muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10377, Karar No: 2023/11820, Tarih: 27.11.2023

4. Somut olayda; 13.06.2000 tarihinden itibaren davalı işverene ait iş yerinde faaliyet gösteren bir kısım taşeron işverenler tarafından sigortalı bildirimleri yapılan davacı, 15.02.1993 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından tanık beyanlarına istinaden davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki1993 yılı Ağustos aynından itibaren davalı işveren Bankanın ...Şubesinde memur olarak çalışmaya başlayan tanık ..., 22.06.2021 tarihinde; "...Ben 1993 yılında çalışmaya başladığımda davacı yoktu. Hatırladığım kadarıyla 1995 yılında temizlik ve çay hizmeti için müdüre hanım tarafından işe alındı. Bize söylenen bu kişinin maaşını da çalışanlar.ı. maaşından kesinti yapılarak karşılanacağı idi. Her ay maaşımızdan bir miktar kesinti yapıldı ve davacının maaşı ödendi. İlk işe girdiğinde sigortası yapılmadı. Daha sonra şirket elemanları bankada çalıştırılmaya başlanınca davacı da şirket üzerinden gösterildi ve sigortası yapıldı. Ancak hangi yıl şirkete girişi yapıldı bilmiyorum. Benim tek hatırladığım 1993 yılı Ağustos ayında işe başladığımda davacı çalışmıyordu. 1995 yılı başlarında çalışmaya başladı..." şeklinde yeminli beyanda bulunmuştur. Tanık ... ise 17.11.2016 tarihinde; "...1993 yılında genel idari hizmet sınıfındaki arkadaşımız genel müdürlüğe evrak götürüp geç kaldığı için banka işinde temizlik çay ve benzeri işleri yapmak için kişi ihtiyacı doğdu. O tarihte genel müdürlük tarafından banka içindeki bu tür işleri yapmak için bir kişi bulunması istenmişti bu nedenle o tarihlerde bankamızın şube müdürü ... ile müdür yardımcısı ... davacıyı bulup getirdiler davacı 1993 yılında başladı..." şeklinde yeminli beyanda bulunmuştur. Hükme esas alınan söz konusu iki tanık beyanı arasındaki açık çelişki giderilmemiştir.

5. Mahkemece; 1993 - 1995 tarihleri arasında davalı bankada çalışan kişiler ile gerekirse bu dönemde davacının çalışmasını bilebilecek komşu iş yeri çalışanları tespit edilerek beyanlarına başvurulmalı; davacının, davalı işveren nezdindeki hizmet akdine dayalı çalışma başlangıç tarihi, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

6. Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10805, Karar No: 2010/19568, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10805 E.  ,  2010/19568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13282, Karar No: 2017/10070, Tarih: 05.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/13282 E.  ,  2017/10070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetine, beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında katılan ...’i kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın yaralama eylemi sonucunda katılanın hem yüzünde sabit ize hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılabileceği, sanığın sadece en ağır sonuç olan yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralama eyleminden sorumlu olacağı gözetilmeden, TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca artırıldıktan sonra TCK’nin 87/1-c, son maddesinin uygulanması sonuca etkili olmayıp karşı temyiz bulunmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 05/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2311, Karar No: 2015/7871, Tarih: 08.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2311 E.  ,  2015/7871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 9. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2012/62-2013/607

