muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4698, Karar No: 2019/6544, Tarih: 25.09.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16912, Karar No: 2012/33915, Tarih: 20.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16912 E.  ,  2012/33915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 07.03.2012 tarih, 22531/6732 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 20/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5586, Karar No: 2011/3778, Tarih: 26.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5586 E.  ,  2011/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 155 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4668, Karar No: 2024/1056, Tarih: 14.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4668 E.  ,  2024/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/212 Esas, 2022/171 Karar

A....

B....

C....

D....

E.... vekili Avukat ...

F.... vekili Avukat ...

G.... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/415 E., 2019/304 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı mirasçısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin müdürler kurulunun 01.02.2015 tarihli kararından kaynaklanan alacağının tahsili için icra takibi başlattığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek davalının takibe itirazının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin 450.000,00 İngiliz sterlini borcuna karşılık davacının takip dayanağı yaptığı şirket karar defterinde davacıya yapılacak olan 36 daire ve 2 dükkandan, 2 dükkan ve müştemilatının verileceğinin kararlaştırıldığını, karar defterinde paranın iade edileceği hakkında herhangi bir kayıt bulunmadığını, davacının taşınmazların kendisine iadesini istemeden 450.000,00 İngiliz sterlini alacağı var gibi takip yapamayacağını, karar defterinde yer ... 450.000,00 İngiliz sterlininin şirkete borç verildiğini davacının ispatlaması gerektiğini, davacının kendisine ve kızına daire tapularının devredildiğini, devredilen tapuların yaklaşık değerinin 6.000.000,00 TL olduğunu müvekkilinin taahhüdünü yerine getirdiğini, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça 01.02.2015 tarihli şirket müdürler kurulu kararı dayanak gösterilerek icra takibi başlatıldığı, icra takibinin dayanağı olan 24.07.2014 tarihli karar metninin dayanak olduğu 01.02.2015 tarihli karar metni üzerinde taraflar arasında bir ihtilafın bulunmadığı, davalının borcun varlığı konusunda kabullerinin bulunduğu, borcun ödeme şeklinin taraflarca imza altına alınmış olan 01.02.2015 tarihli karar metninde net olarak 450.000 İngiliz Sterlini borcuna karşılık şirketin yapılacak olan 36 daire 2 (iki) adet depolu dükkanın iki adet dükkan ve müştemilatının borca karşılık verilmesi olarak ifade edildiği, 24.07.2014 tarihli karar metninden sonra borcun ödenme şekline ilişkin yapılan 01.02.2015 tarihli ikinci sözleşmenin borçlar hukuku anlamında yenileme olduğu, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 133 üncü maddesinde ... bir borçla mevcut bir borcun sona erdirilmesinin ancak tarafların bu yöndeki açık iradesiyle olacağının düzenlenmiş olduğu, Yargıtay uygulamalarına göre yenilemenin varlığını kabul için bu konuda yenileme sözleşmesinin yapılmış olması gerektiği, yenilemenin eski borcu sona erdirip onun yerine geçecek ... bir borç doğurduğu, borç ilişkisinin varlığının korunduğu ancak borcun yenilenmiş olduğu, iki borç arasında fark olması gerektiği, tarafların yenileme iradesiyle hareket etmeleri gerektiği, ... bir borç meydana getirirken eskisini ortadan kaldırma iradesinin ortaya konulması gerektiğinin ifade edildiği, buna göre somut olayda tarafların 24.07.2014 tarihli şirketler müdürü kararından sonra, takibe konu alacak bakımından 01.02.2015 tarihinde ... bir anlaşma yaparak şirketin yapılacak olan 36 daire 2 (iki) adet depolu dükkanın iki adet dükkan ve müştemilatının 450.000,00 ingiliz sterlini borca karşılık şirket ortağı davacı ...'e verilmesini kararlaştırılmış olduğu, icra takibine dayanak yapılan 01.02.2015 tarihli ve 6 numaralı kararında "yapıldığında ibaresi bulunan" şirket müdürler kararı uyarınca bu alacağın para borcu olarak istenemeyeceği, zira taraflar arasındaki borcun yenilenerek para borcu olmaktan çıkarılıp gayrimenkul teslim borcu haline getirildiği, buna rağmen davacı alacaklı tarafından 450.000,00 sterlin para borcu alacağının tahsiline yönelik başlatılmış icra takibinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı değerlendirme içerdiğini, yenilemenin varlığını kabul için öncelikle eski bir borç olması ve ... borcun onun yerine geçeceğinin tarafların açıkça yenileme iradesi ortaya koyması gerektiğini, dava konusu olayda eski borcun sonlandırılması ve yerine ... bir borç ilişkisi kurulması amaç ve kastının bulunmadığını, borcun temelde para borcu olduğunu, 01.02.2015 tarihli kararda garanti amacı güdülerek asıl borç ilişkisi ile bire bir bağlantılı olarak gayrimenkul devri taahhüdünün alındığını, ortada eski borcu sonlandırmak, ... ve bağımsız bir borç oluşturmak iradesinin bulunmadığını, tamamen para borcuna teminat olmak ve asıl borcu garanti etmek amacına yönelik olarak gayri menkul devir taahhüdü yer aldığını, müvekkilinin seçim hak ve yetkisi bulunduğunu, seçim hakkını kullanan müvekkilinin para alacağının tahsili için icra takibi başlattığını, şirket kararı üzerinden ... yıllar geçtiğini, buna rağmen şirketin inşaat yapmadığını, sadece garanti niteliğinde olan, asıl borç olan para borcuyla sıkı bir bağlantısı bulunan gayrimenkul alacağının da muaccel olmadığından bahsetmenin imkânsız olduğunu, icra takibinde ödeme emri davalıya tebliğ edilmekle asıl borç için borçlunun temerrütünün gerçekleştiğini, karardaki yapılacak olan yapı ibaresinin yıllar sonra yapılsa bile söz konusu para borcuna karşılık gelebileceğinin kastedildiğini, davalının takibe itirazında dayanak karar ve altındaki imzaya itiraz etmediğini, bu belgenin 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 68 ... maddesindeki belgelerden olduğunu, müvekkilinin yeğeni olan davalı şirket temsilcisinin talebi üzerine davalıya destek olmak adına şirket ortağı olduğunu, davalı şirketin tüm harcamalarının müvekkili tarafından karşılandığını belirterek davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu icra takip dayanağı 01.02.2015 tarihli davalı şirket müdürler kurulu kararıyla 24.07.2014 tarihli yönetim kurulu kararında yer ... nakit borcun yenilendiği, kararda gayri menkul devir borcuna ilişkin herhangi bir vade bulunmadığı, davacının takip tarihi itibarıyla gayri menkul devir borcu yönünden temerrüte düşürülmediği, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı mirasçısı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı mirasçısı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; 01.02.2015 tarihli sözleşmenin 01.07.2014 tarihli sözleşme koşulunu ortadan kaldıran yani 6098 sayılı Kanun'un 133 üncü maddesi anlamında borcu yenileyen bir sözleşme değil tam tersine 01.07.2014 tarihli sözleşmenin devamı niteliğinde ona ek yükümlülük getiren bir sözleşme olduğunu, bu kapsamda davalının 2014 tarihli sözleşme kapsamında sorumlu olduğunu, dava konusu belgenin imzası ikrar edilmiş belge olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu anlamında kesin delil teşkil ettiğini, kesin delile rağmen sonraki tarihli sözleşmenin bu kesin delili yok eden ... bir sözleşme yarattığına dair hem yerel mahkeme hem de istinaf dairesinin görüşünün hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, 01.02.2015 tarihli davalı şirket müdürler kurulu kararında yer ... alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü maddesinin birinci fıkrası.

