muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3347, Karar No: 2022/3899, Tarih: 24.05.2022

3. Sanık müdafiinin, Adlî Tıp Kurumundan temin olunan raporda, yaralanmanın ne şekilde duyu ya da organlardan birisinin zayıflamasına neden olduğu hususumda tıbbî açıklamalara yer verilmemesi nedeniyle raporun yetersiz olduğuna ilişkin temyiz sebepleri yönünden; Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 05.01.2016 tarihli adlî muayene raporunun, adlî tıp kriterleri ve Dairemizin süreklilik gösteren içtihatlarına uygun olarak olay tarihi üzerinden en az 18 ay geçtikten sonra mağdura ait tüm tedavi evraklarının, film ve grafileri ile geçici raporlarının tetkiki ve mağdurun bizzat muayene edilmesi neticesinde tanzim olunduğu ve mağdurun, "yürümede, oturma ve kalkmada zorluk çektiği, sağ ayakta hafif derecede düşük ayak olduğu" belirlendiğinden organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olduğu belirtilmekle, söz konusu adlî muayene raporunda herhangi bir yetersizlik bulunmadığı saptandığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenen "2 yıl 18 ay" hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulandığında belirlenmesi gereken ceza miktarı "2 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezası iken hesap hatası neticesinde "1 yıl 19 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi, bu miktar üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca (1/6) oranında takdiri indirim sebebi uygulandığında hükmedilmesi gereken ceza miktarı "2 yıl 2 ay 7 gün" hapis cezası iken hesap hatası neticesinde "1 yıl 14 ay 7 gün" hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatı karşısında aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eleşkirt Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/375 Esas, 2021/63 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/484, Karar No: 2019/5688, Tarih: 23.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/484 E.  ,  2019/5688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/737 esas, 2017/757 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30/01/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 04/01/2017 tarihli ve 2016/38498 soruşturma, 2017/8 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 28/01/2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

2- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın gereğinin ifası için 11/01/2017 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 17/01/2017 tarihli çağrı yazısının sanığa 26/01/2017 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması üzerine 09/02/2017 tarihli ısrar etmiş sayılacağı ihtarını içeren uyarı yazısının 20/02/2017 tarihinde tebliğ edildiği, 22/02/2017 tarihinde müdürlüğe başvurduğu, yükümlü bilgilendirme formu imzalatılarak denetim planı hazırlandığı, 15/03/2017 tarihli 1.bireysel görüşmesine ve aynı tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katıldığı, 05/04/2017 tarihli 2.bireysel görüşmesine ve aynı tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 11/04/2017 tarihli kararı ile uyarılmasına karar verildiği, 20/04//2017 tarihli uyarı yazısının 26/04/2017 tarihinde yükümlüye bizzat tebliğ edildiği, 12/05/2017 tarihli seminere ve görüşmesine katıldığı, ancak 09/06/2017 tarihli seminere ve aynı tarihli vaka sorumlusu ile olan görüşmesine katılmaması üzerine, İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 15/06/2017 tarihli kararı ile dosyanın kapatılarak 19/06/2017 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak, 11/07/2017 tarihli 2016/38498 soruşturma,2017/6128 esas ve 2017/4781 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak, 11/07/2017 tarihli 2016/38498 soruşturma,2017/6128 esas ve 2017/4781 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1-4-a ve 53.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4- Yapılan yargılama sonucunda kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/737 esas, 2017/757 sayılı kararı ile “…Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gecikmesinin ve gecikmeye bağlı katılmamasının kasti bir durum arz etmediği, beşeri bir hata olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına, tedbirin infazının devamına karar verildiği, kararın 27/10/2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, kararın infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın yükümlülüklerini yerine getirmesi üzerine 17/08/2018 tarihinde kararın infazının tamamlandığı,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/01/2017 tarihli ve 2016/38498 soruşturma, 2017/8 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 11/07/2017 tarihli ve 2016/38498 soruşturma, 2017/6128 esas, 2017/4781 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/737 esas ve 2017/757 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılmasında isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/737 esas, 2017/757 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler karşısında somut olayda mahkemece, kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar:

D-)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2017 tarihli ve 2017/737 esas, 2017/757 sayılı kararının .5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10029, Karar No: 2017/4755, Tarih: 19.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10029 E.  ,  2017/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

...- Davaya konu edilen 135 ada ..., 27 ve 28 parsel sayılı taşınmazlarda 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi uyarınca düzeltme işlemi yapılıp yapılmadığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak düzeltme işlemi yapılmış ise 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesine göre yapılan işleme ilişkin düzeltme formu, düzeltme kararı, kararın tebliğine ilişkin tebliğ tebellüğ belgeleri ve ölçü krokilerinin onaylı suretlerinin,

