muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10787, Karar No: 2009/16707, Tarih: 13.11.2009

... Dağı Devlet Ormanının ... Paşa Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin ... Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,

"Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla İstanbul şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan Gebze İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXIV numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu, "Gebze-Tuzla-Molla Feneri Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve Gebze Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 21.06.2005 gün ve 2005/120-322 sayılı direnme kararını inceleyen Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2006 gün ve 2006/20-148-286 sayılı kararında da belirtildiği gibi hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

Çekişmeli parselin ... Mahallesi 11 ada 34 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturulduğu, taşınmazın tamamının orman niteliğiyle hazine adına tespit edildiği ve daha sonra Belediye tarafından hazine aleyhine açılan dava sonunda 775 sayılı kanun hükümlerine göre Gebze Belediyesi adına tapuya tescil edildiği öncesi orman olan yerde (parsel hakkında hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından) arazi kadastro ekiplerince bu durum gözönünde bulundurulmadan, hata ile ikinci kere kadastrosu yapılıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da,geçerli olmadığı öncesi orman olan taşınmaz hakkında daha sonra yapılan 2/B madde uygulamasının yerinde olduğu, bu nedenle hazinenin davasının kabulüne karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin 2/B niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Dosya kapsamına ve hükmüne uyulan bozma kararına göre işlem yapılmış olduğuna, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026. (E.M.Y.nın 934-İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği, somut olayda 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağının da bulunmadığı, baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalıya hiç bir zaman mülkiyet hakkı kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olduğu, bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023 (E.M.Y.931-İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralının da uygulanamayacağı belirlenerek Hazinenin davasının kabulüne, taşınmazın tapu kaydının iptaline ve 2/B niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... Başkanlığının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/11/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3111, Karar No: 2014/10131, Tarih: 30.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/3111 E.  ,  2014/10131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.02.2012 gün ve 2010/335-2012/13 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.11.2013 gün ve 2012/7285-2013/21493 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, “LINENS”, “ZORLU LINENS+ŞEKİL” ve “LINENS XL” ibareli markaların sahibi olan davacılardan ZORLU TEKSTİL A.Ş.'nin markaların kullanımını grup şirketlerden olan diğer davacı LINENS A.Ş.'ye bıraktığını, bu markaların tamamlayıcısı olan “EV GÜZELLİK MERKEZİ” sloganının yaratılıp 2002 yılından beri de “LINENS” markasının yanında kullanıldığını, davalı adına tescilli olan “EV GÜZELLİK MERKEZİ+ŞEKİL” ibareli markanın tescilli olduğu 21. ve 24. sınıfta yer alan emtialar bakımından cins ve vasıf bildirdiğini, aynı konuda faaliyette bulunan kişilerce genel olarak kullanılan ibare olduğunu, dava konusu markanın tescil ve devredilmesinde kötü niyetin bulunduğunu, dava konusu markanın tek başına ayırt edici özelliğinin olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2008/14929 nolu markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 27.11.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, HUMK'nın 438/1. maddesine göre duruşma yapma zorunluluğu bulunmamasına ve aynı maddenin 3. bendi uyarınca da resen duruşma yapılmasına karar verilmemiş olmasına, mahkemece hükümsüzlük talebi reddedilen emtia sınıfı bakımından kötüniyet iddiasının dikkate alınamayacak bulunmasına, ayrıca 556 sayılı KHK'nın 7/1-f bendinde düzenlenen hükümsüzlük halinin somut uyuşmazlık yönünden gerçekleşmesinin mümkün olmamasına göre, davacılar vekilinin HUMK.'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK'nun 442.maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3742, Karar No: 2017/9365, Tarih: 19.10.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/3742 E.  ,  2017/9365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı dava şartı yokluğundan davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,... plakalı uzun aracın trafik ışıklarında beklemekte olan müvekkil şirkete ait araca çarpması neticesinde araçta hasar meydana geldiğini, 5.610,91 TL araç hasarının müvekkilince karşılandığını,... plakalı araç sürücüsünün olay yerini terk ettiği, bu sebeple, ... plakalı araç sürücüsü ile kaza tespit tutanağı doldurulamadığını, davalı hakkında müvekkili şirket ve taraflarınca herhangi bir adres kaydı bulunmadığı, yapılan araştırmada da herhangi bir bilgi elde edilemediğini açıklayıp 5.610,91 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, dava dilekçesinde davalının adı, soyadı ve adresinin bildirilmediği, davacı tarafa HMK 119/2-b maddesi uyarınca bir haftalık kesin sürede dava dilekçesindeki eksikliklerin giderilmesi için süre verildiği ve bu kesin sürede istenilen hususların yerine getirilmediği, davacının davasını takip etmediği ve kesin verilen süre içerisinde davalının kimlik bilgileri ve adres bilgileri ile ilgili eksikliklerini ikmal etmediği gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; mahkemece davacı tarafa 05.04.2016 tarihli tensip zaptında; dava dilekçesinde belirtilmeyen davalıya ait isim ve adres bilgisinin bildirilmesi için 1 haftalık kesin süre verildiği

görülmüştür. Tensip zaptı davacı vekiline 14.04.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekilince, davalının isim ve adres bilgisine ulaşılmasının hukuken mümkün olmadığından tensip zaptında belirtilen ara kararın yerine getirilemeyeceği bildirilmiş, bunun üzerine mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Mahkemece verilen kesin süre usulüne uygun olmadığı gibi, davacı vekilince, müvekkilinin aracına çarpan karşı aracın kaçtığını, bu nedenle sadece aracın plakasını bildiklerini, plakaya göre çarpan aracın trafik kaydına, malikine vs hukuken ulaşamadıklarını belirtilmiştir. Bu halde, Mahkemece aracın bildirilen plakasına göre trafik kaydının getirtilmesi, trafik kaydına göre aracın malik ve adres bilgileriin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun ara karar oluşturulmadan ve dahi verilen süreye riayet edilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya geri verilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2620, Karar No: 2014/6944, Tarih: 04.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2620 E.  ,  2014/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

Davacılar vekili, dava dilekçesinde bir kısım müvekkillerinin dairelerini davalı yükleniciden silsile yoluyla devraldığını, bir kısım müvekkillerinin ise arsa maliklerinden bizzat veya silsile yoluyla devraldığını, bir kısım müvekkillerinin arsa maliklerinin mirasçıları olduğunu, bir müvekkilinin de arsa maliki olduğunu belirtmiş olup, dosyada bulunan 25.02.2000 tarih ve 2794 yevmiye sayılı sözleşmeye göre davacılardan ...'nın arsa maliki olduğu anlaşılmış olmakla, işbu geri çevirme kararının davacılar vekiline tebliği ile müvekkillerinden dairelerini arsa maliklerinden veya yükleniciden devir alanları açıklaması, arsa maliklerinin mirasçıları olan müvekkillerinin hangileri olduğunu belirtmesi, müvekkillerinin murisi olan arsa maliklerinin mirasçılık belgelerini sunması, açıklama dilekçesi ve sunduğu belgelerin dosya içerisine konduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14216, Karar No: 2010/27613, Tarih: 25.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14216 E.  ,  2010/27613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip alacaklısı S. E. borçlular hakkında, 29.02.2008 tanzim tarihli 30.11.2008 vadeli 1.000.000 YTL miktarındaki bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatmıştır. Borçlular vekili, dayanak bononun  teminat senedi olduğu iddiası ile takibin iptali için süresi içinde dilekçe ile icra mahkemesine başvurmuştur.

Takibe konu bonoda alacaklının lehtar, borçlunun ise keşideci konumunda olduğu, taraflarca varlığı inkar edilmeyen 29.02.2008 tarihli protokolde alacaklı ve borçlunun taraf olduğu, bu belgede "E. U..’un protokolün 2. maddesinde yer alan gayrimenkul inşaatını bitirip, tapuları çıkartıp ve taraflardan S. E..’ün hisselerini devredene kadar 1.000.000 Yeni Türk Lirası bedelli bir TEMİNAT SENEDİ’ni S. E..’e vermiştir..... gayrimenkul inşaatı E. U.. tarafından bitirilip, S. E..’ün hisseleri verildikten sonra yada satılıp S. E,,’ün alacağı nakit olarak kendisine verildikten sonra protokolün 3. maddesindeki 1.000.000 YTL’lik TEMİNAT SENEDİ E. U..’a iade edilecektir....” sözcüklerinin yazılı olduğu görülmektedir. Alacaklı vekili de mahkemeye sunduğu 20.04.2009 tarihli cevap dilekçesinde, protokolün taraflarca tanzim edildiğini, protokoldeki koşullar yerine getirilmediği takdirde takip konusu senedin işleme konulacağını belirtmiştir.

Bu durumda bononun taraflar arasındaki ilişkinin teminatı olarak verildiği , protokol şartlarının yerine getirilip getirilmediğinin tartışma konusu olduğu, bononun bu haliyle TTK'nun 688/2.maddesinde belirtildiği şekilde kayıtsız şartsız muayyen bir bedeli ödeme vadini içermediği ve dolayısıyla alacağın varlığı ve miktarının yargılamayı gerektirdiği anlaşıldığından İİK.nun 170/a maddesi uyarınca takibinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14451, Karar No: 2014/16205, Tarih: 22.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/14451 E.  ,  2014/16205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/1999 gün ve 1998/1215-1999/454 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... vekili ile ... tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı asiller, davalı şirketin hissedarı iken ... 8. Noterliği'nin 19.06.1998 tarih ve 20013, 20014 ve 20015 yevmiye numaralı limited şirket hisse devir sözleşmesi ile hisselerini diğer davalı gerçek kişilere devrettiklerini, davalılar tarafından devir keyfiyetinin şirket pay defterine kaydedilip, tescil ve ilanının yapılmadığını, devrin tescil ve ilan edilmemesinin şirketle ilgili her türlü işlemde sorumluluklarını doğmasına neden olacağını ileri sürerek, devir tarihinden itibaren davalı şirketin tüm işlemlerinden yeni şeriklerin muhatap olduğu, herhangi bir yükümlülüklerinin kalmadığının tespiti ile hisse devrinin davalılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ...'in hisselerinin tümünü davalı ...'ya ... 8. Noterliği'nin 09.06.1998 tarih, 20013 yevmiye numaralı Limited Şirket Hisse Devir Sözleşmesi ile aktif ve pasifiyle birlikte devrettiğini, davacı ...'in de 30 hisseye tekabül eden 750.000.000 TL'lik hissesinin de 24 paya tekabül eden 600.000.000 TL bedel mukabilinde aktif ve pasifiyle birlikte aynı tarihli protokolle davalı ...'a devrettiği ve tarafların birbirlerini bu devirle ilgili olarak ibra ettikleri gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile tarafların ortağı oldukları ... Ticaret San. Ltd. Şti'de mevcut davacı hisselerinin satış yoluyla davalı gerçek kişilere geçtiğinin tespitine ancak, bunların ortaklık pay defterine yazılmasının, tescil ve ilan edilmesinin münhasıran ortaklara ait bir yetki olması ve mahkemece bu konuda yapılacak bir işlem bulunmaması nedeniyle bu istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece verilen karar davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmiş ise de, dosyanın incelemesinde Dairemiz'in 29.04.2014 tarihli geri çevirme kararında davalı ...'ya temyiz harç ve giderlerini yatırması için HUMK'nın 434/3 maddesi uayrınca muhtıra çıkarılarak sonucuna göre işlem yapılmasına karar verildiği, mahkemece geri çevirme kararı sonrasında 17.06.2014 tarihli muhtıra hazırlanarak davalıya 09.07.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davalı tarafından 21.07.2014 tarihinde temyiz harç ve giderlerinin yatırıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, temyiz incelemesi yapılabilmesi için mahkemece HUMK'nın 432/4 maddesi uyarınca karar verilip, kararın davalı ...'ya tebliğinin sağlanması ve yasal temyiz süresinin beklenilmesinden sonra her halükarda davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi gerektiğinden anılan eksikliğin giderilmesini teminen dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, eksik hususun ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14979, Karar No: 2025/6219, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/14979 E.  ,  2025/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1808 E., 2022/261 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/145 E., 2021/265 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.