muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7909, Karar No: 2021/4434, Tarih: 29.06.2021

CMK'nın 197/1 maddesinde; “sanık hazır bulunmasada müdafii bütün oturumlarda hazır bulunmak yetkisine sahiptir” denmek suretiyle yasa koyucu genel kural olarak sanık müdafiinin tüm oturumlarda bulunmasını arzu etmiştir.

CMK'nın 289. maddesinin 1-a-e bentlerinde, kanuna kesin aykırılık halleri içinde, "mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması" gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da re'sen incelenecektir (CMK 289/1).

Tüm bu hususlar dikkate alınarak somut olay değerlendirildiğinde; silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanıkların, yargılama aşamasında kendilerinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafii görevlendirilmediği, sanıklara isnat edilen “silahlı terör örgütü üyeliği” suçunun niteliği dikkate alındığında, CMK'nın 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun anlaşılması karşısında, Anayasanın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafii hazır bulundurulmaksızın mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle CMK'nın 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanıklara silahlı terör örgütüne üyelik suçundan verilen cezalarda 3713 sayılı Kanun gereğince artırım yapılırken 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi yerine fıkra belirtilmeksizin 5. madde olarak gösterilmesi,

b) Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, uygulama maddesi olarak anılan Kanunun 58/6 maddesi ve 5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesinin de gösterilmesi,

c) TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenlerle BOZULMASINA, 29.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5154, Karar No: 2015/537, Tarih: 16.01.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/5154 E.  ,  2015/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 28.04.2009 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanununun 21. maddesidir.

Anılan madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan... karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Somut olayda, iş müfettişi tarafından sigortalının % 40, işverenin % 30, dava dışı forklift operatörünün % 30 kusurlu bulunduğu, dosyada alınan ilk raporda, işverenin % 60 kusurlu bulunduğu ( bu oranın % 30'undan dava dışı forklift operatörünün sorumlu bulunduğu) sigortalının ise % 40 oranında kusurlu bulunduğu,

hükme esas kusur raporunda ise; işverenin % 60 kusurlu, sigortalının % 40 oranında kusurlu bulunduğu belirtilmiş olup, kusur raporları arasındaki bariz çelişkinin giderilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, soyut ifadelere dayanmayan, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerekeceği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığı ve dayanağı mevzuat hükümleri ayrıntılarıyla irdelenerek, mevcut çelişkiyi giderecek şekilde, iş kazasının olduğu meslek kolu ile iş ve işçi güvenliği konusunda uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanlış değerlendirme ile, hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca kusur raporları arasındaki çelişki giderilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 16.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9008, Karar No: 2010/17144, Tarih: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9008 E.  ,  2010/17144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21902, Karar No: 2011/36200, Tarih: 12.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/21902 E.  ,  2011/36200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.01.2007 tarih ve 3-9 Esas, 2007/18 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı CMK'nun 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nun 310.maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresi gösterilmesine karşın “temyiz süresinin başlangıcının tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağı hususu” açıkça belirtilmediğinden, 25.06.2009 tarihinde yüze karşı verilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 14.09.2009 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı elektrik enerjisi hırsızlığı suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2.maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının 5271 Sayılı CMK'nun 223/8.maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 12/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6350, Karar No: 2006/8322, Tarih: 14.09.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6350 E.  ,  2006/8322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 10 İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, dava dışı iflas idaresince düzenlenen sıra cetvelinde davalıların üçüncü sıraya alınmasının doğru olmadığı iddiasıyla açılan sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı davalıların sıra cetvelindeki sıralarına itiraz etmiştir. Alacaklının iflasta kendi sırasına itiraz etmesi halinde İcra Mahkemesi görevli iken (İİK.m.235/son) bir başka alacaklının sırasına itiraz etmesi halinde genel mahkemeler görevlidir. (İİK.m.235/II).İcra Mahkemesince görev yönü düşünülmeden işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3555, Karar No: 2015/5111, Tarih: 08.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/3555 E.  ,  2015/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği, buna göre somut olayda; tanık ...'in belediye otobüs şoförü olarak çalıştığı ve mesai bitiminde kullanımındaki otobüsü ... İl Özel İdaresi otoparkına bıraktığı, bir süredir de aracındaki mazotun azaldığını fark ettiği, olay günü saat 20.00 sularında Ramazan etkinlikleri dolayısıyla aracını almaya geldiğinde aynı otoparkda güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığı otobüsün deposundan yanında bulunan 10 litrelik bidonun tamamına yakınına doldurmuş halde mazot koyarken yakaladığı, sanığın savunmasında pas tutmuş tabancasını temizlemek için mazot aldığını belirttiğinin anlaşılması karşısında; güvenlik görevlisi olarak çalıştığı otoparka bırakılan araçtan yakıt çalma şeklindeki somut olayda, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği gibi aynı gün içinde daha fazla miktarda yakıt çalmasının dikkat çekebileceği sebebiyle daha fazla miktarda yakıt çalmasının olanaklı olmadığı ve böylelikle de 5237 sayılı Kanunun 145. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İl Özel İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17551, Karar No: 2017/7166, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17551 E.  ,  2017/7166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6830, Karar No: 2019/9293, Tarih: 01.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6830 E.  ,  2019/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarında beraatine ilişkin hükümler ,katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nin katılan ... ile birlikte Maliye Bakanlığına ait gayrimenkulü ortak bir şekilde almak üzere anlaştıkları,bu kapsamda sanığın ortağı ve yetkilisi olmadığı... Güzellik Salonu Tic. Ltd. Şti.'ne ait 2 Adet 1.000.000 TL bedelli çeki sahte olarak düzenleyip teminat olarak katılana gönderdiği, katılan ...’nin de bu teminat çeklerini teslim aldıktan sonra sanık ...’a banka yoluyla 2.000.000 TL gönderdiği,sanık ile katılanın satın almak üzere anlaştıkları gayrimenkulün satış ihalesi iptal olunca ,sanık ...’ın katılan ...’nin gönderdiği para karşılığında kendisine ait bır kısım gayrimenkulleri katılan ...’ye devretmeyi aynı zamanda bu gayrimenkuller üzerindeki haciz ve ipotekleri de kaldırmayı taahhüt ettiği,bu kapsamda söz konusu gayrimenkullerin katılan ...’ye devrinin gerçekleştiği ancak üzerlerindeki haciz ve ipoteklerin kaldırılmadığı,bu nedenle katılan ...’nin sanık ...’tan teminat olarak almış olduğu 2 adet 1.000.000 TL değerindeki çeki takibe koyduğu,ancak bu takibe... Güzellik Salonu Tic. Ltd. Şti.'nin sahibi aynı zamanda sanık ...’ın yeğeni olan sanık ...’nin çeklerdeki imzanın şirket müdürü ve temsilcisine ait olmadığından bahisle itirazda bulunduğu,sanıkların bu suretle üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia edilen somut olayda ;

1)Sanık ... hakkındaki üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları yönünden verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık savunması,katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanık ...’nin sanık ...’ın eylemlerine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından mahkeme tarafından verilen beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2)Sanık ...’ın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçu yönünden verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ...’nin davaya konu çekler düzenlenmeden önce dayısı olan sanık ...’ın kendisini aradığını, sanık ...’a çeklerin tanzimi noktasında çekler düzenlenmeden önce rıza verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla,ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/03/1992 gün ve 80/98,19/04/2005 gün 221-38 sayılı kararlarında açıklandığı üzere,belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği anlaşılmakla ,mahkemenin beraat hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sabit olduğu gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

3)Sanık ... hakkındaki üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... ile katılan ...’nin Maliye Bakanlığına ait gayrimenkulü ortak bir şekilde almak üzere anlaştıkları, bu kapsamda sanığın ortağı ve yetkilisi olmadığı ...Güzellik Salonu Tic. Ltd. Şti.'ne ait 1.000.000 TL bedelli çeki düzenleyip teminat olarak katılana gönderdiği, katılanın bu teminat çekinden sonra 24/03/2010 tarihinde banka aracılığıyla sanığa 1.000.000 TL gönderdiği,18/06/2010 tarihinde ise sanığın katılandan yine aynı gayrimenkulün satışı için 1.000.000 TL daha istediği, aynı şekilde katılanın 1.000.000 TL’lik teminat çekini aldıktan sonra sanığa 25/06/2010 tarihinde banka aracılığıyla 1.000.000 TL gönderdiği, bunlara ilişkin banka dekontlarının dosya kapsamında bulunduğu, ...Valiliği Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı’nın 04/10/2013 tarihli yazısında söz konusu gayrimenkulün kamu yararına yapılan tahsis nedeniyle bu şekilde satışa çıkarılmasının uygun olmadığından 2010 yılında taşınmazın satışa çıkarılmadığının belirtildiği, söz konusu bu yazıya istinaden sanık tarafından menfaatin temin edildiği tarihte taşınmazın satışa çıkmayacağının belli olmasına rağmen, sanığın hileli yöntemlerle katılanı ikna ederek gayrimenkulun satışı için 24/03/2010 ve 18/06/2010 tarihlerinde para göndermesini sağladığı böylelikle sanığın en başından beri dolandırıcılık kastı ile hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sübut bulan suçun vasıf ve nitelendirilmesi bakımından, sanığın eylemleri sırasında... A.Ş'nin adına hareket edip etmediği hususunun belirlenmesi, şirketin ismini kullanması halinde eyleminin TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı, şirket ünvanı ve temsilcisi sıfatını kullanmaması halinde ise eyleminin 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan ve TCK'nın 157 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13874, Karar No: 2019/1878, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13874 E.  ,  2019/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10036, Karar No: 2016/6076, Tarih: 18.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10036 E.  ,  2016/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... vekili Av. ... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde mahkemenin temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan, süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.