muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13950, Karar No: 2008/8970, Tarih: 11.06.2008

2-Dava, davacıya malullük aylığının 1.7.2001 tarihinde bağlanması gerekirken davalı Kurumca 1.7.2004 tarihinde bağlanması nedeniyle 1.7.2001-1.7.2004 tarihleri arasında birikmiş aylık ile bu aylığın ödenmesi gereken  tarihten itibaren birikmiş faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili  istemine ilişkindir.

Mahkemece 5.052.89-YTL birikmiş aylık ile 4.888.00-YTL birikmiş faiz alacağının  davalı Kurumdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı  Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Mmurabaha Nizamnamesini  yürürlükten  kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş,  Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı  %50'ye  çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli  kararı ile  3095 sayılı  Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini  iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999  tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi  değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli   kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını  yasal faiz oranı olarak  belirlemiştir. Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili  Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin  ilama bağlı kararları  için 3095 sayılı Yasa'nın  1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık %2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren  aylık %1  olarak belirlenmiş, ancak  Anayasa Mahkemesince  2003,2004 ve 2005 yılı  Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş,  5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı  1.5.2005  tarihinden itibaren %12  olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren   % 9'a  indirilmiştir.

Gerek Dairemizin oturmuş içtihatlarında  gerekse Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas  2004/628 Karar sayılı  kararında  Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının  sadece genel bütçeye dahil  dairelerle   katma bütçeli  idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla  sınırlı bir düzenleme getirdiği,  bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı  tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005  tarihleri arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren 9  olarak uygulanması gerekir.

Mahkemece hükme esas alınan 20.6.2006 tarihli bilirkişi raporunda faiz oranı 17.5.2002-30.6.2002 tarihleri arasında %55 oranı esas alınması gerekirken %60, 14.6.2003-30.6.2003 tarihleri arasında %50 oranı esas alınması gerekirken %55, 8.10.2003-3.12.2003 tarihleri arasında %38 oeranı esas alınması gerekirken %50, 13.1.2005-30.4.2005 tarihleri arasında %32 oranı esas alınması gerekirken %38 oranı esas alınmak suretiyle hesaplama yapılmak suretiyle faiz alacağının fazla hesaplandığı görülmektedir. Bu raporun hükme dayanak alınacak içerikte olmadığı ortadadır.

Yapılacak iş; faiz alacağı hesabını yukarıda açıklanan oranlar ve esaslar dahilinde yeniden yaptırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli  ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine, 11.6.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18545, Karar No: 2010/20296, Tarih: 20.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/18545 E.  ,  2010/20296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 20.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10137, Karar No: 2024/389, Tarih: 25.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10137 E.  ,  2024/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/446 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri;

1.Kültür varlığı bulmak için kazı yapmadığını, arazideki taşların temizlenmesi için diğer sanıkla anlaştığını tanıkların da bu hususu doğruladıklarını üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine,

2.Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Diğer temyiz nedenlerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin Kabulü;"İddia, sanıkların savunması, tanık beyanları, dosya içerisindeki 10.05.2015 tarihli tutanak, Afyonkarahisar Müze Müdürlüğünün raporu, olay yeri krokisi, dosya içerisindeki olay yerine ilişkin fotoğrafların bulunduğu CD ve tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde; 11.05.2015 tarihinde saat 22.00 sıralarında yapılan ihbar üzerine ilçe jandarma ekipleri olay yerine gittikleri ve bu yerler kontrol edildiğinde dosya içerisindeki CD'deki olay yeri fotoğraflarından da anlaşılacağı üzere 5-6 adet büyük çukurun kazıldığı, bir gün önce 10.05.2015 tarihinde sanık ...'ın, alınan duyum üzerine olay yerine giden jandarma ekiplerince kamyonet, çekici ... ve paletli kepçe iş makinesi ile beklemekte olduğunun görülmesi üzerine, jandarma görevlilerince bölgenin 2863 sayılı Kanun kapsamında bölge olduğu ve burada beklenilmeyeceği yönünde uyarıldıklarına ilişkin 10.05.2015 tarihli tutanak tutulduğu, bu itibarla sanıklar Nazım ve Cem Kubilay'ın daha önce anlaşarak suça konu yerde 5-6 adet büyük çukur kazmak suretiyle üzerlerine atılı kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapmak şeklindeki eylemleri sabit görülmüştür.

Her ne kadar sanık ... aşamalardaki savunmalarında suça konu arazilerin milli emlaka ait olduğunu bilmediğini, arazilerin 10-15 senedir kendisinin kullandığını, arazi içerisinde çok taş olduğu için sürülmesinde, ekim ekmekte zorluk çektiğini, taşları temizlemek için suça konu paletli kepçeyi 5500-TL'ye kiraladığını beyan etse de, dosya içerisindeki fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere olay yerinde 5-6 adet büyük çukurun bulunduğunun tespit edilmesi ve 10.05.2015 tarihinde kapalı kasa kamyonet, çekici ... ve paletli kepçe iş makinesinin olay yerinde bulunduğunun tespit edilmesi ve sanık ...'ın uyarıldığına ilişkin 10.05.2015 tarihli tutanak tutulması hususları nazara alınarak sanığın bu yöndeki beyanları tevil yollu ikrar mahiyetinde kabul edilmiş ve ceza almaktan kurtulmak amaçlı olduğu sonuç ve kanaatine varılarak sanık ...'nin üzerine atılı kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yapmak suçu sabit görülmüş, suça konu yerin sit alanı veya korunması gerekli başka bir yer olmadığının dosya içerisindeki Müze Müdürlüğü raporu ile anlaşılması sebebiyle sanığın 2863 sayılı yasanın 74 üncü maddesinin birinci fırasının ikinci cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde bu suçu işlediği anlaşılmakla, yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaat de oluşmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddeleri uygulanmayarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." denmiştir.

