muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4956, Karar No: 2014/5429, Tarih: 24.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4956 E.  ,  2014/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ..... ..Tic. Ltd. Şti. ile davalılar .... ... ... . Teks. Deri Ürünleri ... ... .... İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti. vs. arasındaki davadan dolayı ....... .... Asliye Hukuk Hakimliğince (Tic. Mah. Sıf.) verilen 08.05.2014 gün ve 2007/...-2014/289 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince duruşmalı olarak istenilmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra

dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahalli mahkemesince verilen kararın temyiz edildiğinden bahisle dosya Dairemize gönderilmiş ise de, temyiz incelemesinin yapılabilmesi için;

Davalı-birleşen dava davacısı ... .. Tur. İnş. ..... Teks. Deri Ürün. ... ..... Yapı Elem. İth. İhr. San. Tic. Ltd.Şti. vekilince sunulan temyiz dilekçesi içeriğinden, hem davalısı olduğu asıl davada verilen kısmen kabul kararını, hem de davacısı olduğu ....... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/191 Esas sayılı davasında verilen red kararını temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız davalar olup, her bir kararın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması zorunludur. Birden fazla uyuşmazlığın tek dosya üzerinden çözüme kavuşturulması da, bu davaların bağımsız niteliklerinin ortadan kalkmasına neden olmaz. Buna karşılık, asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı verilen kararları temyiz eden davalı-birleşen davacıdan sadece asıl davanın kısmen kısmen kabulüne yönelik olarak 123,60 TL temyiz başvuru harcı ve ....652,30 TL nispi peşin harç alınmış, ancak birleşen ....... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/191 Esas sayılı dosyası hakkında verilen red kararının temyiz başvurusuna ilişkin olarak alınması gerekli 123,60 TL maktu temyiz başvuru harcı ile ...,... TL maktu temyiz karar harcı alınmamıştır. Bu nedenle, 6100 sayılı HMK’nın geçici .... maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK’nın 434/III. maddesinde gösterilen prosedürün uygulanması suretiyle davalı–birleşen dava davacısı tarafından eksik yatırılan 148,80 TL harcın ikmâlinin sağlanması, ondan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7986, Karar No: 2006/11154, Tarih: 26.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7986 E.  ,  2006/11154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2005
Yargıtay — Esas No: 2011/8842, Karar No: 2013/18268, Tarih: 09.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/8842 E.  ,  2013/18268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Enerji Piyasasını Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Enerji Piyasasını Düzenleme ve Denetleme Kurumunun davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Enerji Piyasasını Düzenleme ve Denetleme Kurumu vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nın 6/1-i maddesindeki "Suçu meslek edinen kişi deyiminden; kısmen de olsa geçimini suçtan elde ettiği kazançla sağlamaya alışmış kişi" seklinde ifade edilmiş olup, mahkemece çiftçi olduğu tespit edilen sanığın kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin geçimini ne şekilde bu suçtan sağladığı gelir ile karşıladığı tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklanmadan keza buna ilişkin deliller gösterilmeden suçu meslek edindiğinin kabulü ile hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 09.09.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/521, Karar No: 2017/8578, Tarih: 03.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/521 E.  ,  2017/8578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden sonra 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçları 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinden düzenlenmiştir. ''Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun veya doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi halinde kişi hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.''

Suçun sübutu ve elektriğin sayaçtan geçmeden kullanıldığı bilirkişi raporu ile sabitse; mutlaka bakılması gereken husus ödeme konusudur.

Bu durumda da bakılması gereken madde 5237 sayılı TCK'nın 168/5: ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz; zararın hüküm verilinceye kadar tamamen tazmin edilmesi halinde ise, verilecek ceza üçte birine kadar indirilir. Ancak kişi, bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamaz.'' Bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 5. fıkrası hükmünden kaç kez yararlandığının denetimi açısından verilecek kararın 6352 sayılı Kanun'un 103. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 6. maddesine eklenen 2. fıkra uyarınca adli sicilde bunlara mahsus sisteme kaydının sağlanması gerekir.

Bahsedilen zarar; vergili ve cezasız miktardır. Fakat ilgili maddede zararın soruşturma aşamasında ödenmesinden bahsedilmiştir. Bu durumda Cumhuriyet Savcısı keşif yapıp ve alınacak rapor sonucunda sanığa ödeme bildiriminde bulunmalıdır.

Eğer zarar soruşturma aşamasında tamamen ödenmişse mutlaka düşme kararı verilip adli sicilde bunlara ilişkin mahsus bir sisteme kayıt ettirilmelidir. Sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında bilirkişinin hesapladığı miktarı tamamen gidermişse yine düşme verilmelidir.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; Sanık hakkında abonesiz, sayaçsız, şebekeden direkt enerji kullandığına dair kaçak elektrik tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir bulunduğunun ve kaçak ya da usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen bulunuyor ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; bulunmuyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile uygulama yapılması,

Alınan bilirkişi raporu sonucunda, sanığa makul bir süre verilerek ''bilirkişi tarafından belirlenen tüketim bedelini tamamen tazmin etmesi halinde kamu davasının düşürüleceğine'' dair bildirimde bulunarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13915, Karar No: 2021/4072, Tarih: 28.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13915 E.  ,  2021/4072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

“12/06/2015” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 09/07/2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Sanık ...'nin sahibi olduğu diğer sanık ...'ın sorumlu müdür olduğu işyerine ait şişme balonların bulunduğu çocuk parkında oynayan 7 yaşındaki ... adlı çocuğun, görevli tanık ... uyarılarına rağmen zıplayarak yüksek yerden atlaması sırasında düşerek ağır 4 kemik kırığı şeklinde yaralandığı olayda, mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olup;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirin bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin sanıkların kusurlu olduğuna, beraat kararının hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraat hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2174, Karar No: 2019/2789, Tarih: 12.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/2174 E.  ,  2019/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin taksirle kirletilmesi

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan Tekirdağ Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2921, Karar No: 2024/8519, Tarih: 12.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/2921 E.  ,  2024/8519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1120 E., 2022/2588 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/326 E., 2021/1432 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ile davalılar İSKİ Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalılar İSKİ Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinin babası/eşi olan ... ...’in davalılardan ... Grup özel Güvenlik Hizmetleri A.Ş. de güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, 16.09.2014 tarihinde çalıştığı firmanın alt taşeronluk hizmeti verdiği İSKİ Sancaktepe Su Arıtma Tesislerinde ... plakalı araç içinde ... ile birlikte görevleri gereği devriye gezmekte iken araçlarının su kanalına savrulması sonucunda vefat ettiklerini, ... ...’e görev kapsamı dışında gerekli eğitim verilmeden araç kullandırıldığım, davalıların gerekli iş güvenliği önlemlerini almayarak taksirle müteveffanın ölümüne sebebiyet verdiklerini, olayla ilgili olarak İstanbul Anadolu 9. Ağır ceza Mahkemesinin 2015/365 E. sayılı dosyası ile yapılan yargılamanın devam ettiğini, kaza neticesinde müteveffanın eşi ve çocuğu olan müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ve çok ciddi acı ve ıstıraba maruz kaldıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davacı eş ... için 260.217,20 TL maddi tazminat ile davacı ... için 86.440,24 TL maddi tazminatın ve davacılar için ayrı ayrı olmak üzere 100.000,00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... Grup Özel Güvenlik Hizmetleri A.Ş. ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil ...’nin şirket yetkilisi olup kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkil şirket ile İSKİ arasındaki ihale konusu güvenlik hizmetinin araçsız yayan devriye hizmeti olduğunu, bağıtlanan güvenlik hizmetleri şartname ve sözleşmesinde araçlı devriyeye ilişkin iş tanımının bulunmadığını, müvekkil şirket tarafından araçların İSKİ yetkililerine teslim edildiğini, araçları İSKİ personelinin kullanması gerektiğini, biri ehliyetli diğeri ehliyetsiz olan iki maktulün hangisinin aracı kullandığının tespit edilemediğini, ehliyetsiz olan güvenlik görevlisinin o gün görev noktasının farklı olduğunu güvenlik görevlilerinin bağlılık ve iş görme ilkeleri bakımından İSKİ’nin çalışanı olduklarım, İSKİ havzalarına müvekkillerin sokulmadığını, iş güvenliği eğitimi verilmesinin İmkansız olduğunu, sürücü olduğu iddia edilen ...’in asli kusurlu olduğu dikkate alındığında iş kazasına ölenin ve/veya İSKİ yetkililerinin sebebiyet verdiğini, olayda müvekkillerine atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil idarenin yetki ve görev kapsamına giren bir kısım hizmetleri ihale yoluyla yürüttüğünü, ihale konuş işlerde yer alan personelin çalıştırılmasında ve yasal haklarının ödenmesinde İdare’nin etkisinin bulunmadığını, müvekkil idareye husumet tevcih edilmesinin yasal düzenlemelere ve emsal kararlara aykırı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, iş kazasının oluşumunda davalı asıl işveren İSKİ Genel Müdürlüğünün % 40, davalı alt işveren ... Grup Özel Güvenlik Hizmetleri A.Ş.'nin % 20, davacılar murisi ...'in % 40 oranında kusurlu bulunduğu, davalı ...'nin kişisel kusurunun bulunmadığı kabulünden hareketle;

"1-Davalı ... aleyhine açılan davanın reddine,

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 13/2 nci maddesi gereğince 5.100,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalıya verilmesine,

2-Davalılar İSKİ ve ... Grup aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddine,

3-Maddi tazminat yönünden;

A)Davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulüne, hesaplanan 86.440,24 TL'nin kaza tarihi olan 16/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

B)Davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulüne, hesaplanan 260.217,20 TL'nin kaza tarihi olan 16.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Manevi tazminat yönünden;

A)Davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulüne, hesaplanan 86.440,24 TL'nin kaza tarihi olan 16/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

B)Davacı ...'in maddi tazminat talebinin kabulüne, hesaplanan 260.217,20 TL'nin kaza tarihi olan 16.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-Manevi tazminat yönünden;

A)Davacı ...'in manevi tazminat talebinin kabulüne, taktir olunan 75.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 16.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

B)Davacı ...'in manevi tazminat talebinin kabulüne, taktir olunan 85.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 16.09.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, ..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı davacılar vekili ile davalılar İSKİ Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; muris ...'in şoför olmadığını, özel güvenlik görevlisi olduğunu, araç kullanma yetkisinin olmadığını ancak araç kullandırıldığını, %40 kusur atfedilmesinin hatalı olduğunu, davacılar için manevi tazminat miktarının az olduğunu ve hakkaniyete aykırı olduğunu, daha yüksek tazminat belirlenmesi gerektiğini belirterek İlk derece Mahkemesi Kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... Grup A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; işverenin İSKİ olduğunu, müvekkil ... Şirketinin sadece ücret ve SGK primlerinden sorumlu olduğunu, ihale konusu güvenlik hizmetinde devriye hizmetinin bulunmadığını, ... ve İSKİ'nin kusuru nedeniyle kazanın meydana geldiğini, müvekkilin herhangi bir kusuru olmadığını, sorumluluklarının bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı İSKİ vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... ile davalı idare arasında herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, İSKİ'nin müstakil kamu bütçesine sahip olduğunu, sürücünün araç sevk ve idaresini kaybetmesi sebebiyle kazanın meydana geldiğini, herhangi bir kusurlarının bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Davalı İSKİ vekili istinaf dilekçesinde özetle; ... ile davalı idare arasında herhangi bir iş sözleşmesinin bulunmadığını, İSKİ'nin müstakil kamu bütçesine sahip olduğunu, sürücünün araç sevk ve idaresini kaybetmesi sebebiyle kazanın meydana geldiğini, herhangi bir kusurlarının bulunmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

"..Muris ...'in 16.09.2014 tarihinde devriye gezerken aracın su kanalına savrulması nedeniyle meydana gelen iş kazası sonucunda vefat ettiğini, davalı İSKİ'nin %40, davalı ... Grup'un %20, muris ...'in %40 kusurlu olduğu, davalı ...'nin ise kusursuz olduğu tespit edilmiştir. Kusura ilişkin raporlarda iş hukuku ilkelerine göre değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan kusur ve hesap bilirkişi raporu gerekli hukuki ve teknik verileri içermekte olup dosya kapsamı ve oluşa uygun, denetime elverişlidir.

Gerek mülga Borçlar Kanunu'nun 47 nci ve gerekse yürürlükteki 6098 sayılı TBK’nın 56 ncı maddesinde hakimin bir kimsenin bedensel bütünlüğünün zedelenmesi durumunda, olayın özelliklerini göz önünde tutarak, ölenin yakınlarına uygun bir miktar paranın manevi zarar adı ile ödenmesine karar verebileceği öngörülmüştür. Hakimin manevi zarar adı ile ölenin yakınlarına verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hükmedilen tutarın uğranılan manevi zararla orantılı, duyulan üzüntüyü hafifletici olması gerekir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır ( HGK 23.6.2004, 13/291-370).

Bu ilkeler gözetildiğinde Mahkemece hükmedilen manevi tazminatların yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

Buna göre; tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dayandıkları belgeler, dosya kapsamı, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesi, dava şartları, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçeler dikkate alındığında ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla...." gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalılar İSKİ Genel Müdürlüğü ve ... vekillerince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı İSKİ Genel Müdürlüğü vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanununun 77 inci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davacılar vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.