muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3866, Karar No: 2013/3208, Tarih: 25.02.2013

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez. Somut olayda saldırı yoktur. Davacının kamusal faaliyetiyle özel olmayan davranışları eleştirilmiştir. Bu basının görevidir. Açıklanan nedenlerden dolayı çoğunluk kararına katılmıyorum.25/02/2013
Yargıtay — Esas No: 2021/1244, Karar No: 2021/253, Tarih: 16.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/1244 E.  ,  2021/253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

KARAR-

Davacı vekili, davalı bankanın ipotek kapsamındaki bakiye alacağı 24.309,79 TL olmasına rağmen, sıra cetvelinde davalıya 48.885,00 TL pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, davalı bankaya ipotek kapsamındaki alacağından fazla bir ödeme yapılmadığı belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verimiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir. HMK'nın geçici 1/2. maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK'nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK’daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 40.000,00 Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK'nın 362/1-a). HMK'nın ek 1. madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararları yönünden 2018 yılı için temyiz kesinlik sınırı 47.530,00 TL’dir. Somut olayda, davacı taraf, davalının alacak miktarı 24.309,79 TL olmasına rağmen sıra cetveline hukuka aykırı olarak davalıya 48.885,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiş olup, bu durumda uyuşmazlık konusu miktar 24.575,21 TL’dir. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4993, Karar No: 2019/10408, Tarih: 12.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/4993 E.  ,  2019/10408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı ve kararın verildiği 07/06/2018 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 07/06/2018 tarihli duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2552, Karar No: 2024/3106, Tarih: 02.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2552 E.  ,  2024/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1052 E., 2024/1406 K.

KARAR : Kararın Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/537 E., 2023/6 K.

Şikayetçi vekili, müvekkiline ait 2 taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ihale bedelinin şikayet olunan ipotek alacaklısı bankaya ödendiğini, takip dosyasında tebligatların müvekkiline usulüne uygun tebliğ edilmediğini, müvekkilinin takipten haberdar olmadığını, ihalenin yapılması ile takipten haberdar olduğunu, takibin iptali ve ihalenin feshi için şikayette bulunduklarını ancak şikayetlerin reddedildiğini, kararı istinaf ettiklerini, istinaf talebinin de reddedildiğini, kararı temyiz ettiklerini, yargılamanın devam ettiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan cevap dilekçesinde: şikayetçinin borçlu olduğunu, İİK 142. maddesi gereğince sıra cetveline karşı sadece alacaklıların şikayet ve itiraz yoluna başvurabileceğini, müvekkili bankanın ipotek alacaklısı olduğunu, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, İİK'nın 142. maddesi gereğince şikayetin sadece sıra cetvelinde yer alan ve sırasını kabul etmeyen alacaklı tarafından yapılabileceği, borçlunun şikayet dilekçesi nazara alındığında şikayetinde hukuki yararın bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi tarafından borçlunun şikayet dilekçesinin içeriği dikkate alındığında sıra cetveline şikayette bulunmasında hukuki yararın bulunmadığı, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bu karara karşı şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir" anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Anılan yasal düzenleme ile sıra cetveline şikayet hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, şikayetçi borçlunun şikayetinin aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekir. Adana Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece Mahkemesinin kararının gerekçesi bu şekilde değiştirilerek istinaf başvurusunun reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmamış ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan bölge adliye mahkemesi kararının, HMK’nın 370/4. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle Adana Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi DEĞİŞTİRİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesine gönderilmesine, 02.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8189, Karar No: 2010/14006, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8189 E.  ,  2010/14006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yere müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili mahkeme kararını, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Dava konusu anataşınmazda davacının maliki olduğu bağımsız bölümlere ilişkin tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25108, Karar No: 2019/9275, Tarih: 02.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25108 E.  ,  2019/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, güzellik ve kişisel bakım işyeri kurmak istediğini, komşusu ve arkadaşı olan davalının alınacak ... marka model makinanın ucuz bir şekilde temin edilebileceğini belirtmesi üzerine 03.04.2014 günü karşılıklı protokol yaptıklarını, bu protokolle davalıya 150.000,00 TL nakit para teslim ettiğini, davalının makineyi teslim etme yükümlülüğüne aykırı davrandığını ve davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, davalının haksız itirazının iptali ile %20 icra-inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, ... marka model makinenin alınması amacıyla davalı ile arasında yapılan protokol uyarınca davalının makineyi teslim etme yükümlülüğünü yerine getirmediğini bu nedenle bu protokol uyarınca davalıya ödediği bedel ve cezai şartın davalıdan tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini belirterek eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacıyla herhangi bir iş ilişkisi olmadığını, protokoldeki imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur. Davalının imza inkarı üzerine mahkemece grafoloji uzmanından rapor alınmıştır. Raporda;"... makine satış protokolü başlıklı 03.04.2014 tarihli belgedeki imzanın davalıya ait olmadığı, yine ikinci maddedeki bu para ...'e elden teslim edilmiştir şeklindeki ibarenin diğer bölümlerin yazımında kullanılan kalem mürekkebinden daha koyu mürekkebi içeren bir kalemle kısmen daha sert bir zemin üzerinde yazılıp eklenmiş olduğu..." tespit edilmiştir. Mahkemece, dava konusu alacağa dayanak gösterilen 03.04.2014 tarihli protokoldeki imzanın davalıya ait olmadığını, paranın teslim alındığına ilişkin ibarenin de sonradan belgeye eklendiğini, davacının işyerini 2010 yılında kapatmış olması ve bu tür işyerini işletebilmek için gerekli yasal şartları da taşımadığını, davalıya ayrıca para ödediğini ve aralarında ticari bir iş birliği olduğunu gösteren başkaca da bir delil dosyaya sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu protokoldeki imzanın basit tersimli olması nedeniyle grafoloji uzmanından alınan rapor yeterli olmayacaktır. Bu hali ile 28.03.2016 tarihli rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu durumda davacıya ait varsa daha fazla imza örnekleri celbedilerek, dosyada mevcut diğer mukayese imzaları ile birlikte Adli Tıp Kurumundan Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor aldırılarak davaya konu protokoldeki imzanın davalıya ait olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 29,20 TL peşin alınan harcın davacıya, peşin alınan 29,20 TL harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20821, Karar No: 2007/23201, Tarih: 10.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20821 E.  ,  2007/23201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç  gereç yardımıyla   Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin  arka yüzündeki  yatık  ışık verilerek   Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı  lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafomeetrik metotların uygulandığının  belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2296, Karar No: 2014/5360, Tarih: 19.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2296 E.  ,  2014/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/288-2013/267

