muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4001, Karar No: 2025/2444, Tarih: 15.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4001 E.  ,  2025/2444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 44. sınıfta tescilli “...” markasının sahibi olduğunu, müvekkili markasının benzeri olan “...” ibaresinin davalı adına tescil edilmiş olduğunu tespit ettiklerini, davalı markasının davacının markasında yer alan “...” ibaresinin İngilizce karşılığı olan “...” ibaresi ile oluştuğunu, davalının internet ve sair ortamlarda bu marka ile ilânlar verdiğini ve kendisi ile aynı alanda bu marka altında faaliyet gösterdiğini, haksız markasal kullanımına son vermesi ve marka sicilinden terkininin sağlanması için noter aracılığı ile ihtarda bulunulduğunu belirterek marka hakkına tecavüzün tespiti ve önlenmesini, davalı adına tescilli 2017/... tescil numaralı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini ve davalı kullanımlarının tedbiren önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapmış olduğu marka başvurusunun itiraz olmaksızın kesinleştiğini, davacının markasını kullanmadığını, tecavüzün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yapmış olduğu marka başvurusunun itiraz olmaksızın kesinleştiğini, davacının markasını kullanmadığını, tecavüzün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “...” ve “...” ibaresinin gerek görsel gerek telaffuz, gerek ilk bakışta bıraktığı intiba olarak birbirinin aynısı olarak algılandığı, zira ... ibaresinin diş hekimliğinde sıklıkla kullanılan bir ibare olup hemen devamında ... ve ... ibaresine odaklanıldığında ilave bir F hargi C harfi eklendiği ancak İngilizce/Türkçe okunuş gözetildiğinde telaffuz yönünden aynılık söz konusu olduğu gibi her iki markanın diş hekimliği alanında kullanılması nedeniyle tüketici tarafından karıştırma ihtimalinin çok yüksek olduğu, algı düzeyi çok yüksek tüketicilerin dahi iki marka arasında bağ kurarak davalı işyerinin davacının bir şubesi gibi algılamaları, markalar arasında bağ kurmalarının kaçınılmaz olduğu, keza davalı alan adını da iltibas yaratacak şekilde oluşturmuş olup, toplanan tüm deliller dikkate alındığında; davalının “...+şekil” ibaresini ticari etki yaratacak şekilde markasal olarak kullandığı, davalı eyleminin davacının marka tescilinden doğan hakkına tecavüz kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği, davalının 2017/... tescil numaralı "..." markasının 44. sınıfa tescil edilmiş olmadığı, gerek davacı gerek davalının aynı alanda faaliyet gösterdikleri, yani taraf markalarının aynı hizmet sınıfında (44. sınıf) aynı benzer alt gruplarda tescil edilmiş olması, davacının 2012 ... tescil numaralı “...+şekil” markasının daha önceki bir tarihte tescil edildiği ve kullanıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2017/... numaralı markanın hükümsüzlüğüne, davalı kullanımının davacı markasına tecavüzünün tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, davalının davacı markasına yakınlaşmak suretiyle marka hakkı ihlali yaratacak şekildeki tüm kullanımlarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 389. ve devamı maddeleri gereğince tedbiren önlenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 155. maddesi gereğince sonraki tarihli marka savunma argümanı olarak ileri sürülemeyecek ise de davalı kullanmama defini ileri sürdüğünden bu husus üzerinde durulması gerektiği, dosyada mevcut deliller ve rapora göre; davacının markasının tescilli olduğu 44. sınıfta "tıbbi hizmetler, güzellik bakım hizmetleri" alt sınıflarında kullanıldığı tespit edilmiş ise de; "veterinerlik ve hayvancılık ile ilgili hizmetler, tarım bahçecilik ve ormancılık ile iligili hizmetlerde" kullanıldığına dair somut delil bulunmadığı, bu durumda davalının markasının "veterinerlik hayvan üretme, besicilik, nalbantlık ile iligili hizmetler, tarım bahçecilik ve ormancılık ile iligili hizmetler, peyzaj tasarımı hizmetleir, işyeri ve personel sağlığı ile ilgili danışmanlık hizmetleri" yönünden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varıldığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2017/... numaralı markanın "tıbbi hizmetler, güzellik bakım hizmetleri" sınıfları yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, davalının "tıbbi hizmetler, güzellik bakım hizmetleri" sınıflarındaki kullanımının davacı markasına tecavüzünün tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespiti meni refi ile markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.04.2024 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17553, Karar No: 2017/7168, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17553 E.  ,  2017/7168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19002, Karar No: 2015/22797, Tarih: 17.12.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/19002 E.  ,  2015/22797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Dörtyol 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2015

NUMARASI : 2013/279-2015/201

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası neticesinde uğranılan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, olayın iş kazası olarak tespiti amacıyla aynı mahkemede açılan dava sonucunda verilen 2014/127 Esas ve 2015 Karar sayılı karar ile, işveren tarafından araç tahsisi yapılmadığı, işverenin emir ve talimatı olmaksızın işçilerin kendi tercihleri ile M.. Ç..'in kullanmış olduğu araca bindikleri, 5510 sayılı kanunda belirtilen iş kazası şartlarının oluşmadığı, olayın trafik kazası niteliği taşıdığı değerlendirmesiyle reddedildiği ve bu yönüyle yargılamanın Borçlar Kanunu genel hükümleri ve Trafik Kanunu hükümlerince yürütülmesi gerektiği gerekçesiyle görev yönünden dava şartı eksikliği nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyize konu uyuşmazlık, görevli mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında resen ele alınması gereken bir husustur. İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1.maddesinde; “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak lüzum görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulur” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda Mahkemece, aynı mahkemede açılan iş kazası tespit davası sonucunda olayın iş kazası olmadığı yönünde verilen karar gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verilmiş ise de; söz konusu karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmemiş olup, temyize konu olan huzurdaki tazminat davasında, anılan iş kazası tespit davasının kesinleşmesini beklemek ve sonucuna göre görev konusunda bir karar almak gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine 17.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1658, Karar No: 2018/6591, Tarih: 26.04.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/1658 E.  ,  2018/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu sondaj makinesinin açık araziden çalınması eyleminde hırsızlık suçunun adet ve tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında işlendiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-e kapsamında kaldığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7545, Karar No: 2019/3945, Tarih: 26.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7545 E.  ,  2019/3945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Aynı olayla ilgili olarak Denizli 6. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/363 esas sayılı dosyasında sanık ... hakkında tehdit suçu için yürütülen davanın akibeti araştırılıp, dosya getirtilip incelenerek, davaların mümkünse birleştirilmesi, aksi halde onaylı örnekleri dosya içerisine konulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Sanık ...'nın, ''MF Galaksi ... dikkatine'' yazılı ibareyi kestiği iddia edilen teklif belgesinin diğer kısımlarının akıbeti araştırılarak dosya arasına getirilmesi, adli emanete kaydedilerek, belgenin duruşmada incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, özel belge niteliğinde olup olmadığı belirlenerek sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14277, Karar No: 2015/24771, Tarih: 05.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/14277 E.  ,  2015/24771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklardan ...'in... ilçesi... Beldesi'nde dere ıslah çalışmaları yapan... isimli firmanın sahibi, sanık ...'ın da bu firmada kepçe operatörü olarak çalıştığı, dere ıslah çalışmaları esnasında sanıklar tarafından katılana ait taşınmazın içinde bulunan bir adet ceviz ağacının kepçe ile sökülerek zarar verildiği, ayrıca söz konusu taşınmazda bulunan sebze ve meyvelerin şüphelilerin kurduğu beton santralinden dolayı tozlandığı iddia olunan somut olayda; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, 13/09/2012 tarihli Jandarma tarafından olay yeri tespit tutanağında "katılana ait bir adet ceviz ağacının kanal ıslah çalışmaları sırasında kepçe ile köklendiği" yazılı olmasına karşın, tutanak mümzileri dinlenilmeden, sanıkların kastının tespiti bakımından mahkeme tarafından olay mahallinde keşif yapılmadan sanıkların kasıtları olmadığının kabulü ile eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15729, Karar No: 2012/1674, Tarih: 26.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15729 E.  ,  2012/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tebligat, ilgilinin bilinen en son adresine yapılır. Somut olayda, şikayete konu satış ilanı tebligatı borçluya 24.01.2011 tarihinde ödeme emrinin tebliğ edildiği "Kurtuluş Mah. Zt. K:eyhan" adresinde Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılmış ise de, borçlunun kıymet takdirine itirazı sırasında Adana 4.İcra Mahkemesi'nin 2010/202-999 sayılı dosyasında adresinin ''Mücahitler Cad. Çukurova/ADANA'' olarak bildirildiği anlaşıldığına göre, tebligat borçlunun bilinen en son adresi dışındaki bir adrese yapılmış bulunmaktadır.

Tebligat bu haliyle usulsüzdür. Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre, borçluya satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Bu nedenle şikayetçinin isteminin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7909, Karar No: 2021/4434, Tarih: 29.06.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/7909 E.  ,  2021/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, TMK’nın 3. maddesi delaletiyle 5, TCK’nın 53, 58/6, 5275 sayılı Kanunun 108/1-c, 108/4, maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) 5271 sayılı CMK'nın zorunlu müdafilik sistemini, istisna olmaktan çıkararak adeta kural haline getirecek şekilde zorunlu müdafilik sisteminin uygulama alanını genişletmesi, özellikle Dairemizin 16.01.2018 tarih ve 2017/3415 E. – 2018/495 K. sayılı ilamında “temyiz edilebilirlik sınırı belirlenirken suçun temel şeklinde belirlenen cezanın değil nitelik hal ve ağırlaştırıcı nedenlerde gözönünde bulundurularak istenilen sonuç cezanın esas alınması” gerektiğine yönelik gerekçesi, gerçekten de pratik olarak bakıldığında, suç isnadı altında olan bir birey için önemli olan hususun; hakkında istenen hapis cezasının alt veya üst sınırının uzunluğu olması olup bu alt ve üst sınırın uzunluğunun ister cezanın temel şeklinden kaynaklansın isterse suçun nitelikli hali veya ağırlaştırıcı nedeninden kaynaklansın belirtilen sonucun değişmeyeceği, aksi durumun kabulü yani, CMK'nın 150/3 maddesinde düzenlenen “beş yıllık sınırının” belirlenmesinde ağırlaştırıcı neden veya nitelikli hal uygulanması sebebiyle üst sınırın beş yılın üstüne çıkması durumunda zorunlu müdafii atanmasının gerekmediğini kabul etmenin sanıkların “savunma haklarının kısıtlanması ve bunun sonucunda adil yargılanma” hakkından mahrum edeceği, bunun da adalete erişim hakkını sınırlayacağı apaçık ortadadır.

Bu nedenlerle, silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarının 3713 sayılı TMK'nın 3. maddesinde düzenlenen mutlak terör suçlarından olması, aynı Kanunun 5. maddesi

kapsamında mutlak terör suçlarında her halükarda 3713 sayılı TMK'nın 5. maddesinin herhangi bir takdir hakkı olmaksızın uygulanmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda “silahlı terör örgütü üyesi olmak suçlarında cezanın alt sınırın beş yıldan fazla olduğu” nazara alındığında, sanık hakkında, “silahlı terör örgütü üyesi olmak” suçundan yapılan yargılama sırasında, CMK'nın 150/3 maddesi gereğince isteğine bağlı olmaksızın hatta açıkça müdafii istemediğini beyan etse bile müdafii görevlendirme zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu zorunluluğa uyulmamasının temyizen inceleme konusu yapılıp yapılmayacağına gelince;

CMK'nın 188/1. maddesinde; "Duruşmada, hükme katılacak hakimler ve Cumhuriyet savcısı ile zabıt katibinin ve kanunun zorunlu müdafiliği kabul ettiği hallerde müdafiinin hazır bulanması şarttır." şeklinde duruşmada hazır bulunması gerekenler gösterilirken "zorunlu müdafiyi" mahkeme heyetinden saymıştır.

CMK'nın 197/1 maddesinde; “sanık hazır bulunmasada müdafii bütün oturumlarda hazır bulunmak yetkisine sahiptir” denmek suretiyle yasa koyucu genel kural olarak sanık müdafiinin tüm oturumlarda bulunmasını arzu etmiştir.