muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1420, Karar No: 2023/1649, Tarih: 23.02.2023

2.Davalı ...Maden ve Ticaret A.Ş. vekilinin cevap dilekçesinde; Sosyal Güvenlik Kurumunun davacının meslek hastalığı olmadığına karar verdiği ve bu kararın iptali istendiğine göre asli davalının sosyal güvenlik kurumu olduğunu, bu dava sonunda açılabilecek tazminat davasının davalı şirketi ilgilendireceği için şirketin ancak müdahil davalı konumunda olması gerektiğini, bu sebep ile husumet itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin itirazlarının dava dilekçesinin 3 üncü bendinde “kendisinin bu denli malül olmasına çalışmış olduğu iş yerindeki olumsuzlukların sebep olduğu” denildiğini, oysaki tüm bu hastanelerde verilen raporlar da hastalığın meslek hastalığı olmadığının belirlendiğini, ayrıca maluliyet raporunda da meslek hastalığının söz konusu olmadığını, davacının aşırı alkol kullanan bir kişi olup 14.02.2014 tarihinde iş yeri dışında içkili vaziyette kavga ettiğini kafasına ağır darbe alıp yoğun bakımda kaldığını, ayrıca böbrek yetmezliği ve diyaliz hastalığının meslek hastalığı olarak kabulünün mümkün olmadığını, kaldı ki 3,5 yıllık çalışma ile meslek hastalığına yakalanmasının mümkün olmadığını, çalışma koşullarına dair ileri sürülen tüm hususların gerçek dışı olduğunu, meslek hastalığı tespit edilmeden müvekkil şirket aleyhine Gümüşhane Asliye (İş) Mahkemesinin 2016/696 esas sayılı dosyasında açılan tazminat davasında sundukları delilleri aynen tekrar ettiklerini ve bu dosyasının celbini istediklerini, yukarıda sayılan sebepler ile hiçbir hukuku esasa dayanmayan davanın reddine masraf ve avukatlık ücretinin davacıya tahmilini karar verilmesini talep etmiştir. Davalı SGK cevap dilekçesinde özetle;

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Davanın, davacının meslek hastalığının tespiti ve aksi yöndeki davalı kurum işleminin iptali taleplerine ilişkin olduğu, davacı tarafça, davalılardan ...Madencilik ve Ticaret A.Ş. bünyesindeki maden işletmesinde, 01.06.2012-29.03.2016 tarihleri arasındaki dönemde, yer altı kazıma ve yükleme iş makinesi operatörü olarak çalıştığının ve çalışma şartları nedeniyle kronik böbrek yetmezliği hastalığına yakalanması nedeniyle malulen emekliye ayrılmış olduğunun iddia edildiği, davacı tarafça sağlık probleminin meslek hastalığı niteliği taşıdığı yönünde davalı kuruma başvuru yapılması üzerine, ... SGK İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 17.09.2018 tarihli raporunda davacının hastalığının mesleki olmadığının tespit edildiği ve akabinde eldeki davanın açılmış olduğu anlaşılmakla, mahkememizce davacıya ilişkin tüm teşhis tedavi evrakları ile sağlık raporları celp edilerek dosya ATK ya tevdi edilmiş ve davacının sağlık problemlerinin meslek hastalığı vasfı taşıyıp taşımadığı hususunda rapor tanzim ettirilmiş olup, ATK 3 üncü Adli Tıp İhtisas Kurulunun 16.08.2021 tarihli raporunda, davacının hastalıklarının mesleki olmadığının tespit edildiği anlaşıldığından, davacı tarafça yaşamış olduğu sağlık sorunlarının mesleki hastalık niteliği taşıdığı iddiasının ispat edilemediği sonuç ve kanaatine varıldığından, "Davacı tarafça ispat edilemeyen davanın esastan reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; her bir davalı için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalılar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedildiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 'nin 3/2 maddesinde; "Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere, birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmolunur." şeklindeki düzenleme gereğince red sebebi ortak olan davalılar lehine tek vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçelerine dayalı olarak "Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi nin 1 numaralı alt bendi gereğince esastan reddine," karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığının tespiti aksine kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun'un 14'üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/2372, Karar No: 2011/984, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2372 E.  ,  2011/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Poslu vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/02/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 15/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, evlenmek için birlikte yaşamaya başladığı davalının eski eşi ve sevgilisiyle görüşmesinden dolayı tartışmaya başladıklarını, davalının her fırsatta kendisine şiddet uygulayıp hakarette bulunduğunu, ayrılmak isteyince tehdit ettiğini, evlenme sözü veren davalı ile uzun yıllar geçirdiğini, yaşadığı üzüntüler dolayısıyla erken yaşta menopoza girerek çocuk yapma yeteneğini kaybettiğini, davalının tüm bu hukuka aykırı eylemleri nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zarardan davalının sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, dava dilekçesinde belirtilen ve tebligat yapılan İzmir/Karşıyaka'daki taşınmaz kendisine ait olmasına rağmen bu yerin yerleşim yeri olmadığını, Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde çalıştığını, bağımsız bir muayenehanesi bulunduğunu, yerleşim yerinin Manisa'da olduğunu belirterek, yetki itirazında bulunmuştur.

Yerel mahkemece, yerleşim yeri ve diğer adres belgesi başlıklı belgeye göre davalının Manisa adresinde oturduğu gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı, tazminat istemini davalı yanın haksız eylemine dayandırmıştır. Dava, davacının isteminin dayandığı haksız eylem ile zararlı sonucun meydana geldiği yerde Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 9. maddesi gereğince her dava, yasada aksine bir düzenleme bulunmadıkça, davanın açıldığı tarihte davalının Medeni Yasa gereğince yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Daha özel bir düzenleme içeren aynı Yasa'nın 21. maddesi gereğince de haksız eylemden doğan dava, haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılabilir. Böyle bir durumda davayı hangi mahkemede açacağı konusunda seçimlik hakkı bulunan davacı, davasını dilerse davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde, dilerse haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açabilir.

Eldeki davanın açılmasına neden olan haksız eylem İzmir ili Karşıyaka ilçesinde gerçekleştiğine göre Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açan davacının, seçimlik haklarını haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde dava açmak suretiyle doğru olarak kullandığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davanın açılmasına neden olan haksız eylem İzmir ili Karşıyaka ilçesinde gerçekleştiğine göre Karşıyaka Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açan davacının, seçimlik haklarını haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde dava açmak suretiyle doğru olarak kullandığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, davalının yetki itirazı reddedilerek işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2210, Karar No: 2024/5263, Tarih: 16.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/2210 E.  ,  2024/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2018/116 E., 2018/231 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kesin olarak verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine; 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin on birinci alt bendi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/361 Esas, 2018/128 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/116 Esas, 2018/231 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.01.2022 tarihli ve ret görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.İnfazın durudurulması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları ve Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar, Bilirkişi Raporu ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, örgüte yardım kastı ile hareket ettiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 18.10.2018 tarihli ve 2018/116 Esas, 2018/231 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1920, Karar No: 2016/8420, Tarih: 23.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1920 E.  ,  2016/8420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/7 maddesi uyarınca reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sahte banka veya kredi kartı üretme, kabul etme ve sahte oluşturulmuş banka veya kredi kartı ile ATM cihazından para çekme ya da alışveriş yapma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçlar olarak düzenlendiği ve her iki suçun mağdurunun sahte olarak oluşturulan kredi ya da banka kartıyla ilişkilendirilen banka veya finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca ve aynı bankaya ait birden fazla sahte kart kullanılması halinde ise kendi içerisinde zincirleme şekilde TCK.nun 245/2. ve 245/3. madde ve fıkralarında düzenlenen suçların oluşacağı cihetle; öncelikle sanığın mükerrer cezalandırılmasının önlenmesi bakımından hakkında aynı bankaya yönelik eyleminden dolayı ...Asliye Ceza Mahkemesi'nde açılan davanın akıbeti araştırılarak mümkün olduğunda birleştirilmesi, aksi halde incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması ile tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olan ...'a ait üç adet kredi kartına ilişkin sözleş- meler üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, sözleşmelerde bulunan yazı ve imzaların sanığa ait yazı ve imzalar ile benzerliğinin bulunmadığının tespit edildiği ancak sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nde yapılan yargılaması sırasında o davaya konu karta ait sözleşme üzerindeki yazı ve imzaların sanığa ait olduğunun belirlendiği ve her iki dava dosyasına konu olan kart sözleşmelerinde yer alan adres ve telefon numaraları bilgilerinin de aynı olduğu anlaşılmakla, dava konusu kartlara ilişkin sözleşmeler, kart teslim belgeleri ile sanığa ait yazı ve imza örnekleri Adli Tıp Kurumu'na gönderilip rapor aldırılarak yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunun kesin olarak tespiti ve sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10429, Karar No: 2022/11182, Tarih: 26.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10429 E.  ,  2022/11182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece davacı Kurumdan, davalı şirket ile yapılan yapılandırmanın ayakta olup olmadığı sorularak, işlem evraklarının onaylı suretinin gönderilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12671, Karar No: 2015/15118, Tarih: 14.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/12671 E.  ,  2015/15118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eşya yönünde, ... dosyaya bildirdiği cif değere göre hesaplanacak olan gümrüklenmiş değerin, sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken esas alınan gümrüklenmiş değerden daha fazla olacağı anlaşılmakla, yazılı şekilde sanıklar hakkında eksik cezaya ilişkin hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihi itibariyle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan....nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık .... müdafii ve sanık....'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından ... lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkartılması ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sanıklar hakkındaki hükümlerin ayrı ayrı DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın Daire çoğunluğu ile aramızdaki görüş ayrılığı Mahkeme tarafından tarafsız bilirkişi tarafından belirlenen CİF değere göre bulunan gümrüklenmiş değer üzerinden sanıklara yeniden ön ödeme ihtarında bulunulup bulunulmayacağına dayanmaktadır.

1-Olayın özeti şöyledir:

Sanıklar da yakalanan kaçak eşyalar için Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tesbit varakasına göre CİF değeri ve bu değere göre bulunan Gümrüklenmiş değerin 3 katı üzerinden ön ödeme ihtarında bulunulmuş ve sanıkların bu miktarı ödememesi üzerine hakkında kamu davası açılmıştır. Yargılama aşamasında mahkemece kaçak eşyaların cif değeri, tarafsız bilirkişiye inceletilerek bulunan CİF değer gümrük idaresinin bildirdiği değerden fazla olarak belirlenmiştir. Sanık aşağıda izah edildiği gibi değer fazlada olsa yeniden ön ödeme hakkı kazanmıştır.Yeniden ön ödeme bildirimine rağmen ödemede bulunmaz ise bu defa mahkumiyeti halinde kazanılmış hakka dikkat edilecektir.

2-Konu hakkındaki yasal düzenleme ve Anayasa Mahkemesi kararı;

a) 4926 sayılı kanunun 34. maddesine göre: “Bu Kanunda hürriyeti bağlayıcı ceza öngörülenler haricindeki suçları işleyenler, ilgili maddelerde belirtilen para cezalarının asgari haddini, soruşturma giderleri ile birlikte Cumhuriyet savcılığınca yapılacak tebligat tarihinden itibaren on gün içinde ödeyeceğini yazılı olarak bildirdiği ve otuz gün içinde merciine ödediği takdirde hakkında kamu davası açılmaz.