muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/168, Karar No: 2022/1505, Tarih: 15.11.2022

III. GEREKÇE

20. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu ... ili ... ilçesi ... köyü Değirmenyanı mevkiinde kain 317 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 01.09.2008 tarihinde yapılan kadastro çalışması neticesinde, tarla niteliğinde, 1012,98 m2 olarak ... kızı ... ’un ceddinden intikalen ve taksimen zilyetliğinde iken tutanağa ekli Mart 2002 tarihli harici satış senedi ile Mete oğlu ...’a satarak hak ve alakasını kestiği saptanmış ise de, taşınmazın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/798 Esas sayılı dosyasında davalı olduğu belirtilerek ve mülkiyet hanesi boş bırakılarak tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

21. Davacılar ... ve arkadaşlarının, Mihrişah Valide Sultan Vakfı’na ait olan Mart 1290/Safer 1291 tarih, 18 numaralı (4000 dönüm), 19 numaralı (3000 dönüm) ve 20 numaralı (7000 dönüm) maliki Hacı Fevzi Efendi adına kayıtlı çiftlik tapu kayıtlarına dayandıkları, anılan tapu kayıtlarının Mustafa Fevzi (Hacı Fevzi) kızı Habibe Hanım’a intikal ederek Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapulara gittiği, Habibe Hanım’ın da çocukları Kamil Bey, Celal, Mahmut ve Necip’e ölünceye dek bakıp gözetmeleri karşılığında verdiği ve Eylül 1340 tarih 3, 4 ve 5 numaralı kayıtların oluştuğu, bu kayıtların da 7.2.1962 tarih 1, 4 ve 5 numaralı tapulara tedavül gördüğü; 18 numaralı kök tapu kaydının 23.05.1969 tarih 10 ve 11 numaralı tapulara, oradan da 21.07.1969 tarih 63 ve 64 numaralı tapulara gittiği, bu kayıtların da ... köyü 1 ilâ 169 numaralı parsellere revizyon gördüğü; 19 numaralı kök tapu kaydının revizyon görmediği; 20 numaralı kök tapu kaydının ise Çamlı köyü 373 ilâ 633 numaralı parsellere revizyon gördüğünün belirtildiği, ancak tespitlere itiraz edildiği; tapu kayıtlarının ... Çiftliğine ait ... köyü 1 ilâ 169 sayılı parsellere revizyon gören sınırlarının; D: Mezar Gediği, B: Dikili Taş, K: Löngöz, G: Kırvasil Beli ve bu yerden müfrez çiftlik; Gelibolu-Söğüt Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 1 sıra numarada 639 hektar 5240 m2 yüzölçümündeki (7000 dönüm) kadastro sırasında Çamlı köyü 373 ilâ 633 sayılı parsellere revizyon gören sınırları; D: Kocalan ve Balan Dağı, B: Taşbük ve Löngöz, K: Çilecik Gediği, G: Gökbel ve Karadağ ve Mezar Gediği ile çevrili olan ve Örköz (Ergöz) Çiftliğine ait Şubat 1962 tarih 4 sıra numarada 275 hektar 7907 m2 (3000 dönüm) yüzölçümündeki ve kadastro sırasında hiç bir parsele revizyon görmeyen sınırları; D: Mezar Gediği, B: İnbükü ve Dikilitaş K. Löngöz, G: Gölenya Beli sınırlı kayıtlar olduğu ve bu kayıtların doğru temele dayanan, intikalleri düzenli yapılan tapu kaydı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

22. Öncelikle, davacı ... ve arkadaşlarının dayandığı tapu kayıtları; hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbiri ile düz hatlarla birleştirilmesi suretiyle meydana gelen geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dağ, dere, orman, ırmak, tepe gibi yerlerin bulunması, diğer bir anlatımla 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/C maddesine göre sınırların değişebilir ve genişletilmeye elverişli olması nedeniyle dayanılan kayıtlar sabit hudutlu tapu kayıtları olmadığından hudutları ile değil, miktarı ile geçerli olan tapu kayıtlarıdır.

23. Diğer yandan, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas, 2001/16 Karar sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda belirtildiği gibi, gayrisahih (tahsisat kabilinden, irsadi ) vakıf taşınmazı olarak Mihrişah Valide Sultan Vakfına ait olan ve geliri vakfedilen mirî araziler olduğu ve bu hususun aynı tapu kayıtlarına dayalı olarak açılan ve Yargıtay’dan geçerek kesinleşen bir çok dava sonucunda saptandığı da açıktır.

24. Mirî arazilerde uygulanan 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddesinin yürürlükte olduğu da tartışmasızdır. Dava konusu edilen taşınmazda/taşınmazlarda da koşulları varsa bu hükümler uygulanacaktır. Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesinin uygulanmasında öncelikle dava konusu taşınmazın zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olması gerekir. Diğer iktisap şartları da şöyle sıralanmaktadır:

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

1) Davacının kesintisiz 10 yıl boyunca araziye malik sıfatıyla zilyet olması

2) Davacının süre boyunca küçük veya gayri mümeyyiz olmaması

3) Davacının araziye kaba güçle el koymuş olmaması

4)Arazinin ulaşması çok uzun sürecek uzak bir yerde olmaması (Sahibinin yaşadığı yer açısından)

5)Davacının araziyi geçerli bir sebep olmaksızın ele geçirip kullandığını süre içinde ikrar ve itiraf etmiş olmaması.

Şu hâlde, 10 yıl boyunca malik sıfatıyla zilyet olma, Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesine göre hak kazanmanın temel şartıdır. 20. maddenin aradığı maddi vakıaların ve kanuni şartların Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihine dek tamamlanmış olması gereklidir. Buna göre, mirî arazi niteliğindeki tapulu taşınmaz zilyedi tarafından malik sıfatıyla 04.10.1926 tarihinde yürürlüğe giren Medeni Kanun’dan geriye doğru yani en az 1916 yılından 1926 yılına kadar kullanılıyorsa ve anılan maddedeki diğer koşulların da gerçekleşmesi hâlinde zilyet lehine tescil kararı verilebilecektir. Bunun yanı sıra edinim koşullarının oluşup oluşmadığının, her parsel yönünden ayrı ayrı irdelenmesi, parsel bazında tapu kaydının hukukî kıymetini koruyup korumadığının değerlendirilmesi gerekir. Tapu kaydının dava konusu edilen bir taşınmaz yönünden Arazi Kanunnamesi’nde belirtilen hükümler gözetilerek hukukî kıymetini yitirmiş olması, o tapu kaydının tamamen hukukî kıymetini yitirdiği anlamına gelmeyip, sadece dava konusu edilen ilgili taşınmaz yönünden hukukî kıymetini kaybettiğini göstermektedir. Başka bir taşınmaz yönünden aynı tapu kaydı, Arazi Kanunnamesi’ndeki koşullar oluşmamışsa hukukî kıymetini koruyacaktır.

25. Mahkemece dikkate alınması gereken husus, dava konusu edilen taşınmaz kadim tarım arazisi ise zilyedi lehine 1274 tarihli (1858) Arazi Kanunnamesi’nin 20.maddesinde düzenlenen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasıdır. Taşınmaz kadim tarım arazisi olmayıp, hâli arazi gibi zilyet edilmesi olanaklı bir yer değilse, en az 1916-1926 yılları arası 10 yıl zilyet olma koşulu gerçekleşmiş olmayacağından ve tapu hukukî kıymetini kaybetmeyeceğinden tapu kaydının kapsamının belirlenmesi ve hak sahibi olacak kişinin belirlenen bu kapsamdaki yeri kullanıyor olması gerekir.

26. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 25.12.2010 tarihinde dava konusu taşınmaz başında yapılan keşif sırasında dinlenen 1928 doğumlu mahalli bilirkişi beyanında, dava konusu taşınmazın evvelinde çevresindeki taşınmazlarla birlikte bir bütün hâlinde ... Tarım tarafından kullanıldığını, ...’e de bu yerlerin ...’in başbakan olduğu yıllarda ... isimli kişi tarafından satıldığını, ...’e de ... isimli bir kişiden geçtiğini, ancak yaşı itibarı ile ...’i bilmediğini, ...’in taşınmazı parçalara ayırarak sattığını, dava konusu taşınmazı da 1 ve 27 sayılı parsellerle birlikte ...’e sattığını, ...’in de üç parçaya ayırarak dava konusu taşınmazı davacı ...’a devrettiğini, dava konusu taşınmazın kuzeyindeki yerlerin bir bütün hâlinde ...’a ait olduğunu, ...’ye babası Hasan’dan kaldığını, Hasan’a da kendi babasından kaldığını, dava konusu taşınmaz ve civarındaki taşınmazların kendisini bildi bileli arpa, buğday ve mısır ekiminde tarla olarak kullanıldığını, davacılar ... ve arkadaşlarının isimlerini köyde 1970’li yıllarda kadastro çalışmaları sırasında duyduğunu, çok sayıda taşınmaza dava açmışlar ise de hepsini kaybettiklerini, köyde yerleri olduğunu ve bu yerlerini kiraya verdiklerini şimdiye kadar duymadığını, görmediğini ifade ettiği, davacı zilyet tanıklarının da dava konusu taşınmazın evveli ile ilgili mahalli bilirkişi beyanını tekrarladıkları, mahkeme tarafından yapılan gözlemde; dava konusu taşınmazın büyükçe bir düzlüğün içerisinde yer aldığı, toprağının derin olduğu, bu düzlükteki taşınmazların tamamının zirai amaçla kullanıldığı, bir kısım taşınmazda yerel ihtiyacı karşılamaya yönelik işyerlerinin olduğu tespit edilmiştir.

27. Fen bilirkişi, dava konusu taşınmazın ekli krokisinde A harfi ile gösterdiği 858,64 m2’lik kısmının kültür varlığı koruma alanı içerisinde kaldığını, B harfi ile gösterdiği 111,99 m2’lik ve C harfi ile gösterdiği 42,34 m2’lik kısımların ise kültür varlığı koruma alanı dışında kaldığını belirtmiştir. Ziraat bilirkişi, dava konusu taşınmazın düz bir ovanın içinde yer aldığını, taşınmazdaki toprağın derin bir profile sahip (130-150 cm) killi-tınlı, su tutma kapasitesi yüksek, gevşek ve geçirgen olduğunu, bu hususların toprağın uzun yıllardır işlendiğini gösterdiğini, taşınmazın zirai manada imar-ihyasının tespitten geriye doğru yaklaşık 30-35 yıl öncesinden tamamlanmış olduğunu (bir başka ifadeyle zilyetliğin tamamlanma tarihinden daha da öncesine dayandığı), uzun yıllardır zirai amaçla kullanıldığını ve kadim ziraat arazisi olduğunu saptamıştır. Orman bilirkişi, dava konusu taşınmazın orman tahdidi dışında kaldığını, toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden orman niteliğinin bulunmadığını, orman içi açıklık olmadığı gibi 6831 sayılı Kanun’un 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde ve 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B maddesi kapsamında orman dışına çıkarılan yerlerden de olmadığını tespit etmiştir. Jeoloji bilirkişi, dava konusu taşınmazda kayalık, taşlık, doğal kumluk, çakıllık, sazlık ve bataklık bir alanın bulunmadığını belirtmiştir. Arkeoloji bilirkişinin tespit ettiği koruma alanı içerisinde kalan kısım fen bilirkişisi tarafından raporunda gösterilmiştir.

28. Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle bilirkişi raporları ile de doğrulanan mahalli bilirkişi ve zilyet tanıkları beyanlarına göre; ... Kadastro Mahkemesinin 1996/11 E., 2001/16 K. sayılı dosyasına sunulan 08.03.2000 tarihli ..., ... ve ... tarafından düzenlenen raporda da belirtildiği gibi, davacı tapu maliklerinin (... ailesi) dayandığı Mart 1290/Safer 1291 tarih 18, 19 ve 20 numaralı kök tapu kayıtları kapsamındaki taşınmazların Mihrişah Valide Sultan Vakfı’na ait taşınmazlardan geliri vakfedilen (tahsisat kabilinden, irsadi ) mirî arazilerden olduğu, mirî arazilerde uygulanan ve hâlen yürürlükte olan 1858 tarihli Arazi Kanunnamesi’nin 20. ve 78. maddelerinin eldeki davaya uygulanması gerektiği, dava konusu taşınmazın kültür varlığı koruma alanı dışında kalan kısmının zilyet edilebilir nitelikte bir taşınmaz olduğu, davacı ve önceki zilyetlerin dava konusu taşınmazı bir insan ömrünü aşan zamandan beri malik sıfatıyla ve zirai amaçla kullandığı, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un yürürlük tarihi olan 04.10.1926 tarihinden önce en az 10 yıllık süreyi kapsadığı, bir başka ifadeyle en az 1916 yılından 1926 yılına kadar davacı tarafın zilyetliğinin kanıtlandığı, bu durum karşısında davacı ... ailesinin tutunduğu tapu kayıtlarının Arazi Kanunnamesi’nin 20. maddesi gereğince dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini yitirdiği, o hâlde dayanılan tapu kayıtlarına kapsam tayini gerekmediği, öte yandan anılan 20. maddedeki diğer koşulların da davacı zilyet lehine gerçekleştiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın kültür varlığı koruma alanı dışında kalan ve fen bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen 111,99 m2’lik ve C harfi ile gösterilen 42,34 m2’lik kısımları yönünden davacı zilyet lehine tesciline ilişkin yerel mahkeme kararının isabetli olduğu anlaşılmaktadır.

29. Ancak, ... Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün 08.01.2014 tarihli cevabi yazısında; dava konusu taşınmazın kısmen ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu’nun 17.04.2008 tarih ve 3932 sayılı kararı ile tescil edilen şapelin koruma alanı içerisinde kaldığı bildirilmesine ve arkeoloji bilirkişi raporunda koruma alanı içerisinde kalan kısmın birinci grup tescilli alan olduğu tespit edilmesine rağmen hükmün 1-C bendinde ‘’A harfi ile gösterilen bu kısmın 1.derecede doğal sit alanında kaldığının tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine,’’ şeklinde karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-C bendinde geçen “1. derecede doğal sit alanında kaldığının” kelimelerinin çıkartılarak, yerine “birinci grup tescilli alan olduğunun” ibaresinin yazılması suretiyle hüküm düzeltilerek onanmalıdır.

