muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14939, Karar No: 2013/24094, Tarih: 12.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14939 E.  ,  2013/24094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ceza miktarı bakımından en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken daha az cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hüküm kurulurken temel ceza maddesinin 141. maddesi yerine 142/1. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... Çelik'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3627, Karar No: 2022/13005, Tarih: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3627 E.  ,  2022/13005 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/295 esas, 2021/319 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14/01/2022 gün ve 2021/156726 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; " Dosya kapsamına göre avukat sanığın, Şanlıurfa 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/850 esas sayılı dosyası ile ilgili soru sorduğu, daha sonra gerekçeli kararda yapılan bir yanlışlık üzerine zabıt katibi ...'yı kastederek "Gerizekalı" demesi üzerine zabıt katibi ... tarafından uyarılması üzerine kalemi terk ettiği, müştekinin kendisine "Gerizekalı" dendiğini öğrenmesi üzerine sanığa "Gerizekalı sözüyle neyi kastediyorsunuz?" diye sorduğu, sanığın cevaben "Yanlış yapan gerizekalıdır." dediği, bunun üzerine sanığa "Yani yanlış yapan gerizekalı mı oluyor?" diye sorduğu, sanığın "Evet ikinci defa yanlış yapan gerizekalı oluyor." diyerek cevap verdiği, sonrasında "Eşinle mi kavga ettin? Sinirini benden çıkarıyorsun." dediği iddiası ile başlatılan soruşturma sonunda, Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli kararı ile sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından bahisle son soruşturmanın açılmamasına karar verilmiş ise de; mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 58/1. maddesinde; “Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır.” Aynı Kanun’un 59. maddesinde ise; “58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir….Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır...” hükümleri yer almaktadır.

Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir….Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır...” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen kanun hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, kanun koyucu avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı yapılacak soruşturmalarda genel usulden farklı olarak özel düzenlemeler getirmiştir. Buna göre kovuşturma izni üzerine düzenlenen iddianameyi inceleyen Ağır Ceza Mahkemesi, dosyadaki delilleri değerlendirerek son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verecektir. Bu düzenleme isnad edilen suçla ilgili yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte delil bulunup bulunmadığının belirlenmesi hususunda mahkemenin takdir yetkisinin olduğunu göstermektedir.

5237 sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmü düzenlenmiştir.

Hakaret suçu mağdurun olmadığı veya mağdurun doğrudan vakıf olamayacağı bir şekilde işlendiğinde gıyapta hakaret suçu oluşmaktadır. Ancak gıyapta hakaret suçunun cezalandırılması için, failin mağdur dışında toplu veya dağınık en az üç kişiyle ihtilat ederek bu suçu işlemesi gerekmektedir. Suçun faili ihtilatı bilerek ve isteyerek gerçekleştirmelidir. İhtilat kişilerle birebir görüşerek gerçekleşebileceği gibi, üç veya daha fazla kişiye mektup göndermek, telefon etmek, SMS veya e-mail göndermek suretiyle de gerçekleştirilebilir. Ancak ihtilat unsurunun gerçekleşmesi için, failin sözleri en az üç kişinin duyabileceği bir ortamda ve şekilde söylemesi yeterli olmayıp, muhatapların bizzat anlamaları ve vakıf olmaları lazımdır

İnceleme konusu somut olayda; sanığın 08/03/2018 tarihinde Şanlıurfa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi kalemine gelerek dosya ile ilgili soru sorduğu, daha sonra gerekçeli kararda yapılan bir yanlışlık üzerine zabıt katibi olan müşteki ...'yı kastederek "Gerizekalı" demesi üzerine zabıt katibi ... tarafından uyarılması üzerine kalemi terk ettiği, 13/03/2018 tarihinde mahkeme kalemine gelerek başka bir dosya ile ilgili bilgi istediği sırada müştekinin sanığa "Gerizekalı sözüyle neyi kastediyorsunuz?" diye sorduğu, sanığın cevaben "Yanlış yapan gerizekalıdır." dediği, bunun üzerine sanığa "Yani yanlış yapan gerizekalı mı oluyor?" diye sorduğu, sanığın "Evet ikinci defa yanlış yapan gerizekalı oluyor." diyerek cevap verdiği, sonrasında “Eşinle mi kavga ettin? Sinirini benden çıkarıyorsun." diyerek hakaret ettiğinin iddia olunduğu, Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nce 15/09/2021 tarih 2021/295 Esas 2021/319 Karar sayılı kararı ile gıyapta hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı 13/03/2018 tarihli olay yönünden ise iddia edilen konuşma içerikleri açısından müştekinin soyut beyanları dışında delil elde edilemediğinden bahisle son soruşturma açılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosyaya yansıyan olayda; 08/03/2018 tarihli sanığın müştekinin gıyabında hakaret ettiği iddiası yönünden sözlerin yalnızca tanık ... tarafından duyulması ve sanığın iletme kastı ile söylediğine dair delil de bulunmaması nedeni ile gıyapta hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması, 13/03/2018 tarihli olay yönünden ise müşteki,tutanak ve tanık beyanlarının birbirlerini desteklemediği anlaşılmakla sanığın atılı suçu işlediğine dair müşteki beyanı haricinde delil bulunmaması karşısında; delilleri değerlendirme hak ve yetkisi bulunan Mahkemece verilen son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair kararın usul ve kanuna uygun olduğu görüldüğünden kanun yararına bozma talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13258, Karar No: 2009/21332, Tarih: 03.11.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/13258 E., 2009/21332 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/13258 E., 2009/21332 K.**

**- HAK SAHİPLİĞİNİ İSPAT VAZİFESİ

- VADEDEN SONRAKİ CİRO**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 170 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 598 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 602 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 702 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 705 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan 27/07/2007 keşide tarihli ve 10.000,00 YTL bedelli çekin hamiline düzenlendiği görülmektedir.

Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğini ispat külfeti hakkındaki TTK'nun 598 ve 702. maddelerinde "…

… senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağı …

…" öngörülmüştür. Anılan maddeler tedavülü sona ermiş senetler hakkında uygulanmaz. Tedavülden sonraki ciroların alacağın temliki hükümlerini doğuracağı aynı yasanın 602 ve 705. maddelerinde ayrıca düzenlenmiştir. Tedavül sona erip ibraz edilen ve muhtelif cirolar görmüş senetlerde cirantalar atlanmak suretiyle müracaat borçlularına başvurularak, senet bedelinin tahsili ile ona iadesi mümkündür.

Somut olayda, takip dayanağı çekin arka yüzünün incelenmesinde, takip alacaklısı M…

….k…

… M…

… İşletmeciliği Tic.San.Ltd.Şti.'nin ciro silsilesi içerisinde yer almadığı tespit edilmiştir. Adı geçene, ibrazdan sonra yapılmış ve alacağın temliki hükümlerini doğuracak bir ciro da yoktur. Mahkemece çekin arka yüzündeki Salim Senetçi cirosunun şirketi temsile yetkili müdürün cirosu olduğundan bahisle, takip alacaklısı şirketin cirosu olarak kabulü yerinde değildir.

Kaldı ki, çekte hamil gerçek şahıs olup hükmi şahıs olan şirketin cirosuda bulunmamaktadır. O halde, İİK'nun 170/a-2. maddesi gereğince bu husus re'sen gözetilerek mahkemece takibin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/11/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9882, Karar No: 2012/3305, Tarih: 06.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9882 E.  ,  2012/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/04/2009 tarih ve 2001/1577-2009/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı banka nezdinde hesap sahibi olup, şirket ortağı olan diğer müvekkilinin imzasını taklit eden davalı şirket ortağına şirket hesabından 5.000,00 GBP ödemede bulunulduğunu, olay sebebiyle müvekkillerinin ticari itibarının sarsıldığını, davalı bankanın özen borcuna aykırı olarak gerekli araştırmayı yapmaması, diğer davalının da sahtecilik yoluyla menfaat sağlaması dolayısıyla sorumlu olduklarını belirterek 5.000,00 GBP maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, hesap sahibinin davacı şirket olup, diğer davacının taraf sıfatının bulunmadığını, paranın davalı şirket ortağı tarafından getirilen şirket yetkililerinin yazılı talimatına istinaden ödendiğini, manevi tazminat ve faiz taleplerinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davacı şirket ortağının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, müvekkilinin kimsenin imzasını taklit etmediğini, manevi tazminat koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yazılı talimatta şirket kaşesi altında atılan imzanın davacı şirket ortağının eli ürünü olmadığı, şirket zararına çekilen paradan davalı şirket ortağının sorumlu olduğu, sahte talimattaki imzaların çıplak gözle ve grafolojik inceleme olmaksızın anlaşılamaması karşısında davalı bankanın hafif de olsa bir kusurunun bulunmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı, davacı şirket ortağının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı şirket ortağı tarafından açılan davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı banka aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalı aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 36,85 TL harcın temyiz edene iadesine, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1508, Karar No: 2010/5097, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1508 E.  ,  2010/5097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.