muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5662, Karar No: 2019/6581, Tarih: 25.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5662 E.  ,  2019/6581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1097, Karar No: 2014/13721, Tarih: 03.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1097 E.  ,  2014/13721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/132109

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2012

NUMARASI : 2010/794 (E) ve 2012/1215 (K)

SUÇ: Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan INGBANK vekilinin temyizinin bankalarına karşı işlenen suçtan kurulan hükümlerle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapılmıştır.

İlgisi nedeniyle Dairemizin 2013/2313, 2850, 2853, 9357, 10260, 15823, 2014/1211 ve 7446 esas sayılı dosyaları ile birlikte değerlendirilerek;

Katılan vekilinin İstanbul C.Başsavcılığına hitaben verdiği 17.04.2008 tarihli dilekçeye dosyada ve uyap kayıtlarında rastlanılamadığından, öncelikle dilekçe ve varsa eklerinin; iddia olunan suçlara konu sanık M.. E.. ve suça sürüklenen çocuklar Bedirhan ve A.. E.. hakkında katılan bankaya karşı işledikleri iddia olunan suçlar hakkında gerekli araştırmalar yapılmış ise yine ilgili evrakların dosyaya konulması, araştırma yapılmamış ise; ilgili belge ve bilgilerin temin edilerek ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumularının tayini gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4415, Karar No: 2012/10789, Tarih: 25.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4415 E.  ,  2012/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/12/2010 tarih ve 2010/69-2010/522 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Duru” ibareli çok sayıda markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin “Duru Park” ibaresinin tescili için davalı kuruma başvurduğunu, müvekkili tarafından yapılan itirazın davalı kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, müvekkiline ait markalar ile başvuru konusu markanın benzer olduğunu ve aralarında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve başvuru konusu ibarenin tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait “Duru” esas unsurlu markalar ile davalı şirkete ait “Duru Park” markası arasında anlamsal olarak “park” ibaresinin markaya ayırt edicilik katmaya yetmeyen bir ilave sözlük olduğu, ortak olan vurgunun toplandığı, hafızada iz bırakacak noktanın “duru” ibaresi olduğu göz önüne alındığında orta düzeydeki tüketiciler için karıştırılma ihtimalini doğuracak düzeyde benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK 2010-M-408 sayılı kararının marka başvurusunun 41 inci sınıfında bulunan “fotoğrafçılık hizmetleri, foto muhabirliği hizmetleri, haber muhabirliği hizmetleri, film televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri, güzellik yarışmalarının organizasyonu ve idare edilmesi hizmetleri” yönünden kısmen iptaline ve davaya konu markanın aynı hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 25/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3021, Karar No: 2010/5106, Tarih: 22.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3021 E.  ,  2010/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GÖLE İCRA MAHKEMESİ

Alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanık ...’ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen suç, İİK’nun 331.maddesinde, "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla, mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak, telef ederek veya kıymetten düşürerek hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek veya asıl olmayan borçlar ikrar ederek mevcudunu suni surette eksiltirse, aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacaklı alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği dikkate alındığında; borçlu sanığın şirketteki hissesini eşine devretmesine rağmen aynı şirkete ait fırında işçi olarak çalışmaya devam etmesi karşısında hisse devir kararı, devir sözleşmesi ile tarafların mali durumlarının araştırılmasından sonra, bu devir işleminin alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle yapılıp yapılmadığının belirlenmesini müteakip sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraatine karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 22.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10477, Karar No: 2013/21077, Tarih: 03.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10477 E.  ,  2013/21077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ün dışarıda gözcülük yaptıkları sırada mağdurun evine giren sanık ...'ın, 11.02.2009 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerince evin içerisinde yakalanmaya çalışıldığı sırada, üzerinde suça konu çanta da bulunduğu halde elindeki tornavida ile kolluk görevlilerine karşı direnerek onlara zarar vermeye çalıştığının iddia edildiği olayda; sanıkların eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1324, Karar No: 2016/6518, Tarih: 21.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1324 E.  ,  2016/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'nin usülsüz olarak temin edip, sanık ...'ye teslim ettiği yeşil kartı sanık ...'in kullandığı ve 11,75 TL eczane gideri ve 18,34 TL sağlık ocağı ile hastane gideri olmak üzere kurumun toplam 30,09 TL zararına sebebiyet vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin 5. Fıkrası ile AİHS'nin 1, 2, 8. maddeleri, 2022 SY nın 1. maddesi, 3816 sayılı kanunun 1. maddesi, 4857 sayılı İş Kanunu, 5510 sayılı Kanun hükümleri dikkate alındığında vatandaşların belli şartlardada sağlık giderlerinin devlet tarafından karşılanmasının öngörüldüğü, suç tarihinin üzerinden geçen zaman dikkate alındığında sanıkların ve ailesinin sonradan yaptırılan tahkikatta maddi durumunun iyi olmadığının belirlendiği, suç tarihinde başkaca herhangi bir sağlık güvencelerinin bulunmadığı, yapılan usulsüz olduğu iddia edilen harcama toplamının 11,75 TL ve 18,34 TL olduğu, bu koşullarda sanıklara yetkili mercilerce yeşilkart verilebileceği hususunun kesin olmamakla birlikte, uluslararası ve kanunlardaki düzenlemeler ve sanıkların aksi kanıtlanamayan muhtaç oldukları yönündeki savunmaları ve kollukça yapılan tesbit dikkate alındığında sanıkların sağlık giderinin devlet tarafından karşılanmasının sosyal devlet ilkesinin bir sonucu olduğu, sanıkların suç tarihinde yeşilkart almalarına engel bir hukuki durumları olduğunun da dosyada kanıtlanamadığı, ayrıca usulsüz olarak yeşilkartları temin ettikleri hususunun sabit olmadığı, ilgili büro tarafından dayanak dosyanın oluşturulmasının gerektiği, bu nedenle lehlerine düşünülerek yeşilkart almaya haklarının olduğunun kabulünün gerektiği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 21/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21624, Karar No: 2011/30922, Tarih: 27.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/21624 E.  ,  2011/30922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.