muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4541, Karar No: 2024/16, Tarih: 08.01.2024

4. Jeolog bilirkişi kurulundan taşınmazların niteliğini, sazlık-bataklık niteliğinde bulunan yerlerden olup olmadığını değerlendiren ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; gerektiğinde taşınmazların muhtelif yerlerine yeterli derinlikte çukur da açtırılmak suretiyle söz konusu hususların araştırılması istenilmeli; yukarıda açıklandığı şekilde kıyı kenar çizgisi belirlenmeli;

5.Jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye dosya arasında bulunan hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, bilirkişiden taşınmazların sınırlarını ve niteliğini, üzerilerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir rapor alınmalı; bu şekilde yapılacak araştırma ve inceleme sonunda taşınmazların niteliğinin ne olduğu duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların evvelinin sazlık-bataklık olduğunun anlaşılması halinde kural olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği ancak 5516 sayılı Kanun'un aradığı şartların yerine getirilmesi halinde kazanımın söz konusu olabileceği göz önünde bulundurulmalı,

6. Fen bilirkişisine keşfi takibe, bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye imkan verir krokili rapor düzenlettirilmeli;

Bundan sonra taşınmazın öncesine ait niteliği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA,

2. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğ tarihinde itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19497, Karar No: 2014/4095, Tarih: 06.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/19497 E.  ,  2014/4095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2013

NUMARASI : 2013/414-2013/289

Dava dilekçesinde, davalıların bağımsız bölümünden akan sular nedeniyle bağımsız bölümünde meydana gelen hasar bedeli olan 3.000 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, kat irtifaklı yapıda ortak yer niteliğindeki daire banyolarından aynı istikamette inen binaya ait ankastre ana gider borusundan sızan suların bağımsız bölümünde meydana getirdiği hasarın tazmini ile bağımsız bölümünde yaptırdığı tespit masraflarının davalı taraftan tazminini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi, belge ve bilirkişi raporunun incelenmesinde; davacıya ait bağımsız bölümde ana gider borusundan sızan sular nedeniyle zarar meydana geldiği, davacının meydana gelen zararı mahkeme kanalıyla tespit ettirdiği, davalı Kadriye’nin 4 nolu, davalı Ahmet’in 6 nolu bağımsız bölüm maliki olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesine göre kat malikleri, anataşınmazın bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Buna göre davacı da dahil tüm kat malikleri davacının bağımsız bölümünde oluşan zarardan arsa payları oranında sorumludurlar.

Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözardı edilerek kat maliki olan davalıların, davacının bağımsız bölümünde oluşan zarardan arsa payı oranında sorumlu tutulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3577, Karar No: 2007/6993, Tarih: 10.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3577 E.  ,  2007/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivrice İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 sayılı Mali Bütçe Kanununun 51/t maddesiyle, 5020 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. Sayılı kararı)

Somut olayda borçlu DSİ olduğuna göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. -2004/4 K. Sayılı kararıyla, 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi ise Anyasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E.- 2005/35 K. Sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Ancak elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanamaz.

Somut olayda kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat ilamında 30.04.2001 tarihinden itibaren 141371966000 TL'nin yasal faizle tahsiline hükmedildiği görülmektedir. Borçlu vekili ilamda yazılı alacak miktarını 3095 sayılı kanun ve Bütçe Kanunlarına göre hesaplanan faizi ile birlikte alacağın tamamını 31.07.2003 tarihinde ödeyerek borcu sona erdirdiklerini bu nedenle 17.07.2006 tarihli bu takipte sadece 3095 Sayılı Kanunda öngürülen faiz oranları esas alınarak işlemiş faiz farkı istenemiyeceğini İcra Mahkemesinde ileri sürmektedir.

O halde mahkemece yaptırılacak bilirkişi marifeti ile ödeme tarihi olan 31.07.2003 tarihinde henüz iptal edilmemiş olan 2003 yılı Bütçe Kanunu faiz oranı da gözönünde alınarak yapılacak hesaplama ile ödeme tarihi itibariyle borcun tamamının ödendiği tespit edilirse takibin iptaline, aksi halde Bütçe Kanunu faiz oranlarının Anayasa Mahkemesince iptali kararlarının geriye yürümesi söz konusu olacağından 3095 Sayılı Kanunda öngürülen faiz oranları esas alınarak yapılacak hesaplama ile takip tarihi itibariyle bakiye borç miktarına hükmedilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12375, Karar No: 2015/548, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12375 E.  ,  2015/548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 10. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/734-2014/99

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili olan davacının, K..'ta ö..l bir ü.. tam burslu olarak okuduğunu beyan ederek; davalı babadan aylık 1.250 TL yardım nafakası ile, şimdilik okul ve kalınan yurda ilişkin konaklama gideri olan 7.742 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; aylık 400 TL yardım nafakasına; eğitim giderlerine ilişkin talebin ise, dava tarihinden geriye doğru nafaka istenemeyeceği,davadan önce ödendiği belirtilerek, davalıdan istenen eğitim giderinin de nafaka kapsamı içinde kaldığı gerekçesi talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK.nun 328/1.maddesi hükmü gereğince “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 7.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için; nafaka isteyenin, yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması veya bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için; nafaka isteyenin, yardım edilmemesi halinde yoksulluğa düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Yoksulluğa düşme terimi açıkça çok sıkıntılı bir durumu ve ağır ekonomik koşulları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemelidir. Yoksa, yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması veya bir zenginleşme aracı olarak kullanılması söz konusu değildir.

Okumakta olan kişi, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise; ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Dosyanın incelenmesinden, davalı babanın emekli olup, aylık 920 TL emekli maaşının olduğu, ayrıca erkek öğrenci yurdu işlettiği, davacının ise özel bir üniversitede eğitim gördüğü anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının özel bir üniversitede öğrenim gördüğü nazara alındığında, hükmedilen nafaka miktarı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş, davacı tarafa, eğitimine ilişkin giderlerini(buna konaklama ücreti de dahil) ispat etme imkanı tanınarak, diğer yandan da, davacının annesinin de ekonomik ve sosyal durumu araştırılıp, onun katkısı da dikkate alınarak; davacının giderleriyle, nafaka yükümlüsü davalının geliriyle orantılı olacak şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21796, Karar No: 2012/28190, Tarih: 24.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21796 E.  ,  2012/28190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Dava konusu 164 parsel sayılı taşınmazda davacının 5/7 oranında paydaş olduğu ve hükmedilecek bedelin de payı oranında belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin fazla bedele hükmedilmesi,

3) Davacının dava konusu taşınmazdaki payı oranında pilon yerinin tapusunun iptaline ve yine payı oranında irtifak hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken, tam pay üzerinden karar verilmesi,

4) Elektrik Mühendisi ...'un düzenlediği 12.01.2012 tarihli krokili raporda, taşınmazda, 16 m2 pilon yeri ile 2470 m2'lik enerji nakil hattı bulunduğu belirtilmiş olmasına rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında yüzölçümünün gösterilmemesi,

5) Davada kısmen kabul ve kısmen reddedilen miktarlar üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi hükmü gözetilerek nispi vekalet ücreti yerine, maktuen fazla vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve teyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4809, Karar No: 2011/16099, Tarih: 30.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4809 E.  ,  2011/16099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 24.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.11.2009 tarih ve 2007/144 - 2009/359 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılar ... ve Anadolu Sigorta A.Ş.'nin maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu ve müvekkilinin müşteri olarak bulunduğu ticari taksi ile davalılar Teksan Gıda San ve Tic Ltd.Şti., Cevdet ve Axa Oyak Sigorta A.Ş.'nin maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanan müvekkilinin, tedaviler nedeniyle çok masraf yaptığını, tedavi süresince iş ve güçten kaldığını, kaza sonucu yüzünde bariz ve derin izler kaldığını, bu durumun müvekkilini derinden üzdüğünü, psikolojik çöküntüye sürüklediğini, müvekkilinin aynaya bakmaya korkar hale geldiğini ileri sürerek, (500,00) TL maddi ve (50.000,00) TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini (4.604,26) TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ..., Axa Oyak Sigorta A.Ş., Anadolu Sigorta A.Ş. ve Teksan Gıda San. ve Tic.Ltd.Şti. vekilleri davanın reddini istemişler, diğer davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının maddi tazminat isteminin tam, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1887, Karar No: 2010/2982, Tarih: 26.05.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/1887 E.  ,  2010/2982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup gecikme tazminatı ve eksik işler bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece sözleşme feshedilmediği gibi ihtirazi kayıt konulmaksızın dairelerin teslim alınmış olması nedeniyle cezai şart talebi sözkonusu olmayacağından davanın, ... ve ... yönünden feragat, diğer davalılar açısından esastan reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi satış vaadi ve inşaat yapım sözleşmelerinden oluşan iki tarafa borç yükleyen iki taraflı karma bir sözleşmedir. İnşaat sözleşmelerinde davalı yüklenici inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli projesine, ruhsatına ve imar mevzuatına uygun biçimde kararlaştırılan sürede tamamlayıp arsa sahibine teslim etmek zorundadır. Yüklenicinin edimini süresinde yerine getirmemesi halinde arsa sahibi BK'nın 106/II. maddesindeki seçimlik haklarından olan akdin ifasını talep ve gecikme sebebiyle uğradığı zararın tazminini isteyebilir. Yine inşaatın eksik olarak teslimi halinde sözleşme feshedilmiş olmadıkça arsa sahibi eksik işler bedelini de davalı yükleniciden talep edebilir. Somut olayda mahkemenin de kabulünde olduğu gibi sözleşme feshedilmemiş olup gecikme nedeniyle arsa sahiplerinin seçimlik haklarını BK'nın 106/II. maddesinde belirtilen ifayı beklemek ve gecikme tazminatı istemek şeklinde kullandıkları anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihat uygulamalarına göre gecikme tazminatı ile eksik işler bedelinin zamanaşımı süresi içinde talep ve dava edilebilmesi mümkün olup bunlar cezai şart niteliğinde olmadığı ve ayıplı işler bedeli de istenilmediğinden arsa sahiplerinin tesellüm anında ihtirazi kayıt ileri sürmelerine gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece davacı arsa sahiplerine talep ettikleri 10.000,00 TL maddi tazminatın ne kadarının gecikme tazminatı (kira bedeli), ne kadarının da eksik işler bedeline ilişkin olduğunun açıklattırılması, mahallinde keşif sırasında hazır bulunup inceleme yapan bilirkişi kurulundan alınacak ek raporla arsa sahibi olan davacılara isabet eden bağımsız bölümlerdeki eksik işler ile ortak alanlarda saptanacak eksik işlerden arsa sahiplerinin hisselerine isabet eden kısmının ve yine arsa sahibi olan davacılara isabet edecek bağımsız bölümlerle ilgili sözleşmede kararlaştırılan teslimi gereken tarihten bu bağımsız bölümlerin kendilerine teslim edildiği tarihe kadar isteyebilecekleri gecikme tazminatı miktarının hesaplattırılıp taleple bağlı kalınarak ve belirlenecek bu alacak ve tazminatlardan sözleşmenin tarafı olan yüklenicinin de sorumlu olduğu gözetilmek suretiyle davanın sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24108, Karar No: 2014/30509, Tarih: 16.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24108 E.  ,  2014/30509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/416-2014/277

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu A.. B.. hakkında genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Buna göre ödeme emrine itiraz dilekçesinin icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir(HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K).

Somut olayda, icra dosyasında, borçlu A.. B.. tarafından itiraz dilekçesi verildiğine ilişkin icra tutanağında bir kayıt olmadığı gibi, uyap sitemine kaydedilmiş bir itiraz dilekçesine de rastlanmamıştır. Bu durumda İİK'nun 62/1. maddesinde belirtilen yasal sürede borçlu tarafından yapılmış bir itiraz bulunmamaktadır.

Öte yandan, bir an için itirazın süresinde yapıldığı kabul edilse bile, icra takibi borçlu A.. B.. hakkında başlatıldığından belediyenin taraf olduğu bu takipte, belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanunu’nun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil edeceğinden, belediye başkan yardımcısı tarafından yapılan itiraz da sonuç doğurmaz.

Bu durumda, borçlu tarafından süresinde yapılmış bir itirazdan söz edilemeyeceğinden alacaklının itirazın kaldırılmasını istemekte hukuki yararı yoktur.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin konusu bulunmadığından istemin reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8141, Karar No: 2012/20399, Tarih: 13.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8141 E.  ,  2012/20399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi esnasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. ve adli para cezası taksitlendirilirken yasal dayanağı olan kanun ve maddesinin TCK.nun 52/4. olarak mahallinde karar eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.