muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17524, Karar No: 2015/29446, Tarih: 26.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17524 E.  ,  2015/29446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2014/1492-2015/366

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında yedi adet bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, borçlu icra mahkemesine yapdığı başvuruda bonoları şirket adına imzaladığını, şahsen sorumlu olmadığını belirterek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Başvuru bu hali ile İİK'nun 168/5 maddesinde duzenlenen borca itirazdır.

Takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için TTK'nun 776/1-g maddesi uyarınca “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK'nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur.

Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı).

Somut olayda ise, takibe konu yedi adet bonunun incelenmesinde,tanzim edenin Ç.. Optik-Saat Sağlık ve Her TürlüTicaret Ltd. Şti. olduğu, senet metninde bulunan imzaların ise, her ikisinin de şirket kaşesi dışına atıldığı görülmektedir. Bu halde, yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, şirket kaşesi dışına atılan ikinci bir imzanın,tanzim eden lehine aval veren sıfatı ile atıldığının ve imza sahibinin de aval veren sıfatı ile sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece borçlu tarafından yapılan itirazın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece borçlu tarafından yapılan itirazın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15925, Karar No: 2019/2078, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15925 E.  ,  2019/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1052, Karar No: 2021/2313, Tarih: 26.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/1052 E.  ,  2021/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04/11/2014 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27/11/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/10/2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili gelmedi. Karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, 3.050,00TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 26/10/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili 04.11.2014 tarihli dava dilekçesinde; davacı ile davalının kardeş olduklarını, İstanbul ili, Çekmeköy ilçesi, Alemdağ Mahallesi, 316 parsel sayılı taşınmazın 300/1855 payının ailenin tüm üyelerinin katkısıyla satın alındığını, pay satan kişinin vekil olarak baba ...’i yetkilendirmesi nedeniyle, taşınmazın baba adına değil, büyük kardeş davalı adına alındığını, taşınmaz üzerine hep birlikte üç katlı bina yaptıklarını, davalının dava dışı kardeşi Mehmet’e payını devretmesine rağmen, müvekkiline ait payı devretmediğini belirterek, davalının payından 100/1855 payın iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalı vekili 25.12.2014 tarihli cevap dilekçesiyle; taşınmazdaki payın müvekkilinin birikimleriyle alındığını, inançlı işlem bulunmadığını, inançlı işlemin yazılı belgeyle ispatlanabileceğini, davacının yazılı belge ibraz edemediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili 25.12.2014 tarihli cevap dilekçesiyle; taşınmazdaki payın müvekkilinin birikimleriyle alındığını, inançlı işlem bulunmadığını, inançlı işlemin yazılı belgeyle ispatlanabileceğini, davacının yazılı belge ibraz edemediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 01.06.2017 tarihli kararında; dava konusu taşınmazdaki 300/1855 payın davacı, davalı, tarafların babası Turgut ve dava dışı kardeş Mehmet’in ticari kazançlarıyla alındığını ve sonrasında bina yapıldığını, davalının 100 m2 miktara karşılık gelen payı dava dışı Mehmet’e devrettiğini, 200 m2 miktara karşılık gelen davalıya ait payın yarısının davacıya ait olduğunu ve davacının taşınmazdaki binanın yapıldığı tarihten itibaren zilyet bulunması nedeniyle davalının zamanaşımı savunmasını reddederek, inançlı işlemin ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Davalı tarafın istinaf başvurusunda bulunması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi 18.01.2018 tarihli kararında; davacı tarafın inançlı işlemin varlığını ispat etmek için yazılı delil veya yazılı delil başlangıcı ibraz edemediğini, ancak yemin deliline dayandığını belirterek, yerel mahkemece davacıya yemin delili hatırlatılmaksızın mevcut delil durumuna göre davanın kabulüne karar verilmesini doğru bulmayarak ilk derece mahkemesi kararını kaldırmıştır.

İstanbul Anadolu 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 27.11.2018 tarihli kararında; davacı tarafın yemin deliline dayanmaktan vazgeçtiğini gerekçe göstererek, ispatlanamayan davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi 14.11.2019 tarihli kararında; Dairelerince verilen ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması kararından sonra, ilk derece mahkemesince davacı tarafa yemin delilinin hatırlatıldığını, davacı tarafın yemin deliline dayanmaktan vazgeçtiğini ve dosya kapsamına göre de davanın ispatlanamadığını gerekçe göstererek istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil talebine ilişkindir.

Davanın tarafları kardeştir.

Dairemiz üyelerinin sayın çoğunluğu, davanın inançlı işleme dayalı tapu iptal ve tescil davası olduğunu, davacının davasını yazılı delille veya yazılı delil başlangıcı ile ispatlayamadığını, davanın tanık deliliyle ispatının mümkün olmadığını belirterek, bölge adliye mahkemesi kararını onamıştır.

I- Kanunlarımızda, gerek inançlı işlemi gerekse inanç sözleşmesini doğrudan düzenleyen bir hüküm bulunmamaktadır.

05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, “mülkiyet hakkına dayanan” tapu iptal ve tescil davalarında inançlı işlemin ispatı için yazılı delil aranmış olup, inançlı işlemin geçerliliği için şekil şartından bahsedilmemiştir.

II- 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

I- Kanunlarımızda, gerek inançlı işlemi gerekse inanç sözleşmesini doğrudan düzenleyen bir hüküm bulunmamaktadır.

05.02.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, “mülkiyet hakkına dayanan” tapu iptal ve tescil davalarında inançlı işlemin ispatı için yazılı delil aranmış olup, inançlı işlemin geçerliliği için şekil şartından bahsedilmemiştir.

II- 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

1- "İspat hakkı" kenar başlıklı 189. maddesinin üçüncü fıkrasında, "(3) Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz.",

2- "Kanunda düzenlenmemiş deliller" kenar başlıklı 192. maddesinde, "(1) Kanunun belirli bir delille ispat zorunluluğunu öngörmediği hâllerde, Kanunda düzenlenmemiş olan diğer delillere de başvurulabilir.",

3- "Senetle ispat zorunluluğu" kenar başlıklı 200. maddesinde, "(1) Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir. Bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri ödeme veya borçtan kurtarma gibi bir nedenle ikibinbeşyüz Türk Lirasından aşağı düşse bile senetsiz ispat olunamaz.

(2) Bu madde uyarınca senetle ispatı gereken hususlarda birinci fıkradaki düzenleme hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati hâlinde tanık dinlenebilir.",

4- "Senede karşı tanıkla ispat yasağı" kenar başlıklı 201. maddesinde, "(1) Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler ikibinbeşyüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz.",

5- "Delil başlangıcı" kenar başlıklı 202. maddesinde, "(1) Senetle ispat zorunluluğu bulunan hâllerde delil başlangıcı bulunursa tanık dinlenebilir.

(2) Delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.",

6- "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

6- "Senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" kenar başlıklı 203. maddesinin birinci fıkrasının "a" bendinde "(1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.",

Hükümlerine yer verilmiştir.

“Mülkiyet hakkına” dayanarak, inançlı işlem iddiasıyla açılan tapu iptal davası ile “şahsi hakka” dayanarak inançlı işlem iddiasıyla açılan tapu iptali davası arasında farklılık bulunmaktadır. Şöyle ki, mülkiyet hakkına dayalı tapu iptal davasında, davaya konu taşınmazın mülkiyetinin önceden davacıda bulunduğu, teminat amacıyla veya başka bir sebeple davalıya devredildiği ve yapılan inanç sözleşmesi gereğince taşınmazın mülkiyetinin davacıya iadesi gerekirken, davalı tarafın bu inanç sözleşmesine aykırı davranması nedeniyle iadeye yanaşmadığında tapunun iptali ile davacı adına tescili talep edilmektedir.

Mülkiyet hakkına dayanan inançlı işlem nedeniyle açılan tapu iptali davasında, davacı taraf mülkiyetinde bulunan taşınmazı resmi akit ile davalıya devrettiğinden senede karşı tanıkla ispat yasağını düzenleyen HMK'nın 201. maddesi nazara alınarak, taraflar kardeş olsalar bile resmi sözleşmenin aksi tanıkla ispat edilemez.

Ancak, resmi sözleşmeye konu olan olayların gerçekte farklı olduğu veya resmi sözleşme dışında, taraflar arasında yapılmış gizli bir inanç sözleşmesi bulunduğu iddia edilir ise bu durumun mevcudiyetini aynı kuvvetteki bir delille, yani resmi bir sözleşmeyle ispat edilmesini beklemek hayatın olağan akışına ters düştüğünden, 1947 tarihli İçtihadı Birleştirme Kararıyla, hiç olmazsa bu durumun yazılı delille ispatlanabilmesine imkân tanınmıştır. Böylece, resmi sözleşmenin aksini ispat yükü zorlaştırılmamış, aksine kolaylaştırılmıştır.

III- Dava konusu olaya gelince; davacı ile davalı arasındaki akrabalık ilişkisi kardeş yakınlığındadır. Davaya konu olay, “mülkiyet hakkına” dayanmayıp, “şahsi hakka” dayalı tapu iptal ve tescil davasıdır. Tapu iptal davasının şahsi hakka dayanması halinde, davalı tarafın iddianın aksini ispat amacıyla senet ileri sürmemesi halinde, HMK'nın 201. maddesi uyarınca bir senedin varlığından ve senede karşı tanıkla ispat yasağından söz edilemeyecektir.

