muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10717, Karar No: 2014/18561, Tarih: 01.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10717 E.  ,  2014/18561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/03/2014

Numarası : 2012/112-2014/45

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı D.. Yapı Ltd. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalılara ait işyerinde 16.08.2007- 26.01.2010 tarihleri arasında kalıpçı olarak çalıştığını, en son Irakta çalışırken iş kazası geçirdiğini istirahat raporu aldığını, rapor bitiminde iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı Dağ Yapı Ltd. yönünden davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden davanın husmet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında davanın davalı D.. Yapı Ltd. yönünden ıslah edilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı davasını 26.02.2014 tarihinde ıslah etmiş olup, ıslah dilekçesinde davalı D.. Yapı Ltd.'nin adı bulunmamaktadır. Islah dilekçesi verildikten sonra da davacının, dilekçesinde yanlışlık yaptığına dair dosyaya sunmuş olduğu bir dilekçesi bulunmadığı gibi bu yönde duruşmada vermiş olduğu bir beyanı da yoktur. Ayrıca ıslah dilekçesinde taraf olarak gösterilen S.. B..na yönelik davanın ilk olarak 09.05.2013 tarihli duruşmada tefrikine karar verilmiş, daha sonra ise davacı incelemeye konu elimizdeki davada 19.12.2013 tarihli duruşmada davalı S.. B.. hakkında talebi olmadığını bildirmiştir. Buna rağmen davacı daha sonra vermiş olduğu ıslah dilekçesinde davalı S.. B.. taraf olarak gösterip diğer davalı D.. Yapı Ltd. hakkında davasını ıslah etmemiştir. Mahkemece, D.. Yapı Ltd. hakkında yapılmış usulüne uygun bir ıslah işlemi bulunmamasına rağmen, davacının ıslah dilekçesinde S.. B..nı değil de diğer davalı D.. Yapı Ltd.yi kastettiğini kabul edilerek davalı D.. Yapı Ltd.'yi ıslah konusu alacaklardan sorumlu tutması 6100 sayılı HMK.nun 25. maddesinde düzenlenen “taraflarca hazırlanma” ilkesine aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı D.. Yapı Ltd. Şirketine iadesine, 01.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34243, Karar No: 2016/11414, Tarih: 18.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/34243 E.  ,  2016/11414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibi üzerine, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takibe dayanak bono üzerindeki imzaya itiraz ettiği, mahkemece, davanın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece tarafların yüzlerine karşı verilen kısa kararda, takibin iptaline karar verilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm kısmında takibin durdurulmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6947, Karar No: 2013/11487, Tarih: 12.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6947 E.  ,  2013/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, ... Kadastro Mahkemesinde açmış olduğu davada, Karapelit Köyü içinde bulunan ve dava dilekçesine ekli krokide gösterilen dere ve yolların bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığını ve halen orman vasfını koruduğunu, kadastro çalışmaları sırasında kesinleşen orman sınırlarına uyulmadığını ileri sürerek, tesbitin iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne; 160 ada içinde yer alan ve fen bilirkişisi krokisinde (A) harfiyle gösterilen 4458.82 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 1382.94 m2'lik derelerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1978 yılında seri bazda orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulamaları yapılmış, sonuçları 14/06/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

Kadastro mahkemesi, uyuşmazlığın çözümünde kendisini görevli görerek işin esası hakkında hüküm kurmuş ise de, çekişmeli yerin, yörede 2005 yılında 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan genel kadastroda yol ve dere olarak tesbit dışı bırakılarak paftasına işlendiği, taşınmaz hakkında tesbit tutanağının düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Yörede yapılan orman kadastrosu da tesbit tarihinden önce kesinleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 26/4. maddesi ve H.G.K.'nun 28.11.2007 gün ve 20/909 - 891 sayılı kararında kabul edilen ilke gözönünde bulundurularak davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmemiştir. Görev konusu kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında mahkeme tarafından kendiliğinden gözetilmesi gerekir. Davanın esasına girilmeksizin görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esas hakkında hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 12/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7420, Karar No: 2013/24334, Tarih: 03.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/7420 E.  ,  2013/24334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve yakalama tutanağına göre; sanığın pazarda alışveriş yapmakta olan katılanın cebinden 450 TL parayı aldığı, kısa bir süre sonra katılanın parasının cebinde olmadığını fark etmesi üzerine pazarda alışveriş yapan kimliği belirsiz bir bayanın sanığı işaret ederek “Bu adama dikkat edin çünkü bu adam sizi takip ediyordu” dediği, bunun üzerine katılanın sanığı takip etmeye başladığı, takip edildiğini anlayan sanığın aldığı parayı pazarda bulunan başka bir tezgahın altına attığı, bir süre sonra pazar içerisinde polisler tarafından yakalandığı şeklinde gelişen olayda;

1)-Rızai iade koşulları gerçekleşmediği halde 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi,

2)-Sanığın kesintisiz takip sonucu ve katılandan aldığı parayı hakimiyet alanına sokamadan yakalanmış olması karşısında, eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlandığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27024, Karar No: 2018/684, Tarih: 26.01.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/27024 E.  ,  2018/684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı, borçlunun, imzaya ve borca itiraz ettiği mahkemece; bilirkişi raporunda senetteki imzaların davacının eli ürünü olduğunu açıkça belirtilmiş olduğundan davanın reddine hükmolunduğu görülmektedir.

