muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7871, Karar No: 2019/6033, Tarih: 13.05.2019

Davalı, ... Eczanesi hakkında 29.07.2011 tarih ve 105862/SRŞ/01 sayılı kurum müfettiş raporu düzenlendiğini, 2009 yılı eczane protokolü 6.3.3 ve 6.3.10 maddesi gereği uyarı ve cezai şart, 6.3.19 maddesi gereği cezai şart ve fesih, 6.3.24 maddesi gereği fesih cezası olarak sonuçlandırıldığını, bu raporla ilgili cezai şartların eczaneye 29.09.2011 tarihli yazıları ve borç bildirim belgesi ile, uyarı ve fesih cezalarının da 14.03.2012 tarihli yazıları ile tebliğ edildiğini, eczanenin borç bildirim belgesine istinaden, ihtiyati tedbir alınana kadar 1.034.538,10 TL cezai şartın tutarın büyük kısmının tahsil edildiğini, 217.269,66 TL olan kısmının da tedbir nedeni ile tahsil edilemediğini, 14.03.2012 tarihli yazı ile tebliğ edilen uyarı ve fesih cezaları ile ilgili tedbir alınamadığını fakat yapılan işlemler nedeniyle kurum aleyhine ... 21.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/47 sayılı dosyasıyla dava açıldığını, eczanenin bahsedilen soruşturma raporundan dolayı aldığı feshi cezalarının ve fesih maddelerinin ceza tutarlarının 2012 protokolünün 6.12.maddesi kapsamında değerlendirildiğini ancak 2009 yılı protokolünün 6.3.3. ve 6.3.10. maddeleri nedeniyle aldığı uyarı cezalarının ve bu maddeler ilişkin cezai şart tutarlarının 2012 yılı protokolü hükümlerine göre değerlendirilmediğini, bunun nedeninin 2012 yılı protokolünün 6.12.maddesinde; ''.. sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde, kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil/fiiller için bu protokolün (5) vr (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.'' denilmesi ve GSS Genel Müdürlüğü'nün 13.03.2012 tarihli yazılarındaki ''Bu protokolün yürürlük tarihinden önceki protokol hükümleri uyarınca uyarı ve cezai şart işlemi 01.02.2012 tarihinden önce tebliğ edilen eczaeneler hakkında yeni protokol hükümlerinin taraflarına uygulanması taleplerinin değerlendirmeye alınması mümkün bulunmamaktadır.'' tespiti ve cezai tutarların bildiriminin 29.09.2011 tarihli yazı ile yapılmış olması olduğunu, kurumca yapılan işlemin mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, sözleşmenin feshine ilişkin talep yönünden dava konusuz kaldığından ayrıca bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 2009 yılı protokolünün 6.3.3 maddesi uyarınca 1.010.588,30 TL ye yönelik cezai şart işleminin iptaline ve bu bedelin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine, karar verilmiş ve davalı tarafça istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince de; ''..Somut olayda, davacının ... Eczacılar Odası'nın 28.04.2011 tarihli denetim neticesinde davalı kurum tarafından uygulanan fesih, uyarı ve cezai şart işleminin iptali ve muarazanın giderilmesi için 12.12.2011 tarihinde ... 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/47 Esas sayılı dosyasında dava açtığı, mahkemenin 04.12.2014 tarih ve 2014/627 Karar sayılı kararı ile 2012 yılı protokolü de değerlendirilerek davanın kısmen kabulüne karar verildiği, dosyanın temyiz edilmekle Yargıtay incelemesinde bulunduğu anlaşılmaktadır. 13.11.2013 tarihinde açılan eldeki davada ise davacı, aynı kurum işleminin iptalini istemiştir. Görüldüğü üzere her iki davanın konusu, tarafları ve sebebi aynıdır. Aynı davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olmaması, dava şartlarından olup mahkemece her aşamada resen dikkate gözetilir. Hal böyle olunca davanın derdestlik dava şartı nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmiş olması, usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın derdestlik dava şartı nedeniyle usulden reddine..'' gerekçesiyle de; davalının istinaf başvurusunun Kabulü ile ... 14. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 01/12/2016 tarih ve 2014/179 Esas ve 2016/309 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın daha önceden açılmış ve halen görülmekte olması (derdestlik) nedeniyle olumsuz dava şartı bulunduğundan Usulden Reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne Gönderilmesine, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 13,00 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 13/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2325, Karar No: 2022/3405, Tarih: 20.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2325 E.  ,  2022/3405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçlu ... Madencilik aleyhine yapılan icra takibi sonucu 6353 ton madenin taraflarınca haczedildiğini ancak haczedilen madenin şikayet olunan Denizbank A.Ş’nin alacaklı olduğu icra dosyasından satışının yapıldığını, şikayet olunan tarafından haczedilen madenin kendileri tarafından haczedilen mal olmadığını, farklı bir mal olduğunu bu nedenle şikayet olunanın satışı yapılan bu madenle ilgili olarak herhangi bir haczinin olmadığından bahisle sıra cetveli düzenlenmemesi gerektiğini öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, davacının haczettiği madenin kendilerince daha önce haczedilen madenin bir kısmı olduğunu öne sürerek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, şikayet konusu hususun sıra cetveline itiraz olarak öne sürülebilecek bir neden olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı temlik alacaklısı ... vekili temyiz etmiştir.

Şikayete konu uyuşmazlık, bedeli paylaşıma konu olan maden üzerinde şikayet olunanın haczinin bulunup bulunmadığı sonuç itibariyle sıra cetvelinin hangi dosyadan düzenleneceği ve bedelin kime ödeneceğine ilişkindir. Mahkemece bu şikayetin çözüme kavuşturulmasını istemekte şikayetçinin hukuki yararı vardır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, misli mal olan ve satılarak paraya çevrilen madenin şikayetçi tarafından haczedilen maden mi yoksa şikayet olunanın haczettiği maden mi olduğunun tespiti amacıyla haciz ve muhafaza tutanaklarını ve varsa uyuşmazlığı çözecek diğer belgeleri getirterek sonucuna göre bir karar vermektir. Bu itibarla eksik inceleme ve yanılgılı gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/484, Karar No: 2003/123, Tarih: 25.02.2003

1. Ceza Dairesi 2003/484 E., 2003/123 K.

**1. Ceza Dairesi 2003/484 E., 2003/123 K.**

**- 4771 SAYILI YASA UYGULAMASI**- 4771 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞK... [ Madde 1 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 450 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 72 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 13 ]

**"İçtihat Metni"**

Mevsuf adam öldürmek ve ruhsatsız silah taşımak suçlarından sanık Hidayet'in yapılan yargılanması sonunda, 4771 sayılı Kanun ile değişik TCK.nun 450/1, 51/2, 59/2, 72, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis ve 1.542.294.000.-TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair, (Diyarbakır Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi)nin 4.9.2002 gün ve 2001/269 - 2002/241 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Hüküm tarihinden önce, 9.8.2002 gün ve 24841 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4771 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ilişkin Kanunun 1/A maddesinin (a) alt bendi uyarınca, TCK.nun 51/2 ve 59. maddelerinin idam cezasına ilişkin hükümlerinin saklı tutulmuş olması nedeniyle, anılan Kanunun 1/A bendi uyarınca idam cezasının müebbet ağır hapis cezasına dönüştürülmesini müteakip, anılan maddeler gereğince uygulanacak indirimlerin temel ceza olan idam cezası esas alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde müebbet ağır hapis cezası üzerinden yapılmasında isabet görülmediğinden bahisle CMUK.nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza işleri Genel Müdürlüğü ifadeli 20. 1.2003 gün ve 003277 sayılı yazılı emirlerine müsteniden dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından 29.1.2003 gün ve Y.E/14219 nolu tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: okundu ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TCK.nun 450. maddesinde yazılı cürümler için 4771 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde temel ceza olarak öngörülen "idam" cezasıyla, yürürlüğü sonrasında öngörülmüş bulunan "müebbet ağır hapsi" cezayı azaltıcı hükümler yönünden eşit düzeyde kabul eden 4771 sayılı Kanunun 1/A bendi (a) alt bendi hükümleri karşısında; Diyarbakır Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm kurarken "TCK.nun 4771 sayılı Kanunla değişik 450/1. madde ve bendince belirleyeceği müebbet ağır hapisten Kanunun 51/2. madde ve fıkrasınca indirim yaparak 24 yıl ağır hapse karar vermesi ve 59. madde mucibince yapacağı 1/6 oranında indirim sonucunda da neticelen 20 yıl ağır hapse hükmetmesi gerekirken 4771 sayılı Kanuna yanlış anlam vererek 12 yıl 6 ay ağır hapse hükmetmiş olması yasaya aykırı bulunduğundan ve yasa yoluna başvurulmadan kesinleşmiş olan işbu hükme karşı yazılı emre başvurulması usule uygun düştüğünden yazılı emre dayalı bozma isteğinin kabulü ile CMUK.nun 343. maddesi uyarınca Diyarbakır Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinin 4.9.2002 gün ve 2001/269 Esas 2002/241 Karar sayılı kesinleşmiş hükmünün adam öldürme cürmüne ilişkin bölümünün öğreti niteliğinde olmak üzere.

1- KANUN YARARINA BOZULMASINA.

2- Kesinleşmiş işbu hükmün davanın esasını çözümleyenlerden oluşu gözetilerek, hükümlü yararına gerçekleşen kazanılmış hakka riayetle, CMUK.nun 343/4. maddesince BOZMA KARARININ HÜKÜMLÜ ALEYHİNE SONUÇ YARATMAMASINA.

3- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına(TEVDİİNE), 25.2.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4130, Karar No: 2019/10236, Tarih: 11.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4130 E.  ,  2019/10236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.01.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 22.04.2012 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, 23.07.2010 olan suç tarihi ile inceleme tarih arasında gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6577, Karar No: 2015/26543, Tarih: 02.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/6577 E.  ,  2015/26543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/141051

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2010

NUMARASI : 2010/159 (E) ve 2010/369 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanıkların tutuklama istemi ile mahkemeye sevk edilmeleri üzerine nöbetçi avukat listesinden seçilerek sorgularına katılan müdafii Av. R.. P..'ın gerek olmamasına rağmen kovuşturma aşamasında da sanıkların müdafiiliğini yapıp yüzüne karşı verilen 01.07.2007 tarihli hükmü temyiz ettiği, Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nce bozulan hükmün yeniden yapılan yargılaması sırasında sanıklar müdafii olarak Av. R.. P..'a tebligat çıkarılması üzerine duruşmaya gelip yüzüne karşı verilen 05.05.2010 tarihli hükmü temyiz etmemesi nedeniyle kararın kesinleştiği ve infaza başlandığının anlaşılması karşısında; kendilerine gerekçeli karar tebliğ edilmeyen ve infaz sırasında karardan haberdar olan sanıkların sundukları dilekçenin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken hem hapis hem de para cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak karar verildiğinden ve müsadere konusunda mahalinde karar verilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24475, Karar No: 2017/15059, Tarih: 04.12.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/24475 E.  ,  2017/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından (2 adet) çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı, borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip konusu çeklerdeki imzalara itiraz ettiği, mahkemece; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı taşıyan davetiyenin borçluya tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı ve imza örneklerinin verilmediği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri (şimdi ise HMK madde 211/b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde de; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68a/4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar

Somut olayda, borçlu vekili, 16/06/2014 tarihli dilekçesinde, çekler üzerindeki imzanın borçlu ...’ye ait olmadığını ileri sürmüş, imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulundukları resmi mercileri de bildirmiştir.

Somut olayda, borçlu vekili, 16/06/2014 tarihli dilekçesinde, çekler üzerindeki imzanın borçlu ...’ye ait olmadığını ileri sürmüş, imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulundukları resmi mercileri de bildirmiştir.

O halde mahkemece, öncelikle borçlunun belirttiği karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların ilgili yerlerden getirtilerek,usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından borçlunun bildirmiş olduğu imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise borçluya İİK’nun 68a/5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, mahkemece yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan doğrudan borçlu ...’ye meşruhatlı davetiye gönderilerek gelmediğinden bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/12/2017 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M)

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile borçlular hakkında takip başlatıldığı, borçlu şirketin icra mahkemesinde verdiği dilekçede, çekte borçlu şirkete atfen atılı bulunan imzaların borçlu şirket yetkililerine ve borçlu Hasan'a ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulundukları mahkemece borçlu şirket yetkilisi sıfatı ve aynı zamanda sahven çeki imzalayan Hasan Memduh İnceer'e bilinen adresine İİK’nun 68/a maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, tebligata rağmen borçlu şirket temsilcisinin duruşmada hazır bulunmadığından mahkemece İİK 170/3, 68/a-5. maddesi uyarınca imza itirazının reddine, borçlu aleyhine takibe konu asıl alacağın %10 oranında para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya itiraz İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiştir. İİK’nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasına göre icra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İİK’nun 68. maddesi genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun, takip dayanağı senet altındaki imzayı inkar etmesi halinde alacaklının icra mahkemesinde itirazın geçici kaldırılmasını talep edebileceğini, mahkemece bu incelemenin nasıl yapılacağını düzenlemektedir.

İİK’nun 170/3. fıkrasının gönderme yaptığı aynı Kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasında imza tatbikinde HUMK’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddenin 2.,3.,4. fıkraları ve 310,311,312. madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesi öngörülmüştür.

İİK’nun 170/3. fıkrasının gönderme yaptığı aynı Kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasında imza tatbikinde HUMK’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddenin 2.,3.,4. fıkraları ve 310,311,312. madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesi öngörülmüştür.

6100 sayılı HMK’nun 447/2.maddesinde; “Mevzuatta yürürlükten kaldırılan 18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamalar, HMK’nun bu hükümlerinin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” şeklinde düzenlenmiştir. Bu madde hükmü gereğince HUMK 309/II,III ve IV’e HMK m. 211; HUMK m. 310’a HMK m. 208; HUMK 311’e HMK m. 217 maddesine karşılık gelmektedir. Bilirkişilik HMK 266 vd. düzenlenmektedir. Buna karşılık resmi memurun veya üçüncü kişilerin senedi tanzim ve ibraz edebilmeleri için ödenmesi gereken zaruri masraflara ilişkin HUMK m. 312’ye karşılık gelen bir maddeye HMK’da yer verilmemiştir. Çünkü HMK m. 120. maddesinde dava açarken davacının gider avansı ödemesi esası getirilmiştir.

HMK 211 madde gerekçesinde “1086 sayılı Kanunun 308, 309 ve 316 maddelerinde yer alan sahtelik incelemesi tek maddede sistematik olarak yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenlemenin yapılması da yerleşik yargı kararları ile doktrindeki görüşler de dikkate alınmıştır. Bir belge hakkındaki sahtelik iddiası söz konusu olduğunda öncelikle karşı tarafın bu konudaki açıklamaları da dikkate alınacaktır. Zira sahtelik iddiası konusunda sadece bir tarafın açıklamaları dikkate alınarak değerlendirme yapılması, tarafların eşitliği ilkesine ve hukuki dinlenme hakkına aykırı olacaktır. Sahtelik iddiası üzerine, hakim önce inkar eden tarafı isticvap edecektir... İsticvaba rağmen bir kanaate ulaşamaz ise, imza inkarında bulunan kişiye yazı yazdırılıp imza attırılarak yazı ve imza örneği alınacaktır. Bu değerlendirme sonucunda bir kanaate varılabilecek durumda ise hakim senedin sahteliği hakkında bir karar verecek ve bunun gerekçesini de belirtecektir. Hakimde sahtelik konusunda yine kesin bir kanaat uyanmaz ise bilirkişi incelemesine karar verecektir. Bilirkişi incelemesine bu yazı ve imzalarla mahkemece elde edilen yazı ve imzalar esas alınır. Bilirkişi inceleme için gerekli görür ise kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmaması mahkemeden talep edebilir. Sahtelik incelemesi için ilgili 1086 sayılı Kanunda yer alan tanık dinlenmesi yeni düzenlemede kabul edilmemiştir” (Hükümet gerekçesi m. 215) şeklinde bir açıklama yapılmaktadır.