muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/19819, Karar No: 2010/1564, Tarih: 02.02.2010

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.02.02.2010 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istek¬ler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan ya¬sal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölüm¬le¬ri¬nin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/11204, Karar No: 2016/7065, Tarih: 19.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11204 E.  ,  2016/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 09.12.2015 ve 08.06.2016 tarihli tevdii kararları ile “ 25.04.2011 tarihli tensip tutanağında şikayetçi kurum vekiline davetiye tebliğine karar verildiği halde dosya içerisinde tebligat parçasına rastlanılmadığından, tebligat yapılmış ise belgesi ile katılma talebinde bulunup bulunmadığının araştırılıp, dosyaya eklenerek iadesi ” istenmesine rağmen her seferinde tevdii kararlarına yanlış anlam verilerek şikayetçi kuruma tensip zaptı, gerekçeli karar, Yargıtay İlamı ve temyiz başvuru dilekçesinin yeniden tebliğ edilerek dosyanın iade edildiği, tevdii kararlarından amaçlanan husus dosya içersinde şikayetçi kuruma ait katılma talebine ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığından ve yargılamaya katılmadığından, tensip zaptında belirtilen duruşma gün ve saatini belirtir davetiyenin şikayetçi kuruma usulüne uygun tebliğ edilip edilmediği,katılma talebi ile temyiz hakkının bulunup bulunmadığını denetlemek olduğu, tevdii kararlarında da açıkça belirtildiği üzere 25.04.2011 tarihli tensip tutanağında şikayetçi kurum vekiline tebliğine karar verilen parçasına dosya içerisinde rastlanmayan tebligat akıbeti ile katılma talebinde bulunulup bulunulmadığının araştırılarak, tebligat yapılmış ise belgesi ile dosyaya eklenerek, Dairemizin 09.12.2015 ve 08.06.2016 tarihli tevdii kararlarının gereğinin daha fazla gecikmeye meydan vermeksizin yerine getirilmesi amacıyla dosyanın yeniden mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33400, Karar No: 2017/14074, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33400 E.  ,  2017/14074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan; davacının davalı ile çalışmasının iş akdinin feshi sonrasında devam edip etmediğinin tespiti için;

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-İş akdinin feshinden sonra, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerinin adresleri ile ticari sicil bilgilerinin getirilmesi,

3-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan bu işyerleri ile dava dışı belediye arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının dava dışı belediyeden sorularak tespit edilmesi için, varsa dosyaya eklenmesi için geri çevrildiği, ancak dava dışı Belediye tarafından verilen cevabın; tüm hizmet döküm cetvelinde yer alan şirketlere ilişkin daha önce sözleşme yapılıp yapılmadığı konusunda belirsiz ifadeler taşıdığı, şirketlerle ilgili ayrı ayrı cevap verilmediği, yine tüm şirketlerin ticari ortaklarının veya ticari bilgilerinin tümünün getirilmediği görüldüğünden yukarıda belirtilen tüm eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4794, Karar No: 2022/4919, Tarih: 06.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4794 E.  ,  2022/4919 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVACILAR : ... vd.

İHBAR

OLUNANLAR : ... vd.

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.05.2018 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 26.13.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337’nci maddesinin 2’nci fıkrasında, “(Değişik : 11/4/2013-6459/ 23 md.) Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir.” hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinde; davalı vekilinin mahkemeye verdiği 11.04.2022 tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunduğu; Dairemizin 20.06.2022 tarih, 2022/3303 Esas, 2022/4279 Karar sayılı ilamıyla davalının adli yardım talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334/2’nci maddesi uyarınca reddine karar verildiği ve davalı vekili tarafından 18.07.2022 tarihli dilekçe ile Dairemiz kararına itiraz edildiği anlaşılmıştır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337’nci maddesinin 2’nci fıkrasına göre, davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına karşı itirazının incelenmesi görevi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 06/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9667, Karar No: 2015/5682, Tarih: 11.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/9667 E.  ,  2015/5682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin İş mahkemsinin 2009/703 Esas syılı dosyası kapsamında işe iadesine karar verildiğini, davacının işe başlamak üzere başvurmasına rağmen davalı tarafından işe başlatılmadığından işe başlatmama tazminatı, 4 aylık ücret ve diğer haklar, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücretlerinin ödendiğini, açılan davayı kabul etmediğini belirterek ödemeye ilişkin belgelerini sunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ihbar-kıdem tazminatına hak kazandırmayacak şekilde sona erdiğini ispat yükümlülüğünün davalı iş verene ait olduğu, davalı işverenin, iş sözleşmesinin bu şekilde sona erdirildiğine ilişkin bir delil sunmadığı, davacının işe iade davasından sonra davalı belediyeye başvurduğu, davalı tarafından işe başlatılmadığı, davacıya ödenen miktarların davacının bilirkişi raporu ile hesaplanan alacaklarından düşüldüğü gerekçesiyle, davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile işe başlatmama tazminatı ve 4 aylık ücret ve diğer sosyal haklar alacakları hüküm altına alınmış, yıllık izin talebi konusuz kaldığından reddine, dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu miktar için davalı vekili lehine vekalet ücreti verilmemesine karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece verilen ek karar ile de, gerekçeli kararın yazılımı sırasında 4 aylık ücret alacağının kısa kararda 1,654,51 TL olmasına rağmen gerekçeli kararın yazılımı sırasında 654,51 TL olarak yazıldığı, ayrıca kısa kararda yıllık izin talebinin konusuz kaldığından reddine dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu miktar için davalı vekili lehine vekalet ücreti verilmemesine karar verildiği, ancak gerekçeli kararın yazımı sırasında hükmün 6 nolu bendinde davalı vekili için reddedilen miktar üzerinden 60,00 TL nispi vekalet ücreti verilmesine şeklinde yazıldığı, davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile bu hususların tavzih kararı ile düzeltilmesi talep edilmişse de bu hususların tavzih kararı ile düzeltilemeyeceği, temyiz edilmesi gerektiğinden davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekilinin tavzih istemine konu olan hususların (Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki farklılıkların) tavzih kararı ile düzeltilemeyeceğine ilişkin yerel Mahkemece verilen ek karar yerinde olmakla anılan ek karara yönelik temyiz istemi yerinde değildir.

Ancak, tefhim olunan kısa kararın gerekçe, harç ve yargılama giderine dair hüküm içermemesi karşısında temyiz isteminin tefhim ile başlayamayacağı açık olup, davacı vekilince ek karara yönelik temyiz istemi ile birlikte gerekçeli kararın da temyiz edilmesi ve bu şekilde gerekçeli karara yönelik süresi içinde yapılmış temyiz istemi bulunduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararla ilgili olarak yapılan temyiz incelemesinde:

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında hem 4 aylık ücret ve diğer haklar açısından ve hem de davalı lehine vekalet ücreti takdiri yönünden farklılık bulunduğu, zira, 4 aylık ücret alacağı ve diğer sosyal haklar alacağının kısa kararda 1.654,51 TL olarak hükmedilmişken gerekçeli kararda 654,51 TL olarak yazıldığı, yine, gerek kısa kararda ve gerekse gerekçeli kararda yıllık izin talebiyle ilgili olarak “Yıllık izin talebi konusuz kaldığından Reddine, Dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu miktar için davalı vekili lehine vekalet ücreti verilmemesine,” dair hüküm kurulmuş iken, gerekçeli kararda ilaveten (6.) madde tesis edilerek davalı lehine 60,00 TL vekalet ücretine hükmedildiği, böylelikle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmakla, Yargıtay İçtihatı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Kararı gereğince salt bu husus bozma nedeni olup, kararın bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33488, Karar No: 2015/9752, Tarih: 26.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/33488 E.  ,  2015/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... 2-.... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 8.10.2013 tarih ve 2012/76 2013/535 sayılı hükmün Dairenin 29.5.2014 tarih ve 2014/1454-16660 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 250.00 (ikiyüzelli) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2289, Karar No: 2015/3726, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2289 E.  ,  2015/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay 1. Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih, 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44244, Karar No: 2016/7749, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44244 E.  ,  2016/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle iş akdine 12.07.2012 tarihinde son verildiği ve davacı hakkında 09.07.2012 tarihinde işverenin diğer bir işçisine karşı kasten yaralama suçunu işlediği gerekçesiyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2014 tarih 2012/1299 E. ve 2014/115 K. sayılı kararı ile kesin olarak mahkumiyet kararı verildiği hususları tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde, işveren açısından haklı fesih nedeni bulunduğu anlaşılmasına karşın davalı tarafından sunulan deliller arasında bulunan idari ve mali işler müdür yardımcısı tarafından imzalanmış kıdem ve ihbar tazminatı bordrosu nedeniyle feshin haklı değil geçerli nedene dayandığının kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından davacının yerinde bulunmayan sair temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçe ile ONANMASINA, şağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18955, Karar No: 2015/8780, Tarih: 16.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/18955 E.  ,  2015/8780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 16.06.2015 Salı günü davacı ... Sig.A.Ş. Vekili avukat .... ve davalı ... Amb.San.Tic.A.Ş. Vekili avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekiller dinlendikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından dava dışı.... Amb. San. ve Tic.A.Ş.’nin Ticari Risk Kombine Poliçesi ile sigortalandığını, sigortalı şirketin maliki olduğu gayrimenkulün bir kısmını davalı şirkete kiraladığını, (başka bir kısmını ... Amb. San. ve Tic.A.Ş.’ye kiraya verdiğini, gayrimenkulün güvenlik hizmetinin ....Boya ve Vernik San. A.Ş. tarafından sağlandığını) kiralanan bölümde 06/02/2006 günü saat 03:00 sularında meydana gelen yangında sigortalı taşınmazın zarar gördüğünü, müvekkilinin sigortalısına 3.055.802,54 USD ödeme yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.055.802,54 USD’nin 06/02/2006 tarihinden itibaren devlet bankalarınca USD’ye uygulanan yıllık en yüksek oranda faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sigortalı taşınmazın bir kısmını kiraladığını, ancak söz konusu yerin depolama amaçlı kullanıldığı gibi söz konusu depolamada malların indirilip yüklenmesi, taşınması gibi bütün işlemlerin ücreti karşılığında sigortalı şirket tarafından yapıldığını, yangının çıkmasında müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, aynı yangınla ilgili Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/203 E. sayılı (bozma ilamından sonra

2010/254 E.) dosyası da gözetilerek, yangının nereden ve ne şekilde çıktığı hususunda kesin bulgu ve kuvvetli delil bulunamadığı, davalıya atfedilecek kusurun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ve aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 16/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16750, Karar No: 2017/25050, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16750 E.  ,  2017/25050 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.