muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5225, Karar No: 2016/6140, Tarih: 23.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/5225 E.  ,  2016/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.08.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.12.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ortaklığın satış yoluyla giderilmesine ilişkindir.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde, satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağı karar yerinde gösterilmelidir. Satış bedelinin, satışına karar verilen taşınmaz paylı mülkiyet hükümlerine konu ise paydaşların tapudaki payları oranında, elbirliği halinde mülkiyet hükümlerine tabi olması halinde mirasçılık belgesindeki payları oranında hem paylı, hem de elbirliği mülkiyet halinin bir arada bulunması halinde ise tapudaki ve mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak dağıtılmasına karar verilmesi gerekir.

Somut olayda, hüküm sonucunda, satış memurunun ismen atanması doğru olmadığı gibi, satış bedelinin tapu maliklerine hisseleri oranında taksimine karar verilmesi infazda tereddüte neden olabileceğinden doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 4. paragrafının "Satış bedelinin tapu maliklerine hisseleri oranında taksimine" sözcüklerinin hüküm sonucundan çıkartılarak yerine "Satıştan elde edilecek gelirin taraflara tapudaki ve mirasçılık belgesindeki payları oranında aidiyetine" sözcüklerinin yazılmasına, 5. paragrafının "Satış memuru olarak ... Sulh Hukuk Mahkemesi ..... ...'in tayinine" sözcüklerinden "Müdürü ...'in" ibaresinin çıkartılmasına yerine "Müdürünün" sözcüklerinin yazılması suretiyle düzeltilmesine hükmün HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1604, Karar No: 2016/3564, Tarih: 17.03.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/1604 E.  ,  2016/3564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yargılamanın yenilenmesi, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yargılamnın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve her ne kadar davacı vekili tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle, dayanağı maddî delillere ve özellikle 6216 Sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50.maddesinin 2.bendinde yer alan “Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemesine gönderilir” ifadesi göz önünde bulundurulduğunda, Anayasa Mahkemesinin 2012/928 başvuru numaralı, 11/12/2014 tarihli hak ihlaline ilişkin ve yeniden yargılama talebine konu kararının, mahkemece verilen bir hükümden kaynaklanmadığı, kanun koyucu tarafından çıkartılan kanun maddesinden kaynaklandığı, kaldı ki Anayasa Mahkemesince, ilgili madde de belirtildiği gibi, yeniden yargılama yapmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin bir karar da verilmediği nazara alındığında, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/241, Karar No: 2021/2755, Tarih: 28.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/241 E.  ,  2021/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının son olarak davalılardan İzmir Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı nezdinde son alt işveren olan ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş.’nin işçisi olarak 01.08.2002- 23.06.2014 tarihleri arasında yeşil alan park bahçe işçisi olarak sürekli ve fiilen çalıştığını, alt işverenlerin değişmesine rağmen müvekkilinin işinin ve çalışmasının değişmediğini, davalılar arasında 4857 sayılı yasanın 2. ve 6. maddeleri uyarınca alt işveren – asıl işveren ilişkisi ile işyeri devrinin gerçekleştiğini, müvekkilinin çalışmasının 23.06.2014 tarihinde emekli olması nedeniyle sona erdiğini ancak kıdem tazminatının ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş.’de çalışmaya başladığı tarih olan 01.01.2011 tarihinden hesaplandığından eksik ödendiğini, yıllık izin ücretinin ise ödenmediğini, Disk Genel İş Sendikası ile ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak tüm hizmet süresi yönünden alacakların hesaplanması gerektiğini öne sürerek fark kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı cevabının özeti:Davalı ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş. vekili, Belediyelerin 5393 ve 4857 sayılı Kanun hükümlerine göre hizmet alımı yolu ile personel çalıştırmasının mümkün olduğunu, davacının 01.01.2011 tarihinden önceki dönemde şirkette çalışmasının olmadığını, kıdem tazminatından sorumlu olduğu dönem 01.01.2011-24.06.2014 dönemi olduğunu, davalı şirket tarafından bu döneme ilişkin kıdem tazminatının davacı işten ayrılırken ödendiğini, bu döneme ilişkin izinlerini kullandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.Davalı ... Belediyesi vekili, davacının Belediyenin Tarım Park ve Bahçeler Daire Başkanlığına bağlı Yeşil alan Şube Müdürlüğünce İzmir’in kuzeyindeki Park ve Yeşil alanların Bakım Temizlik ve Sulama Hizmeti Alımı işini yapan şirketlerin işçisi olduğunu, son şirketin davacının emeklilik nedeniyle işten ayrılması üzerine davacıya kıdem tazminatı ve ayrılış tarihine kadar hak ettiği ücret ve sosyal hakları ödediğini, yıllık izinlerini kullandığı belgelerin ekli olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme kararının özeti:Mahkemece bozmaya uyulmakla alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekili ile davalı ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş. Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bilindiği üzere; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda "usuli kazanılmış hak" kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin ya da tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedir.Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince de, sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).Somut olayda, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bozma ilamında işaret edilen, dava konusu alacaklardan davalı ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş. ’nin sadece 25/01/2010-23/06/2014 dönemi itibariyle sorumlu olabileceği hususu değerlendirilmeden, işaret edilen bozma gerekleri yerine getirilmeyerek karar verildiği anlaşılmıştır. Hal böyle iken mahkemece, bozmaya uyulmakla gerçekleşen usuli kazanılmış hak nazara alınarak, davalı ... İnsan Kaynakları Tem. Bak. ve Org. Enerji Yay Rek. Turz. San. ve Tic. A.Ş. ’nin sadece 25/01/2010-23/06/2014 dönemi itibariyle hesaplacak kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarından sorumlu tutularak, hükmüne uyulan bozma gereklerinin yerine getirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.01.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12114, Karar No: 2023/11911, Tarih: 27.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12114 E.  ,  2023/11911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/12 E., 2023/24 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı; ayrıca davalı ... San. Ltd. Şti. tarafından temyize cevap dilekçesi ile gerekçeli karara yönelik itirazlara yer verilmekle kararın bozulmasının talep edildiği, ancak temyiz harçlarının yatırılmadığı belirlenmiştir.

