muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9147, Karar No: 2010/9741, Tarih: 04.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9147 E.  ,  2010/9741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL,TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.12.2009 gün ve 125-346 sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 26.5.2010 gün ve 4394-5951 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalılardan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00'er.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 4.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/266, Karar No: 2010/7226, Tarih: 04.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/266 E.  ,  2010/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/250727

MAHKEMESİ :(MERSİN) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :19/06/2008- 397/231

SUÇ :kasten öldürmeye teşebbüs

A.. G..'yü kasten öldürmeye teşebbüsten sanık A.. A.., A.. A..'ı kasten yaralamaktan sanık A.. G..'nün yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (MERSİN) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/06/2008 gün ve 397/231 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahil-sanıklar taraflarından istenilmiş, sanık Akın müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

A- Sanık Akın hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

B-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Akın’ın adam öldürmeye teşebbüs, sanık Ahmet’in yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdiri cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Akın müdafiinin eksik incelemeye ve suç vasfına, sanık Ahmet’in eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay akşamı mağdur sanık Akın’ın diğer mağdur sanık Ahmet’in evine geldiği, konuşurken sanık Ahmet’in daha evvel gürültü yapması nedeniyle aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine karşılıklı boğuştukları, bu sırada eve gelen tanık Ayten'in müdahelesi ile sanık Akın’ın evden dışarıya çıkarıldığı, bir süre sonra Akın‘ın elinde bıçakla tekrar Ahmet’in evinin kapısına gelip, küfrederek kapıya vurması üzerine, sanık Ahmet’in de eline tüfeğini aldığı, tanık Ayten’in tüfeği geri alması sonucu, sanık Ahmet’in mutfaktan bıçak alarak kapıyı açtığı ve kapı önünde iki sanığın ellerinde bıçaklarla karşılıklı kavga ederek birbirlerini yaraladıkları olayda ;

1-Sanık Ahmet hakkında bıçakla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Dosyadaki maddi kanıtlara ve tanık anlatımlarına göre, sanığın eyleminin yasal savunma sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık Akın hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

1-Sanık Ahmet hakkında bıçakla yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden; Dosyadaki maddi kanıtlara ve tanık anlatımlarına göre, sanığın eyleminin yasal savunma sınırları içerisinde bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık Akın hakkında adam öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık Akın’ın bıçakla vurması sonucu mağdur Ahmet’in göğüs ve epigastrium bölgesinden olmak üzere iki yerinden, bir darbe ile batına nafiz olacak biçimde, hemopnömotraksa neden olacak, hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda, teşebbüs nedeniyle 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, 14 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi, sanık Akın yönünden, CMUK.nun 326.maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 04/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1168, Karar No: 2013/2674, Tarih: 19.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1168 E.  ,  2013/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet, (Ek Karar: Temyiz talebinin reddi)

Sanık; hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine dair İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2007 gün ve 2007/635 esas 2007/697 sayılı hükmünün temyiz edilmeden 08.01.2008 tarihinde kesinleşmesinden sonra, infaz aşamasında dosyanın yeniden ele alınarak kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair verilen mahkemenin aynı sayılı; 20.02.2008 günlü ek kararına karşı 28.03.2008 tarihli dilekçe ile itirazda bulunmasına rağmen, bu dilekçesinde ilk hükme yönelik temyiz isteminde bulunmayıp sonraki dilekçelerinde; yüzüne karşı tefhim olunan 31.10.2007 tarihli hükmü süresinde; bulunduğu ceza infaz kurumu aracılığıyla temyiz ettiğini belirtmiş ise de; dosyada ve ilgili ceza infaz kurumu yazısına göre, ceza infaz kurumu kayıtlarında anılan dilekçeye rastlanmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, yüzüne tefhim olunan 31.10.2007 günlü hükmü yasal süresinden sonra, 25.02.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin mahkemenin 18.03.2010 gün 2007/635 Esas, 2007/697 sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan temyiz itirazlarının reddiyle, red kararının istem gibi ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6277, Karar No: 2020/121, Tarih: 15.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6277 E.  ,  2020/121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar ve dahili davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkil ...'nun sıra cetveline konu edilen alacağın geldiği icra dosyası alacaklısı 3.şahıs borçlu ...'den mahkeme kararına istinaden alacağının bulunduğunu, ... 7.İcra Müdürlüğünün 2014/5625 esas sayılı dosyasına gönderilidği sıra cetveli yapıldığı, derece kararına ve sıra cetveline davalılardan ...'in 1.sırada, ...'ın 2.sırada alacaklı olarak gösterilmesine, dosyaya konu alacağın muvazaalı alacak olduğunu ileri sürerek, 1.sıradaki ve 2sıradaki alacaklının sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalılar dan ... vekili, dava dışı ... ile müvekkilinin uzun yıllardır arkadaş olduklarını, aralarında kısa süreli ve farklı miktarlarda borç alışverişinin gerçekleştiğini, müvekkilden farklı tarihlerde nakit olarak borç alındığını ve kambiyo senedine dayalı icra takibinin başlatıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., takip borçlusu Gürol'a 3 kere ayrı ayrı toplamda 32.000 TL borç para vermesi üzerine senet tanzim edildiğini ve bu sebedin icraya koyulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapamına göre; davacının davalı takip borçlusundan alacağının 2012 yılında dolduğu takip alacaklısı davalıların adına davalı takip borçlusu tarafından verilen bonoların 2014 tarihli olduğu, davalılar takip borçlusu davalıya elden borç verdikleri şeklinde beyanda bulundukları ve arkadaş oldukları ve takip borçlusunun sıkıntısının olduklarını bildikleri, borç şekilleri ve borç miktarları dikkate alındğından hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi borç veren davalıların ekonomik koşullarının da güçlü olmadığı ve davalı takip borçlusunun ekonomik sıkıntısını ve davacıya borçlu olduklarını bildikleri ve bilebilecek durumda oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar ve dahili davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm, dahili davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Karar, davalılar ve dahili davalı vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm, dahili davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Sıra cetveline itiraz davalarında, icra hukuk mahkemesindeki şikayet prosedüründen farklı olarak sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi zorunludur. Mahkemece sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru olmamış ise de, mahkeme kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin tüm, dahili davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan açıklanan nedenlerle, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca HÜKÜM fıkrasının 1. bendindeki, ''sıra cetvelinin iptaline..." ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine "Sıra cetvelinde davalıya ayrılan paydan bu davadaki yargılama giderleri ile birlikte davacıların alacaklarının ödenmesine, artan kısım bulunması halinde davalıya verilmesine" cümlesinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde dahili davalıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6211, Karar No: 2018/11492, Tarih: 18.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6211 E.  ,  2018/11492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından kişisel ilişkinin güvenlik personeli ve uzman nezaretinde yapılmaması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların 10.04.2015 tarihinde kesinleşen ilamla boşandıkları, velayetin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında davalı babanın babası refakatinde olmak üzere tarafların aynı şehirde oturmaları halinde her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi saat 10:00 dan saat 18:00’a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00’dan saat 18:00’a kadar, tarafların ayrı şehirde oturmaları halinde her ayın 1. haftası cumartesi saat 10:00’dan saat 18:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10:00’dan akşam 18:00'a kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, davacı anne iş bu dava ile boşanma kararı ile birlikte velayeti kendisine bırakılan ortak çocuk 02.01.2008 doğumlu Mustafa Selim ile davalı baba arasında büyükbaba refakatinde kurulan kişisel ilişkinin değiştirilerek uzman ve polis refakatinde baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasını talep etmiştir. Mahkemece ilk hükümle, kişisel ilişkinin üçüncü kişi refakatinde yapılmasına dair kısmın hükümden çıkartılması suretiyle baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesi üzerine, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 28.06.2016 tarihli ilamı ile "Mahkemece 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunu’nun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor istenip; temyiz incelemesi itibariyle idrak çağında bulunan çocuğun kişisel ilişki konusundaki görüşü de bizzat alınarak ve toplanan diğer delillerle hep birlikte değerlendirilerek, kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur” şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabul edildiği belirtilerek ortak çocuk Mustafa Selim ile davalı baba arasında, davalı babanın babası refakatinde olmak üzere tarafların aynı şehirde oturmaları halinde her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 18:00 arasında, ayrı şehirlerde oturmaları halinde her ayın 1. haftası cumartesi ve dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 18:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kişisel ilişki kurulmasındaki amaç, analık ve babalık duygularının tatmini yanında çocuğun psikolojik ve sosyal gelişiminin sağlanmasıdır. Çocuğun, gözetim olmaksızın ana veya babasından biriyle kişisel ilişkisinin sürdürülmesi, onun yüksek yararına değilse, gözetim altında kişisel ilişki kurma imkanı öngörülebilir. (Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi m. 4/3, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 30.1.2012 gün ve 2011/12727-1614 sayılı ilamı)

Yapılan yargılama ve toplanan deliller ile mahkemece bozmadan sonra aldırılan ... Üniversitesi ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 05.10.2017 tarihli heyet raporunda” güncel durumda babada tam remisyonda bipolar bozukluk saptanmasına rağmen, babanın mevcut ruhsal hastalığının tedavisini aksatması nedeniyle çocuğun baba ile görüşürken gerekli durumlarda uygun yönlendirmeyi sağlayacak ve baba çocuk ilişkisini düzenlemeye yardımcı olabilecek bir uzman eşliğinde görüştürülmesinin çocuğun üstün yararına olacağı belirtilmiştir. Ortak çocuk mahkemece bizzat dinlenilmiş, babası ile yalnız görüşmek istemediğini beyan etmiştir. Dosyada uzman refakatinde kişisel ilişki kurulmasının çocuğun yüksek yararına uygun olacağına ilişkin heyet raporu, ortak çocuğun beyanı ve diğer deliller dikkate alınarak çocuğun üstün yararı doğrultusunda uzman refakatinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesi gerekirken davalı babanın babasının refakatinde kişisel ilişki kurulması doğru olmadığı gibi uygulanmakta olan boşanma ilamında kurulan kişisel ilişkide yeni bir düzenleme yapılmadığı halde davanın kısmen kabulüne karar verildiği belirtilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.10.2018 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/8275, Karar No: 2014/7003, Tarih: 05.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8275 E.  ,  2014/7003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 20/03/2013

NUMARASI : 2010/440-2013/129

Taraflar arasındaki kayıt terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müflis şirket hakkında düzenlenen sıra cetvelinin 14.06.2010 tarihinde tebliğ edildiğini, davalının alacağı bulunduğu iddiası ile iflas masasına başvuru yaptığını, Hazine'nin alacaklarının kamu alacağı kabul edilerek imtiyazlı alacak olarak sıra cetveline kaydedilmesinin İİK'nın 206. maddesine aykırı olduğunu, davalının müflisten herhangi bir alacağı olmadığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelindeki sırasının iptaline ve sıra cetvelinden çıkarılması ile, davalıya isabet eden payın öncelikle davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı tarafından sıra cetvelinin iptali talep edilmiş ise de; sıra cetvelinin iptali hususunda yargılama yapma görevinin İcra Mahkemesi'ne ait olduğu, sıra cetvelinin iptaline yönelik açılmış bir dava bulunmadığından, bu konuda bir yargılama yapılmadan uyuşmazlık konusu hakkında karar verilmesi gerektiği, davalının müflis şirketten vergi borcu karşılığında alacağının bulunduğu, sıra cetveline alacağın yazıldığı, sıra cetveline kayıt edilen alacak miktarının davalının talep edebileceği alacak miktarından fazla olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının sıra cetveline işlenen alacak miktarının 8.989,32 TL olarak düzeltilmesine, davacının sıra cetvelinde yazılı alacağına karşılık yapılacak ödemeden bu miktar düşüldükten sonra kalan miktarın alacağını karşılayacak miktarda davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Mahkemece iflas sıra cetveline itiraz (kayıt terkini talebi) hakkında verilen hüküm temyiz eden davacı A.. A.. vekiline 01.04.2013 günü tebliğ edildiği halde, temyiz dilekçesi İİK'nın 164. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 16.04.2013 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında Yargıtay tarafından da karar verilebileceği kabul edilmiş olmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

a)Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

2-Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden;

a)Dava, kayıt terkin istemine ilişkindir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "iflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, İİK'nın 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu husus üzerinde mahkemece re'sen durulmalıdır. Bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar, eğer davacı, aynı Kanun'un 223. maddesine göre, tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Somut olayda, davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres göstermediği ve masraf yatırmadığı Dairemizin geri çevirme kararı üzerine İcra Müdürlüğü'nün 08.01.2014 tarihli yazısı ile bildirilmiş ise de; dosyanın 03.07.2013, 27.11.2013 ve 04.06.2014 tarihinde olmak üzere üç defa geri çevrilmesine rağmen dava konusu 09.05.2010 tarihli sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde onaylı fotokopileri gönderilmemiştir.

İcra Müdürlüğü'nce 09.09.2014 tarihli yazı ile, sıra cetvelinin 10.06.2010 tarihinde Posta Gazetesi'nde yayınlandığı belirtildiği halde Ticaret Sicil Gazetesi ve müflisin muamele merkezinin bulunduğu yerde yayınlanan yerel gazetede yayınlanıp yayınlanmadığı konusunda bir açıklama yapılmamış olup, gönderilen dosya kapsamında da anılan gazete örneklerine rastlanılmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerden yerel gazete ve Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanıp yayınlanmadığı araştırılıp, yayınlanmış ise son ilan tarihine göre davanın süresinde açılıp açılmadığının tespiti, davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmamış olduğunun anlaşılması halinde 6100 sayılı HMK'nın 114/2. ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmesi, davanın süresinde açıldığının ya da sıra cetvelinin Ticaret Sicil Gazetesi ve yerel gazetede hiç yayınlanmamış olduğunun tespiti halinde ise davanın süresinde açılmış olduğunun kabulü ile bundan sonra uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm verilmesi gerekirken, davanın süresinde açılıp açılmadığı üzerinde yeterince durulmadan esasa girilmesi doğru olmamıştır.

b)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2-a) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2014 tarihinde (1) numaralı bent yönünden oyçokluğuyla, diğerleri yönünden oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

İİK'nın 235/1. maddesi uyarınca ticaret mahkemesinde açılan iflasta kayıt kabul davaları sonunda verilen kararlara karşı temyiz kanun yolu bakımından, temyiz süresinin kaç gün olduğu, sürenin tefhimden mi tebliğden mi başlayacağı konusunda İİK'da açıklık yoktur. Dairemizin sayın çoğunluğu İİK'nın 164/1. maddesi uyarınca temyiz süresinin 10 gün olduğunu kabul etmektedir. İİK'nın 164/1. maddesi iflas davasında kararın tebliğinden itibaren temyiz süresinin 10 gün olduğunu düzenlemiştir. Bu hüküm istisna getiren bir düzenleme olup sadece iflas davasına ilişkin verilen kararla sınırlı uygulanabilir. İstisnanın dar yorumlanması, kıyas yoluyla genişletilmemesi ana kural olduğuna göre aynı hükmün ticaret mahkemesinde görülen iflasta kayıt kabul davalarında uygulanamayacağı açıktır. Kanunda istisnai bir düzenleme yer almadığından, temyiz süresi de genel hükümlere göre belirlenmelidir.

Nitekim İİK, icra mahkemesi dışında görülen davalar bakımından genel uygulamadan ayrılıp istisna getirmişse bunu iflas davası yönünden İİK'nın 164/1'de olduğu gibi kararın tebliğinden, iflasın ertelenmesinde İİK'nın 181 atfıyla 164/1'de kararın tebliğinden, iflasın kaldırılması davasında İİK'nın 182'de kararın tebliğinden, iflasın kapatılması davasında İİK 254/4'de kararın tebliğinden, konkordatonun tasdik ya da reddinde İİK 299'da kararın tefhiminden, konkordatonun bir alacaklı yönünden feshinde İİK 307'de kararın tebliğinden, konkordatonun tamamen feshinde İİK'nın 308/2 atfıyla 299'da kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğunu, icra mahkemesinden verilen istisnaen temyiz yolu tanınan kararlar için de İİK'nın 363'de 10 günlük temyiz süresi olduğunu kanun düzenlemiştir.

Dairemiz kurulmadan önce bu tür davalara bakan Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2010 tarih 2009/12367 E., 2010/1590 K. sayılı kararındaki karşı oydaki görüş ile doktrinde Prof. Dr. B. Kuru, İcra İflas Hukuku El Kitabı Ankara 2013 s. 1332-1333'de temyiz suresinin genel hükümlere uygun olarak 15 gün olduğunu ileri sürmekte, yine Prof. Dr. T. Muşul da İcra İflas Hukuku 5. baskı Ankara 2013 s. 1409-1410'da yukarıda zikredilen karşı oydaki görüşe atıfla gerekçelendirerek temyiz süresinin genel hükümlere göre belirlenebileceğini zikretmektedir.