muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6521, Karar No: 2012/2604, Tarih: 30.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6521 E.  ,  2012/2604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Silah bulundurma ruhsatı olan malen sorumlu ...'ya gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosyada rastlanılmadığından varsa dos- yasına konulması aksi halde usulünce tebligat yapılarak belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin konularak dosyanın iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8496, Karar No: 2017/8112, Tarih: 19.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8496 E.  ,  2017/8112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Hükmü temyiz eden davalı vekili adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 22/06/2016 gün ve 2016/10326/E -11068/K sayılı adli yardım isteminin reddine dair verdiği karara davalı vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yerel mahkeme hükmünü temyiz asıl ve birleşen dosya davalıları vekilinin adli yardım talebinde bulunması üzerine; Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 22/06/2016 gün ve 2016/10326-11068 sayılı kararı ile adli yardım taleplerinin reddine ve temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin tamamlanması için geri çevrilmesine ilişkin karar verilmiş, bu karara davalı vekilinin yaptığı itiraz üzerine, dosya HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334 ve devamı maddeleri uyarınca adli yardım talebinde bulunan kimse, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmek (yoksulluk şartı) ve davada veya talepte haklı olduğu yolunda kanaat uyandırmak zorundadır (haklı olma şartı).

Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişi, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; adli yardım istemine dair dilekçenin ekinde sunulan belgelerden davalının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu hususunda kanaat uyandırmaya yeter nitelikte olmadığından davalı vekilinin itirazının HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin itirazının 6100 sayılı HMK'nın 337. maddesinin, 11.04.2013 kabul tarihli, 30.04.2013 tarih ve 28633 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 6459 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik ikinci fıkrası uyarınca kesin olarak REDDİNE 19/10/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20023, Karar No: 2014/12507, Tarih: 23.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20023 E.  ,  2014/12507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Katılanın yetkilisi olduğu ... Ecza Deposunda hizmet sözleşmesine istinaden işçi olarak çalışan sanığın, Nevşehir ilinde faaliyet gösteren muhtelif eczaneler adına çeşitli ilaçları satılmış gibi gerçeğe aykırı faturalar düzenledikten sonra depodan gizlice çıkardığı ilaçları uhdesinde bulundurarak hizmet ilişkisine aykırı hareket etmek suretiyle tasarrufta bulunduğunun iddia edildiği olayda

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53.maddesi uyarınca sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı, hapis cezası ile cezalandırılmanın kanuni sonucu olması ve infaz aşamasında gözetilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında; bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7882, Karar No: 2019/15964, Tarih: 16.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7882 E.  ,  2019/15964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın müdür başyardımcısı olarak görev yaptığı okulda eğitim gören mağdurun, sınıfta yaşanan kargaşa üzerine öğretmeni tarafından yanında tanık ...'te olduğu halde sanığın odasına gönderildiği, sanığın odasında mağduru tekme- tokat vurarak yaraladığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nin 86/2, 86/3-d maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeden eylemin hukuki nitelendirilmesinde hataya düşülerek, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 16.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4087, Karar No: 2012/9838, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/4087 E.  ,  2012/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyede görev yapan personel ve personel yakınlarına tedavi hizmeti sunulduğunu, hizmet bedeli olarak ödenmeyen faturaların davalıya gönderildiğini, sözkonusu borcun ödenmediğini, ödenmeyen 23.769,61 TL'nin zararının oluştuğu tarihten itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi idarelere ait daire ve müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun 2570 sayılı Kanun ile değiştirilen 4.maddesinde “ katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire veya müesseselerden biri ile, 2.maddede yazılı dairelerden birisi arasında çıkan uyuşmazlıklarda, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık taşınmaza ilişkin ise o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumda olan daire veya müessesenin veya birden çok oldukları takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözülür ” denilmektedir.

2012/4087-9838

Tarafların anılan yasa hükmüne tabi kamu kurumları oldukları açıktır. Bu durumda, davaya yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılması gerekir.

Görev sorunu, yargılamanın her safhasında re’sen gözetilir. Bu nedenlerle davanın hakem sıfatıyla bakılması gerekirken genel mahkeme sıfatıyla bakılıp yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tmeyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 1.411.95 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 11.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6538, Karar No: 2023/1845, Tarih: 30.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/6538 E.  ,  2023/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna, bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

''Mağdur ... \*\*\*\*'ın orta derecede mental retardasyon rahatsızlığı ile malül, IQ: 35 olan zihinsel özürlülük raporu bulunduğu, olay tarihinde anne babası olan katılanlar ile ... İlçesi \*\*\*\*\*\*\*\* Mahallesindeki evlerinde ikamet ettikleri, sanığın ise katılanların akrabası olduğu, olay tarihinde sanığın; mağdur ... ve katılanların kaldığı ikamete misafir olarak geldiği, evde mağdurun yanında otururken mağdurun ayaklarına dokunduğu, okşadığı, mağdurun ayaklarını çekerek sanığın yanından kalktığı ve annesinin yanına gittiği, sanığın yaptığını annesine anlattığı, mağdur ... mahkemedeki beyanında sanığın ayağını okşadığını annesi katılan Sebihan'nın gördüğünü beyan etmesine karşılık, katılan Sebiha görmediğini yalnızca mağdurun kendisine anlattığını, ayrıca aklına da kötü bir düşünce gelmediğini, kaza ile değmiş olabileceğini düşündüğünü, ayrıca bu olaydan bir ay sonra, sanığın sık sık evlerine gelmesi ve sanığın mağdura yakınlaşma amacı ile telefon numarasını vermeye çalıştığını öğrenmesi üzerine şüphelenerek sanığın kızı mağdur Fetihiye'ye kötü niyetli olarak yaklaşıyor olacağını düşünerek şikayetçi olduğu, mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller, dinlenen tanıklar, mağdurun duruşma salonunda alınan ifadesi, mağdura ait rapor ve ekleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mağdura yönelik olarak cinsel saldırı suçunu işlediğine ilişkin mağdurun soyut iddiasından başka bir delilin bulunmadığı, bu şekilde sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, yeteri kadar inandırıcı ve somut delil elde edilemediğinden CMK 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' şeklindedir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal zamanı, savunma, katılan mağdurenin annesi katılan ...'nın beyanıyla çelişen anlatımı, raporlar ile tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/221 Esas, 2015/174 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9739, Karar No: 2013/12502, Tarih: 03.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9739 E.  ,  2013/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, 250 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tescili, olmadığı takdirde üzerinde bulunan muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde kadastro tutanaklarının kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere karşı kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılarak dava açılamayacağı açıklanmıştır. Bu sürenin hak düşürücü nitelikte olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; toplanan delillerden, davacı tarafın 250 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer alan ev, ekmek evi, depo ve ağaçların kendisi tarafından yapıldığını öne sürerek dava açtığı, dava dilekçesinde 250 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 164 ada 24 parselin imar uygulamasına tabii tutulması sonucu oluştuğunun ileri sürüldüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü’nün cevabi yazısında 250 ada 8 parselin 164 ada 26 parselden geldiği, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 11.01.2008 tarihli raporda ise 163 ada 29 parselden geldiğinin belirtildiği anlaşılmaktadır. Ne var ki; dava konusu muhdesatın hangi taşınmaz üzerinde yer aldığının ve imar uygulaması öncesinde hangi taşınmazda kaldığının duraksamasız belirlenmediği görülmektedir. Eksik inceleme ve soruşturma ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm verilemez.

Hal böyle olunca; dava konusu muhdesatın hangi parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer aldığı davacı taraftan sorularak belirlenmeli, muhdesatın üzerinde yer aldığı taşınmaza ait imar uygulama belgeleri ve şuyulandırma cetvelinin mercinden, kadastro tespit tutanağının da ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek doğru taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu muhdesatların tamamen veya kısmen kadastro tespiti sırasında var olup olmadığı açık bir anlatımla kadastro tespitinden sonra meydana getirilip getirilmediği keşifte hazır edilecek tanıklardan sorularak saptanmalı, 250 ada 8 parsel sayılı taşınmazın tek katlı kargir ev niteliği ile tapuya kayıtlı olduğu gözetilerek az yukarıda açıklanan hukuki olgular doğrultusunda hak düşürücü sürenin somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği duraksamasız belirlenmeli, keşifte hazır olan bilirkişilerden keşfi izlemeye ve denetlemeye elverişli rapor alınmalı, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...’nın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3262, Karar No: 2023/3685, Tarih: 12.06.2023

**11. Hukuk Dairesi         2023/3262 E.  ,  2023/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

(İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/2 Esas, 2023/1 Karar

HÜKÜM :Davanın reddi

Taraflar arasında görülen hakem heyeti kararının iptali davasında Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi sıfatıyla verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının arasında 24.06.2013 tarihli franchising sözleşmesinin imzalandığını, bu sözleşme kapsamında 09.07.2013 tarihinde davalıya 40.000,00 USD ödeme yapıldığını, ancak sözleşmeye konu iş yerinin açılamaması nedeniyle davalıya ödenen 40.000,00 USD'nin iadesinin istendiğini, sonuç alınamayınca tahkim yoluna başvurulduğunu, ancak oy çokluğu ile talebin reddine karar verildiğini, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin franchising sözleşmesinden kaynaklandığını, bu sözleşmenin genel işlem koşullarına aykırı düzenlendiğini, finansal açıdan kuvvetli olan davalı tarafından önceden düzenlenmiş matbu sözleşmeyi imzalamak durumunda kaldığını, ödenen bedelin irad kabul edileceği ve iade edilmeyeceğine ilişkin sözleşmenin üçüncü hükmünün geçerli olmadığını, hakem heyeti tarafından sözleşme hükmünün genel işlem koşulları açısından denetiminin yapılmamış olmasının kamu düzeni, kamu menfaati ve adil yargılama ilkelerine aykırı olduğunu, davacı tarafından davalıya yapılan ödemenin sebepsiz zenginleşmeye yol açtığını ileri sürerek tahkim kararının iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince hakem kararının iptali şartlarının oluşmadığını, davada hukuki yararın bulunmadığını, hakem heyeti kararının esasının bu davada incelenemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek üzere sözleşme hükümlerinin genel işlem şartlarına aykırı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi gereğince hakem kararının iptali şartlarının oluşmadığını, davada hukuki yararın bulunmadığını, hakem heyeti kararının esasının bu davada incelenemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek üzere sözleşme hükümlerinin genel işlem şartlarına aykırı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla Bölge Adliye Mahkemesinin 10.03.2023 tarih, 2022/2 E. ve 2023/1 K. sayılı kararıyla hakem kararının iptaline ilişkin hükümlerin 6100 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesinde sınırlı olarak düzenlendiği, davacının hakem kararında sözleşmenin hükümlerinin genel işlem şartı niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmediğini, bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğunu ileri sürdüğü, 6100 sayılı Kanun'un 444 üncü maddesi gereğince hakem yargılamasında mahkemelerin rolünün sınırlandırılmış olduğu, tasarruf ilkesinin bir sonucu olarak uyuşmazlığın taraflarının uyuşmazlık hakkında karar verme yetkisini hakemlere verdiği, hakemin esasa ilişkin değerlendirmeleri yönünden mahkemenin bir denetleme yapmasının mümkün olmadığı gibi somut olayda hakem kararında kamu düzenine aykırılık da tespit edilmediği, davacının sözleşme maddelerinin hakem heyeti tarafında re'sen değerlendirilmesi gerektiğini, sözleşmenin genel işlem şartlarına aykırılık teşkil ettiğini ve bu hususun kamu düzenine aykırılık oluşturduğunu ileri sürdüğü, ancak mahkemece bu hususun incelenmesinin hakem kararının esasının denetlenmesi ve yerindelik denetimi anlamına geleceğinden bu yöndeki iddianın yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki hukuki ilişkinin franchising sözleşmesinden kaynaklandığını, bu sözleşmenin genel işlem koşullarına aykırı düzenlendiğini, finansal açıdan kuvvetli olan davalı tarafından önceden düzenlenmiş matbu sözleşmeyi imzalamak durumunda kaldığını, ödenen bedelin irad kabul edileceği ve iade edilmeyeceğine ilişkin sözleşmenin üçüncü hükmünün geçerli olmadığını, hakem heyeti tarafından sözleşme hükmünün genel işlem koşulları açısından denetiminin yapılmamış olmasının kamu düzeni, kamu menfaati ve adil yargılama ilkelerine aykırı olduğunu, davacı tarafından davalıya yapılan ödemenin sebepsiz zenginleşmeye yol açtığını savunarak kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hukuki ilişkiye ilişkin hakem heyeti kararının iptali şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 20 ila 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hukuki ilişkiye ilişkin hakem heyeti kararının iptali şartlarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 439 uncu maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 20 ila 25 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.