muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4479, Karar No: 2017/17943, Tarih: 10.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4479 E.  ,  2017/17943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık (Kabule göre: Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması)

HÜKÜM : Beraat

Açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait ... Limited Şirketi’nde 2003-2004 yıllarında inşaat mühendisi olarak çalışan sanığın, İskenderun'daki şantiyede şef olarak görevlendirildiği, katılanın her zaman işyerinde bulunmaması nedeniyle banka ve resmi kurumlara verilecek dilekçeler ile yazışmalarda kullanılması amacıyla imzalı boş kağıtlar bıraktığı, sanığın 2004 yılında işinden ayrıldığı ve sonrasında katılandan aldığı imzalı boş kağıdı 2008 yılında üzerine bilgisayar vasıtasıyla yazılar ekleyip kendisinin alacaklı, katılanın borçlu olduğu 50.000 TL'lik bono haline getirdiği ve avukatı marifetiyle icra takibinde bulunduğu; bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, HMK'nun 203 maddesinin cevaz verdiği ayrık durumlar dışında tanıkla ispatının olanaklı olmadığı ve katılanın da iddiasını yazılı delille ispat edemediği gözetildiğinde, sanığın beraatına ilişkin hükümlde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu ve eksik inceleme ile hüküm verildiği nedenlerine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 10/07/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14734, Karar No: 2016/39, Tarih: 11.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14734 E.  ,  2016/39 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/278365

Mahkemesi : Sivas Sulh Ceza Hâkimliği

Tarihi : 18/09/2014

Numarası : 2014/595

Taksirle öldürme suçundan yapılan soruşturma sonucunda Divriği Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/06/2014 tarihli ve 2012/606 soruşturma, 2014/191 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Sivas Sulh hakimliğince verilen 18/09/2014 tarihli ve 2014/595 değişik iş sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; Dosyada mevcut 12.02.2013 tarihli elektrik mühendisi bilirkişi raporunda elektrik işletmesinin sorumluluğunun bulunduğunun belirtildiği, 3 kişilik iş güvenliği uzmanı bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 19.04.2014 tarihli rapor ile işletmenin hizmet kusurunun bulunduğunun, bu kusurun çalışanlara indirgenemeyeceğinin belirtildiği, dinlenen tanık beyanlarında, yaklaşık 3 yıldır olayın meydana gelmesine sebep elektrik direğinin eğik konumda durduğunun ve olay mahallindeki elektrik tellerine yönelik herhangi bir bakım onarım çalışmasının yapılmadığını beyan etmeleri karşısında; anılan raporlarda elektrik dağıtım şirketinin hizmet kusurunun olduğu kabul edilmekle birlikte şirket çalışanlarının kusurunun bulunmadığının kabulünün hukuk kurallarına aykırı olduğu, söz konusu şüpheliler hakkında kusur durumlarının değerlendirilmesinin mahkemece yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 27.07.2015 gün ve 94660652-105-58-6229-2015-15457/50227 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2015 gün ve 2015/278365 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenin, çobanlık yaptığı olay mahallinden geçen elektrik nakil hattının etki alanına girmesi sonucu elektrik akımına kapılarak, elektrik çarpmasına bağlı olarak öldüğü olayda; tanıkların beyanlarında, olay mahallinde bulunan enerji nakil hattının uzun zamandır bakım ve onarımının yapılmadığını, ölenin bulunduğu yerin üzerinden geçen elektrik tellerinin bağlı olduğu direğin yaklaşık 3 yıldır yere yakın bir şekilde eğik durduğunu, olay mahalline yaklaştıklarında elektrik akımının kendilerini de etkilediğini beyan ettikleri, Çamlıbel Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi' nin 20.12.2012 tarihli yazısıyla olay bölgesinde bulunan eletrik nakil hattının bakım ve onarımından sorumlu kişilerin ilçe işletme başmühendisi sıfatıyla şüpheli İ.. A.. ve koordinatör mühendis sıfatıyla şüpheli L.. Ö.. olduğunun belirtildiği, şüpheli İ.. A..'nun beyanında, olay tarihinden 1 ay önce Çamlıbel Elektrik Dağıtım Anonim Şirket'inde başmühendis olarak işe başladığını, görevinin, alt ekip ve mühendisler arasındaki koordinasyonu sağlamak ve denetlemek olduğunu, enerji nakil hatlarının bakım ve onarımlarının taşeron şirket Çamlı Anonim Şirket'i tarafından yapıldığını, anılan şirketin koordinatör mühendisinin L.. Ö.. olduğunun, çalıştığı şirketin özelleştirme tarihi olan 01.10.2010 tarihinden bu yana faaliyet gösterdiğini ve olay mahallindeki enerji hatlarının bakımının yapılmadığını beyan ettiği, şüpheli L.. Ö..'ün beyanında, 21.07.2012 tarihinde işe girdiğini ve 10.08.2012 tarihinde Divriği İlçesi'nin içinde olduğu bölgede ÇEDAŞ bölge mühendisi olarak görevine devam ettiğini, olay bölgesindeki elektrik tellerinin sarkmasının doğal afetler sonucu gerçekleştiğini, 3 ay önce bölgenin kontrol edildiğini herhangi bir arızaya rastlanılmadığını, olay mahalline ilişkin bakım programı olduğunu ve bu programın uygulanmakta olduğunu beyan ettiği, elektrik mühendisi bilirkişi tarafından 12.02.2013 tarihinde düzenlenen raporda; Elektrik Kuvvetli Akım Tesis Yönetmeliği gereğince elektrik direk ve hatlarının düzenli bir şekilde bakımının yapılması ve bakım süresinin 2 yılı geçmemesi gerektiğinin ayrıca hava hattı iletkenlerinin üzerinden geçtikleri çayır, otlak, tarla ve benzeri yerlerde en küçük düşey uzaklık 36 kv ta 6 metre olması ve zorunlu hallerde bu mesafenin yarısı oranına indirilebileceğinin, olay yerindeki direğin eğilmesiyle toprakla iletken arasında 1

.02.2013 tarihinde düzenlenen raporda; Elektrik Kuvvetli Akım Tesis Yönetmeliği gereğince elektrik direk ve hatlarının düzenli bir şekilde bakımının yapılması ve bakım süresinin 2 yılı geçmemesi gerektiğinin ayrıca hava hattı iletkenlerinin üzerinden geçtikleri çayır, otlak, tarla ve benzeri yerlerde en küçük düşey uzaklık 36 kv ta 6 metre olması ve zorunlu hallerde bu mesafenin yarısı oranına indirilebileceğinin, olay yerindeki direğin eğilmesiyle toprakla iletken arasında 1.95 metre mesafe olduğunun bu haliyle elektrik işletmesinin kusurunun bulunduğunun belirtildiği, Çamlıbel Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi Genel Müdürlüğü'ne ait bakım yönetmeliğinin ilçe baş mühendisinin diğer görevleri bölümünün (ğ) maddesinde ''ilçe işletme müdürlüğünün – başmühendisliği- şefliği sınırları içerisinde elektrik tesislerini işletmek, bakım ve onarımını yapmak, muhafazasını sağlamak'' olduğu belirtilmiş ise de, işe yeni başlayan ve arızadan haberdar olmayan şüpheliler hakkında Divriği Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04/06/2014 tarihli ve 2012/606 soruşturma, 2014/191 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Sivas Sulh Ceza Hakimliğince verilen 18/09/2014 tarihli ve 2014/595 değişik iş sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş,

Elektrik Kuvvetli Akım Tesis Yönetmeliği'nde elektrik direk ve hatlarının düzenli bir şekilde bakımının yapılması ve bakım süresinin 2 yılı geçmemesi gerektiği halde olay mahallinde yer alan arızaya konu elektrik nakil hattının yaklaşık 3 yıldır bakım ve onarımının yapılmadığının anlaşılmasının, şirket bünyesinde, olay mahallinden sorumlu görevlilerin tespit edilip, bu görevliler hakkında soruşturmaya başlanarak sorumluların hukuki durumlarının değerlendirilmesinin gerekmesinin itiraza konu şüphelilerin hukuki durumunu etkilemeyeceği anlaşılmakla,

