muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12080, Karar No: 2008/6485, Tarih: 12.06.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/12080 E.  ,  2008/6485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin 1999 yılı öncesi eşi ... ..., ..... ile birlikte ortağı olduğu ... Ltd. Şti.’nin, Bodrum ...’te ... A.Ş.’ye ait arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yaptığını, yine davacının eşinin adına kayıtlı bir de resmi müteahhitlik işletmesi bulunduğunu, her iki müteahhitlik işletmesinin davalıdan açık hesap inşaat malzemesi satın aldığını, açık hesaptaki borçların kabarması üzerine davalının talebiyle teminat olarak yalnızca müvekkilinin imzasını taşıyan diğer tarafları boş 3 adet senet verildiğini, açık hesap borcunun 14.05.1998 tarihi itibariyle 5.600.000.000 TL’ye ulaştığını, bu hesabın aynı tarihte ... ...’nun yaptığı işlemden dolayı alacaklı olduğu ...A.Ş.’ne ait bir dairenin davalıya satış vaadi ile kapatıldığını, bu sözleşmede anılan bağımsız bölümün devri ile ... ve Değer ...’nun ibra edileceğinin açıkça belirtildiğini ve bunun karşılığı olarak onun da Bodrum .... Köyü 184 parsel 24 nolu bağımsız bölümde kayıtlı dairenin davalının isteğiyle kendisi yada oğlu olan Kemal Telli adına temlik ederek yerine getirdiğini, davalının ibra tarihinden sonra karşılıksız kalan boş senetleri takibe rağmen davacıyı oyalayarak iade etmediği gibi senetlerden birini icra takibine koyduğunu iddia ederek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile davalının tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının müvekkilinden almış olduğu inşaat malzemeleri ile nakit paraların karşılığında muhtelif tarihleri içeren birden fazla borç senedini imzalayarak verdiğini, senetlerin vadesinde ödenmeyip, protesto olduğunu, 14.05.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesi ve bunun içeriğinde bulunan ibra olayının takibe konu borçla ilgili olmadığını, ibradan sonra müteahhitlik işine devam eden davacının yine müvekkilinden inşaat malzemesi almayı sürdürerek açık hesabını kapatmadığını, daha sonra yaptıkları hesaplaşma sonucu borcun belirlendiğini ve davacının bilgisi dahilinde senedin doldurulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre 14.05.1998 tarihinden sonra davacıya inşaat malzemesi verdiğini ve karşılığında dava konusu senedin verildiğini savunan davalının senetteki “nakden” kaydını talil ettiği ve ispat külfetinin kendisinde olup, mal verdiğini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre 14.05.1998 tarihinden sonra davacıya inşaat malzemesi verdiğini ve karşılığında dava konusu senedin verildiğini savunan davalının senetteki “nakden” kaydını talil ettiği ve ispat külfetinin kendisinde olup, mal verdiğini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2402, Karar No: 2012/3087, Tarih: 02.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/2402 E.  ,  2012/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/11/2011 tarih ve 2011/113-2010/350 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada mevduat hesabı bulunduğunu, internet bankacılığı ve davalı ...'dan sahte belgelerle çıkarılan telefon hattı kullanılarak müvekkilinin hesabından para çekildiğini, davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 32.000,00 TL yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, yetki itirazında bulunduğu gibi davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu bildirerek esasdan da reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacı ile davalılardan Finansbank A.Ş. arasında düzenlenen sözleşme uyarınca İstanbul Mahkemeleri'nin yetkili olduğu gerekçesiyle, yetki itirazının kabulü ile dava dilekçesinin yetki noktasından reddine, dosyanın talep halinde İstanbul Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı bankada mevduat hesabı bulunan davacının hesabındaki paraların internet bankacılığı kullanılmak suretiyle çekilmesi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Davacı ile davalı banka arasındaki sözleşme ile yetkili mahkemenin İstanbul Mahkeme'leri olarak belirlendiği görülmektedir. Hemen şunu belirtelim ki, yetki sözleşmesi veya şartı ile kanunen yetkili olan genel ve özel yetkili mahkemelerin yetkileri ortadan kaldırılamaz. Bu gibi hallerde, davacı için yetki anlaşması veya yetki şartı ile kabul edilen mahkeme ile mevduat hesabının açıldığı ve internet bankacılığı kullanılmak suretiyle hesabın boşaltıldığı yerdeki mahkemelerden herhangi birine müracaat hususunda seçimlik hak tanınmış olmaktadır. Davanın genel yetki kuralını esas alarak davasını Tekirdağ'da açmış, tercih hakkını bu suretle kullanmış bulunduğundan, mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8423, Karar No: 2013/10482, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/8423 E.  ,  2013/10482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişiler vekili, Üsküdar 4.İcra Müdürlüğünün 2011/18462 sayılı takip dosyasından, 06.03.2012 tarihinde davacının bir başka takip dosyasından yapılan ihalede satın aldığı malların haczedildiğini belirterek İİK'nın 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, süresinde açılmayan davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın 06.03.2012 tarihli haciz için açıldığını, haciz sırasında ...'un haciz sırasında hazır olduğu ve malları alacağına karşılık Kadıköy 8.İcra Müdürlüğü'nün 2011/17093 sayılı takip dosyasından satın aldığını beyin ettiği, anılan şahsın 3.kişi ... Güzellik Hizm. Kozm. San. Ltd. Şti. kurucu ve yetkilisi olduğu haczi aynı gün öğrediği halde 7 günlük sürede istihkak iddiasında bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre, 06.03.2012 tarihinde 07.03.2011 tarihinde haçzedilen 4 adet solaryum cihazının muhafaza altına alınması için gelindiği ve mahalde bir adet cihaz görüldüğünden onun muhafaza altına alındığı başka bir işlem yapılmadığı, dolayısı ile 06.03.2012 tarihinde istihkak davası açılması için gerekli haciz işleminin gerçekleşmediği anlaşıldığından davanın ön koşul yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken ve kabule görede, 3.kişinin haciz sırasındaki beyanları ile istihkak iddiasında bulunduğu ve böylece süreyi kestiği halde davanın süresinde açılmadığı yönündeki gerekçe hatalı olmakla birlikte sonuç itibari ile karar doğru olduğundan, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 2.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9870, Karar No: 2020/329, Tarih: 15.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9870 E.  ,  2020/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6148, Karar No: 2019/3131, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6148 E.  ,  2019/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3462, Karar No: 2020/19809, Tarih: 23.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/3462 E.  ,  2020/19809 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde; tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği ancak hükmedilen ücretin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı lehine kabul edilen alacak miktarı: 80.837,35 olup; karar tarihinde yürürlükte bulunan 2017 yılı A.A.Ü.T’nin üçüncü kısmına göre, ilk 35.000,00 TL’lik kısım için alacağın yüzde 12’si 4.200,00 TL, sonraki 45.000,00 TL’lik kısım için alacağın yüzde 11’i 4,950,00 TL ve sonraki kalan kısım için yüzde 8’i 66,98 TL olmak üzere davacı lehine hükmedilmesi gereken toplam vekalet ücreti 9.216,98 TL ise de, mahkemece davacı lehine 11.589,28 TL vekelat ücretine hükmedilmesi bozma sebebi ise de, açıklanan bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm kısmının 8. bendinde yer alan;

“Kabul edilen miktar üzerinden tarife hükümlerine göre hesaplanan 11.589,28 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya,” rakam ve sözcüklerinin tamamen çıkartılarak yerine;

“Kabul edilen miktar üzerinden tarife hükümlerine göre hesaplanan 9.216,98 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, düzeltilerek onama kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, dosyanın peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23.12.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26862, Karar No: 2014/9186, Tarih: 01.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/26862 E.  ,  2014/9186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapıya, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazdan davalı idare tarafından,enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü adına, tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı kurum adına tesciline karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 2 nolu bentinde yer alan (davalı kurum ) kelimelerinin çıkartılarak yerine; (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü)

b) 3 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 21,15-TL. maktu karar ve ilam harcının davalı idareden tahsili ile hazine adına gelir kaydına, peşin alınan harcında talebi halinde yatırana iadesine,)

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19790, Karar No: 2015/28421, Tarih: 13.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/19790 E.  ,  2015/28421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 01.07.2010 – 31.03.2014 tarihleri arasında son olarak Satış Müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin feshinde performans gerekçe gösterilmesine rağmen performansının düşük olmadığını, gerçekleştirilen feshin hukuka aykırı olduğunu, fesih öncesi savunmasının alınmadığını belirterek feshin geçersizliğine, işe iadesine ve feshe bağlı haklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının işveren vekili olduğunu, bu sebeple iş güvencesi hükümleri dışında kaldığından işe iade davası açma hakkının bulunmadığını, ayrıca şirketi zarara uğratması ve performansının beklenilen seviyenin altında seyretmesi nedeniyle iş akdinin geçerli nedenle feshedildiğini savunularak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş yerinde satış müdürü olarak çalıştığı, 4.derece imza yetkisinin bulunmasına rağmen kanunda belirtilen işveren vekili niteliğini taşımadığı, işyerini herhangi bir zarara uğratmadığı ve davacının iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin geçerli neden olmadan davalı işveren tarafından feshedildiğini belirten davacı işçi, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının işveren vekili sayılamayacağı tespitinde bulunularak iş sözleşmesinin geçersiz nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki, işyerinde genel müdür veya genel müdür yardımcısı unvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamı dışında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan, kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir; bu hususta görev tanımı ve konumuna bakmak gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18’nci madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Bu işyeri işletmeye bağlı bir işyeri de olabilir. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa İş Kanunu’nun 18’nci maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir. Ancak işletmeye bağlı bir işyerinde, bu işyerinin tümünü sevk ve idare eden, ayrıca işe alma ve işten çıkarma yetkisi olan işçi, iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Dairemizin uygulaması da bu yöndedir. (26.05.2008 gün ve 2007/35929 Esas, 2008/12484 Karar sayılı ilamımız).

Somut uyuşmazlıkta davacının istihdam edildiği davalı Şirketin merkez işyeri haricinde Türkiye’de birçok kurulu mağaza işyerlerinin bulunduğu, işletme düzeyinde bir işveren olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim bu olgu Mahkemenin de kabulündedir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının görev tanımından ve özellikle taraf tanık beyanlarından satış müdürü olan davacının işçi alma ve çıkarma yetkisinin olduğu sabit olduğu gibi, davalı işverenliğin Kıraç bölgesinde bulunan kendisine bağlı mağaza işyerlerini sevk ve idare ettiği de sabittir. Mevcut bu olgulara göre davacı davalı işletmeye bağlı işyerlerinde işveren vekili olup, iş güvencesi hükümleri kapsamı dışında kaldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 527.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 13/10/2015 günü oybirliği ile karar verildi.