muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18562, Karar No: 2025/10306, Tarih: 07.04.2025

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2679, Karar No: 2018/432, Tarih: 17.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2679 E.  ,  2018/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 43/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Suç tarihinde, ölen müşteki ...'na ait ... isimli eczanedeki işleri hastalığı nedeniyle takip etmesi konusunda müştekinin yeğeni olan sanık ...'na .... Noterliği'nin 12/02/2009 tarihli .... yevmiye numaralı, .... Noterliğinin 19/02/2010 tarih ve ... yevmiye numaralı ve .... Noterliğinin 07/06/2010 tarih ve ... yevmiye numaralı vekaletnameleri ile vekil tayin ettiği, sanığın bu vekaletnamelere dayanarak Akbank Konya Şubesinde ve Vakıfbank Konya Şubesinde bulunan müşteki hesaplarına para yatırıp çektiği, eczaneden yapılan satışlarla ilgili tahsilatları bizzat yaptığı, müştekinin sahibi bulunduğu ... Çarşısındaki dükkanın kiralarını tahsil ettiği; tahsil ettiği bu paraları banka hesaplarına yatırdığı, bankalardan para çekerek eczane ile ilgili bazı ödemelerin yapılması için bankalar arasında para transferi yaptığı, fakat bu süre içerisinde tahsil ettiği paraların bir kısmını müşteki ve ailesine vermesi gerekirken yapmayıp uhdesine geçirdiği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3953, Karar No: 2024/1285, Tarih: 06.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/3953 E.  ,  2024/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/104 E., 2012/18 K.

HÜKÜM : Sıra Cetvelinin İptali

1- Mahkemenin ilk kararında, sıra cetveline itiraz davasında, davalının Ankara 11. İcra Müdürlüğünün 2005/8467 sayılı takip dosyası alacaklısı olmadığı gerekçesiyle davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, davacı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi kararıyla sıra cetvelinde ikinci sıraya Ankara 11. İcra Müdürlüğünün 2005/8467 sayılı takip dosyası yerleştirildiği, alacaklı ismi olarak da davalı ...’in ismi yazıldığı, bu takip dosyasındaki gerçek alacaklının ... olduğu, bu haliyle sıra cetvelinin hatalı olduğu mahkemenin de kabulünde olduğu, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle ve sırf bu sebepten iptaline karar verilmesi gerektiği belirtilerek, mahkeme kararı bozulmuştur.

3- Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; sıra cetvelinde ikinci sıraya Ankara 11. İcra Müdürlüğünün 2005/8467 sayılı takip dosyası yerleştirildiği, alacaklı ismi olarak da davalı ...'in ismi yazıldığı, takip dosyasındaki gerçek alacaklının ... olduğu, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlenmediği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

4- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği; mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verildiği, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi kararına ilişkin, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4566, Karar No: 2012/5613, Tarih: 01.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4566 E.  ,  2012/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif yönetim kurulu kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin genel kurulunca 03.07.2005 tarihinde 30.000,00 Amerikan doları karşılığında sıra satışı kararı alındığını, müvekkilinin sıra satışı için başvurusunun değerlendirme dışı bırakıldığını, kooperatifin bazı üyelere birden fazla satış yaparken bazılarına sıra vermediğini, 30.03.2008 tarihli genel kurulda 100.000,00 Amerikan doları karşılığı ek sıra satışı kararı alındığını, yönetim kurulunun 28.01.2008 tarihli bir ilan ile sıra satışlarını durdurduğunu ileri sürerek, yönetim kurulu kararının iptali ile başvuru tarihindeki şartlarla sıra verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 13.12.2011 tarih ve 2011/2291 esas, 2011/2533 karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine, bozmaya uyularak, genel kurulda sıra satışına ilişkin yeni kararlar alınırken davacının genel kuruldan bir karar alınmasını isteme imkanının bulunduğu, davacının bu imkanı kullanmadığı, genel kurul kararı aleyhine de dava açmadığı, yönetim kurulu kararının iptalinin hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından, yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16242, Karar No: 2013/6134, Tarih: 21.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/16242 E.  ,  2013/6134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Köylünün kullanımındaki dere yatağına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi mahkemece katılma kararı verilmesi de temyiz hakkı vermeyeceğinden hazine vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6546, Karar No: 2019/7768, Tarih: 10.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/6546 E.  ,  2019/7768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemenin ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa davacı vekili tarafından ek kararın temyizi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalıya kiralanan aracın, davalının personelinin sevk ve idaresinde seyir halinde iken, yoldaki kaya parçalarına çarpması neticesinde hasarlandığını, hasarın giderilmesi için sigorta şirketine başvurulduğunda çarpmadan sonra aracın stop edilmeyip, motorun yağsız kalarak yola devam etmesi neticesinde motorda hasarın meydana geldiği gerekçesi ile değerlendirmeye alınmadığını, davalıya hasara ilişkin 6.208,60 TL bedelli faturanın tebliğ edildiğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine Kadıköy 7. İcra Müdürlüğünün 2010/9838 Esas sayılı icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, alacağın %40'ından az olmamak kaydı ile icra inkar tazminatı ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; taraflar arasındaki kiralama sözleşmesinin 8.maddesinde araçların kasko sigortasının kiralayan davacı tarafından yapılacağının kabul edildiğini, araçta meydana gelen hasarın kasko teminatı kapsamında olan bir hasar olması ve sürücünün kazanın oluşumunda kusursuz olması nedeniyle husumetin ... Sigorta A.Ş.'ye yöneltilmesi gerektiğini, sürücünün kazadan sonra gereken güvenlik tedbirlerini alarak aracın kayalık bölgeden çevredekilerin yardımıyla güvenli bir yere itildiğini ileri sürerek, davanın reddine ve % 40' tan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/1856 E., 2015/11137 K.sayılı ilamı ile; "..kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır. HMK.nun 298/2. maddesi ve 10.4.1992 gün,

