muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2806, Karar No: 2010/4006, Tarih: 08.04.2010

1. Hukuk Dairesi 2010/2806 E., 2010/4006 K.

**1. Hukuk Dairesi 2010/2806 E., 2010/4006 K.**

**- EL ATMANIN ÖNLENMESİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 706 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 994 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 213 ]

- 1512 S. NOTERLİK KANUNU [ Madde 60 ]

- 2644 S. TAPU KANUNU [ Madde 26 ]

**"İçtihat Metni"**

Asıl dava, elatmanın önlenmesi, karşı dava harici satın almaya dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 2801 ada 247 parselde bulunan 2 nolu bağımsız bölümün kayden davacıya ait olduğu, davalının harici satışa dayalı olarak taşınmazı tasarruf ettiği, taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, Türk Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve 2644 sayılı Tapu Kanununun 26 ncı maddesi ve Noterlik kanunun 60. maddesi hükümleri uyarınca tapuda kayıtlı olan taşınmazların resmi şekilde yapılmayan satışlarına hukukça değer tanınamaz ve mülkiyetin naklinin sebebini teşkil etmez. Bu husus, kamu düzeniyle ilgilidir ve re’sen gözetilir.

Ne varki, harici satış Türk Medeni Kanununun 994. maddesi hükmü uyarınca harici satış bedelinden kaynaklanan hapis hakkı niteliğinde kişisel hak bahşeder. Şu da ifade edilmelidir ki 1940 tarih 2 / 77 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca haricen taşınmazı temlik eden kişi aldığı satış bedelini karşı tarafa ödemedikçe haricen satın alan kişinin taşınmazı terk etmesini isteyemez.

Bu belirlemelere göre, karşı davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen karşı davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine .

Ancak, taraflar arasında 18.01.2007 tarihinde düzenlenen “

“gayrimenkul satış sözleşmesi”

” başlığını taşıyan belge uyarınca davacının satış bedelinden kaynaklanan varsa bir borcu bunun saptanması suretiyle belirlenecek değer üzerinden davalı yararına hapis hakkı tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesine ve karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının ( karşı davacının ), bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18688, Karar No: 2007/21620, Tarih: 20.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18688 E.  ,  2007/21620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesiyle, 5020 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu  ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E, - 2004/4 K, sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E, ve 2005/35 K, sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanmayacağından, mahkeme kararı 2003 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 31.12.2003 - 01.07.2004 ile 01.07.2004-01.01.2005 arası 3095 Sayılı Kanundaki faiz oranlarının hesaplamada dikkate alınması gerekirken bu dönemler için 2004 yılı Bütçe Kanunu'nunda belirlenen faiz oranının esas alınması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10818, Karar No: 2021/21341, Tarih: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/10818 E.  ,  2021/21341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/2, 119/1-c, 43, ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımı süresinin mahkumiyet hükmü olan 17/06/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen raporda atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğunun ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise ruh ve sinir hastalıkları uzmanı tarafından bir takım psikolojik testlerden geçirilerek atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin geliştiğinin belirtildiği, dosya içerisinde bulunan ve başka dosyadan alınan sosyal inceleme raporunun ise incelememize konu suç tarihinden önce düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu düzenlenmesinin dosyaya bir yenilik ve katkı sağlamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12344, Karar No: 2017/16395, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12344 E.  ,  2017/16395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/146, Karar No: 2014/3707, Tarih: 03.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/146 E.  ,  2014/3707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/171401

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

NUMARASI : 2011/51 Esas, 2012/106 Karar

SUÇ : Tefecilik, tehdit, hakaret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekili ile O yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Tefecilik suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Dosya kapsamına ve UYAP sisteminden yapılan sorgulamaya göre, sanıklar hakkında Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2010 tarihli ve 2010/5608 soruşturma sayılı iddianamesi ile başka şikayetçilere yönelik tefecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, silahla tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 20/05/2010 ve öncesi olarak gösterildiği anlaşılmakla, tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih olduğu gözetilerek, bu dosyanın akıbeti araştırılıp suçlamaların mahiyetine, suç ve iddianame tarihlerine göre temyize konu dosyayla aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle davaların birleştirilmesinden, ilgili dosya karara çıkmış ise onaylı örneğinin getirilmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre ise;

Sanık Nezihi hakkında tefecilik suçundan dolayı hapis cezasının yanında verilen 45 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 50 TL'den paraya çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucu 2.250 TL yerine 22.500 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılması şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık Nezihi müdafii, katılan vekili ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6272, Karar No: 2013/20940, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6272 E.  ,  2013/20940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.06.2012 tarih, 2012/13698 E ve 2012/23758 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4576, Karar No: 2013/7250, Tarih: 20.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4576 E.  ,  2013/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.02.2013 gün ve 2012/4441 esas, 2013/793 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçlu....'ye ait .... İlçesi, ... Mahalle .... mevkii, 177 ada, 19 parselde kayıtlı taşınmazın satışı sonrası ...'nün 2009/1212 Esas sayılı dosyasından 18.04.2011 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetveli yapma görevinin müvekkiline ait olan ve taşınmaza ilk haczi koyan ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2005/7647 Esas sayılı dosyasına ait olduğunu, sıra cetvelinin 1. sırasında bulunan ...'ye ait ipotek alacağının muvazaalı olduğunu, 2. sırada yer alan ipotek alacağının 160.000,00 TL bedelli üst sınır ipotek alacağı olduğunu, alacak ve fer'ileri ile birlikte 160.000,00 TL'yi geçmemesi gerekirken sıra cetvelinde 443.138,11 TL pay ayrıldığını, 3. sırada yer alan Tavas Vergi Daire'sinin taşınmaz üzerindeki haczinin usulsüz olduğunu, alacağın dayanağı ve doğum tarihinin belli olmadığını, konulan ilk haciz tarihinden sonra doğmuş alacakların ilk hacze dahil edilerek borç bildirimi yapılmış olması ve sonradan doğan borçlara sıra cetvelinde öncelik verilmesi nedeniyle sıra cetvelinin usulsüz olduğunu ileri sürerek, 18.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine davacı tarafından 04.02.2008 tarihinde haciz konulduğunu, taşınmazlarda haciz tarihinden itibaren iki yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunulması gerektiğini, davacının iki yıllık süre içerisinde satış talebinde bulunmadığından haczinin düştüğünü, tekrar haciz talebinde bulunulmadığından ve geçerli bir haciz olmadığından davacının sıra cetveline itiraz davası açma sıfatı bulunmadığını, davacının alacaklı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2005/7647 Esas sayılı dosyasından ...'nün 2008/191 Esas sayılı dosyasına talimat yazılarak taşınmazın satışının istendiğini, 28.08.2009 tarihinde yapılan vazgeçme beyanı ile satışın düştüğünü, iki yıllık satış isteme süresinin çoktan geçirildiğini, bu nedenle davanın reddi gerektiğini, yine davacının haczinin düşmüş olması nedeniyle sıra cetvelinin davacının alacaklı olduğu dosyadan düzenlenmesi yönündeki iddianın yasal dayanağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın süresinde ve görevli mahkemede açılmadığını, derdestlik itirazlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar .... ve ... İcra Müdürlüğü, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.02.2013 tarih ve 2012/4441-2013/793 E-K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı ... vekili, davanın süresinde ve görevli mahkemede açılmadığını, derdestlik itirazlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar .... ve ... İcra Müdürlüğü, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.02.2013 tarih ve 2012/4441-2013/793 E-K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle davacının dava dilekçesinde alacaklı olduğu diğer icra dosyalarına dayanmamasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1794, Karar No: 2018/8146, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1794 E.  ,  2018/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Dairemizin 14/09/2015 tarihli, 2013/16237 esas ve 2015/28533 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşıldığından;

a) Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesinin 21/11/2016 tarihli raporu gereğince; sanık ile şikayetçi ...’nın suç konusu bonolardaki yazılara uygun şekilde, büyük/küçük harflere de dikkat edilerek, huzurda yazı örnekleri alındıktan sonra, suç konusu bono asılları, önceki yazı örnekleri ve sözü edilen raporun örneği ile birlikte Adli Tıp Kurumunun adı geçen şubesine gönderilerek, bonolardaki yazıların adı geçenlere ait olup olmadığı konusunda rapor alınması,

b) Suça konu 30/12/2007 ödeme tarihli bonoya ilişkin yapılan icra takip dosyasının getirtilip incelenerek, borca itiraz ve ödeme durumu olup olmadığının tespit edilmesi;

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.