muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5229, Karar No: 2022/472, Tarih: 26.01.2022

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, davacıların davalı ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) İleri sürülüş şekli ve dayanılan olgular çerçevesinde, davacıların isteminin, davalının vekalet görevini kötüye kullanması, özellikle de vekilin özen ve sadakatle iş görme ve hesap verme yükümlülüğüne aykırı davranması hukuksal nedenine dayandırıldığı açıktır. Gerçekten de vekil, vekaleti iyi bir surette ifa ile yükümlüdür. Başka bir ifade ile, müvekkilin kendisine verdiği görevi özen ve sadakatle ifa etmek yükümlülüğü altındadır. Öte yandan, vekil edenin talebi üzerine, yapmış olduğu işin hesabını vermekle, her ne nam ile olursa olsun, almış olduğu şeyi vekil edene tediye etmekle yükümlüdür (TBK 508. madde). Vekilin hesap verme yükümlülüğüne, üçüncü kişilerden aldığı değerler öncelikle dahildir. Belirtilen yükümlülüklere aykırı davranılması halinde vekilin, vekil edene, onun ölümü halinde ise mirasçılarına karşı, onun bu yüzden uğradığı zararı tazmin yükümlülüğünün ortaya çıkacağı da çok açıktır. Vekilin hesap verme borcu, vekalet sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğup, işin vekil tarafından yürütülmesi sırasında ve sona ermesinde de devam etmektedir. Vekilin aldıklarını geri verme borcunda muacceliyet, vekilin hesap vermesi veya sözleşme ilişkisinin bitmesi ile başlar.

Buna göre ilk derece mahkemesince; TBK'nın 508. maddesi gereğince vekilin, vekil edeninin adına veya yararına yaptığı tüm işlerden dolayı hesap verme yükümlülüğü gereği, davalının taşınmazların satış bedelinin davacılar murisine ödediğini yasal delillerle ispatla mükellef olduğu gözetilerek, taraf delilleri değerlendirilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bundan ayrı, 6100 sayılı HMK'nın189/3 maddesi "Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat olunamaz." hükmünü amirdir. Aynı Kanun'un 200. maddesine göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrar ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin yapıldıkları zamanki miktar veya değeri kanunda öngörülen sınırı geçtiği takdirde senetle ispatlanması gerekir. Senetle ispat gereken hallerde karşı tarafın açık muvafakati ile tanık dinlenebilir. Yine aynı Kanun'un 201. maddesinde de "Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler iki bin beş yüz Türk Lirasından az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz." denilmekte; takip eden 203. maddede ise hangi hâllerde tanık dinlenebileceği açıklanmış olup,

"a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

"a) Altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

b) İşin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler.

c) Yangın, deniz kazası, deprem gibi senet alınmasında imkansızlık veya olağanüstü güçlük bulunan hallerde yapılan işlemler.

ç) Hukuki işlemlerde irade bozukluğu ile aşırı yararlanma iddiaları.

d) Hukuki işlemlere ve senetlere karşı üçüncü kişilerin muvazaa iddiaları.

e) Bir senedin sahibi elinde beklenmeyen bir olay veya zorlayıcı bir nedenle yahut usulüne göre teslim edilen bir memur elinde veya noterlikte herhangi bir şekilde kaybolduğu kanısını kuvvetlendirecek delil veya emarelerin bulunması hali." şeklinde düzenlenmiştir.

Davalı ... 20/11/2017 tarihli dilekçesinde, davacıların murisi ...., tarafından, dava konusu taşınmazların kendisine satıldığını savunarak, iddiasının ispatı bakımından tanık deliline dayandığını bildirmiş ve ilk derece mahkemesince bildirilen tanıklar dinlenilmiş ise de; taraflar arasında HMK'nın 203/1-a maddesinde öngörülen, senetle ispat kuralının istisnaları arasında sayılan hısımlık mevcut olmadığı gibi davalının da tanık dinlenmesine muvafakatı olmadığında tanık dinlenilmesi de usul ve kanuna aykırıdır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların davalı ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 26/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4799, Karar No: 2010/7329, Tarih: 17.06.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/4799 E.  ,  2010/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/01/2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/03/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden; davalının müdür vekili olduğu okulda “usta öğretici” olarak anaokulu öğretmenliği yapan davacının görev yaptığı eğitim döneminde davacı hakkında değerlendirme belgesi düzenlediği ve “38” puan verip görüş olarak da “yanlı bilgiler vererek velileri yönlendirmiş, hatta yazılı şikayette bulundurtmuştur” biçiminde görüş bildirdiği, bu değerlendirme belgesi nedeni ile davacıya ertesi yıl görev verilmediği Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamadan anlaşılmaktadır.

Davacı hakkında aynı yıl düzenlenen müfettiş raporunda “çalışmaları olumlu” bulunmuşken, davacının olumsuz görüş bildirilmesine yol açacak davranışları okul idaresi tarafından tespit ve soruşturulmamış olmasından dolayı yerel mahkemece istemin bir bölümünün kabul edilmesi yerindedir. Ancak, olayın gelişen biçimi, davalının müdür vekili olarak çalışıyor olması, hakkında ceza mahkemesince beraet kararı verilmiş olması ve tarafların ekonomik ve sosyal durumuna göre davacı yararına takdir edilen 3.000,00 TL manevi tazminat fazladır.

Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Yerel mahkemece daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi gereğince, davacı yararına 1.500,00 TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin 2 nolu bendinde yer alan “...3.000,00...” biçimindeki sayı dizileri silinerek yerine “...1.500,00...” sayı dizisinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin 3 nolu bendinde yer alan “...162,00...” ve “...20,39...” biçimindeki sayı dizileri ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...81,00...” ve “...81,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; davacının tüm, davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/44777, Karar No: 2011/10048, Tarih: 11.05.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/44777 E.  ,  2011/10048 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/259510

MAHKEMESİ : Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

NUMARASI : 2007/141

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin ‘a’ bendinde yazılı ‘kasıtlı bir suçtan mahkum olmama’ nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

1-Katılan kurumun 17/07/2006 tarihli yazısı ile kaçak elektrik bedelinin 02/05/2005 tarihinde dava açılmadan önce ödendiğinin belirtilmesi karşısında sanık hakkında ceza tayin edilirken 765 sayılı TCK.nun 523.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde hükmün gerekçesinde iddianamenin düzenlenme tarihinin yanlış yazıldığına dikkat edilmeden söz konusu maddenin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Katılan vekilinin duruşmaya katılmadığı ve sadece davaya katılma talebini içeren dilekçeyi yazdığı nazara alınarak, katılan kurum lehine 120,00 TL dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi gerekirken 450,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8744, Karar No: 2020/1563, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8744 E.  ,  2020/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, 11.03.2016 tarihinde tebliğ edilen muvakkat sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu davacı müvekkiller hakkında kayıt terkin davaları devam ederken iflas idaresi tarafından pay dağıtımına ilişkin sıra cetveli düzenlendiğini, iflas idaresinin bu güne kadar yapmış olduğu tüm işlemlerin kamu düzenine usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek 11.03.2016 tarihinde tebliğ edilen muvakkat sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan iflas idaresi pay dağıtım cetvelinin usulüne uygun olduğunu, şikayetçilerin hangi karar veya kararların iptalinin istendiğini belirtmediklerini, şikayetçilerin iddialarının soyut ve mesnetsiz olduğunu,savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Müdahiller vekilleri, kayıt terkin davaları devam etmekte ise de davacıların payının bloke olarak dosyada bekletildiğini, 2 no.lu muvakkat dağıtım cetvelinin iptalini gerektirir eksikliklerin ve aykırılıkların ileri sürülmediğini, savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; iflas idaresi tarafından düzenlenen 1 ve ek-1 no.lu sıra cetvellerinde davacılara pay ayrılarak kesinleştiği, davaya konu sıra cetveli yönünden ise somut bir itiraz ileri sürülmediği sıra cetvelinde davacıların alacakların bloke edildiği, bu yönü ile de davacıların zarar olasılığının bulunmadığı, İİK 252.md kapsamında geçici dağıtım yapılmasında aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9578, Karar No: 2018/6166, Tarih: 30.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9578 E.  ,  2018/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/4, 50/1-a, 52/son, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

23.12.2010 tarihinde saat 14.00 sıralarında göğsünde yanma, ağrı, sol omuzda ve sol kolunda uyuşma şikayetleri ile özel hastaneye başvuran mağdura, acilde görevli sanık tarafından yapılan muayenesinde, serbest muayene bulguları doğal, batın serbest, EKG de aritmi tespit edildiği, Reflü Özafajit tanısı koyulduğu, Ulkuran ve Buscopan ampül yapılarak talcid süspansiyon,rabelis 20 mg tablet, spazmamen tablet reçete edilerek taburcu edildiği, muayenesinden yaklaşık 3 saat sonra evinde hayatını kaybettiği olayda;

Kesin ölüm nedeninin tespiti için otopsiyi yapan uzman doktor F.Yeşiloğlu'nun 29.07.2011 tarihli mütealasında; kişinin ölümünün kendinde mevcut kalp damar hastalığı zemininde miyokart infaktüsü sonucu meydana gelmiş olduğu, ölenin hastanede doktor ... imzalı ve kaşeli raporda göğüste yanma ağırı, sol omuzda ve kolda uyuşma şikayetlerinin olduğu, EKG 'sinde aritmi tespit edildiği, Reflü tanısı konularak Ulkuvan ve Buskapon ampul yapılarak reçete düzenlenip eve gönderildiği, ölenin ilk başvurduğu zamanki şikayetleri ve EKG 'sindeki bulgular dikkate alındığında muayene eden ve tedavisini yapan hekimin kalp hastalığından şüphelenerek kardiyoloji uzmanından görüş alması veya kişinin gereken kan tahlillerini yaparak gözlem altına alması gerektiği, ancak hekimin bunları yapmaya gerek görmeyerek kişide mide hastalığı düşünüp ona yönelik iğne tedavisi yaparak eve gönderdiği ve kişinin devam eden kalp hastalığı nedeniyle öldüğü, bu nedenle kişiyi tedavi eden hekimin gerekli dikkat ve özeni göstermediği kanaatinde olduğunun belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu 17.10.2012 tarihli raporunda;

Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu 17.10.2012 tarihli raporunda;

"1-Dosyada mevcut tıbbi belgelere göre 23.12.2010 tarihinde boğaz ağrısı, ateş, sol kolda uyuşma, göğüste yanma şikayetiyle hastaneye başvurduğu medikal tedavi ve tetkikler sonrası reçete düzenlenerek eve gönderildiği evde aynı tarihte öldüğü otopsisinde aort kökünde yaygın aterom plakları olduğu kalbin hafif hipertrofik görünümlü olduğu koroner arterleri ileri derecede daraltıcı aterom plakları, sol ventrikül kesitlerinde sedefi renk ve hafif şarabi renk değişimi tespit edildiği histopatolojik incelemede myokartta myosit gruplarında sitoplazmik eosinofili, homojenizasyon bazılarında nüve kaybı, interstiyumda orta yoğunlukta mikst iltihabi hücre infiltrasyonu, ödemi ağır hiperemi( Erken MI?) tespit edildiği de dikkate alındığı; kişinin ölümünün myokard enfarktüsü sonucu meydana gelmiş olduğu,

2-23.12.2010 tarihinde boğaz ağrısı, sol kolda uyuşma, ateş, göğüste yanma, ağrı şikayetleriyle Özel Doğu Akdeniz Hastanesine başvurduğu sistem muayenelerinin doğal olduğu çekilen EKG de aritmi tespit edildiği, kişiye gastroözofagial reflü tanısı ile reçete düzenlenip eve gönderildiği evde öldüğü bu EKG’nin kurulumuzda yapılan incelenmesinde sinüs ritmi, kalp hızının 60 civarı da D2-D3-avf de şüpheli q dalga formasyonu T dalga negatifleşmiş, yaklaşık 1 cm ST elevasyonu görüldüğü bu EKG bulguları hastanın klinik şikayetleriyle birlikte değerlendirildiğinde klinik takibinin yapılması, ilgili uzmandan künsültasyon istenmesi gerektiği, bunların yapılmamış olmasının eksiklik olduğu, Dr. ...’ın kusurlu olduğu" nun belirtilmişse de,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Genel Kurulunun 21.08.2014 tarihli raporunda, "...kişinin ölümün akut myokard enfarktüsü sonucu meydana gelmiş olduğu tespit edildiği cihetle; kişinin hastaneye müracaatı esnasında tanımladığı ve tıbbi belgelerinde kayıtlı olan klinik bulgular ile EKG de tespit edilen bulgular itibariyle Dr....'ın kişiye dahiliye konsültasyonu istenmemiş olması ve rutin kardiyak markerlarına baktırmamış olması, nedeni ile kusurlu olduğu ancak kişinin ölümüne neden olan akut myokard enfarktüsünün zamanında tanı konularak uygun takip ve tedavisinin yapılması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı"nın belirtilmesi karşısında, kişiye dahiliye konsültasyonu istenmemiş olması ve rutin kardiyak markerlarına baktırmamış olması nedeni ile kusurlu olduğu belirtilen sanığın eylemi ile ölüm neticesi arasında illiyet bağının bulunmadığı, özel hastanede doktor olan sanığın kamu görevlisi olmaması nedeniyle hukuki durumunun TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında da değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kabule göre de:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10383, Karar No: 2010/19101, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10383 E.  ,  2010/19101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17389, Karar No: 2017/7148, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17389 E.  ,  2017/7148 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.