muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9500, Karar No: 2010/16293, Tarih: 04.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9500 E.  ,  2010/16293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içersindeki Pendik Belediye Başkanlığının 23.06.2010 tarihli yazı ve eki tapu kaydına göre, davacının dava konusu taşınmazı davalı idareye sattığı anlaşıldığından yeni oluşan duruma göre karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4485, Karar No: 2012/9205, Tarih: 30.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/4485 E.  ,  2012/9205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya verilen yemek hizmeti karşılığında düzenlenen faturalardan doğan alacağın tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptali ile takibin devamına,%40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının müvekkilinden akaryakıt satın aldığını ve karşılığında verdiği yemek hizmet bedellerini mahsup ettiğini, davacıya takip miktarı kadar borçlu olmayıp müvekkilinin davalıya sattığı akaryakıt nedeniyle 8964,54 TL. alacaklı olduğunu, müvekkil şirketin ise davacıya 9120,10 TL. borçlu olduğunu, müvekkilinin muavin defterindeki kayıtlara göre davacıdan olan alacağı mahsup edildiğinde davacıya 155,16 TL. borçlu olduğunu, davacının takip konusu faturaları müvekkiline usulüne uygun tebliğ ettirmediğini, ayrıca, davacının aldığı akaryakıt bedellerini ticaret defterine kaydederek mahsup etmediğini ileri sürerek davacının müvekkilinden olan 155,16 TL.alacağının üzerinde kalan miktar yönünden davanın reddi ile müvekkili lehine %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı tarafın usulüne uygun tutulmayan ticari defter ve kayıtlarında davacı alacağının 1.816,77 TL olduğu, davacı tarafın davalıdan muhtelif tarihlerde akaryakıt satın aldığı, davacı tarafın da davalıya karşılığında yemek hizmeti verdiği, taraflar arasındaki ticari ilişkinin bu şekilde eskiden beri devam ettiği, davacı tarafından düzenlenen faturalara karşı davalının itiraz etmediği, davalı tarafın ticari defterlerini inceleme amacı ile dosyaya sunmadığı dikkate alındığında davacı tarafın davalı tarafından itiraz edilmeyen 155,56 TL'lik kısım çıktıktan sonra geriye 1661,21 TL alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne itirazın iptaline, takibin devamına, ayrıca, alacak miktarı likit olduğundan davacı yararına %40 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22378, Karar No: 2024/2812, Tarih: 05.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22378 E.  ,  2024/2812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/298 E., 2016/465 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Düşürülme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan açılan davanın, şikâyetin süresinde yapılmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; müvekkilinin şikâyet tarihine kadar sanığın hakaretlerine maruz kaldığı şeklinde, tanık C.Ş.'nin ise sanığın katılana yönelik eylemlerini 2015 yılının Mayıs ayından itibaren gerçekleştirdiği yönünde beyanda bulunmaları karşısında şikâyetin süresinde ve bu nedenle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılanın aynı apartmanda oturdukları ve aralarında apartman yönetimi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın katılana yönelik belden aşağısını ileri geri salladığı, salladıktan sonra da “O...pu.” şeklinde hitap ettiği ve “Kocan seni y...r, gel de ben seni y...m.” şeklinde hakaret içeren ifadeler kullandığı ve apartman girişine yazdığı yazıda “Lütfen ve rica dedik, kibarca ikaz ettik, bir defa kopardığın kağıdı yuvarlayıp uygun bir yere koy, senin istediğin buysa bugün sana iyilik yapacam, halen doymazsan D:13'e beklerim.” tarzında ifadeler kullandığı iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, sanığın savunmalarına göre şikâyetin süresinde olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanıklar N.Ş. ile C.Ş.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanıklar N.Ş. ile C.Ş.'nin beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Tanık C.Ş.'nin 16.06.2016 tarihli duruşmadaki beyanında; sanığın kamyonete yaslanarak ayıp yerlerini tutup devamlı sanığın balkonunda kim oturuyorsa ona hareket çektiği, bu durumu Mayıs 2015 tarihinden itibaren farkettiği şeklinde beyanda bulunması karşısında, tanığa sanığın eylemlerinin açıklattırılarak suç tarihinin net olarak tespitinden sonra katılanın 18.08.2015 tarihinde Cumhuriyet Savcılığına yaptığı şikâyetin süresinde olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sair yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3548, Karar No: 2011/5224, Tarih: 18.04.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/3548 E., 2011/5224 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/3548 E., 2011/5224 K.**

**- ALACAK TAHSİLİ**- 2547 S. YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU [ Madde 35 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 71.386,01 TL alacağın ilişik kesme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde, davalılardan A…

…. Y…

…..'in K…

…. T…

….. Eğitim Fakültesinde araştırma görevlisi iken 2547 sayılı yükseköğretim Yasası'nın 35.maddesi uyarınca lisansüstü eğitim yapmak için G…

….. Ü…

….. Fen Bilimleri Enstitüsü'nde görevlendirildiğini, yükümlünün kendi isteğiyle görevden ayrılma talebinde bulunması üzerine kadrosunun davacı üniversiteye iade edildiğini, üniversite yönetim kurulunun 18.10.2007 günlü oluruyla yükümlünün ilişiğinin kesildiğini, bu nedenle yükümlüye yapılan 71.386,01 TL masrafın sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istenilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

29.05.2007 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5662 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununda Ve Yükseköğretim Kurumları Öğretim Elemanlarının Kadroları Hakkında Kanun Hükmünde Kararname İle Genel Kadro Ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye Ekli Cetvellerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 77.maddesiyle davacı üniversitenin kurulduğu ve davalı tarafından mecburi hizmet yapmakla yükümlü bulunulan Z…

…… K…

…… Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi, davacı üniversitenin bünyesine katıldığından, davacı K…

….. Üniversitesi'nce mecburi hizmet yükümlülüğünden kaynaklanan alacak davası açmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

Davalı A…

…. Y…

…..'in Z…

….. K…

….. Üniversitesi tarafından 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere G…

… Ü…

…… Fen Bilimleri Enstitüsüne kadrosunun tahsis edildiğinde ve istifa etmesi nedeniyle ilişiğinin kesilmesinde bir şüphe yoktur.

….. Üniversitesi'nce mecburi hizmet yükümlülüğünden kaynaklanan alacak davası açmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak;

Davalı A…

…. Y…

…..'in Z…

….. K…

….. Üniversitesi tarafından 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere G…

… Ü…

…… Fen Bilimleri Enstitüsüne kadrosunun tahsis edildiğinde ve istifa etmesi nedeniyle ilişiğinin kesilmesinde bir şüphe yoktur.

Adı geçen maddeye göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir. Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme öngörülmemiştir.

Ancak taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir. Bu durumda davalı A…

…. Y…

…..'in yüksek lisans ve doktora eğitimine başlaması sırasında verdiği ve K…

….. 1.Noterliğince 13.08.1998 tarihinde düzenlediği 12056 yevmiye nolu yüklenme ve kefalet senedi hükümlerine göre sorumluluğunun tespiti gerekeceği açıktır. Adı geçen taahhütname bir bütün halinde incelendiğinde davalı hakkında taahhütnamenin 1 ve 9.maddelerinin uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Sözü edilen bu maddelerde "Kendi isteğimle öğrenimimi bıraktığım takdirde Z…

…… K…

…… Üniversitesi'nin benim için yapmış olduğu bütün masrafların %50 fazlasıyla ve her biri için tediye ve sarf tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek kanuni faizi vesair kanuni ödemelerle birlikte Z…

…… K…

…… Üniversitesi emrine hüküm istihsaline hacet kalmaksızın nakten ve defaten tediye edeceğim" şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

Buna göre davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır.

Davada ise yükümlüye Eylül 1998 ile Kasım 2007 tarihleri arasında ödenen yurtiçi maaşların tahsili istenmektedir. Bu durum karşısında mahkemece, taahhütnamenin bu hükmü dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Buna göre davalının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır.

Davada ise yükümlüye Eylül 1998 ile Kasım 2007 tarihleri arasında ödenen yurtiçi maaşların tahsili istenmektedir. Bu durum karşısında mahkemece, taahhütnamenin bu hükmü dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken kabulü şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25050, Karar No: 2014/9484, Tarih: 29.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25050 E.  ,  2014/9484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 01.10.2013

No : 2012/505-2013/475

Rucüan tazminat istemli davanın yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle isteğin kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar Avukatlarınca istenilmesi ve davalı TTK Genel Müdürlüğü Avukatınca duruşma istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.04.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. S. K. ile karşı taraf adına Av. G. B. ve temyiz eden davalı şirket adına Av. F.. P.. geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; 17.05.2010 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelirlerden oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesidir. Anılan maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Davalı TTK’ya ait maden ocağında meydana gelen grizu patlaması sonucu oluşan iş kazasında Y. Tek İnş. San. ve Tic. A.Ş. işçilerinin vefat ettiği, TTK işçilerinin yaralandıkları, hak sahiplerince Zonguldak 1. İş Mahkemesinin 2010/420 Esas sayılı tazminat davasında alınan ve Y. Tek İnş. San. Ve Tic. A.Ş.’ni %70, TTK’yı %30 oranında kusurlu bulan kusur raporu hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Sigortalının hak sahipleri tarafından, açılan tazminat davasında alınan kusur oranları kesinleşmemiş olup, Mahkemece her hangi bir kusur raporu aldırılmaksızın sigortalının açtığı tazminat davasında aldırılan kusur raporu esas alınarak karar verilmiş, olması isabetsiz bulunmuştur.

Sigortalının hak sahipleri tarafından, açılan tazminat davasında alınan kusur oranları kesinleşmemiş olup, Mahkemece her hangi bir kusur raporu aldırılmaksızın sigortalının açtığı tazminat davasında aldırılan kusur raporu esas alınarak karar verilmiş, olması isabetsiz bulunmuştur.

Aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, sigortalının hak sahipleri tarafından, açılan tazminat davasının kesinleşip kesinleşmediği, olayda yaralanan ve ölen diğer sigortalılar hakkında yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini amacıyla davacı Kurum tarafından açılan başka rücu davalarının olup olmadığı, ilgili dosyalarda tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, zararlandırıcı sigorta olayındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda varsa çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalılar avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5983, Karar No: 2016/1481, Tarih: 07.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5983 E.  ,  2016/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak vekilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, “...” adlı geminin çimento paketleme dönüşüm projesi işlerinin bir bölümünü kapsayan boru imalat, kaynak ve montaj işlerini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının davalı gemi donatanı şirketten tahsili istemlerine ilişkin olup; mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne dair verilen karar, davalı gemi donatanı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 987/1. maddesinde “Gemi bağlama limanı dışında bulunduğu sırada kaptan bu sıfatla geminin donatılmasına, yakıt ve kumanyasına, gemi adamlarına, geminin iyi halde muhafaza edilmesine ve umumi olarak yolculuğun selametle icrasına müteallik her türlü muamele ve tasarrufları üçüncü şahıslarla donatan namına yapmaya salahiyetlidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı Kanun’un 819/1. maddesinde de, geminin bağlama limanının, o gemiye ait seferlerin idare olunduğu liman olduğu ifade edilmiştir. Davacının gemide yaptığını ileri sürdüğü imalâtlar ...’nda yapılmıştır. Geminin bağlama limanı ise, ...’dır. Bu duruma göre, gemi kaptanının geminin donatılması konusunda kanundan kaynaklanan temsil yetkisinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bununla birlikte, dosyaya sunulan bilgilerden geminin kaptanının 01.04.2010 tarihinde gemiden ayrılan ... uyruklu . .. olduğu görülmektedir. Dosyada bulunan fatura üzerindeki imza, bu kişiye ait olmadığı gibi bu kişinin fatura tarihi olan 10.03.2011 tarihinde gemide bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davalı tarafça, fatura üzerindeki imzanın gemiye 27.01.2011 tarihinde katılan ... uyruklu personel ... isimli kişi olduğu ifade edilmiştir. Ancak, ... Gümrük Muhafaza Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı yazısı ekinde gönderilen listeye göre, bu kişinin gemi kaptanı olmadığı, personel olduğu ifade edilmiştir.