muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15782, Karar No: 2014/26227, Tarih: 22.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15782 E.  ,  2014/26227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.03.2014

NUMARASI :Esas no: 2009/1127 Karar no:2014/209

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 145/2. maddesindeki sebeple evliliğin iptaline karar verilebilmesi için, eşlerden birinin evlenme sırasında sürekli bir nedenle ayırt etme gücünden yoksun bulunması şarttır. Bu durumun her türlü şüpheden uzak sağlık kurulu raporu ile belirlenmesi gerekir. Davalı-davacı koca, Adana Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nin 02.05.2005 tarihli raporu uyarınca “atipik psikoz’’ tanısı nedeniyle, Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 29.12.2005 tarihli kararı ile kısıtlanmış ; aynı hastanenin 10.12.2009 tarihli raporunda ise “bipolar bozukluk remisyonda ” olduğunun belirtilmesi üzerine, 31.12.2009 tarihli kararla kısıtlılık halinin sonlandırılmasına karar verilmiştir. Eldeki dosyada, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'nın 02.03.2010 tarihli raporunda “ olgu hakkında yeterli kanaat oluşmadığının, istenen raporun takip ve tedavisini sürdüren kurum tarafından verilmesinin uygun olacağı “ belirtilirken ; Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/869-3187 esas, karar sayılı dosyasında ise, aynı hastanenin 26.06.2012 tarihli raporunda, davalı-davacı kocanın vesayet altına alınmasına gerek olmadığının belirlenmesi üzerine, davalı-davacının kısıtlanma talebinin reddine karar verilmiştir. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 4. İhtisas Kurulu’nun 26.03.2012 tarihli raporu ise, davalı-davacı kocanın evlenme tarihinde, dava tarihinde ve halen fiil ehliyetinin bulunmadığı yönündedir. Görüldüğü gibi dosya içinde bulunan bir kısım raporlar ve görüşler arasında çelişki vardır.

2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 15.maddesinin (f) bendi “Adli Tıp İhtisas Kurulları ile Adli Tıp Kurumu dışındaki sağlık kuruluşlarının verdikleri rapor ve görüşler arasında ortaya çıkan çelişkiler Adli Tıp Genel Kurulunca incelenir ve kesin karara bağlanır” hükmünü getirmiştir. O halde, mahkemece, davalı-davacı koca, tüm dosya, raporlarla ve daha önceki tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, raporlar arasındaki çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan görüş alınmak suretiyle giderilmesi ; davalı-davacı kocanın fiil ehliyetini haiz olmadığı yönünde rapor düzenlenmesi halinde, bu rapor da eklenerek Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunulması ve davalı-davacıya vasi tayininin sağlanması ; vasinin, vesayet makamından bu davayı açmak için yetki alması hususu da düşünülerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelcme ile hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre ise, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığana, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/22435, Karar No: 2008/770, Tarih: 21.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22435 E.  ,  2008/770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda, borçlu Vakıflar Genel Müdürlüğü yukarıda açıklanan nitelikte genel bütçeye dahil daire ve katma bütçeli idare vasfında bulunmadığından faiz hesaplamasının 3095 sayılı yasanın 1. maddesinde öngörülen faiz oranlarına göre yapılması gerekir.Mahkemece, Merkez Bankasından, 3095 Sayılı Kanunun 1. maddesi doğrultusunda faiz oranları  sorulup uygulanması gerekli faiz oranları  tespit edildikten sonra oluşacak  sonuca göre  bir karar verilmesi  gerekirken 01.01.2004 tarihinden 01.05.2005 tarihine kadar, 2004 ve 2005 yılları Bütçe Kanun’larında öngörülen faiz oranlarını esas alarak hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3629, Karar No: 2015/1965, Tarih: 26.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3629 E.  ,  2015/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlunun taşınmazının satıştan elde edilen bedelin paylaştırılması için düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, müvekkili bankanın ipotek alacağının eksik gösterildiğini, müvekkilince bildirilen miktarın esas alınmadığını, müvekkilinin iki adet takibi bulunduğunu ve borçlular aynı şirket olmasa da aynı taşınmazın ipotekli olduğunu, satış tarihinden sıra cetvelinin düzenlenmesine kadar ki süre için müvekkili alacağının nemalandırılmadığını, alacaklı ...'in sıra cetvelinde yer almamasına rağmen bu alacaklı lehine 20.351,50 TL vekalet ücretinin mahsubunun doğru olmadığını ileri sürerek, alacaklarının tüm masraflarıyla birlikte 109.000,00 TL olarak yazılmasını, olmadığı takdirde satış tarihi itibariyle bildirilen 67.755,71 TL'nin sıra cetveli tarihine kadar nemalandırılarak ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, görevli mahkemenin İcra Hukuk Mahkemesi olduğunu, davanın haksız ve kötüniyetli olarak açıldığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet, görev, yargı yeri itirazında bulunmuş, davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ... ne 87.917,38 TL ödendiği, bu paranın 87.854,88 TL'sinin haksız ve yersiz ödendiği anlaşılmış ise de ödemeden zarar görenlerin sıra cetvelinin tebliğini izleyen 7 günlük yasal süre içerisinde dava açmadıkları, davacının ise hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili lehine tesis edilen tüm ipoteklerin limiti kadar pay ayrılmamasının hatalı olduğunu, satış tarihi ile sıra cetveli düzenlenme tarihi arasında nemalandırma yapılması ve davalı şahsın vekalet ücreti alacağının ödenmemesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir. Somut olayda davacının alacaklı olduğu miktarın esası ve varlığı hakkında uyuşmazlık bulunmamakla

