muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10901, Karar No: 2018/8387, Tarih: 19.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/10901 E.  ,  2018/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 15.02.2007 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri .... mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne, 22.01.2009 günlü fen bilirkişi raporunda gösterilen 12177 m2 taşınmazın davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan 20. Hukuk Dairesinin 26/05/2010 gün ve 2010/6717 E. - 2010/6997 K. sayılı bozma kararında özetle; "Mahkemece çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman sınırları dışında kaldığı ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

1977 yılında yapılan arazi kadastrosunda taşınmazın tespit harici bırakıldığı tartışmasızdır. Ancak, hangi nitelikte tescil harici bırakıldığı konusunda kadastro müdürlüğünce nitelik belirtilmeden “tescil şartları oluşmadığından tespit harici bırakılmıştır” şeklinde cevap verilmiştir. Hazine tarafından dosyaya ibraz edilen 07.03.2007 tarihli idari tahkikat tutanağında taşınmazın üzerinde 10-15 yaşlarında zeytin ağaçları bulunduğu, ziraat uzmanı raporunda ise eğiminin % 4-5 olduğu, üzerinde 10-80 yaşlarında meyva ağaçlarının yanısıra, 10-60 yaşlarında 13 adet kızılçam ağacı olduğundan da sözedilmektedir. Taşınmazın eylemli durumuna ilişkin bu çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Bundan ayrı, çekişmeli taşınmaza güneydoğu yönden komşu 802 parsele ait Şubat 1976 tarih 16 numaralı tapu kaydı, çekişmeli taşınmaz yönünü cebel okumaktadır. Bu bilgiler karşısında taşınmazın öncesi itibarıyla niteliğininin ne olduğunun, resmî belge niteliğindeki memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre incelenmesi gerekirken, hükme esasa alınan uzman bilirkişi raporunda böylesine bir incelemenin yapılmadığı, Dairenin 10.03.2010 tarihli geri çevirme kararı ile hazırlanması istenen ek raporun da uzman bilirkişi tarafından orman kadastrosunun kesinleştiği yerlerde başka inceleme yapılmasına gerek olmadığı belirtilerek hazırlanmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, taşınmazın eski ve yeni tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman olup olmadığının yöntemince belirlenmesi, orman değilse zilyedlik koşullarının araştırılması gerekir." denilmiştir.

Bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 25.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu ekindeki bilirkişi Ferhat Kızılkaya'nın düzenlediği krokide (A-3) ile gösterilen 1501.62 m2 ve (B) harfi ile gösterilen 9631.14 m2 olmak üzere toplam 11132.76 m2 olarak

gösterilen alanın davacılar adına tesciline, (A1) ile gösterilen 434,03 m2 , (A2) ile gösterilen 313,17 m2 yüzölçümlü kısmının orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/12/2014 gün ve 2014/5832 E. - 10309 K. sayılı bozma kararı özetle; "Bozma kararı üzerine yapılan araştırma ve inceleme sonucu, temyize konu taşınmaz bölümlerinin kesinleşen orman sınırı dışında kaldığı doğru olarak belirlenmiş ise de, resmî belgelere göre yapılan araştırma ve inceleme çelişkili ve yetersizdir. Şöyle ki; 27/05/2011 günlü keşif sonunda hazırlanan uzman bilirkişi raporlarında taşınmazın (A) harfi ile işaretli 12177 m2 taşınmazda (C) harfi ile işaretli 7711 m2 bölümünün orman sayılmayan; batıda 814 parselin sınırında bulunan (B) harfi ile işaretli 4466 m2 bölümün ise üzerinde 44 adet 20-100 yaş arası kızılçam kaplı orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmıştır. 15/06/2012 günlü 2. keşif sonunda hazırlanan raporda bu kez taşınmazın orta kesimindeki (C) harfi ile işaretli bölümün orman sayılmayan; doğuda (D) harfi ile işaretli 3483 m2 taşınmazın ve batıda 814 parsele sınır (B) harfi ile işaretli 4466 m2 bölümün orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmış, 19/12/2012 günlü son keşif sonucunda hazırlanan raporda ise 814 parsele sınır olan (A3) işaretli 1501 m2 ve doğuda (B) harfi ile işaretli 9631 m2 bölümlerin orman sayılmayan; (A3) bölümü içinde kalan (A1) ve (A2) işaretli sırasıyla 434 m2 ve 313 m2 bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu açıklanmış ve mahkemece bu rapora göre hüküm kurulmuştur. Oysa; (A1), (A2) ve (A3) bölümleri bir bütün olarak düşünüldüğünde, 2. raporda (B) işaretli üzerinde 100 yaşa kadar 44 adet kızılçam bulunan yer olduğu ve son rapora ekli 1995 tarihli hava fotoğrafında dahi bu bölümlerde ağaçlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu durum açıklığa kavuşturulmadan ve eylemli durum hakkındaki bu çelişki giderilmeden karar verilemez.

O halde mahkemece, daha önceki keşiflerde görev almamış üç orman bilirkişi, bir ziraat uzmanı ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, daha önce incelendiği bildirilen 1963 ve 1995 tarihli hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin, özellikle (A3) ile işaretli bölümün bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, üzerindeki ağaçların sayısı, yaşı, dağılımı, baskın ağaç türünün ne olduğu konusunda bilimsel verilere dayalı, krokili rapor alınmalı, bundan sonra toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.’’denilmiştir.

Bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, 25.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu ekindeki bilirkişi Ferhat Kızılkaya'nın düzenlediği krokide (B) harfi ile 9.631.14 m2 olarak gösterilen kısmın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, krokide (A1) ile gösterilen 434,03 m2, (A2) ile gösterilen 312,17 m2, (A3) ile gösterilen 1.501,62 m2 yüzölçümlü kısmının orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1988 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 1977 yılında yapılmış ve kesinleşmiş, taşınmaz taşlık - kayalık niteliğiyle tespit harici bırakılmış, kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki;

4721 sayılı Medeni Kanunun 713/3. maddesi uyarınca tescil davalarının, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılması gerekir. Hüküm tarihinden önce 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun 1/2. maddesi ile ... Büyükşehir Belediyesinin sınırları il mülkî sınırları olarak genişletilmiş bu sınırlar içinde kalan köy ve beldelerin tüzel kişilikleri sona ererek bağlı bulundukları ilçe belediyelerine mahalle olarak katılmışlardır.

Bu durumda; 5216 sayılı Kanun hükümleri ve 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, ... köyünün sınırları içinde yer aldığı ... Belediye Başkanlığı ve İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığının huzuruyla davanın görülmesinde yasal zorunluluk bulunduğu halde anılan kurumlar davaya dahil edilmeden, davanın esası hakkında hüküm kurulmuştur. Taraf sıfatı 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 114/1-d maddesi uyarınca dava şartı olup istek olmasızın re'sen gözetilmelidir. Bu usul eksikliğinin giderilmesi, ileri doğabilecek telafisi mümkün olmayan hukuki sonuçlar ve usuli kazanılmış haklar bakımından zorunludur. Bu sebeplerle; 4721 saylı Türk Medeni Kanununun 713. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince açılan tescil davalarında Hazine yanında yasal hasım konumunda olan Orman Yönetimi yanında ilgili ilçe belediye başkanlığı ve büyükşehir belediye başkanlığı da davaya dahil edilmeli, taraf teşkili sağlanmalı, husumet yaygınlaştırılmalı, açılan davaya karşı diyecekleri sorulmalı savunma hakkı verilerek ileri sürecekleri yazılı delilleri toplanmalı bundan sonra işin esası hakkında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

O halde mahkemece taraf teşkili sağlanıp eksik olan hususlar giderildikten sonra tarafların talepleri değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve Orman Yönetiminin vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 19/12/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4264, Karar No: 2019/8259, Tarih: 04.12.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4264 E.  ,  2019/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.11.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar, bir kısım davalılar vekili ve davalılardan ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, 11541 ada 46 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın aynen taksim mümkün olmadığından satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü; bir kısım davalılar vekili ile bir kısım davalılar temyiz etmişlerdir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nin 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun, “Dava konusunun devri” başlıklı 125. maddesinde;

“(1) Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir;

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

(2)Davanın açılmasında sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder”, hükümlerine yer verilmiştir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nin "Hükmün kapsamı" başlıklı 297/2. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Anılan yasa maddesine göre, hükmün infaza elverişli olarak kurulması gerekir.

Öte yandan, 6100 sayılı HMK'nin "Hükmün kapsamı" başlıklı 297/2. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Anılan yasa maddesine göre, hükmün infaza elverişli olarak kurulması gerekir.

Somut olayda; dava açıldıktan sonra tapu kayıt maliki davacı ... Aysun Ilgaz’ın hissesini 3. kişiye devrettiği UYAP’tan yapılan inceleme sonucu anlaşılmış olduğundan, oluşan bu yeni duruma göre HMK 125. madde uyarınca işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekili ve bir kısım davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 04.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14998, Karar No: 2013/3120, Tarih: 11.04.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14998 E.  ,  2013/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17/07/2007 gün ve 2007/201 Esas, 2007/201 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 29/05/2008 gün ve 2008/1607 Esas, 2008/5455 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/12/2012 gün ve 2012/292257 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunması üzerine dosya Daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/04/2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten alınması gerektiği ve 2659 sayılı Adli Tıp Kanunun 19/02/2003 tarih ve 4810 sayılı Kanununla değişik 16, 7/f ve 23/B maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, mağdurlarla ilgili olarak basit ya da nitelikli cinsel istismar eylemleri sonucunda ruh sağlığında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi kapsamında bir bozulma olup olmadığının tespiti görevinin Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun görevi dahilinde olup, kurulun bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, tetkik edilecek konunun uzmanı Çocuk Psikiyatrisi bir üye olmak üzere en az dört üyenin iştirakiyle karar vereceği, Adli Tıp Kanunun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesinde ise “Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez” hükmü bulunduğu, ancak belirtilen bu hükme aykırı olarak Çocuk Psikiyatrisi bir üye heyete iştirak etmeden veya 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun 4810 sayılı Kanunla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatrisi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor alınmadan, ya da çocuk psikiyatrisi uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan Ergen Psikiyatri uzmanı olan başkan ile iki Adli Tıp Uzmanı ile birlikte Kadın Hastalıkları Doğum Uzmanı, Radyoloji Uzmanı, Ergen Ruh Sağlığı Uzmanı ve Çocuk Cerrahisi Uzmanının iştirakiyle verilen “olaya bağlı olarak mağdurun ruh sağlığının bozulduğu, durumunun TCK nın 103/6.maddesine mümas bulunduğuna” dair Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 26/03/2007 tarih ve 1049 sayılı mütalaasına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan Dairemizin 29/05/2008 gün ve 2008/1607 Esas, 2008/5455 karar sayılı ilamı ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen düzeltilerek onama hükmünün kaldırılmasına ve mahkemenin 17/07/2007 gün ve 2007/201-201 karar sayılı hükmünün bu gerekçeyle BOZULMASINA,

.../...

-2-

.../...

-2-

2- YCGK'nın 11/05/2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunun yasaya aykırı olduğunun ve hükme esas alınamayacağının saptandığı nazara alındığında anılan raporun içeriğine yönelik olan ve mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın kalıcı ve sürekli olup olmadığının belirtilmesi hususundaki itiraz nedeninin bu aşamada değerlendirilmesinde hukuki bir yarar bulunmadığı, bu itibarla tebliğnamede ileri sürülen bu konudaki itiraz nedeni yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca bu yönüyle İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itirazın bu kısmına yönelik karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/21550, Karar No: 2017/14423, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21550 E.  ,  2017/14423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4984, Karar No: 2023/3447, Tarih: 28.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4984 E.  ,  2023/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/419 E. , 2016/257 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli, 2015/419 Esas ve 2016/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.09.2020 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

Bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğine,

Ölenin görme ve işitme duygularında zaafiyet olması nedeni ile kazanın meydana geldiğine, sanığın kusurunun bulunmadığına

İlişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü