muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5651, Karar No: 2015/18140, Tarih: 18.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5651 E.  ,  2015/18140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, işsizlik ödeneği ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankada güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ve işşizlik ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 03.06.2011 günü mesai bitiminden sonra gece yarısına doğru işlerin yoğunluğu sebebiyle sinir krizi geçirdiğini ve ardından hafta başından itibaren 06-07-08-09-10.06.2011 tarihlerinde mazeretsiz, herhangi bir bilgi vermeksizin işe gelmediğini, bunun üzerine işyerine gelmediği hususunda tutanak tutularak iş akdinin 13.06.2011 tarihinde noter vasıtasıyla feshedildiğini, davacının gönderdiğini iddia ettiği sağlık raporlarının kendilerine ulaşmadığını, davacının iş akdinin feshine kendisinin sebebiyet verdiğini, feshin haklı sebebe dayandığını, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının bulunmadığını, davacının güvenlik görevlisi olması nedeniyle banka şubelerinin açılış ve kapanışlarında güvenlik gerekçesi ile hazır bulunmasının gerektiğini, bu sebeple fazla mesai yapmasının da hayatın olağan akışına uygun olduğunu, ancak bu zamana kadar tüm fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, herhangi bir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretinin tahsiline, diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının 14 günlük izin alacağı talebi olmasına karşın mahkemece bu talebin 18 gün üzerinden kabulüne karar verilmesi HMK'nun 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/72, Karar No: 2024/2018, Tarih: 04.03.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/72 E.  ,  2024/2018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Bölge Adliye Mahkemesi kararının şikayetçi vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir. Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, şikayetçi vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunanın, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; şikayetçi vekilinin, şikayetçinin mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmediği görülmektedir. Bu durum ve yargılama safahatında da adli yardım talebinin reddedildiği dikkate alındığında; temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

2- Bu itibarla;

A.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

B.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

C. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.03.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11171, Karar No: 2007/11471, Tarih: 18.07.2007

2. Hukuk Dairesi 2007/11171 E., 2007/11471 K.

**2. Hukuk Dairesi 2007/11171 E., 2007/11471 K.**

**- BOŞANMA

- İŞTİRAK NAFAKASI

- MADDİ TAZMİNAT

- MANEVİ TAZMİNAT**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 169 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 174 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 42 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 44 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın sürekli kumar oynadığı, eşini tehdit ettiği ve çocuklarına fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmakla, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik haklan saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4; BK m. 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3- Türk Medeni Kanunu'nun 174/1. maddesi, mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK m. 4; BK m. 42 ve 44) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

4- Resmi sicil ve senetler, belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur (TMK m. 7). Tarafların ortak çocukları olarak kayıtlı bulunan küçük Yağmur ve Atakan'ın velayeti davacı anneye verildiği halde uygun miktar iştirak nafakası verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

4- Resmi sicil ve senetler, belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur (TMK m. 7). Tarafların ortak çocukları olarak kayıtlı bulunan küçük Yağmur ve Atakan'ın velayeti davacı anneye verildiği halde uygun miktar iştirak nafakası verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Sonuç: Temyiz edilen hükmün 2, 3 ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle (BOZULMASINA), hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin (ONANMASINA), temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.07.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15917, Karar No: 2010/12018, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15917 E.  ,  2010/12018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, işyeri kaydı ve numarasının iptali ile şirket adına yeni işyeri sicil numarası ve işyeri tesciline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı şirkete Kurum tarafından verilen dava dışı ... Tic. Ltd. Şti i adına işlem gören 2.2370.01.01.2006754.011.01.51 sicil numaralı iş yeri kaydı ve numarasının iptali ile davacı şirket adına yeni iş yeri sicil numarası ve iş yeri tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı şirket ile ... Tic. Ltd. Şti arasında yapılan 27.11.2008 tarihli Noter onaylı arsa devir sözleşmesi ile Bilecik 2. Organize Sanayi Bölgesin 808 ada 7 parsel de bulunan taşınmaz davacı şirkete devredildiği, Bilecik 2. Organize Sanayi Bölgesi Yönetim Kurulunun 18.11.2008 tarihli kararı ile sözkonusu arsanın tahsisinin üzerindeki tesisle birlikte devrine onay verildiği, her iki şirketin de sözkonusu iş yerinde mermer fabrikası taş kesim biçimi faaliyetini yürüttüğü, her iki şirketin ortaklarından bir kısmının soy isminin Hacıalioğlu olduğu, Kurum tarafından yapılan inceleme sonucu iş yerinde bir kısım işçilerin halen çalışmaya devam ettiği, devir tarihinden önce çıkışı verilen bazı işçilerin ise devir tarihinden kısa bir süre sonra tekrar aynı iş yerinde çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde işyeri veya işyerinin bir bölümünün hukuki bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcud olan İş Sözleşmesinin bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçeceği, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devredenle devralan işverenin birlikte sorumlu olacağı bildirilmiştir. Ayrıca 5510 sayılı Yasanın 11 maddesinde, işyerinin faaliyette bulunduğu adresten başka bir ildeki adrese nakledilmesi, sigortalı çalıştırılan bir işin veya işyerinin başka bir işverene devredilmesi veya intikal etmesi halinde, işyerinin nakledildiği, yeni işverenin işi veya işyerini devraldığı tarihi takip eden on gün içinde, işyerinin miras yoluyla intikali halinde ise mirasçıların, ölüm tarihinden itibaren en geç üç ay içinde işyeri bildirgesini Kuruma vermesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı şirketin aynı konuda faaliyet gösteren ... Tic. Ltd. Şti tarafından işletilmekte olan Bilecik 2. Organize Sanayi Bölgesi 808 ada 7 parsel de bulunan taşınmazı üzerindeki tesis ile birlikte mermer fabrikası ve taş kesim işi yapmak üzere devraldığı ve işçilerin bir kısmını aynı iş yerinde çalıştırmaya devam ettiği, ayrıca her iki şirket ortaklarının bir kısmının aynı soy ismi taşıdığı dikkate alındığında, şirketler arasındaki organik bağ da dikkate alınarak, bir iş yeri devrinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle Kurum tarafından yeni bir iş yeri sicil numarası verilmeden önceki iş yeri sigorta numarası (işyeri tescili) üzerinden yapılan işlemlerin doğru olduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme sonucu davanın reddi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7568, Karar No: 2013/8131, Tarih: 18.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7568 E.  ,  2013/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu .... Sağlık Ürünleri Tıbbi Cihazlar Ltd.Şti.' nin davacı müvekkiline vermiş olduğu çeklere müsteniden alınan ihtiyati haciz kararı ile icra takibine başlandığını, takip sonucunda borçlunun Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Sağlık İşletmesi nezdinde doğan alacaklarına 16.04.2012 tarihinde haciz konulduğunu, 32.409,37 TL'nin derece kararı yapılmak üzere gönderildiğini, İcra Müdürlüğü'nce temlik alacaklısının müracaatı halinde kendisine dosyadan ödeme yapılmasına, temlik alacaklısının temliği hacizden önce bulunduğundan sıra cetveline dahil edilen 18.066,84 TL'nin temlik alacaklısına ödenmesine karar verildiğini, icra takip borçlusunun borçlarının çeklerin ibraz tarihi olan 9.500,00 TL için 18.01.2012, 7.000,00 TL için 25.03.2012 tarihinde muaccel hale geldiğini, dava dışı borçlu şirketin müvekkilini mağdur etmek amacıyla noterde 10.04.2012 tarihli temlikname ile 32.000,00 TL alacağını davalıya temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu, davalının alacağın varlığını ve miktarını ispatlaması gerektiğini, alacak miktarının 21.903,60 TL'sına baliğ olmasına rağmen derece kararında kendilerine para ödenmeyecek şekilde karar verilmiş olmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz davasının kabulü ile davalıya isabet eden payın müvekkiline alacağı nispetinde verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava dışı borçlu ... Sağlık Ürünleri Ltd Şirketi tarafından davacıya verilen çeklerin tanzim ve vade tarihlerinin davalı alacağından önce olduğu, davalının ticari defterlerinin delil niteliği taşımadığı, temliğin davacının borcunun doğumundan sonra 10.04.2012 tarihli temlikname ile yapıldığı, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile ... 2. İcra Dairesinin 2012/4234 Esas sayılı dosyasında davalı alacağının 07.05.2012 günlü sıra cetvelinden 18.066,84 TL'lik kısmının çıkarılmasına ve bu alacaklıya ayrılan payın öncelikle davacıya ödenmesine, artanın davalıya bırakılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline itiraz davalarında ise, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacıya ödenmesine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları sonunda verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurur ve verilen kabul kararı ile durumun tespiti ile yetinilmeyip, eda hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece sıra cetvelinde davalı alacaklının alacağının 18.066,84 TL'lik kısmının çıkarılmasına, davalı alacaklıya ayrılan payın davacı alacağına tahsisine , artanın davalıya bırakılmasına karar verildiği halde yargılama giderleri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere davacı alacağına tahsisine karar verilmemiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı lehine bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 2. paragrafındaki “davalı ... ...'un alacağının 07.05.2012 günlü sıra cetvelinden 18.066,84 TL lık kısmının çıkarılmasına ve bu alacaklıya ayrılan payın öncelikle davacıya ödenmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine " 07.05.2012 tarihli sıra cetvelinde davalı alacaklıya ayrılan payın hüküm fıkrasının 5. paragrafında yer alan vekalet ücreti ile 6. paragrafında hükmedilen yargılama gideri dahil olmak üzere öncelikle davacının alacaklı olduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/4234 Esas sayılı dosyasına tahsisine” ibarelerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14129, Karar No: 2015/252, Tarih: 14.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14129 E.  ,  2015/252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 tarih ve 2013/1-2014/63 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince dava konusu... markasının tescili için 07.03.1990 tarihinde ....’ye başvuruda bulunduğunu,.... tarafından 90/001856 kod numarası ile işleme alındığını, 24.07.1990 tarihinde... markasının müvekkili adına tescil edildiğini, müvekkilinin, markasını iş yoğunluğu gerekçesi ile yenileme döneminde yenileme harcını yatırmadığından 2010 yılına kadar bir süre markasını yenilemediğini, bunu farkeder etmez 16.09.2010 tarihinde tescili için ....’ye başvuruda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı’nca yapılan ön inceleme sonucunda, söz konusu müvekkili marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7/1-a ve c bentleri uyarınca reddine karar verildiğini, Davalı ....’nin Markalar Dairesi Başkanlığı’nın anılan red işlemine karşı müvekkilinin.... nezdinde 27.10.2011 tarihinde itiraz edildiğini, bu itirazlarının da.... tarafındna 2012-M-3476 sayılı karar ile reddedildiğini, red kararının hukuka aykırı olduğunu,... markasının 7/1-a anlamında çizimle görüntülenebilen ve marka olabilecek işaretlerden ve ayırt edici olduğunu, bu markanın 9.sınıftaki mallar açısından tanımlayıcı, cins veya çeşit bildiren bir işaret olmadığını, 9.sınıf mallar ile kelime arasında sıkı ilişki bulunmadığını, 2007 yılında Enerji Verimliliği Kanunu gereği merkezi kalorifer sistemi bulunan tüm binalarda 2012 yılı sonuna kadar “ısı veya sıcaklık kontrol cihazları ile ısınma maliyetlerinin ısı kullanım miktarına bağlı olarak paylaşımını sağlayan sistemlerin kullanılmasının zorunlu hale getirildiği, bu nedenle ısı pay ölçer kelime grubunun kullanılmaya başlandığını fakat müvekkilinin Kanun kabul edilmeden çok önce 1990 yılında bu markayı ihdas etmiş olduğunu, müvekkilinin markasını 556 sayılı KHK’nın 7/son maddesi kapsamında kullanım yoluyla ayırt edicilik kazanmış bir marka olduğunu, bu anlamda 7/1-a ve c nedeni ile reddedilemeyeceğini, müvekkilinin www.paymetre.com alan adlı internet sitesi olduğunu, bu durumun da müvekkilinin... markasını işletmenin tanıtımı amaçlı markasal kullanımı olduğunu gösterdiğini, müvekkilinin... kelimesi üzerinde üstün hak sahibi olduğunu ileri sürerek, ........’nın 06.11.2012 tarih 2012-M-3476 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; açılan davanın yerinde olmadığını,.... kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.