muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3236, Karar No: 2024/3989, Tarih: 06.06.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3236 E.  ,  2024/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/666 E., 2023/547 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2021/236 E., 2021/299 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.05.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma için tayin edilen günde temyiz eden davalı Bodova Turizm A.Ş. vekili Avukat ... ile davacı Hazine vekili Avukat ... 'ın katılımlarıyla duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

3402 sayılı Kanunun Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmaları sırasında çekişmeli Bodrum ilçesi, Çiftlik Mahallesi, 348 ada 7 parsel sayılı taşınmaz hakkında 27.12.2019 tarihli kadastro tutanağı düzenlenerek, 2.318,67 m2 yüzölçümlü, tarla vasfı ile belgesizden Hazine adına tespit edilmiş, beyanlar hanesinde, taşınmazın 2. derece doğal sit sınırı içinde kaldığı yönünde şerh verilmiş, davalı şirket yetkilileri tarafından tespite itiraz edilmesi nedeniyle,10.12.2020 tarihli Kadastro Komisyonu kararı ile, itirazın kabulü ile, taşınmazın davalı şirket adına tarla niteliği ile tespitine karar verilmiştir.

Kadastro çalışma sonuçlarının 25.12.2020 ila 25.01.2021 tarihleri arasında askıya çıkarılmak suretiyle ilan edilmesi üzerine davacı Hazine vekili 23.01.2021 tarihili dava dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın davalı adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu, parselin genel itibarıyla taşlık, kayalık, makilik olup zilyetlikle kazanma şartlarını taşımadığını ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Kadastro çalışma sonuçlarının 25.12.2020 ila 25.01.2021 tarihleri arasında askıya çıkarılmak suretiyle ilan edilmesi üzerine davacı Hazine vekili 23.01.2021 tarihili dava dilekçesi ile, dava konusu taşınmazın davalı adına tespit edilmesinin hatalı olduğunu, parselin genel itibarıyla taşlık, kayalık, makilik olup zilyetlikle kazanma şartlarını taşımadığını ileri sürerek tespitin iptali ile taşınmazın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ve tanık beyanları uyarınca, imar ihya şartlarının oluşmadığı, dava konusu taşınmazın uzun yıllardan kendi haline bırakıldığı ve tarımsal faaliyet yapılmadığı, taşınmazın bulunduğu Kargıçak koyunun köy merkezine araç ile 20-25 dk mesafede olduğu, söz konusu koya ulaşımı sağlayan tek yolun kenarlarında davalı şirkete ait tapulu taşınmazlar olduğu ve bölgede herhangi bir yerleşim ve tarımsal faaliyet yapılan yer olmadığı, tapulu taşınmazlar ile 3402 sayılı Kadastro Kanun'un Geçici 8 inci maddesi kapsamında tespit edilen taşınmazların orman ile sınır olduğu, 6831 sayılı Orman Kanun'unun 1 nci maddesi gereği taşınmazın orman ve su rejimi açısından korunması gereken makilik alan olduğu, batı yönünden orman alanı ile sınır olması ve eğimi gözetilerek orman tanımına uygun olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile, dava konusu taşınmazın 10.12.2020 tarihli kadastro komisyon tutanağının iptali ile 2.318,67 m2 yüzölçümü ile makilik vasfı ile davacı Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahkemece yapılan keşfe katılan teknik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen bilimsel ve teknik veriler içeren, denetime elverişli bilirkişi raporuna itibar edilerek, dava konusu 348 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, 6831 sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde tanımlanan orman vasfında olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik olmamakla birlikte; bu konudaki yerleşik Yargıtay kararlarının da dikkate alınması ile, infazda tereddüte neden olmayacak şekilde, dava konusu taşınmaz hakkında düzenlenen kadastro komisyon kararının iptali ile, taşınmazın orman vasfı ile davacı Hazine adına tespit ve tesciline karar vermek gerekirken, "kadastro komisyon tutanağının iptali ile" taşınmazın orman vasfı ile Hazine adına tespit ve tesciline karar verilmesinde isabet bulunma bulunmadığı açıklanarak, davalı şirket vekilinin istinaf itirazlarının açıklanan yönlerden kısmen kabulü ile; sair istinaf itirazlarının reddine, 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-b/2 ve 355 nci maddeleri uyarınca, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına; davanın kabulü ile; dava konusu taşınmaz hakkında düzenlenen 10.12.2020 tarihli kadastro komisyon kararının iptali ile taşınmazın 2.368,17 m2 yüzölçümü ve orman vasfı ile davacı Hazine adına tespiti ile tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 17,100,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davacı Hazine'ye verilmesine,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/35942, Karar No: 2025/10417, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/35942 E.  ,  2025/10417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/650 E., 2021/851 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/280 E., 2020/161 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16736, Karar No: 2020/3737, Tarih: 16.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16736 E.  ,  2020/3737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24/05/2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili ile davalıların ...Köyü, 3403 ada 5 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduklarını, ortaklıklarının mümkünse aynen taksim, değilse satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar vekili, cevap dilekçesi ile taşınmaz üzerinde fiilen taksim yapıldığını, ayrıca İmar Kanunu 18. madde uygulanması nedeniyle taraflar arasında ortaklık oluştuğunu, bu maddenin uygulanması nedeniyle İdare Mahkemesinde iptal davası açtıklarını belirterek sonucunun beklenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. HMK'nın 27. maddesi uyarınca davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birinin ölümü halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın  “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olayda; gerekçeli kararda, "Davanın kabulü ile, ...Köyü, f21c18d1b pafta 2254 ada , 8 parselde kayıtlı 127 m2 arsa vasıflı taşınmazdaki ortaklığın aynen taksimi mümkün olmadığından, satış suretiyle giderilmesine" karar verilmişken; kısa kararın tefhim edildiği 30.06.2016 tarihli 23. celsede, "Davanın kabulü ile, ...Kapı No:7-9 adresinde ve tapunun F21c22b4b Pafta, 3403 ada, 5 parsel sayısında yer alan, tamamı: 999,97 m2 arsa yüzölçümüne sahip olup üzerinde ekli aplikasyon krokisinde (A) ve (B) harfleri ile gösterilen ve her biri, bir bodrum + bir zemin + iki normal kattan oluşan iki ayrı bina bulunan,

