muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11309, Karar No: 2016/9370, Tarih: 14.04.2016

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ...ndan istifa ederek ...na üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde ....na üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2188, Karar No: 2013/3426, Tarih: 07.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2188 E.  ,  2013/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HENDEK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/05/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı  D.. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, 1086 sayılı HUMK'nın 388, 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 1086 sayılı HUMK'nın 389., yine 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nın 381.maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK'nın 294.maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağı geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar  daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz. Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek, mahkemece kısa kararda yer almadığı halde, gerekçeli kararda davalı Harun Saral’a yönelik davanın reddine denilmek suretiyle kısa karar ile çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Davalı Dursun’un temyiz itirazının kabulü ile hükmün, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  07.03.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9333, Karar No: 2019/5540, Tarih: 24.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9333 E.  ,  2019/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her biri hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan zorunlu vekili ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılan zorunlu vekilinin ve katılanın sanıkların kusurlu olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece kabul edilen oluş karşısında, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, “atılı suç bakımından TCK'nın 89. maddesi kapsamında sanıkların TCK'nın 22. maddesi çerçevesinde dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle üzerlerine atılı taksirle yaralama suçunu işledikleri kanaatine varılmadığından, dosyada mevcut deliller kapsamında unsurları oluşmayan suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı BERAATLERİNE,” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) nolu bendi çıkarılarak yerine “Her ne kadar sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan dava açılmış ise de; yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan beraate ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10896, Karar No: 2014/4855, Tarih: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/10896 E.  ,  2014/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan ...’ın, patronu olan katılan ...’e ait banka hesabına para yatırmak üzere banka şubesine geldiği, banka girişinin sağ tarafında bulunan cihazdan sıra numarası alacağı esnada sanığın yanına gelerek "para mı yatıracaksın" dediği, katılanın sanığı güvenlik görevlisi zannederek para yatıracağını söylediği, birlikte bankanın ikinci katına çıktıkları, sanığın katılana kimlik fotokopisi çektirmesini istediği, katılanın para yatırırken kimlik gerekmediğini söylediği, ancak sanığın "bu uygulama yeni çıktı" diyerek katılana yatıracağı 4.000 TL’yi kendisine vererek üst kata çıkmasını, kimlik fotokopisi çektirmesini, fotokopi çektirip gelene kadar işlemleri yapacağını söylediği, katılanın elinde bulunan 4.000 YTL parayı sanığa vererek üst kata fotokopi çekmeye gittiği, döndüğünde sanığı bankada bulamadığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçeye dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulanan sanığın mahkemece tekkerrüre esas alınan Sivas 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait 2008/724 esas 2008/658 karar sayılı ilamının suç ve kesinleşme tarihlerine göre tekerrüre esas olmadığının gözetilmemesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulanan sanığın mahkemece tekkerrüre esas alınan Sivas 1.Asliye Ceza Mahkemesine ait 2008/724 esas 2008/658 karar sayılı ilamının suç ve kesinleşme tarihlerine göre tekerrüre esas olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmında tekerrüre ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, “sanığa ait adli sicil kaydına göre, “Diyarbakır 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2006 kesinleşme tarihli 2003/894 esas 2004/165 karar sayılı kararı nedeniyle, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine'' şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8594, Karar No: 2014/9450, Tarih: 13.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/8594 E.  ,  2014/9450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Temyiz incelemesine esas olmak üzere,

Daire’nin 17.12.2013 tarih, 2013/22024 - 19256 Esas - Karar sayılı ilamı ile "Mahkemece, hükme esas alınan 4000 TL ödemenin yapıldığı kabul edilen ...’un Denizbank 2340-00826962-351 nolu hesabından keşide edildiği anlaşılan 4199377-4199378-4189379 ve 4199380 seri nolu çeklerin önlü arkalı okunaklı onaylı suretleri ile bu çeklerin ödeme anında bankaya kim tarafından ibraz edildiği, bir başka anlatımla anılan çek bedellerinin banka tarafından kime ödendiği, ödeme yapılan kişiye ait kimlik bilgilerini içeren belge alınmış ise bu belgelerin de okunaklı onaylı suretlerinin Deniz Bank’tan istenerek, dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın geri çevrildiği, Mahkemece Denizbank’a geri çevirme kararı doğrultusunda müzekkere yazıldığı, Denizbank’ın müzekkereye verdiği 08.04.2014 havale tarihli cevapta 4199377 ve 4199379 seri nolu çeklerin kim tarafından bankaya ibraz edildiği hususunun Fortisbank (TEB) tan sorulması gerektiğini belirtildiği halde Mahkemece, anılan eksikliğin tamamlanmadığı ve aynı yazı cevabında 4199377 seri nolu çek fotokopisinin yazı ekinde gönderildiğinin belirtildiği halde yazı ekinde bahsi geçen çek fotokopisinin bulunmadığı görülmüştür.

Bu kez Mahkemece, 4199377 seri nolu çek fotokopisinin Denizbank'tan temin edilip, dosya arasına alınarak, 4199377 ve 4199379 seri nolu çeklerin kim tarafından bankaya ibraz edildiği hususunun Fortisbank (TEB)'tan sorularak, alınan yazı cevabının dosyaya eklenmesi, istenilen hususların yerine getirilip getirilmediğinin bizzat Mahkeme hakimi tarafından denetlendikten ve eksiklik bulunmadığının anlaşılmasından sonra temyiz incelemesi için Daire’ye gönderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemesi’ne İADESİNE, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2366, Karar No: 2022/7545, Tarih: 18.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2366 E.  ,  2022/7545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki ...’ın 08/09/2015 tarihli duruşmada katılmak istemediğini beyan ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanıkların üzerine atılı kamu malına zarar verme suçu ile ilgili olarak; sanıkların yetkilisi olduğu şirketler tarafından HES inşaatı için çalışmaların yapıldığı, bu esnada şirketlere ait ağır tonajlı kamyonların ve iş makinelerinin köy ve mahalle yollarındaki betonları bozduklarının, su kanallarına zarar verdiğinin, beton taşıyan araçlardan yollara beton döküldüğünün ve dere yatağında bulunan ağaçlara zarar verildiğinin iddia edildiği olayda; sanıkların aşamalarda üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemeleri karşısında; sanıkların kamuya ait yollara, dere yatağına, su kanalına ve ağaçlara zarar vermek kastı ile hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine, yazılı biçimde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Sanıkların üzerine atılı müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçu ile ilgili olarak; müşteki ...'ın tapulu arazisindeki 8 adet fındık ağacı ve 1 adet ceviz ağacına kesilerek zarar verildiğinin iddia edildiği olayda, şirket yetkilisi olan sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, olay sırasında katılana ait ağaçları kesen çalışan veya çalışanların tespit edilerek, ağaçları kesme hususunda sanıklardan herhangi bir talimat alıp almadıkları hususunda beyanlarının alınarak, beyanlarına göre gerekirse haklarında suç duyurusunda bulunularak ve haklarında kamu davası açıldığı takdirde bu dava ile birleştirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-Sanıklar hakkında TCK'nın 37/1 delaletiyle 151/1 ve 152/2-c suçlarından dava açıldığı halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, sanıkların TCK'nın 152/1-a ve 152/1-c maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

4- Karar başlığında suç isimlerinin kamu malına zarar verme ve nitelikli mala zarar verme yerine yalnızca mala zarar verme şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdaiileriinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11432, Karar No: 2008/5417, Tarih: 16.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11432 E.  ,  2008/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kömür sattığını ve 61.739.39 YTL alacağı bulunduğunu, bu alacağın tahsili için yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ve kömür karşılığı tuğla verilerek borcun ödendiğini ileri sürdüğünü taraflar arasında böyle bir anlaşma olmadığını belirterek itirazın iptalini ve %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinden tuğla alan davacının karşılığında müvekkiline kömür verdiğini 79.667.00 YTL’lik tuğla karşılığı 79.066.27 YTL'lik kömür alındığını, tarafların böylece mahsuplaştığını , davacının gönderilen cari hesap ekstresini kabul etmeyerek mükerrer tahsilat peşinde olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucu davacının davalı adına düzenlediği, kömür faturalarının veresiye satışını gösteren faturalar olup, kömür faturalarının davalı defterlerinde de kayıtlı olduğunu, ancak davacı kayıtlarında satışların tamamının peşin olarak kaydedildiğini davalının düzenlediği tuğla faturalarının davacı kayıtlarında bulunmadığını taraf defterleri tasdikli olmadığından lehe delil olmayacağını, ancak aleyhe delil teşkil edeceğini davalının kömür satın aldığını kabul etmesine rağmen tuğla vererek borcunu ödediğini kanıtlayamadığını, yemin de teklif etmediğini bu nedenle davanın kısmen kabulü ile 61.739.39 YTL asıl alacak üzerinden itirazın iptaline , alacağa takip tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.