muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13324, Karar No: 2015/26005, Tarih: 27.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13324 E.  ,  2015/26005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki 3.kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi, ... İcra Müdürlüğü’nün 2012/9802 E. sayılı dosyasında ... ve ... aleyhine icra takibi yürüttüğü sırada, ... ve ...’ın alacaklı sıfatıyla ..... İcra Müdürlüğü’nün 2011/4539 E. sayılı takip dosyasındaki alacaklarına haciz koydurmuş ve İİK.nun 120. maddesi uyarınca ..... İcra Müdürlüğü’nün 2011/4539 E. sayılı takip dosyasını yürütme yetkisi almıştır.

..... İcra Müdürlüğü’nün 2011/4539 E. sayılı rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip dosyasında rehin konusunu oluşturan ..... plaka sayılı araç için yedieminlik ücretinden kaynaklı olarak alacaklı ... tarafından borçlu ... aleyhine ..... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9972 E sayılı dosyasında taşınır rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılmış, bu takipte ..... plaka sayılı araç, yapılan ihale sonrasında, ..... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9972 E sayılı takip dosyasındaki temlik alacaklısı .... tarafından alacağa mahsuben alınmıştır.

Şikayetçi ... … Ltd. Şti, Mahkemeye başvurusunda, ..... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9972 E sayılı takip dosyasındaki 30.10.2014 tarihli işlemini şikayet etmiştir. Bahse konu işlemin özü, alacağa mahsuben ihale edilen aracın ihale bedelinin sıra cetveli yapıldıktan sonra alınma durumunun olup olmayacağına ilişkindir. Şikayetçi ise, ihale bedelinin, sıra cetvelinden önce (..... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9972 E sayılı) takip dosyasına yatırılmasını zira alacağa mahsuben aracı alıp alamayacağının ancak sıra cetvelinden sonra ortaya çıkabileceğini ve haciz koydurup İİK.nun 120. maddesine göre işlem yapma yetkisine sahip olduğu ..... İcra Müdürlüğü’nün 2011/4539 E. sayılı takip dosyasındaki alacağın da yediemin ücret alacağına dayandığı belirtmiştir.

Mahkeme, şikayetçinin takip yanlarından olmadığı, dolayısıyla İİK.nun 120. maddesine göre verilen yetki sadece şikayetçinin borçlularını kapsadığı ve şikayetçi şirketin, borçlusu .... olmadığından, istemi aktif husumet bulunmadığından reddetmiştir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Somut olayda, ihale konusu aracın kaydında birden fazla haczin bulunduğu ve şikayetçinin, yediemin alacağı olduğunu iddia ettiği görülmektedir.

Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir. ..... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9972 E. sayılı icra takip dosyası fotokopisinin incelenmesinde, şikayet tarihinden önce, 27.08.2014 tarihinde sıra cetveli tanzim edildiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, 27.08.2014 tarihli sıra cetvelinin kesinleşip kesinleşmediğini araştırarak, sıra cetveli kesinleşmişse, şikayetçinin sıra cetvelinde yer alıp almamasına göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : 3.kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18252, Karar No: 2014/20477, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/18252 E.  ,  2014/20477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan şüpheli Avukat ... hakkında, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2012 tarihli ve 2012/233 esas, 2012/518 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından yasa yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2013 gün ve 141749 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, ... Barosunda kayıtlı avukat olan şüphelinin, davacı ...'ın ... Kadastro Mahkemesinin 2010/282 esasına kayden zilyetlik tespitinin iptaline ilişkin açtığı davada, kararın tefhiminden sonra kısa kararı ve mahkeme kaleminde dosyayı incelemesinden sonra, mahkemece verilen 26/12/2011 tarihli ve 2011/253 sayılı kararın temyiz edilmesi hususunda hukuki yardım almak için davacı ile birlikte gittiği büroda, davacının temyiz dilekçesi hazırlanmasına ilişkin talebi üzerine ... adına yazdığı 23/01/2012 tarihli temyiz dilekçesinde, müşteki mahkeme hâkimine yönelik "Yerel mahkeme hâkiminin dava dilekçesindeki tek davalı olan orman idaresinin niye davalı olduğunu anlamaması mümkün olmadığı gibi dava dilekçesinin 2. bendindeki...parsel ile ... ada... parsel ilâ kara yolu arasında kalan 6000-6500 metre kare miktarındaki arazi orman vasfı ile tespit görmüştür, açıklamanın anlaşılamamış olması da mümkün görülmemektedir. Ancak tüm bunlara rağmen yerel mahkeme sayın hâkimi davacı olarak zaten zilyetliği adıma kayıtlı bulunan ...parsel için fuzuli dava açmışım gibi, benim adıma söylemediğim ifadeleri duruşma zaptına yazdırıp tecrübesizliğim nedeniyle itiraz edemeyişime bağlı olarak bana imzalatması usule, hakkaniyete ve yasaya açıkça aykırıdır" şeklindeki asılsız ifadelere yer vererek mahkeme hâkimine görevinden dolayı hakaret suçunu işlemiş olduğunun iddia edilmesi, şüpheli sıfatıyla ifadesi alınan ...'ın 28/03/2012 tarihli ifadesinde temyiz dilekçesini Avukat ...'nin yazdığını bildirdiğinin anlaşılması karşısında, mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Şüpheli Avukat ... hakkında, davacı ...'ın ... Kadastro Mahkemesinin 2010/282 esasına kayden görülen 2/B tespitinin iptali davasında davanın reddine karar verilmesi üzerine, davacı ... adına yazmış olduğu temyiz dilekçesinde kararı veren hakime hakaret ettiği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda,

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Şüpheli Avukat ... hakkında, davacı ...'ın ... Kadastro Mahkemesinin 2010/282 esasına kayden görülen 2/B tespitinin iptali davasında davanın reddine karar verilmesi üzerine, davacı ... adına yazmış olduğu temyiz dilekçesinde kararı veren hakime hakaret ettiği iddiasıyla yapılan soruşturma sonucunda,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianameyi inceleyen,... Ağır Ceza Mahkemesince, şüpheli avukatın davacının vekili olmadığı, dilekçenin davacı ... tarafından imzalanarak mahkemeye ibraz edildiği, dilekçenin şüpheli avukat tarafından yazıldığının belirlenemediği, iddianamede geçen sözlerin hakaret suçunu oluşturmadığı, dilekçenin şüpheli avukat tarafından yazıldığının kabulü halinde dahi davacının beyanlarının dilekçeye geçirilmesi nedeniyle, şüpheliye isnat olunabilecek herhangi bir suç bulunmadığı gerekçesiyle, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına karar verildiği, kesinleşen bu karar aleyhine kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan şüpheli Avukat ... hakkında, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair verilen kararın, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK’nın “hakaret” başlıklı 125. maddesinde; “ Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.” hükmüne yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nisbi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nisbi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda;...Kadastro Mahkemesinin 2010/282 esasına kayden görülen 2/B tespitinin iptali davasında, davanın reddine karar verilmesi üzerine, davacı ... tarafından mahkemeye ibraz edilen 23.01.2012 tarihli temyiz dilekçesinde; “…..Ancak tüm bunlara rağmen yerel mahkeme sayın hâkimi davacı olarak zaten zilyetliği adıma kayıtlı bulunan 1529 parsel için fuzuli dava açmışım gibi, benim adıma söylemediğim ifadeleri duruşma zaptına yazdırıp tecrübesizliğim nedeniyle itiraz edemeyişime bağlı olarak bana imzalatması usule, hakkaniyete ve yasaya açıkça aykırıdır" ifadelerine yer verilmiş olması nedeniyle, mahkeme hakimi tarafından kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret edildiği iddiasıyla şikayette bulunulması üzerine, şüpheli olarak ifadesi alınan ..., dilekçeyi Avukat ...’ye yazdırdığını savunduğu, şüpheli olarak ifadesi alınan adı geçen avukat ise, davacının vekili olmadığını, duruşmalara girmediğini, dilekçenin büro ortağı Avukat ... tarafından yazıldığını savunduğu, tanık olarak ifadeleri alınan mahkemenin mübaşir ve katibi olan ... ile ... ise, duruşma günü Avukat ...’in davacı ile birlikte duruşmayı izlediğini, karar sonrası birlikte dosyayı incelediklerini, Avukat ...’nin duruşma günü adliyede olmadığını belirttikleri, hakkında soruşturma izni verilmeyen Avukat ... ise, davacı ...’ın Kadastro Mahkemesinde kaybettiği bir dava ile ilgili olarak kendisiyle görüşüp olayı anlattığını, bu hususta görüştüklerini ancak dilekçe yazmadığını beyan ettiği görülmektedir.

Temyiz dilekçesinde yer verilen ifadelerin rahatsız edici ve ağır eleştiri olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Aynı zamanda dava konusunun ve beyanların tam anlaşılamaması nedeniyle davanın usulsüz olarak reddedildiğine ilişkin yakınma şeklinde ifadeler de içermektedir. Ancak merci kararında tartışıldığı üzere davacı tarafından mahkemeye ibraz edilen bu dilekçenin şüpheli avukat tarafından yazıldığına ilişkin dosyada yeterli delil bulunmamaktadır. Bununla birlikte davası reddedilen kişinin, dava konusunun ve beyanlarının mahkemece tam olarak anlaşılamaması nedeniyle, zapta farklı geçtiğini belirterek temyiz talebinde bulunması, iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında da değerlendirilebilecektir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de, ifade özgürlüğüne ilişkin Sözleşmenin 10. maddesini yorumlarken, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirliliğin demokratik toplumunun karakteristik özelliklerinden olduğunu, bu değerlere sahip olmayan sistemin demokratik toplum olarak adlandırılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamaların bu değerlere aykırı düşmemesi ve meşru amaçla orantılı olması gerektiğini, sadece zararsız ve lehte olan düşünceler değil, devlet veya toplumun bir bölümü için rahatsız edici, saldırgan veya şok edici düşüncelerin de maddenin korumasına gireceğini belirtmektedir. ( Handyside v Birleşik Krallık A 24 (1976); 1 EHRR 737 para: 49 PC.)

Yukarıda yer verilen mezuat hükümleri, yargı kararı ve açıklamalar ışığında,... Ağır Ceza Mahkemesinin, iddia olunan sözlerin hakaret suçu olarak değerlendirilemeyeceğine ve suça konu dilekçenin şüpheli avukat tarafından yazıldığının belirlenemediğine ilişkin gerekçeleri yerinde görüldüğünden, anılan kararın kanun yararına bozulmasına ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce,...Ağır Ceza Mahkemesinin 17/12/2012 tarihli ve 2012/233 esas, 2012/518 sayılı kararının, hukuka uygun olması nedeniyle yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi koşullarını taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4975, Karar No: 2008/12427, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/4975 E.  ,  2008/12427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Hazine vekili davalı ...’a ait taşınmaz payının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk olarak kamu alacaklarının ödenmesi gerektiğini, Vergi Dairesi alacağının birinci sıraya alınması için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili davacı alacağının taşınmazın aynından kaynaklanmadığını ve somut olayda 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesinin uygulanması gerektiğini bildirmiştir.

İcra Mahkemesince 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesi uyarınca davacının, davalı ...’nın alacağına garameten iştirak etmesini teminen sıra cetvelinin iptaline, davacının birinci sıraya alınma isteminin reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Davacı yanın iddiası sıra cetvelinde birinci sıraya alınması gerektiğine yönelik olup, mahkemece garameten taksime karar verilmiştir. Bu durumda davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmek gerekirken, bu hususun gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı Hazine vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte gösterilen nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/107, Karar No: 2006/2950, Tarih: 14.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/107 E.  ,  2006/2950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.9.2004 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22399, Karar No: 2014/1051, Tarih: 29.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/22399 E.  ,  2014/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/183125

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2011

NUMARASI : 2007/497 (E) ve 2011/19 (K)

SUÇ : 4389 sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın banka mudileri Ahmet, Zafer, Turgut ve V.. Ö..'in alıcısı olduğu havale bedellerini, anılan mudilerin izin ve talimatı olmadan S.. Ö..'in hesabına aktarması eylemi basit zimmet suçunu oluşturmakta ise de, banka mudisi S.. Ö..'in ... no'lu hesabından yaptığı işlemler yönünden yapılan incelemede;

1-Banka mudisi, hesabın kontrolünü sanığa bırakmışsa ve hesaptan yapılan tüm işlemler rızası dahilinde ise eylemin suç oluşturmayacağı,

2-Banka mudisi, hesabının kontrolünü sanığa bırakmış, ancak sanık mudinin rızası ve talimatı dışında hesaptan işlemler yapmışsa eylemin emniyeti suistimal suçunu oluşturacağı,

3-Sanık, mudinin talimatı, bilgisi ve rızası olmadan hesabından işlem yapmış ise eyleminin Bankacılık Kanununda zimmet suçunu oluşturacağı gözetilerek;

Somut olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında, mudi S.. Ö..'in hesabından yaptığı tüm işlemleri mudinin talimatı, bilgi ve izni dahilinde yaptığını savunması, mudi S.. Ö..'in ise sadece iki işlem için talimatı ve rızası olduğunu beyan etmesi karşısında, banka tarafından aslının bulunamadığı belirtilen talimat aslı ile mudinin ifadesinde geçen faks talimatı asıllarının araştırılması, bulunması halinde imza incelemesi yaptırılması, bulunamaması sebebiyle imza incelemesi yaptırılamadığı takdirde şüphenin sanık lehine yorumlanması gerekeceği dikkate alınarak, yukarıdaki kriterlere göre mudi S.. Ö..'in hesabından yapılan işlemlerin niteliğinin belirlenmesi yerine tüm eylemlerin zimmet suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Zimmet nedeniyle meydana gelen banka zararının ödettirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, hukuk mahkemelerinde dava konusu olabileceği de gözetilmeden, banka zararının 12.09.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte geri ödettirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.