muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/17860, Karar No: 2013/18061, Tarih: 12.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17860 E.  ,  2013/18061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin gerekçesiz ve haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sorumlu olduğu kasada açık çıkmasına sebep olduğunu ve iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 01.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

Somut olayda, davalı davacının kasa açığına sebep olduğunu ve iş akdinin bu nedenle,İş Kanununun 25/II-e bendi uyarınca, haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 01.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

Somut olayda, davalı davacının kasa açığına sebep olduğunu ve iş akdinin bu nedenle,İş Kanununun 25/II-e bendi uyarınca, haklı olarak feshedildiğini savunmuştur.

Davacının sorumlu olduğu kasanın açık verdiğine dair işveren tarafından tutulan 09/07/2008 tarihli tutanakta isim ve imzaları olan ve davalı tanığı olarak dinlenen kişilerin beyanlarının hiç bir kuşkuya yer vermeyecek tutarlılıkta olmadığı, bu tanıklardan ...'ın beyanlarında davacının sorumlu olduğu kasanın açık verdiği hususunu doğrulamadığı kaldı ki dosyada haricen değinilen Cumhuriyet savcılığınca davacı hakkında verilen takipsizlik kararı ve eklerinin yerel mahkemece incelendiğine dair belge ve bilgiye rastlanmadığı gözetildiğinde fesih gerekçe ve nedenlerinin doğru olduğu yönünde tam bir kanaate ulaşılamamaktadır.

Bu nedenle mahkemece yapılacak iş kasa açığına ilişkin tutanak mümzilerinin tutarsız beyanlarının açıklığa kavuşturularak, takipsizlik kararı ve eklerinin de incelenerek delillerin bir bütün olarak değerledirilmesi ve sonuca gidilmesi olmalıdır. Bu hususlar yerine getirilmeden feshe tam bir açıklık getirilmeden eksik inceleme ile davacının taleplerinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6791, Karar No: 2024/8772, Tarih: 20.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/6791 E.  ,  2024/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/523 E., 2024/500 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 52. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/343 E., 2023/517 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait Samsun Sahil Güvenlik Karadeniz Onarım Destek Komutanlığı Samsun işyerinde bobinaj iş kolunda çalıştığını, Harb İş Sendikasına üye olduğunu, işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in (Yönetmelik) 4 üncü maddesine göre ağır kimyasallar içeren işler kapsamında bir işte çalışmasına rağmen günde 7,5 saatin üzerinde çalıştırıldığını, davacının günde yarım saat ara dinlenmenin mahsubu ile günlük yarım saat fazla çalışma ücretine hak kazandığını, toplu iş sözleşmesi gereği fazla çalışma ücretinin %80 zamlı ödenmesi gerektiğini ileri sürerek davacının Yönetmelik kapsamında olduğunun tespiti ile kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Yönetmelik kapsamında çalışmadığını, işyerinde düzenli ölçümlemelerin yapıldığını, ölçümleme raporları incelendiğinde görüleceği üzere davacının çalıştığı işyerinde kimyasal maruziyet tespit edilmediğini, davacının sağlığını olumsuz yönde etkileyecek bir ortam bulunmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının Yönetmelik kapsamında çalışmadığını, işyerinde düzenli ölçümlemelerin yapıldığını, ölçümleme raporları incelendiğinde görüleceği üzere davacının çalıştığı işyerinde kimyasal maruziyet tespit edilmediğini, davacının sağlığını olumsuz yönde etkileyecek bir ortam bulunmadığını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işyerinde yapılan keşif sonucu bilirkişi heyeti tarafından davacıların çalıştıkları ortam ve yaptıkları işin incelendiği, davacının bobinaj atölyesinde çalıştığı, solventlerin tümüyle ortama açık bir şekilde dolap ve raflarda olduğu, mevcut aspiratör sistemi ile yeterli havalandırma yapılmasının mümkün olmadığı, solventlerin ortam sıcaklığına bağlı olarak buharlaşmasının kaçınılmaz olduğu, buna göre davacının çalışma ortamında kaynak ve kimyasal maddelerle çalışma sırasında maruziyete uğrayacağı ve günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği, yapılan iş neticesinde davacının çalışmasının Yönetmelik kapsamında olduğu, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi doğrultusunda fiilen çalışma saatleri karşılığı hesaplanan kısa çalışma primine hak kazandığı, dosya kapsamından davacının haftanın 5 günü 8,5 saat çalıştığı günlük yarım saat fazla çalışma yaptığı, ödenen %15 verimliliği teşvik primi mahsup edilerek hesaplanan fazla çalışma ücretine hak kazandığı ve 12.07.2023 tarihli bilirkişi ek raporunun hükmün eki sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin 08.12.2023 tarihli ek kararı ile; seri davadan kaynaklı olarak gerekçeli kararın dava dilekçesi özetinde maddi hata yapıldığı belirtilerek gerekçeli kararın dava dilekçesi kısmının dosyaya uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının yaptığı işin Yönetmelik kapsamında bulunmadığını, İlk Derece Mahkemesinin karar gerekçesinde Yönetmelik'in hangi maddesine istinaden davacının Yönetmelik kapsamında olduğunun belirtilmediğini, bobinaj meslek kolunun Yönetmelik'te yer almadığını, heyet raporunun bilimsel verilerden uzak hazırlandığını, gerçeği yansıtmadığını, hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda izin ve istirahat günleri içinde hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürerek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince keşif yaptırılmak suretiyle uzmanlığı yeterli olan bilirkişi heyetinden rapor alındığı, bilirkişi heyetinin ehil olduğu ve bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olduğu, sözü edilen rapora göre davacının Yönetmelik kapsamında çalıştığı, bunun sonucu olarak fazla çalışma ücreti ve kısa çalışma primi alacaklarına hak kazandığı, İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının görev ve çalışma şartlarının Yönetmelik kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve buna bağlı olarak davacının fazla çalışma ile kısa çalışma primi alacaklarına hak kazanıp kazanamayacağı hususlarındadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 39 uncu maddesi.

3. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 41 ve 63 üncü maddeleri.

4. 16.07.2013 tarihli ve 28709 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkında Yönetmelik'in 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin işyerinde bobinaj iş kolunda çalıştığını, çalışma ortamında Yönetmelik'in 4 üncü maddesine dâhil olmasına neden olan kimyasal izolasyon ve lehimleme malzemeleri kullanıldığını, bu malzemelerin hava kurumalı motor izolasyon verniği, çift kompedantlı motor-trafo poliüreten vernik, polyester reçine sprey motor izolasyon verniği, lehim teli ve pastası, lehim suyu olup ağır kimyasallar içerdiğini, davacının kullandığı malzemeler arasında lehim bulunduğunu, Yönetmelik'in 4 üncü maddesinin birinci fıkrası (a) alt bendinin 4 üncü kısmında “Kurşun levha ve lehimlerin alevle kesilmesi, kurşunlu boyaların alevle yakılması işleriyle levha, tel, boru, akümülatör, şişe kapsülü, yapımı gibi kurşun veya kurşun alaşımıyla çalışılan işler” ifadesinin bulunduğunu, davacının işyerinde çalışırken, maddede bahsi geçen lehimi kullandığını ileri sürerek Yönetmelik'e göre 7,5 saat calısması gerekirken 8,5 saat çalıştırıldığını belirtmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince işyerinde keşif yaptırılarak temin edilen heyet raporunda; boya, tiner, vernik ve petrol ürünleri vb. ortamdaki uçucu solventlerin çalışanların sağlığını bozacak düzeyde etkilediği, bobinaj atölyesinde çalışan davacının her ne kadar kimyasal madde maruziyeti ölçüm sonuçlarına göre günlük maruziyeti tespit edilmemiş ise de atölye ortamı ve kullanılan kimyasal maddeler dikkate alındığında çalışması sırasında maruziyetin söz konusu olduğu, mevcut aspiratör sistemi ile yeterli havalandırma yapılamayacağı, solventlerin tümüyle ortama açık bir şekilde dolap ve raflarda bulunduğu, bu uçucu solventlerin ortam sıcaklığına maruz bir ortamda buharlaşmasının kaçınılmaz olduğu, yaz sıcakları da gözetildiğinde buharlaşan solventin, yetersiz havalandırma ile uzaklaştırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının çalışma ortamında kaynak ve kimyasal maddelerle çalışma sırasında maruziyet olacağı ve davacının günde 7,5 saati aşmayacak şekilde çalıştırılması gerektiği belirtilmiştir. Hükme esas alınan heyet ve hesap bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de eksik inceleme ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

4. Somut olayda uyuşmazlığın esasını; davacının yaptığı işin, fiilî çalışma ortamının ve çalışma koşullarının Yönetmelik kapsamında olup olmadığı hususu oluşturmaktadır. İlâmın (2) numaralı paragrafında belirtildiği üzere, davacının çalışma ortamında Yönetmelik'in 4 üncü maddesine dâhil olmasına neden olan kimyasal izolasyon ve lehimleme malzemeleri kullanıldığı, bu malzemelerin ağır kimyasallar içerdiği, davacının kullandığı malzemeler arasında lehim bulunduğu ileri sürülmüştür. Dava konusu Yönetmelik ile günde azami yedi buçuk saat çalışılabilecek işler ile günde yedi buçuk saatten daha az çalışılması gereken işler ayrı ayrı ve ismen sayılarak düzenlenmiştir. Eldeki uyuşmazlıkta dosya kapsamından bobinaj iş kolunda elektrik makinalarının bobin sarımı işi ile uğraştığı anlaşılan davacının yaptığı işin ve bu iş sırasında kullanıldığı iddia edilen malzemelerin bu Yönetmelik kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin öncelikle ele alınması gereklidir. Heyet raporunda bu yönde açık bir değerlendirmeye rastlanmadığı gibi davacının belirttiği malzemelerin, çalışma esnasında davacı tarafından aktif olarak kullanılıp kullanılmadığı ve bunun sonucunda ileri sürülen çalışma ortamının yarattığı riskler nedeniyle davacının yaptığı işin Yönetmelik'in 4 üncü maddesinin hangi bendi ile ilişkilendirilebileceği de anlaşılamamaktadır.

