muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2357, Karar No: 2021/6252, Tarih: 16.11.2021

Karara karşı, davalı vekili ve davacı vekili katılma yoluyla istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı tarafından yapılan ödeme İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı 24/07/2006 tarihinden önceki döneme isabet eden 10/07/2000 tarihli endeks okuma sözleşmesinde öngörülen 1 yıllık sözleşme süresinin bitiminden sonra yapılan %30 ek iş bedelinden kaynaklandığı, rücuen alacağa dayanak olan Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ndeki davanın davacısı da bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda olup İHDS'nin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davacının ödediği tüm bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunduğu, rücuen alacağa dayanak davadaki uyuşmazlığın dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olmaması karşısında sözleşmenin 7.2 maddesi uyarınca davacının ihbar yükümlülüğü bulunmadığı gerekçeleriyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile mahkemece davacı kurumun kurum içi ödeme yazışması niteliğindeki 02/07/2007 tarihli belgesi dikkate alınarak dayanak mahkeme ilamının davacısı alacaklıya 19.472,86 TL'nin 02/07/2007 tarihinde ödendiğinin kabulüyle bu tarihten itibaren davacı lehine avans faizi işletilmesine hükmedilmiş ise de HMK'nın 353/1-b-3. maddesi uyarınca getirtilen ödeme belgelerine göre bu miktar ödemenin de 03/07/2007 tarihinde dava dışı 3. kişi alacaklıya ödendiği anlaşılmış olmakla, işbu rücuen alacak davasında davacı tarafından dava dışı 3. kişi alacaklıya ödemenin yapıldığı tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle, davacı vekilinin katılma yolu ile istinaf sebeplerinin esastan reddine, duruşma açılmasına gerek görülmeksizin HMK'nın 353/1-b-3. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen karar dava dışı 3. kişi alacaklıya davacı tarafından yapılan 19.472,86 TL'ye işletilecek avans faizinin başlangıç tarihi olan ödeme tarihi yönünden kaldırılarak davacı tarafından 350.000,00 TL ve 19.472,86 TL olmak üzere dava dışı 3. kişiye ödenen toplam 369.472,86 TL'nin davalıdan tahsili ile 350.000,00 TL ve 19.472,86'ye ödeme tarihi olan 03/07/2007 tarihinden itibaren avans faizi işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve davacı vekili katılma yoluyla temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 18.928,69 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.11.2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, TEDAŞ'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı TEDAŞ ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden TEDAŞ ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmayacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı TEDAŞ'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, ikinci hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirtilen nedenlerle, ikinci hisse satım sözleşmesine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan ilk İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2008/19016, Karar No: 2009/16546, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19016 E.  ,  2009/16546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı, 1-Sosyal Güvenlik Kurumu vekili Avukat ... Vs. Aralarındaki tespit davası hakkında Hayrabolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 16/7/2008 gün ve 258/132 sayılı karar davalı vekili tarafından incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

T.C. ... Atatürk İlk Öğretim Okulu Müdürlüğü (Hayrabolu/Tekirdağ) bünyesinde görev yaptıkları iddia edilen öğretmen Mehmet Çınar ile Hizmetli Sait Ertem’in sözkonusu okulda hangi tarihler arasında görev yaptıklarının ilgili Kurumdan sorularak alınacak cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4899, Karar No: 2012/6503, Tarih: 07.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4899 E.  ,  2012/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışı sonucu düzenlenen sıra cetvelinin ikinci sırasında, müvekkilinin alacağının yer alması gerekirken, haciz tarihi müvekkilinin haczinden sonra olan .... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2009/12142 sayılı dosyasındaki alacağın ikinci sıraya yazıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet edilenler vekilleri, şikayetçinin sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan alacaklarına bir itirazının olmadığını ayrıca şikayetçinin haczinin süresinde satış istenmediği için düştüğünü, sonraki haczin yeni bir haciz olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin 20.07.2009 tarihinde koydurduğu haczin iki yıllık süre içerisinde satış istenmemesi sebebiyle 20.07.2011 tarihinde kalktığı, 12.04.2012 tarihinde konulan haczin yeni bir haciz olduğu, sıra cetvelinin satış tarihinde geçerli olan hacizlere göre düzenleneceği, buna göre 20.07.2011 tarihinde kalkan hacze öncelik tanınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15897, Karar No: 2011/2271, Tarih: 08.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15897 E.  ,  2011/2271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman sınırlarını düzeltme işleminin iptali davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Mahallesinde bulunan, orman kadastro haritasında 6-7 nolu orman sınır noktaları arasında yer alan ve davalı tarafından kullanılan taşınmaz hakkında ... Kadastro Mahkemesinin 25/10/1999 tarih ve 1994/215-1999/25 sayılı kesinleşmiş kararı ile 1500 m2’lik bölümü hakkında orman kadastrosunun iptaline karar verildiği, kalan bölümün orman tahdidi içinde kaldığını, ancak orman sınırlarını düzeltmekle görevli 41 nolu orman kadastro komisyonunca yapılan düzeltme işleminde davalıya ait yerin 2692 m2 olarak belirlendiğini, bahsedilen kesin hüküm dikkate alınarak taşınmazın 1192 m2’lik bölümüne ilişkin düzeltme işleminin iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile orman kadastro haritasında 6-7 nolu orman sınır noktaları arasında kalan bölüme ilişkin 41 nolu orman kadastro komisyonu tarafından yapılan düzeltme işleminin iptaline, ... Kadastro Mahkemesinin 25/10/1999 tarih ve 1994/215-1999/25 sayılı ve 2001/13-2002/21 sayılı kesinleşmiş ilamları ile orman olmadığı belirlenen 1719,85 m2’lik bölüm ayrılarak kalan 972,15 m2’lik bölümün orman olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 41 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan orman sınırlarını düzeltme işleminin iptaline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1994 yılında orman kadastrosu ve 2B uygulaması yapılmış, 22/04/1994 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. 2004 yılında 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 9. maddesi gereğince düzeltme işlemi yapılmış, 10/03/2005 tarihinde ilan edilmiştir.