Adalet Bakanlığı'nın, Sivas Sulh Ceza Hakimliğince verilen 18/09/2014 tarihli ve 2014/595 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12991, Karar No: 2008/13957, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/12991 E.  ,  2008/13957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.01.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, krokide kırmızı ile işaretlenen ve 91.21 m2 yüzölçümünde olan 1579 parsel aleyhine, davacının 1580 parseli yararına geçit hakkı tesis edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir. Davacı parselinin, mutlak geçit ihtiyacı içinde olduğu, düzenlenen krokiden görülmektedir.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta;

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta;

Geçit yüklenen davalının maliki olduğu 1579 parsel 328 m2 yüzölçümündedir. Davalı, taşınmazı “ev” olarak kullanmaktadır. Evin zorunlu kullanım alanı da bulunması gerektiğinden 91.21 m2 yüzölçümünde geçit kurulmasının 1579 parselin ekonomik kullanımını bozacağı çok açıktır. Dava dışı 965 parsel sayılı taşınmaz ise 2348 m2’dir. Bilirkişiler, 2.alternatif olarak krokide yeşille taralı geçit yerinin bulunduğunu, ancak buradan geçit kurulması halinde davacının bazı ek külfetlere katlanması gerektiğini belirterek mahkemeye krokide kırmızı ile taralı 1.alternatifin uygun geçit yeri olacağını önermişlerdir. Ne var ki, yukarıda açıklandığı üzere geçit davalarında dava konusu üzerinde davacının tam bir tercih hakkı bulunmamaktadır. Bu davalarda mahkeme geniş takdir yetkisini kullanarak uygun geçit alternatifini fedakarlığın denkleştirilmesi kuralları doğrultusunda kendisi bulmalı, bir tarafa geçit imkanı sağlanırken diğer tarafı ağır sonuçlar meydana getirecek şekilde zararlandırmamalıdır. Kısaca söylemek gerekirse, mahkemenin geçit alternatifini 2 numaralı yerden araması gerekir.

Bütün bu saptamalardan sonra yapılması gereken ..., davacıya 965 parsel maliki aleyhine dava açmak üzere uygun onay vermek, açılırsa dava dosyasını eldeki dava ile birleştirmek ve geçit yerini 2 numaralı alternatifte aramak olmalıdır.

Değinilen yönler gözetilmeksizin istem yazılı olduğu şekilde hükme bağlandığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17354, Karar No: 2015/42510, Tarih: 08.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/17354 E.  ,  2015/42510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/324276

MAHKEMESİ : Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2010/177 (E) ve 2011/45 (K)

SUÇLAR : Yağma, Kasten yaralama, Konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, kasten yaralama suçunu sanıkların işlediğini ve eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan katılanın anlatımlarına göre; katılanla önceden tanışmış olan ve evlenebileceğini söyleyen sanık S.. S.. ve diğer sanık T.. G..’ün, katılan M.. A..’ın konutuna gelip onu dövdükleri ve toplam 2750 TL parayı gömleğinin cebinden zorla aldıktan sonra evden kaçarak gittiklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı yasanın 149/1c ve d maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilip hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yağma suçundan beraatlerine ve konut dokunulmazlığı suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, oluş ve dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, anılan madde ile yazılı biçimde uygulama yapılarak sanıkların cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan M.. A.. ile sanıklar S.. S.. ve T.. G.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20171, Karar No: 2016/2990, Tarih: 31.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/20171 E.  ,  2016/2990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

