muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18682, Karar No: 2015/33165, Tarih: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18682 E.  ,  2015/33165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/36373

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/918 (E) ve 2013/579 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında mağdur E.. B..'a karşı karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, CMK'nin 231/12. maddesi gereğince hükmün temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık hakkında mağdur S.. T..'a karşı karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluş ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur S.. T.. ile aynı kahvede çalışan sanığın hesap yüzünden mağdur E.. B.. ile yaşadığı tartışmanın kavga dönüşmesi üzerine, sanığın mağdur E.. B..'a salladığı bıçağın kavgayı ayırmak için araya giren mağdur S.. T..'ın yüzüne gelmesi sonucunda yaralanması karşısında, sanığın mağdur S.. T..'a karşı eylemi nedeniyle hakkında TCK'nin 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7798, Karar No: 2008/1620, Tarih: 25.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7798 E.  ,  2008/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında imzalanmış 18.10.2004 tarihli ve 18.1.2005 tarihli Kozmetik Mal Satış Sözleşmesinden ve cari hesaptan kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan tirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, Pikenz marka güzellik malzemelerinin alımı için taraflar arasında 18.10.2004 tarihinde prensip anlaşması yapıldığını, ürünlerin satışı şu anda davacının taahhüt ettiği uzmanın bulunmaması nedeniyle satışın olmadığını, gönderilen uzmanların da hatalı şatışları ile müvekkilinin müşteriler nezdinde itibar kaybına uğradığını, zarar gördüğünü, verilen ürünlerin değiştirileceği vaadine rağmen, gereğinin yerine getirilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davalının icra dosyasına yaptığı itirazının 7,.143.45 YTL asıl alacak yönünden kısmen iptaline, bu miktar yönünden takibin devamına ayrıca %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, talep öncesi temerrüt faizinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı tarafça 23.11.2006 tarihinde yatırıldığı anlaşılan 300 YTL bilirkişi ücretinin davacı tarafından yatırılmış gibi yargılama giderlerine dahil edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2018/2127, Karar No: 2021/102, Tarih: 19.01.2021

**23. Hukuk Dairesi         2018/2127 E.  ,  2021/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan Sosyal Güvenlik Kurumu İl Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet konusu sıra cetvelinde sadece işlemiş 1 aylık nafaka ile tahsil harcının öncelikli olarak ihale bedelinden tahsiline karar verildiğini, geri kalan miktarın şikayet olunan kurum alacağı ile kendi alacakları arasında garameten paylaştırılması yönünde karar verildiğini, fakat alacaklarının nafaka alacağı olması ve bu alacakların rüçhanlı alacaklardan bulunması nedeniyle birikmiş tüm nafaka alacakları bakımından öncelikli olarak kendilerine ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yazılı cevap dilekçesi sunmamış ancak aşamalarda şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunan ... vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 08.11.2017 tarih ve 2015/6561 E., 2017/3142 K. sayılı ilamıyla, icra takibine konu edilen alacağın ne kadarının rüçhanlı olduğu, yeni yapılacak sıra cetvelinde hangi esaslara göre sıra cetveli yapılacağına ilişkin açıklama getirilmediği, nafaka alacağının ne kadar olduğu ve icra memurunca ne kadarını rüçhanlı alacak kabul edilmesi gerektiği hususunda açıklama yapılarak karar verilmesi gerektiği, infazda tereddüt uyandıracak şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, İİK'nun 101, 140 ve 206. maddeleri gereğince son 1 yıl içinde tahakkuk etmiş olan ve nakden ifası gereken aile hukukundan doğan her türlü nafaka alacaklarının sıra cetvelinin 1. sırasında yer alması gerektiği, son 1 yıl içinde tahakkuk etmiş olan toplam 60.000,00 TL miktarlı nafaka alacağının ferileriyle birlikte sıra cetvelinin 1. sırasında öncelikle şikayetçiye ödenmesi gerektiği, 6183 sayılı Yasa’nın 21. maddesi gereğince şikayet olunan hacze iştirak ettiğinden bakiye miktarın garameten paylaştırılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, şikayetçinin geçerli haczinin 25.06.2013 tarihli haciz olması ve

hacizden önceki son bir yıl içinde tahakkuk etmiş nafaka alacaklarının imtiyazlı olmasına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, şikayetçinin geçerli haczinin 25.06.2013 tarihli haciz olması ve

hacizden önceki son bir yıl içinde tahakkuk etmiş nafaka alacaklarının imtiyazlı olmasına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz eden şikayet olunan ...'nden harç alınmasına yer olmadığına,

kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16902, Karar No: 2014/149, Tarih: 07.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/16902 E.  ,  2014/149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Örgüt faaliyeti kapsamında kişisel verileri başkasına vermek ve Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekiller Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmek suçlarından sanık ... hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 147, 61/1 ve 59/2. maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 136/1, 43/1-2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve yurt dışına çıkış yasağı şeklinde adli kontrol koruma tedbirine tabi tutulmasına dair İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2013 tarihli ve 2009/191 esas, 2013/95 sayılı kararını müteakip, sanık müdafii tarafından adli kontrol kararına yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/08/2013 tarihli ve 2013/554 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Adli kontrol" başlıklı 109. maddesinde "Bir suç sebebiyle yürütülen soruşturmada, 100 üncü maddede belirtilen tutuklama sebeplerinin varlığı halinde, şüphelinin tutuklanması yerine adlî kontrol altına alınmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme ve aynı Kanun'un "Tutuklama nedenleri" başlıklı 100. maddesinde "Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olguların ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilebilir. İşin önemi, verilmesi beklenen ceza veya güvenlik tedbiri ile ölçülü olmaması halinde, tutuklama kararı verilemez..." şeklindeki düzenlemeler uyarınca adli kontrol koruma tedbirine kuvvetli suç şüphesi ve tutuklama nedeni bulunması halinde karar verilebileceği, her ne kadar sanık hakkında mahkemesince üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkumiyete karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre sanığın yargılama aşamasında tutukluluğu sonlandırıldıktan sonra dahi bir çok kez yurt dışına çıktığı, kaçma imkanları bulunmasına rağmen sanığın bu yollara tevessül etmediği, milletvekili olması nedeniyle temsil görevini ifa ettiği, sanığın kaçması, delilleri karartma, saklanma sebeplerinin bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 11.10.2013 tarih ve 2013/15522/63195 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.11.2013 tarih ve 2013/347619 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme yerinin Yargıtay olması ve kesinleşmiş kararlara yönelik bulunması nedeniyle olağanüstü temyiz de denilen kanun yararına bozma, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2005 tarih ve 132–128 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, sadece karar veya hükmün verildiği zamanda yürürlükte bulunan usul veya maddi ceza hukukuna aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olarak başvurulabilen olağanüstü bir kanun yoludur. Hukuka aykırılığın giderilmesi için başka bir kanun yolunun mümkün olduğu veya yargılama makamlarının asıl ceza davasına devam ettikleri durumlarda bu kanun yoluna başvurulamayacaktır. Diğer yandan, 14.11.1977 tarih ve 3–2 sayılı içtihadı birleştirme kararı ve başta Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararları olmak üzere yerleşik Yargıtay uygulamalarında da belirtildiği gibi, mahkemenin veya hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlara ilişkin olarak kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacaktır.

Somut olay bakımından;

Hükümle birlikte CMK’nın 109. maddesi uyarınca verilen adli kontrol altına alınma ve yurtdışına çıkamama yükümlülüğüne tabi tutulma kararı esas hükümle birlikte bu hükme bağlı olarak temyizen incelenecektir. CMK’nın 2/f maddesi uyarınca; kanun yararına bozma talebine konu edilen hukuka aykırılık iddiası da dahil olmak üzere, asıl hükme yönelik olarak 1412 sayılı CMUK’nın halen yürürlükte olan 307. maddesi uyarınca temyizen ileri sürülmüş bulunan hukuka aykırılıkların da neticeye bağlanacağı kovuşturma süreci henüz bitmemiş ve temyiz aşamasında beklemektedir.

Kanun yararına bozma talebinde hukuka aykırılık bağlamında ileri sürülen talebin sanığa yüklenen suçun sübutu ve vasfıyla ilişkisi de nazara alındığında, temyize de konu edilmiş mahkumiyet hükmünün bir yönüyle temyizden önce incelenmesi sonucunu doğuracak ve bu durum kanun yararına bozma yolunun niteliğiyle bağdaşmayacaktır.

Ayrıca; sanığın, yasal olarak bir tutuklama nedeninin var sayılabileceği CMK’nın 100/11. maddesi kapsamında yüklenen bir suçtan tutuklanıp tahliye edildiği, sonradan hükümle birlikte CMK’nın 109. maddesi uyarınca adli kontrole ve anılan maddenin 3. fıkrasının (a) bendi uyarınca yurtdışına çıkamama yükümlülüğüne tabi tutulduğu, bu işlemlerin tamamının mahkemenin takdiri çerçevesinde gerçekleştiği görülmektedir. Kanun yararına bozma talebinde ileri sürülen bozma nedeninin, tutukluluğun, adli kontrolün ve sanığın tabi tutulmakta olduğu yükümlülüğün CMK’nın ilgili hükümlerinde gösterilen objektif kurallara aykırılık iddiasını içermediği, aksine; takdire ilişkin hususlara yönelik olduğu görülmektedir.