30. Hâl böyle olunca, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle düzeltilerek onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

30. Hâl böyle olunca, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle düzeltilerek onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Birleştirilen davada davacılar ... ve arkadaşları vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-C bendinde geçen “1. derecede doğal sit alanında kaldığının” kelimelerinin çıkartılarak, yerine “birinci grup tescilli alan olduğunun” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Harçlar peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4256, Karar No: 2010/7656, Tarih: 01.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4256 E.  ,  2010/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/132869

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle duruşma açılmaksızın yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair (ERZURUM) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/06/2009 ... ve 66/114 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı Türk Ceza Yasasının 450/4-10, 59, 31 ve 33 maddeleri uygulanarak verilmiş ve Dairemizin 23/02/1984 günlü 1983/4654-754 sayılı Onama ilamı ile kesinleşen 28/06/1983 tarihli hükmün, 5237 Sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması için Cumhuriyet Savcısının talebi üzerine 05.08.2005 tarihinde duruşma açılmaksızın verilen “yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” ilişkin hükmün resen temyize tabi bulunduğu, ancak temyiz incelemesinden geçmediği ve ayrıca hükümlünün 12.11.2007 tarihli talebi üzerine duruşma açılarak 23.06.2009 tarihinde ... bir uyarlama kararı verildiği görülmekle, 23.06.2009 tarihli karar hukuki değerden yoksun görülmekle, tebliğnamede hakkında görüş bulunmayan ve resen temyize tabi bulunan 05.08.2005 tarihli kararla ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 01/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8502, Karar No: 2015/17223, Tarih: 22.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8502 E.  ,  2015/17223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak ''...'' ve ... 'a kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile ödeme emri gönderilmesine ilişkin icra müdürlüğünden talepte bulunulduğu, bonoda keşideci ya da aval veren sıfatıyla isminin geçmediğinden bahisle ... yönünden icra müdürlüğünce talebin reddedildiği, alacaklının icra müdürlüğü kararına karşı yaptığı şikayetin icra mahkemesince reddedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.'nun 168. maddesinde ''İcra memuru senedin kambiyo senedi olduğunu ve vadesinin geldiğini görürse, borçluya senet sureti ile birlikte hemen bir ödeme emri gönderir.'' hükmüne yer verilmiştir.

TTK.'nun 776/1-g maddesi gereğince ise, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için '' bonoyu düzenleyenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 677. maddesi gereğince de şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.'nun 778.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 701. ve 702/1.maddeleri uyarınca ise, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci olarak ''...'' kaşesi bulunmakta olup; imzalardan bir tanesinin anılan şirket kaşesi üzerinde yer aldığı, diğer imzanın ise; şirket kaşesi dışında açığa atıldığı görülmektedir. Bu durumda, takip konusu bononun keşideci bölümünde şirket kaşesi üzerine atılan imzanın sözü edilen şirket ve senedin ön yüzüne atılan diğer imzanın ise, imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup; bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir

Öte yandan, İİK.'nun 168. maddesinde icra memuruna kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu takipte, sadece senedin kambiyo senedi olup olmadığını ve vadesinin gelip gelmediğini denetleme yetkisi verilmiştir. Bir başka ifade ile icra memurunun bu iki unsur dışında diğer hususları inceleme yetkisi yoktur. Diğer taraftan, hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yapılmak istenen ...'ın, ...'ni münferiden temsile yetkili olduğu icra dosyası kapsamında bulunan ... ile de sabittir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, borçluluk durumu; borçlunun İİK.'nun 169. ve bunu izleyen maddeler uyarınca yapacağı itiraz üzerine icra mahkemesince değerlendirilebilecek bir husustur.

Tüm bu açıklamalar ışığında, icra memurunun takip talebinde ''...'' ile birlikte borçlu olarak gösterilen ...'a kambiyo senetlerine özgü haciz yoluna ilişkin ödeme emri göndermekten imtina edemeyeceği açıktır.

O halde, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14864, Karar No: 2014/23194, Tarih: 20.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14864 E.  ,  2014/23194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2011/137-2014/29

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm, davacı vekilinin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının geçiş güzergahı dikkate alındığında irtifak hakkı nedeniyle taşınmazda meydana gelen değer azalışının % 50 oranında alınması gerekirken bu oranı daha düşük olan bilirkişi raporuna dayanılarak eksik bedel tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan aşağıda yazılı kalan başvuru harcının alınmasına, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.