muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5370, Karar No: 2019/9817, Tarih: 09.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5370 E.  ,  2019/9817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kendisine ait taşınmazın davalılara ait 108 ada 4 parsel sayılı taşınmaza dahil edildiğini, haberi olmadığından itiraz edemediğini, davaya konu taşınmazın dava dışı şirkete satıldığını, tespit yapıldığını ileri sürerek şimdilik 18.916.43.-TL dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir .

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 13.797.12.-TL dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan payları oranında alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK.nun 294.maddesi gereğince, mahkeme, yargılamanın sona erdiği duruşmada hükmü vererek tefhim eder. Hükmün tefhimi her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir. HMK.nun 297/2 maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. HMK.nun 298/2 maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Mahkeme kısa kararında alacağa faiz yürütülmesine karar vermediği halde, gerekçeli kararında alacağın dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar vermiştir, diğer anlatım ile kısa karar ve gerekçeli karar arasında faiz konusunda çelişki oluşmuştur.

Bu haliyle hükmün yukarıda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihadi Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek ve infazda tereddüt yaratmayacak şekilde, yeniden bir karar verilmesi için çelişkili olarak kurulan hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-)Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11955, Karar No: 2012/20631, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/11955 E.  ,  2012/20631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, işyerine ilişkin olarak Pendik Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapılan inceleme sonucunda hatalı verilen aylık sigorta prim bildirgelerinin iptali ve 1 ay içerisinde yeniden bildirge verilmesine ilişkin işlemin iptaline ve 6111 sayılı Kanun'dan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 21/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3267, Karar No: 2016/11443, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/3267 E.  ,  2016/11443 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/291-2015/183

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaza TEDAŞ Genel Müdürlüğü sorumluluğunda olan dağıtım hattı geçirilerek, fiilen el atıldığı sabittir.

Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattından sorumlu idarenin davalı TEİAŞ Genel Müdürlüğü olmadığı anlaşıldığından, HMK'nun 124/4. maddesi uyarınca sorumlu TEDAŞ Genel Müdürlüğü davaya dahil edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2988, Karar No: 2021/9427, Tarih: 30.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/2988 E.  ,  2021/9427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet (hükmün açıklanması suretiyle)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Başka suçtan hükümlü bulunan sanığın SEGBİS yoluyla yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin hükmün yüze karşı açıklanmasından itibaren başlayacağı bildirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle yasa yoluyla bildirimin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiş ve sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşip ikinci suçun işlendiği tarihe kadar geçen sürede zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Suçun işlendiği 23.09.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK'nın 102. maddesinin 4. fıkrası ve 104. maddesinin 2. fıkrasında öngörülen 7 yıl 6 aylık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14972, Karar No: 2016/385, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14972 E.  ,  2016/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/03/2015 tarih ve 2015/301-2015/302 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, borçlunun müvekkili lehine keşide ettiği bononun vadesinde ödenmediğini ileri sürerek anılan bonoya dayalı ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, bono aslının incelenmesinde, davaya konu bononun lehtarının ve aynı zamanda meşru hamilinin davacı banka olması karşısında, davacı bankanın söz konusu bonoyu başka bir sözleşmenin teminatı olarak aldığı yönünde kuvvetli karine oluşturduğu, bononun teminat senedi olduğu bir takım vakıa ve belgelerden anlaşılması halinde, alacaklı bankanın kambiyo senetlerine özgü takip yapamayacağı, teminat koşullarının yerine getirilip getirilmediğinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği, dava konusu bononun teminat bonosu olması nedeniyle ciro edilmedikçe kambiyo senedi vasfı taşımadığı, taraflar arasındaki temel ilişki olan kredi sözleşmesinde tarafların taahhütlerine yerine getirip getirmediklerinin yargılamayı iktiza ettiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, bonoya dayalı ihtiyati haciz istemine ilişkin olup mahkemece talep dayanağı bononun teminat için verildiği gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir. İhtiyati haciz talebine dayanak bono metninde bononun kredi sözleşmesinin teminatı olduğuna dair herhangi bir ibare ve açıklık bulunmadığı, dosyada bu yolda herhangi bir delil olmadığından yerinde bulunmayan istemin yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiş, ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12173, Karar No: 2017/14731, Tarih: 07.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/12173 E.  ,  2017/14731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 101 ada 418 parsel sayılı taşınmazın 118,73 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak dava dilekçesine ekli krokide gösterilen 118,73 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile kıyıya terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve 101 ada, 418 parsel sayılı taşınmazın harita bilirkişisi ...'a ait 02/03/2015 tarihli raporunda A hafi ile gösterilen 89,75 m2'lik ve B harfi ile gösterilen 32,38 m2'lik kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısımlarının davalı adına olan tapusunun iptali ile kıyıya terkine, karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.

Anayasanın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4.madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, Kıyı ise: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nun 999.maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

Uyuşmazlığın bu niteliğine göre, öncelikle yöntemince kıyı-kenar çizgisinin belirlenmesi ve zemine uygulanması gerekir. Bu doğrultuda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde idarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunup bulunmadığı Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünden sorularak belirlenmelidir. İdarece oluşturulmuş ve kesinleşmiş kıyı kenar çizgisi var ise, buna ilişkin karar ve dayanağı olan belgeleri ile kroki ve haritasının birlikte getirtilip dosya arasına konulması, mahallinde yerel ve teknik bilirkişi ile harita mühendisi aracılığıyla yapılacak keşifte araziye uygulanması, çekişme konusu taşınmazın yeri belirlenip harita üzerine işaretletilmesi gerekir.

İdarece oluşturulmuş kıyı kenar çizgisinin bulunmaması yahut idari yargı yerinde iptal edilmiş veya oluşturulan harita 28.11.1997 gün 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kabul edilen ilkeye göre ilgililerine tebliğ edilerek kesinleştirilmemiş ve davalının itirazına uğramışsa; adli yargı mahkemesince, 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesindeki tanımlamalar dikkate alınarak, aynı Kanunun 5 ve 9.maddeleri ile 13.03.1972 gün ve 7/4 sayılı, 28.11.1997 gün ve 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları göz önünde tutularak, Kanunun 9/2.maddesinde belirtilen bilirkişi kurulu aracılığıyla, keşif yapılarak açıklanan kural ve yöntemler doğrultusunda kıyı kenar çizgisi oluşturulmalıdır. Mahkeme aracılığıyla bu çalışma yapılırken, varsa idarenin önceden kıyı kenar çizgisi oluşturmak için yaptığı saptamalar ve bu konuda kurulan komisyonun çalışmalarının ortaya çıkardığı bilimsel değerlerin bulunduğu da göz ardı edilmemelidir.

İdarenin kıyı kenar çizgisi çalışmalarında, o yere ilişkin kamu görevlilerince önceden oluşturulmuş komisyon çalışmalarını içerir kayıt ve belgeler getirtilmeli, bunlardaki verilerle, mahkemece kıyı kenar çizgisi oluşturmak için bilirkişilerce yapılan çalışmalarda elde edilen veri ve bulguların örtüşmemesi durumunda, bunun nedenleri hakkında bilirkişilerden bilimsel gerekçelere ve maddi bulgulara dayalı, doyurucu ve denetime açık ek rapor alınmalıdır. Başka bir anlatımla, eldeki uyuşmazlıkta idari saptamalardan takdiri delil olarak yararlanılması zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.06.2003 gün ve 97/110 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Yapılacak bu araştırmalarla, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisinin hangi tarafında kaldığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra, oluşacak durum, dosya içeriği, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan diğer tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek, uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; Mahkemece 05.03.2015 havale tarihli jeoloji mühendisi ve 02.03.2015 tarihli teknik bilirkişi tarafından düzenlen bilirkişi raporları esas alınarak hüküm kurulmuştur. Söz konusu raporlar incelendiğinde; kıyı kenar çizgisinin tespitine yönelik bir araştırma yapılmadığı, sadece Bakanlık tarafından onaylanan 5.5.2014 tarihli kıyı kenar çizgisinin dava konusu taşınmaza uygulanması suretiyle kıyı kenar çizgisinin ve buna göre taşınmazın durumunun belirlendiği anlaşılmaktadır. Dosya arasında mevcut Yalova Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 29.12.2014 tarihli cevabi yazısında, 05.05.2014 tarihinde onaylanan kıyı kenar çizgisine ilişkin paftaların 27.06.2014 tarihinde askıya çıkarıldığı, 31.07.2014 tarihinde askıdan indirildiği ve itiraz olmadığından kesinleştiğinin bildirildiği görülmüştür. Bu durumda; ilgililere bizzat bildirim yapılmadığı için kıyı-kenar çizgisinin kesinleşmediği ve bağlayıcılık niteliği kazanmadığı açıktır. O halde, yukarıdaki açıklamalar ışığında bilirkişi heyetince kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi gerekirken, bağlayıcılık niteliği taşımayan ve delil olarak istifade edilmesi gereken, idare tarafından daha önce belirlenmiş kıyı-kenar çizgisi esas alınarak düzenlenen bilirkişi raporunun yeterli bulunması ve rapora dayanılarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Hal böyle olunca; Mahkemece yapılacak iş; 3 kişilik jeolog ya da jeomorfolg, 1 harita mühendisi ve 1 ziraat mühendisinden oluşacak bilirkişi kurulu eliyle, dava konusu taşınmazda yeniden keşif yapılması, taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açılarak bu çukurlardan alınan verilerin incelenmesi, açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi ve topoğrafik memleket haritalarından da yararlanılarak kıyı kenar çizgisinin tespit edilmesi, keşfen tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile Bakanlık tarafından onaylanan kıyı kenar çizgisinin fen bilirkişi tarafından kroki üzerinde gösterilmesi farklılık olursa sebebinin açıklattırılması, dava konusu taşınmazın tamamen veya kısmen kıyı kenar çizgisi içinde kalıp kalmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; HMK’nun 26.maddesinde (HUMK’nun 74.m.) yazılı taleple bağlılık kuralı gereğince dava konusu taşınmazın 118,73 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde talepten fazlasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; HMK’nun 26.maddesinde (HUMK’nun 74.m.) yazılı taleple bağlılık kuralı gereğince dava konusu taşınmazın 118,73 m2'lik kısmının tapu kaydının iptali ile kıyı olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde talepten fazlasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34571, Karar No: 2016/14376, Tarih: 20.06.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/34571 E.  ,  2016/14376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına, sanığın koruma ve tedavi altına alınmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında akıl hastası olup olmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, tıp fakültesi psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporu aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken,..... Adlı Tıp Anabilim Dalı Başkanlığından biri psikiyatri, diğeri adli tıp uzmanı iki hekim tarafından düzenlenen 12.05.2014 tarihli rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18294, Karar No: 2015/29139, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18294 E.  ,  2015/29139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/19243

MAHKEMESİ : Kırşehir(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/381 (E) ve 2013/633 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 04.05.2005 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak aynen infaza dair 05.11.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22395, Karar No: 2014/23879, Tarih: 03.07.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22395 E.  ,  2014/23879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/287796

MAHKEMESİ : Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2006/478 (E) ve 2010/286 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma, cinsel taciz

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mesaj tespit tutanakları içeriğine göre, sanığın, ''2 ölüm var biri Haney'e biri ben bu olayı ancak o düzeltir'', ''babana anana sülanene söyle bunları ben ölürsem o da ölecek bana ne olursa ona da aynısı olacak çok mutluyum'', ''ben sürekli seni gözetleyen biriyim, ya güzelliğin ya da kötülüğün huzurun için iyi düşün'', ''ya istiklal ya ölüm'' biçiminde gönderdiği mesajların, TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu ve bu suçun kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı, dolayısıyla ayrıca tehdit suçundan da hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, ''sanığın tehdit kastı ile hareket etmediği, eylemin kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret ve cinsel taciz kapsamında kaldığı'' şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle anılan suçlardan düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.