muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8148, Karar No: 2016/12234, Tarih: 27.10.2016

Katılanın 24.08.2007 tarihinde geçirmiş olduğu trafik kazası nedeniyle sağ femur orta diafiz, sol femur kırığı tanısı ile kaldırıldığı hastahaneden acil patoloji düşünülmediğinden kendi isteği ile sanığın çalıştığı ... Hastahanesi'ne sevkedildiği, ortepedi uzmanı olan sanık tarafından 25.08.2007 tarihinde ameliyata alınarak katılanın, sol femur suprakondiler kırığı için kapalı redüksiyon ve uzun bacak alçı, sağ femur diafiz kırığına kilitli intramedüller çivi uygulaması yapılıp önerilerle birlikte taburcu edildiği, 28.08.2007 den 19.01.2008 tarihine kadar kontrol muayenelerinin sanık tarafından yapıldığı, ancak sanığın 31.01.2008 de işine son verilmesi nedeni ile hastahaneden ayrılmasından sonra, katılanın kontrolünün belirtilen hastahanede yeni göreve başlayan Dr. ... tarafından 15 gün süre ile yapıldığı, 07.03.2008 günlü muyanede katılana sağ bacaktaki kırığın kaynamaya başlaması nedeniyle koltuk değneklerini tamamen bırakması ve sağ bacağının üzerine tek değnekle basarak yürümesi gerektiği şeklinde öneride bulunulduğu, katılanın 08.03.2008 tarihinde sağ bacağındaki ağrı ve şişlik nedeniyle aynı hastahaneye gitmek istediğinde, önce adı geçen doktorun izinli olduğunun, sonra da görevden ayrıldığının belirtilmesi üzerine 10 gün süreyle yeni bir doktorun gelmesini beklediği, 18.03.2008'de fizik tedavi uzmanınca yeni bir kırıktan şüphelenilerek ortopedi uzmanına yönlendirildiği, söz konusu tarihte Op. Dr.Selahattin Kuşhan tarafından evvelce konulan implantın kırılmış olduğu saptanarak ameliyat önerisi üzerine, Haydarpaşa Numune Hastahanesinde yeniden ameliyat edilmesi neticesinde; katılanın organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı, kusur durumuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından 21.06.2010 tarihinde düzenlenen raporda, kusur değerlendirmesi yapılmaksızın “Sağ femura gerektiği gibi reanimasyon yapılmadığı ve 10mmn (olması gerekenden ince) çivi çakıldığı bilateral femur kırığı olması nedeniyle sola da operatif tedavinin tercih edilmesinin gerektiği, ancak alçılı tedavi tercih edildiği, takiplerinde solda alçı olması nedeniyle sağa ister istemez yük vermek zorunda kaldığı, Postop 7 ay içinde tek değneğe geçilerek yön verildiği, bu esnada sol alt ekstremite gerektiği biçimde kullanılamadığı için implantın distal çivi seviyesinden kırılması sonucu sağda retraktür meydana geldiği kırığın iki taraflı olması, soldan gerektiği gibi destek alınamaması ve sağda implant kırılması ve refraktür meydana gelmesi hususunun kırık sonrası görülmesi beklenir komplikasyonlar arasında sayılmasının uygun görüldüğü” şeklinde görüş bildirdiği, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen 16.01.2013 tarihli raporda “Op.Dr.... tarafından 28.8

. İhtisas Kurulu'nca düzenlenen 16.01.2013 tarihli raporda “Op.Dr.... tarafından 28.8.2007 tarihinde yapılan sağ femur diafiz kırığına kilitli intramedüller çivi, sol femur kırığı için kapalı redüksiyon ve alçı tespiti girişimlerinin endikasyonu bulunduğu ve yapılan tedavi yönteminin usule uygun olduğu, takiplerde sağ femur kırığındaki kaynamanın yetersiz olduğu, soldaki kırık nedeniyle sol uyluğun alçı içinde oluşunun ayakta durma ve özellikle yürüme esnasında sağ tarafa daha fazla yük bindirmeyi gerektirdiği, metal implantlarda yorgunluğun söz konusu olduğu ve tüm bu nedenlerle sağ femurdaki çivinin kırılabileceği, ayrıca çivinin kırıldığı dönemde bu hastanedeki görevinin sona ermesi nedeniyle Op.Dr....'ın hastasını takip ve kontrol imkanının bulunmadığı ya da kısıtlı olduğu, femur ameliyat materyalinin kırılması sonucu farklı bir klinikte ameliyat edildiği, oluşan plak kırılmasının kırığın bir komplikasyonu olduğunun ve kırık kaynamasına sistemik ve genel faktörler olarak çoklu faktörlerin etki ettiğinin bilindiği, kaynama durumuna kadar kullanılan ameliyat malzemelerinin yük taşıdığı, zamanla kaynama gerçekleşmezse tüm ameliyat malzemelerinin kırılabileceği cihetle Dr....'a atfedilebilecek ihmal ya da kusur bulunmadığı, daha sonra yapılan ameliyat ve tedavilerin tıp kurallarına uygun olduğu” şeklinde görüş bildirildiği, Mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca tanzim edilen 16/01/2013 tarihli raporu hükme esas alınarak ve sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verildiği, söz konusu hükmün temyizi üzerine Dairemiz'in 19.06.2014 tarihli ilamı ile raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla bir kez de Yüksek Sağlık Şurası'ndan görüş sorulması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, bozma kararı akabinde alınan 16-17.04.2015 tarihli Yüksek Sağlık Şurası raporunda; '' dosyadaki ilk çekilen grafılerde ekleme uzanan, sol femur medial kondil kırığının ise ayrışmamış olarak kabul edilerek konservatif olarak diz üstü sirküler alçı ile tedavisinin yapıldığı fakat AO/OTA sınıflandırmasına göre Tip B kırıkların tedavisinin ayrışmamış kırıklar, hastanın yürüme imkanının olmaması (parapleji), altta yatan medikal hastalıkları nedeniyle (ciddi kardiyonulmoner risk taşıması) gibi nedenlerden dolayı cerrahi tedavi yapılmasının risk taşıması dışında cerrahi tedavinin tercih edilmesi gerektiği, 09.10.2007 tarihinde çekilen grafilerde sol femur kırığının AO/OTA sınıflamasına göre TİP C bikondiler kırık olduğunun görüldüğü, ayrıca sağ femur diafız kırığı cerrahi olarak tedavi edildiğinden, eklemin restorasyonu ve stabilitesinin sağlanması amacıyla ilk tercihin cerrahi tedavi olması gerekirken bunun yapılmadığı, cerrahi olarak tedavi edilmemesine bağlı olarak medial kondil kırığında malunion (hatalı kaynama) gelişerek sol dizde genu varum deformitesinin geliştiği ve bundan dolayı ..

.10.2007 tarihinde çekilen grafilerde sol femur kırığının AO/OTA sınıflamasına göre TİP C bikondiler kırık olduğunun görüldüğü, ayrıca sağ femur diafız kırığı cerrahi olarak tedavi edildiğinden, eklemin restorasyonu ve stabilitesinin sağlanması amacıyla ilk tercihin cerrahi tedavi olması gerekirken bunun yapılmadığı, cerrahi olarak tedavi edilmemesine bağlı olarak medial kondil kırığında malunion (hatalı kaynama) gelişerek sol dizde genu varum deformitesinin geliştiği ve bundan dolayı ...Numune Hastanesi'nde hastaya suprakondiler femoral osteotomi ameliyatının yapıldığı ve bu cihetle sol femur medial kondil kırığı tedavisinde konservatif yani alçı ile tedavi seçiminin yanlış olduğu, sağ femur diafız kırığına uygulanan intramedüller çivi uygulamasının tıbben uygun olduğu, takiplerinde sağ femurdaki kaynamanın yetersiz olduğu, bu nedenle implanta daha fazla yük binerek metal implantta yorgunluk ve bunun sonucunda da 11 ay sonra gelişen çivi kırılmasının beklenebilecek bir komplikasyon olduğu, ayrıca çivinin kırıldığı dönemde bu hastanedeki görevinin sona ermesi nedeniyle Dr. ...'ın hastasını kontrol ve takip imkanının bulunmadığı, sağ femurdaki intramedüler çivinin kırılması sonucu sağ femurda gelişen psödoartrozun ve sol femurda gelişen genu varum deformitesinin... Numune Hastanesi'nde ameliyat edilerek sağ femurda kaynamanın sağlandığı, sol femurdaki deformiteninde düzeltildiği bu ameliyatların tıbben uygun olduğu. Dr ...'ın sol femur medial kondil kırığının tedavisinde cerrahi tedaviyi tercih etmemesinin eksiklik olduğu'' yönünde görüş bildirilmesi akabinde, dosya kapsamı ile uyumlu olan Yüksek Sağlık Şurası raporu hükme esas alınıp sanığın kusurlu olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmesine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilerek yapılan inceleme;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;

Mağdurun yaralanmasının kemik kırığı ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olması sebebiyle, temel cezanın tayini akabinde arttırım uygulanırken 89/2-a,b maddesinin gösterilmesi gerekirken sadece TCK'nın 89/2-a maddesinin gösterilmesi; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması, yine taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarına karar verilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''geri kalan taksitlerin tümden tahsiline'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 2. paragrafındaki “89/2-a” ibaresinin 89/2-a,b”olarak değiştirilmesi; hükmün 5. paragrafındaki ''taksitlerin tümden tahsiline'' ibaresi hükümden çıkarılarak ''kısmın tamamının tahsil edileceğinin ihtarına'' ibaresinin ve aynı paragrafın devamına '' hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23568, Karar No: 2013/432, Tarih: 17.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/23568 E.  ,  2013/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın, davalı idarece kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen bölümündeki davacıların payları üzerinde irtifak hakkı tesis edilmesi gerekirken bu bölümün tamamı üzerinde irtifak hakkı tesisi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (kısmı) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (bölümündeki davacılar payları) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2010/887, Karar No: 2010/2559, Tarih: 13.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/887 E.  ,  2010/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ..., ......, ... ve ... aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.05.2008 gün ve 579/301 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, miras yolu ile intikal, taksim ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetliğe dayanarak kadastro çalışmalarında tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmaz bölümünün vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuş, TMK.nun 713/6.maddesi gereğince ... adına tescilini istemiştir.

Davalı Ankara ... ve ... vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazlar üzerinde sürdürülen imar-ihya faaliyetlerinin tamamlanmadığı, nizalı taşınmazların nitelik itibariyle kazanıma elverişli yerlerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, teknik bilirkişinin 9.7.2004 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile gösterilen 17446 m2, B harfi ile gösterilen 4394 m2 ve C harfi ile gösterilen 5822 m2 taşınmaz bölümlerinin davalı ... adına tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro Müdürlüğünün karşılık yazısına ve paftaya göre, dava konusu taşınmaz bölümleri 1953 yılında yapılan kadastro çalışmalarında ziraate gayri salih arazi niteliği ile tespit dışı bırakılmıştır. Uyuşmazlık konusu teknik bilirkişilerin rapor ve krokisinde B ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin taşlık ve kayalık vasfında bulundukları ziraatçi uzman bilirkişinin 9.8.2004 tarihli raporunda açıklandığına göre, bu bölümlere ilişkin davanın reddine karar verilmiş olmasında her hangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. Davacı vekilinin teknik bilirkişilerin 9.7.2004 tarihli rapor ve krokisinde B ve C harfi ile gösterilen bölümlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün buna ilişkin bölümünün ONANMASINA,

Davacı vekilinin A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Mahallinde yapılan keşifde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmaz bölümünün kadastro çalışmaları sırasında taşlık olması nedeniyle tespit dışı bırakıldığını, davacının miras bırakanı-babası Halil Özkan’ın 1973 yılından itibaren taşları ayıklayarak 1985 yılında ölümüne kadar zilyet bulunduğunu, taşınmazın mirasçılar arasında yapılan taksimle davacıya bırakıldığını, arpa ve buğday ekilmek suretiyle tasarruf edildiğini bildirmiş, ziraatçi teknik bilirkişinin 9.7.2004 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile işaretlediği taşınmaz bölümünün 4.sınıf kuru tarım arazisi olduğunu açıklamıştır. Mahkemece, krokide A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün imar-ihya edilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması dosya kapsamındaki tespit ve belirlemelere uygun değil ise de uyuşmazlık konusu taşınmaz bölümü hakkında yapılan araştırma ve inceleme de hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Dava konusu taşınmazın tespit dışı bırakılma tarihindeki niteliğine göre, imar-ihyaya muhtaç bulunan yerlerden olduğu anlaşılmaktadır. Bu nitelikte bir yer ancak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17.maddesinde belirtilen koşullar altında para ve emek sarfedilmek suretiyle kültür arazisi haline getirilerek ve bu olgunun tamamlandığı tarihten itibaren koşullarına uygun şekilde 20 yıldan fazla süre ile zilyetliğin sürdürülmüş olması halinde edinilebilir. Mahkemece, davaya konu taşınmazda imar-ihya çalışmalarının yapılıp yapılmadığı hususu yerel bilirkişi ve tanıklardan yeterince sorulmamıştır. Her ne kadar hava fotoğraflarının getirtilmesi hususunda ara kararları oluşturulmuş ise de, dosyaya yöntemine uygun şekilde hava fotoğrafları getirtilmemiş, uygulama keşif mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla yapılmamış, usule uygun yemini yaptırılmaksızın dosyanın tevdii suretiyle dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yapılması doğru olmamıştır. Ayrıca, ziraatçı bilirkişinin raporu da taşınmazın niteliğinin belirlenmesi bakımından yeterli bulunmamaktadır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgeye ait dava tarihinden geriye doğru en az 20 yıl ve daha önce çekilmiş hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra yerel ve harita mühendisi, fotoğrafçı ve ziraat yüksek mühendisinden oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla HUMK.nun 280 ve 365. maddeleri gereğince dava konusu taşınmaz başında keşif yapılması, bilirkişiler ve tanıkların HUMK.nun 258.maddesi hükmü uyarınca davetiye ile çağrılarak aynı Kanunun 259.maddesi uyarınca taşınmaz başında dinlenilmeleri, dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle niteliği, dava konusu taşınmazda imar-ihya çalışması yapılıp, yapılmadığı, yapılmışsa ne zaman başlanıldığı, hangi tarihte tamamlandığı ve zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü hususlarının kendilerinden sorulması; dava konusu taşınmaz bölümüne komşu 332 parselin ilk tesisinden itibaren tapu kayıtlarının getirtilerek davacının ne şekilde paylı mülkiyet şeklinde malik olduğunun belirlenmesi, satın alma yoluyla malik olmuş ise zilyetliğin bu tarihte başlayıp başlamadığı hususunun değerlendirilmesi, bundan ayrı A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün doğusunda yer alan dava dışı komşu taşınmazın Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/113 Esas, 2006/716 Karar sayılı hükmüyle mera vasfıyla sınırlandırıldığı ve Tarım İl Müdürlüğünün 28.5.2007 tarihli karşılık yazısıyla temyiz incelemesine konu nizalı taşınmaz bölümünün 4342 sayılı Yasa uyarınca yapılan çalışmalarda 12 no.lu mera parseli dahilinde tespit edildiği bildirildiğine ve keşifde dinlenilen bir kısım yerel bilirkişi ve tanıkların dava konusu taşınmazın öncesinde hayvan otlatılan yerlerden olduğunu bildirmeleri nedeniyle 4342 sayılı Mera Kanunu gereğince yapılan mera çalışmalarına ait tüm belge ve krokilerin getirtilerek keşifde uygulanması, nizalı taşınmazın kadim ya da tahsisli meralardan olup olmadığı hususunda usule uygun araştırma yapılması,taşınmazın nitelik itibariyle kazanıma uygun yerlerden olduğu belirlendiği takdirde memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre bu yerde en erken hangi tarihten itibaren ihya olgusunun tamamlanarak ve zilyetliğe başlanarak tarım arazisi olarak tasarruf edildiğinin belirlenmesi, harita mühendisinden bu hususta gerekçeli ve denetime elverişli nizalı taşınmaz bölümünün hava fotoğrafı üzerindeki konumunu gösterir rapor ve kroki, ziraatçı uzman bilirkişiden gerekçeli, taşınmazın niteliğini belirtir ve komşu taşınmazlarla mukayeseli şekilde ayrıntılı rapor alınması, tescil konusu taşınmazın niteliğinin belirlenmesine esas olmak üzere dava konusu taşınmaz bölümünü ve çevresini içine alan resimlerin HUMK.nun 366

.nun 366.maddesi hükmü uyarınca fotoğrafçı bilirkişi tarafından çekilip usulen onaylandıktan sonra dosya arasına konulması, teknik bilirkişinin krokisi eklenerek dava konusu taşınmazın tapuya kayıtlı yerlerden olup olmadığının ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17/ son maddesi uyarınca imar planına alındığı tarihin ilgili kurumlarından sorulması, bundan ayrı uyuşmazlığın çözümünde davacının daha önce aynı taşınmaz hakkında Gölbaşı Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/ 1175 Esas sayılı dosyası ile açtığı ve takipsiz bırakılan dava dosyasının da göz önünde tutulması, ondan sonra toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekir.

Davacı vekilinin, dosya arasında mevcut teknik bilirkişinin A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL’nın temyiz edenden alınmasına 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2569, Karar No: 2008/4520, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2569 E.  ,  2008/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1-... Güzellik ve Koz.....Tic.Şti. 2-... vek.Av.... ile davalı 1-... (...) 2-... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 12.10.2006 gün ve 93-514 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 2.11.2007 gün ve 5145-9435 sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemiz kararı davacılar vekiline 7.1.2008 tarihinde tebliğ edilmesine karşın H.U.M.K.nun 440/1.maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 23.1.2008 tarihinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, süre yönünden karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17757, Karar No: 2020/1573, Tarih: 23.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/17757 E.  ,  2020/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Mağdur ... hakkında ...evlet Hastanesince düzenlenen 14.09.2014 tarihli raporda; "sağ maxillada 4 cm, sağ orbitada 2 cm, kafanın muhtelif yerlerinde 2 cm ye ulaşan kesiler mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile düzelmez, yüzünde kalıcı iz olabilir'' şeklindeki tespitlere göre, mevcut yaralanmaların mağdurun yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda en yakın Adli Tıp Kurumundan raporunun alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, sanığın aynı ilamdaki birden fazla mahkûmiyetinin tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2771, Karar No: 2015/5016, Tarih: 11.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2771 E.  ,  2015/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/197416

MAHKEMESİ : Soma(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2013

NUMARASI : 2012/614 (E) ve 2013/308 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 18.10.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının süresinde temyiz edilmeyerek kesinleştiği, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 06.03.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.