muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9513, Karar No: 2013/8423, Tarih: 08.05.2013

Mahkemece, 4857 sayılı İş Kanunun 19/1 maddesinde "işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır" şeklindeki düzenlemeye rağmen işverence yapılan feshin açık ve kesin olmadığı somut olayları içermediği davacının yapması gereken kontrollerin neler olduğu, hangi kontrolleri yapmadığı ve şirketi ne miktarda ve ne şekilde zarara uğrattığının belirtilmediği anlaşılmış olmakla, fesih sebeplerinin açık ve kesin olarak belirtilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeni ile geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca aynı Yasanın 18. maddesi kapsamında kalan işçinin iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshetmek isteyen işveren, fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Yazılı fesih bildiriminin de, fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde içermesi zorunludur. Fesih beyanı, İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörüldüğü şekilde yazılı olarak kaleme alınmakla geçerli fesih için gerekli olan bütün şartlar yerine getirilmiş olmaz. Söz konusu beyanın, bu haliyle, yani yasal geçerlilik şartına uygun aslının da muhataba (işçiye) ulaşması zorunludur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesinde öngörülen yazılı şekil şartına uymamak feshi geçersiz kılar. Yazılı fesih bildiriminde, fesih açık ve kesin sebebinin gösterilmemesi, İş Kanunu’nun 20’nci maddesi anlamında feshin geçersizliği sonucunu doğurur.

İşverenin fesih iradesi açık ve kesin olarak ortaya konmalıdır. Kullanılan ifade o kadar açık ve seçik olmalı ki, işçi açısından, iş sözleşmesinin sona erdirildiği açıkça anlaşılır olmalıdır. Fesih bildiriminde, sözleşmeyi sona erdirme iradesi yanında ayrıca, sona erme zamanı da yeteri kadar açık ve yanlış anlaşılmaya sebebiyet vermeyecek şekilde ifade edilmiş olmalıdır.

Sadece fesih bildiriminin değil fesih sebeplerinin de yazılı olması ve işverence fesih bildirimi ile gerekçelerini kapsayacak şekilde altının imzalanması gerekir. İşveren, fesih bildiriminde gösterdiği fesih sebebi ile bağlıdır. İşe iade davasındaki savunmasında ilaveten başka bir sebep ileri süremeyeceği gibi bu sebepten farklı bir sebebe dayanamaz

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

Yazılı şekil, ayrıca açıklık, aleniyet ve ispat fonksiyonu haizdir. Yazılı şekil, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18’inci maddesi uyarınca yapılacak fesihler için geçerlilik şartı olarak aranmaktadır. Madde uyarınca, işveren fesih bildirimini yazılı yapmak zorunda olduğu gibi fesih sebeplerini de yazılı olarak göstermek zorundadır. Buna karşılık, aynı Kanun’un 25’inci maddesinde öngörülen işverenin haklı nedenle derhal feshinde yazılı şekil şartı aranmamaktadır.

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 19’uncu maddesine göre: “Hakkındaki iddialara karşı savunmasını almadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesi, o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenlerle feshedilemez. Ancak, işverenin 25’inci maddenin (II) numaralı bendi şartlarına uygun fesih hakkı saklıdır”. Paralel düzenleme aynı Yasanın 25/son maddesinde düzenlenmiş ve haklı nedenlerle işverenin feshi hallerinde, işçinin 18, 20 ve 21. madde hükümleri uyarınca yargı yoluna başvurabileceği belirtilmiştir. Haklı nedenle fesihte, bu düzenlemeler karşısında, 19. maddedeki yazılı bildirim, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmesi ile savunma alınması koşulu aranmamalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise geçerli ve haklı neden konusunda işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre işten ayrılma bildirgesinde, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II maddesi uyarınca feshedilmiştir. Fesih haklı neden savunmasına dayandırılmıştır. Bu nedene göre yazılı fesih bildirim koşulunun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/son maddesi uyarınca aranmaması gerekir. Mahkemenin aksi yöndeki gerekçesi yerinde değildir.

Somut olayda davalı şirket tarafından tebliğ edilen fesih bildiriminde "04/03/2008 tarihinden itibaren şirketimizde Saha Denetim Uzmanlığı görevini yürütmekte iken; sorumlu olduğunuz işlerle ilgili gerekli kontrolleri yeterince yapmadığınız ve işinizi savsakladığınızdan dolayı şirketinizin zarara uğramasına sebebiyet verdiğiniz anlaşılmıştır. Bu nedenle hizmet akdinizin 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-ı maddesi uyarınca 29/12/2009 tarihi itibarıyla sona erdirilmesine karar verilmiştir." denilerek feshin haklı nedene dayanılarak yapıldığı anlaşılmıştır. Şirket tarafından yapılan iç denetim soruşturma raporu ve dosyada bulunan tüm belgelerden yapılan ihbar ve şikayetlerin doğru olduğu düzmece belgeler ve olmayan kazalar yapılmış gibi gösterilerek sahte belgeler düzenlendiği, çoğu kez aynı hasar fotoğrafları kullanılarak hasar dosyaları oluşturulduğu, dosyaların hiçbirinde fatura mevcut olmayıp karşılıklı mutabakatla ödemenin yapıldığı, ödemelerin araç bedeline yakın olmasına karşın pert işlemi uygulanmadığını, davalı şirket sisteminde kayıtlı olmayan bir çoğunun da hayali olduğu tespit edilen ve fakat eksper raporlarında anlaşmalı olduğu bildirilen servislerce hasar tespiti yapıldığı ve kazaya karışan araç fotoğraflarının hasar dosyalarında bulunmadığı ve sigortalının tüm dosyalarda %100 kusurlu olduğu, ayrıca bazı motorsiklet plakalarına aynı poliçe döneminde birden fazla ödemenin yapıldığı, tüm dosyalarda Müdür ... ve ... ..., ..., bu kişiler dışında diğer şirket çalışanlarının eksper parametreleri giriş onayı kaldırıldığı, tüm hasar dosyalarında ...'nın görevlendirmesinin sağlandığı, şirket çalışanı ...'ın 15/01/2009 tarihinde hasar miktarı yüksek üç adet motorsiklet hasarı dosyasını e-maille ...'e gönderdiği, davacının da e-mail olarak "... Beyin baktığı dosyalar tarafımızca yakından takip edilmekte olup, sürekli olarak irtibat halindeyiz, olumsuz bir durum olması halinde olaya müdahil oluruz. Bahse konu dosyalarda olumsuz birşey yok ise araştırmaya göndermenize gerek olmadığı kanaatindeyim. Aksi durumda dosya inceleme süreci müşteri şikayetine yol açmaktadır. Sizlerin zor durumda kalmasına gerek olmadığı kanaatindeyim." diyerek hasar dosyalarına ... ve ...'nın baktığını ifade ettiği ve ...'ın ise 26/02/2009 tarihli mailinde dosyalarda olumsuz bir durum olmadığını bildirdiği, bütün bu tespitler nedeniyle Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığına şikayet yapıldığı şikayet üzerine gerekli soruşturma yapılarak davacının da arasında bulunduğu 29 (... dahil 5'i tutuklu) sanık hakkında Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2012/180 Esas numarası ile özel belgede sahtecilik, sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu, ayrıca İstanbul 4

... dahil 5'i tutuklu) sanık hakkında Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinde 2012/180 Esas numarası ile özel belgede sahtecilik, sigorta bedelini almak amacıyla dolandırıcılık ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından kamu davası açıldığı ve davanın derdest olduğu, ayrıca İstanbul 4. Ağır Ceza 2012/265 Esas sayılı dosyası ile de 36 kişi hakkında dava açıldığı, açılan davaların devam ettiği, şirket zararının usulsüz hasar dosyaları ile 1,5 milyon TL'nin üzerinde olduğu eksperde bekleyen dosyaların da bulunması nedeniyle artabileceği, tüm dosya kapsamı gözönüne alındığında davalı şirket ile davacı işçi arasındaki sözleşme temelinin çöktüğü feshin haklı nedene dayandığı anlaşılmakla; Mahkemece, 4857 Sayılı İş Kanunun 19/1 maddesinde "işveren fesih bildirimini yazılı olarak yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır" şeklindeki düzenlemeye rağmen işverence yapılan feshin açık ve kesin olmadığı somut olayları içermediği davacının yapması gereken kontrollerin neler olduğu, hangi kontrolleri yapmadığı ve şirketi ne miktarda ve ne şekilde zarara uğrattığının belirtilmediği anlaşılmış olmakla, fesih sebeplerinin açık ve kesin olarak belirtilmesi zorunluluğuna uyulmaması nedeni ile geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulü kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Alınması gereken 24,30 TL harçtan peşin yatırılan 17.15 TL harcın tenzili ile bakiye 7.15 TL harç giderinin davacıdan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Davalının yapmış olduğu 3 adet tebligat masrafı 21.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.320,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Artan gider ve delil avansının istek halinde ilgilisine iadesine,

8-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 08/05/2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4917, Karar No: 2011/9454, Tarih: 18.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4917 E.  ,  2011/9454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili Şanlıurfa 1.İcra Müdürlüğü’nün 2010/10047 Takip sayılı dosyasından 12.1.2011 tarihinde haczedilen mahcuzların müvekkiline ait olduğunu belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasını %15 tazminatın tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun adresinde ve huzurunda yapıldığını fatura ve adi kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Borçlu savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu haczin borçlunun tebligat adresinde ve huzurunda yapıldığı, borçlu tarafından istihkak iddiasında bulunulmadığı, davacı tarafından sunulan kira sözleşmesinin adi nitelikte olup herzaman düzenlenebileceği gibi sunulan faturaların da belirleyici olmadığı, davacı tanık beyanlarının çelişkili olduğu, borçlu ile davacının teyze-yeğen ve damat-kaynana ilişkisi içerisinde olup davacı tarafından mülkiyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı borçlunun yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 326,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı borçludan alınmasına 18.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13377, Karar No: 2024/22737, Tarih: 23.09.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13377 E.  ,  2024/22737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 17.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2023/3911 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61482 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61482 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın inceleme konusu 05.02.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği iddiası ile yapılan soruşturma sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmeden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2019 tarihli ve 2019/1975 sayılı iddianamesiyle kamu davası açıldığı ve Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilerek anılan kararın kanun yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Sanık hakkında doğrudan kamu davası açılmasına dayanak olarak alınan Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/80 Esas, 2017/268 Karar sayılı dosyasının sanık ... ile ilgisinin olmadığı, sanık hakkında, 17.01.2015 tarihli benzer eylemi nedeni ile açılan kamu davasında Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesince 10.05.2016 tarih 2016/153 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile beraatine hükmedildiği ve bu kararın 03.06.2016 tarihinde kesinleştiği, bununla beraber incelemeye konu dosya ile birleşmesine karar verilen sanığın 04.07.2019 tarihli benzer eylemi nedeni ile açılan Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/563 Esas 2020/59 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin incelemeye konu dosyadaki suç tarihinden daha sonra olduğu ve bu eylemle ilgili olarak da kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği anlaşılmakla;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 19.01.2022 tarihli ve 2021/14504 Esas, 2022/616 Karar sayılı ilamında "... erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle “kamu davasının açılmasının ertelenmesi” kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilmesi gerekecektir..." şeklindeki açıklamalar karşısında;

Sanık hakkında doğrudan kamu davası açılmasına dayanak olarak alınan Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/80 Esas 2017/268 Karar sayılı dosya sanığının Süleyman Arslan isimli kişi olup resmi evrakta sahtecilik sebebi ile açılmış bir kamu davası olup sanık ... ile ilgisinin olmadığı, ayrıca sanığın evvelce 17.01.2015 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçundan Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca 2015/5963 hazırlık numaralı dosya üzerinden verilen

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal edilmesi nedeniyle 18.02.2016 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine, Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen beraat kararının kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, yargılama şartı bulunmadığından, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilerek, sanık hakkında, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 05.02.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturmada, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2019 tarihli ve 2019/1975 Soruşturma, 2019/22133 Esas, 2019/15580 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 05.02.2018 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturmada, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2019 tarihli ve 2019/1975 Soruşturma, 2019/22133 Esas, 2019/15580 sayılı iddianamesi ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

B. Şüpheli hakkında, 04.07.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturmada, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2019 tarihli ve 2019/89613 Soruşturma, 2019/31386 Esas, 2019/22329 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasının, Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2020 tarihli ve 2019/563 Esas, 2020/59 Karar sayılı kararı ile 2019/472 Esas sayılı dava ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.03.2021 tarihli ve 2019/472 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında, 17.01.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 05.03.2015 tarihli ve 2015/5963 Soruşturma, 2015/315 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca, beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği,

2. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmaması nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/6455 Esas sayılı iddianamesi ile Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3.Yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 03.06.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

3.Yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının 03.06.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında doğrudan kamu davası açılmasına dayanak olarak alınan Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/80 Esas ve 2017/268 Karar sayılı dosya sanığının Süleyman Arslan isimli kişi olup resmi evrakta sahtecilik suçu nedeniyle açılmış kamu davası olduğu ve sanık ... ile ilgisinin olmadığı, ayrıca sanık hakkında önceden 17.01.2015 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde kullanma suçundan dolayı Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.03.2015 tarihli ve 2015/5963 Soruşturma, 2015/315 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, şüphelinin denetim süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmaması nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği ve beraat kararının kesinleştiği, bu haliyle 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesinde yer alan "(6) Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasından sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez." şeklindeki düzenleme gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının

kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliğinin kalmadığı anlaşıldığından;

Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma kararı" verilerek, sanık hakkında 05.02.2018 ve 04.07.2019 tarihli suçlar nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

Sanığın adli sicil kaydında görülen Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/377 Esas, 2022/474 Karar sayılı kararına karşı olağanüstü kanun yollarına gidilmesi hususunda Mahkemesince ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2019/472 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Bakırköy 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarihli ve 2019/472 Esas, 2021/154 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32281, Karar No: 2014/2882, Tarih: 29.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/32281 E.  ,  2014/2882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/126424

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/1127 (E) ve 2013/111 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.