muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/24811, Karar No: 2017/14496, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24811 E.  ,  2017/14496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11324, Karar No: 2008/880, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11324 E.  ,  2008/880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, borçlunun üçüncü kişideki alacağına konulan hacizlerden sonra yapılan sıra cetvelinde 1.sırada yer alan davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü kural olarak davalı alacaklıdadır.Davalı alacaklının takip konusu alacağın varlığını usulüne uygun delillerle ispat etmesi gerekir.İspat yükünün davalı alacaklıda olduğunu kabul etmek için davalı alacaklının diğer alacaklılara karşı muvazaalı işlem yapabilecek durumda olması gerekir.Oysa somut olayda davalı alacaklı 02.06.2003 tarihli ihtiyati haciz kararına dayanarak 06.06.2003 tarihinde borçlu hakkında takibe geçmiştir.

Davacı alacaklı ise borçlu aleyhine 16.06.2003 tarihinde takibe geçmiştir.Takibin başlangıç tarihi davalı alacaklının takibinden (06.06.2003) sonradır. Takibin dayanağı olarak gösterilen makbuz başlıklı belgede 15.01.2002 tarihinde oluşan borçla ilgili düzenlendiği belirtilmişse de HUMK’nun 299.maddesi uyarınca belgedeki bu tarih belgenin tarafı olmayan kişileri bağlamaz. Davalının davacıya karşı muvazalı işlem yaptığı kabul edilemez.

Mahkemece bu yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulünde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21037, Karar No: 2021/4991, Tarih: 10.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/21037 E.  ,  2021/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK' nun 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1715, Karar No: 2024/9533, Tarih: 10.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/1715 E.  ,  2024/9533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne

yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2018 tarihli, 2018/247 Esas ve 2018/607 sayılı Kararı ile sanık hakkında eylemlerinin "silahlı terör örgütüne yardım etmek" suçunu oluşturduğunun kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.06.2019 tarihli, 2019/463 Esas ve 2019/1098 sayılı Kararı ile kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşıldığından, istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.01.2022 tarihli onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle:

1-Delillerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğuna,

2-Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına,

3-Kararın bozulmasına, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, ceza hesabına ilişkin düzeltme dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun kabule göre yapılan incelemede;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, ceza hesabına ilişkin düzeltme dışında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına uygun kabule göre yapılan incelemede;

Temyiz aşamasında dosyaya gelen sanık hakkında beyanda bulunan ...'nin beyanlarının sanığın üniversite öğrencisi olduğu 2006-2009 yılları arasında örgüt yurdunda belletmenlik ve örgüt evinde ev abiliği yaptığına ilişkin olduğu, sanığın savunmasının da maddi nedenlerle örgütün evlerinde kaldığı yönünde olduğu nazara alındığında, eylem tarihleri itibariyle bu beyanların müsnet suç yönünden delil kabul edilemeyeceği değerlendirilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 inci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanun'un 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığı ya da hayatın olağan akışına ve aksi kanıtlanamayan savunmaya uygun hesap hareketlerine göre, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda bankacılık işlemi yaptığı hususunda her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemeyen sanığın örgüte yardım etme kastı ile hareket ettiğinin ispat edilememiş olmasına göre atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.06.2019 tarihli, 2019/463 Esas ve 2019/1098 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 13. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24124, Karar No: 2009/4407, Tarih: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24124 E.  ,  2009/4407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanununun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye bağlı dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır.(HGK.nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı) Ancak, 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. - 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş, 2005 yılı Bütçe Kanunu 37/e maddesi de 5335 Sayılı Kanunun 29/c maddesiyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda görülmekte olan ve  uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanamayacağından, takip talebindeki dönemler ve faiz oranları, uygulanması gereken 3095 Sayılı Kanuna uygun görülmekle, istenen faiz miktarlarının denetlenmesi yerine, Bütçe Kanunu faiz oranlarını esas alan bilirkişi raporuna dayanılarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/03/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8490, Karar No: 2016/6594, Tarih: 18.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8490 E.  ,  2016/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Asıl olan tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa karar olup, kısa kararda dosya kapsamına uygun, yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına karar verilmiş olmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve gerekçeli kararın kısa karara uygun şekilde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezaya ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3076, Karar No: 2018/6079, Tarih: 04.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/3076 E.  ,  2018/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/1, 87/1 -c ve 87/son maddeleri gereğince 3’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2013/180 Esas, 2014/451 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 28.02.2018 tarih ve 2016/1799 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2018 tarih ve 2018/19388 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1) Dr. İ. Şevki Atasagun Nevşehir Devlet Hastanesinin 15/11/2012 tarihli ve R120003017 sayılı, müştekinin sol kaş superolateralde 3 mm’lik skar mevcut olduğuna ilişkin raporu esas alınarak sanıkların eylemlerinin müştekinin yüzünde sabit ize neden olduğundan bahisle 5237 sayılı Kanunun 87/1-c ve 87/son maddeleri uygulanmak suretiyle cezalarında artırıma gidilmişse de, müştekinin yüzündeki yaralanmanın anılan Kanunun 87/1-c maddesinde belirtilen “yüzünde sabit iz” niteliğinde olup olmadığı hususunun tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

2) Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10/10/2011 tarihli iddianamede, sanıklar hakkında uygulanması talep edilen sevk maddelerinde 5237 sayılı Kanunun 29/1. maddesinin de gösterildiği ve sanıklarla müşteki arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, sanıklar kahvehanede otururken müştekinin yanlarına geldiği ve müştekinin sanık ...’ya “seni pompalı ile vuracağım” diyerek tehdit ettiğinin belirtildiği, yine Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki mütalaasında sanıkların atılı suçu müştekinin haksız tahriki altında işlediklerinden söz edildiği, mahkemenin gerekçeli kararında değerlendirme kısmında da sanıkların müştekiyi tahrik sonucu darp ettikleri belirtildiği halde, hüküm fıkrasında sanıklar hakkında haksız tahrike ilişkin 5237 sayılı Kanunun 29. maddesi ile uygulama yapılmayarak çelişkiye sebebiyet verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2013/180 Esas, 2014/451 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6916, Karar No: 2021/3323, Tarih: 01.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6916 E.  ,  2021/3323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Erbaa Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2013 tarihli iddianamesi ile, ''şüphelinin, müştekinin üvey abisi olduğu, şüphelinin İsmetpaşa mahallesi 106 ada 8 parsel 2. kat 15. bağımsız bölümü satması konusunda müştekiye vekaletname gönderdiği, müşteki aldığı vekaletname çerçevesinde gayrimenkulü ... isimli şahsa vadeli olarak 118.000 TL’ye satışı yaptıkları ancak ... 'in gayrimenkulün bedelinin ödenmemesi üzerine şüphelinin, müştekinin iş yerine gelerek gayrimenkulün satışı yapıldığını ancak parasını alamaması nedeniyle müştekiden açık senet aldığı ve gayrimenkulden alacağı 118.000 TL olmasına rağmen 200.000 TL olarak icraya koymak suretiyle açığa atılan imzayı kötüye kullanma suçunu işlediği'' iddia olunarak 5237 sayılı TCK’nin 209/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.03.1989 gün ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, yüklenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında tanık anlatımlarına dayanılması mümkün olmadığından, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu senedin sanık ile katılan arasındaki borç ilişkisinden doğan alacak miktarından fazla olarak doldurduğuna dair varsa delil ve belgeler ile taraflar arasında görülmekte olan hukuk davası akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile eklenen "denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğine" dair hükmün, suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı dikkate alınmadan, objektif olarak CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunmayan ve bir daha suç işlemeyeceği hususunda oluşan kanaat nedeniyle cezası ertelenen sanık hakkında, yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.