muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/25056, Karar No: 2019/6430, Tarih: 22.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/25056 E.  ,  2019/6430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Üniversiteye ilaç satıp teslim ettiklerini ancak davalı yanca ödeme yapılmadığını ileri sürerek; faturaya dayalı yaptığımız takibe vaki itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, fatura alacaklısı davacıya ödeme yaptıklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, ödemelerin takip ve dava tarihinden sonra ödenmesi nedeni ile asıl alacak yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, faiz alacağı yönünden ise Türk Ticaret Yasası'nın 1530/4-a maddesi kapsamında davanın kabulüne, şartları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK’nın 67. maddesinin 2.fıkrası hükmünce, icra - inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağını mahkemede dava ederek haklı çıkması gerekir. Burada borçlunun kötüniyetli itiraz etmiş bulunması yasal koşullardan değildir. İnkar tazminatı, aleyhinde yapılan icra kovuşturmasına itiraz edip duran ve işin itirazla çabuk bitirilmesine engel olan borçluya karşı konulmuş bir yaptırımdır. Bunlardan ayrı, alacağın likit ve belli olması gerekir. Daha geniş bir açıklama ile borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit ve belirlenmek için bütün unsurlar bilinmesi mümkün nitelikle olması yeterlidir. Borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur. Öte yandan, alacağın muhakkak bir belgeye bağlı olması da şart değildir. Açıklanan yasal kuralların ışığında takip konusu alacak değerlendirildiğinde, borçlu yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek konumda bulunması, dava ve takipten sonra ödemelerde bulunmması nedeniyle alacağın likit ve muayyen nitelikte olduğunun kabulü ile icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, davacının bu istemi hakkında kabul kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde icra inkar tazminatı talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

3-Dava ve takip tarihinden sonra, davacı yanca yapılan ödemeler neticesinde mevcut alacağın tahsil edildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Her ne kadar dava böylece konusuz kalmış ise de, davanın açıldığı tarihte davacı alacağının henüz ödenmemiş kısmı açısından davanın açılmasına davalı sebebiyet vermiştir. Öyleyse, bu husus nazara alınarak vekalet ücretinin davacı lehine nispi olarak hesap edilmesi gerekirken maktu olarak hesap edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz nedenlerinin reddine, ikinci ve üçüncü bent gereğince hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4201, Karar No: 2013/5260, Tarih: 10.09.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4201 E.  ,  2013/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduklarını, kooperatifin .... olağan genel kurul toplantısının ....05.2012 tarihinde yapıldığını, anılan genel kurul toplantısı ve toplantıda alınan kararların usul ve yasaya, kooperatif ana sözleşmesine, iyiniyet ve hakkaniyete aykırı olduğunu, gündem maddeleri ile alınan kararlara muhalif görüşle muhalefet şerhi verdiklerini, asıl olarak site yönetimini ilgilendiren ve işletme kooperatifinin görev ve yetkisine girmeyen hususların genel kurul çağrısında gündem maddeleri olarak belirlenerek görüşüldüğünü ve karara bağlandığını, kat mülkiyeti kanunu ve tapu kaydındaki yönetim planına göre toplantıda alınan kararların site yönetiminin görev ve yetkisinde olduğu, site yönetimini de oluşturan kooperatif yöneticilerinin site yönetimine ilişkin ayrı ayrı faaliyet raporu düzenlemesi gerektiğini, site yönetiminin gelir ve giderlerinin 634 sayılı Kanun ile TTK'da tanımlandığı şekilde ayrı ayrı kayıt altına alınması gerekirken sadece işletme kooperatifi kayıtlarının tutulduğunu, bunun vergi kesintisine tabi olmayacak aidat üzerinde ek yükümlülük getirdiğini, site yönetimi ve kooperatif yönetimi olarak ayrı ayrı genel kurul yapılması, ayrı ayrı bilanço ve faaliyet raporu ve tahmini bütçe yapılması, aidatların kat malikleri kurulunda karara bağlanması, denetçilerin kooperatif ve site yönetimi olarak ayrı ayrı seçilip ayrı ayrı denetim raporu oluşturulması gerekirken sadece kooperatif denetim kurulu oluşturulup tek denetim raporu alındığını, kat mülkiyeti kanunu ve yönetim planına göre site yönetimi tarafından site sakinlerinin ihtiyaçlarının karşılanması için istihdam edilmesi gereken personelin kooperatif adına çalıştırıldığını ve giderlerin kooperatif bütçesinden karşılandığını, kooperatif yönetiminin hazırladığı 2011 yılı bilançosunun düzgün tutulmadığı, kooperatif adına vergi mükellefiyeti ve ek maliyet oluşturduğunu, 2012 yılı tahmini bütçesinin ve yeni fasıl açma ve fasıllar arası aktarma yetkisinin soyut, genel ve iyiniyet ve hakkaniyete aykırı olduğunu, oylamanın usulünce yapılmadığını ileri sürerek, ....05.2012 tarihli genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, özetle; genel kurulda yönetim planının kabul edilmesiyle yönetim planının ... ve 41. maddeleri ile villa malikleri yönetim kurulu üyelerinin aynı zamanda site işletme kooperatifi yönetim kurulu üyesi olduklarını, harcama dahil tüm yetkilerin site işletme kooperatifi yönetim kuruluna devredildiğini, defterlerin muntazaman işletme kooperatifince tutulduğunu ve yasadan doğan vergi yükümlülüğünün yerine getirildiğini, önceki yıl ile sonraki yıl arasındaki farkın kıdem tazminatı hesabına aktarıldığını, 2012 bütçesine konan rakamın gerçekçi olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; yapılan yargılama, iddia ve savunma, mahkemece de benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraf teşkili sağlandıktan sonra taraf delillerinin toplandığı, ilgili belge ve bilgiler getirtilerek söz konusu genel kurul toplantısına ilişkin tutanak ve hazırlık cetveli dosyaya konulduğu, bir hukukçu ve ... mali müşavirden oluşan bilirkişi heyetine tevdi edilerek rapor aldırıldığı, yapılan araştırma ve inceleme sonunda; davalı kooperatifin ....05.2012 tarihinde .... olağan genel kurul toplantısının yapıldığı, işbu dava ile de söz konusu genel kurul toplantısında alınan kararların iptalinin talep edildiği, genel kurulda alınan kararların kooperatif kanunu ve ana sözleşmeye uygun olarak alındığı, kararların iyi niyet ve eşitlik ilkelerine aykırı olmadığı gibi butlan nedenlerinin de bulunmadığı, ....05.2012 tarihinde yapılmış olan olağan genel kurul toplantısının ana sözleşme hükümlerine göre yeterli nisapla toplanıp, yeterli nisapla karar alındığı, bu haliyle de yasa, ana sözleşme ve iyi niyet kurallarına herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, davacıların genel kurul kararlarına karşı muhalefet şerhi verdiklerine dair herhangi bir kayıt ve belgenin de yargılama esnasında tespit edilemediği gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3514, Karar No: 2013/4435, Tarih: 26.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3514 E.  ,  2013/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan ve satış parasının tamamı kendisine ödenen davalının, sıra cetveline konu ......6 plaka sayılı aracı ....07.2011 tarihinde dava dışı borçlu şirkete noterden sattığını, satış sözleşmesinde araç bedelini tamamen aldığını beyan ettiği halde aynı tarihte rehin sözleşmesi ile araç üzerine rehin koyduğunu, rehin sözleşmesinin alacaklılardan mal kaçırmak amacıya muvaazalı olarak yapıldığını, taraflar arasında bunun dışında bir ticari ilişki ve alacak bulunmadığını ileri sürerek, davalıya ayrılan paydan müvekkilinin alacağının ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sıra cetveline konu taşınmazı dava dışı borçluya noterden sattığını ve alacağına karşılıkta fatura düzenleyerek araç üzerine de rehin koyduğunu, ayrıca araç satış sözleşmesi ile rehin sözleşmesinin davacının ... takip tarihinden önce yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın 142/.... maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükünün davalıda olduğu, davalı taraf her ne kadar borçlu ile yaptıkları rehin alacağı ve sözleşmesine dayanmış ise de, noterden yapılan araç satış sözleşmesinde, davalı alacaklının aracın bedelini tamamen aldığını ve aracı teslim ettiğini, borçlu alıcının ise aracın bedelini tamamen ödeyerek teslim aldığını beyan ettiği, bu işlemin arkasından araya bir işlem sokularak davalı alacaklının dayandığı borç ve rehin sözleşmesinin düzenlendiği, davalı alacaklının rehin alacağından başka delil ve belgeye dayanmadığı, davalı ile borçlu arasında söz konusu araç satışından başkaca bir işlem bulunmadığı gibi bulunduğu da iddia ve ispat edilmediği, buna göre sıra cetvelinde birinci sırada yer alan davalının borçludan alacaklı bulunduğunu usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 06.08.2012 tarihli sıra cetvelinin davalıya yazılan sıra yönünden davacı lehine iptali ile davalıya ayrılan paydan, davacının alacağının ferileri ve dava giderleri ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkeme gerekçesi, yerinde değildir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ileri sürülen hukuki olgu, davalı ile dava dışı borçlunun muvazaalı borç yaratmak suretiyle alacaklı durumundaki üçüncü kişilerden mal kaçırma işleminin, davacıya karşı ileri sürülememesini sağlamaktır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkeme gerekçesi, yerinde değildir.

Muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ileri sürülen hukuki olgu, davalı ile dava dışı borçlunun muvazaalı borç yaratmak suretiyle alacaklı durumundaki üçüncü kişilerden mal kaçırma işleminin, davacıya karşı ileri sürülememesini sağlamaktır.

Bu davalarda alacağın gerçek bir alacak olduğunu davalı tarafın ispat etmesi gerekirse de, bunun için borçlandırıcı işlemin daha sonra ki tarihte yapılmış olup olmaması da önem taşır.

Somut olayda, muvazaalı olduğu öne sürülen davalı alacağına esas rehin sözleşmesi noterde ....07.2011 tarihinde düzenlenmiştir. Davacı yanın takibinin dayanağı olan çekin keşide tarihi ise, ....04.2012 tarihidir.

Bu durumda mahkemece, davalı alacağının, davacı alacağından daha önce doğduğu ve sonraki alacak bakımından muvazaa yaratmayacağı düşünülerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ve yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2315, Karar No: 2013/21387, Tarih: 25.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2315 E.  ,  2013/21387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, olay günü, meskun mahalde, 7 m. genişlikte, aydınlatması olmayan yolda, alacakaranlıkta saat 17:30 sıralarında, sanık sürücünün, yönetimindeki mikser kamyon ile beton boşaltmak için durakladığı yol kenarında ileri harekete başlamadan önce yola gereken dikkatini vermemiş ve inşaat çalışmaları nedeniyle yaya kaldırımı kapalı olan mahalde yol kenarında yürümekte olan katılan yayayı görmemiş olması nedeniyle aracını hareket ettirmesiyle ona kontrolsüzce ve tehlikeli bir biçimde yaklaşarak aracıyla sağ ayağının üzerinden geçerek üçüncü derece kemik kırığıyla yaralanmasına nedene olması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun tüm bilirkişi raporuna göre asli kusurlu olan sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/09/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21332, Karar No: 2024/9805, Tarih: 17.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/21332 E.  ,  2024/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1274 E., 2021/1406 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret- İstinaf talebinin esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/270 E., 2019/102 K.

Taraflar arasındaki kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin olay tarihinde TC Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı olarak görev yaptığını, davalı İYİ Parti Genel Başkanının 21.06.2018 tarihinde Twitter isimli sosyal medya hesabından yaptığı paylaşım nedeniyle müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, 24.06.2018 tarihli seçimlerde aday olan davalı tarafından kullanılan söz ve ifadelerle müvekkili hakkında kamuoyunda olumsuz algı oluşturmanın amaçlandığını, seçim güvenliğine zarar vermekle itham edildiğini, bu paylaşıma konu iddianın ulusal gazeteler tarafından haber yapılması nedeniyle saldırının geniş kitlelere ulaştığını, yapılan paylaşımın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini belirterek 1.000.000,00 TL manevi tazminatın haksız eylem tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından yapılan dava konusu paylaşım ile davacının hedef alınmadığını, sorulan sorunun muhatabının davacı olmadığını, dava dışı ajans tarafından sehven yapılan test yayını nedeniyle seçimlerde manipülasyon yapılabileceğine dair kaygı ve düşüncelerini dile getirdiğini ve bu konuda seçmenlerine yönelik uyarıda bulunduğunu, paylaşımın ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, kişilik haklarına saldırı olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 24.06.2018 tarihinde yapılacak seçimden 4 gün önce 19.06.2018 tarihinde dava dışı bir kanalda ekrana dava dışı Anadolu Ajansının 24 Haziran 2018 tarihinde yapılacak olan seçim tablosunun ve oy oranlarının yansıdığı, görüntüde açılan oy oranının %100 Cumhurbaşkanı adayı Recep Tayyip Erdoğan'ın aldığı oy oranının ise %52 olarak gösterildiği, bunun üzerine davalı tarafından bu konuya değinerek seçim güvenliği ile ilgili paylaşım yapılmasının ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, güncel bir konu ile ilgili özle biçim arasındaki denge bozulmadan dava konusu paylaşımın yapıldığı, kişilik haklarına bir saldırı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı tarafından yapılan paylaşım ile müvekkilinin toplum önünde küçük düşürüldüğünü, somut bir delile dayanmaksızın haksız ithamda bulunulduğunu, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, bu paylaşıma konu iddianın ulusal gazeteler tarafından haber yapılması nedeniyle saldırının geniş kitlelere ulaştığını, kişilik haklarına ağır saldırı olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının paylaşımından önce Anadolu Ajansı (AA) görsellerinin bir kısım medya organları tarafından yayınlandığı, bu görüntülerin AA tarafından medya kuruluşlarına gönderilen seçim gecesi yayınlara ilişkin test görüntüleri olduğunun AA tarafından açıklandığı, paylaşımdan kısa bir süre sonra yapılacak seçimde davalının da aday olduğu, medyaya yansıyan ve güncel olan bir konu ile ilgili davalının yaptığı paylaşımda doğrudan davacının kişilik haklarına saldırının hedeflenmediği, ifade özgürlüğü kapsamında olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davalı tarafından yapılan paylaşım ile müvekkilinin toplum önünde küçük düşürüldüğünü, somut bir delile dayanmaksızın haksız ithamda ve suç isnadında bulunulduğunu, eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını, bu paylaşıma konu iddianın ulusal gazeteler tarafından haber yapılması nedeniyle saldırının geniş kitlelere ulaştığını, müvekkilinin Anadolu Ajansına talimat ile haber yaptırma iddiasının tamamen gerçek dışı olduğunu, kişilik haklarına ağır saldırı olduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 21.06.2018 tarihinde Twitter isimli sosyal medya hesabından davalının yapmış olduğu paylaşım nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 13, 25 ve 26 ncı maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 24 ve 25 inci maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; dava konusu paylaşımda, 24.06.2018 tarihli seçimlerde Cumhurbaşkanı adayı olan davalı tarafından dava dışı ajansın seçime ilişkin test yayını nedeniyle seçimlerde manipülasyon yapılabileceğine dair kaygı ve düşüncelerin dile getirildiği, paylaşımın güncel olup kamuoyunu yakından ilgilendirdiği, kamu yararı bulunan bir konu ile ilgili muhalefet partisi genel başkanı ve cumhurbaşkanı adayı olarak bu değerlendirmelerin yapılmasının davalı yönünden hak ve görev olduğunun, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10 uncu maddenin 2 nci fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10 uncu maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği, tüm bu açıklamalar ışığında paylaşımda geçen söz ve ifadelerin, davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağının anlaşılmasına göre temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.