İtirazın kabulü yerine reddedilmesinde isabet görülmediğine ilişkin kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8970, Karar No: 2019/17148, Tarih: 26.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8970 E.  ,  2019/17148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılanın soruşturma aşamasında, sanıkların kendisine saldırdığını, boğuştuklarını, sanıklardan ...'nin temyiz dışı diğer iki sanıkla birlikte ayağına doğru silahı ateşlediğini belirtmesi, kovuşturmada ise, sanıkların her üçünün de kendisine vurduğunu ancak sadece temyiz dışı sanık ...'ın silahla ayağına doğru iki el ateş ettiğinden bahsetmesi karşısında, katılanın beyanları arasındaki çelişki giderildikten sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Soruşturma aşamasındaki katılan beyanında isimleri geçen ve olaya dair bilgisi ve görgüsü olduğu anlaşılan ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenmelerinden sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

3) Katılan ... hakkında Dr. Ersin Arslan Devlet Hastanesinin 30.09.2014 tarihli geçici adli raporunda, non deplase kırık tespit edildiğinin bildirildiği, 02.10.2014 tarihli doktor imzalı tutanakta da, hastanın tibia kemiğinden bir adet kurşun çıkarıldığının belirtildiği anlaşılmakla, katılanın raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, kırığın derecesini de içerir şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre TCK'nin 3. maddesinde yazılı orantılılık ilkesi de gözetilerek TCK'nin 87/3. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 26.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5699, Karar No: 2008/10784, Tarih: 18.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5699 E.  ,  2008/10784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVALILAR : ... ... ...... ...

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..., katılan davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2005-2006 yıllarında yapılan kadastro sırasında Sarılar Köyü 138 ada 3, 4, 5, 6 ve 7 parsel sayılı sırasıyla 12.599,48 m2, 8.555,95 m2, 7.901,22 m2, 6.345,40 m2 ve 6.938,34 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, senetsiz ve belgesizden ırsen intikal, paylaşım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile sırasıyla ..., ... ...... ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ...; çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile her bir parsel hakkında ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi uyarınca birleştirilmiştir. Orman yönetimi; çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerinin iptal edilerek 138 ada 3/A , 4/A, 5/A, 6/A ve 7/A ile işaretlenen bölümlerinin orman niteliği ile Hazine adına, 138 ada 3/B , 4/B, 5/B, 6/B ve 7/B ile işaretlenen kesimlerinin tarla niteliği ile tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm davacı ..., katılan davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 1948 yılında 3116 sayılı yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 14.04.2004 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

1) Davalı kişilerin çekişmeli taşınmazların (A) ile işaretlenen kesimlerine yönelik temyiz itirazları bakımından; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi kurul raporunda taşınmazların (A) ile işaretlenen bölümlerinin eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile aleyhlerindeki hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davacı ... ve katılan davacı ... Yönetiminin çekişmeli taşınmazların (B) ile işaretlenen kesimlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece bu yerler hakkında yapılan araştırma inceleme ve uygulama hükme yeterli değildir. Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi kurul raporunda çekişmeli taşınmazların 1948 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldığı açıklanmış, ancak taşınmazların memleket haritası ve hava fotoğraflarındaki konumları belirlenmemiştir.. Bundan ayrı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları yeterince araştırılmamıştır.

Kural olarak bir yerde, 4785 Sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 13.07.1945 tarihinden sonra yapılıp kesinleşen orman kadastrosu varsa o yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının kesinleşen orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması sonucu belirlenecektir.

Nevar ki; davacı ..., taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacak devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiası ile dava açtığına göre, temyize konu taşınmazların yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması yeterli olmayıp zilyetlikle kazanılması koşullarının bulunup bulunmadığının ve ayrıca 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince herhangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış orman olup olmadıklarının da araştırılması ve devletin hüküm ve tasarrufu altında orman sayılan yerler olması halinde kesinleşen orman sınırı dışında kalan taşınmazlara yönelik Hazinenin davasının kabul edilmesi gerekir.

Bu nedenle, mahkemece en eski tarihli ve 1980-1985’li yıllara ait memleket haritası, aynı yıllara ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile fotogonometri yöntemiyle düzenlenmiş harita bulundukları yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, memleket haritası ve hava fotoğrafları çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapıları, bitki örtüleri ve çevreleri incelenmeli; fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, temyize konu yerlerin 6831 sayılı yasanın 17/2 maddesi uyarınca orman içi açıklık niteliğinde bulunup bulunmadıkları yönünde bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmazlar hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmazlar üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi,sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yerleri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında ve orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı, aksi takdirde orman bütünlüğünün bozulacağının gözetilmesi, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yer olması halinde Hazine ve orman yönetiminin davasının kabulüne, taşınmazların (B) ile işaretlenen kesimlerin de orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmelidir.