muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15185, Karar No: 2015/30022, Tarih: 14.10.2015

1-Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmaları karşısında, savunmaların değerlendirilmesi ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, öncelikle konuyla ilgisi bulunan kovuşturma aşamasında dinlenmeyen A.. G.. ile .....'nın mahkemede ifadelerinin alınarak, özellikle ......'nın suça konu emre muharrer senedi S.. A..'ın şirketine vermiş olduğu malzemeler nedeniyle aldığını beyan etmesi karşısında, S.. A..'ın şirketi ile olan hukuki ilişkisinin hangi tarihlerde başladığı ve ne kadar süre devam ettiği sorulup, bu süreleri kapsayan .....'ya ait ticari defter ve kayıtlar incelenerek, bu anlatımı doğrulayan malzeme alımı yapılıp yapılmadığı, miktarının ne olduğu, senet verilmesini gerektirir dayanağının olup olmadığı belirlenip, sanık S.. Ç..'ın S.. A..'ın şirketinde muhasebeci olarak çalışması ve sanık ......'ın kendisine verdiği talimat doğrultusunda hareket etmesi karşısında; öncelikle senet altında bulunan vergi numarasının ........ şirketine mi yoksa devirden önceki şirkete mi ait olup olmadığı belirlenip değerlendirildikten sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, sanık S.. Ç..'ın dolandırıcılık ve sahtecilik suçuna ne şekilde katıldığı denetime izin verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; senedin icraya verilmesi üzerine açılan dava ile takibin iptaline karar verildiği ve haksız menfaatin elde edilemediği anlaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14089, Karar No: 2017/1535, Tarih: 09.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/14089 E.  ,  2017/1535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... - Jandarma Genel Komutanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 29/04/2009 gününde verilen dilekçe ile kurum zararı nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; bir kısım davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne ve bir kısım davalılar yönünden zamanaşımı nedeniyle davanın reddine dair verilen 08/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve bir kısım davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA

ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılara sorumlulukları oranında yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubu 09/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4053, Karar No: 2019/5986, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4053 E.  ,  2019/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14434, Karar No: 2012/8860, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/14434 E.  ,  2012/8860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, 33.114,66-TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ... Enerji Elektronik San. Ve Tic. A.Ş. vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 22/05/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere ve hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalı ... Enerji ... San.Tic.A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 03/06/2005 tarihinde iş kazası sonucu % 11.3 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hüküm altına alınan tazminatlar yerinde ise de, davacı yanca karşılanan 1.721,45 TL peşin harç gideri ile 12.20 TL başvuru harç gideri, toplam 1.733,65 TL'nin davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, hükümde hatalı olarak "7.733,65 TL'nin" davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı HMK'nun 370/2.maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Hüküm fıkrasının 4.bendinin son satırında yer alan "7.733,65 TL'nin davalıdan ..." rakam ve sözcüğünün silinerek yerine, " 1.733,65 TL'nin davalılardan..." rakam ve sözcüğünün yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalılardan ...Enerji Elektronik San. Ve Tic. A.Ş. yararına takdir edilen 900.00-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı ve davalılardan...Enerji Elektronik San. Ve Tic. A.Ş.'ne yükletilmesine 22/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4581, Karar No: 2022/5540, Tarih: 04.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/4581 E.  ,  2022/5540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkların aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemeleri, müşteki ... kolluktaki beyanında, olay günü cadde üzerinde arkadaşları tanıklar ... ve ... ile ayaküstü konuştukları sırada bir araç içerisinden erkek bir şahsın indiğini, hiçbir şey söylemeden kendisini tutarak aracın içerisine bindirmeye çalıştığını, kendisinin direndiğini ve çantasında bulanan biber gazını çıkartıp şahsın yüzüne sıktığını, daha sonra araç içerisinden diğer erkek şahsın geldiğini bu şahısa da biber gazı sıkıp kaçmaya başladığını, lokantaya girdiğini, aynı araçtan çıkan iki şahsın arkasından geldiğini ve darp ettiklerini belirtmesi, tanık ... kolluktaki beyanında, olay günü cadde üzerinde durdukları sırada bir aracın geldiğini, içinde dört şahsın olduğunu, içki içtiklerini, müşteki ...’ın yanına gelip konuşmaya başladıklarını, müşteki ...’a "güzelliğinden biz de faydalanalım, a...na koyayım, o..., senin fiyatın ne kadarsa daha fazlasını vereyim" dediklerini, müşteki ...’ın şahısları göndermeye çalıştığını, sonrasında iki kişinin arabadan inip müşteki ...’ı arabaya bindirmeye çalıştıklarını, müşteki ...’ın birinin yüzüne biber gazı sıktığını, lokantaya kaçtığını, darp edildiğini, şahısların arabaya binip kaçtıklarını belirtmesi, tanık ... ise kolluktaki beyanında müşteki ...’ın kolluktaki beyanını doğruladığı, mahkemedeki beyanında ise araçtan inen kişinin müşteki ...’ı kolundan tutup araca bindirmeye çalışması kısmının hatalı olduğunu, sanık ...’ın ilk olarak araçtan indiğini ve müşteki ... ile konuştuklarını ancak sanık ...’ın çok sarhoş olduğunu o yüzden müşteki ...’ın sanık ...’ın

./..

