muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6020, Karar No: 2024/2458, Tarih: 26.03.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay kararları ile müvekkilinin "moda" esas unsurlu seri markaları olduğu, markaların yoğun kullanımının olduğu, yüksek tanınmışlık düzeyine ulaştığı, üçüncü kişilerin moda ibareli marka tescili yapması halinde tüketicinin bu markayı müvekkili markası ile karıştıracağının açıkça tespit edildiğini, TÜRKPATENT nezdinde müvekkili lehine "moda çanta kemer", "moda çanta", "mdç moda" ve "moda çanta kemer san. ve tic. ltd. şti." markaları tescilli olup, bu markaların tanınmış olduklarının mahkeme kararları ile sabit olduğunu, "MODA" kelimesinin sektörde yaygın olarak kullanılan bir sözcük olup, ayırt edici niteliği haiz olmadığını, davalı markasını meydana getiren "TANGO" ibaresinin ise ayırt edilme kabiliyetinin düşük olduğunun, "moda tango moda, tango ile başlar" markasının ayırt ediciliği olmamakla bu markanın tescilinin hukuken mümkün olmadığını, davalının, tüketici nezdinde markasının müvekkili markanın seri marka olduğu yönünde algı yaratmak ve müvekkili markasının piyasadaki tanınmışlığından faydalanmak amacı ile "moda tango moda, tango ile başlar" markasının tescilini talep ettiğini, davalının ve müvekkilinin sattığı çantaların lüks olmadığı, uygun fiyatlı ürünler olduğu gözönünde bulundurulduğunda dikkat düzeyi düşük ortalama tüketicinin markaları karıştırmasının yüksek bir ihtimal olduğunu, müvekkili markasının tanınmış olması sebebiyle davalının tescil talebinin sınıf ayrımı gözetilmeden reddedilmesi gerektiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14982, Karar No: 2016/11298, Tarih: 26.09.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14982 E.  ,  2016/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.12.2012 günü saat 13:30 sıralarında, sanık sürücü ..., yönetimindeki otomobil ile meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş tek yönlü, 7 metre genişliğinde, asfalt, düz, eğimsiz, kuru yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde, seyir istikametine göre sol taraf, orta refüj üzerinden yola giren katılan ...'e, aracının sol ön kesimi ile sol şerit üzerinde çarpması neticesinde, katılanın nitelikli yaralandığı olayda; görüşün açık olduğu bu yolda, solundaki platformu geçip, orta refüje kadar gelen katılana, uyarıda bulunmayıp, tedbirsiz ve kontrolsüzce seyrine devam ederek, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketiyle, alt düzeyde tali kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında, mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/14491, Karar No: 2025/1978, Tarih: 11.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/14491 E.  ,  2025/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLARIN

MAHKEMELERİ : Aydın Çocuk Mahkemesi

Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHLERİ : 02.11.2016, 07.12.2016

SAYILARI : 2016/219 E., 2016/490 K.

2016/1016 E., 2016/1733 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

SUÇ TARİHLERİ : 14.12.2015, 03.06.2016

İNCELEME KONUSU KARAR : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

Sanık hakkında Aydın Çocuk Mahkemesinin 02.11.2016 tarihli kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında ceza verilmesine yer olmadığına; Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2016 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararların sırasıyla 03.12.2016 ve 15.12.2016 tarihlerinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/6009 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55708 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

"1) Aydın Çocuk Mahkemesinin 02/11/2016 tarihli ve 2016/219 esas, 2016/490 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 4. fıkrasında yer alan, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır ",

