muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9236, Karar No: 2012/12768, Tarih: 28.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9236 E.  ,  2012/12768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :1043-286

Dava, 5335 sayılı Yasanın 30. maddesi uyarınca yersiz ödendiği belirtilen aylıklar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5277 sayılı Kanunun 25 ve 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddeleridir. 5277 sayılı Bütçe Kanunu 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 25’inci maddesinin (f) fıkrası; “...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 01.01.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz...” hükmünü içermektedir.

Anılan hükmün Anayasaya aykırılığı iddiası ve iptali istemiyle dava açılmış, ancak kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına dair Anayasanın 161’inci maddesi gözetilerek, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29’uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25’inci maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105’inci maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30’uncu maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır. (HGK; 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K.).

Davaya konu somut olayda; davalının 01.01.1994 tarihinden bu yana davalı ... (devredilen SSK) dan yaşlılık aylığı almakta olduğu ve 30.4.1998 tarihinden itibaren Emekli Sandığına tabi kadrolu öğretmen olarak çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, 01.01.2005 tarihinden 23.12.2009 tarihine kadar ki dönemde ödenen yaşlılık aylığı miktarı tespit edilerek, bu miktar yönünden Kurumun istirdat hakkının bulunduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, çalışan emekliye açık bir seçim hakkı tanınmadan resen aylığının kesilmesinin anayasal bir hak olan sosyal güvenlik hakkının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/456, Karar No: 2018/2885, Tarih: 04.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/456 E.  ,  2018/2885 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar... Ltd. Şti. vs. ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.07.2015 gün ve 2014/412-2015/573 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının davalı iş sahibinden tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizin 18.09.2017 tarihli geri çevirme kararı kısmen ikmâl edilmemiş olup,

1-Dosya içerisinde ...; ..., ..., ... ilçeleri ile köy yollarında sathi yama ve sanat yapıları yapım işine dair idari şartname, sözleşme tasarısı, özel teknik şartnamenin yer almadığı anlaşılmakla, teminlerinin sağlanarak dosya arasına alınması,

2-Taraflar arasında imzalandığı belirtilen ..., ..., ..., ... ilçeleri ile köy yollarında sathi yama ve sanat yapım işine dair idari şartname, sözleşme tasarısı, özel teknik şartnamenin dosya içerisinde yer almadığı anlaşılmakla, teminlerinin sağlanarak dosya arasına alınması ve

3-Taraflar arasında imzalandığı belirtilen ... ilçesi ... köyü ... ... - ... arası bağlantı yolu yol üst yapım işine dair sözleşme ve varsa idari yazışmaları da içerir eklerinin ve kesin hakediş belgesinin temin edilerek incelenmek üzere dosyaya alınması, mahkeme kalemince geri çevirme kararlarının yerine getirilmesinde, gerekli özenin gösterilerek ve kalem personelinin dikkati çekilerek dosyanın Dairemize gönderilmesi için ikinci kez mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2533, Karar No: 2012/3045, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/2533 E.  ,  2012/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Dava, kadastro harici dere yatağı olarak bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın yol olduğu iddiası ile yol olarak bırakılması isteğine ilişkindir. Tapu kaydına dayanılmamıştır. Davanın açıklanan bu niteliğine göre Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı ile kabul edilen Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay 8.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5087, Karar No: 2009/6880, Tarih: 02.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5087 E.  ,  2009/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.01.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Tüzel Kişiliği, Sandıklı Mahallesi 542 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yüzyılı aşkın zamandır köyün yaylası olarak kullanıldığını, ancak 1996 yılında yapılan kadastro tesbitinden sonra Hazine adına ham toprak vasfı ile tescil edildiği, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temsilcisi temyiz etmiştir.

Dosya içinde mevcut bilgiler ve keşif sırasında dinlenen komşu köylerde yaşayan yerel bilirkişiler beyanına göre; davacı köy halkının dava konusu taşınmazı uzun yıllardır yayla olarak kullandıkları, çadır kurarak hayvancılık ve arıcılık yaptıkları, davacı köy halkının burayı hiç terketmediği, kadimden beri dava konusu yerin yayla olarak kullanıldığı, öncesinde ... Köyünün bir mahallesi iken davacı köy tarafından kullanıldığı, daha sonra davacı köyün ayrılarak ayrı köy tüzel kişiliği olduktan sonrada taşınmazı yayla olarak kullanmaya devam ettikleri anlaşılmıştır. Yine yargılama sırasında dinlenen tutanak bilirkişisi, köy halkının dava konusu yeri kadimden beri yayla olarak kullandığını, ilkbahar ile sonbahar arasında yayla da oturulduğunu, köyün yaylası olan bu yerle ilgili tutanağın taşınmaz başına gelinmeden düzenlendiğini ve görmeden imzaladığını beyan etmiştir. Davacı tanıkları da

yerel bilirkişilerin ve tutanak bilirkişisinin beyanlarını doğrular şekilde beyanda bulunarak dava konusu yerin kadimden beri davacı köyün yaylası olduğunu ve hiçbir zaman terkedilmediğini bildirmişlerdir. Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının yayla iddiasını ispatladığı anlaşılmış olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile ret kararı verilmesi yanlış olmuş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/872, Karar No: 2019/3075, Tarih: 23.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/872 E.  ,  2019/3075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... Gazetecilik San. ve Tic. AŞ adına ....ve .... aleyhine 25/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın ... yönünden reddine, diğer davalı yönünden KHK kapsamında dava şartı yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 11/09/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 23/05/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına yapılan saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

İfade özgürlüğü sadece lehte olan veya muhalif sayılmayan ya da ilgilenmeye değer görülen haber veya fikirler için değil, aynı zamanda muhalif olan, çarpıcı gelen veya rahatsız eden haber ve fikirler için de uygulanmalıdır. Bunlar çoğulculuğun hoşgörünün ve açık fikirliğinin gerekçeleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz kuralıdır. Bu özgürlükler sayesinde halka siyasetçilerin düşünce ve davranışlarını tanıma ve onlar hakkında fikir sahibi olma imkanı verilir. O halde siyayetçiye yönelik eleştirilerin kabul edilebilir sınırları özel bir şahsa yönelik eleştiri sınırına göre daha geniştir. Siyasal partiler ve siyasetçiler diğer şahıslardan farklı olarak daha geniş hoşgörü göstermek zorundadır.

AİHS'nın 10.maddesi bütün bireylerin itibarının korunmasına imkan verir. Bu koruma pek tabidir ki siyasetçileri de kapsar. Hatta siyasetçilerin şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zamanı da içine alır. Ancak bu gibi durumlarda söz konusu korumanın gerekleri, siyasi meseleleri açık biçimde tartışmanın yararıyla bağlantılı olarak tartılmalıdır.

AİHS'nın 10.maddesi bütün bireylerin itibarının korunmasına imkan verir. Bu koruma pek tabidir ki siyasetçileri de kapsar. Hatta siyasetçilerin şahsi sıfatları dışında hareket ettikleri zamanı da içine alır. Ancak bu gibi durumlarda söz konusu korumanın gerekleri, siyasi meseleleri açık biçimde tartışmanın yararıyla bağlantılı olarak tartılmalıdır.

Dava konusu yayında, davalı ... Taraf gazetesinin 04/01/2012 tarihli nüshasında "Devlet yardakçılığı ve Ahlak" başlıklı yazısında; davacının "Devletin yardakçılığına" soyunduğunu "35 çocuğu emriyle öldürttüğünü, Türkü, Kürtten üstün gördüğünü" belirterek davacının kişilik değerlerinden olan şeref ve haysiyetine saldırıda bulunmuştur. Öyle ki, Türkiye-Irak sınırında yoğun terör olaylarının yaşandığı bir bölgede kaçakçılık yapan ve yasa dışı yollarla sınırdan geçen kişilere güvenlik güçlerinin müdahale etmesi sonucu meydana geldiği iddia edilen ölüm olaylarının, doğrudan davacının Başbakan sıfatıyla emir vermesi ile oluştuğunu belirterek, davacının bu olaylardan doğrudan sorumlu olduğunu ifade etmiştir. Terörün yoğun olarak yaşandığı hudut bölgesinde izinsiz yapılan toplu sınır ihlalinde vahim sonuçların doğması olağandır. Davalı yazar, olaya neden olan sınır ihlalinin sonuçlarını doğrudan davacıya yüklemeye çalışmış, bunu yaparken de eleştiri sınırlarını aşmıştır. Keza, davacının Başbakan olarak görev yapmasına ve Devletin bütün idari kurumlarını denetleme ve kontrol etme yetkisi olmasına rağmen devlet yardakçılığı yaptığını, halkı Kürt ve Türk diye ikiye böldüğünü, vatandaşlara tehdit ve hakarette bulunduğunu iddia ederek anlatılan konunun bütünlüğünde özle biçim arasındaki dengeyi bozmuş, eleştiri sınırlarını aşmış ve davacının kişilik değerlerine ağır biçimde saldırıda bulunmuştur. TBK 58. maddesindeki manevi tazminat koşulları davacı yararına oluşmuş olup, davacı lehine uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerektiği görüş ve düşüncesiyle değerli çoğunluğun onama yönünde oluşan görüşüne katılmıyoruz.23/05/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/7258, Karar No: 2015/12675, Tarih: 31.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7258 E.  ,  2015/12675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili,davacı işçinin, davalı şirketin işyerinde 24.10.2011 tarihinden itibaren Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak çalıştığını, 15.11.2013 tarihinde davacı işçinin iş sözleşmesinin sona erdirildiğinin bildirildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin “sadakat borcuna aykırı davranışta bulunması” gerekçe gösterilerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-e bendine istinaden bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, fesih bildiriminde davacı işçiye isnat edilen eylemlerin doğru olmadığını, bu eylemlerin tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan bir işçi tarafından gerçekleştirilmesinin de mümkün olmadığını, davacı işçinin görevinin ilaç satışı olmadığını, davacı işçinin davalı şirkette bölge müdürü olarak görev yaptığını, davacı işçinin görev bölgesinde olsa dahi, hangi eczanenin hangi ilaçtan kaç kutu aldığını bilmek, sormak, takip etmek gibi bir yetkisi olmadığını, satış rakamlarını kontrol etmenin tamamen işverenin tekelinde olduğunu, davacı işçinin ... şirketine ulaşmasının, verilerine etki etmesinin mümkün olmadığını, prim tahakkukunda bulanmanın tamamen işverenin tekelinde olduğunu, bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracılara para vermek suretiyle ... verilerinde oynama yaptığının iddia edildiğini ve varsayıma göre davacı işçinin iş sözleşmesinin sona erdirildiğini,üçer aylık dönemler için bölgelere göre satış hedefi belirlendiğini, satış hedefinin gerçekleşesi halinde o bölge çalışanlarına tamamen firma kriterlerine göre prim ödemesi yapıldığını, davalı şirketin satış kotasını belirleyen, satış rakamlarını kontrol eden ve sonuca göre prim tahakkuk ettiren davalı şirketin üst düzey yönetim kadroları olduğunu, davalı şirket tarafından 2013 Kasım ayında tüm Türkiye’de çalışan 350 tıbbi tanıtım temsilcisinin ve 40 bölge müdürünün iş sözleşmesini aynı iddialarla sona erdirildiğini, Türkiye’nin farklı illerinde çalışan 350’den fazla tıbbi tanıtım temsilcisinin aracılar vasıtasıyla ... verilerine müdahale etmesinin imkansız olduğunu, fakat davalı şirkette çalışan satış müdürleri, tanıtım müdürleri ve direktörlerin toplamda 21 kişi olup, tüm Türkiye’den ve ilaç satışından sorumlu olduğunu ve bunların Türkiye’deki tüm ilaç satışına göre prim aldıklarını, satış müdürleri, tanıtım müdürleri ve direktörler hakkında herhangi bir araştırma yapılmadan sadece tıbbı tanıtım temsilcilerinin haksız prim kazancı aldığı iddiasıyla iş sözleşmesinin sona erdirilmesinin geçerli ve haklı bir neden olmadığını, Boş Bölge-Brick’lerde dahi .../depo çıkışı tutarsızlığının davalı şirketçe yapılan isnatların haksız olduğunu gösterdiğini, ayrıca ... verilerinde yer almayan ilaç deposu çıkışlarının olduğunu iddia ederek fesih işleminin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin ilaç tanıtım ve satış işlemlerini Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak adlandırılan çalışanlar aracılığı ile gerçekleştirdiğini, bölge müdürlerine bağlı olarak çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tanıtımından sorumlu oldukları ilaçların aynı zamanda satışının baz alındığı bir hesaplama ile prime hak kazandıklarını, davacı işçinin de davalı şirkette tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sabit ücret artı prim sistemi kapsamında çalıştığını, davalı şirketin de birçok ilaç firması gibi prime esas sayısal verilerin tespiti için uluslararası ... isimli şirketten hizmet aldığını, davacı işçinin de tabi olduğu prim sistemi çerçevesinde dönemsel bazda gerçekleştirilmesi istenen hedeflerin bireysel ... kutu hedefi (%60), Bireysel ... Pazar payı hedefi (%40) ve Bölgesel ... kutu hedefi (Bonus) olmak üzere 3 grupta toplandığını, bu hedeflerin birbirinden bağımsız nitelikte sayısal hedefler olduğunu ve satıştaki başarıyla birebir ilintili olduğunu, prim sistemine göre bir yılın dört döneme bölündüğünü ve prim hak edişlerinin Mayıs-Ağustos-Kasım-Şubat aylarına ilişkin ücret bordrolarında tahakkuk ettirildiğini, prim uygulamasından bağımsız olarak market indeks oranı %85’in altında olan çalışanların da performans takibi sürecine alındığını, ilaç firmalarının gelen siparişler üzerine ilaçlarını depolara sattığını, tıbbi tanıtım mümessillerinin de sorumlu oldukları ilaçların tanıtımlarını görev alanındaki bölgede yer alan doktor ve eczanelere yapmak suretiyle depolardaki ilaçların eczaneler tarafından tercihen alınmasını yani depolardan eczanelere satılmasını sağlamak olduğunu, depoların da eczanelerden gelen siparişler ile sağlanan satış bilgilerini ... ile imzaladıkları anlaşma gereğince ... isimli firmaya aktardıklarını, ... firmasının da depolardan gelen bilgileri ilaç firmaları ile paylaştığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumluğundaki ilaçların depolardan eczanelere çıkış miktarı ile prime esas alınan miktarı gösteren ... verilerinin aynı olması gerektiğini, ... çıkış miktarının depo çıkış-satış miktarından fazla olmasının satılmamış bir ilacın satılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, tanıtım temsilcileri ve bölge müdürleri tarafından ... verilerinin haftalık olarak takip edildiğini, davalı şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin sorumlu olduğu ilaçların prime esas ... çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve sonrasında yapılan ön araştırmalar sırasında 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas ..

... verilerinin haftalık olarak takip edildiğini, davalı şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin sorumlu olduğu ilaçların prime esas ... çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve sonrasında yapılan ön araştırmalar sırasında 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas ... çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazandıkları yönünde ihbarlar alınması hatta ilk aşamada sözel olarak bazı tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından itiraf edilmesi üzerine konunun detaylı araştırılması için bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, komisyonun soruşturma konusu dönemi üç ayrı rapor hazırladığını, ilk dönem raporunun 13.11.2013 tarihinde hazırlandığını, bu süreçte depolardan satış verilerini alan ... adlı şirketten de sözlü ve yazılı bilgi talep edildiğini, şirket tarafından rakamların 7 depoda farklılık gösterdiğinin bildirildiğini, yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda içinde davacı işçinin de bulunduğu 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış artışı oluşturduğu, haksız prim elde ettikleri ve/veya performans takip sürecine girmemek için gerekli olan asgari %85’lik market indekse ulaştıklarının tespit edildiğini, soruşturma komisyonu tarafından hazırlanan raporda bazı çalışanların bu işi para karşılığında organize eden aracı-komisyoncu konumunda olduğu konusunda soruşturma komisyonunda güçlü ve yoğun şüphe hasıl olduğu tespitine yer verildiğini, 19.11.2013 tarihinde ikinci ve 26.11.2013 tarihinde de üçüncü komisyon raporunun hazırlandığını, davacı işçinin iş sözleşmesinin de İş Kanununu 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davalı şirket tarafından yürütülen sanal satış soruşturması çerçevesinde farklı dönemler bakımından hazırlanan 13.11.2013, 19.11.2013 ve 26.11

.11.2013 tarihinde ikinci ve 26.11.2013 tarihinde de üçüncü komisyon raporunun hazırlandığını, davacı işçinin iş sözleşmesinin de İş Kanununu 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davalı şirket tarafından yürütülen sanal satış soruşturması çerçevesinde farklı dönemler bakımından hazırlanan 13.11.2013, 19.11.2013 ve 26.11.2013 tarihli soruşturma raporlarına istinaden toplam 267 kişinin iş sözleşmesinin haklı nedenle sona erdirildiğini, davacı işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan ve sadakat yükümlülüğüne aykırılığın somut tezahürü olan davranışı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bir an için haklı neden teşkil edecek boyutta olmadığı düşünülse bile objektif nedenlere dayanan yoğun ve güçlü şüphenin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve geçerli neden sayılması gerektiğini, soruşturmaya ve nihayetinde davaya konu olaylarla ilgili davalı şirket tarafından Cumhuriyet Savcılığı nezdinde ihbaren suç duyurusunda bulunulması yönünde gerekli işlemlerin yürütüldüğünü, davacı işçinin dahil olduğu sanal satış soruşturmasına konu raporun tamamlanarak davalı şirketin feshe yetkili makama teslim edildiğini ve alınan onay doğrultusunda iş sözleşmesinin feshedildiğini, dolayısı ile 6 günlük süreye uygun fesih gerçekleştiğini savunarak haksız davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.