muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12628, Karar No: 2012/768, Tarih: 02.02.2012

Hemen belirtilmelidir ki, davada dayanılan sebeplerden birisinin ehliyetsizlik olması durumunda, kamu düzeniyle ilgisi ve ehliyetsizliğin saptanması halinde öteki nedenlerin incelenmesi gereğinin ortadan kalkması bakımlarından ilk önce ehliyetsizlik iddiası üzerinde durulması asıldır.

Bilindiği üzere, davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim Medeni Kanunun “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. maddesi hükmüyle hak elde edilebilmesi, borç ( yükümlülük ) altına girilebilmesi fiil ehliyetine bağlamış, 10. maddesinde de fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin ( reşit ) olma kabul edilmiş, “ ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır. ” hükmü getirilmiştir.  “ Ayırtım gücü ” eylem ve işlem ehliyeti olarak da tarif edilerek aynı yasanın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk ya da bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı  bu ilkeler, söz konusu Yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de yer almışlardır.

Öte yandan, Medeni Kanununun 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyi niyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı 11.6.1941 tarih 4/21)

Sözü edilen ilkelerin ve yasa maddelerinin ışığı altında olaya yaklaşıldığında, bir kimsenin ehliyetinin tespitinin şahıs ve mamelek hukuku bakımından doğurduğu sonuçlar itibariyle ne kadar büyük önem taşıdığı kendiliğinden ortaya çıkar. Bu durumda, tarafların gösterecekleri tüm delillerin toplanılması, tanıklardan bu yönde açıklayıcı, doyurucu somut bilgiler alınması, varsa ehliyetsiz olduğu iddia edilen kişiye ait doktor raporları, hasta müşahede kağıtları, film grafilerinin eksiksiz getirtilmesi zorunludur. Bunun yanında, her ne kadar HUMK.’nun 286. maddelerinde (HMK 282. madde) belirtildiği gibi bilirkişinin “ rey ve mutaalası ” hakimi bağlamaz ise de, temyiz kudretinin yokluğu, yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi çok zaman hakimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele ayırt etme gücünün nisbi bir kavram olması, kişiye, eyleme ve işleme göre değişmesi,  bu yönde en yetkili sağlık kurulundan, özellikle Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını zorunlu kılmaktadır. Esasen Medeni Kanunun 409/2. maddesi akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceğini öngörmüştür. Somut olayda, mahkemece sahtecilik iddiası üzerinde durulmuş, ne var ki ehliyetsizlik hukuksal nedeni yönünden bir araştırma yapılmış değildir. Hal böyle olunca; öncelikle miras bırakanın tedavi gördüğü tüm sağlık kuruluşlarından tedavisiyle ilgili belge, hasta tabela ve müşahade kağıtları ile grafilerinin getirtilmesi, murisin işlem tarihinde hukuki ehliyetinin bulunup bulunmadığının saptanması bakımından 2659 Sayılı Yasa'nın 7. ve 16. maddesi hükümleri uyarınca Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinden rapor alınması, ehliyetli olduğunun anlaşılması halinde, sahtecilik iddiası üzerinde durulması,  bu kapsamda çekişme konusu resmi akdin dosya arasına alınması, resmi aktin düzenlenmesi sırasında tanığın yeraldığı iddia edilmiş olmakla, resmi senette tanık imzasının  bulunması  halinde (resmi akit dosya da olmadığı için bu husus incelenememiştir) gerektiğinde bu tanıkların bilgisine başvurulması, murisin okuma yazma bilip bilmediğinin araştırılması, öte yandan; imzanın miras bırakana ait olup olmadığı en son 22.12.1993 tarihli belgedeki mukayese imza incelemeye esas alınarak yapılmış olup, bilahare yine muris tarafından imzalanmış tapuda düzenlenen  14.10.2004 tarihli resmi akit örneği dosyaya getirtilmiş olmakla, 14.10.2004 tarihli resmi akitteki mukayese imza ile çekişme konusu imzanın murise ait olup olmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu'ndan yeniden rapor alınması, savcılık tarafından başlatılan soruşturma var ise bu evrakda getirtilerek varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir. Davalı H.. E.. A..'ın belirtilen sebeplerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün 12.01.2011 tarihinde kabul edilen ve 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 2.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3325, Karar No: 2009/5582, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3325 E.  ,  2009/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan elma, erik ve bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Taktir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3234, Karar No: 2013/7179, Tarih: 04.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/3234 E.  ,  2013/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar görme olasılığı bulunan Keskin İlçesi ... Köyü tüzel kişiliğine, hükmün tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanığın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dos- yanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6536, Karar No: 2016/3056, Tarih: 25.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/6536 E.  ,  2016/3056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 113 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4775, Karar No: 2018/12340, Tarih: 18.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4775 E.  ,  2018/12340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a-c maddeleri gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-a-c maddeleri gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,

Suç tarihinde soğuk algınlığı şikayetiyle Pınarhisar Devlet Hastanesi Acil Polikliğine başvuran katılanın muayenesini yapan doktor ... tarafından yatışının yapıldığını ve doktor tarafından önerilen ilacın sağ kalça kısmından serviste çalışan hemşirelerden biri tarafından kendisine enjekte edilmesinin ardından bacağında uyuşma hissettiğini daha sonra da ayağının üzerine basamadığını başka sağlık kuruluşlarına başvurduğunda kendisine siyatik sinir tanısı konduğunu bu şekilde yaralanmasına sebebiyet veren ismini... olarak bildiği hemşireden ve doktordan şikayetçi olduğunu bildirmesi üzerine Cumhuriyet Başsavcılığınca bahsi geçen doktor ve hemşire hakkında soruşturma izni talebinde bulunulduğu Pınarhisar Kaymakamlığı tarafından ilgililer hakkında yapılan ön inceleme neticesinde doktorun kusuru olmadığından bahisle adı geçen hemşire için ise iğneye yapanın kendisi olmadığından bahisle 07.10.2013 tarih 2013/01 sayılı kararı ile soruşturma izni verilmemesine karar verilmiş, iğneyi yapanın sanık hemşirenin olduğu tespit edildiğinden sanık hakkında ön inceleme başlatılmış sanık hakkında yapılan ön inceleme sonucunda ise kaymakamlığın 22.11.2013 tarih ve 2013/02 sayılı kararıyla sanık hakkında soruşturma izni verilmemesine karar verildiği, Pınarhisar Cumhuriyet Başsavcılığı ve katılan vekilinin söz konusu karara itiraz etmesi üzerine Edirne Bölge İdare Mahkemesinin 17.12.2013 tarih 2013/295 esas 2013/302 sayılı kararı ile ilgili doktor ile servis hemşiresi Sevgi hakkında herhangi bir kanaat belirtilmediği, suçlanan tüm kişiler hakkındaki bilgi ve belgeler toplanarak haklarında inceleme yapılması ve tüm evrakın birlikte değerlendirilerek soruşturma izni verilmesine veya verilmemesine yönelik karar verilmesi gerektiğinden bahisle soruşturma izni verilmemesine yönelik kararın kaldırılmasına karar verildiği ancak bu tarihten sonra Pınarhisar Kaymakamlığınca sanık hakkında mahkemece verilen karar doğrultusunda yeniden bir karar verilmesi gerektiği halde, hakkında daha evvel ön inceleme yapılan Dr. ... ve hemşire ... hakkında verilen soruşturma izni verilmemesine yönelik kararın Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesiyle yetinildiği mahkemece de ilgili evrakın işlemsiz olarak iade edildiği; dolayısıyla hemşire olan sanık hakkında usulünce verilmiş ve kesinleşmiş bir soruşturma izni kararı olmadığının anlaşılması karşısında 4483 sayılı “Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkındaki Kanun” hükümlerine göre soruşturma izni alınması için durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4920, Karar No: 2015/6136, Tarih: 24.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4920 E.  ,  2015/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP üzerinden yapılan incelemede, aynı müştekiye karşı aynı eylem nedeniyle yaşı küçük suça sürüklenen çocuk .. ile birlikte dosyamız sanığı .... hakkında Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 04/05/2012 tarihli iddianamesi ile dava açıldığı, açılan dava sonucunda . Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/648 E ve 2012/1489 K sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 17/11/2014 tarih ve 2014/11390 E ve 2014/32188 K sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; ilgili dava dosyası mahkemesinden getirtilip incelenerek, sanık hakkında açılan davanın mükerrer dava olup olmadığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25140, Karar No: 2016/2300, Tarih: 27.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/25140 E.  ,  2016/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı HMK' nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece tarafların yüzlerine karşı verilen kısa kararda, İİK'nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesine karşın, gerekçeli kararın gerekçe kısmında İİK 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline, hüküm kısmında ise İİK 170. maddesi gereğince takibin durdurulmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararın gerekçesi ile hüküm arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1506, Karar No: 2016/5413, Tarih: 07.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1506 E.  ,  2016/5413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Mahkemenin temel hapis cezası ve adli para cezası miktarlarını belirlemesine yönelik takdir ve uygulamasında isabetsizlik görülmediğinden; tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olay tutanağı içerine göre 02/09/2015 tarihinde ... ilinden İstanbul iline gitmekte olan .... plakalı otobüsün bagaj kısmında kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde siyah bej renk kumaş spor çanta içerisinde suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu, valizin bagaj fişi kontrolünde, bagaj fişinin kısmen deforme edilmiş çift rakamlı bir sayı olduğu ve ikinci hanesinin ‘’0’’ olduğu görüldüğünde, araç muavini tanık ...’nun bagajın 50 numaralı koltukta oturan sanığa ait olduğunu beyan etmesi üzerine belirlenen sanığın, tüm aşamalarda ısrarla suça konu uyuşturucu maddelerin kendisine ait olmadığına yönelik savunması karşısında;