1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine, itiraz edilen miktar üzerinden %20 icra inkar tazminatının davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş, 15.07.2018 tarihli ek kararla davacının istinaf başvurusu süresinde olmadığından istinaf talebinin reddine karar verilmiş, davacı ek kararla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine, itiraz edilen miktar üzerinden %20 icra inkar tazminatının davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiş, 15.07.2018 tarihli ek kararla davacının istinaf başvurusu süresinde olmadığından istinaf talebinin reddine karar verilmiş, davacı ek kararla birlikte hükmü temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 373/4 ve geçici 3. maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 20.01.2016 gün, 2013/7114 başvuru numaralı kararında da belirtildiği üzere kararda temyiz süresinin hatalı gösterilerek hukuki belirsizliğe yol açılması, Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkının ihlal edilmesi sonucunu doğurmaktadır. 6100 sayılı HMK’nın 297/1-ç maddesi ve Anayasa’nın 40. maddesi hükümlerine göre de kararda yasa yolu, süresi, mercii ve şeklinin açıkça gösterilmesi gerekmektedir.

6100 sayılı HMK'nun 92. maddesi uyarınca süreler gün olarak belirlenmiş ise, tebliğ veya tefhim edildiği gün hesaba katılmaksızın son günün tatil saatinde biter. Aynı yasanın 93. maddesi uyarınca resmî tatil günleri, süreye dâhildir. Ancak sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter.

Somut olayda, davacı tarafa 09.04.2018 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararda tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde istinaf yolu yoluna başvurulabileceği yazılmış ve kararı tebliğ alan davacı taraf 24.04.2018 tarihinde karara karşı istinaf yoluna başvurmuştur.

Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ve Anayasa Mahkemesi’nin kararı ışığında Mahkemenin kanun yolunu ve süresini taraflara doğru gösterme yükümlülüğü göz önüne alındığında, HUMK. m.437 hükmü gereğince Sulh Hukuk Mahkemesi kararına karşı temyiz süresi kararın tebliğinden itibaren 8 gün ise de, Mahkemenin 16.02.2017 tarihli davanın reddine ilişkin kararında "2 haftalık süre içerisinde istinaf yolu açık" denilmek suretiyle kanun yolu ve süresi konusunda tarafları yanıltacak şekilde hüküm oluşturulduğu, bu haliyle temyiz süresinin davacı taraf yönünden 09.04.2018 günü başlayıp, 23.04.2018 gününde bittiği, temyiz yasa yoluna başvuru süresinin sonu resmi tatil gününe denk geldiğinden ve davacının takip eden ilk iş günü olan 24.04.2018 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu gözetildiğinde, temyiz isteminin yasal süresi içerisinde yapıldığı kuşkusuzdur.

Bu nedenle, davacının istinaf isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

Bu nedenle, davacının istinaf isteminin süre yönünden reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacının kötü niyet tazminatına yönelik hükme ilişkin temyiz itirazları yönünden;

İcra İflas Kanunun 67/2.maddesi uyarınca itirazın iptali davasının kısmen veya tamamen reddi halinde, borçlu lehine hükmedilecek tazminat kötü niyet tazminatı olup, borçlu lehine kötü niyet tazminatına hükmedilebilmesi için icra takibinin haksız olmasının yanında takip alacaklısının kötü niyetli olması gerekir. Alacaklı icra takibi başlatmakta kötü niyetli değilse aleyhine kötü niyet tazminatı hükmedilemez.

Mahkemece hüküm fıkrasında reddedilen asıl alacak bakımından davalı lehine “icra inkar tazminatı”na hükmedildiği görülmektedir. Ancak yukarıda belirtilen yasa hükümleri de incelendiğinde davalının talebi kötüniyet tazminatına ilişkin olup, eldeki davada davalı yönünden kötüniyet tazminatının koşulları oluşmadığından, davalının bu talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davalı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 1. fıkrasında yer alan; “itiraz edilen miktar üzerinden %20 icra inkar tazminatının davacıdan alınıp davalıya verilmesine” ifadesinin çıkartılarak yerine “Koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/358, Karar No: 2016/1787, Tarih: 04.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/358 E.  ,  2016/1787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/355342

MAHKEMESİ : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/350 (E) ve 2014/403 (K)

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede açıklanıp, hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 04/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1627, Karar No: 2015/11285, Tarih: 05.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/1627 E.  ,  2015/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 17. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2012/301-2013/446

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları N. S. 'nın 2339 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazda paydaş iken kendine ait 55/109 payın 40/109 payını oğlu A. S.'ya satış göstererek muvazaalı olarak devrettiğini, satışın gerçek olmadığını ileri sürerek, A. S. adına kayıtlı 40/109 payın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

A. S. mirasçıları olan davalılar, satışın gerçek olduğunu, taşınmazın değer kazanmasından sonra bu davanın açıldığını bildirerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.10.2015 Pazartesi günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, temyiz edilenler vekili Avukat A. P. Ç. geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi S. A. arafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davalı vekiline tanıklarla ilgili eksik gider avansının yatırılması ve tanıkların dinlenmesi ile ilgili 14.03.2013 ve 16.07.2013 tarihli oturumlarda süre verilmesine rağmen tanıklar için eksik gider avansı karşılanmadığı gibi tanıkların da hazır bulundurulmadığı dikkate alındığında, yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 6.485.42.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8248, Karar No: 2020/9661, Tarih: 20.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/8248 E.  ,  2020/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Esastan red

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık suçu dışında kurulan tüm hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ...’in temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında katılan ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın özetle kesin delil bulunmadığına, bot ayak izine ilişkin kıyaslama yapılmadığına, cezanın üst hadden verildiğine ve fiziksel özelliklerinin bu suçu işlemeye uygun olmadığına dair temyiz istemleri CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Katılana ait işyerine zorlama ile girilerek 200 TL para çalma şeklindeki hırsızlık eyleminde bot ayak izine ilişkin kıyaslamanın mevcut dosya kapsamına göre sonuca etki etmeyeceği hususu ile temel cezanın takdiri gözetildiğinde sanık hakkında yapılan uygulamalarda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan bölge adliye mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12713, Karar No: 2017/3249, Tarih: 27.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12713 E.  ,  2017/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın tüm aşamalarda suçu kabul etmemesi ve olay tarihinde kurye tarafından kendisine teslim edilen Yapı Kredi Bankası'na ait kredi kartlarını katılanlarla birlikte çalıştığı ... Toki şantiyesine bıraktığını beyan etmesi karşısında, üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılan ve katılan ... adına gönderilen kredi kartının teslimat belgesi ile katılan ... adına düzenlenen kredi kartı abonelik sözleşmesindeki yazı ve imzaların katılanlara mı yoksa, sanığa mı ait olduğunun bilirkişi marifetiyle saptanması, kredi kartı ile yapılan harcamalara ilişkin detaylar getirtilerek, harcama yapılmış ise nasıl ve nerede yapıldığı, varsa slip asılları, güvenlik kamera kayıtları, tanık beyanları ile internet üzerinden yapılmış ise IP numaraları, abone bilgileri gibi harcamaları yapan şahsın tespitine yönelik hususların araştırılmasından sonra sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.