muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6322, Karar No: 2023/1268, Tarih: 02.03.2023

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı Simurg... A.Ş arasında ilk 03.01.2012 tarihli barter kredi sözleşmesi olduğu ve ikinci 30.03.2012 tarihli sözleşmenin ise ilk sözleşmeye dayalı İstanbul 12. İcra Dairesindeki 2012/3213 E. sayılı dosyasındaki alacaktan feragat sonrasında yapılan yeni ve otel konaklama sözleşmesi olduğu, her iki sözleşmenin birbirinden farklı olduğu ve ilk sözleşmeden feragat ile davalıların bakiye bir borcunun kalmadığı, ikinci sözleşmenin ise yeni bir borç doğuran öncekinden bağımsız bir sözleşme olduğuna kanaat getirildiği, taraflar arasındaki 02.06.2011 tarihli barter üyelik sözleşmesine binaen 03.01.2012 tarihli sözleşme ile de davacı tarafça barter işlemine konu 9 adet taşınmaz bedelinin (1.955.000,00 TL + barter komisyonu bedeli 20.000,00 TL= 1.975.000,00 TL) yarısının peşin ödenmesi sonrasında geri kalan yarısı için bu kredi sözleşmesinin yapıldığı ve bu sözleşmenin 8 inci maddesinde ödenmemesi halinde 2 katı cezai şartın uygulanacağının kararlaştırıldığı, 30.03.2012 tarihli otel konaklama sözleşmesinde bu şekilde bir şart bulunmadığı ve her iki sözleşmenin de 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden önce düzenlendiği, bu nedenle de her iki sözleşmeye 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun ( 818 sayılı Kanun) hükümlerinin uygulanması gerektiğine kanaat getirildiği, davacı tarafça her ne kadar davalılar ... ile ...'in sözleşmeyi kefil olarak imzalamış olduğu iddia edilmiş olmasına rağmen 818 sayılı Kanun'un 484 üncü maddesinde belirtildiği yazılı şekilde ve belli miktarda olma şartları yönünden yapılan incelemede 03.01.2012 tarihli sözleşmenin 13 üncü maddesinde kefalet hükmü bulunduğu, ancak sözleşmede ayrıca ...'in müteselsil kefil olarak sözleşmeyi imzaladığına dair bir hüküm olmadığı, ayrı bir imzasının olmadığı, Simurg...A.Ş'ni temsilen imzasının olduğu, sözleşme kısmında miktarın olduğu, buna göre de hükmün tek başına kefalet için yeterli olduğu, ayrıca şirket kaşesi dışında kendi şahsi müteselsil kefaleti için imzasının olması gerekmesine rağmen bulunmadığı düşünülse bile; sözleşmede hüküm bulunmasına rağmen şirket adına sözleşmeyi imzalayanın Timur olmaması nedeniyle onun kefaletinden bahsedilemeyeceği, sadece...'nın kefaletinin bulunduğunun kabulü gerekeceği, buna rağmen davacı tarafça İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün takip dosyasından feragat edilirken ayrıca ve açıkça 29.03.2012 tarihli icra müdürlüğü nezdinde tutulan tutanakta Av. ...'ın "....takipten ve dosya alacağından gayrikabili rücu olarak feragat ediyorum." şeklindeki beyanı dikkate alındığında, açıkça takip konusu alacaktan da takip ile birlikte feragat edildiği ve hakkın özünden vazgeçildiği, buna göre de barter üyelik sözleşmesi çerçevesi uyarınca 03.01.2012 tarihinde yapılan sözleşmeye dayalı alacağın 29.03.2012 tarihinde icra müdürlüğüne verilen alacağın özünden feragati de içeren beyanı dolayısıyla sona erdirildiği ve ondan sonra 30.03

