muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1602, Karar No: 2015/2635, Tarih: 18.11.2015

Buna karşın, süresi sona eren alt işverence işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde, yapılan fesih bildirimi ile iş ilişkisi sona ereceğinden, işçinin daha sonra yeni alt işveren yanındaki çalışmaları yeni bir iş sözleşmesi niteliğindedir. Bu durumda feshe bağlı hakların talep koşulları gerçekleşeceğinden, feshin niteliğine göre hak kazanma durumunun değerlendirilmesi gerekecektir.

Yukarıda açıklanan ilkelerin ışığında somut olayın irdelenmesinde, davacının, 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasında davalılardan Kattenbeck Temizlik Hiz. Teks. San. ve Tic. A.Ş. işçisi olarak; 01.08.2007-02.06.2008 tarihleri arasında ise, dava dışı Ay-Tem Temizlik Hiz. Ltd. Şti. işçisi olarak davalılardan İETT bünyesinde çalıştığı ve buradaki iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra 03.06.2008 tarihinde İETT bünyesinde çalışmasını ihaleyi alan yeni bir şirket nezdinde sürdürdüğü sabittir. Bu ikinci çalışma dönemiyle ilgili olarak davacının, temizlik işini ihale ile alan dava dışı şirkette çalışmaya ara vermeden devam ettiği, işçiye karşı işverence bir fesih bildirimi yapılmadığı hususları gözetildiğinde, davacının çalıştığı işyerinin dava dışı şirkete devrinin 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında işyeri devri niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Sosyal Güvenlik Kurumuna yapılan çıkış bildirimi de alt işverenin kurumsal açıdan yaptığı olağan bir işlemdir. Bu nedenle devri ortadan kaldırmaz. Dolayısıyla, davacının ikinci çalışma dönemiyle ilgili iş sözleşmesi ihaleyi alan yeni alt işveren nezdinde devam ettiğinden, 01.08.2007-02.06.2008 tarihleri arasındaki çalışmadan dolayı da feshe bağlı işçilik alacaklardan olan ihbar tazminatı alacağına hükmedilmesi hatalıdır. Zira, Mahkeme kararının gerekçesinde her ne kadar 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasındaki çalışmanın son bulması sebebiyle tazminat ödenmesi gerektiği sonucuna varılmış ve bu varılan sonuç dosya kapsamı itibariyle doğru bir sonuç ise de, bilirkişi raporundaki hesaplama 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasındaki 1 ay ile 01.08.2007-02.06.2008 tarihleri arasındaki 10 ay 1 günlük süre toplamı olan 11 ay 1 gün esas alınarak dört haftalık ihbar tazminatı hesabına dayanmakta olup, Mahkemece de bu hesaplama dikkate alınarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu durumda, davacının sadece 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasındaki çalışmasından dolayı iki haftalık ihbar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, fazla ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

Diğer işçilik alacaklarında ise, davacının, 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasında davalılardan Kattenbeck Temizlik Hiz. Teks. San. ve Tic. A.Ş. işçisi olarak çalıştığı gözönünde tutulduğunda, anılan şirketin sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınmaksızın hüküm kurulması da isabetsizdir.

Diğer işçilik alacaklarında ise, davacının, 01.09.2002-01.10.2002 tarihleri arasında davalılardan Kattenbeck Temizlik Hiz. Teks. San. ve Tic. A.Ş. işçisi olarak çalıştığı gözönünde tutulduğunda, anılan şirketin sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınmaksızın hüküm kurulması da isabetsizdir.

O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harçlarının yatıranlara geri verilmesine, 18.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/189, Karar No: 2022/1562, Tarih: 22.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/189 E.  ,  2022/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

1. Taraflar arasında birleştirilerek görülen “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... Kadastro Mahkemesince davacı ...’in davasının kabulüne, diğer davacılar ... ve ...’in davasının reddine ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı ... vekili ile davalı ... İdaresi ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Davada Davacı İstemi:

4. Davacı ... vekili ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 03.11.2004 havale tarihli dava dilekçesinde; ... ilçesi ... köyünde bulunan ve doğusu: ..., batısı: ..., güneyi: ... taşınmazları ve kuzeyi: su kanalı ile çevrili yaklaşık 5000 m2 yüzölçümündeki taşınmazı 20 yıldan uzun bir süredir atalarından devir almak suretiyle aralıksız, çekişmesiz ve malik sıfatıyla kullanan zilyetlerinden devraldığını ileri sürerek taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Asıl Davada Davalı Cevabı:

5. Davalı ... idaresi vekili; orman tahdit haritası getirtilerek yapılacak keşif ile taşınmazın ormanla ilişiğinin saptanacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

6. Davalı Hazine vekili; davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, sınırdaki orman ve dere yatağına tecavüz olup olmadığının araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı ... Tüzel Kişiliği; usulüne uygun tebligata rağmen cevap dilekçesi sunmadığı gibi duruşmaları da takip etmemiştir.

Birleştirilen 2009/1691 Esas Sayılı Davada Davacı İstemi:

8. Davacı ... vekili ... Kadastro Mahkemesine sunduğu 26.01.2009 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin tapu kayıtlarına güvenerek tapunun ... köyü, ... ve ... olan sınırı krokide yer alan bu yerin 17/3840 payını ...’den 18.06.1989 tarihinde satın aldığını, müvekkilinin görevi gereği şehir dışında olduğundan kadastro çalışmalarından haberdar olamadığını, müvekkiline ait yerin 317 ada 30 ve 33 sayılı parseller olarak davalı ... (davalı olarak ... gösterilmiştir) adına tespit gördüğünü ileri sürerek kadastro tutanaklarının iptali ile anılan taşınmazların müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen 2009/1691 Esas Sayılı Davada Davalı Cevabı:

9. Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Birleştirilen 2009/1583 Esas Sayılı Davada Davacı İstemi:

Birleştirilen 2009/1691 Esas Sayılı Davada Davalı Cevabı:

9. Davalı ...; davaya cevap vermemiştir.

Birleştirilen 2009/1583 Esas Sayılı Davada Davacı İstemi:

10. Davacı ... vekili ... Kadastro Mahkemesine sunduğu 28.01.2009 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin, dava konusu 317 ada 30 sayılı parselde sınırlandırılan 4.720 m2’lik taşınmazın 1000 m2’sini ...’den satın aldığını, dava konusu taşınmazın ilk geldisi 1290 tarih, defter 9, varak 18 ve 19 ile gitti kayıtları kapsamında kaldığını, çiftlik tapu kayıtlarının düzenli tedavül gördüğünü ve geçerli olduğunu, zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığını ileri sürerek davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptaline, 1000 m2’nin ayrı bir parsel numarası altında müvekkili adına tesciline, davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen 2009/1583 Esas Sayılı Davada Davalı Cevabı:

11. Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

12. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.07.2007 tarihli ve 2004/418 E., 2007/305 K. sayılı kararı ile; dava konusu edilen taşınmazın kadimden beri tarla olarak kullanıldığı, davacı ...’in eklemeli zilyetlik süresinin 20 yılı aştığı, taşınmazın orman ve mera ile ilgisinin bulunmadığı, sit alanı olmadığı, devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olmadığı, davacı ve önceki zilyetler tarafından imar ve ihya edilerek uzun yıllardır tarla olarak malik sıfatıyla kullanıldığı, Türk Medeni Kanunu’nun 713. maddesi gereğince davacı zilyet adına tescile karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 03.08.2006 tarihli fen bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilen 5274,30 m2 büyüklüğündeki taşınmazın davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

13. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

14. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 21.02.2008 tarihli ve 2008/422 E., 2008/963 K. sayılı kararı ile yerel mahkeme kararı onanmış ise de davalı Hazine vekilinin süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunması üzerine, Özel Dairenin 27.05.2008 tarihli ve 2008/2609 E., 2008/2871 K. sayılı kararı ile; ‘’Davacı tarafından Hazine, Orman Genel Müdürlüğü ve ... köyü tüzel kişiliği aleyhine açılan tescil davasının kabulüne ilişkin hüküm davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine Dairece onanmıştı. Davalı Hazine vekili, süresinde vermiş olduğu karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulmasını istemiştir.

Davacı, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tescil isteğinde bulunmuştur. Yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu taşınmazın dava tarihinden geriye doğru 20 yıldan fazla süre ile kültür arazisi olarak davacı tarafından kullanıldığını, ormancı bilirkişi 1967 yılında kesinleşmiş orman sınırlandırma hattının dışında orman sayılmayan yerlerden, ziraatçi uzman bilirkişi Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerle ilgisi bulunmayan 1. sınıf kültür arazisi niteliğinde olduğunu açıklaması üzerine mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Özetlenen delillere göre dava konusu taşınmazın kazanıldığı sonucu ortaya çıkmakta ise de, inşaat mühendisi ... tarafından düzenlenen 20.7.2007 günlü ve ormancı bilirkişinin raporuna ekli dava konusu yerin çekilen resimlerindeki belirlemelere göre bu yerin henüz yeni sürüldüğü, kültür arazisi niteliğinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Çekilen resimler yerel bilirkişi, tanık sözleri ve uzman bilirkişi raporlarındaki açıklamaları tekzip etmektedir. Bir yerin zilyetlikle kazanılabilmesi için öncelikle taşınmazın niteliği itibariyle kazanılmaya elverişli yerlerden olması gerekir. Taşınmazın bulunduğu ... köyünde kadastro çalışmalarının yapılıp yapılmadığı birkaç kez sorulmuş, verilen cevaplar taşınmazın bulunduğu yerden kadastro geçip geçmediğini göstermekten uzaktır. Tüm bu açıklamalar gözönünde tutularak taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmaları yapılıp yapılmadığı, kısmi kadastro çalışmaları yapılmış ise buna ait paftaların getirtilmesi, bunlara göre taşınmaz kadastro gören bir yer ise kadastro çalışmalarının hangi tarihte geçtiğinin belirlenmesi, ayrıca dava tarihinden önceki zilyetliğin süreci ve niteliğinin belirlenmesi bakımından dava tarihinden geriye doğru 20 yıl ve daha önce çekilmiş hava fotoğrafları ve topoğrafik haritaların bulundukları yerlerden getirtilerek yerel, teknik, ziraatçi ve harita mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu marifetiyle dava konusu taşınmaza uygulanması, tüm bu belge ve uygulamalara göre dava konusu taşınmazın dava tarihine kadar 20 yıl ve daha fazla süre ile kültür arazisi olarak tasarruf edilen bir yer olup olmadığının belirlenmesi, tespit dışı bırakılan bir yer ise, paftasında gösterildiği tarihten itibaren kazanma süresinin geçip geçmediğinin düşünülmesi, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.’’ gerekçesiyle davalı Hazine vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

15. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen kararın Özel Dairece bozulmasından sonra, davaya konu parsel hakkında kadastro tutanağı düzenlenmiş olması nedeniyle 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 5. ve 27. maddeleri gereğince görevsizlik kararı ile dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır.

İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı:

16. ... Kadastro Mahkemesinin 12.04.2010 tarihli ve 2009/651 E., 2010/312 K. sayılı kararı ile; davacı ...’ın dava konusu taşınmazı satın aldığını iddia ettiği ...’nin mirasbırakanı ...’a isabet ettiği bildirilen çiftliklerin paylaşma işleminin 21 Haziran 1885 (1301 H.) tarihli başvuruya rağmen başvuru ile ilgili belgeler bekletilerek 25 yıl sonra 21 Ağustos 1910 (1326 H.) tarihinde yapıldığı, 26 Temmuz 1291 tarihinde yürürlüğe giren Nizamname hükümlerine göre bu tarihten sonra vakıflarla ilgili olarak her türlü kayıt ve belgelerin tapu idarelerine devredildiği, her türlü tasarruf işlemlerinin devrin yapıldığı tapu idarelerince yapılması gerektiği, miras paylaşımının 1301 tarihinde yapılması nedeni ile tapu maliki ...nin en geç bu tarihte öldüğünün kabulünün zorunlu olduğu, 1326 tarihine kadar tapu intikalinin yaptırılmayarak beklenildiği ve 1326 tarihinde Liva Meclisinde yaptırıldığı, 26 Temmuz 1291 tarihli Nizamname gereği tapu idaresi önünde yapılması gerekirken neden 25 yıl sonra liva meclisinde yaptırıldığının anlaşılamadığı, davacıların dayandıkları bütün tapu kayıtlarının bu kayda dayanan ve bu kayıttan tedavül gören tapu kayıtları olduğu, işlem tarihi itibarı ile uyulması gereken yasal prosedüre uyulmayarak intikal yapılmasının ve bu intikal için de 25 yıl beklenilmesinin tapunun hukukî kıymetinin kalmadığını gösterdiği, yapıldığı tarihte meri olan yasanın ya da mevzuatın öngördüğü maddi ya da şekli şartları taşımayan işlemlerin hukukî sonuç doğurmasının mümkün olmadığı, bu durumda tapu kaydının dava konusu taşınmaz bakımından hukukî kıymetini kaybettiği; davacı ...’ın (bayisi ..

...’ın (bayisi ... ailesi) tutunduğu tapu kaydının gayri sabit sınırlı olup, dayanılan kayıtlardaki hudutların arazinin tamamının etrafını kapatır şekilde çevrelememesi, bazı hudutların nokta hudutlar olması, hudutların birbirleri ile düz hatlarla birleştirilmesi sonucu oluşan geometrik şekil içerisinde kullanılmayan ve kullanılması mümkün olmayan deniz, dere, dağ, ırmak, tepe, orman, kayalık-taşlık alan gibi yerlerin bulunması karşısında dış hat ya da sınır olarak belirlenen geometrik şeklin tarafları bağlayıcı addedilmesinin olanaksız olduğu, dayanılan tapu kaydının bu nedenle sınırları itibarı ile geçerli sayılmasının mümkün olmadığı; tapu kaydında sabit kabul edilebilecek bir sınır olmadığı için kayıtta yazılı miktarın nereden ölçüleceğini tespit etmenin mümkün olmadığı, kadastro çalışması sırasında tespit gören ve özel mülkiyete konu olabilecek nitelikte olan arazilerin çevresi dağ, tepe, orman, taşlık kayalık ve benzeri arazilerle çevrili küçük sayılabilecek alanlardan oluştuğu, sınırların birleştirilmesi ile oluşan geometrik şeklin içinde kalan arazi yapısı içerisinde miktar itibarı ile uygulama yaparak davacının tutunduğu tapu kapsamında taşınmaz belirlenemeyeceği, tapu kaydının miktarı itibarı ile de araziye uygulanmasının mümkün olmadığı, bu açıdan da tapu kaydının hukukî sonuç doğurmasının mümkün olmadığı; 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 20/B maddesi uyarınca harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar mahalline uygulanabiliyor ve bu sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılıyor ise kayıt ve belgelerde gösterilen sınırlar esas alınarak tespit yapılacağı, davacı ...’ın (bayisi ... ailesi) ise davalı tarafın taşınmazı kendisine teb’an ve kiracı sıfatıyla kullandığını kanıtlayamadığı, eski tapu kaydının davacı (bayisi ... ailesi) zilyetliği ile birleşmediği, mülkiyet iktisabı için zilyetliğinin bulunmadığı; kaldı ki, dayanılan tapu kayıtlarının miktar itibarı ile geçerli olduğu varsayılsa bile tapu kaydında yazılı taşınmaz miktarı, tapu kaydında malik görünen kişi sayısı, kaydın oluşturulduğu ve tedavül gördüğü zamanın tarımsal üretim metot ve tekniği, toprak işlemenin hayvan ve insan gücü ile yapılması, bir insanın da işleyeceği alanın çok kısıtlı olması hususları nazara alındığında ... ailesi ve mirasbırakanlarının tapu kaydında belirtilen miktarı işlemelerinin mümkün olmadığı, eski tapu kayıtlarına tutunanların işçi tutarak, araç gereç temin ederek vb

... ailesi ve mirasbırakanlarının tapu kaydında belirtilen miktarı işlemelerinin mümkün olmadığı, eski tapu kayıtlarına tutunanların işçi tutarak, araç gereç temin ederek vb. yollardan kayıtta yazılı miktarı işlediklerini de kanıtlayamadıkları, bu boyutta bir arazinin kiracılara verme usulü ile işlenmesi hâlinde bu durumun yöre halkının gözünden kaçmasının, şahit olan insan bulunamamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, tapuda malik görünenlerin davaya konu taşınmaza hiçbir zaman zilyet olmadıkları sabit olduğu için lehlerine tapunun hüküm doğurmasının mümkün olmadığı; hukukî değerini yitiren tapu kayıtlarının tedavül görmesi neticesinde yeni hak iddia edenler ortaya çıkmış ise de hukukî geçerliği olmayan tapu kayıtlarının tedavül görmesi ile yeni hak sahibi olunamayacağı, davacının tutunduğu tapu kayıtlarının dava konusu taşınmazı kapsadığı kabul edilse dâhi davacı ... ve taşınmazı ona devredenlerin 743 sayılı Medeni Kanun’un meriyetinden evvel 10 yılı aşkın bir süre taşınmazda zilyet olduğu, bu zilyetliğin Medeni Kanun’un meriyet kazanmasından sonra da kadastro tespit tarihine kadar malik sıfatıyla nizasız ve fasılasız devam ettiği, ... ailesinin bu duruma müdahale edip varlığını iddia ettikleri haklarını korumak için herhangi bir çekişme yaratmadıkları, davacı zilyedin ve taşınmazı ona devredenlerin bir insan ömrünü aşar zilyetliğinin te’ban ve kiracılık sıfatı ile devam ettiğinin ... ailesi tarafından kanıtlanamadığı, hâlen yürürlükte olan 1274 (1858) tarihli Arazi Kanunnamesinin 20. ve 78. maddeleri gereğince dayanılan tapu kayıtlarının davacı zilyet lehine hukukî kıymetini yitirdiği, davacı ... ve taşınmazı ona devredenlerin bir insan ömrünü aşan kullanımlarının hiçbir itiraza uğramadan malik sıfatıyla, ekonomik amaca uygun bir şekilde sürdüğü, zilyetliğin öncesi tespit edilemeyen bir zamandan kadastro tespit tarihine ve nihayetinde de keşif tarihine kadar devam ettiği, 3402 sayılı Kanun’un 14. maddesindeki iktisap koşullarının davacı lehine oluştuğu, iktisabı engelleyen hukukî, fiili ve taşınmaz vasfından kaynaklanan bir hâlin bulunmadığı, birleştirilen davada davacı ...’in davasını ...’a yönelttiği, davalı ...’ın dava konusu taşınmazla herhangi bir ilgi ve alakasının bulunmadığı gerekçesiyle davacılar ... ve ...’in davalarının reddine, davacı ...’in davasının kabulü ile 317 ada 30 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağındaki vasıfla davacı ... adına tespit ve tapuya tesciline karar verilmiştir.

Özel Dairenin İkinci Bozma Kararı:

17. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili, davacı ... vekili, davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

18. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 16.12.2010 tarihli ve 2010/11848 E., 2010/16008 K. sayılı kararı ile; ‘’...Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1980 yılında yapılan ve kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması ve 1988 ila 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, 2896 ve 3302 sayılı yasalar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

1- Kesinleşmiş orman kadastrosuna ilişkin tutanaklar ve haritalar ile, eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafının uygulanmasına dayalı araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında bırakıldığı, eylemli olarak, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında bırakılmış devlet ormanı niteliğinde ve ormana sınır da olmadığı, dört tarafının ziraat arazileri ile çevrili olduğu belirlendiğine göre, Orman Yönetimi ve Hazinenin orman iddiasına dayalı tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hazinenin diğer temyiz itirazları ile tapuya dayanan davacılar ... ve ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

…

72) ..., ... ve ... Çiftlikleri Padişah III.Selim tarafından annesine mülk arazi olarak verildiğinden ... Valide Sultan'ın mülk arazilerinden tahsis ederek kurulmuştur. Bu nedenle; sahih vakıftır. Tapu kayıtları düzenli olarak kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar intikal ettirilmiş olduğundan, mülkiyet hakkını doğrulayan yasal kayıtlardır. Yukarıdaki bilirkişi raporlarında ve (Hukuk Fakültesi Yayın No: 537'de) 1978 yılında yayınlanan Ömer Hilmi Efendi'nin "Eski Vakıfların Temel Kitabı (AHKAM-ÜL EVKAF)"nın 136 ve 137 . paragrafında ve ...'nin 1946 yılında yayınlanan "Vakıflar" isimli eserinden anlaşılacağı gibi 1858 (1274) tarihli Arazi Kanunnamesinin 4. maddesi gereğince mülk arazilerde ve sahih vakıflarda bu kanunun 20 ve 78. madde hükümleri uygulanamaz. Bilirkişiler dava konusu parselin eskiden beri kullanılan kültür arazisi ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu, mahkemenin 05.04.2001 gün 1996/11-16 sayılı dosyasında yapılan ve taraflarca açıkça itiraz edilmeyen uygulama ve düzenlenen, rapor ve eki haritalara göre çiftlik tapu kaydı kapsamında kaldığını bildirmişlerse de araştırma ve uygulama yetersizdir.

…

73) O halde; davacı ... ve ...'den tanık bildirmeleri istenmeli ve ...'in dayandığı Haziran 1989 tarih 4 veya Haziran 1999/4 sayılı ve ...'ın dayandığı ...'ye ait tapu kaydı getirtildikten sonra ... Valide Sultan Vakfının yukarıda belirtilen niteliği gözönünde bulundurularak; bir orman, üç harita mühendisi ve davada yarar ilişkisi bulunmayan olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişiler huzuruyla taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bu keşiflerde mahkemece daha önce kılavuz (pilot) dosya olarak yargılaması yapılan ... Köyü 74 sayılı parsele ait 1996/11 ve ... (...) Köyü 804 sayılı parsele ait 1974/9 (Bozma kararından sonra 2004/6) sayılı dosyaya verilen ve yukarıda (7). bendde yazılı Müh. Alb. ... ve arkadaşlarının düzenlediği 04.03.1999 tarihli rapor ile eki haritalar, Harita Mühendisi ... ve arkadaşlarının düzenlediği 19.02.1999 tarihli rapor ile eki haritalar ve Prof. Dr. ... ve arkadaşlarının düzenlediği rapor ile eki haritalar ve Prof. Dr. ...’ün bölgeye ait 1328 (1912) yılından beri günümüze kadar bir çok kere düzenlenen askeri haritaları yerine uygulayarak verdiği 14.04.1999 tarihli rapor ve eki olan haritalardan ve diğer raporlar ile yukarıda (14) bentte yazılı ... tarafından düzenlenen 11.09.1308 (1892) tarihli rapor (16). bendde yazılı Dahiliye Nezaretinin emri üzerine bir heyet tarafından hazırlanan 9 Kasım (T.Sani) 1325 (1909) tarihli rapor, ...’ın imzasının bulunduğu 20.01.1947 tarihli “Tapu Tatbikat Zaptı" yine ...'ın 27.10.1964 tarihinde tanık olarak dinlendiği, Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/153 E.-1966/131 K. ve 1963/154 E.-1966/132 K. sayılı dava dosyalarındaki deliller yukarıda 43. bentte yazılı 08.07.1963 tarihli ve 44. bentte yazılı 12.06.1965 tarihli tapu tatbikat zabıtlarından yararlanılarak çiftliklere ait tapu kayıtları yerine uygulanıp, ... Köyü 804 sayılı parsel hakkındaki 7. Hukuk Dairesinin 12.04.2004 gün 2002/320-1411 sayılı bozma kararında belirtildiği gibi “... harita mühendislerinin 20.02.2001 tarihli raporları ve ekinde düzenlenen geometrik şekli ile davacıların dayandığı tapu kaydına bir sınır çizildiği, bu sınırlar içerisinde bulunan kadim kültür (çiftlik) arazilerinin tapu kaydı kapsamında, ancak bu sınırlar içinde bulunduğu halde kimsenin tasarrufunda bulunmayan arazilerin ise tapu kapsamı dışında kalacağı” nazara alınarak uygulama yapılmalı, Hacettepe Üniversitesi, Mühendislik Fakültesi Jeoloji ve Fotogrametri Mühendisliği Öğretim Üyesi Prof. Dr. ... tarafından verilen 14.04