muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/23457, Karar No: 2008/19823, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23457 E.  ,  2008/19823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.   O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17010, Karar No: 2017/15, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17010 E.  ,  2017/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/93, Karar No: 2009/8996, Tarih: 07.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/93 E.  ,  2009/8996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin daha önce depo olarak kullandığı bölümü ütü- paket kullanım amaçlı faaliyete geçirmek için 05.11.2006 tarihinde ...’a başvuruda bulunduğunu, 21.11.2006 tarihinde ... yetkililerince işyerinde kullanılan sayaçlarda yapılan kontrol sırasında tespit olunan eksikliklerin bir tutanakta bildirilmesi sonrası ayrıca kaçak elektrik kullanım tutanağı düzenlendiğini, ancak müvekkili şirkette kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığını, ek tüketim faturası olarak tahakkuk ettirilen 18.462.00 YTL cezaya itiraz ettiklerini, bir sonuç alamadıklarını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacı şirket ile 27.11.2000 tarihinde abonelik sözleşmesi yapıldığını, 21.11.2006 tarihinde davalı kurum elemanlarınca yapılan kontrolde harici bir hattın varlığının tespit edildiğini, davacının iddia ettiği gibi tutanağa haberi olmadan bir not düşülmesinin söz konusu olamayacağını, kaçak elektrik tutanağında davacı şirket yetkilisinin imzasının da bulunduğunu, ayrıca kontrol sırasında sayaç üzerinde mevcut mühründe farklı olduğunun tespit edildiğini, bunun da sayaca müdahale edildiğini gösterdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre 28.11.2006 tarihli 1.295.65 YTL tutarlı kaçak elektrik fatura bildiriminin usul ve mevzuat esaslarına uygun olarak düzenlendiği, taraflar arasındaki ihtilafın kaçak elektrik kullanım fatura bedeli olan 1.295.65 YTL asıl alacak tutarı haricinde “geriye dönük ek tüketim faturası” tanzimine dair şartların mevcut olup olmadığı noktasında toplandığı, 93 nolu mührün ölçü para kapağında bulunduğu, bu durumun davalı kurumun savunmasında da belirtildiği, savunmada ayrıca sayaç mühürlerinin davacı şirketin aboneliğinin ardından 01.12.2000 tarihinde sayacın mühürleme işleminin yapıldığı ve ilgili tutanakta gerekli kontrollerin yapılarak 303 nolu pens ile mühürlendiğinin belirtildiği, bu ifade itibariyle 303 nolu pense ait sayaç mührü ile para üzerinde varlığı saptanan 93 nolu pense ait mührün yerlerinin farklı olduğunu teyit etmesi itibariyle mühür farklılığından söz etme olanağının ortadan kalktığı, her ne kadar pano üzerinde varlığı saptanan 93 nolu mührün sahte olduğuna dair somut bir kanıt bulunmamakla

birlikte bir an için bu durumun doğruluğu düşünüldüğünde bu usulsüzlüğün her ay düzenli olarak yapılan endeks okuma işlemi sırasında çıplak gözle ilk bakışta anlaşılabilmesinin mümkün olacağı ve dolayısıyla geriye dönük bir yıllık sürede aylık okuma işlemlerinde görülememiş olmasını açıklayan bir değerlendirme bulunmadığından anılan süre zarfında doğru bilgi ve belgelerin bulunmadığı kabul olunarak ek tüketim faturasının iptalinin gerektiği ve davacının 16.017.30 YTL ek tüketim faturasından borçlu olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince, menfi tespit davası devam ederken davacı yanca yapılan ödemeler yönünden İİK.’nun 72. maddesi uyarınca davanın istirdata dönüşeceği gözetilmeden ve mahkemece bu konuda bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 07.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13394, Karar No: 2015/1433, Tarih: 10.02.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13394 E.  ,  2015/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.03.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; alacak isteminin kabulüne dair verilen 06.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 10.02.2015 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, davacılar tüketici olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

10.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5220, Karar No: 2013/6760, Tarih: 04.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5220 E.  ,  2013/6760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, sıra cetveline konu borçlu şirkete ait taşınırların müvekkili tarafından 20.11.2012 tarihinde haczettirildiğini, bu mahcuzların şikayet olunanın haczettirdiği mallar arasında yer almamasına ve ayrıca şikayet olunanın haciz tarihinin müvekkilinin haciz tarihinden sonra olmasına rağmen sıra cetvelinde müvekkilinin sonra gösterildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; her iki takibin kambiyo takibi olması nedeniyle İİK'nın 100. maddesindeki belgelerden olmadığı, ihtiyati haciz kararı daha önce kesin hacze dönüşmüş olması nedeniyle ilk haczin, şikayet olunan alacaklının olduğu, şikayet dilekçesinde satışı yapılan menkullerin haczedilen menkullerle aynı olmadığı iddia edilmiş ise de bu hususların haciz tutanağı ve satış tutanakları incelendiğinde doğru olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13215, Karar No: 2015/16985, Tarih: 15.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/13215 E.  ,  2015/16985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tekirdağ İş Mahkemesi

Tarihi : 18.03.2015

No : 2014/718-2015/87

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16792, Karar No: 2009/2155, Tarih: 16.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/16792 E.  ,  2009/2155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Mardin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :20.4.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Türk Medeni Kanununun 129. maddesinde belirtilen evlenme engeli nedeniyle Türk Medeni Kanununun 145/4.maddesi gereğince mutlak butlan nedeniyle evliliğin iptali istemine ilişkindir.

Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında resen göz önüne alınır. Cumhuriyet Savcısı tarafından açılan davanın davalıları evli görünen eşlerdir. Davalı olarak gösterilen Nüfus Müdürlüğünün bu davada taraf ehliyeti yoktur. Mahkemece davalı Nüfus İdaresi hakkındaki davanın husumet ehliyeti nedeniyle reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.02.2009 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/415, Karar No: 2011/11446, Tarih: 12.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/415 E.  ,  2011/11446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 105 ada 48, 49, 50, 51, 109 ada 4, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 22, 23, 25, 27, 29, 43, 44, 48, 49, 50 ve 110 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, Nisan 1970 tarih 10 ve 11 numaralı fıstıklık cinsli tapu kayıtları revizyon gösterilerek fıstıklık niteliğiyle ve asliye hukuk mahkemesinde davalı olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tesbit tutanakları düzenlenip kadastro mahkemesine gönderilmiştir. Davacı ... Yönetiminin Nisan 1970 tarih 10 ve 11 numaralı tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazların orman olduğundan tapuların iptali konusunda ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/174 sayılı dosyasında açtığı davada, çekişmeli taşınmazların tesbit tutanaklarının düzenlenmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dava dosyası kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hükmün davalı gerçek kişiler ile müdahil ... (...) vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27/02/2006 tarih, 2006/1689- 2397 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma ilamında “ Kural olarak; Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiği, somut olayda; Orman Yönetimi, orman iddiası ile dava açtığına göre çekişmeli taşınmazların orman ya da orman toprağı sayılan yerlerden olup olmadığının en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planının yerine uygulanması suretiyle belirleneceği, mahkemece bilgisine başvurulan orman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazların % 12 ila 45 eğimli memleket haritasında yeşil renk ile boyalı çalılık ve yapraklı ağaç işaretiyle belirtilen alan içinde kaldığı, taşınmazların bir kısmının aşı yaşı 10 ila 70 arasında değişen aşılanmış menengiç ağaçları ve antepfıstığı ağaçları ile kaplı olduğu, bir kısmında ise orman ağaçları bulunduğu, bir kısmında da bahçe tarımı yapıldığı, bazı bölümlerin taşlık ve kayalık yapıda, orta derinlikte 4. sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu bildirilmişse de eski tarihli hava fotoğraflarında taşınmazlar üzerindeki ağaçların ağırlıklı olarak orman ağacı mı? yoksa meyve ağacı mı olduğu açıklanmadığı gibi, taşınmazlara ait fotoğraflarda taşınmazların eğimi düşük düz arazi görünümünde olduğu halde taşınmazların her tarafının mı yüksek eğimli olduğu, eğimi az olan bölümlerin oranının ne olduğununun da bildirilmediği, Çam, Ladin, Gürgen, Meşe, Kayın gibi ağaçlar asıl orman ağacı olmakla birlikte, meyveli-meyvesiz fıstık çamı, palamut meşesi, aşısız kestane, kavak, söğüt, kızılağaç, akasya, okaliptüs ağaçları ile aşılı ve aşısız zeytinliklerle, yabani veya aşılanmış fıstık, sakız ve sakız nevileri olan menengiç, buttun, yabani sakız, (mezdeki sakızı) adi sakız, Filistin Sakızı ve harnup ağaçlarının da orman örtüsü olduğu, bu gibi yerlerin 6831 sayılı Yasanın 1/I

. maddesi gereğince toprağıyla birlikte orman sayıldığı, 4785 sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince sahipli yani tapulu olmak koşuluyla fıstık çamları ve palamut meşelikleri ve yine 6831 sayılı Yasanın 1/H maddesindeki ayrıcalık nedeniyle “sahipli arazide ve muhitin özelliklerine göre yetişmiş veya yetiştirilecek olan fıstık çamlıkları ve palamut meşelikleri dahil olmak üzere her çeşit meyveli ağaç ve ağaççıklar” ve aynı yasanın 1/I maddesi gereğince sahipli arazide aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet ormanlarından ayrılmış ve imar, ıslah ve temlik koşulları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Yasada sayılan yabani veya aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar 6831 sayılı Yasanın 1/I. maddesi kapsamı dışında olup orman sayılmadıkları, ne var ki; bu ayrıcalığın ana koşulunun (...sahipli arazi...) kavramı olup, bunun da cinsi yasada yazılı ağaç nitelikli tapuda kayıtlı taşınmazı ifade ettiği, davacıların dayandığı ve çekişmeli parsellere revizyon gören Nisan 1970 tarih 10 ve 11 nolu tapu kayıtlarının da fıstıklık niteliğinde olduğu, ayrıca, vergi kayıtları yasada öngörülen sahiplilik belgesi olmamakla birlikte, zilyetliğin ve taşınmazların niteliğini belirlemede yan delil olması nedeniyle dayanak 18 ve 21 tahrir nolu vergi kayıtlarının getirtilip, uygulanmadığı ve niteliğinin belirlenmediği, 09.07.1956 gün ve 6777 sayılı Yasayla, Antep fıstığı ve Harnupluk tesisi için Sakız ve Nevileri olan menengiç, Buttun, Yabani Sakız, Adi Sakız, Filistin Sakızı ağaçlarını aşılamak suretiyle istifade etmek isteyenler hakkında Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerin Aşılattırılmasına dair 26.01.1939 gün 3573 Sayılı Yasa ve bu yasaya göre çıkarılan yönetmeliklerin aynen uygulanacağı kabul edildiğinden sözü edilen yasalardaki koşulların oluşup oluşmadığının araştırılıp incelenmesi gerektiği açıklandıktan sonra; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumunun saptanması; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14