muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11168, Karar No: 2023/141, Tarih: 18.01.2023

2. Davalı ... vekilinin, davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 5.814,62 metrekare ve A.1 harfi ile gösterilen 1484,81 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen B harfi ile gösterilen 4.400,56 metrekare ve C harfi ile gösterilen 2.489,65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ile davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 7.505,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar yönünden; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçeler usul ve kanuna uygun olup mahalli bilirkişi beyanları, ziraat bilirkişi raporu ve incelenen hava fotoğraflarının uyumlu olduğu taşınmazların orman vasfında olmadığı ve zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleştiğine, HMK'nin 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre Hazine vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olduğundan yukarıda belirtilen taşınmaz bölümleri yönünden temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Davalı ... vekilinin, davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 6.050,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; davacı Hasan oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 6.015,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 17.792,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 11.737,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz; davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen B harfi ile gösterilen 10.490,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz yönünden temyiz itirazlarına gelince; Bu taşınmaz bölümleri yönünden verilen karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki, hükme dayanak yapılan ziraat ve orman bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmaz bölümlerinin niteliğinin saptanması bakımından taşınmazların bulunduğu yeri kapsayan en eski tarihli dahil stereoskopik hava fotoğraflarının tamamı üzerinde usulünce inceleme yapılmamış, 1956, 1973, 1985 ve 2011 tarihli hava fotoğrafları incelenmiş ve taşınmazların üzerinde 1973 yılında tarım yapıldığından bahsedilmiş ise de hava fotoğrafları denetime elverişli olacak şekilde rapora eklenmemiştir. Hava fotoğrafları mevcut şekliyle incelendiğinde ise taşınmazlar üzerinde 1973 yılında zilyetliğin olduğu sonucuna nasıl ulaşıldığı anlaşılamadığı gibi taşınmaz bölümlerine sınır orman parseli ile aralarında ki fark anlaşılamamış ve bilirkişi raporlarında da açıklanmamıştır. Ayrıca haricen yapılan incelemede yörede 1999 yılında çekilen hava fotoğraflarının incelenmediği anlaşılmıştır. Taşınmaz bölümleri üzerinde fıstık ağaçları olduğundan bahsedilmiş ancak dikilme suretiyle mi yoksa aşılı mı oldukları açıklanmamış, taşınmaz bölümleri üzerinde her yaştan fıstık ağaçlarının olduğu ancak taşınmazların hangi bölümünde hangi yaşta fıstık ağaçlarının olduğu haritasında gösterilmemiş, taşınmazlar üzerinde taşlık ve kayalık alanlar olduğundan bahsedilmiş ama yine taşlık ve kayalık bölümlerin taşınmazların neresine denk geldiği açıklanmamış, çekişmeli taşınmazlara ilişkin fotometrik ve fotogrametrik paftalar getirtilmemiş, keşif sırasında çekilecek yakın plan ve panoramik fotoğraflardan yararlanılmamıştır. Ayrıca davacı ... oğlu ... adına tarım arazisi vasfıyla tesciline karar verilen A harfi ile gösterilen 6.015,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, dolayısıyla hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklar kazanılamayacağından, dava konusu taşınmazın bu bölümü yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru olmamıştır.

4. Hâl böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için Mahkemece, yöreye ait en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı, zilyedlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli, toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli, yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp, orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazlar, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazların gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli, stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği, kullanım durumları ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, üzerilerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile imar-ihyaya konu olup olmadıkları, olmuş iseler imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğe ne zaman başlanıldığını ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2

. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadıklarını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

5. Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadıkları, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmedikleri ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, fıstık ağaçlarının aşılı iseler aşı yaşları değilse dikilme tarihleri ile hangi yaşta ve sayıda oldukları taşınmaz bölümleri üzerinde gösterilmeli, varsa komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı, dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı, ziraatçi bilirkişiden taşınmazların evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadıkları, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden dava konusu taşınmaz bu bölümleri yönünden hükmün bozulması gerekir.

6. Kabule göre de;

a) Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebi kısmen kabul edildikten sonra HMK'nin 353 ve 356. maddeleri gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulması gerekirken, önceki hükmün tamamı kaldırılmadan birleştirilen dosyaların tefrikine sonuç verecek şekilde sadece iş bu 2016/6 Esas, 2017/156 Karar sayılı dosya ile birleşen 2016/16 Esas sayılı dosya ile ilgili kurulan hükmün kaldırılarak sadece birleşen bu dosya ile ilgili hüküm kurulması doğru olmamıştır.

a) Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebi kısmen kabul edildikten sonra HMK'nin 353 ve 356. maddeleri gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulması gerekirken, önceki hükmün tamamı kaldırılmadan birleştirilen dosyaların tefrikine sonuç verecek şekilde sadece iş bu 2016/6 Esas, 2017/156 Karar sayılı dosya ile birleşen 2016/16 Esas sayılı dosya ile ilgili kurulan hükmün kaldırılarak sadece birleşen bu dosya ile ilgili hüküm kurulması doğru olmamıştır.

b) Ayrıca yargılama harçlarının davalı ... İdaresinden alınmasına karar verilmiş ise de İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra, Bölge Adliye Mahkemesinin ise karar tarihinden önce 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaf bulunduğundan, Orman İdaresi aleyhine harçlara hükmedilmesi de doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Yukarıda değerlendirme bölümünün (1) No.lu bendinde açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinin reddine,

2. Yukarıda değerlendirme bölümünün (2) No.lu bendinde yazılı taşınmaz bölümleri yönünden davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

3. Yukarıda değerlendirme bölümünün (3), (4) ve (5) No.lu bentlerinde yazılı nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Hazine ve Orman İdaresi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7662, Karar No: 2013/5197, Tarih: 16.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7662 E.  ,  2013/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Atılı suçtan sanık ...'ın beraetine, diğer sanıkların mahkümiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanık ...'ın ... Belediye Başkanı,diğer sanıkların ise Fen işleri müdür vekilleri oldukları, mülkiyeti belediyeye ait olan D8-L ... marka dozerin Belediye Meclisince belirlenen ücret tarifelerine göre üçüncü kişilerin işlerinde de çalıştırılabildiği halde; 1.111 saat çalışmaya ait tahsilatların yapılmaması sonucu belediyenin zarara uğratılması şeklinde iddia edilen eylemin zimmet suçunu oluşturabileceği ve bununla ilgili yargılama ve delillerin değerlendirilmesi görevinin de üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu halde, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin, sanık ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15654, Karar No: 2013/18127, Tarih: 20.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/15654 E.  ,  2013/18127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 25/06/2013 gün ve 2012/13748-2013/12247 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava; kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 25.06.2013 gün ve 2012/13748 E.-2013/12247 K. sayılı ilamı ile temyiz itirazları reddedilerek hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı, davalının 04/12/2011 tarihinde ...'de düzenlenen mitingde yaptığı konuşmasında müvekkilinin kişilik haklarına saldırdığını belirterek manevi tazminat istemiştir.

Tarafların her ikisi de siyasi hüviyete sahip olup; davacı ... Büyükşehir Belediye Başkanı, davalı ise .... Partisi Genel Başkanıdır.

Mahkemece davalının konuşmasında söylediği sözlerin ima yoluyla davacıyı hedef aldığı kabul edilerek, talebin kısmen kabulü ile manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa dava konusu konuşmada davacının ismi hiç zikredilmemiş, ... Büyükşehir Belediyesindeki yolsuzluk iddialarının üzerine gidilmemiş olması dile getirilerek siyasi iktidar eleştirilmiştir.

Gerek 4. Hukuk Dairesi'nin, gerekse Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun yerleşmiş içtihatları ve gerekse doktrinde benimsendiği gibi davacının isminin geçmediği konuşma (yansıma) yoluyla kişilik haklarının ihlal edildiği kabul edilemez. Genel ifadelerle bir yerde yolsuzluk olduğunun belirtilerek, eleştiri yapıldığı anlaşılan bir konuşmadan davacının kastedildiği anlamının çıkarılması mümkün değildir.

Bununla beraber Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarında da belirtildiği üzere siyasi hüviyete sahip şahısların kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanmaları gerekir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade Özgürlüğünün sadece “zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirler değil aynı zamanda rahatsız eden, şaşırtan ve gücendiren ifadelerin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği” belirtilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyeceği vurgulanmıştır.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken kısmen kabulu doğru görülmemiş; davalının karar düzeltme istemi bu bakımdan kabule değer görülmüş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerekirken kısmen kabulu doğru görülmemiş; davalının karar düzeltme istemi bu bakımdan kabule değer görülmüş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalının karar düzeltme isteminin HUMK.’nun 440-442. maddeleri uyarınca yukarıda gösterilen nedenle kabulüne; Dairemizin 25.06.2013 gün ve 2012/13748 E.-2013/12247 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve tashihi karar talep eden davalıdan önceki onama kararımızla alınan harç ile peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden çoğunluk görüşüne katılmıyorum. 20/11/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/14330, Karar No: 2013/24995, Tarih: 10.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14330 E.  ,  2013/24995 K.**

**"İçtihat Metni"**

1- ... 2-... 3-... 4-... ile ...... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.05.2012 tarih ve 81-197 sayılı hükmün Dairenin 04.03.2013 tarih ve 2012/25873-2013/5111 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacılar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, diğer davacıların eşi ve annesi olan davacı ...'nin gripal enfeksiyon nedeni ile davalı hastaneye müracaat ettiğini, orada kendisine yapılan enjeksiyon uygulamasından sonra yürüme güçlüğü ile bacağında şiddetli ağrı oluştuğunu, diğer bir hastane tarafından verilen raporda, sağ siyatik sinirin paraoal dalında nörapatik etkilenmenin oluştuğunun bildirildiğini, bu nedenle kısmi işgöremezliğinin bulunduğu gibi, çektiği ağrı ve acılar nedeni ile, yıprandıklarını ileri sürerek, şimdilik 5.000,00-TL maddi tazminat ve çekmiş ve çekmekte olduğu acı ve üzüntülerin tazmini için toplam 50.000,00-TL manevi tazminat faizi ile birlikte ödetilmesini istemişlerder.

Davalı, davanın haksız ve yersiz açıldığını, davacıda meydana geldiği iddia edilen şikayetlerin enjeksiyon sonrası olması muhtemel komplikasyon olduğunu, yapılan tedavilerin usulüne uygun ve tıp kurallarına uygun olduğunu, talebin de fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizce onanmış, davacılar bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Davacılar , gripal enfeksiyonun tedavasi için davalı hastahaneye baş vurduğunu, davalı tarafından yapılan enjeksiyon sonucunda ağrı ve yürüme güçlüğünün oluştuğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemi ile eldeki davayı açmışlardır. Borçlar Kanunu’nun vekâlet akdini düzenleyen 386 ve devamı maddeleri uyarınca “Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa

Davacılar , gripal enfeksiyonun tedavasi için davalı hastahaneye baş vurduğunu, davalı tarafından yapılan enjeksiyon sonucunda ağrı ve yürüme güçlüğünün oluştuğunu ileri sürerek maddi ve manevi tazminat istemi ile eldeki davayı açmışlardır. Borçlar Kanunu’nun vekâlet akdini düzenleyen 386 ve devamı maddeleri uyarınca “Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa

Dayandırılmıştır. Vekil vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurunda bile sorumludur. (BK.nun 321/1 md.) O nedenle, doktor ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmak, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılmak ve en emin yol seçilmelidir. Gerçekten de müvekkil (hasta) mesleki bir iş gören doktor olan vekilden tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1. maddesi hükmü uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Tıbbın gerek ve kurallarına uygun davranılmakla birlikte sonuç değişmemiş ise doktor sorumlu tutulmamalıdır.

Önemli bir diğer düzenleme de, AVRUPA BİYOTIP SÖZLEŞMESİDİR. Bu sözleşme 9.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu sözleşmenin “Amaç” başlıklı 1. maddesinde; “Bu sözleşmenin tarafları, tüm insanların haysiyetini ve kimliğini koruyacak ve biyoloji ve tıbbın uygulanmasında, ayırım yapmadan herkesin, bütünlüğüne ve diğer hak ve özgürlüklerine saygı gösterilmesini güvence altına almakla yükümlüdürler.”