muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1298, Karar No: 2014/4385, Tarih: 27.03.2014

4721 Sayılı Türk Medeni Kanunun 676/son maddesi uyarınca mirasçılar arasındaki paylaşımın yazılı şekilde yapılması yeterlidir. Mirasçılar arasında yapılan rızai taksim bir sözleşme olup tarafların iradesi ne biçimde birleşmişse o biçimde gerçekleşir. Bu nedenle paylaşımda eşitlik şart değildir.

Somut olayda davacı vekili, davalıların murisleri olan Ömer'den intikal eden 9130 sayılı parsel üzerindeki arsa ve binayı taksim ettiklerini ancak borçlu davalıya daha az değerli olan dükkanın isabet ettiğini öne sürerek davalılar arasında yapılan muvazaalı taksimin iptalini talep etmiştir. Dosya içeriğinden de dava konusu 9130 parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmazın Ömer Sürmeli'ye ait iken 06.05.1998 tarihinde ölümü ile mirasçıları olan davalılara intikal ettiği, davalıların kendi aralarında yaptıkları 14.05.2009 tarihli anlaşma ile taşınmazı taksim ettikleri bu taksim sonucu taşınmaz üzerindeki 1 nolu dükkanın borçlu davalı M.. S..'ye kaldığı ve davalıların kat irtifakı talep etmeleri sonucu sözü edilen dükkanın borçlu davalı adına tapuya tescil edildiği anlaşlımıştır. Bu durumda davalılar arasında yapılan rızai taksim sonucu mirasın taksim edildiği ve rızai taksimde mutlak eşitliK şart olmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle davalılar İsmail, Naciye ve E.. S.. vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar İsmail, Naciye ve E.. S..'ye geri verilmesine 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1029, Karar No: 2018/38, Tarih: 13.02.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/1029 E.  ,  2018/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan sanık ...'ün, TCK'nun 87/4-1. cümle, 29/1, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 07.02.2013 gün ve 358-26 sayılı hükmün, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 11.06.2014 gün ve 1547-3506 sayı ile;

“07.02.2013 tarihli hüküm duruşmasında Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekillerine söz vermeden, yalnızca sanık ve müdafiinin savunmasının alınması ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle, CMK’nun 216. maddesine aykırı davranılması kabule göre de, sanığın eylemini silahtan sayılan masanın üst tablasıyla işlemesi karşısında TCK’nun 87/4-2.cümlesi uyarınca ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nun 87/4. maddesinin birinci cümlesiyle ve alt sınırdan ceza tayin edilmesi” isabetsizliklerinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 24.09.2014 gün ve 370-347 sayı ile; sanığın TCK'nun 87/4-2.cümle, 29/1, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba hükmedilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ile katılanlar Ali, Meliha ve Tolga vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 29.03.2016 gün ve 1046-1555 sayı ile;

“Sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı hâlde, kasten öldürme suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması; maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı hâlde, yanılgılı değerlendirme ile sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve Anayasa Mahkemesince TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması” nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece 19.07.2016 gün ve 224-313 sayı ile; haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığına ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanması yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin bozma nedenlerine uyulmuş, suç vasfına yönelik bozma nedenine ise direnilerek sanığın TCK'nun 87/4-2.cümle, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar vermiştir.

Yerel mahkemece 19.07.2016 gün ve 224-313 sayı ile; haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığına ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanması yönünden yeniden değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin bozma nedenlerine uyulmuş, suç vasfına yönelik bozma nedenine ise direnilerek sanığın TCK'nun 87/4-2.cümle, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii ile katılanlar Ali, Meliha ve Tolga vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2017 gün ve 9036 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle dosya kararına direnilen daireye gönderilmiş, Yargıtay 1. Ceza Dairesince 20.09.2017 gün ve 1566-2825 sayı ile; suç vasfına yönelik direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açı...an gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklar;

1- Tebliğnamede direnme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olduğuna ilişkin görüş belirtilmesi karşısında, öncelikle direnme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının,

2- Direnme kararının, "yeni hüküm" niteliğinde olmadığına karar verilmesi durumunda, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu yoksa kasten öldürme suçunu mu oluşturduğunun,

Belirlenmesine ilişkindir.

1- Direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay anına ilişkin barın içini ve otopark alanını gösteren kamera kayıtlarının CD şeklinde ve fotoğraflanmış hâlde dosya içerisinde bulunduğu, ayrıca soruşturma aşamasında kolluk tarafından bu görüntüler izlenmek suretiyle "kamera kaydı ve çözümleme tutanağı" düzenlendiği, mahkemece sanığın savunması alındıktan sonra kamera kaydı çözümleme tutanağı da okunarak sanıktan diyeceklerinin sorulduğu, 27.12.2012 tarihli oturumda sanık müdafiinin dosyada bulunan çözümleme tutanağının yeterli olmadığını belirtip daha ayrıntılı bir çözümün yapılması talebinde bulunduğu, mahkemece olayın tanık beyanlarıyla da yeterince aydınlanmış olması gerekçe gösterilerek sanık müdafiinin talebinin reddine karar verildiği, yerel mahkemece, bozma öncesindeki gerekçeli kararın “deliller ve değerlendirilmesi” kısmında; “olay yerinde olay anına ilişkin CD görüntüleri ve bunların fotoğraflanmış hâli”, “kamera kaydı çözümlerinde sanığın maktule yumruk attığı ve maktulün yere düştükten sonra kalkamadığı ve baygın vaziyette yattığına ilişkin tespitin yer aldığı tutanak” ile “olay yerine ilişkin fotoğraflar”ın delil olarak değerlendirildiğinin belirtildiği,

Bozma sonrası 19.07.2016 tarihli oturumda, mahkemece kamera görüntülerinin izlenmesi için CD’lerin bilgisayara yerleştirildiği ancak yeterli program olmadığından izlenemediğinin duruşma tutanağına yazıldığı, sanık müdafiinin bahse konu görüntülerin kopyasını aldığını ve kendisine ait bilgisayarda kayıtlı olduğunu belirtmesi üzerine, sanık müdafiinin bilgisayarında yer alan görüntülerin izlendiği, 19.07.2016 gün ve 224-313 sayılı gerekçeli kararının “oluş ve kabul” kısmında, “mahkeme heyetince duruşma esnasında ve müzakere sırasında defalarca izlenen ve olayın oluş şeklini ortaya koyan CD görüntüleri”nin ayrıntılı bir şekilde yazılarak delil olarak değerlendirildiği,

Anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında birinci uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Olay anına ilişkin barın içini ve otopark alanını gösteren kamera kayıtlarının CD şeklinde ve fotoğraflanmış hâlde dosya içerisinde bulunması, soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince izlenen görüntülere göre tutanak tutulması, mahkemenin bozma öncesi kararlarında bu delillere de dayanması, mahkemece bozma sonrası yeni bir araştırma yapılmaması ve toplanan yeni bir delil bulunmaması karşısında; direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir.

Olay anına ilişkin barın içini ve otopark alanını gösteren kamera kayıtlarının CD şeklinde ve fotoğraflanmış hâlde dosya içerisinde bulunması, soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince izlenen görüntülere göre tutanak tutulması, mahkemenin bozma öncesi kararlarında bu delillere de dayanması, mahkemece bozma sonrası yeni bir araştırma yapılmaması ve toplanan yeni bir delil bulunmaması karşısında; direnme kararının yeni hüküm niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir.

2- Direnme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olmadığı sonucuna ulaşılması karşısında; sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu mu yoksa kasten öldürme suçunu mu oluşturduğu hususundaki uyuşmazlık değerlendirilmesinde;

İncelenen dosya kapsamından;

15.04.2012 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında; saat 03.00 sıralarında Çağrışan köyü, Eski Mudanya Yolu Caddesi üzerinde bulunan ... Cafe-Bar isimli işletmede kasten yaralama olayı meydana geldiği, hayati tehlikesi mevcut olan ...'ın Çekirge Devlet Hastanesi’nde müşahede altında olduğu, bahse konu barda çalışan ... isimli şahıstan, iş yerinde otopark görevlisi olarak çalışan sanık ...’ün, ...’a yumruk attığının öğrenildiği bilgilerine yer verildiği,

15.04.2012 tarihli kamera kaydı ve çözümleme tutanağında; barın içini gören CH 03 numaralı kamera görüntülerinin incelenmesinde, saat 03.03.52’de maktulün sanık tarafından yere düşürüldüğü ve sanığın düşen masayı tekrar maktule vurduğu; barın dışında bulunan otoparkı görüntüleyen...numaralı kamera kayıtlarının incelenmesinde de, saat 03.04.42’de sanığın tanık...’e tokat attığı, saat 03.06.09’da sanığın maktule yumruk attığı, maktulün yere düştükten sonra kalkamadığı ve baygın vaziyette yattığı hususlarının tespit edildiğinin belirtildiği,

