muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/263, Karar No: 2012/2703, Tarih: 10.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/263 E.  ,  2012/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 SYA, korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme, tehdit

HÜKÜM : 1- Sanık ... için:

a) 5237 s TCK 191/2 51/1, 59/2, 40 md 3 ay 22 gün hp

b) 6136 s TCK 13/1, 765 s TCK 59/2, 36, 40 md 10 ay hp ve 375 TL apc

c) 765 s TCK 456/4, 457/1, 51/1, 59/2, 40 md 1 yıl 20 gün hpc

d) Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda ateş etme ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan CMK 223/2-e md beraat

2- Sanık ... için:

a) 5237 s TCK 81/1, 35/2, 29, 62, 63 md 6 yıl 8 ay hp

b) 6136 s Y'nın 13/1, 765 s TCK 59/2, 36, 40 md 10 ay hp ve 375 TL apc

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMU'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... müdafıinin, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından bu suçlardan kurulan beraat kararlarının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı yasaya aykırılık,sanık ...'in kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, takdire ve sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında tehdit ile kasten yaralama suçları yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı yasaya aykırılık, sanık ... hakkında tehdit, 6136 sayılı yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Sanık ...'in olay günü işletmecisi olduğu lokalde, alkol alındığını öğrenerek işyerine gittiği,burada üzerinde bulunan tabancayı mağdur ...'ın da içinde bulunduğu gruba doğrultarak "bu masalarda kan var" diyerek tehdit ettiği, bu sırada mağdur ...'ın sanığa yumrukla vurması üzerine sanığın silahla mağdur ...'a ateş ettiği olayda,

Sanık eyleminin silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu ancak suç tarihi gözönüne alınarak 765 sayılı TCK'nun 79. maddesi uyarınca sanığın tek fiille gerçekleştirdiği bu eyleminden dolayı silahla tehdit suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca kasten yaralama suçundan da hüküm kurulması,

Sanık eyleminin silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarını oluşturduğu ancak suç tarihi gözönüne alınarak 765 sayılı TCK'nun 79. maddesi uyarınca sanığın tek fiille gerçekleştirdiği bu eyleminden dolayı silahla tehdit suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca kasten yaralama suçundan da hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3014, Karar No: 2010/5172, Tarih: 28.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3014 E.  ,  2010/5172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 9.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili müvekkilinin borçludan olan alacağına karşılık borçlunun Burdur Sağlık İl Müdürlüğü’ndeki hakedişini 30.04.2008 günü temlik aldıklarını, ancak hakedişin dağıtılması için düzenlenen sıra cetvelinde aynı tarihli hacizlerin dikkate alındığını ileri sürerek temlikin ikinci sırada olmasını sağlayacak şekilde sıra cetvelinin düzeltilmesine, şikâyet olunana isabet eden hissenin kendi icra dosyalarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesince şikâyetçinin hakediş üzerinde haczinin bulunmadığı, ilk sıradaki haczin 14.03.2008 günlü iken, şikâyetçi lehine yapılan temlikin 30.04.2008 günlü olması karşısında sıra cetvelinin yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkeme kararında ilk haczin 14.03.2008 günü konulduğu yazılı ise de şikayetçinin ilk sıra alacaklısının sırasına yönelik bir itirazı bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan gerekçe yerinde değildir.

Şikayetçinin itirazı ...’in sırasına yönelik olup gerek bu alacaklının haczi ve gerek şikayetçinin temliki 30.04.2008 günlüdür. Ne var ki dosya içindeki takyidat listesinde şikâyet olunanın haczinin, şikayetçinin temlikinden daha önceki sıraya kaydedildiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki, temlik alan hukuken borçlunun halefi olduğundan, somut olay bakımından sıra cetveline itiraz hakkının da bulunmadığı kabul edilmelidir. Açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle isabetli olan red kararının, gerekçenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle sonucu itibariyle yerinde bulunan kararın gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11685, Karar No: 2012/21972, Tarih: 26.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11685 E.  ,  2012/21972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12522, Karar No: 2023/4252, Tarih: 11.09.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/12522 E.  ,  2023/4252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/537 E., 2019/547 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili, davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 16.02.2010 havale tarihli dilekçesinde; 15.12.1964 tarihli alım satım sözleşmesi gereğince müvekkilinin annesi tarafından satın alınan taşınmazın annesinin ölümü sonrasında mirasçıları arasında yapılan rızai taksim sonucu müvekkiline kaldığını, bahsi geçen bu taşınmazın yapılan kadastro sırasında ... ilçesi ... Köyü 112 ada 1 parsel ... orman parseli sınırları içerisinde bırakıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapu kaydı oluşturulmasına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar, çekişmeli taşınmazın orman vasfında olan yerlerden olduğunun açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince "davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla toprak edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek davanın kabulüne, Artvin ili, ... ilçesi, ... köyü 112 ada 1 parsel ... taşınmazın 03/06/2014 havale tarihli harita bilirkişi ...'ın raporunda yer alan krokide (A) harfi ile sarı renkte gösterilmiş 8112,36 m2 lik kısmın ifrazı ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazdan 1 nolu ara karar gereği yapılan ifraz sonrası kalan kısmın aynı parsel numarası altında tescil vasfında kaydının korunmasına" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davalılar Hazine ve Orman İdaresi temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 02.10.2017 tarihli ve 2016/1579 Esas, 2017/7089 Karar ... kararı “yeniden keşfe çıkılarak çekişmeli taşınmazın hava fotoğrafları incelenmek suretiyle Zilyetlik koşullarının tespit veya su altında kalma tarihinden geriye doğru değerlendirilmesi ile davacı ve murisi yönünden belgesiz araştırması yapılması gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 02.10.2017 tarihli ve 2016/1579 Esas, 2017/7089 Karar ... kararı “yeniden keşfe çıkılarak çekişmeli taşınmazın hava fotoğrafları incelenmek suretiyle Zilyetlik koşullarının tespit veya su altında kalma tarihinden geriye doğru değerlendirilmesi ile davacı ve murisi yönünden belgesiz araştırması yapılması gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesince, "davanın kabulü ile, 07.08.2019 havale tarihli teknik krokide B harfi ve sarı renkte taralı olarak gösterilen 8.088,43 metrekare yüzölçümlü taşınmazın Artvin ili, ... ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 112 ada 1 parsel taşınmazdan ifrazı ile; Artvin Noterliği'nin 08.07.2019 tarihli ve 05087 numaralı mirasçılık belgesindeki hisse oranları dikkate alınarak davacılar adına bahçe vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili, davalı Hazine vekili ve davalı Orman İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

1. Davacılar vekili, İlk Derece Mahkemesinin esasa yönelik verilen kararının doğru olduğunu ancak yargılama giderlerine ilişkin hükümde tereddüt olduğunu, öte yandan vekalet ücretinin sadece davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesinin yanlış olduğunu, keza davalı Orman İdaresinin de vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden mütesilsilen sorumlu olduğunu belirterek kararın düzeltilerek onanmasını istemiştir.

2. Davalı Orman İdaresi, Yargıtay bozma kararına aykırı olarak düzenlenen, gerekçesiz ve denetime imkan vermeyen bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çekişmeli taşınmazın kabul edilen bölümlerinin orman vasfı taşıdığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

3. Davalı Hazine, Yargıtay bozma kararına aykırı olarak düzenlenen, gerekçesiz ve denetime imkan vermeyen bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, çekişmeli taşınmazın orman vasfı taşıdığını ve davacının bu tür yerleri zilyetlikle iktisap edebilmesinin mümkün bulunmadığını, ayrıca yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sadece kendi aleyhlerine hüküm kurulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebeplere dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebeplere dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 ... Kadastro Kanunu'nun (3402 ... Kanun) 14 ve 17 nci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde; taşınmazın mevcut haliyle su altında olduğu anlaşılmakta olup, taşınmazın su altında kalması sebebiyle zeminde keşfen tetkik edilemediği, önceki tarihlerde de taşınmaza yönelik bir inceleme yapılamadığı, ziraat bilirkişisinden alınan raporda, taşınmazın güncel haline yönelik bir değerlendirme yapılamadığı, soyut mahalli bilirkişi beyanlarına atıf yapılmak suretiyle evvelinin meyve bahçesi olduğunun belirtildiği, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişisinin raporunda ise hava fotoğraflarının görüntü kalitesi düşük olması sebebiyle değerlendirilemediği bildirilmiştir. Öte yandan tespit tarihinin 2007 yılı olduğu da göz önüne alınarak yapılan incelemede, dava konusu yerlere ait 2004 tarihli uydu fotoğraflarına göre, dava konusu taşınmazın kumluk vasfında olduğu, üzerinde uydu fotoğraflarının çekildiği tarih itibariyle ekme biçme gibi tarımsal faaliyetlerin yada herhangi bir imar - ihya işleminin gözükmediği, taşınmazın komşu parsellerinin eğiminin %50-55 olduğu ve sarp kayalık vasfında olduğu, çekişmeli bölümün komşularından ayrıldığını gösteren herhangi bir ayırıcı unsurun mevcut olmadığı ve kullanım sınırlarının oluşmadığı, böylece çekişmeli taşınmazın davacı tarafından ekonomik amaca uygun bir şekilde kullanılmadığı anlaşılmıştır.

2. Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, çekişmeli taşınmaz üzerinde davacının ekonomik amaca uygun bir kullanımının bulunmadığı ve buna bağlı olarak davacı lehine, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve kanuna uygun bulunmadığından, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden ... vd. iadesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7474, Karar No: 2014/5483, Tarih: 10.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7474 E.  ,  2014/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/472-2013/696

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu aleyhine başlattığı icra takibinin kesinleşmesi üzerine, borçlu adına kayıtlı olan ...... plaka sayılı araca 25.01.2012 tarihinde haciz konulduğunu, satış işlemleri devam ederken aracın satıldığını öğrendiklerini, 07.06.2013 tarihli sıra cetvelinde hataen müvekkili şirket lehine konulan haciz tarihinin yakalama tarihi olan 05.06.2012 olarak yazıldığını, şikayet olunan adına konulan haciz tarihinin 04.05.2012 tarihi olup müvekkili şirketten sonra geldiğini, sıra cetveline göre şikayet olunanın birinci sırada alacaklı olarak gösterilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkili şirketin haczinin süresi içerisinde kesinleştiğini, şikayetçi tarafın sırasında kesinleşme tarihi ile ilgili herhangi bir bilginin bulunmadığını, bu nedenle düzenlenen sıra cetvelinde hukuka aykırılık olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; 07.06.2013 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada yer alan şikayet olunan alacaklı tarafından 04.05.2012 tarihinde, sıra cetvelinin ikinci sırasında yer alan şikayetçi alacaklı tarafından ise 05.06.2012 tarihinde haciz konulduğu, ancak Ankara 31. İcra Müdürlüğü'nce 21.06.2013 tarihli müzekkere ile dosyalarında konan haczin 25.01.2012 tarihli olduğunun bildirilmesi ile icra müdürlüğünce yapılan sıra cetveli işleminin hatalı olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2678, Karar No: 2019/2462, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2678 E.  ,  2019/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4358, Karar No: 2013/8080, Tarih: 06.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/4358 E.  ,  2013/8080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.11.2012 gün ve 449-456 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından Harçlar Kanununa göre nisbi temyiz harcı yatırılması gerekirken, maktu temyiz harcı yatırılması nedeniyle eksik harcın tamamlanması için muhtıra çıkarılarak HUMK’un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10749, Karar No: 2014/16616, Tarih: 08.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10749 E.  ,  2014/16616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Feke Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 18.12.2013

No : 2011/34-2013/279

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan Y.. İnş.Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti. ve E.. İnş. ve Tic.Ltd.Şti. vekillerince istenilmesi ve E.. İnş. ve Tic.Ltd.Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.07.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına gelen olmadı. Karşı taraf adına Av. B.. U.. K.. ile davalı Y.. İnş.Tur.San. ve Tic.Ltd.Şti. adına Av. C.. C.. geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava; 30.06.2009 tarihli iş kazasında, ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin davalı işverenlerden tahsili istemine ilişkin olup, davanın Yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunudur.

1-5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı ile Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21’inci maddesinin birinci fıkrasında; “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.” hükmüne yer verilmiştir.

Kastı ya da sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı hareketi ile iş kazası veya meslek hastalığına neden olan işveren, sigortalı veya hak sahibine karşı tazminat ödeme yükümlülüğü altında bulunmaktadır. Madde metninden anlaşılacağı üzere, bu durumda sigortalı ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımlarında bulunan Kurumun yaptığı yardımları, işverenden rücuan isteme hakkı vardır. İşverenin borcunun sözleşmeden aykırılık kaynaklı olup, geçerli bir borç olduğu ve alacaklı konumundaki sigortalı veya hak sahibinin bu yardımlarla kısmen ya da tamamen tatmin edildiği açıktır. Burada sigortalı veya hak sahibine Kurumca bağlanan gelirler yönünden tazminat miktarı başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri olarak öngörülmüştür. Ancak açıkça söz konusu tutarın, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebileceği tutarı aşamayacağı, bir başka deyişle Kurumun rücu hakkının anılan tutara bağlı ve sınırlı olduğu düzenlenmiştir. İşverenden istenebilecek tutarın belirlenmesi ise, bir gerçek zarar hesabını zorunlu kılmaktadır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca gerçek zarar tavan hesabı yapılmaksızın karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

2-Davaya konu somut olayda; Feke-1 HES tünel inşaatının tabanında deliklerin tıkanmaması için kırıntıları temizlediği sırada aynadan kopan büyük bir bloğun sigortalının sırtına düşmesi şeklinde gerçekleşmiş, Mahkemece; hükme esas alınan kusur raporunda davalılar E.. İnş. Ve Tic. Ltd. Şti., Y.. İnş. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. ve A.. Enerji Elektrik Tic. Ve San. A.Ş. % 80 oranında, kazalı %20 oranında kusurlu bulunmuştur. Zararlandırıcı sigorta olayında tarafların kusur oran ve aidiyetlerini ayrı ayrı belirlemeyen raporun hüküm atına alınmış olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece, öncelikle olayın ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak çelişki giderilerek belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, dava konusu iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönleri yargısal denetime elverir biçimde irdeleyen ve davalı işverenlerin ayrı ayrı kusur oranlarını belirleyen rapor alınması gerektiği gözetilip, varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.