1-Olay tutanağında imzaları bulunan tutanak düzenleyicileri tanık olarak dinlenilerek; valizde uyuşturucu madde bulunduğunun nasıl belirlendiği, valizin sahibinin sadece muavinin beyanına dayalı olarak tespit edilip edilmediği, bagaj fişinin çanta üzerinden mi yoksa sanıktan mı ele geçirildiği, çanta içerisinde uyuşturucu madde dışında giysi ve kişisel kullanıma yönelik başka bir materyal bulunup bulunmadığı hususlarının sorulması, uyuşturucu dışında bulunan eşya ya da materyaller varsa bunların sanığa ait olup olmadığının belirlenmesi ve gerektiğinde sanıktan alınacak kan, doku ya da benzeri örneklerle mukayeseli olarak moleküler genetik inceleme yaptırılması,

2-...Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2015/4616 adli emanet sırasında bulunan uyuşturucu maddelerin ele geçtiği siyah çantanın üzerinde yukarıda belirtilen bagaj fişinin bulunması durumunda, bu fiş üzerinde yazılı numaranın belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumu veya uzman bir kurum ya da kuruluşa inceleme yaptırılması,

3-Dosya içerisinde mevcut bulunan görüntü CD’sinin çözümünün yapılarak bu görüntülerde sanığın var olup olmadığı varsa sanığın elinde, içinde esrar bulunan çantanın bulunup bulunmadığı tespiti, yine varsa olay tarihine ait ...Otogarı güvenlik kamera kayıtlarının ayrıntılı olarak incelenip sanığın uyuşturucu maddelerin bulunduğu çanta ile otogara ya da bilet aldığı seyahat acentesinin işyerine giriş yapıp yapmadığının araştırılması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.