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 640 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince taraf ehliyeti dava şartlarından olup, bu koşulun dava açıldığı esnada bulunması zorunlu olduğu gibi, yargılama esnasında da bulunması zorunludur. Somut uyuşmazlıkta davacı ... İlk Derece Mahkemesi kararından sonra Bölge Adliye Mahkemesindeki yargılama sırasında vefat etmiştir. Yargılama sırasında davacının vefat etmesi halinde mirasçılardan vekâletname ibraz edilmesi veya mirasçıların davaya muvafakatlarının sağlanması suretiyle taraf teşkili sağlanması mümkün olduğu gibi, 4721 sayılı Kanun'un 640 ncı maddesi gereğince terekeye mümessil tayin ettirilerek davanın mümessil huzuru ile görülmesinin sağlanması suretiyle de taraf teşkili mümkündür.

Davacı vekili sadece mirasçılardan ..., ... ve ... tarafından verilmiş vekâletname ibraz etmiş, diğer mirasçıların vekâletini dosyaya sunmamıştır.

Bu durumda müteveffa davacı ...'in diğer mirasçılarının da vekâletnamesinin sunulması ya da mirasçıların davaya muvafakatları sağlanmadan temyiz incelemesi yapılmayacağından kararın bozulması gerekmiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

2. Bozma sebebine göre davacı mirasçısı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.