muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/415, Karar No: 2011/11446, Tarih: 12.10.2011

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresinin incelenmesi; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğraflarının çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmesi; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınması, memleket haritasındaki rumuzlar ve hava fotoğrafları incelenerek yapraklı ağaçların cinsinin her bir parsel için ayrı ayrı belirlenmesi, 4785 sayılı Yasanın 2/B maddesi ve 23.09.1983 gün ve 2896 sayılı Yasayla değişik 6831 sayılı Yasanın 1/I ve 3573 ve 6831 sayılı Yasanın 1/I maddesinde gösterilen orman sayılmayan yer kavramına girip girmediğinin araştırılıp tartışılması, yerel bilirkişiler yardımıyla tapu kayıtları ve vergi kayıtları uygulanarak kapsamının belirlenmesi, vergi kaydının sahiplik belgesi olamayacağının düşünülmesi, taşınmazların kuzeyinde hükmen orman olduğu belirlenen 109 ada 3 ve 6 sayılı eylemli orman parsellerinin bulunduğu göz önünde bulundurularak dayanılan tapu kayıtlarının asıl kapsamı orman ve orman toprağı değilse, 3402 sayılı Yasanın 20/C maddesi gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamının tayin olunması, taşınmazların gerçek eğiminin saptanması, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile aşı yaşı ve arazideki dağılım durumu, ayrı ayrı belirlenip yerlerine işaretlenmesi, yukarıda yazılı 6831 sayılı Yasanın 1/H ve I maddeleri ile 4785 ve 6777 sayılı Yasalar karşısında çekişmeli taşınmazların durumu ve niteliğinin tartışılması, tapu kayıtları ve vergi kayıtları yerine uygulanarak gösterilen sınırların fen bilirkişi tarafından düzenlenecek birleşik haritaya yansıtılarak keşfi izleme olanağının sağlanması, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir

. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazların tümünün orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiş, bu karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece çekişmeli taşınmazların tamamının orman sayılan yerlerden oldukları kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Dosyanın incelenmesinde dayanak tapu kayıtlarının 6777 sayılı Yasa hükmü gereğince oluşturulmuş kayıtlar olmadıkları anlaşılmakta ise de, hükmüne uyulan bozma ilamı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. 6831 sayılı Yasanın 1/J maddesinde “funda veya makilerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerlerin orman sayılmayacağı hükme bağlanmış olmakla birlikte, maddenin karşı anlamından orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan çalılık, fundalıklarla örtülü yerlerin orman sayılacağı açıktır. Bilimsel yönden eğimi % 12’nin üzerinde olan taşınmazların toprak muhafaza karakteri taşıdığı kabul edildiği gibi 15.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesinde % 12'den fazla eğimli olan maki ve fundalık yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı ve 26/j maddesinde bu tür yerlerin orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve aynı maddenin ikinci fıkrasında bu yerler orman rejimine girdiğinden herhangi bir nedenle orman kadastrosu sınırlarının dışında bırakılmış olmasının orman olma niteliğini ortadan kaldırmayacağı ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesi gereğince de herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış orman olması nedeniyle her zaman orman sınırları içine alınabileceği hükme bağlanmıştır. Yine “ 6831 SAYILI ORMAN KANUNUNA GÖRE ORMAN KADASTROSUNUN UYGULANMASI HAKKINDA YÖNETMELİK “ in (o) bendinde maki ve funda kavramı açıklanmış olup “ Maki ve funda Kserofil bünyeli, herdem yeşil, sert ve çoğu zaman dikenli yapraklı ağaçcıkların teşkil ettiği bitki formasyonudur.

Yurdumuzda makiler; ... (Myrtus Communis), Defne (Laurus nobilis), Sandal (Arbutus andrachne), Kocayemiş (Arbutus unedo), Pırnal Meşesi (Quercus ilex), Kermes Meşesi (Quercus coccifera), Katran Ardıcı (Juniperus oxycedrus), Katır Tırnağı (Spartium junceum), Kurtbağı (Ligustrum vulgare), Keçiboğan (Calicotome spinosu), Erguvan (Cercissiliquastrum), Tesbih çalısı (Styrax officinalis), Karaçalı (Paliurus acueleatus), Herdemtaze (Ruscus acuelatus), Keçiboynuzu (Ceratonia siliqua), Peruka çalısı (Continus coggygria), Akçakesme (Phillyrea media), Geniş Yapraklı Akçekesme (Phillyrea latifolia), Menengiç (Pistacia terebinthus), Sakız (Pistacia lenttiscus), Boyacı sumağı (Rhus cotinus), Yabani Zeytin - Delici (Olea evropea var. Oleaster), Kokarçalı (Anagyris foedita), Zakkum (Nerium oleander), Pembe çiçekli Laden (Cistus creticus), Beyaz çiçekli laden (Cistus salvifolius), Tüylü Laden (Cistus villiosus), Badem Yapraklı Ahlat (Pyrus amygdaliformis), Yabani kuşkonmaz (Asparagus acurtifolius) ve benzeri bitkiler olarak bulunur.

Funda; ağaç fundası (Erica arborea) ve pembe çiçekli funda (Erica verticillata), Erica cinsi bitkilerdir. “hükmü yer almaktadır. Çekişmeli taşınmazlarda yer aldığı belirlenen menengiç (Pistacia terebinthus), Sakız (Pistacia lenttiscus) cinsi bitkiler de funda ve maki kavramı içinde yer aldıklarından uyuşmazlığın, değinilen hükümler çerçevesinde giderilmesi gereklidir. Bu nedenle mahkemece önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi, bir fen elemanı ve yerel bilirkişiler aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, memleket haritasındaki rumuzlar ve hava fotoğrafları incelenerek yapraklı ağaçların cinsi her bir parsel için ayrı ayrı belirlenmeli, memleket haritasındaki münhanilerin sayıları, yani yükseklik farkları ile bu yükseklik farklarının teşkil ettiği açıların tanjantları esas alınıp meyil ölçer (kilizimetre) ile ölçümleri yapılıp gerçek eğimleri belirlenmelidir. Dayanak tapu kayıtları 6777 sayılı Yasa hükmü gereğince oluşturulmuş kayıtlar olmadıklarından eğimi % 12’yi aşan aşılı fıstıklıkların aşı yaşlarının ne olduğuna bakılmaksızın orman sayılan yer olduğu düşünülmeli, ancak eğimi % 12 ve altında bulunan taşınmaz bölümlerinin yukarıda belirtilen yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince koşullarının oluşması durumunda zilyetlikle kazanılabilecek yerler oldukları gözetilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 12/10/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6538, Karar No: 2014/14940, Tarih: 24.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/6538 E.  ,  2014/14940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 29. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/02/2014

NUMARASI : 2013/35-2014/29

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Temyiz eden davalı taraflarca sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2- Öte yandan, 20.03.2014 havale tarihli dilekçe ekinde sunulan Beşiktaş 1.. Noterligi'nin 1. yevmiye numaları ve 24.02.2011 tarihli azilnemesine göre gerekçeli kararın davalı A. A. Sigorta A.Ş.'nin azledilen vekili Av. Ö. E.'e tebliğ edildiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın davalı A. A.Sigorta A.Ş.'ye yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü

Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5170, Karar No: 2014/10945, Tarih: 06.11.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/5170 E.  ,  2014/10945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avrupa kamu düzeninin temel bir özelliği olan Demokrasi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesince tasarlanan ve sözleşmeyle bağdaşabilen yegane politik modeldir. Siyasi partiler ise, Anayasamızın 68/2. maddesinde de vurgulandığı gibi, demokratik siyasi hayatın vazgeçilmez unsurlarıdır.

Siyasi partiye üye olma ve bir siyasi partinin çatısı altında siyasi faaliyetlerde bulunma örgütlenme özgürlüğü kapsamında iken, özgürlüğün topluca kullanımı bağlamında ifade özgürlüğü ile de ilişkilidir.

Modern demokrasilerde özgürlüklerle doğrudan ilişkili olan ve yüksek bir meşruiyete sahip bulunan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün, diğer başka özgürlükler gibi; terör örgütlerince kötüye kullanılmak istenebileceği açıktır. Nitekim bir siyasi faaliyetteki asıl hedef ve amaçların açıklanan hedef ve amaçlardan daha başka olabileceği, asıl hedef ve amaçların gizlenebileceği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin “Yazar ve diğerleri” kararında da vurgulanmıştır.

Anayasamızın 68. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 11. maddesi ile tanınan siyasi partilere üye olma ve siyasi faaliyette bulunma özgürlüğünün kötüye kullanımı, yine Anayasamızın 14/2 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 17. maddeleri uyarınca yasaklanmıştır.

Bir faaliyetin siyasi faaliyet-örgütlenme özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilmesi ve Anayasa ile Sözleşmenin korumasından yararlanabilmesi için gerçekleştirilmekte olduğu bağlam ile birlikte cebir ve şiddet ile ilişkisi, kullanılan yöntem ve takip edilen amacın hukuk ve demokrasi kurallarına uygun olup olmadığı ve bir terör örgütü ile amaç veya yöntem bakımından ya da yapısal bir bağlantısının bulunup bulunmadığına bakılmalı ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 17 Temmuz 2001 tarihli “... ve diğerleri” kararında yaptığı ayrım da dikkate alınmalıdır.

Dairemizin 28.12.2011 tarih 2011/10371-30790 sayılı kararında; “PKK/KONGRA-GEL terör örgütünü bir devlet sistemi gibi yapılandırmayı hedefleyip birimlerini ve üyelerini sistematik bir yapıya kavuşturmayı amaçlayan, örgütün yasama meclisi KONGRA-GEL tarafından kabul edilip sistemin anayasası olarak nitelendirilen KCK (Koma Civaken Kürdistan) sözleşmesinde, KCK ile PKK'nın ideolojik, ahlaki, felsefi ve örgütsel bağlantısının açıkça vurgulandığı ve KCK yapılanması bakımından PKK'nın amaç ve stratejisinin benimsendiği” belirtildikten sonra, KCK’nın PKK ile organik bağlantısı, açıklanan amaç ve stratejisi, hiyerarşik yapısı, üye sayısı, sahip olduğu silahlı ve zorlayıcı gücü itibariyle Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden cebren ayırmaya yönelik amaç suçu gerçekleştirmeye elverişli silahlı terör örgütü niteliğinde bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Bir siyasi parti il ve ilçe başkanı olan sanıkların, siyasi faaliyet görünümü altında gerçekleştirdikleri eylemleri, bu ilkeler çerçevesinde ve iletişimin tespiti, teknik ve fiziki takip tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre değerlendirildiğinde salt siyasi faaliyet kapsamında görülemeyeceği anlaşıldığından eylemlerin bir bütün halinde silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olma suçunu oluşturacağına ilişkin kabul de bir isabetsizlik görülmemiş ve sanıklar müdafiinin bir siyasi partinin yetkilileri olarak yürütülen siyasi faaliyetlerin suç sayılarak cezalandırılamayacağına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafii ile sanık ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24920, Karar No: 2013/41258, Tarih: 25.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/24920 E.  ,  2013/41258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihinde aksi sabit olmayan savunmalarına göre kendileri tarafından dikildiğini belirttikleri müşterek malik oldukları arazinin hemen kuzeyinde bulunan bilirkişi raporuna göre dere yatağı olması sebebiyle hazineye at yerden ağaç kesme eylemlerinde hırsızlık kastıyla hareket ettiklerine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden Medeni Kanun'un 722/2 ve 729. maddeleri dikkate alınmadan mahkümiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile müdahil vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14811, Karar No: 2019/4805, Tarih: 04.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14811 E.  ,  2019/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...,.... sınırları içerisinde yapılmış olan kadastro çalışmaları sırasında 117 ada 1 parsel olarak tespit gören taşınmazın, müvekkil köyün idari sınırları içerisinde yer alması ve müvekkil köyün kadim kullanma hakkının bulunduğu mera olmasına rağmen..... kadastro çalışma sınırları içerisinde gösterildiğini ve orman olarak tescil gördüğünü belirterek tespit iptali ile mera olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğu, davacı iddiasındaki gibi mera olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporlarına göre çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 04/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13267, Karar No: 2015/12414, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/13267 E.  ,  2015/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında, davalı vekili tarafından sunulan 09/03/2015 havale tarihli dilekçede özetle; [...basit yargılama usûlüne göre görülmesi gereken nafakanın artırılması ve şahsi münasebetin değiştirilmesi konulu davada; öninceleme duruşmasından sonra davacı vekilinin daha önceki tanık listesinde yer almayan bir kısım ek tanık isimlerini bildirdiği, ilk tanık listesinde yer almayan tanığın dinlenmesine davalı vekili tarafından itiraz edildiği, hâkimin bu itiraza olağanın dışında tepki gösterdiği, duruşmaya ara vererek odasına geçtiği, dayanak Yargıtay İlâmı getirerek mübaşir vasıtası ile davalı vekillerine gösterdiği sonra geri aldığı, itirazın takdirini mahkemeye bıraktıkları halde hâkimin kısa bir kararla reddedebileceği halde 10 dakika boyunca tartışma konusu yaptığı ve avukata karşı sesini yükselttiği, ayrıca duruşma kapandıktan sonra davacı asilin beyanını duruşma başında almış olmasına rağmen, karşılıklı diyalog içinde dosyaya celbedilen evraklarla ilgili sorular sorduğu, talep üzerine bu karşılıklı konuşmanın özet halinde tutanağa geçirildiği, duruşmanın beklendiği sırada, hâkimin duruşmayı bekleyen davacı asil, eşi ve tanıklarının yanına doğru giderek sohbete başlaması, davacı asil ve eşi ile hâkimin yakın sohbet içinde olması davacı asile (... Bey daha gelmedi mi) diye sorması hâkimin tarafsızlığı konusunda kuvvetli şüphe uyandırdığı...] gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından red talebinin reddi yönünde görüş bildirmesi üzerine, dosyayı inceleyen mercii tarafından reddi hâkim talebinin reddine, red talebinde bulunan tarafın 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen karar; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 10/12/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8897, Karar No: 2016/7899, Tarih: 22.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8897 E.  ,  2016/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, suça konu külliyen sahte olduğu anlaşılan çeki, arkadaşı ... vasıtasıyla bankaya ibraz ederek kullanmak suretiyle yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, soruşturma aşamasındaki savunmasında, suça konu çekin 2002-2007 tarihleri arasında ortağı olduğu ......... isimli şirketten ayrılması nedeniyle ortağı olan ve yaklaşık bir yıl önce vefat eden ........ tarafından şirketten olan alacaklarına mukabil kendisine verildiğini, bildiği kadarıyla bu çekin şirketle yapılan tuğla alışverişi karşılığında verilmiş olan bir müşteri çeki olduğunu, çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını savunmasına karşın, mahkeme huzurundaki sorgusunda çekteki yazıların kendisine ait olduğunu kabul etmesi suretiyle çelişkili beyanlarda bulunması ve dosya arasında bulunan 10.11.2011 günlü ......... Jandarma Bölge Kriminal Laboratuvar Amirliği raporunda suça konu çekin ön yüzündeki yazıların sanığa ait olduğunun belirtilmesi karşısında; sanığın savunmalarının çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, bu suretle yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşup sübut bulduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine, çekin ön yüzünde sanığın imzaları ile benzerlik gösteren imza bulunmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporuna dayanılarak yetersiz ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2016 günü oybirliği ile karar verildi.