muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7058, Karar No: 2009/8651, Tarih: 26.05.2009

Mahkemece 11.06.1990 tarihinde yapılan keşif sonucu ... bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda gösterilen 8000 m2 bölümün 7/8 payının ... mirasçıları; 1/8 payının ... ... mirasçıları adına; geriye kalan 97.800 m2 bölümünde

-2- 2009/7058 - 8651

orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, Hazine, müdahil ..., müdahil ... ve ... ile davacı ... mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine ve orman tahdidine itiraz ile tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Davanın devamı sırasında 03.04.1997 tarihinde ilan edilen ve kesinleşmeyen orman kadastrosu çalışması vardır.

1- Müdahil Türkiye Bankalar Birliğinin temyiz itirazları bakımından; ..., çekişmeli taşınmazda yapılan imar uygulaması sonucu 138.070 m2 yüzölçümüyle 555 ada 1 parsel olarak 03.03.1999 tarihinde tapuya tescil edilen imar parselinin maliklerinden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuşsa da, davanın bir yönüyle kadastro tesbitine itiraz davası olduğu, çekişmeli 38 ada 10 parselin tesbitinin kesinleşmediği, dolayısıyla mülkiyeti halen çekişmeli olan bir yerde yapılan imar düzenlemesi sonucu oluşan tapu kaydının kesinleştirilerek tapuya tescil edilmesi mümkün olmadığı gibi, 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi hükmüne göre ancak tesbitten önceki haklara dayanarak kadastro mahkemesinde görülmekte olan davalara müdahil olarak katılanların iddialarının araştırılarak çözüme bağlanacağı gözönünde bulundurulduğunda ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı ... mirasçıları ile tesbitten önceki haklara dayanarak, taşınmazda ... yıllardır zilyed oldukları iddiasıyla davaya müdahil olan ... ve ...'ın temyiz itirazları bakımından; müdahiller kazandırıcı zamanaşımı yolu ile taşınmaz edinme şartlarının gerçekleştiğini ileri sürmüşlerdir. Gerek keşiflerde alınan beyanlar, gerekse müdahil vekillerinin kendi beyanlarına göre, zilyedlikleri 1960'lı yıllardan itibaren başlamış ve taşınmazın belli bölümlerini davacı ... mirasçılarının bilgisi ve izni dahilinde kullanmak şeklinde sürdürülmüştür. Bu nedenle tesbit tarihi olan 1962 itibarıyla 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı koşullar gerçekleşmediği gibi, aşağıdaki bentlerde açıklanacağı gibi esasen çekişmeli taşınmazın öncesinin orman olması ve özel mülke konu yerlenden olmaması nedeniyle müdahillerin ve davacıların, orman olarak Hazine adına tescil edilen taşınmaz bölümüne ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3- Orman Yönetimi ve Hazinenin, davacılar adına tescile karar verilen, 11.06.1990 tarihli keşif sonunda ... elemanı ... ... tarafından hazırlanan raporda gösterilen 8000 m2 bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince; 27.12.1962 gününden beri süregelen davada bir çok kere keşifler yapılarak, uzman bilirkişilerden raporlar alındığı,mahkemelerce verilen hükümlerin bir çok kere bozulduğu ve çoğunluğu 14. Hukuk Dairesi tarafından verilen bozma kararlarında özellikle, "taşınmazın orman olup olmadığı konusunun yöntemince araştırılarak, orman olmaması halinde davacıların tutunduğu tapu kaydı kapsamı belirlenerek hüküm kurulması" gereğine işaret edildiği, 25.04.1975 tarihli Orman Bakanlığı mütalaası esas alınarak taşınmazın 21.675 m2'sinin makilik, 28.606 m2'sinin meşelik yapıda ise de 1941 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ve meşelik kısmın 3 Hektardan ... olması nedeniyle, 6831 Sayılı Yasanın 1/G maddesi gereğince orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle verilen hükümlerin Yargıtayca bozulduğu, orman kadastro çalışmasına ait 20.12.1995 günlü işe başlama tutanağında "Şile, Merkez Beldesinde 3116 Sayılı Yasa uyarınca 1941 yılında Ekşiköy Devlet Ormanı olarak bir orman tahdidi yapılmış ise de sözü edilen orman bugün İmrendere Köyü mülki hudutları dahilinde kaldığından, Şile Merkez beldede bu güne kadar başkaca bir orman tahdidi olmadığı" tesbit edilerek 1995 yılında ilk defa orman kadastrosunun yapıldığı, dolayısıyla Orman Bakanlığından alınan mütalaa bu yönüyle doğru olmadığı gibi, uzman bilirkişi raporlarında çekişmeli taşınmazın 1942 tarihli ... fotoğrafları ile 1960 tarihli memleket haritasında yeşil renkli orman alanında kaldığı, eğiminin % 20'lere kadar çıktığı, üzerinde 60 yaşlarında meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu bildirilmiştir. Mahkemece bu bulgulara rağmen davacıların tutunduğu tapu kaydının taşınmaza ait olması nedeniyle özel orman olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Davacıların tutunduğu Mayıs 1301 tarih 12 nolu sicilden gelen Şubat 1944 tarih 16 numaralı 8 dönüm (tahvilen 7352 m2) yüzölçümlü koru cinsli tapu kaydının doğusu, ...

-3- 2009/7058 - 8651

... oğlu ... Asım, kuzeyi cadde yolu, batısı ... Asım tarlası ve fundalık, güneyi Kaymakçıoğlu ... ve bazen ... ... tarlaları okumakta olup 1/8 payı ... ..., 7/8 payı ... adına kayıtlıdır. Keşiflerde bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve tanıklar kuzeydeki yol sınırı dışında, diğer sınırlarda yazılı isimlerin kimler olduğunu bilmediklerini söyledikleri gibi, taşınmaza komşu olan 38 ada 8, 9, 12 ve 57 parsellere revizyon gösterilen tapu kayıtlarının hiçbiri çekişmeli taşınmazı sınır okumamakta, tapu kapsamı olarak gösterilen 8000 m2 yüzölçümlü bölüme doğu yönde komşu 12 parsele revizyon gören ... 1959 tarih 26 numaralı tapu kaydı dahi batı yönü "öncesi hali iken halen ... kullanımındaki yer" olarak açıklamaktadır. Bundan ayrı komşu taşınmazların tümünde fundalık niteliğinde yerler olması ve uygulanan tapu kayıtlarında miktar fazlalığı bulunması nedeniyle, aynen çekişmeli taşınmazda olduğu gibi miktar fazlası bölümler paya yansıtılarak paylı olarak Hazine adına tespit edilmiştir. Yine kuzeyde 39 ada 9 parselin (ve onun devamında bu davadan tefrik edilen 33 ada 1, 34 ada 16, 34 ada 9, 35 ada 1, 2 ve 3 parsellerin) tespiti orman olup, orman kadastrosunda da orman sınırları içinde bırakılmaları nedeniyle Hazine tarafından açılan orman kadastrosuna itiraz davaları reddedilip, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmekle Kuzey Yön Devlet Ormanı olarak kesinleşmiştir. Yukarıdaki açıklamalardan hareketle, dayanılan tapu kaydının taşınmaza uyduğu kabul edilemez, 5658 Sayılı Yasaya göre bir yerin özel orman olarak sınırlandırılabilmesi için öncelikle, geçerli bir tapu kaydına dayanılarak tasarruf edilmesi ve bu yerin devlet ormanı sınırları içinde ve bitişiğinde olmaması gerekir.Orman kadastro yönetmeliğinin 25. maddesinin (O) bendinde "ormana bitişik olmama" hali, "Devlet ormanlarından tarla, bağ, bahçe gibi kültür arazileri, özel orman, tahsisli mera ve toplu yerleşim alanları, 6831 Sayılı Orman kanununun 1. maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, nehir, ırmak, yaz-kış devamlı akan ve yatağı değişmeyen ..., 5658 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden evvel mevcut olan Devlet Karayolu ve Demiryolu ile kilometrelerce uzanan yarıntı ve kayalıklarla ayrılma" şeklinde ifade edilmiştir. Davacıların tutunduğu tapu kaydı çekişmeli parsele uymadığı bir yana, yukarıda açıklanan kesin sınırlarla bitişik Devlet ormanından ayrılmamaktadır. Bu nedenlerle H.G.K

. maddesi istisna bentlerine göre orman sayılmayan arazi çeşitleri, nehir, ırmak, yaz-kış devamlı akan ve yatağı değişmeyen ..., 5658 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden evvel mevcut olan Devlet Karayolu ve Demiryolu ile kilometrelerce uzanan yarıntı ve kayalıklarla ayrılma" şeklinde ifade edilmiştir. Davacıların tutunduğu tapu kaydı çekişmeli parsele uymadığı bir yana, yukarıda açıklanan kesin sınırlarla bitişik Devlet ormanından ayrılmamaktadır. Bu nedenlerle H.G.K.'nun 1989/16-684-691 sayılı kararında ve benzer nitelikli kararlarında belirtildiği gibi, taşınmazın tapuda kayıtlı olduğu düşünülse dahi, 4785 Sayılı Yasa gereğince hiç bir bildirime gerek olmadan devletleştirildiği ve tapu kaydının yasal değerini kaybettiği, devlet ormanına bitişik olması nedeniyle de 5658 Sayılı Yasa uyarınca iadeye tabi olmadığı kabul edilerek dava konusu parselin tamamının orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de 7352 m2 yüzölçümlü değişir sınırlı tapu kaydına dayanılarak 8000 m2 yerin davacılar adına tescil edilmiş olması da doğru değildir.

SONUÇ: 1. Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle; Türkiye Bankalar Birliğinin; 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı ... mirasçılarının ve müdahiller ..., ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile 97.800 m2 taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tescili yolunda verilen hükmün ONANMASINA,

2. Yukarıda 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle; Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile kişiler adına tescile karar verilen 8000 m2'lik bölüme yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 26/05/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8826, Karar No: 2012/9918, Tarih: 07.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8826 E.  ,  2012/9918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVADA: Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2009/303 Esas

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/02/2010 tarih ve 2008/544-2010/91 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.06.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan asıl ve birleşen davada davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkili ile davalıların Antalya'da faaliyet gösteren Zafer Dersanesi'nin ortağı olduklarını, davalıların hisselerinin müvekkiline devri konusunda tarafların 09.12.2007 tarihli sözleşme imzaladıklarını, müvekkilinin bu amaçla davalılara hisse devir bedeli, teminat, televizyon reklam giderleri, yayın anlaşması ve isim hakkı için senetler verildiğini, bu senetlerden üç adedinin müvekkilince ödendiğini, ancak daha sonra sözleşme aslı istendiğinde müvekkiline sunulmadığını, bu nedenle de müvekkilinin sözleşmeyi feshettiğini ileri sürerek, ödenmiş üç adet senet bedeli olan (150.000) TL'nin reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini, diğer senetler için müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini, % 40 kötüniyet tazminatının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, yetki ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekili, yetki ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, taraflar arasında Antalya'da faaliyet gösteren Antalya Kültür Özel Eğitim Dersanesi Ltd. Şti.'nin davalılara ait hisselerin davacıya devri amacıyla adi yazılı bir sözleşme yapıldığı, (500.000) TL devir bedeli için toplam 8 adet bononun düzenlenip davalı ...'ye verildiği, bu bonolardan toplam (150.000) TL tutarındaki 3 adedinin bu davalıya ödendiği, birleşen davanın davalılarının devir sözleşmesinde imzaları bulunmadığı gibi bonolarda da isimlerinin geçmediği, devir bedeli dışındaki nedenlerle davalılara verildiği iddia edilen bonoların davalılara teslim edildiğinin davacı tarafça kanıtlanamadığı, bu konuda yemin deliline de dayanılmadığı, dava konusu hisse devir sözleşmesinin imzası noterce tasdik edilmediğinden TTK'nun 520.maddesi uyarınca geçersiz olduğu, bu nedenle tarafların sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde aldıklarını geri vekmekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, ödenen üç adet bono bedeli (150.000) TL'nin vade tarihlerinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, devir amacıyla verilen beş adet bonolar nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5335 Sayılı Kanun ile değiştirilen 3095 Sayılı Kanun'un 1. maddesi hükmü uyarınca, 01.05.2005 tarihinden itibaren yasal faizin (ticari olmayan işlerde uygulanan temerrüt faizi) reeskont oranına göre belirlenmesi düzenlemesinden vazgeçilip, reeskont oranı tabiri madde metninden çıkartılmış, bunun yerine artırılma indirilme yetkisi Bakanlar Kurulu’na bırakılan ve belli bir oranı ifade etmekte olan (önce %12 iken 01.01.2006 tarihinden itibaren %9) yasal faiz uygulamasına geçilmiş bulunmasına, somut uyuşmazlık ise limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklandığına göre davacının avans faizi isteyebilecek olmasına, yasa metninde 01.05.2005 tarihinden itibaren yer almasa da davacının ticari işten doğan dava konusu alacağı için avans faizi yerine, bu faizden daha düşük ancak yasal faiz oranından daha yüksek orandaki reeskont faizi talep etmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı vekili ile davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 6.805,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8746, Karar No: 2019/7382, Tarih: 18.11.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/8746 E.  ,  2019/7382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 6415 parsel 9.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 662 ada 33 parsel numarasıyla ve 9.588,79 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 6414 parsel 20.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 662 ada 32 parsel numarasıyla ve 19.770,55 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın sınırının yanlış belirlendiği ve yanlışlığın davalıya ait 662 ada 32 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutulmak suretiyle ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri fen bilirkişisine işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar fen bilirkişisi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Fen bilirkişisinden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için fen bilirkişisinden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Fen bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmeli, değerlendirme yapılırken uygulama kadastrosunun amacının mülkiyet ihtilaflarını çözmek olmadığı ve mülkiyet uyuşmazlıklarının uygulama kadastrosuna ilişkin davalarda tartışma konusu yapılmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmeli Kadastro Mahkemelerinde görülen uygulama kadastrosu davalarında değerlendirme yapılırken mülkiyet hususunun tartışma konusu yapılamayacağı da nazara alınmalıdır.

Somut olayda mahkemece, yukarıda belirtilen belgeler getirtilmemiş, mahallinde keşif yapılmamış, uygulama kadastrosu çalışmalarının yöntemince yapılıp yapılmadığı denetlenmeden uyulama kadastro komisyonu kararına dayanılarak davanın reddine karar vermiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilemez. Hal böyle olunca, doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle, davacı ve davalıya ait taşınmazları bir arada gösteren ve tesis kadastrosu sırasında tanzim edilen ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü çizelgesi örnekleri ile yukarıda belirtilen şekilde ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) ve hava fotoğrafları getirtilmeli, dosya bu şekilde keşfe hazır hale getirildikten sonra harita mühendisi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu, mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde keşif yapılmalı ve bu keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak, varsa yerleri bilirkişilere işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, üç kişilik teknik bilirkişi kuruluna yukarıda ayrıntıları gösterildiği şekilde araştırma ve inceleme yaptırılarak denetime ve hüküm vermeye elverişli rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4357, Karar No: 2013/2137, Tarih: 21.03.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4357 E.  ,  2013/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında ihaleye fesat karıştırma suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğünün duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğüne haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.