muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16525, Karar No: 2014/9119, Tarih: 08.07.2014

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin hüküm altına alınan tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.07.2012 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile kiralanan eczane olarak kullanılmak üzere davalıya kiralanmıştır. Sözleşmenin kiralanan yerin şimdiki bölümüne göre kiralanan “boş” olarak kiraya verilmiştir. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 4. maddesinde kiracının kiralananda mal sahibinin haberi olmadan tadilat yapamayacağı, özel 12. maddesinde kiracının mal sahibine verdiği 1.000 TL güvence parası ile 1.400 TL peşinatı yapacağı tadilata mahsup edemeyeceği, 13. maddesinde kiracının daireyi boşaltıp giderken doğacak herhangi bir zarar ve ziyanı mal sahibinin güvence parasından gidereceği, güvence parasının yapılacak zarar ve ziyanı karşılamaması halinde, aşan kısmı kiracının karşılayacağı ve 22. maddesinde de, kiracı tarafından eczane nedeniyle dükkanın kapı camekanları vs'nin tamiratının yapıldığı, kiracının çıkmasından sonra olduğu gibi mal sahibine bırakılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davalının sözleşme konusu kiralananı kiralayıp, kiralama amacına uygun şekilde bir takım tadilatlar yaptıktan sonra, kullanmaya başlamadan tahliye etmesi üzerine, davacı tarafından Diyarbakır 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012 / 44 Değişik İş sayılı dosyası ile 01.08.2012 tarihinde tespit yaptırılmış, yapılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda kiralananda WC'ye kapı takılması, WC'de sökülen fayansların tekrar yapılması, soyunma kabini yapılması, kolonlara MDF kaplama yapılması, MDF raf yapılması ve dükkanın duvarlarına plastik boya yapılması bedelinin 4.162.96 TL olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporu davalıya tebliğ edilmemiştir. Davacı 17.09.2012 tarihinde açmış olduğu işbu dava ile, tespit bilirkişisi raporu ile belirlenen zarar miktarının ve tadilatlar nedeniyle mahrum kaldığı iki aylık kira parasının tahsilini talep etmektedir. Yargılama sırasında davalı taraf tespit raporuna itirazlarını bildirmiş ise de, mahkemece yeni bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır.

Delil tespiti konusu 1086 Sayılı HMUK'nun 368-374 ( 6100 Sayılı HMK'nun 400-406 ) maddelerinde düzenlenmiştir. Bu kısımda tespit raporuna itiraz konusunda açık düzenleme yer almamakla birlikte yasanın 373. maddesinin yollaması ile aynı yasanın 283. maddesine göre tespit yokluğunda yapılan tarafın bir haftalık süre içinde tespit sonucu alınan bilirkişi raporuna itiraz hakkı bulunmaktadır. Bu süre 6100 Sayılı HMK'nun 281. maddesinde iki hafta olarak düzenlenmiştir Bu rapora itiraz edilmez ya da itiraz süresi geçirilirse tespit bilirkişisi raporu taraflar bakımından kesinleşir. Ancak davalıya yokluğunda yapılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporu tebliğ edilmemiştir. Bu itibarla davalı tarafın yokluğunda yapılan tespit sonrasında alınan ve itiraza uğrayan, tespit raporunun hükme esas alınması usul ve yasaya aykırıdır. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 334 maddesi ( mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 266. maddesi ) hükmü gereği kiracı kiralananı ne durumda teslim almışsa, kira sözleşmesinin bitiminde o durumda geri vermekle yükümlüdür. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, tespit raporunda belirlenen bulgulardan hareketle dosya üzerinden konusunun uzmanı bir bilirkişi kurulu marifeti ile inceleme yaptırılarak, tespit raporunda varlığı belirtilen ve eski hale getirilmesi istenen alacak kalemlerinden her birinin söz konusu alacak kalemlerinin onarımı için gereken masraf tutarı ile bu onarımın yapılabilmesi için gerekli süre konusunda dayanakları gösterilmiş, denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2 No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/626, Karar No: 2024/7913, Tarih: 24.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/626 E.  ,  2024/7913 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 E., 2022/85 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından hükmün adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Mahkemece belirtilen eksik harç ve giderlerin bir haftalık kesin süre içinde yatırılmadığı gerekçesiyle 17.10 2022 tarihli ek karar ile başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, verilen ek karar da davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sonucunda, Alanya ilçesi Karapınar köyü çalışma alanında bulunan 356 ada 2 parsel sayılı 1.108,60 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle hükmen, 357 ada 5 parsel sayılı 236,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kayalık niteliğiyle hükmen, 354 ada 39 parsel sayılı 461,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle ve askı ilan süresi içerisinde dava açılmaksızın Hazine adına tescil edilmiş, 540 ada 8 parsel sayılı 3.45,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı belirtilerek tarla niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, Demirtaş Mahallesi 262 ve 263 parseller komisyon kararı sonucunda 1983 yılında dava dışı kişiler adına tescil edildikten sonra bilahare imar nedeniyle çok sayıda parsele ifraz görmüş, ifraz sonucu oluşan 808 ada 1 parsel sayılı 666,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satış ve birleştirme nedeniyle davalı ... adına tescil edilmiştir.

Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmış, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 26.02.2015 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 354 ada 39 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, diğer parseller hakkındaki davanın hak düşürücü süresinin geçirilerek açıldığı gerekçesiyle davasının reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 28.11.2019 Tarihli 2016/9536 Esas, 2019/7828 Karar sayılı kararıyla "davacının adli yardım talebi kabul edildikten sonra, davacının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle dava konusu 808 ada 1, 356 ada 2, 540 ada 8, 357 ada 5 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına,

Davalı Hazinenin, dava konusu 354 ada 39 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazları yönüyle ise; dava konusu taşınmazın, 2006 tarihinde yapılan tespitte ham toprak niteliği ile tespit gördüğü, taşınmaz başında yapılan keşif sonucunda ziraatçi bilirkişi tarafından hazırlanan raporda, komşu 36 parselin devamı niteliğinde olduğu ve öncesinde sebze tarımı yapıldığı ancak 2-3 yıl öncesinde meyve fidanı dikilmiş olduğu belirtilmiş ise de, taşınmaza ait fotoğraflar ile ziraatçi bilirkişinin bu beyanının uyumlu olmadığı, çekişmeli taşınmazın, batı ve güney sınırını oluşturan ve şahıs adına tespit gören 354 ada 36 parsel ile kuzey ve doğu sınırını oluşturan orman parseli ile arasında bulunduğu, diğer bir anlatımla taşınmazın 354 ada 36 parsel ile orman parseli arasında boşluk olarak kalan kısım olduğu, bu haliyle kadastro tespinin yapıldığı 2006 tarihinden sonra kullanılmaya başlandığının kabulü gerektiği hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile 354 ada 39 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulmasına" karar verilmiş, davacının karar düzeltme talebi aynı Daire tarafından reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; bozma ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... tarafından hükmün adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece belirtilen eksik harç ve giderlerin bir haftalık kesin süre içinde yatırılmasına dair davacıya çıkartılan muhtıranın gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle 17.10 2022 tarihli ek karar ile başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş, verilen ek karar da davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... tarafından Mahkemenin 31.03.2022 tarihli asıl kararına karşı verilen temyiz dilekçesinde hükmün adli yardım talepli olarak verildiği halde, Mahkemece bu talep hakkında olumlu yada olumsuz bir karar verilmeksizin harç ve giderlerin tamamlatılmasına dair davacıya çıkartılan muhtıranın yerinde olmadığı, davacının çıkartılan muhtıraya karşı itirazlarını içeren dilekçe sunduğu ve dilekçesinin ekinde başkaca mahkemelerde görülen davaları hakkında da adli yardım talebinin kabulüne dair emsal kararlar eklediği halde Mahkemece yine adli yardım talebi hakkında bir karar verilmeksizin 17.10.2022 tarihli ek karar ile"başvurunun yapılmamış sayılmasına" karar verildiği anlaşılmaktadır