. ...'ın "....takipten ve dosya alacağından gayrikabili rücu olarak feragat ediyorum." şeklindeki beyanı dikkate alındığında, açıkça takip konusu alacaktan da takip ile birlikte feragat edildiği ve hakkın özünden vazgeçildiği, buna göre de barter üyelik sözleşmesi çerçevesi uyarınca 03.01.2012 tarihinde yapılan sözleşmeye dayalı alacağın 29.03.2012 tarihinde icra müdürlüğüne verilen alacağın özünden feragati de içeren beyanı dolayısıyla sona erdirildiği ve ondan sonra 30.03.2012 tarihli otel konaklama sözleşmesinin yapıldığı ve bunun da miktarının 300.000,00 TL olarak belirlendiği, dolayısıyla 03.01.2012 tarihli sözleşmenin sonlandırılarak yerine 30.03.2012 tarihli otel konaklama sözleşmesinin kurulmuş olduğu ve bu sözleşmede hem cezai şartın yer almadığı, hem de ilk sözleşmede kefaret hükmü nedeniyle 818 sayılı Kanun'un 487 nci maddesi uyarınca müteselsil kefil olduğu kabul edilen ...'nın bu yeni tarihli 30.03.2012 tarihli sözleşmede bu yönde bir beyan ve imzasının (taahhüdünün) olmadığı, diğer davalı ...'un ise hem 03.01.2012 tarihli, hem de 30.03.2012 tarihli sözleşmelerde bir müteselsil kefalet taahhüdünün olmaması nedeniyle bu davalılar yönünden davacının davasının pasif sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği, davacının diğer davalı Simurg....A.Ş yönünden ise 03.01.2012 tarihli sözleşmenin 9 uncu maddesinin 30.03.2012 tarihli sözleşmede yer almaması ve 03.01.2012 tarihli sözleşmenin yerine de 30.03.2012 tarihli sözleşme ikame edildiğinden o hükmün bu yeni sözleşme için de geçerliliğinin olamayacağına kanaat getirildiği, buna göre de asıl alacak 169.000,00 TL'nin 2 katı cezai şartı olan 338.000,00 TL yönündeki davacının davalı Simurg.. A.Ş' yönünden haklı olmadığı, talebin yerinde olmadığına ve reddi gerektiği gerekçesiyle davacının davalılar ... ve ...'e ilişkin davasının pasif husumet yokluğundan reddine, davacının davalı Simurg Turizm Yatırım ve Dış Tic. A.Ş'ye ilişkin davasının kısmen kabulü ile bu davalının İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2015/5994 E. sayılı dosyasındaki 169.000,00 TL'ye ilişkin itirazının iptali ile takibin bu kısım yönünden aynı şartlarla devamına, fazlaya dair istemin reddine, kabul edilen 169.000,00 TL üzerinden takdiren %20 oranında hesaplanan 33.800,00 TL inkar tazminatının davalı Simurg... A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece dosyada mevcut bilgi, belge ve beyanlarının değerlendirilmediğini, Mahkemece dosyada mevcut sözleşmeleri hatalı değerlendirme ile yalnızca davalıların lehine yorumlandığını,yeni bir borçla mevcut borcun sona erdirilmesi tarafların bu yöndeki açık iradesi ile mümkün olduğunu, dava konusu uyuşmazlıkta 30.03.2012 tarihli sözleşmenin 03.01.2012 tarihli sözleşmeyi ve bu sözleşmeden kaynaklı borcu yenileme yolu ile sona erdiren taraflar arasındaki ilk sözleşmeden kaynaklanan borcun sona erdirmesi için ikinci sözleşmede ilk sözleşmenin sona erdiğine dair kanunun aradığı açık bir irade bulunmaması da davalıların iddiaların haksız ve hukuka aykırı olduğuna delil teşkil etmekte olduğunu, cezai şart taleplerine ilişkin olarak, taraflar arasındaki sözleşmeler, davalıların müvekkiline 169.000,00 TL’lik borçlarının mevcut olduğu yönündeki beyanları dikkate alındığında taraflar arasındaki sözleşmelerin sona ermediğini, 03.01.2012 tarihli kredi sözleşmesinin 13 üncü maddesi; ”Katılımcının imza yetkilisi olduklarını beyanla işbu sözleşmeye imza koyan ve sözleşme ekinde imza sirküleri yer alan şahıs veya şahıslar, temsil ettikleri tarafın bu sözleşmede yer alan tüm taahhütlerine şahsen ve müteselsilen kefil olduklarını beyan ve kabul ederler.” şeklinde olduğunu, imza sirküleri incelendiğinde davalılar ..., ...’in temsile ve imzaya yetkili olduklarını, Av. ...’ın İstanbul 12. İcra Müdürlüğü 2012/3213 E. sayılı dosyasına sunduğu 29.03.2012 tarihli beyanı tahsil talebinden feragat mahiyetinde olup, Mahkemece hukuka aykırı olarak hakkın özünden vazgeçmek anlamında yorumlanmasının taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın esastan kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı şirket arasında Barter Üyelik sözleşmesi imzalandığı, üyelik sözleşmesi kapsamında davalı şirket ile davacı arasında 03.01.2012 tarihli, 997.500,00 TL limitli kredi sözleşmesi yapıldığı, bu kredi sözleşmesini davalılardan ...'in davalı şirket lehine kefil olarak imzaladığı, sözleşmenin 8 inci maddesinde cezai şart düzenlendiği, davacının ilgili kredi sözleşmesi ile kullandırılan kredinin geri ödenmediği gerekçesi ile 697.500,00 TL asıl alacak ve işlemiş faizine yönelik olarak davalılar hakkında İstanbul 12. İcra Müdürlüğünün 2012/3213 E. sayılı dosyası ile takip yaptığı, davacı alacaklı vekilinin takip dosyasında 29.03.2012 tarihinde "takipten ve dosya alacağından gayrıkabili rücu olarak feragat ettiği" feragat beyanını imzaladığı, bundan sonra davacı ile davalı şirket arasında 30.03.2012 tarihli otel konaklama hizmeti sunulması yönünde sözleşme imzalandığı, davacının sözleşmeden kaynaklı bakiye alacak ve cezai şart alacağı olarak 507.000,00 TL üzerinden davalılar hakkında İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2015/5994 E. sayılı takibini başlattığı, davalıların süresinde itirazı üzerine takibin durduğunun uyuşmazlık konusu olmadığı, uyuşmazlığın davaya konu İstanbul 5. İcra Müdürlüğünün 2015/5994 E. sayılı takip dayanağı davacı ile davalı şirket hakkında imzalanan 30.03.2012 tarihli otel konaklama hizmet satış sözleşmesi nedeniyle davalı şirketin davacıya borcu olup olmadığı ile bu sözleşme ile 03.01.2012 tarihli kredi sözleşmesi arasında irtibat olup olmadığı ve eki niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla kredi sözleşmesinin 8 inci maddesinde yer alan cezai şartın 30.03.2012 tarihli sözleşme kapsamında geçerli olup olmadığı, diğer davalıların kefil olarak sorumlulukları bulunup bulunmadığından kaynaklandığı, uyuşmazlığa konu davalı şirket ile davacı arasında imzalanan 30.03.2012 tarihli hizmet alım sözleşmesinde bu sözleşmenin 03.01.2012 tarihli sözleşmenin devamı veya eki olduğuna dair herhangi bir kayıt bulunmadığı, anılan sözleşmede "ekte yer alan ve sözleşmenin ayrılmaz parçası olan özel şartlar kısmındaki" nitelikleri kabul ettikleri yazılı ise de sözleşme eklerinin bulunmadığı, davacının da ekleri sunmadığının görüldüğü, davaya konu takip dayanağı 30.03.2012 tarihli sözleşme tarafların alıcı ve satıcı olduğu hizmet teminine (alım-satım) ilişkin sözleşme olup, 03.01.2012 tarihli sözleşme ise taraflar arasında (davalıya) barter kredisi kullandırılmasına ilişkin sözleşme olduğu, 30.03.2012 tarihli sözleşmede barter kredisi kullandırıldığına ilişkin bir ibare geçmediği gibi 03/01/2012 tarihli sözleşme ile bağlantılı olduğuna ilişkin bir kayıt da bulunmadığı, söz konusu takip dayanağı 30.03

.03.2012 tarihli sözleşme tarafların alıcı ve satıcı olduğu hizmet teminine (alım-satım) ilişkin sözleşme olup, 03.01.2012 tarihli sözleşme ise taraflar arasında (davalıya) barter kredisi kullandırılmasına ilişkin sözleşme olduğu, 30.03.2012 tarihli sözleşmede barter kredisi kullandırıldığına ilişkin bir ibare geçmediği gibi 03/01/2012 tarihli sözleşme ile bağlantılı olduğuna ilişkin bir kayıt da bulunmadığı, söz konusu takip dayanağı 30.03.2012 tarihli alım-satım sözleşmesi ayrı bir sözleşme olup bu sözleşmenin kredi sözleşmesine dayalı olarak yapıldığı veya kredi sözleşmesinin eki olduğu davacı tarafça ispatlanamadığından, sözleşmede davalı gerçek kişilerin kefalet imzaları bulunmadığından davacının davalı gerçek kişiler yönünden istinaf sebebi yerinde olmadığı, dosya içerinde aldırılan rapora göre takibe dayanak 30.03.2012 tarihli sözleşmede öngörülen edimler yönünden (taraflar arasındaki mutabakat sonucu) 169.000,00 TL davacının davalı şirketten alacaklı olduğunun anlaşıldığı, takip dayanağı sözleşmede cezai şart öngörülmediğinden davacının cezai şart talep etmesine olanak bulunmadığı, davacının cezai şart talebi yönünden istinaf sebebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince ve Bölge Adliye Mahkemesince yargılama sürecindeki beyanlarının, itirazların, istinaf dilekçesinde belirtilen hususların tamamı değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, dosyada mevcut sözleşmelerin hatalı değerlendirme ile yalnızca davalıların lehine yorumlandığını, 300.000,00 TL tutarındaki mal alım-satım sözleşmesi, 997.500,00 TL tutarındaki kredi sözleşmesini hükümsüz kılmamakta aksine ilgili kredi sözleşmesi kapsamında düzenlenmiş bulunduğunu, 30.03.2012 tarihli sözleşme ile taahhüt edilen hizmet kısmen sunulmamış olduğundan, müvekkil şirketin davalıya açmış olduğu kredinin tahsilinin gerçekleşemediğini, yeni bir borçla mevcut borcun sona erdirilmesinin, tarafların bu yöndeki açık iradesi ile mümkün olduğunu, davalıların müvekkile 169.000,00 TL’lik borçlarının mevcut olduğu yönündeki beyanları dikkate alındığında taraflar arasındaki sözleşmelerin sona ermediğini, 03.01.2012 tarihli Kredi Sözleşmesinin 13 üncü maddesi; "Katılımcının imza yetkilisi olduklarını beyanla işbu sözleşmeye imza koyan ve sözleşme ekinde imza sirküleri yer alan şahıs veya şahıslar, temsil ettikleri tarafın bu sözleşmede yer alan tüm taahhütlerine şahsen ve müteselsilen kefil olduklarını beyan ve kabul ederler." şeklinde olduğunu, imza sirküleri incelendiğinde davalılar ..., ...’in temsile ve imzaya yetkili olduklarının görüleceği gerekçesiyle ve resen göz önüne alınacak nedenlerle kararı bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan barter sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12972, Karar No: 2014/25518, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12972 E.  ,  2014/25518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/59-2014/37

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranının %25, buna göre irtifak hakkı karşılığının toplam bedeli 31.519,50 -TL olduğu halde, daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti doğru değil ise de taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün açıklanan nedenle ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/828, Karar No: 2015/917, Tarih: 22.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/828 E.  ,  2015/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yersiz sağlık giderlerinin tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, tazminat istemi reddedilip, itirazın iptali yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davalı ile davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalıya yersiz ödendiği ileri sürülen sağlık giderlerinin yasal faiziyle birlikte kendisinden geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 12.01.2011 tarihinde icra takibine konu yapılan yersiz sağlık giderlerinin, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına asıl alacak tutarının %40’ı oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün (1b) bendinde yer alan sözcüklerin çıkartılarak, yerine, “Asıl alacak tutarı üzerinden %40 oranına göre hesaplanan 1.272,07 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2237, Karar No: 2006/5067, Tarih: 09.10.2006

9. Ceza Dairesi 2006/2237 E., 2006/5067 K.

**9. Ceza Dairesi 2006/2237 E., 2006/5067 K.**

**- DENİZ TİCARET

- ÖRGÜTTEN KENDİ RIZASIYLA AYRILMA

- SİGORTA

- SİLAHLI ÖRGÜTE ÜYE OLMAK

- TACİR OLMA

- TAŞIMA İŞLERİ

- TİCARET UNVANI

- TİCARİ İŞLETME**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1016 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1061 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1062 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 1067 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kabule göre, 5237 sayılı TCK.nun 58/9.maddesi örgüt mensubu olan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının infazı sırasında ve infazından sonra uygulanmak üzere denetimli serbestlik tedbiri uygulamasını getirdiği, ayrıca sanık hakkında uygulanacak infaz rejiminin buna göre belirlenmesini öngördüğü, maddenin kapsam ve amacından da anlaşılacağı üzere, maddede yer alan hususların bir ceza değil, cezaya bağlı olarak uygulanacak infaz rejimi ile ilgili olduğu ve bu konunun gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulu gerekse, Dairemizin yerleşik uygulamaları karşısında kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek; silahlı örgüt üyeliği suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı TCK.nun 221.maddesinin uygulanabilmesi için, silahlı örgüt tarafından amaç suçun işlenmemiş yada işlenmesine kalkışılmamış olması gerektiğine ilişkin bir koşul öngörülmediği gözetilmek suretiyle, silahlı örgüt üyesi olup örgütün faaliyeti çerçevesinde herhangi bir suçun işlenişine iştirak etmeden kendiliğinden örgütten ayrılarak teslim olduğu anlaşılan sanığın hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerekirken, yazılı gerekçelerle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22042, Karar No: 2013/24372, Tarih: 07.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22042 E.  ,  2013/24372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (3.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.