muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5687, Karar No: 2024/3620, Tarih: 07.11.2024

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 08.10.2015 tarihli ve 2014/125 E., 2015/843 K. sayılı kararıyla; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne, davalı Kurumun 08.07.2013 tarihli işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 30.11.2020 tarihli ve 2020/1355 E., 2020/7205 K. sayılı ilamıyla; " teftiş sırasında dinlenen, cezai işleme konu reçetelerin sahibi hastaların tanık sıfatıyla beyanları alınarak reçeteye konu ilaçları alıp almadıkları da sorulduktan sonra, tanık beyanları, davalı kurum soruşturma dosyası ve müfettiş raporu da değerlendirilerek, dava konusu uyuşmazlığa ilişkin eczacı, SGK uzmanı ve hukukçudan oluşan 3 kişilik bir bilirkişi heyetinden Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. " gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamı doğrultusunda tanıkların dinlenildiği, bilirkişi heyetinden alınan ek raporda; davacı hakkında davalı Kurumca uygulanan ceza işleminin yerinde olmadığı, ilgili mevzuat gereği hastaların ilaç aldıklarına dair beyanlarının bulunduğu, bu nedenle uygulanan ceza işleminin iptal edilmesi gerektiğinin bildirildiği, ek raporun karar vermeye yeterli, mevzuata uygun olduğu, bozma ilamındaki eksikliklerin giderildiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile davalı Kurumun 08.07.2013 tarihli cezai şart tahakkuk ettirilmesine ilişkin işleminin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı vekili; bilirkişinin eksik inceleme ile hazırladığı rapor doğrultusunda karar verildiğini, yeniden bilirkişiden rapor alınması gerektiğini, davacının hiçbir soruşturma geçirmediği yolundaki beyanının doğru olmadığını, davacının uygulanmasını istediği 2012 Protokolünün sadece fesih durumları için uygulanabileceğini soruşturma raporunun davacı eczane ile birlikte bir çok diğer eczaneyi ve ... Tıp Merkezini kapsar mahiyette olduğunu, hazırlanmasının bir yıl sürdüğünü, 200 sayfadan oluştuğunu ve raporun eklerinin de 8-9 klasör tuttuğunu, rapor hazırlanırken 200 kişinin ifadesine müracaat edildiğini, raporun 161. sayfasından itibaren davacı eczaneye ilişkin tespitlerin yer aldığını, ilgili bölümde ... Eczanesinin adresinde bir değişiklik olmamasına rağmen reçete sayısında yıllar itibariyle çok yüksek artış olduğunun ve olağan dışı işlemlerinin bulunduğunun tespit edildiğini, sahte reçetelere ilişkin bölümlerde sigortalıların emniyetteki ifadelerinde söz konusu ilaçları almadıklarına ilişkin beyanlarının yer aldığını, ... Tıp Merkezinde tedavi olmadıklarını, reçeteler arkasındaki imzaların kendilerine ait olmadığını beyan ettiklerini, bu konuda tıbbi görüşe de müracaat edildiğini, sonuçta raporların gerçeğe aykırı düzenlendiğinin tespit edildiğini, 17 adet 912,94 TL'lik ve 3 adet 129,50 TL'lik reçetelerin ... Eczanesi tarafından gerçeğe aykırı şekilde faturalandırıldığı, tablolarda belirtilen reçeteler için 2009 yılı Protokolüne göre 10.424,40 TL cezai şartın hesaplandığını, ayrıca faiz ve 1.042,44 TL fatura bedelinin de tahsilinin gerekeceğini, ... Eczanesinin 2012 Protokolüne göre işlem yapılmasını yazı olarak talep etmesi halinde tablolarda belirtilen reçeteler üzerinden buna göre işlem tesis edilmesinin gerektiğini, kurum kayıtları aynı mahiyette deliller ile aksi ispat edilmesi gerekirken bu hususun nazara alınmadığını, bozma ilamının gerekleri yerine getirilmediğini, kurumun işlemi hukuk ve yasalara uygun olduğunu savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı Kurum ile dava dışı Türk Eczacıları Birliği ile imzalanan 2009 protokolü hükümleri uyarınca, davacı eczacıya uygulanan ilaç bedeli ile cezai şarta ilişkin işlemin iptali ile muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığa konu cezai işlem; davacının bir kısım reçetelerini Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine ilişkin 2009 yılı Protokolünün (6.3.3) ve (6.3.19) maddelerine aykırı faturalandırdığı gerekçesiyle uygulanmıştır.

2. İlgili Hukuk

09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı

3. Değerlendirme

1. Uyuşmazlığa konu cezai işlem; davacının bir kısım reçetelerini Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine ilişkin 2009 yılı Protokolünün (6.3.3) ve (6.3.19) maddelerine aykırı faturalandırdığı gerekçesiyle uygulanmıştır.

