muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18787, Karar No: 2012/4904, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18787 E.  ,  2012/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17251, Karar No: 2016/4996, Tarih: 12.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/17251 E.  ,  2016/4996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, görevi kötüye kullanma, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali (sanık ... hakkında), iş ve çalışma hürriyetinin ihlali (sanıklar Mehmet ve Cansel hakkında)

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek; hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi, yeni temyiz vaki olması durumunda bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8278, Karar No: 2014/14484, Tarih: 25.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8278 E.  ,  2014/14484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 11.10.2012 gün ve 2010/310-2012/611 sayılı kararı bozan Daire’nin 06.01.2014 gün ve 2013/2480-2014/72 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket ve yönetim kurulu üyeleri vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı toplamda %14 hisse ile kurucu ortakları olduklarını, müvekkillerinin babaları olan davalı ...'a şirket genel kurullarına katılması ve mutat işlerin halledilmesine yönelik olarak vekaletname verdiklerini, ancak müvekkillerine ait hisselerin davalı ... tarafından muvazaalı olarak devredildiğini, genel vekaletname ile yapılan hisse devir işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, hisse devirlerinin muvazaa nedeni ile iptaline ve kuruluş ana sözleşmesindeki %14 oranında hissedar sayılmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, husumet ve zamanaşımı yönünden itirazlarda bulunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu payların hisse senedine bağlanmaması ve şirkete karşı bir takım alacak hakları içermesi nedeniyle devir işleminin alacağın temliki hükümlerine göre yapılmasının gerektiği, somut olayda pay devrinin yazılı bir sözleşme ile yapılmayıp genel

kurul kararı ile yapıldığı, bu açıdan pay devrinin şekil olarak geçersiz olduğu, diğer yandan payları genel kurul kararı ile devreden davalı ...'ın pay devri konusunda yetkisinin bulunmadığı, ancak davacılar tarafından söz konusu pay devri işlemine karşı pay devrinin geçersizliği ve pay defterindeki kaydın düzeltilmesi davası açılmadığı, payı devralanlar nezdinde payın geçerli bir şekilde devredildiği görüntüsü ve güveni oluşturulduğu, özellikle payı en son devralanların pay defterindeki kayda güvenerek ve pay sahibinin geçerli iradesi ile payı devir aldıklarının açık olduğu, buna göre de davacıların uzun yıllar pay devrine ses çıkarmayıp, paylar üçüncü kişiler tarafından devir alındığında bu davayı açmalarının MK'nun 2. maddesi gereğince hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar, Dairemizin 06.01.2014 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davacılar yararına bozulmuştur.

Davalı şirket ortak ve yönetim kurulu üyeleri vekili ile davalılar ... ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket ve yönetim kurulu üyeleri vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı şirket ortak ve yönetim kurulu üyeleri vekili ile davalılar ... ve ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket ve yönetim kurulu üyeleri vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket ve yönetim kurulu üyeleri vekili ile davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak gelir kaydedilmesine, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2479, Karar No: 2015/21071, Tarih: 18.02.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/2479 E.  ,  2015/21071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanığın her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine

I- Sanık müdafiinin "nitelikli dolandırıcılık" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 28.11.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık müdafiinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

II- Sanık müdafiinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

... Turizm Gıda Eğlence San. Tic. A.Ş yetkilisi olan sanığın, temsil yetkisi kendisine ait olduğu halde ... Dericilik ve Deri Mam.San.Tic.Ltd.Şti'ne ait çeki bir başkasına ciro ettirmek suretiyle şirket adına alınan mal karşılığında vermek suretiyle "resmi belgede sahtecilik" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın, suça konu çeki kendisinin vermediğini, katılan şirketle iddia olunan şekilde herhangi bir alışverişlerinin bulunmadığını, mal almadıklarını,katılan şirket tarafından ibraz edilen irsaliyeli faturadaki ve suça konu çekteki şirket kaşesi altında bulunan 1. Ciranta imzalarının kendisine ait olmadığını savunması, tanık...'ın malları bizzat sanığa teslim ettiğini, faturayı sanığın imzaladığını ancak suça konu çeki hazır vaziyette sanığın bir çalışanından aldığını beyan etmesi, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 28.12.2009 tarihli raporunda arka yüzdeki sanığın yetkilisi bulunduğu şirket adına atılan 1.ciranta imzasının sanığa ait olmadığı ancak karbon nüsha irsaliyeli faturada”eksiksiz teslim alan”bölümünde atılı imzanın teşhise götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, basit tersimli imza olması nedeniyle aidiyetinin ve bu meyanda sanığın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği görüş ve kanaatinin belirtilmesi, sanığın 22.06.2009 günlü celsede şirkete ait defter ve belgelerin kendisinde bulunduğunu beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle çekte keşideci görünen hesap sahibi şirket yetkilisi veya yetkilileri tespit edilip tanık sıfatıyla celbedilerek, suça konu çekteki keşideci imzasının kendilerine ait olup olmadığı, çekin...Turizm Gıda Eğlence San. Tic. Anonim Şti'nin yetkililerine veya başkasına kendilerince verilip verilmediği hususlarında ayrıntılı olarak ifadelerinin alınması, ... Turizm Gıda Eğlence San. Tic. Anonim Şirketinin ticari defter ve kayıtları getirtilip incelenerek ibraz edilen fatura içeriğindeki malların teslim edilip edilmediği, suça konu çekin şirket kayıtlarına işlenip işlenmediği, çek hesabı sahibi şirket ve katılan şirket ile aralarında ticari ilişki bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, suça konu çek üzerindeki tanzim ile ilgili yazı ve rakamların kimin eli ürünü olduğunun, çek arkasındaki 1. Ciranta imzasının ise tanık ...'a ait olup olmadığının tespiti bakımından, sanık ile tanık ...'ın yazı ve imza örnekleri temin edilip ayrıntılı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12237, Karar No: 2018/7706, Tarih: 26.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12237 E.  ,  2018/7706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının kapatılan il özel idaresinde greyder operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; husumet itirazında bulunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Dosya içeriğine göre; davacının yaz sezonu 07:30-18:30 saatleri arası, kış sezonunda 07:30-17:30 arası çalıştığı kabul edilerek ve yaz sezonunda ayda 3 pazar günü çalışmasının fazla saatlerinin ilavesiyle yapılan hesaplamaya göre fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Davacı; aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2017/24832 ve 2017/14702 esas sayılı dosyalarında da davacının 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hüküm bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarında bu dosyada aynı şekilde hesaplama yapılması gerekir. Emsal dosyalarda farklı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Somut olayda, davacının yaz aylarında ayda 3 pazar günü çalıştığı kabul edilerek hafta tatili çalışması hesaplanmıştır. Emsal dosyalarda yaz aylarında 2 pazar çalışıldığı ifade edildiğinden ayda 2 pazar çalışıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21269, Karar No: 2016/1222, Tarih: 20.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/21269 E.  ,  2016/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık, aşamalarda katılanın kendisine küfürlü sözler sarfedip sakat olan ayağına vurmaya çalışması üzerine ona vurduğunu savunması, savunmanın aksinin ispat edilememesi karşısında sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15283, Karar No: 2009/13293, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/15283 E.  ,  2009/13293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 02.05.2005-30.04.2007 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı, davalıya ait eczane iş yerinde 02.05.2005-30.04.2007 tarihleri arası hizmet akdine dayalı olarak aralıksız çalıştığını davalı Kuruma hiç bildirim yapılmadığını çalıştığı sürelerin tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.Toplanan delillerden ,özellikle bordo ve komşu iş yeri tanık ifadeleri,Hava Kuvvetleri Komutanlığı Bakım İkmal Şube müdürlüğü yazılarından davacının ihtilaflı dönemde davalıya ait iş yerinde çalıştığı sabit olmakla davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur.Ancak davacının ihtilaflı dönem içinde 17.11.2005-18.11.2005 tarihleri arasında toplam 2 günlük dava dışı 1029800.26 sigorta sicil nolu Yıldız PVC Aliminyum ünvanlı iş yerinden çalışması bildirildiğinden tesbit edilen süreden bu sürenin dışlanmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı HUMK’nun 438/7.maddesi gereği düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek yerine “Davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait işyerinde 2.5.2005-30.4.2007 tarihleri arasında başka iş yerinden bildirimi yapılan 17.11.2005-18.11.2005 tarihleri arasındaki 2 günlük süre dışında SSK’lı olarak asgari ücretle çalıştığının tesbitine “tarih ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün değiştirilen ve düzeltilen bu şekli ile ONANAMASINA, 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20709, Karar No: 2011/19996, Tarih: 28.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/20709 E.  ,  2011/19996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karacasu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.2.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/7314, Karar No: 2016/922, Tarih: 19.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7314 E.  ,  2016/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin müflis şirketten olan işçilik alacakları karşılığında verilen bonoların ödenmemesi üzerine icra takibine giriştiklerini, takiplerin kesinleşmesine rağmen borcun ödenmemesi üzerine alacağın iflas masasına kaydı için başvuruda bulunduklarını, ancak sıra cetvelinde alacağın ilk sıra yerine 4. sıraya alınmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle alacaklarının ilk sıraya alınmasını talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin alacağının şikayet olunan şirketin iflas tarihinden bir yıl evvelinde doğan alacaklardan olmadığından 4. sıraya alınmasında yasaya aykırılık olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin başvuru sırasında alacağın işçi alacağı olduğu yönünde bir belge ya da mahkeme ilamı sunmadığı, alacağa dayanak olarak sadece bono sunduğundan, alacağın 4. sıraya kaydında bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas sıra cetvelinde şikayetçinin kendi sırasına itiraza ilişkindir.

Şikayetçi İİK'nın 227/1 ve 16/1. maddeleri uyarınca 7 gün içerisinde sadece kendi sırasına yönelik itirazlarını, husumeti iflas idaresine yönelterek İİK'nın 235/son maddesi gereğince icra mahkemesinde ileri sürmelidir.

Dosyada bulunan . iflas Müdürlüğü'nün 2012/8 iflas sayılı ve bila tarihli yazı cevabına göre, şikayetçinin kayıt başvurusu sırasında İİK'nın 234. maddesi uyarınca tebliğ avansı yatırmadığı, sıra cetvelinin ise 21.06.2013 tarihli Şok gazetesi ile 26.06.2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda tebliğ avansı vermeyen şikayetçinin 7 günlük itiraz süresi en son ilan tarihi olan 26.06.2013 tarihinden itibaren işlemeye başlamış, 03.07.2013 çarşamba gününün bitiminde sona ermiş olup, eldeki davanın bu süre geçtikten sonra 04.07.2013 tarihinde açıldığı gözetilerek, şikayetin süreden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerden dolayı, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2141, Karar No: 2020/3274, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2141 E.  ,  2020/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 14.06.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.01.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında ilk mahkumiyet hükmünün verildiği 23.09.2005 tarihi ile ikinci mahkumiyet hükmünün verildiği 21.11.2019 tarihi arasında geçmiş bulunması nazara alınarak sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının , 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.