birlikte; iddia, takip hukuku kapsamında olup, satılan taşınmazla ilgili başka bir takip bulunduğu hususunda yoğunlaşmaktadır. İİK’nın 142/3. maddesine göre bu itiraz, şikayet olarak icra hukuk mahkemesinde ileri sürülmelidir. Mahkemece, icra hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı HMK'nın 114/c ve 115/2. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsiz olması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16152, Karar No: 2012/5806, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/16152 E.  ,  2012/5806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı bankanın giriştiği icra takibinin dayanağı olan sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespitine ve davalının tazminata mahkum edilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevabında, icra takibinin itirazsız kesinleştiğini, müvekkili bankanın basiretli tacir gibi üzerine düşeni yaptığını, gerekli özen ve dikkati gösterdiğini, eğer davacının kimlik bilgilerinin kullanılması söz konusu ise bunun birinci sorumlusunun davacı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere, asıl ve ek bilirkişi raporuna göre; dava ve icra takibine konu edilen kredi sözleşmesi ve ödeme planı altındaki ... adına atılı görülen borçlu imzasının davacının eli ürünü olmadığı, imzası davacıya ait olmayan kredi sözleşmesine dayanılarak davacının sorumlu tutulamayacağı, davalı bankanın takipte kötü niyetli olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle uzman bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2486, Karar No: 2018/260, Tarih: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/2486 E.  ,  2018/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/05/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının sahibi olduğu ... Gazetesi'nin 12/05/2015 tarihli nüshasında "... ve ... konuştu, Din Karşıtlığı sapık zihniyet" başlıklı haberde, habere dayanak gösterilen asıl konuşma metninde adı geçmediği halde, Türk lirasından altı sıfır atılması halinde haberde yazılan eylemi gerçekleştirecek köşe yazarı olarak müvekkilinin adının yazıldığını, davalının tamamen gerçek dışı bir haberi, subjektif fikirlerini beyan ederek yayınladığını, haberin asılsız ve hukuka aykırı olduğunu ve davacının kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, oluşan manevi zararının tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının ... Gazetesi'ndeki köşe yazısında konuşmalarda bahsedilen kişinin kendisi olduğunu yazdığını, haberde geçen ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı içermediğini belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; atıfta bulunulan konuşmada davacının ismi belirtilmediği halde, verilen haberde davacının isminin belirtildiği, bu şekilde haberin genişletildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bir çok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup, toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir.(... ve ...; ... ve ... kararları)

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından yapılan yayının medya dünyasında uzun süredir dile getirilen iddialara yönelik olduğu, davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, davacının da ... Gazetesi'ndeki 01/03/2013 tarihli köşe yazısında, konuşmalarda kastedilen kişinin kendisi olduğuna dair ifadelere yer verdiği anlaşılmaktadır. Davalı yayın kuruluşu da bu yazıdan esinlenerek yayın yapmıştır. Şu halde, yayının güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek şekilde aktarıldığı da gözetilerek davacının kişilik haklarına saldırı bulunmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15330, Karar No: 2019/2102, Tarih: 13.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/15330 E.  ,  2019/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de:

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 170/4. maddesinde; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi hâlinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkûm eder.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, imza itirazı kabul edilerek takibin durdurulmasına karar verilmiş ise de, alacaklının %20'den az olmamak üzere tazminata mahkum edildiği, bir başka deyişle tazminat oranının açık ve net bir şekilde belirlenmediği, dolayısıyla hüküm kısmının tazminata ilişkin bu bölümünün HMK'nun 297/2. maddesinde belirtilen yasal düzenlemeye uygun, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde olmadığı ve infazda tereddütlere sebebiyet verecek nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, İİK'nun 170/4. ve HMK'nun 297/2. maddelerine uygun şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile ...(...) İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.09.2018 tarih ve 2018/107 E. - 2018/191 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. bendinde yer alan “davacı lehine asıl alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine” şeklindeki kısmın karar metninden çıkartılmasına, yerine “davacı lehine asıl alacağın %20’si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine” sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18969, Karar No: 2014/12258, Tarih: 18.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18969 E.  ,  2014/12258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;Failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır.Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın, 158. maddenin ikinci fıkrasında yer alan,bu düzenlemeyle failin,kamu görevlileriyle ilişkisi olduğunu,onlar nezdinde hatırı sayıldığını ileri sürerek ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle aldatarak,başkasından menfaat temin etmesi nitelikli dolandırıcılık kabul edilmektedir.Suçun maddî unsuru,kamu görevlileri yanında hatıra sayıldığının, onlarla ilişkisi bulunduğunu iddia ederek,yapılacak aracılık karşılığında kamu görevlisine verilmek üzere,para veya başkaca menfaat almak,kabul etmektir.

Kamu görevlisi,TCK.md.6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır.Bu suçun meydana gelmesi için,suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir.Faildeki ahlaki kötülüğün,yalnız

başkalarını dolandırmakla kalmayıp,aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti,suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Kamu görevlisi,TCK.md.6’da tanımlanmış ve açıklanmıştır.Bu suçun meydana gelmesi için,suç konusunun resmî nitelikte bir iş olması ve failin kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan bahsederek dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesi gerekir.Faildeki ahlaki kötülüğün,yalnız

başkalarını dolandırmakla kalmayıp,aynı zamanda kamu görevlilerini şüphe altına sokmasındaki vahameti,suçu nitelikli hâle getirmiştir.

Bu iddia yapıldığında, o kamu görevlisinin gerçekten var olup olmadığı, ya da o işi yapmaya yetkili bulunup bulunmadığının bir önemi yoktur. Ancak nüfuzdan faydalanacağı söylenen kişinin kamu görevlisi olması gerekir.Kamu görevlisi sayılmayan bir kişiyle ilişkisinden dolayı bir yarar sağlanması halinde bu nitelikli hal uygulanmayacaktır.Kamu görevlisinin taraflarca tanınan ve bilinen bir görevli olması aranmaz.Asıl olan tarafların anladıkları ve anlattıkları memurun makam olarak belirlenebilen bir görevli olmasıdır.Failin mağdurdan sağladığı çıkarı….Başsavcısına,…kaymakamına, vereceğim şeklindeki beyanında Başsavcının,Kaymakamın kişi,makam ve görev olarak yeterince belirliliği bulunmaktadır.Failin,belirli bir memur yanında hatırı sayıldığından bahsedilmeksizin, bakanlardan,milletvekillerinden,hakimlerden,tanıdıkları olduğu ve işi halledeceğini söyleyerek çıkar sağlanması halinde basit dolandırıcılık söz konusu olacak ve TCK' nın 158/2 maddesi uygulanamıyacaktır.Keza,failin, belli bir memur yanında hatırı sayıldığından söz etmeksizin kendisini Kamu kurumunda görevli (müfettiş, genel müdür vb.)olarak tanıtıp müştekinin tayinini yaptırabileceğini söylemesi halinde eylemi,basit dolandırıcılık suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Kamu görevlisine gerçekten ve onun bilgisi içinde çıkar sağlanmış ise eylem rüşvet suçunu oluşturacaktır.

Sanık ...'ın Ankara'da bir kafede tanışığı ... ve ...'na yanlarında tanık Bülent Akçaoğluda bulunduğu sırada Ankara'da iş takipciliği yaptığını Tarım ve Köyişleri Bakanı ...'in yeğeni olduğunu DSİ Genel Müdürü ...'nu da tanıdığını, kendisine ağabey diye hitap ettiğini Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'nde 4 kişilik işçi kadrosu bulunduğunu bu kadrolara işçi alınacağını, tanıdıkları varsa söylemelerini belirtmesi üzerine ...'nun karısı ...'yi işe koymasını istediği, ayrıca ... ve ... sanığın kişi ve makam belirten sözlerini eklemeksizin Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü'ne üç işçi alınacağına bu konuda yardımcı olacağına ilişkin sözlerini katılanlar ..., ... ve ...'a ileterek bu kişilerin istemeleri halinde bu kadrolara kendilerinin veya akrabalarının yerleştirilecekleri hususunda beyanda bulundukları, ..., ... ve ...'ın kızı ...'ın bu kadrolara işçi olarak alınmak üzere sanığın bildirdiği, nüfus cüzdanı sureti ve ikametgah ilmuhaberi gibi bir kısım belgeleri ve kişi başına 7.000,00 Türk Lirasını sanık ...'a gönderdikleri, durumdan emin olmak için Ankara'ya gelen katılanların sanık tarafından ilgili kuruma götürülerek bir kısım resmi belgelerin gösterilerek bu işe alınacakları hususunda ikna edildikleri, ikamet ettikleri şehire döndüklerinde sanığa işin akıbetini sordukları sırada sanığın yeni masraf çıktığını ödemezlerse daha önce ödedikleri miktarında boşa gideceğini söyleyerek her bir katılandan bir miktar para daha aldığı, bir süre daha oyaladıktan sonrada beni aramayın sizin işinizi Şule hanım yapacak diyerek katılanlara cevap vermediği anlaşılan olayda sanığın eylemlerinin dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın herbir katılana karşı eylemini zincirleme biçimde gerçekleştirdiği halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.