muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4993, Karar No: 2025/14897, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/4993 E.  ,  2025/14897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/746 E., 2021/1493 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/22 E., 2020/23 K.

SUÇ: Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM: TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/492, Karar No: 2006/2280, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/492 E.  ,  2006/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı borçlu vekili müvekkiline ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalılara ödenmesine karar verildiğini oysa davalılardan .... aleyhine açtıkları menfi tesbit davasında verilen ihtiyati tedbir kararı nedeniyle adı geçen alacaklının icra takibinin durdurulduğunu; ödeme kararının tedbir kararına uygun olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce dosya üzerinde yapılan incelemeye göre, sıra cetveli yapılmasının Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 22.12.2000 tarihli ihtiyati tedbir kararı karşısında yerinde bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak alacaklılar tarafından açılabilir (İİK.m.142/I). Her ne kadar davalılardan Levent Genç tarafından girişilen takip Ticaret Mahkemesinin ihtiyati tedbir kararı ile durdurulmuş ise de, bu karar icra dosyasına para isabet etmesine engel teşkil etmez; paranın ihtiyati tedbir nedeniyle davalıya ödenmemesi gerekir. Açıklanan durum karşısında yazılı gerekçeyle davanın kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10980, Karar No: 2020/1660, Tarih: 05.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10980 E.  ,  2020/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5518, Karar No: 2006/6791, Tarih: 20.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/5518 E.  ,  2006/6791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Kadastro çalışmaları sırasında tutanak düzenlenmeyen ve dere yatağı olarak haritasında gösterilen taşınmazın tapu kaydına dayalı olarak tescili istemine ilişkin Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen hükmün temyizi istenilmiş olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi uyarınca inceleme görevi 1.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenle dosyanın Yargıtay Yüksek 1. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24292, Karar No: 2012/9067, Tarih: 21.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24292 E.  ,  2012/9067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 140. maddesinin birinci fıkrasına göre, “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar” düzenlemesi getirilmiş, yine aynı Kanun’un “Cetvel suretlerinin tebliği” başlıklı 141. maddesinde; “sıra cetvelinin birer sureti icra dairesi tarafından alakadarlara tebliğ edilir”, “Cetvele İtiraz” başlıklı 142. maddesinde; “Cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde, alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir.” düzenlemelerine yer verilmiştir. Aynı Kanun’un 151. maddesi ise, “paylaştırma” başlıklı olup, “rehin bedelinden masrafların çıkarılmasına ve artanın alacaklılar arasında paylaştırılmasında 138. madde hükmü tatbik olunur. Satış tutarı alacaklıların alacağını ödemeye yetmezse, icra memuru 206. maddenin 2 ve 3. fıkralarına göre alacaklıların her birine ait sıra ve payları tayin eder. 141, 142 ve 144. maddelerin hükümleri burada da caizdir.” düzenlemesini içermekte, atıfta bulunulan 206. maddede ise, adi ve rehinli alacakların sırasına ilişkin hükümler bulunmaktadır.

Açıklanan bu yasal düzenlemelerde, icra takibinde yapılan satış sonucu elde edilen satış tutarının bütün alacaklılara, alacağın tamamını ödemeye yetmemesi halinde, icra dairesi tarafından alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması, sıra cetveli düzenlenirken de, ipotekli alacaklılar ile haczi uygulayan diğer alacaklıların İİK’nun 151. maddesi uyarınca sıra cetvelinde gösterilmesi gerekmektedir.

Buna göre, rehin bedelinin alacaklılar arasında paylaştırılmasında İİK’nun 138. madde hükmünün uygulanmasına, satış tutarının alacalıların alacağını ödemeye yetmemesi halinde, icra müdürlüğünce, aynı Yasanın 206. maddesinin 2 ve 3. fıkralarına göre sıra ve payların tayin olunmasına, 141,142 ve 144 maddelerine göre de paylaştırma yapılmasına karar verilmesi gerekir.

Açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin yapılmasına karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle yazılı gerekçe ile şikayetin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4063, Karar No: 2009/5671, Tarih: 26.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4063 E.  ,  2009/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatının tahsili istemiyle yapılan takibe vâki itirazın iptâline ilişkindir.

Davalı reddini savunmuştur.

Mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 12.07.2002 tarihli sözleşmenin 11. maddesinde, inşaatın 2 ay içinde ruhsatının alınması, ruhsattan itibaren 14 ay bitiminde iskân izni alınmış olarak teslimi, kat mülkiyetine çevrilerek cins tashihi yapılması, böylece anahtar teslimi toplam sürenin onsekiz ay olduğu belirtilmiş, aynı maddenin (d) bendinde de, iskân izninin sözleşme tarihinden itibaren onsekiz ay sonra alınacağı, sürenin hesabında, mal sahiplerinin yükümlülüklerini zamanında yerine getirmemeleri ve mücbir sebeplerin yol açabileceği gecikmelerin gözönünde bulundurulması, 25. maddenin (c) bendinde sürede bitirilmezse mal sahiplerinin her birine 100 (Yalnızyüz) Amerikan doları gecikme cezası ödenmesi kabul edilmiştir. Davada, inşaatın sürede tamamlanmadığı iddiasına karşın davalı yüklenici, arsa sahibi davacıların edimlerini yerine getirmeyerek gecikmeye neden olduklarını savunmuş, buna ilişkin 12 Temmuz 2002 tarihli haricen imzalanan sözleşme örneğini ibraz etmiştir. Bu sözleşmede arsa sahiplerinin toplam 360.000 ABD dolarını gösterilen ödeme planına uygun ödeyecekleri kararlaştırılmıştır. Mahkemece bu sözleşme ve imzalar konusunda taraflar isticvap edilmeden hükme varılmıştır. Oysa yapılması gereken iş, sözleşme aslı davalıya ibraz ettirilerek davacıların HUMK’nın 230 vd. maddeleri hükmünce inceleme yapılması, imzaların davacılara ait olduğu anlaşıldığında, sözleşme hükmünün ifa edilip edilmediği, ödeme planına uygun ödemelerin yapılıp yapılmadığı araştırılarak ödemelerde gecikme var ise az yukarıda sözü edilen sözleşmenin 11/d. maddesince gecikme süresi hesaplanarak teslim tarihine eklenmesi, böylece davanın sonuçlandırılmasından ibarettir. Bu husus üzerinde durulmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru bulunmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/767, Karar No: 2014/9965, Tarih: 19.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/767 E.  ,  2014/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/203348

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/776 (E) ve 2013/261 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11596, Karar No: 2017/11, Tarih: 16.01.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/11596 E.  ,  2017/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

1-Dosya mevcut 23.11.2012 tarihli ... ... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin tek uzman hekim raporunda özetle sanığın "kleptomani denilen hastalığın sonuç olarak Ağır Stres Reaksiyon ve Uyum bozukluğu" hastası olduğunun bildirilmiş olmasına karşılık, 05.09.2013 tarihli ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin heyet raporunda özetle, sanığın "temaruz (simülasyon) teşhisi konarak cezai ehliyetinin tam olduğunun" belirtildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde Kloptomani hastası olup olmadığı ve işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli derecede azaltacak nitelikte olup olmadığının, dosya kapsamındaki tüm raporlar irdelenmek ve varsa çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp Kurumu ... Dairesi'nden alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; Sanığın suça konu altını çalarak olay yerinden ayrıldıktan sonra, ihbar üzerine kolluk görevlileri tarafından kesintisiz takip olmaksızın yakalanması karşısında, eylemin tamamlandığı dikkate alınmaksızın hatalı şekilde TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3-Hırsızlık eylemine konu eşyanın kolluk görevlilerince ele geçirilerek katılana iade edilmiş olması dolayısıyla katılanın hırsızlık suçundan kaynaklı, giderilmesi gerekli maddi bir zararının olmaması karşısında, suç tarihi itibariyle de engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, denetime olanaklı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6447, Karar No: 2009/8265, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6447 E.  ,  2009/8265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Sağırlar Köyü 135 ada 10, 11, 12 parsel sayılı sırasıyla 8282,55 m2 - 8212,43 m2 ve 74,02 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı gerçek kişiler adına, 135 ada 17 parsel sayılı ve 1678,18 m2 yüzölçümlü taşınmaz, çalılık niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazların kısmen kesinleşen orman sınırları içinde kaldığını belirterek tespitin iptali ile bitişiğindeki 336 ada 21 sayılı orman parseli ile birleştirilerek tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların 04.09.2008 tarihli ... bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen 138,25 m2 - 641,42 m2 ¬ 741,87 m2 - 658,86 m2'lik kısımlarının tespitlerinin iptali ile orman niteliği ile bitişiğindeki 336 ada 21 sayılı orman parseli ile birleştirilerek Hazine adına tapuya tesciline, taşınmazların (A) ile gösterilen kısımlarının tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3116 Sayılı Yasa uyarınca 1939 yılında yapılmıştır. Daha sonra 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış 13.04.1979 - 13.04.1980 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada temyize konu 17 sayılı parselin kısmen orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına, her ne kadar orman tahdidi 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önce yapılmış ise de, bu konuda temyiz olmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 14/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19634, Karar No: 2009/38, Tarih: 12.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/19634 E.  ,  2009/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Yerinde görülmeyen borçlu vekilinin temyiz itirazının reddine,

2-Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İ.İ.K.170-3 maddesi gereği inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılır ve itiraz ile birlikte takip durdurulmuşsa ,borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda 23.01 2006 tarihinde Alacaklı vekili tarafından yapılan takibe borçlunun itirazı üzerine İcra Tetkik Mahkemesince 02.02.2006 tarihinde takibin durdurulması kararı verildiği ve bu karar gereği takibin durduğu,bu arada mahkemece işin esasına girilerek imza incelemesinin de yaptırıldığı ,dolayısıyla yukarıda yer alan icra inkar tazminat koşullarının oluştuğu halde borçlu aleyhine tazminata hükmedilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36548, Karar No: 2019/4031, Tarih: 18.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/36548 E.  ,  2019/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın tanık ... ile anlaşarak 60.000 Euro karşılığında ev satın aldığı, ancak yabancı uyruklu olduğu için tapuda devir işlemi yapılamadığı, bu yüzden sanığın evin tapuda kendi üzerinden satışının yapılması sonrasında Ege Ordu Komutanlığından gerekli izinleri alıp gerekli hukuki prosedörü halledeceği yönünde hileli hareketlerle katılanı kandırarak bahse konu evin mülkiyetini üzerine alarak mefaat temin ettiği, bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, tapu kayıtları, banka dekontu ile dosya kapsamından, yaşlı ve tek başına yaşayan Alman uyruklu katılanın Antalya'ya geldiğinde sanığın ailesinin yanında kaldığı ve aralarında uzun zamandan beri süregelen dostluk ve iyiliklerin karşılığı olarak suça konu evi sanığa hibe olarak verdiğinin tanık beyanlarıyla sabit olduğu, sanığın savunmasının aksinin ispatlanamadığı, bu sebeple şüpheden sanık yararlanır ilkesi ile sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.