muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2457, Karar No: 2024/772, Tarih: 22.02.2024

7. İlk Derece Mahkemesince dinlenen tanık beyanları incelendiğinde; davacı tanığı İbrahim A; "ben ...ve ...'i 3 yıldır tanıyorum, firmada kariyerler aşama aşama olup her bir kariyerin aldığı prim farklıdır, 2 yıl önce ...ve ...'in 7000-8000 TL aylık bu işten kazançları olduğunu biliyorum, bu kazanç ID'ye kimin hesap numarası verildi ise o hesaba yatıyor, davacı ve davalı kimin hesap numarasını verdiyse bilgi sahibi değilim ancak ben...'un firmanın şubesine düzenli olarak geldiğini, ürünlerini sattığını biliyorum bu hususlara şahidim", davacı tanığı ...; "...bey ile yeni açılacak şubenin tüm hazırlıklarını dizaynını birlikte yaptık, bu hazırlık dizayn tüm masrafları ...bey karşıladı, birlikte gidip alıyorduk bizzat şahidim, şube açılışında ne kadar masraf yapıldığı konusunda tam bir bilgim yok, şube açılışından sonra aylık kazandıkları miktarın ne olduğu konusunda bilgi sahibi değilim", davacı tanığı...; "...'in üyeliği için şirkete 100-150TL ben ödeme yaptım, satın alınan ürüne bağlı olarak sistem sizi yukarı taşıyor, ...ilk başta ...'in aldığı tüm ürünlerin bedelini karşıladı, daha sonra benim oluşturduğum mekanda birlikte çalıştık, kendisine yol açtım. ... şirket işlerine kendi başına yetişemediğinden...'un kendisine destek olmasını istiyordu, 2016 yılında ...bankadaki işinden ayrıldı, ...da benim kulübümde başladı, üyelik ...'in üzerindeydi, şirket tarafından yapılan tüm ödemeler ve işlemler ...'in hesabına yapılıyordu", davalı tanığı ...; "Davalıyı çocukluk arkadaşım olması nedeniyle uzun yıllardır tanıyorum, ben de Herbalife şirketinde bağımsız distribütörüm, 2016 yılından beri çalışıyorum, benim şirkete katılmama ... vesile oldu, şirket üyeliğimi ... yaptı, ben sisteme dahil olduğum tarihte ...Akbank şubesinde çalışıyordu, ancak şubenin kapanacak olması nedeniyle ya...'un İstanbul'daki şubeye nakil olacağını, ya da tazminatını verip işten çıkaracaklarını ... bana anlatmıştı, ...da tazminatını alıp işten ayrılmayı tercih etti, ... ile ...2017 Şubat ayında Herbalife'da birlikte çalışmaya başladılar, bir beslenme merkezi açtılar, bir yer kiraladılar, Faruk'da kulübe gidip geliyordu," şeklinde uyuşmazlığı ifade ettikleri görülmektedir.

8. Yapılan bu açıklamalar ışığında tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde; eş olan taraflar arasında müşterek amaç birliğini taşıyan adi ortaklığın kurulduğu anlaşılmaktadır.

9. Adi ortaklığın sona ermesi ile birlikte ortaklık tasfiye aşamasına girer. Ortaklar arasındaki hukuki bağ, tasfiye tamamlanmadan ortadan kalkmış kabul edilemez. Tasfiye, ortaklar arasındaki ortaklık ilişkisinin tamamen sona erdirilmesine yönelik kanuni bir usuldür. Tasfiye ile artık ortaklık mal varlığı para haline dönüştürülecek, borçlar ödenecek, katılım payları ortaklara iade edilecek ve geri kalan meblağ ortaklar arasında kar ve zararın paylaşılması esasına göre dağıtılacaktır.

9. Adi ortaklığın sona ermesi ile birlikte ortaklık tasfiye aşamasına girer. Ortaklar arasındaki hukuki bağ, tasfiye tamamlanmadan ortadan kalkmış kabul edilemez. Tasfiye, ortaklar arasındaki ortaklık ilişkisinin tamamen sona erdirilmesine yönelik kanuni bir usuldür. Tasfiye ile artık ortaklık mal varlığı para haline dönüştürülecek, borçlar ödenecek, katılım payları ortaklara iade edilecek ve geri kalan meblağ ortaklar arasında kar ve zararın paylaşılması esasına göre dağıtılacaktır.

10. Adi ortaklığın tasfiyesi ya tarafların anlaşması suretiyle ya da bizzat mahkemece yapılır. Taraflar tasfiye konusunda anlaşmadığı takdirde ortaklığın tasfiyesinin mahkemece 6098 sayılı Kanun'un 642 vd. madde hükümlerine uygun olarak yapılması gerekir.

11. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; davacının adi ortaklığın varlığını ispat ettiği ve talebinin adi ortaklığın tasfiyesi talebine ilişkin olduğu dikkate alınarak, tasfiye hükümlerinin uygulanması suretiyle tasfiye işlemine dair sonuç bilanço alınıp, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesi birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2901, Karar No: 2012/3281, Tarih: 21.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2901 E.  ,  2012/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.05.2006 gün ve 2005/472 Esas 2006/230 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Şartları oluşmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca fazla ceza tayin edilmesi ve ayrıca aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılırken kanun maddesinin fıkrasının ve indirim oranının doğru belirlenmesine karşın, hesap hatası yapılmış ise de; sonuç ceza doğru olduğundan bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 24.10.2007 gün ve 441 sayılı kararı ile ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi kapatıldığından dosyanın ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6337, Karar No: 2018/8947, Tarih: 12.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/6337 E.  ,  2018/8947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/2-4 ve 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, 19/02/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

3- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, Adli Tıp uzmanı tarafından 05.04.2012 tarihinde düzenlenen raporda “suç tarihi itibariyle işlediği iddia olunan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin ve de davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğunun” belirtilmesine karşın; sosyal hizmet uzmanı tarafından 27.01.2015 tarihinde düzenlenen sosyal inceleme rapor ve ekinde ise “ Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi eğitim ve araştırma hastanesi sağlık kurulu raporuna göre hafif düzeyde mental retardasyon teşhisinin konulduğu ve özür oranının %50 olarak belirlendiği” belirtilmiş olması karşısında; meydana gelen çelişkinin giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı konusunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3610, Karar No: 2013/8471, Tarih: 02.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3610 E.  ,  2013/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki içme suyu barajı mutlak koruma alanında kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 06.12.2012 gün ve 2012/20153 Esas - 2012/25504 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 218,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 02.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2196, Karar No: 2012/7934, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2196 E.  ,  2012/7934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... emekli olmadan önce müdür sıfatıyla ... ile muhasebecilik sıfatıyla görev yaptıkları sürede kooperatif borçluları... ve ...'a usulsuz ve teminatsız kredi vererek kooperatifi zarara uğrattıklarını, kooperatif borçluları... ve ...hakkında yapılan icra takiplerinin semeresiz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 41.410,77.TL. nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesini talep etmiştir. Birleşen dava ilede davalıların... ve ...'a usülsüz kredi vererek kooperatifi zarara uğrattıklarını, bu üyelerhakkında başlatılan icra takibinin semeresiz kaldığını ileri sürerek 38.297,73 YTL.nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davacı kurumun dönmeyen kredinin çalışanından rücuan tahsilini isteyebilmesi için çalışanının kusurlu olması gerektiğini, kişisel kusurlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davaların reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'ın emekli olmadan önce davacı kooperatifte müdür olarak, diğer davalı ...'in ise muhasebeci olarak çalıştığı, çalıştıkları dönem içinde dava dışı borçlular...,..., ... ve

2012/2196-7934

...'a kooperatiften kredi kullandırdıkları, borçluların kooperatiften almış oldukları kredileri geri ödememeleri nedeniyle haklarında icra takibi yapıldığı, yapılan icra takibi sonunda borçlulardan kooperatifin alacağını tahsil edemediği, verilen kredilerin usulsüz olduğunu ileri sürerek alacaklarının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır.Davalılar,davanın reddini dilemişler, mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.Davacı ile davalılar arasındaki ... ilişkinin mahkemece irdelenmediği anlaşılmaktadır.Davalıların işçi olup olmadığı araştırılarak, davalıların 4857 Sayılı Yasanın 4/1 maddesinde sayılan koşulları taşıdığının anlaşılması halinde davanın ... mahkemesinde görülmesi gerektiği açık olup, görevle ilgili husus kamu düzenine ilişkin olduğundan yargılamanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekir. Bu itibarla davacının 4857 Sayılı Yasanın 4/1 maddesi kapsamında işçi olarak kabul edilip edilmeyeceği yönünde araştırma yapılması gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek, davacının 4847 Sayılı Yasanın 4/1 maddesi kapsamında işçi sayılıp sayılmaması yönünde gerekli inceleme ve araştırma yapılarak görevli mahkemenin belirlenmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedeniyle göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7641, Karar No: 2007/9955, Tarih: 15.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/7641 E.  ,  2007/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK 18/3 madesi hükmüne göre aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder, duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir. Başvuru takip talebinde ilama aykırı olarak faiz istendiğine yönelik olup şikayet niteliğindedir. Şikayetin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken HUMK. 409. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/572, Karar No: 2017/12580, Tarih: 13.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/572 E.  ,  2017/12580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin olay tarihinden önce sanık ...'dan satın aldığını ileri sürdüğü tekneyle denize açıldığı sırada jandarmanın şüphelenerek belgelerini istediği, müştekinin sadece fatura ibraz edebilmesinin üzerine jandarma görevlilerince faturada satışı yapan kişi olarak gözüken sanık ...'un telefon ile arandığı, sanık ...'in telefonda kendisine bilgi verilmeden satttığı tekneyi doğru olarak tarif ettiği ve faturayı teyit ettiği, bu hususun tutanağa bağlandığı, daha sonradan sanık ...'in sanık ...'a başka model ve türde farklı bir tekneyi farklı irsaliye numaralı yeni bir fatura ile sattığını savunduğu, suça konu teknenin bu tekne olduğu, sanık ...'ın tekneyi tamir için arkadaşı olan müştekiye bıraktığını söylediği, müşteki tamir etmeyince çevredekilere kimlik bilgileri, telefonu ve faturasını bildirerek söz konusu tekneyi limandan çekerek götürdüğü, aşamalarda ısrarla teknenin kendisine ait olduğunu savunduğu, sanık ...'in de sanık ...'a suça konu olan bu tekneyi satttığını, müştekiye sattığı teknenin başka tekne olduğunu, müştekinin sanık ...'ın teknesini neden sahiplendiğini anlamadığını, iki ayrı fatura düzenlediğini, ikisinin de gerçek olduğunu söylediği anlaşılan olayda; faturaların irsaliye numaralarının ve tarihlerinin farklı oluşu, satılan teknelerin cins ve uzunluklarının farklı yazılmış olması ve fiyatların da farklı miktarda gösterilmiş olması sanık ...'in savunmalarını doğruladığından, müştekinin adresi tespit edildiği halde duruşmaya gelmediği, soruşturma aşamasında 23.06.2009 tarihli dilekçe ile sanık ...'ın suçla ilgisi olmadığını, şikayetini geri çektiğini bildirdiği anlaşılarak, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair yeterli ve her türlü şüpheden uzak, kuvvetli delil bulunmadığı sabit görüldüğünden her iki sanığın da beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümlülüklerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4635, Karar No: 2018/4830, Tarih: 19.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/4635 E.  ,  2018/4830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yeni Akit Gazetesi’nin 09/07/2013 tarihli nüshasında 1. sayfada “Divan Oteli'nde 2 bin sedyenin işi ne?” ve haberin devamı niteliğinde 21. sayfada yer alan "Divan Otel, Gezi Üssü!" başlıkları ile yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi ... Şirketi vekili Avukat ...'ın düzeltme ve cevap metinin yayımlanması talebinin kabulüne dair İstanbul Anadolu (Kapatılan) 28. Sulh Ceza Mahkemesinin 04/10/2013 tarihli ve 2013/797 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/11/2013 tarihli ve 2013/359 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 27/09/2017 gün ve 1038 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2017 gün ve KYB - 2017/55409 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-) 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda tekzip yazısının sorumlu müdür adına gönderilmesine karşın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan " Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır." şeklindeki hükme aykırı olarak sorumlu yazı işleri müdürünün tebliğ tarihinde tebligatı bizzat alamayacak olması durumunda vazife itibari ile bu işlerde görevlendirilmiş kişiye tebligat yapılması ve bu hususun tebliğ belgesine şerh olarak düşülmesi gerekirken ilgili şerh düşülmeden tebligat işleminin yapılması nedeniyle yapılan tebliğ işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu gözetilmeksizin, merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2-) T.C. Anayasası’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, her ne kadar mahkemesince haber içeriğinin gerçeklik ögesini taşımadığı, bu haliyle gerçeğe aykırı ve içerik olarak şeref ve haysiyeti ihlal edici nitelikte bulunduğu gerekçesi ile tekzip talebinin kabulüne karar verilmişse de, gazete haberlerinin somut belge ve delile dayanma zorunluluğu bulunmadığı gibi, tekzip talep eden tarafından da haberlerin gerçek dışı olduğuna dair bir belge ve delil de ileri sürülmemiş olduğu, haberlerin kamuoyunu ve ülke gündemini meşgul eden konulara ilişkin olup, muhabirin haber kaynaklarından elde ettiği bilgileri gazete okuyucusunun dikkatini çekecek bir şekilde haberleştirilmesinden ibaret olduğu cihetle, söz konusu haberlerin 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesi kapsamında kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici nitelikte olmadığı gözetilmeden, merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

İsabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İfade özgürlüğü; insanın özgürce bilgi ve düşünce sahibi olabilme, zihninde oluşturduğu düşünce ve kanaatlerinden ötürü kınanmama, bunları meşru şekil ve yöntemlerle dışa vurma imkan ve özgürlüğüdür. İfadenin, genellikle dış dünyayı gören, duyan, yorumlamaya ve algılamaya çalışan bir kişi veya toplum gibi gerçek bir muhatabı, bazen de cansız varlıklar veya bizzat kendisi gibi muhatapları vardır. İfadeye anlam veren onun muhatabıdır.