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 18/02/2019 tarihli ve 2019/667 esas, 2019/963 karar sayılı ilamında "..."kovuşturma şartının" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilerek davanın esasını çözen bir kararla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine “kamu davası açılmasının ertelenmesine dair kararın infazının devamına” karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan,..." şeklindeki açıklamalar ile 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının Sulh Ceza Hakimliğine 15 gün itiraz süresine tabi olduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, sanık hakkında Aydın Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/01/2016 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının itiraza tabi olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu kararda itiraz süresine ilişkin bir bilginin yer almadığı, ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada sanığa itiraz yasa yolunun süresinin bildirilmediği, sanık hakkında denetime başlanmasının ise sonucu değiştirmeyeceği, kaldı ki, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 02/02/2016 tarihinde sanığa tebliğ edilmesine rağmen, tebliğden önce itiraz süresinin dolması beklenilmeden 08/01/2016 tarihinde erteleme ve tedbir kararının infazı için Aydın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, dolayısıyla şüpheliye usulüne uygun olarak itiraz hakkı tanınmadığından kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği hususları nazara alındığında, Somut olayda, mahkemesince sanık hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmediği, kararın kesinleşmemesi nedeniyle ihlalden bahsedilemeyeceği kabul edilerek “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı vermiş ise de, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması istemiyle açılan davada aynı maddenin 4. fıkrasında sayılan kovuşturma şartlarının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından 5 yıllık erteleme süresi zarfında gerçekleşmesi muhtemel olan dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde,

2) Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2016/1016 esas, 2016/1733 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2) Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2016/1016 esas, 2016/1733 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında evvelce 12/12/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 08/01/2016 tarihli ve 2015/19908 soruşturma, 2016/9 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar verilmesi sonrasında, adı geçen sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Aydın Çocuk Mahkemesinin 02/11/2016 tarihli ve 2016/219 esas, 2016/490 sayılı kararı ile sanık hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar kesinleşmeden infazı için denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiği, kararın henüz kesinleşmemesi nedeniyle ihlalden bahsedilemeyeceği ve suça sürüklenen çocuk hakkında cezalandırma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, söz konusu kararın temyiz edilmeksizin 03/12/2016 tarihinde kesinleştiği, Adı geçen sanığın bu kez inceleme konusu 07/12/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiasıyla yapılan soruşturma sonunda, 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 10/06/2016 tarihli iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/12/2016 tarihli ve 2016/1016 esas, 2016/1733 sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin 15/12/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmış ise de,

Somut olayda, önceki 12/12/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmiş olup sanığın yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmiş olduğundan bahisle yapılan bildirim üzerine hakkında kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda Aydın Çocuk Mahkemesinin 02/11/2016 tarihli kararı ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedildiği ve yukarıda belirtildiği üzere anılan kararın kanun yararına bozulması halinde ise kamu davasının durmasına karar verileceğinin anlaşılması karşısında, önceden açılan kamu davası sonunda sanık hakkında durma kararına hükmedilmiş olması sebebiyle, sanığın incelemeye konu 07/12/2016 tarihindeki eyleminden ötürü 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesi kapsamında doğrudan kamu davası açılamayacağı gibi söz konusu eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulü ile kesinleşmemesi nedeniyle ihlali mahiyetinde de olmadığı, bu halde sanığın gerçekleştirmiş olduğu 12/12/2015 ve 07/12/2016 tarihli eylemlerine ilişkin ortak bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi ile usulüne uygun tebliğ ve devamı işlemlerin icrası için kamu davasının durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

