muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4362, Karar No: 2023/3370, Tarih: 19.10.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/4362 E.  ,  2023/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/270 E., 2019/399 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sıra cetvelinin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı SGK ve Vergi Daireleri vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Sulh Hukuk Mahkemesi Satış Memurluğunun Satış dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin satış memuru tarafından değil Mali Müşavir bilirkişi tarafından hazırlanarak imzalandığını, inceleme ve tetkike uygun olmadığını, sıra cetvelinde yer alan alacaklıların dayanağı olan dosya numaralarının ilanların bu cetvelde gösterilmesi gerekirken yapılmadığını, buna bağlı olarak harç, masraf ve vekalet ücretlerinin hesaplamalarının uygun olup olmadığının belli olmadığını, sıra gösterilmeksizin sadece numaralandırma yapılarak sıra cetvelinin düzenlenmiş olduğunu, ... Taahhüt Mobilya Day. Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti.'ye neye istinaden pay ayrıldığının belli olmaması ve bunun gösterilmemesinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinin usule uygun olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2011/524 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararıyla; DÇ Yapı Taahhüt Mobilya Day. Tük. Mal. San. Tic. Ltd. Şti.'nin dosyada haczi olduğu anlaşılamadığı gibi bu davada da alacağını ispat edemediği, sıra cetvelinde yer almaması gerektiği, Denizbank Finansal Kiralama A.Ş.'nin alacağının ipoteğe bağlı alacak olduğu, ipotek akit tablosunda temerrüt faizinin %30 olarak belirtilmiş bulunduğu, alacaklının fesih ihtarnamesi ile borçluyu temerrüde düşürdüğü ve faiz hesaplanmasına ilişkin başlangıç tarihini de borçluya verilen mehil sonunda başlattığı, yapılan hesaplama ile tespit edilen işlemiş faiz tutarı 16.649,14 USD olmasına karşın, takipte 16.215,16 USD faiz talep edildiği, yapılan hesaplama ve sıra cetveline konu tutar yönünden bir hatanın mevcut olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile DÇ Yapı Taahhüt MobilyaDayanıklı Tüketim Malzemeleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinin sıra cetvelinden çıkarılmasına, diğer davalıların sırasının aynen korunmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.HMK’nın 322/2. maddesi “Paylaştırma ve ortaklığın giderilmesi için satış yapılması gereken hâllerde, hâkim satış için bir memur görevlendirir. Taşınır ve taşınmaz malların satışı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yapılır” şeklindedir. Bu durumda satış memuru satışı yaptıktan sonra İİK 140 vd. maddeleri uyarınca sıra cetveli düzenlenmesi için İİK. 100.maddesine göre bilgileri toplaması, satış bedeli üzerinde hacizler mevcut olması halinde ilk haczi koyan icra dairesine satış bedelini göndermesi ve bu şekilde sıra cetvelinin düzenlenmesi sağlanmalıdır. Açıklanan nedenlerle yetkisiz yerde düzenlenen 25.07.2011 tarihli belge sıra cetveli olarak kabul edilemeyeceğinden şikayetin kabulü ile belgenin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görülerek bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına karşı vergi dairesi vekilince karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili, davalı ...Ş. vekili ve davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde; alınan bilirkişi raporları ile sıra cetvelinin hatalı olmadığı anlaşılmış olduğundan verilen kararın hatalı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde, düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu, usul ekonomisi açısından tekrar sıra cetveli yapılmasında yarar bulunmadığı kararın bozulması gerektiğini beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370. ve 371 inci maddeleri, İİK 142. maddesi vd.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370. ve 371 inci maddeleri, İİK 142. maddesi vd.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Vergi Daireleri ve davalı SGK vekilleri ile fer'i müdahil Denizbank A.Ş.'nin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalılar Küçükçekmece SGK, ... ve ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden fer'i müdahil Denizbank A.Ş.'den alınmasına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5509, Karar No: 2008/7648, Tarih: 18.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5509 E.  ,  2008/7648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FATİH 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/09/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1841 ada 8 parsel sayılı taşınmazın H. M. C.Vakfından olup, mutasarrıfının gaip kişilerden olması veya mirasçısız ölmesi halinde mahlulen vakfına döneceğini ileri sürerek, gaiplik kararı verilmek suretiyle tapu iptali ve vakıf adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın vakıf malı olduğu, mutasarrıfının gaip olması halinde  mahlulen vakfına döneceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, gaiplik,tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; mahkemece kısa kararda “ davanın kabulü ile tapu malikleri M.oğlu İ. E. ve M.oğlu S.’in gaipliklerine ve taşınmazın H.M. Camii Vakfı adına tapuya tesciline” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararda ise “ ...8 sayılı taşınmazın mutasarrıfı M.oğlu İ.E.ve” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle  hüküm kurulmak suretiyle hüküm devamına yer verilmemekle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılmıştır.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20201, Karar No: 2010/32787, Tarih: 06.12.2010

2. Ceza Dairesi 2009/20201 E., 2010/32787 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/20201 E., 2010/32787 K.**

**- YARDIM VEYA BİLDİRİM YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜN YERİNE GETİRİLMEMESİ

- YARDIM YÜKÜMLÜLÜĞÜNÜ YERİNE GETİRMEME SONUCU ÖLÜME NEDEN OLMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 98 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- TCY'nın 98. maddesinde düzenlenen yardım ya da bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçu ile korunan hukuki yarar/değer vücut bütünlüğünü ve yaşam hakkını korumaktır. Başka bir anlatımla yaşı, hastalığı ya da yaralanması dolayısıyla veyahut başka bir nedenle kendini idare edemeyecek durumda olan kimseye yardım edilmediğinde ortaya çıkacak zararlı sonucun/ neticenin büyümesinin önlenmesi amacı güdülmektedir. Burada herkes fail olabilir, yalnız yardım, ya da bildirim yükümlülüğü içinde bulunulan hal ve koşulların durumuna göre fail yardım etmemekten ya da durumu derhal ilgililere bildirmemekten sorumlu olabilir.

