muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1329, Karar No: 2025/2139, Tarih: 11.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/1329 E.  ,  2025/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/36 E., 2015/252 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/2695 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2. maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun oluşabilmesi için açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan iş yeri veya eklentisinin olmasının gerekmesi karşısında; incelemeye konu olayda, iş yerinin Altıntop akaryakıt istasyonunun market bölümü olduğu ve 05.20’de petrolde çalışan işçinin mutfakta olduğu ve markette kimse olmadığı sırada sanığın markete girdiği, anılan işçinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre, 24 saat çalıştıklarını ve marketin içerisindeki hariç tüm iç ve dış ışıkları kapatarak mutfak bölümüne girdiği sırada sanığın içeri girdiği anlaşılmakla; suç saatinde açık ve faal olan akaryakıt istasyonuna ait markete sanığın girmesi eyleminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı ve sanık hakkında bu suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün, katılana ait olan ve 24 saat esasıyla çalışılan, bu suretle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerlerden olduğu anlaşılan akaryakıt istasyonunun market kısmına, gündüz vakti, iş yerinin açık olduğu zaman diliminde girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığı hâlde hükümlünün beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2013/36 Esas, 2015/252 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlünün unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATİNE, tayin olunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19593, Karar No: 2018/470, Tarih: 23.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19593 E.  ,  2018/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı murisinin, davalılardan işverene ait işyerinde geçen kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının murisinin 01.05.1961- 04.12.1970 tarihleri arasında 04.03.1967 tarihine kadar ... İlçe merkezinde, bu tarihten 04.12.1970 tarihe kadar ... ilçe merkezinde bekçi olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmişise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının murisi ... adına 01.04.1961 işe giriş tarihli varide tarihi yazılı olmayan ve fotokopi evrak olması nedeniyle işyeri ünvanı okunmayan işe giriş bildirgesinin bulunduğu, davacı murisinin ihtilaflı dönemde 01.04.1965- 1967/1. dönem arası 570 gün ... sicil nolu işyerinden, 1967/1. dönem ila 30.04.1969 tarihleri arasında 780 gün ... sicil nolu işyerinden hizmet bildirimlerinin bulunduğu, ... sicil nolu işyerinin kaymakamlık çarşı ve mahalle bekçi teşkilatı ünvanı ile kayıtlı olduğu, ... sicil nolu işyerinin tescil bilgilerinin istenmediği, ... Kaymakamlığı' nın 04.03.1967 tarihli yazısında; 21.02.1967 tarihli emniyet müdürlüğü emrine uyularak davacının ölen babasının kadrosunun tenkisi ile 04.03.1967 tarihinde çarşı ve mahalle bekçisiyken ilişiğinin kesildiği, kadrosu ile birlikte münhal ... bekçiliğine aktarılması ve yeni görevine başlama tarihinin bildirilmesinin istendiği ve evrakın ... jandarma komutanlığına ve özel idere memurluğuna gönderilmek üzere havale edildiği, yine davalı kurumun 27.04.1967 tarihli yazısında, davacının ölen babasının viziteye çıktığı 26.08.1966 tarihine nazaran bir takvim yılı içindeki prim ödeme gün sayıları ile prime esas brüt kazancının 1966 yılı 2 ila 7. ayları için bildirilmesinin istendiği, emniyet komiserliğinin 27.04.1967 tarihli cevabında 1966 yılı 2 ila 7. aylarda 275 TL aylıkla çalıştığının belirtildiği, ... İl Özel İdaresi, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü ve ... Jandarma Komutanlığı cevaplarında davacının murisi adına başkaca bilgi ve belge olmadığının belirtildiği, davacı ile birlikte o dönemde bekçi olarak çalışan 3 kişi olup tamamının öldüğünün kaymakamlık cevabında bildirildiği, dinlenen tanıkların davacının çalışmasını doğruladıkları anlaşılmıştır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim davacıya ait kimi çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Bunun dışında davacının, kayıtlarda gözükmeyen çalışmalarının hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılacak iş, ... sicil numaralı işyeri tescil dosyası ile ... ve ... sicil numaralı işyerlerinin ihtilaflı dönem bordrolarını istemek, davacı murisinin 01.04.1961 işe giriş tarihli işe giriş bildirgesinin aslını davalı kurumdan isteyerek hangi işyerinden verildiğini tespit etmek, varide tarihi ile ilgili işyerinin kanun kapsamında olduğu tarihleri sormak, ihtilaflı dönem bordrolarını istemek, bordro tanıklarını dinlemek, davacı murisi hangi mahalle/ mahallelerde bekçilik yaptıysa ilgili mahalle muhtar ve azaları ile çalıştığı karakollarda görevli polis memurlarını resen dinlemek, tanık Süreyya Büyükkurmaylı' nın sigorta sicil dosyasını istemek suretiyle ihtilaflı dönemde çalıştığı işyeri/işyerlerini tespit etmek, davacı murisinin çalıştığı karakolların bağlı olduğu kaymakamlık makamlarından bu döneme ait ücret tediye bordrolarının ve puantaj kayıtlarının tamamını getirtmek, davacının işyeri özlük dosyasının eksiksiz ve onaylı bir örneğini işyerinden istemek,ücret bordroları ve puantaj kayıtlarının gönderilmemesi durumunda hangi nedenle bulunamadığını araştırmak, davalının ücret ödemesine ilişkin belgelerin bulunmaması ile ilgili haklı nedeninin olması halinde iddianın tanık sözleri ile ortaya konulabileceği nazara alınıp araştırma genişletilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8515, Karar No: 2015/246, Tarih: 12.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/8515 E.  ,  2015/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve gerek olmadığı halde kurucu iradeye aykırı olacak şekilde vakfın malvarlığını düzenleyen 4. maddede değişiklik yapılması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince ...’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10822, Karar No: 2022/8011, Tarih: 18.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/10822 E.  ,  2022/8011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme ve çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan soruşturma aşamasında, sanığın kendisine ait zeytinliğe ve dere yataklarına yaş gübre dökmek suretiyle zarar verdiğini beyan ederek şikayetçi olduğu olayda, kolluk tarafından çizilen kroki tutanağına göre, söz konusu hayvan gübrelerinin Karaçalı çayına yaklaşık 50-100 metre mesafede değişik yerlerde ve katılana ait zeytinlik alanın dolgu kısmında bulunduğunun tespit edilmesi üzerine sanığın alınan savunmasında, kendisinin gübre alım satımı yaptığını, bu gübreleri dökmeleri için kamyoncuları kendisinin yönlendirdiğini, katılanına ait arazinin karşısında kendisine ait kiralık yerinin olduğunu, kamyoncuların gübreleri kendisine ait yere dökeceğine yanlışlıkla katılana ait araziye dökmüş olabileceğini savunduğu olaydan dolayı katılanın arazisine zarar verildiği ayrıca Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün raporu doğrultusunda dere kenarına dökülen gübrelerle de çevreye zarar verildiği iddiası ile açılan kamu davasında mahkemece yazılı gerekçelerle atılı suçlardan beraat kararı verilmiş ise de;

I-Öncelikle, mahallinde keşif yapılıp Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bir bilirkişi raporu alınarak, atıkların çevreye ve katılana ait araziye nasıl ve ne şekilde zarar verdiklerinin ve sanığın savunmasında belirttiği gübre dökmek için olay mahalline yakın kendi arazisinin olup olmadığının, gübre dökülen arazilerin yerlerinin ve mülkiyetinin kime ait olduğunun tespiti ile bilirkişiden çevreye ve katılanın arazisine zarar verilip verilmediği hususunun belirlenmesi,

II-Bilirkişi raporuyla çevreye ve katılanın arazisine ve arazideki ağaçlarına zarar verildiğinin tespit edilmesi halinde; sanığın beyanlarında söz konusu gübreleri kamyoncuların yanlışlıkla döktüğünü savunmasını dikkate alınarak kamyoncuların tespit edilerek bu hususta beyanlarının alınması,

III-Toplanan delillere göre sanığın eyleminin kasıt veya taksirle işlediğinin ve eyleminin TCK’nın 44. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenerek hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5776, Karar No: 2015/7281, Tarih: 13.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/5776 E.  ,  2015/7281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .. ..İcra Müdürlüğü'nün 2011/5471 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetvelinde borçluya ait olan ve bedeli paylaşıma konu araçlar ve iş makinası üzerine konulan ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmayarak garameten paylaştırma yapıldığını, oysa müvekkilinin ihtiyati haczinin şikayet olunanın takip dosyalarında konulan ihtiyati hacizlerden önce kesinleştiğinden sıra cetvelinde öncelikle müvekkiline pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davanın süresinde açılmadığını, ayrıca müvekkilinin takip dosyalarından konulan ihtiyati hacizlerin daha eski tarihli olup, ihtiyati hacizlere itiraz da edilmediğini, tamamlayıcı icrai haciz işlemlerinin kesinleştiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bedeli paylaşıma konu araçlar ve iş makinasının kaydı üzerine şikayetçinin takip dosyasından 31.10.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, şikayet olunanın takip dosyalarından ise 26.10.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, şikayet olunanın ihtiyati haciz tarihinin daha eski tarihli olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde şikayette bulunulmuş olsa dahi, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur. Aynı sıra cetveline yönelik farklı şikayetler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olabileceğinden, uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesine yol açabilir.

Dairemiz kayıtlarından eldeki dava haricinde ... .... 2012/482, 2012/481, 2012/477 ve 2012/478 Esas sayılı dosyalarda ...... İcra Müdürlüğü'nün 2011/7471 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetveline itiraz davalarının açıldığı, her bir davanın bağımsız olarak sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca, ... ..İcra Müdürlüğü'nün 2011/7471 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetveline itiraza ilişkin tüm şikayetlerin birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile birleştirme kararı verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4371, Karar No: 2006/6998, Tarih: 03.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4371 E.  ,  2006/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatih İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu 51/t ile 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu 49/o ve 5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil daireler ile katma bütçeli dairelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2005 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

Somut olayda takip dayanağı ilamda hükmedilen ecrimisil bedeli için alacaklı idarece özel şahıs borçlu olarak takip edildiğine göre faiz hesabında yukarıda yazılı kuralların uygulanması mümkün değildir. O halde mahkemece, yasal faiz oranları yerine Bütçe Kanunlarındaki oranları hesaplamada dikkate alan bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14020, Karar No: 2013/2244, Tarih: 25.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/14020 E.  ,  2013/2244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itirazın kaldırılması

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

İcra İflas Kanunu'nun rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takiplere ilişkin beşinci babında yer alan 148. maddesinde “taşınmaz ipotek alacaklısı yetkili veya taşınmazın bulunduğu yer İcra Dairesine elindeki ipotek belgesinin akit tablosunun Tapu İdaresince verilmiş resmi bir örneğini ibrazla alacağın miktarını bildirir ve 58. maddeye göre takip talebinde bulunur” hükmüne yer verilmiştir. Bu hükümden anlaşılacağı üzere ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatmak isteyen alacaklı taşınmazın bulunduğu yer İcra Dairesi'nde takip açabileceği gibi “yetkili yerde” yani İİK'nun 50. maddesi göndermesi ile HUMK'nun yetkiye ilişkin hükümleri çerçevesinde yetkili olan yerde de takip başlatabilecektir. Bu durumda göstermektedir ki ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takipte "kesin yetki kuralı" uygulanmaz. Bir başka anlatımla gayrimenkulün bulunduğu yerde takip yapma zorunluluğu bulunmamaktadır.

Ayrıca İİK icra takip hukuku açısından HUMK'nuna göre özel kanun olup, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıklarda öncelikle İİK'nun hükümleri uygulanır.

Somut olayda ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamsız takibe konu edilen taraflar arasında akdedilmiş 09.02.2010 tarih 2326 yevmiye numaralı ipotek resmi senedinde “ihtilaf halinde Tekirdağ Mahkeme ve İcra Daireleri'nin yetkili olduğu” kabul edilmiştir. Mevcut bu yetki sözleşmesi ve anılan Yasa hükmüne göre Tekirdağ İcra Daireleri'nde takip başlatılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Bu durumda yetki itirazının kaldırılması isteminin kabulü ile alacaklının borca itirazının kaldırılması talebinin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken HMK'nundan bahisle yetki itirazının kaldırılması isteminin reddi isabetsizdir.

Alacaklı vekilinin temyiz itirazı yerinde olduğundan kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle ve İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/981, Karar No: 2014/16069, Tarih: 02.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/981 E.  ,  2014/16069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... müdafiinin yokluğunda verilen 25/05/2011 tarihli kararın sanık müdafiine 29/06/2011 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 07/07/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın işlettiği güzellik ve kuaför salonunu devretmek istediğine dair ilan üzerine sanıkların kendilerini farklı isimlerle tanıtarak işyerini devralmak istediklerini söyleyip işyerini içerisindeki eşyaları ile birlikte katılandan devraldıkları, ancak katılana devir bedelini ödemedikleri gibi bir süre işyerini işletip işyerindeki elektrik, su, telefon ve diğer giderleri de ödemeden eşyaları alıp giderek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.