muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7692, Karar No: 2011/808, Tarih: 26.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7692 E.  ,  2011/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/04/2009 tarih ve 2006/6-2009/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “ST SELÇUK ve şekil”den oluşan markanın 20.05.1999 tarihinden itibaren davalı adına 35, 36 ve 39 ncu sınıflardaki hizmetler yönünden tescil edildiğini, müvekkili tarafından TPE’ye yapılan marka tescil başvurusunun davalının anılan markası nedeniyle kısmen reddedildiğini, davalının markasının müvekkilinin piyasada çok eskiden beri tanınan ve bilinen markasına iltibas teşkil ettiğini ve müvekkilinin markasının bilinirliğinden haksız olarak fayda sağladığını, bu durumun müvekkilinin zararına yol açtığı gibi marka başvurusunun da reddine neden olduğunu, müvekkilinin 1960 yılından beri ecza depoculuğu konusunda aralıksız olarak faaliyetini sürdürdüğünü, markasının esas unsuru durumundaki “Şekil ve Selçuk” ibarelerini uzun yıllardır kamuya tanıttığını, marka tescil başvurusuna konu şekil ve ibarelerin ecza depoculuğu konusunda 1974 yılından bu yana müvekkili tarafından kesintisiz olarak kullanıldığını ve kullanım yoluyla markaya ayırt edicilik kazandırıldığını, davalının tescilinin müvekkilinin “SELÇUK” ibaresine kazandırdığı tanınmışlıktan yararlanma amacına yönelik ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, “ST Selçuk” ibareli markanın hükümsüzlüğü ile marka sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin iştigal konularında 1971 yılından bu yana faaliyet gösterdiğini, 30 yılı aşkın süredir tescile konu hizmetlerde “ST SELÇUK” unvanını kullanmakta olup, bu unvanın müvekkili şirket ile özdeşleştirildiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını, müvekkilinin bugüne kadar davacının varlığından bile haberdar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin iştigal konularında 1971 yılından bu yana faaliyet gösterdiğini, 30 yılı aşkın süredir tescile konu hizmetlerde “ST SELÇUK” unvanını kullanmakta olup, bu unvanın müvekkili şirket ile özdeşleştirildiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını, müvekkilinin bugüne kadar davacının varlığından bile haberdar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından TPE YİDK kararı aleyhine Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinde görülen iptal davası sonucu verilen kararın kesinleştiği, kararın “SELÇUK” ibareli markanın taraflar arasında kullanımı, hak sahipliği, kullanım süresi ve birbirlerinin kullanımına karşı ne şekilde hareket ettikleri konularında kesin hüküm içerdiği, sözkonusu kararda her iki tarafın birbirlerinin kullanımlarına 1970 yılından bu yana katlandıkları, her iki tarafın da tacir olup, bu kadar uzun süre birbirlerinin ticari faaliyetlerinden haberdar olmadıklarını iddia etmelerinin TTK’nun 20/2 nci maddesinde tanımlanan ilkeye aykırı olduğu, tarafların birbirlerinin anılan işareti tescilsiz hizmet markası olarak kullanımlarından haberdar oldukları halde uzun süre sessiz kalmaları, her birinin diğerine bu işaretin anılan hizmetler için tescilsiz biçimde tanıtım vasıtası olarak kullanılmasına zımnen icazet verildiğinin kabulü gerektiği hususlarının yer aldığı, kesin hüküm halini alan bu kararın gerekçesinde de belirtildiği gibi her iki şirket de çok uzun yıllardan beri ticari faaliyet gösterdiklerinden 1970’li yılların başından itibaren birbirinden haberdar olduğu ya da TTK’nun 20/2 nci maddesi gereğince basiretli tacir olarak birbirlerinden haberdar olduklarının kabulünün gerektiği, her iki tarafın da “SELÇUK” ibaresini içeren karşılıklı markasal kullanımına 1970 yılından bu yana katlandıkları, bu duruma uzun süre sessiz kaldıkları için her birinin diğerinin bu şekildeki markasal kullanımına zımnen icazet verdiği, sesiz kalma yoluyla her iki tarafın da hak kaybına uğradığı, yaklaşık 30 yıllık sessiz kalma döneminden sonra bu hükümsüzlük davasının iyiniyetli görülemeyeceği, davalıya ait olup hükümsüzlüğü istenen markanın tescil tarihini 1999 olmasının sonucu değiştirmeyeceği zira tarafların karşılıklı olarak haberdar oldukları ve zımnen icazet verdikleri, rıza gösterdikleri markasal kullanımın çok eski tarihlerden itibaren sözkonusu olduğu sonucuna varılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15519, Karar No: 2016/800, Tarih: 21.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/15519 E.  ,  2016/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İcra Müdür Yardımcısı olan sanığın iddianameye konu usulsüz işlemlerinden takip alacaklısı ...'in katılan sıfatını alabilecek biçimde doğrudan zarar gördüğü, vekili Av. ...'nun ise doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu da nazara alınarak, davanın ve hükmün ...'e tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek alınacak tebligat parçaları ile bunlara dair belgelerin eklenmesinden ve temyiz vaki olursa bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere, esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3727, Karar No: 2012/2141, Tarih: 08.03.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/3727 E.  ,  2012/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 242 ada 6 parsel sayılı 25015,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tarafından davalı ... aleyhine ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan müdahalenin men’i davası dava konusu taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde davacının daha önce aynı nedenlerle açtığı dava ile, aktarılan dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine; teknik bilirkişi tarafından düzenlenen raporda koyu yeşil ile gösterilen kısmın tesciline ilişkin talebin redine, 242 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davaya konu edilen yerin dere yatağında kaldığı belirtilerek bu yer hakkında tescil talebinin reddine karar verilmiştir. Kadastro mahkemeleri hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş taşınmazlar hakkındaki davalara bakmakla görevlidir. Her ne kadar Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası, davacı ve davalıya ait taşınmazlar hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek Kadastro mahkemesine aktarılmış ise de; dava konusu yerin, tutanağı düzenlenen parseller içerisinde kalmadığı, paftasında dere yatağı içinde kalan yer içinde bulunduğu mahkemece yapılan keşifte saptanmıştır. Hal böyle olunca, hakkında tutanak düzenlenmeyen yere ilişkin uyuşmazlığın çözümünde 3402 sayılı Yasanın 25/son maddesi gereğince kadastro mahkemesinin görevli olmaması nedeniyle mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken temyize konu bölüm hakkında davanın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14954, Karar No: 2019/9004, Tarih: 27.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14954 E.  ,  2019/9004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, 6136 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar vermek suçundan dolayı tayin edilen 1320 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde;

03/03/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 11/03/2015 tarihinde temyiz eden müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

IV-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan dolayı kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun savunmasında olayı hatırlamadığını, Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde beyninden şok yediğini belirtmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun TCK’nun 32. maddesi gereği bir hastalığı bulunup bulunmadığın dair sağlık kurulu raporu aldırıldıktan sonra hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14263, Karar No: 2017/5787, Tarih: 12.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/14263 E.  ,  2017/5787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ... Hastanesi ... Uygulama ve Araştırma Merkezi Başhekimliği ve ... aleyhine 14/03/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, doktor hatası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin kızının kazada yaralanması nedeniyle kolunda kırık meydana geldiği için davalı ... Üniversitesi ... Uygulama ve Araştırma Hastanesine gittiğini, davalı doktor tarafından yanlış tedavi uygulandığını belirterek hatalı tedavi nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece; Adli Tıp Kurumundan alınan rapor uyarınca, davalı doktorun dikkat ve özen borcunu yerine getirmesi, tazmin sorumluluğunun şartlarının oluşmaması nedeniyle hakkındaki dava reddedilmiş, davalı ... Üniversitesi Hastanesi ise, adam çalıştıranın sorumluluğu hükümlerine göre sorumlu tutulabilecek ise de, istihdam ettiği doktorun eylemleri nedeni ile tazmin sorumluluğu doğmadığından bu davalı yönünden de tazminat sorumluluğunun şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

1- Davalı, ... Üniversitesi ... Uygulama ve Araştırma Hastanesi yönünden;

Davalı hastane bir kamu kurumu olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davacı, davalı üniversite hastanesinde yapılan yanlış ve hatalı tedavi sonucunda kızının zarara uğradığını ileri sürmektedir. O halde istem 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluşturmaktadır ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir.

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden araştırılır (HMK 114,115/1).

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevli olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

2- Davalı doktor ... yönünden ise;

Mahkemece, benimsenen Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca vekil sıfatıyla hareket eden doktorun hastanın tedavisinde gerekli dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiği, meydana gelen rahatsızlığın olası bir durum olduğu belirtilmiş bu nedenle tazmin sorumluluğunun şartlarının oluşmaması nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

2- Davalı doktor ... yönünden ise;

Mahkemece, benimsenen Adli Tıp Kurumu raporu uyarınca vekil sıfatıyla hareket eden doktorun hastanın tedavisinde gerekli dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirdiği, meydana gelen rahatsızlığın olası bir durum olduğu belirtilmiş bu nedenle tazmin sorumluluğunun şartlarının oluşmaması nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Davaya konu edilen olayda, davacı, davalı doktorun hatalı ve yanlış tedavisinden dolayı kızının kolunda açılanma meydana geldiğini iddia ettiğine göre, Anayasa'nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 13/1. maddesi gereğince adli yargı yerinde davalı doktor ...'a yönelik açılan davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmesi gerekir.

Mahkemece açıklanan yasal düzenleme gözetilerek, davalı doktor hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddedilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1517, Karar No: 2015/8334, Tarih: 21.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1517 E.  ,  2015/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait 4 adet aracın satışı sonucu şikayet edilenin alacaklı olduğu ...İcra Müdürlüğü'nün 2009/34431 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, ilk haczin kendi takibine ilişkin ... İcra müdürlüğü'nün 2009/11384 esas sayılı dosyasında konulmuş olması nedeniyle sıra cetvelinin bu dosyada düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelini iptalini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin ilk kesin haczi koyan icra müdürlüğünce düzenlenmesi gerektiği, satışı yapılan araçlardan 34 09 1430 ve 34 09 1434 plakalı araçlara ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/11384 esas sayılı dosyasında, 34 09 1436 plakalı araca ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/12849 esas sayılı dosyasında, 34 09 1438 plakalı araca ise ... İcra Müdürlüğünün 2009/10444 esas sayılı dosyasında ilk kesin hacizlerin konulduğu, bu takiplerin tümünde şikayetçinin alacaklı olduğu, bu nedenle sıra cetvelinin bu dosyalarda düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne, İstanbul 11 İcra Müdürlüğü'nün 2009/34431 esas sayılı dosyasında düzenlenen 16.02.2012 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle kararın gerekçesinde "... İcra Müdürlüğü'nün 2009/11384" ibaresi yerine "... İcra Müdürlüğü'nün 2009/11134" ibaresinin maddi hata sonucu yazılmış olmasına göre şikayet edilen vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Dava dışı...'in, satışları sonrası sıra cetveli düzenlenen araçlara konulan hacizlerden dolayı şikayetçi aleyhine ... icra Mahkemesi'nin 2009/1558 esas sayılı dosyası ile istihkak iddiasıyla dava açtığı, mahkemece davada karar verildiği ancak kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır. Bahsi geçen davanın sonucu, işbu davaya konu sıra cetvelindeki şikayetçi ve şikayet edilenin hacizlerinin geçerliliğini etkileyeceğinden, istihkak davasının sonucu beklenilip burada verilecek karara göre bir hükme varılması gerekirken, davanın sonuca etkili olmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet edilen vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayet edilen yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9762, Karar No: 2022/3857, Tarih: 21.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9762 E.  ,  2022/3857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Şırnak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2020 tarih ve 2020/75 - 2020/336 sayılı kararı

Suç : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

Hüküm : 1-TCK’nın 302/1, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1 maddeleri ile TCK’nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

2-TCK’nın 109/2-3, 43/2. maddesi delaletiyle 43/1, 3713 sayılı Kanunun 4, 5/1 maddeleri ile TCK’nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

3-TCK’nın 116/4, 119/1-a,c,d, 3713 sayılı Kanunun 4, 5/1 maddeleri ile TCK’nın 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin, ilk derece ve bölge adliye mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her Devlet siyasal fonksiyonunun gereği olarak, ülke, egemenlik ve millet/ulus unsurlarını, Anayasal düzenini ve bu düzenin işleyişini koruma altına alır. 5237 sayılı TCK’nın 302. maddesinde düzenlenen "Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak" suçunun konusunu da, devletin ülkesi, egemenliği ve milli birliği oluşturmaktadır.

Suçla korunan hukuki değer, devletin ülkesinin bütünlüğü ve egemenliğidir.

Suç, 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi gereğince mutlak terör suçudur.

Kanun gerekçesinde de ifade edildiği üzere bu suçun oluşabilmesi için belli amaca yönelik fiillerin işlenmesi gerekir. Bu amaç, madde metninde;

1-Devletin topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir Devletin Egemenliği altına koymak,

2-Devletin birliğini bozmak,

3-Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak,

4-Devletin bağımsızlığını zayıflatmak olarak belirlenmiştir.