muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3196, Karar No: 2022/7366, Tarih: 27.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3196 E.  ,  2022/7366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Her iki suçtan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı tehdit suçunun gerektirdiği TCK'nin 106/1-1. cümlesinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, davanın TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını son kesen neden olan savunmasının alındığı 19/09/2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun gerektirdiği TCK'nin 86/1, 86/3-c, 87/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, dava zamanaşımı süresinin TCK'nin 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl olduğu ve bu süreninde henüz dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiğine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunun gerektirdiği TCK'nin 86/1, 86/3-c, 87/3. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, dava zamanaşımı süresinin TCK'nin 66/1-d maddesi uyarınca 15 yıl olduğu ve bu süreninde henüz dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiğine dair görüşe iştirak olunmamıştır.

Oluşa, katılanın aşamalardaki ifadelerine, tanıklar ..., ..., ...'ın adli ve idari soruşturma aşamasındaki beyanlarına, 31/12/2012 tarihli katılan ile tanıklar tarafından tutulan tutanak ve katılan hakkında düzenlenen aynı tarihli adli rapor içeriğine, tanık ...'ın mahkeme aşamasındaki ifadesine ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın Karaköprü Anadolu Lisesinde okul müdürü olarak görev yaptığı, olay tarihinde aynı okulda öğretmen olarak görev yapmakta olan sanık ile katılan arasında, katılanın sürekli rapor aldığı hususunda tartışma çıktığı, çıkan tartışmanın arbedeye dönüştüğü, sanığın katılana yumruk atmaya çalıştığı, ardından katılanı itekleyip yere düşürdüğü, alınan adli rapora göre katılanın sol el ikinci parmak orta falanksta parçalı kırık meydana getirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda, CMK'nin 226. maddesi hükmü gereğince TCK’nin 86/3-c maddesinin uygulanması için ek savunma hakkı verilmesi suretiyle sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, tanıklar ... ve ...'ın "soruşturma aşamasında katılanın baskısı altında ifade verdikleri ve tutanağı imzaladıklarına" ilişkin sonradan değişen ve sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.09.2022 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü doğru olduğundan sayın çoğunluğun mahkumiyet verilmesi gerektiğine dair görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

Katılan ...’ın lisede okul müdürü olarak görev yaptığı, olay tarihinde aynı okulda öğretmen olarak görev yapmakta olan sanık ile katılan arasında, sanığın sürekli rapor aldığı hususunda tartışma çıktığı, sanığın çıkan tartışma sonucu katılanı itekleyip yere düşürmek suretiyle olaydan bir hafta geçtikten sonra alınan adli tıp raporuna göre kemik kırığına yol açacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı ve tehdit ettiği iddiasıyla, sanık hakkında kamu davası açılmış ise de,

Katılan ...’ın lisede okul müdürü olarak görev yaptığı, olay tarihinde aynı okulda öğretmen olarak görev yapmakta olan sanık ile katılan arasında, sanığın sürekli rapor aldığı hususunda tartışma çıktığı, sanığın çıkan tartışma sonucu katılanı itekleyip yere düşürmek suretiyle olaydan bir hafta geçtikten sonra alınan adli tıp raporuna göre kemik kırığına yol açacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı ve tehdit ettiği iddiasıyla, sanık hakkında kamu davası açılmış ise de,

Sanık ...’ın alınan savunmasında; suçlamayı kabul etmeyerek katılan müdürün kendisini odasına çağırdığını, müdür yardımcılarının da odada olduğunu, toplantı yaptığını, gündemi sorduğunda, sert bir şekilde "Aldığın raporlar sahte, aramızda konuştuğumuz gibi bunları tekrar söyle, okuldan ayrılacak mısın" demesi üzerine, kendisiyle bu tarz müdür yardımcılarının önünde konuşmasının rencide edici olduğunu söylediğini, katılanın "Gitmediğin takdirde hakkında soruşturma başlatacağım" dediğini, bunun üzerine odadan çıktığını, arkasından "defol çık dışarıya" diye bağırdığını duyunca geri dönüp "Bana birde hakaret mi ediyorsunuz" deyince katılanın kendisine müdahale ettiğini, araya müdür yardımcıları girerek kendisini odadan çıkarttıklarını, suçlamayı kabul etmediğini belirttiği,

Katılan ...’ın ise beyanında, sanığın çok sık rapor alması nedeniyle çocukların derslerinin boş geçtiğini, şikayetler alınca tenefüste sanığı çağırıp kendisine kibar bir şekilde mağduriyetleri anlatınca sanığın sinirlenerek "Kim nereye gidiyorsa gitsin şikayet etsin" deyip sehpaya vurduğunu, katılanın kendisinin de bu durumdan rahatsız olduğunu söyleyince "Seni gece ararım" dediğini, bunun üzerine sanığa "Çık dışarıya" dediğini, defol demediğini, ardından sanığın hızlı bir şekilde geri gelip yumruk vurmak için elini savurduğunu, kendini korumak için sol elini yüzüne doğru kaldırdığında yumruğun eline isabet ettiğini ve parmağının kırıldığını belirterek şikayetçi olduğunu belirtmiştir.

Olayda tanık olan müdür yardımcılarından ...'nun beyanında, normalde salı günleri toplantı yapılmasına rağmen pazartesi günü katılanın toplantı yapılacağını ve gündemin sanık olduğunu söylediğini, sanığı dersten çağırdıklarını, sanığın gelip herkesi görünce "Hayırdır mahkeme kurmuşsunuz beni mi yargılayacaksınız" dediğini, katılanın toplantı olduğunu söylemesi üzerine tutanak ve gündemi isteyen sanığa katılanın "Göremezsin" diyerek aralarında konuştuğu konuları söylemesini istediğini, daha öncesinde de katılanın kendilerine sanık ile konuştuğunu, tayin isteyeceğini ve bu şekilde sanığa "ya tayin ya görevlendirme iste yoksa raporlarını milli eğitime bildireceğim" dediğini, sanığın ise "Ben kadrolu öğretmenim aramızda bu şekilde konuşulmamıştı artık tayin istemiyorum"

diyerek elini sehpaya vurarak çıktığını, çıktıktan sonra katılanın "Çık dışarı" dediğini, defol kelimesini duymadığını, sanığın tekrar odaya girerek "Birde hakaret mi ediyorsunuz" dediği sırada katılanın koltuğundan ayağa kalktığını, kendisinin de gayri ihtiyari bir şey olacak endişesiyle ikisinin arasına girdiğini, her ikisinin de birbirine saldırmadığını, bu esnada katılanın muhtemelen koltuğa takılarak yere düştüğünü, sanığın katılana "Gece seni ararım" diye bir söz söylemediğini ve "Seni öldürürüm yanına bırakmayacağım" diye tehdit etmediğini, soruşturma aşamasında katılanın kendilerine "Öğleden sonra sizi çağıracaklar bu şekilde ifade verin" deyince soruşturma sırasında farklı ifade verdiğini, vicdanen rahatsız olduğu için şimdi gerçekleri söylediğini, tutanağı da katılanın imzala demesi üzerine imzaladığını belirtmiştir.

Müdür yardımcılarından tanık ...'ın da toplantı kısmına kadar benzer beyanda bulunduğu, sanığın dışarı çıktıktan sonra geri geldiğinde katılanın da ayağa kalktığını, ikisinin birbirine girdiğini, bu esnada katılanın koltuğunun üzerine geri düştüğünü, sanığın sadece katılan kendisine "Çık dışarıya" dediğinde ‘’beni kimse dışarıya çıkaramaz" dediğini, sanığın "Seni öldürürüm akşam seni arayacağım" demediğini, "Yanına bırakmayacağım" demediğini belirtmiştir.

Müdür yardımcısı olan tanık ...'ın da beyanında, katılanın sanığa "Huzursuzluk veriyorsunuz okuldan tayin yada görevlendirme ile gitmenizi istiyorum. Yoksa raporlarınızın sahte olduğunu düşünüyorum bunu milli eğitime bildirip soruşturma açacağım" gibi sözler söylediğini, katılanın konuşmalardan sonra son kez sanığa "Fikrinizi alıyorum gidiyor musunuz kalıyor musunuz" deyince sanığın "Üzerimde baskı oluşturuyorsunuz bunu kabul etmiyorum gereğini yapın" deyip odadan çıkmasının ardından katılanın "Çık dışarıya diye bağırması üzerine sanığın geri gelip "Bu kadar konuşmadan sonra hakaret mi ediyorsunuz" dediği sırada katılanın aniden koltuktan kalkmaya çalıştığı esnada koltuğun devrilip yere düştüğünü, sanığın henüz masaya yaklaşmadığını aralarında iki buçuk metre mesafe olduğunu, sanığı sıkıntı olmasın diye dışarıya çıkardığını, sanığın tehdit ettiğini duymadığını, sanık ilk girdiğinde gündem ve toplantı konusunu sorunca katılanın "Göremezsiniz" dediğini, olaydan sonra katılanın hemen bir tutanak düzenleyip kendilerine imzalattığını, o gün ve sonraki günlerde kendilerine baskı oluşturduğunu ve ardından istifasını isteyip okuldan ayrıldığını, soruşturma sırasında bu nedenle baskıyla ifade verdiğini ve tutanağı imzaladığını, vicdanen rahatsızlık duyduğunu, olayın ardından barıştırmak istediklerini ancak gerçekleşmediğini belirtmiştir.

Ayrıca katılana ait raporun olay esnasında alınmadığı, olaydan bir hafta sonra müracaat üzerine 07/01/2013 tarihinde düzenlendiği, tanıkların çelişkili beyanları ve bu çelişkiyi katılanın kendi üzerlerinde kurduğu baskı sonucu verdikleri beyanları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kemik kırığı oluşturacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, ‘’şüpheden sanık yararlanır’’ ilkesi de gereğince, sanığın beraatine karar verilmesi doğrudur.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2014 tarih ve 2013/4-792 Esas - 2014/17 Karar; 24.06.2021 tarih ve 2019/7-4 Esas - 2021/310 Karar; 19.04.2022 tarih ve 2018/14-530 Esas - 2022/275 Karar; 17.03.2022 tarih ve 2020/1-451 Esas - 2022/181 Karar; 17.03.2022 ve 17/1-955 Esas - 2022/179 Karar sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden birisi de insan haklarına dayalı, demokratik rejimle yönetilen ülkelerin hukuk sistemlerinde bulunması gereken, öğreti ve uygulamada; "suçsuzluk" ya da "masumiyet karinesi" şeklinde, Latincede ise "in dubio pro reo" olarak ifade edilen "şüpheden sanık yararlanır" ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi açısından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlak surette sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural, dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği ya da gerçekleştiriliş şekli hususunda herhangi bir şüphe belirmesi hâlinde uygulanabileceği gibi, suç niteliğinin belirlenmesi bakımından da geçerlidir. Ceza mahkûmiyeti, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı göz ardı edilerek ulaşılan kanaate veya herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı, bu ispat, hiçbir şüphe ya da başka türlü oluşa imkan vermemelidir. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararının verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak şekilde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Türkiye Cumhuriyeti Anayasası 38/4. maddesi, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi 6/2. maddesi, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi 11. maddesi) de nazara alınarak, sanığın üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunamadığından ilk derece mahkemesince 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine dair verilen kararın isabetli olduğu kanaatinde olduğumdan, beraat kararını bozan Dairemizin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2006/3962, Karar No: 2007/930, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/3962 E.  ,  2007/930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı (3.Kişi) ... vekili Avukat..... ile davalılar 1-(Alacaklı) Anadolu Emek Ecza Deposu Tic. A.Ş. Vek. Av. .... 2-...., 3-... aralarındaki istihkak davası hakkında Kadıköy 3..İcra Mahkemesinden verilen 12.10.2005 gün ve 721-1495 sayılı hükmün davacı (3.Kişi) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. . Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.850.00 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.700.00- YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18647, Karar No: 2007/16768, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18647 E.  ,  2007/16768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2007

