muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16215, Karar No: 2012/17257, Tarih: 24.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/16215 E.  ,  2012/17257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazda paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, taşınmazın satılması suretiyle paydaşlığın giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmeside bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

HMK.'nun 294.maddesine göre hükmün tefhimi, hüküm sonucunun duruşma tutanağına yazılıp, taraflara okunması suretiyle olur. Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim olunan kısa karara uygun olması zorunludur. Asıl talepler bakımından kısa kararda hükmedilmeyen bir hak ve yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olması veya tersi bir durum, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye yol açar. 10/4/1992 tarih 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin kararın bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.

Olayımızda, kısa kararda taşınmazdan elde edilecek paranın taraflara hisseleri oranında paylaştırılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda, infazda tereddüt yaratacak şekilde yine satış parasının hem taraflara tapudaki payları oranında ödenmesi, hem de taşınmaz üzerinde A-15 nolu ve B-17 nolu binaların bulunması sebebiyle ve yukarıda açıklanan usullere uygun olmayacak şekilde, davacı ve davalının binalarının, tüm bedele oranının dağıtımına esas alınması gerekirken, binaların arsaya oranı şeklinde açıklama ile oranlarda hatalı yazım yapılarak dağıtıma karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelemesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14859, Karar No: 2017/4688, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/14859 E.  ,  2017/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17672, Karar No: 2015/24171, Tarih: 08.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17672 E.  ,  2015/24171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/8473

MAHKEMESİ : İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2014

NUMARASI : 2014/995 (E) ve 2014/525 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 18.09.2007 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 16.12.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14680, Karar No: 2018/5832, Tarih: 01.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14680 E.  ,  2018/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21.09.2016 tarih ve 2016/48-2016/222 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili firmanın 1945 yılında ... kurulduğunu, faaliyet alanında kullandığı markası “...”U ... nezdinde ve birçok ülkede tescil ettirdiğini, markasını TPE nezdinde de tescil ettirmek için 2011/09940 kod nolu dosya üzerinden dava dışı TPE'ye başvuru yaptığını, yapılan başvurunun davalı şirket önceden bir şekilde tescil edilmiş 2003/... işlem nolu ... ibareli marka nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini, müvekkili şirketin ihdas edip tanınmış hale getirdiği markasını faaliyet alanı olan 20. sınıf "mobilyalar, aynalar, ahşap veya sentetik malzemeden mamul resimler, tablolar için çerçeveler" emtiaları bakımından ... tescil ettiremez duruma düştüğünü, davalı şirketin ... markasını bugüne kadar kullanmadığını ileri sürerek 556 sayılı KHK'nın 42/1.c ve 14. Maddeleri gereğince davalı adına TPE nezdinde tescilli 2003/... tescil numaralı ... ibareli marka tescil belgesinin tebliğin 20. sınıfındaki "Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar teshir standları ve vitrinleri dosya dolapları, ecza dolapları, yazı ve çizim masaları servis arabaları şezlonglar, madeni olmayan tezgahtar, iş tezgahları bankolar, çeyiz sandıkları posta kutuları sabit havlu dağıtıcıları, aynalar, elbise askıları (ayaklı, sabitlenen) ve kılıfları, ahşap veya plastikten mamül portatif merdivenler, yolcuların inip binmesinde kullanılan hareketli merdivenler, metalden olmayan pencere ve kapı armatürleri, açma kapama tertibatları, kilitler, mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri" emtialar bakımında hükümsüzlüğüne ve markanın bu emtialar yönünden sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Türkiye'nin önde gelen mobilya firmalarından olduğunu, köklü bir geçmişe sahip olduğunu, tescilli markasını tescil olduğu sınıflarda kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin Türkiye'nin önde gelen mobilya firmalarından olduğunu, köklü bir geçmişe sahip olduğunu, tescilli markasını tescil olduğu sınıflarda kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak tüm dosya kapsamına göre; davalı adına kayıtlı 2003/... sayılı ‘...’ ibareli markanın tescilli mal ve hizmetler yönünden kullanılmadığı gerekçesiyle 20. sınıftaki "Yapıldıkları maddelere ve malzemelere bakılmaksızın mobilyalar teshir standları ve vitrinleri dosya dolapları, ecza dolapları, yazı ve çizim masaları servis arabaları şezlonglar, madeni olmayan tezgahtar, iş tezgahları bankolar, çeyiz sandıkları posta kutuları sabit havlu dağıtıcıları, aynalar, elbise askıları (ayaklı, sabitlenen) ve kılıfları, ahşap veya plastikten mamül portatif merdivenler, yolcuların inip binmesinde kullanılan hareketli merdivenler, metalden olmayan pencere ve kapı armatürleri, açma kapama tertibatları, kilitler, mobilyalar için metalden olmayan bağlantılar, tertibatlar ve parçalar, raf bağlantı elemanları, kapaklar için kollar, çekmece rayları, mobilya tekerlekleri" emtialar yönünden 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca bu emtialar yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kullanmama nedenine dayalı marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece, dava konusu markanın kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Ancak, karar tarihinden önce, 556 sayılı KHK’nın 42/1-c. maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 09.04.2014 gün ve 2013/147 Esas ve 2014/75 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş, ayrıca karar tarihinden sonrada 06.01.2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14.12.2016 gün ve 2016/148 Esas ve 2016/189 Karar sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu durumda, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararları değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/9764, Karar No: 2005/12222, Tarih: 19.09.2005

2. Hukuk Dairesi 2005/9764 E., 2005/12222 K.

**2. Hukuk Dairesi 2005/9764 E., 2005/12222 K.**

**- TERK NEDENİYLE BOŞANMA**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 164 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 185 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 186 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 195 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar ortak konutu ayrı ayrı terk etmişler, davet edilen konut birlikte seçilmemiştir.

Terk sebebine dayalı boşanma davasının kabul edilebilmesi için öncelikli şart davalı eşin haklı bir sebep olmadan en az dört aydan beri evlilik birliği dışında kalmasıdır. Tarafların birlikte seçtikleri (TMK. md. 186) veya Türk Medeni Kanunu'nun 188. maddesi şartlarının oluşması sebebiyle eşlerden birinin seçtiği, ya da hakim tarafından belirlenen (TMK. 195) hallerine uygun, oturmaya elverişli, bağımsız bir evleri yoksa, birlik dışında bulunan eşin bu davranışı haklı sebebe dayanır.

Terk edilen eş (TMK. md. 164) diğerini yukarıda açıklanan kurallara uygun olarak ortak konuta çağırmakla yükümlüdür. Çünkü ortak hayat bunu zorunlu kılar (TMK. md. 185/3). Bu itibarla kanunda gösterilen (TMK. md. 164) sürelerin başında tarafların kanuni koşullara uygun ortak konutunun olmadığı anlaşıldığından ihtar geçersiz olmakla, davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple davalı yararına (BOZULMASINA), bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.09.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11965, Karar No: 2021/6283, Tarih: 27.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11965 E.  ,  2021/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a,52, 52/4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 05:30 sıralarında sanık ...’nun sevk ve yönetimindeki otomobili ile Afyonkarahisar istikametinden Uşak istikametine seyirle olay mahalli olan oto tamircisinin önüne yaklaştığında, aynı istikamette ve önde seyrederken yolun sağındaki emniyet şeridi üzerinde ...’ın sevk ve yönetimindeki yarı römork bağlı çekicinin emniyet şeridi içinde dubalar ve işaretlemeler koyarak lastiğinin tamiri için zorunlu olarak park ettiğini fark edemeyen sanığın arkasından gelen aracın sellektör yapmasıyla hızını azaltmadan aniden sağa yönelerek vasıtasının ön kısmıyla önce araca bağlı römorkun sol arkasında bulunan ...’a, akabinde römorka vasıtasının ön kısmı ile çarpması neticesi otomobilin içinde bulunan gelini ..., eşi ... ve oğlu ... ile çekici sürücüsünün ölümleri ile neticelenen olayda, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareketiyle olayda asli ve tamamen kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5434, Karar No: 2014/5430, Tarih: 09.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5434 E.  ,  2014/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2012/72-2013/104

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Uzunköprü İcra Müdürlüğü'nün 2008/2856 Esas sayılı takip dosyasında hazırlanan 07.05.2012 tarihli sıra cetvelinde pay ayrılan şikayet olunanın 23.09.2008 tarihili haczinin süresinde satış istenilmediği için düştüğünü ve yeniden 02.12.2010 tarihinde haciz konulduğunu, oysa müvekkilinin haczinin 02.04.2009 tarihli olup şikayet olunanın geçerli haczinden önceki tarihli olduğunu, bu durumda şikayet olunana pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen ek bilirkişi raporuna göre; şikayete konu sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun düzenlendiği, şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 106. maddesi "alacaklı haczolunan mal taşınır ise bir sene, taşınmaz ise iki sene içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü; İİK'nın 59. maddesi "bir talepte bulunan taraf bununla ilgili masrafları peşin olarak verir" hükmünü; İİK'nın 110. maddesi "bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya takip geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar." hükmünü içermektedir. Haciz düşse dahi icra takibi ayakta kalmaya devam eder.

Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca, bir işlemin yapılmasını isteyen taraf, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin) yatırmalıdır. İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 6. maddesine göre, bu masrafların, tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınması gerekir. Aksi takdirde talep yapılmamış sayılır. Cüz’i de olsa satış avansının yatırılmış olması, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına gelir. Yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun tamamlanması istenebilirse de, masraf hiç yatırılmamışsa geçerli bir talebin varlığından söz edilemez.

Şikayet olunan F.. Ç.. 'nin alacaklı olduğu Uzunköprü İcra Müdürlüğü'nün 2008/2586 Esas sayılı dosyasında, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 22.10.2008 tarihinde haciz konulduğu, alacaklı vekili tarafından İİK'nın 106. maddesindeki iki yıllık yasal süre içerisinde satış talebinde bulunulmadığı, 28.09.2010 tarihinde sadece kıymet takdiri istenildiği ancak avans yatırılmadığı görülmüştür.

Şikayet olunan F.. Ç.. 'nin alacaklı olduğu Uzunköprü İcra Müdürlüğü'nün 2008/2586 Esas sayılı dosyasında, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 22.10.2008 tarihinde haciz konulduğu, alacaklı vekili tarafından İİK'nın 106. maddesindeki iki yıllık yasal süre içerisinde satış talebinde bulunulmadığı, 28.09.2010 tarihinde sadece kıymet takdiri istenildiği ancak avans yatırılmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyada, İİK'nın 106. maddesindeki iki yıllık süre içinde satış talep edilip satış avansı da yatırılmadığından haczin düştüğü gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, HMK'nın 266. maddesi hükmüne de aykırı olarak hukuki nitelikteki uyuşmazlıkta konunun uzmanı olmadığı anlaşılan mali müşavir bilirkişiden alınan rapora itibar edilerek yanılgılı gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09. 09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7654, Karar No: 2021/1146, Tarih: 09.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/7654 E.  ,  2021/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı idare vekili yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar vekilleri yönünden ise kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare, davalı ... vd. ve ... vd. vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; bir kısım davalılar vekilleri de temyiz dilekçelerinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09/02/2021 günü temyiz eden davacı idare vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden diğer tarafların yokluklarında duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın hazine adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince davacı idare vekili yönünden esastan reddine, bir kısım davalılar vekilleri yönünden ise kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare, davalı ... vd vekili ile davalı ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 1499 parsel sayılı taşınmazların 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davacı idare yönünden reddine, davalı yönünden ise kısmen kabulü ile vekalet ücreti yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare, davalı ... vd vekili ile davalı ... vd. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.