muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5825, Karar No: 2021/12374, Tarih: 13.12.2021

1. Davacılar vekilinin redde ilişkin hükme yönelen temyiz itirazları yönünden;

a) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentte gösterilen hususlar dışında kalan ve redde yönelen sair temyiz itirazları yerinde değildir.

b) İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş ve hükme karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince yapılan istinaf incelemesi sonunda, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden hüküm kurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Bölge Adliye Mahkemeleri, bir yandan hukuki denetim yapan mahkemeler iken, diğer yandan vakıa incelemesi de yapan mahkemelerdir. İlk Derece Mahkemelerince yapılan vakıa incelemesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yerinde bulunmadığı takdirde, İlk Derece Mahkemesi kararı bütünüyle ortadan kaldırılmalı ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde yeniden bir hüküm kurulmalıdır. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesi söz konusu olabileceği gibi, HMK’ nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüde de sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan ret, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklandığı şekilde istinaf başvurusunun kabul edildiği durumda öncelikle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi halinde de tüm talepler bakımından yeniden hüküm kurulması gerekirken, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacılar vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesine göre İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verildiği halde, yeniden kurulan hükümde davacı ... ve ...’ın talepleri yönünden yeniden hüküm kurulmaması usul ve yasaya uygun düşmediğinden hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı Hazine vekilinin davanın kabulüne ilişkin hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava, kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. 3402 sayılı Kanun'un Ek-4.maddesi, "6831 sayılı Orman Kanunu'nun 20.06.1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanun'la değişik 2 nci maddesi ile 23.9.1983 tarihli ve 2896 sayılı, 05.06.1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunlar'la değişik 2 nci maddesinin (B) bendine göre orman kadastro komisyonlarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler, fiili kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığı kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle, bu Kanun'un 11'inci maddesinde belirtilen askı ilanı hariç diğer ilanlar yapılmaksızın öncelikle kadastrosu yapılarak Hazine adına tescil edilir." hükmünü içermektedir. "Kullanım Kadastrosu" olarak isimlendirilen bu çalışmanın amacı, 2/B sahalarını, fiili kullanım durumlarını dikkate alarak parsellere ayırmak ve bu taşınmazları 2/B alanı olarak Hazine adına tescil ederken, taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle fiili kullanımı bulunanları ve muhdesatları tespit ederek tapunun beyanlar hanesinde göstermektir. Bu maddeye dayanılarak açılacak davalarda kabul kararı verilebilmesi için öncelikle davacı tarafın taşınmazı kullandığının ispat edilmesi gerekmektedir. Diğer bir anlatımla, kullanım kadastrosu sırasında beyanlar hanesinde kullanıcı olarak gösterilebilecek kişiler, kadastro tespiti sırasında çekişmeli taşınmazı ekonomik amacına uygun olarak fiilen kullanan kişilerdir.

Somut olayda; davacılar, dava konusu taşınmaz bölümlerinin kendi fiili kullanımlarında bulunduğunu ileri sürerek dava açmış iseler de, İlk Derece Mahkemesi tarafından, 29.04.2016 tarihinde mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen tespit bilirkişileri, taşınmaz bölümleri üzerindeki ziraai ve inşai muhdesatların tespit gününden sonra dikildiğini ve yapıldığını, tespit tarinden sonra taşınmaz bölümleri üzerinde davacılar tarafından teraslama çalışmalarının yapıldığını; dinlenen diğer kişiler ise, taşınmazların, davacılar tarafından satın alınmasından önceki sahibi tarafından tarımsal amaçlı olarak kullanıldığını beyan etmişlerdir. Yine İlk Derece Mahkemesi tarafından alınan ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazların taşlık ve kayalık olduğu, tarımsal faaliyet yapılmadığı belirtilmiş olup rapora ekli fotoğraflarda da taşınmaz bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun kullanım bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre, kullanım kadastrosu tespitinin 2015 yılında yapılmış olduğu göz önüne alındığında, kadastro tespiti sırasında taşınmaz bölümlerinin davacılar tarafından kullanılmadığının belirlenmiş olması karşısında; İlk Derece Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararının doğru olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince aksi düşünceyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1-a.) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin redde ilişkin hükme yönelen sair temyiz itirazlarının reddine; (1-b) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar ... ve ...’ın talepleri yönünden hüküm kurulmaması sebebiyle davacılar vekilinin, (2) numaralı bentte açıklanan anılan nedenlerle davalı Hazine vekilinin kabule ilişkin hükme yönelen temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre ... ve ... ile ilgili talepler bakımından diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacılara iadesine, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine, kararın bir örneğinin İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2219, Karar No: 2010/3663, Tarih: 11.05.2010

16. Hukuk Dairesi 2010/2219 E., 2010/3663 K.

**16. Hukuk Dairesi 2010/2219 E., 2010/3663 K.**

**- KADASTRO

- TESCİL**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 30 ]

**"İçtihat Metni"**

Kadastro sırasında 250 ada 13 parsel sayılı 398,59 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle A... oğlu A... U... mirasçıları A... U... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı A... A..., yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın yarı hissesinin annesi Huri A...'a, yarı hissesinin ise davalıların murisi A... A...'ya ait olduğu iddisına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın A... U... ve H... A... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, A... U... mirasçılarından davalılar A... U... ve M... U... tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında çekişmeli taşınmaz A... U... mirasçıları olan davalılar adına tespit edilmiş, davacı tarafından taşınmazın 1/2 hissesinin adına tescili istemiyle dava açılmıştır. Çekişmeli taşınmazın öncesinin tarafların müşterek murisi Matoz A...'ye ait bulunduğu hususunda tereddüt yoktur. M... A...'nin üç çocuğu bulunmakta olup davalılar, oğlu A...'nin mirasçıları, davacı ise kızı H...'nin mirasçısıdır. İhtilaf, davacının annesi H...'nin, diğer kardeşleri M...'ya ait hissenin yarısını satın alıp almadığı noktasındadır. Mahkemece, M....'nın 27.04.1956 tarihli senetle kendisine ait hissenin 1/2'sini kardeşi A... U...'ya, 1/2'sini ise kardeşi H...'ye satarak devrettiği kabul edilmiş ise de mahkemenin kabulü dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Sözü edilen senet sadece, M...'nın miras hissesinin 1/2'sini kardeşi A... U...'ya satışına ilişkin olup davacı tarafça annesi H...'nin kalan 1/2 hisseyi satın aldığına dair herhangi bir delil gösterilememiştir. Davacı, tüm M... A... mirasçıları adına tescil talebinde bulunmadığından olayda 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 30/2. maddesinde ifade edilen re'sen araştırma ilkesinin uygulama yeri de bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davacı tarafın Mustafa hissesinin 1/2'sini devraldığının kanıtlanamaması karşısında çekişmeli taşınmazın 1/3 hissesinin H... mirasçıları, kalan 2/3 hissenin ise tespit gibi tesciline karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Davalılar A... ve M... U...'nun temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11643, Karar No: 2013/9457, Tarih: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11643 E.  ,  2013/9457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 203/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3600 TL adli p.c. ile cezalandırılmasına dair.

Mahkemenin gerekçesine göre, temel ceza teşdiden tayin olunduğundan, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanabilmesi için öngörülen objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeden yüklenen suç nedeniyle ne şekilde zarar doğduğu da tartışılmadan "müşteki Pendik Belediye Başkanlığının davaya müdahil olarak katılması ve şikayetçi olması, kamunun uğradığı zararın giderilmediği anlaşıldığından yasal unsurları oluşmadığından…” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9340, Karar No: 2017/7851, Tarih: 14.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2016/9340 E.  ,  2017/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/1. maddesinde "yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran" kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, 29/01/2008 tarihli tutanak ile mülkiyeti ...Otelcilik San. Tic . Ltd. Şti’ne ait olan gayrimenkul üzerinde belediyeden ruhsat almadan inşaata başlandığının tespit ediliği ve bu inşaatın mühürlendiğinin belirtildiği, 15/10/2012 tarihli tutanak içeriğiyle de inşaata devam edildiğinin belirlendiği anlaşılmıştır. İnşaatın kim tarafından yaptırıldığına yönelik yapılan incelemede, dosya kapsamında mevcut 24/10/2007 tarihli....Otelcilik San. Tic. Ltd. Şti’nin ana sözleşmesinde ilk beş yıl için Sanık ...’ın şirket müdürlüğüne atandığı ve münferiden imzaya yetkili kılındığı, ... Ticaret Odası’nın 04/12/2013 tarihli yazısında 24/10/2007 – 24/10/2012 tarihleri arasında şirket yetkilisinin sanık ... olduğu,... Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün 24.01.2014 tarihli yazısında sanığın 24/10/2007 tarihinden itibaren 5 yıl süreyle münferit imza yetkisine sahip olarak ilgili şirketin müdürü olduğu ve 04.06.2012 tarihinde ticaret sicil müdürlüğüne Ortaklar listesi verdiği ayrıca ticaret sicil tasdiknamesi ve yetki belgesi aldığının ifade edildiği, yine sanığın 12/11/2012 tarihli dilekçesiyle Ayvalık Belediye Başkanlığı’na başvurup, dava konusu yapıya ilişkin tadilat ruhsatı alma talebinde bulunduğu, böylelikle sanığın suç tarihinde şirketin müdürü olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece binanın kim tarafından yapılmış olduğunun tespiti açısından varsa binanın yapımıyla ilgili bilgisi olan veya çevre konutlarda oturan kişilerin, Ayvalık Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün 24.01.2014 tarihli yazısında 27/12/2013 tarihinden itibaren şirket adına imzaya yetkili kılınan ....ve ....’ın ve şirket sahip veya sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmesi, ayrıca mühür bozma suçuna ilişkin olarak 15/10/2012 tarihli tutanakla inşaata devam edildiğinin belirlendiği, dolayısıyla mühürlemenin amacına aykırı olarak inşai faaliyete devam edilmesi halinde mühür bozma suçunun oluşacağı hususu da gözetilerek ve tüm kanıtları birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği değerlendirilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

