muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16674, Karar No: 2015/22568, Tarih: 01.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/16674 E.  ,  2015/22568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçinin, ihale konusu aracın aynından kaynaklanan kurum alacağının rüçhanlı olduğunu belirterek ihale bedelinin takip alacaklısına ödenmesine dair icra müdürlüğü kararının iptali ve sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulü ile aracın satış bedelinden, öncelikle, şikayetçinin alacaklı olduğu miktarın ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”. Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Somut olayda, ihale konusu aracın kaydında birden fazla haczin bulunduğu ve şikayetçinin, vergi alacağı olduğunu iddia ettiği görülmektedir.

Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklının bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, icra müdürlüğünce İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Diğer yandan, şikayetçinin başvurusu, icra müdürlüğünün satış bedelinin alacaklıya ödenmesi işleminin iptali ile sıra cetveli yapılmasına yönelik olup, HMK.nun 26.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak, şikayetçinin alacağının satış bedelinden öncelikle ödenmesine karar verilmesi de doğru değildir.

Diğer yandan, şikayetçinin başvurusu, icra müdürlüğünün satış bedelinin alacaklıya ödenmesi işleminin iptali ile sıra cetveli yapılmasına yönelik olup, HMK.nun 26.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak, şikayetçinin alacağının satış bedelinden öncelikle ödenmesine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10109, Karar No: 2015/9970, Tarih: 26.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/10109 E.  ,  2015/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12/11/2012 tarihli ve 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan ..... İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte .... Valiliğinden;

2-..... İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin ..... Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile .... .... Sendikası arasından imzalanan 1999-2013 yılları arasındaki dönemleri kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9814, Karar No: 2021/9267, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9814 E.  ,  2021/9267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.11.2018 tarihli, 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “ 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen şirketin ortağı ve müdürü olduğunu, ancak İsmi ... olan bir kişi ile şirketi yeniden açtığını bu kişinin şirketi açmaktaki niyetinin farklı olduğunu sonradan anladığını , ayrıca ... ... isimli bir muhasebecinin kendisine verdiği 1400 TL’nin karşılığını ödeyemeyince 2 cilt faturasını aldığını, 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Vergi Dairesinden veya sahte faturaları kullanan şirketlerden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ... isimli kişiye veya ... ...’a ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) ... ... veya ...’in de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemeleri halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa , ... ... veya ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullanan mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

4)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 26.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10272, Karar No: 2025/5972, Tarih: 26.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/10272 E.  ,  2025/5972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/142 E. - 2021/253 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

İNCELEME KONUSUKARAR : Durma

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında milletvekili seçilmeden önce terör örgütü propagandası yapmak suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2021 tarihli ve 202-142 Esas - 2021/253 sayılı Kararıyla Anayasanın 83 üncü maddesi gereğince yasama dokunulmazlığı nedeniyle durma kararı verilmiş, verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesi uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 94660652-105-35-24008-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve 2023/38924 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A.Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"Terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama neticesinde, sanığın 24.06.2018 tarihinde yapılan 27. Dönem Milletvekili seçimlerinde Muş ilinden milletvekili seçilmesi nedeniyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 inci maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının durmasına dair İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli ve 2019/15 Esas, 2019/141 sayılı Kararına yönelik kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 17.01.2020 tarihli ve 2019/11436 esas, 2020/506 karar sayılı ilâmı ile anılan kararın bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda bu kez aynı konuya ilişkin farklı bir milletvekilinin Anayasa Mahkemesine yapmış olduğu bireysel başvuru sonucunda hak ihlali kararı verildiğinden bahisle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 inci maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının durmasına ilişkin İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/09/2021 tarihli ve 2020/142 esas, 2021/253 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre sanığın 24.06.2018 tarihinde yapılan 27. Dönem Milletvekili seçimlerinde Muş ilinden milletvekili seçildiği ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Milletvekili Hizmetleri Başkanlığının 24/10/2018 tarihli ve 25311425-180.02 sayılı yazısı ile görevinin devam ettiğinin belirtildiği, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26/02/2018 tarihli ve 2018/9346 Esas sayılı iddianamesinde ayrıntıları belirtilen eylemleri gerçekleştirmek suretiyle terör örgütü propagandası yapmak suçunu işlediği iddiası ile kamu davasının açıldığı,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın "Yasama Dokunulmazlığı" başlıklı 83/2 nci maddesinin; "Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz. Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır." ve "Temel Hak ve Hürriyetlerin Kötüye Kullanılamaması" başlıklı 14 üncü maddesinin de; " Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbiri, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz. Anayasa hükümlerinden hiçbiri, Devlete veya kişilere, Anayasayla tanınan temel hak ve hürriyetlerin yok edilmesini veya Anayasada belirtilenden daha geniş şekilde sınırlandırılmasını amaçlayan bir faaliyette bulunmayı mümkün kılacak şekilde yorumlanamaz. Bu hükümlere aykırı faaliyette bulunanlar hakkında uygulanacak müeyyideler, kanunla düzenlenir." şeklinde,