Yörede arazisi kadastrosu 1961 yılında yapılmış, çekişmeli yer tapulama harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 08/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3574, Karar No: 2011/6818, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3574 E.  ,  2011/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’tan 2002 yılında 7.000 TL’ye ev satın aldığını, 3.500 TL’sinin ödeyip kalan 3.500 TL için ise bu tutarda 25.03.2003 tarihli bir adet çek verdiğini, müvekkilince çekin tarihi gelinceye kadar parça parça ödeme yapıldığını, borcun tamamının ödendiğini, ancak ...’ın çeki kaybettiğini söylediğini, bunun üzerine müvekkili ile adı geçenin bankaya ödemeden men talimatı verdiklerini ve Cumhuriyet Savcılığı’na şikayette bulunduklarını, bu arada davalının, sözde ...’ın cirosuyla müvekkili aleyhine takip başlattığını, oysaki adı geçenin çeki ciro etmediği gibi imzayı da başkasının attığını, zira bu kişinin parmak işareti kullandığını ve çekin ödendiğini de Cumhuriyet Savcılığı’na verdiği ifadesinde beyan ettiğini belirterek çekin iptaline, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, çekin iadesine ve tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, 11.06.2009 havale tarihli ıslah dilekçesiyle icraya ödedikleri 11.930,60 TL’nin istirdadına, kalan 1.809,02 TL bakiye bedel için menfi tespite karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının icra takibine karşı Gaziantep İcra Mahkemesinde açtığı davanın reddedildiğini, red kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini, davacının çekte keşideci olup çekin iptalini isteme hakkı bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davaya müdahil olarak katılan ... ise, davacının iddialarının doğru olduğunu, çeki kendisinin davalı ...’a ciro etmediğini, çeke imza da atmadığını, davacının evin borcunu ödediğini, kendisinin çeki kaybettiğini, bu konuda Cumhuriyet Savcılığı’na başvurduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu çekteki ciro imzasının müdahil ...’ın eli ürünü olmadığı, bu durumda davalının çekin yasal hamili olmadığı, davacının çekten kaynaklanan borcunu ...’a ödediği icra dosyasına davacı yanca ödeme yapıldığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının dava konusu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine, icra dosyasına ödenen 11.930,60 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, icra dosyasında bakiye borç olarak gözüken 1.809,02 TL dolayısıyla davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalının kötüniyet tazminatıyla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, takibe konu çek nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Dava, takibe konu çek nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu çekte keşideci olup lehtarın ciro imzasının sahte olduğuna dayanamaz. Öte yandan, keşideci konumundaki davacı, lehtara karşı sahip olduğu ödemeye ilişkin şahsi def’ileri somut olayda davalı hamile karşı ileri süremez. Bu durumda mahkemece anılan hususlar üzerinde durularak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.05.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI -

Dava konusu çekin keşidecisi davacı, lehtarı ... olup, davalı ...’a ciro edilmiştir. Davacı keşideci, dava konusu çekteki ciro imzasının cirantaya ait olmadığını, çeki ciro etmediğini, bu nedenle davalının yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek iş bu menfi tespit davasını açmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda dava konusu çekteki ciro imzasının ciranta ...’a ait olmadığı tespit edilmiştir.