S/2

gitmesini istediğini, ısrarlı davranışlarına devam edince müşteki ...’ın biber gazı sıktığını, o sırada sanık ...’ın müşteki ...’ın kolundan tutmuş olabileceğini, müşteki ...’ın biber gazı sıkınca bu kez araçtan sanık ...’ın indiğini müşteki ...’ı kovalamaya başladığını ve darp ettiğini belirtmesi ve tanık ...'ün de aşamalardaki beyanında, sanıkların müşteki ...’ı zorla araca bindirmeye çalışmadıklarını belirtmesi karşısında, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde müşteki ...'ı kaçırmaya teşebbüs edip etmedikleri hususunda tanıklar ... ve ...'ün beyanları ile müşteki ... ve tanık ...'in kolluktaki anlatımları arasında çelişkiler bulunduğu bu nedenle müşteki ... ile tanık ...'in adreslerinin tespit edilip usulüne uygun beyanları alınarak tanıklar ... ve ...'ün beyanları ile aralarındaki çelişkiler giderildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10842, Karar No: 2006/15061, Tarih: 14.11.2006

14. Hukuk Dairesi 2006/10842 E., 2006/15061 K.

**14. Hukuk Dairesi 2006/10842 E., 2006/15061 K.**

**- MER'A ARAŞTIRMASI

- MER'A TAHSİS KOMİSYONU**- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 5 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 6 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 3 ]

- 4342 S. MERA KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2001 ve 02.01.2002 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve mer'a olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 18.05.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava, kadastro çalışmaları sırasında Hazine adına tahdit işlemi yapılan taşınmazların mer'a olduğu iddiasıyla tapu kayıt iptali ve sınırlandırma istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, hükmü davalı Hazine temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mer'a Kanunu'nun 3. maddesinde yapılan tanıma göre mer'a; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. 4. madde hükmüne göre de mer'a, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya Belediyeye ait olabilir. Bu gibi yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.

4342 sayılı Mer'a Kanunu'nun amaç başlıklı birinci maddesinde kanunun amacı; daha önce çeşitli kanunlarla tahsis edilmiş veya kadimden beri kullanılmakta olan mer'a, yaylak, kışlak ve kamuya ait otlak ve çayırların tespiti, tahdidi ile Köy ve Belediye Tüzel Kişilikleri adına tahsislerin yapılması, belirlenecek kurallarla uygun bir şekilde kullandırılması, bakım ve ıslahının yapılarak verimliliklerin artınlması ve sürdürülmesi, kullanımlarının sürekli olarak denetlenmesini, korunması ve gerektiğinde kullanım amacının değiştirilmesini sağlamak olarak açıklanmıştır. Yasanın "komisyon ve teknik ekipler" başlıklı 6. maddesinde de mer'a, yaylak ve kışlakların tespit, tahdit ve tahsisinin Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı'nca yapılacağı, bu amaçla valinin görevlendireceği komisyon ve teknik ekipler kurulacağı hükmü bulunmaktadır. Görülüyor ki, özel bir yasa olan 4342 sayılı Mer'a Kanunu, mer'aların tespit, tahdit ve tahsis işlemlerinde yetkili ve uzman kuruluş olarak teknik ekipler ve komisyonu göstermiştir.

Dosya kapsamından dava konusu taşınmazların bulunduğu Selim İlçesinde Mer'a Kanunu'na göre kurulan komisyon çalışması yapıldığı ve bu arada dava konusu taşınmazları da mer'a kaynakları içine almak için faaliyetlerin sürdürüldüğü çalışmaların henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten, 4342 sayılı Mer'a Kanunu'nun 5/b maddesine göre, Devletin hüküm ve tasarrufunda veya Hazine'nin mülkiyetinde bulunan arazilerden etüt sonucu mer'a olarak yararlanılabileceği anlaşılan yerlerin 9. madde gereğince Maliye Bakanlığı'nın izniyle mer'a kaynakları içine alınması olanaklıdır.

Gerçekten, 4342 sayılı Mer'a Kanunu'nun 5/b maddesine göre, Devletin hüküm ve tasarrufunda veya Hazine'nin mülkiyetinde bulunan arazilerden etüt sonucu mer'a olarak yararlanılabileceği anlaşılan yerlerin 9. madde gereğince Maliye Bakanlığı'nın izniyle mer'a kaynakları içine alınması olanaklıdır.

Bölgede Mer'a Komisyonu tarafından bu tür çalışmalar sürdürüldüğüne ve özel bir yasa olan Mer'a Kanunu mer'a tespit, tahdit ve tahsisinde teknik ekipleri ve komisyonu yetkili ve görevli kıldığına göre, mahkemece yapılması gereken iş; mer'a komisyonu çalışmaları sonucunu beklemek, eldeki davayı bunun sonucuna göre bir hükme bağlamak olmalıdır. Değinilen yönün gözetilmemesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün (BOZULMASINA), 14.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.