2. Dairemizin bozma ilamında; tanık beyanları, davalı Kurum soruşturma dosyası ve müfettiş raporu da değerlendirilerek, dava konusu uyuşmazlığa ilişkin eczacı, SGK uzmanı ve hukukçudan oluşan 3 kişilik bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiği belirtilmesine ve 05.01.2023 tarihli bilirkişi raporunda bu hususa değinilmesine rağmen, Mahkemece davalı Kurum soruşturma dosyası, Rehberlik ve Teftiş Kurulu Başkanlığının 24.04.2013 tarihli raporunu incelenmeksizin karar verildiği görülmüştür.

3. Bu durumda, Mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılarak varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken; bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmeden hazırlanan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA,

2. 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2421, Karar No: 2018/8460, Tarih: 30.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2421 E.  ,  2018/8460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, 35 BPV 72 plakalı aracın muayene işlemini sahte olarak yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve keyfiyetin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği; dosyada aslı bulunan suça konu trafik tescil belgesi üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde, belgenin ön yüzünde olması gereken Emniyet Genel Müdürlüğüne ait herhangi bir mühür izinin bulunmadığının anlaşılması ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı görevlileri tarafından düzenlenen 20.02.2008 tarihli ekspertiz raporunda da, motorlu araç trafik belgesinin ön yüzünde basılı herhangi bir soğuk mühür izinin bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında, suça konu belgenin mevcut haliyle aldatma yeteneği bulunmadığından yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5844, Karar No: 2017/5490, Tarih: 18.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/5844 E.  ,  2017/5490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2014/961-2015/946 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin ... Bankası ... şubesindeki mevduat hesabından ... 3. Noterliğinden tanzim edilen sahte vekaletname ile ... isimli bir şahıs tarafından müvekkilin izni ve bilgisi olmadan toplam 535.000 TL çekildiğini, müvekkiline özellikle ikinci çekilişte bankada bulunan iletişim bilgisine rağmen bilgi verilmediğini, müvekkilinin bankaya cüzdanı işletmeye gittiğinde durumu anladığını, davalı bankanın alması gereken önlem ve dikkati göstermediğini ileri sürerek 535.000 TL'nın paraların çekiliş tarihlerinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesi iddia ve talep etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu işlemleri takiben davacının telefonuna hesabından para çekildiğine ilişkin mesaj iletildiğini ancak mesajların iletilemediğini öğrendiklerini bunun nedeninin davacının telefonunu mesaj alımına kapatmış olduğunu, dolandırıcılık eyleminin sahte vekaletname ile gerçekleştirildiğini, vekaletnameye esas kimlik belgesinin sahteliğini araştırma yükümünün olmadığını, bu nedenle bankaya izafe edilecek kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sahte vekaletnamedeki imza ile davacının bankada yer alan imza örneklerinin farklı ve uzmanlığı gerektirmeyecek şekilde ilk bakışta anlaşılabilecek nitelikte olduğu, yine parayı çeken ... isimli şahsın nüfus cüzdanı talep belgesindeki imzası ile ödeme makbuzundaki imzası arasında farklılık olduğu, bu hususun ilk bakışta anlaşılabildiği, son dönemde bankacılık uygulamalarında müşterilere ait kimlik bilgileri, resim ve imza örneklerinin karşılaştırılması yapılarak hesap sahibinin haberdar edilmesinin teamül haline geldiği halde davalı bankanın söz konusu işlemler sırasında ağırlaştırılmış sorumluluk gereği göstermesi gereken dikkat ve özeni göstermediği, davalı bankanın objektif bir özen ve gözetim yükümlüsü olduğu gibi emrinde çalışan yardımcı kişilerin eylemlerinden bu kapsamda sorumlu olduğu, davalı bankanın çalışanlarının vekaletnamedeki imza ile hesap kartındaki imzayı karşılaştırması halinde imzanın farklı olduğunu tespit edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, sahte olduğu iddia olunan vekaletname ile mevduat hesabından para çekilmesi sebebiyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece hesap sahibinin davacı, hesabın bulunduğu bankanın ise davalı olarak gösterildiği davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davalı vekili dolandırıcılık işleminin dava dışı noterlikçe düzenlenen sahte vekaletname ile gerçekleştirildiğini iddia etmektedir. Böyle bir iddianın sabit görülmesi halinde noterin Noterlik Kanunu'nun 162. maddesi uyarınca hukuki sorumluluğuna da yol açabileceği gibi noterin savunması bu davanın sonucunu da etkileyebilecektir. Şu halde vekaletnamenin sahteliği iddiasının noterin taraf olmadığı bir davada incelenip hükme bağlanması usul hukuku ilkelerine uygun düşmemektedir. 6100 sayılı HMK'nın 208/ 4. maddesi gereğince resmi bir senetteki yazı veya imzayı inkar eden tarafın bu iddiası, ancak ilgili evraka resmiyet kazandıran kişiyi de taraf göstererek açacağı ayrı bir davada incelenip karara bağlanabilir. Bu durumda, mahkemece ilgili noter hakkında, bu davayla birleştirme istemli olarak ayrı bir dava açmak üzere davacıya 2 haftalık kesin mehil verilmek ve dava açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilerek görülmek gerekirken noterin yokluğunda karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte yer alan gerekçelerle hükmün davalı taraf yararına BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3354, Karar No: 2010/4010, Tarih: 08.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3354 E.  ,  2010/4010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1208 parsel sayılı taşınmazın güneyinde yer alan bölümün yol veya dere olduğunun tespiti açısından anılan yere ait geniş paftanın incelenmesi gerektiğinden, paftanın temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra yeniden temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13448, Karar No: 2018/5013, Tarih: 09.07.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13448 E.  ,  2018/5013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2016 tarih ve 2015/115-2016/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin önceden davalılara ait olduğunu, davalıların, şirketteki hisselerinin tamamını 07.12.2013 tarihinde yapmış oldukları şirket devir sözleşmesiyle dava dışı ... ve ...'e sattıklarını ve yapılan satış işleminin Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini, zikredilen şirket devir sözleşmesinin 3-4 ve 5 . maddeleri uyarınca, devirden önceki tüm borçların davalılara ait olduğunu, halihazırda, müvekkili olan şirket aleyhine açılmış ve devirden önceki sebeplerden kaynaklanan icra takibi ve davalar bulunduğunu, bu davalar ve icra takiplerinden kaynaklanacak olan borçlardan taraflar arasında akdedilmiş bulunan şirket devir sözleşmesi gereğince davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 60.000,00 TL'nin ticari faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın aktif ve pasif husumet nedeniyle reddi gerektiğini, davacı taraf 07.12.2013 tarihli sözleşmeye dayanarak alacak talebinde bulunmuşsa da, sözleşmenin geçersiz olduğunu zira sözleşmeyi şirket adına imzalayan ...'in şirket hisselerini tek başına devretmeye yetkili olmadığını, şirket hisselerinin devri, 16.12.2013 tarihinde noterde gerçekleştirilen limited şirket pay devri sözleşmesiyle gerçekleştirildiğinden daha önce yapılan 07.12.2013 tarihli sözleşmenin geçersiz olduğunu, 16.12.2013 tarihli sözleşmede alıcının, şirketi, bütün hukuki ve mali yükleriyle birlikte almayı kabul ettiğini bu nedenle müvekkilinin devirden önceki borçlardan sorumlu olmadığını, 16.12.2013 tarihli noter senedinin sahteliği ispat edilinceye kadar davacılar aleyhine kesin delil niteliğinde olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava dışı ... ile davalılar arasında davacı şirketin devri hususunda 07.12.2013 tarihli şirket devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra da davacı şirketin müdürü ... ile davalılar arasında davacı şirketin devri hususunda ... 1. Noterliğinin 16/12/2013 tarihli ve 07765 yevmiye nolu düzenleme şeklinde limited şirket hisse devri sözleşmesinin imzalandığı, noterde imzalanan sözleşmeye göre; davalıların davacı limited şirketteki tüm hisselerini bütün aktif ve pasifleriyle, hukuki ve mali yükümlülükleriyle birlikte devrettiği, her ne kadar dava dışı ... ile davalılar arasında imzalanan 07/12/2013 tarihli

şirket devir sözleşmesi imzalanmışsa da HMK'nın 204/1. maddesi karşısında 07/12/2013 tarihli şirket devir sözleşmesinin hükmünü yitirdiği, Turhal 1. Noterliğinin 16/12/2013 tarihli ve 07765 yevmiye nolu düzenleme şeklinde limited şirket hisse devri sözleşmesinin sahteliğinin iddia ve ispat edilemediği, ... 1. Noterliğinin 16/12/2013 tarihli ve 07765 yevmiye nolu düzenleme şeklinde limited şirket hisse devri sözleşmesinin davalılar lehine kesin delil olduğu, bu nedenle davacı şirketin davalılardan rücuan tazminat isteminde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin paylarının devri hususunda yapılan 07.12.2013 tarihli sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir. Somut uyuşmazlıkta iddianın ileri sürülüş biçimi ve taraflar arasındaki sözleşmenin üçüncü kişi yararına sözleşme olduğu hususları dikkate alındığında, davacının taleplerinin 6098 sayılı TBK'nın 129. (818 sayılı BK.'nın 111.) maddesine dayandığı anlaşılmaktadır. Bir sözleşmede ifanın taraflarca üçüncü kişiye yapılmasının kararlaştırılmasına, üçüncü kişi yararına sözleşme denir. Üçüncü kişi yararına sözleşmeler de eksik üçüncü kişi yararına sözleşme ve tam üçüncü kişi yararına sözleşme olmak üzere ikiye ayrılır. Eksik üçüncü kişi yararına sözleşmede üçüncü kişi sadece vaat eden tarafından teklif edilen ifayı kabul yetkisine sahip olup, buna karşılık ondan borcun ifasını isteme hakkına sahip değildir. Bu tür sözleşmelerden yalnız vaat ettiren lehine alacak hakkı doğar. Borcun üçüncü kişiye ifasını talep hakkı da vaat ettirene aittir. Tam üçüncü kişi yararına sözleşmelerde ise üçüncü kişi, vaat edilen edimin ifasını talep yetkisine sahiptir. Tam üçüncü kişi yararına sözleşmeden doğan borç da üçüncü kişiye ifa edilir. Sözleşmede aksine bir hüküm yoksa bu yetkinin vaat ettirene de tanınması gerekir. Ancak bu halde vaat ettiren ile üçüncü kişi, vaat edene karşı müteselsil alacaklı sıfatına sahip olmazlar. Zira burada üçüncü kişi veya vaat ettiren, borcun içlerinden birine değil, sadece üçüncü kişiye ifa edilmesini isteyebilirler. Dolayısıyla gerek eksik gerekse tam üçüncü kişi yararına sözleşme olsun, borcun ancak üçüncü kişiye ifası istenebilir. Bununla birlikte tam üçüncü kişi yararına sözleşmelerde borçlu, üçüncü kişiye hiç veya gereği gibi ifada bulunmazsa, vaat ettiren bu yüzden uğradığı zararın tazmin edilmesini, üçüncü kişiden bağımsız olarak veya onun yanında talep edebilir (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel, 18. Baskı, s:1150). Üçüncü kişiler yararına yapılan sözleşmelerin eksik ya da tam olup olmadığının tespitinde, sözleşmede bu yönde açık bir hüküm ya da anlatımın olması, bu yönde bir açıklık olmaması halinde ise sözleşme hükümlerinin amaçsal yorum ile değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda mahkemece daha sonra 16.12.2013 tarihinde noterde yapılan devir sözleşmesinin önceki tarihli sözleşmeyi geçersiz hale getirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak dava dışı ... ile davalılar arasında yapılan 07.12.2013 tarihli sözleşme üçüncü kişi yararına sözleşme niteliğinde olup, daha sonra noterde yapılan sözleşme nedeniyle geçersiz hale gelmez. Bu nedenle dava dışı ... ile davalılar arasında yapılan 07.12.2013 tarihli adi yazılı sözleşmenin yukarıda belirtilen ilkeler ışığında tam üçüncü kişi yararına mı yoksa eksik üçüncü kişi yararına mı sözleşme olduğu değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8590, Karar No: 2017/6461, Tarih: 09.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8590 E.  ,  2017/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın sürücü belgesi almak amacıyla..... Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Müdürlüğüne ibraz ettiği, 10.10.2003 tarihli diploma kayıt örneğine ilişkin bilgilerin, ilgili okul müdürlüğünde bulunmadığı gerekçesiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın bahse konu okulda öğrenim gördüğünü, nüfusa geç kaydedildiği için bir süre okula “....“ ismiyle gitmiş olabileceğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi, belge üzerinde yer alan yazı ve imzalar ile sanığın mukayeseye esas yazı ve imzaları arasında herhangi bir karşılaştırma yaptırılmamış olması, suça konu belge üzerinde sanığın da nüfus kaydına göre nüfusa kayıtlı olduğu yer olan, “....Köyü İlkokulu“ yazmasına karşın, ..... İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 30.10.2012 tarihli yazısı ile belge içeriğinin doğruluğunun “....İlkokulu Müdürlüğü‘nden“ sorulduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından; sanığın incelemeye esas yazı ve imza örnekleri alınıp, kurum ve kuruluşlardan uygulamaya elverişli yazı ve imzaları da toplanmak suretiyle, belge üzerinde bulunan yazı ve imzalarının aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile suça konu belgenin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması, .... İlçe Milli Müdürlüğü‘nden .... İlkokulu isimli bir okul olup olmadığının sorulması ve bulunduğunun tespiti halinde ilgili belgenin gerçekliğinin bu okuldan tekrar araştırılması ve suça konu belgeye ilişkin istem yazısı 19.10.2004 tarihli olmasına karşın, belgenin düzenlenme tarihi olarak 10.10.2003 tarihinin belirtilmiş olması nedeniyle aldatma özelliğinin ne şekilde mevcut olduğu karar yerinde tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.