muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3776, Karar No: 2025/1501, Tarih: 12.02.2025

2-Depremde yıkılan ... Apartmanından alınan karot numunelerinin teknik bilirkişiler tarafından incelenmesi neticesinde; 1997 yılında yayımlanan Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte birinci ve ikinci derece deprem bölgelerindeki binalarda C20 veya daha yüksek dayanımlı beton kullanılmasının zorunlu olmasına rağmen, kullanılan betonun Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16'yı dahi sağlayamadığı, bu yetersizlik ve eksikliklerin binanın yıkılmasında etkili olduğu; sanıkların yıkılan binanın proje aşamasında, yapım aşamasında ve iş bitimi aşamasında, üzerilerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği, öngörülebilen bu netice bakımından dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranan sanıklar ..., ... ve ... hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, tayin olunan cezalarında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 53/6. maddesinde “belirli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde 3 aydan 3 yıla kadar bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınabileceğine karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, inşaat mühendisi olduğu anlaşılan sanık ... ile inşaat teknikeri olan sanık ...'ın çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan, çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde mesleğini icrasında bulunmaktan 1 yıl süre ile yasaklanmalarına karar verilmesi,

4-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii, sanık ..., sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki düşme hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafinin sanıklar hakkında düşme kararı değil, beraat kararı verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

III-Sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki düşme hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafii, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafinin sanıklar hakkında düşme kararı değil, beraat kararı verilmesi gerektiğine; katılan vekilinin ise yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Karadeniz Teknik Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dekanlığına bağlı İnşaat Mühendisliği tarafından düzenlenen Temmuz 2012 tarihli raporda; “deprem nedeni ile yıkılan binada iş aşaması ve sorumluluk ilişkilendirilmesi” adı altında tablo hazırlandığı, söz konusu binanın yapılış tarihi itibariyle 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik hükümlerine tabi olduğu, binada kullanılan betonun yönetmelikte belirtilen minimum beton sınıfı olan C16'yı dahi sağlamadığı, beton içerisinde standart dışı agregaların mevcut olduğu, zemin kat kolon sayıları, boyutları, donatı çap ve adetlerinde farklılıklar olduğu, binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu ve bu yetersizlikler dolayısıyla proje müellifleri, yapı sahibi ve müteahhidinin, teknik uygulama sorumlusunun ve belediyenin ilgili birimlerinin sorumlu olduğunun belirtildiği, ayrıca binanın iş bitimi aşamasında biten bina inşaatının projeye uygunluğunun denetlenmediği, bu nedenle belediyenin teknik uygulama yetkililerinin sorumlu olduğu sonucuna varıldığı,

İnşaatın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediyeler Kanunun “Belediyenin Vazifeleri” başlıklı 15.maddesinin 79.bendinde, “İmar planlarının yapımı ve uygulanması ile yapıların inşaat ve iskan ruhsatı aşamasında, Türk Standartları Enstitüsünün ilgili standardına uygunluk sağlamak, uygulamaları denetlemek ve bütünlüğü sağlayıcı tedbirler alma” hükmünün yer aldığı;

29.12.1999 tarihli yapı ruhsatını düzenleyen kişinin Belediye fen işleri memuru sanık ..., ruhsatı kontrol eden kişinin Belediye fen işleri müdür vekili sanık ... Aldeşer olduğu, bina sahibi olan sanık ... tarafından inşaatına başlanılacak yapının statik hesap raporu ve zemin etüt raporu olmadan yapı ruhsatı verilmesi ve inşaatın yapım aşamasında gerekli denetimlerin yapılmaması nedeniyle; 3194 sayılı İmar Kanunun “Ruhsat alma şartları” başlıklı 22. maddesindeki, “Yapı ruhsatiyesi almak için belediye, valilik bürolarına yapı sahipleri veya kanuni vekillerince dilekçe ile müracaat edilir. Dilekçeye sadece tapu (istisnai hallerde tapu senedi yerine geçecek belge) mimari proje, statik proje, elektrik ve tesisat projeleri, resim ve hesapları, röperli veya yoksa, ebatlı kroki eklenmesi gereklidir. Belediyeler veya valiliklerce ruhsat ve ekleri incelenerek eksik ve yanlış bulunmuyorsa müracaat tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde yapı ruhsatiyesi verilir. Eksik veya yanlış olduğu takdirde; müracaat tarihinden itibaren onbeş gün içinde müracaatçıya ilgili bütün eksik ve yanlışları yazı ile bildirilir. Eksik ve yanlışlar giderildikten sonra yapılacak müracaattan itibaren en geç onbeş gün içinde yapı ruhsatiyesi verilir.” hükmüne aykırı davrandıkları; binanın mevcut taşıyıcı elemanlarının donatı detaylandırmasında yetersizlikler olduğu, beton içerisinde standart dışı agregaların mevcut olduğu, kolon boyutları, donatı çap ve adetlerinde farklılıklar göründüğü, malzeme kalitesinde, binanın proje ve yapım aşamasında yetersizlikler olması ve statik hesap raporu, zemin etüt raporu, elektrik projesi, sıhhi tesisat projesi olmadan, proje müelliflerinin isim ve imzaları olmadan sunulan mimari ve statik projesini yeterli görerek, mimari projenin ruhsattaki zemin ve 3 kat şartına uymadığı halde binaya ruhsat verilmesi sonucu, binanın meydana gelen deprem nedeni ile yıkılmasında, sanıklar ... ve ...'nun objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olmalarına rağmen, İmar Kanununa, 1997 Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve dönem itibariyle bilim ve fennin gerektirdiği teknik şartlara aykırı davrandıkları, üzerilerine düşen dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak, mevcut sonucun gerçekleşmesinde etkili oldukları, bu nedenle meydana gelen ölüm ve yaralanmalar bakımından sanıkların eyleminin bilinçli taksirle öldürme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, görevi kötüye kullanma suçu bakımından değerlendirme yapılarak, suçun zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile sanıklar ... ve ... hakkında düşme kararları verilmesi..." gerekçeleri ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiş, mahkemece uyma kararı verilmiş, sanıkların savunmaları alınmış ve sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1. maddelerine göre 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Erciş Ağır Ceza Mahkemesi kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16371, Karar No: 2018/3874, Tarih: 04.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16371 E.  ,  2018/3874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10/06/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26/09/2011 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 35, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 11/07/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 04/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6168, Karar No: 2014/11688, Tarih: 17.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6168 E.  ,  2014/11688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/11/2013 tarih ve 2012/145-2013/210 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin İngiliz Virjin Islands da kurulu, güzellik ve bakım ürünleri başta olmak üzere değişik bir çok alanda 1828 yılından bu yana faaliyet gösteren, dünya çapında tanınan ve bilinen bir fırına olduğunu, “...." ibareli markasının 30'a yakın ülkede tescilli veyoğun biçimde kullanılmakta olduğunu, Türkiye'deki ticari faaliyetinin 2005 yılı içerisinde başladığını, 31 farklı şehirde 80'e yakın mağazasının bulunduğunu, TPE nezdinde 9, 11, 18, 20, 24, 26,27, 29, 35, 42, 44., sınıf ürünleri içeren 2004/27019 sayılı ‘....S", 2005/47916 sayılı "...." ve 2005/55801 sayılı “..." ibare ve biçimli markalarının tescilli bulunduğunu, müvekkilinin '"...." ve “...." ibaresini hem ticaret unvanı ve hem de marka olarak kesintisiz ve sürekli şekilde kullanmakta olduğunu, anılan işaret üzerinde önceye dayalı hak sahipliğinin bulunduğunu, davalının kötüniyetli biçimde 09.06.2010 tarihinde "...." ibareli, 9,15, 16 ve 20. Sınıf ürünleri içeren 2010/37802 sayılı markayı adına tescil ettirmiş olduğunu öğrendiklerini, anılan markanın tescilinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, zira bu markanın müvekkilinin "...." esas ve ayırt edici unsurlu markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı, ayrıca onların itibar ve ayırt edici karakterine, önceye dayalı haklarına da zarar vereceğini, müvekkili aleyhine haksız rekabet yaratacağını ileri sürerek, davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, “...." ibareli marka ile ilgili kullanımlarının davacının Türkiye'deki marka tescillerinden ve kullanımından evvel 1989 yılında başladığını, markanın tescil tarihinden buyana sürekli, kesintisiz ve yoğun biçimde kullanıldığını, bu şekilde tanınmışlık vasfı kazandığını, müvekkilinin 2010/37802 sayılı markasının önceki markalarının serisi niteliğinde bulunduğunu, zira aynı işareti ve malları içerdiklerini, davacının tescilli markalarının kapsamında bulunan ürünlerle 2010/37802 sayılı markasının kapsamındaki ürünlerin tamamen farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; öncelik hakkının davacıya ait olmadığı, taraf markalarının tescilli olduğu mal ve hizmetler grubunun aynı olmadığı, her iki tarafın birbirlerinin ticari alanlarına tecavüz oluşturmayan marka tescili yapmasının mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1769, Karar No: 2012/8544, Tarih: 30.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1769 E.  ,  2012/8544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tesbit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla dava konusu taşınmazın irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hatları nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekir. Bilirkişi kurullarınca böyle bir inceleme ve işlem yapılmadığı gözetilmeden hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25174, Karar No: 2008/20700, Tarih: 24.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25174 E.  ,  2008/20700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2008

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Albaraka Türk Katılım Bankası A.Ş. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 24/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18098, Karar No: 2015/2521, Tarih: 11.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18098 E.  ,  2015/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın işyerine gittiği, katılanın işyerini terk etmesini istemesine rağmen terk etmediği ve tutanakta tespit edildiği üzere bir kısım kuaför malzemelerini kırdığı, katılanın istikrarlı beyanlarına göre “ayağına sıktıracağım” şeklinde tehdit ettiği, sanığın savunması, tanık anlatımları, oluşa ve tüm dosya kapsamı göre anlaşıldığından sanık hakkında atılı suçlardan verilen mahkumiyete yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15756, Karar No: 2016/501, Tarih: 18.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/15756 E.  ,  2016/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kişiye ödünç para verdiği sabit olup hakkında TCK'nın 43. maddesinin de uygulanması gerektiği; bu durumda TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılsa bile sonuç hapis cezasının 2 yılın üzerinde kalacağı, bu cezanın da hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları dışında olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 sayılı Kararında vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak; yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hususu bozma sebebi yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3980, Karar No: 2024/1452, Tarih: 13.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3980 E.  ,  2024/1452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2041 E., 2023/1376 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/584 E., 2022/461 K.

İlk derece mahkemesince sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğinden bahisle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunanlar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayet olunanlar vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 238.730,00 TL’yi aşmayan kararlara karşı temyiz kanun yolu kapalı olduğundan ve somut olayda itiraz edilen sıra cetvelinde paylaşıma konu alacak miktarının tamamının 105.244,70 TL olup belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, şikayet olunanlar vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayet olunanlar vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle kesinlikten REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 13.05.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5885, Karar No: 2020/120, Tarih: 15.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5885 E.  ,  2020/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi ... İcra Müdürlüğü' nün 2008/202 E sayılı dosyasında ... İli, ... İlçesi, ... Köyü 147 parsel sayılı taşınmaz için yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olmadığını, Sıra cetvelinde taşınmaz üzerinde bulunan ipotek lehtarı olarak davalı banka gösterilmiş ise de davalı bankanın bu ipotek hakkını temlik ettiğini, müvekkilinin bedel karşılığında alacağı geçerli bir temlik sözleşmesi ile temlik aldığını, ipotek lehtarı ve alacaklı hale geldiğini, müvekkilinin ipotek alacağının 72.802,17 TL olduğunu, ... Bankası Aş' nin asıl borçlu tarafından alacağı kalmadığını içeren ve ödemenin de ... tarafından ödenmiş olduğuna dair temlik işlemi yapıldığını, dzenlenen sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davacı tarafça açılan iş bu sıra cetveline itiraz davası süresi içinde açılmadığını, dava dilekçesinde davacı olarak gözüken ...'in iş bu sıra cetvelini açmakta taraf sıfatının bulunmadığını, davacı ile ... arasında yapılan 16/08/2007 tarihli temlik sözleşmesinin usul veya uygun olmadığı gibi muvazalı olduğunu, davacı ...' in dava dışı banka borçlusu ...' un kayınpederi olduğunu, davacının ...' in temlik sözleşmesi ile devraldığı alacağı ile ilgili temlik tarihinden bugüne kadar alacağın tahsili yolunda hiçbir işlem yapılmadığını, her ne kadar müvekkil banka tarafından, banka borçlusu ... üzerindeki 72.802,17 TL borcun ... tarafından ödenmiş ise de alacağı temlik alan ...' un temlik tarihi itibari ile ve öncesinde 23/02/2007 tarihinde bankanın kredi borçlusu olduğunu bu nedenle bankaya borçlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dosya içerisinde bulunan temlik sözleşmesi gereğince, düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptali ile davacı ...' in dosya arasında bulunan geçerli temlik sözleşmesi gereğince ipotek alacaklısı olarak sıraya alınmasına karar verilmiştir.

Kararı şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ... tarafından temlik olunan ipoteğin ...’ın borcunun taminatı olduğu, ...un borcuna teminat teşkil etmediği hususu da gözetilmek üzere şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.