Dosya kapsamına göre; Mahkemenin önceki tarihli kararının da davacı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 28.11.2019 tarihli 2016/9536 Esas, 2019/7828 Karar sayılı kararında davacının adli yardım talebi kabul edildikten sonra işin esası yönüyle hem davacı ...'nin hem de davalı Hazinenin temyiz itirazlarının incelenerek yukarıda belirtildiği şekilde karar verildiği görülmektedir. Adli yardım talebinin kabul edilmesiyle birlikte ikinci bir karar ile adli yardımın kaldırılmasına karar verilmediği sürece yargılamanın sonuçlanıncaya kadar (hükmün kesinleşmesine kadar) devam edeceğinin 6100 sayılı HMK'nın 335/3. Maddesinde düzenlenmesi karşısında yerinde bulunmayan İlk Derece Mahkemesinin 17.10.2022 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına ve esasa ilişkin olarak 31.03.2022 tarihli hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine karar vermek gerekmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirmesine, uyulan bozma ilamı doğrultusunda hüküm verildiğine ve 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, uyulan bozma ilamında ve İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ...'nin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle,

İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10817, Karar No: 2016/4873, Tarih: 26.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/10817 E.  ,  2016/4873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, yasal koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Taraflar arasındaki haricen düzenlenen gayrimenkul satış sözleşmesinin feshedilmesini sağlayan "01.03.2006 tarihli sözleşme alıcıların kusuru nedeniyle feshedilmiştir" şeklinde başlayan ve ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne sunulmak suretiyle kullanılan belgenin sahteliğinin iddia olunduğu olayda, sanığın aşamalarda, belgenin sahte olmadığını, imzalı ve kaşeli olarak katılan tarafından düzenlenilerek getirip, finans müdürü .... ve Av. ...'nun yanında verildiğini savunması, katılanın ise, daha önce imzası olan bir belge üzerine sonradan mevcut yazıların eklenmek suretiyle sahtecilik yapıldığını beyan etmesi, .... Kriminal Polis Laboratuvarı'nın 13.08.2008 tarihli raporunda, inceleme konusu belge üzerinde bulunan bilgisayar ile yazılmış yazıların, bu yazıların alt bölümünde basılı ve atılı olan kaşe basım izleri ve imzalardan önce, sonra ya da aynı anda yazılıp yazılmadıklarının belirlenmesinin fennen mümkün olmadığının, belgede düzensiz/bozuk bir kesim izine rastlanmadığının belirtilmiş olmasına rağmen, Adli Tıp Kurumu'ndan alınan 15.03.2010 tarihli raporda, inceleme konusu belgenin alt kenarının forme kesim olmadığı, ... A.Ş. yazıları ile imzanın çakıştığı, çakışma yerlerinde yapılan mikroskobik incelemede, imzayı oluşturan kalem mürekkebinin isim yazıları oluşturulduktan sonra atılmış olduğu şeklinde tespit yapılması,.... Kriminal Polis Labaratuvarı'na ait 03.12.2012 tarihli bilgi notunda ise, laboratuvarlarında çakışan çizgiler konusundaki incelemelerde kullanılan cihazın bulunduğu ve tam sonuç vermese de bazı durumlarda yazıların/çizgilerinin sırasının belirlenebilme imkanının bulunduğunun belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, sanığın savunmasında adı geçen .... ve Av. ...'nun tutanağın ne şekilde verildiği konusunda beyanı alındıktan sonra, belgenin..... Kriminal Polis Laboratuvarı ya da aynı teknik donanıma sahip bir bilirkişiye/kuruma tevdi edilerek, normal boyutlarda olup olmadığı, herhangi bir bölümünden düzenli/düzensiz bir kesim gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, "..... A.Ş" yazısı ile üst bölümde yazılan yazıların aynı kartuş/yazıcıdan çıkartılıp çıkartılmadığı, "... A.Ş" yazısı üzerinde bulunan imzanın bu yazının üzerinde olup olmadığı konusunda ayrıntılı ve denetime olanak verecek nitelikte bir rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17451, Karar No: 2025/10401, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/17451 E.  ,  2025/10401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2198 E., 2023/963 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/2 E., 2021/214 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12145, Karar No: 2009/14079, Tarih: 29.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/12145 E.  ,  2009/14079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARTAL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/12/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları İsmet E..’ın kayden malik olduğu 1551 ada, 33 parsel ve 868 ada, 65 parsel sayılı taşınmazlarını davalı kızı S. T..’ın vekâlet yoluyla 3. kişilere yaptığı temlikler nedeniyle elde ettiği geliri, murisin bankadaki mevduat hesaplarını, altın ve mücevheratlarını, taşınır eşyalarını haksız edindiğini, ileri sürerek murisin tenkise tabi taşınır taşınmaz malvarlığının tespiti, değer tespiti, ihlal edilen saklı payından ölüm tarihinden itibaren faiz yürütülmek kaydıyla şimdilik 20.000 TL’lik kısmının tenkisine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı F. T.. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava; tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacılar ile davalı S. T..’ın miras bırakanı İ.E..’ın maliki olduğu 1551 ada, 33 parsel ve 868 ada, 65 parselde yer alan 7 nolu bağımsız bölümün satışı konusunda kızı olan davalı S. T..’ı vekil tayin ettiği ve sözkonusu taşınmazların dava dışı üçüncü kişilere vekil aracılığıyla satıldığı ve satış bedellerinin S. T..tarafından mirasbırakana ödenmediği, S. T.. ile birlikte eşi olan M..’in sözkonusu satış bedellerini uhdesinde bıraktıkları anlaşılmaktadır.

Davacıların anılan bu satış bedelinin S..üzerinde kalması sebebiyle mahfuz payların aşıldığı iddiasıyla saklı payları oranında tenkis istem ile eldeki davayı açtıkları ve Mahkemece saklı payı aşma kastı ile hareket edilerek işlemin gerçekleştirildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul edildiği görülmektedir.

Hemen belirtmelidir ki; Yasanın öngördüğü istisnalar dışında mirasbırakanın iradesiyle bertaraf edilemeyen hakka saklı pay, kendilerine böyle bir hak tanınan kimselere de saklı pay sahibi denir. İşte bu hakkı mirasbırakanın ihlal ve tecavüzlerine karşı koruma davalarına da tenkis davası denilmektedir.

Bir başka ifadeyle; tenkis davası mirasbırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlararası kazandırmaların yasal sınırına çekilmesini amaçlayan öncesine etkili yenilik doğurucu davalardandır. Davanın dinlenebilmesi için öncelikli koşul, mirasbırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır.

Bir başka ifadeyle; tenkis davası mirasbırakanın saklı payları zedeleyen ölüme bağlı veya sağlararası kazandırmaların yasal sınırına çekilmesini amaçlayan öncesine etkili yenilik doğurucu davalardandır. Davanın dinlenebilmesi için öncelikli koşul, mirasbırakanın ölüme bağlı veya sağlar arası bir kazandırma işlemi ile saklı pay sahiplerinin haklarını zedelemiş olmasıdır.

Oysa somut olaya bu ilkeler çerçevesinde bakıldığında mirasbırakanın davalı olan kızı S. T..’a veya diğer davalılar M.. ve F. T..’a yapmış olduğu ölüme bağlı bir tasarruf veyahut sağlar arası bir kazandırma işlemi sözkonusu değildir. Öyle ise; davadaki istek gözetildiğinde anılan işlem sonucu tenkis hükümlerinin uygulanmasına yasal açıdan olanak bulunmamaktadır. Değişik bir ifadeyle; niteliği tenkise hasredilen isteğin dinlenilebilmesi olanaksızdır.

Hal böyle olunca; tenkis isteği ile açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde yanılgılı değerlendirme ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK’nu 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.