muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2666, Karar No: 2014/10744, Tarih: 28.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/2666 E.  ,  2014/10744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/94598

MAHKEMESİ : Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2012

NUMARASI : 2011/120 (E) ve 2012/191 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.. B..nın 28/03/2013 ve 28/12/2013 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın dosyaya sunmuş olduğu dilekçelerinde “sinir hastası” olduğuna dair yazılı savunmaları, sanık savunmanının aşamalardaki bu yönde araştırma yapılmasına dair talepleri, yargılama esnasında, sanığın tarım ilacı içerek intihar girişiminde bulunduğu için tedavi altına alındığına dair kolluk görevlilerince düzenlenen tutanak bir arada değerlendirildiğinde; CMK’nın 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınarak suç işlediği tarihte mevcut bir hastalığının bulunup bulunmadığı, işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde bir azalma olup olmadığı, 5237 sayılı Yasanın 32/1-2. maddeleri kapsamında akıl hastalığı bulup bulunmadığı saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) Sanığın, tüm aşamalarda, istikrarlı bir biçimde yüklenen suçla hiç bir ilgisinin olmadığına, kendisine komplo kurulduğuna dair özetle inkara dayalı savunmalarda bulunmuş olması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından; katılan çocuğa ait telefon hattı ile iddia edilen suç tarihlerinde görüşülen ya da mesaj çekilen şahıslar ile sanık arasında tanışıklık bulunup bulunmadığı, belirtilen hatlarla sanığın kendi kullandığını beyan ettiği hattın aranıp aranmadığı araştırılıp, gerektiğinde adı geçen şahısların tanık sıfatıyla dinlenmesi sonucunda delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-) Mahkemece itibar edilen katılanın aşamalardaki beyanına göre; “Sanığın, kendisine bıçak doğrultup, ölümle tehdit ederek, okul çıkışlarında, belirli günler olmak üzere haftanın üç günü, son bir ayda kendisinden toplam 50-60 TL para ve cep telefonunu aldığını” belirtmesi karşısında; sanığın, katılana yönelik eylemlerinin kaç kez olduğunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulup, her bir eyleminin ayrı ayrı yağma suçlarını oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK’nın 43/3. maddesine göre de, yağma suçları yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı da dikkate alınarak, tek bir yağma suçunun oluştuğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-) TCK’nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-) TCK’nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan K.. T.. vekili, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık B.. Y.. ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9522, Karar No: 2011/2139, Tarih: 21.04.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/9522 E.  ,  2011/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Sanığın sorgusunda belirttiği “İbrahim ..... Taşkınsu.... D:4 Iğdır” adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle,Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca sonradan yapılan tebligat usulsüz olduğundan öğrenme üzerine yapılmış temyiz istemi süresinde olduğu anlaşılmakla mahkemenin 04.06.2008 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın bankanın maddi varlığı olan çeki kullanarak dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere fiilin TCK.nun 504/3 (5237 sayılı TCK nun 158/1-f) maddesindeki dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 21.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16044, Karar No: 2020/1276, Tarih: 16.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16044 E.  ,  2020/1276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Mahallesi çalışma alanında ve tapuda ... adına kayıtlı bulunan eski 197 parsel sayılı 3.273,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 661 ada 10 parsel numarasıyla ve 3.519,30 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 404 parsel sayılı 805,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 661 ada 41 parsel numarasıyla ve 762,83 metrekare yüzölçümlü olarak; davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 420 parsel sayılı 810,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 661 ada 42 parsel numarasıyla ve 702,70 metrekare yüzölçümlü olarak tespit ve tescil edilmiştir. Davacı Hazine vekili, uygulama kadastrosu sonucunda Hazine adına kayıtlı bulunan yeni 661 ada 41 ve 42 parsel sayılı taşınmazların yüzölçümünün azaldığını, eksikliğin yeni 661 ada 10 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 661 ada 10 parsel sayılı taşınmazın, teknik bilirkişiler ... tarafından düzenlenen 03.04.2015 havale tarihli rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 42,17 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 45,15 metrekarelik bölümlerinin tapu kaydının iptali ile (A) harfi ile gösterilen bölümün 661 ada 41 nolu parsele eklenerek, (B) harfi ile gösterilen bölümün ise 661 ada 42 nolu parsele eklenerek davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Somut olayda mahkemece, dava konusu taşınmazlara ait tesis ve uygulama kadastrosuna ait hesap cetvelleri, ölçü cetvelleri, ölçü krokisi, taşınmazları bir arada gösterir tesis kadastrosu paftası, ada raporu, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları getirtilerek dosya arasına alınmamış; teknik bilirkişiden, tesis kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirten, davacı Hazine adına kayıtlı taşınmazların yüzölçümünün ne sebeple azaldığını açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilemez. Hal böyle olunca, mahkemece öncelikle, belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip bilirkişilerin de dahil olduğu, üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ile hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6754, Karar No: 2015/10503, Tarih: 04.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6754 E.  ,  2015/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2015

