muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9269, Karar No: 2011/10860, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9269 E.  ,  2011/10860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, borçlu olmadığının ve yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava davacının, davalı kuruma 5335 sayılı Kanun'a göre yersiz yaşlılık aylığı borcu bulunmadığının tespitiyle aksi kurum işleminin iptali ve yaşlılık aylığının kesildiği tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanun'un 63.maddesi olduğu ve davacının 506 sayılı Kanun'a göre bağlanan yaşlılık aylığının ancak 506 sayılı Kanun'a tabi çalışması halinde kesilebileceği, davacı T.C.Emekli Sandığı iştirakçisi olarak çalıştığından yaşlılık aylığının kesilemeyeceği gerekçesiyle istemin kabulü ile davacının 17/09/2006-17/09/2009 tarihleri arasında ödenen aylıklar nedeni ile 44.949,687 TL borç çıkaran Kurum işleminin iptaline ve ... 4. İcra Müdürlüğünün 2010-1059 sayılı icra dosyasındaki takibin iptaline, davacının borcu bulunmadığının tespiti ile 17/09/2009 tarihinden itibaren kesilen aylıklarının kesildiği tarihten itibaren ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 14/08/2004 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Sigortalı olarak çalışırken ayrılıp 7425 gün sigortalılık süresi 540 gün askerlik borçlanması ile birlikte 15/08/2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı, aynı dönemde ... Üniversitesi Sapanca Meslek Yüksek Okulunda öğretim görevlisi olarak 18/08/1997 tarihinde 657 sayılı Kanun'a tabi olarak çalışmaya başlaması nedeni ile S.G.K'ca yaşlılık aylığının kesilerek 17/06/2010 tarihi itibari ile davacının 17/09/2006-17/09/2009 tarihleri arasında aldığı yaşlılık aylıklarından 44.949,87 TL. ana para ve 8.996,51 TL. faiz ve 5,00 TL tebligat gideri ile birlikte toplam 53.951,38 TL nin ödenmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 63.maddesi değil 21/04/2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan madde de; “Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 63.maddesi değil 21/04/2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan madde de; “Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya

görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamayacakları, diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmayacağı,

Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamayacakları,

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun ek 11 inci maddesine göre 01/01/2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararlarının uygulanmayacağı, Bu maddenin 2. ve 3. fıkra hükümlerinin; (f) bendi gereğince yaş haddini aşmamış olmaları kaydıyla her derece ve türdeki örgün ve yaygın eğitim kurumlarında ders ücreti karşılığı ders görevi verilenlere (üniversitede ders ücreti karşılığı ders görevi verilenler hakkında yaş haddini aşmamış olmaları kaydı aranmaz) uygulanmayacağı bildirilmiştir.

Yapılacak iş; uyuşmazlığı 5335 sayılı Kanun'un 30.maddesi çerçevesinde değerlendirip çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum’un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/886, Karar No: 2019/11605, Tarih: 02.07.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/886 E.  ,  2019/11605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ... ve ...’e yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ... ve ...’e yönelik işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında katılanlar ..., ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Olay sırasında suça sürüklenen çocuğun tanınmamak için kar maskesi taktığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin TCK'nın 142/2-f. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, aynı Yasanın 142/1-b. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Katılanlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçlarına ilişkin olarak, suça sürüklenen çocuğun, katılan ...’in işyerinden iki adet kola ve ayran aldıklarını, müşteki ...’in işyerinden de iki adet tornavida ve bir adet pense aldıklarını beyan etmesi karşısında; katılan ...’in işyerinden iki adet kola ve ayran ve katılan ...’in işyerinden de iki adet tornavida ve bir adet pense çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun yakalandıktan sonra kolluk görevlilerine katılan ...’ın işyerinden çaldıkları plastik para tablasının yerini göstermek suretiyle iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; katılan ...’a kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son. maddesi gereği suça sürüklenen çocuğun ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine yine 1412 sayılı CMUK'nun 325. maddesi uyarınca 2 ve 3 nolu bozmadan hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen ...'ın da yararlandırılmasına, 02.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4404, Karar No: 2019/1112, Tarih: 13.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4404 E.  ,  2019/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada .... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen .../04/2017 tarih ve 2017/46-2017/179 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin keşidecisi olduğu, 11.02.2006 tarihli 100.000 TL bedelli bononun müvekkiline verildiğini, yapılan takibe bonoda tek imza bulunduğu, şirketin çift imzayla bono düzenlemeye yetkili olduğu belirtilerek itiraz edildiğini, işbu itiraz sonrası takibin iptaline karar verildiğini, davalı şirketin çok sayıda çek ve bonoyu tek imza ile tanzim ederek bu durumu ticari teamül haline getirdiğini ileri sürerek 100.000 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket adına bononun çift imza ile tanzim edilebileceğini, dava konusu bononun ise ... tarafından tek imza ile düzenlendiğini, davacının şirketi temsile yetkili kişileri araştırması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin iki yetkilisinin imzası ile kambiyo senedi tanzim edebileceği halde şirketin tek yetkilisince de borçlandırıcı işlemlerde bulunduğu, davalı şirketin ve diğer temsil yetkisine sahip ortağın bu duruma rıza gösterdiği ve icazet verdiği, bu durumun mutad bir uygulamaya dönüştüğü, ayrıca ceza mahkemesince bu hususun tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, 100.000TL'nin dava tarihinden geçerli yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.123,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26171, Karar No: 2010/7578, Tarih: 30.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26171 E.  ,  2010/7578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 30/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4677, Karar No: 2014/3663, Tarih: 06.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/4677 E.  ,  2014/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2715, Karar No: 2009/3131, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/2715 E.  ,  2009/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kuşadası İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının ihtiyati haczinin 25.04.2006 günü kesin hacze dönüşmüş olmasına rağmen, hatalı hesaplama ile kendi hacizlerine iştirak ettirildiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince icra müdürlüğünün 19.04.2006 günlü yazısı ile haczin konulduğu, tapuya şerh tarihinin 25.04.2006 olduğu; her iki yanın haczinin de 19.04.2006 tarihinde konulduğu ve paylaşımın garameten yapılması gerektiğinden bahisle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yanca 29.03.2006 günü girişilen takipte ödeme emri borçluya 13.04.2006 günü tebliğ edilmiş ve kambiyo senetlerine özgü genel haciz yolu ile takipte itiraz süresi olan 5 günlük sürenin (İİK.m.168/4, 169) bitmesi ile 18.04.2006 günü akşamı mesai saati sonu itibariyle ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmüştür. Davacı yanın haczi ise icra müdürünün yazı tarihi olan 19.04.2006 tarihinde değil, haciz şerhinin tapuya kaydedildiği 25.04.2006 günü konulduğunun kabulü gerekir (İİK.m.191, MK.m.1010/2). Açıklanan durum karşısında davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm oluşturulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3028, Karar No: 2019/11769, Tarih: 17.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3028 E.  ,  2019/11769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...)

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ....., ..., ..., ..'in atılı suçtan beraatlerine; sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...'ın müsnet suçtan mahkumiyetlerine; suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

... müdafileri; katılan mağdure vekili, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, kısmen re'sen

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar ile katılan mağdure ve katılan Bakanlık vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve bir kısım sanıklar müdafisi Avukat ... tarafından incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya adı geçen müdafinin katılmadığı anlaşıldığından, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure hakkında Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığınca düzenlenen 14.06.2013 tarihli, 9373 sayılı raporda "şahsın kemik yaşının 16 (on altı) yaş ile uyumlu olduğunun" belirtilmesine karşılık kemik yaşı ile kayıt yaşının uyumlu olmadığı ve anılan raporun usulüne uygun teşkil edilmemiş heyetce hazırlandığı nazara alındığında suçların nitelikleri ile oluşumlarına etkisi bakımından mağdurenin resmi bir sağlık kurumunda doğup doğmadığı ayrıntılı şekilde araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde, yaş tespitine esas olacak mevcut kemik grafileriyle birlikte içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması ve gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra, mağdurenin okul kayıt belgeleri temin edilip, her bir sanık ile suça sürüklenen çocuk yönünden denetime imkan verecek şekilde suç tarihleri tespit edilerek hangi eylemleri ne şekilde ve hangi tarihlerde işledikleri delilleriyle birlikte ayrıntılı olarak gerekçede gösterilmek suretiyle hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 19.11.2013 günlü raporda "bireyde hafif zeka geriliğinin olduğu bu nedenle çocuğun nitelikli cinsel istismar olayının fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olmadığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediği" mütalaa edilmesine rağmen anılan rapora neden itibar edilmediği hususunda gerekçeli kararda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Suça sürüklenen çocuklar Mazlum, ... ile ... haklarında Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince tanzim edilen raporlarda TCK'nın 32/1 ve 32/2. maddelerinden istifade edemeyecekleri, cezai ehliyetlerinin tam olduğu belirtilmiş ise de 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesinde düzenlenen cezai ehliyet durumunun akıl hastalığıyla ilgili olup aynı Kanunun 31. maddesinde düzenlenen ''Fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışları yönlendirme yeteneği'' kavramından farklı düzenlemeler olduğu nazara alınarak, cezai sorumluluklarının belirlenmesi için suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda olduğu kabul edilen suça sürüklenen çocukların, işledikleri kabul edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuyla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi gereğince fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadıkları veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman doktor raporu alınıp, bizzat duruşmada yapılacak gözlemle birlikte irdelenerek adları geçen suça sürüklenen çocukların işledikleri fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğinin tespitinden sonra hükümler kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık ...'ın 07.07.2015 tarihli duruşmada 2012 yılında cezaevine girdiğini ve üç dört ay önce çıktığını belirtmesi karşısında bu hususta araştırma yapılmaksızın eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar Süleyman, Mehmet, Kıyasettin, Enes, Serdar müdafileri ile suça sürüklenen çocuklar Mazlum, ..., ..., ..., Murat, Ferhat Baydaş, ..., ..., Taha Ramazan, Azad müdafileri ile katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13403, Karar No: 2006/15395, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13403 E.  ,  2006/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2005 gününde verilen dilekçe ile kullanım ya da yararlanma hakkı kayıtlarının iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, dava dışı kişilere ait ... Mahallesi 341 ada 22 ve 72 parsel sayılı taşınmazlarda davalı lehine konulan kullanma ve yararlanma hakkına ilişkin kayıtların iptali ve tescili istenmiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına