muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10721, Karar No: 2014/14366, Tarih: 02.12.2014

Davalı S.. Y..'ün temyiz itirazlarına gelince; mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davalının tutunduğu senedin çekişmeli taşınmazı kapsadığı ancak senet tarihinde taşınmazın davalının zilyetliğine geçmediği, çekişmeli taşınmazın Hatice'nin vefatına kadar kızı Hafize ile birlikte davalı tarafından kullanıldığı, Hatice'nin vefatından sonra da çekişmeli taşınmazın tereke mevcudu içinde elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olduğundan bahisle hüküm kurulmuş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Dava konusu yerin A. G. ait iken Arif'in 23.08.1987 tarihli senetle H.. G..'e bağışlayarak zilyetliğin devredildiği Yargıtay'ca benimsenmiş olup, bozma ilamına uyulmakla da müktesep hak oluşmuştur. Yine davalının dayandığı 15.06.1987 tarihli senedin taşınmaza aidiyeti uyuşmazlık konusu değildir. Ayrıca H.. G..'ün 15.06.1992 tarihli senetle dava konusu yeri davalı S.. Y..'e sattığı ve zilyetliğini devrettiği senet içeriğinde belirtildiği gibi tanık anlatımları ile tespit tarihinden önce 2000 yılında davalı S.. Y..'ün fiilen zilyetliğinde olduğu benimsenmiş olduğuna göre davalı bakımından 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi gereğince zilyetlikle edinme koşulları gerçekleşmiştir. O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsiz olup, açıklanan nedenlerle davalı S.. Y..'ün temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25364, Karar No: 2013/1400, Tarih: 21.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25364 E.  ,  2013/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile, belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

2560 Sayılı Kanun'un 27. maddesinde yazılı İSKİ'ye ait taşınır-taşınmaz malların devlet malı sayılacağı hükmü, ceza hukuku yönünden olup, hacze engel değil ise de İSKİ, 2560 Sayılı Kanun gereğince İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapılandırılmasında yer aldığından, hakkında 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son ve 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine Ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun’un 7.maddelerinin uygulanması gerekir.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Bütün bu açıklamalar ışığında, 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinin dar yorumlanması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşulları kabul edilmiştir.

Para likit olduğundan, ne amaçla harcanacağının önceden bilinmesi mümkün değildir. Kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla harcanacağı kararlaştırılan paraların, her an idari bir kararla başka bir amaç için kullanılması her zaman mümkündür. İdari işlem ya da kararla hesabın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, hesaptaki

paraların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmaz.

Para likit olduğundan, ne amaçla harcanacağının önceden bilinmesi mümkün değildir. Kamu hizmetinin yürütülmesi amacıyla harcanacağı kararlaştırılan paraların, her an idari bir kararla başka bir amaç için kullanılması her zaman mümkündür. İdari işlem ya da kararla hesabın kamu hizmetinin yürütülmesini sağlayacak bir amaç için tahsis edilmesi, hesaptaki

paraların fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı sonucunu doğurmaz.

Bu nedenlerle, paranın niteliği gereği fiilen kamu hizmetinde kullanıldığından bahsedilemez. Çünkü para harcandığı anda biteceğinden ve harcama anına kadar anlık kararla tahsis edildiği amacın dışına çıkılabileceğinden, paranın haczedilememesi için vergi, resim, harç niteliğinde olması zorunludur. Buna göre "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" durumu “para” yönünden uygulanamaz. Aksinin kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır.

Somut olayda şikayete konu ... Bankası Valide Sultan Şubesindeki ... idaresine ait hesaptaki paranın haczi için haczedilmezlik şikayetinde bulunulmuştur.

O halde mahkemece duruşma açılarak hesapta bulunan mahcuz paraların vergi, resim, harç niteliğinde olup olmadığı ilgili bankadan hesap dökümleri getirtilip gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile evrak üzerinde şikayetin kabulü yönünde hüküm isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16568, Karar No: 2012/21878, Tarih: 17.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16568 E.  ,  2012/21878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açıktan hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Lehe yasa değerlendirmesi kapsamında hükümlünün şikayetçiye ait açıkta bırakılan büyükbaş hayvanları hırsızlaması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine; park halinde bulunan otomobilin plakalarını hırsızlaması eyleminin ise aynı Yasa'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi, sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre hükümlü ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22824, Karar No: 2013/31898, Tarih: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/22824 E.  ,  2013/31898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu, dayanak bononun yeni TL ye geçilmeden çok önce tanzim edildiğini, senette ilk yazılan miktarın 500.000.000 TL ve eski paraya göre 500TL olduğunu, alacaklının senette yer alan son üç (0) rakamının üzerinde karalama yaparak senedi takibe koyduğunu, yine böyle bir senedi imzalamadığını belirterek borca ve imzaya itiraz edip  takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tahrifat yönünden istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra takibinin dayanağı olan 16.01.2011 tanzim tarihli bononun rakamla gösterilen bedel bölümünün "500.000.000" iken farklı özellikteki ikinci bir kalemle sağdaki "000" rakamlarının üstten gitme ile tahdit "#" işaretine dönüştürüldüğü, aynı kalemle miktar rakamlarının sol baş tarafına benzer bir tahdit "#" işaretinin yapıldığı, miktar yazılarının (beşyüzbinlira) söz konusu ikinci bir kalemle bir seferde yazılmış olduğu Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi'nin 10.09.2012 tarihli raporu  ile tespit edilmiştir.

Takip dayanağı bononun tanzim tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 Sayılı TTK.nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince, bonoda rakamla gösterilen bedel ile yazı ile gösterilen bedel arasında fark olması durumunda, yazı ile gösterilen bedele itibar edilir.

Somut olayda takip dayanağı senedin yazı ile yazılan bedel kısmında  herhangi bir tahrifat iddiası ileri sürülmediği gibi, esasen bu bölümde tahrifat da tesbit edilmediğinden, rakamla yazılı bedel bölümünün tahrifatsız halinin (500.000.000) olup, yazı ile yazılan bedelden (beşyüzbinlira) daha yüksek olduğu gözetilerek daha az miktarı içeren yazı ile yazılan değer üzerinden (500.000TL) takip yapılmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır.

O halde mahkemece borca itirazın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13535, Karar No: 2023/9711, Tarih: 16.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/13535 E.  ,  2023/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Konya(Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarihli ve .... Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olması nedeniyle sanığın eski hale getirme istemini de içeren temyiz dilekçesi üzerine inceleme yapılmıştır.

Sanığın, yüzüne karşı 06.06.2014 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.01.2022 tarihinde eski hale getirme isteğini de içerir şekilde temyiz isteğinde bulunduğu, sanığın yüzüne karşı karar verildiğinden temyiz süresinin tefhimle başlayacağının belirtildiği, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12391, Karar No: 2019/5050, Tarih: 07.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/12391 E.  ,  2019/5050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...'un 602, 603 ve 3816, 2554 ve 3803 parsel sayılı taşınmazlarını, dava dışı diğer oğlu...'un mirastan daha fazla pay alması amacıyla aile dostu ve aynı zamanda dünürü olan davalı ...'ye satış suretiyle temlik ettiğini, devirlerden sonra taşınmazların dava dışı İlhan Şenol tarafından ekilip biçildiğini, murisin mal satmaya ihtiyacı olmadığını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazları bedeli karşılığında satın aldığını, murisin çevreye önemli miktarda borcu bulunduğunu bu nedenle taşınmazlarını satışa çıkardığını, mal kaçırma amacının ve muvazaanın bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçeiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 12.329.06. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13129, Karar No: 2020/753, Tarih: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13129 E.  ,  2020/753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.700,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2019 tarihli ve 2018/388 esas, 2019/189 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, katılanın sanık ... tarafından işletilen merkezde iş yeri çalışanı ... tarafından uygulanan IPL epilasyon sonucu vücudunda ikinci derece yanıklar oluştuğu, sanıkların bu suretle yüklenen suçu işlediği kabul edilmiş ise de, katılanın vücudunda meydana gelen yanıkların uygulanan IPL epilasyon yönteminin sonucu olup olmadığı hususunda dermatoloji uzmanından bilirkişi raporu alınması gerektiği gözetilmeden sanıkların yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/09/2019 gün ve 94660652-105-34-22850-2019-Kyb sayılı sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/10/2019 gün ve 2019/93105 sayılı ihbarnamesi ile ihbar ve dava tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay günü katılan ... Aktiş'in T&M Güzellik Merkezine lazer epilasyon yaptırmak için gittiği, epilasyon yaptırdıktan sonra bacaklarında yanıklar oluştuğu ve alınan doktor raporunda basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, 12/07/2018 tarihli bilirkişi raporunda sanıkların kusurlu olduğu ve sanıklar hakkında taksirle yaralama suçundan Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2019 tarihinde 2700 TL adli para cezası verildiği ve kararın 04.02.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Kesin hüküm otoritesini ortadan kaldırdığından ancak hükme etkili ve başka türlü giderilmesi imkanı olmayan hukuka aykırılıkların varlığı halinde istisnai bir çare olarak kullanılabilir. Bu açıklamalar ışığında somut olayda kanun yararına bozulması talep edilen hususların ancak şartları varsa yargılamanın yenilenmesine konu olabileceği, kanun yararına bozma ile çözümünün mümkün olmadığı anlaşıldığından,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarname bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden,Küçükçekmce 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2019 tarih, 2018/288 esas ve 2019/189 sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma

talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19834, Karar No: 2017/8788, Tarih: 23.05.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/19834 E.  ,  2017/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, çocuk yardımı, aile yardımı, toplu iş sözleşmesi gereğince verilmesi gereken giyim eşyası koruma ve gıda temizlik maddelerinin bedeli ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23/05/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ...geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin, çocuk yardımı, aile yardımı, toplu iş sözleşmesi gereğince verilmesi gereken giyim eşyası koruma ve gıda temizlik madde bedeli ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Karar başlığında dava tarihinin 13.05.2014 yerine 22.01.2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemenin ilk kararı davalının temyizi üzerine muhtelif alacak kalemleri yönünden bozulmuş ve bozma ilamında özellikle yeniden verilecek kararda davalı lehine oluşan usulü müktesap hakkın gözetilmesi hususuna dikkat çekilmiştir.

Buna karşın Mahkemece ilk kararda 777,92 TL. genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesine rağmen bozma ilamı sonrasındaki kararda 2.028,19 TL. genel tatil ücreti alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

4-Keza, Mahkemece verilen ilk karar dosya içeriğinde tahakkuk bulunan asgari geçim indirim alacakları değerlendirilmediği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararını takiben alınan bilirkişi raporunda bir kısım tahakkukların değerlendirilmesiyle sonuca gidildiği, bilahare bu rapora davalı tarafça sunulan ödeme belgeleriyle mükerrer ödeme yönünden itiraz edildiği görülmüştür.

Davalının bu somut itirazı ek rapor alınarak giderilmediği gibi karar gerekçesinde de karşılanmamıştır. Karar bu yönüyle eksik incelemeye dayalıdır.

Mahkemece bozma kararını takiben alınan bilirkişi raporunda bir kısım tahakkukların değerlendirilmesiyle sonuca gidildiği, bilahare bu rapora davalı tarafça sunulan ödeme belgeleriyle mükerrer ödeme yönünden itiraz edildiği görülmüştür.

Davalının bu somut itirazı ek rapor alınarak giderilmediği gibi karar gerekçesinde de karşılanmamıştır. Karar bu yönüyle eksik incelemeye dayalıdır.

5-İlk mahkeme kararında hüküm altına alınan hafta tatili alacağının denetime elverişli olmaması hususu da bozma nedenlerindendir.

Bu bağlamda, bozma ilamında hafta tatilinin Pazar günü kullanılmasının mutlak emredici kural olmadığına ve dosyadaki puantaj kayıtlarında Pazar günü çalışmasının olduğu günü takip eden kimi haftalarda 1 gün çalışmadığı dönemler olduğuna, ayrıca “F.Mesai-Tatil” şeklinde tahakkukların değerlendirilmesi gerektiği hususlarına dikkat çekilerek bu konuda Mahkemeden denetime açık rapor alarak sonuca gitmesi istenilmişti.

Bozma ilamı sonrası alınan hesap raporunda ise; davacını puantaj kayıtlarına göre toplam 20 hafta tatilinde çalıştığı, ayrıca tahakkuk bulunan bordrolardan banka kayıtları ile örtüşenlerin hesaplama dışı bırakılacağı şeklinde somut ve açık olmayan tespitlerle sonuca gidildiği görülmüştür. Dolayısıyla hesap raporu denetime açık değildir. Bu yönüyle de bozma karar gereği tam olarak ifa edilmemiştir.

6-Ayrıca takdiri indirim dışında reddedilen miktara göre davalı lehine hükmedilen red vekâlet ücreti de hatalı olup, bozma sonrası verilecek yeni karar ile değişecek vekâlet ücretlerinin doğru olarak belirlenmesi de gözden kaçırılmamalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.