Bursa Çekirge Devlet Hastanesinde düzenlenen 15.04.2012 tarihli ilk raporda; ...’ın genel durumunun kötü, şuurunun kapalı, hayati tehlikesinin mevcut olduğu, burun orta ve alt bölümde yaygın ödem, ekimoz ve kanama olduğu, sağ kulaktan kan geldiği, üst dudakta dıştan içe doğru 3 cm uzunluğunda cilt kesisi görüldüğü, çekilen bilgisayarlı tomografide beyinde yaygın SAK (Subaraknoid kanama) tespit edildiği, genel durumu itibarıyla travmatik SAK ile uyumlu olduğunun değerlendirildiği, hastanede yoğun bakım ünitesinde yer olmadığından 112 acil servis tarafından yoğun bakım yeri arandığı ve 299,5 promil alkollü olduğu bilgilerine yer verildiği,

Bursa Çekirge Devlet Hastanesince düzenlenen 15.04.2012 tarih ve 1420351 protokol numaralı adli rapor formunda; yoğun bakıma alınan ...'ın ventilatöre bağlandığı, antiödem ve genel destek tedavisine başlandığı, genel durumunun giderek kötüleştiği, "kontüzyo serebri, beyin ödemi" tanısı ile 03.05.2012 günü saat 13.15'te beyin ölümünün gerçekleştiği, 04.05.2012 günü gelişen kardiyak arrestle saat 22.20'de eks kabul edildiğinin kayıtlı olduğu,

Bursa Çekirge Devlet Hastanesince düzenlenen 15.04.2012 tarih ve 1420351 protokol numaralı adli rapor formunda; yoğun bakıma alınan ...'ın ventilatöre bağlandığı, antiödem ve genel destek tedavisine başlandığı, genel durumunun giderek kötüleştiği, "kontüzyo serebri, beyin ödemi" tanısı ile 03.05.2012 günü saat 13.15'te beyin ölümünün gerçekleştiği, 04.05.2012 günü gelişen kardiyak arrestle saat 22.20'de eks kabul edildiğinin kayıtlı olduğu,

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığının 23.07.2012 tarihli otopsi raporunda; saçlı deri altı sağ temporal bölge hizasında 2x3 cm ebadında ekimoz, sağ oksipital kemikte lineer kırık tespit edildiği ve bu kırığın oblik seyirle kafa sağ arka çukurdan foramen magnuma ilerlediği, meninkslerde ve serebral vasküler sistemde kanama, sol frontotemporalde yoğun olmak üzere sol hemisfer genelinde yaygın subaraknoidal kanama, sol frontotemporal lob ve sağ frontol lob basallerde subdural kanamalar, interhemisferik alan, sağ frontotemporalde kontüzyon alanları, beyincik genelinde erime, yapılan seri kesitlerde yer yer kontüzyonlar ve yumuşama saptandığı, sfenoid sağ ala majörden orta çukura giden lineer kırık ile ön çukur orta hat frontal sinüs hizasında küçük bir lineer kırık hattı görüldüğü belirtilerek, ölümün künt kafa travması ile doğrudan illiyetli olup kafatası kubbe ve kaide kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, buna eşlik eden hastane yatışı sırasında beklenen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin ifade edildiği,

Türkiye Boks Federasyonu Başkanlığının 18.12.2012 tarihli yazısında; sanık ...’e ait herhangi bir kayıt, amatör veya profesyonel lisansa sahip belge bulunmadığının bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Türkiye Boks Federasyonu Başkanlığının 18.12.2012 tarihli yazısında; sanık ...’e ait herhangi bir kayıt, amatör veya profesyonel lisansa sahip belge bulunmadığının bildirildiği,

Anlaşılmıştır.

Tanıklar Fatih Süran ve ... aşamalarda aynı yöndeki beyanlarında; olay günü Bursa iline arkadaşları olan maktulü ziyaret için geldiklerini, gece saat 02.45 sıralarında ... Bar isimli yere gittiklerini, maktul ile Fatih’in alkol aldıklarını, yanlarına gelen bir bayanın maktule para bozdurmak istediğini, maktulün bozuk parasının olmadığını söylemesi üzerine bayanın yanlarından ayrıldığını ve iki masa ileride bulunan arkadaşlarının yanına gittiğini, aralarında “bu kızlarla oturup tanışalım” şeklinde konuştuklarını, bu bayanların orada garson olarak çalıştıklarını bilmediklerini, konuşmalarını duyan bardaki görevlilerin kendilerine ters ters bakmaya başladıklarını,... Burak’ın, bayanların bulunduğu masaya giderek kendileriyle tanışmak istediklerini söylediğini, içlerinden birisinin sert tepki verdiğini, bu tepkiyi gören ve duyan sanık ...’in, bayanların bulunduğu masaya giderek... Burak’ı kulağından tutup masadan kaldırdığını, bunun üzerine maktul ...’nın da o masaya doğru yöneldiğini, sanığın maktulü her iki eliyle göğüs bölgesinden ittirdiğini, alkollü olmasının da etkisiyle maktulün yere düştüğünü, göğüs bölgesinin üstüne de bistro masanın devrildiğini, bu kez sanığın, masanın üst tabla kısmını tutarak maktulün kafasına doğru bir kez vurduğunu, maktulün kulağından kan geldiğini, sonrasında bar çalışanlarınca dışarıya çıkarıldıklarını, sanığın, elleri cebinde arabalarının yanında bulunan maktule bir yumruk daha vurduğunu, maktulün yere düştüğünü ve kendinden geçtiğini, bir süre ayıltmaya çalıştıkları maktulü baygın şekilde araca koyarak hastaneye götürdüklerini,

Tanıklar Ayşe Gün, Duygu Kırtay, Ülküm İleri ve Merve Günenç aşamalarda aynı yöndeki beyanlarında; olayın meydana geldiği barda günübirlik garsonluk yaptıklarını, bar kapanmak üzereyken ücretlerini aldıklarını ancak parayı bozdurmaları gerektiğini, Ayşe’nin maktulün bulunduğu masaya giderek para bozdurmak istediğini, bir süre sonra maktulün masasında bulunan birisinin yanlarına gelip “siz üç kişisiniz, biz de üç kişiyiz” diyerek birlikte çıkma teklifinde bulunduğunu, kendisini kibarca reddettiklerini ancak bu kişinin ısrarı üzerine Duygu’nun “sen bizi ne sanıyorsun” diyerek bağırdığını, bunun üzerine barda görevli olan sanık ...’in, masalarına gelerek bu kişiyi uzaklaştırdığını, bu üç kişiyle görevliler arasında tartışma yaşandığını, içlerinden birisinin yere düştüğünü, daha sonra bu kişilerin dışarı çıkarıldıklarını, kalabalık nedeniyle ne olup bittiğini fark edemediklerini,

Barda çalışan tanıklar ..., Ferhat Çelik, Engin Tüfekçi, İrfan Sarol ve Yunus Emre Doğan kollukta aynı yöndeki beyanlarında; barda otopark görevlisi olarak çalıştıklarını, işletme kapanmak üzereyken içeriden sesler gelmesi üzerine bara girdiklerini, arkadaşları olan sanık ...’i alkollü üç erkek şahsı dışarı çıkarmaya çalışırken gördüklerini, öğrendikleri kadarıyla bu üç kişinin işletmede günübirlik garsonluk yapan kızlara sarkıntılık ettiklerini, şahıslarla birlikte dışarıya çıktıklarını, otoparkta maktulün, sanığın üzerine doğru hamle yapıp saldırması nedeniyle, sanığın kendisini korumak amacıyla maktule yumruk attığını, maktulün alkollü olması nedeniyle yere düştüğünü, maktulü sakinleştirip arkadaşlarıyla birlikte aracına bindirerek gönderdiklerini,

Tanıklar ..., Ferhat Çelik ve Engin Tüfekçi bu beyanlarına ek olarak mahkemede; otoparkta bulundukları sırada maktulün, üzerine doğru yürüdüğü sanığa küfrettiğini ve “kızları götüremedim, ancak seni götüreceğim” gibi bir söz söylediğini,

İfade etmişlerdir.