Taşınmazın toplam değeri 100 oran itibar olunarak yapılan oranlamada;

A) Arsaya İsabet Eden oran :%80,64

B) Üzerinde bulunan (A) binasına isabet eden oran :% 9,68

C)Üzerinde bulunan (B) binasına isabet eden oran : % 9,68 olarak tespit ve hesap edilen,

Dosyada mevcut İmar Durumu ve İmar Planı örneğine göre, dava konusu 5 parselin kendinden başka bölümlere ayrılması mümkün olmayan bir imar parseli oluşu, üzerinde kurulu bulunan binaların, imar mevzuatına ve Belediyece tasdikli projesine aykırı yapılmış tarafları, paydaş sayısı ve her bir paydaşın tapuca sahip olduğu pay durumları nazara alındığında, dosyada mevcut durum ve belgelere göre söz konusu taşınmazın ivaz ilavesi suretiyle dahi aynen taksiminin mümkün olmadığı, iş bu davadaki paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine" yazılmak suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiş, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana geldiği anlaşılmış olup; bu husus kararın infazında tereddüt oluşturacağından gerekçeli karar ile tefhim edilen kısa karar arasındaki çelişki giderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4047, Karar No: 2008/5395, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4047 E.  ,  2008/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Pazarcık İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden Hazine vekili dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalı alacağının ipoteğe dayandığını ve bu nedenle sıra cetveli düzenlenmeksizin paranın adı geçene ödenmesine karar verilerek paranın da ödendiğini, ne var ki ayrı bir şikâyet ile sıra cetveline itiraz ettiklerini, sıra cetvelinin henüz kesinleşmediği bir safhada paranın ödenmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek usulsüz işlemin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan şirket vekili, sıra cetveline itirazın reddedildiğini ve dosyanın temyiz aşamasında bulunduğunu bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince şikâyetçi yanın alacaklarının bedeli paylaşıma konu taşınmazın aynından kaynaklanmadığı, aleyhine şikâyet olunan şirketin alacağının ise ipotekle teminat altına alınmış olması karşısında sıra cetveli düzenlenmesine de gerek bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle alacağı ipotekle temin edilmiş alacaklının alacağının kural olrak sıra cetveline girmeden ödenmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA,15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7860, Karar No: 2016/1408, Tarih: 03.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/7860 E.  ,  2016/1408 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1).... 2)... arasındaki alacak davası hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 16.05.2014 gün ve 2011/172 Esas ve 2014/188 Karar sayılı hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

