muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6, Karar No: 2023/269, Tarih: 04.05.2023

Açıklanan nedenlerle; sanığın temyiz talebi CMK 289. maddede belirtilen kesin hukuka aykırılıkların bulunup bulunmadığıyla ilgili olarak sınırlı inceleme yapılıp yok ise temyiz talebinin esastan reddedilerek onanmasına, var ise bozulmasına karar verilmesi gerekir.

CMK’daki hükümlere bakıldığında, hükme ilişkin temyiz başvurusunda başvuru dilekçesi içeriğinde ya da başvuru tutanağında temyize ilişkin irade açıklamasının bir şekli yoktur. Temyiz iradesi anlaşılıyorsa hüküm temyiz edilmiştir. Bu durumda temyiz iradesinin varlığı kabul edilir. Hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır. Bir kere süresi içerisinde temyiz isteminde bulunduktan sonra Yargıtay’da incelemeye başlanıncaya kadar dilekçe veya ek dilekçeler verilmesi ve bu dilekçelerle önceden belirtilmeyen temyiz nedeni belirtilmesinde herhangi bir engel yoktur. Yargıtay’ın incelemesine kadar verilen ek dilekçe ve gösterilen temyiz nedenleri de Yargıtay tarafından incelenmeli ve denetlenmelidir. Dolayısıyla sanığın veya müdafiinin süresi içerisinde verdiği süre tutum dilekçesiyle hukuka ve kanuna aykırı olan kararın bozulması iradesini içerir dilekçelerin temyiz sebeplerini içermediği iddiasıyla reddine karar verilemez.

Temyiz nedeni içermeyen temyiz dilekçesi veya süre tutum dilekçesiyle temyiz başvurusunda bulunan sanık veya müdafiinin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 günlük süre geçtikten sonra Yargıtay incelemesi yapılmadan önce ek temyiz dilekçesi sunup sunamayacağı, alınan bu ek dilekçe kapsamında temyiz denetiminin yapılıp yapılamayacağı hususu; bu başlık altında CMK 295. maddedeki düzenlemedeki sürenin düzenleyici bir süre olup olmadığı ve müddeti muhafaza dilekçesinden sonra verilen ek dilekçelerin 7 günlük süre içerisinde verilmediği durumda akıbetlerinin ne olacağı sorununu ele almak gerekirse;

CMK ‘nın 293. maddesi uyarınca da 'Süresi içinde yapılan temyiz başvurusu, hükmün kesinleşmesini engeller.' bu hükme göre de artık temyiz süreci başlamıştır.

CMK’nın 295. maddesi içeriğinde ise 'Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilir.' hükmü yer almaktadır.

Kanun temyiz nedenlerini gösteren dilekçenin en geç bu süre sonunda dosyaya girmesine yönelik bir düzenleme getirmiştir. Ancak söz konusu dilekçenin bu süre içinde verilmemesinin temyiz başvurusunu ortadan kalkmasına yol açıp açmayacağı tartışmalıdır.

Kanun temyiz nedenlerini gösteren dilekçenin en geç bu süre sonunda dosyaya girmesine yönelik bir düzenleme getirmiştir. Ancak söz konusu dilekçenin bu süre içinde verilmemesinin temyiz başvurusunu ortadan kalkmasına yol açıp açmayacağı tartışmalıdır.

CMK 295. maddede her ne kadar '7 gün içinde ek dilekçe verilir' şeklinde bir ibare var ise de buradaki süre mutlak bir hak düşürücü süre değil, düzenleyici bir süredir. Nitekim Ceza Muhakemeler Kanunun 'Hükmün gerekçesi ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar' başlıklı 232. maddenin 3. fıkrasında 'hükmün gerekçesi ve varsa karşı oy gerekçesi tümüyle tutanağa geçirilmemişse açıklamasından itibaren en geç 15 gün içinde dava dosyasına konulur.' şeklindeki hükümde yer alan sürenin de düzenleyici süre olduğu ve bu süreden sonra yazılan kararların hukuk dünyamızda sonuç doğurduğu herhangi bir hukuki engelle karşılaşmadığı bilinen bir gerçektir. Ceza Muhakemeleri Kanunu'na göre süresi içinde temyiz iradesinin (temyiz süre tutum dilekçesi) ortaya konulmasından sonra verilen dilekçeler daha önceki dilekçelerin devamı niteliğindedir. Yargıtay incelemesine kadar verilen bu tür dilekçeler incelenmeli ve denetlenmelidir.

Zira CMK'nın 298. maddesi uyarınca Yargıtay temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediğini saptarsa mutlaka temyiz istemini red mi edecektir? Burada dikkat edilmesi gereken önemli bir husus, istinaf mahkemesinin yapacağı kabul edilebilirlik denetiminde aranmayan bu şartın, Yargıtay tarafından hükmün denetlenmesi sırasında yer almış olmasıdır.

Bu durumun gerekliliği yasa koyucu tarafından açıklanmıştır.

CMK’nın 295. maddesi içeriği itibariyle, temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini beyan edene, istinaf yasa yolundan sonraki Yargıtay denetlemesine ilişkin kanun yolu başvurusunda ayrıca bir görev daha yüklemiştir.

Bu durumun gerekliliği yasa koyucu tarafından açıklanmıştır.

CMK’nın 295. maddesi içeriği itibariyle, temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini beyan edene, istinaf yasa yolundan sonraki Yargıtay denetlemesine ilişkin kanun yolu başvurusunda ayrıca bir görev daha yüklemiştir.

Ancak bu bağlamda CMK’nın 34. maddesinin 2. fıkrası 'Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, merci ve şekilleri belirtilir.' hükmünü taşımakta olup, yine CMK’nın 231/2. maddesinde hükmün fıkrasının son kısmında 'sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, merci ve süresi bildirilir' hükmünü düzenlemiş olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun CMK’nın 34/2. maddesinin ve CMK’nın 231/2. maddesi hükümlerinin mutlaka uygulanmasına ilişkin yerleşik çok sayıda kararı bulunması karşısında, CMK’nın 295. maddesinin temyiz sebeplerinin gösterilmesini zorunlu tutması ve temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir şeklindeki düzenlemesi nedeniyle, başvurulacak temyiz kanun yolu başvurusundaki şekle ilişkin İstinaf Mahkemesinin hükmünün son kısmında temyiz yasa yoluna ve şekline (temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine) dair sanığa bildirimde bulunulmadığından sanık ve müdafinin temyiz iradelerinin süre tutum dilekçelerinde hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır. Bu süreçten sonra Yargıtay incelemesi başlayıncaya kadar verilen dilekçeler ve ek dilekçeler ve gösterilen temyiz nedenleri Yargıtay tarafından incelenmeli ve denetlenmelidir. Bu nedenle temyiz isteminin kabulüne karar verilerek incelemenin yapılması zorunludur.

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Temyiz iradesinin varlığı halinde 'Hüküm; kanuna aykırı, ... hukuka aykırı, ... usule aykırı, ... usul ve yasaya aykırı, ... uluslararası hukuka aykırı, ... Yargıtay kararlarına aykırı, ... AİHS’e aykırı, ... AİHM’e aykırı, ... haksız yersiz, ... adalete aykırı mahkumiyet kararını temyiz ediyorum, ... 7 gün içerisinde temyiz hakkımı kullanmak istiyorum... bazen de mahkumiyet kararını temyiz ediyorum temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını ve gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın tarafıma tebliğinden sonra sunacağım, .... ceza fazladır kanuna aykırıdır, ... beraatimi istiyorum, ... beraat etmem gerekiyor bu nedenle kararı temyiz ediyorum' şeklindeki beyanların CMK 288 maddesine uygun hukuki nedene dayalı bir temyiz sebebi kabul edilmesi gerektiği, adalete erişim hakkının doğal sonucu olduğu, bu nedenle detaylarının açıklanmasına gerek olmadığı, hükme ilişkin olarak CMK 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık nedenleriyle birlikte CMK 288. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılarak kararın denetlenmesi gerekir.

İstinaf kararında temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine dair bildirim bulunmalıdır. Verilen kararda veya yapılan tebligatta bu ihtar bulunmadığı da göz önüne alınarak sanığın adalette erişime ulaşma hakkı kapsamında sanığın temyiz talebi kabul edilmelidir veya usulüne uygun meşruhatlı tebligat yapılıp sonucuna göre hareket edilmelidir.

İstinaf kararında temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine dair bildirim bulunmalıdır. Verilen kararda veya yapılan tebligatta bu ihtar bulunmadığı da göz önüne alınarak sanığın adalette erişime ulaşma hakkı kapsamında sanığın temyiz talebi kabul edilmelidir veya usulüne uygun meşruhatlı tebligat yapılıp sonucuna göre hareket edilmelidir.

Sonuç olarak kanun koyucu 289/1 maddeyle esasen mutlak hukuka aykırılıkları önlemek istemiştir. Bir örnekle açıklamak istersek Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girmeyen adam öldürme suçundan bir mahkumiyet kararı verip bu karar temyiz sebeplerini içermeyen bir temyiz dilekçesiyle Yargıtay ilgili Dairesinin önüne getirdiğinde Dairenin bu kararı temyiz sebeplerini içermiyor bu nedenle ben inceleyemiyorum deyip temyiz talebinin reddi ile sonuçlanacaktır. Bu da CMK 289/1 kanun koyucunun mutlak hukuka aykırılığın görüldüğü anda önlenmesi iradesinin bertaraf edilmesi sonucunu doğurur. Kanun koyucunun meramı bu değildir. 6. Ceza Dairesinin uyuşmazlığa konu kararında belirtiği gibi ve yine aynı nitelikteki 16. Ceza Dairesinin 20/12/2017 tarih, 2017/2517 Esas ve 2017 5659 Karar, 21/03/2018 tarih, 2018/1228 Esas ve 2018/831 Karar sayılı kararlarında '...CMK 289. maddesinin 1-a-e bendlerinde, hukuka kesin aykırılık halleri içinde, 'mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşması yapılması' gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da resen incelenecektir. (CMK 289/1) Hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen mahkeme kararlarının, temyiz incelemesi yönünden hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesinin, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturduğu açık olduğundan usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da res’en incelenmesi gerekecektir.'

Kanun koyucu 289/1 düzenleme ile mutlak hukuka aykırılıkları önlemek istiyor. Çünkü bu aykırılıkların hukuki istikrarı zedelediğini kabul etmiştir. Yargıtayın temyiz kanun yoluyla ülkede hukuk kurallarının istikrarlı ve aynı biçimde uygulanmasının yani içtihatların birliğini sağlamaya yönelik görevi uygun bir düzenlemedir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Temyiz dilekçesinin sebep içermesi gerektiğinin ve CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde sunulabileceğinin sanığa ihtar edilmesine GEREK OLMADIĞINA,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Temyiz dilekçesinin sebep içermesi gerektiğinin ve CMK’nın 295. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içerisinde sunulabileceğinin sanığa ihtar edilmesine GEREK OLMADIĞINA,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

3- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 27.10.2022 tarihli ve 19340-14692 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

4- Sanığın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 26.10.2017 tarihli ve 2167-2432 sayılı teşebbüs aşamasında kalan nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin kararına yönelik temyiz isteminin, temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermemesi nedeniyle CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

5- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5604, Karar No: 2015/2895, Tarih: 27.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/5604 E.  ,  2015/2895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsilini sağlamak amacıyla yürütülen icra takibine itirazın iptâli davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı vekili; müvekkili ile davalı iş sahibi arasında 22.03.2013 tarihli eser sözleşmesinin düzenlendiğini ve davacı yüklenici müvekkilinin üzerine düşen edimlerini yerine getirdiğini, bakiye iş bedeli olan 6.648,27 Euronun ödenmediğini, bu bedelinin tahsili amacıyla... İcra Müdürlüğü'nün 2013/10437 Esas sayılı icra dosyası ile takibe geçtiklerini, davalı borçlunun haksız ve yersiz şekilde takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptâlini ve % 20 'den aşağı olmamak üzere inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiş, davalı iş sahibi vekili ise, yetkili icra müdürlüğününü....İcra Müdürlüğü olduğunu, borcun ödendiğini savunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

... İcra Müdürlüğü'nün 2013/10437 Esas sayılı takip dosyası incelendiğinde; alacaklı davacı tarafından borçlu davalı aleyhine 6.648,27 Euro asıl alacak ve 110,20 Euro işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.758,47 Euro üzerinden ilâmsız takip yapıldığı, ödeme emrinin borçluya 12.09.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği ve borçlu davalının 18.09.2013 tarihli dilekçesi ile borca itiraz ettiği, itiraz üzerine takibin durdurulduğu ve 1 yıllık yasal süresi içerisinde itirazın iptâli davasının açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, davalı borçlunun icra dairesinin yetkisine itirazı değerlendirilerek usulüne uygun yetkili icra dairesinde yapılmış icra takibi bulunmadığından bahisle dava usulden reddedilmiştir. Davacı tarafın dava dilekçesine ekli olarak dayandığı ve temyiz dilekçesine de ekli olarak sunduğu 22.03.2013 tarihli “ sözleşme” başlıklı belgeye mahkemece davalı tarafın imzasını taşımadığından bahisle itibar edilmediği açıklanarak hüküm kurulmuş olup bu belgenin yeterli şekilde değerlendirildiğinden söz edilemez. Davacı tarafın dava dilekçesine ekli olarak sunduğu sözleşme davalının imzasını taşımıyor iken, yine davacı tarafça temyiz dilekçesine ekli olarak sunulan aynı sözleşme davalı şirketin imzasını taşımaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; davacı tarafın aşamalarda dayandığı 22.03.2013 tarihli “sözleşme” başlıklı belgenin ibrazı için 6100 sayılı HMK'nın 216. maddesi hükmü gereğince davacı tarafa uygun süre verilip belge aslının ibrazının sağlanması, belgenin doğruluğu ve sıhhati gerektiğinde taraflar HMK'nın 169 ve devamı maddeleri hükümleri gereği isticvap edilmek suretiyle araştırılmalı ve bundan sonra sözleşmenin 9. maddesinde yer alan yetki şartı değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibaret olmalıdır. Aksine yorum ve düşüncelerle davacı tarafın dayandığı belgenin sıhhati araştırılmaksızın değerlendirme yapılarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 27.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1167, Karar No: 2009/2359, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1167 E.  ,  2009/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait minibüsün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin Antalya Belediyesi’nde tutulan ticari araç plakası sicili bilgilerinin dikkate alınarak yapıldığını, oysa 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 20 nci maddesi uyarınca trafik sicili esas alınarak yapılması gerektiğini, belirtilen sicil dikkate alınsa idi kendi dosyasının daha üst sırada yer alacağını belirterek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince minibüs hattının somut ekonomik değer taşımayan ve ihale konusu edilemeyecek nitelikte olduğu, her nasılsa ihale konusu edildiği ve buna göre düzenlenen sıra cetvelinin hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Minibüs (dolmuş) hattının ekonomik değer taşımadığı; haciz ve ihale konusu edilemeyeceği yönündeki yerel İcra Mahkemesi gerekçesinde isabet yoktur.

Ne var ki, davacının da kabulünde olduğu üzere, hangi sicil dikkate alınırsa alınsın, davacıdan önce yer alan alacaklar toplamından geriye para kalmayacağı ve minibüs ile hattın satış bedellerinden davacının alacağının ödenemeyeceği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacının kendisinden önceki alacaklıların alacaklarına esas ve sıra itibariyle bir itirazı da bulunmadığından, sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan ve sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi yukarıdaki şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2675, Karar No: 2016/9045, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2675 E.  ,  2016/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ve ... 4. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesince, taraflar arasında, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde belirtilen işveren ile işci arasındaki hizmet akdinden doğan bir hak uyuşmazlığı olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 4. Asliye Hukuk Mahkemesince ise iş mahkemesinde görülen davada iki defa karar verildiği ve kararların yargıtayca görev husuna değinilmeden bozularak görev konusunda usuli müktesp hak oluştuğu yargılamaya iş mahkmesinde devam edilmesi gerekiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

4857 sayılı İş Kanununun 1/2. maddesinde “Bu Kanun 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir.

İş mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini hükme bağlamıştır. Buna göre, bir davanın iş mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

Somut olayda; uyuşmazlığın, 10.000.-TL'lik alacağın işçilik alacağı mı yoksa taraflar arasında kararlaştırılmış başka bir alacak mı olduğu noktasında toplanmaktadır.

Davacı ücret alacağının bulunduğunu iddia ettiği, dava konusunun 10.000,00.-TL tutarındaki alacak olduğu, icra takibinin dayanağını oluşturan 01.06.2006 tarihli tutanakta bu alacağın ... isimli şirketin davalı şirkete olan 14.198,00.-TL tutarındaki borcunun tahsiline müteakip davacıya 10.000,00.-TL ödeme yapılacağının yazılı olduğu ve davacı ... davalı şirket temsilcisi tarfından imzalandığı, iş mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14/06/2012 tarih ve 2010/16365 E. - 2012/22994 K. sayılı ilamı ile davacının genel müdür olduğu ücret alacağına ilişkin 01.06.2006 tarihinde ibraname verdiğini genel müdür olan bir kişinin irade fesadına uğradığını ileri süremeyeceği, ücret alacağının varlığının kabulünün isabetli olmadığı, takibin dayanağı olan 01.06.2006 tarihli tutanakta belirtilen alacağın niteliğinin tartışılması gerektiği gerekçeleri ile bozulmuştur, mahkemece bomaya uyulup ücret alacağının ibraname ile son bulduğu gerekçesi ile davanın reddine kaarr verilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21/05/2013 tarih ve 2013/7498 E. - 2013/9279 K. sayılı ilamı ile

yine davaya konu alacağın ücret alacağı olmadığı belirtilerek bu alacağın niteliği yönünde mahkemeden araştırma yapmasının istendiği, mahkemenin bu bozma ilamına da uyduğu ve görevsizlik kararı verdiği anlaşılmakla; davaya konu alacağa dayanak teşkil eden 01.06.2006 tarihli tutanağın düzenlendiği tarihte davacının davalının işçisi olmaması Yargıtay 9. ve 7. Hukuk Dairelerinin bozma ilamları da gözönüne alındığında işçilik alacağı (ücret alacağı) olmayan bu davada uyuşmazlığın ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.