muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6660, Karar No: 2016/9391, Tarih: 07.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/6660 E.  ,  2016/9391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin tahsili amacıyla yapılan icra takibinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemelerinin iş kazası bildirimini yasal süresi geçtikten sonra yapan davalı işverenden yasal faiziyle birlikte geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki geçici iş göremezlik ödemelerinin takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi sonrası olması nedeniyle, davacı alacaklı Kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 2. bendinde yeralan “Koşulları olmadığından icra inkar tazminatı talebinin REDDİNE” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “Takibe konu alacak miktarı üzerinden hesaplanacak % 20 icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18691, Karar No: 2008/17508, Tarih: 22.12.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/18691 E.  ,  2008/17508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Ticaret Anonim Şirketi

DAVA TÜRÜ

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; \* onanmasına dair Dairemizin \* 17.7.2008 gün ve \* 7004-10739 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (170.00) YTL. para cezasının, Harçlar Kanunu uyarınca (28.90) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, oyçokluğuyla karar verildi. 22.12.2008 (pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Olayda, aile konutu olarak özgülenen taşınmaz üzerinde hak sahibi olan kocanın; bu taşınmazı üzerine, ortağı bulunduğu şirketin borcuna karşılık, diğer davalı (alacaklı) Akmert Tekstil San. ve Tic. A.Ş. lehine “alacağın teminatını teşkil etmek üzere” 22.11.2004 tarihinde ipotek tesis ettiği, işlem sırasında davacı eşin rızası alınmadığı gibi sonradan da işleme rıza verilmediği anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince; “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça... aile konutunu devredemez veya aile konut üzerindeki hakları sınırlayamaz..” Bu hükme göre, aile konutuyla ilgili, konutun kaybı sonucunu doğuran hukuki işlemin geçerliliği diğer eşin açık rızasına bağlanmıştır.

2008/18691-17508

Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince; “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça... aile konutunu devredemez veya aile konut üzerindeki hakları sınırlayamaz..” Bu hükme göre, aile konutuyla ilgili, konutun kaybı sonucunu doğuran hukuki işlemin geçerliliği diğer eşin açık rızasına bağlanmıştır.

2008/18691-17508

Kanun, “açık rızadan” söz ettiğine göre, rıza beyanının, hiçbir duraksamaya meydan bırakmayacak ve tefsire ihtiyaç göstermeyecek şekilde açık ve kesin olması gerekir. Örtülü (zımni) rıza yada işleme onay verildiğine delalet eden bir takım davranışlardan çıkartılan rıza, işleme geçerlilik kazandırmaz. Bu konuda rızası gereken eşin, yapılan işlemi bildiği halde ses çıkarmamış olması da işleme onay verdiğini göstermez. Kanun koyucu, zımni rızayı yeterli görseydi “açık” niteliğini belirtmeye gerek duymaz, rızayı sağlayamayan veya haklı bir sebep olmaksızın kendisine rıza verilmeyen eşe, hakime başvurma imkanı da (TMK. m.194/2) tanımazdı. Şu halde ipotek tesisine ilişkin işlem geçersizdir. Bu durumda; taşınmazın tapu kütüğünde konutla ilgili herhangi bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilenin iyiniyetli olması halinde kazanımı korunur. (TMK. m.1023) (H.G.K.’un 4.10.2006 tarihli ve 2006/2-591 esas, 2006/624 karar sayılı kararı) Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır.(TMK. m.3/1) Aksini ispat bunu iddia edene düşer. Ancak, durumun gereklerine göre, kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse de iyiniyet iddiasında bulunamaz.(TMK. m.3/2) Lehine ipotek tesis edilen kişi, yapılan işlemin aile konutuyla ilgili ve işlemin diğer tarafının evli olduğunu bilmiyor ve bilebilecek durumda değilse iyiniyetli sayılır. Olayda böyle bir durumun söz konusu olmadığı, İpotek tesisinden önce, davalı şirketi temsile yetkili şirket adına işlemi yapan kişinin, şirket alacağına teminat olarak gösterilen konutu gördüğü, konutta davalı ve eşinin oturduğunu ve işlemin diğer tarafının evli olduğunu bildiği dosyadaki belgelerden anlaşıldığına göre, iyiniyetli olduğu kabul edilemez ve kazanımı korunamaz.Davacı eşin, geçersizlik iddiasını, ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi üzerine ileri sürmesi, daha önce konutun kaybıyla karşı karşıya bulunmadığı için, hakkın kötüye kullanılması olarak da görülemez. O halde; davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, isteğin reddini doğru bulmuyorum. Bu itibarla davacının karar düzeltme isteğinin kabulüne, onama kararının kaldırılmasına ve hüküm açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmelidir. Bu yüzden değerli çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/2812, Karar No: 2015/4904, Tarih: 16.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/2812 E.  ,  2015/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde onbirin ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı, davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen ... İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık doğmuştur

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile ... İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle ... İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanunun 1inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3981, Karar No: 2018/2248, Tarih: 01.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/3981 E.  ,  2018/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 sayılı Kanunla değişik İİK'nun 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

2-26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7. maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Borçlunun ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ...... 13. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.10.2016 tarih ve 2016/568 E. - 2016/697 K. sayılı kararı ile şikayetin reddine ve borçlu aleyhine para cezasına hükmedildiği, borçlu tarafından, şikayetin reddine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2017 tarih ve 2017/295 E. - 2017/261 K. sayılı kararı ile; İİK’nun 134/8 maddesi uyarınca, ihale konusu taşınmaz muhammen bedel üzerinde bir bedelle satıldığından zarar unsuru gerçekleşmediği, ilk derece mahkemesince istem bu nedenle reddedilmemiş ve işin esası incelenerek sonuca gidilmiş ise de, sonuçta şikayetin reddedilmiş olduğu ve ilk derece mahkemesinin kararının sonucu itibariyle usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan bahisle borçlunun istinaf talebinin HMK'nın 353/1-b-1. bendi gereğince esastan reddine, devamında, ilk derece mahkemesi kararının hüküm kısmının 1. fıkrasının 2. paragrafında yazılı olan; " İhale bedelinin %10 oranında 34.200-TL para cezasının davacıdan tahsiline," şeklindeki kısmın hükümden çıkarılmasına, yerine "Yasal şartları oluşmadığından, davacı aleyhine %10 para cezası verilmesine kanunen yer olmadığına," şeklinde yazılarak kararın düzeltilmesine, karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesinde; davanın esasıyla ilgili olarak, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verileceği hükmü yer almaktadır.

Buna göre; Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2. maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, ilk derece mahkemesince kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı gerekçesiyle, istinaf isteminin para cezası yönünden kabulü ile düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilmesi gerekirken, yeniden esas hakkında karar verilmeksizin ilk derece mahkemesince borçlu aleyhine hükmedilen para cezasının, ...... 13. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.10.2016 tarih ve 2016/568 E. - 2016/697 K. sayılı kararının hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nin 24.02.2017 tarih ve 2017/295 E. - 2017/261 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18576, Karar No: 2011/20774, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18576 E.  ,  2011/20774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Aksantaş Toplu Konut Projesi kapsamında 4.7.2006 tarihli sözleşme ile davalı ...’den konut satın aldığını, ancak konutun sözleşmede kararlaştırılan sürede teslim edilmediğini, kira kaybı oluştuğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 3500 TL.nın tahsilini istemiş, 3011.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 4.615.51 TL.na yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 2500 TL.nin dava, 1.115.51 TL.nın ıslah tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin kararının gerekçe kısmında, davacının 4.615.51 TL kira kaybı oluştuğu ve bunu isteyebileceği belirtilmesine rağmen hüküm kısmında 2500 + 1.115.51 TL.na hükmedildiği gibi, kısa kararda da toplam toplam 4.615.51 TL.na hükmedilmiştir. Bu haliyle kısa kararla gerekçeli karardaki hüküm kısmında çelişki yaratıldığı gibi, kararın gerekçesi ile hüküm kısmında da çelişki oluşmuş bulunmaktadır. Oysa ki, kararın gerekçesi ile hüküm kısmının ve kısa kararla gerekçeli karardaki hüküm bölümünün birbirleriyle uyumlu olması ve çelişki içermemesi yasal zorunluluktur. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm gerekçesi ile hüküm arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2688, Karar No: 2018/690, Tarih: 07.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2688 E.  ,  2018/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ... vekilinin katılma talebi üzerine katılma talebinin kabulüne karar verilirken şikayetçi ... yerine Bilim Sanayi ve Ticaret Bakanlığının yazılmasının mahalinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

... Ecza Deposu Ltd. Şti nin yetkilisi olan sanık ...'ın ...'e başvurarak destekleme talebinde bulunduğu, 30/09/2011 tarihinde sunduğu projenin ... tarafından desteklenmesine karar verilerek işletmenin iki aylık dönemlerde izlenmesinin uygun görüldüğü, sanık tarafından 11/10/2011 tarihli taahhütname kuruma sunularak destekleme projesinin başlatıldığı, 26/12/2011 tarihinde işletmeden sorumlu kobi uzmanı tarafından işletmede yapılan inceleme neticesinde işletmenin ... Satış Otomasyonu ve ... Otomasyonu adlı yazılımlarının lisans tarihlerinin 08/01/2011, ... Temel Set Yazılımı adlı yazılımın ise lisans tarihinin 2010 yılı olduğu ve bu yazılımların proje tarihinden daha önce satın alındığı halde kuruma sunulan 13/10/2011 tarihli faturada bunların yeni alınmış gibi gösterilmek suretiyle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edildiği olayda; sanık savunması ve dosya kapsamından; sanığın kurumu dolandırmak kastı ile hareket ettiğine ilişkin mahkumiyete yeter, her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği ve atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.