... AŞ'nin 2009-2010 yılına ait sahte olarak düzenlendiği iddia olunan toplantı tutanağında, gerçek tutanakta mevcut olan hükümet komiserinin imzasının yanında bulunan ... Müdürlüğü'nün mührünün bulunmadığının anlaşılması; 6762 Sayılı Türk Ticaret Kanunun 297. maddesinin "Kuruluş umumi heyetlerinin verdikleri kararların muteber olması için toplantılarda İktisat ve Ticaret Vekaletinden bir komiser bulunması ve komiserin zabıtların kanuna uygun bir şekilde tutulmasına nezaret ve zabıtları reyini kullanan pay sahipleriyle birlikte imza etmesi şarttır" hükmünü taşıması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, toplantı tutanaklarında ... Müdürlüğü'nün mührünün bulunmasının mutad bir uygulama olup olmadığı ilgili kurumdan sorulup, sonucuna göre belge aslı incelenmek suretiyle iğfal kabiliyeti tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8618, Karar No: 2017/6492, Tarih: 12.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8618 E.  ,  2017/6492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .... Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 109 ada 2 ve 183 ada 3 parsel sayılı 29.563.65 ve 40.735.03 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle "ham toprak" vasfı ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli 109 ada 2 parsele yönelik olarak, davacı ... ise tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli 109 ada 2 ve 183 ada 3 parsele yönelik olarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Yargılama sırasında .... davalı ... yanında davaya katılarak davaların reddini istemiştir. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ...’un davasının reddine, davacı ...’un davasının kısmen kabulüne, çekişmeli 109 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, çekişmeli 183 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptaline, 14.11.2014 havale tarihli ek raporda (A) harfi ile gösterilen 492,48 metrekarelik bölümün davacı ... adına tesciline, kalan bölümün ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili, davalı ... temsilcisi ve fer'i katılan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle çekişmeli 109 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle çekişmeli 109 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Çekişmeli 183 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hükme yönelik temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede; Dava; kadastro tespitine itiraza ilişkindir. Mahkemece, davacı ...’un dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 14.11.2014 havale tarihli ek raporda (A) harfi ile gösterilen 492,48 metrekarelik bölümünde, davacı ... lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluştuğu, kalan bölümünde ise kazanım şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli değildir. Davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmaza uymadığı yapılan keşif ve uygulama ile belirlenmiştir. Ancak, hükme esas alınan ziraatçı bilirkişi raporu; çekişmeli taşınmazın geçmişteki ve şimdiki niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, ne kadar süredir ne şekilde kullanıldığı, denetime olanak sağlaması bakımından taşınmaza ait farklı yönlerden çekilmiş fotoğrafların yer alması gerektiğinin düşünülmemiş olması; jeolog bilirkişi raporu ise, çekişmeli taşınmazın sınırındaki derenin aktif dere niteliğinde olup olmadığı, taşınmazın dere sularının etkisi altında kalıp kalmadığı hususlarını açıklamak bakımlarından yeterli bilgiyi içermemektedir. Keşifte bir yerel bilirkişi, bir tespit bilirkişisi ve bir davacı tanığı dinlenmiş, tespite aykırı sonuçlara ulaşılmasına rağmen tüm tespit bilirkişilerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi gerektiği düşünülmediği gibi taşınmazın ne kadar süredir, kimler tarafından ve ne şekilde kullanıldığını açıklamak bakımından yetersiz olan beyanlara dayalı olarak karar verilmiştir. Ayrıca, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini ve üzerindeki imar-ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihi en iyi belirleme yöntemi olan hava fotoğrafları olduğu halde mahkemece, uyuşmazlığın çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; öncelikle, kadastro tespit tarihinden 15, 20 ve 25 yıl öncesine doğru üç farklı tarihe ait hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, önceki keşfe katılanlardan olmamak üzere ziraatçı bilirkişi, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişisinden oluşacak bilirkişi heyeti aracılığıyla yapılacak keşifte, ziraatçı bilirkişiden çekişmeli taşınmazın tamamının ya da bir bölümünde kullanım varsa bu bölümün geçmişteki ve şimdiki niteliğinin, üzerindeki bitki örtüsünün, ne kadar süredir ne şekilde kullanıldığının, taşınmazın toprak yapısıyla ilgili ve komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmenin ve taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarının yer aldığı, jeolog bilirkişiden; çekişmeli taşınmazın sınırındaki derenin aktif dere niteliğinde olup olmadığı, taşınmazın dere sularının etkisi altında kalıp kalmadığı hususlarında değerlendirmeyi içerir ayrıntılı ve gerekçeli, fen bilirkişisinden ise; çekişmeli taşınmazın ziraatçı bilirkişi raporundaki farklı değerlendirmeye tabi tutulan bölümlerini ayrı ayrı gösteren keşfi takibe elverişli raporlar alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmaz bölümlerinin öncesi, niteliği, zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüş biçimi ve tespit tarihine kadar davacı ... yararına 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği süresinin dolup dolmadığı hususlarında olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, tespite aykırı sonuçlara ulaşılması halinde tüm tespit bilirkişileri dinlenerek aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, hava fotoğrafları jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiye tevdi edilerek stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle dosya üzerinden incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmaz hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı; keşifteki tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, daha sonra iddia ve savunma

çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekili ile davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.