muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3081, Karar No: 2021/1179, Tarih: 07.10.2021

21. Hemen belirtilmesi gerekir ki; 19.12.1984 tarihli ve 18610 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun ile ticari olan işlerde temerrüt faizi olarak reeskont faizi kabul edilmiş; anılan Kanun’da 15.12.1999 tarihli ve 4489 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik neticesinde 01.01.2000 tarihinden itibaren ticari olan işlerde temerrüt faizi olarak avans faizinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Başka bir deyişle 19.12.1984 ile 01.01.2000 tarihleri arasındaki dönemde ticari temerrüt faizi olarak reeskont faizinin uygulanması gerekecektir. Her ne kadar mahkemece 03.09.1999 ile 01.01.2000 tarihleri arasındaki dönemde ticari temerrüt faizi olarak reeskont faiz oranı yerine avans faizi oranı uygulanmış ise de davalı vekilinin ve fer’i müdahil TMSF vekilinin bu yöne ilişkin karar düzeltme talepleri Özel Dairece reddedildiğinden bu hususta davacı yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur.

22. O hâlde mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

I- A bendinde (§12) belirtilen gerekçelerle fer’i müdahil OYAK vekilinin temyiz isteminin hukukî yarar yokluğundan REDDİNE,

II- B bendinde (§13-22) belirtilen gerekçelerle davalı vekili ile fer’i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-III/1 maddesi gereğince miktar itibariyle karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15112, Karar No: 2016/12031, Tarih: 28.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/15112 E.  ,  2016/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı iş yerine getirilen emtiaların indirilmesi sırasında davalı şirkete ait aracın geri manevrası sırasında gerçekleşen kazada iş yerindeki depo dış panelinin hasarlandığını açıklayıp sigortalıya ödenen hasar bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, halefiyete dayalı, haksız fiilen kaynaklanan davaya bakma görevinin asliye hukuk mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, iş yeri sigorta sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Ticaret Mahkemelerinin görevli alanı 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 5/1 maddesinde "Aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir." İfadesi ile ticari davalar ile sınırlandırılmıştır. Ticari davalar ise TTK 4. Maddesinde sayılmıştır. Buna göre 4/1 maddesinde nispi ticari davalar 4/1-a fıkrasından f fıkrasına kadar belirtilen hususlar ise mutlak ticari davalar olarak sayılmıştır.

Bir davanın nispi ticari dava sayılması için TTK 4/1. Maddesi birinci fıkrasında belirtildiği gibi her iki tarafında tacir olduğu ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili bir dava olması gerekmektedir.

Mutlak ticari davalar ise TTK 4/1-a maddesinde her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlar ile yine TTK 4/1 f fıkrasına kadar sayılan yasalarda belirtilen davalar olarak sayılmıştır.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu yürürlüğe girmesi ile birlikte 5/3 maddesi gereği artık asliye hukuk mahkemeleri ile ticaret mahkemeleri arasında ki ilişki iş bölümü ilişkisinden çıkarak görev ilişkisi haline gelmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunun 1. Maddesi gereği göreve ilişkin kurallar kamu düzeni ile ilgili olup hakim tarafından kendiliğinden dikkate alınması gerekmektedir.

Somut dava incelendiğinde sigortalı ile davalının tacir olduğu, davanın niteliği itibarı ile her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendiren haksız fiil olduğu anlaşıldığından TTK 4/1. Maddesi gereği dava nispi ticari dava niteliğinde olup 5/1 maddesi gereği asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılıp sonuçlandırılması gerekmektedir.

O halde mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Somut dava incelendiğinde sigortalı ile davalının tacir olduğu, davanın niteliği itibarı ile her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendiren haksız fiil olduğu anlaşıldığından TTK 4/1. Maddesi gereği dava nispi ticari dava niteliğinde olup 5/1 maddesi gereği asliye ticaret mahkemesi tarafından bakılıp sonuçlandırılması gerekmektedir.

O halde mahkemece işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8212, Karar No: 2012/13292, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8212 E.  ,  2012/13292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (davalı idare) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32414, Karar No: 2014/35810, Tarih: 11.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/32414 E.  ,  2014/35810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/16443

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2010/392 (E) ve 2011/437 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret eyleminin gerçekleştiği yerin herkesin rahatlıkla girip çıkamayacağı müdür odası olması nedeniyle aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden sanık hakkında TCK’nın 125/4. maddesi uygulanmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık K.. K..'nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26202, Karar No: 2015/26998, Tarih: 05.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/26202 E.  ,  2015/26998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/08/2015

NUMARASI : 2015/268-2015/341

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Satış talep tarihi ile ihale tarihi arasındaki yediemin ücretinin icra müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabı ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12720, Karar No: 2023/341, Tarih: 25.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/12720 E.  ,  2023/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :

Sanığın 2015 yılında mağdureyi kedileri gösterme bahanesi ile ahıra götürmek istemesinden ibaret eyleminden dolayı anılan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının CMK'nın 286 ncı fıkrasının ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2019/74 Esas, 2020/132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. 2014 ve 2015 yıllarında işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. 2014 ve 2015 yıllarında işlemiş olduğu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c. 2015 yılı yaz aylarında sanığın mağduru kucağına alarak "Gel ahırdaki kedileri sana göstereyim" dediği iddiasıyla yapılan yargılamada çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın beraatine karar verilmiştir.

c. 2015 yılı yaz aylarında sanığın mağduru kucağına alarak "Gel ahırdaki kedileri sana göstereyim" dediği iddiasıyla yapılan yargılamada çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 20.01.2021 tarihli ve 2020/1654 Esas, 2021/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının, katılan Bakanlık vekilinin ve katılan ... vekilinin aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında:

a. 2014 yılında işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

b. 2014 yılında işlemiş olduğu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

c. 2015 yılında işlemiş olduğu çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

d. 2015 yılında işlemiş olduğu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

e. 2015 yılı yaz aylarında gerçekleştiği iddia edilen çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümleriyle ilgili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.03.2021 tarihli ve 9-2022/123566 sayılı onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

e. 2015 yılı yaz aylarında gerçekleştiği iddia edilen çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat hükümleriyle ilgili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.03.2021 tarihli ve 9-2022/123566 sayılı onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz istemi; tek delilin mağdurenin aşamalardaki ifadesinin çelişkili olduğuna, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanığın suça konu eyleminin olmadığına, mağdure tarafından anlatılanların gerçek dışı ve kurgu olduğuna, sanık cinsel istismarda bulunmuş olsa mağdur ve ailesi ile sanıkla birlikte denize gitmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığına, tanıklarının dinlenmediğine, sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartının, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak bir kesinlikle ispat edilebilmesi gerektiğine, Adli Tıp raporunun özensiz ve eksik inceleme ile düzenlendiğine, incelemenin duruşmalı yapılmasına ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; alt ceza sınırından hüküm kurulmuş olmasına, takdiri indirime gidilmesine ve katılan kurum lehine vekalet ücreti taktir edilmesine ilişkindir.

3. Katılan ... vekilinin temyiz istemi; kararı hem kendi adına hem de kızı ... adına temyiz ettiğine, cezanın eylemin ağırlığıyla orantılı olmadığına, sanığın 2015 yılındaki kedileri göstereyim demek suretiyle cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna işlediğine, bu husustaki beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, 6545 sayılı Kanun'dan önceki hükümlerin uygulanması gerektiğine, ceza tayin edilirken alt sınırda kalmasının hatalı olduğuna, iyi hal indiriminin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

4. Katılan ...'ın temyiz istemi, kararı hem kendi adına hem de kızı ... adına temyiz ettiğine, cezanın eylemin ağırlığıyla orantılı olmadığına, sanığın 2015 yılındaki kedileri göstereyim demek suretiyle cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna işlediğine, bu husustaki beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, 6545 sayılı Kanun'dan önceki hükümlerin uygulanması gerektiğine, ceza tayin edilirken alt sınırda kalmasının hatalı olduğuna, iyi hal indiriminin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

5. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; 2015 yılında gerçekleştiği iddia edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmadığından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Mağdure ...'ün Ankara ilinde ailesi ile birlikte ikamet ettiği, yaz aylarında Pazar İlçesi Irmakyeniköy isimli köylerine geldikleri, sanık ...'in mağdur ...'ün halasının eşi olduğu, 2014 yılı yaz ayında mağdure ...'ün halasının köydeki evinde yattığı sırada sanığın yanına gelerek kucağına aldığı ve "Kuşlara yem vereceğiz" diyerek annesinin evine götürdüğü, kapıyı kilitlediği, sanığın sırt üstü olacak şekilde uzandığı ve mağdur ...'ü yüz yüze gelecek şekilde kendi üzerine yatırdığı, akabinde hem kendisinin ve hem de mağdure ...'ün alt iç çamaşırlarını indirerek cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürttüğü, mağdure ...'ün gidelim demesine karşın sanığın "Biraz daha" dediğini, daha sonra sanığın yaşananları kimseye anlatmamasını mağdure ...'e söylediği, yine 2014 yılı yaz ayında "Kedileri doyuralım" diyerek sanığın mağdure ...'ü aynı yere götürerek benzer şekilde eylemde bulunduğu, 2015 yılı yaz ayı içerisinde Pazar ilçesinde bulundukları sırada aileleri ile birlikte denize gittikleri, herkesin kayalıklara doğru gittiği bir esnada sanık ve mağdure ...'ün kıyıda yalnız kaldıkları, sanığın siyah simit bir bota yattığı, ...'ü de üzerine yatırdığı, mağdure ...'ün alt mayosunu indiren sanığın, mağdurenin cinsel bölgesine sürtünerek kayalıklara doğru gittiği, mağdure ...'ün maruz kaldığı söz konusu eylemler yönüyle izah edilen oluş kapsamında sanık ...'in üzerine atlı "Zincirleme Çocuğun Cinsel İstismarı" ve "Zincirleme Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma" suçlarını işlediği, sanık ...'in, mağdure ...'ün Ankara ilinden köye geldiği yaz aylarında çeşitli bahanelerle yalnız kalacakları ev ya da ahır gibi yerlere götürdüğü, ilk ve ikinci eyleminde evde bulundukları sırada kapıyı içeriden kilitlediği hususunun mağdure beyanı ile sabit olduğu, kendisinin ve mağdurenin alt çamaşırlarını aşağıya indirerek cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürttüğü, mağdure, gitmek istediğini beyan etmesine rağmen "Biraz daha" diyerek eylemini sürdürdüğü, olay tarihinde onbeş15 yaşından küçük olan mağdurenin rızasının da hukuken geçerli olamayacak olması karşısında eylem süresi itibarıyla sanığın üzerine atılı hürriyeti tahdit suçunu işlediği, sanık ..

...'in mağdureye yönelik 2015 yılı yaz ayında mağduru kucağına alarak "gel ahırdaki kedileri sana göstereyim" demek suretiyle 5237 sayılı kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ile aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca kamu davası açılmış ise de, sanığın katılana yönelik yalnızca kucağına alıp ahırdaki kedileri göstereceğini söylemesinden ibaret eyleminde sanığın cinsel istismar içeren vücut dokunulmazlığına yönelik ve katılanı hürriyetinden yoksun kılma kastına ilişkin herhangi bir tespitin yapılamamış olması nedeniyle sanığın müsnet suçları işlediğinin sabit olmadığı anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca bu eylem yönüyle beraatine karar vermek gerektiği kabul edilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "İlk derece mahkemesince, sanığın katılan mağdureye yönelik olarak aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez gerçekleştirildiği kanaatiyle sanığın "Zincirleme Surette Çocuğun Cinsel İstismarı" ve "Zincirleme Surette Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma" suçlarını işlediği kabul edilmiş ve cezalandırılması yoluna gidilmiştir. Dairece sanığın katılan mağdureye yönelik olarak gerçekleştirdiği iddia edilen eylemlerde, katılan mağdurenin istinaf aşamasında alınan beyanında, Ankara'da bulundukları sırada, sanığın katılan mağdure yönelik olarak herhangi bir cinsel istismar içerikli eylemde bulunmadığını beyan etmesi ve 2014 yılı ile 2015 yılı

arasında 1 yıllık uzun bir süre bulunması nazara alındığında, sanığın 2014 yılındaki eylemleri ile 2015 yılındaki eylemleri arasında suç kastının yenilendiği kabul edilmiş ve cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri açısından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği, sanığın hürriyeti tahdit eylemlerinin süresinin cinsel istismar eylemlerinin süresi ile sınırlı olmadığı, sanığın suç tarihinde 7 yaşında bulunan katılan mağdura yönelik olarak kendisiyle gelmesini sağlamak maksadıyla hile unsuru kapsamında değerlendirilen yukarıda da belirtilen "kuşlara yem vereceğiz" ve "kedileri doyuralım" şeklinde beyanlarda bulunduğu, sanığın eylem tarihleri arasında geçen sürenin tam olarak tespit edilemediği, ancak sanığın yakaladığı fırsattan istifade ederek aynı suç işleme kararının icrası kapsamında olmak üzere katılan mağdura yönelik farklı iki tarihte cinsel amaçla hile unsuru kullanarak çocuk yaştaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerini gerçekleştirdiği, bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği Dairemizce değerlendirilerek kabul edilmiş ve CMK'nın 280/2. maddesi gereğince Rize Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanık ... Bektaş'ın katılan mağdur ...'a yönelik 2014 yılı yaz ayında ve 2015 yılı yaz ayında işlediği iddia edilen ve zincirleme şekilde uygulama yapılan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği kabul edilmiştir." şeklindeki gerekçeyle hukuki süreçte belertildiği gibi hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE