muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3052, Karar No: 2016/3677, Tarih: 15.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3052 E.  ,  2016/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, .... esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde ilk dört sıraya yazılan davalılardan .... dairesinin alacağının zamanaşımına uğradığını, sgk alacağının haciz tarihinden sonraki alacakları da kapsadığını, davalıların sürsinde satış istememeleri nedeniyle hacizlerinin düştüğünü, belediyenin borçlusunun sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz sahibi olan borçu olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının talebinin davalıların alacağının özüne ve miktarına yönelik olmayıp, sırasına yönelik şikayet niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemede görülür; itiraz yalnızca sıraya ilişkinse İcra Mahkemesi görevlidir (İİK.m.142/I-III). İtiraz hem esasa hem sıraya ilişkin ise yine genel mahkemeler görevlidir. Davacı taraf dava dilekçesinde, davalıların sırasına yönelik şikayetlerinin yanında bir kısım davalıların alacağının zamanaşımına uğradığı ile haciz tarihinden sonra doğan alacakların da sıraya kaydedildiğini ileri sürmüştür. Alacağın zamanaşımına uğradığı itirazı alacağın esasına yönelik bir itiraz olduğu gibi, alacağın sıra cetvelindeki kadar olmadığı, haciz tarihinden sonra doğan alacağın da sıraya kaydedildiğine ilişkin itiraz da esasa yönelik itirazdır. Bu durumda mahkemece, işin esasına girilerek oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8511, Karar No: 2019/3228, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8511 E.  ,  2019/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2483, Karar No: 2016/590, Tarih: 08.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2483 E.  ,  2016/590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlu ...'nin vergi borçları nedeniyle adına kayıtlı taşınmazına haciz konulduğunu, davalının alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2008/9077 E. sayılı icra dosyasında, müvekkili kurumun alacak miktarının sorulması üzerine verilen 26.05.2011 tarihli cevabi yazıda, müvekkilinin borç miktarının 30.534,61 TL olduğunun bildirildiğini, icra müdürlüğünce yapılan 18.07.2011 tarihli sıra cetvelinde, müvekkili kurumun alacağına birinci sırada yer verilmesine rağmen, alacağın miktarının 3.053,61 TL olarak belirtildiğini, taşınmazın satış bedeli olan 24.111,13 TL'nin tamamının müvekkili kuruma ayrılması gerekirken, alacak miktarının sıra cetvelinde yanlış yazılması sebebiyle kalan satış bedelinin davalıya ayrıldığını, bu nedenle sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin haczinin davacı haczinden önce olduğunu, davacı tarafın alacak miktarını gönderdiği yazılarda farklı belirtmesinin, dürüstlük kuralıyla bağdaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, icra dosyasında alacaklı olan ... aleyhine açılan davada, yargılama sırasında davalının alacağını haricen tahsil ettiği, davalı alacaklının alacaklı sıfatı kalmadığı ve icra dosyasında davalı alacaklıya ödenmiş herhangi bir bedel bulunmadığı, bu nedenle davalı sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle, karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın, Dairemizin 10.04.2014 tarih ve 2013/8895 E., 2014/2817 K. sayılı ilamı ile, sıra cetvelinin düzenlenmesinde davalı tarafın kusurunun bulunmadığı, bu nedenle yargılama gideri ve vekâlet ücretinden sorumlu tutulmasının isabetsiz olduğu, Mecidiyeköy Vergi Dairesi'nin 26.05.2011 tarih ve 21249 sayılı yazısında alacak miktarının 3.053,61 TL, 26.05.2011 tarihli ve 21249 sayılı ikinci yazısında ise alacak miktarının 30.534,61 TL olarak icra müdürlüğüne bildirildiği, bunları teyit eden ve yine davacı kurum tarafından gönderilen 15.03.2012 tarihli yazıyla da 26.05.2011 tarihi itibariyle alacak miktarının 30.534,61 TL olduğunun bildirildiği, dava dışı borçlunun 11.01.2012 tarihinde icra müdürlüğüne verdiği dilekçede ise, borç miktarının 36.000,00 TL olduğunu bildirdiği halde, genel yetkili

mahkeme sıfatıyla tarafların ileri sürdüğü bu delillerin birlikte değerlendirilerek, gerekirse konusunda uzman bir bilirkişiden denetime elverişli rapor alınarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yargılama sırasında, davacının alacağını tahsil etmiş olması sebebiyle davanın konusuz kaldığı, davacı tarafça icra müdürlüğüne gönderilen yazıya istinaden sıra cetvelinin düzenlendiği, satış bedelinin bu sıra cetveline göre ödendiği, icra müdürlüğüne gönderilen yazılarda alacak miktarının yanlış gösterilmesinde davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, davanın açılmasına sebebiyet vermediği, bu nedenle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği belirtilerek, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş ve bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılarına tanınmış ise de, her alacaklı bu hakkı haiz değildir. YHGK'nın 05.03.2008 tarih ve 19-161 E., 213 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerekir. Sıra cetveline yönelik itirazda bulunma yetkisi, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklıda olup, aksi halde sıra cetveline itirazda hukuki yararı yoktur. Diğer anlatımla, sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlenir. Aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağından, adı geçenlerin sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Hukuki yarar dava koşulu olup, sıra cetveline yönelik itirazda hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Sıra cetvelindeki alacağa yönelik davalarda taraflar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin de maktu tarife üzerinden hesaplanması gerekir.

Öte yandan, hukuki yarar dava koşulu olup, mahkeme dava şartlarını re'sen incelemekle görevlidir. Hukuki yararın sadece dava tarihi itibariyle değil, dava devam ettiği sürece ve hükmün kesinleşmesine kadar devamı da gereklidir.

Sıra cetvelindeki alacağa yönelik davalarda taraflar lehine hükmedilecek vekalet ücretinin de maktu tarife üzerinden hesaplanması gerekir.

Öte yandan, hukuki yarar dava koşulu olup, mahkeme dava şartlarını re'sen incelemekle görevlidir. Hukuki yararın sadece dava tarihi itibariyle değil, dava devam ettiği sürece ve hükmün kesinleşmesine kadar devamı da gereklidir.

Bu durumda mahkemece, davacının hukuki yararı kalmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca, davanın usulden reddine karar verilmesi ve davalı lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davanın alacak davası niteliğinde olmadığı gözardı edilerek, davanın konusuz kaldığının kabulü ile, nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış ise de; karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, hükmün, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7.maddesi uyarınca, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmişir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1. paragrafı ile 3. bendindeki 2.893,00 TL ibaresi çıkarılarak, yerine birinci paragraf olarak "Davanın, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddesi uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine" ve 3. bende " 1.500,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün (re'sen) DÜZELTİLEREK ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/315, Karar No: 2015/13667, Tarih: 18.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/315 E.  ,  2015/13667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... .. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2012/304-2014/99

Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/07/2014 tarih ve 2012/304-2014/99 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15/12/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ... ... ile davalı vekili Av. ... ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 42.010,64 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, üçüncü kişinin davasına konu işlemin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin akdedildiği 24.07.2006 tarihinden önce gerçekleşen olaylara dayandığı, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca davacının icra dosyasına ödediği tutarı davalı kurumdan rücuen istemekte haklı olduğu, davalının dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediği, dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 41.816,86 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.101,86 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/12/2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalı şirketin, 02.04.2004 tarih, 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile özelleştirme kapsamına alındığı, özelleştirmenin işletme hakkı devri ve hak sahibi şirketlerin hisselerinin blok satışının yapılması kararı benimsendikten sonra, TEDAŞ'ın 20 ayrı dağıtım şirketi oluşturduğu, davacı şirketin de bu 20 şirket arasında yer aldığı, dağıtım şirketlerinin dağıtım lisansına sahip olmaları yanında sermayesinin tamamınında davalı kuruma ait olduğu, ancak davalı kurumdan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak dağıtım şirketlerinin faaliyet gösterdiği, Özelleştirme İdaresince görüşüne başvurulan, Danıştay 1. Dairesinin kararları uyarınca, TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme varlıkları üzerinde, mülkiyet hakkı saklı kalmak kaydı ile işletme hakkının devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı, bu bağlamda, öncelikle, davalı TEDAŞ ile %100 hisselerine sahip olduğu 20 elektrik dağıtım şirketi arasında dağıtım varlıklarının işletilmesine ilişkin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” imzalandığı, 4628 sayılı Kanun'un 14.maddesine 5496 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile eklenen “TEDAŞ'ın faaliyet alanında yer alan ve dağıtım faaliyeti için gerekli olan işletme ve varlıklar üzerinde, mülkiyeti saklı kalmak kaydı ile TEDAŞ ile belirlenen dağıtım bölgelerinde faaliyet göstermek üzere kurulan elektrik dağıtım şirketleri arasında işletme hakkı devir sözleşmesi düzenlenebilir” hükmüne istinaden TEDAŞ ile %100 kamu hissesine sahip davacı arasında işletme hakkı devir sözleşmesi imzalandığı, daha sonra %100 kamu hissesinin blok satış yöntemiyle özelleştirilmesi amacıyla ihaleye çıkarıldığı, davacı şirket için ihale şartnamesi çerçevesinde dava dışı şirketin teklif verdiği ve davacı şirketin devrinin imzalanan HSS ile gerçekleştiği, böylece davacı şirketin özelleştirilmesinde hisse satış modelinin uygulandığı, böylece, davacı şirketin tüzel kişiliğine bağlı hukuki statüsü korunarak, davacı şirketin tüm kamu hisselerinin dava dışı şirkete devredildiği, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi ile anlaşılmıştır.

Özelleştirme kapsamındaki devirlerde, idarenin bu tür tasarrufları özel hukuk hükümlerine tabi olup, ÖUHK'da BK'nun hükümlerinin uygulanmıyacağı belirtilmemiştir. O halde özel hukuk hükümlerine tabi bu tasarruflara da mülga BK'nın m.179 uygulanabilir. (Arıcı, Mehmet Fatih, Ticari İşletmenin Aktif ve Pasifi ile Devri-2008 BASI, Sayfa 62).

Öte yandan ticari işletmenin devrinde olağan olan, işletmeye ait malvarlığının aktiflerinin yanı sıra, pasiflerinin de devrin kapsamına dahil edilmesi, böylece pasiflerin bir anlamda teminatını oluşturan aktiflerle birlikte bir bütün olarak devredilmesidir. (Bk m.179, TBK m.202, TTK 11/3)

Yukarıda yapılan tespit ve açıklamalardan sonra, somut olaya gelindiğinde; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi bağıtlandığında, davacı şirketin %100 hissesi davalı TEDAŞ'a ait olup, Özelleştirme İdaresi'nin %100 davalı hissesini ihaleye çıkarması üzerine, dava dışı şirketce hisselerin tümü satın alınarak, hisse satış sözleşmesi imzalanmıştır. Bu bağlamda uyuşmazlığın hisselerin %100 devrini sağlayan ticari işletme devri niteliğinde olan, hisse satış sözleşmesine göre uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur. Belirttiğim nedenlerle, hisse satım sözleşmesine göre davanın reddi gerekirken,davalı ile yine davalının %100 hisseye sahip olduğu dönemde bağıtlanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesine göre uyuşmazlığı ele alıp çözümleyen çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/4579, Karar No: 2014/15431, Tarih: 03.07.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4579 E.  ,  2014/15431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölcük 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahekemesi

TARİHİ :10.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/139 Karar no:2013/735

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlılık görülmemesine göre, davacının “evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK md.166/1-2) sebebinin gerçekleştiği yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı, dava dilekçesinde davalıya “sanrısal bozukluk” tanısı konulduğunu, bu ruhsal rahatsızlığı sebebiyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini de ileri sürdüğüne göre, boşanma talebi “akıl hastalığı” sebebine de dayanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 165. maddesi gereğince boşanma kararı verilebilmesi için, eşlerden biri akıl hastası olmalı, bu yüzden ortak hayat diğer eş için çekilmez hale gelmesi ve hastalığın geçmesine olanak bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporu ile tespit edilmiş olmalıdır. Davalının, Oltu Sulh Hukuk Mahkemesince dava sırasında kısıtlandığı ve babasının velayeti altına konulduğu anlaşılmaktadır. Vesayet makamının kararında “davalıya atipik psikoz” tanısı konulduğundan sözedilmiştir. Boşanma davasında, davalının durumu hakkında bir rapor alınmamıştır. Davalının ruhsal rahatsızlığı ve bu hastalığın geçmesine tıbben olanak bulunup bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporu ile tespit edilmeden, çekilmezlik unsurunun sadece tanık beyanlarıyla tespiti yoluna gidilemez. Akıl hastalığının evlilik birliğini diğer eş bakımından çekilmez hale getirip getirmeyeceği hastalığın türü ve derecesiyle de yakından ilgilidir. Bu bakımdan “çekilmezlik” olgusu tıbbi tanıya da bağlıdır. Öyleyse, davalının tam teşekküllü resmi sağlık kuruluna sevk edilip, davalıda mevcut akıl hastalığının geçmesine olanak bulunup bulunmadığı resmi sağlık kurulu raporu ile belirlenmeli ve hastalığın evlilik birliğini çekilmez hale getirip getirmediği hususu buna göre değerlendirilmelidir. Açıklanan bu hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davacının bozma kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.07.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/5492, Karar No: 2018/5578, Tarih: 03.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/5492 E.  ,  2018/5578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Takvim Gazetesinin 21/01/2015 tarihli nüshasının 1. sayfasında yer alan ve 12-13. sayfalarında yayınlanan “En kritik 13 imam..Gülenin iç yüzü” başlıklı yazılar sebebiyle ilgilisi ... vekilinin cevap ve düzeltme isteminin kabulü ile tekzip yazısının yayımlanmasına dair Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/03/2015 tarihli ve 2015/1182 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Konya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/1691 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 20/10/2017 gün ve 4959 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2017 gün ve KYB - 2017/60794 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğince, haberde yer alan iddialara ilişkin somut delile dayanmadığı, soyut iddiadan ibarete olduğu ve haberin kişinin şeref ve haysiyetini ihlal edici ve gerçeğe aykırı yayın yapılması yönüyle hukuka aykırı olduğundan bahisle tekzip metni yayımlanması talebinin kabulüne karar verilmiş ise de,

1)Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. … Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda 21/01/2015 tarihli nüshasının 1. sayfasında yer alan ve 12-13. sayfalarında yayınlanan “En kritik 13 imam..Gülenin iç yüzü” başlıklı yazılara ilişkin tekzip talep eden tarafından haberlerin gerçek dışı olduğuna dair bir belge ve delil ileri sürülemediği gibi, haberlerin kamuoyunu ve ülke gündemini meşgul eden konulara ilişkin olduğu, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı ve kişilik haklarına saldırı bulunmadığı,