NUMARASI : 2015/122-2015/114

DAVACI : Z.. Y..

DAVALILAR : C.. B.. - C.. B..

Taraflar arasında açılan davada Karabük Sulh Hukuk ve Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü::

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; C.. H.. P.. Karabük İlçe Örgütünün davalı siyasi partinin genel merkezi tarafından 04/02/2015 tarihinden görevden uzaklaştırılarak yerine geçiçi yönetimin atandığını, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanununun 19. maddesi uyarınca yeni atanan geçici yönetimin 45 gün içinde seçimleri gerçekleştirmemesi nedeniyle, Karabük il başkanı ve yönetim kurulunun usûle ve kanuna aykırı işlemlerinin tespitine, yetkisiz Karabük İl Yönetim Kurulu tarafından alınacak olan kararların geçersiz olduğuna ve boşalacak olan yönetime yedi kişilik geçici kurul görevlendirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Sulh hukuk mahkemesince, genel yetkili asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesince ise; 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanununun 121. maddesi yollamasıyla 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 75. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya bakmakla sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

2820 sayılı Siyasi Partiler Kanununun 121. maddesinde Türk Medenî Kanunu ve dernekler hakkında uygulanan diğer kanunların bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin siyasi partiler hakkında da uygulanacağı düzenlenmiş, Türk Medenî Kanununun 75. maddesinin ikinci fıkrasında ise "Yönetim kurulu toplantıya çağırmazsa; üyelerden birinin başvurusu üzerine, sulh hakimi, üç üyeyi genel kurulu toplantıya çağırmakla görevlendireceği" hükme bağlanmış; 2820 sayılı Kanunun 19. maddesinin beşinci fıkrasında" İl başkanı ile il yönetim kurulu il kongresince seçilir. İl başkanı ile yönetim kurulunun, seçim şekli ve merkez karar ve yönetim kurulunca hangi hallerde ve nasıl işten el çektirileceği ve geçici yönetim kurulunun nasıl oluşturulacağı parti tüzüğünde gösterilir. El çektirme kararı, 101. maddenin (d - 1) bendinde gösterilen haller dışında, yetkili kurulların üye tamsayısının üçte iki çoğunluğu ve gizli oyla alınır. İşten el çektirme kararının il yönetim kuruluna bildirilmesinden itibaren kırkbeş gün içinde il kongresi toplanarak yeni il yönetim kurulunu seçer. Bu süre içerisinde il kongresi için yeni delegeler seçilmiş değilse, kongre eski delegelerle toplanır.

Bu süre içerisinde ilçe kongresi için yeni delegeler seçilmiş değilse, kongre eski delegelerle toplanır" denilmiştir.

Bu süre içerisinde ilçe kongresi için yeni delegeler seçilmiş değilse, kongre eski delegelerle toplanır" denilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun görevin belirlenmesi ve niteliği başlıklı 1. maddesinde, mahkemelerin görevinin ancak, kanunla düzenleneceği ve göreve ilişkin kuralların kamu düzeninden olduğu belirlendiğinden bu hususun mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. Aynı Kanunun 2. maddesinde ise; şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olduğu ve HMK'da ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesinin diğer dava ve işler bakımından da görevli olduğu hükme bağlanmıştır.

