muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15131, Karar No: 2015/20792, Tarih: 22.12.2015

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davalının Orta Doğu Teknik Üniversitesi Kıbrıs Kampüsü'nde öğrenci olduğu, davacının ise emekli diş hekim olduğu ve emekli olduktan sonra muayenehane açtığı, emekli maaşının aylık 2.000 TL ve sosyal ekonomik durum araştırma tutanağında belirtilen muayenehane gelirinin 1.500 TL olduğu, yanında bir işçi çalıştırdığı ve 1.300 TL ücret ödediği, üniversite öğrencisi olan diğer iki kızına da toplam 700 TL yardım nafakası ödediği, davalının annesinin ise serbest avukat olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Buna göre; nafakanın niteliği, davalının eğitim durumunun devam etmesi ve geçinmesi için gerekli nafaka miktarı ile davacı babanın sosyal ekonomik durumu göz önüne alındığında, nafaka miktarında yapılan indirimin fazla olduğu ve TMK'nın 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun olmadığı açıktır.

Hal böyle olunca mahkemece; nafaka miktarında makul oranda indirim yapılması gerekirken, yukarıda belirtilen ilke ve esaslara aykırı olacak şekilde yanılgılı değerlendirme sonucu fazla miktarda indirim yapılması doğru görülmemiş, hakkaniyete uygun makul bir indirim yapılması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23712, Karar No: 2013/1599, Tarih: 05.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23712 E.  ,  2013/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 11.000 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların çocuğu ....'ın lise öğrencisi olduğunu, basket maçı oynarken davalıların çocuğu ...'in dirsekle ....'ın gözüne vurduğunu, gözünden yaralandığını, çeşitli hastanelerde tedavi gördüğünü belirterek, 6.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar (...'in anne ve babası) vekili cevabında, spor yaparken bu tip kazaların normal olduğunu, suç işleme kastı ve kusurunun olmadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, 6.000 TL maddi tazminat ile 3.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamından ve tanık beyanlarından davacıların ve davalıların çocuklarının basket maçı oynadıkları sırada davalıların çocuğu ...'in dirseğinin davacıların çocuğu ....'ın gözüne geldiği gözünden yaralandığı ve tedavi gördüğü anlaşılmaktadır.

Dava, TMK'nun 369.maddesinden kaynaklanan aile başkanının sorumluluğu kapsamında tazminat isteğine ilişkindir. Aile başkanının sorumluluğu kusura dayanmayan, yasal gözetim ve özen ödevinin yerine getirilmemesinden kaynaklanan bir sebep sorumluluğudur. TMK'nun 369.maddesinde, 818 sayılı BK'nun 55 ve 56.maddelerinde (6098 sayılı TMK'nun 66 ve 67.maddelerinde) olduğu gibi aile başkanının objektif özen ödevini yerine getirmediği bir karine olarak kabul edilmektedir. Ancak, aile başkanı kurtuluş kanıtı getirerek karineyi çürütebilir.

Aile başkanının (davalının), TMK'nun 369.maddesinin kendisine yüklediği sorumluluktan kurtulabilmesi için, maddenin öngördüğü objektif özen ödevini yerine getirmiş, maddedeki ifadeyle; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın maydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur" hükmü gereğince gözetim altındaki küçüğe nezaret ettiğini ispat etmiş olmalıdır. Hakim tarafından, yasada belirlenmiş olan aile başkanının bu denetim ve gözetim görevini yerine getirip getirmediğini olayın somut koşullarının dikkate alınarak, objektif olarak değerlendirilmesi gerekir.

Çocukların fikri ve bedeni gelişmeleri için onların özgürlüğünün sınırlandırılmaması halin mutad gereklerindendir (H.Tandoğan-Yüksek Lisans Notları-Ankara 1979, syf.48), (M.Ünal, Türk Medeni Hukukunda Aile Başkanının Sorumluluğu, Ankara 1979, syf. 122). Bu nedenle çocukların çevrede mutad hale gelmiş ve özellikle tehlike yaratmayacak oyunları oynamalarının yasaklanması aile başkanından beklenmemelidir. Diğer taraftan, çocukların beklenmedik davranışlarda bulunma ihtimallerinin fazlalığı, özellikle TBK.'nun 66.maddesinde düzenlenen adam çalıştırana nazaran, çocukların gözetim ve denetiminin daha geniş kapsamlı olması ve bütün eylem ve davranışları kapsaması, daha genel bir ifade ile, ortaya çıkan gözetim güçlüğü, sorumluluğun belirtilmesinde gözardı edilemeyecek olan olgulardır.

