muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4341, Karar No: 2010/1990, Tarih: 06.04.2010

Diğer taraftan; adına tescile karar verilen zilyet davacı ... ile bayisi babasının onaylı nüfus kayıt örnekleri getirtilerek kimlikleri bu yolla sağlıklı biçimde belirlenmeli, bundan sonra aynı çalışma alanı içerisinde ilgili yada ilgililer adına kayıtsız ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla başkaca taşınmaz mal tespit yada tescil edilip edilmediği Kadastro Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, tespit edilen taşınmazlar varsa sözü edilen taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar, davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, paylı tespit edilen taşınmazlar varsa taşınmazın yüzölçümü payda kabul edilerek ilgiliye o taşınmazda payı karşılığında kaç m² taşınmaz mal isabet edeceği duraksamasız belirlenmeli, davalı olan ve hükme bağlanmayan dava dışı taşınmazlar varsa etkili bir denetim ve kontrol için usulün 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmündeki kısıtlamalar dikkate alınarak birleştirilip birleştirilmeyeceği düşünülmeli, hükme bağlanıp kesinleşen davalar var ise sonuçları göz önüne alınmalı, bu yolla sağlıklı biçimde bir kontrol ve denetim yapılmalı, bundan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2842, Karar No: 2017/3361, Tarih: 17.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2842 E.  ,  2017/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır." şeklindeki düzenleme karşısında, düzeltme ve cevap yazısının sorumlu müdüre gönderilmesi gerekmektedir.

Aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca da, cevap ve düzeltme metninde buna neden olan eserin belirtilmesi, cevap ve düzeltme metninin ilgili yazıdan uzun olmaması, cevap ve düzeltmeye neden olan eser 20 satırdan az yazı veya resim veya karikatür içeriyorsa cevap ve düzeltme yazısının 30 satırdan fazla olmaması gerekecektir.

Tekzip, sözlük anlamıyla, bir haberi yalanlamadır. Yalanlama ise, bir cevap vermeyle veya düzeltmeyle yapılabilir. Başka bir deyişle, hakkında şeref ve haysiyetini ihlal edici veya gerçek dışı yayın yapılan bir kimse, bu yayına karşı ancak cevap vererek veya düzeltme yazarak kendisini savunabilir. Düzeltme ve cevap hakkının kullanılması, ilgili kimseye, yayın konusu saldırıda yer alan bilgilerin gerçeğinin ne olduğunu kamuoyuna açıklama fırsatı verir.

Punto, sözlük anlamıyla, matbaacılıkta, bilgisayarda harflerin büyüklük ve küçüklüklerine göre aldığı addır. Sütun ise, sözlük anlamıyla, gazete, dergi, kitap vb. yazılı şeylerde, sayfanın yukarıdan aşağıya doğru ayrılmış olduğu dar bölümlerden her biri, kolondur.

Gazetelerin kendilerine ait okuyucu kitlesi bulunmaktadır. Eğer gazetelerin özel haberleri nedeniyle düzeltme ve cevabın yayımlanması söz konusu ise, tekzip metni, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda veya okuyucuların dikkatini çekmek ve ilişki kurmak koşuluyla aynı sayfada yakın veya bitişik hizada yer alan sütunlarda aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlanmalıdır. Ancak bu durumda, okuyucu daha önceden okuduğu haberin gerçek olmadığı bilgisine daha kolay ulaşır.

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olaya gelince;

Bu açıklamalar ışığında dava konusu olaya gelince;

Cumhuriyet Gazetesinin 20/12/2014 tarihli sayısının 1. sayfasında üst sol sütunda yer alan ve anılan gazetenin özel haber niteliğinde kaleme aldığı "Kızı zayıf aldı, fatura öğretmene çıktı" ve haberin devamı niteliğindeki 6. sayfasında "Sınav kağıdı değil öğretmen değişti" başlıklı yazıları ile ilgili olarak katılanın cevap ve düzeltme yazısının yayımlanmasına dair Ankara 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 05/01/2015 tarihli ve 2015/14 değişik iş sayılı kararının 02/02/2015 tarihinde sorumlu müdürün işyerinde çalışan avukat ...'e tebliğ edildiği ve yapılan itirazında red edilip kesinleşmesinden sonra yayımlanan cevap ve düzeltme yazısının, anılan gazetenin 18/02/2015 tarihli sayısının 1. ve 6. sayfalarında ilgili yayının yer aldığı aynı sütun ve puntolarla yayımlanmadığı gibi, söz konusu sayfalardaki sütunlarda okuyucunun dikkatini çekecek şekilde herhangi bir ilişki kurmadan, yakın veya bitişik hizada yer almayan üst sol sütunlarda küçük puntolar halinde yayımlandığı olayda, 5187 sayılı Kanun'un 14. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen şartlara uyulmadığı halde, "ilgili gazetenin tekzip metnini yayınlama iradesini ortaya koyarak, bu bakımdan şekli gerçekliği sağladığı, bu şekilde tekzip talep edenin kişilik haklarının ihlaline yönelik yapılan yayının, yasanın amacı doğrultusunda yeterli sayıda okuyucuya ulaşarak gerekli korunmanın sağlandığı" şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/688, Karar No: 2012/19448, Tarih: 11.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/688 E.  ,  2012/19448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2010/892, Karar No: 2012/6782, Tarih: 05.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/892 E.  ,  2012/6782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

16.12.2006 tarihli raporda suça konu maddeler üzerinde gerekli inceleme yapılarak TCK.nun 174/1. madde ve fıkrası kapsamında kaldıklarının saptanması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında TCK.nun 174/1. madde ve fıkrası uygulanırken hapis cezasının alt sınırdan tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki 5237 sayılı TCK.nun 174/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 360 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi ile belirlenen 300 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesine göre bir günün 20 TL'den çarpılarak bulunan sonuç 6.000 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/427, Karar No: 2008/2207, Tarih: 29.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/427 E.  ,  2008/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı Ak Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 13.500 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı sürücünün olayda %75 oranında kusurlu bulunduğunu belirterek kusur oranına isabet eden 10.125 YTL'nın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... kusuru kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ödeme gücü olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.725.00 YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı Ak Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, kısa kararda 4.725.00 YTL tazminat yerine 4.752.00 YTL yazılmış olması maddi hatadan kaynaklanmış olup yerinde düzeltilmesinin her zaman mümkün bulunmasına göre, davacı Ak Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0.90 YTL kalan onama harcın temyiz eden davacı Ak Sigorta A.Ş.'nden alınmasına 29.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3397, Karar No: 2016/717, Tarih: 11.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/3397 E.  ,  2016/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... Mal Müdürlüğü'nün ... A.Ş.'nin vergi borcundan dolayı şirket müdürü ...'in taşınmazı üzerine haciz şerhi konulduğunu, haciz tarihine bakılmaksızın idarenin vergi alacağından dolayı konulan hacze iştirak etmesi ve satış bedelinin garameten paylaşılmasında yer almasının gerektiğini, şikayet konusu sıra cetvelindeki vergi dairesinin haczinin öncelikli hacizlerden olduğunu, ancak iptali istenen sıra cetvelinde kanuna aykırı şekilde vergi alacağının dikkate alınmadığını ileri sürerek, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş. vekili, şikayetçinin şikayetinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, reddinin gerektiğini, icra dosyasında yapılan tüm işlemlerin haciz-satış-ihale işlemleri de dahi olmak üzere İİK hükümlerine uygun olarak yapıldığını, 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesinde rehinli alacaklıların hakkının saklı tutulduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, sıra cetveline konu olan borçlunun ... İl Müdürlüğüne olan borçlarından dolayı icra takibi başlatıldığını, haciz işlemini gerçekleştirdiklerini, devlet alacağı derecesinde imtiyazlı olan kurumlarının alacaklarının sıra cetvelinin 3. sırasında yer alması gerektiğini, kurumlarının alacağına ve alacağın sırasına ilişkin olarak yapılan şikayetin dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, deliller ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde açıkça belirtildiği üzere alacaklı ... T.A.Ş'nin alacağının ipotek alacağından kaynaklandığı, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi dikkate alındığında rehinli alacakların haklarının korunduğu, rehinli alacaklar bulunması halinde, amme alacağının rehinli alacak mahsup edildikten sonra tahsil edilebilecek hale geleceği, somut olayda, satış bedelinden arta kalan paranın öncelikle ....'nin ipotek bedeli, sonrasında taşınmaz üzerinde 05.04.2004 tarihli ilk haczi bulunan ... İl Müdürlüğü'ne ödenmesine, para artmadığından diğer kamu kurumlarına ödeme yapılmasına yer olmadığına dair işlem yapılması gerektiği icra müdürlüğünce bu şekilde işlem yapılarak sıra cetveli düzenlendiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1445, Karar No: 2019/7141, Tarih: 11.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1445 E.  ,  2019/7141 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli souşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırıldığı anlaşılmakla,

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının tespiti,

2-)Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Uyuşturucu madde ve bu maddeden Bursa Adli Tıp Grup Başkanlığı tarafından alınan tanık numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/382, Karar No: 2009/415, Tarih: 07.10.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/12-382 E.  ,  2009/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2009

Taraflar arasındaki “şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;İstanbul 9.İcra Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.05.2008 gün ve 2007/238 E., 2008/587 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  12.Hukuk Dairesinin 23.12.2008 gün ve 19378-22779 sayılı ilamı ile; (...Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlulara örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçenler vekilinin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, müvekkillerinin borcu olmadığını ve onlara ait olmayan imzalar bulunduğunu, ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda grafolog bilirkişi Hüseyin Şahin'in düzenlediği 12.11.2007 tarihli raporunda bonoda keşideci imzalarının borçluların eli ürünü olduğunu bildirmiştir.

İtiraz üzerine Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi'nde düzenlenen 27.03.2008 günlü raporda ise, (imzanın basit tersimli, önemli ayırt edici karakteristik ve yazı unsuru içermeyen imza olması nedeni ile söz konusu imzaların borçluların eli mahsülü olmadığının açıklandığı görülmüştür.

Böylece her iki bilirkişi raporu arasında aykırılık oluşmuştur.

Adli Tıp Kurumunun Fizik İhtisas Dairesi’nin imza incelemesinde son mercii olarak kabulü mümkün bulunmadığından bu rapora üstünlük tanınarak sonuca gidilemez.

Bu durumda, mahkemece yeniden oluşturulacak ve yazı biliminden anlar 3 kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak iki rapor arasındaki aykırılık giderildikten sonra, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması halinde mutlaka yeniden bilirkişi raporu alınmasına gerek bulunmamakla birlikte alınan bilirkişi raporları hükme esas alınabilecek nitelikte değil ise yeniden bilirkişi görüşüne başvurulması zorunludur.

Somut olayda uyuşmazlık, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin hazırlamış olduğu raporun hükme esas alınabilecek yeterlilikte bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması halinde mutlaka yeniden bilirkişi raporu alınmasına gerek bulunmamakla birlikte alınan bilirkişi raporları hükme esas alınabilecek nitelikte değil ise yeniden bilirkişi görüşüne başvurulması zorunludur.

Somut olayda uyuşmazlık, hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin hazırlamış olduğu raporun hükme esas alınabilecek yeterlilikte bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K.sayılı kararında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Oysa hükme esas alınan 27.03.2008 günlü bilirkişi raporunda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış olduğundan ve bu nedenle denetime elverişli  bulunmadığından hükme esas alınabilecek nitelikte görülmemiştir.

O halde, mahkemece yeniden oluşturulacak ve yazı biliminden anlar 3 kişilik bilirkişi kurulundan usulüne uygun rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 07.10.2009 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8708, Karar No: 2015/10722, Tarih: 10.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8708 E.  ,  2015/10722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/376504

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/535 (E) ve 2013/676 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.