muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/11674, Karar No: 2010/12966, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11674 E.  ,  2010/12966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.01.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... Belediye vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, kendilerine ait yaylanın kadastro çalışmaları sırasında 278 ada 1 sayılı parsel adı altında ... yaylası olarak sınırlandırılarak özel siciline yazıldığını, adı geçen yaylanın ... Köyleri yaylası olduğuna dair mahkeme kararı, ferman, ilmühaber ile tahsis kararı bulunduğunu ileri sürerek, 278 ada 1 sayılı parselin ... Yaylası olarak yapılan sınırlandırılmasının iptali ile yeni parsel numarası verilerek ... Yaylası olarak sınırlandırılmasını istemişlerdir.

Davalı Hazine duruşmada davanın reddini savunmuş, diğer davalılar yanıt vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü, davalı Hazine vekili ile davalı ... Belediye vekili temyiz etmiştir.

4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanımlamaya göre yaylak; çiftçilerin hayvanları ile beraber yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Yaylakların, kullanım hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye bırakılabilir.

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında,

Dava konusu taşınmazın kadastro tespiti Trabzon, Tonya, Kalınçam Köyü çalışma alanı içinde 5.895.156,49 metrekare ölçülerek yayla olarak sınırlandırılmıştır. Taşınmazın 18.09.2007 tarihinde düzenlenen kadastro tutanağının edinme sütununda “...köylüler arasında ... ve ... ve ... Yaylaları olarak bilindiği ve Kalınçam Köylüleri ile bitişikte bulunan ve ... ilçesine bağlı köylüleri ve ... ilçesine bağlı köylüler tarafından yayla olarak tasarruf edildiği ve taşınmaz üzerinde.....yayla vasfı ile orta malı olarak tespiti yapıldı” belirtilmektedir. Dava konusu taşınmazın sınırları içerisinde kadastro tutanağında da belirtildiği gibi birden fazla yayla evi bulunmaktadır. Mahkemece, hükme esas alınan 02.11.2009 tarihli fen bilirkişi raporu eki krokide, (A) ile işaretli 738.239,73metrekare kısmın ... Yaylası; (B) ile işaretli 5.141.471,64metrekare bölümün ... Yaylası olduğu saptanmıştır. Ancak bu saptama yapılırken davacıların sunduğu mahkeme kararı, ferman ve ilmühaber ve tahsis kararı keşif sırasında zemine uygulanmamıştır. Bu nedenle, mahkemece, yapılacak keşifte ... Yaylası olarak sınırlandırılmasına karar verilen kesimde bulunan yayla evlerinin hangi köylere ait olduğu belirlenmeli, davacıların sunduğu ferman, ilmühaber, tahsis ve mahkeme kararı mahalli bilirkişiler yardımı ile zemine uygulanarak davacıların kadim yaylaları belirlenmelidir.

Yukarıdaki açıklanan saptamalar bir yana bırakılarak eksik araştırma ve inceleme ile istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yukarıdaki açıklanan saptamalar bir yana bırakılarak eksik araştırma ve inceleme ile istemin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekili ile davalı ... Belediye vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 25.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16791, Karar No: 2016/886, Tarih: 26.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/16791 E.  ,  2016/886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sırasında 18.03.2003 tarihli ve temyiz edilmeksizin kesinleşen hükmün, hükümlü lehine olduğuna karar verildiğinde, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ve eski hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken; uyarlama yargılamasının nisbi bir yargılama olduğu gözetilmeden önceki hükmü tekrar eder nitelikte yazılı şekilde yeniden hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlünün lehine olan Yasa'nın belirlenmesine yönelik olup hükümlü aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin yargılama giderinin hükümlüden tahsiline dair yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderinin hükümlüden tahsiline ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplamda 9,50 TL davetiye giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1586, Karar No: 2008/5461, Tarih: 05.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/1586 E.  ,  2008/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırı değişikliklerin eski hale iadesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, bir kısmı davalıya ait bağımsız bölümlerin içinde bir kısmı ortak yerlerde mimari projeye ve anataşınmazın güzelliğine aykırı olarak değişiklikler yapıldığı ileri sürülerek, sıra numaralı on bent halinde belirtilen aykırılıkların eski hale getirilmeleri istenilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın, mahkemenin 1999/439 E., 2000/634 K.(bozmadan sonra 2002/400 E.,2002/569 K.)sayılı dava dosyasında verilen kararın kesin hüküm oluşturduğuna ilişkin temyiz itirazları, sözü edilen dava ile temyize konu eldeki davadaki taleplerin tamamen farklı oluşu karşısında yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde belediyece onaylı tadilat projesi esas alınmış ve raporun sonuç kısmında da davalı tarafın yaptığı değişikliklerin tadilat projesine uygun olduğu belirtilmiş, sözü edilen tadilat projesinin tüm kat maliklerinin rızası alınmadan düzenlenmiş olmasından dolayı geçersiz olduğunun mahkemenin 1999/439 E. Sayılı dava dosyasında saptanmış olduğunun anlaşılması üzerine düzenlenen ek raporda ise “inceleme sadece tadilat projesi esas alınarak yapılmamış olup, ilk proje ile birlikte değerlendirme yapılmıştır” şeklindeki açıklamaya dayalı olarak genel ve hükme yeterli olmayan değerlendirmeler yapılmıştır.

Tüm kat maliklerinin rızası alınmadan düzenlenmiş olan tadilat projesi de asıl proje ile birlikte mahalline uygulanan, genel nitelikteki anlatımlarla sonuca varılan bilirkişi raporlarına dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

../..

-2-

2008/1586-5461

Mahkemece mimar ve inşaat mühendisi üyelerden oluşan bilirkişi kurulu oluşturularak mahallinde yeniden inceleme yaptırılmalı, tüm kat maliklerinin rızasına dayalı olmayan tadilat projesine hiç itibar edilmeden yalnızca asıl mimari proje mahalline uygulanmalı, dava dilekçesinde sıra numaralı olarak belirtilen istemler hususunda yine sıra numaralı olarak ve var ise projeye aykırılıkların kroki üzerinde gösterildiği net ve hiçbir duraksamaya yer vermeyen rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 05.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6028, Karar No: 2012/7734, Tarih: 27.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/6028 E.  ,  2012/7734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış tutarının 32.443,13 TL'nin T.C Ziraat Bankası AŞ’nden alacağı temlik alan davalıya verildiğini, temlik işleminin muzazaalı olduğunu, muvazaalı işlem nedeniyle müvekkil alacağının 10,800,00 TL'lik kısmının tahsil edilemediğini ileri sürerek, bu miktarın davalıya ayrılan paydan ödenmesine karar verilerek sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalının sıra cetvelindeki alacağının muvazaaya dayalı olduğunu iddia ettiği, sıra cetvelinin muvazaalı olmadığını davalı alacaklının kanıtlaması gerektiği halde davalının, alacağının gerçek olduğu konusunda hiçbir belge ibraz etmediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile itiraza konu 10.800,00 TL'nin davalıya ayrılan paydan ödenmesi karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

1)-Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir. Bu davalarda iddia; kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır.

Dava dilekçesi kapsamına göre, iddianın ileri sürülüş biçiminden, davalıya alacağına temlik eden dava dışı T.C. Ziraat Bankası A.Ş 'nin ipoteğe dayalı alacağının muvazalı olarak yaratıldığına dair davacının bir iddiası bulunmayıp, iddiasının banka ve davalı arasındaki temlik işleminin muvazaalı olduğuna yönelik olduğu anlaşılmaktadır. Davacının, dava dışı banka ve davalı arasındaki temlik işleminin iptalini, sıra cetvelinin iptali yolu ile sağlayamayacağı gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işlemin hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2)-Kabule göre de, davalı yanıt vermemiş olup, ispat yükünün üzerine düştüğü davalıya, bu husus hatırlatılmak suretiyle, alacağın gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığına ilişkin delillerini sunmak üzere usulüne uygun ihtarlı davetiye tebliğ edilerek, davalıya alacağını kanıtlaması olanağı verilip, varsa kanıtları değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davalının davaya yanıt vermediği, bu durumda anılan ihtarın tebliği gerektiği gözetilmeden, alacağın varlığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3193, Karar No: 2016/4026, Tarih: 28.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/3193 E.  ,  2016/4026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

Vek. Av. ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR : 1- ...

2- ...

Vekilleri Av. ...

3- ....

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 17.03.2014 gün ve .... sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... ile ..... vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, bedeli paylaşıma konu şikayet dışı borçluya ait gemiye müvekkilinin yakıt temin ettiğini, alacağın tahsili için kanuni rehin hakkına dayanarak taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine giriştiklerini, geminin satış bedelinin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde tüm paranın ipotek alacaklısı olduğundan bahisle şikayet olunan .....’ye ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin diğer şikayet olunanlardan daha ön sırada bulunması ve gemi alacaklısı olarak öncelikli ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan..... vekili, sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığından müvekkiline husumet yöneltilmesinde hukuki yararın bulunmadığını, müvekkilinin kanuni rehin hakkı bulunduğunu savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan .... vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, şikayetçinin iddialarının mesnetsiz olduğunu, müvekkili aleyhine olacak şekilde sıra cetvelinin hatalı düzenlenmiş olduğunu savunarak, müvekkili açısından şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan .... vekili, şikayete karşı cevap vermemiştir.

Mahkemece, sıra cetveli kapsamında kendisine ödeme yapılan şikayet olunan vekiline şikayet dilekçesinin tebliğe gönderildiği, ancak şikayet olunan vekilinin bu dosyaya ilişkin görevlendirme yapılmadığından evrakı iade edip şikayet olunan asıla tebligat yapılmasını talep ettiği, uyuşmazlığın takip hukukuna dayalı olduğu, şikayet niteliği taşıdığı, dolayısıyla şikayet olunan asılın takip dosyasında tüm iş ve işlemlerini yürütmekle görevli bulunan vekile gerekli tebligatın yapılması ile taraf teşkiline ilişkin işlemlerin tamamlandığı, bu nedenle ayrıca şikayet olunan asıla tebligat gönderilmesi hususundaki istemin reddi yoluna gidildiği, sıra cetvelinde gemi alacaklısı hakkının rehin veya ipotekle temin edilmiş olsun veya olmasın diğer bütün alacaklılara karşı sahip bulunduğu önceliğin gözetilmediği gerekçesiyle, şikayetin kabulüyle sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunanlar ... ile .... vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.03.2014 tarih ve..... sayılı kararıyla onanmıştır.

Şikayet olunan ... ile .... vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

S.2

Şikayet olunan ... ile .... vekilleri, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

.../...

S.2

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, şikayet olunan ... vekilinin tüm, şikayet olunan ....i. vekilinin, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Kamarin Kumanya ve.... vekilinin karar düzeltme itirazları yönünden;

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve kendisine pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara, diğer anlatımla kendine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara yöneltilmelidir.

Dosya kapsamından, şikayete konu sıra cetvelinde şikayet olunan ... Şti. alacaklısı olduğu .... sayılı takip dosyasına pay ayrılmadığı anlaşılmış olup, şikayetçinin adı geçen aleyhine şikayette bulunmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu durumda, Dairemizce, mahkemece, adı geçen şikayet olunana yönelik şikayetin HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığından reddine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası incelenerek adı geçen şikayet olunanı da içerecek şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek, hükmün adı geçen şikayet olunan yararına bozulması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak adı geçen şikayet olunan yönünden de hükmün onandığı anlaşıldığından, şikayet olunan .... Şti. vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile adı geçen şikayet olunan yönünden Dairemiz onama ilamının kaldırılarak hükmün adı geçen şikayet olunan yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm, şikayet olunan .... vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan .... vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 17.03.2014 tarih ve ..... sayılı onama ilamının adı geçen şikayet olunan yönünden kaldırılarak, yerel mahkeme kararının adı geçen şikayet olunan yönünden BOZULMASINA, 08,40 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen ...'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,.... Şti.'den alınan peşin harcın istek halinde iadesine, 28.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8123, Karar No: 2012/4816, Tarih: 20.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8123 E.  ,  2012/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığı yakından izleyip yargılama sürecindeki tutum ve davranışları gözetilerek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşme- den TCK.nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar veren mahke- menin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Sanığın yargılama sürecindeki pişmanlığı irde- lenmeden, ertelemeye engel sabıkası da olmadığı halde, sadece sabıka kaydına dayanılarak

CMK.nun 51. maddesinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulması düşüncesiyle onama kararına katılmıyorum.