muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1853, Karar No: 2023/10884, Tarih: 07.11.2023

3. Dairemizde icra edilen duruşmada davacılar ve davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olması nedeniyle17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı mirasçılarına verilmesine, 17.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin de davacı mirasçılarından müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalıya verilmesine,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ..., ... oyları ve oyçokluğuyla,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

I. Temel Uyuşmazlık:

1.Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “iş kazası nedeni ile maddi tazminata esas kusurun belirlenmesi ve zamanaşımı" yönünde tarafların temyizi üzerine bozulması nedeni ile İlk Derece Mahkemesinin bozmadan sonra hesaplanacak ve hüküm altına alınacak tazminatı, bilinen/iskonolu, bilinmeyen/iskontosuz dönem başlangıç ve bitiş tarihlerini değiştirmesinin davalı yararına lehine usulü kazanılmış hak olup olmayacağı, buna göre yeniden değerlemenin son karar tarihine yakın tazminata esas değerlere taşınıp taşınmayacağı” noktasında toplanmaktadır.

II. Karşı Oy Gerekçesi:

2.Belirtmek gerekir ki Sayın Özekes’inde değindiği gibi “Yargıtay tarafından neredeyse mutlak olarak, doktrinde de ağırlıklı olarak kabul edilen usuli müktesep hak kavramının kanuni bir Kurum olmadığını, yargı kararları ile kabul edildiğini ortaya koymak gerekir. Usuli müktesep hak, bugün neredeyse usuli her sorunda, her derde deva bir Kurum olarak gündeme gelmekte, sadece kanun yolunda değil, yargılamanın farklı kesitlerinde kullanılmaktadır. Bu Kurumun kabul edilebilirliğinin tartışması bir yana, bu kadar geniş bir uygulama alanı bulması doğru değildir. Ayrıca usuli müktesep hak, usuli sorunları çözmeye gerçek anlamda da elverişli değildir. Nitekim, önceleri çok sınırlı kabul edilen usuli müktesep hakkında kapsamı genişlemiş, ancak bu genişlemenin sakıncaları ortaya çıktıkça Yargıtay, usuli müktesep hakka her geçen gün … birçok istisna da kabul etmiştir. En ilginç ve kendi içinde çelişkili durum ise kamu düzeninden kabul edilen usuli müktesep hakka, kamu düzenine ilişkin durumların istisna kabul edilmesidir. Bir şeyin kendisinin, kendisinin zıddı olması gibi garip, biraz da mantığı zorlayan bir durum ortaya çıkmaktadır (PEKCANITEZ, Hakan/ ATALAY, Oğuz/ÖZEKES, Muhammet, Medeni Usul Hukuku, ... 2013. s: 2190).”

3.Öncelikle usulü müktesep hak, yasal bir Kurum olmadığı gibi Mahkemesince tarafların iddia ve savunmaları ile istisnalarına göre değerlendirilmesi gereken bir kavram olup Yargıtay tarafından bozma kapsamında göre açıklayıcı ve yol gösterici şekilde kararda yer verilmesi beraberinde sakıncalara da yer verecektir. Zira mahkemenin eksik inceleme nedeni ile bozmaya uyması halinde usulü müktesep hakkı gözetme yönündeki bozmaya da uyduğu gibi bir sonuç çıkacaktır ki bu da Mahkemenin bu yönde yapacağı değerlendirme ve tartışmanın önceden sınırlandırılması anlamına gelecektir.

4.Diğer taraftan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girmesi üzerine usulü müktesep hakkın yeniden kavram olarak değerlendirilmesi gerekir. Zira Kanun'un kısmi dava başlığı taşıyan 109 uncu maddesinin son fıkrasında açıkça “Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü gibi kısmi miktar talep eden davacı, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmadığı ve açıkça da bakiye kısmından feragat etmedikçe geri kalan kısmını ek dava(veya ıslah) yolu ile edebilmektedir. O halde yargılama sırasında davacı tarafın kusur oranına, iş göremezlik oranına itiraz etmemesi, açıkça da feragat etmediği sürece kusur veya maluliyet oranının daha sonra lehine değişmesi halinde bakiyesini talep etme hakkı doğduğundan, usulü kazanılmış hak teşkil etmeyecektir.

5.Dairemizin 2021/6264 Esas, 2022/6811 Karar sayılı ilamında yazılı karşı oy gerekçelerinde açıklandığı üzere özellikle maddi tazminatın karar tarihine yakın verilerle hesaplanması gerektiğinden ve bu durum usulü kazanılmış hakkın istisnası olması nedeni ile çoğunluğun usulü kazanılmış hak teşkil ettiği” görüşüne katılınmamıştır. Zira;

6.Maddi tazminat hesapları yapılırken, en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğinden, hüküm gününe en yakın güne kadar yürürlüğe giren tüm asgari ücretlerin uygulanması gerekir. Daha önce bir veya birkaç hesap raporu verilmiş olsa bile, dava bitinceye kadar yürürlüğe giren asgari ücretlerden dolayı yeniden değişen değerler nedeni ile ek rapor alınması zorunludur.

