muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4231, Karar No: 2019/551, Tarih: 23.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4231 E.  ,  2019/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2017 tarihli ve 2017/133 esas, 2017/661 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 27/04/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen soruşturma sonucunda, 27/12/2014 tarihli ve 2014/143732 soruşturma, 2014/1369 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 02/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca kararın gereğinin ifası için 18/02/2015 tarihinde Ankara Batı Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 19/02/2015 tarihli çağrı yazısının 02/03/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 09/03/2015 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, müdürlükte bilgilendirme formu tebliğ edilerek aynı tarihte hastaneye sevk edildiği, takip ve tedavi programına alındığı, Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 28/04/2015 tarihli yazısı ile tedavi takip programına uyum gösterdiği, denetimli serbestlik tedbirine müdürlükçe devam edilmesinin uygun olduğunun bildirildiği, bunun üzerine denetim planı hazırlanarak müdürlükte elden tebliğ edildiği, 24/07/2015 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 26/08/2015 tarihli uyarı yazısının 31/08/2015 tarihinde müdürlükte elden tebliğ edildiği, uyarı tebliğinden sonra 21/10/2015 tarihli SAMBA programına katılmadığı, 26/10/2015 tarihinde mazeret dilekçesi vererek 21/10/2015 tarihli Genel Cerrahi Uzmanı tarafından düzenlenmiş 2 günlük istirahat raporu sunduğu, müdürlükçe raporun doğruluğunun hastaneden araştırıldığı, Sincan Devlet Hastanesi'nden verilen cevabi yazıda bu isimde çalışan bir doktorun olmadığının bildirilmesi üzerine mazeretin reddine karar verilerek evrakın 27/10/2015 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05/05/2016 tarihli 2016/71826 soruşturma ve 2016/20581 esas, 2016/17524 sayılı iddianamesi ile TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozma istemine konu Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2017 tarihli, 2017/133esas ve 2017/661 sayılı kararı ile; ısrar şartının oluşmadığı gerekçesiyle ”karar verilmesine yer olmadığına, infazın kaldığı yerden devamına” karar verildiği, kararın 18/07/2017 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 27/12/2014 tarihli ve 2014/143732 soruşturma, 2014/1369 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 05/05/2016 tarihli ve 2016/71826 soruşturma, 2016/20581 esas, 2016/17524 sayılı iddianamesiyle kamu davasının açılması üzerine sanığın yapılan yargılamasında, sanığa yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar şartının gerçekleşmediğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2017 tarihli ve 2017/133 esas, 2017/661 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2017 tarihli ve 2017/133 esas, 2017/661 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı, somut olayda mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği anlaşıldığından kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek, denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden Kanun'da düzenlenmeyen “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Ankara 30. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2017 tarihli ve 2017/133 esas, 2017/661 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 23/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12895, Karar No: 2012/29224, Tarih: 11.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/12895 E.  ,  2012/29224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Mağdur ...'ın merdivenden düşüp yaralandığı iddia edilmesine göre olay yerinde keşif yapılarak düşme sonucu mağdurun ayağında oluşan kırık ve yaranın meydana gelip gelmeyeceğinin tesbit edilmemesi,

2-Adli tıp kurumunda, yaralanmanın darbe sonucu mu veya düşmeye bağlı olarak mı gerçekleştiği hususunda ayrıntılı rapor talep edilip bu hususun açıklığa kavuşturulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4254, Karar No: 2017/8681, Tarih: 31.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4254 E.  ,  2017/8681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin ... Cadddesi, ... mahallesi, ... Sitesi B Blokta kendisine ait taşınmazda oturduğunu, davalının ise aynı blokun zemin katında kendisine ait dükkan vasfındaki taşınmazda "..." adlı iş yerini işlettiğini, sitede mantolama tabir edilen ısı yalıtım işinin yapıldığını, davalının işyerini mimari projeye aykırı olarak büyüttüğünü ve büyüttüğü bu alanın üzerine iş yeri ve reklam panosu asmak suretiyle taşınmaza müdahalede bulunduğunu, davalının ısı yalıtım sistemini kesmek, iş yeri ve reklam panoları ile tente yapmak suretiyle yapmış olduğu haksız müdahalesinin men'ine, ısı yalıtım sistemi kesilmek suretiyle yapılan tente, pano ve levhaların kaldırılmasına, davalının haksız müdahalesi sonucu ısı yalıtım sisteminde ısı köprüsü oluştuğundan bunun onarımının mümkün olup olmadığı ve onarım bedelinin miktarının, onarımın mümkün olmaması halinde apartmana yeniden ısı yalıtım projesinin yaptırılmasına ve apartmanın ısı yalıtım malzemesi ile kaplanması halinde oluşacak giderlerin ve müvekkiline düşecek payın tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık elatmanın önlenmesi ve tazmin giderlerinin tespiti istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

Davacı taraf dava dilekçesinde ve beyanlarında; davalı tarafça işyeri reklam ve panoları yapılmak suretiyle ısı yalıtımına zarar verildiği belirtilmiş bilirkişi raporunda ve mahkeme kararında bu yönde yeterli bir inceleme yapılmamıştır.

Davacı taraf dava dilekçesinde ve beyanlarında; davalı tarafça işyeri reklam ve panoları yapılmak suretiyle ısı yalıtımına zarar verildiği belirtilmiş bilirkişi raporunda ve mahkeme kararında bu yönde yeterli bir inceleme yapılmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin 2. (1086 sayılı HUMK 388. ve 389. maddeleri) fıkrası "hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmünü içermekte olup, taşınmaza ait tapu kayıtları ve yönetim planı celp edilip; proje yerinde uygulanarak ve krokiye de bağlanmak suretiyle davalının anataşınmazın ortak yerlerine müdahalesinin olup olmadığı ve eski hale getirilmesine karar verilen hususların neler olduğu ile bunların ne şekilde eski hale getirileceği anılan yasa kuralı uyarınca kararın hüküm sonucu kısmında birer birer şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça yazılması gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak talepleri tek tek karşılar nitelikte olumlu ya da olumsuz karar verilmemiş olması, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 31/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6866, Karar No: 2018/946, Tarih: 25.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/6866 E.  ,  2018/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 08/08/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın beraatine dair Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/04/2017 tarihli ve 2016/573 esas, 2017/244 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 21/08/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 03/12/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması veya kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yapılan uyarıya rağmen ikinci kez yükümlülüklerini ihlal ederek tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/04/2017 tarihli ve 2016/573 esas, 2017/244 sayılı kararı ile "kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleştirilmediğinden denetim süresinin de başladığından söz etmenin mümkün olmadığı” gerekçesi ile “sanığın beraatine” karar verildiği ve kararın altında da “Karar kesinleştiğinde, gerekçe içeriği nazara alınarak gereğinin takdir ve ifası için kararın, kesinleşme şerhli bir suretinin Uyap ortamından Bolu Cbs'ye gönderilmesi gerekmektedir” şeklinde açıklamaya yer verildiği, hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak "sanık hakkında verilen erteleme kararında karara karşı başvurulacak yasa yolu ve süresi gösterilmediğinden usulsüz olarak kesinleştirildiği" gerekçesi ile beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...Hallerinde verilir." şeklinde düzenleme yer aldığı, somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın usulüne uygun kesinleştirilmediği ve denetim süresinin başlamadığı gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/04/2017 tarihli ve 2016/573 esas, 2017/244 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasında, “Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması, d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması, e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması, hallerinde verilir.”, 8. fıkrasında ise, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, mahkemece “kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı usulüne uygun kesinleştirilmediğinden denetim süresinin de başladığından söz etmenin mümkün olmadığı” gerekçesi ile, “sanığın beraatine” karar verilmiş ise de, yargılama sonucunda “beraat” kararı verilebilecek haller CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, mahkemenin beraat kararı verme gerekçesi dosya kapsamına ve yasaya uygun değildir. Ayrıca, “beraat” kararı ile yargılama sonlandırılınca, sanığın bütün yükümlülükleri ortadan kalkacağından, yargılama konusu eyleme ilişkin beraat kararı verildikten sonra ayrıca kararın altına “karar kesinleştiğinde dosyanın gereğinin takdir ve ifası için C.Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği” ibaresine yer verilerek hüküm karıştırıldığından, kararın infaz kabiliyeti bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, mahkemenin takdirine ve delillerin değerlendirilmesine göre, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirdi.

Ancak somut olayda mahkemece yukarıda belirtildiği üzere CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında yer almayan bir nedenle yasaya ve hükmün gerekçesine aykırı şekilde “sanığın beraatine” karar verilmiş, sonra da sanki durma kararı verilmişcesine “karar kesinleştiğinde dosyanın gereğinin takdir ve ifası için C.Başsavcılığına gönderilmesi gerektiği” ibaresine yer verilerek hükümde çelişkiye neden olunmuştur. Bu şekilde çelişkili hüküm kurulması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Bolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/04/2017 tarihli ve 2016/573 esas, 2017/244 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16591, Karar No: 2015/28263, Tarih: 07.09.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/16591 E.  ,  2015/28263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/44025

MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

NUMARASI : 2011/208 (E) ve 2011/367 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanık A.. Ç..'ın, sanık A.. G..'in imzasını taklit ederek, Halk Bankası ... Şubesi ... numaralı hesaba ait, ... seri numaralı, 31/09/2007 keşide tarihli 4.440 TL bedelli çeki yetkili olmadığı halde keşide ederek katılan ile aralarında önceden doğan borç ilişkisine karşılık olarak katılana verdiğinin iddia olunması, sanık A.. Ç..'ın şirketin çekini A.. G..'in talimatı ile imzalayarak reklam firmasına verdiğini, söz konusu reklam hususunda A.. G..'in haberi olduğunu, ilanların yapılıp reklam kampanyası bittikten sonra iş yerine reklamı yapan firma yetkililerinin geldiğini, A.. G'in telefonla aradığını, durumu bildirdiğini, kendisine de çekle ödeme yetkisi verdiğini, firma yetkililerinin bunu bilmekte olduğunu, kendisinin bu şekilde talimat üzerine çeki tanzim ettiğini, daha önceden de A.. G..'in kendisine verdiği sözlü yetki ile de pek çok talimat üzerine çek keşide ettiğini ve bu çekleri de firmaların kendilerinin ödediği, şeklindeki savunması, çek sahibi A.. G..'in sanık olarak alınan beyanında Ali'nin savunmasını doğrular şekilde işleri fiilen sanık Ali'nin yürüttüğünü, suça konu çekler üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını, o zamanlarda K.. ile de ilgilendiğini, imza sirküsü, çek verilmesi ve diğer işler olduğunda haber verildiğinde kendisinin imzaladığını, ürün aldığı zamanında kendisi yaptığı anlaşmayı belirttiğni ona göre ilgili yerlere çek veya senet tanzim edip gönderdiklerini, firmanın çoğunlukla açık hesap çalıştığı için ödemelerin daha sonra yapıldığını, ... firmasına kendisinin uzun süre Kırıkkalespor ile Bursa' ya gidip orda kaldığı dönemde A.. Ç..'ı ile anlaşarak reklam verildiğini, reklamın verildiğini sonradan öğrendiğini, bu sırada firmada ekonomik sıkıntı içinde olduğunu, açıklaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti ve suç kastının tayini bakımından;

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 ile 19.04.2009 gün ve 22138 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında suç kastından söz