muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8121, Karar No: 2019/9890, Tarih: 14.10.2019

Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, cezaevine girdiğinde ödemelerde aksamaların olduğu, şirket müdürü olan...’yi aradığını, kimden ne kadar alacaklı olduklarına dair liste istediğini, ...’in de alacaklı oldukları şahısların senet ve sözleşmelerinin olduğunu, kendisine bunları getirdiğini, katılanın, şirketinden araç kiraladığını ve araçta 900TL hasar olduğunu, sözleşme üzerindeki kimlik bilgileri ile bu senedin üzerine hakiki alacağı olan 900 TL masrafı hiç arttırmadan yazdığını, ...'in yerine imza atmasının söz konusu olmadığını, katılanın aracı kiraladığını ve personelin dalgınlığından istifade ederek sözleşmeyi kendi kimlik bilgilerini verip imzayı yanındaki arkadaşı ...n’ın imza attığını beyanı karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın bahsettiği sözleşmenin mahkemeye getirtilerek incelenmesi, onaylı suretlerinin dosyaya konulması, şirket müdürü olan...’nin mahkemeye çağrılarak bilgi sahibi sıfatıyla dinlenilmesi, suça konu senedin kim tarafından ne zaman alındığının sorulması, bu kişinin şirkette çalışıp çalışmadığı, çalışıyorlar ise ne iş yaptıklarının araştırılması, araçta oluşan hasar yönünden tutanakların mevcut olup olmadığı mevcut ise mahkemeye getirtilerek incelenmesi ve...’nin imza ve yazı örneklerinin alınması, sanığın senet üstündeki imzanın ...’a ait olduğuna dair iddiası karşında, ...’ın mahkemeye çağrılarak bilgi sahibi sıfatıyla dinlenmesi, imza ve yazı örneklerinin alınması, denetime elverişli rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm tesisi,

Her nekadar sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmuşsa da; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2013 tarih ve 2013/3069 sayılı iddianamesinde, TCK'nın 204/1 maddesi gereğince resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, iddianamedeki sevk ve tavsife göre "nitelikli dolandırıcılık" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.1997 gün ve 88/147 sayılı, 15.11.2016 tarih ve 2016/14-335-419 sayılı kararları ile benzer nitelikteki birçok kararında da belirtildiği üzere; bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesi o olaydan da dava açıldığını göstermeyeceği, bu nedenle nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan bir davanın bulunmadığı gözetilmeden, iddianame anlatımından davanın nitelikli dolandırıcılık suçunu da oluşturacağından bahisle verilen görevsizlik kararı esas alınarak nitelikli dolandırıcılık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 14/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2089, Karar No: 2007/2903, Tarih: 02.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2089 E.  ,  2007/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davalının temyizi yönünden;

Temyize konu miktar 1.090 YTL'sını geçmemektedir.

HUMK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.090 YTL.yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Davacının temyizi yönünden ise;