Taraflar arasındaki davadan dolayı İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/12/2013 gün ve 2012/62-2013/607 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı K.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece verilen karar davalı K.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiş olup, dosyanın yapılan ilk incelemesinde gerekçeli kararın davalı İ.. A..'ya Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak Tebligat Kanunu 35. maddesi gereğince, öncelikle kişinin kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması gerekmekte olup dosya içeriğinde anılan davalıya kanunun gösterdiği usullere göre daha önceden yapılmış bir tebligata rastlanmadığından Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersizdir. Bu nedenle gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde davalı İ.. A..'ya tebliği yapılarak, temyiz süresinin beklenilmesi ve her halükarda davalı K.. Ç.. vekilinin temyiz istemi incelenmek üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle eksik hususun tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8669, Karar No: 2013/12931, Tarih: 30.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/8669 E.  ,  2013/12931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, cezai şart alacağı ile tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 17.08.2006 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi imzalandığını, davalının iş akdi uyarınca şirkette “ ...,” departmanında ..., olarak çalışmaya başladığını, işverenin işi ile müşteri çevresini öğrendiğini, 05.10.2007 tarihinde iş akdini feshederek işten ayrıldığını, sözleşmeyi haklı neden olmaksızın sona erdirdiğini, davalı işçinin çalıştığı pozisyonun yaptığı görev itibariyle davacının müşterilerini tanımak veya işlerin esrarına nüfuz etmek gibi Borçlar Kanununun 348. Maddesinde belirtilen bir konumunun bulunmasından kaynaklandığını, davalının sözleşmeyi haklı neden olmaksızın feshettiğini, iş sözleşmesinin 10. maddesinde belirtilen rekabet yasağı hükmüne aykırı davranarak sözleşmenin sona ermesinden itibaren 1 yıl içinde davacı işverenin faaliyet alanına giren başka bir şirkette (rakip işyerinde) çalışmaya başladığını, söz konusu davranışın rekabet yasağına aykırılık oluşturduğunu, bu durumun davacı işverene hissedilir derecede zarar verdiğinin görüldüğünü, dolayısıyla gerek taraflar arasında imzalanan sözleşme hükümleri gerekse Borçlar Kanununun 351 maddesine göre davalının sözleşmede öngörülen cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu sonucu doğduğunu, rekabet yasağında işçi açısından bir menfi edim söz konusu olduğundan borca aykırı davranılması anında cezai şartın muaccel olduğunu, iş sözleşmesi gereği yükümlülüğe aykırı davranması halinde son brüt aylık ücretinin 10 katı tutarında cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, somut olguda işverenin korunmaya değer bir çıkarı bulunduğunu, iş sözleşmesi ile getirilen yükümlülüklerden birisinin de rekabet etmeme ve işverene sadakat borcu olduğunu, iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra işçinin rekabet yasağına ilişkin hükümlerin devreye gireceğini, müvekkilinin telekomünikasyon alanında faaliyet gösterdiğini, rekabet yasağının amacının işverenin menfaatlerinin korunması olduğunu, Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere somut olayda davalı işçinin hizmet akdini feshetmesinden sonra belirli süre başka yerde çalışmayı yasaklayan (rekabet yasağı şartı) sözleşme hükmüne aykırılık içeren davranışta bulunması (iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın feshederek rekabet yasağı hükümlerine aykırı davranması) nedeniyle sözleşmede öngörülen cezai şartın ve ayrıca tazminatın ödenmesine karar verilmesi gerektiğini iddia ederek, sözleşmede öngörülen cezai şart ve ayrıca tazminat tutarı olarak şimdilik 1.000 TL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı asıl, iş sözleşmesi yapıldıktan çok sonra imzalatılan belgenin davacının baskı ve korkutması sonucu imzalandığını, belgenin imzalanmaması durumunda iş sözleşmesinin feshedileceği yönündeki baskı, zorlama ve korku altında imzalatılan belgedeki rekabet yasağı kaydının geçersiz olduğunu, dava konusu olayda rekabet yasağına aykırılıktan bahsetmenin mümkün olmadığını, davacı şirkette yaptığı iş ile yeni işveren bünyesinde yaptığı işin birbirinden çok farklı olduğunu, rekabet yasağının gerçekleşmesi için işin sırrının öğrenilmesi ve işçinin işverenin müşteri çevresine nüfuz etmesi gerektiğini, davacı şirketteki işinin kurulacak baz istasyonlarının transmisyon planlamasını yapmak olduğunu, davacının müşterilerini tanımak bir yana, hiçbir surette temasının dahi olmadığını, rekabet yasağı maddesindeki sınırlamaların kanuna aykırı olduğunu, Yüksek mahkeme kararlarında da sınırlamalara dikkat edilmemesinin bozma nedenlerinden sayıldığını, BK’nun açık olarak bir süre belirtmediğini, dikkat edilecek kıstasın yine işçinin ekonomik geleceğini engellemeyeceği bir durum olması olduğunu, rekabet yasağının geçerli olabilmesi için bir başka kıstasın coğrafi bölge açısından işçinin rekabetten kaçınmak zorunda olduğunun tespiti gerektiğini, Borçlar Kanununun işin faaliyeti ile ilgili geçerli bir sınırlamanın varlığını rekabet yasağının şartları arasında saydığını, rekabet yasağına ilişkin hükümde ne coğrafi bölge olarak, ne de konu açısından hiçbir sınırlama getirilmeden belirlenmiş olan bir kayıt söz konusu olduğunu, Yargıtay kararları ve açık yasal düzenlemeler çerçevesinde bu kaydın geçerli olmadığının aşikar olduğunu, iddia edildiği gibi bu sırların ne şekilde öğrenildiği veya hangi durumlarda kullanıldığına dair bir ispat aracı ileri sürülemediğini, kabul olmamak şartıyla, davacı şirkette görev alanı ile ilgili bir sırra vakıf olduğu düşünülse bile şu anda çalışmakta olduğu şirkette iş alanı ve pozisyonunun farklı olduğunu, talep edilen cezai şartın fahiş tutarda olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işyerinde Hücresel Transmisyon Planlama ve Optimizasyon Mühendisi olarak çalışan davalının aynı iş kolunda kurulu rakip şirket ...İletişim Hizmetleri A.Ş. nezdinde bölgesel operasyonlar transmisyon mühendisi olarak çalışmaya başladığı, davalının davacı şirkette edindiği sisteme ilişkin bilgilere sahip olduğu ve durumu davacıya zarar verebilecek nitelik taşıdığı ve olayda BK.348 mad. koşullarının gerçekleşmiş olduğu, davacının sözleşmenin 10. maddesindeki cezai şartı talep etme durumu doğduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle, B.K.nun l61/son maddesi göz önüne alınarak cezai şarttan takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, rekabet yasağının ihlalinden doğduğu ileri sürülen cezai şart ücretinin tahsili istemine ilişkin olup, öncelikle dikkate alınması gereken husus uyuşmazlığın 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir.

Davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348. maddesi “İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir

müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir. İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.” hükmünü haiz olup, madde metninden de anlaşılacağı üzere bu madde sözü edilen sırlara vakıf işçinin sözleşme yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmamasını, rakip bir müessesede çalışmamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmamasını düzenlemektedir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet sözleşmesi süresi içinde yapılmaması gereken bir hususta değil, hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususta düzenleme getirmektedir.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

İş sözleşmesinin devamı sırasında rekabet yasağının ihlali şeklindeki sadakatsizlik iş mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturur. Bu rekabet yasağının sözleşmeden veya kanundan kaynaklanmasının hukuki sonuçları ile aynıdır.

Oysa somut uyuşmazlıkta davacı taraf, davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemi sebebiyle cezai şart istemektedir. Rekabet yasağının iş sözleşmesinin bitiminden sonraki bir tarihte ihlal edilmesi iş mahkemelerini görevli olmaktan çıkarmaktadır. Ayrıca rekabet yasağının belirlenmesinde ticari sırrın ne olduğu uzman mahkemelerce değerlendirilmesi gereken ve piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesiyle kanun koyucu çok açık bir şekilde 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davaların mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlama noktasının veya sebebin davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalardandır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 29.02.2012 Tarih 2011/11-781 Esas- 2012/109 Karar sayılı ilamında da hizmet sözleşmesinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen 818 sayılı Kanun’un 348. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken uyuşmazlıklara ilişkin davaların 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3. maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığı ve mutlak ticari davaların görülme yerinin ise, açık biçimde ticaret mahkemeleri olduğu belirtilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece mutlak şekilde ticaret mahkemelerinin görevine giren davada görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8380, Karar No: 2010/12146, Tarih: 27.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8380 E.  ,  2010/12146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı TMSF vek.Av.... Birleşen Dosya Davacısı Türkiye Vakıflar Bankası vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... aralarındaki birleşen sıra cetveline itiraz davası hakkında Kütahya İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.04.2010 gün ve 222-300 sayılı hükmün birleşen dosya davacı vekili ile davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53/VIII nci maddesi hükmü uyarınca “Gecikmelerden ve dava dosyalarının noksan olarak veya alaka veya münasebeti olmayan temyiz dairelerine gönderilmesinden Hâkim veya Reis, vazifeli memurlar ile Kalem Şefi veya muavini mesuldür”. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin “adil yargılanma hakkı”na ilişkin 6 ncı maddesinde öngörülen “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de hiç şüphe yok ki dosyaların süresinde temyiz incelemesi için Yargıtay’a eksiksiz gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’nin tarafı olduğu uluslararası anlaşmalar açısından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına kadarki tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır. Bu temel ilke ve değerlendirme çerçevesinde temyiz incelemesi için gönderilen dosyada aşağıdaki eksiklikler tespit edilmiştir:

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433/III maddesi hükmü uyarınca Yargıtay’a gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Bu nedenle temyiz edilen dosyaların dizi pusulası ile Yargıtay’a gönderilmeli ve anılan kanun hükmünün uygulanmasında gerekli özen gösterilmelidir.

2- Sıra cetveline yapılan şikâyetler hakkında, mutlaka sıra cetvelinin yapıldığı dosyanın ve ilgisine göre de şikâyetin taraflarına ait takip dosyalarının birlikte gönderilmesi temyiz incelemesinin yapılabilmesinin ön koşuludur. Bu nedenle temyiz incelenmesi için gerekli görülen Kütahya 2. İcra Müdürlüğünün 2001/2528 ve 2005/1197 sayılı icra takip dosyaları ile şikâyetçi TMSF Tahsilât Dairesi Başkanlığı’nın sıra cetveline esas takip dosyasının asıllarının ya da okunaklı, onaylı ve dizi pusulasına bağlanmış birer örneğinin temyiz edilen dosya ile birlikte gönderilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan eksikliklerin tamamlanarak iadesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4460, Karar No: 2023/1216, Tarih: 06.03.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/4460 E.  ,  2023/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2026 E., 2021/1482 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ :... Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/185 E., 2021/166 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın birleşen dosya davacıları ... vd. vekili ve davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, birleşen davanın reddine, asıl davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı birleşen dosya davacıları ... vd. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... çalışma alanında bulunan 114 ada 114 parsel sayılı 681,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ... adına tespit edilmiştir.

2. Davacı Hazine vekili dava dilekçesiyle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 114 ada 114 parsel sayılı taşınmazın daha önce yapılan kadastro çalışmalarında tescil harici bırakıldığı; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca davalı adına tespit yapıldığı; yapılan incelemede taşınmazda herhangi bir zilyetliğin olmadığının, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunun, zilyetlikle kazanım koşullarının oluşmadığının anlaşıldığını belirterek; kadastro tespitinin iptaliyle taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

3. Birleşen dosya davacıları vekili dava dilekçesiyle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 114 ada 114 parsel sayılı taşınmazlarda kadastro çalışması yapıldığını ve askı ilanı çıkarıldığını, yapılan itirazların Kadastro Müdürlüğü tarafından reddedildiğini, dava konusu taşınmazların davacıların murisi...'nın kullanımında olduğunu, geçimini taşınmazdan sağladıklarını, davacıların murisinin 2006 yılında vefat etmesiyle davalıların taşınmazlara el koyduğunu, tespit çalışmalarında mirasçılık belgesi sunulmasına rağmen tespit memurları tarafından dikkate alınmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptaliyle dava konusu taşınmazların veraset ilamı payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı .... cevap dilekçesiyle; yapılan tespitin usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını, taşınmaz hala ekilen yerlerden olup zilyetlikle iktisap edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI