muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1789, Karar No: 2016/348, Tarih: 16.03.2016

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10885, Karar No: 2014/15925, Tarih: 15.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/10885 E.  ,  2014/15925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 383 ve devamı maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Somut olayda, yüze karşı yapılan tefhim yasanın aradığı koşulları taşımadığından temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır. Bu nedenle gerekçeli karar davalıya tebliğ edilerek tebligat parçasının gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11387, Karar No: 2012/1440, Tarih: 16.02.2012

18. Hukuk Dairesi 2011/11387 E., 2012/1440 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/11387 E., 2012/1440 K.**

**- MESKENİN MUHASEBE BÜROSU OLARAK KULLANILMASI

- YASAKLI İŞLER**- 6111 S. BAZI ALACAKLARIN YENİDEN YAPILANDIRILMASI İLE S... [ Madde 194 ]

- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 24 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, meskenin işyeri olarak kullanılmaması ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A…

… B…

… tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar dava dilekçesinde, anataşınmazın tapuda A…

… B…

… adına mesken olarak kayıtlı bulunduğunu, davalı kiracı M... Kılıç tarafından muhasebe bürosu olarak kullandığını ileri sürerek dava konusu bağımsız bölümün işyeri olarak kullanımına son verilerek davalı kiracının meskenden tahliyesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacıların anataşınmazda kat maliki oldukları, davalılardan A…

… B…

…'ın kat maliki, diğer davalının kiracı olduğu, dava konusu dairenin tapu kütüğünde mesken olarak kayıtlı bulunmasında bir ihtilaf yoktur.

Ancak;

25.02.2011 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 6111 sayılı Yasanın 194. maddesinde Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesine eklenen fıkra ile 3568 sayılı Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu ile ilgili hükümlerinin somut olayda değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekeceğinden yasanın bu buyurucu hükmü dikkate alınarak mahkemece durumun yeniden değerlendirilmesi için yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2231, Karar No: 2021/10546, Tarih: 21.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/2231 E.  ,  2021/10546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl davada davacılar 1-..., 2-..., 3-..., 4-..., 5-..., 6-..., 7-..., 8-... ile asıl davada davalı Ak-Tur Turizm ve Endüstri A.Ş. aralarındaki tazminat, birleşen davada davacı ... ile birleşen davada davalı Ak-Tur Turizm ve Endüstri A.Ş. Aralarındaki tazminat davasına dair Bodrum 1. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesinden verilen 27/06/2019 tarihli ve 2018/265 E. - 2019/168 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 17/11/2020 tarihli ve 2020/8045 E. - 2020/6660 K. sayılı ilama karşı davalı Ak-Tur Turizm ve Endüstri A.Ş. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 21/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1367, Karar No: 2018/5962, Tarih: 03.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1367 E.  ,  2018/5962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2012 tarih ve 2011/413-2012/361 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin ... esnaflık yaptığını, davalı temsilcileri ile ... Sağlık Eczanesi eczacısının müvekkiline eczanenin devren satılık olduğunu, eczaneyi devralması halinde çok kârlı olacağını beyan etmeleri ve bu yöndeki ısrarları üzerine müvekkilinin devralmayı kabul ettiğini, davalının müvekkilinden teminat olarak bonolar, çekler aldığını, bazı taşınmazlarına ipotek koyduklarını, davacının eczane devralamayacağını bilmediğini, müvekkilinin davalı tarafça hile ve gabin yoluyla yanıltıldığını ileri sürerek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, ipoteklerin kaldırılmasına, ... . İcra Müdürlüğü'nün 2010/3232 numaralı icra takibinin iptaline, müvekkilinin mal varlıkları üzerine konan hacizlerin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davacının para kazanma hevesiyle eczacı ile anlaşma yaparak eczacının borçlarına kendi hür iradesiyle kefil olduğunu, işlerin kötüye gitmesi nedeniyle bu davayı açtığını, hata, hile, gabin söz konusu olmadığını, müvekkilinin iyi niyetli üçüncü kişi olduğunu, davacının kendi isteğiyle ipotek ve senet verdiğini, davacının eczacıyla iş ilişkisi bozuldu diye bu davanın açıldığını, 02/10/2012 tarihli duruşmada da hata, hile, gabin iddiaları yönünden BK 39. maddede düzenlenen sürede dava açılmadığını savunarak davanın esastan ve süreden reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının kendi istek ve iradesiyle eczaneyi muvazaalı olarak devraldığı, davacının kendi muvazaasına dayanarak hak talep edemeyeceği, hata, hile iddiasının inandırıcı olmadığı, eczanenin zarar etmesi üzerine bu davayı açtığı, tanık beyanlarının da bu hususları doğruladığı, gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11535, Karar No: 2013/952, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/11535 E.  ,  2013/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 111 ada 18 parsel sayılı 3318,45 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve bağış nedeniyle tarla niteliğiyle davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın mera(yayla) vasfında olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 111 ada 18 parselin tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir, şöyle ki; çekişmeli taşınmazın sınırında bulunan 101 ada 1 sayılı orman parseli gözönünde bulundurularak en eski tarihli ve dava tarihinden 15 - 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile memleket haritalarında taşınmazın aktüel durumu tesbit edilmemiş, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olup olmadığı hususunda, bir araştırma yapılmamıştır. Yine, dosya içeriğinden, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman tahdidi yapılıp yapılmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece, bu hususta araştırma yapılmamıştır. Komşu taşınmazlardan davalı olarak gözüken 111 ada 17 ve 19 parsellerin dava dosyaları dosya içersine getirtilmemiştir. Aynı zamanda somut olayda usulünce mera(yayla) araştırması yapılmamış, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı tam olarak belirlenmemiştir. Ayrıca, dosya içeriğine ve davacı Hazinenin iddialarına göre, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile dinlenen tutanak bilirkişilerinin beyanları soyut nitelikte, gerekçesiz, somut olaylara dayanmayan sözlerden ibarettir. Bu şekilde eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede daha önce orman tahdidi yapılıp yapılmadığı Orman Yönetiminden sorularak, yapılmış ise, orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği getirtilmeli, çekişmeli taşınmaza komşu olan ve davalı olarak gözüken 17 ve 19 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile dayanakları, itirazlı olanlara ilişkin dava dosyaları, kesinleşenlere ait tapu kayıtları, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise, ilgili dava dosyaları getirtilmeli, yeniden yapılacak keşifte bu belgeler ziraat fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat yüksek mühendisi, bir harita ve kadastro (jeodezi ve fotogrametri) mühendisi ile bir orman yüksek mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, orman kadastro haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek, sağlıklı

biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıkta en az 6 ya da 7 orman sınır noktası gösterilecek biçimde, çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu belirlenmeli, orman kadastrosu hiç yapılmamış ya da kesinleşmemişse, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü belirlenmeli, dava konusu taşınmazın orman ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesi anlamında orman içi açıklık niteliğinde olup olmadıkları saptanmalı, buna ilişkin ayrıntılı ve krokili rapor düzenlettirilmeli,

Davacı Hazine, mera(yayla) iddiasına dayandığından, kural olarak; mahkemece, bir yerin mera(yayla) olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idarî merciler tarafından mera(yayla) olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera(yayla) olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde, uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca mera(yayla) tahsisi yapılmış ise, Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera(yayla) tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultudaki araştırma, 4342 sayılı Kanun uyarınca, Mülkî Amirlikten sorulup saptanması zorunludur.

Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı kanunlar ile 4342 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera(yayla) tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir

. Kuşkusuz 4753 ve 5618 sayılı kanunlar ile 4342 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera(yayla) tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca mera(yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera(yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı Mülkî Amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise mera(yayla) tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera(yayla) tahsisi yapılmış ise mera(yayla) tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın mera(yayla) tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera(yayla) tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera(yayla) olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tespit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişi aracılığıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazın toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazın tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve

kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tespitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde mera(yayla) olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişiden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazın orman veya mera vasfında olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, taşınmazın öncesinin ne olduğu, zilyetliğin ne zaman başlayıp nasıl sürdürüldüğü, kimden kime geçtiği ve ekonomik amacına uygun olup olmadığı, mahallî bilirkişi ve tanıklardan sorulmak suretiyle maddî olaylara dayalı ve ayrıntılı olarak saptanmalı, ziraat uzmanından bilimsel verilere dayalı, doyurucu rapor alınmalı, komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile usûl ve kanuna uygun olmayan hükmün BOZULMASINA 07.02.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3174, Karar No: 2022/5879, Tarih: 06.10.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3174 E.  ,  2022/5879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki geçit davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 25/10/2021 gün ve 2021/6186 Esas, 2021/2293 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit ... kurulmasına ilişkindir.

Davacı, 417 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 419 ve 465 parsel sayılı taşınmazlardan geçit ... kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece ilk olarak, davanın kabulü ile 417 parsel sayılı taşınmaz yararına 419 ve 417 parsel sayılı taşınmazlardan 5 metre eninde geçit kurulmasına karar verilmiştir.

Davalı ... Hazine vekili tarafından temyiz edilen hükmün, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 08.11.2013 tarihli 2013/10679- 14051 E. K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile; 417 parsel sayılı taşınmaz lehine 419, 465, 469 ve 468 parsel sayılı taşınma aleyhine geçit ... tesis edilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyizi üzerine hükmün, Dairemizin 25.10.2021 tarihli, 2021/6186 Esas, 2021/2293 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit ... taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak ... olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan

alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit ... tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.