süresinde yapıldığı, zararın teminat dışı olduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Tıbbi yönden uzmanlık gerektiren tüm bu tespitlerin, yargılamayı yapan hakemlerce yapıldığı; konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmadığı görülmektedir.

Oysa; davacıda ortaya çıkan ve acil müdahale gerektiren akut hidrosefali rahatsızlığının nedeni, anılan bu rahatsızlığa acil müdahale kapsamında yapılan EDV yerleştirme işlemi ile rahatsızlığın son bulmuş sayılıp sayılamayacağı vs. ile ilgili tüm tespitlerin, tıbbi teknik bilgi gerektiren konular olduğu açıktır. 6100 sayılı HMK'nın 266/1. maddesinde "mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" düzenlemesine yer verilmiş olup, anılan hüküm, tahkim yargılamasında da cari olduğundan, İHH tarafından uzman bilirkişi heyeti raporu alınmadan karar verilmesi eksik inceleme niteliğindedir.

Açıklanan nedenlerle; dosya kapsamında olmayan (eksik kalan) tedavi belgelerinin de temin edilmesi, davaya konu edilen rahatsızlık konusunda uzmanlığı bulunan 3 kişilik nöroşirurji doktoru ve 1 sigorta hukukçusundan oluşan bilirkişi heyetinden, davacıdaki akut hidosefalinin nedeni (MR ile tespit edilen kist olup olmadığı) ile hayati tehlike yaratan acil hal kapsamında sayılıp sayılamayacağı; bu rahatsızlığa müdahale için yapılan EDV yerleştirme işleminin hayati tehlike riskini kaldırmaya tek başına yetip yetmeyeceği, EDV yerleştirmesinden sonra davacının (kist ameliyatını olmadan) yaşamını devam ettirip ettiremeyeceği (oluşabilecek tüm enfeksiyon riskleri vs de dikkate alınarak), kist ameliyatının hayati tehlikeyi tamamen ortadan kaldırmak için yapılması zorunlu ve acil hal kapsamına dahil işlem olup olmadığı; akut hidrosefali için EDV uygulaması ve sonrasında kist ameliyatı yapılmasının tedavi bütünlüğü bakımından şart olup olmadığı (hayati tehlikenin son bulması için); akut hidrosefali ve kistin kongenital (doğuştan gelen) anomaliden kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve başka sebeplerle ortaya çıkmasının mümkün olup olmadığı (doğuştan gelme hususunda kesin tespit yapılamadığı takdirde, davacı rahatsızlığının kongenital anomali olarak kabul edilmemesi gerekeceği kabul edilmeli); yapılacak tıbbi tespitler ile davacının tedavi sürecindeki işlemlerin (yapılan tedavi giderlerinin) poliçe genel ve özel şartları kapsamında teminata dahil olup olmadığı hususlarında, denetime elverişli ve gerekçeli bir rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA; dosyanın, hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine; 3.050,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1073, Karar No: 2008/2502, Tarih: 14.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1073 E.  ,  2008/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının alacağının muvazaalı olduğunu belirterek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline tahsisini talep etmiştir.

Davalı vekili, icra dosyası borçlusunun davacının otelinde piyanist olarak çalıştığını ve orada borsa işiyle uğraştığını, müvekkil alacağının gerçek olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının alacağını ispatlayamaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilerek davalının sıra cetvelinden çıkarılmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

1-Sıra cetveline itiraz davalarında davalı alacaklının alacağını ispat etmesi gerekmekte olup, ispat yükü davalıdadır. Ancak, somut olayda, davacı 26/1/2004 vade tarihli bonoya istinaden 18/10/2005 tarihinde takip talebinde bulunmuştur. Davalı ise davacının takibinden önce 26/7/2005 tarihinde takibe geçmiştir. Davalının, borçlu ile anlaşarak diğer alacaklılara zarar vermek amacıyla gerçek olmayan bir alacak temin etmek için hukukî işlemlerde bulunduğunun kabulü için, davacının alacağının davalının takibinden önceki bir hukukî ilişkiye dayanması gerekir. Bu nedenle, kambiyo senedinin her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu dikkate alınarak, davacının söz konusu senedin dayanağını oluşturan hukukî ilişkinin, davalının takibinden önce olduğunu ispat etmesi hâlinde davanın kabulüne, aksi hâlde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2- Mahkemece, davanın kabulüne hükmedilmesi hâlinde, sıra cetvelinde davalıya ayrılan miktardan davacıya alacak miktarı kadar ödenmesine, bakiye kalırsa davalıya tahsisine karar verilmesi gerekirken, davalının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesi de kabul şekline göre bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.03 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11244, Karar No: 2012/8291, Tarih: 26.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11244 E.  ,  2012/8291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma,

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 107 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7428, Karar No: 2022/269, Tarih: 18.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/7428 E.  ,  2022/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalıların aşağıdaki husus dışında kalan temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 8.bendinin tümüyle çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz eden bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4352, Karar No: 2018/2696, Tarih: 20.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/4352 E.  ,  2018/2696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 20.03.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı taraf gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalının dava konusu taşınmazı 08.03.2012 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli sözleşme ile kiraladığını, sözleşme süresi  dolmadan 2013 yılı Ocak ayı  içerisinde taşınmazı  tahliye ederek anahtarı teslim ettiğini, davalının taşınmazı hasarlı olarak teslim etmesi nedeniyle mecurdaki hasarların  ... 8. Sulh Hukuk Mahkemesi 2013/13 değişik iş dosyasında 29/01/2013 tarihinde tespit ettirildiğini, taşınmazdaki hasarın giderilmesi için harcanması gereken bedelin 26.079 TL olduğunun ve 2 aylık sürede eski haline getirilebileceğinin tespit edildiğini, davalı tarafından ödenmeyen 2013 yılı Şubat ve Mart ayı kirası, gecikme faizi, damga vergisi, hasar bedeli ve tespit giderinin tahsili için ... 10. İcra Müdürlüğünün 2013/4179 sayılı dosyasında takip başlatıldığını, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu, belirterek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davalının kiralananı Ocak 2013 ayında tahliye edip boş olarak davacıya teslim ettiğini, davacının anahtarı teslim alırken taşınmazı kontrol ettiğini ve her hangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmediğini, dava konusu taşınmazın davalı tarafından kiralanmadan önce üç yıl boş kaldığını ve davalı tarafından yarı harap şekilde kiralandığını, taşınmazın her türlü bakım ve tamiratının birinci sınıf malzeme ve işçilik kullanılarak lüks bir işyeri haline getirildiğini, asma katı ve bodrum katına dokunulmadığını, sadece kullanacağı orta kısımda ve dış cephede tadilat ve tamiratlar yaptığını, davacının iddia ettiği taşınmazın

asma kat ve bodrum katında yapılması gereken tamiratın davalının kullanımı ile ilgisinin olmadığını, bu bölümlerin teslim alındığı haliyle davacıya teslim edildiğini, tespit bilirkişi raporundaki tespitleri kabul etmediklerini, alçı panel duvarların sökümü  ve molozların taşınması işlemini yapmaya hazır olduklarını, davalının taşınmazda sadece 10 ay kiracı olarak kaldığını, talebe konu kira bedeli ile teslim sonrasına ait damga vergisini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 8.300 TL eski hale getirilme masrafı, 4.000 TL mahrum kalınan kira tazminatı, 40,43 TL işlemiş faiz, 907,2 TL damga vergisi olmak üzere toplam 13.247,63 TL alacağa yönelik itirazın iptaline, karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 04.03.2015 gün ve 2014/6594 E- 2015/2203 K sayılı kararı ile; " .... bilirkişi tarafından yapılan keşif sonrası hazırlanan raporda ise iki aylık sürede yeniden kiraya verilebileceği tespit edilmiştir. Mahkemece kira sözleşmesinin 8 maddesinde taraflarca kararlaştırılan bir aylık süre makul süre olarak kabul edilerek bir aylık makul süre kira bedeline hükmedilmiştir. Sözleşmedeki bu madde kiracıya dilediği zaman sözleşmeyi feshetme hakkı tanıyan bir düzenleme değildir. 6570 Sayılı Yasanın 11. (TBK 347/1. fıkra) maddesi gereğince kiracı belirli süreli sözleşmenin süresinin bitiminden en az on beş gün önce bildirimde bulunmadıkça sözleşme aynı koşullarla bir yıl için uzar. Bu nedenle sözleşme sonunda kiracı tarafından sözleşmenin ne şekilde sona erdirileceğini düzenleyen maddenin, sözleşmenin tek taraflı olarak süresinden önce feshi halinde uygulanacak makul süre belirlemesi olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bu durumda TBK.nun 325.maddesi gereğince kiracının kira sözleşmesinden doğan borcu kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre için devam edeceğinden mahkemece bilirkişi tarafından tespit edilen iki aylık makul süre kira bedeline hükmetmek gerekirken hatalı değerlendirme ile kiracının bir aylık makul süre kira bedelinden sorumlu tutulması doğru görülmemiştir. Ayrıca makul süreye hükmederken sözleşmedeki artış şartının da dikkate alınması gerekmektedir...

Davalının kiralananı kullandığı süre ve kullanma amacı gözetildiğinde olağan kullanımdan kaynaklanan yıpranma ve eskimelerin olacağı kuşkusuzdur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tamir süresi için ve taşınmazda oluşan hasar kalemlerinin her biri için ayrı ayrı olağan kullanımdan mı yoksa hor kullanmadan mı kaynaklandığına ilişkin değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, bilirkişi raporuna taraflarca yapılan itirazlar da dikkate alınarak davaya konu edilen hasar kalemlerinin hor kullanmadan mı yoksa normal kullanmadan mı kaynaklandığı ve tahliye tarihi itibarıyla taşınmazda hor kullanmadan kaynaklanan hasar bedelinin ne kadar olduğu, ne kadar sürede tamir edilebileceği hususlarında denetime elverişli bilirkişi raporu alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonrasında davanın kısmen kabulü ile damga vergisi 907,2 TL ile işlemiş faiz 40,43 TL, eski hale getirilme masrafı ve hor kullanma tazminatı 14.923 TL, Ocak 2013 kirası 4.000 TL, Şubat 2013 6.000 TL, Ocak 2013 kirası faizi 569,2 TL, 10.569,2 TL ve eski hale getirilme için gerekli tadilat süresi için 1 aylık kira tazminatı 6.000 TL olmak üzere toplam 32.439,83 TL yönünden itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının tamir süresi kira bedeline ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33.maddesi (mülga 1086 sayılı HUMK’nun 76.maddesi) uyarınca; davanın esası olan maddi olayların ileri sürülmesi taraflara ait ise de, dava dilekçesini bir bütün olarak değerlendirerek, davayı nitelendirmek ve uygulanacak kanun maddesini belirlemek hakime aittir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.10.2013 gün, 2013/5-603 Esas- 2013/1503 Karar sayılı ilamı.)

HMK'nun 31.maddesinde; “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir, soru sorabilir, delil gösterilmesini isteyebilir “ düzenlemesi yer almaktadır.

HMK'nun 26.maddesinde; "Hakim tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez" düzenlemesi yer almaktadır.

Hakim, davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına karar veremez. Bunun gibi hakimin talepten başka bir şeye de hüküm vermesi yasaktır. Buna karşılık, mahkeme yapılan tahkikat sonunda gerçekleşecek duruma göre talepten noksanına hüküm verebilir.