Bu durumda, mahkemece; yukarıda açıklanan kural ve görüşlerin ışığı altında, olayın değerlendirilmesi halinde, aile başkanı olan davalıların gözetimi altında bulunan küçük oğlunun vazgeçilmez oyun oynama hakkı kapsamında kalan ve genelde tehlike yaratmayan bir oyunu oynaması sırasında beklenmedik bir davranıştan doğan zarardan sorumlu tutulmaması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ayrıca, gerek hukuk öğretisinde ve gerekse uygulamada aynı anda hem babanın hem de annenin aile başkanlığı (birlikte başkanlığı) kabul edilmemektedir (Y.K.Dergisi, C:VII- Sayı 3., syf 293.Yargıtay 4.HD. 11.11.1980 gün, 1980/10022 E.- 12779 K.sayılı Kararı). Aksi savunulmadığına göre; kural olarak bu olayda aile başkanının baba olduğunun kabulü zorunludur. O halde, davalı anne hakkındaki davanın reddi gerekirken, tazminat kararı verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre, maddi zarara ilişkin fatura ve belge ibraz edilerek, alınacak bilirkişi raporu sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken bu konuda inceleme yapılmadan ve dayanakları gösterilmeden karar verilmesi de doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20610, Karar No: 2014/25412, Tarih: 24.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/20610 E.  ,  2014/25412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme, beraat

Dairemizin 11.3.2014 tarih, 2013/22433 E – 2014/10113 K sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 4.6.2014 tarihli itiraznamesi ile ;... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/28 – 2010/152 sayılı dosyası hakkında dairemizce 11.03.2013 ve 11.03.2014 tarihlerinde iki farklı temyiz incelemesi yapıldığı ve sanık ... hakkında mağdur ...'i yaralama suçundan 11.03.2013 tarihli ilk incelemede Bozma; 11.03.2014 tarihli ikinci incelemede ise Onama kararı verilmek suretiyle mükerrer ve çelişkili kararlar verildiği gerekçesiyle Dairemiz kararlarının kaldırılarak yeniden bir karar verilmesi istemiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 25.03.2013 tarih, 2012/34590 esas, 2013/12119 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Dosya üzerinde yeniden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında yaralama, sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçundan kurulan hükümlerin o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2012 tarih, 2011-299553 sayılı Tebliğnamesi üzerine, dairemizce 11.03.2013 tarih, 2012/3634 – 2013/9707 sayılı ilamı ile karar verilerek dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karşın, hata neticesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında yeniden 22.06.2013 tarih, 2013/198539 sayılı tebliğname düzenlenmesi nedeniyle, dairemizce sehven verilen 2013/22433 E - 2014/10113 K ve 11.03.2014 tarihli kararın yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilerek, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2193, Karar No: 2015/2823, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2193 E.  ,  2015/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.05.2014 gün ve 2013/750 E., 2014/304 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 gün ve 2014/18938 E., 2014/28108 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17318, Karar No: 2012/20153, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/17318 E.  ,  2012/20153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/02/2012 tarih ve 2012/17-2012/17 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, müvekkili olduğu bankanın Kuşadası Şubesi ile asıl borçlu ...Kuyumculuk Turizm İnşaat Emlak San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında 500.000 TL bedelli ve 400.000 TL bedelli genel kredi sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşmede karşı taraf olan diğer borçlular Derin İnşaat Tic. Ltd. Şti., Sayın Tur Tic. Ltd. Şti., ..., ... Örer, ...'ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduklarını, bu müşterek borçlu ve müteselsil kefillerin maliki oldukları taşınmazlar üzerinde banka lehine 1.750.000.000 TL'lik ipotek tesis edildiğini, borçluların ihtarnameye rağmen ödeme yapmayarak temerrüde düştüklerini, 06.06.2011 hesap kat tarihi itibariyle 294.710,90 TL'ye borcun ulaştığını, borçluların ödemelerin tümünü tatil ettiklerini, alacaklılardan mal kaçırmakta olduklarını, alacağın tahsili için davalı borçlulardan bu miktarı karşılayacak miktarda menkul ve gayrımenkul ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece borcun genel kredi sözleşmesine dayandığını, borçlara karşılık olarak dosyada mevcut sunulan ipotek belgelerine göre 4 adet taşınmazın ipotek verildiği, 4 adet taşınmaz değerinin talep edilen alacak miktarını karşılayabileceği, İİK'nun 257/1. maddesi uyarınca ihtiyati haciz konusu alacak rehin ile temin edilmiş olduğundan ihtiyati haciz kararının verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı ihtiyati haczi talep eden (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre borçlu-kefillerden Derin İnş. ve Tur. Tic. Ltd. Şti., Sayın Tur. Tic. Ltd. Şti., ... Örer ve ... hakkında verilen karara yönelik alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Alacaklı vekilinin müşterek borçlu-müteselsil kefil ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince, İİK'nun 257. maddesi uyarınca ihtiyati hacze karar verilebilmesi için gerekli koşullardan biri de alacağın rehinle temin edilmemiş olmasıdır. Anılan kanun maddesine göre, aleyhine ihtiyati haciz istenenin lehine verilmiş bir rehin söz konusu ise alacaklının rehin tutarı kadar alacağı için öncelikle rehine başvurması gerekir.

2-Alacaklı vekilinin müşterek borçlu-müteselsil kefil ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince, İİK'nun 257. maddesi uyarınca ihtiyati hacze karar verilebilmesi için gerekli koşullardan biri de alacağın rehinle temin edilmemiş olmasıdır. Anılan kanun maddesine göre, aleyhine ihtiyati haciz istenenin lehine verilmiş bir rehin söz konusu ise alacaklının rehin tutarı kadar alacağı için öncelikle rehine başvurması gerekir.

Somut olaya gelince, ihtiyati hacze konu alacak nedeniyle asıl borçlu ve yukarıdaki borçlu-kefiller lehine tesis edilmiş bir taşınmaz ipoteği mevcut ise de, müşterek borçlu-müteselsil kefil ...'ın asıl kredi borcuna kefaletinden kaynaklanan ve asıl borca göre bağımsız bir borç teşkil eden borcu, bir diğer söyleyişle Banka'nın anılan kefilin kefaletinden kaynaklanan alacağının rehinle temin edilmiş olduğuna ilişkin dosya içerisinde herhangi bir bilgi - belge bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece, borçlu - kefil ...'ın kefaletten kaynaklanan borcunun rehinle temin edilmediği gözetilerek hukuki durumu yeniden ele alınıp sonucuna göre bir karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde anılan borçlu-kefil hakkındaki istemin dahi reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin ... dışındaki diğer borçlu-kefiller hakkındaki karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle borçlu-kefiller Derin İnş. ve Tur. Tic. Ltd. Şti., Sayın Tur. Tic. Ltd. Şti., ... Örer ve ... hakkındaki yerel mahkeme kararının ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlu-kefil ... hakkındaki yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ihtiyati haczi talep eden (alacaklı) taraf harçdan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21232, Karar No: 2012/25216, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21232 E.  ,  2012/25216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2'sini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) Harçlar Kanununun 1 sayılı tarifesinin nispi harç bölümünün (f) bendi uyarınca nispi harcın maktu harçtan aşağı olamayacağı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5661, Karar No: 2021/2150, Tarih: 16.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2019/5661 E.  ,  2021/2150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

05.07.2017 sanık ... hakkında,

31.07.2017 sanık ... hakkında

Hüküm : Sanıklar Bekir, Muharrem, Mustafa ve Oğuzhan hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri,

sanık ... hakkında TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 221/4-5, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ... ve Bekir ile sanıklar Bekir, Muharrem, Mustafa, Oğuzhan müdafileri

Ek tebliğnamedeki düşünce : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm süresinde temyiz edilmekle, sanık ... yönünden ise 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan kanunun eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde sanık tarafından temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanık ... müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriklerine göre,

I-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında yapılan incelemede; sanık ...'in kardeşinde ByLock tespit edilmesinin suç ve cezada şahsilik ilkesi gereğince sanığa müsnet suç yönünden delil veya örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi diğer delillerin, suçun sübutu ve vasfının tayini ile cezanın bireyselleştirilmesi açısından yeterli olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında suç tarihinin ilk yakalama tarihi olan "04.07.2017" yerine İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin karar başlıklarında 13.07.2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğu kabul edilmiştir.

Sanıkların gerçekleştirdiği eylemlerinin hukuki nitelendirmesinin eksiksiz yapılabilmesi için olayların; FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün askeri mahrem yapısının genel olarak özellikleri, iletişim yöntemleri, bir iletişim aracı olarak ankesörlü/sabit hatlardan periyodik veya ardışık aramaların özellikleri ve delil olma kabiliyeti açısından da değerlendirilmesi gerekmektedir.

1-FETÖ/PDY SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜNÜN ASKERİ MAHREM YAPILANMASI: