muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6624, Karar No: 2015/9604, Tarih: 26.03.2015

3-Davalı ...’ın karar düzeltme itirazlarının incelenmesinde; 28.03.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda da belirtildiği üzere, kardiyolojik açıdan hastayı takip eden doktor ...'ın gerekli önlemleri alması, uygun ve yerinde uygulanan ilaç tedavileri ile hastanın bu riskli müdahaleyi sorunsuz atlatabildiği, bu girişimden aylar sonra kardiyolojik sebep dışı, fulminan hepatit nedeniyle vefat ettiği, bir başka ifade ile doktor ...'ın operasyonu, teşhis ve tedavisinde bir özensizlik, hata, ihmal yada eksiği bulunmadığı açıktır. Davalı doktorun ameliyat esnasında gönderilen ve üzerinde bulaşıcı hastalıklara ilişkin yapılan testlerin negatif olduğu iki ünite kanı hastaya usulüne uygun olarak verdiği hususunda bir ihtilaf da bulunmamaktadır. Bu durumda davalı doktor ... hakkında açılan davanın reddedilmesinde usul ve yasaya bir aykırılık bulunmadığı halde kararın zühulen ilamda yazılı şekilde bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olmakla, davalı doktor ...'ın karar düzeltme talebinin kabulüne Dairemizin 20.11.2014 tarih, 2014/10969 Esas, 2014/36597 Karar sayılı “bozma” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Kardiyoloji ..... tüm, davacıların sair karar düzeltme taleplerinin reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle Dairemizin 20.11.2014 tarih, 2014/10969 Esas, 2014/36597 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve hükmün açıklanan gerekçe nedeniyle BOZULMASINA, peşin alınan 57,60 TL harcın istek halinde davacılara ve davalı ...'a iadesine, 26.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35116, Karar No: 2014/27327, Tarih: 19.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/35116 E.  ,  2014/27327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/08/2012

NUMARASI : 2011/363-2012/632

DAVA :Davacı karşı davalının kıdem tazminatı alacağının, davalı karşı davacı ise ihbar tazminatı ile rekabet yasağına aykırı davranış nedeniyle cezai şart alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle asıl davanın hükümde gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karşı davanında kısmen kabulüne ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı karşı davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.09.2014 Cuma günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı karşı davacı adına Avukat ile karşı taraftan asil A.. E.. ile adına Avukat geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı, davalı şirkette 01.11.1997-04.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını, yaş koşulu dışında emekliliğe hak kazanması nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı, davacı işçinin işyerinde satış yetkilisi pozisyonunda çalışırken işten ayrılarak kendileri ile rekabet halinde bulunan başka bir otelde aynı pozisyonda çalışmaya başladığını, davacının ihbar öneline uymadan iş sözleşmesini feshettiğini, ayrıca iş sözleşmesinde kararlaştırılan rekabet yasağını ihlal edici davranışı bulunduğundan cezai şart alacağına hak kazandıklarını ileri sürerek, davacının davasının reddini, karşı davalı yönünden ise ihbar tazminatı ile haksız rekabet yasağına aykırılık nedeniyle cezai şart alacaklarını istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, ancak davalı ile rekabet halinde bulunan başka bir otelde çalışarak iş sözlşemesinde kararlaştırılan haksız rekabet yasağına aykırı davrandığından cezai şartı ödemek zorunda olduğu gerekçesiyle davacı-karşı davalının davasının kabulüne, davalı-karşı davacının davası yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, davacı-karşı davalı işçinin imzaladığı iş sözleşmesinde “rekabet yasağı taahhüdü” ile işten ayrıldığı tarihten itibaren üç yıl süreyle rekabet etmemeyi taahhüt etmesine karşın; akdin sona ermesinden sonra aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette çalıştığı ve rekabet yasağını ihlal ettiği iddiasına dayanmaktadır.

Davaya dayanak alınan taahhüdün işçi ile işveren arasında düzenlenmiş olması, bu taahhüt nedeniyle çıkan uyuşmazlığın iş hukuku kapsamında kaldığını kabule yeterli değildir. Zira, bu taahhüt iş akdinin sona ermesi halinde yapılmaması gereken bir hususa ilişkin olmakla, iş hukukunun düzenleme alanı dışında kalmaktadır.

Gerek davalı işçinin açıklanan taahhüdünün kapsamı, gerek davalının davacıya ait işyerinden istifaen ayrılmış ve başka bir işyerinde çalışmaya başlamış olması ve gerekse de davacının istemi ile davanın açıklanan özelliğine göre; davalının rekabet yasağını ihlal eden davranışının açık biçimde iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. (HGK 27.2.1013 gün ve 2012/9-854 E. 2013/292 K.)

Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde ticaret mahkemeleridir.

O halde,  mutlak ticari dava niteliğindeki haksız rekabet nedeniyle cezai şart alacağına ilişkin davanın dosyadan tefrik edilerek bu davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davanın esası hakkında karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalı-karşı davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının davacı karşı davalıya, davacı-karşı davalı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parasının davalı-karşı davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2012, Karar No: 2014/14405, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2012 E.  ,  2014/14405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/364-2013/844

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1'ni geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15403, Karar No: 2013/65, Tarih: 07.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/15403 E.  ,  2013/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2009/174-2010/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkillerinin murisi ...'nun dava dışı ... ... Şubesi’nden kullandığı krediye istinaden davalı sigorta şirketi tarafından garantör hayat sigortası ile sigortalattırıldığını, müvekkillerinin murisinin 17.10.2008 tarihinde vefat ettiğini, dava dışı bankanın lehdar ve dain’i mürtehin sıfatıyla sigorta bedelinin ödenmesi hususunda davalıya müracaat ettiğini, ancak, davalının bu isteği reddettiğini, bu durumun müvekkillerinin mağduriyetine sebebiyet verdiğini, zira bu haliyle murislerinin almış olduğu krediyi garanti altına almak amacıyla yapılmış olan sigortadan faydalanamadıklarını, bankanın kredi alacağını kendilerinden talep ettiğini ileri sürerek, 5.000.00 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalının, poliçe akdinden önceki dönemde mevcut olan ve ölümüyle birinci dereceden ilgili hastalıkları ile diğer çeşitli rahatsızlıklarını, bilerek ve isteyerek müvekkili şirketten gizleyerek doğru prim oranının hesaplanmasını engellediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sigortalının, poliçe tanzim tarihinden çok önce diabetes mellütüs hastası olduğu, ayrıca heparlipidemi ve hipertiroidi hastası olmasının davalı sigorta şirketine sözleşme yapılırken ihbar edilmesi gereken bir husus olduğu, müteveffanın bu hastalık sebebiyle vefat ettiği hususunda kuvvetli emareler mevcut olduğu, bu hastalıkların kasten sigorta şirketine ihbar edilmediği ve ölümün bu nedenle olduğu, sigortacının cayma hakkını kullandığı, bu nedenle davacıların sigorta tazminatı talep edemeyecekleri, ayrıca davaya dayanak yapılan poliçede, dain ve mürtehin olan dava dışı ... ... Şubesi’nin tazminatın davacı şirket sigortalısına ödenmesine muvafakat etmediğinden, davada aktif husumet ehliyeti yokluğunun da bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21312, Karar No: 2024/8233, Tarih: 26.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/21312 E.  ,  2024/8233 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/921 E., 2021/1179 K.

Taraflar arasındaki basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun vekalet ücreti yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ... Gazetesi'nde 27.02.2015 tarihinde yayınlanan "Hanedan" başlıklı köşe yazısı nedeniyle müvekkillerinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını; müvekkili Y. Ali Koç'un 25.02.2015 tarihinde İstihdam Görev Gücü Koordinatör Başkanı sıfatı ile küresel sorunların ele alındığı "G20-OECD Nitelikli Çıraklık ve İşbaşında Eğitimin Teşviki Konferansının" açılış konuşmasında işsizlik konusunda yaptığı açıklamaların yanlış yorumlanarak dava konusu köşe yazısının kaleme alındığını, toplantının konusunun uluslararası bir sorun olan işsizlik olduğunu, dava konusu yazı ile davacıların toplumdaki saygınlığına zarar verildiğini, yazının ifade ve basın özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceğini; 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 13 üncü maddesine göre davalıların eser sahibi, imtiyaz sahibi ve yönetim kurulu başkanı olarak oluşan zarardan birlikte sorumlu olduklarını belirterek her bir davacı yönünden 50.000,00 TL olmak üzere 150.000,00 TL manevi tazminatın yayın tarihinden işletilecek yasal faizi ile beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kararın yayınlanması isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu köşe yazısının eleştiri mahiyetinde basın ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaleme alındığını, kamu yararı gözetilerek güncel bir konunun okuyucular ile paylaşıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu köşe yazısının eleştiri mahiyetinde basın ve ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaleme alındığını, kamu yararı gözetilerek güncel bir konunun okuyucular ile paylaşıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu yazıda davacı ...'un konuşmalarından yola çıkılarak davacılara yönelik eleştirilerin dile getirildiği, davacıların ticaret ve iş çevrelerinde tanınmaları, topluma mal olmaları karşısında eleştirilere toplumun diğer kesimlerine göre daha açık olmalarının gerektiği, dava konusu köşe yazısı bir bütün olarak ele alındığında, basın özgürlüğü ve eleştiri hakkı sınırları içinde kaldığı, davacıların kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu köşe yazısının hukuka uygunluk ve eleştiri sınırları içerisinde bulunmadığını, ayrıca kararın yayınlanması talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğini, gerçek olmayan isnatların eleştiri olarak kabul edilemeyeceğini, bir yazının gerçek olmaması ile hukuka aykırı ... geldiğini, köşe yazısındaki isnatların davalı tarafça ispatlanmadığını, iftira niteliğinde olduğunu, müvekkilinin işsizlik konusunda yapmış olduğu bir konuşmanın siyaset malzemesine dönüştürüldüğünü, yazının eleştiri sınırlarını aştığını, dava tümden reddedilmesine rağmen nisbi vekalet ücretine hükmedilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yazının ana temasının Türkiye ile IMF arasındaki ekonomik ilişkiler olduğu, bu bağlamda davacılar hakkında da birtakım eleştirilerde bulunulduğu, davacıların doğrudan hedef alınmadığı, yazının ağır eleştiri ve rahatsız edici nitelikte olduğu ancak kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı boyutuna ulaşmadığı; tanınmış ve topluma mal olmuş kişilerin diğer kişilere göre eleştiriye daha fazla açık olması gerektiği, dava konusu yayında kullanılan ifadelerin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, güncel olan konuların gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekmesi için çarpıcı başlıklara yer verilerek iddia kapsamında aktarıldığı, habere yönelik kamu yararının ve toplumsal ilginin bulunduğu kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunmadığı gerekçesi ile davacılar vekilinin vekalet ücreti dışındaki istinaf taleplerinin reddine; vekalet ücreti yönünden istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu köşe yazısının hukuka uygunluk ve eleştiri sınırları içerisinde bulunmadığını, ayrıca kararın yayınlanması talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğini, gerçek olmayan isnatların eleştiri olarak kabul edilemeyeceğini, bir yazının gerçek olmaması ile hukuka aykırı ... geldiğini, köşe yazısındaki isnatların davalı tarafça ispatlanmadığı, iftira niteliğinde olduğunu, müvekkilinin işsizlik konusunda yapmış olduğu bir konuşmanın siyaset malzemesine dönüştürüldüğünü, yazının eleştiri sınırlarını aştığını, müvekkillerinin siyasetçi olmaması nedeniyle ağır eleştirilere katlanmak yükümlülüklerinin bulunmadığını, müvekkillerinin itibarının zedelendiğini, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; Yeni Şafak Gazetesi'nde 27.02.2015 tarihinde yayınlanan köşe yazısı nedeniyle davacıların kişilik haklarının saldırıya uğradığı iddiası ile manevi tazminat ve hükmün yayınlanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 26 ve 28 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 ve 58 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25 inci maddeleri, 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; davacı ...'un 25.02.2015 tarihinde "G20-OECD Nitelikli Çıraklık ve İşbaşında Eğitimin Teşviki Konferansının" açılış konuşmasında işsizlik konusunda yaptığı açıklamalar üzerine eleştiri niteliğinde dava konusu köşe yazısının kaleme alındığı; köşe yazısının toplumun bilgi edinme ve basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, özle biçim arasındaki dengenin korunduğu; basının, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumlu olduğu, haberin basın ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 22 Nisan 2013 tarihli ve 48876/08 başvuru numaralı kararında “İfade özgürlüğünün, demokratik bir toplumun vazgeçilmez esasını ve bu toplumun gelişiminin ve her bireyin kendini gerçekleştirmesinin temel koşulunu oluşturduğunu, 10. maddenin 2. fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla ifade özgürlüğünün sadece kabul edilen, zararsız ya da farklı olan “bilgi” ya da “düşünceler” için değil ama ayrıca hoşa gitmeyen, sarsıcı ya da rahatsız edici olanlar için de geçerli olduğunu, bunların, “demokratik toplumun” onlarsız olamayacağı çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gereği olduğunu, 10. maddede açıklandığı gibi bu özgürlüğe yapılan sınırlamaların her halde dar yorumlanması gerektiğini ve herhangi bir sınırlama gereksiniminin ikna edici bir biçimde ortaya koyulması gerektiğinin...” ifade edildiği; tüm bu açıklamalar ışığında köşe yazısında geçen söz ve ifadelerin, davacıların kişilik haklarına saldırı oluşturmayacağı anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2736, Karar No: 2015/9236, Tarih: 13.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/2736 E.  ,  2015/9236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : T. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık .. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair 27.09.2013 tarihli Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Sanık ...hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin 16.05.2013 tarihli Ek kararın incelenmesine gelince;

Yokluğunda hüküm verilen sanığın adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca 22.10.2012 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği sırada haber bırakılan komşu...in ağır düzeyde mental retardasyon ve ağır zeka geriliğine düçar olması karşısında sonradan sunulan 15.05.2013 tarihli temyiz dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğunun kabul edilmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ..ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.