7.Maluliyet oranı gibi zararın hesaplanmasına ilişkin diğer bir unsur da ücrettir. Asgari ücretin artması halinde, karar tarihine yakın ücrette değişeceğinden, bu ücrete göre zararın hesaplanması gerekmektedir. Zira asgari ücret, kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davanın her aşamasında uygulanması zorunludur. Bozmadan sonra dahi asgari ücretlerde artış olmuşsa, yeniden tazminat hesabı yapılması gerekir. Yargıç, bir istek olmasa dahi, yargılamanın her aşamasında asgari ücret artışlarını doğrudan dikkate almakla yükümlüdür. Davacı, bilirkişi raporuna itiraz etmemiş olsa dahi, sonradan yürürlüğe giren asgari ücretlerin uygulanması kamu düzeni gereği ve zorunlu olduğundan, davalı yararına usulü kazanılmış hak oluşmaz.

8.Bozmadan sonra karar tarihine yakın veriler alındığında, bilinen/iskontolu, bilinmeyen dönem değişeceğinden ve bu kapsamda hesabın unsurları değişeceğinden, tazminat miktarı da elbette değişecektir. Zaten davacı taraf tazminata esas ücrete itiraz etmiş, bu yönde de lehine bozulmuştur. Bu bilinen ve davacı lehine belirlenecek ücret bozmadan asgari ücrete gelen artışlar neden ile değişecektir. Bir tarafın ilerde değişecek diye kararı temyiz etmesi hayatın olağan akışına uygun olmayacaktır. Zira karar onanmış olsa idi hesaplama bilinen ücrete göre hesaplandığından sorun olmayacaktır. Ancak bozmadan sonra değişen durum nedeni ile daha önce doğmayan hesaba esas unsur olan ücrete itiraz etmeme usulü kazanılmış hak oluşturmayacaktır. Kaldı ki gerçek belli iken varsayıma gidilmez ilkesinin gözetilmesi gerekir.

III. Sonuç:

9.Yukarıda açıklanan nedenlerle bozma sonrası kamu düzeninden olan asgari ücrete ilişkin değişiklikler nedeni ile tazminatın karar tarihine en yakın verilerle hesaplanması gerektiğinden ve bu husus usulü kazanılmış hak oluşturmadığından, usulü müktesep hakkın gözetilmesi ve işlemiş devrenin ileri çekilmemesi görüşüne katılınmamıştır. Kaldı ki davacının temyiz istemi de vardır.
Yargıtay — Esas No: 2016/9387, Karar No: 2016/7759, Tarih: 31.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9387 E.  ,  2016/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

1-Davacının üye olduğu .... Sendikasında davacının işyeri sendika temsilcisi olup olmadığı, temsilci ise temsilcilik yaptığı tarih aralığının sorulup verilecek yazı cevabının,

2-Davalı işveren tarafından delil olarak dayanılan ancak dosya içerinde bulunmayan 28.02.2015 tarihli imalathane olarak adlandırılan işyerinde, işçilerden ...'in işten çıkarılması nedeniyle yaşanan arbedenin kolluk kuvvetlerinin müdahalesi ile önlendiği belirtilmiş olduğundan bu olaya ilişkin kolluk kuvveti tarafından tutulan tutanak ve varsa alınan ifadeler ile adli makamlarca ne gibi bir işlem yapıldığına ilişkin evrakların getirtilerek,

3-İmalathane ve fabrika diye adlandırılan işyerlerindeki vardiya saatlerinin ve kaç vardiya halinde çalışma olduğunun davalı işverenden sorulup yazı cevabının,

4-Davalı işverenden işçilerin işi durdurması sonrasında üretimin devamı için başka bir firma ile anlaşıp anlaşmadığının ya da üretim için başka işçiler temin edilip edilmediğinin sorulup yazı cevabının,

5-Davalı işverenden işi bırakarak eylem yapan tüm işçilerin iş akdine son verilip verilmediğinin, iş akdine son verildiği halde tekrar işe alınan işçi olup olmadığının, iş akdine son verilmeyen ya da son verilip sonradan işe alınan işçilerin sendika üyesi olup olmadığının, iş akdi bu nedenle sona erdirilmesine karşın sendika üyesi olmayan işçilerin bulunup bulunmadığı nın sorularak listeler halinde verilmesi istenerek verilecek cevabın,

6-Davacının üyesi olduğu .... sendikasından açıkça isimleri belirterek verecekleri liste ile yetki tespitinden sonra kaç üyenin hangi tarihte istifa ettiği, istifa eden işçilerden kaçının çalışmaya devam ettiği, kaç üyenin hangi tarihte iş akdine son verildiği , müzekkereye cevap tarihi itibariyle kaç sendika üyesi çalışan işçilerinin bulunduğu, yetki tespitinden sonra sendikaya üye olan işçilerin bulunup bulunmadığı ve varsa üye olma tarihleri, yeni işçi alımı olup olmadığı ve varsa yeni alınan işçilerden sendikaya üye olanların bulunup bulunmadığı ve tarihleri sorulup verilecek yazı cevabının,