Geçici 20 nci maddesinin ise "Bu maddenin Türkiye Büyük Millet Meclisinde kabul edildiği tarihte; soruşturmaya veya soruşturma ya da kovuşturma izni vermeye yetkili mercilerden, Cumhuriyet başsavcılıklarından ve mahkemelerden; Adalet Bakanlığına, Başbakanlığa, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına veya Anayasa ve Adalet komisyonları üyelerinden kurulu Karma Komisyon Başkanlığına intikal etmiş yasama dokunulmazlığının kaldırılmasına ilişkin dosyaları bulunan milletvekilleri hakkında, bu dosyalar bakımından, Anayasanın 83 üncü maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesi hükmü uygulanmaz." şeklinde olduğu,

Sanık hakkındaki kamu davasının durmasına yönelik İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/03/2019 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 17.01.2020 tarihli ve 2019/11436 Esas, 2020/506 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, milletvekili seçiminden önce Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14 üncü maddesi kapsamında suç işleyen milletvekilinin yasama dokunulmazlığından yararlanamayacağı, hangi suçların bu madde kapsamında olduğu tahdidi olarak sayılmadığından dolayı maddenin kapsamını belirleme görevinin uygulayıcıya ait olduğu, ülkenin bölünmez bütünlüğüne ve anayasal düzene yönelik suç oluşturan söylem ve eylemlerin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesi kapsamındaki hakkın kötüye kullanılması niteliğinde görülmesi gerektiği, sanığın, gerek İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2018 tarihli ve 2018/9346 Esas sayılı iddianamesi, gerekse dosyada mevcut 25.11.2015 tarihli tutanakta ayrıntılı olarak belirtilen suç teşkil eden eylemleri milletvekili seçilmeden önceki bir tarihte gerçekleştirdiği, bu nedenle adı geçen sanık hakkında Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın Geçici 20 nci maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığı ve atılı eylemlerin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14 üncü maddesi kapsamındaki hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunun kabulünün gerektiği de nazara alındığında, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B.Hukuki Süreç

1.Sanığın 01.01.1979 Mazgirt doğumlu olduğu, Türkiye Büyük Millet Meclisi 27. Dönemde Halkların Demokratik Partisi (HDP) Muş milletvekili olarak, 28. Dönemde Halkların Eşitlik Ve Demokrasi Partisi (Yeşil Sol Parti) Kars milletvekili olarak seçildiği ve görevine devam ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında, milletvekili seçilmeden önce, 25.11.2015 tarihinde düzenlenen gösteride slogan attığı iddiasıyla terör örgütü propagandası yapmak suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3.İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2019 tarihli ve 2019/15 Esas - 2019/141 sayılı Kararı ile sanığın 27. Dönem Muş milletvekili seçilmesi nedeniyle Anayasanın 83. Maddesi gereğince kamu davasının durmasına karar verilmiş ve verilen karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

4.Söz konusu durma kararına karşı Adalet Bakanlığı tarafından 14.11.2019 tarihinde kanun yararına bozma kanun yolu başvurusunda bulunulmuş, Yargıtay (Kapatılan) 16 Ceza Dairesinin 17.01.2020 tarihli ve 2019/11436 Esas - 2020/506 Karar sayılı ilamı ile sanığa isnat edilen eylemin Anayasanın 14/2 maddesi kapsamında yasama dokunulmazlığının istisnası kapsamında bulunduğu ve yargılamaya devam edilmesi gerekirken durma kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar verilmiştir.

5.Talebin kabulüne dair verilen karar üzerine dosyanın gönderildiği İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesince 2020/142 Esas sırasına kaydı yapılan dosyanın yargılama işlemlerine başlanılmış, usulüne uygun şekilde sanığın savunması alınmıştır. Kovuşturma devam ederken, sanıkla benzer hukuki durumda olan ... ... Gergerlioğlu hakkında Anayasa Mahkemesi tarafından verilen 01.07.2021 tarihli ve 2019/10634 sayılı bireysel başvuruya ilişkin ihlal kararının dosyaya sunulması üzerine İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.09.2021 tarihli ve 2020/142 Esas - 2021/253 sayılı Kararı ile Anayasanın 83. Maddesi gereğince yeniden durma kararı verilmiş, söz konusu karar itiraz edilmeden kesinleşmiştir.

6.Adalet Bakanlığının, 29.03.2023 tarihli ve 94660652-105-35-24008-2021-Kyb sayılı yazısı ile İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.09.2021 tarihli ve 2020/142 Esas - 2021/253 sayılı Kararının CMK 309 uncu maddesi gereğince kanun yararına bozulması talep edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve 2023/38924 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

C.İlgili Hukuk

Konu ile ilgili yasal düzenlemeler 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14, 83. ve Geçici 20 nci maddeleri, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8 inci ve 309/5 inci maddeleri ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7/2 nci maddesidir.

D.Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlığın usule ilişkin ön sorun yönünden kapsamı, daha önce kanun yararına bozma kararı verilen bir dosyada farklı gerekçe ile verilen karara karşı yeni bir kanun yararına bozma talebinde bulunulup bulunulamayacağı ile; esasa ilişkin kapsamı ise, 27. Dönem Milletvekili seçimleri öncesinde başlatılan soruşturma sonucunda terör örgütü propagandası yapmak suçunu işlediği iddiası ile 3713 sayılı TMK'nın 7/2 ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddelerine göre cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında, soruşturma aşamasında milletvekili seçilen sanık hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, Anayasa'nın 83 üncü maddesi gereğince verilen durma kararında isabet bulunup bulunmadığı hususundadır.

1-Usule ilişkin ön sorun yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 309/5 inci maddesinde kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine Yargıtay ilgili ceza dairesi tarafından verilen bozma kararlarına direnilemeyeceği hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle Yargıtay tarafından verilen kanun yararına bozma kararlarına uyulması zorunlu olup bozma ilamı doğrultusunda ve bozma gerekçesinde belirtilen hususlar çerçevesinde yargılama yapılıp bir karar verilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a)Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b)Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a)Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b)Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d)İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçelerle veya sonradan yürürlüğe girip lehe hükümler içermekle uygulanması gereken yeni kanun normlarına dayanarak hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde veya şartları oluşmuş ise kanun yararına bozma konusu yapılması durumunda Yargıtayın ilgili dairesi tarafından incelenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarih ve 20103/7-296 Esas - 2014/516 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, kanun yararına bozma kararı sonrasında önceki karardan farklı, başka bir gerekçeyle verilen karar yeni bir karar olup, hukuken direnme niteliğinde değildir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlığın usul hukukuna ilişkin yönü değerlendirildiğinde;

Somut olayda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi tarafından 17.01.2020 tarihli ve 2019/11436 Esas - 2020/506 Karar sayılı kanun yararına bozma kararının verilmesinden sonra İlk Derece Mahkemesince yargılama işlemlerine yeniden başlanıldığı, sanığın savunmasının alındığı, kamera görüntülerinin çözümünün yaptırılması için bilirkişi görevlendirildiği, özetle kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlemler yapıldığı, kovuşturma devam ederken sanıkla benzer suçlardan başka mahkemelerde yargılanan ve milletvekili seçilmeleri nedeniyle yasama dokunulmazlığına sahip olan .... ve ... ... isimli başvurucuların, yargılanmalarına devam edilmesi nedeniyle Anayasal haklarının ihlal edildiğini belirterek Anayasa Mahkemesine bireysel başvurularda bulunmaları üzerine, Anayasa Mahkemesi tarafından başvurucuların Anayasa'nın 67 nci maddesinde güvence altına alınan seçilme ve siyasi faaliyette bulunma haklarının ihlal edildiğine dair kararlar verilmesi üzerine, verilen kararların yargılama konusu dosya açısından da emsal nitelikte olduğu kabul edilerek, bağlayıcı olan Anayasa Mahkemesi kararları sonrasında ortaya çıkan yeni duruma göre ve öncekinden farklı bir gerekçe ile İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.09.2021 tarihli ve 2020/142 Esas - 2021/253 Karar sayılı kararı ile yeniden durma karar verilmesinin, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesi tarafından verilen önceki kanun yararına bozma kararına direnme olarak değil yeni bir karar hükmünde olduğu değerlendirilmiş ve bu nedenle yeni bir kanun yararına bozma talep ve incelemesine konu olabileceği kabul edilmiştir.

2-Esasa ilişkin yapılan incelemede;