B. Sanık savunmasında; "Yıllardır suça konu bölgede arazide tarım yapmaktayız, ben suça konu yerin kamu arazisi olduğunu jandarmada öğrendim, taşları temizledik, tarım araçlarına zarar verdiği için tarıma el verişli hale getirdik, başka bir amacım, kültür varlığı bulma maksatım yoktur, bu sebeple üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum, kazmakta kullandığımız kepçe diğer sanık ...'a aittir, ben taşları temizlemek için Ali ile anlaştım, 5500 TL ye anlaştım, 750 TL kapora verdim, daha sonra kepçeyi kim kullandığını bilmiyorum, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Bolvadin İlçe Jandarma Komutanlığınca 10.05.2015 tarihinde ....Köyü radar mevkiisinin bulunduğu bölgeye tır ve üzerinde paletli kepçe yüklü araçların gideceği bilgisinin alınması üzerine aynı gün saat 14:00 sıralarında olay yerine gidildiği, belirtilen bölgede temyiz dışı sanık ..., tanıklar...ve ...’ün bulunduğu, arazide yol üzerinde kapalı kasa kamyonet, çekici ve bir adet paletli kepçe iş makinasının olduğu, şahısların herhangi bir şey yapmadıkları sadece beklemekte oldukları, şahıslara bu bölgenin 2863 sayılı Kanun kapsamında bir bölge olduğu burada beklenilmeyeceğinin söylenmesi üzerine şahısların araçlarını alarak bölgeden ayrıldıkları akabinde tanık ....'nın 11.05.2015 tarihinde sabah 08:00 ‘den akşama kadar orman arazisi içerisinde paletli kepçe gördüğünü jandarmaya bilgi vermesi üzerine 12.05.2015 günü saat 16:15 sıralarında jandarma görevlileri ile birlikte olay yerine gittikleri, tarla da 4 adet kazı çukuru tespit edildiği, derinliklerinin 3.5 metre, 2 metre ve 30 cm olduğu, belirtilen yerlerin muhtemelen paletli iş makinası ile kazılmış olduğu, çünkü kazılan yerlerin kenarlarında palet izlerinin bulunduğu çukur kenarlarında ise iş makinasının kepçesine ait tırnak izlerinin bulunduğu, her kazılan yerin kenarında toprak izlerinin bulunduğu, toprakların görüntüsünden 3-5 gün önce kazılmış olabileceği değerlendirildiği, ayrıca kazılan yerlerde herhangi bir büyük çaplı taş çıkarılmadığı veya büyük çaplı taş olmadığı, kazılan yerlerin tarlanın diğer bölümlerine göre meyilli veya yükseltili alan olmadığı, bu yerlerin tarlayı düzeltmek veya taş çıkarmak amacı ile yapılmayıp tarihi eser aramak maksadıyla kazı yapıldığı değerlendirildiği, sanığın beyanında arazinin maliye hazinesi adına kayıtlı olduğunu bilmediğini, taşlardan dolayı araziyi ekmekte zorlandığını taşların temizlenmesi için Ali Kişnabi ile anlaştığını beyan ettiği, sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ıspatlandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2015/446 Esas, 2016/126 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4174, Karar No: 2010/10054, Tarih: 03.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4174 E.  ,  2010/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Dava ve ek davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava ve ek dava kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma yapı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacılar lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, dava ve ek davada ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8979, Karar No: 2015/6250, Tarih: 28.04.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/8979 E.  ,  2015/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve ödemenin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, güzellik salonu işletmekte olan müvekkilinin selülit tedavisinde kullanılmak üzere davalı şirket ile 2011 yılı Mayıs ayında piyasada kısaca .... diye bilinen ... marka akustik dalga terapi cihazı almak üzere davalı ile anlaştığını, 06.06.2011 tarihli sözleşme kapsamında cihazın teslim edildiğini ve karşılığında toplam 45.000 TL'lik 9 adet senet imzalatıldığını, senetlerin ödendiğini, ancak 14.10.2011 tarihinde müvekkilinin, sözleşme ile kararlaştırılan cihaz dışında adı ... olan fizik tedavi merkezlerinde kullanılan bir cihazın teslim edildiğini öğrendiğini, durumun davalı şirkete bildirilmesine rağmen sorunun giderilmediğini, müvekkilinin iş yerinde olmadığı esnada rutin bakım yapılacağı söylenerek cihazın içine .... programı yüklendiğini, ... programınında silindiği, dava konusu cihazın şu anda .... programı yüklü bir ... cihazı olduğunu, ortalama piyasa fiyatının 23.000 TL ile 30.000 TL arasında değiştiğini iddia ederek hile yoluyla sözleşmede kararlaştırılan üründen başkaca bir ürünün davacıya teslim edildiği için hile nedeniyle sözleşmenin feshi ile davacıya ödenen 45.000 TL'lik ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacıya sözleşme ve faturada belirtilen cihazın teslim edildiğini, .... cihazın yaptığı işlemin / tedavinin ismi olup cihaz adı olmadığını, estetik alanda faaliyet gösteren ve bu alanda uzmanlaşıp profesyonelleşen müvekkili şirketin tüm cihazları .... yazılımlı olarak ithal ettiğini, sağlık sektörüne pazarlanan ürünlerde ise ... yazılımının bilahare yüklendiğini, davacı tarafa ilk baştan beri teslim edilen cihazın estetik alanda kullanılan .... yazılımlı cihaz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, ... marka .... .... cihazının KDV dahil 45.000 TL bedelle satışına ilişkin taraflar arasında sözleşme imzalandığı, davalı tarafından düzenlenen 06.06.2011 tarihli fatura ile 1 adet ... cihazının davacıya teslim ettiği, davalı firmanın internet sayfasında .... cihazı olarak .... isimli cihaz görülmekte ise de davacıya teslim edilen cihazın, bu cihazın alternatifi olup, hem .... hem de ... özelliği bulunduğu, ortalama aynı fiyatta alınıp davacıya satılan maldan başka bir malın satıldığı iddiasının kabul edilemeyeceği, satım sözleşmesine konu özellikleri taşıyan cihaz davacıya teslim edildiğinden sözleşmenin feshinin istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3915, Karar No: 2019/6964, Tarih: 26.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3915 E.  ,  2019/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, .... köyü sitesinin 15/03/2015 tarihinde yapılan genel kurul toplantısının yönetim planına uygun olarak yapılmadığını, dava konusu genel kurul toplantısında.....Köyünün 2015/2016 yılı bütçesinin belirlendiği, söz konusu genel kurul öncesinde parsel kat malikleri ve site merkez yönetim kurulu toplanmadığı için genel kurulun toplanış biçimi ve bütçeyle ilgili alınan kararların da yönetim planına aykırı olduğunu, bütçe yatırımı için gösterilen konulardan birinin de ..... . üstünde yer alan teras barın yenilenmesi için atöyle altı plajı ve saunanın yenilenmesi olduğunu, yenilenmesi öngörülen bu yerlerin hiçbirisinin Maya köyü sitesine ait olmadığını, yönetimin oy çokluğu ile ibra edildiğini, ancak 2014 yılında ... A.Ş.'ye ait olan taşınmazların ecrimisil bedellerinin de tüm kat maliklerine ödetildiği, toplantıya davette bazı konuların gösterilmediği ve yasal çoğunluğun sağlanamadığını beyanla usul ve kanuna aykırı olarak toplanan genel kurul toplantısında alınan kararların iptali istenilmiştir.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddine; davacının 15.03.2015 tarihinde toplanan genel kurulun iptaline yönelik talebin reddine; davacının 15.03.2015 tarihli Genel Kurulda alınan kararlar yönünden talebinin kısmen kabulü ile genel kurulda alınan kararlardan gündem 6. maddesi "Tapuda mevcut yönetim planımız doğrultusunda toplu yapı yönetimine geçilmesi" ve gündem 8. maddesi "... A.Ş'ye ait olan .... Restaurant'ın ödenmesi için yatırım bütçesine 100.000 TL ilave edilmesine" ilişkin genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi 2017/869 E. - 2017/739 K. sayılı ilamı ile “davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/02/2016 tarih 2015/289 E. - 2017/50 K. sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile davaya konu 15.03.2015 tarihli genel kurul toplantısının 4. maddesinde alınan "2015 yılına ait ecrimisil bedelinin 88.000,00.-TL olarak kabul edildiğine" ilişkin karar ile 6. maddesindeki “tapuda mevcut yönetim planımız doğrultusunda toplu yapı yönetimine geçilmesi” ve 5. maddesinin “i” bendindeki “..... A.Ş.’ye ait olan ..... restaurantın yenilenmesi için yatırım bütçesine 1000.000,00.-TL ilave edilmesine” ilişkin genel kurul kararlarının iptaline karar verilmiş, karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir. Dairemizin 01/10/2018 gün ve 2017/10679 E. - 2018/6106 K. sayılı ilamı ile istinaf mahkemesinin kararı bozulmuştur.