(1) Mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin davalı asil ...’ın “...” adresine TK.’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Adı geçen davalının yukarıdaki adresi mernis adresi olduğundan TK.’nun 21/f.2. maddesine göre bir kısım yargılama belgeleri tebliğ olunmuştur. Daha sonra bu adrese çıkartılan tebligatın bila tebliğ dönmesi üzerine davalının tespit edilen “...” mernis adresine yargılamada TK.’nun 21/f.2 maddesine göre tebligatlar yapılmıştır. Daha sonra bu adrese çıkartılan tebligatlar da bila tebliğ dönmüştür. Açıklanan bu safahat içinde yargılama aşamasında mernis adresine öncelikle TK. madde 21/f.1 uyarınca tebligat yapılmadan doğrudan TK. madde 21/f.2 uyarınca tebligat yapılmış olması sebebi ile davalı ...’a usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır. Gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin de TK. madde 35 uyarınca tebliğ edilmesi açıklanan sebeplerle usulsüzdür. Bu nedenle öncelikle adı geçen davalının adresinin nüfus idaresinden sorulması, kayıtlı adresinin bulunması halinde iş bu mernis adresine öncelikle TK. madde 21/f.1 uyarınca gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi, bila tebliğ dönmesi halinde TK. madde 21/f.2 uyarınca tebliğ edilmesi, mernis adresinin bulunmaması halinde ise, ilanen tebligat hususunun değerlendirilmesi ve adı geçene TK. hükümleri uyarınca gerekçeli karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edilmesi ile yasal sürenin geçmesine müteakip dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi,

(2) Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava dosyası içinde fotokopisi bulunan 07.03.2011 tarihli, 4230 yevmiye nolu ihtarnamenin tebliğ şerhli onaylı bir suretinin eklenmesi,

SONUÇ: Yukarıdaki (1) ve (2) nolu bendlerde açıklanan eksik hususların ikmalinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3587, Karar No: 2011/1682, Tarih: 15.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/3587 E.  ,  2011/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.10.2008 tarih ve 2007/162 - 2008/335 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 15.02.2011 gününde davalı ...Ş. vekili Av...... gelip, davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 1 nolu davalının donatanı olduğu Seewınd isimli geminin, 2 nolu davalının düzenlediği gemi yükleme ve boşaltma talepnamesine istinaden 08.12.2006 tarihinde müvekkiline ait Derince Liman İşletmesi Müdürlüğünün 5/A Rıhtımına yanaştığını, gemi ilgililerine gerekli prosedürü tamamlamaları ve tahliye işlemlerini başlatmaları için 11.12.2006 tarihine kadar süre verildiği halde geminin tahliye işlemlerine başlanmadığını ve geminin rıhtımı terk etmesinin de sağlanamadığını, T.C.D.D. Liman Hizmetleri Tarifesi'nin 2.2.4/11-1-a maddesi gereğince 11.12.2006 tarihinden 30.03.2007 tarihine kadar tahakkuk ettirilen fuzuli işgal ücretinin 4.480,00 USD'ni 2 nolu davalının ödediğini, bakiye 165.620,00 USD fuzuli işgal ücretinin kaldığını, ayrıca gemiye verilen liman hizmetleri nedeni ile de 280,00 USD demirleme, 340,00 USD pilotaj, 2.100,00 USD römorkaj, 7.910,00 USD barınma, 120 USD palamar, 470 USD atık 7.840,00 USD kira ve cer 5.134,00 USD tahliye, 2.205,00 USD Shifting alacağı tahakkuk ettiğini, Seewind gemi donatanının Türkiye temsilcisinin atandığını bildirdiği acentası (Taşkın Deniz Turizm Ticaret Ltd.Şti.) 23.01.2007 tarihli yazısında tahakkuk eden alacağın sigortadan tahsil edildikten sonra ödeneceğinin taahhüt edildiğini ileri sürerek, 192.019,00 USD liman hizmetleri tarifesince tahakkuk eden alacağın fiili ödeme günündeki kur üzerinden avans faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.