5. Uyuşmazlığın aydınlatılıp doğru sonuca ulaşılabilmesi için, davacının uyuşmazlık konusu dönemdeki görev tanımı, fiilî çalışma koşulları ve fiziki ortam şartları gözetilerek çalıştığı işyeri koşulları ile kullandığı malzemelerin saptanması gereklidir. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince iş güvenliği uzmanlarından da oluşan yeni bir bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak elde edilecek verilere göre davacının yaptığı işin Yönetmelik kapsamında olup olmadığı tespit edilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Hükme esas alınan heyet bilirkişi raporu bu yönden yetersiz olduğundan belirtilen hususlar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5173, Karar No: 2021/12890, Tarih: 29.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5173 E.  ,  2021/12890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a-d, 53, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm, sanık müdafiince temyiz edilmekle, dosya okunarak incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, sanığın, eniştesi olan katılanın evine zaman zaman alkollü gelmesi, ayrıca mülkiyeti katılana ait kamyonun ortak kullanılması gibi nedenlerle aralarında husumet yaşandığı, sanığın da katılanı kumara düşkünlüğü nedeniyle ailesini ihmal etmekle suçladığı, ancak bu suçlamanın, sanığın eşi ve katılanın kardeşi tanık ... tarafından doğrulanmadığı, olay günü sanığın 249 promil alkollü olduğu halde katılanın içinde bulunduğu kahvehanenin önüne gelerek elindeki tüfekle havaya doğru bir el ateş ettiği, akabinde içeri girerek bu kez masada oturan katılana doğru bir el ateş ettiği, atış sırasında kendisini korumak amacıyla kalkmaya çalışan katılanın sol bacak diz üstü, kasığa yakın femur bölgesinden aldığı isabetle yaralandığı, acilen ameliyata alınan, vücudunda yüzde yirmi oranında kan kaybı meydana gelen ve sol bacağının işlevi sürekli zayıflayan katılanın, yapılan operasyon sonucu kurtarıldığı, mekanda bulunanların müdahalesiyle sanığın ikinci atışı yapamadan elinden tüfeğinin alındığı olayda,

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hayati tehlike geçiren mağdurların da olaydan hemen sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildikleri anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaranın nitelikleri, ayrıca engel halin varlığı birlikte değerlendirildiğinde, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “öldürmeye teşebbüs” suçundan uygun bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 29.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12470, Karar No: 2010/16373, Tarih: 21.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12470 E.  ,  2010/16373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 135 ada 88, 89, 90, 91 ve 92 sayılı parseller, hali arazi niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı vekili, taşınmazların ... oğlu ... oğlu Piri ... ... Vakfiyesi sınırları içinde kaldığını belirterek tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1994 yılında orman kadastrosu yapılmıştır. Genel arazi kadastrosu 1992 yılında yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların vakfiye kapsamında kalmakla birlikte, vakıf taşınmaz niteliği taşımadıkları ve vakfedilen yerlerden olmadıkları anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 5018 Sayılı Yasa gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21/12/2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6302, Karar No: 2014/20932, Tarih: 25.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/6302 E.  ,  2014/20932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/224725

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2012/92 (E) ve 2013/75 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dere yatağı olduğu belirtilen dava konusu yere ilişkin olarak mahal- linde yeniden keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup tereddüde yer vermeyecek şekilde kesin olarak saptanıp 5841 sayılı Yasa ile TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklik de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Tarafların dayısı olduğu belirtilen mahalli bilirkişiye bilirkişilikten çe- kinebilme hakkı olduğu hatırlatılmadan, CMK.nun 70. maddesi yollamasıyla 45. mad- desine muhalefet edilerek mahalli bilirkişinin keşifteki beyanına itibar edilip hüküm kurulması,

b- Sanığa tayin edilen hapis cezası ve adli para cezasının bir bütün olarak hükmü oluşturduğu ve hükmün bölünemeyeceği gözetilmeden, adli para cezasının kesin olduğunun belirtilmesi,

c- Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1. maddesi uyarınca seçenek yaptırıma tedbire çevrilirken, suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesi gerekirken, "teknik bilirkişilerin 01.04.2013 tarihli

raporunda belirtildiği üzere .. Köyü Y.. K.. tarlasının doğu sınırına yapılan, krokide kırmızı taralı olarak gösterilen ve köy yolu ile dere yatağına tecavüzlü bulunan 15.00 m² alana sahip kazı alanının kaldırılarak temizlenip köy tüzel kişiliğine teslimi suretiyle yerin suçtan önceki haline getirilmesi” seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarın- ca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.