... 6. Asliye Ceza mahkemesince aldırılan ... Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 18.09.2014 tarihli Uzmanlık Raporu’na göre; inceleme konusu senet ön yüzü üzerinde ‘...’ adına atfen atılı bulunan söz konusu imzaların sahteliğinin üçüncü şahıslar açısından anlaşılamayacağı değerlendirildiğinden, inceleme konusu senedin mevcut haliyle ‘aldatma kabiliyetine haiz olduğu’ kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi 17/03/2016 tarih ve 2203-1724 numaralı bilirkişi raporunda ise, söz konusu imzanın mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...'in eli ürünü olduğu hususunun tespit edildiğine dair kanaat raporu sunulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, bononun ön yüzünde keşideci bölümünde atılı bulunan imzanın, keşideci borçlu ...’e aidiyeti hususunda mevcut iki rapor arasında çelişki bulunduğu ve bu durumun son celse davacı vekili tarafından da itiraz konusu edildiği görülmektedir.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

O halde mahkemece, anılan bilirkişi raporları arasında var olan çelişkinin giderilmesi için, yukarıda da ifade olunduğu şekilde, takibe dayanak yapılan bononun ön yüzünde bulunan keşideci imzasının borçlu ...’e ait olup olmadığı yönünden, yeniden farklı bir uzman bilirkişi kurulundan denetime elverişli rapor alınarak, çelişki giderildikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/496, Karar No: 2007/427, Tarih: 20.06.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/9-496 E.  ,  2007/427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2006

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 12.İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.04.2005 gün ve 2004/1141-2005/198 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 16.06.2005 gün ve 2005/13645-26178 sayılı ilamı ile ; bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece emsal Hukuk Genel Kurulu kararı çerçevesinde yeniden inceleme yapılarak yeni bir karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN:  Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece bozulmuş; bozma sonrası mahkeme başka bir emsal dosyada verilen Hukuk Genel Kurulu kararını emsal alarak yeniden inceleme yapıp rapor almış ve bu rapora dayanarak ta davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmü temyize davalı vekili getirmiştir.

Her ne kadar Özel Dairece, kısmi direme kararının varlığından bahisle dosya Hukuk Genel Kurulu’na gönderilmiş ise de; ortada direnme kararı olmayıp, emsal Hukuk Genel Kurulu kararı esas alınarak araştırma yapılıp, rapor alınarak oluşturulmuş yeni bir hüküm söz konusudur.

Dosyanın yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9.Hukuk Dairesine Gönderilmesine, 20.06.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12726, Karar No: 2012/21461, Tarih: 05.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12726 E.  ,  2012/21461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca havza mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12128, Karar No: 2010/13478, Tarih: 02.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12128 E.  ,  2010/13478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki TESCİL davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 27/05/2009 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02/11/2010 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalı ... YÖNETİMİ vekili Avukat . ile HAZİNE vekili Avukat . geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. ... karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Köyü Müsküvan Mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece, Fen Bilirkişileri . ve . tarafından düzenlenen raporda (G), (K), (Y1) ve (U1) ile işaretlenen sırasıyla 22.884,50 m2, 26.540,47 m2, 5.887,43 m2 ve 43.701,88 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 18/07/2006 gün ve 2006/9162 - 10736 sayılı bozma kararı ile, (Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı, karara dayanak alınan uzman bilirkişi raporu temyize konu çekişmeli yerlerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından mahkemece, komşu parsellerin dayanak belgeleri, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; memleket haritasının ölçeği, çekişmeli taşınmazların hükme dayanak yapılan fen bilirkişi raporunun ekindeki koordinatlı krokilerinin ölçeğine, yine koordinatlı krokilerin ölçeklerinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun haritalar üzerinde gösterilmeli, komşu ... Köyünde bulunan taşınmazlara uygulanan kayıt ve belgelerin çekişmeli taşınmazlar yönünü ne okudukları belirlenmeli, taşınmazlar mahkeme hakimince gözlemlenmeli, üzerlerinde neler bulunduğu keşif tutanağına yazılmalı, böylelikle çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı kesin olarak tespit edilmeli, açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının (Medeni yasanın 713, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerindeki şartların) araştırılmasının gerektiği, çekişmeli taşınmazlar tapulama dışı bırakıldığına göre, tapulama paftası ile komşu parsellerin tümünün tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanarak, ne sebeple tapulama dışı kaldığı araştırılıp, komşu parsel tutanak ve dayanaklarının, bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri ve zilyetlik

yolu ile kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının tespit edilmesi, komşu taşınmazların dayanak belgelerinin çekişmeli taşınmazlar yönünü orman olarak okuması veya taşınmazların orman olduğundan kadastro dışı bırakıldığının belirlenmesi halinde ... Köyünde halihazırda orman kadastrosu yapılmadığından orman kadastrosunun yapıldığı tarihe kadar çekişmeli taşınmazların orman sayılacağı, ormanlar üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi nereye kadar ulaşırsa ulaşsın hukuken değer taşımayacağı, Yargıtay H.G.K.'nun 24.10.2001 gün, 2001/8-464/751 ile 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 sayılı kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmesi, oluşacak sonuca göre karar verilmesi) gereğine değinilmiştir.Mahkemece bozmaya uyularak davanın REDDİNE karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 03.06.1956 tarihinde yapılmış ve sonuçları 18.07.1956 - 18.08.1956 tarihleri arasında ilan edilmiş ve kesinleşmiştir.Dairede aynı gün temyiz incelemesi yapılan ve . mevkiinde birbirine bitişik olan taşınmazlar hakkındaki .ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'nin 2006/109 - 2009/51, 2006/110 - 2009/52, 2006/107 - 2009/49, 2006/105 - 2009/47, 2006/112 – 2009/54, 2006/113 – 2009/55, 2006/114 – 2009/56, 2006/106 – 2009/48, 2006/101 – 2009/43, 2006/103 – 2009/45, 2006/102 - 2009/44, 2006/104 – 2009/46, 2006/108 - 2009/50, 2006/100 - 2009/42 ve 2006/111 – 2009/53, Dairenin 2010/12121, 2010/12122, 2010/12127, 2010/12128, 2010/12129, 2010/12132, 2010/121 33, 2010/12134, 2010/12135, 2010/12136, 2010/12147, 2010/2148, 2010/12149, 2010/12150, 2010/12154 sayılı dava dosyalarında, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gerekleri yerine getirilmediği gibi kararların gerekçesi de kendi içinde çelişkilidir.Bu davaların tümü zilyetliğe dayalı tescile ilişkindir. Bozma kararından sonra yapılan keşiflerde tutanağa yazılan hakim gözleminde, dava konusu taşınmazlar üzerinde eskiden beri tarım yapıldığını gösterir emarelerin bulunduğu, tarım yapılan ve sahiplenilen taşınmaz içerisinde taşlık bir alanın bulunmadığı, dava konusu taşınmazın geçmişinde taşlık olduğunu gösterir hiçbir emarenin olmadığı, birbirlerine bitişik vaziyette diğer dava konusu yapılan taşınmazlara bütünüyle bakıldığında, genel olarak düz ve az eğimli oldukları, taşınmazların yer yer küçük alanlar halinde taşlık alanlarla birbirlerinden ayrılmış olduğu, bu durumun bütün taşınmazlar bakımından söz konusu olmadığı, taşlık alanlarda yapılan incelemede, daha önce hiç tarımın yapılmamış olduğu ve tarıma elverişli bulunmadıkları, toprağın önemli ölçüde kayalık ve taşlardan müteşekkil olduğu, bu taşlık alanların genel olarak bakıldığında sadece dava konusu yapılan taşınmazların en çok eğim kazandığı ... kısımlarda yer aldığı, bu kısımların da ciddi bir eğime sahip olmadığı, taşınmazların bütününün bulunduğu mevkiinin çevresi incelendiğinde, taşlık olup başka her hangi bir alanın bulunmadığının gözlendiği, keşifte uzmanlığına başvurulan toprak uzmanı ve ... mühendisi bilirkişi kurulunca dosyaya sunulan raporda, dava konusu taşınmazda 20-25 yıldır tarım yapıldığı ve imar ihya yapılmış olduğunun bildirildiği, orman bilirkişi kurulu raporunda ise, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığının belirtildiği, mahkemece bu raporlar yeterli görülüp yeni bir inceleme yapılmaksızın ve bu raporlara da neden itibar edilmediği doyurucu biçimde açıklanmaksızın, mahkemece (dava konusu taşınmazın evveliyatının taşlık alan olmadığı, bu nedenle hiçbir zaman imar ve ihyaya konu olmadığı, kadastro tespitinden evvel dahi ..