muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/3252, Karar No: 2007/4104, Tarih: 15.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3252 E.  ,  2007/4104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 15.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/1494, Karar No: 2014/2310, Tarih: 20.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/1494 E.  ,  2014/2310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/35121

Mahkemesi : İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 24.10.2013

Numarası : 2013/658 değişik iş

Türkiye Cumhuriyeti İcra Vekiller Heyetini cebren ıskat veya vazife görmekten cebren men etmeye teşebbüs suçundan sanık M.. H.. hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 147, 61/1 ve 59/2. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yurt dışına çıkış yasağı şeklinde adli kontrol koruma tedbirine tabi tutulmasına dair İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2013 tarihli ve 2009/191 esas, 2013/95 sayılı kararını müteakip, sanık müdafii tarafından adli kontrol kararına yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin anılan Mahkemenin 30.09.2013 tarihli ve 2013/566 değişik iş sayılı kararına itirazın reddine dair İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2013 tarihli ve 2013/658 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 110/2-3. maddesinde, “Hâkim, Cumhuriyet savcısının istemiyle, adlî kontrol uygulamasında şüpheliyi bir veya birden çok yeni yükümlülük altına koyabilir; kontrolün içeriğini oluşturan yükümlülükleri bütünüyle veya kısmen kaldırabilir, değiştirebilir veya şüpheliyi bunlardan bazılarına uymaktan geçici olarak muaf tutabilir. 109 uncu madde ile bu madde hükümleri, gerekli görüldüğünde, görevli ve yetkili diğer yargı mercileri tarafından da, kovuşturma evresinin her aşamasında uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca, kovuşturmanın her aşamasında adlî kontrol kararının değerlendirilebileceği gözetilmeden Mahkemesince itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde,

2- 5271 sayılı Kanunun "Adli kontrol" başlıklı 109. maddesinde "Bir suç sebebiyle yürütülen soruşturmada, 100 üncü maddede belirtilen tutuklama sebeplerinin varlığı halinde, şüphelinin tutuklanması yerine adlî kontrol altına alınmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenleme ve aynı Kanun'un "Tutuklama nedenleri" başlıklı 100. maddesinde "Kuvvetli suç şüphesinin varlığını gösteren olguların ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, şüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilebilir. İşin önemi, verilmesi beklenen ceza veya güvenlik tedbiri ile ölçülü olmaması halinde, tutuklama kararı verilemez..." şeklindeki düzenlemeler uyarınca adli kontrol koruma tedbirine kuvvetli suç şüphesi ve tutuklama nedeni bulunması halinde karar verilebileceği, her ne kadar sanık hakkında mahkemesince üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkûmiyete karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre, milletvekili olması nedeniyle temsil görevini ifa ettiği, bu görevi nedeniyle Türkiye Büyük Millet Meclisince yurt içinde olduğu gibi yurtdışında da yasama faaliyetleri çerçevesinde görevlendirilebileceği de dikkate alınarak, sanığın kaçması, delilleri karartma, saklanma sebeplerinin bulunmadığı cihetle itirazın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 24.01.2014 gün ve 2013/2029/6304 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2014 gün ve 2014/35121 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1 nolu bozma nedeninin incelenmesinde;

Sanığın, 05.08.2013 tarihli mahkumiyet hükmüyle birlikte verilen adli kontrol kararına yasal süresinde itiraz etmediği anlaşılmaktadır. Kanun yararına bozma talebinde söz edilen ve Dairemizce mahallinden getirtilerek incelenen, sanık müdafiince mahkemeye sunulmuş 23.09.2013 tarihli dilekçe içeriğinin esas itibariyle 05.08.2013 tarihli adli kontrol kararına itiraz mahiyetinde olmadığı ve adli kontrol kararının kaldırılması veya değiştirilmesi talebini içerdiği, Mahkemesince kovuşturma evresinin her aşamasında ileri sürülebilecek nitelikteki bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği ve bu karardan sonra yasal süresine bağlı yeni bir itiraz yasa yolunun başlayacağı gözetilmeden, 23.09.2013 tarihli dilekçe içeriğini karşılamayacak ve CMK’nın 110 ve 111. maddelerine aykırı olacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul 14. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24.10.2013 tarih ve 2013/658 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, bozma sebebine göre tebliğnamedeki 2 nolu bozma nedeninin incelenmesine yer olmadığına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33811, Karar No: 2016/17133, Tarih: 10.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33811 E.  ,  2016/17133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığa 09/08/2011 olan suç tarihinin hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların, mağdur ...'u yüzünde sabit iz kalacak şekilde kesici aletle yaraladıkları, yüzde sabit izlik yaralanmanın basit tıbbi bir müdahale ile giderilmesinin mümkün olmadığı düşünülüp temel hapis cezasının TCK’nin 86/1. maddesinden belirlenmesi gerektiği gözetilmeden TCK'nin 86/2, 3-e, 87/1-c maddeleri uygulanarak verilen 24 ay hapis cezasından sonra TCK'nin 87/1-c-son maddesi uygulanmakla verilen cezanın 5 yıla çıkartılması nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15547, Karar No: 2016/4063, Tarih: 04.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15547 E.  ,  2016/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, vekâlet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakanı ...'den kendisine intikal eden ...ili ... ilçesinde bulunan 2548 ada 7 sayılı parseldeki 6 no'lu bağımsız bölümün ¼ payının üçüncü kişilere satışı konusunda ... Başkonsolosluğu'nun 10/05/2013 tarih ve ... yevmiye no'lu işlemi ile kardeşi ve aynı zamanda paydaş olan davalı ...'e vekalet verdiğini, davalının ise dava dışı ...'ü vekil tayin ederek ve onun aracılığıyla 19/06/2013 tarihinde çekişmeli bağımsız bölümü satış yoluyla tam hisse olarak temlik aldığını, davalıya verdiği vekaletnamenin vekile satışı değil üçüncü kişilere satışı kapsadığını, davalının satış nedeniyle herhangi bir bedel ödemeyerek vekalet görevini kötüye kullandığını ileri sürerek çekişmeli bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ¼ oranında payın adına tescilini, olmadığı takdirde 40.000,00 TL'den az olmayan tazminatın temlik tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, mirasbırakanı ...'den kendisi ve kardeşlerine intikal eden çekişme konusu bağımsız bölümün satışı konusunda kardeşlerinden vekalet aldığını, ancak satışa çıkarılan bedel üzerinden alıcı çıkmayınca dava konusu taşınmazın kendisi tarafından satın alınmasını davacının da aralarında bulunduğu kardeşlerinin istediğini, bunun üzerine 110.000,00 TL bedel ile taşınmazı satın aldığını, davacı ve dava dışı diğer kardeşlerine satış bedelini ....e gittiğinde bizzat ödediğini, tüm iddiaların asılsız olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının satış bedelini davacıya ödediğini yazılı delil ile kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli 6 no'lu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptaline ve 1/4 oranında payın davacı adına tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...'nin, ...'nun 10/05/2013 tarihli düzenleme şeklindeki vekaletnamesi ile davalı ...'ı çekişmeli bağımsız bölümün satışı konusunda vekil tayin ettiği, çekişme konusu 6 no'lu bağımsız bölümün 18/06/2013 tarihinde taraflar ile dava dışı... ve ... adına 1/4'er oranda paylı mülkiyet üzere intikalinin yapıldığı, 19/06/2013 tarihinde ise davalının satış ve birleştirme yoluyla 6 no'lu bağımsız bölümün tam maliki olduğu kayden sabittir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...'nin, ...'nun 10/05/2013 tarihli düzenleme şeklindeki vekaletnamesi ile davalı ...'ı çekişmeli bağımsız bölümün satışı konusunda vekil tayin ettiği, çekişme konusu 6 no'lu bağımsız bölümün 18/06/2013 tarihinde taraflar ile dava dışı... ve ... adına 1/4'er oranda paylı mülkiyet üzere intikalinin yapıldığı, 19/06/2013 tarihinde ise davalının satış ve birleştirme yoluyla 6 no'lu bağımsız bölümün tam maliki olduğu kayden sabittir.

Davalı, yargılamanın her aşamasında çekişmeli bağımsız bölümün toplamda 110.000,00 TL karşılığında kendisine satışı konusunda davacı ve dava dışı paydaşlar ile anlaştığını, temlikten davacının haberdar olduğunu ve davacı ile diğer paydaşların payına düşen satış bedelini...'e gidişinde yanında yurt dışına çıkarmak suretiyle bizzat elden ödediğini, bu hususu tanık beyanları ile ispat edebileceğini savunmuştur.

Bilindiği üzere, tanıkla ispat sınırı 6100 s. HMK'nun 200. maddesi uyarınca 2012 yılında 2.500.-TL olmuştur. Bu düzenlemelere göre, bu miktarın üzerindeki hukuki işlemlerin senetle ispatı zorunlu olup, tanık dinletme olanağı bulunmamaktadır. Ancak, aynı yasanın 203. maddesinde senetle ispat zorunluluğunun istisnaları sayma yöntemi ile belirlenmiştir. Bunlardan biri de altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler olup, Kanun koyucu bu kişiler arasındaki işlemlerin ispatı için tanık dinletme olanağı vermiştir.

Somut olayda, davalı vekilinin süresinde verdiği delil dilekçesi ile toplanmasını istediği delilleri ve dinlenilmesini istediği tanıkları bildirerek gerekli delil avansını yatırdığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, mahkemece davalının savunmalarını dayandırdığı delillerin toplandığından ve bildirdiği tanıkların dinlen...( . çıkış ), yurtdışına çıkmış ise; çıkış işlemleri esnasında yanında satış bedeli miktarındaki bir parayı götürüp götürmediğinin ilgili birimden sorularak, varsa ilgili kayıtların celp edilmesi, ayrıca 6100 sayılı HMK'nun 203/1-a bendi gözetilerek davalının bildirdiği tanıkların usulünce dinlenilmesi, payına düşen miktarın davacıya ödenip ödenmediği hususunun tanıklardan sorulması, toplanacak deliller ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması hatalıdır.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3501, Karar No: 2014/9912, Tarih: 06.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3501 E.  ,  2014/9912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16132, Karar No: 2011/18851, Tarih: 13.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/16132 E.  ,  2011/18851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.03.2011 tarih, 22864/3466 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 38,20 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3660, Karar No: 2014/6067, Tarih: 27.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3660 E.  ,  2014/6067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2012

NUMARASI : 2011/1130-2012/1848

Davacı, ödeme emirlerinin iptali ile takibin durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının ortağı olduğu A. O... K... ve G... İşletmeciliği İnş San Tic Ltd Şti'ye ait ....sicil numaralı işyerinin prim, işsizlik primi ve gecikme zammı borçları nedeniyle davacıya gönderilen ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 2007/24398 takip sayılı ödeme emri ile davacının ortağı olduğu A. O...K....ve G...İşletmeciliği İnş San Tic Ltd Şti'ye ait ....sicil numaralı işyerinin 2005/1-2006/3. aylara ait 38.630,07.-TL prim +56.212,74.-TL gecikme zammının ödenmesinin istenildiği, 2007/24397 takip sayılı ödeme emri ile davacının ortağı olduğu A. O...K...ve G..İşletmeciliği İnş San Tic Ltd Şti'ye ait ... sicil numaralı işyerinin 2005/1-2006/3. aylara ait 3.459,42.-TL işsizlik primi +5.033,99.-TL gecikme zammının ödenmesinin istenildiği, 2007/24398 takip sayılı ödeme emri ile davacının ortağı olduğu A. O.. K.. ve G.. İşletmeciliği İnş San Tic Ltd Şti'ye ait 1..... sicil numaralı işyerinin 2005/1-2006/3. aylara ait 198,60.-TL damga vergisi+311,72.-TL gecikme zammının ödenmesinin istenildiği, davanın 7 günlük yasal süre içinde açıldığı, davacının 10/02/2006 tarihli ortaklar kurulu kararı ile %90 oranına sahip olduğu şirket hisselerini Murat Ç.'a devrettiği, kararın 09/03/2006 tarihinde Noterlikçe tasdik olunduğu, durumun Ticaret Sicilinde 15/03/2006 tarihinde tescil edildiği ve 20/03/2006 tarihli Ticaret Sicil gazetesinde yayınlandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, hissesini devreden ortağın dava dışı limited şirketin prim ve gecikme zammı borçlarından dolayı hangi tarihten itibaren sorumluluğunun ortadan kalktığı noktasında toplanmaktadır.

Limited şirketin prim borçlarından dolayı üst düzey yönetici veya yetkililerin, şirketin yönetiminde oldukları döneme ait prim borçlarından sorumlu olacakları açıktır.

Ancak, şirketin üst düzey yöneticiliği veya şirket ortaklığından ayrılanlar yönünden, bu ayrılmanın ticaret sicilinde ilan edilmemiş olması halinde, ayrılma tarihinden sonraki döneme ilişkin prim borçlarından sorumlu olunup olunmayacağının belirlenmesi yönünden, uyuşmazlığa konu dönemde yürürlükte bulunan (Mülga) 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun konuya ilişkin hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.