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili banka ile davadışı T.. Ltd. Şti arasında akdolunan genel kredi sözleşmesinde davalıların kefil olarak yer aldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için girişilen takibe davalıların itirazları sonucu takibin durduğunu takip sonrasında davadan önce bir takım ödemeler olmuş ise de bunların öncelikle faiz ve masraflara mahsup edildikten sonra infazda nazara alınması gerektiğini belirterek, davalıların itirazlarının iptaliyle takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda takip sonrası ve davadan önce yapılan tahsilatlar da gözetilmek suretiyle davanın kısmen kabulüne tahsilde tekerrüre yol açmamak koşuluyla davalıların itirazlarının kısmen iptaline takibin 29.442,05 TL asıl alacak, 514,98 TL işlemiş faiz, 25.74 TL BSMV ve asıl alacağa dava tarihinden itibaren işleyecek yıllık %20,31 temerrüt faizi ve %5 BSMV (davalılar U.. S.. ve S.. S.. için 28.989,83 TL asıl alacak 405.65 TL işlemiş faiz 20.28 TL BSMV ve asıl alacak olan 28.989,83 TL'ye dava tarihi olan 03/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yıllık %20,31 temerrüt faizi ve %5 BSMV ile sınırlı olmak üzere devamına, İİK 67. maddesi uyarınca 5.888,42 TL (davalılar U.. S.. ve S.. S.. için 5.797,96 TL ile sınırlı olmak üzere) icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde 67.134,27 TL tutarındaki alacağın hesap katı tarihinden itibaren %20,3125 oranında ticari temerrüt faiziyle tahsilini talep etmiştir. Takipten sonra ancak davadan önce takibe konu borcun bir kısmının ödendiği anlaşılmaktadır. Davadan önce yapılan ödemeler yönünden itirazın iptali davası açılmasında hukuki yarar yoktur. İcra takibinde işlemiş faiz ayrıca hesaplanıp istenmemiş hesabın kat'ı tarihinden itibaren faiz yürütülmesi istenmiştir. Ne var ki hesap kat ihtarnamesi davalılardan H.. S..ve D... Ltd. Şti'ne sırasıyla 16/08/2012 ve 15/08/2012 tarihlerinde tebliğ olunarak üç günlük sürenin eklenmesi sonrasında bu davalılar yönünden temerrüt 20/08/2012 ve 19/08/2012 tarihlerinde ayrı ayrı gerçekleşmiştir. Diğer davalılara tebligat yapılmadığından onlar yönünden temürrüdün takip tarihi itibariyle oluştuğunun kabulü gerekir. Yine sözleşme hükümleri ve davacının fiilen uyguladığı faiz oranlarına göre talep edilen temerrüt faiz oranının istenebilir nitelikte olduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece davadan önce yapılan ödemeler düşüldükten sonra bakiye alacağa davalıların yukarıda belirtilen temerrüt tarihleri de gözetilerek taleple bağlılık kuralları gereğince %20,3125 oranında faiz yürütülmek suretiyle itirazın kısmen iptaliyle takibin devamına, takipten sonra ancak davadan önce ödenmiş olan miktarların da aynı şekilde temerrüt tarihinden ödeme tarihine kadar faiz yürütülmesine olanak sağlayacak şekilde hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hükmün tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1247, Karar No: 2014/1318, Tarih: 28.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1247 E.  ,  2014/1318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.