Sanık aşamalarda; olayın meydana geldiği barda otopark görevlisi olarak çalıştığını, gece saat 03.00 sıralarında barda oturduğunu, işletmede günübirlik garson olarak çalışan kızlardan birisinin maktulün yanına gittiğini ve para göstererek bozup bozamayacağını sorduğunu, fakat para alışverişi olmadığını, daha sonra tanık...’in, garson kızların bulunduğu masaya yöneldiğini, kızlara hitaben “biz üç kişiyiz, paramız var, para karşılığı beraber çıkabiliriz” dediğini, garson kızlardan birisinin “biz burada çalışıyoruz, bizi ne zannediyorsun” diye yüksek sesle cevap verdiğini, bunun üzerine garson kızlara sarkıntılık yapan şahısların yanına giderek kendilerini uyardığını ve eliyle iterek dışarı çıkarmaya çalıştığını, o esnada maktulün alkollü olmasının da etkisiyle ayağının masaya takılması sonucu yere düştüğünü, masanın da üzerine düştüğünü, işletmedeki diğer çalışanlarla birlikte maktul ve arkadaşlarını şiddet uygulamadan uygun bir şekilde dışarı çıkardıklarını, maktulün arkadaşlarının görevlilerce arabalarına bindirildiklerini, o sırada maktulün sinkaflı küfürler edip elini kolunu sallayarak üzerine yürüdüğünü, maktulün, kendisine bir yumruk salladığını ancak isabet etmediğini, bunun üzerine maktulü hafif şekilde elleriyle iteklediğini, maktulün alkollü olmasının da etkisiyle yere düştüğünü, bir müddet yerde kaldığını, iş yeri çalışanları ve maktulün arkadaşlarıyla birlikte maktulü araca koyup gönderdiklerini,

Mahkemede bu beyanlarına ek olarak; maktulün barın içinde ayağının takılması sonucu yere düştüğünü, masanın da üzerine devrildiğini, masayı kaldırmak için gittiğini ancak sinirli olması nedeniyle kaldırdığı masayı öylece maktulün karnına doğru bıraktığını, dışarıya çıktıklarında maktulün kendisine “kızları götüremedim ama seni götüreceğim” şeklinde sözler söylediğini, maktulün elini cebinden çıkarmaya çalıştığını, bu sırada cebinden bir şey çıkarabileceğini düşünerek maktule tokat attığını, göğsüne vurmak istediğini ancak tokatın yüzüne geldiğini, yere düşen maktulü koltuk altlarından tutup kucağına yasladığını, o sırada içeriden getirilen su ile maktulün yüzünü yıkadığını, böyle bir sonucun doğacağını düşünemediğini,

Savunmuştur.

5237 sayılı TCK’nun “Kasten Öldürme” başlığı altında düzenlenen 81. maddesi; "Bir insanı kasten öldüren kişi, müebbet hapis cezası ile cezalandırılır”,

“Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama” başlıklı 87. maddesinin dördüncü fıkrası ise;

“Kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmişse, yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde sekiz yıldan oniki yıla kadar, üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise oniki yıldan onaltı yıla kadar hapis cezasına hükmolunur”,

Şeklinde hükümler içermektedir.

Konuya ilişkin TCK'nun 87. maddesinin gerekçesinde ise; “Dördüncü fıkrada, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelmiş olması hâline ilişkin hükme yer verilmiştir. Neticesi sebebiyle ağırlaşmış bu kasten yaralama hâllerinde, failin bu ağır neticeden sorumlu tutulabilmesi için, ‘Genel Hükümler Kitabı’nda yer alan netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara ilişkin hükümler, burada da geçerlidir” açıklamasına yer verilmiştir.

765 sayılı TCK’nda objektif sorumluluk esasına dayanan düzenlemelere yer verilmiş iken, 5237 sayılı TCK’nda objektif sorumluluk esası benimsenmemiştir. Suçu, “kanunda tanımlanmış bir haksızlık” olarak öngören yeni suç teorisinde, bir hareketi yapan kişi, bu hareketin tüm sonuçlarından her şartta sorumlu tutulmamakta, bir başka anlatımla “kusursuz sorumluluk” terk edilmiş olmaktadır. (İzzet Özgenç, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 8. Bası, s.161)

765 sayılı TCK’ndaki objektif sorumluluk esasının yerine 5237 sayılı TCK’nda haksızlığın bir gerçekleştirilme şekli olarak kast-taksir kombinasyonuna, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara yer verilmiştir. Bu nedenle uyuşmazlığın çözümü için, 5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan suç teorisinde, suçun manevi unsurları arasında gösterilen kast-taksir kombinasyonu, yani netice sebebiyle ağırlaşmış suç üzerinde durulmalıdır.