TTK’nun 702.maddesine göre cirosu kabil bir çeki elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa bile kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır. Ciroların birbirine bağlı olması ilk cironun lehtar, sonraki ciroların ise önceki ciroda kendisine ciro edilen tarafından yapılmasıdır. Davalının çeki ciranta olan ...’tan almadığı, imza incelemesi sonucu saptanmıştır. Bu durumda davalı yetkili hamil olarak kabul edilemez(HGK 31.01.1990, 12-599/26). Ayrıca ciranta tarafından davalı hamile yapılan ciro imzası sahte olduğundan olayda imzaların istiklali prensibi de uygulama yeri bulmaz. İmzalar arasında muntazam teselsül bulunmadığını bilerek ödeme yapan keşideci lehtara karşı olan sorumluluğundan kurtulamaz. Yetkili olmayan hamile ödeme yapan keşideci lehtara tekrar ödeme yapmak zorunda kalabileceğinden hamile ödeme yapmama hakkına sahip olduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda davalı yetkili hamil olarak kabul edilemeyeceğinden mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin kararın onanması gerektiği görüşündeyiz. Açıklanan nedenlerle sayın çoğunluğun bozmaya ilişkin görüşüne iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/10447, Karar No: 2018/6699, Tarih: 15.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10447 E.  ,  2018/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-h, 62/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in S.S. Kartal ve Pendik Konut Yapı Kooperatif'inin ortağı olduğu, 25/08/2005 yılında eşi olan diğer katılandan ortalık pay senedini devraldığını, kooperatifçe katılanlara Kartal Tapu Sicil Müdürlüğü’ne kayıtlı 4047 ada, 1 nolu parselde bulunan ...nolu dairenin tahsisinin yapıldığı, katılanların düzenli olarak tüm ödemelerini gerçekleştirmelerine rağmen, kendilerine tahsis edilen dairenin aslında 2004 yılında kooperatif başkanı olan sanıklardan ... adına tescil edildiği, 09/08/2005 yılında... isimli kişiye devrinin yapıldığı, daha sonra ... isimli kişiye devrinin yapıldığını, 23/08/2005 tarihinde tekrar...'na devrinin yapıldığı ve 50.000 TL'lik ipotek tesis edildiği, 19/08/2010 tarihinde bu dairenin ... isimli kişiye devri yapılarak, katılanlara tapu senetleri verilmediği, bu şekilde kooperatif yönetim kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda ;

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’nın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde; her ne kadar soruşturma aşamasında alınan 03/09/2012 tarihli bilirkişi raporunda; katılan ...'in 25/08/2005 tarihinde S.S. Kartal ve Pendik Konut Yapı Kooperatifi'ne 0130 sayılı karar ile 442/2 paya 1461 nolu numara ile üye olduğu, bilahare bu üyeliğin eşi katılan ...'e devir ettiği, ancak dairenin parası tahsil edildiği halde katılanlara tahsis edilmiş bir daire bulunmadığı yönünde görüş ve kanaat bildirilmişse de; tapu kayıtlarına göre B blok zemin ... nolu dairenin öncelikle yapı kooperatifi adına kayıtlıyken 14/10/2005 tarihinde katılan ... adına ve bilahare ... ve ... adına satıştan devirlerinin yapıldığı, son olarak taşınmazın Göngör Karataş adına kayıtlı olduğunun anlaşılmış olması, sanıkların savunmalarında dairelerin numaralarında karışıklık olduğunu, katılanlar adına... nolu dairenin devrinin yapıldığını, ortaklık pay senedine yanlışlıkla... nolu dairenin yazılmış olduğunu, üzerlerine atılı suçu işlemediklerini belirtmeleri, Kadıköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/1468 esas sayılı dosyası, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların baştan beri dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğine dair savunmalarının aksine delil bulunmaması, katılanlar ile sanıklar arasındaki ihtilafın hukuki nitelik arzettiği dikkate alınarak nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet hükümlerinin tesisi,

2- Sanık ...’in nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde; sanığın hüküm tarihinden sonra 02/05/2014 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanık ... ve sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2452, Karar No: 2011/5923, Tarih: 11.04.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/2452 E.  ,  2011/5923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2500 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, sığır çobanı olan davalının kendisine sabah teslim edilen iki yaşındaki büyükbaş hayvanının ayağının kırılması nedeniyle keserek etini sattığı halde parasını vermediği ileri sürülerek 2500,00 TL tazminatın tahsili istenilmiştir.

Davalı savunmasında, aynı yaş ve nitelikte bir hayvanı davacının evinde birlikte yaşayan oğluna teslim ettiği ve olayın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığı belirtilerek davanın reddi talep edilmiştir.

Mahkemece, eşdeğer nitelikte teslim ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava BK'nun 313 maddesinde düzenlenen hizmet akdine ilişkindir. Davacıya ait hayvanın güdülmek üzere davalıya bırakıldığında uyuşmazlık yoktur. BK. 321. madde hükmü gereğince çobanın taahhüt ettiği işi özenle yerine getirmesi gerekir. Kasıt veya ihmal ve dikkatsizlik ile hayvan sahibine karşı meydana gelen zarardan sorumludur. Bu nedenle davalı çobanın sorumluluktan kurtulabilmesi için mahkeme gerekçesinde de kabul edildiği gibi kendisine emanet edilen hayvanı sağlam şekilde sahibine iade ettiğini ispat etmesi gerekir.

Ancak, davacının hayvanının ayağının kırılması şeklinde gerçekleşen olayda davalının bir kastının bulunmadığı anlaşılmakla tazminat miktarının tamamına hükmedilmesi davalının sosyal ve ekonomik durumu itibarıyla durumunu ağır biçimde etkileyecek derecede olduğu gözetilerek belirlenen maddi tazminattan BK'nun 43. madde hükmü uyarınca bir miktar indirim yapılması hakkaniyet gereğidir. Mahkemece, bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde fazla tazminata karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.