7-Davalı işverenden 3.3.2015 tarihinden sonra yeni işçi alımı yapıp yapmadığı, yapmış ise sayısı ve işe alma tarihleri bu işçilerin sendikaya üye olup olmadıkları ve olmuşlarsa tarihleri, 27.02.2015 tarihinden müzekkereye cevap verilecek tarihe kadar sendikalı olmadığı hald eiş akdine son verilen işçiler olup olmadığı, varsa tarihi ve nedeni sorularak liste halinde verilecek yazı cevabının,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

8-İş ve Çalışma hürriyetinin ihlali nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/433 Esasında görülmekte olan davanın sonucu sorularak dosyanın onaylı bir suretinin getirtilip,

9-Sendika hakların kullanılmasını engelleme suçu nedeniyle Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/710 Esasında görülmekte olan davanın sonucunun sorularak dosyanın onaylı bir suretinin istenip eklenerek, Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1785, Karar No: 2016/344, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1785 E.  ,  2016/344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/429 E., 2014/807 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/3239 E., 2014/6789 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1560, Karar No: 2013/4137, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1560 E.  ,  2013/4137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın ilçe ve köy merkezine yakınlığı sebebiyle fiziksel altyapısı, sosyal ve kültürel hizmetlerden faydalanma olanağı, ...-...- ... karayoluna ve demiryoluna yakınlığı taşınmazın değerinde en çok %10 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden, %20 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

2-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması ve üretim giderlerinin içerisine de tarla kirası, masrafların faiz karşılığı ile genel idari ve beklenmeyen giderler dahil edilmemesi gerektiği halde; resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar ve masrafların faizi karşılığı düşülmeden buğdayın masrafı 193,95 TL iken 216 TL, kavunun 380 TL iken 480 TL, karpuzun 1305 TL iken 1540 TL alınmak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük hesaplayan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31915, Karar No: 2013/24868, Tarih: 10.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31915 E.  ,  2013/24868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim suretiyle hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. madde- sinde “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükümleri yer almakta olup, yasa, sevk mad- delerine değil, iddianamedeki nitelendirmeye ağırlık tanımıştır. Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararları da bu yöndedir.

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 16.09.2008 tarihli iddianamesiyle, sanığın şikâyetçinin interaktif banka hesabına internet aracılığıyla girerek kendi hesabına para transfer edip çekeceği sırada paranın bloke edildiğinin iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK'nun 142/2-e maddesinde öngörülen “bilişim suretiyle hırsızlık” suçunun nitelendirilmiş olması karşısında; iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (2.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın görevli Daireye (GÖNDERİLMESİNE), 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5958, Karar No: 2020/11524, Tarih: 17.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/5958 E.  ,  2020/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı sanıkların ayrı ayrı beraatlerine

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14/10/2010 tarih, 1250 sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında ve yine Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15/12/2010 tarih, 1558 sayılı iddianamesi ile de sanıklar ... ve ... hakkında açılan ''resmi belgede sahtecilik'' suçlarından zaman aşımı süresi içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Eczane sahibi ve kalfaları olan sanıkların sağlık ocaklarına müşterilerinin karnelerini gönderip hasta doktora gitmeden, muayenesi olmadan veya muayeneden sonra hastanın bilgisi dışında ve kullanmadığı bir takım ilaçları reçeteye yazdırdıkları, müşterilerine bu ilaçları teslim etmemelerine rağmen katılan kuruma fatura ederek haksız menfaat temin ettikleri, bu suretle sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’nun beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, tanık anlatımları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların suçu işlediğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin beraat hükümlerinin kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...’nin hükümden sonra 09/06/2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve O yer Cumhuriyet savcısının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8969, Karar No: 2012/25948, Tarih: 20.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/8969 E.  ,  2012/25948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun yüzünde sürekli değişikliğe neden olan yaralanmasının bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, 18/03/2008 tarihli ... Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan rapor ile yetinilerek hüküm kurulması,

2) Kabule göre de,

a) Mağdurun 18/03/2008 tarihli raporunda yaralanmanın yüzün sürekli değişikliğine neden olduğu belirtilmesine rağmen sanık hakkında 5271 sayılı TCK'nin 87/2-b. maddesinin uygulanmaması,

b) Sanık hakkında uygulama yapılırken yaralamanın niteliğine göre 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesi ile temel ceza belirlenmesi, ardından artırım maddeleri olan TCK'nin 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son maddelerinin ayrı ayrı denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken doğrudan 5 yıl hapse hükmedilmesi suretiyle TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.