muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9046, Karar No: 2010/12376, Tarih: 28.09.2010

Son olarak yukarıda bahsi geçen 277 sayılı Kanun ile 2380 sayılı Kanun, 02.07.2008 tarihli 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkındaki Kanun’un 15.07.2008 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanması ile yürürlükten kaldırılmış, anılan yasanın 7. maddesi ile; il özel idareleri ve belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda bu idarelere verilmesi öngörülen paylar vergi hükmünde olduğu, İl özel idareleri ve belediyeler ile bu idarelere bağlı kuruluşların ve bunlara ait tüzel kişilerin, 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip edilen Devlete olan borçları, 28/03/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun kapsamında tanımlanan Hazine alacağı niteliğindeki borçları, İller

Bankasına olan borçları ile sosyal güvenlik kuruluşlarına olan borçlarına karşılık, bu idareler adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilatı toplamı üzerinden ayrılacak tutardan, alacaklı idarelerin talebi üzerine, ilgisine göre Maliye Bakanlığı veya İller Bankası tarafından kesinti yapılarak alacaklı idarelere ödeneceği, genel bütçe vergi gelirleri tahsilâtı toplamı üzerinden, il özel idareleri ve belediyeler adına aylık olarak ayrılacak tutardan, ikinci ve üçüncü fıkralara göre yapılacak kesintilerin toplamı, hiçbir şekilde ayrılan tutarların toplamının yüzde 40'ını aşamayacağı, yapılacak kesintilerin oranlarını alacakların nev'ine göre ayrı ayrı veya topluca belirlemeye, kesinti ve mahsup işlemlerine ilişkin diğer usul ve esasları tespit etmeye, Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakanın yetkili olduğuna ilişkin düzenleme getirilmiştir.

Yapılacak değerlendirmede belediyenin kira gelirleri üzerinde haczin mümkün olduğu gözetilmelidir. Esasen yasal düzenlemeler gereği vergi hükmünde olup kamu hizmetinde kullanacağı için mahiyeti itibariyle kamuya tahsisli olan paylar hakkında kamuya tahsis kararı alması fazladan bir işlemdir ve giderek belediyenin prim borcunu ödememek için böyle bir tahsis kararı alması baskın olasılık dahilindedir.

Kural olarak yasalar yürürlükte oldukları zamanlarda meydana gelen olaylarda uygulanabileceğinden, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular ile davaya konusu haczin dayanağı olan icra takibinin yapıldığı tarihteki yasal düzenlemeler gözetilerek, davaya konu hesaplardaki paranın mahiyeti, davalı Kurumun alacağı için kaynakta kesinti yapıldıktan sonra belediyeye aktarılan pay karşılığı olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre haczinin mümkün olup olmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu İller Bankasınca belediyeye ayrılan payların haczinin mümkün olmadığından bahisle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8288, Karar No: 2006/12133, Tarih: 20.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8288 E.  ,  2006/12133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı ... Karaçorlu avukatı tarafından duruşmalı, davacı avukatınca da duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere ... kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, sol gözünde görme azlığı nedeniyle davalı doktora muayene olduğunu derhal ameliyat edilmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine 10.07.1999 ve 25.09.1999 tarihlerinde davalı doktor tarafından ameliyat edildiğini, ameliyattan önce böyle bir ihtimalden hiç bahsedilmemiş olmasına rağmen, davalı doktorun hata ve kusuru nedeniyle, ameliyat sonrasında göz bebeğinin tamamen kaybolarak görme yeteneğini kaybettiğini,tedavi imkanı bulunmayan gözü ve içinde bulunduğu ağır durum için 80.000.000.000 TL. manevi tazminatın davalılardan faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, Yüksek Sağlık Şurasından alınan rapora dayanılarak davalı doktorun kusursuz olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, davacının sol gözündeki görmenin azalması üzerine davalı doktor tarafından yapılan ameliyat sonrasında görme yeteneğini kaybettiği nedenine dayanan manevi tazminat davasıdır. Taraflar arasındaki ilişki vekalet aktidir. Vekil,

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2.Dava, davacının sol gözündeki görmenin azalması üzerine davalı doktor tarafından yapılan ameliyat sonrasında görme yeteneğini kaybettiği nedenine dayanan manevi tazminat davasıdır. Taraflar arasındaki ilişki vekalet aktidir. Vekil,

vekalet görevine konu iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından ... zararlardan sorumludur. Vekil (BK.390/2 md.) işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan dahi sorumludur. (BK.321/1 md) O nedenle vekil konumunda olan ve davacıyı tedavi eden doktorun bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmesi gerekir. Hükme dayanak alınan Yüksek Sağlık Şurası Raporunda, Ankara Üniversitesi tıp fakültesi göz hastalıkları Ana bilim dalı başkanlığının görüşü doğrultusunda,davacının sol gözüne ileri derecedeki proliferatif diabetik retinopati nedeni ile 10.09.1999 ve 25.09.1999 tarihlerinde iki defa vitreoretinal cerrahi uygulandığı,hastalık ile ilgili tanı konan ameliyat endikasyonları uygulanan cerrahi teknik,takip ve bilgilendirme ile ilgili hiçbir ihmal,hata,eksik,ve kusur bulunmadığını hastalığın yapısı gidişi ve evresi gereği yapılan tüm girişimlere rağmen bu tip olumsuz sonuçların oluşabildiğini ,tedavileri yapan“Prof.Dr.... ... nun kusursuz olduğuna” ibareleri ile davalıya atfı kabil kusur bulunmadığını bildirmiş ise de, bunun gerekçeleri tam ve doyurucu değildir.

Kaldı ki, Yüksek Sağlık Şurası 11.4.1928 gün ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı icrasına dair Kanunun 75.maddesindeki açık hüküm nedeniyle, CMUK.nun 66/3 maddesi anlamında kendisine başvurulması zorunlu olan bir bilirkişi durumunda ise de, hukuk davalarında HUMK.276/2 maddesinde öngörülen nitelikte, resmi bilirkişi değildir. Mahkeme Yüksek Sağlık Şurasına başvurup başvurmamakta serbesttir ve onun raporuyla bağlı bulunmamaktadır. (HUMK.madde 286) Eş söyleyişle, hukuk davalarında, mahkemelerin Yüksek Sağlık Şurası raporlarına itibar etme zorunlulukları yoktur.

Mahkemece yapılacak iş, yüksek sağlık şurası raporu ile ameliyat öncesi ve sonrası tüm gözlem raporları, tetkik sonuçları, ameliyat raporu buna ilişkin, tahlil sonuçları vs.ile birlikte davacının rahatsızlığı,yaşı ve diğer rahatsızlıkları birlikte değerlendirildiğinde böyle bir cerrahi operasyonda belirlenecek risk oranına göre hastanın aydınlatılmış rızasının alınıp alınmayacağı konusunda gerektiğin de hastanın da bizzat sevki suretiyle, Üniversitelerin Anabilim Dallarından seçilecek konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek davalıya atfı kabil bir kusur bulunup bulunmadığı konusunda gerekçeli, dayanaklarını gösterir, taraf ve yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınması ve ortaya çıkacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:1. Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine 2. bentte açıklanan nedenlerle Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 20.9.2006 gününde oybiliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14877, Karar No: 2009/23799, Tarih: 25.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/14877 E.  ,  2009/23799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366 ve HUMK.nun 438.maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4552, Karar No: 2013/21129, Tarih: 21.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4552 E.  ,  2013/21129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.05.2012 tarih ve 2011/57-2012/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava HUMK'nın 3494 sayılı kanunla değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, "Abaküs Mental Aritmetik" ibaresinin 41. sınıfta yer alan hizmetler bakımından marka olarak tescili için davalı TPE’ne başvurduğunu, başvuru konusunu Türkiye'ye ilk kez getirerek tanıttığını 2009/37608 kod numarası verilen başvurunun Resmi Marka Bülteninde ilan edildiğini, yasal süre de itaraz olmadığından tesciline karar verildiğini, ücret ödenip tescil belgesi talep edildiği bir aşamada 556 sayılı KHK’nin 7/1-a-c madde ve bentleri uyarınca başvurunun "temel olarak zihinsel aritmetiğin geliştirilmesinde kullanılan bir sistem" adı olduğu, tanımlayıcı olup ayırt ediciliğinin bulunmadığı gerekçesi ile kısmen reddedildiğini, oysa, müvekkilinin bu markayı ve markaya konu ürünü ülkemizde ilk kez kullanıp tanıttığını, tescile karar verildikten sonra red kararı verilemeyeceğini, kaldı ki TPE'nin "ABAKÜS" ibaresini içeren başka markaları tescil ettiğini, belirterek TPE YİDK’nun 2011-M-17 sayılı kararının iptaline, başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; "Abaküs Mental Aritmetik" sözcüğünün eğitimde bir modelin adı olduğu ve tür bildirdiği; bu nedenle ayırt edici olmadığını, cins, vasıf, çeşit, karakteristik özellik, belirttiğini ve 7/1-a-c hükmüne göre reddi gerektiğini, mutlak red nedenlerinin TPE ve mahkemelerce kendiliğinden dikkate alınması gerektiğini, Enstitü tarafından yapılan işlem ve alınan kararların hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TPE vekili; "Abaküs Mental Aritmetik" sözcüğünün eğitimde bir modelin adı olduğu ve tür bildirdiği; bu nedenle ayırt edici olmadığını, cins, vasıf, çeşit, karakteristik özellik, belirttiğini ve 7/1-a-c hükmüne göre reddi gerektiğini, mutlak red nedenlerinin TPE ve mahkemelerce kendiliğinden dikkate alınması gerektiğini, Enstitü tarafından yapılan işlem ve alınan kararların hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; "Abaküs Mental Aritmetik" ibaresinin bu eğitim metodu ve türünün doğrudan adı olduğu; çekişmeli "Eğitim ve öğretim hizmetleri, Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri, Spor, kültür hizmetleri, Dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetleri, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri”nin bu eğitim tekniği ile yapılan hizmetler olabileceği ve onların türleri, karakteristik özelliklerini doğrudan tanımladığı; dolayısıyla anılan hizmetler yönünden başvurunun kısmen reddedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, ne varki "Abaküs Mental Aritmetik" ibaresinin çekişmeli ve başvurudan çıkarılan "eğlence hizmetleri; film yapım hizmetlerini" veya bunların tür, karakteristik özellik ya da niteliklerini, doğrudan tanımladığının söylenemeyeceği; zira "eğlence hizmetleri ve film yapım hizmetlerinin "aritmetiğin zihinden yapılması" kavramıyla ilgili bir özellik, tür ya da

