muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1046, Karar No: 2025/8275, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/1046 E.  ,  2025/8275 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1744 E., 2022/1612 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/7 E., 2020/114 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40006, Karar No: 2015/15858, Tarih: 05.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40006 E.  ,  2015/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürülenen çocuğa isnat edilen suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son. maddelerinde öngörülen cezasının alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan mahkemece alınması gerektiği gözetilmeyerek, savunmalarının talimat yoluyla aldırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

2) Kabule görede;

a) Silahtan sayılan "neşter" ile müştekiyi yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden temel cezanın belirlenmesi,

b) TCK'nin 86/2. maddesine göre belirlenen 8 ay hapis cezası üzerinden TCK'nin 86/3-e maddesinden yarı oranında artırım yapıldığından 12 ay hapis cezası bulunması gerekirken yazılı şekilde 16 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

c-Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3.maddesine göre belirlenen deneme süresinin ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

d) Suça sürüklenen çocuğun savunmasının müdafi eşliğinde alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

e) Mağdur ...'in kolluk beyanında olay anında arkadaşı ... 'un yanında bulunduğunu, esasen suça sürüklenen çocuğun ...'a saldırdığını, kendisinin aralamak için müdahale ettiğinde suça sürüklenen çocuğun ...'ı bırakıp neşterle yüzünü kestiği ve sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini, ''suça sürüklenen çocuğun da ifadelerinde olay öncesi mağdur ...'in kendisine hakaret edip, neşterle yaralamak için saldırdığını, kendisini korumak için neşterle mağdur ...'e vurduğunu'' beyan etmesi karşısında, ... 'un adresi tespit edilerek tanık sıfatı ile ifadesi alınıp, suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı kararda tartışılmadan eksik kovuşturma ile hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/20523, Karar No: 2007/24006, Tarih: 24.12.2007

12. Hukuk Dairesi 2007/20523 E., 2007/24006 K.

**12. Hukuk Dairesi 2007/20523 E., 2007/24006 K.**

**- TEBLİĞE MUTTALİ OLMAK

- USULSÜZ TEBLİGAT**- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 21 ]

- 7201 S. TEBLİGAT KANUNU [ Madde 32 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 66 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 68 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 69 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluya gönderilen örnek 13 numaralı tahliye ihtarlı ödeme emri, 20.07.2007 tarihinde ve 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesi uygulanmadığı için; yani, muhatabın tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği Tüzüğün anılan maddesinde sayılan kişilerden sorulup saptanmadan ve bu husus tebligat parçasına yazılıp usulen tevsik edilmeden 21. maddeye göre yapılan tebligat usulüne uygun bulunmamaktadır (HGK'nın 29.12.1993 tarih ve 1993/18-778 E., 876 K.), (HGK'nın 18.04.2001 tarih, 2001/6-386 E., 389 K.).

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesinde, (tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunur.) hükmüne yer verilmiştir. Borçlu, 23.08.2007 tarihli hacizle takipten haberdar olduğuna göre 29.08.2007 tarihinde harçlandınlan dilekçesiyle mahkemeye yaptığı başvurusu yasal (7) günlük sürededir.

7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi gereğince muhatabın usulsüz tebliği öğrendiği tarihten itibaren takibin şekline göre İcra Dairesine İtiraz etmemiş olması, tebligatın usulsüzlüğünün tespiti halinde mal beyanında bulunma tarihi ve takip kesinleşmeden haciz konulamayacağı cihetle; varsa, hacizlerin kaldırılması sonucunu doğuracağından, borçlunun hukuki yararının da bulunması nedeniyle, mahkemece şikayetin incelenmesine engel teşkil etmez (HGK 27.06.2001 tarih ve 2001/12-543 E., 560 K.).

O halde, şikayet kabul edilerek 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi de gözetilip ödeme emri tebliğ tarihinin düzeltilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Sonuç: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/215, Karar No: 2009/267, Tarih: 17.11.2009

**Ceza Genel Kurulu         2009/YYB-215 E.  ,  2009/267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname : 2009/172848

Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu

4128 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. mad¬deleri kapsamında kaldığı gerek¬çesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahke¬menin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanığın suç işleme¬sinden sonra yürürlüğe girdiğini belirte¬rek karşı görevsizlik kararı ver¬miştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Ceza Genel Kuruluna gönderil¬mekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanığa yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olma¬dıkları halde, yaptırım uygu¬lama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makam¬lardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görev¬sizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdii ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kuru¬munun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluştur¬duğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yap¬tırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştur¬sun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belir¬leme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırıl¬masına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

SONUÇ  :

Açıklanan nedenlerle;

1- Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.07.2006 gün ve 413-275 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

2- Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.11.2009 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4022, Karar No: 2019/1029, Tarih: 20.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4022 E.  ,  2019/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 155/2, 168/1, 62, 52/2, 53 ve 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 26/04/2012 ile 15/11/2012 tarihleri arasında katılan Antalya Ulaşım Hizmetleri Petrol Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin şehir içi ulaşımını sağlayan otobüslerinde şoför olarak çalıştığı, sanığın suç tarihinde sevk ve idaresinde bulunan 07 ECP 21 plakalı otobüse binen toplam 79 yolcudan biniş ücreti almasına rağmen her biniş ücreti için sisteme okutması gereken yetkili kartını sisteme okutmadığı ve bu suretle 79 yolcudan almış olduğu ücretleri hesap kesiminde çalıştığı katılan şirkete de teslim etmeyerek üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında; kalabalık grup bir anda otobüse bindiğinde bazen gözünden kaçtığını, bazen de yığılma olduğu için alamadığını, okutma işleminin gün sonunda yapılan hesap sonrasında toplu olarak yapıldığını, bu durum kendisine sorulduğunda unuttuğunu ve derhal okutacağını ve maaşından kesilmesini istediğini beyan ettiğini ve paranın maaşından kesildiğini, bu işi yapması için ayrıca muavin olmadığını, kendisinin hem şoförlük hem de para toplama işi yaptığını, trafiği sıkıştırmamak için paraları aldığı halde sisteme o an girmediği ve çalıştığı süre içerisinde gün sonunda giriş yaptığının da olduğunu ve suç kastı ile hareket etmediğine ilişkin beyanı, alınan bilirkişi raporu ve kamera kayıt izleme formunda; sanığın mesai saatleri içerisinde araca binen kişilerden bir kısmı için biniş anında kartı okuttuğu bir kısmı için okutmadığının ve suç tarihinde saat 22.10'da savunmasında belirttiği gibi 31 adet kartı ile çekim yaptığına ilişkin tespit, suça konu bilet bedelinin sanık tarafından ödendiğine ilişkin fatura ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suç kastıyla hareket ederek üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4489, Karar No: 2021/6333, Tarih: 31.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/4489 E.  ,  2021/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...'ün doktor olarak görev yaptıkları, sanık ...’ün ... isimli hasta hakkında herhangi bir muayene işlemi yapmadığı halde 29/01/2009 tarihinde içeriği itibariyle gerçeğe aykırı reçete düzenlediği, sanık ...’nun ... isimli hasta hakkında herhangi bir muayene işlemi yapmadığı halde 30/03/2009 tarihinde içeriği itibariyle gerçeğe aykırı reçete düzenlediği, sanık ...’ün ise ... isimli hasta hakkında herhangi bir muayene işlemi yapmadığı halde 23/06/2009 tarihinde içeriği itibariyle gerçeğe aykırı reçete düzenlediği, bu reçetelerin eczacı sanık ...'e ait eczane kayıtlarına işlenmek suretiyle katılan kuruma faturalandırdığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Sanıklar hakkında görev yaptıkları süre içerisinde tek bir hasta adına yazılan reçetenin sahte olduğu iddiası ile kamu davası açıldığı, çok sayıda hasta muayene eden bir doktorun muayene ettiği bütün hastalarını ve çok sayıda reçete kabul eden bir eczacının bütün reçeteleri ve reçetelerde yazılı ilaçları kimin aldığını hatırlamasını beklemenin mümkün olamayacağı, yaşlılıkları, meşguliyetleri ve diğer mazeretleri sebebiyle hastaların eczaneye gitmeden aile fertlerine ve tanıdıklarına ilaç aldırmalarının yaygın karşılaşılan bir durum olduğu, yıllarca mesleğine hizmet etmiş olan eczacı ve doktorların tek bir reçete üzerinden kamu kurumuna yönelik olarak dolandırıcılık ve sahtecilik kastı ile hareket etmiş oldukları şeklindeki iddianın adalete ve hakkaniyete uygun olmadığı anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 31/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1065, Karar No: 2012/8259, Tarih: 19.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1065 E.  ,  2012/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14132, Karar No: 2018/5047, Tarih: 10.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/14132 E.  ,  2018/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı;...Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi'nin ... nolu su aboneliğinin su sayacının 2012 yılının Aralık ayından itibaren arızalı olduğu, 2013 yılı Ocak, Şubat, Mayıs, Haziran, Eylül, Ekim, Kasım ve 2014 yıllarında Ocak, Şubat, Mayıs, Haziran aylarına ait gönderilen faturalarda saatin bozuk olması nedeniyle tüketim miktarının sıfır (0) olarak görülmesine rağmen, belirtilen aylar için 87.093,60 TL su bedeli tahakkuk ettirildiğini ve bu bedelin ödendiğini, ancak okulun sayacı okunmayan 12 aylık dönemine ait tahakkuk ve tahsil edilmesi gereken su bedelinin 22.320 TL olabileceğini, fazla ve haksız yapılmış 64.773.60 TL bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı; alacağın zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın dava konusu edilen dönemlerde sarf miktarının sıfır yazdığını belirterek sayaçların bozuk olduğunu kabul ettiklerini, zira bahsedilen aylarda okulun açık olduğu eğitim, öğretim faaliyetlerinin devam ettiği açık bir şekilde ortada iken su kullanımı olmadığından bahsedilemeyeceğini, haklı bir nedenle belediyenin su faturası kestiğinden faiz istenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davaya konu 41.612,60 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, Fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1) 3533 Sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmünce “umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle, sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan dava ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir.” Davada, taraflar, 3533 Sayılı Kanun’un 1.maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanunun 2570 sayılı Kanun ile değişik 4.maddesi gereğince ''Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.'' düzenlemesi mevcuttur.Somut olayda; davanın tarafları İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile ... olup, 3533 sayılı yasa kapsamında kalan kamu kuruluşlarındandır.O halde Mahkemece; tarafların sıfatı ile 3533 Sayılı Yasa'nın 1 ve 4.maddeleri dikkate alınarak taraflar arasındaki davanın hakem sıfatı ile görülmesi gerektiği ve davanın görüldüğü yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından davaya bakılarak 3533 sayılı kanun hükümlerine uyarınca tahkim usulüne göre Hakem Sıfatıyla çözümlenip 6100 sayılı ...nun 297/1.maddesi uyarınca da gerekçeli karar başlığında hükmün hangi sıfatla verildiğinin belirtilmesi gerekirken, talebin genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

2) Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince taraflar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.