Mahkemece yaptırılan inceleme ile alınan bilirkişi raporları hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ve genel idari giderler gibi giderler dahil edilmemesi gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda üretim giderlerine bu tür giderlerde dahil edilerek hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporlarının hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurullarından bu hususta ek raporlar alınıp, hasıl olacak duruma göre hüküm kurulmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 2.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35875, Karar No: 2016/19633, Tarih: 10.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/35875 E.  ,  2016/19633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 26/10/2007 tarihinde davalı .... Ltd. Şti.'de tıbbi mümessil olarak çalışmaya başladığını, 7 sene boyunca özverili biçimde çalışmasına rağmen, müteaddit kereler psikolojik baskı, bezdiri, aşağılayıcı tavırlar ve hakaretlere maruz kaldığını, bu baskılardan sonra dahi istifa etmeyen müvekkilinin iş akdinin, Kadıköy 24. Noterliği'nin 10/11/2014 tarih ve 23746 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile "eczanelere satış olmamasından hareketle, belirtilen eczanelerle çalışılmadığı gerekçesi" ile İş Kanunu'nun 25/II-e maddesi kapsamında feshedildiğini, feshin geçerli nedene dayanmadığını, iddia edilen hususun doğru olmadığını, müvekkilinin tanıtımlarını ve ziyaretlerini yaparak, siparişleri davalı firmaya bildirdiğini, bahsi geçen siparişleri ihtarnamede zikredilen eczanenin teslimden kaçınmış ve almamış olmasının müvekkilinin kusuru olmadığını iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespiti ile müvekkilinin işe iadesine, müvekkiline 8 aylık ücreti tutarında tazminat ödenmesine ve çalıştırılmadığı süreler için 4 aylık ücret ve haklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı .... Ltd. Şti. vekili, davacının diğer müvekkili ... A.Ş.'nin sigortalı çalışanı olduğunu, bu durumun iş sözleşmesi ile sabit olmasına ve davacının da bunu bilebilecek durumda olmasına rağmen davanın ... Ltd. Şti.'ye açıldığını, her iki şirketin grup şirketi olup ikametgah adreslerinin aynı olduğunu, bu nedenle HMK'nın 124. maddesi gereğince davalının ... A.Ş. olarak düzeltilmesini talep ettiklerini, davacının 26/10/2007 tarihinden itibaren tıbbi mümessil olarak çalıştığını, 03/11/2014 tarihinde Bölge Müdürlüğü tarafından tutanak ile "Davacının ibraz ettiği raporlarında Eylül ayında İSKOP ecza deposundan satış yaptığını belirttiği, .... Eczanesi .... Eczanesi, ..... Eczanesi ve .... Eczanesi ile ilgili olarak yapılan araştırmalarda, bu eczanelerin ... ecza deposu ile çalışmadığı ve böyle bir satışın olmadığının" tespit edildiğini, söz konusu tutanağın Personel Müdürlüğüne ulaştırılmasını müteakip 04/11/2014 tarihinde davacının savunmasının talep edildiğini, davacının 05/11/2014 tarihli savunmasında, tutanakla tespit edilen durumun varlığını kabul ederek eczacıların kendisini yanılttığını belirttiğini, davacının bu eylemlerinin İş Kanunu'nun 25/II-e maddesine uyduğunu, bu nedenle iş akdinin 10/11/2014 tarihinde feshedildiğini, davacının sipariş almadığı ve satış yapmadığı halde belirtilen eczanelerden sipariş aldığını ve satış yaptığını beyan ettiğini, bu davranışın doğruluk ve bağlılığa uymayan bir eylem olduğunu, davacının müvekkilinin güvenini açıkça kötüye kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; davalı ....Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın usulden (husumetten) reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın ise esastan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davalı .. Ltd. Şti. açısından davanın husumetten reddi, davalı ... A.Ş.'aleyhine açılan davanın ise esastan reddi nedeniyle; davalılar vekili lehine, ret sebebinin ayrı olması nedeni ile ayrı ayrı 1.500,00’er TL vekalet ücretine hükmedilmiş isede, davalı vekili cevap dilekçesinde, fesih işlemini yapmaya yetkili kişinin iki şirket içinde yetkili olduğunu ve davanın açıldığı şirket yönünden bir maddi hata olduğunu belirtmiş ve maddi hatanın kabullerinde olduğunu açıklamıştır. Davalı taraf taraf değişikliğine rıza göstermiştir. Bu durumda davanın davalı .. Ltd. Şti. açısından husumetten reddi nedeniyle red vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir

F)Sonuç:

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin paragrafının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine;

“Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5186, Karar No: 2011/3827, Tarih: 27.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5186 E.  ,  2011/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmü Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 156 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14638, Karar No: 2023/1421, Tarih: 22.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/14638 E.  ,  2023/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Mahkûmiyet

Kumluca Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2009 tarihli, 2008/2369 Soruşturma, 2009/295 Esas, 2009/138 İddianame numaralı iddianamesiyle hükümlü hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e, 143, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

Kumluca Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2011 tarihli ve 2009/301 Esas, 2011/329 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 141, 143, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 22.06.2012 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 29.09.2022 tarihli ve 2021/25782 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2022 tarihli ve KYB-2022/130454 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.11.2022 tarihli ve KYB-2022/130454 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın katılana ait ... plaka sayılı kırmızı renkli, yamaha marka motosikleti, Kumluca Kültür Park yanında bulunan açık otoparktan çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, hükümlünün katılana ait ... plaka sayılı kırmızı renkli, yamaha marka motosikleti, Kumluca Kültür Park yanında bulunan açık otoparktan direksiyon kilidi ile kilitli iken çalması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesinde tanımlanan adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kumluca Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2011 tarihli ve 2009/301 Esas, 2011/329 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle aleyhe sonuç doğurmamak üzere KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6754, Karar No: 2019/3148, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6754 E.  ,  2019/3148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5782, Karar No: 2019/7210, Tarih: 09.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5782 E.  ,  2019/7210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2018/311-2019/506

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme ... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, "Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir" (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).