muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/3833, Karar No: 2011/5120, Tarih: 16.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3833 E.  ,  2011/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde tanımlanan ... sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda verilen kesin süreye ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 163'ncü maddesinde biri yasal öteki yargıç tarafından tanınan iki türlü sürenin varlığı kabul edilmiş ve bu sürelere uyulmayan hallerde karşılaşılacak sonuç açıklanmıştır.

Yukarıda sözü edilen maddeye göre yasal süre veya yargıç tarafından tanınan süre içinde yapılması gereken işlem ilgili tarafça yapılmazsa hakkın düşeceği kabul edilmiştir.

Yasal süre içinde yapılması gereken şeyin ne olduğu yasalarda yazılmış ve gösterilmiştir. Yargıcın tanıdığı süre içinde yapılması istenilen işlemin ne olduğu ise yargıcın bu yöne ilişkin bulunan ara kararında her halde açıklanmış olmalıdır. Yargıcın süreye ilişkin ara kararının tereddüt uyandırmayacak, yorumu zorunlu kılmayacak, yanlış anlamayı önleyecek, ilgili tarafından kolaylıkla anlaşılacak derecede açık, sade ve sınırlı olması gereklidir. Daha açığı yargıcın kesin süreye ilişkin ara kararında ilgili tarafın yapması gerekli görülen işler, sade bir dil kullanılarak kolayca anlaşılabilir biçimde birer birer ve açıkca gösterilmiş ve anlatılmış olmalıdır.

Dava konusu somut olayda 24.07.2009 tarihli oturumda bilirkişi raporunun sonuç kısmında da belirtildiği şekilde fatura ve sevk irsaliyelerinde dava konusu faturalara ait malların davalıya teslim ve faturaların tebliğ edildiği konusunda davacı vekiline bu konuda delillerini dosyaya sunması için 20 günlük kesin süre verilmesine, 20 günlük süre içinde sunmadığı takdirde davalıya yemin sunma hakkının hatırlatılmasına şeklinde ara kararı oluşturulmuş, 11.11.2009 tarihli oturumda ise anılan ara kararının kesin süreye rağmen yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa yukarıda öngörülen yönleri kapsayan kesin süreden sözedilebilmesi için ara kararında taraflarca yapılması gereken işler ayrıntılı bir şekilde belirlendikten sonra ara kararının yerine getirilememesi durumunda ne gibi işlem yapılacağının da taraflara yöntemince anlatılması gerekir. Açıklanan olgular gözden uzak tutularak HUMK'nın 163. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamış, kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8736, Karar No: 2018/5970, Tarih: 08.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/8736 E.  ,  2018/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/02/2015 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/02/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı tarafından twitter adlı sosyal paylaşım sitesinde yazılan yazılarda sarf edilen söz ve isnatların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu edilen sözlerin, eleştiri mahiyetinde olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının davacıya karşı hakarette bulunduğu, hakaret nedeniyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesi bakımından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi yerleşik içtihatlarıyla oluşturulan ilkelerden biri de ifade özgürlüğüne ilişkindir. Buna göre ifade özgürlüğü, demokratik bir toplumun esaslı temellerinden birini ve toplumun ilerlemesi ve her bir bireyin gelişimi için temel koşullardan birini oluşturur. İfade özgürlüğü sadece lehte olduğu kabul edilen veya zararsız görülen veya ilgilenmeye değmez bulunan "haber" ve "düşünceler" için değil, aynı zamanda aleyhte olan, çarpıcı gelen ve rahatsız eden haber ve düşünceler için de uygulanır. Sözleşmenin 10. maddesinde belirtildiği üzere bu özgürlüğün istisnaları vardır; ancak bu istisnalar dar yorumlanmalı ve bir kısıtlama ihtiyacının bulunduğu inandırıcı bir şekilde ortaya konmalıdır.

Öte yandan, kişilik haklarının zedelenmesinden zarar gören, uğradığı manevi zarara karşılık manevi tazminat adı altında bir miktar para ödenmesini isteyebilir. Manevi tazminata karar verilebilmesi için Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesindeki koşulların oluşması gerekir.

AİHM, ifade özgürlüğü ile başkalarının hak ve özgürlüklerinin çatışması halinde şöhret ve itibarı söz konusu olan kişi bir siyasetçi ise ilke olarak ifade özgürlüğü lehine bir değerlendirme yapmaktadır. AİHM, Lingens/Avusturya (B. No: 9815/82, 8/7/1986, 42) kararında politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğu vurgulamıştır.

AİHM, ifade özgürlüğü ile başkalarının hak ve özgürlüklerinin çatışması halinde şöhret ve itibarı söz konusu olan kişi bir siyasetçi ise ilke olarak ifade özgürlüğü lehine bir değerlendirme yapmaktadır. AİHM, Lingens/Avusturya (B. No: 9815/82, 8/7/1986, 42) kararında politikacıların kendilerine yöneltilen ağır eleştirilere tahammül etmek durumunda olduğu vurgulamıştır.

Dosya kapsamından; davacının toplum tarafından uzun yıllar futbolcu ve siyasetçi olarak tanınıp bilindiği ve takip edildiği, mahkemece kişilik haklarına saldırı olarak görülen ifadenin de daha önce çeşitli platformlarda dile getirildiği ve iradesi fesada uğratılmış, kendi iradesini kullanamayan anlamlarına gelecek şekilde kullanılmakta olduğu anlaşılmaktadır.

Söz konusu ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı amacı taşımadığı anlaşıldığından ifade özgürlüğünün özel hayat ve aile hayatının korunması hakkına üstün tutulması gerektiği sonucuna varılmalıdır. Şu halde mahkemece, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22184, Karar No: 2015/12736, Tarih: 08.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/22184 E.  ,  2015/12736 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 17:00 sıralarında idaresindeki motosiklet ile çift yönlü, 10 m genişliğindeki, meskun mahal yolda seyredip, yaya geçidi levhası da bulunan kavşağa geldiğinde, sağından, kavşak başından yola giren yaya ...'a tedbirsizce yolun ortalarında çarpması sonucu adı geçenin tedavi gördüğü hastanede 12.06.2013 tarihinde ölümüne neden olduğu olayda asli kusuru olduğunun kabulü gerekirken sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü ile asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı nedenle tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve illiyet bağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13927, Karar No: 2011/1476, Tarih: 09.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13927 E.  ,  2011/1476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarih : 12.10.2010

No : 446-561

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava davalı alacaklının alacağının işçi alacağı olduğu gerekçesiyle iflas sıra cetvelinde birinci sıraya alınmasına dair iflas idaresi işleminin iptali ile davalı alacağının birinci sıradan çıkartılması istemine ilişkindir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 235 inci maddesi uyarınca sıra cetveline itirazlar kural olarak genel mahkemelerde görülür. Somut olayda davacının iddiası davalının bulunduğu sıradan çıkartılması (terkini) istemini içerdiğinden, görev genel mahkemelerindir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek bir karar vermek gerekirken, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3801, Karar No: 2009/5434, Tarih: 30.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3801 E.  ,  2009/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12, 15, 16, 17.11.1999 gününde verilen dilekçeler ile tapuya vakıf şerhinin yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.07.2002 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kayıtlarına «... ... Vakfı» şerhinin yazılması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 Sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmünce; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan ... ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, Mukataalı vakıf: zemini vakfa üzerindeki yapı ve ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder.

Somut olayda; «... ... Vakfı» nın Yargıtay denetiminden geçen emsal dosyasına sunulan ve mahkemece de kabul edilen bilirkişi raporuna göre gayrisahih vakıflardan olduğu sübuta ermiştir. «... ... Vakfı» gayrisahih

vakıflardan olduğuna göre taviz bedeline tabi vakıflardan sayılmaz. Davacı idarenin tavize tabi olmayan bir taşınmazın tapu kaydına vakıftan geldiğine dair şerh yazılmasını istemesinde herhangi bir hukuki yararı bulunmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi yasaya aykırı olmuştur.

Hüküm, 119 ada 2 parsel, 119 ada 4 ve 7 parseller yönünden davalılar ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... yararına bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalılar ... ..., ... ..., ... ... ve ... ... yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5743, Karar No: 2021/375, Tarih: 12.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5743 E.  ,  2021/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 24.06.1996 tarihinden itibaren ve halen davalı Kurum nezdinde "düz işçi" olarak çalıştığını, 05/01/2011 tarihinde ... Sendikasına üye olduktan sonra, ... Sendikası ile TÜHİS arasında imzalanan 01/03/2011 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi doğrultusunda intibakları yapılırken ilk işe giriş tarihi ile sendikaya üyelik tarihi arasındaki kıdeminin göz önünde bulundurulmadığını, sendika üyeliği başlangıç tarihi alındığını, davalının intibak sırasında ilk işe giriş tarihini esas alarak TİS'lerine göre derece ve kademesini belirlemesi gerektiği halde sendikaya üye olduğu tarihte işe başlamış bir "düz işçi" gibi derece kademesinin belirlenmesinin işverenin eşit davranma borcunu aykırı olduğunu iddia ederek ilk işe girdiği tarihten sendikaya üye olduğu tarihe kadar geçen hizmet süresinin göz önünde bulundurularak intibakının yapılarak, TİS'lerine göre olması gereken derece ve kademe ile ücretinin tespitine, davacının eksik ödenen birikmiş ücret, ikramiye, yıpranma ödeneği farkları ile ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'iini ileri sürerek, 2005 yılında Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nün lağvedilmesi üzerine, davacının kadrosu ile birlikte devrolduğunu, yasada intibak ile ilgili hüküm bulunmadığını, geçici süreli işçi olarak işe başladığını, 2001 yılı öncesinde geçici işçi olarak çalıştığını, geçici işçi olarak çalıştığı dönemde pozisyon, kademe ve derece uygulaması olmadığını, sürekli işçi kadrosuna geçtiği dönemden sonra fiilen yaptığı göreve uygun olarak TİS'de belirtilen ücret skalası doğrultusunda derece ve kademesine uygun olarak yevmiyelerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacının dava tarihi olan 09/09/2016 tarihi itibari ile 11. derecenin 23. kademesinde olduğunun tespiti ile, ücret farkı, yıpranma ödeneği farkı, akdi ikramiye farkı, ilave tediye farkı alacak talepleri hüküm altına alınmıştır.

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

İstinaf başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının derece kademe tespitinin doğru olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Somut uyuşmazlıkta; davacı, düz işçi pozisyonunda çalışmakta olup, intibak sırasında unvanının hatalı belirlendiği yönünde bir iddiası da bulunmamaktadır. Davacı dava tarihindeki kademe derecesinin, çalışma süresinin hatalı belirlenmesi nedeniyle yeniden tespitini talep etmiştir.Mahkemece, davacının dava tarihi itibariyle 10/23 görüldüğü halde doğru intibak yapılmış olsa idi 11.derecenin 23.kademesi olması gerektiği yönünde karar verilmiştir. Oysa ki, davacı, ekleme yapılması gereken tarihte düz işçi pozisyonunda olup işyerinde uygulanan TİS'e ekli pozisyon cetveline göre düz işçi 1-10 derece arasında ilerleyebilmektedir.Dolayısıyla TİS düzenlemesine göre kıdemi fazla dahi olsa davacının 10 dereceden fazla ilerlemesi mümkün değildir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı için Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen üst sınır aşılmıştır.Bu itibarla; Mahkemece hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4650, Karar No: 2023/7173, Tarih: 05.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/4650 E.  ,  2023/7173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/473 E., 2021/567 K.

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Alaplı ilçesi, ... köyünde bulunan ve yol olarak tespit harici bırakılan taşınmazın aslında yol olmayıp evveliyatı bütün olan ve davacılara ait olan taşınmazlara dahil olduğunu belirterek yolun iptali ile ait olduğu parsellere ilavesi suretiyle tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekesinde; dava konusu taşınmazda davacılar lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.12.2015 tarih ve 2012/259 Esas, 2015/536 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazda davacılar lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının oluştuğu, taşınmazın köy halkına ait bir yol niteliğinde olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 02.05.2019 tarih ve 2016/8386 Esas, 2019/3299 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 02.05.2019 tarih ve 2016/8386 Esas, 2019/3299 Karar sayılı kararıyla; Mahkemece yapılan araştırmanın yeterli olmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; zilyetlikle kazanım koşullarının davacı lehine oluştuğu ve taşınmazın kadastro sırasında yol olarak bırakılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilip yeşil renkli kalem ile taranan 40,09 metrekarelik köy yolu olarak tescil dışı bırakılan kısmın ifrazı ve tapu kaydının iptali ile bu kısmın davacı ... adına kayıtlı bulunan 114 ada 32 parsel sayılı taşınmaza eklenmek sureti ile, (B) harfi ile gösterilip turkuaz renkli kalem ile taranan 40,01 metrekarelik köy yolu olarak tescil dışı bırakılan kısmın ifrazı ve tapu kaydının iptali ile bu kısmın davacı ... adına kayıtlı bulunan 114 ada 33 parsel sayılı taşınmaza eklenmek sureti ile, (C) harfi ile gösterilip sarı renkli kalem ile taranan 66,82 metrekarelik köy yolu olarak tescil dışı bırakılan kısmın ifrazı ve tapu kaydının iptali ile bu kısmın davacı ... adına kayıtlı bulunan 115 ada 25 parsel sayılı taşınmaza eklenmek sureti ile, (D) harfi ile gösterilip mavi renkli kalem ile taranan 107,25 metrekarelik köy yolu olarak tescil dışı bırakılan kısmın ifrazı ve tapu kaydının iptali ile bu kısmın davacı ... adına kayıtlı bulunan 115 ada 26 parsel sayılı taşınmaza eklenmek sureti ile tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; yapılan araştırma ve incelemenin yeterli olmadığını, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu öne sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14üncü ve 17inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Kadastro sırasında dava konusu taşınmaz yol olarak tespit harici bırakılmıştır. Mahkemece, bilirkişi raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfi ile gösterilen çekişmeli taşınmaz bölümleri üzerinde davacılar lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.