muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6696, Karar No: 2017/863, Tarih: 20.03.2017

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Aynı sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, aynı alacaklılara husumet yöneltilerek davalar açılmış olması halinde açılan tüm davaların birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi açısından ve bir davada verilen kararın diğer davanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur. Bu durumda davaların birleştirilerek yargılama yapılması, sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanmaktadır. Aynı sıra cetveline yönelik farklı davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması; kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olması ve uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimalini de doğurabilecektir.

Dairemize, temyiz incelemesi için gönderilen aynı Mahkeme'nin aynı sıra cetveline yönelik 2014/488 E. sayılı ve 2014/474 E. sayılı davaların bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, aynı sıra cetveline karşı, aynı mahkemede açılmış yukarıda anılan davaların HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile davaların birleştirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8668, Karar No: 2016/6914, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8668 E.  ,  2016/6914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52, 53/1 maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin ihtarnamelerin tebliği tarihinden itibaren 60 ve 5 günlük sürelerin bitim tarihi olan 26.03.2007 olmasına rağmen kararda 2009 yılı olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın katılan şirketten ... Noterliğinin 15.02.2006 tarihli, 13092 yevmiye sayılı ve 28.04.2006 tarihli, 30803 yevmiye sayılı iki adet finansal kira sözleşmesi ile dört yıllığına güzellik malzemeleri ve plastik şişirme makineleri kiraladığı, kira borcunun ödenmemesi üzerine ... Noterliğinin 19.01.2007 tarihli, 3731 ve 3732 yevmiye sayılı ihtarnameleri ile tebliğden itibaren 60 gün içinde borçların ödenmesinin, aksi halde sözleşmenin feshedilmiş olacağının ve 60 günün bitiminden itibaren 5 gün içinde malların teslim edilmesinin istendiği, ihtarnamelerin sanığa 19.01.2007 tarihinde tebliğ edildiği halde sanığın süresinde malları teslim etmediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarıyla ilgili, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamanın infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9575, Karar No: 2012/320, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9575 E.  ,  2012/320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, müşterek murisleri ...’ın 24.08.1998 tarihinde davalı şirkete ait özel hastanede sezeryan ameliyatı ile doğum yaparken beyin fonksiyonlarının durup komaya girdiğini, anestezi uzmanı olan davalı doktorun kusurlu davranışı nedeniyle komadan çıkamayıp 04.09.1998 tarihinde vefat ettiğini, bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, toplam 100.000.000.000 TL maddi ve manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, doktor hatası olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, “davanın kısmen kabulüne; her bir davacı için 5.000,00 YTL maddi, davacı ... için 15.000 00 YTL, davacı ... için de 7.500.00 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline” ilişkin olarak verilen ilk hüküm, tarafların temyizi üzerine Dairemizce, “davalıların, ceza dosyasında alınan raporlara vaki itirazları üzerinde durularak üniversiteden konusunda uzman, anestezi ve kadın doğum hastalıkları uzmanlarının da bulunduğu üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınarak, olayda davalıların kusurlu olup olmadıkları belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle” bozulmuş, tarafların diğer temyiz itirazları ise incelenmemiş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı doktor ... ’ün olayda 2/8 oranında kusurlu olduğu sonucuna varılarak ve davacılara ödenecek olan tazminat miktarları da bu kusur oranına göre belirlenmek suretiyle, davacılardan ... için 5.000 TL maddi, 7.500 TL manevi, davacılardan ... ... için de, 2.660 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm, bu kez de taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, dava, vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır. Vekil, ... görürken sonucun elde edilmemesinden değil, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. Bu nedenle doktorun meslek alanı içindeki hafif dahi olsa bütün kusurları, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Dava konusu olayda davalı doktor ...’ün, davacıların murisinin, yapılan sezeryan ameliyatında uygulanan anesteziye bağlı olarak vefat etmesi nedeniyle kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla olayda davalı doktorun kusur oranına bağlı kalınmadan karar verilmesi gerekir. Bir başka deyişle saptanacak tazminat miktarından kusur oranı nedeniyle indirim yapılması olanaksızdır. O halde mahkemece açıklanan bu husus gözardı ederek, davacılara ödenmesi gereken tazminat miktarından kusur oranına göre indirim yapılmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince temyiz edilen kararın temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 490,25 TL. temyiz harcının istek halinde davacı ...'a iadesine, 1.284,75'şer TL kalan harcın davalılardan alınmasına, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35784, Karar No: 2016/7033, Tarih: 09.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/35784 E.  ,  2016/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ayrımcılık tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle cinsiyete dayalı ayrımcılığın mutlak ayrım yasakları arasında sayılmasına, davacının hamile olduğu için önce işyeri değişikliği yapılarak, sonrasında ise doğum iznindeyken iş sözleşmesi bu sebeple feshedilerek iki ayrı işlemle cinsiyete dayalı ayrımcılığa maruz kalmasına, bu şekilde yapılan ayrımcılığın ağırlığı dikkate alındığında işçinin dört aylık ücreti tutarında ayrım tazminatına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün ilave bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4255, Karar No: 2017/3593, Tarih: 05.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4255 E.  ,  2017/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.02.2016 gün ve 2015/4940 Esas, 2016/1239 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili müvekkili ile dava dışı borçlu .... arasında uzun yıllardan beri cari hesap ilişkisi mevcut olduğu, borçlu işlettiği eczane için 2011 yılında almış olduğu ilaçların bedellerine karşılık davacı müvekkil şirkete çekler verdiğini, çekler karşılıksız çıkınca icra takibine geçildiği, ....müdürlüğünün 2012/2121 esas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, haczedilen 152.720,51 TL'nin eski eşi ...'in alacaklı olduğu, dosyalara ödenmesine karar verildiği ve 3.sıraya ise davalı ...'ın konulduğunu, bu takiplerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalılara ayrılmış bulunan payın davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, alacağın kesinleşmiş mahkeme kararına dayandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava dışı borçluya toplam 232.000,00 TL borç para verdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı ... ile borçlu .... arasındaki boşanmanın muvazaalı olmadığı dava dışı borçlu ... kusuruna dayalı, yıllardır eşini ve ailesini ihmal etmesi, alkol alması nedeni ile meydana gelen şiddetli geçimsizlik neticesinde anlaşmalı boşanma olduğu, borçlunun sosyal ve ekonomik durumu dikkate alındığında hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının fahiş olmadığı, diğer davalı ...'ın ise sıra cetvelinde 3.sırada bulunduğu, alacağı için herhangi bir para taksimi yapılmadığı, davacının bu kişi yönünden dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 29.02.2016 günlü, 2015/4940 E., 2016/1239 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 4,60 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak .... gelir kaydedilmesine, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23353, Karar No: 2008/19818, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23353 E.  ,  2008/19818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :   İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005

tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.  O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4859, Karar No: 2020/5678, Tarih: 11.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4859 E.  ,  2020/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, 08/11/2018 tarihli bozma ilamından önce, 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre bozma sonrası 25/01/2019 ve 26/02/2019 tarihli duruşmaların anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13195, Karar No: 2016/1449, Tarih: 15.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/13195 E.  ,  2016/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.11.2014 tarih ve 2014/774-2014/402 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'de yapılan Lüks Gemi yolcuğundan sonra davalı şirkete ait uçakla davacının ...'dan ...'a uçtuğunu, bagajının kaybolduğunu bagajın aranması sırasında ise davacının ailesi ile birlikte havaalanında yaklaşık 4 saat süre ile beklemek zorunda kaldığını, bagajın hem kaybolduğunun, bulunamadığının tutanakla tespit edildiğini, lüks gemi yolculuğunda kullanılmak üzere alınan eşyaların da kaybolan bavul içerisinde olduğunu, bu hususta çekilen ihtarın sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, 10.775,00 TL maddi, 5.000,00 TL'si de manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olaya Montreal Konvensiyonunun uygulanacağını, ihtar yükümlülüğünün yerine getirilmediğini, davalı sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıya ait uçakla ...'dan ...'a, yani Montreal Sözleşmesi kapsamında hava yolu ile yolculuk yaptığı sırada bagajının kaybolduğu, olayda davalı ve davalı çalışanlarının kötü niyetlerinin ve kusurlarının bulunmadığı, bu nedenle davalı sorumluluğunun Montreal Sözleşmesi madde 22/2 uyarınca 1.131 SDR birimi ile sınırlı olduğu gerekçesiyle, maddi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile 3.102,90 TL tazminatın temerrüdün oluştuğu 07/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlardaki avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, manevi tazminat talep edilmesi için kanunda öngörülen şartların olayda oluşmadığı nedeniyle de manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece davacı tarafından davalıya yapılan ihbar tarihi olan 12.09.2012 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, davalının ödeme teklif ettiği tarih olan 07.11.2012 tarihinin kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece davacı tarafından davalıya yapılan ihbar tarihi olan 12.09.2012 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, davalının ödeme teklif ettiği tarih olan 07.11.2012 tarihinin kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm, davacı vekilinin yukarıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinde yer alan "07.11.2012" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "12.09.2012" ibaresinin konulmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 144,39 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.