muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4667, Karar No: 2019/6513, Tarih: 25.09.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6680, Karar No: 2019/17174, Tarih: 06.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6680 E.  ,  2019/17174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre; katılan şirkete ait olup tanık ...’in uhdesinde bulunan hard diski çalanın sanık olduğunun iddia edildiği somut olayda; katılan şirkette müdür yardımcısı olarak çalışan sanığın, kamera görüntüleri ile olay saatinde hard diskin bulunduğu ofisin olduğu yöne doğru gittiği belirlenmiş ise de; bilirkişi raporunda hard diskin yerinin kamera açısında olmaması sebebiyle çalındığı anın ve kişinin tespit edilemediğinin belirtildiği, tanıkların da görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine dair aşamalarda değişmeyen savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14997, Karar No: 2015/11566, Tarih: 23.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14997 E.  ,  2015/11566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.05 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen, sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9890, Karar No: 2012/15755, Tarih: 18.06.2012

**13. Hukuk Dairesi         2012/9890 E.  ,  2012/15755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,asıl ve birleşen dava dosyasında, ... ... ...Mahallesi ...Sokak No:6/... (37341 ada ... Parsel)deki dairede oturduğunu, aynı zamanda site yönetici olduğunu, müteahhidin yapı denetim yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle abone olamadıklarını belirterek kendi dairesine ve kapıcı dairesine geçici elektrik aboneliği verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici 2012/9890-15755 abonelik yapılabilir, Bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz" hükmü getirilmiştir.

Davacılar,elektrik aboneliğinin tesis edilmesini istemiş olup, 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11.maddesi uyarınca, binanın yapı ruhsatı ile binanın imar ve projeye uygun olarak yapıldığına dair statik raporun dosyada mevcut olmadığı,bu nedenle abonelik yapılmasına ilişkin yasal şartların bulunmadığı anlaşılmıştır.Hal böyle olunca mahkemece,davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi Usul ve Yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 39.55 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15891, Karar No: 2016/5446, Tarih: 17.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15891 E.  ,  2016/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; bir kısım davalıların tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin sonuna (Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15537, Karar No: 2016/13708, Tarih: 27.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15537 E.  ,  2016/13708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12.12.2013 günü saat 14.00 sıralarında sanık sürücü ...'ün idaresindeki minibüs ile yerleşim yeri dışında, 14 metre genişliğinde, bölünmüş, 4 şeritli, iki yönlü, buzlu, asfalt kaplama yolda, karlı havada Bitlis istikametinden Tatvan istikametine doğru seyir halinde iken 16.km'ye geldiğinde, karşı istikamet şeridine girerek aracının sol ön kısmı ile karşı istikamet şeridinden gelmekte olan sürücü ... idaresindeki kamyonetin sol ön kısımlarına çarpması sonucu, ...'ın kemik kırığına ve sabit ize neden olacak şekilde, ...'nın hayati tehlikeye ve kemik kırığına neden olacak şekilde, ..., ... ise kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, olay yeri inceleme raporunda; sanığa ait aracın ön tarafının hasarlı olduğu, sol ön tekerinin patlak olduğu, tekerlerinde zincir takılı olmadığı, lastiklerinin de kar lastiği olmadığı tespitine yer verilmiş olduğu, kazada yaralanan ancak sanıktan şikayetçi olmayan mağdurlar ise, sanık idaresindeki minibüsün dolu olduğunu, hatta ayakta yolcu aldığını, ön camının buzlu olduğunu ve aracın hızlı olduğunu beyan etmeleri karşısında, sanığın Aralık ayında kar lastikleri ve zincir takılı olmayan araç ile karlı - buzlu zeminli yolda, yoğun tipi ve kar altında, ön camı buzlu olmasına ve görüş açısı kapalı olmasına rağmen, ayakta yolcu da almak suretiyle, hızlı şekilde seyredip önündeki aracı sollayarak bilinçli taksirle ve tam kusuru ile kazaya sebebiyet verdiği sabit olmasına rağmen, sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanmayarak hakkında eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik inceleme yapıldığına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5910, Karar No: 2013/7184, Tarih: 18.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5910 E.  ,  2013/7184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayet olunan ... Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekili ve SGK vekili ile asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan Maliye Bakanlığı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan Muhakemat Müdürlüğü vekili, bedeli paylaşıma konu taşınmazın satımından sonra hazırlanan sıra cetvelinde, paranın şikayet olunan SGK ile müvekkili arasında garameten paylaştırıldığını, müvekkilinin haczinin önceki tarihli olduğundan ve 6183 sayılı kanunun 69. maddesi gereğince SGK’nın garameye girmemesi gerektiğini ileri sürerek, 07.01.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiş; birleşen şikayetin konusunu teşkil eden alacağın ipotek kapsamında olmadığını savunarak, birleşik şikayetin reddine karar verilmesini

Asılda dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi Şekerbank vekili, tüm hacizlerden önce müvekkilinin birinci derecedeki ipoteği bulunmasına rağmen sıra cetvelinde dikkate alınmayarak müvekkiline ödeme yapılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiş; asıl şikayetin, reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl-birleşen dosyaların şikayet olunanı ... Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekili, müvekkiline sıra cetvelinde pay ayrılmadığından pasif husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, şikayetlerin reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan SGK vekili, sıra cetvelinin doğru düzenlendiğini savunarak, şikayetlerin reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, şikayetlere karşı cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi ek raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl şikayet açısından, vergi dairesinin haczinin önceki tarihli olması ve iki kamu alacağı arasında garame olmayacağı gerekçesiyle, asıl şikayetin kabulü ile 07.01.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; birleşen şikayet açısından, öncelikle ipotek alacaklısının alacağının ödenmesi sonrasında para kalırsa vergi dairesine ve ondan sonra da SGK’ya ödeme yapılması gerektiği gerekçesiyle, birleşen şikayetin kabulü ile 07.01.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekili, SGK vekili ve asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan Maliye Bakanlığı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, birleşen dosyalarda şikayet olunanlar ... Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekili, SGK vekili ve asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan Maliye Bakanlığı ... vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan Muhakemat Müdürlüğü vekilinin ve birleşen dosyada şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Birleşen dosyaların şikayet olunan ... Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz istemi açısından; sıra cetveline itiraz davaları kural olarak sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmış olan alacaklılara karşı açılır. İptali istenen sıra cetvelinde bu şikayet olunana pay ayrılmadığından aleyhinde dava açılmasında hukuki yarar bulunmamaktadır. Bu itibarla adı geçen hakkındaki davanın reddine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dosyaların şikayet olunanı SGK vekili ve asıl dosyada şikayetçi-birleşen dosyada şikayet olunan Muhakemat Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dosyaların şikayet olunan ... Plastik San. ve Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ... Plastik San.A.Ş'nin yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.