muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2165, Karar No: 2020/1034, Tarih: 15.01.2020

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir.

Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir.

AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Olgu isnadı içeren ifadeler konusunda ise, en azından ilk bakışta güvenilir görünen delil sunulması gerektiği kabul edilmektedir. Elbette ki, bu deliller sunulamadığı takdirde, AİHM, iddiaların gerçekliğinin kanıtlanmasını beklemektedir.

Sonuç olarak, yazıda kullanılan bazı ifadeler olgusal bir temele sahip değer yargısı niteliğine sahiptir. Bu itibarla somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde kabul edilemezler. Birtakım ifadeler ise somut bir olguya işaret etmekle birlikte, bu bilgilerle diğer kişilerin aldatılması amaçlanmamaktadır. AİHM içtihatlarında da belirtildiği üzere, özellikle gazeteciler bir dereceye kadar abartma hakkına sahiptirler. Yazı içeriğindeki ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, eleştiri niteliğindedir. Aksi düşünce, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebilecektir. Bu itibarla, hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasının, hukuka aykırı olduğu düşünülmüştür.

Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerle sayın çoğunluğun sanığa yükletilen hakaret suçundan verilen cezanın onanması yönündeki görüşüne iştirak edilememiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/364, Karar No: 2012/12817, Tarih: 29.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/364 E.  ,  2012/12817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Tekkeköy Sulh Ceza Mahkemesine ait 2010/419 esas sayılı fotokopilerle oluşturulmuş dosya içinde 23.11.2010 tarihli celseden sonraki duruşma tutanakları kısa karar, gerekçeli karar ve gerekçeli kararın tebliğine dair tebliğat parçalarının bulunmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hazırlanan tebliğnamede ise önceki 2004/25 Esas, 2007/156 karar sayılı 09.10.2007 tarihli karara ait bilgilerin yer aldığı ve bu önceki kararın sanığa tebliğ edildiği, tebliğnameye de bu tebliğ tarihlerinin yazıldığı görülmekle, Uyap üzerinden yapılan incelemede eksik olan duruşma zabıtları kısa karar ve gerekçeli karar temin edilemediğinden;

23.11.2010 tarihli celseden sonraki duruşma tutanakları kısa ve gerekçeli karar ve tebliğat parçalarının dosyaya konulmasının sağlanması kapsamında dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6201, Karar No: 2013/7435, Tarih: 25.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6201 E.  ,  2013/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu ... Debriyaj San. ve Tic. Ltd. Şti'nin çeklere dayalı borcunun tahsili için müvekkili tarafından ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/11989,11990 ve 11991 Esas dosyalarından icra takipleri yapıldığını, borçlunun mallarının haczedilerek satışının yapıldığını, borçlu firmanın başka alacaklıları tarafından da haczedilen menkul mallar için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29087 Esas sayılı dosyasında 06.05.2009 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, davalılara ait tüm icra dosyalarında farklı alacaklılar tarafından borçlu firmanın yetkilisinin keşideci, borçlu firmanın kefil olduğu borçlara dayalı olarak icra takiplerine başlandığını, borçlu firmanın muvazaalı olarak ve diğer alacaklılardan para ve mal kaçırmak amacıyla suni olarak kefil sıfatıyla borçlandırıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıların alacaklı olduğu icra dosyalarında alacakların muvazaalı olması sebebiyle müvekkili firmanın tüm haciz dosyası alacaklılarının davalı alacaklılara ayrılan garame payından ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sıra cetvelinin usule uygun olduğunu, müvekkillerinin borcun tahsili amacıyla kefile yönelmelerinde hukuka aykırılık olmadığını, poliçe, bono ve çekin sebepten mücerret senetler olduğunu, alacaklarının muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizin 22.12.2011 tarih ve 832 E, 2768 K sayılı ilamı ile "Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ileri sürülen hukuki olgu, davalı ile dava dışı borçlunun muvazaalı borç yaratmak suretiyle alacaklı durumdaki 3. kişilerden mal kaçırma işleminin, davacıya karşı ileri sürülememesini sağlamaktır. Bunun için borçlandırıcı işlemin daha sonraki tarihte yapılmış olup olmaması da önem taşır. (Yargıtay 19. H.D 13.10.2010, 2010/6540 E 2010/11200 K) Somut olayda, davalıların takibine dayanak olan bonolar 23.09.2008 günü ihtiyati haciz kararı alınmak üzere mahkemeye ibraz edilmiştir. HUMK'nın 299. maddesine göre bonoların düzenlenebileceği en son tarih budur. Davacı yanın takip dayanağı çeklerin keşide tarihi ise sırasıyla 07.11.2008, 27.11.2008 ve 26.01.2009' dur.

Bu nedenle, davacıdan davalıların takip tarihinden önce takip borçlusu ile aralarında borç doğuracak bir hukuki işlemin varlığı konusunda delilleri sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu nedenle, davacıdan davalıların takip tarihinden önce takip borçlusu ile aralarında borç doğuracak bir hukuki işlemin varlığı konusunda delilleri sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporu ile borçlu firmanın davacıya çek teslim tarihleri ve faktoring işlemleri karşılığı borçlu firmaya davacı firmaca yapılan ödeme tarihlerinin sırasıyla 10.04.2008, 16.04.2008, 12.05.2008, 03.07.2008 ve 22.07.2008 olup, bu tarihin Yargıtay ilamında davalıların muvazaalı bonoları için belirlenen 23.09.2008 tarihinden önce olduğu, bilirkişi raporu ile belirlendiği üzere davacı firmanın dava dışı borçludan davalıların muvazaalı işlem tarihinden önce alacaklı olduğunun incelenen davacı defter ve kayıtları ile ortaya konulmuş bulunduğundan davacının davasının kabulü ile ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29087 Esas sayılı dosyasına 06.05.2009 tarihinde düzenlenen sıra cetvelindeki; davalı ... için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29087 Esas sayılı dosyasına ayrılan 6.275,66 TL, davalı ... için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29089 Esas sayılı dosyasına ayrılan 7.065,78 TL ve davalı ... için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29090 Esas sayılı dosyasına ayrılan 6.916,96 TL paylara ilişkin davalılar hakkındaki sıra cetvelinin iptali ile davacının tüm haciz dosyası alacaklarının davalı alacaklılara ayrılan yukarıda açıklanan garame paylarından ödenmesine karar verilmesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulü ile ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29087 Esas sayılı dosyasında 06.05.2009 tarihinde düzenlenen sıra cetvelindeki davalı ... için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29087 Esas sayılı dosyasına ayrılan 6.275,66 TL, davalı ... için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29089 Esas sayılı dosyasına ayrılan 7.065,78 TL ve davalı ... için ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/29090 Esas sayılı dosyasına ayrılan 6.916,96 TL paylara ilişkin davalılar hakkındaki sıra cetvelinin iptali ile davacının tüm haciz dosyası alacaklarının davalı alacaklılara ayrılan yukarıda açıklanan garame paylarından ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Dava konusu 06.05.2009 tarihli sıra cetvelinde davacı şirkete ait dört ayrı icra dosyası bulunduğu halde davacı vekili bunlardan ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/11989,11990 ve 11991 Esas sayılı dosyaları yönünden haciz uygulandığını belirtip bu dosyalar yönünden talepte bulunmuş, sıra cetvelinde belirtildiği halde ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/11988 Esas dosyası yönünden bir talebi olmamıştır.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya

ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır. Bu ilkeye aykırı biçimde davalılar hakkındaki sıra cetvelinin iptali ile davacının alacaklarının davalı alacaklılara ayrılan paylardan ödenmesine şeklinde karar verilmesi doğru olmamış ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 1. bendindeki " 06.05.2009 tarihinde düzenlenen sıra cetvelindeki" ibaresinden sonra gelen kısmın hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "davalılara ayrılan payların hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan vekalet ücreti ile 4. bendinde hükmedilen yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/11989, 2008/11990 ve 2008/11991 Esas sayılı dosyalarına tahsisine, anılan dosyaların her birinden, artan kısım bulunması halinde anılan dosyaların her bir davalısına verilmesine " ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/920, Karar No: 2012/3077, Tarih: 25.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/920 E.  ,  2012/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin... ve Çevresi Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin ... ve çevresinde faaliyet gösterdiğini, teslim edilen yemlerin depo kirası ve yem borcundan kaynaklanan borçların tahsili için ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/493 esas sayılı dosyasından girişilen takibin, haksız itiraz nedeniyle durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davayı kabul etmediğini, borcunun olmadığını, kooperatife makbuz karşılığında süt verip karşılığında yem aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının, dosyaya sunmuş olduğu makbuzlar ve bilgisayar çıktıları üzerinden alacağın sabit olduğunu beyan ettiği, ancak tutulan makbuzlarda alacağı gösterir davalı imzasının bulunmadığı, kabul ettiği miktarın, 2007 yılı öncesine ait olduğu, davacı tarafça dosyaya sunulan belgelerden teslim alınan 1073 adet yem alacağının, ödenmiş olduğunun sabit bulunmadığı, davacının, davalı tarafça 1372 çuval alındığının ve davalıya aradaki fark olan 299 çuval yemin teslim edildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14283, Karar No: 2016/151, Tarih: 12.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14283 E.  ,  2016/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2014/654-2014/655

..Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2014/654-2014/655 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkilinin lehdarı olduğu 07/09/2011 tanzim ve 14/04/2014 vade tarihli 300.000,00 TL bedelli bononun 121.517,66 TL'lik kısmının vadesi gelmiş olmasına rağmen borçlular tarafından ödenmediğini ileri sürerek, borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü şahıslardaki hak ve alacaklarının, ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia ve dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, talebe konu bononun lehtarının ve meşru hamilinin talep eden banka olması karşısında, talep eden bankanın bankacılık faaliyeti ve kredi sözleşmesi gereği, söz konusu bonoyu kredi sözleşmesinin teminatı olarak aldığı yönünde kuvvetli karine oluştuğu, bononun teminat senedi olduğunun bir takım vakıa ve belgelerden anlaşılması halinde alacaklının kambiyo senetlerine özgü takip yoluyla takip yapamayacağı, ancak senedin üçüncü bir kişiye ciro edilmesi durumunda kambiyo senedi vasfını taşıyacağı, teminat koşullarının yerine getirilip getirmediğinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği gerekçeleri ile ihtiyati haciz istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, mahkemece ihtiyati hacze dayanak teşkil eden bononun kredi sözleşmesinin teminatı olduğu gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir. İsteme dayanak bono metninde, bononun kredi sözleşmesinin teminatı olduğuna dair herhangi bir ibare ve açıklık bulunmadığı gibi dosyada da bu yolda herhangi bir delil olmadığı anlaşılmakla istemin reddi doğru görülmemiş, ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükümün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31516, Karar No: 2015/2039, Tarih: 22.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31516 E.  ,  2015/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/65829

MAHKEMESİ : Alaplı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2012/12 (E) ve 2012/142 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

05.12.2011 tarihli tutanağı tanzim eden İsmail Yiğit ve Y. P. ile Jandarmaca hazırlanan tutanağı imzalayan S. Y., S. G.ve Y. K. dinlenerek, sanık H. S.'e ait fındık bahçesinde bir kaç yerde aynı anda ateş yanıp yanmadığı, yanan ateş yerlerinden otların tutuşarak ormana sıçrayıp sıçramadığı hususunda ayrıntılı şekilde beyanları alındıktan sonra sonucuna göre bir hüküm kurulması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2786, Karar No: 2020/6541, Tarih: 05.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2786 E.  ,  2020/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

1) Sanıklar hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanıkların sahte fatura düzenlemedikleri savunmalarına karşın, faturalar üzerinde imza ve yazı incelemesinin yaptırılmamış ve faturaları kullananlar yönünden herhangi bir araştırmada bulunulmamış olması karşında; zamanaşımı süreleri de dikkate alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a- Suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

b- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

c- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

d- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkalrın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatlerine hükmedilmesi,

2) Kabule göre de;

a- Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanıklar hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

b- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2008 olarak eksik gösterilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.