muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12415, Karar No: 2017/16399, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12415 E.  ,  2017/16399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6812, Karar No: 2007/8405, Tarih: 27.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6812 E.  ,  2007/8405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanununun 51/t maddesiyle 5020 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667. sayılı kararı)

Somut olayda borçlu DSİ Genel Müdürlüğünün ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesabının anılan maddelerde belirtilen oranlara göre yapılması zorunludur. Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E.-2004/4 K. sayılı kararıyla; 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E.-2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Ancak, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından, mahkeme kararı 2003 ve 2004 yılı için yapılan hesaplama bakımından yasaya uygun ise de; 01.01.2005-19.01.2005 tarihleri arasındaki dönemde işleyecek faizin 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesindeki oranlar esas alınarak (bu madde 01.05.2005 tarihinde yürürlükten kalktığından) hesaplanması yerine 3095 Sayılı Kanundaki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13047, Karar No: 2021/9063, Tarih: 06.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13047 E.  ,  2021/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

Hükmün kısa süreli hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendine "...nun 52/2 maddeleri gereği" ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nun 50/1-a. ve” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1238, Karar No: 2011/23139, Tarih: 22.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1238 E.  ,  2011/23139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/26258, Karar No: 2012/26977, Tarih: 30.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/26258 E.  ,  2012/26977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/08/2009 tarihinde işe girdiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin 12/03/2012 tarihinde işveren tarafından şirket bünyesinde başlatılan tasarruf tedbirleri, rekabet gerekleri, kadroların yeniden düzenlenmesi ve istihdam fazlalığının azaltılmasının kaçınılmaz bir sonuç olarak ortaya çıkması gerekçesiyle iş sözleşmesinin feshedildiğinin, feshin yasal olmadığını beyanla müvekkilinin işe iadesine, müvekkilinin boşta geçen süreye ilişkin dört aylık ücret alacağının ve diğer haklarının davalı işverenden tahsiline, davacının kanuni süresi içinde işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücret tutarında işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

Davalı vekili savunmasında özetle; davacının 12/03/2012 tarihli belge verdiğini bu belgede işe iade davası dahil olmak üzere tüm dava haklarından kesin olarak feragat ettiğini bu nedenle davacının işe iade davası açma hakkının bulunmadığını, davacının iş sözleşmesinin feshinin işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan nedenlere dayalı olarak alınan işletmesel kararlar sonucunda norm kadro uygulaması nedeniyle feshedildiğini davacının işten çıkartıldıktan sonra yerine işçi alınmadığının, müvekkilinin feshin son çaresi olması ilkesine titizlikle uyduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacı işçinin davalı şirketin işyerinde bakım işçisi olarak 01.08.2009-12.03.2012 tarihleri arasında çalıştığı, iş sözleşmesinin şirket yönetim kurulunun 28.02.2012 tarih ve 78 sayılı kararı gereğince 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17 ve 18 maddeleri uyarınca 11.03.2012 tarihi itibari ile 12.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere yazılı bildirimle feshedildiği, fesih bildirim yazısında fesih sebebinin “Şirketimiz Yönetim Kurulu'nun 28.02.2012 tarih ve 78 sayılı Kararına istinaden Şirketimiz bünyesinde başlatılan verimlilik ve karlılığın artırılması, tasarruf tedbirleri, rekabet gerekleri, yeniden yapılandırma ve reorganizasyon çalışmaları ile İş programı ve işletme ihtiyaçları doğrultusunda kurumların karlılık ve verimlilik politikalarını optimum personel ile gerçekleştirmesinin bir gereği olarak kadroların yeniden düzenlenmesi ve istihdam fazlalığının azaltılması kaçınılmaz bir sonuç olarak ortaya çıkmıştır, yeniden yapılanma ve norm kadro çalışması neticesinde çalışmakta olduğunuz bakım İşçiliği kadrosu yukarıda belirtilen nedenlerden dolayı mevcut kadrodan 1 kişi eksiltilecektir.” şeklinde belirtildiği görülmüştür.

Davacının iş sözleşmesi işletme nedenlerine dayanarak davalı işveren tarafından feshedilmiş olup davalı vekili feshin geçerli nedene dayandığını kanıtlama bağlamında delil olarak gösterdiği tanıklarının dinlenmesi ve bilirkişi aracılığıyla keşif yapılması talebinde bulunmuştur. Mahkemece davalı vekiline sözü edilen talebi konusunda olumlu ve olumsuz bir karar verilmeden dosyada mevcut deliller yeterli görülerek sonuca gidilmiştir. Feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükü altında bulunan davalı tarafın söz konusu delillerini sunma imkanı verilmemek suretiyle savunma hakkı ihlal edilerek karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle öncelikle davalı tarafın gösterdiği tanıklar dinlenmeli, bir makine mühendisi, bir endüstri mühendisi ve bir insan kaynakları uzmanından oluşan bilirkişi kurulu aracılığıyla işyerinde keşif icra edilerek; dava konusu işyerinde yönetim kurulunca oluşturulan işletmesel kararın uygulanıp uygulanmadığı, bu uygulama sonucunda işgücü fazlalığı meydana gelip gelmediği, davacı işçinin başka bir bölümde değerlendirilme imkanının olup olmadığı, fesihten önce ve sonra davacının yapabileceği işler için aynı nitelikte yeni işçi alınıp alınmadığı, kısaca feshin son çare olarak uygulanıp uygulanmadığı belirlenmeli, sonucuna göre feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığına karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/53456, Karar No: 2010/23068, Tarih: 12.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/53456 E.  ,  2010/23068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/53852

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2006

NUMARASI : 2006/602

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tespit tutanağına göre; sayacın giriş sigortasının kapatılıp kofradan hat çekilerek daire içindeki dağıtım sigortalarına bağlanmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığı, elektriği kullanana önceden elektrik parası ödeyip ödemediği ve abone olup olmadığı sorularak cevapların tutanağa yazıldığı, abone ve elektriği kullanan bölümlerinde sanığın adının yazılı olduğu, yapılan zabıta araştırmasında suça konu evde sekiz yıldır sanığın oturduğunun anlaşılması karşısında, atılı suçun sübuta erdiği gözetilerek sanığın cezalandırılması yerine, sanığın; “evi 6 yıl önce satın aldığı, suç tarihine kadar evde oturduğu, önceden kimin oturduğunu bilmediği, eve 3 sene önce yerleştiği” şeklindeki dosya içeriğine uygun olmayan çelişkili savunmalarına dayanarak beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6130, Karar No: 2011/6670, Tarih: 30.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6130 E.  ,  2011/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 2.92 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3316, Karar No: 2011/2387, Tarih: 08.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/3316 E.  ,  2011/2387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan şirket vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Susurluk İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen 09.04.2010 tarihli sıra cetvelinde, Üsküdar 3. İcra Müdürlüğü dosyasına konu lehlerine hükmedilen ilama dayalı vekalet ücreti alacağının değerlendirilmediğini, ayrıca Şişli 1. İcra Müdürlüğü dosyasının işlemden kaldırıldığını, müvekkiline yenileme dilekçesi tebliğ edilmeden Üsküdar 3. İcra Müdürlüğü dosyasındaki alacağa yasaya aykırı olarak haciz konulduğunu, bu nedenle 2. sıradaki haciz ve iştirak talebinin yasal sürede yapılmadığından reddi gerekirken satış bedelinin garameten paylaştırıldığını ileri sürerek, sıra cetveline şikayetlerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline ilişkin kararın şikayet edilen vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nce mahkemece duruşma yapılmadan inceleme yapılıp dosyanın sonuçlandırılmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, tüm dosya kapsamına göre, borçlunun alacaklı olduğu 2009/24886 sayılı takip dosyasında takibin dayanağı olan ilamda hüküm altına alınan 1.128,00 TL vekalet ücretinin de talep edildiği, ilamda yazılı vekalet ücretinin borçlunun başka borçlarından dolayı haczedilemeyeceği, bu meblağı da kapsar şekilde garameten paylaştırma yoluna gidilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, alacaklının dava konusu Üsküdar 2. İcra Müdürlüğü' nün 2009/24886 sayılı dosyasındaki borçlunun alacağına haciz talebi bir yıllık süre içinde yapılmadığından alacaklının haciz isteme hakkının düştüğü, bu durumda İcra Müdürlüğü' nce dosya işlemden kaldırılmasa bile borçluya yenileme talebinin tebliğ edilmesi, daha sonra haciz talebinde bulunulması gerektiği, hacze iştirak şartlarının henüz oluşmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Sıra cetvelinin tebliğinden itibaren yasal süre içerisinde her alacaklı ilgililer aleyhine dava açmak suretiyle sıra cetveline itiraz edebilir. Borçlunun İİK 142. maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz hakkı bulunmamaktadır.

Bu durumda; borçlu alacağın esas ve miktarına ilişkin haklarını İİK' nun 72. maddesi uyarınca menfi tespit veya istirdat davası açmak suretiyle ileri sürebilir. Somut olayda şikayetçi borçlunun sıra cetveline itiraz hakkı olmadığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu durumda; borçlu alacağın esas ve miktarına ilişkin haklarını İİK' nun 72. maddesi uyarınca menfi tespit veya istirdat davası açmak suretiyle ileri sürebilir. Somut olayda şikayetçi borçlunun sıra cetveline itiraz hakkı olmadığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayet olunan şirket yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1255, Karar No: 2017/4604, Tarih: 29.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1255 E.  ,  2017/4604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak

Hüküm : 3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62, 50, 52.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-T.C. Anayasasının 34. İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15 ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb.) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Olay tutanağı, CD izleme çözüm ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın 06.03.2013 tarihinde Fransa’da öldürülen terör örgütü mensuplarının anılması ve 8 Mart Dünya Kadınlar gününün kutlanması gerekçeleriyle düzenlenen etkinlik sırasında “biji serok Apo” şeklinde slogan attığı somut olayda; atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 sayılı ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 sayılı kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme "suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, sanık hakkında 2911 sayılı Kanunun 24/3 maddesi gereğince kolluk marifetiyle işlem yapılması gerektiğinde şüphe bulunmadığının tespiti ile yapılan incelemede:

Ayrıntıları Dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 E. 2016/1025 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, toplantının olaysız dağılmış olması da gözetildiğinde, atılan sloganın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütü propagandası suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Sanık hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Sanık hakkında TCK’nın 215. maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdiri yerine, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde propaganda suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8796, Karar No: 2014/10405, Tarih: 03.06.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/8796 E.  ,  2014/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1) ... 2) ... vek. Av. ...

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vek. Av. ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu bonolardan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bononun TTK'da düzenlenmiş olması nedeniyle uyuşmazlığın mutlak ticari dava niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine (HMK madde 114/1-c; 115/2) talep halinde dosyanın Nöbetçi ... Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.