muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/391, Karar No: 2019/4465, Tarih: 11.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/391 E.  ,  2019/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : DENİZLİ Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde yer alan "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde yer alan "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır." biçimindeki düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçimindeki düzenleme, yine aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki düzenlemeler karşısında,

Sanık hakkında 04.02.2015 tarihli “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan yapılan soruşturma sonucunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 20.03.2015 tarihli ve 2015/7099 soruşturma, 2015/161 karar sayılı “kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra infazı için Denizli Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, sanığın denetim yükümlülüğüne uymadığından bahisle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, 30.04.2015 tarihli ve 2015/7099 soruşturma, 2015/3619 esas, 2015/289 sayılı iddianame ile kamu davasının açıldığı somut olayda;

Dosya kapsamına göre; sanığa Denizli Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün 08/04/2015 tarihli uyarı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; ancak sanığın yasal sürede herhangi bir başvuru yapmaması üzerine, sanığa tekrar yeni bir süre verilerek başvuru yapması konusunda ihtaratta bulunulmadığının anlaşılması karşısında; sanığın ilk uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, sanık hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 11/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1416, Karar No: 2018/3458, Tarih: 12.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1416 E.  ,  2018/3458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklardan ...'ın, keşidecisi olduğu ...Bankası... şubesine ait karşılığı ödenmesi nedeniyle bedelsiz kalan ve üzerindeki çek bedeli ve keşide tarihi paraflanarak değiştirilmek suretiyle yeniden tedavüle koyduğu 8,000 TL bedelli, suça konu çeki, oğlu diğer sanık ...'a düzenletip paraflatarak aralarındaki ticari ilişki karşılığında sanık ...'a verdiği ve sanık ...'ın da bu çeki borcu karşılığında katılan ...'a verdiği, katılanın alacağını tahsil etmek üzere bankaya başvurduğunda çekin karşılıksız olduğunu öğrendiği ve sanık ...'ın çekin çalıntı çek olduğunu ileri sürerek, sanık ...'ın ise çekin kendisi tarafından değiştirilip paraflandığını kabul etmeyerek bedelini ödemekten kaçındığı,sanık ...'ın ise çeki diğer sanıklar ... ve ...'dan aldığını iddia ettiği eylemde; sanıklar hakkında iştirak halinde resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında;

Sanık ...'ın söz konusu çek yaprağını yaklaşık bir yıl önce kaybettiğini, çekin tek yaprak ve boş olarak kaybolduğunu, çekte bulunan paraf ve imzaların kendisine ait olmadığını, yine çekteki imzaların oğlu ... tarafından da atılmadığını, oğlu ...'ın çek keşide etme yetkisinin bulunmadığını savunması, sanık ...'ın da söz konusu çekteki imza, paraf ve yazıların kesinlikle kendisine ait olmadığını, bu çeki kendisinin yazmadığını, babası adına çek keşide etme yetkisinin bulunmadığını beyan etmesi, sanık ...'ın ise... de sanık ...'a 8,000 TL'lik mal verdiğini, ...'in bu alacağına karşılık çek vereceğini, ancak çek yaprağı kalmadığını, kendisininde elden ödemiş olduğu bir çek olduğunu, bu çeki paraf yaparak vereceğini söylediğini, yanında iken bahse konu çeki çıkardığını, bu çekin 12,000 TL bedelli olduğunu, bunu 8,000 TL olarak düzenlediğini ve yanında bulunan oğlu sanık ...'a paraflatarak kendisine verdiğini, çeki bu şekilde alıp... da bulunan katılan ...'a olan borcuna karşılık olarak verdiğini beyan etmesi ve ekspertiz raporuna göre de, çekin ön yüzündeki yazıların ...'ın elinden çıkmadığı, çekin ön yüzündeki "...", üzeri çizilmiş "hamiline on iki bin ikiyüz yetmiş" ve "sekizbin" ibareli yazıların ...'ın elinden çıktığının tespit edilmiş olması karşısında, sanık ...'ın ticari defterleri incelenerek fatura, fiş, makbuz gibi belgeler düzenleyip düzenlenmediği, suça konu çekin yasal defterlerine kaydedilip edilmediğinin araştırılması, çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/109, Karar No: 2008/122, Tarih: 20.05.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-109 E., 2008/122 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-109 E., 2008/122 K.**

**- İDARİ YAPTIRIM KARARI

- KABAHATLER KANUNU

- YETKİLİ MAHKEME**- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makamlar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2006 gün ve 112-207 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6684, Karar No: 2017/2483, Tarih: 28.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/6684 E.  ,  2017/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kısmen iptaline yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin evcil hayvan gıda ürünleri satışı işiyle iştigal ettiğini, davalıya hayvan gıda ürünleri sattığını takibe konulan 26/09/2013 tarih ve ... nolu fatura ve 26/09/2013 tarih ve ... nolu irsaliyesinin davalı tarafından malın tesliminde kaşelenip imzalandığını, herhangi bir itirazda bulunulmadığını, davalı borçlunun icra dosyasına yapmış olduğu yetki itirazının reddinin gerektiğini ileri sürerek icra takibine davalının haksız ve kötü niyetli olarak yapmış olduğu itirazın iptaline ve 20 den az olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin ... Ticaret Mahkemesi olduğunu, takibe ve davaya konu 26/09/2013 günlü ve 315510 sıra nolu fatura bedelinin davacıya ödendiğini, davacı taraf ile yapılan ticari ilişki nedeniyle mal teslimlerinde kısmi ödemeler yapıldığını, bakiyelerinde tarafların cari hesaplarında gösterildiğini, davacı tarafın daha önceden davalıya teslim ettiğini ürünlerde son kullanma tarihi geçmiş olduğundan bu ürünlere ait faturaların davalı tarafından kabul edilmediğini ve serbest meslek defterine işlenmediğini, ispat yükümlülüğünün davacı tarafta olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların cari hesap usulü çalıştıkları, davacının usulüne uygun defter kayıtlarına göre 5.788,25 TL alacaklı olduğu, davalı tarafça bu alacağa ilişkin fatura bedelinin ödendiği savunmasında bulunulduğu, buna göre faturalar ile fatura içeriği malların teslimine yönelik bir itirazın bulunmadığı, davalının defterlerinin silik olup incelemeye ve karşılaştırmaya müsait olmaması, muavin defterlerinin de karşılaştırılamaz olması nedeniyle usulüne uygun olmadığı, davacının usulüne uygun tutulan ticari defter ve kayıtlarında da ödemeye ilişkin her hangi bir kayıt bulunmadığı, davalının takibe konu fatura bedelini ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6419, Karar No: 2006/8684, Tarih: 30.05.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/6419 E.  ,  2006/8684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı ile aralarındaki sözleşme hükmüne dayanarak Bağ-Kur mensuplarına ilaç verdiğini, davalının 10.1.2003 - 20.2.2003 tarihleri arasında fatura edilen ilaç bedelini ödemediğini ileri sürerek 35.463.000.000 Tl. ilaç bedelinin ve bunun işlemiş 7.836.337.916 Tl. faizinin tahsiline asıl alacağa temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulup bilirkişiden rapor alındıktan sonra 35.463. YTL asıl alacak ve 7.782.41 YTL. işlemiş faiz yönünden davanın kabulüne , asıl alacağa dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, ve özellikle ticari temerrüt faizinin de yasal temerrüt faizi anlamına gelmiş olmasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1479 sayılı yasa uyarınca davalı Bağ-Kur harçtan muaftır. Mahkemece, bu yön gözetilmeksizin davalı kurumdan harç tahsiline hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bette belirtilen nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte belirtilen nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının üçüncü bendindeki (peşin alınan harcın mahsubuyla eksik kalan harcın davalıdan tahsiline) sözlerinin hükümden çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 30.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11180, Karar No: 2015/13892, Tarih: 16.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/11180 E.  ,  2015/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenler ile temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, meslek hastalığına dayanan % 3 fark maluliyet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda 4.644,10 TL maddi tazminatın tespit tarihi olan 15.04.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; davacının 15.04.2004 tarihinde tespit edilen fark maluliyet oranının % 3 olduğu, 13.02.2014 tarihli dava dilekçesi ile 3.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, 18.07.2014 tarihli ilk hüküm ile 2.817,28 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, iş bu kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 13.11.2014 tarihli ilamı ile tarafların kusur durumunun tespiti için işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişiden kusur raporu alınmak üzere sair temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, bozma ilamından sonra alınan kusur raporunda davalı işverenin % 76,6 oranında kusuru bulunduğunun, % 23,4 oranında kaçınılmazlığın etkisi bulunduğunun belirtildiği, yine bozma ilamından sonra alınan bilirkişi hesap raporunda Kurum gelirlerinin rücuya tabi kısmının tenzili ile karşılanmamış 4.644,10 TL zararı bulunduğunun tespit edildiği, davacı vekilince sunulan 08.04.2015 tarihli talep artırım dilekçesi ile maddi tazminat isteminin 4.644,10 TL olarak artırıldığı, talep artırım dilekçesinden sonra davalı vekilinin 16.04.2015 tarihli duruşmada ıslaha karşı zamanaşımı def'i nde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık bu tür davalarda T.B.K' nın 146.maddesi (B.K.’nun 125.md) gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlık bu tür davalarda T.B.K' nın 146.maddesi (B.K.’nun 125.md) gereğince uygulanmakta olan 10 yıllık zaman aşımı süresinin hangi tarihte başlatılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

Uygulama ve öğretide kabul edildiği üzere, zamanaşımı failin ve zararın öğrenildiği tarihten başlatılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demek, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açma ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hal ve şartları öğrenmiş olması demektir. Vücut bütünlüğünün ihlalinden doğan zarar, ancak bakım ve tedavi sonucunda düzenlenen hekim raporuyla belirli bir açıklığa kavuşur. Bedensel zararın gelişim gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerekir.

Somut olayda, tazminatın 13.02.2014 tarihli dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde öngörülen kısmi dava olarak talep edildiği ortadadır. Bu duruma göre zamanaşımı süresi dava dilekçesi ile talep edilen maddi tazminat yönünden dava tarihi itibariyle kesilerek, bakiye alacak miktarı yönünden işleyeme devam edecektir.

Hal böyle olunca, davacı vekilince sunulan 08.04.2015 tarihli ıslah dilekçesi niteliğindeki talep artırım dilekçesine karşı davalı vekilince süresi içinde sunulan zamanaşımı def'i nin değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası niteliğinde açıldığının kabul edilerek, 08.04.2015 tarihli talep artırım dilekçesine değer verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21556, Karar No: 2017/10010, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21556 E.  ,  2017/10010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.