muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5028, Karar No: 2013/9190, Tarih: 17.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5028 E.  ,  2013/9190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalının bakım ve sorumluluğunda bulunan ve yoldan yüksekte bırakılan rögar kapağına çarparak hasarlandığını, hasar bedelinin davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, kusura isabet eden 2.211,00 TL.nın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.nun 1301.maddesine (6102 Sayılı TTK'nun 1472/1.md.) göre açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, mahkemece 31.1.2012 tarihli kısa kararda miktar belirtilmeden davanın kabulü yolunda hüküm kurulmasına karşın, gerekçeli kararda davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulduğu gibi, hükmedilen meblağ belirtildikten sonra bu miktarın tahsili yönünde bir ibareye yer verilmemiş, yine talep yasal faiz olmasına karşın kısa kararda avans faizine yer verilip gerekçeli kararda bu yönde de bir ibareye yer verilmemiştir. Sonuç olarak, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili olup, hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 17.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2694, Karar No: 2019/2470, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2694 E.  ,  2019/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13865, Karar No: 2015/17571, Tarih: 24.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/13865 E.  ,  2015/17571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. B.. vekili Av. M.. S.. ile davalılar 1-E.. T.. 2-S.. Ö.. vekilleri Av. O.........Ö.. A..arasında görülen dava hakkında İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09/04/2014 gün ve 2012/306 - 2014/135 E.K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10/06/2015 gün ve 2014/11905 - 2015/8562 E.K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22637, Karar No: 2017/7822, Tarih: 13.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/22637 E.  ,  2017/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalı .... Ltd. Şti. vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, davalı şirkete ait inşaatta 23.02.2011 tarihli iş kazasında %62 oranında sürekli iş göremez durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelir, ödenen geçici iş göremezlik ödeneği ve yapılan tedavi masraflarının rücuan tahsilini talep etmiş olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Dosya kapsamında mahkemece, davalılar işveren ... ile inşaat sahibi ... İnş. Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin niteliği, asıl işverenlik-alt işverenlik ilişkisi bulunup, bulunmadığı araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle davalılar ... ile ... İnş. Ltd. Şti. arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli ve olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden bu çerçevede ilgililerin ve sigorta şirketi tarafından davalılar aleyhine açılan tazminat davasında yapılan yargılamada kendisine kusur izafe edilen ... İnş. Ltd. Şti. yetkilisi Mehmet Yarbaş'ın kusurunun da irdelendiği uygun bir kusur raporu alınmalı, teselsül sorumluluğu buna göre belirlenip varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2- Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 21/1 ve 23’üncü maddeleridir.

5510 sayılı Kanunun süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 23’üncü maddesi hükmüne göre; sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce iş kazası meslek hastalığı ve hastalık meydana gelmiş ise, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken her türlü masraflar ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri, 21'inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın işverene ödettirilecektir.

Sözü edilen madde ile işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece 5510 sayılı Kanunun 23'üncü maddesi koşullarının varlığı ve bu bağlamda sigortalının müterafik kusurunun olup olmadığı hususlarının yöntemince irdelenip araştırılması gerekir. Mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi koşulları irdelenmeksizin peşin sermaye değerinin %95 oranında davalı kusurundan sorumlu olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Sigortalıda oluşan % 62,00 meslekte kazanma gücü kaybı oranı bakımından kontrol kaydı bulunmasına, bu durumun rücu alacağına doğrudan etkili bulunması karşısında, Mahkemece, kontrol muayene kaydının sonucu araştırılarak, meslekte kazanma gücü kaybı oranında değişiklik olup olmadığı, değişiklik olması halinde en başından itibaren mi, yoksa azalma kaydıyla mı değiştiği ve gelirin kesilip kesilmediği ile Kurumca yapılan fiili ödeme olup olmadığı hususu Kurumdan sorularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Kabule göre de 5510 sayılı Kanunun 23. maddesi kabul edilmesine rağmen gerçek zarar hesabı yapılması hatalı olup, bozmayı gerektirir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı kurum ile davalı şirket vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı şirkete iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23099, Karar No: 2011/2027, Tarih: 02.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/23099 E.  ,  2011/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana ait konutun giriş kapısı kırılarak gerçekleştirilen hırsızlık suçunun 765 sayılı TCK’nun 493/1. maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi, suça konu eşyanın değeri pek aşırı olduğu halde anılan Yasanın 522. maddesi uyarınca cezada artırım yapılmaması, sanığın Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 1994/1253- 1997/129 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan özel tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,sanığa yüklenen yargılama gideri miktarının belirtilmemesi; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02/03/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7837, Karar No: 2012/14750, Tarih: 01.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7837 E.  ,  2012/14750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/01/2011 tarih ve 2010/220-2011/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ''Blumarine BELISSIMA'' unsurlu marka başvurusunun, 3. kişiye ait ''belissima TÜRK MALI'' ile '' BELİSSİMA'' ibareli markaları gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1 (b) bendi uyarınca TPE YİDK tarafından reddolunduğunu, markalar arasında ayırt edilmeyecek derecede benzerlik bulunmadığını, ayrıca müvekkilinin 1995 yılında tescil olunan ''BLUMARİNE'' ibareli markasının bulunduğunu, ''belissima''nın İtalyancada ''çok güzel'' anlamına geldiğini, tescil kapsamının güzellik ürünleri olduğu da dikkate alındığında ibarenin tanımlayıcı özelliğinin bulunduğunu iddia ederek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı başvurusuna konu markanın birbirinden farklı ve ayırt ediciliği bulunan iki ayrı sözcükten, red gerekçesi markanın ise tek sözcükten oluştuğu, böylelikle markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1(b) anlamında ayniyet ve ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten söz edilemeyeceği davacının önceden tescilli ''BLUMARİNE'' ibareli markasına konu ibarenin başvuru markasından farklı olması nedeniyle kendisine müktesep hak sağlamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar,davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1187, Karar No: 2010/6334, Tarih: 05.07.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1187 E.  ,  2010/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, Bursa 3.İcra Müdürlüğünün 2008/16507 Esas sayılı dosyasından, dava dışı borçlu şirket aleyhine yapılan takip nedeniyle, müvekkiline ait işyerinde 30.12.2008 tarihinde haczedilen mahcuzların borçlu ile ilgisinin olmadığını ve müvekkiline ait olduğunu, borçlu şirketten faturalı olarak satın alınan malların bedellerinin senet karşılığında ödendiğini ileri sürerek, mahcuzlar üzerindeki haczin kaldırılarak müvekkiline teslimine ve tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, borçlu şirket tarafından davacıya yapılan devir işleminin muvazaalı olduğunu, takip borçlusu şirketin davacının daha önce çalıştığı dava dışı Hes Kimya ...nin Bursa Distribütörü olduğunu, davacının borçlu şirkette sigortalı olarak çalışırken kendisine devir yapıldığını ve gelir durumu itibariyle bu durumun hayatın olağan akışına ters olduğunu, borç doğumundan sonra devir yapıldığını belirterek, davanın reddini savunmuş ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davacı tarafından ibraz edilen belgelerin tek başına mülkiyeti ispata yarar evraklar olmadığını, davacının takip borçlusu şirkette SSK'lı olarak görünmesi, devrin borcun doğumundan sonra yapılmış olması, takip tarihi, devir tarihi ve yeni faaliyete başlama tarihlerinin çok yakın tarihler olması karşısında, devrin

muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 5.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8547, Karar No: 2011/17381, Tarih: 27.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8547 E.  ,  2011/17381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca Büyükçekmece Gölü mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21231, Karar No: 2014/6679, Tarih: 11.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21231 E.  ,  2014/6679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Van) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/41-2013/63

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde, dava konusu ... ve ..parsel sayılı taşınmazların yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı nazara alınarak irtifak hakkı ve pilon yeri karşılığının tahsili ile ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu .. parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde 8'ini , ... parsel sayılı taşınmazda ise binde 5'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Bedeline hükmedilen irtifak haklarının kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ve pilon yerlerinin TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu ... parsele ilişkin irtifak bedeline hükmedilmesine rağmen, irtifak alanının idare lehine tapuda tesisine ilişkin hüküm kurulmaması,

4-Dava kısmen kabulü edildiği halde, red edilen bölümü üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.