karakteristik nitelik taşımasına imkan olmadığı; bu hizmetler ile sınırlı olarak YİDK kararının kısmen iptali koşullarının oluştuğu, TPE'nin bir markanın tescili işlemi tamamlanıncaya kadar 556 sayılı KHK'nın 7.maddesinde düzenlenen ve kamu düzenine ilişkin bulunan mutlak red nedenlerini her zaman gözeterek bir başvuruyu kısmen veya tamamen red edebileceği, Türkiye’ye de davacı gibi diğer firmalarca bu yöntemin kullanıldığı ve tanıtıldığı; ortalama alıcılar olan ebeveyn ve çocuk ve genç öğrencilerin dava konusu ibarenin markadan ziyade bir yöntem olduğunun bilincinde oldukları; esasen davacı firmanın kullanımlarında ibarenin davacı unvanı olan "MENAR" ibaresi ile birlikte tanımlayıcı bir şekilde yer aldığı, bu nedenle de marka olarak "MENAR" ibaresinin algılanacağı, yine bu yöntemde abaküs ile işlem yapılması nedeniyle, "abaküs" ibaresinin de marka olarak algılanamayacağı, davacının sunmuş olduğu belgeler ve internet sitesinde yer alan bilgiler çerçevesinde davacının mental aritmetik yöntemini kullandığı, tanıttığı; ancak "Abaküs Mental Aritmetik" ibaresini çekişmeli hizmetler yönünden, ticaret alanında ve ilgili sektörde markasal olarak kendine bağladığı ve marka olarak ayırt edicilik kazandırdığının kabulüne imkan bulunmadığı; dolayısıyla başvuru ve YİDK karar tarihi itibariyle, KHK 7/son hükmü uyarınca tespit edilen mutlak red nedeninin aşılması koşullarının bulunmadığı; bu yönüyle de YİDK kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne TPE YİDK’nun 2011-M-17 sayılı kararının “Eğlence hizmetleri; film yapım hizmetleri” yönünden kısmen iptaline, fazlaya dair istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin ayrı ayrı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, temyiz harcı davalıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13399, Karar No: 2006/15391, Tarih: 20.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13399 E.  ,  2006/15391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.02.2005 gününde verilen dilekçe ile kullanma ve yararlanma hakkı kayıtlarının iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, ... Köyü 663, 675, 677, 679, 684, 686, 688, 690, 692, 699, 700, 701, 702, 704 parsel sayılı taşınmazlarda davalı şirket adına olan kullanım ya da yararlanma hakkına ilişkin kayıtların iptali istenmiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el

koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine kullanma ve yararlanma haklarına ilişkin şerhlerin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 20.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3866, Karar No: 2013/3208, Tarih: 25.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3866 E.  ,  2013/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/09/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat davasına ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın gelişimi, yazının içeriği ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir olunan manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI