muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2520, Karar No: 2017/13817, Tarih: 31.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2520 E.  ,  2017/13817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mahkemece verilen 21.07.2007 tarih 2007/115 (E) ve 2007/836 (K) sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizin 21.12.2009 tarihli ilamı ile CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile sanık lehine bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle CGK'nin 09.02.2016 tarih 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararı gereğince kazanılmış hakkın dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

2) Sanığın katılan ...'a yönelik eylemini 5237 sayılı TCK'nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan kuru sıkı tabanca yüzüne vurarak gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle
Yargıtay — Esas No: 2009/12894, Karar No: 2010/109, Tarih: 18.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12894 E.  ,  2010/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKSARAY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/03/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 294 ve 302 parsel sayılı taşınmazlara davalının ekip, sürmesini engelleyerek haksız elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, kısa kararda yalnızca ecrimisil yönünden hüküm kurulduğu halde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli kararda elatmanın önlenmesi ve ecrimisil yönünden hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün 10.4.1992 gün 1992/7 Esas - 1992/4 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15994, Karar No: 2020/10615, Tarih: 30.06.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/15994 E.  ,  2020/10615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 ve 5015 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, suçtan zarar gören Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’nun dava ve duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da anılan idareye tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu’na tebliği ile temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8799, Karar No: 2018/7921, Tarih: 11.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8799 E.  ,  2018/7921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'ın, faturaları beraber iş yaptığı ...'a teslim ettiğini, sahte fatura düzenlemediğini savunması; tanık ...'ın sanıktan fatura almadığını beyan etmesi; suça konu faturaların ...'ın işyerinde ele geçirilmesi; şirketin işlerinin yürütülmesi amacıyla sanık ... tarafından diğer sanık ...'ya vekaletname verilmesi nedeniyle, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1) Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun'un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı VUK'nin 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi,

2) Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda;

a) Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ...'a ait olduğunu söylemeleri halinde; ...' ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, ...'a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ve ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları veya ...'ı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların veya ...'ın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/407, Karar No: 2025/481, Tarih: 12.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/407 E.  ,  2025/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/462 E., 2023/1213 K.

DAVALILAR : 1-... İnşaat Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.

vekili Avukat ... 2-Polikon Mühendislik Taahhüt ve

Ticaret A. Ş. vekili Avukat ... 3-Sur Turizm İnşaat

San. ve Tic. Ltd. Şti.vekili Avukat ...

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/686 E., 2022/620 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... İnşaat Madencilik Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılar ... ile ... arasında adi ortaklık kurulduğunu, daha sonra davalı ...'nin de adi ortaklığa dahil olduğunu, adi ortaklığın Cezayir'de toplu konut inşaatına başladığını, davacı ile adi ortaklık arasında inşaat yapımına ilişkin sözleşme imzalandığını, davacının sözleşme kapsamındaki edimlerini yerine getirdiğini, ancak adi ortaklık tarafından ödemelerin yapılmadığını, Cezayir'de açtığı dava sonucunda alacağa hükmedildiğini belirterek Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti Tipaza Yargı Meclisi Cheraga Mahkemesi'nin 19.02.2020 tarih, 20/00897 sayılı kararının tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin Ankara mahkemeleri olduğunu, arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediğini, yabancı mahkeme kararının dava dilekçesine eklenmesi gerektiğini, Cezayir mahkemesinde yapılan yargılamaya ilişkin herhangi bir bilgilerinin bulunmadığını belirterek öncelikle yetki yönünden, aksi takdirde esastan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacı ile herhangi bir ticari ilişkilerinin bulunmadığını, tanınması istenilen kararın Groupement Polikan ... Şirketi hakkında verildiğini, davalının tenfizi istenilen kararda davalı olarak gösterilen şirket ile bağlantısının bulunmadığını, kararda yer alan şirketin Cezayir kanunlarına göre kurulmuş bir şirket olduğunu, MÖHUK'un 54/ç maddesinde yazılı şartların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; tanınması istenilen kararda yer alan şirketin Cezayir kanunlarına göre kurulu bir şirket olduğunu, kararın sahte belgelere dayalı olarak alındığını, MÖHUK'un 54/ç maddesinde yazılı şartların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

3. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; tanınması istenilen kararda yer alan şirketin Cezayir kanunlarına göre kurulu bir şirket olduğunu, kararın sahte belgelere dayalı olarak alındığını, MÖHUK'un 54/ç maddesinde yazılı şartların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda bilgileri yazılı kararıyla tenfiz istemine konu ilamda borçlu olarak belirtilen şirket ile davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın ünvanının farklı olduğu, tenfiz istemine konu kararda yazılı borçlu ile davalıların oluşturduğu adi ortaklık arasında organik bağ bulunsa bile davanın ancak tenfiz istemine konu edilen kararda yazılı davalı hakkında açılabileceği, tenfiz istemine konu kararda sorumlulukları bulunmayan davalılara karşı davanın açılamayacağı ve davalı ile dosya davalılarının aynı olmadığı gerekçesiyle, pasif husumet nedeni ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili ve davalılar Polikon Mühendislik Taahhüt ve Ticaret A.Ş. ve ... İnşaat Madencilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tenfiz istemine konu kararda yer alan borçlunun davalıların oluşturduğu adi ortaklığın şubesi olduğunu, Cezayir'de adi ortaklığın tüzel kişiliğinin bulunduğunu, bu nedenle davanın adi ortaklığa karşı açılabildiğini, ancak Türkiye'de adi ortaklığın tüzel kişiliğinin bulunmaması nedeniyle davanın adi ortaklığı oluşturan şirketlere karşı açıldığını, usul hükümlerinin farklı olması nedeniyle davacının zarara uğradığını beyan etmektedir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davanın niteliği gereği nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, tanıma ve tenfiz davasının nispi harca tabi olduğunu, ilk derece mahkemesi tarafından harcın nispi harca tamamlatıldığını belirterek davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin nispi olarak hükmedilmesi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, yabancı mahkeme kararının tanınması ve tenfizi istemine ilişkindir.

1. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunu'nun 52/1. maddesi "Kararın tenfiz edilmesinde hukuki yararı bulunan herkes tenfiz isteminde bulunabilir..." şeklinde düzenlenmiştir. Bu kapsamda, yabancı mahkeme kararının tenfizini hukuki yararı bulunan herkes isteyebilecektir. Ancak kanunda aleyhine tenfiz istenilecek olana ilişkin bir belirleme ve düzenleme yapılmamıştır. Kural olarak, yabancı mahkeme kararında davalı olarak yer alanın, tenfiz davasında da davalı olarak gösterilmesi gerekir.

Yabancı mahkeme kararında davalı olarak gösterilenin, ilgili devletin maddi hukuk normları kapsamında gerçek kişi yada tüzel kişi olması, ileride görülecek tenfiz davasında taraf sıfatının değerlendirilmesi açısından önem arz etmektedir. Zira, yabancı mahkeme kararının verildiği devletin maddi hukuk normlarına göre gerçek kişi ya da tüzel kişiliğe sahip olmayanların görülecek tenfiz davasında taraf ehliyetini kazanamayacakları açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde Cezayir ülkesi kanunları gereği konut projelerinde faaliyette bulunmak için davalılar tarafından Cezayir'de ... ... Şirketi'nin kurulduğu, yabancı mahkeme kararında davalı olarak gösterilen şirketin adi ortaklık yapısına sahip olduğundan tüzel kişiliğinin bulunmadığı yönündeki iddialarına ilişkin gerekli araştırma yapılmaksızın, davalıların yabancı mahkeme kararında taraf olmadıkları gerekçesiyle davanın pasif husumet nedeni ile dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü aracılığıyla Cezayir Demokratik Halk Cumhuriyeti'nin merkezi makamlarına yazı yazılarak, yabancı mahkeme kararında davalı olarak gösterilen ... ... Şirketinin Cezayir hukukundaki maddi olgular kapsamında tüzel kişiliğinin bulunup bulunmadığı ile tüzel kişiliğinin bulunmaması halinde ortaklarının davalı şirketler olup olmadığı hususunun araştırılması, yabancı mahkeme kararında davalı olarak gösterilen şirketin tüzel kişiliğinin bulunmaması ile ortaklarının davalı şirketler olduğunun ve davalıların taraf sıfatlarının bulunduğunun tespiti halinde tanıma ve tenfiz şartlarının mevcut olup olmadığı hususunda değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2. Bozma nedenine göre bu aşamada davalı ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

2. Bozma nedenine göre bu aşamada davalı ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesine yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13134, Karar No: 2010/14372, Tarih: 15.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13134 E.  ,  2010/14372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 7.İcra Mahkemesi

Tarih : 14.4.2010

No : 1617-445

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet eden ve şikayet ediledavacı vekili ile davalılardan ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, müvekkil alacağının kamu alacağı olduğunu bu nedenle Denizbank ile garameten paranın paylaştırılması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptaline, Fortisbank ile Türk Ekonomi Bankasına satış bedelinden pay ayrılmamasına karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilenler davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, şikayetin kabulüne, satış bedelinin Denizbank ile Ödemiş Vergi dairesi arasında garameten paylaştırılmasına karar verilmiş, hüküm, Ödemiş Vergi Dairesi, Denizbank ve Fortisbank vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Şikâyete konu 5/2/2009 tarihli sıra cetvelinde; ... 16. İcra Müdürlüğünün 2008/12628 E sayılı dosyasından gönderilen haciz ihbarnamesine istinaden üçüncü şahıs ... Gıda San. Ve Tic. Ltd. Şirketinin dosyaya gönderdiği 62.724,15 TL’nin paylaşımı söz konusudur. Sıra cetvelinde, şikâyet eden Vergi Dairesinin haczinin 19.1.2009 tarihli olduğu, parayı gönderen ... Gıda ve San. Tic. Ltd. Şirketinin 19.1.2009 tarihli yazısında ise Vergi Dairesinin haciz bildirisinin 16.1.2009 tarihinde müvekkilince tebellüğ edildiği, paylaşıma konu 62.724,15 TL’nin ise 19.11.2008 tarihinde banka havalesiyle icra müdürlüğüne gönderildiği belirtilmiştir. Dosya içerisindeki Ödemiş Vergi Dairesinin ... Gıda San. Tic. Ve Ltd. Şirketine gönderdiği haciz bildirinin ise 5.1.2009 tarihli olduğu anlaşılmaktadır.

6183 Sayılı Kanunun 21,I hükmüne göre, “Üçüncü şahıslar tarafından haczedilen mallar paraya çevrilmeden evvel o mal üzerine amme alacağı için de haciz konulursa bu alacak da hacze iştirak eder ve aralarında satış bedeli garameten taksim olunur.” Bu madde uyarınca kamu alacağının hacze iştiraki ancak haczedilen malların paraya çevrilmesine kadar mümkün olup, hacze iştirakte zaman koşulu da öngörülmüştür.

Somut olayda mahkemece, sıra cetvelinin üçüncü şahıs ... Gıda Şirketinin gönderdiği 62.724,15 TL ile ilgili olarak düzenlendiği ve Ödemiş Vergi Dairesinin haczinin 11.11.2008 olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da bu gerekçenin yukarıda açıklanan dosya içeriğine uygun olmadığı anlaşılmaktadır. O hâlde mahkemece, öncelikle şikâyet eden Vergi Dairesinin hacze iştirakinin zaman koşulu açısından gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durularak varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, Vergi Dairesinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.12.2010 günü oybirliği ile karar verildi.