muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1478, Karar No: 2006/2941, Tarih: 14.03.2006

gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden evvel fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden önce haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri uyarınca şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmemiş, kararın bu kez açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle davacı Hazine vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2005/2781 E. 6913 K. sayılı ve 6.7.2005 tarihli bozma kararının KALDIRILARAK, hükmün bu kez yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5251, Karar No: 2017/8984, Tarih: 03.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5251 E.  ,  2017/8984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın men-i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, işletmekte olduğu eczanesinde bir tek reçetede katılım payı almadığı gerekçesi ile 2012 yılı eczane protokolünün 5.3.6 maddesine göre 500,00 TL cezai şart uygulandığını, reçete bedelinin mahsubuna karar verildiğini, kendisinin reçeteden katılım payı almaması gibi bir durumunun olmadığını, aldığı kalım paylarının fişlerinin bulunduğunu, işlemin haksız yapıldığının tespiti ile yaptırımların iptaline, muarazanın menine, işlemin icrasının tedbiren durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı ... tarafından 28.11.2013 tarih ve 42046020 - 19.141.846 sayılı işlem ile davacıya uygulanan 500,00 TL cezai şart ve davacıya ait eczanenin 1. kez yazılı olarak uyarılması ile 316.41 TL reçete bedelinin davacının alacağından mahsubuna ilişkin yaptırımların iptaline, muarazanın bu şekilde men'ine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi karşısında davacı lehine vekalet ücretine hükmetmiştir. Oysa ki davacı kendisini vekil ile temsil ettirmemiştir. Davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 4. bendinde ki "Davacı duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan ... gereğince hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine," ibaresinin tümüyle çıkartılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1913, Karar No: 2009/3423, Tarih: 19.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1913 E.  ,  2009/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/07/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı olan 874 ada 93 parsel sayılı taşınmazın 5.katının tamamının 1997 yılından beri kuruluşlarına kanunda devredilen "Telsiz İşletmeleri Kontrol ve Kumanda Merkezince" kullanıldığını ve 5189 Sayılı Yasayla 2813 Sayılı Telsiz Kanununa ilave edilen Ek.2.madde hükmü gereğince 5.katın mülkiyetinin devrini davalıdan talep ettiklerini, ancak davalının bu istemin uygun görülmedeğini bildirdiğini, taşınmazda müşterek ve mülkiyet hükümlerinin uygulanması gerektiğini ve her paydaşın kullanımına terk edilen bölümler hakkında elatmanın önlenmesi isteyebileceğini, ayrıca 4046 Sayılı Yasanın ek 3.maddesi hükmü uyarınca da kuruluşlar adına tescilin zorunlu olduğunu ileri sürüp, 5.katın kuruluşları adına tespiti, tapu iptali ve tescili ile elatmanın önlenmesi isteklerinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda davacının hizmet gördüğü 5.kattaki bölümün arsa payının 75/1600 olduğu, yasa ve protokol hükümleri gereğince davalı idarenin devretmesi gereken taşınmazı davacıya devretmediği, taşınmaz üzerinde kat mülkiyetinin yada kat irtifakının kurulmadığı, bu nedenle taşınmazın tapu kaydının arsa payı oranında iptali gerektiği,tescil tarihinden önce davacı idarenin mülkiyet hakkı kazanmadığından meni müdahale talebinin reddine karar verildiği gerekçesiyle kısa kararda davanın kabulüne gerekçeli kararda ise kısmen kabule dair hüküm kurulmuştur.

Karar, taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

KARAR-

Dava, tapu iptali , tescil ve elatmanın önlenmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davanın kabulü ile tapu iptal ve tescile; gerekçeli kararda aynı şekilde tapu iptal ve tescil davasının kabulü yanında elatmanın önlenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda elatmanın önlenmesi isteği yönünden hüküm kurulmayıp, gerekrçeli kararda anılan istem bakımından davanın reddine karar verilmesi suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7352, Karar No: 2006/8222, Tarih: 11.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7352 E.  ,  2006/8222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.2.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda baba adı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 6.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava tapu sicilinde yanlış yazılan malikin baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davayı bizzat tapu maliki olduğunu söyleyen nüfus kaydında ... oğlu ... açmıştır. Tapu kaydındaki "..." olan baba adının nüfus kaydındaki "..." olarak düzeltilmesini istemektedir. Davacının nüfustaki baba adının "..." olduğu tapu kaydındaki malikin baba adının ise "..." olduğu kayıtlarının incelenmesinden anlaşılmaktadır. Taşınmazın tapulama tespit tutanağındaki edinme sütunu incelendiğinde tapu maliki olarak tespit yapılan ...'ın baba adının ... olduğu, taşınmazın ondan kendisine intikal ettiği ve ...'ın 1956 yılında öldüğü, ölümü ile mirasçıları tespit edilemediğinden kendi adına ve ölü olarak tespit yapılmış tapu kaydınada ölü şerhi düşülmüştür. Davacı tarafından böyle bir davanın açılması malikinin kendisi olduğu istemine dayandırılması halinde kayıtlarla davacının iddiası arasında çelişki oluşturmaktadır. Bu hali ile yapılan düzeltme mülkiyet nakline neden olabilecek bir sonuç hasıl eder duruma girmiştir. Nüfus kaydında düzeltme yapılırken bir başkasına ait mülkiyetin diğer bir kişiye aktarılmasına sebebiyet verilmemelidir.

Açıklanan nedenlerle tapu iptali ve tescil davasına konu edilebilecek istem hakkında mülkiyet nakleder şekilde tapuda isim tashihi davasında hüküm kurulması doğru olmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı hazine vekili temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6692, Karar No: 2016/1101, Tarih: 08.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6692 E.  ,  2016/1101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ...Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/06/2012 tarih ve 2011/302-2012/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ...'in rekabet memnuiyetini de düzenleyen 31.03.2006 tarihli iş sözleşmesi ile 01.04.2006 ila 25.06.2008 tarihleri arasında müvekkilinin satış müdürü olarak çalıştığını, böylece müvekkilinin ticari ve teknik sırları ile know how bilgisine sahip olduğunu, davalının iş aktinin 25.06.2008 tarihinde sona erdirildiğini, iş akti sona erdikten sonra 02.07.2008 tarihinde müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösteren davalı şirketi kurduğunu, davalı tarafından haksız rekabet teşkil edecek tarzda müvekkilinin müşterileri ile ticari ilişki içine girdiğini, yalan beyan ve zarar verici davranışlarla müvekkilini kötülemek suretiyle bu firmalara mal sattığını, müvekkili çalışanının da davalı şirkette işe alındığını, müvekkilinin tek distribütörü olan dava dışı şirketten rekabet yasağına aykırı bir surette sipariş aldığını, anılan şirketin markasını hukuka aykırı tescil girişiminin akim kaldığını ileri sürerek davalıların haksız rekabet teşkil eden faaliyetinin men'ini, şimdilik 40.000 TL zararın müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ... ile davacı arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesine dayandığı, bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya 4857 ve 5521 sayılı Kanunların 1. maddeleri hükmü gereğince iş mahkemelerinin görevli olduğu, davacı ile davalı şirket arasında hizmet sözleşmesinin bulunmamasının göreve etkili olmayacağı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ... ile davacı arasındaki ilişkinin hizmet sözleşmesine dayandığı, bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya 4857 ve 5521 sayılı Kanunların 1. maddeleri hükmü gereğince iş mahkemelerinin görevli olduğu, davacı ile davalı şirket arasında hizmet sözleşmesinin bulunmamasının göreve etkili olmayacağı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin önlenmesi istemine ilişkin olup, davacı, davalı ...'in davacı şirketteki hizmet ilişkisi sona erdikten sonraki dönem için haksız rekabeti bulunduğunu iddia etmiştir. İş aktinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş aktinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK'nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar TTK'nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olup, bu tür davalar ticaret mahkemelerinde incelenip karara bağlanır. (HGK'nun 29.02.2012 tarih ve 2011/11-781 Esas, 2012/109 karar sayılı kararı)

Mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olduğundan, mahkemece, iş mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğundan bahisle verilen görevsizlik kararı usul ve yasaya aykırı görülmüş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2010/15019, Karar No: 2010/27837, Tarih: 29.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15019 E.  ,  2010/27837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirket vekili, borca itirazda bulunarak takibin iptalini istemiş, mahkemece, takip konusu çekteki imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle takibin durdurulmasına karar verilmiştir.

