muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/41173, Karar No: 2018/4672, Tarih: 18.04.2018

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, davacı, davalı tarafından gerçekleştirilen boyun fıtığı ameliyatı sonrasında horner sendromuna yakalandığını, sağlığına kavuşamadığını, uğradığı maddi ve manevi zararların tazminini istemiş, davalı kusur yada ihmal olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki,vekil,vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması,onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Adli Tıp Kurulundan alınan bilirkişi raporunda bu tip ameliyatlardan sonra horner sendromunun gelişebildiği, ancak bu hastada horner sendromu geliştiğine dair bir bulgu olmadığı, uygulanan tedavi yönteminin doğru olup, doktora atfı kabil bir kusur olmadığı kanaati bildirilmiş ise de raporun bu haliyle davacının itirazlarını karşılamaktan uzak ve yetersiz olduğu, olayın davalı doktorun kusur yada ihmali ile meydana gelip gelmediği, olay sonrası uygulanan tedavilerin yeterli ve yerinde yapılıp yapılmadığı, davacı hastanın horner sendromu geçirip geçirmediği, hastada oluşan klinik tablonun neden kaynaklandığı ve hastanın aydınlatılıp aydınlatılmadığı konularında, Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan, yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4866, Karar No: 2019/8720, Tarih: 16.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/4866 E.  ,  2019/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; ortak çocuklar 2002 doğumlu ..., 2005 doğumlu ... ve 2007 doğumlu ...'ın velayetlerinin davacı-karşı davalı babaya verilmesine, ortak çocukların davacı-karşı davalı baba yurt dışından dönene kadar davalı-karşı davacı anne ile yaşamalarına, davacı-karşı davalı baba yurt dışından döndükten sonra ortak çocukların davacı-karşı davayı baba ile yaşamalarına şeklinde hüküm kurulması infazda tereddüt oluşmasına sebebiyet verecek niteliktedir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7)

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının beşinci bendinden "Müşterek çocukların davacı-karşı davalı baba yurt dışından Türkiye'ye dönene kadar davalı-karşı davacı anne ile yaşamalarına, davacı-karşı davalı baba yurt dışından döndükten sonra tarafların müşterek çocuklarının davacı-karşı davalı baba ile yaşamalarına" sözcüklerinin çıkartılmasına, temyiz edilen hükmün, bu bölümün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.16.09.2019 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/652, Karar No: 2013/1678, Tarih: 07.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/652 E.  ,  2013/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi(Kapatılan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 491/3, 61, 102/4, 104/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve suç tarihi olan 27.10.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.02.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7785, Karar No: 2010/20647, Tarih: 21.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/7785 E.  ,  2010/20647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.

( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

2-Kabule göre de;

Borçlunun imzaya itirazının kabul edilmesi halinde 4949 SK ile değişik İİK.nun 170/3 maddesi gereğince takibin durması yerine iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

2-Kabule göre de;

Borçlunun imzaya itirazının kabul edilmesi halinde 4949 SK ile değişik İİK.nun 170/3 maddesi gereğince takibin durması yerine iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/09/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5457, Karar No: 2015/12463, Tarih: 19.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/5457 E.  ,  2015/12463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/146-2013/482

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar V.. Ş.. ve S.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkilinin eşi A.. U..'ın vefat ettiğini, müvekkilinin müteveffanın desteğinden yoksun kaldığını, ambulans ve cenaze giderleri yaptıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 5.431,91 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 5.431,91 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile 3.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar V.. Ş.. ve S.. Ş.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar V... ve S.. Ş.. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 431,98 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar V.. Ş.. ve S.. Ş..'dan alınmasına 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23983, Karar No: 2018/10491, Tarih: 03.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23983 E.  ,  2018/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141. maddesi "Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez, iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır" hükümlerini düzenlemiştir. Açıklanan sebeplerle davalı kadının, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlandıktan sonra verdiği 11.04.2016 tarihli dilekçesinde yer alan maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken, tazminat taleplerinin reddine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/4878, Karar No: 2021/10997, Tarih: 09.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/4878 E.  ,  2021/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmayan ve başka suçtan Tekirdağ 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in 12.02.2016 tarihindeki karar oturumunda hazır bulundurulmayıp, yokluğunda hükümlülüğüne karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14244, Karar No: 2014/13094, Tarih: 10.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14244 E.  ,  2014/13094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/274974

MAHKEMESİ : Aralık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2011

NUMARASI : 2010/81 (E) ve 2011/165 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasında suçtan doğrudan doğruya zarar gören kurum olan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun davaya müdahale hakkı ve bu yönde talebi bulunduğu halde, katılma konusunda olumlu ya da olumsuz karar bir karar verilmeden yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b-1 maddesine muhalefet edilmesi,

2-5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 216/3 maddesine aykırı olarak 01/06/2011 tarihli son oturumda hazır bulunan sanığa son sözü sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın, o yer Cumhuriyet Savcısının ve müşteki Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 10/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11, Karar No: 2022/59, Tarih: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/11 E.  ,  2022/59 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.08.2021 tarih ve 2018/612 E- 2020/471 K. sayılı ek kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 04.11.2021 tarih ve 2021/1449 E- 2021/1276 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak davacılar tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü uyarınca, davacıların temyiz harç ve giderleri ile ilgili adli yardım talebi bakımından söz konusu yasa hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Davacıların adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 sayılı Kanun'un 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Bu kapsamda hükmü temyiz eden davacı ...’nun HMK’nın 336/2. maddesinde öngörüldüğü üzere mali durumunu gösterir nitelikte 15 yıl öncesine ait 22/07/2007 tarihli fakirlik belgesi dosyaya sunduğu, başkaca bir belge sunmadığı anlaşılmakla, bu davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- HMK'nın 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecekler, gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden diğer davacının şirket olması nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden davacı şirketin yapmış olduğu adli yardım talebinin de reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Hükmü temyiz eden davacılara, Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmemesi veya itirazının ilgili mercice reddi halinde Harçlar Kanunu'na göre yatırması gerekli 397,80 TL maktu temyiz yoluna başvuru harcı ile 80,70 TL maktu temyiz karar harcının ve diğer masraflarının yatırılması için muhtıra çıkarılarak HMK 344. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacıların kanun yoluna ilişkin adli yardım taleplerinin ayrı ayrı REDDİNE, (2 ve 3) no.lu bentlerde açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.