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 sayılı kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12.Hukuk Dairesinin İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemesinden verilen diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar sıra cetveline itiraz olup belirgin biçimde dairemizin inceleme görevi dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36416, Karar No: 2014/13584, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/36416 E.  ,  2014/13584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/82-2013/593

1-Davalı vekilince sunulan cevap dilekçesinde, işyeri kayıtlarının dosyaya sunulduğunun belirtildiği; bilirkişi raporunda da bir kısım işyeri kayıtlarının incelendiği anlaşılmasına rağmen, sözkonusu belgeler dava dosyası içeriğinde bulunmadığından, belgelerin akibetinin araştırılarak dosyaya eklenmesi,

2-Sosyal Güvenlik Kurumu'na yazı yazılarak, davacının hizmet döküm cetvelinde 28.01.2006-29.01.2013 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgilerinin (varsa ihale makamı veya asıl işveren-alt işveren bilgileriyle birlikte) istenilmesi,

3-Yukarıda belirtilen bent uyarınca Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan alınacak yazı cevabına göre belirlenecek işverenlerle davalı kurum arasında varsa imzalanan, davacının davalıya ait işyerinde çalışmasına dayanak hizmet alım sözleşmeleriyle eki teknik ve idari şartnamelerin davalıdan istenilmesiyle, alınacak cevabi yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra eksiksiz şekilde gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8112, Karar No: 2016/5041, Tarih: 08.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8112 E.  ,  2016/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ... hakkında, temyize gelmeyen diğer sanık ... ile beraber iştirak halinde.....Vergi Dairesi'nde müdür yardımcısı olarak görev yapan ...'nın imzasını ve mührünü taklit ederek sahte "Bağ-kur Sigortalılık Belgesi" düzenlediğinin iddia olması, sanığın savunmasında işlemlerin sanık ... tarafından yapıldığını, sahtecilikten haberdar olmadığını belirtmesi karşısında maddi gerçeğin açığa çıkartılması amacıyla, belgede imza sahibi gözüken ..., sanıklar ..... ve .....'ın samimi imza ve yazı örnekleri ile ...'ya teslim edilen mühürün temin edilip, suça konu belge aslı üzerinde bilirkişi incelemesi yapılarak imza ve/veya mühür sahteciliği olup olmadığının tespit edilmesi, sahtecilik var ise belge üzerindeki yazı veya imzaların sanıklara ait olup olmadığının araştırılıp ayrıca suça konu belgenin Sosyal Güvenlik Kurumuna ibraz edilmesi nedeniyle, mutad uygulama gereği ilgili belgenin doğruluğunu menşeinden yasal olarak araştırma yükümlülüğü bulunup bulunmadığı sorularak, belgenin doğruluğunun ilgili Vergi Dairesi nezdinde araştırılması zorunluluğu bulunduğunun tespiti halinde, suça konu belgenin hukuki sonuç doğurmayacağı ancak mutaden bir araştırma zorunluluğunun olmadığının anlaşılması halinde belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk ;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/148, Karar No: 2019/3279, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/148 E.  ,  2019/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

19. CEZA DAİRESİ

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21960, Karar No: 2016/12055, Tarih: 01.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/21960 E.  ,  2016/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

08/11/2011 tarihli olay tutanağı ve müşteki polis memurları ile tanıkların tüm aşamalarda verdikleri ifadelerde; sanığın tehdit oluşturacak bir sözünden bahsedilmediği, elleri ve ayakları kelepçeli sanığın, kendisinin götürülmesine ayağını oturduğu koltuğa takarak karşı koyması veya yürümeyi reddederek sürüklenerek götürülmesinde; memurlara karşı cebir göstermemesi sebebiyle direnme suçunun unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden, müsnet suçtan beraati yerine cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre; a- Sanığın suçu tek başına işlediğinin kabul edilmesi karşısında, temel cezanın TCK'nın 265/3. madde ile artırılması,

b- Sanığın eylemini tek bir eylemle birden fazla polis memuruna karşı işlediğinin kabul edilmesi karşısında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması ,

Kanuna aykırı ve sanık ... vekilinin ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.