Yardım ya da bildirim, yükümlülüğünün yerine getirilmesi anında zararlı sonucun/neticenin sınırlandırılmasına olanak bulunmalıdır. Böyle bir olanak yoksa yine suçun oluşması söz konusu olmayacaktır.

Somut olayda 9 yaşındaki ölen Ali Haydar'ın dereye yüzmek için girdiği fakat suyun derin kısımlarında yüzemeyerek çırpınmaya başladığı, onunla birlikte yüzmeye giden arkadaşları 11 yaşındaki Barış'ın ardından da Hüseyin'in öleni kurtarmak amacıyla suya girdikleri ancak kurtaramadıkları, bu durumu gören 15 yaşındaki sanığın bu hal ve şartlar içerisinde suya batan ölene yardım etmeme veya kurtarılabilmesi için yetkili kurumlara bildirim yükümlülüğü yerine getirmemesi nedeniyle sorumlu tutulma olanağı bulunmamaktadır. Çünkü suya giren ölen Ali Haydar'ın kısa bir süre içerisinde boğularak suyun dibine gittiği diğer arkadaşları Barış ve Hüseyin'in gerekli yardımı yapmaya çalışmalarına karşın boğulmaya engel olamamaları nedeniyle sanıktan bu koşullarda yardım yükümlülüğünü beklemek hayatın olağan akışına aykırıdır.

Ayrıca suda boğulma olayının ani gelişen olaylardan olduğu da gözetildiğinde derhal ilgililere bildirme yükümlülüğünün de sanığa yüklenmeyeceği açıktır. Çünkü burada yasa koyucunun bildirim yükümlülüğünü getirmesinin amacı neticenin sınırlandırılmasına ya da önlenmesine yönelik olup, bu olayda ölümle sonuçlandığı için sanık derhal ilgili makamlara bildirim yükümlülüğünü yerine getirmemesinden sorumlu tutulamaz.

Açıklanan nedenlerle yardım ya da bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunun öğeleri oluşmadığından sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Açıklanan nedenlerle yardım ya da bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçunun öğeleri oluşmadığından sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın suç tarihi itibariyle daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, sanığın yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği hususunda bir değerlendirme içermeyen ve sadece yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığına dair yasal ve yeterli olmayan soyut gerekçeyle cezanın ertelenmemesine karar verilmesi,

3-Kasıtlı suçtan mahkumiyeti olmayan ve hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile mağdurun zarar talebi olup olmadığı ve bu zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilip giderilmediği araştırılarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken sadece sanığın yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluşmadığına yönelik yasal ve yeterli olmayan soyut gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 06.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2623, Karar No: 2012/4699, Tarih: 06.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2623 E.  ,  2012/4699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı Kanunun 82/1-d, 35/2, 53/1-a-b-c-d-e, 63,54/1 maddeleri gereğince 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Mağdurenin olayın hemen ardından kollukça alınan ifadesinde, kendisini yanına çağıran eşi sanığın kendisi ile neden barışmadığını sorduğu, herhangi bir cevap vermeden ceketinin cebinden gazete kağıdına sarılı bıçağı çıkartarak kendisine sapladığı yönündeki oluşa uygun samimi beyanları karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında ve gösterilen gerekçeye göre takdiri indirim hükmünün tatbik edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2-... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 21.04.2010 tarihli raporunda, mağdurenin karın bilateral alt kadran bölgesindeki 2 adet yaralanmanın batına nafiz olup ayrı ayrı hayati tehlike arz ettiğinin, sağ el 3. ve 4. parmaklarda tendon ve sinir kesileri nedeniyle elde travmaya bağlı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek kalıcı sakatlığının mevcut olduğunun ve el parmaklarındaki eklem katılığı nedeniyle fizik tedavi görmesinin önerildiğinin ve durumunun 4 ay sonra değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında; mağdure hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafiler, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi'ne gönderilerek, mevcut yaralanmaların iç organ ve damar harabiyeti meydana getirip getirmedikleri, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya işlevinin yitirilmesine neden olup olmayacağı hususlarını da kapsayacak şekilde TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırılması ile 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulaması sırasında zararın ağırlığına göre ceza belirlenmesi yerine, yetersiz rapora dayanarak yazılı şekilde 15 yıl hapis cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 06/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1593, Karar No: 2010/8704, Tarih: 13.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/1593 E.  ,  2010/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14917, Karar No: 2006/18016, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14917 E.  ,  2006/18016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21557, Karar No: 2017/14430, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21557 E.  ,  2017/14430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.