muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3575, Karar No: 2025/830, Tarih: 06.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3575 E.  ,  2025/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/746 E., 2022/1110 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/413 E., 2021/50 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde; davacılardan ... ... ve arkadaşlarının, ..., ... ve ... ve arkadaşlarının mirasçıları olduğunu, diğer davacılar ..., ..., ... ve ...'in temlik alım yolu ile temlik belgesindeki paylar oranında akdi halef olduklarını, kök murislerin yasal ve yeterli kazançları ile tapu sicilinin Kocaeli ili Gebze ilçesi (Nefsi) 5.8.1963 tarih 92 sayfa 5 sıra, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 6 sıra, 5.8.1963 tarih 92 sayfa 3 sıra, 5.8.1963 tarih 94 sayfa 9 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 128 sıra, 5.8.1963 tarih 94 sayfa 8 sıra, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 7 sıra, 5.8.1963 tarih 92 sayfa 4 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 127 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 133 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 130 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 132 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 131 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 129 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 132 sıra, 108 ada 1 parsel, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 2 sıra sayılı taşınmazların davacılara ait olduğunu, 1982 senesi sonrasında taşınmazların önce orman sayıldığını, sonrasında büyük ölçüde davalı TÜBİTAK' a devredildiğini, anılan yerlerin tamamen davalı TÜBİTAK tarafından kullanıldığını, tüm taşınmazların ve tespit edilemeyen diğer taşınmazların davacıların veya miras bırakanlarının ekonomik alanından iradi olarak çıkmadığını, bu durumun aslında bir kamulaştırmasız el atma olduğunu ileri sürerek, öncelikle taşınmazların şu anki kadastral yapılarına göre zabıt kayıtlarının üzerine oturduğu alanların tespitine, davacılardan mirasçılara kök murislerden tapu zabıt kaydı ile geçen Kocaeli ili Gebze ilçesi (Nefsi) 5.8.1963 tarih 92 sayfa 5 sıra, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 6 sıra, 5.8.1963 tarih 92 sayfa 3 sıra, 5.8.1963 tarih 94 sayfa 9 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 128 sıra, 5.8.1963 tarih 94 sayfa 8 sıra, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 7 sıra, 5.8.1963 tarih 92 sayfa 4 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 127 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 133 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 130 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 132 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 131 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 129 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 132 sıra, 108 ada 1 parsel, 5.8

.8.1963 tarih 93 sayfa 6 sıra, 5.8.1963 tarih 92 sayfa 3 sıra, 5.8.1963 tarih 94 sayfa 9 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 128 sıra, 5.8.1963 tarih 94 sayfa 8 sıra, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 7 sıra, 5.8.1963 tarih 92 sayfa 4 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 127 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 133 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 130 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 132 sıra, 30.03.1935 tarih 12 sayfa 131 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 129 sıra, 30.03.1935 tarih 11 sayfa 132 sıra, 108 ada 1 parsel, 5.8.1963 tarih 93 sayfa 2 sıra sayılı taşınmazların revizyonsuz kayıtlarının kapatılarak kaydi malik mirasçı davacıların temlik sözleşmeleri ile davacı akdi haleflere devrettikleri payların tespitine, orman tahdit alanlarının 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun) dönemindeki durumu dikkate alınarak yeniden incelenerek belirlenmesine, 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 sayılı Kanun) 7 nci maddesine göre 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1024 üncü maddesinden hareketle orman olarak belirlenecek alanın özel orman olarak davacılar adına tespit ve tesciline, 6292 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinden hareketle 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 2-A maddesi alanlarında 5831 sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna (5831 sayılı Kanun) göre tespit ve nitelikleri saptanarak tapu iptali ile bedelsiz olarak davacılar adına tesciline, 6292 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinden hareketle 6831 sayılı Kanun'un 2-B maddesi alanlarında 5831 sayılı Kanuna göre tespit ve nitelikleri saptanarak tapu iptali ile bedelsiz olarak davacılar adına tesciline, 6292 sayılı Kanun'un 7 nci maddesine göre iade edilemeyecek alanlar ile TÜBİTAK' ın kullanımında olan el atılan alanların kamulaştırma kanununa göre orman ve diğer amaçlarla el atma bedelinin akdi halef/iye davacılara payları oranında tespiti ile şimdilik fazlaya ait haklar saklı kalarak 10.000,00 TL'nin devletin kamu alacaklarına uyguladığı en yüksek faizle birlikte ödenmesine, ön koşullar gerçekleşmez ise 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesine göre ödence elden alınan tapunun dava tarihindeki bedelinin tespiti ile şimdilik fazlaya ait haklar saklı kalarak 10.000,00 TL'nin davacılara Devletin kamu alacaklarına uyguladığı tespit değeri ile ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Asli müdahiller ..., ... ve ... vekili müdahale dilekçesinde; dava konusu taşınmazların davacıların murislerine ait olduğunu, 1982 senesi ve sonrasında bu yerlerin önce orman sayıldığını, sonrasında büyük bir kısmının davalı TÜBİTAK' a devredildiğini, taşınmazlar üzerindeki mülkiyet haklarının iradelerine aykırı olarak ellerinden alındığını, tasarruf haklarının kısıtlanması sebebi ile davalılar adına geçen yerlerde müvekkillerinin mutlak haklarından mahrum bırakılmasının kamulaştırmasız elatma niteliğinde olduğunu, müvekkillerinin kök murisin çocukları olduğunu belirterek, gerek tapuda muris gözüken ve gerekse veraset ilamlarına göre tapuda murisin varisi olan müvekkilleri adına davada davacı yanında katılma durumumun zorunlu dava arkadaşlığı gereği olduğunu, davaya davacılar yanında katılma taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevabında; davacılar tarafından müvekkili ve diğer davalılar aleyhine açılan davanın konusunun dava dilekçesinde yeri tam olarak tespit edilemeyen taşınmazların tapusunun iptali ve davacılar adına bedelsiz olarak tescili talebine ilişkin olduğunu, işbu talebin Gebze Orman İşletme Şefliği ve İzmit Orman İşletme Müdürlüğü, Kadastro Mülkiyet Şefliği tarafından tetkik edildiğini, buna göre "dava dilekçesinin tetkikinde dava konusu yer tespit edilemediğinden, inceleme yapılamadığının" bildirildiğini belirterek; öncelikle Mahkemece davaya konu taşınmazların yerinin tam olarak tespiti halinde davanın seyrine göre sair savunma yapma, delil sunma ve talepte bulunma hakları saklı kalmak kaydı ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TÜBİTAK vekili cevabında; dava konusu taşınmazların durumunun net bir şekilde belirlenmediğini, dosyadaki mevcut delillerin davanın konusunun belirlenmesi açısından yetersiz olduğunu, bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun (6100 sayılı Kanun) gereği davanın açılmamış sayılmasına ve / veya reddine karar verilmesini talep ettiklerini, tapu kayıtlarının incelenmesinde davalı Kuruma ait herhangi bir taşınmazın olmadığını, dolayısıyla davanın davalı Kuruma tevcih edilmesinin doğru olmadığını belirterek; davanın açılmamış sayılmasına, aksi halde davanın usul ve esasa ilişkin nedenlerle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevabıda; davacı yanın davaya konu ettiği taşınmazları somut olarak belirtmediğini, neresi olduğu belli olmayan taşınmazlar ile ilgili cevap dilekçesi sunmadıklarını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "... davacıların dayanak kabul ettiği tapu kayıtlarının davanın açıldığı tarihten itibaren tespit edilemediği, yapılan yazışmalar neticesinde somut bir tapu kaydına ulaşılamadığı, ülkemizin coğrafi sınırının tamamının sistemle entegre edildiği, davacının belirttiği sıra numaraları ile ilgili somut veriye ulaşılamadığı ..." gerekçesiyle davacıların taşınmazların kadastral yapılarına göre zabıt kayıtlarının üzerine oturduğu alanların tespit edilemediğinden tespit talebinin reddine; 05.08.1963 tarih 92. sayfa 5. sıra, 05.08.1963 tarih 93. sayfa 6. sıra, 05.08.1963 tarih 92. sayfa 3. sıra, 05.08.1963 tarih 94. sayfa 9. sıra, 30.03.1935 tarih 11. sayfa 128. sıra, 05.08.1963 tarih 94. sayfa 8. sıra, 05.08.1963 tarih 93. sayfa 7. sıra, 05.08.1963 tarih 92. sayfa 4. sıra, 05.08.1963 tarih 93. sayfa 2. sıra, 108/1 ada/parsel sayılı taşınmazların revizyonsuz kayıtlarının kapatılması talebinin reddine; kaydı-malik mirasçı davacıların temlik sözleşmeleri ile davacı akdi haleflere devirleri ispatlanamadığından bu konudaki tespit talebinin reddine; orman olarak belirlenecek alanın özel orman olarak davacılar adına tespit ve tescil talebinin reddine; 6292 Sayılı Kanunun 7 nci maddesi delaletiyle 6831 sayılı Kanun'un 2-A alanlarında 5831 sayılı Kanuna göre tespit ve nitelikleri saptanarak tapu iptali ve tescil talebinin reddine; 6292 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi delaletiyle 6831 sayılı Kanun'un 2/B alanlarında 5831 sayılı Kanuna göre tespit ve nitelikleri saptanarak tapu iptali ve tescil talebinin reddine; davacıların kamulaştırmasız elatma talebine ilişkin davasının reddine; davacıların 4721 sayılı Kanun'un 1007 maddesine gereği tazminat talebine ilişkin davasının reddine karar verilmiş; hükme karşı, davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... davacılar vekili, ibraz ettiği tapu kayıtlarına göre taşınmazların 4999 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca orman tahdidi olarak yapılan sınırlandırmaya itiraz, temlikin tespiti, taşınmazların özel orman olarak kayıt ve tescilini istemiş ise de keşif mahallinde dayanak tapu kayıtlarının kapsadığı alanları bilmediğini belirterek teknik ekiplerce araştırılmasını talep ettiği, ancak mahalli bilirkişinin keşifte okunan tapu kayıtlarının zeminde mevcut olmadığını beyan ettiği, bu beyanın kayıtların revizyon görmediğinin resmi yazı ile tevsik edildiği, uyuşmazlık konusu taşınmazların revizyon gören taşınmazlar olan İstasyon Mahallesi 121 ada 6 parsel ile Sultanorman Mahallesi 108 ada 1 parsel olduğu, davacı taraf her ne kadar 4721 sayılı Kanun'un 1024 ve 1007 maddelerine istinaden tapu iptal ve tescil ile tazminat talebinde bulunmuş ise de revizyon gören İstasyon Mahallesi 121 ada 6 parsel tapu kayıtları incelendiğinde 22.05.1969 tarihli tesis kadastrosu ile ... kızı ..

.05.1969 tarihli tesis kadastrosu ile ... kızı ... adına fabrika binası ve müştemilatı vasfı ile tespit gördüğü ve kesinleştiği, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesi uyarınca 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, 12/4 maddesi uyarınca kadastrosu tamamlanan çalışma alanı içinde kalan eski tapu kayıtlarının işleme tabi kayıt vasfını kaybettiği, öte yandan dava konusu ... Mahallesi 108 ada 1 parselin ise evveliyatının orman olduğu, taşınmaz üzerinde 3116 sayılı Kanun kapsamında orman tahdidinin yapıldığı, 12.10.1944 yılında ilan edilerek kesinleştiği, kesinleşen bu tahdide göre orman sayılan alanlar içinde kaldığı, arazi kadastro çalışmalarının 1955 yılında yapıldığı, 20.04.1976 tarihinde 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanuna göre yapılan çalışmalarda ise taşınmazın Devlet ormanı olarak sınırlandırmasının yapıldığı ve 6831 sayılı Kanun' un 2/B maddesine giren yerler kapsamında olmadığının dosya kapsamı ve denetime elverişli bilirkişi raporu ve krokileri ile sabit olduğu ve buna göre ilk derece mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı ..." gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili ve asli müdahiller vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin ve asli müdahiller vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacılar ve asli müdahillerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2025/2297, Karar No: 2025/4301, Tarih: 27.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/2297 E.  ,  2025/4301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1537 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kasten öldürme ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2020 tarihli ve 2020/15 değişik iş sayılı kararı ile 10 yıl 10 ay hapis cezasına hükümlü ...'nün, iş bu cezasının infazı sırasında, 16.05.2022 tarihinden itibaren Covid-19 hastalık iznine ayrılmasının ardından, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A ve geçici 10/2. maddeleri uyarınca hükümlünün cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/7132 Esas, 2023/7107 Karar sayılı kararını müteakip, kanuni süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurulmaması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin İstanbul 1. İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/7413 Esas, 2023/7441 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli ve 2023/1537 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.03.2025 tarihli ve 94660652-105-34-40433-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve 2025/34736 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.03.2025 tarihli ve 2025/34736 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, İstanbul 1. İnfaz Hâkimliğinin 19.09.2023 tarihli kararı ile hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.12.2021 tarihli ve 2020/1-96 sayılı müddetnameye göre, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.01.2020 tarihli içtima kararına konu 10 yıl 10 ay hapis cezasının infazı amacıyla hükümlünün 13.12.2021 tarihinde cezaevine alındığı ve 16.05.2022 tarihten itibaren Covid-19 iznine ayrıldığı, koşullu salıverilme tarihinin 10.02.2028, bihakkın tahliye tarihinin ise 09.11.2031 tarihi olduğu, dolayısıyla infaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu anlaşılmakla,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un "Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı" başlıklı 105/A-1. maddesinde yer alan, " Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla, açık ceza infaz kurumunda veya çocuk eğitimevinde bulunan ve koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, hükmün infazına ilişkin işlemleri yapan Cumhuriyet başsavcılığının bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki,

Aynı Kanun'un 105/A- 6. maddesinde yer alan, "Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki ve,

5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

" şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında,

Cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bakırköy 3. İnfaz Hâkimliğinin 25.07.2023 tarihli kararı ile karar tarihi itibarıyla Covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 01.08.2023 tarihinden geçerli olmak üzere kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, kararın tebliğ tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceğine karar verildiği ancak anılan kararın hükümlünün yokluğunda verildiği gibi hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir tebligatın da dosya içerisinde bulunmadığından, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 10 yıl 10 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 13.12.2021 tarihli ve 2020/1-96 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 13.12.2021 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı ve 16.05.2022 tarihinde 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 uncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkartıldığı, şartla tahliye tarihi 10.02.2028 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 25.07.2023 tarihli ve 2023/7132 Esas, 2023/7107 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.