muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/330, Karar No: 2012/558, Tarih: 12.09.2012

MUHALEFET ŞERHİ

Davaya müdahale talep edenler; davalı borçludan alacaklı olan kişilerdir. Açılan davanın ve davalının davayı kabul beyanının muvazaya dayandığını, amacın kendilerinden mal kaçırma olduğunu açıklamışlardır. Bilindiği gibi İİK'nın 277 v.d maddeleri icra takibinde alacaklı bulunanların borçlunun mal kaçırma amaçlı tasarruflarının iptalini sağlamak için dava açma imkânı tanımıştır.

Borçlunun davayı kabul beyanı da iptale tâbi tasarruflardandır. Alacaklıların müstakil bir dava açma yerine bu davanın reddini sağlamak için müdahale talep etmeleri  yerinde olup aslî müdahil sayılmaları gerekir. Öyle olunca; davanın taraflarının Yargıtay bozma ilamına uyulmasını istemeleri kendilerini bağlamayacağından mahkeme direnme kararı verebilir. Müdahale taleplerinin harçlandırılarak, esasının incelenerek dava sonuçlandırılmalıdır. Ayrıca yüksek kurulda karara karşı karar düzeltme isteminde bulunulamayacağı, miktarın karar düzeltme sınırının altında olduğu sonucuna varılmıştır. Oysa müdahale talebine konu icra takibindeki alacağın miktarı ve taşınmazın değeri dikkate alındığında karar düzeltme sınırının üzerinde bulunduğu ve karar düzeltme talep olunabileceği ortadadır.               Bu nedenlerle aksine oluşan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/3834, Karar No: 2011/22615, Tarih: 01.12.2011

11. Ceza Dairesi 2008/3834 E., 2011/22615 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/3834 E., 2011/22615 K.**

**- RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 339 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Sanık müdafiinin, yasal şartları oluşmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip, incelenerek gereği görüşüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin mahkemenin yetkisiz olduğuna, sübutun bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, eylemin teselsül etmediğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Suç tarihinde bir başkası ile resmen evli olan sanığın, bu evliliğini göstermeyen ve ilgili memur tarafından kasten düzenlendiği sabit olmayan suça konu nüfus kayıt örneğini alarak, S…

… Belediyesi Evlendirme Memurluğu'na müracaat ederek beraat eden diğer sanık Aslı ile evlilik işlemi yaptırmak suretiyle zincirleme biçimde gerçekleştirdiği eyleminin, suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK'nın 342/1 ve 80. maddelerinde düzenlenen memur olmayan kimsenin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20558, Karar No: 2012/25362, Tarih: 10.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20558 E.  ,  2012/25362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 105.000,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalıdan 105.000,00 TL bedelle dükkan satın aldığını, dükkanın tahsisinin müvekkili adına yapıldığını, ancak bir süre sonra dükkanın tesliminin yapılmayacağının bildirilmesi üzerine, müvekkilinin ödediği 105.000,00 TL'nin iadesi için davalıya başvurduğunu, davalının borca karşılık müvekkiline çek verdiğini, çeklerin vadesinde ödenmemesi üzerine davalı aleyhine başlatılan icra takibine karşı davalının imza itirazında bulunduğunu, yargılama sonunda imzaların davalıya ait olmadığının tespiti üzerine icra takibinin iptaline karar verildiğini belirterek; 105.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 105.000,00 TL'nin davalıya ödenmediğini, taraflar arasında hukuki ve ticari ilişki bulunmadığını, davacının iddiasını yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini, çeklerdeki imzaların davalıya ait olmadığının icra mahkemesi kararıyla kanıtlandığını belirterek; davanın reddini savunmuştur.Mahkemece; davacının iddialarını yazılı belge ile kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Kesin delil ile ispatı zorunlu olan bir vakıa kesin delillerle ispat edilemezse, ispat yükü kendisine düşen taraf karşı tarafa yemin teklif etme hakkına sahiptir. Kesin delil niteliğinde bulunan yemin deliline dayanan taraf, bu delile sıra geldiğini başka türlü bilemeyeceğinden; mahkeme, yemin teklif etmek hakkı bulunduğunu istek sahibine hatırlatmakla yükümlüdür.Somut olayda; ispat yükü kendisine düşen davacı, davalıya 105.000,00 TL verdiğini kesin delillerle ispatlayamamıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığından, mahkemece; davacının davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmadan karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24776, Karar No: 2015/22778, Tarih: 18.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/24776 E.  ,  2015/22778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının rahatsızlığı nedeniyle iş akdinin keyfi bir biçimde sonlandırıldığını, işyerinde şoförlüğün dışında yapabileceği pek çok iş alanı bulunduğunu iddia ederek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davacının hat şoförü olarak çalışmakta iken sağlık sorunları yaşadığını, 29.01.2014 tarihli dilekçesi ile İzmir Kemalpaşa İlçe Devlet Hastanesi’nin “otobüs şoförlüğü yapması sakıncalıdır” kararını içeren sağlık kurulu raporunu sunarak geri hizmet talebinde bulunduğunu, davalı şirket tarafından yapılan araştırma ve değerlendirmeler sonucunda davacının istihdam edileceği boş ve uygun bir pozisyon bulunmadığını, zorunlu olarak davacının tüm yasal hakları ödenmek sureti ile hizmet akdine 10.03.2013 tarihinde son verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Büyükşehir Belediyesi şirketinin işçisi olan davacıya başka birimlerde ya da belediye şirketlerinde geçici görevlendirme veya hizmet akdinin devri yada başka bir kadroda çalışma teklif edilmediği, davalı şirket tarafından da şirketin organizasyon yapısı içinde çalıştırabileceği uygun bir kadro olmadığı, feshin kaçınılmaz olduğu ve feshin son çare olması kuralına uygun olarak davacının iş akdinin feshedildiği ispat edilemediğinden davalı işverence yapılan iş akdinin feshinin geçersizliği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının 29.01.2014 tarihli dilekçesi ile, “ekte sunduğum rapora istinaden geri hizmette değerlendirilmem hususunda gerekenin yapılmasını saygılarımla arz ederim” şeklinde işverenden görev yeri değişikliği talebinde bulunduğu, dilekçesi ekinde sunduğu İzmir Kemalpaşa İlçe devlet hastanesinin 23.01.2014 tarihli Sağlık Kurulu raporunda “hastanın yapılan muayenesinde lumbago, siyatik tanısı mevcut olup lombar lordozda düzleşme……..nedeni ile otobüs şoförlüğü yapması sakıncalıdır.” yazdığı, 10.03.2014 tarihli fesih bildirimi ile işveren tarafından sağlık nedeniyle iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçi, kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse, işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/I-b maddesi uyarınca “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması kaydı ile hastalık, kaza, doğum ve gebelik gibi hallerde işveren için iş sözleşmesini bildirimsiz fesih hakkının; belirtilen hallerin işçinin işyerindeki çalışma süresine göre 17 nci maddedeki bildirim sürelerini altı hafta aşmasından sonra doğacağı” kurala bağlanmıştır. Anılan maddeye göre davacının rahatsızlığı nedeni ile devamsızlığının ihbar öneline ilaveten 6 hafta aralıksız devam etmesi halinde, işverenin bildirimsiz fesih hakkı doğmaktadır. Bu fesih nedeni, sağlık nedenlerinden kaynaklanan haklı nedendir.

Somut olayda, davacının rahatsızlığı nedeniyle şoförlük haricinde, davalı şirketin başka kadrolarında çalışıp çalışamayacağı yönünde hukukçu bilirkişiden rapor alınmıştır. Ancak, bilirkişi raporu, yeterli açıklıkta olmayıp denetime elverişli değildir.

Yapılacak iş, hukukçu bilirkişinin yanında, -alanında uzman- insan kaynakları uzmanı ve doktor bilirkişi alınarak davalı işyerinde keşif yapılmak suretiyle davacının rahatsızlığına uygun çalışabileceği başka bir kadro olup olmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda inceleme yapılıp rapor alınarak çıkacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yapılacak iş, hukukçu bilirkişinin yanında, -alanında uzman- insan kaynakları uzmanı ve doktor bilirkişi alınarak davalı işyerinde keşif yapılmak suretiyle davacının rahatsızlığına uygun çalışabileceği başka bir kadro olup olmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda inceleme yapılıp rapor alınarak çıkacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1450, Karar No: 2014/4558, Tarih: 16.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/1450 E.  ,  2014/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/182629

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 25/05/2012, 2011/21 (E) ve 2012/127 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. H..'nun mağdur Salih'e yönelik eylemi ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ve mağdura yönelik eylemi bakımından tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; sanık M. A. ile mağdur Salih'in amca yeğen oldukları, olaydan önce mağdurun diğer amcası olan Şaban ile mal paylaşımı nedeniyle aralarında yaşanan tartışmayı Şaban'ın sanığa ilettiği, olay saatlerinde ise sanığın kendi kullanımındaki araçla yanında tanıklar Cihan ve Mehmet

de bulunduğu halde seyir halinde iken mağduru yolda görerek yavaşladığı ve mağdura amcası Şaban ile neden tartıştıklarını sorduğu, mağdur Salih'in hakaret içeren sözlerle kendisini terslemesine sinirlenen sanığın araçtan inerek üzerindeki silahı çıkartıp yaklaşık yarım metre mesafeden mağdura ateş ettiği, ilk atış sonucu batın bölgesinden yaralanan mağdurun sanık ikinci atışını yaparken elini iteklemesi sebebiyle ikinci isabeti bacak bölgesinden aldığı ve mesane rüptürüne, femoral arterde yaralanmaya, sol siyatik sinir hasarına, sol ayak aksamasına, vücudunda hayati fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek mahiyette kemik kırığına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve yaraların niteliği ile kullanılan aletin elverişliliği birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanığın aldığı ceza miktarına göre, hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321 maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünceye uygun, kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 16/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9802, Karar No: 2012/13433, Tarih: 16.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9802 E.  ,  2012/13433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye davasının reddine, itirazın kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmiş, hüküm tüm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar, davalı ... ... Et Lok. Ve Gıda Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiş ise de bu defa davalı şirketi temsilen yetkili müdür ... tarafından verilen 17/01/2012 tarihli dilekçeyle temyiz talebinden feragat edilmiş bulunulduğundan vaki feragat sebebiyle temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalılardan ... ile ...'ın temyiz itirazlarına gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden alınmasına, 16/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14514, Karar No: 2010/21736, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14514 E.  ,  2010/21736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15042, Karar No: 2017/13624, Tarih: 08.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15042 E.  ,  2017/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01.06.1989-17.04.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini, yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmadığını, işletme sorumlusu olarak ayda iki gün hafta sonu nöbet tuttuğu halde ücretinin ödenmediğini beyanla yıllık ücretli izin ve hafta sonu çalışması ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının izinlerinin kullandırıldığını ve hafta sonu nöbeti ücretlerinin ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Haftalık iş süresinin sözleşmelerle kırkbeş saatin altında belirlenmesi mümkündür. Bu halde haftalık çalışma süresini aşan kırkbeş saate kadar olan çalışmalar ise 4857 sayılı Yasanın 41. maddesinin üçüncü fıkrasında, “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılmıştır. İşçinin normal çalışma süresinin haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

2-Haftalık iş süresinin sözleşmelerle kırkbeş saatin altında belirlenmesi mümkündür. Bu halde haftalık çalışma süresini aşan kırkbeş saate kadar olan çalışmalar ise 4857 sayılı Yasanın 41. maddesinin üçüncü fıkrasında, “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılmıştır. İşçinin normal çalışma süresinin haftalık kırkbeş saatin altında belirlenmesi halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı işverene ait olan öğrenci yurdu işyerinde yaklaşık ondokuz yıl süre ile işletme sorumlusu (idareci personel) olarak çalıştığını, işyerinde idareci personele ayda 2 cumartesi veya pazar günü nöbet tutturulduğunu bu kapsamda tutmuş olduğu nöbetlere karşılık ücret ödenmediğini iddia ederek söz konusu çalışmasının karşılığında hafta sonu çalışması ücreti talep etmiştir. Davalı işveren, davacının, işyerinde haftalık kırkbeş saati aşan çalışması olmadığını, tutmuş olduğu nöbetlerin karşılığında nöbet ücreti ödendiğini savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda dava konusu hafta sonu nöbet alacağı tanık beyanları ve işyeri kayıtlarına göre iki ayrı dönem halinde hesaplandığı, ibraz edilen işyeri kayıtlarına (ücret bordroları ve puantaj kayıtları) göre davacının ayda bir ya da iki defa nöbet tuttuğu, davacıya tuttuğu her nöbet karşılığında dokuz saatlik ücreti karşılığında nöbet ücreti adı altında ödeme yapıldığı, bu çalışmanın niteliği itibari ile fazla çalışma olduğundan hareketle davacıya buna karşılık ücretinin yüzde elli zamlı tutarı üzerinden ödeme yapılması gerektiği halde sadece normal ücreti ödendiği gözetilerek hesaplama yapıldığı, yine davacının puantaj kaydı bulunmayan dönemdeki çalışmaları yönünden ise tanık beyanlarına göre ayda iki defa nöbet tuttuğu kabulü ile aylık onsekiz saat çalışması ücretinin yüzde elli zamlı tutarı üzerinden hesaplanmıştır.

Dosya kapsamına göre davalı işyerinde haftalık çalışma süresinin kırk saat olarak belirlendiği, buna karşın davacının idareci personel olarak hafta sonu gelerek nöbet tuttuğu, bu nöbetin haftalık dokuz saat olduğu, tanık beyanları ile ispat edilen dönemde ayda iki hafta, diğer dönemde ise kayıtlara göre ayda bir ya da iki hafta tutulduğu anlaşılmış olup bu çalışma düzenine göre çalışılan her nöbetin beş saatlik kısmının fazla sürelerle çalışma, dört saatlik kısmının ise fazla çalışma olduğu gözetilmeksizin tamamının fazla çalışma kabul edilerek yüzde elli zamlı ücret üzerinden hesaplanması isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1179, Karar No: 2014/8051, Tarih: 30.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1179 E.  ,  2014/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2011/300-2013/245

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.10.2013 tarih ve 2011/300-2013/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli bulunan faydalı model belgesine konu "kilitli, içinde ürün saklanabilen anahtarlık" buluşunun 2005'ten beri kullandıkları kendi ürünleri karşısında yeni olmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli olan faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istenmiştir

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sunduğu delillerin dava konusu buluşun yeniliğini ortadan kaldırıcı mahiyette olmadığı, ancak mutlak yenilik kriteri gereğince bilirkişi kurulunun tespit ettiği üzere, davalıya ait buluşun çok uzun yıllardır kullanılan "fotoğraf taşınan kolye uçları" karşısında yeni olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir