muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6710, Karar No: 2015/1208, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6710 E.  ,  2015/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2-1, 62, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ikrarı, mağdurun aşamalardaki tutarlı anlatımları, CD içeriği ve tüm dosya kapsamından; sanığın, müşterisi olduğu erkek güzellik salonunda çalışan katılan ile salonun üst katında cinsel ilişkiye girdiği sırada cep telefonuyla gizlice çektiği video görüntülerini CD'ye aktarıp, görüntülerin bulunduğu CD'yi işyeri sahipleri olan şikayetçiler.... ve ...'a göndermek suretiyle ifşa ettiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

2- Özel hayata ilişkin görüntü ve seslerin kaydedilmesi (TCK 134/1) ile kaydedilen görüntü ve seslerin ifşa edilmesi (TCK 134/2) birbirinden bağımsız iki ayrı suç olarak düzenlenmiş olup iddianame metnindeki anlatımdan, sanık hakkında, katılan ile cinsel ilişki anına ait görüntüleri gizlice kaydettiği gerekçesiyle TCK'nın 134/1. maddesine uyan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan da ayrıca kamu davası açıldığı ve bu suçun da sübut bulduğu halde, TCK'nın 7/2 maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 134/1. maddesi uyarınca ayrıca ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7862, Karar No: 2012/5356, Tarih: 22.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7862 E.  ,  2012/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkaları bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanma- ması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 22.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/763, Karar No: 2011/2093, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/763 E.  ,  2011/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

MÜDAHİLLER :

ŞİKAYET OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlusu olduğu Kadıköy 4.İcra Müdürlüğü' nün 2005/1230 sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde hesap hataları olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil ... vekili, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili ile müdahil Makbule vekili, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu belirterek, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, takip borçlusunun alacağın esasına ilişkin itirazlarının genel mahkemelerde incelenmesi gerekirken icra mahkemesi önüne getirilmesinin yersiz olduğu, İİK' nun 142/1-3. maddesine göre alacaklının cetvel münderecatına itiraz edebileceği, borçlunun ise bu yönde hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’ nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11649, Karar No: 2014/19236, Tarih: 11.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/11649 E.  ,  2014/19236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/329447

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

NUMARASI : 2005/2366 (E) ve 2010/99 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklardan İ.. A..'ın olay yerinde olmadığını ve diğer sanıkların beyanlarını kabul etmediğini belirttiği, sanık S.. B..'ın ise sanık İ.. A..'ı da suçladığı ve beyanlara göre sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 152/1. maddesi gereğince sanıklar İ.. A.. ve S.. B..'ın savunmasının aynı savunmana yaptırılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İ.. A.., S.. B.. ve E.. G.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3327, Karar No: 2015/6186, Tarih: 05.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3327 E.  ,  2015/6186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/46481

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

NUMARASI : 2010/676 (E) ve 2011/563 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde ............. Gümrük Kapısından yurtdışına çıkmak üzere sıra bekleyen şikâyetçi M.. Ö..’in yanına gelerek kendilerini gümrük komisyoncusu olarak tanıttıkları ve gümrük kontrolleri ile yurtdışına çıkış işlemleri sırasında kendisine yardımcı olabileceklerini söyleyerek şikâyetçiden 80 TL para aldıkları, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda;

1- Sanık E.. L.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın aşamalardaki savunmalarına, diğer sanık A.. Ş..’in anlatımlarına, şikayetçi beyanına, yakalama, arama ve el koyma tutanağına, teşhis tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde şoförlüğünü yaptığı tır ile yurtdışına çıkmak üzere Halkalı Gümrük Kapısında sıra beklemekte olan şikayetçiye kendisini gümrük memuru komisyoncusu olarak tanıtıp gümrük işlemlerinde yardımcı olma bahanesi ile adı geçen şikayetçiden 80 aldığı, bu şekilde hileli davranışlarla kendisine haksız menfaat sağlayan sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmış olup, müsnet suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık E.. L..’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık A.. Ş.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık A.. Ş..’in aşamalardaki savunmalarında şikayetçi ile diğer sanık Erdal’ın görüştüğünü, kendisinin şikayetçi ile görüşmediğini, olay sırasında araç içerisinde beklediğini beyan etmesi, sanık A.. Ş..’in diğer sanık E.. L..’in şikayetçiye yönelik dolandırıcılık eylemi sırasında adı geçen sanığın yanında bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise onun eylemine iştirak edip etmediği hususunda sanık E.. L.. ile şikayetçi M.. Ö..’in soruşturma ve kovuşturma beyanları arasında çelişkiler bulunması ve bu çelişkiler giderilmeden sanık A.. Ş..’in müsnet suçtan mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşılmış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle sanık E.. L.. ile şikayetçi M.. Ö..’in bir kez daha dinlenilerek ve gerekirse şikayetçiye teşhis işlemi yaptırılarak sanık A.. Ş..’in diğer sanığın şikayetçiye yönelik eylemine iştirak edip etmediği tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Ş..’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38224, Karar No: 2017/16823, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38224 E.  ,  2017/16823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkemece verilen kararın, davacı tarafça temyizi esnasında adli yardım talebinde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince ilk aşamada eksik harcın tamamlanması için davacı vekiline muhtıra çıkarılmış, davacı vekilinin itirazı üzerine adli yardım talebi hakkında Dairemizce karar verilmek üzere dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir.

1-Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtaya yapılacağı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 336/3. Maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; "talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığı, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından davacının yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz harcının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde davacı tarafından tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu bakımından kıyasen uygulanacak 344. Maddesi gereğince davacı tarafa muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 9. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2042, Karar No: 2012/6640, Tarih: 03.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2042 E.  ,  2012/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerindeki muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma, toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Dosya içeriğinden, Karayollları Genel Müdürlüğünün cevabi yazısına göre taşınmazın ...-... Devlet Yolu kamulaştırma koridoru içerisinde tapulama harici kesimde kaldığı anlaşılmaktadır.

Kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazların özel mülkiyete konu olamayacakları, bu taşınmazların zilyetlikle edinilemeyecekleri, bu nedenle bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği gözönüne alındığında, tespit dışı bırakılan taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlar hakkında açılan davalarda taşınmazın niteliğinin de araştırılıp soruşturularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Ne var ki; mahkemece yapılan keşif sonucunda hükme esas alınan uzman fen bilirkişi ... tarafından düzenlenen 05.06.2009 havale tarihli raporda yalnızca köy adı belirtilmiş, taşınmazın mevkii ve dıştan başkaca komşu taşınmazlarla irtibatlı olup olmadığı, koordinatları gibi hiçbir ayırıcı özelliği belirtilmemiş, kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgeler, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, muhdesatların bulunduğu taşınmazın kamuya ait mera, yaylak, kışlak, genel harman yeri, orman, aktif dere yatağı niteliğindeki taşınmazlar içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir. Böylesine eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

O halde mahkemece öncelikle az yukarıda açıklandığı şekilde gerekli belgeler getirtilerek davaya konu muhtesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın niteliği yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulmalı ve duraksamasız belirlenmeli, taşınmazın belirlenecek niteliğine göre davacının taşınmaz üzerindeki muhtesatlar yönünden dava hakkının bulunup bulunmadığı düşünülmeli, toplanan ve toplanacak tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi isabetsiz, davalı ... İdaresinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı ... İdaresine iadesine, 03.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16876, Karar No: 2014/34012, Tarih: 13.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/16876 E.  ,  2014/34012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/02/2014

NUMARASI : 2013/353-2014/162

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde satış müdürü olarak çalışmakta iken 25.01.2013 tarihinde iş akdinin geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine ve tazminat haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işveren vekili olduğu, bu sebeple iş güvencesi hükümleri dışında kaldığından işe iade davası açma hakkının bulunmadığı, ayrıca şirketi zarara uğratması ve performansının beklenilen seviyenin altında seyretmesi hasebiyle iş akdinin feshedildiği savunularak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının işveren vekili sayılamayacağı tespitinde bulunularak iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Dosya içeriğine göre; davacının istihdam edildiği davalı Şirketin merkez işyeri haricinde Türkiye’de birçok kurulu mağaza işyerlerinin bulunduğu anlaşılmakla, işletme düzeyinde bir işverenlik olduğu açıktır. Nitekim bu olgu Mahkemenin de kabulündedir. Ayrıca, dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle taraf tanık beyanlarından satış müdürü olan davacının işçi alma ve çıkarma yetkisinin olduğu sabit olduğu gibi, davalı işverenliğin Kıraç bölgesinde bulunan kendisine bağlı mağaza işyerlerini sevk ve idare ettiği de anlaşılmaktadır. Mevcut bu olgulara göre davacı davalı işletmeye bağlı işyerlerinde işveren vekili olup, iş güvencesi hükümleri kapsamı dışında kaldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 157.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9032, Karar No: 2012/17308, Tarih: 24.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9032 E.  ,  2012/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, kal, ecrimisil ve zarar ziyanın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... Genel Müdürlüğü yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile Davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi, kal, ecrimisil ve zarar ziyanın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece ... hakkında açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, ... aleyhinde açılan davanın ise kısmen kabulü ile dava konusu taşınmaza vaki el atmanın önlenmesi ile trafonun kaldırılmasına ve 1377,18-TL haksız işgal tazminatının davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... Genel Müdürlüğü ve davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın 6,80 m'lik kısmına 2000 yılından önce enerji nakil hattı ile bütünlük oluşturan trafo binası yapılmak suretiyle el atıldığı anlaşılmıştır.

1) 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 5784 sayılı Kanunla değişik 15.maddesi ile davalı ... ile ... arasında düzenlenen 24.07.2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinde yer alan hükümler uyarınca, açılan davada ...'ın sorumlu olduğu gözetilerek, ...'ın davaya dahil edilmesi sağlanıp hakkında hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de; trafo binası ile enerji nakil hattını da içine almak suretiyle bütün bir tesis oluşturan enerji nakil hattının davacının taşınmazından açıktan geçirilmiş olması nedeniyle el atma tarihinde yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Medeni Kanununun 653.maddesinin son fıkrasına göre taşınmaz üzerinden trafo ve enerji nakil hattı geçirilmesi ile davalı lehine irtifak hakkı kurulmuş sayılacağından, idarenin taşınmaza müdahalesinin önlenmesi ve trafonun kalinin istenemeyeceği, sadece trafo yapılmak suretiyle el atılan alan bedeli ile irtifak hakkı karşılığı bedelinin tazmininin talep edileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ve davalılardan ... Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı ile davalı (...)dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.