muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2108, Karar No: 2025/3296, Tarih: 07.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/2108 E.  ,  2025/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3059 E., 2025/82 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Velâyet

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çumra 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/570 E., 2024/465 K.

Taraflar arasındaki asıl dava (ortak velâyetin sonlandırılarak velâyetin anneye verilmesi) ve karşı davanın(ortak velâyetin sonlandırılarak velâyetin babaya verilmesi) yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine ve velâyeti anneye verilen çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince çocuk ile baba arasındaki kişisel ilişki yönünden yeniden hüküm kurulmuş ve sair istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı baba tarafından asıl davanın kabulü ve karşı davanın reddi yönünden adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

1-Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Aynı Kanunun 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin on üçüncü alt bendinde "velâyetin kaldırılması, velâyetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velâyetin geri verilmesi” işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır.

Bu durumda, davalı-davacı babanın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı-davacı babanın temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6164, Karar No: 2006/7656, Tarih: 28.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/6164 E.  ,  2006/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.3.2004 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; men'i müdahale ve kal davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tazminat davasının reddine dair verilen 10.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava taşınmazın aşırı kullanılması nedeniyle komşuluk hukukuna aykırı zararlandırıcı davranışların giderilmesi ve kar kaybı zararının tahsili istemiyle açılmıştır.

Mahkemece, engellemeler yargılama aşamasında kaldırıldığından elatmanın önlenmesi isteminin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tazminat istemine yönelik davanın ise reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davacı ...’de eczane işleticisidir. Düzenlenen krokiye göre davacı ile davalının komşu dükkan sahibi oldukları anlaşılmaktadır. Davalının yaptığı ve yargılama aşamasında kaldırdığı ahşap sundurmayla davacının işyerine olağan müşteri giriş ve çıkışına engellediği bilirkişi raporu ile sabittir. Bilirkişilerin özellikle 19.9.2005 günlü ek raporlarında davalı tarafından yapılan ruhsatsız ve izinsiz işyeri büyütülmesinin yola çıkma ve davacıya ait eczanenin görünümünü kapattığı, müşterisinin kolay ulaşımına mani olduğu, o yüzden parakende satışlarının olumsuz etkilendiğini vurgulamış, ancak parakende satışlarda olumsuz etkilemenin parasal boyutu hesaplanamamıştır.

Borçlar Kanunun 42. maddesi uyarınca kural olarak varlığı iddia olunan zararı ispat bunu iddia edene düşer. Somut olayda; davacı zararının varlığını ispat etmiş, ancak hakiki miktarının talep ettiği tutarda olduğunu kanıtlayamamıştır. Anılan yasa hükmü uyarınca zararın varlığı ispat edilmekle birlikte miktarı kanıtlanamamışsa hakimin halin mutad cereyanına ve mutazarrır olan tarafın yaptığı tedbirleri nazara alarak zararı adalete uygun tayin etmesi gerekir. Başka bir deyişle; Yasa bu gibi durumlarda zararı tayin etme görevini hakime yüklemiştir. O halde mahkemece yasanın anılan hükmü doğrultusunda uygun bir zarar tayin ve takdir ederek bunun davalıdan tahsiline karar verilmesi yerine davacının tazminat isteminin yasaya uygun düşmeyen bazı nedenlerle reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün davacı yararına BOZULMASINA peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1200, Karar No: 2007/4034, Tarih: 06.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1200 E.  ,  2007/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12,20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 06.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20015, Karar No: 2013/9448, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/20015 E.  ,  2013/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b; 62/1; 52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 14:00 sıralarında, meskûn mahalde, 9 m genişliğinde, iki yönlü yolda, yolun sağında kaldırıma 70 cm mesafede park halinde bulunan otosunun sol ön kapısını açarak içinden bir evrak almakta olan katılan, kendisi ... dışında ve ... kapısı açık durumda iken, yönetimindeki minibüs ile kontrolsüz dört yol kavşağından sola dönerek bu yola giren ve seyir halinde iken sokak içinde yolcu indirdikten sonra tekrar harekete geçen sanık sürücünün bu sırada açık bıraktığı minibüsün havalı kapısının, katılanın sağdaki otosunun açık kapısına çarpmasıyla, sol eli kapanan kapıya sıkışan katılanın, sol el üçüncü parmak distal falanksında bir kısım tırnağı da içine alan distal pulpa kopması sonucu 2. (orta) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, dosya arasındaki mahkemece hükme esas alınan ve oluşa uygun Adli Tıp Kurumu raporuna göre katılanla eşit derecede kusurlu olan sanık hakkında, katılanın yaralanmasının niteliği de gözetilerek temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusur durumuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/796, Karar No: 2015/1568, Tarih: 26.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/796 E.  ,  2015/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi .. vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; icra takibinde 6360 sayılı Yasa gereği borçlu ...'ye devredildiği gerekçesiyle söz konusu dosyadan Belediye'ye gönderilen borç muhtırasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, İcra Müdürlüğü'nce muhtıranın iadesi ile yapılan işlemin iptali taleplerinin reddine karar verildiğini, 6360 sayılı Kanun gereğince kurulan Mersin Valilik Makamının Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun anılan Yasa'nın Geçici 3. maddesinin 3. fıkrasındaki "birinci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personelinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi, bağlı kuruluşu veya İlçe Belediyesi'ne devredilir" hükmü doğrultusunda devir kararları aldığını ve Komisyon'un 12.03.2014 gün 104 sayılı kararıyla ...'ndeki hissesine yönelik bir karar alındığını ancak henüz resmi bir hisse devri bulunmadığını, bu nedenle muhtıranın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece... Ticaret ve Sanayi Odası'nın 01.07.2014 tarihli yazısında ...'nin ortaklarından sadece biri olduğu, borçlu şirketin ...haricinde ayrıca 11 ortağı daha olup ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğu bildirilmiş olduğundan, .. Valiliği'nin hisse devrine ilişkin Komisyon kararı öncesinde borçlu şirket ortaklarından...'na doğrudan başvurulamadığı gibi Komisyon kararı gereğince borçlu şirketin resmi hisse devri gerçekleşse dahi doğrudan ...'na başvurulması ve borç muhtırası tebliği ile borçlu duruma getirilmesi olanağı bulunmadığından ... İcra Müdürlüğü'nün borç muhtırasının iptali talebine ilişkin ret kararı ile borç muhtırası tebliğ işlemi usul ve yasaya aykırı olduğundan şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1 nolu bendinde “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarınınkatılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” ve geçici 1.maddesinin 3 nolu bendinde ise “1 inci maddesine göre tüzel kişilikleri kaldırılan Belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, Büyükşehir Belediyesi bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilir." hükümleri yer almaktadır.

Anılan yasa hükümleri gereği oluşturulan Mersin Valiliği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Başkanlığı'nın 12.03.2014 gün 104 nolu kararı ile ..... devir edilmiş sayılmasına ve devri yapılan ...ne ait hak, alacak ve borç bulunması halinde söz konusu şirketin devredildiği kuruma geçmiş sayılmasına karar verilmiştir. İdare tarafından verilen kararın iptal edildiğine dair belge ve bilgi olmadığından geçerli bir karar olup İcra Müdürlüğü'nce borçlu şirketin dosya borcundan dolayı Mersin Büyükşehir Belediyesi'ne gönderilen muhtıra usule uygun olup şikayetin reddi gerekirken kabulü ile yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6007, Karar No: 2014/10926, Tarih: 19.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6007 E.  ,  2014/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının nüfus kaydında Bekir olan baba adının gerçek babası olan ... olarak düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Baba kaydının düzeltilmesi istenilen davacı ...'nın mevcut anne-baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus kaydının, gerçek baba olduğu iddia edilen ...'ın eşi ve çocuklarını da gösterir nüfus aile kaydının, davacının nüfusa tesciline dair doğum tutanağı vs. belgeler ile varsa bunların dayanarak kayıtlarının nüfus müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9212, Karar No: 2015/2680, Tarih: 16.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9212 E.  ,  2015/2680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında yaşı küçük katılanlara CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanan vekil için karar tarihinde geçerli olan ücretin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin tayin olunan cezanın ağır olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11808, Karar No: 2015/14628, Tarih: 29.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11808 E.  ,  2015/14628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEYVE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2012/385-2014/521

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı elektrik kurumuna ait enerji nakil hattından çıkan yangın nedeniyle ormana verilen zarar bedelinin tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece; yangının davalı kuruma ait elektrik direğinden çıktığı ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu yangın olayı ile ilgili çok sayıda bilirkişi raporu alınmış, yangının davalıya ait elektrik direği ve direkteki izolatörün aşırı ısınması ile patlayarak yere düşmesi sonucu çıktığına dair delil bulunamadığından, mahkemece; davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, davalı S.. S..'ın yanında davaya fer'i müdahil olarak katılan T.. T.. lehine mahkemece, vekalet ücretine karar verilmesi doğru değilse; de bu hususunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasında tüm davalılar için hükmedilen tek vekalet ücreti ile ilgili olarak yazılı bulunan "Davalılardan S.. S.., T.. T.. ve M.. R.. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 38,795 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak bu davalılara verilmesine "cümlesindeki "T.. T.." ın isminin silinmesi suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17246, Karar No: 2014/657, Tarih: 15.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/17246 E.  ,  2014/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/31125

MAHKEMESİ : Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/535 (E) ve 2011/772 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Katılanın aşamalarda "Görüşme Tutanağı" başlıklı 08.09.2009 tarihli suça konu belgeyi düzenlemediğini, böyle bir belgeye imza atmadığını, belgede adları geçen diğer şahıslarla biraraya gelmediğini, daha önce bir banka ile yaşadığı sorun nedeniyle Mersin 2. Noterliğinin 09.01.2004 gün 631 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile Av. İ. M. ile onun yanında çalışan Av. F. Z. K.'nu vekil tayin ettiğini, ayrıca suça konu belge ile ilgili Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesinde görülen üç ayrı davayı takip eden Av. F. B.'un da Av. İ. M. ile aynı büroda çalıştığını, bu zamana kadar sadece adları geçen avukatlarla yazılı bir ilişkisi olduğunu, suça konu belgedeki imzasının herhangi bir teknikle bu belge altına indirilmiş olabileceğini iddia etmesi, suça konu belgenin; avukatların, iş sahibi/vekil edenlerle görüştükleri sırada düzenledikleri matbu evrak kullanılarak oluşturulması, belgede katılan haricindeki kişilerin tamamının adları ve imzaları olduğu halde katılanın sadece imzasının olması, Adli Tıp Kurumundan alınan 04.05.2011 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu belgede "1. taraf" bölümündeki yazıların bir kalemle, "katılanın imzasının" ikinci bir kalem "diğer tüm yazı ve imzaların" üçüncü bir kalemle yazılmış olduğunun anlaşılması ve belge içeriğinin de, hayatın olağan akışına uygun olmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu belgede "1. taraf" bölümündeki yazıların yukarıda adları geçen avukatlar İ. M., F.Z. K. ve F. B.'a ait olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla tespit edilip, olmadığının anlaşılması halinde, suça konu belgedeki katılana ait imzanın daha önce imzalanmış başka bir belgeden teknik yöntemlerle aktarılmış olup olmadığının tespiti için Mersin 2. Noterliğinin 09.01.2004 gün 631 yevmiye numaralı vekaletnamesi ile mevcut olması halinde anılan vekaletnamedeki avukatlar ile katılan arasında yapılmış bir ücret sözleşmesi ya da görüşme tutanağı v.s. bir belge bulunması durumunda bu belgelerden suça konu belgeye katılanın imzasının aktarılmış olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla tespit edilip, suça konu belgede adı geçen Av. S. Ç.hakkında bu belgenin düzenlenmesiyle ilgili olarak Adalet Bakanlığınca 08.12.2010 tarihinde soruşturma izni verildiği anlaşıldığından adı geçen avukat hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açıldığının ve incelenen dava ile birleştirilmelerinin mümkün olmadığının anlaşılması halinde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dava dosyasına intikal ettirilip, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8768, Karar No: 2006/13041, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/8768 E.  ,  2006/13041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 75 parsel sayılı 31383.99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazı satın aldığını ve otuz yılı aşkın bir zamandan beri zilyet ve tasarruf etmekte olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davacının davasının reddine ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Dava konusu taşınmaz kadastroda orman niteliği ile Hazine adına tespiti yapılmış olup, Hazinenin bu tespite karşı davası bulunmadığına ve mahkemece orman niteliğiyle Hazine adına tescile karar verilmiş olması nedeniyle de, Hazine aleyhine bir durum yaratılmadığnıdan ve davalı Hazinenin hükmü temyiz etmekte hukuki yararı da bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 09/10/2006 günü oybirliği ile karar verildi.