muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5804, Karar No: 2011/2950, Tarih: 13.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5804 E.  ,  2011/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 185 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/361, Karar No: 2023/1855, Tarih: 08.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/361 E.  ,  2023/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2389 E., 2022/2882 K.

DAVA TARİHİ : 21.05.2019

KARAR : Davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/234 E., 2021/220 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı yönünden başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; kanser hastalığının tedavisinde kullanılan Lipoplatin 150 Mg/50 ml flakon adlı ilacın 12 hasta için davalı SGK'ya reçete edildiğini, bu hastaların ilaçlarını almak için Türk Eczacıları Birliği’ne (TEB) başvurduğunda adı geçen ilacın mevcut olmadığından başvurularının şifahen reddedildiğini, söz konusu ilacın temini için hastaların davacı şirkete başvurduğunu ve bu ilaçların hastalara temin edildiğini, fatura bedellerinin SGK'dan tahsili için hastaların alacaklarını ecza deposuna temlik ettiği ve işlem yapılabilmesi için vekaletname düzenlediğini, fatura bedellerinin 14.03.2016 ve 26.04.2016 tarihlerinde müvekkili tarafından davalı SGK'dan talep edildiğini, 28.04.2016 tarihinde kurum kayıtlarına taleplerinin alındığını ancak SGK'nın bu faturaları ödemediğini, SGK tarafından "ekli belgeler arasında 2013 Sağlık Uygulama Tebliğinin 4.3 üncü maddesine göre yurt dışından ilaç getirilmesi maddesinin 4 üncü fıkrası hükmü gereğince Kurumla protokolü bulunan tedarikçiden protokolde belirlenen süreler dahilinde temin edilemediğine ilişkin belge bulunmadığından ödeme işleminiz gerçekleştirilememiş olup, belgeleriniz iade edilmiştir" şeklinde gerekçe sunulduğunu, Türk Borçlar Kanunu’nun 99 uncu mddesine göre 105.230,70 Euro alacağının ödeme tarihindeki kur üzerinden Kuruma başvuru tarihi olan 28.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davacı şirkete ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurumun yaptığı işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını, Sağlık Uygulama Tebliği’nin (SUT) 4.3 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına göre ilacın Kurumla protokolü bulunan tedarikçiden protokollerde belirlenen süreler dahilinde temin edilemediğinin belgelenmesi kaydıyla Kuruma mal oluş bedeli üzerinden ödenir hükmüne amir olduğunu, söz konusu ilacın öncelikle TEB tarafından temin edilemediğinden hastanın kendi imkanları ile temin ettiğini gösterir herhangi bir bilgi ve belge bulunamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi heyeti tarafından sunulan 20.02.2020 tarihli raporda; 2013 yılı SUT'a göre ödeme kapsamında olan ilaçların sigortalılar tarafından tedarik edilmesi durumunda şahıs ödemesi olarak bedellerinin ödemesinin yapıldığı, davacı tarafından 12 adet hasta üzerinden 14 adet fatura düzenlendiği ve SGK'ya müracaat edildiği, davaya konu kesinti işlemine neden olan reçetelerdeki ilaçların kanser hastalığında kullanılan hayati öneme haiz ilaçlar olduğu, ilgili uzman hekim tarafından hastanın rahatsızlığı gözetilerek tedavisi için yazıldığı, TEB'in 05.01.2016 tarihinde elinde mevcut iki kutu ilacın hastaların tedavilerini karşılayacak miktarda olmadığı ve 05.01.2016 tarihinden sonra TEB'nin bu ilacı ithal etmediği gerçekleri üzerinden tedavilerine devam zaruriyeti olan hastaların reçete muhteviyatı ilaçlarını davacı ecza deposundan alarak kanser tedavilerinde kullanıldığı ve hastaların tedavi görüp şifa buldukları görüşü ile 5510 Sayılı Yasanın 92 nci maddesi gereği sigortalılığın zorunlu olduğu ve sigortalılık ilişkisinin kamusal bir ilişki olup sağlık hizmetleri ile ilgili uygulamalara ilişkin tüm işlemlerin Kurum tarafından işletildiği, böyle bir sistem dahilinde kanser tedavisi gibi hayati öneme haiz tedavilerde davalı Kurumun sigortalıları ile ilgili işlemlerde tedavilerinin devamını sağlama, temin ve kontrol etme, gerektiğinde müdahale ve bilgilendirme sorumluluğu olduğu, yine 5510 Sayıl yasanın 63 üncü maddesi ve ilgili diğer yasa maddeleri gereği davalı kurumun sigortalısını sıhhate kavuşturuncaya kadar tedavi ettirmek zorunluluğu bulunduğu, bunun yanında hastalara kullanılan bu ilaçlar üzerinden davalı kurumun herhangi bir zararının da oluşmadığı gerçekleri üzerinden davacı ecza deposuna uygulanan kesinti işlemlerinin yerinde olmadığı görüşü bildirildiğinden davanın kabulüne, 105.230,70 Euro’nun 28.04.2016 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak 3095 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının bir yıllık Euro vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı hesaplanmak suretiyle ödeme günündeki Merkez Bankası Euro kuru üzerinden TL karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan kesinti işleminin mevzuat ve sözleşmeye uygun olduğunu, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi rapora itirazlarının da değerlendirilmediğini belirterek mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi için istinaf talebinde bulunmuştur.

C. GEREKÇE VE SONUÇ

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum tarafından yapılan kesinti işleminin mevzuat ve sözleşmeye uygun olduğunu, dosya kapsamında mevcut bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gibi rapora itirazlarının da değerlendirilmediğini belirterek mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi için istinaf talebinde bulunmuştur.

C. GEREKÇE VE SONUÇ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava dışı, davalı Kurum sigortalılarının tedavileri sırasında kullanılan ve davacı ecza deposu tarafından temin edilip, davalı Kuruma fatura edilen ilaç bedellerinin davalı Kurum tarafından ödenmesi gerektiği, davalı Kurum işleminin yerinde olmadığı anlaşıldığından davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasını davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Sağlık Uygulama Tebliği’nin 4.3 üncü maddesine uygun şekilde yurt dışından ilaç getirtildiği iddiasıyla ilaç bedellerinin Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliği’nin (SUT) yurt dışından ilaç getirilmesi başlıklı 4.3 üncü maddesi şu şekildedir;

“(1) (Değişik: RG- 01/08/2013- 28725/ 10 md. Yürürlük: 01/08/2013) Kurum sağlık yardımlarından yararlandırılan kişiler için gerekli görülen ve yurt içinden sağlanması mümkün olmayan ilaçların, yurt içinde bulunmadığı ve kullanılmasının zorunlu olduğu Sağlık Bakanlığı tarafından onaylanarak ilaç teminine izin verildiği takdirde yurt dışından temini mümkündür. Bu amaçla, Türk Eczacıları Birliği (TEB) ile Kurum arasında protokol yürürlüktedir. Mevzuat değişikliği yapılarak Sağlık Bakanlığınca yetkilendirilmiş diğer taraflarla da protokol yapılabilir.

(2) Sağlık Bakanlığınca, yurt dışından getirtilebilecek ilaç listesi yayımlanması halinde listede yer alacak ilaçlar için ayrıca onay aranmayacaktır.

(2) Sağlık Bakanlığınca, yurt dışından getirtilebilecek ilaç listesi yayımlanması halinde listede yer alacak ilaçlar için ayrıca onay aranmayacaktır.

(3) Yurt dışından temini halinde bedeli ödenecek olan ilaçlar “Yurt Dışı İlaç Fiyat Listesi” nde (EK-4/C) belirtilmiştir. Bu listede yer almayan ilaçların bedelleri Kurumca ödenmez. Bu liste Kurumun resmi internet sitesinde yayımlanır. (Ek: RG- 04/09/2019- 30878/ 42 md. Yürürlük: 12/09/2019) EK-4/C Listesinde yer almayan ilaçların EK-4/C Listesine alınmasına yönelik başvuruların (eşdeğer ilaç uygulaması kapsamında yapılan eşdeğer ilaç kaydı başvuruları hariç olmak üzere) Kurumca değerlendirmeye alınabilmesi için; üçüncü basamak resmi sağlık kurumunda düzenlenmiş sağlık kurulu raporu ile üçüncü basamak resmi sağlık kurumunda düzenlenmiş reçetenin Kuruma ibraz edilmesi gerekmektedir.

(4) (Değişik: RG- 18/01/2016- 29597/ 11 md. Yürürlük: 18/01/2016) EK-4/C Listesinde yer alan ilaçların kişilerin kendi imkânları ile (yurt dışından veya yurt içinden) temini halinde, ilaç bedelleri Kurumca belirlenen mevzuat kapsamında hak sahibi adına banka aracılığıyla ödenir. Bu şekilde ödemesi yapılacak ilacın bedeli, farklı finansal modeller kapsamında değerlendirilen ilaçlar dahil olmak üzere, aynı ilacın Kuruma mal oluş bedelinden fazla olamaz. Farklı finansal modeller kapsamında değerlendirilen ve Kurumun internet sayfasında kamu baz fiyatları (ilacın 11/12/2015 tarihli ve 29559 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Beşeri Tıbbi Ürünlerin Fiyatlandırılması Hakkında Tebliğde yer alan güncel referans ülkelerdeki veya bu referans ülkelerde ruhsatlı olmaması halinde ruhsatlı olduğu Avrupa ülkelerindeki en düşük depocuya satış fiyatından yüksek olmamak koşulu ile farklı finansal model sözleşmeleri kapsamında belirlenen fiyat) yayımlanan yurtdışı ilaçları hak sahiplerinin kendi imkanlarıyla temin etmeleri halinde ilaç bedelleri; ilacın Kurumla protokolü bulunan tedarikçiden protokollerde belirlenen süreler dahilinde temin edilemediğinin belgelenmesi kaydıyla Kuruma mal oluş bedeli üzerinden ödenir....”

3.Değerlendirme

3.Değerlendirme

SUT hükümlerine göre yurt dışından ilaç tedariki için Türk Eczacılar Birliği (TEB) ile protokol imzalanmış ve bu protokole göre hastaların TEB’e başvurduktan sonra 8 hafta beklemeleri ve 8 hafta içerisinde ilaçları temin edilememişse TEB tarafından yazılı bir belge verilmesi gerekmekte ise de, dava konusu reçetelerin yazıldığı tarihte TEB tarafından yazılmış cevabi yazıda yurt dışından ilaçların temin edilemediği bildirilmiş olduğundan her hasta için ayrı ayrı yazı verilmemiş olması nedeniyle ödeme yapılmamasının hakkaniyete uygun olmadığı anlaşıldığından, temyizen incelenen kararın tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12048, Karar No: 2012/19166, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/12048 E.  ,  2012/19166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan aldığı “o” km aracın boyasının ayıplı olduğu ve motor kaputu ile sağ arka kapının değişmiş olduğunun anlaşılması üzerine aracın 01.02.2010 tarihinde davalıya iade edildiğini ileri sürerek aracın fatura bedeli olan 52.043,55 TL’nin iade tarihinden itibaren, aracın kullanılmamasından dolayı araç kirası olarak ödenen 1.692,17 TL’nin ve tespit dosyasında yapılan 333,90 TL’nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının süresinde yaptığı bir ayıp ihbarının bulunmadığını, aracın boyasında üretimden kaynaklanan bir ayıbın sözkonusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda araçtaki ayıbın gizli ayıp olduğu davacının aracı 19.01.2010 tarihinde aldıktan sonra aracı muayene edip 01.02.2010 tarihinde aracı servise götürdüğü, ayıbın süresi içinde yapıldığının kabulünün gerektiği, davacının aracın bedelini aracın kullanılamaması nedeniyle aracı kiralamadan kaynaklanan kira bedelini ve tespit giderlerini isteyebileceği, davalının temerrüdünün 23.04.2010 tarihinde oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 52.043,55 TL araç bedelinin 23,04.2010 tarihinden, 1.692,17 TL araç kirasına ilişkin bedelin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, tespit dosyasında yapılan masrafların yargılama gideri olarak değerlendirilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4160, Karar No: 2009/7393, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4160 E.  ,  2009/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Davacı(Alacaklı):...

Davalı(3.Kişi) : ... Teks.San.Tic.Ltd.Şti

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesi ile Ankara 26. İcra Müdürlüğünün 2008/1886 Esas sayılı dosyasından, borçlu şirkete ait işyerinde 14.04.2008 tarihli haciz sırasında, davalı 3.kişi lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek, İİK”nun 99 maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı 3.kişi vekili, haciz adresinin ve malların borçlu ile ilgisi olmadığını, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste haczin yapıldığı, borçlu ve davalı şirket arasında organik bağ bulunduğu, davalı 3.kişi şirket adresinin Ticaret Sicilinde farklı adres olduğundan bahisle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklının İİK’nun 99. Maddesine dayalı olarak açtığı istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.

Bu tür davaların dinlenebilmesi için ön koşul, malın 3.kişi elinde haczedilmesi üzerine 3.kişi tarafından haczedilen mal üzerinde mülkiyet veya rehin hakkı gibi sınırlı bir ayni hakka vs. dayanarak istihkak iddiasında bulunmasıdır. 3.kişi tüzel kişi ise, tüzel kişilik adına istihkak iddiası tüzel kişiyi temsile yetkili organca ileri sürülebilir. Tüzel kişiyi temsile yetkili olmayan kişinin, haczedilen malın şirkete ait olduğu yolundaki açıklamaları şirket adına yapılmış geçerli bir istihkak iddiası sayılamaz.

../...

-2-

2009/4160

2009/7393

Somut olayda, dava konusu 14.04.2008 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı şirket lehine yetkili tarafından yapılmış bir istihkak iddiası bulunmadığı gibi, bu yönde yapılmış bir iddia da olmadığından, davanın ön koşul yokluğu nedeniyle reddi gerekmektedir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan, davanın dava koşulu yokluğu nedeniyle reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı 3.kişi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı 3.kişiye geri verilmesine 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/24436, Karar No: 2013/18877, Tarih: 11.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24436 E.  ,  2013/18877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davalı Banka tarafından iş sözleşmesinin yenilenmeyeceğine dair 26.12.2012 tarihli yazının davacı işçiye tebliğ suretli bir örneğinin dosya içeresinde yer almadığı anlaşıldığından;

Söz konusu yazının davacı işçiye tebliğ şerhli/davacıya ulaştığı tarihi gösterir örneğinin eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8439, Karar No: 2022/16858, Tarih: 17.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8439 E.  ,  2022/16858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 2011/86 E., 2011/329 K. sayılı ve 07.12.2011 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 14.02.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 10.08.2014 tarihinde ''mala zarar verme'' suçunu işlediği, bu suçtan yargılanarak 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde tanımlanan suçtan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 15.04.2016 tarihinde kesinleşmesi üzerine Tekirdağ Çocuk Mahkemesi'nin 2011/86 E., 2011/329 K. sayılı ve 07.12.2011 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının yeniden ele alınması için mahkemesine ihbarda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği ihbara konu olan Lüleburgaz 2. Çocuk Mahkemesinin 2015/272 E., 2016/160 K. sayılı ve 10.03.2016 tarihli mahkumiyetine konu suçun TCK'nın 151/1. maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaşma kapsamına alındığının anlaşıldığı, ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren başka kasıtlı suçtan kesinleşen mahkumiyetinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/2-h maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 4 ay hapis cezasına hükmolunarak ardından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 17.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19822, Karar No: 2015/5212, Tarih: 31.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19822 E.  ,  2015/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği ...'in, davalıya sigortalı ve dava dışı ... yönetimindeki araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen tek taraflı kazada yaşamını yitirdiğini, müteveffanın müvekkili ...'in gayri resmi nikahlı eşi, diğer müvekkillerinin de annesi olduğunu, ölümü nedeniyle müteveffanın desteğinden yoksun kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı eş ... için 4.000,00 TL, davacı çocukların her biri için 1.000,00'er TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacılar ile müteveffa ... arasında kan veya sıhri akrabalık olduğuna ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı, tanık anlatımlarına göre ölen ...'in, davacı ...'in gayri resmi nikahlı eşi olduğu anlaşılsa da, adı geçen davacının resmi nikahlı eşi bulunduğu, diğer davacıların ise müteveffanın çocukları olduğuna ilişkin soyut tanık beyanları başkaca bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.