...- Çekişmeli 135 ada ..., ..., ..., ... ve 29 parsel sayılı taşınmazlarda .... Kadastro Müdürlüğü tarafından ........2014 tarih ve 36 sayılı karar ile 3402 sayılı Kanun'un 41. maddesi gereğince düzeltme yapıldığının anlaşılmasına göre; anılan düzeltme işlemine ilişkin olarak düzeltme formu, düzeltme kararı, kararın tebliğine ilişkin tebliğ tebellüğ belgeleri ve ölçü krokilerinin onaylı suretlerinin,

...- 135 ada ..., ..., ..., ..., ..., 27, 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazlar hakkında uygulama kadastrosu yapılıp yapılmadığı araştırılarak yapılmış ise uygulama kadastro tutanaklarının ve uygulama paftasının onaylı suretlerinin,

...- 135 ada ..., ..., ..., ..., ... ve 27 parsel sayılı taşınmazların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ....06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7345, Karar No: 2006/8765, Tarih: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7345 E.  ,  2006/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilmiş hükmü davalı temyize getirmiştir.

Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi raporunda dava konusu taşınmazın durumu incelenmiş; 1951 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman tahdit sınırları dışında kaldıgı, 1992 yılında yapılan aplikasyon ve 2B çalışmasında ise orman sınırları içerisinde kaldığı raporun sonuç kısmında da taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği, bu haliyle raporun gerekçe kısmı ile sonuç kısmı arasında bir çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu bu yönü ile eksik olup orman mühendisi bilirkişinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı, bir kısmı orman ise orman olan ve olmayan yeri belirleyerek infaza elverişli krokide göstermesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4346, Karar No: 2007/6233, Tarih: 02.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4346 E.  ,  2007/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Bursa Yıldırım Belediye Başkanlığı ile davalı ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Bursa 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 4/10/2006 günlü ve 2006/76-443 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 22/3/2007 günlü ve 2006/10850-2007/2543 sayılı ilama karşı davalılar vekilleri tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Karar düzeltme isteminde bulunan davalılar vekilinin dilekçesi ile dava dosyası birlikte incelendiğinde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu yer ile mukayeseye esas alınan somut emsalin karşılaştırılmasında bariz hatalar yapıldığı ayrıca dava konusu taşınmaz 3. derece doğal sit alanında kaldığı halde bozma kararının 1. bendine yanlışlıkla 1. derece sit alanı olarak yazıldığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 22.03.2007 tarih 2006/10850 Esas-2007/2543 Karar sayılı bozma ilamının 1 nolu bendinin birinci satırında yer alan "1.derece" ibaresi yerine "3.derece" ibaresinin yazılması; 2. bentten sonra gelmek üzere "3-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş, ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmesi gerektiğinin düşünülmemesi," ifadesinin bozma kararına eklenmesi suretiyle kararın düzeltilmesine ilamdaki diğer hususların aynen muhafazasına, karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 02.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5072, Karar No: 2018/14891, Tarih: 19.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5072 E.  ,  2018/14891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi gereği açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu verilen hüküm; davacı erkek tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 21.11.2016 tarihli ilamı ile davacı erkeğin temyizi sebebiyle, anlaşmalı boşanma yönündeki iradesinden rücu ettiği, davanın çekişmeli boşanma davası olarak görülmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuş, bozma sebebine göre, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Dairemizin bu bozma kararı ile ilk verilen hüküm tüm yönleri bakımından tamamen ortadan kalkmıştır. Mahkemece bozma kararına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda "boşanma kararının 14.03.2016 tarihinde kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir. Bu durumda mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereklerinin yerine getirilmediğinin kabulü gerekir. Mahkemece, boşanma yönünden kararın kesinleştiğinden bahisle bozma sonrası verilen 22.02.2018 tarihli ikinci kararda boşanmaya ilişkin yeniden hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3433, Karar No: 2025/1184, Tarih: 17.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3433 E.  ,  2025/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/350 E., 2023/67 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulü, kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı ... vekili, davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mersin ili Silifke ilçesi Mara Mahallesinde 766 sayılı Tapulama Kanunu (766 sayılı Kanun) kapsamında 1974 yılında yapılıp kesinleşen kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmazların sınır anlaşmazlığı nedeniyle tescil harici bırakıldığı 16.06.2016 tarihli fen bilirkişi raporunda ifade edilmiştir.

Davacı vekili, 10.07.2008 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri ... (...) köyünde yaklaşık onbeş dönüm ve otuzbeş dönümlük iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu, 1937 tarihli vergi kaydı bulunduğunu iddia ederek, Medenî Kanunu'nun 713 üncü maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemiştir.