muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3587, Karar No: 2011/1682, Tarih: 15.02.2011

Davalı gemi donatanı vekili, davacı ile müvekkili davalı arasında Derince Limanı'nın kullanılması ile ilgili olarak ilişki kurulamayacağını, mevzuata göre limanlarda yapılacak işlemlerin acentalık kurumlarının düzenlediğini, bu acentalar olmadan gemilerin Türk limanlarından hizmet almalarının mevzuat gereği imkansız olduğunu, Seewind gemisinin Almanya'da bağlı bulunduğu şirket tarafından dava dışı İmpala' ya kiraya verildiğini, kira mukavelesi şartlarına göre de liman masraflarının kiracı firma ve belirleyeceği acenta tarafından ödenmek zorunda olduğunu, kiracının kira mukavelesi akdedildikten sonra diğer davalı ...'u acenta olarak atadığını, Derince'den 1.642 ton narenciye yükü ile Ukrayna'ya hareket eden geminin İstanbul Boğazı çıkışında arıza yaptığını, buna müteakip gemi sahibi tarafından Derince Limanı'na römorkör eşliğinde çekilerek getirildiğini, Batı Vagon'un geminin limana bağlanmasını sağlayarak liman masraflarını ödediğini, ancak bundan sonra gemi ile ilgilenmediğini, gemiyi boşaltma görevini yerine getirmediğini, gemideki yüklerin bozulduğunu, sorumluluktan kurtulmak için de istifa ettiğini, daha sonra gemi sahibinin limandaki işlerini yürütmek için dava dışı acente Taşkın'ı acenta olarak atadığını, bozulmuş yüklerin bilahare tahliye edildiğini, kira mukavelesi gereği liman masraflarını kiracı ve onun atadığı acenta olan Batı Vagon'un ödemek zorunda olduğunu, gemi yanaştırma ordinosu ve tüm masrafları karşılamak üzere taahhütnameyi imzalayan Batı Vagon'un liman borçlusu olduğunu, gemi sahibi ile Batı Vagon arasında hukuki bağ olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı acente vekili, müvekkilinin Seewınd gemisi acentalığını 12.12.2006 tarihinde bıraktığını, T.C.D.D.Derince Liman İşletmesi ile iyi ilişkilerinin korunması tahdında borçlu olmadığı halde 12.12.2006 tarihine kadar olan liman masraflarını ödediğini, bu tarihten itibaren müvekkili ile Seewınd gemisi arasında hiçbir bağ kalmadığını, 27.12.2006 tarihinden itibaren Taşkın'ın geminin acentası olduğunu, sorumluluğunun da bu acentaya ait olduğunu, Seewind gemisine ilişkin ortaya çıkan liman masraflarının müvekkilinin acenta olarak yaptığı sözleşmeden kaynaklanmadığını, rıhtımın haksız işgalinin haksız fiil olduğunu ve sadece donatanın sorumlu olması gerektiğini, geminin denize elverişli olmadığını, Derince Limanı'na yanaşan gemiden yük tahliyesine donatanın izin vermediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

NGT Denizcilik Ltd.Şti. temsilcisi, şirketi davacının dava dilekçesinde Seewind gemisi donatanı Türkiye Temsilcisi olarak belirttiğini, NGT'nin ticaret sicildeki adresinin Cevizlibağ Kartal olduğunu yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, NGT ile Seewind Schıffahrtrs GmbH arasında hiçbir hukuki ilişki bulunmadığını savunarak, davanın sıfat ve husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

NGT Denizcilik Ltd.Şti. temsilcisi, şirketi davacının dava dilekçesinde Seewind gemisi donatanı Türkiye Temsilcisi olarak belirttiğini, NGT'nin ticaret sicildeki adresinin Cevizlibağ Kartal olduğunu yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, NGT ile Seewind Schıffahrtrs GmbH arasında hiçbir hukuki ilişki bulunmadığını savunarak, davanın sıfat ve husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı T.C.D.D.'nin liman hizmetleri tarifesinde tahakkuk eden alacağının 192.019,00 USD olduğu, liman hizmetleri tarifesinden doğan ücretlerden T.C.D.D. Liman Hizmetleri Tarifesi'nin sorumluluk başlıklı maddesinin 1.3.11 uyarınca limanlarda iş takip eden acenteların donatan ile birlikte müşterek ve müteselsilen sorumlu oldukları, M/V Seewind isimli geminin 08.12.2006 tarihinde davalı ...Ş.'nin gemi yükleme ve boşaltma talepnamesine istinaden davacıya ait Derince Liman İşletme Müdürlüğünün 5/A rıhtımına yanaştığı, gemi ilgililerine tahliye hizmetlerine başlamaları için 11.12.2006 tarihine

kadar süre verildiği, ancak verilen sürede geminin makina arızası ve yükünün bozulması nedeni ile oluşan hukuki problemler nedeni ile boşaltma işlemlerine başlanılmadığı ve tahliyesinin de sağlanamadığı, davalı ...'un 12.12.2006 tarihli acentalıktan ayrıldığı ve bu tarihe kadar tahakkuk eden geminin limana olan tüm borçlarını ödediği, daha sonra donatanın Türkiye temsilcisi NGT'nin Taşkın'ı gemi acentalığına atadığı, bu hususun Liman Başkanlığına bildirdiği ve geminin limana olan tüm borçlarının ödenmesi taahhüdünde bulunulduğu, davalı ... gemi yükleme ve boşaltma talepnamesinin altında yazılı "T.C.D.D. İşletmesi Liman ve İskeleler Tarifesi hükümleri ile Liman ve iskelelerine ilişkin sair mevzuatın tatbikini peşinen kabul/taahhüt ederim" kısmını imzalamak suretiyle verilecek hizmetlere uygulanacak tarifeyi ve şartlarını kabul ettiğini açıkça ortaya koyduğu,diğer davalı donatan ise kendi personeli ile hüküm ve tasarrufu altında bulundurduğu gemiyi rıhtıma yanaştırmak suretiyle liman hizmetleri tarifesini kabul ettiği, bu hizmetlerin alındığı davalı donatan ve vekili tarafından da reddedilmediği, davacı ve davalılar arasında tarife ve bağlı hükümlerin kabulü ile kurulan bir hukuki ilişkinin var olduğu, davacının davalılara sunduğu ve Liman Hizmetleri tarifesi esas alınarak tespit edilen alacağını talep etmesinde haklı olduğu, her ne kadar davalı ... savunmasında liman masraflarının müvekkilinin acenta olarak yaptığı sözleşmeden kaynaklanmadığını, rıhtımın haksız işgalinin haksız fiil olduğunu ve bundan da sadece donatanın sorumlu olacağını savunmuş ise de, bu savunmanın Seewınd gemisi donatanı ile gemiyi kiralayan dava dışı İmpala arasındaki iç ilişkiden doğduğu nazara alındığında ve davalı ...'un yukarıda açıklanan gerekçelerle davacıya karşı sorumlu olduğu göz önüne alındığında davanın kabulüne karar vermek gerektiği sonuç ve kanısına varıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 192.019,00 USD alacağın dava tarihiden itibaren işleyecek dolar cinsinden açılmış mevduata kamu bankalarınca mevduat faizine uygulanan en yüksek orandaki faizi ile birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığının davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekalet ücretinin takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 12.098,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16103, Karar No: 2017/7353, Tarih: 29.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16103 E.  ,  2017/7353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın sosyal ve ekonomik durumu gözetilerek; işçi olarak 1000 TL aylık gelirle çalışan, 280 TL ev kirası ödeyen, evli ve iki çocuklu sanık hakkında gün para cezasının günlüğünün 40 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sureti ile altı taksit halinde ödenmesine hükmedilerek fazla belirlenmesi,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilememesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1649, Karar No: 2016/5842, Tarih: 06.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1649 E.  ,  2016/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, çocuğu olan ...’ı fiilen çalışmadığı halde kendisine ait güzellik salonunda çalışıyor gibi gösterip kızının sağlık hizmetlerinden yararlanmasını sağladığı iddia edilen olayda, sanığın suç işleme kastı ile hareket etmediğinden bahisle beraatına ilişkin hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21629, Karar No: 2014/10702, Tarih: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/21629 E.  ,  2014/10702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/187993

Mahkemesi : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14/11/2012

Numarası : 2012/465 - 2012/1229

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, yerleşim yeri içinde, gündüz 8.80 metre genişlikteki, düz, eğimsiz, kuru yolda, sanığın savunmasından okul dağılımı nedeniyle yol kenarında bulunan öğrencilerin varlığından haberdar olduğu mahalde, tanık Emre Aydoğan'ın beyanından, ölenin bisikleti ile yolun sağından gitmekte olduğu sırada, sanığın kapalı kasa kamyoneti ile ölenin bisikleti yanından geçerken, araç önünde insanların yürümesi nedeniyle, sağa manevra yaptığı esnada, ölenin dengesini kaybetmesi ile sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetin sağ arka tekeri ile ölenin üzerinden geçtiğinin anlaşılması karşısında, okul öğrencilerinin bulunduğu ortamda yeterli dikkati göstermemesi ve müteyakkız bulunmaması nedeniyle sanığın alt düzeyde tali kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, oluşa uygun olmayan bilirkişi raporlarına dayanılmak suretiyle sanığın beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10116, Karar No: 2022/9785, Tarih: 29.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10116 E.  ,  2022/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 05/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının aynı tarihte 02/02/2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının, sanığa tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

3- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1485, Karar No: 2010/5074, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1485 E.  ,  2010/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.