muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/20011, Karar No: 2010/2698, Tarih: 04.03.2010

-2-

2009/20011 - 2010/2698

ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapıldığı, başka bir deyişle, bu güne kadar çekişmeli taşınmazın orman niteliğini belirleyen bir çalışmanın bu güne kadar yapılmadığı, 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2'nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü getirildiği ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini verdiği, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağının öngörüldüğü, bu nedenle, eğimi % 12'den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki Devlet Ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, Orman Yönetimi ile Hazine arasında kesin hüküm oluşturacak ve Orman Kadastro Komisyonlarına 4999 Sayılı Yasa ile verilen orman kadastrosu yapma görev ve yetkisini ortadan kaldıracak biçimde bu bölüme ilişkin davanın reddi yolundu karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna” değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, davanın REDDİNE, ...Köyü 206 ada 63 sayılı parselin tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve hükmüne uyulan bozma kararı gereği işlem yapılarak davanın reddi yolunda hüküm kurulmasında isabetsizlik yoktur. Ancak; mahkemenin 24.07.2008 gün ve 2006/524-617 sayılı davanın kısmen kabulüne, bilirkişi krokisinde (B) ile gösterilen 584,70 m2 bölümün tesbitinin iptaline ve davacı adına tesciline, aynı krokide (A) ile gösterilen 218,95 m2 yüzölçümündeki bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin kararının taraflarca temyizi üzerine, Dairenin sözü edilen 16.10.2008 gün ve 2008/6321-13172 sayılı kararı ile gerçek kişinin temyiz itirazı red edilerek (A) bölümüne ilişkin mahkeme kararı onanmış, (B) bölümüne ilişkin hüküm ise, bozma kararında açıklanan nedenlerle çekişmeli parselin tamamının orman sayılan yerlerden olduğunun belirlendiği gerekçesiyle, bu bölüm için açılan davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilerek bozulduğu, bozma kararının taraflarına tebliğ edildiği ve mahkemece hükmüne uyulmak suretiyle kesinleştiği halde, Mahkemece (A) bölümüne ilişkin mahkeme kararının onanarak kesinleştiği gözetilmeden bu bölüm hakkında yeniden hüküm kurulması, kesinleşen Yargıtay bozması ile orman olgusu kesinleşen (B) bölümünün de orman olarak tesciline karar verilmesi gerekirken, bölümler ayırt edilmeden taşınmazın tamamının tesbit gibi tarla niteliğiyle Hazine adına tescili doğru değilse de, bu husus kamu düzenine ilişkin olup temyiz edenin sıfatına bakılmayacağı gibi, hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; hüküm fıkrasında birinci bendde yer alan “1-Davacının davasının REDDİ ile, ... İli,...İlçesi, ...Köyü 206 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbit tutanağındaki tesbit gibi Hazine adına tapuya tesciline” cümlesinin hükümden tamamen çıkartılarak; bunun yerine, bir numaralı bent olarak "1-Davanın REDDİNE, ... İli,...İlçesi, ...Köyü 206 ada 63 sayılı parselin ... Bilirkişi ...tarafından düzenlenen 15.07.2008 tarihli rapor ve krokide (A) ile gösterilen 218,70 m2 bölümüne ilişkin Mahkemenin 24.07.2008 gün ve 2006/524-617 sayılı kararı kesinleştiğinden bu bölümle ilgili yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, aynı krokide (B) ile gösterilen 584,70 m2 bölümün orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 348/7. maddesi gereğince düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6142, Karar No: 2014/7503, Tarih: 25.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/6142 E.  ,  2014/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (13.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10404, Karar No: 2012/15438, Tarih: 09.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/10404 E.  ,  2012/15438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1.2'sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-İrtifak hakkının davalı idare adına tescili yerine, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14423, Karar No: 2016/12924, Tarih: 29.09.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/14423 E.  ,  2016/12924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/3-a-4 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına 25.05.2015 tarihli rapor ile sanık hakkında tıbbi kontrol ve takibe karar verildiğinden TCK'nın 57.maddesi gereğince işlem yapılmasına yer olmadığına dair Küçükçekmece 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/36 esas, 2015/995 sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2016 gün ve 2016/262161 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre,

1- Sanık hakkında başka yargılama konusu olan bir suç (firar) nedeniyle Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları E. A Hastanesince düzenlenen 25/05/2015 tarihli rapor dikkate alındığında, sanığın 03/08/2010 tarihinde işlediği iddia olunan hakaret ve tehdit suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1. maddesi uyarınca cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığına dair rapor aldırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, belirtilen raporda sanık hakkında tıbbi tedavi ve kontrole karar verildiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 57. maddesinin uygulanmamasına dair yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Yargılama konusuyla bir ilgisi bulunmayan Edirne Askeri Mahkemesinin 2012/253 esas, 2012/237 sayılı kararını kapsayan dosyada aldırılan Çorlu Askeri Hastanesinin 14/02/2011 tarihli raporunun dikkate alınarak sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığından bahisle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde,

3- Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi kapsamında davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmış olduğunun mahkemece kabul edilmiş olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii görevlendirilmeden, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından yapılan yargılama sonucunda , Küçükçekmece 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2014/36 esas, 2015/995 sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 32/1.maddesi kapsamında akıl hastası olması nedeniyle CMK'nın 223/3-a-4 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve hakkında TCK'nın 57/2.maddesi uyarınca işlem yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, yoklukta verilen kararın sanık müdafine yöntemince tebliği edildiği, temyiz edilmeksizin 15.01.2016 tarihinde kesinleşen bu karar karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

1-Akıl hastalığı olduğu kabul edilen sanıkla ilgili yapılan yargılamada, CMK’nın 150/2. maddesindeki amir hükme aykırı olarak, müdafii görevlendirilmemesine yönelik hukuka aykırılığa ,

2- Sanık hakkında başka suçlar nedeniyle düzenlenen raporlara dayanılarak TCK'nın 32/1 ve CMK'nın 223/3-a-4 maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK'nın 57/1.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesinin,

Hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın “müdafiin görevlendirilmesi” başlıklı 150. maddesinde; “(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.

(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir....” hükümleri yer almaktadır.

TCK'nun 32/1.maddesinin 1.fıkrasında "Akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez ancak bu kişiler hakkında güvenlik tetbirine hükmolunur" aynı Kanun'un 57/1.maddesinin 1.fıkrasında ise,"Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, tedavi ve koruma amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar." hükümleri düzenlenmiştir.

İncelenen dosyada, sanığın işlemiş olduğu başka bir suç nedeniyle Edirne Askeri Mahkemesi'nin 2012/253 esas, 2012/237 sayılı dosyasında aldırılan Çorlu Askeri Hastanesinin 14.02.2011 tarihli raporuna dayanılarak sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılma ve bu fille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azaldığından bahisle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, yine sanık hakkında başka yargılama konusu olan firar suçu nederiyle Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesince dazenlenen 25.05.2015 tarihli raporuyla "5 yıl süre ile 6 ayda bir tıbbi kontrol ve takibe " karar verildiğinden bahisle TCK'nın 57/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği ve akıl hastası olduğu kabul edilen sanığa isteğine bakılmaksızın zorunlu müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, sanığın sorgusunun müdafi olmaksızın yapılıp, hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle, akıl hastası olduğu kabul edilen sanığa CMK'nın 150/2.maddesi geregince zorulu müdafii atanmadan karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve akıl hastası olduğu iddia edilen sanığın bu davaya konu suçların işlendiği tarih itibarıyla fiilerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgilil olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli ölçüde azılmış olup olmadığı konusunda yöntemince rapor alınmadan başka suçlar nedeniyle düzenlenmiş raporlara dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Adalet Bakanlığının istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yapılan açıklamalara göre yerinde görüldüğünden,

5271 sayılı CMK’nın 309/4-b maddesi uyarınca, KÜÇÜKÇEKMECE 18.ASLİYE CEZA MAHKEMESİNİN 10.12.2015 tarihli ve 2014/36 esas,2015/955 sayılı kararının KANUN YARARINA BOZULMASINA, savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, bozma doğrultusunda yeniden yargılama yapılmak üzere gereğinin mahkemesince yerine getirilmesine, 29/09//2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6494, Karar No: 2010/7608, Tarih: 28.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/6494 E.  ,  2010/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 21.12.2010 günü belirlenen saatte temyiz eden ... Spor Kulübü Derneği vekili Av...., Av.... ve aleyhine temyiz istenilen ... ve arkadaşları vekili Av.... geldiler. Gelenlerin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava; dernek genel kurul toplantısının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece; davacı ...'ın aidat borcunu ödemediğinden dernek yönetim kurulunca üyeliğinin düşürülmesinin TMK'nın 80.maddesine aykırı olduğu, diğer davacı hakkında ise herhangi bir çıkarma işlemi yapılmadığı halde genel kurul hazirun cetvelinde adının gösterilmemesi nedeniyle genel kurul toplantısına katılamadığı, her iki davacı açısından yapılan işlemin ve bu işlemlere dayalı olarak toplanan genel kurulun usulsüz olduğu gerekçesiyle 9.6.2009 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının tüm sonuçları ile iptaline karar verilmiştir.

Dosya içeriğine göre davacı ...'ın yıllık üyelik ödentisini son ödeme günü olan 31.12.2008 tarihine kadar ödemediği gerekçesiyle 70 üye ile birlikte üyeliğinin kendiliğinden düştüğüne ilişkin 7.1.2009 tarihli yönetim kurulu kararı alındığı, bu nedenle dava konusu genel kurul toplantısına ait hazirun cetvelinde adının yer almadığı, diğer davacı ... hakkında ise herhangi bir çıkarma işlemi uygulanmadığı, hazirun cetvelinin 848. sırasında adının gösterildiği, ancak bu davacının genel kurul toplantısına katılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda öncelikle davacı ... iptali istenen genel kurul tarihi itibarıyla davalı derneğin üyesi olduğundan TMK 83.maddesi gereğince iptal davası açma hak ve yetkisi bulunmaktadır.

Davacı ... ise parasal edimini zamanında yerine getirmediği gerekçesiyle 7.1.2009 tarihli yönetim kurulu kararı ile üyeliği düşürülmüştür. Ancak TMK'nın 67. maddesinin dernek tüzüğüne yaptığı atıf gereğince tüzüğün 8.maddesine göre öncelikle Yönetim Kurulu'nun her yılın Kasım ayı içerisinde o ana kadar yıllık ödentilerini ödemeyenlere 31 Aralık günü çalışma saati bitimine kadar ödemeleri uyarısıyla adlarının yerel bir gazetede ilanen duyurulması ve ayrıca derneğin web sitesinde yayınlanması zorunludur. Davalı dernekçe ... açısından bu şekilde bir uyarı yapıldığı savunulmadığı gibi, bu konuda herhangi bir delil de sunulmamıştır.

Bu gerek yerine getirilmeden ...'ın üyeliğinin düşürülmesi yönünde yapılan işlem tüzüğün anılan maddesine aykırı olduğu gibi TMK'nın 80.maddesi amir hükmü gereğince de TMK'nın 67.maddesinde öngörülen çıkarma yaptırımı uygulama yetkisi dernek genel kuruluna ait olduğundan yönetim kurulunun 7.1.2009 tarihli kararına dayanılarak yapılan işlem de yok hükmündedir. Hal böyle olunca her iki davacının eldeki dava açısından aktif dava ehliyetlerinin varlığı tartışmasızdır. Bu nedenlerle davalı derneğin bu yöne ilişen temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ne var ki, mahkemece davacıların üyelik sıfatları konusunda davalı dernekçe muaraza çıkarıldığından hareketle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de gerek üyeliği yasal olmayan yollarla sona erdirilenlerin, gerekse genel kurula katılma hakkı olduğu halde katılmamış olanların bu durumları ancak kendilerine yasa, tüzük veya iyiniyet kurallarına aykırı olarak, alınan genel kurul kararlarının iptalini dava etme hak ve yetkisi vereceği kuşkusuzdur. Bu yetkiye dayalı olarak açılan davada, davacı tarafın genel kurulda alınan kararların yasa, tüzük ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu da kanıtlaması gerekmektedir.

Somut olay bakımından mahkemece davacıların ileri sürdüğü iptal nedenlerinin yerinde olup olmadığı araştırılmamış, salt davacıların üyelikleri konusunda yasaya aykırı olarak uyuşmazlık çıkarılması davanın kabulüne gerekçe olarak gösterilmiş olmakla eksik incelemeye dayalı kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Kabul şekline göre de gerek dava dilekçesinde gerekse yargılamanın tüm aşamasında davalı derneğin 9.6.2009 tarihli genel kurulunun iptali istenmiş ise de anılan tarihte davalı dernekçe herhangi bir genel kurul toplantısı yapılmamıştır. Genel kurul toplantısı 8.6.2009 tarihlidir. O halde, mahkemece infazda tereddüt hasıl edecek şekilde hüküm oluşturulması da isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir ve tespit olunan 750,00 TL vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine, 28.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7140, Karar No: 2020/4664, Tarih: 03.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/7140 E.  ,  2020/4664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) bozmaya uyularak verilen 19.07.2019 gün ve 2018/257-2019/484 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, davalının adli yardım talebini haklı gösterecek hiçbir dayanak bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Dairemizce mümeyyiz davalının adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, bu karara itiraz edilmediği takdirde, 1086 sayılı HUMK 5236 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 434/3. ve 432. maddeleri uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için gerekli meşruhatı taşıyan davetiyenin usulüne uygun bir şekilde davalı vekiline tebliği ve sonucuna göre işlem yapılması, ancak davalı vekili tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği takdirde, 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4597, Karar No: 2006/7527, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4597 E.  ,  2006/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf verillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödemesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.