muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/236, Karar No: 2018/39, Tarih: 13.02.2018

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır." (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılama aşamasında sırasıyla katılanlar, katılan ... vekili, sanık müdafii ile sanık dinlendikten ve Cumhuriyet savcısının bozma ilamına ilişkin görüşü alındıktan sonra, hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nun 216/3. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle yerel mahkeme direnme hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 gün ve 264-387 sayılı direnme hükmünün, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2018 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25222, Karar No: 2014/31263, Tarih: 23.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25222 E.  ,  2014/31263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2014

NUMARASI : 2014/191-2014/615

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, borçluya örnek 7 numaralı ödeme emrinin 05.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun itirazı nedeniyle icra müdürlüğünce icra takibinin durdurulması üzerine, alacaklının, geçerli bir itiraz bulunmadığını ileri sürerek, takibin durdurulmasına yönelik memurluk işleminin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece borçlunun süresi içinde uyap kayıtlarına giren itiraz dilekçesi verdiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muamelelerle kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak yaparlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır.

Buna göre itiraz dilekçesinin de icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü ödeme emrine itiraz tarihi, itiraz dilekçesindeki tarih olmayıp bu dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir(HGK.13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K).

Öte yandan UYAP’a kaydı yapılmış ise kayıt tarihinin de itiraz tarihi olarak kabulü gerekir.

Somut olayda borçlu tarafından itiraz dilekçesi verildiğine ilişkin icra tutanağında bir kayda rastlanılmadığı gibi, aslı icra dosyasında bulunmayan itiraz dilekçesinin, UYAP ortamında 04.02.2014 tarihinde verildiği görülmüştür.

Bu durumda itiraz tarihinin, dilekçenin UYAP’a kaydının yapıldığı 04.02.2014 tarihi olduğunun kabulü gerektiğinden, itiraz, İİK'nun 62/1. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra olup, icra müdürlüğünce takibin durdurulmasına karar verilmesi doğru değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10337, Karar No: 2019/5208, Tarih: 16.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/10337 E.  ,  2019/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda Suriye uyruklu ... ve arkadaşları adına kayıtlı bulunan eski 198 parsel sayılı 35.850,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 113 ada 38 parsel numarasıyla ve 32.900,30 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, Suriye uyrukluların mallarına el konulmasına dair 1062 sayılı Yasa gereğince el konulan eski 198 parsel sayılı taşınmazın uygulama kadastrosu sırasında yüzölçümünün eksildiğini, uygulama kadastrosu işleminin hatalı olduğunu belirterek; taşınmazın önceki yüzölçümü ile tescil edilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın uygulama kadastrosu gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmeli, değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tesis kadastrosu krokisi ile uygulama kadastrosu krokisinin çakıştırılması neticesinde sınırlarının değiştiğinin anlaşılmasına rağmen, bu değişikliğin nedeni belirtilmediği gibi, yüzölçümlerindeki farklılığın nereden kaynaklandığı da açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilemez. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, davacıya ait taşınmazı ve komşu taşınmazları bir arada gösteren ve tesis kadastrosu sırasında tanzim edilen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü çizelgesi örnekleri ile yukarıda belirtilen şekilde ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) ve hava fotoğrafları getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra, harita mühendisi sıfatına sahip önceki keşfe katılan bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulu, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı ve bu keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak, varsa yerleri bilirkişilere işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, üç kişilik teknik bilirkişi kuruluna yukarıda ayrıntıları gösterildiği şekilde araştırma ve inceleme yaptırılarak denetime ve hüküm vermeye elverişli rapor alınmalı, taşınmazın yüzölçümündeki küçülmenin komşu parsellerden kaynakladığının tespit edilmesi durumunda parsel maliklerinin davaya dahil edilmesi için davacıya imkan ve süre tanınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8591, Karar No: 2019/1208, Tarih: 21.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/8591 E.  ,  2019/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, davalının dava konusu ... Konakları Sitesinde kat maliki olduğunu, sitede aidat borçları ödenmediği için . .... İcra Müdürlüğünün 2011/1542 Esas sayılı dosyasında icra takibi yapıldığını, davalının borca haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini, davalının itirazının iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 28/04/2016 tarih ve 2015/9965 E. - 2016/6893 K. sayılı ilamı ile "Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; Dosyadaki bilgi, belge ve beyanlara, tapu kaydı ve icra dosyası içeriğine göre, davalının bağımsız bölümü herhangi bir kira sözleşmesiyle bağlı bulunmadan kullanan durumunda bulunduğu, takibe konu alacağın, dava konusu sitede dış cephe mantolama borcu olduğu anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesine göre kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Somut olayda davalı, her ne kadar bağımsız bölümü kullanan durumunda ise de, bağımsız bölüm maliki olmadığı, önemli onarım giderlerinden kat malikinin sorumlu olduğu gözönünde bulundurulmadan, davalının maliki olmadığı bağımsız bölümün mantolama giderinden sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. " denilmek suretiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama sonucu, davalının herhangi bir kira sözleşmesi olmadan taşınmazı kullandığı, taşınmazın davalının babasına ait olup vefatı ile birlikte mirasçılarına geçtiği, davalıya tapuda herhangi bir pay düşmediği, mantolama gibi önemli onarım giderlerinden kat malikinin sorumlu olması gerektiği, bu halde davalının tapuda malik olmadığı, tapuda malik olan kişilerden alacak talep edilebileceği anlaşılmakla; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 21/02/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20939, Karar No: 2015/5589, Tarih: 25.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20939 E.  ,  2015/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

ESAS-KARAR NO : 2013/164-2014/152

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın eş tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden; davalı erkek eş tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadın eşin tüm, davalı erkek eşin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 04.04.2013 tarihinde açılmış, davalı erkek eş ön inceleme duruşmasından sonra verdiği 03.03.2014 tarihli dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) talebinde bulunmuştur. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde 'Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez; iddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır. Davalı erkek eş önceki aşamalarda tazminat talep etmemiş, ancak tahkikat aşamasında 40.000 TL. maddi, 10.000 TL manevi tazminat talep etmiş olup, davac ı kadın eş, talep sonucunun genişletilmesine açık muvafakat bildirmediği

.../...

-2-

gibi, davalı tarafından bu konuda yapılmış bir ıslah işlemi de bulunmamaktadır (HMK md. 141). Bu sebeple, davalının tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığı" kararı verilecek yerde yazılı şekilde "ret" hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.03.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/29773, Karar No: 2013/3689, Tarih: 25.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/29773 E.  ,  2013/3689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemesince davalı vekilinin temyiz talebinden feragat ettiği 08.02.2013 tarihli yazı ile belirtilmiş ise de yazı ekinde feragat dilekçesi bulunmadığından sözkonusu olan temyizden feragat dilekçesinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10999, Karar No: 2009/5038, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/10999 E.  ,  2009/5038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari alışverişten doğan alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine 2005/3435 sayılı dosyadan başlatılan takibe kısmen itiraz edildiğini, süresinde itirazın iptali davası açılmadığını ileri sürerek 22.964.48 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında davacının 2005/3435 sayılı dosyadan 40.799.37 TL üzerinden takibe geçtiğini, takip konusu borcun 23.467.89 TL’lik kısmının kabul edildiğini, 17.331.48 TL’na itiraz edildiğini, daha sonra tarafların anlaştığını ve 13.000TL bedelli 2 adet senet verildiğini, borcun bu şekilde sabitlendiğini, senetlerin ödenemediğini, kardeş şirket ... Ltd.Şti.’ni Küçükçekmece Belediyesinden olan 33.500 TL alacağının davacıya temlik edildiğini, müvekkilinin borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre davacıya dava konusu alacağın ödendiği,davacının alacağı bulunmadığı gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İtirazın iptali davasında davanın konusu davalı borçlu tarafından süresinde itiraz edilen alacaktır. Bu dosyada dava konusu yapılan alacak kesinleşen kısım değil, itiraz edilen kısımdır. Ödemeler itiraz edilmeyen kısımla ilgili olduğundan dava konusu alacaktan mahsup edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacının itiraz edilen ve dava konusu yapılan kısım yönünden talebi incelenmeli, senetler ve temliklerle yapılan ödemeler icra takibinde itiraz edilmeyen kısımla ilgili olduğu gözetilmeli ve varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 625.00.-TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5120, Karar No: 2017/2848, Tarih: 24.05.2017

**1. Hukuk Dairesi         2016/5120 E.  ,  2017/2848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/38 Esas - 2006/82 Karar sayılı dosyası ile çekişme konusu 2427 parsel sayılı taşınmazın 1/4 payının adına tesciline karar verilmesi üzerine açılan dava sonucunda taşınmazın satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verildiğini, ancak davalının bu kararın kesinleşmesi tarihinden bu yana taşınmazı tek başına kullanmaya devam ettiğini, zeytinleri topladığını, ürün ve semerelerden tek başına yararlandığını ileri sürerek 2009-2014 arası dönem için 15.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 442.54.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11689, Karar No: 2012/24039, Tarih: 11.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/11689 E.  ,  2012/24039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ve ...'ın, mağdurun ikamet ettikleri konutun kapısına gelerek içeri girdiği ve ... 'ın dostu olduğunu ve yar etmeyeceğini söylediğini belirtmeleri karşısında, bu olayın mahiyeti araştırılarak sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.