Borçlu ... Teks.Tarım İnş.Gıda San. ve Tic. Ltd.Şti. ile alacaklı E. T.. arasında düzenlenen 01/11/2009 tarihli protokolde, takip konusu çekin, 01/11/2009 tarihli 85.000 TL'lik senet yerine verildiği ve verilen çekin vadesinden önce bankaya ibraz edilmemesi konusunda tarafların mutabakata vardıkları görülmektedir. 01/11/2009 tarihli protokolün tanzim tarihinde borçlu  ..... Ltd.Şti. yetkilisinin M. S.. olduğu ve çekteki imzanın M. S..'a ait olduğu konusunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Borçlu vekili, hernekadar, bu protokolün eski tarihli olarak, sonradan M. S.. tarafından tanzim edildiği ifade edilmişse de, bu husus maddi bulgu ve olgular karşısında dinlenemeyeceğinden  ve takip konusu çekin, önceki şirket yetkilisi M. S.. tarafından tanzim edildği, çekin ödeme gününe yakın tarihte (05/11/2009'da), şirket yetkilisinin değiştirilmesi  bu durumun borçlu şirketin borçtan sorumluluğunu kaldırmayacağından itirazının reddi yerine kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15726, Karar No: 2010/22196, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15726 E.  ,  2010/22196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; değer biçilmesi doğru olduğu gibi üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Davaya konu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ek dava için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5947, Karar No: 2015/9669, Tarih: 14.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/5947 E.  ,  2015/9669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluların ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetin kabulüne karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.Somut olayda, 76.000 TL muhammen bedelli taşınmazın 107.000,00 TL'ye satıldığı ve dolayısıyla satış bedelinin taşınmazın muhammen bedelinin üzerinde olduğu, kıymet takdirine usulünce yapılmış bir şikayetin de bulunulmadığı anlaşılmaktadır.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre satış bedelinin muhammen bedelin yüzde yüzünün üstünde olması halinde zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.Bu durumda ihalenin feshi isteminin, zarar unsurunun gerçekleşmemiş olması nedeniyle borçluların, dava açmakta hukuki yararının bulunmasına ilişkin dava şartı yokluğu (HMK.m. 114/1h) yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/726, Karar No: 2011/68, Tarih: 06.04.2011

Hukuk Genel Kurulu 2010/21-726 E., 2011/68 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2010/21-726 E., 2011/68 K.**

**- MENFİ TESPİT VE İPTAL**- 5335 S. BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞ... [ Madde 30 ]

- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 96 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "menfi tespit ve İptal " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Trabzon İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.10.2008 gün ve 2008/564 E.-2008/747 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin 21. HD gün ve 22.12.2009 gün ve 2008/20329 E.-2009/16839 K. sayılı ilamı ile,

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava davacının, davalı kuruma 5335 sayılı Yasa'ya göre toplam 28.925,49 TL. yersiz yaşlılık aylığı borcu bulunmadığının tespitiyle aksi kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulü ile davacının tahsis edilen yaşlılık aylığı nedeniyle kuruma borçlu olmadığının tespitine, kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 14.8.1991 tarihinde S.S.K'na bağlı olarak çalışırken ayrılıp 7749 gün sigortalılık süresi ile 15.8.1991 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı, 25.1.2001 tarihinde ise 657 sayılı Yasa'ya tabi olarak çalışmaya başlamasından dolayı Kuruma başvurarak S.S.K yaşlılık aylığının kesilmesini istediği, 13.2.2001 tarihinde kurumca verilen cevapta aylığının kesilmeyeceğinin bildirildiği, 2.7.2008 tarihinde ise , davacının 1.1.2005-19.6.2008 tarihleri arasında aldığı yaşlılık aylıklarından 24.710,94 TL. ana para ve 4.214,55 TL. faiz ile birlikte toplam 28.925,49 TL nin ödenmesinin istendiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 21.4.2005 tarihinde kabul edilen Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 5335 sayılı Kanun'un 30. maddesidir. Anılan madde de; "Cumhurbaşkanı tarafından atananlar, Bakanlar Kurulu kararı veya müşterek kararnameyle atanan veya görevlendirilenler, Türkiye Büyük Millet Meclisince yapılan seçimler sonucunda görev verilenler ile yükseköğretim kurumlarının öğretim üyeliklerine yapılacak atamalar hariç olmak üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar, genel bütçeye dahil dairelerin, katma bütçeli idarelerin, döner sermayelerin, kefalet sandıklarının, sosyal güvenlik kurumlarının ve bütçeden yardım alan kuruluşların kadrolarına açıktan atanamazlar. Diğer kanunların bu fıkraya aykırı hükümleri uygulanmaz.