muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/908, Karar No: 2023/5931, Tarih: 24.04.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işveren nezdinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalıştığı, davalı işveren ile yetkili sendika ...-İş Sendikası arasında imzalanan ve talep konusu dönemde yürürlükte olan 24. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin "Kadro Pozisyonunda Çalıştırma" başlıklı 50 nci maddesinde, "Geçici vekalet durumunda, vekaletin o işyerindeki vekalet edilen kadroya en yakın kadrodaki personel arasından 1 kişiye verilmesini işveren kabul eder. Vekalet süresi, vekalet edilen kadro boş ise hiçbir şekilde altı ayı geçemez. Altı ayın bitiminde, işveren asaleten atama için gereken işlemlere başlar,vekalet süresince işveren vekalet eden personele vekalet ettiği yerin ücreti ile personelin kendi ücreti arasındaki farkı üç ... sonra ücretine ek olarak ödemeyi kabul eder." düzenlemesine yer verildiği dikkate alındığında, davacının vekâleten müdürlük görevini yürütmeye başladığı sürenin 6 ncı ayının dolmasından itibaren görevi süresince toplam 13 ay, 19 günlük ücret farkı alacağına hak kazandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin ikale yolu ile sona ermiş olması ve davalı işveren ortaklık prosedürleri gereğince davacıya makam tazminatı ödenmesinin söz konusu olmadığını, makam tazminatının sadece asaleten görev yapan yöneticilere ödendiğini, davacının hiçbir zaman asaleten müdür olarak atanmadığının kendi kabulünde de olduğunu, davacıya insan kaynakları prosedürü gereği hak ettiği iş tazminatı alacağının 16 ay boyunca ödendiğini, ödenmeyen herhangi bir alacağının bulunmadığını, bilirkişi raporunda 2016 yılı Ocak ve Şubat ayında ödendiği kabul edilen ücretlerin hatalı olduğunu, ücret alacağının brüt olarak hüküm altına alınmasının da hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ücretin performansa dayalı bir alacak olduğu, işçinin işyeri uygulamasında karşılığı bulunan performansa dayalı alacaklara gerekli çalışmayı yapmasıyla hak kazanacağı, yaklaşık 14 ay kadar vekâleten müdürlük görevini yürüten davacının müdür kadrosuna göre fark ücret ve geniş ücret kapsamında başkaca yan ödemeler talep edebileceği, işyerinde yürürlükte olan 24. Dönem Toplu İş Sözleşmesi'nin 50 nci maddesine göre münhal kadro için vekâletle görevlendirme yapılacak azami süre olan 6 aylık çalışma dışlanarak hüküm kurulmasında istinaf edenin sıfatına göre hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçelere dayanarak davanın reddine karar verilmek üzere Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının vekâleten müdürlük görevini icra ettiği döneme ilişkin olarak ödenmeyen ücret fark alacağının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32 ve 34 üncü maddeleri ile 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 36 ve 39 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/22090, Karar No: 2009/2063, Tarih: 09.02.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/22090 E.  ,  2009/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İmza incelemesini yapan bilirkişi N.A.'ın verdiği raporda senetteki imzanın muteriz borçlu eli ürünü olmadığının ifade edilmesi üzerine Mahkemece imza itirazının kabulüne  karar verildiği görülmektedir.

Herhangi bir belgedeki tahrifat yapılıp yapılmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda genel olarak (…grofolojik ve grofometrik ve kaligrafik metodlar dahilinde…) inceleme yapıldığının belirtilmesiyle yetinilmiştir. Rapora imzaların büyütülmüş halinin eklenmesi ulaşılan sonucun maddi dayanaklarının denetime elverişli şekilde ortaya konduğunun kabulüne yeterli bulunmamıştır. Mukayeselerin fotokopi belgeler olduğu görülmektedir.

Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, mukayeseye konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı).

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09/02/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14624, Karar No: 2012/10701, Tarih: 20.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14624 E.  ,  2012/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki hakkında, olaydan hemen sonra tanzim edilen 11/08/2006 tarihli Pendik ... Hastanesinin 1826-4518 sayılı adli raporu ile müştekinin her iki dirsekte çeşitli sıyrıklar ve sol maxiller bölgede şişlik ve hiperemiye neden olacak şekilde yaralandığı, sanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında alınan ifadelerinde özetle sanığın tahriki üzerine sanığı işyerinden çıkarmak için aralarında yaşanan arbede sırasında yaralandığına dair tevilli ikrarları karşısında atılı kasten yaralama suçunun sanıklarca işlendiği sübut bulduğu halde oluşa uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde sanıkların beraatine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1760, Karar No: 2020/3311, Tarih: 01.07.2020

**1. Hukuk Dairesi         2017/1760 E.  ,  2020/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'ın, ... ada ... parsel ve ... ada ... parsellerle ilgili kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapması amacıyla ... 2. Noterliği'nin 11.02.2008 tarihli vekaletnamesi ile dava dışı kızı ...'ü vekil tayin ettiğini, ...'ün 21.02.2008 tarihinde Teknik İnşaat Ltd Şti. ile kat karşılığı inşaat sözleşmesini mirasbırakana vekaleten imzaladığını, ...'ün işlemlerin tek bir elden yürütülmesi amacıyla ... ada ... parsel ve ... ada ... parselleri 02.05.2008 tarihinde vekaleten aile dostları olan dava dışı ...'e emaneten devrettiğini, mirasbırakanın bu satıştan 6 gün sonra öldüğünü, ...'in de taşınmazları 03.06.2009 tarihinde davalı ...'ya devrettiğini, davalı ...'nın taşınmazın emaneten kendisine devredildiği konusunda görüş ayrılığına düşmediğini, ancak ... ada ... parseldeki taşınmaz kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ... ada ... parseldeki ... nolu bağımsız bölümü oluşturunca işlemlerin muvazaalı olduğunu inkar ettiğini ve taşınmazı aile dostu olan diğer davalı ...'e devrettiğini, işlemlerin muvazaalı olduğunu, satış bedelinin ne mirasbırakana ne de mirasçılara ödendiğini ileri sürerek ... ada ... parsel ile ... ada ... parseldeki ... nolu bağımsız bölümün iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde bedelin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ..., mirasbırakan ...'in taşınmazların ...'e satışın elde edilen bedelin bir kısmını borçlarını ödemekte kullandığını, kalan kısmını da davacının da arasında bulunduğu çocuklarına dağıtarak kullandığını, bu satış işleminden sonra baba malının yabancıda kalmaması için ...'den satın aldığını, daha sonra da bedeli karşılığında diğer davalı ...'e sattığını belirterek davanın reddini savunmuş, davalı ... satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların mirasbırakana vekaleten dava dışı ...'a emaneten devredildiği, devredilen ... parsel üzerine inşaatın yapım süreci esnasında da davalı ...'ya emaneten devredildiği, ... parsel üzerindeki inşaatın tamamlanarak imar uygulaması ve kat irtifakı sonucu dava konusu ... nolu bağımsız bölümün davalı ... adına tapusunun oluştuğu, davalı ...'nın ise ... nolu bağımsız bölüm ile ... Ada ... Parsel sayılı taşınmazı diğer davalı ...'e devrettiği, davalılar arasındaki tapuda devir işlemine ilişkin olarak davacı tarafın muvazaa iddiasının sabit olmadığı, davalı ... tarafından kendisine emaneten devri yapılan taşınmazlara ilişkin olarak diğer bir kısım mirasçılara miras payları karşılığı olmak üzere 70.000,00 TL ödeme yapıldığı anlaşılmakla; davalı ... yönünden tapu iptali ve tescil talep ve davasının reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 70.000,00 TL'nin davalı ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacı ... ve davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ... ve davalı ...'nın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı ....00. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 3.586.25. TL bakiye onama harcının da davalı ...'dan alınmasına, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14881, Karar No: 2014/6021, Tarih: 01.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14881 E.  ,  2014/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/266115

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2011

NUMARASI : 2010/1147 (E) ve 2011/661 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın doktorluk yaptığı güzellik merkezinde katılan ile tanıştıkları, katılanın kamuda bir memuriyet görevi almak istediğini sanığa söylediği, sanığında katılandan 20.000 TL para alıp karşılığında katılanı işe koymak için tanıdığı olan G.. Y.. ile birlikte Tokat milletvekili Hüseyin Gülsün'ün yanına götürdükleri ancak milletvekilinin makamında olmaması üzerine görüşme yapamadıkları, katılanın parayı vermesine rağmen herhangi bir memuriyet görevine başlayamadığı, sanığında bu parayı iade etmediği iddia edilen olayda, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından beraatı yerine hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15150, Karar No: 2020/5985, Tarih: 19.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/15150 E.  ,  2020/5985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I.Sanık hakkında "defter ve belge gizleme" suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

II.Sanık hakkında "2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesi;

Sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, Mehmet Aksoy ve adamlarının kendisini notere götürüp imza attırdıklarını adına şirket açıldığını yeşil kartı iptal edilince öğrendiğini, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi, karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Dosyada bulunan faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını veya savunmasında ve temyiz dilekçesinde belirttiği kişilere ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-Sanığın bildirdiği bu kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bildirdiği kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da bildirdiği kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35966, Karar No: 2024/9269, Tarih: 04.07.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/35966 E.  ,  2024/9269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.01.2020 tarihli ve 2019/477 Esas, 2020/ 13 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 31.05.2021 tarihli ve 2020/432 Esas, 2021/1027 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.09.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1.Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verildiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebep ve sair hususlara, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE