muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5724, Karar No: 2019/10790, Tarih: 02.12.2019

.05.2006 tarihinde ek bilirkişi raporu aldırılmış, bu rapora göre de 20.02.1980 tarihli onaylı kıyı kenar çizgisinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesince iptal edildiği, Valiliğin hazırlanan yeni kıyı kenar çizgisin 17.02.2002 tarihinde onaylandığı bu yeni kıyı kenar çizgisinin de Yargıtayca iptal edildiği için 1. Asliye Hukuk Mahkemesince kıyı kenar çizgisinin belilenmesi için görevlendirildikleri, 1997 yılında ve gerekse şuanda bilirkişiler tarafından tespit edilen kıyı kenar çizgisinden başka kıyı kenar çizgisinin bulunmadığı, jeolojik çalışmalar yapılırken iptal edilmiş olan kıyı kenar çizgisinin her iki yönden örnek alınarak elde edilen bulguların farklı bir sonuç vermediği, denizin kıyıyı etkisi altına aldığı en son noktayı tespit ederek kıyı kenar çizgisinin belirlendiği, sarı renkli çizginin idare tarafından duruşmalar esnasında verilen mehil üzerine çizilen onaylanan kıyı kenar çizgisi olduğu, mahkeme heyetince çizilen kıyı kenar çizgisinin ise kırmızı renkle gösterildiği, kıyı kenar çizgisinin mülkiyet sınırı içerisinde kaldığı, A harfli kısmın 104,60 m2 olduğu ve parsel sahibi işgalinde olduğu, 1068 parsel içerisindeki evin ise parsel yoluna ve kıyıya B harfi ile 35 m2 tecavüzlü olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece, 17.05.2002 tarihinde onaylanarak kesinleşen kıyı kenar çizgisinin gönderildiği, belediye ilan panosuna asılarak onaylandığı ve kesinleştiği fakat davalıya usulüne uygun tebligat yapılmadığından kıyı kenar çizgisinin adli yargı tarafından belirlenmesine karar verilerek bu doğrultuda bilirkişilerce oluşturulan kıyı kenar çizgisine dayalı rapora binaen davanın kabulüne 1068 parsel sayılı taşınmazda bilirkişi kurulu raporunda A harfi ile gösterilen 104,60 m2'lik kısım kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığından bu kısmın tapusunun iptali ile kıyıya terkinine, bilirkişi kurulunun 17.01.2005 tarihli raporunun kararın eki sayılmasına, davalının bilirkişiler kurulu krokisinde A harfi ile gösterilen 104,60 m2'lik kısma vaki müdahalesinin men’ine bu kısım üzerinde kalan duvarın kal’ine karar verilmiştir. Davacı Hazine vekili ve davalılar ... mirasçıları vekili tarafından kararın temyiz üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince kesinleşmiş kadastro tespiti ile dava tarihi arasında 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş olduğundan davanın reddine, yargılama giderleri vekalet ücretindan davalıların sorumlu tutulmayacağına karar verilmesi, usuli kazanılmış hak olgusunun değerlendirilmesi davalılar lehine vekalet ücreti verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.Davacı Hazine vekili ve davalılar ... mirasçıları vekili tarafından süresinde karar düzeltme talep edilmesi üzerine bu defa Yargıtay 1. Hukuk Dairesince karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Anayasa Mahkemesince yapılan yasa iptali karşısında, yapılmış bozmanın doğru olmadığı, işin esasının 28.11

.Davacı Hazine vekili ve davalılar ... mirasçıları vekili tarafından süresinde karar düzeltme talep edilmesi üzerine bu defa Yargıtay 1. Hukuk Dairesince karar düzeltme taleplerinin kabulü ile Anayasa Mahkemesince yapılan yasa iptali karşısında, yapılmış bozmanın doğru olmadığı, işin esasının 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulması gerektiği, dava konusu 1068 parselin dava esnasında kat irtifakı kurularak oluşan bağımsız bölümlerde davalı ile birlikte dava dışı kişiler adına da sicil kaydı oluştuğu anlaşıldığından bu bağımsız bölüm maliklerinin de davada yer almaları gerektiği, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece tapu kayıtları getirtilerek tapu malikleri davaya dahil edilmekle 1997/176 Esas sayılı dosyanın görülmesi esnasında alınan 17.01.2005 tarihli bilirkişi raporuna istinaden yeniden davanın kabulüne 1068 parsel sayılı taşınmazda bilirkişi kurulu raporunda A harfi ile gösterilen 104,60 m2'lik kısım kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığından bu kısmın tapusunun iptali ile kıyıya terkinine, bilirkişi kurulunun 17.01.2005 tarihli raporunun kararın eki sayılmasına, davalının bilirkişiler kurulu krokisinde A harfi ile gösterilen 104,60 m2'lik kısma vaki müdahalesinin men’ine bu kısım üzerinde kalan duvarın kal’ine karar verilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bilindiği üzere; Anayasa'nın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devlet'in hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4.madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, Kıyı ise: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nin 999.maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş yeni bir kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, gözlem çukurlarının açılması çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş yeni bir kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ise Adli Yargı Mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9.maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardıkları bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir. İdarenin söz konusu çalışmalarını yok saymak da doğru olmaz.

Açıklanan nedenlerle, idarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, Mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.06.2003 tarihli ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Mahkemece dava dosyasının geldiği aşamada ve görülmekte olduğu yıl itibariyle dava konusu taşınmazda kat irtifakının oluştuğu yeni kayıt maliklerinin Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 21.12.2011 tarihli ilamına istinaden davaya dahil edildiği göz önüne alınmadan ve her ne kadar usulüne uygun idarece onaylanmış yeni bir kıyı kenar çizgisi olmadığı 1997/176 Esas sayılı dosyada kabul edilmişse de davanın esasını aldığı 2012 yılı itibariyle idarece usulüne uygun onaylanmış bir kıyı kenar çizgisi olup olmadığı yeniden araştırılmadan 1997/176 Esas ve 2006/791 Karar sayılı dosyada alınan 17.01.2005 tarihli bilirkişi raporuna istinaden karar verilmesi doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılması gereken iş yukarıda açıklanan ilkeler ışığında idarece belirlenmiş yeni bir kıyı kenar çizgisi var ise bu çizgi de dikkate alınmak ve dava konusu taşınmazda kat irtifakı sonrası taşınmazda malik olan kişilere ait bağımsız bölümler de krokide gösterilmek suretiyle yapılacak keşif sonrası 5 kişilik uzman bilirkişilerden alınacak kurul raporu doğrultusunda işin esası hakkında karar vermek iken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporuna istinaden davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca usul ve yasaya aykırı kararın BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12822, Karar No: 2020/13582, Tarih: 17.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/12822 E.  ,  2020/13582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4831, Karar No: 2015/14757, Tarih: 19.03.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4831 E.  ,  2015/14757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, suça konu olup müsadere edilen silahın ruhsat sahibi olduğu iddia edilen ...’a tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanıp belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için 21.01.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verildiği, ruhsat sahibinin 13.05.2013 tarihinde vefat ettiğini belirten nüfus kayıt örneğinin evraka eklenerek dos yanın gönderildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasal mirasçılarına tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün, ruhsat sahibinin yasal mirasçılarına CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/86, Karar No: 2004/113, Tarih: 11.05.2004

Ceza Genel Kurulu 2004/6-86 E., 2004/113 K.

**Ceza Genel Kurulu 2004/6-86 E., 2004/113 K.**

**- SUÇUN HUKUKİ NİTELİĞİ**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 342 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 503 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 61 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 64 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanıklar Mahmut K..... ve Muzaffer Ç.....'nın TCY.nın 64/1. maddesi delaletiyle 342/1, 59 ve ayrıca TCY.nın 5031, 61, 522, 59, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca sonuç olarak 1'er yıl 8'er ay ağır hapis ve 1.395.834.000'er lira ağır para cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Yozgat Ağır Ceza Mahkemesince 11.06.2001 gün ve 25-134 sayı ile verilen kararın sanıklar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Cza Dairesince 29.01.2004 gün ve 17204-732 sayı ile;

"Sanıkların, yapılan ödemeye karşın ellerindeki bedelsiz kalan gerçek senedi iade etmeyip, onun yerne sahte olarak düzenledikleri ve anlaşılmaması için de imza ve düzenleme tarihinin bulunduğu bölümü yırttıkları senedi katılana verip, unsurları tamam olan ve yakınanın rızasına aykırı biçimde, hile ile ellerinde bulundurdukları asıl senedi yeniden tahsil için takibe koymak şeklinde gerçekleşen eylemleri-nin, bütün olarak TCK.nun 509/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 342/1. maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 16.04.2004 gün ve 105113 sayı ile;

"TCK.nun 509. maddesinde üç suç yer almış bulunmaktadır. Bunlardan birincisi "açığa atılan imzanın suistimali", ikincisi "bedelsiz kalan senedin kullanılması" üçüncüsü ise "bertakrip ele geçirilen, açığa atılmış imzanın kullanılması" dır.

Yüksek Ceza Genel Kurulunun 02.11.1999-6/259-252 sayılı kararında vurgulandığı üzere TCK.nun 509/2. maddesinin uygulanabilmesi için, geri verilmek veya üzerine kararlaştırılan bir hukuki işlem yazmak üzere ilgilisine teslim edilen ve önceden imzalanmış bulunan boş kağıt, fırsatını bularak imza sahibinin istek ve iradesi dışında ele geçiren sanık tarafından hukuki sonuç yaratacak şekilde doldu-rulmalıdır.

Yüksek Ceza Genel Kurulunun kararı incelendiğinde; öncelikle konumuzu ilgilendiren suçlardan TCK.nun 509. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen "ele geçirilen açığa atılmış imzanın kötüye kulla-nılması" suçunun oluşması için iki ön koşulun gerçekleşmesinin gerektiği görülmektedir. Birinci ön koşulun suça konu belgenin bertakrip olarak ele geçirilmesi, ikinci ön koşulun ise ele geçirilen imzalı, yazısız kağıdın sanık tarafından hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulmasıdır.

Yüksek Ceza Genel Kurulunun kararı incelendiğinde; öncelikle konumuzu ilgilendiren suçlardan TCK.nun 509. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen "ele geçirilen açığa atılmış imzanın kötüye kulla-nılması" suçunun oluşması için iki ön koşulun gerçekleşmesinin gerektiği görülmektedir. Birinci ön koşulun suça konu belgenin bertakrip olarak ele geçirilmesi, ikinci ön koşulun ise ele geçirilen imzalı, yazısız kağıdın sanık tarafından hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulmasıdır.

Senedi bertakrip olarak ele geçirmede; imza sahibinin rızası ve iradesi dışında bir ele geçirme söz knusudur. Dolandırıcılık, çalma, kaybetme gibi şekillerde failin eline geçmiş olmalıdır. Cebir ve şiddet ile ele geçmesi durumunda ise yağma suçu gündeme gelecektir. Somut olayda suça konu senedin rıza ile verilmesinden sonra borcun ödenmiş olmasına rağmen hile ile alıkonulmasında dolandırıcılık yötemiyle bertakrip ele geçirmeden söz edilebilir mi? Bunun için güveni kötüye kullanmak suçu ile dolandırıcılık suçu arasındaki ayrıma dikkat etmek gerekir. İnancı kötüye kullanmada, geleceğin sanğı, geleceğin mağdurundan, bir akit gereği aldığı şeyi, deyim yerindeyse vekalet yetkilerini aşarak, sahilenme işlemlerine girmek, dolandırıcılıkta ise, haksız çıkar sağlandığı anın sanığı, o anın mağdruna karşı hileli eylemlerde bulunmak suretiyle suç işlemektedirler. Dolandırıcılık suçunun oluşması için hleli davranış, mutlaka şeyi yada haksız çıkarı elde etmeye yönelik olmalıdır. Eğer geçerli ve yasal ziyetlik kurulduktan, yani teslimden sonra, fail, ister şeye sahiplenmek için, ister gizlemek için olsun, özetle onu verme yükümlülüğünden kurtulmak amacıyla hileye başvurmuşsa, eylem inancı kötüye kulanma olacaktır.

Yüksek Yargıtay 11. Ceza Dairesi, 25.03.2002 tarih, 2002/1999 E, 2431 sayılı kararında; sahte belgeyi başlangıçta şikayetçiyi hataya düşürmek için değil, sonradan fiilin ortaya çıkmasını geciktimek amcıyla kullanan sanığın eylemini hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak olarak kabul etmiştir.

Somut olayımızda da hile, senedin elde edilmesine değil elde kalmasına yönelik olduğu için bertakrip ele geçirmeden bahsetmek mümkün değildir.

Birinci önkoşulun gerçekleşmediği olayda asli unsurları içerecek şekilde doldurularak imzalı vaziyette müdahil tarafından sanıklara teslim edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmayan senedin sanıklar tarfından hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulması söz konusu olmadığı için ikinci ön koşulun-da gerçekleşmediğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça anlaşıldığı görülmektedir.

TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasındaki suçun açıklanan nedenlerden dolayı oluşmadığı olayda konumuzu ilgilendiren aynı maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "bedelsiz kalmış senedin kullanılması" suçunun oluşup oluşmadığının incelenmesinde;

TCK.nun 509. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "bedelsiz kalmış senedin kullanılması" suçunun oluşması için gerekli 3 ön koşul bulunmaktadır.

TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasındaki suçun açıklanan nedenlerden dolayı oluşmadığı olayda konumuzu ilgilendiren aynı maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "bedelsiz kalmış senedin kullanılması" suçunun oluşup oluşmadığının incelenmesinde;

TCK.nun 509. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan "bedelsiz kalmış senedin kullanılması" suçunun oluşması için gerekli 3 ön koşul bulunmaktadır.

Ön koşullardan ilki, hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulmuş ve imzalanmış bir senedin varlığı,

İkincisi, senedin imzayı atan tarafından, önceden ve iradi olarak faile teslim edilmiş olması,

Teslimin iradi olması koşulu, Ceza Kanunumuzun 509. maddesinin 1. fıkrasında yazılı suçu güveni kö-tüye kullanmak cürümüyle benzer kılan husustur. İradeyi fesada uğratan hallerin vukuunda teslim sebest iradeye dayalı olmaması nedeniyle ön koşulun gerçekleştiğinden söz edilemez.

Üçüncü ön koşul ise bedeli ödenen senedin imza sahibine iade edilmeyerek kullanılması,

Somut olayımızda birinci ve üçüncü ön koşulların gerçekleştiği konusunda Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamakla birlikte ayrıtıları yukarıda anlatıldığı üzere özet olarak hilenin senedin elde kalmasına yönelik olması nedeniyle uyuşmazlık konusu ikinci ön koşulun gerçekleştiğinin de kabulü gerekmektedir.

Cumhuriyet Başsavcılığımızca iştirak edilmemekle birlikte Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bozma ilamındaki kabulü doğrultusunda, unsurları tam olacak şekilde doldurulmuş vaziyette müdahil tarafın-dan imzalanarak sanıklara teslim edildiği konusunda uyuşmazlık bulunmayan senedin, sonradan yaplan hile nedeniyle bertakrip olarak ele geçirildiği görüşüne bir an için iştirak edilse dahi TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasındaki suçun aşağıda açıklanacak olan nedenlerden dolayı da oluşmaya-cağı açıktır.

TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen suçun; sahteciliğin mi, yoksa güveni kötüye kulanmanın bir çeşidi mi olduğu gerek yargı kararlarında gerekse doktrinde tartışılmış, yerleşik biçimde yargısal kararlarda ve hemen tüm yazarlar tarafından öğretide, bu fıkradaki suçun sahtecilik cürmünü oluşturduğu konusunda görüş birliğine varılmıştır.

TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen suçun; sahteciliğin mi, yoksa güveni kötüye kulanmanın bir çeşidi mi olduğu gerek yargı kararlarında gerekse doktrinde tartışılmış, yerleşik biçimde yargısal kararlarda ve hemen tüm yazarlar tarafından öğretide, bu fıkradaki suçun sahtecilik cürmünü oluşturduğu konusunda görüş birliğine varılmıştır.

TCK.nun 509. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde rıza ile verilen imzalı yazısız kağıdın rıza hilafı-na hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulması, 2. cümlesinde bedelsiz kalan senedin kullanılması, son fıkrasında ise imzalı yazısız kağıdın bertakrip olarak ele geçirilip hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulması müeyyide altına alınmıştır. TCK.nun 509. maddesinin 2. fıkrası ile TCK.nun 509. maddesinin 1. cümlesindeki belgenin rıza harici ele geçirilmesi açıkça düzenlendiği halde, 1. fıkranın 2. cümlesinde yer alan belgenin rıza harici ele geçirilmesinin düzenlendiği konusunda her hangi bir ibarenin yer almadığı görülmektedir. Bu durumda ele geçiriliş yöntemine göre TCK.nun 509. madde-sinin 2. fıkrasında tanımlanan suçun aynı maddenin 1. fıkrasının 2. cümlesinde tanımlanan belgeyi de içerip içermediğinin Kanunsuz suç ve ceza olmaz kuralının sınırları içerisinde kalmak kaydıyla Ceza Hukukunun izin verdiği ölçüde yorum kuralları ile çözümü gerekir.

TCK.nun 1. maddesinde "Kanunun sarih olarak suç saymadığı bir fiil ile kimseye ceza verilemez. Knunda yazılı cezalardan başka bir ceza ile de kimse cezalandırılamaz" hükmü yer almıştır.

"Kanunsuz suç ve ceza olmaz" kuralı Türk Ceza Hukukunda, Devlet ve yargıç karşısında bireylerin "Kamu Hakları"nın güvencesidir.

Doktrinde değerini koruyan bu kural, Anayasamızın (Mad.38) ilkeleri arasına girmiş ve TCK.nun 1. maddesinde de açık bir şekilde ifade edilmiştir. Bu hükmün 1. maddede yer alması bile, kurala verilen önemi gösterir.

Kanunun 1. maddesindeki "sarahaten" kelimesi Türk Ceza Hukukunda "kıyaslama"nın yasak edildiğni gösterir.

Yasasız ceza olamayacağından, suçun cezasının belirlenmiş olması suçların cezalandırılmasına şarttır.

Hukuki hükme haiz olacak şekilde doldurulmuş senedin bertakrip ele geçirilmesini açıkça müeyyide altına almayan TCK.nun 509. maddesinin ikinci fıkrasının somut olayda uygulanması, Türk Ceza Hkukunun kabul etmediği kıyas yöntemini Ceza Hukukuna dahil etmek olduğu gibi, yasa koyucunun iradesine ve yargı kararları ile benimsenen ana ilkelere de açıkça aykırılık teşkil eder. Özellikle sanık aleyhine getirilen hükümlerin hiç bir tereddüde yer vermeyecek şekilde yasada açıkça belirtilmesi grekir.