2- TCK' nın 184/4. maddesindeki, “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tâbi yerlerde uygulanır” hükmü karşısında sanık tarafından ruhsatsız olarak inşa edildiği iddia olunan binanın, belediye sınırları içinde kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı hususlarının İdareden sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21207, Karar No: 2015/18327, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/21207 E.  ,  2015/18327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 02/03/2015

Numarası : 2013/210-2015/104

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan Antalya İl Özel İdaresi'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-Antalya İl Özel İdaresi'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/10715, Karar No: 2006/2997, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10715 E.  ,  2006/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.9.2004 gününde verilen dilekçe ile intifa hakkının terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24464, Karar No: 2013/40886, Tarih: 19.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/24464 E.  ,  2013/40886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

Müşteki...ın 24/01/2012 tarihli Cumhuriyet Savcılığı beyanında sanığın kendisine yönelik değişik zamanlarda gerçekleştirdiğini belirttiği, kızgın şiş ile sırt ve kalçaya vurmak, çakı bıçağıyla sol uyluk bölgesi, sağ kol ve el ile sol omuzu yaralamak, sopayla dövmek, kaynar su ile ayağını yakmak, kibrit yakıp yüze basmak şeklindeki eylemlerin adli raporla da tespit edilmesi karşısında, ......,Konuk Evi Müdürlüğüne ayrılırken verdiği dilekçede İstanbul ilinde ikamet eden kardeşi...'ın yanına gideceğini belirten müştekinin adresi tespit edilerek vücudundaki yaraların değişik zamanlarda ve müştekinin anlattığı şekilde kızgın şiş, kaynar su, kibrit söndürmek şeklinde oluşup oluşmayacağı ve yüzdeki yaralanmanın sabit iz niteliğinde olup olmadığı, hangi tarihte gerçekleştirildiği kesin olarak saptanarak, müştekinin adresinin tespit edilememesi durumunda, müştekiye ait adli raporu düzenleyen doktor dinlenerek, belirtilen hususlarda uzmanından görüş alınarak, sanığın eyleminin işkence veya eziyet suçunu oluşturup oluşturmadığı da değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırma ile sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24717, Karar No: 2012/9667, Tarih: 27.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24717 E.  ,  2012/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus yol ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin borçluya 16.03.2010 tarihinde tebliği edildiği ve  borçlu vekilinin 17.03.2010 tarihinde icra mahkemesine başvurarak icra dairesinin yetkisine ve takip dayanağı senetlerin  asıllarının icra kasasına alınmadığını ileri sürerek ödeme emrinin iptalini talep ettiği görülmüştür.

Mahkemece öncelikle, takip dayanağı senet aslının icra dairesi kasasına alınıp alınmadığı İİK.nun 167-168 maddeleri gereğince incelenerek şikayet konusunda değerlendirme yapılıp, senet asılları kasaya alınmışsa diğer itirazların incelenmesi yolu ile sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.