Yukarıda yapılan açıklamalar gereğince; şahsi hakka dayanan ve kardeşler arasında yapılan inanç sözleşmesinin ispatı için yazılı belge şart olmayıp, davacı iddiasını şahitler ve diğer delillerle de ispat edilebileceğinden, davacının temyiz talebinin kabulü ile bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılıp, ilk derece mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının bozulması görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/2500, Karar No: 2012/14110, Tarih: 24.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2500 E.  ,  2012/14110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2011 tarih ve 2010/269-2011/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....l tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava dışı Burdur Göl Özel Eğitim Yayıncılık Turizm İthalat İhracat Ltd.Şti.'nden hisse aldığını ve müvekkiline 10.000 TL borçlandığını, bu hususun aralarında yapılan sözleşme ile sabit olduğunu, davalı hakkında yapılan takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazının iptali ile %40 inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, devir sözleşmesinin davacı ile yapılmadığını, davacının sözleşmenin tarafı olmadığını, dolayısıyla müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, devir sözleşmesinde devir edenin H.Taylan Demirel, devir alanın davalı olduğu, davacının takibe dayanak sözleşmede herhangi bir sıfatının bulunmadığı, takip konusu yapılan alacağa ilişkin hak sahibi olduğuna dair delil ibraz etmediği, davacının takibinde haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle, davanın reddine, %40 inkar tazminatının davacıdan alınmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2292, Karar No: 2009/4314, Tarih: 11.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/2292 E.  ,  2009/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.09.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle \*davalı-davacı kadının manevi tazminat için faiz isteminin bulunmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın birleşen davaya ilişkin dilekçesinde davacı-davalı koca üzerine kayıtlı taşınmazın alımına yapmış olduğu katkılardan dolayı katılma alacağı talebinde bulunmuştur. Nisbi harç yatırılmıştır. Katılma alacağının istenebilmesi için eşler arasındaki geçerli bulunan edinilmiş mallara katılma rejiminin (TMK. md. 218-241) sona ermesi (TMK. md. 225) gerekmektedir.

Dava dilekçesinde boşanma isteminde de bulunulduğu gözetildiğinde mahkemece yapılacak iş; katılma alacağı davasını tefrik etmek, tefrik edilen katılma alacağı davasında boşanma davasının sonuçlanmasını beklemek, boşanma kararı verildiği takdirde eşler arasındaki edinilmiş mallara katılma rejimi boşanma davasının açıldığı tarihten itibaren (TMK. md. 225/2) sona ereceğinden katılma alacağı istemi konusunda inceleme yaparak sonucu uyarınca bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde katılma alacağı isteminin esası hakkında karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacı kadın 4.2.2005 tarihli dava dilekçesinde işten ayrılmasının karşılığı olarak 5.000 TL’nin faiziyle birlikte davacı-davalı kocadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Bu istek boşanmanın eki niteliğinde değildir.Başvurma harcı alınmış nisbi harç karşılanmamıştır. (Harçlar Kanunu md. 30-32) Nisbi harcın tamamlattırılması için önel verilmesi sonucuna göre görev hususunun da dikkate alınması gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davalı-davacı kadın ev eşyalarına ilişkin olarak fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 2.000 TL’nin davacı-davalı kocadan alınmasını talep etmiş olup, mahkemece dava konusu eşyalara tarafların yarı nispetinde paydaş olduklarının tespiti ile yetinilmesi gerekirken görev yönü düşünülmeden ortaklığın giderilmesi sonucu niteliğinde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4 bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer yönlerin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.03.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/8673, Karar No: 2012/21584, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8673 E.  ,  2012/21584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/437, Karar No: 2018/15787, Tarih: 18.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/437 E.  ,  2018/15787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait etrafı çevrili olmayan işyerinin bahçesinde bulunan katamaran sürat teknesinin yanında açıktaki pervane ve çapanın ayrıca teknenin arkasında bulunan ekzosunun sökülerek çalınması biçimindeki eylemin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20119, Karar No: 2012/23410, Tarih: 11.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/20119 E.  ,  2012/23410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Olayın tek görgü tanığı ve delili,hazırlık soruşturması sırasında dinlenilen, kovuşturma aşamasında dinlenilmesinden vazgeçilip ifadelerinin okunulması ile yetinilmesine karar verilen tanık ...'ın 5271 sayılı CMK'nın 210/1. Maddesi gereği yargılama sırasında mutlaka dinlenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 35.maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ...'nin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.