muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9111, Karar No: 2020/1923, Tarih: 04.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9111 E.  ,  2020/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekilince ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğünce düzenlnen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, kesinleşen ilk haciz sahibi olmaları nedeni sıra cetvelinin şikayetçinin alacaklı olduğu dosyada düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekilleri, sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetveli düzenlenirken ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerine bakılması gerektiği, ancak İİK'nın 100. maddede sayılı haller mevcutsa iştirakın mümkün olduğu, ihtiyati haczi ilk kesinleşen dosyanın şikayetçi dosyası olduğu ve şikayet olunanların alacaklı olduğu dosyalarda İİK'nın 100. maddedeki şartları sağlamadığı gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9252, Karar No: 2014/25962, Tarih: 09.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9252 E.  ,  2014/25962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş. Avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş. adına Avukat ....ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.100.00 TL duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ... Enerji Üretim Ticaret ve Sanayi A.Ş.'ne yükletilmesine, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1025, Karar No: 2007/2099, Tarih: 04.04.2007

15. Hukuk Dairesi 2006/1025 E., 2007/2099 K.

**15. Hukuk Dairesi 2006/1025 E., 2007/2099 K.**

**- İSTİCVAP

- YASAK DELİL

- YAZILI DELİL BAŞLANGICI

- ZAYİ NEDENİYLE İPTAL**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 101 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 104 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 288 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 289 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 292 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 676 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilen hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, İİK'nın 67. maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; icra takip borçlularının haklarındaki icra takibine vaki itirazlarının iptali istemine ilişkindir.

Bakırköy Üçüncü İcra Müdürlüğü'nün 2003/3321 takip sayılı dosyası kapsamından, davacı tarafından davalılar hakkında adi takip yoluyla başlatılan icra takibinde, P... Bank M... Şubesi muhataplı 10.05.2003 keşide tarihli, 6464383 seri numaralı ve 3.500.000.000 TL (3.500,00 YTL) çekin yitirilmesi sebebiyle iptaline ilişkin İstanbul Dokuzuncu Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 2003/408 Esas ve 2003/1053 Karar sayılı hükmü esas alınarak, 3.500,00 YTL asıl alacak ve 685,00 YTL işlemiş temerrüt faizinin istendiği anlaşılmaktadır. Türk Ticaret Kanunu'nun 676/2. maddesi gereğince, kambiyo senetlerinin ve bu kapsamda çek'in hamili tarafından yitirilmiş olması sebebiyle iptali hakkında mahkemece verilen karar, hamile kambiyo senedinin keşidesine başvuru hakkı sağlar ise de; yitirilen kambiyo senedinden ötürü alacaklı olduğunu kanıtlamaz. Bu hukuksal sebeple, davacının davalılardan alacaklı olduğunu ve bunun hukuksal sebebini.genel hükümlere göre yasal delillerle kanıtlanması gerekir.

Somut olayda ise; davacı HUMK'nın 288. maddesi hükmü gereğince dava değeri itibariyle alacağını ve dayanağı olan hukuksal işlemi yazılı delille kanıtlamakla yükümlü olduğu halde yazılı delile dayanmamıştır. Diğer yandan, "delil başlangıcı" niteliğinde belge sunulmadığı için HUMK'nın 292. maddesi; davalıların açık onayları bulunmadığı için de aynı Yasa'nın 289. maddesi hükümleri gereğince davacı tanık deliline dayanamaz ve mahkemece bilgileri alınmış olsa dahi tanık deliline itibar olunamaz. O halde, mahkemece yapılacak iş şu olmalıdır: Davacı, "yasal delile" dayanmış olduğundan, uyuşmazlık konusu alacağın ve dayanağı akdi ilişkinin varlığını ve akdi ilişkinin karşı tarafının davalılardan hangisinin olduğunu davacının isticvabıyla sorulup tespitinden sonra, davalıların tümü ile akdi ilişkisi olduğunu ve dolayısıyla uyuşmazlık konusu alacaktan ötürü davalıların sorumlu tutulduğunu bildirdiği takdirde davalılara; taraflardan birisine yönelik bildirimde bulunduğu takdirde de ona, iddiasının kanıtlanmasına yönelik olarak "yemin önerme" hakkının bulunduğunun mahkemece davacıya hatırlatılması ve yeminle ilgili yapılacak yargılama işlemleri sonucuna göre mahkemece uyuşmazlık hakkında karar verilmelidir. Açıklanan bu hususlar gözetilmeden, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Kabul şekline göre de; BK'nın 101. maddesi hükmüne göre borçlu temerrüdü icra takip tarihinden itibaren gerçekleştiği halde, takip konusu işlemiş temerrüt faizi hakkındaki davanın reddi yerine, mahkemece kabulüne karar verilmesi ve ayrıca Borçlar Yasası'nın 104/son maddesi hükmüne aykırı olarak temerrüt faizine, temerrüt faizi uygulanması sonucunu doğurur şekilde hüküm kurulması da doğru olmadığından bozma nedenidir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeple davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalılar yararına (BOZULMASINA), ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 04.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/841, Karar No: 2010/2324, Tarih: 04.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/841 E.  ,  2010/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Tescil ve Terkin

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali tescil ve terkin davasının reddine dair Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 345/551 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.05.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... geldi. Başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı dava dilekçesinde; 242 ada 4 ve 17 sayılı parsellerin maliki olduğunu, ekte sunduğu krokide kırmızı kalemle taralı alanda dere bulunduğunu, bu derenin paftasında gösterilmesi gerektiğini, ...’a ait 242 ada 24 parsel sayılı taşınmazın krokide C harfi ile gösterildiğini, bu taşınmazın maliki bulunduğu 17 parsele dahil edilmesini, diğer davalı ... mirasçılarının maliki bulunduğu ve krokide A harfi ile işaretli 5 parselin de maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmaza dahil edilmesini, krokide B harfi ile belirlenen 5 parsele ait taşınmazın yine adına kayıtlı 17 parsele ilave edilmesini ve tapu kayıtlarının iptali ile adına tapuya kayıt ve tescilini, öte yandan 4 parsel nolu taşınmazda D ile gösterilen 40.58 m2’lik alanın tapusunun iptali ile davalılara ait 5 nolu parsele ilavesi suretiyle adlarına kayıt edilmesini istemiştir.

Davalı ..., gerçekten taşınmazlar arasında derenin bulunduğunu ve taşınmazları birbirinden ayırdığını, ancak paftasında derenin yer almadığını ve gösterilmediğini, kadastro tespitlerinin 1988 yılında kesinleştiğini ve bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Davalı ..., davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılara yöntemine uygun bir biçimde dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Davacı 24.11.2006 tarihli yargılama oturumunda davalılardan ...’a karşı açtığı davadan vazgeçtiğini bildirmiş ve beyanı HUMK.nun 151/son fıkrasına uygun olarak imzalanmıştır.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılara yönelik davanın ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tapu iptali tescil ile taşınmazlar arasında bulunan derenin paftasında gösterilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalı ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalılara yönelik davanın ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan tapu iptali tescil ile taşınmazlar arasında bulunan derenin paftasında gösterilmesi isteğine ilişkindir.

Uyuşmazlık konusu 242 ada 5 ve 24 sayılı parsellerin 1996 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında belgesizden sırasıyla ... ve ... adlarına tespit ve tescilleri yapılmış, kadastro tutanakları 26.03.1998 tarihinde kesinleşmiştir. Dava on yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmıştır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar, taşınmazlar arasında derenin olduğunu ve davacıya ait taşınmazlar ile davalı tarafın taşınmazları arasında ortak sınır oluşturduğunu bildirmişlerdir. Teknik bilirkişi İbrahim Kurum’un sunduğu 02.06.2009 tarihli rapor ve krokisinde jeoloji mühendisi...’ın göstermesi üzerine ortak sınırda yer alan derenin kırmızı çizgilerle krokide işaret edildiği belirlenmiştir. Teknik bilirkişinin krokisinde A harfiyle işaretli yer 242 ada 24, B ve C harfleriyle belirlenen taşınmaz bölümlerinin ise aynı ada 5 parsel içerisinde gösterildiği dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre davacıya ait olduğu anlaşılmıştır. Krokide D harfiyle belirlenen yer ise derenin batısında 242 ada 5 sayılı parsel içerisinde olması gerektiği, ancak davacının aynı ada 4 nolu parseli içerisinde kaldığı saptanmıştır. Davacı A harfiyle gösterilen ve davalı ...’ın 24 sayılı parseli içerisinde bulunan yer bakımından açtığı davasından feragat etmiş ve bu husus temyiz sebebi yapılmamıştır. Davacının 242 ada 4 nolu parseli içerisinde kalan ve krokide D harfiyle işaretlenen yerin ...’a ait olduğunu açıklayarak ...’ya ait 242 ada 5 nolu parselle birleştirilmek suretiyle iptal tescile karar verilmesini istemiş ise de ...’nın bu yerle ilgili olarak yöntemine uygun bir biçimde açtığı bir dava ve isteği bulunmamaktadır. Davacının böyle bir dava açmasında da hukuki yararı yoktur. Davacının bu nedenle bu yöne ilişkin temyiz isteği hukuki yararının bulunmaması nedeniyle yerinde görülmemiştir.

Davacı dava dilekçesiyle aynı zamanda kendisine ait 242 ada 4 ve 17 sayılı parseller ile davalılara ait aynı ada 5 ve 24 sayılı parseller arasında ortak sınır teşkil eden dere bakımından tapu kayıtlarının iptali ile paftada gösterilmesini istemiştir. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan derelerin kural olarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümleri uyarınca paftasında gösterilmekle yetinilmesi gerekir. Ne var ki somut olayda dere özel mülkiyete konu olabilecek biçimde davacı ve davalılar adına tapuda kayıtlı bulunan parseller içerisinde bırakılmıştır. Bu nedenle davacının dereye yönelik dava açmasında hukuki yararı vardır. Teknik bilirkişi İbrahim Kurum’un 02.06.2009 tarihli raporunda açıkladığı gibi, krokide kırmızı çizgilerle belirlenen E, F ve G harfleriyle gösterilen dere bakımından tapulu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile sadece paftada dere olarak gösterilmesi ile yetinilmesi gerekirken ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bundan ayrı, aynı teknik bilirkişinin 02.06.2009 tarihli rapor ve krokisinde B ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin davacıya ait parseller içerisinde kaldığı, krokide kırmızı çizgilerle belirlenen derenin taraf taşınmazları arasında sınır oluşturduğu dosya kapsamıyla belirlendiğinden HUMK.nun 74.maddesi de gözetilerek krokide B harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün davacıya ait 17, C harfiyle işaretlenen taşınmaz kısmının ise yine davacıya ait 4 nolu parsele ilavesi suretiyle bu istekler bakımından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 04.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2318, Karar No: 2020/5557, Tarih: 06.10.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/2318 E.  ,  2020/5557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacının borçlu olmadığının tespiti ile ihtirazi kayıtla ödediği ve mahsup edilen tutarların istirdat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Anayasamızın 141. maddesinde, yargılamanın aleniyeti ilkesi benimsenmiştir. Bunun anlamı yargılama açık olarak yapılacak ve yargılamanın sonunda verilen karar da açıkça belirtilecektir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 298'inci maddesinde hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu belirtilmiştir. Kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur. Asıl olan kısa karardır. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararında buna uygun olarak düzenlenmesi gereklidir. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, aralarında çelişki bulunmaması gerekir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması kamu düzeniyle ilgili olup, hükmü temyiz etmeyen yönünden de sonuç doğurması gerekeceği de gözetilerek, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.(10/04/1992 gün ve 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı) Nitekim aynı ilkeler Hukuk Genel Kurulunun 2011/21-23 E. 268 K., 2012/6-97 E. 203 K., 2012/10-149 E. 291 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Eldeki davada, mahkemece tefhim edilen kısa kararda; “Davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile; davacının 16.656,46 TL borçlu olmadığının tespitine, 16.656,46 TL'nin muhtelif kesinti ve havale tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacıya iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde karar tesis edilmiş iken, gerekçede; “23.794,94 TL nin %70 i açısından şeker fabrikasının kusuru nedeni ile sorumlu ve borçlu olduğu anlaşılmakla kısa hükümde sehven hesap hatası yapılarak %30 a tekabül eden 7.138,48 TL üzerinden davacının borçlu olmadığı yönünde hüküm kurulması gerekirken, %70 hesaplanarak hüküm kurulduğunun anlaşıldığı, bu durumun gerekçe yazılırken fark edildiği, “Davacının davasının kısmen kabulü kısmen reddi ile; davacının 7.138,48 TL borçlu olmadığının tespitine, 7.138,48 TL'nin muhtelif kesinti ve havale tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacıya iadesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,” şeklinde hüküm kurulması gerektiği ve bu durumun gerekçe yazılırken fark edildiğinden kısa karar değiştirilemeyeceğinden gerekçede belirtilmek ve düzeltilmek zorunda kalındığı” belirtilmişse de, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulduğu ve sonuç olarak da gerekçe ile kısa karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ışığında hüküm fıkrası ile gerekçenin uyumlu olması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde tüm taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3523, Karar No: 2010/9967, Tarih: 11.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3523 E.  ,  2010/9967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.12.2008 tarih ve 2006/373 - 2008/753 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Özbekistan-Taşkent’te ve Bangladeş’te yapılacak iki ayrı fuar için fuar katılım sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin Özbekistan’da yapılacak fuarla ilgili olarak kira bedeli ödediğini, davalının tavsiyesi üzerine anlaşılan dava dışı ... Nakliye Ltd.Şti.’ne gidiş dönüş nakliye ücreti olarak 1.045 USD ödediğini, Fuar Katılımcılarının Desteklenmesine Dair Tebliğ uyarınca malların geri geldiğine dair belge veya gümrük belgelerinin ibrazı halinde stand kirasının %65’nin destek olarak geri ödeneceği kabul edilmesine rağmen gönderilen ürünler geri gelmediği için bu desteği alamadıklarını, davalı, ana organizatör firmaya gerekli ödemeleri yapmadığı için müvekkilinin mallarına el konulduğunu ve malların bu nedenle geri getirilemediğini, fuarda sergilenmek ve teşhirden sonra geri gelmek kaydı ile gönderilen ancak geri gelmeyen malzeme bedelinin 532 USD olduğunu, bu malların geri getirilmesi için müvekkilinin üyesi olduğu Türkiye Empirme Makineleri Sanayicileri Derneği’ne 500 USD ödeme yaptığını, Özbekistan fuarı için zararının stand kirası 1.300 USD, gidiş dönüş nakliye bedeli 522,50 USD, teşhir edilen mallar 532 USD ve TEMSAD’a ödenen 500 USD olmak üzere 2.854,50 USD olduğunu, organizasyon hizmetinin gereği gibi verilmediğine dair 19.12.2005 tarihli tutanak bulunduğunu, Bangladeş fuarı stand kirası olarak davalıya 3.000 USD(4.084,48 YTL) ödeme yapıldığı halde davalının ana organizatör firmaya ödeme yapmaması nedeniyle ana organizatör firmanın müvekkiline gönderdiği 2.848 Dolarlık fuar katılım ücreti faturasını da ödemek zorunda kaldığını, müvekkilinin bu fuar nedeniyle zararının 3.000 USD olduğunu ileri sürerek, Özbekistan fuarı için 2.854,50 USD ve Bangladeş fuarı için 3.000 USD olmak üzere toplam 5.854,50 USD zararının faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talep ettiği kalemlerin taraflar arasında imzalanan sözleşmede taahhüt edilmediğini, dava dışı ... İnt. Co. Ltd. firmasına yapılan ödemenin ne için yapıldığının belli olmadığını, müvekkilin borcu nedeniyle davacıya ait mallara ana organizatör tarafından el konulmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.