muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12165, Karar No: 2023/5362, Tarih: 19.10.2023

İlk Derece Mahkemesince mahallinde yapılan keşif ve sonrasında alınan kök ve ek orman raporlarında; 2784 parselin 24.07.1944 tarihinde ilan edilen orman tahdidinde, tahdit sınırları dışında olduğu, 1940 tarihli hava fotoğraflında tamamının açık alan olarak gözüktüğü, 1955 hava fotoğrafından revize edilen 1957 memleket haritasında büyük bölümü açık alan doğu ve batısında küçük bir bölümün bağ işaretli yeşile boyalı alan olarak gözüktüğü ve 1955 hava fotoğrafında da aynı nitelikte gösterildiği, 1976 memleket haritasında yarı alanını kapsayan batı bölümü açık, kalan doğu bölümü meyve bahçesi işaretli yeşil boyalı alan olarak gözüktüğü, 1976 hava fotoğrafında tamamının açık alan ve meyve bahçesi olarak gözüktüğü, 1994 yılında güncellenmiş hava fotoğrafına dayayalı olarak üretilen 1997 memleket haritasında yarı alanını kapsayan batı bölümü açık kalan doğu bölümü meyve fidanlığı işaretli yeşil boyalı alanda, 1994 hava fotoğrafında da aynı nitelikte gözüktüğü belirtilmiştir. Kök ve ek ziraat raporlarında; taşınmaz üzerinde orta bakımlı 30-50 yaşında 20 adet ceviz, 35-50 yaşında 25 adet kiraz, 40 yaşında 24 ocak fındık bulunduğu ve evvelinde orman olduğuna ilişkin orman ağaç ve ağaççığı, kök, kalıntı vb bulgu olmadığı, taşlık kayalık olmadığını, fiili durumunun kapama meyve bahçesi olduğunu, meyve ağaçlarının yaş durumuna göre 50 yılı aşkın süredir meyve bahçesi olarak kullanıldığı belirtilmiştir.

1. Dosya kapsamına, özellikle mahallinde yapılan keşif ve alınan raporlara göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; 3402 ... Kanun'un Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışmasında dava konusu taşınmaz 2784 parsel, 4.739,66 m2 yüzölçümü, ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş olduğu ve taşınmazın 2.745,01 m²'lik kısmının tescil davasına konu olduğu ve bu kısım yönünden davacı lehine zilyetlikle kazanım şartlarının gerçekleştiği kabul edildiği halde İlk Derece Mahkemesince, 2784 parselin kadastro teknisyeni bilirkişi M.G'nin raporunda (A) harfi ile gösterilen krokide 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 no.lu kırık noktaları ile çevrili 2.745,01 m²'lik bölümün meyve bahçesi vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verildiği, tescil davasına konu olmayan ve ancak aynı tutanak ile tespiti yapılan aynı rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen kısım yönünden karar verilmediği ve neticeten doğru sicil oluşturma ilkesi ihlal edildiği gibi, infazı kabil bir hüküm de kurulmadığı anlaşılmış olup, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, taraflarca 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/55, Karar No: 2020/9610, Tarih: 07.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/55 E.  ,  2020/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın 20/07/2018 tarihli dilekçesi ile katılan ...’in 25/07/2018 tarihli dilekçesinin, temyize cevap niteliğinde olduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Olay tarihi öncesinde hakkında iflasın ertelemesi davası açılan .... Ecza Deposu ve Tic. Aş’nin yetkilisi ...’in, şirket üzerine kayıtlı .... plakalı aracı kayyum heyetinden aldığı izin ile kira sözleşmesiyle katılan ...'a kiraya verdiği, katılan ...'in de sözkonusu aracı sanık ...'a kiraladığı, sanığın ise şirket üzerine kayıtlı hacizli aracı harici yazılı satış sözleşmesi ile toplamda 9.000 tl alarak katılan ...’e satıp teslim ettiği, bundan bir süre sonra Kocaeli ..... Noterliği’nde aracın resmi satışını vereceğinden bahisle katılan ... ile buluştuğunda, aracın 2.500 TL vergi borcu çıktığını, aracın rehin hakkı sahibinin avukatını getireyim diyerek noterden ayrıldıktan sonra bir daha geri dönmediği sanığın hile boyutuna ulaşan yalan beyanlarıyla katılan ...'i kandırıp haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda; iddianamede her ne kadar mağdur kısmına ...’ın eklendiği görülse de 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi gereği mahkemenin, iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fill ve faille bağlı olduğu; iddianamede iddia olunan sanığın eyleminin, müşteki ...’e yönelik dolandırıcılık eylemi olduğu; katılan ...’ın, aracı .... Ecza Deposu ve Tic. A.Ş’den kiralayıp sanığın da bu aracı sattığı yöndeki beyanları karşısında soruşturma makamınca güveni kötüye kullanma suçunun irdelenmesi gerektiği, bunun hakkında ise şikayet süresinin geçirildiği gerekçesiyle Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/181 sor no. 03/10/2012 tarihli kararıyla takipsizlik kararı verildiğinin görüldüğü, dosyada katılan sıfatlı ...’ın iddia olunan dolandırıcılık eyleminden doğrudan zarar görmediği, davaya katılma kararının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu, uzlaştırma işlemlerinin amacına uygun şekilde yürütülebilmesi için işlemlerin sanık ile katılan ... arasında gerçekleştirilmesi gerektiği öncelikle belirlenen olayda;

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin 29. madde 6. fıkrasına göre: ''Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır. Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir'' hükmüne yer verildiği, Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması, şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği; somut olayda ise görevlendirilen uzlaştırmacının tarafların mernis adreslerine davet mektubu, teklif formu ekli tebligat çıkardığı, tebligatların iade geldiği, dosyada mevcut telefonlarını arayıp ulaşamadığı yönünde tutanak tanzim ettiği görülse de UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sanığın ve katılan ...’in uzlaştırma işlemlerinin tamamı esnasında cezaevinde olduğu, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak tarafların uzlaşamadığı şeklinde düzenlenmiş rapora istinaden karar verildiğinin anlaşılması karşısında, usulüne uygun uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek, usul ve yasaya aykırı olarak yapılan uzlaştırma işlemlerine dayalı olarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeksizin sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3270, Karar No: 2017/6981, Tarih: 28.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2017/3270 E.  ,  2017/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.06.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK'nın 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, dava konusu taşınmazların satılmasını istemediklerini belirterek davanın reddini savunmuş; davalı ..., 123 ada 4 parsel üzerinde evinin bulunduğunu, bu parselin satılmamasını, kendi payına düşen yerin ayrılmasını istediğini beyan etmiş; davalı Hazine vekili, müvekkili idarenin paydaş olduğu taşınmazdaki ortaklığın öncelikle aynen taksim, olmadığı taktirde satış yoluyla giderilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 123 ada 4 parsel ve 108 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine, diğer taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili ve bir kısım davalılar temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. HMK.'nun 27. maddesi hükmü uyarınca, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi haklarıyla bağlı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Hukuki dinlenilme hakkı, Anayasının 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılama hakkının en önemli unsurudur. Bu itibarla, paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.Öte yandan, paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etme ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.Somut olaya gelince; dava konusu 123 ada 4 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ...'nin ölü olduğu, hüküm tarihinden sonra sunulan mirasçılık belgesine göre bir kısım mirasçılarının davada davalı olarak yer aldıkları; ancak, mirasçısı...'ın davaya katılımının sağlanmadığı anlaşıldığından mahkemece, adı geçen mirasçının ya da ölmüş olması halinde mirasçılarının davaya katılımları sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıran bir kısım davalılara iadesine, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15143, Karar No: 2019/350, Tarih: 15.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15143 E.  ,  2019/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya arasında bulunan 30/06/2014 tarihli ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen raporda suça sürüklenen çocuğun farik ve mümeyyiz olduğunun belirtildiği, yine dosya arasında bulunan 16.07.2014 tarihli sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun gerçekleştirdiği fiillerin ne anlama geldiği ve suçlu davranışının sonuçlarını kavrayabilme becerisine sahip olmadığının bildirilmiş olduğu, 25.12.2014 tarihli duruşmada dinlenen bilirkişinin ise suça sürüklenen çocuğun algılama ve kendini ifade etme problemi olmadığını bildirmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğinin, mevcut çelişki giderilmek suretiyle Adli Tıp İhtisas Kurulundan alınacak raporla saptanarak, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29900, Karar No: 2015/33606, Tarih: 25.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/29900 E.  ,  2015/33606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/255294

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2015/306 (E) ve 2015/579 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 15.05.2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 05.12.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4422, Karar No: 2014/3497, Tarih: 22.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4422 E.  ,  2014/3497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Salihli 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi : 07.05.2013

Numarası : 2012/486-2013/375

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı A.. E.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı A.. E.. vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Davacı iş sahibi; davalılardan H.. S.. ve A.. E.. ise yüklenicidir. Davacı iş sahibi açtığı dava ile, davalı yüklenici H.. S..'in sondaj yaparak su kuyusu açtığını, kısa süre akan suyun kesildiğini, bunun üzerine diğer davalı yüklenici A.. E..'e kompresör işlemi yaptırılarak kuyuya pompa indirdiklerini, 10 gün kadar su aktıktan sonra kesilmesi üzerine davalı A.. E..'in müdahalesi sırasında vincin ayaklarından birinin kırılması üzerine boruların sıkışarak kırılıp kuyunun kullanılamaz hale geldiğini, su kuyusunu açan yüklenici H.. S..'e 14.750,00 TL iş bedeli ödediğini, ayrıca alınan boru ve malzemeler için de 4.539,50 TL harcama yaptığını, 10.000,00 TL ürün zararı olduğunu belirterek toplam 29.389,50 TL nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, daha sonra 22.04.2013 tarihli dilekçesi ile ürün zararına ilişkin taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir. Davalılardan H.. S.. cevabında, işi bitirip teslim ettiğini belirterek davanın reddini istemiş, davalı A.. E.. ise kendisinin bir kusuru olmadığını, diğer davalının uygun kalınlıkta boru kullanmadığından, etrafına eklenen çakılın baskısı sonucu borularda çatlama ve kırılma meydana geldiğini ve yaptığı kompresör sırasında hortumun çatlak borulara sıkışmış olabileceğini belirterek davanın reddini istemiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda kuyunun uzun süredir kullanılmadığından iyileştirme metodlarının başarı oranının çok düşük olduğu, mevcut ifade ve gözlemlere göre hem kompresör yapan hem de sondaj yapan firmanın eşit oranda kusurlu olduğu, kuyunun bugünkü yapım maliyetinin 26.680,00 TL olduğu belirtilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 19.289,50 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 10.000,00 TL zarar yönünden açılan davanın ise vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı H.. S.. tarafından kuyuda kullanılan malzemelerin kuyunun derinliğine göre gereken kalınlıkta kullanılmadığı ve diğer davalı A.. E.. tarafından kuyunun faal hale getirilmesi çalışması sırasında kuyuya zarar verildiğinden kuyunun kullanılamaz duruma geldiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı yüklenici H.. S..'e ödenen 14.750,00 TL iş bedelinden, diğer davalı A.. E..'in sorumlu tutulmasının hukuksal dayanağı bulunmamaktadır. Davalı A.. E.. ancak 4.539,50 TL malzeme zararından sorumlu tutulabilir.

Mahkemece, davalılardan H.. S..'in iş bedeli olarak tahsil ettiği 14.750,00 TL'den sorumlu tutulması, davalı A.. E..'in ise 4.539,00 TL malzeme bedelinden diğer davalı ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması gerekirken, davalı A.. E..'in hükmedilen tüm bedelden diğer davalı ile birlikte sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı A.. E.. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı A.. E..'e geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18580, Karar No: 2025/10397, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18580 E.  ,  2025/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/894 E., 2022/597 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/106 E., 2021/94 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.