A.Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebini içeren dilekçe değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla;

1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

2. Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

3. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

B. İlk Derece Mahkemesi kararının tebliği üzerine davalı ... San Ltd.Şti. tasfiye memuru tarafından temyiz süresi içinde temyize cevap dilekçesi verilerek ilk derece mahkemesi kararına karşı temyiz nedenleri ileri sürüldüğü ve mahkemece verilen kararın bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği, ancak temyiz harcı yatırılmadığı anlaşılmakla, davalının temyiz isteminin bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32 nci maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz.

Bu itibarla;

1. Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b) Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1921, Karar No: 2018/8622, Tarih: 27.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/1921 E.  ,  2018/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, ... Hukuk Fakültesi’nde öğrenim gördüğünü, 2010-2011 yılında ders ücreti olarak 19.250,00 TL ödeme yaptığını, 2 dersten başarısız olduğu için yaz okuluna gittiğini ve yaz okulu için de 3.200,00 TL ödeme yaptığını, yaz okulu ücreti adı altında tahsil edilen ücretin haksız olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.200,00 TL’nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasındaki eğitim hizmet sözleşmesi gereğince davalı üniversitede öğrenim gören davacıdan yaz okulu ücretinin alınıp alınamayacağına ilişkin olup hüküm gerekçesinde “Dosyada mevcut 15.09.2008 tarihli 19 nolu YÖK Kararında anlaşıldığı üzere, bir üst sınıfa geçen öğrencilerden başarısız oldukları dersi üst sınıfta tekrar almaları durumda yani alttan ders alınması halinde tekrardan ücret alınamayacaktır.” ibaresinin çıkartılarak HUMK 438/7 maddesi hükmü uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm gerekçesinde yer alan “Dosyada mevcut 15.09.2008 tarihli 19 nolu YÖK Kararında anlaşıldığı üzere, bir üst sınıfa geçen öğrencilerden başarısız oldukları dersi üst sınıfta tekrar almaları durumda yani alttan ders alınması halinde tekrardan ücret alınamayacaktır.” ibaresinin çıkartılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1488, Karar No: 2017/1681, Tarih: 15.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1488 E.  ,  2017/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz dilekçelerinin kapsamı ve temyiz edenlerin sıfatlarına göre; sanık ... hakkında; mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçu hakkında; sanık müdafiinin temyiz itirazıyla sınırlı yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun da içinde bulunduğu gurubun hep birlikte tiner çektikleri bir ortamda çıkan tartışma sırasında, sanığın önce mağdurun üzerine yanıcı olduğu bilinen tiner maddesini döktüğü, akabinde de çakmakla ateşlemek suretiyle mağduru ateşe verdiği, baş, yüz ve göğüs bölgelerinden 1 ve 2. derece yanığa ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralanan ve etraftan yetişenlerin müdahalesi sonucu hastaneye kaldırılan mağdurun, yapılan müdahale sonucu kurtulduğu olayda,

a) Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre, canavarca bir his zevkiyle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme suçunun, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlandığı; eziyet çektirerek öldürme suçunun ise, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanmakla, bir fiilin eziyet çektirerek öldürme olarak kabul edilmesi için, sanığın öldürme kastının yanında, işkence ve azap çektirme kastının da bulunmasının gerektiği, yalnız öldürme kastını gerçekleştirmek için yapılan eylemlerin eziyet çektirme niteliğinde olmadığının belirtildiği, ani gelişen olayda ise sanığın açıklanan fiilinin TCK'nun 81 ve 35. maddelerinde belirtilen "öldürmeye teşebbüs" suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, hem "canavarca hisle" hem de "eziyet çektirerek" öldürmeye teşebbüs suçundan aynı Kanunun 82/1-b, 35. maddeleri uyarınca yazılı biçimde hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında; TCK'nun 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 15/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12133, Karar No: 2010/13468, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12133 E.  ,  2010/13468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 27/05/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02/11/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davacı vekili avukat ... ile karşı taraftan davalı ... YÖNETİMİ vekili Avukat . ile HAZİNE vekili Avukat . geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R