Davacın talebinin kayyım atama (üye görevlendirme) olduğu, bu hususta sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğuna dair kanunda açıkca bir düzenleme bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Karabük Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17112, Karar No: 2013/15271, Tarih: 09.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17112 E.  ,  2013/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Hatay 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.07.2012 tarih ve 2010/9-2012/357 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka hesaplarında 301.700,00 USD mevduatının bulunduğunu, bankanın müdür yardımcısı ünvanıyla çalışanı olan davalı ...'in bu mevduattan 155.000,00 USD'yi zimmetine geçirdiğini, hakkında devam eden soruşturmada usulsüz işlem yaparak parayı kendi borsa hesaplarında kullandığını kabul ettiğini, zarardan bir güven kuruluşu olan bankanın da sorumlu olduğunu ileri sürerek 155.000,00 USD'nin Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden karşılığı olan 226.904,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari banka faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili bilahare davalı ... hakkındaki davadan feragat etmiştir.

Davalı vekili, davacının 19.01.2009 tarihinde ıslak imzalı hesap mutabakatı verdiğini, bu tarihten sonra hesap hareketlerinin incelendiğini, 7 adette toplam 267.213,00 TL, 3 adette toplam 77.000,00 USD, 4 adette toplam 31.705,00 Euro tutarında nakit çekme işleminin yapıldığını, grafolojik inceleme sonucu toplam 42.820,00 TL, 20.225,00 Euro, 15.000,00 USD tutarlı 4 adet işlemde imzaların davacıya ait olmadığı, kalan 10 adet dekonttaki imzaların ise davacının eli ürünü olduğunun tespit edildiğini, davacıya ait olmayan işlemlere ait paraların iade edildiğini, diğer işlemlerin ise davacının bilgisi dahilinde yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı bankada müdür yardımcısı olarak görev yapan davalı ...'in davacının banka hesabında bulunan paraları kendi adına açmış olduğu hesaba aktarmak sureti ile zimmetine geçirdiği, bu şekilde davacının davalı bankadan dava tarihi itibarı ile 193.810,87 TL asıl alacak ve 5.883,88 TL geçmiş günler faizi olmak üzere 199.694,75 TL alacağının bulunduğu, dava açıldıktan sonra davalı banka tarafından kısmi ödeme yapıldığı, bu şekilde davacının davalı bankadan inceleme tarihi itibariyle 87.023,98 TL asıl alacak ve 8.692,83 TL geçmiş günler faizi olmak üzere toplam 95.716,81 TL alacağının bulunduğu, davalı bankanın BK'nın 98, 99 ve 100. maddelerine göre davacının oluşan zararından sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... aleyhine açılan davanın feragat nedeni ile reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile 95.716,81 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, asıl alacağa (87.023,96 TL) dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ...Ş vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ...Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.116,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...Ş'den alınmasına, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3661, Karar No: 2019/485, Tarih: 07.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/3661 E.  ,  2019/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2, 51/1 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçi şirketten satın alacağı dondurmaları satması amacıyla kendisine emanet olarak teslim edilen derin dondurucuyu, işyerini kapattığı halde, şikayetçi şirkete iade etmeyip uhdesinde tutarak haksız yarar sağladığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında suça konu dondurma dolabını kullandığı işyerini başkasına devrettiğini, şikayetçi şirketin ilgili görevlisi ile yaptığı görüşmede kendisine işyerini devrettiği şahsa mal verilmeye devam edileceğinden söz konusu dolabı bırakmasının istendiğini ve bu şekilde dolabı devrettiğini beyan etmesi ve temyiz dilekçesi ekinde işyerini devrettiğini beyan ettiği ....... isimli kişinin aynı işyerinde işe başladığına dair yoklama fişi sunması karşısında, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; ....... isimli kişinin tanık sıfatıyla ifadesinin alınarak suça konu derin dondurucunun katılan şirketin bilgisi ve rızası dahilinde kendisine devredilip devredilmediğinin ve olaya ilişkin bilgilerinin sorulması, şikayetçi şirketten sanığın savunmasında belirttiği hususların, olay nedeniyle zararı olup olmadığının, varsa zarar miktarı ile sanık tarafından zararının karşılanıp karşılanmadığının sorulup, sanığın olayda suç kastı ile hareket edip etmediği de değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

1- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.