Hükümlü hakkında, 12.12.2015 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2016 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, hükümlünün tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile 11.05.2016 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden dosyanın denetimli serbestlik müdürlüğüne gönderildiğinden ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılmış herhangi bir soruşturma olmadığı halde, hırsızlık şüphesi ile yakalanan hükümlünün, uyuşturucu madde karşılığı hırsızlık malı sattığını beyan etmesi üzerine yapılan tahlilde idrarında esrar tespit edildiği olayda; uyuşturucu madde kullandığını belirterek, bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlaması ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192/4. maddesi gereğince soruşturma aşamasında hükümlü hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilerek soruşturmanın sonlandırılması gerektiği halde hükümlü hakkında yargılamaya devamla yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ancak kanun yararına bozma istemine bu hususun konu edilmediği anlaşılmakla 08.01.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuka aykırılığı hakkında kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına oy birliğiyle TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4389, Karar No: 2019/2787, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4389 E.  ,  2019/2787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2448, Karar No: 2016/5418, Tarih: 10.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2448 E.  ,  2016/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı işverenin zorlamasıyla ... Sendikasına üye olmak zorunda kaldığını, sendikaların saflığı ilkesine aykırı davrandığı için gerçekte sendika niteliğine sahip olmadığını, bazı işçilerin ... Sendikasından 2015 mayıs ayında istifa ederek, ... Sendikasına üye olduğunu, davalı işverenliğin fesih yazısı ile davacının yasa dışı greve katıldığını, teşvik ettiğini, işveren vekillerine karşı tutum aldığını ileri sürerek işçinin davranışlarından kaynaklanan fesih nedenlerine dayanarak iş sözleşmesini sona erdirdiğini, sayıları 20.000 aşan metal işçisinin Bursa, Eskişehir, Kocaeli ve İzmir ve Ankara gibi belli başlı sanayi kentlerinde en çok ihracat yapan işyerlerinde gösterdikleri demokratik tepkiye yasa dışı grev olarak nitelendirmenin olanaklı olmadığını, davalı işverenliğin işçilerin sendika seçme hakkı kullanmalarının kendilerine karşı bir saldırı olarak gördüklerini, işçilerin sadece sendika seçme haklarına saygı duyulmasını ve dayanışma aidatı ödeyerek istifa ettikleri sendikanın Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmayı istediklerini, davalı işverenliğin dayanışma aidatı dilekçelerini kabul etmediklerini, alırken ... Sendikası temsilcileri ile birlikte alıp işçileri istifadan vazgeçmeye zorlayarak sendika seçme özgürlüğüne ilk müdahaleyi yaptıklarını, davalı iş verenliğin işçileri ... Sendikasına üye olmaya zorladıklarını, idari izinli işçilerin telefon mesajı ile işe çağırılıp misafir kartı bastırarak içeri alındıklarını ve işçilerden demokratik haklarını kullandığı için işverene hitaben özür dilekçesi yazmalarının istediklerini ve yazmayanların güvenlik görevlileri aracılığı ile dışarı çıkartıldığını, ertesi gün tekrar telefon mesajı ile işe çağırıldıklarını, davalı işverenliğin gerçeğe aykırı fesih nedenleri ürettiğini, ..

... Sendikasına üye olmaya zorladıklarını, idari izinli işçilerin telefon mesajı ile işe çağırılıp misafir kartı bastırarak içeri alındıklarını ve işçilerden demokratik haklarını kullandığı için işverene hitaben özür dilekçesi yazmalarının istediklerini ve yazmayanların güvenlik görevlileri aracılığı ile dışarı çıkartıldığını, ertesi gün tekrar telefon mesajı ile işe çağırıldıklarını, davalı işverenliğin gerçeğe aykırı fesih nedenleri ürettiğini, ... Sendikası üyeliğinde ısrar eden tüm işçilere matbu fesih yazıları gönderdiğini, raporlamaların haftalık ve aylık periyotlarda usta başı tarafından yapılırken, sendika seçme özgürlüğünü kullanan işçilerin raporlama yapmamakla suçlandıklarını, ayrıca davalı iş yerinde 690 işçinin birlikte hareket ettiği halde bu işçiler içerisinde davacı ve arkadaşlarının iş sözleşmelerini sona erdirmesinin haklı gösterecek diğer işçilerin yapmayıp davacıların yapmış olduğu hiç bir tavır ve tutum olmadığını, davalı işverenliğin geri kalan işçilerle çalışabildiğine ve fesih yoluna başvurmaya gerek duymadığına göre işten atılan işçilerle çalışmaya devam etmesine fesih yazısındaki sebeplerin engel olmadığını, fesih yazısında her işçi için matbu hazırlanmış sebepler olduğunu, bu sebeplerin bir kısım işçi için geçerli ve haklı fesih nedeni olarak gözükmezken davacıların iş sözleşmesinin haklı nedenlerle sona erdirilmesinin fesih hakkının açık net kötüye kullanılması olduğunu, davalı iş verenlikle sendika arasındaki ilişkinin organik bir bağa dönüştüğünü, işverenliğin sendika hakkına yapmış olduğu bu müdahalenin aynı zamanda çalışma hakkının da ihlali olduğunu belirterek yapılan feshin geçersizliğine davacının işe iadesine çalıştırılmayan süreye ilişkin olarak 4 aya kadar ücretinin sosyal hakları ile birlikte ödenmesine, feshin gerçek nedeni sendikal faaliyet olduğundan 6356 sayılı yasanın 25. maddesi gereğince işe iade tazminatının 1 yıllık ücretinden az olmayacak şekilde belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davalı iş yerinin 10 yıldan beri iş yerinde yetki alarak toplu iş sözleşmesi görüşmelerini yürüten sendika ile huzur ve güven ortamında karşılıklı saygı çerçevesinde çalışmalarını yürüttüğünü, iş yerinde yetkili sendika ... Sendikası ile 30/12/2014 tarihinde imzalanmış 01/09/2014-31/08/2017 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinin hala yürürlükte olduğunu, davalı şirketin davacı tarafın iddiasının aksine sendikal hak ve özgürlüklere son derece saygılı olduğunu, ... Sendikasının Türkiye genelinde Aralık 2014 tarihinde imzaladığı toplu iş sözleşmesinin sağladığı hakları beğenilmediği bahanesi ile yine Türkiye çapında sendikal hareketlerin başladığını, 2015 ayı mayıs ayında iş yerinde yetkili olan ... Sendikasından istifaların davalı şirkete bildirilmeye başlandığını, ... Sendikasın üye olan bir kısım işçilerin şirket yöneticileri ile görüşerek işverenden parasal bir taleplerinin olmadığını, iş yerinde ... Sendikasını istemediklerini bu nedenle sendika değiştirdiklerini ve iş vereninde Birleşik Metale üye kaydında yardımcı olmasını istediklerini beyan ettiklerini, şirket yöneticilerinin de işçilerin istedikleri sendikaya üye olabileceklerini ancak 31/08/2017 tarihine kadar başka bir sendikanın yetki alamayacağını, şirket olarak iş ve üretimin aksamadığı sürece müdahil olmayacaklarını bildirdiğini, davalı şirket yöneticilerinin sendikal rekabetten kaynaklanan olaylara hiç bir şekilde müdahale etmediklerini, davalı işyerinde 18/06/2015 tarihinde 24:00-08:00 gece vardiyası çalışanlarınca sahur yemeği verilmediği gerekçesi ile eylem başlatıldığını ve iş yerinin işgal edildiğini, üretimin aksatıldığını, sahur yemeğinin de verilmediğinin gerçeği yansıtmadığını, daha önceki yıllarda olduğu gibi sahurda çorba ve sınırsız kahvaltı dağıtıldığını, ayrıca 18/06/2015 günlü Kocaeli 6. İş Mahkemesinin 2015/4 D.iş sayılı dosyasında tanık ifadeleri ve bilirkişi raporu ile iş yerinde sahur yemeğinin niteliği bahane edilerek işin durdurulduğunun ve yavaşlatıldığının ve bir kısım işçilerin iş yerini işgal ettiklerinin tespit edildiğinin ve Kocaeli C. Başsavcılığına müracaat ile aynı tarihte iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ile şikayette bulunulduğunu ve bu dosyanın takipsizlikle sonuçlandığını ancak bu karara itiraz edildiğini, 19/06/2015 tarihinde ..