muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3503, Karar No: 2017/4223, Tarih: 28.09.2017

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre; 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin yeniden düzenlendiği, aynı maddenin 2. fıkrasında "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir... ", 4. fıkrasında "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ve 7. fıkrasında "Şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." şeklinde yer alan düzenlemelere göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkında Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 24/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, suça sürüklenen çocuğun tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda usulüne uygun yapılan ilk çağrıya uymayan şüpheli hakkında sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kağıdı çıkartılması bu çağrıya da uymaması halinde ısrar şartının gerçekleşeceği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak hakkında iddianame düzenlenmesi gerektiği, netice olarak suça sürüklenen çocuk hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği, esasen kamu davası açılmaması gerekirken iddianame tanzim edilerek cezalandırılmasının talep edildiği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği cihetle, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/03/2016 tarihli ve 2016/290 değişik iş sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanık, meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmamış ise de kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerekir. Ancak somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısı ile kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde esaslı bir usûl hatası yapılarak sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, usuli şartları gerçekleşmeden açılan davada yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın bu nedenle kabul edilmesi yerine reddine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/03/2016 tarihli ve 2016/290 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 28.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8242, Karar No: 2010/11667, Tarih: 21.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8242 E.  ,  2010/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, bacadan sızan duman nedeniyle dairesinde oluşan zararın tazmini ile manevi tazminata hükmedilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davalı tarafından kullanılan ve usulüne uygun olarak monte edilmeyen kalorifer kazanının bağlantı bacasından sızan duman ve is nedeniyle davacının evinde ve eşyalarında oluşan hasarların bedeli ile otel konaklama giderlerinin ve 1000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece, davacı bağımsız bölümünde oluşan zararın bacanın tekniğine uygun olarak yapılmamış ve içinin sıvanmamış olmasından kaynaklandığı, davalıların herhangi bir kusurunun bulunmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... yönünden sair temyiz itirazları ile kat maliki olmayıp bağımsız bölümünde diğer davalı kat maliki ile birlikte ikamet eden davalı ... hakkındaki tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle bilirkişi raporlarının içeriğinden; ikişer katlı 10 bloktan oluşan kat mülkiyetli ana taşınmazda davacı ve davalı ... aynı blokta kat malikleridir. Davalıya ait bağımsız bölümün katı yakıt kazanının yanması sırasında bacanın tekniğine uygun olarak yapılmaması nedeniyle sızan dumandan davacının bağımsız bölümünde hasar oluştuğu anlaşılmakta ise de bilirkişi raporlarında dava konusu bloğun onaylı mimari projesi getirtilip yerinde uygulanmamış, sözü edilen bacanın projesinde bulunup bulunmadığı, projeye aykırı yapılıp yapılmadığı zarara sebebiyet veren bacanın her iki bağımsız bölümünde ortak bacası olup olmadığı hususları araştırılmamıştır. Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasına göre; her kat maliki anataşınmazın bakımından ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdur. Aynı

maddenin son fıkrasına göre de her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Zararın yapım hatasından doğmuş olması o kat malikini zarara sebebiyet veren arızayı gidermek yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak zarara sebep olan arızanın ortak yerlerde bulunması halinde arızanın giderilmesine ilişkin masrafların o bloktaki kat maliklerince karşılanması gerektiği hususu da gözardı edilmemelidir.

maddenin son fıkrasına göre de her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Zararın yapım hatasından doğmuş olması o kat malikini zarara sebebiyet veren arızayı gidermek yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak zarara sebep olan arızanın ortak yerlerde bulunması halinde arızanın giderilmesine ilişkin masrafların o bloktaki kat maliklerince karşılanması gerektiği hususu da gözardı edilmemelidir.

Bu durumda, yukarıda açıklanan sebepler doğrultusunda zarara sebebiyet veren bacanın projesine uygun biçimde yapılıp yapılmadığı araştırılarak, zararın ortak alanlardan kaynaklandığının belirlenmesi halinde masrafın o bloktaki kat maliklerinden, zararın, davalıların bağımsız bölümlerindeki bacadan kaynaklandığının anlaşılması durumunda ise giderilmesi masrafının davalı kat malikinden tahsiline karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir..

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5590, Karar No: 2007/10554, Tarih: 17.09.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/5590 E.  ,  2007/10554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ..., davalı ...’nin birlikte yaşadığı dava dışı ...’ya ait ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile tapusunu devir aldığı taşınmazları diğer davalı ...’a verdiği vekalet ile eşi ...’ye satılması konusunda anlaşmaya vardıklarını, satım bedeline karşılık davacı ...’in borçlu kendisinin kefil olduğu 30.000 YTL. bedelli senedi teminat olarak verdiklerini, tapu devri sırasında bedelin nakden ödendiğini, ancak davalıların teminat senedini tahsil etmek amacıyla aleyhlerine icra takibi yaptıklarını ileri sürerek, takibin iptali ile bonodan dolayı borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava dışı ... ... ile davalı ...’nin 2 yıl birlikte yaşadığı ve ölümüne kadar bakımını üstlendiğini , karşılığında dava konu taşınmazların ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile ...’ye devir edildiğini, ancak ...’nın ölümünden sonra mirasçılarının baskısı ile taşınmazların tümünün murisin kardeşinin oğlu davacı ...’in eşi ...’ye devir edilmesinin, bakım karşılığı olarak da dava konusu senedin verilmesinin kararlaştırıldığını, tapu devri karşılığında bedel ödenmediğini, bakım ve gözetim karşılığı olarak verilen dava konusu senedin ödenmemesi nedeni ile icra takibi yapıldığını savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, dava konusu senedin taşınmazların satım bedelinin teminatı olarak davacılar tarafından verildiği, satış bedelinin de akit tablosunda peşin alındığının anlaşılmasına göre, davacıların borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu senedin taşınmazların satım bedelinin teminatı olarak davacılar tarafından verildiği, satış bedelinin de akit tablosunda peşin alındığının anlaşılmasına göre, davacıların borçlu olmadıklarının tesbitine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dışı ... ...’e ait taşınmazların ölünceye kadar bakma şartı ile davalı ...’ye 8.9.2005 tarihinde tapuda devrinin yapıldığı, aynı taşınmazların davalı ... tarafından davacı ... eşi dava dışı ...’ye 4.10.2005 tarihinde tapuda devrinin yapılıp satış bedelinin nakden ödendiğinin belirtildiği, dava konusu senedin de 4.10.2005 tarihinde tanzim edilerek 5.1.2006 vade tarihli, 30.000 YTL.bedelli , davacı ...’in borçlu, davacı ...’in kefil olarak imzalayıp davalı ... lehine düzenlendiği ve davalı ...’ye ciro edildiği, davalı ... tarafından da 19.1.2006 tarihinde davacılar aleyhine icra takibine girişildiği dosyadaki tüm belge ve bilgilerden anlaşılmaktadır. Davacılar, dava konusu senedin taşınmazların satım bedelinin teminatı olarak verildiğini, bedelinin tapu devri sırasında nakden ödenmesi nedeni ile de konusunun kalmadığını ileri sürmüşler, davalılar ise, ölünceye kadar bakma akdi ile Fadime’ye devir edilen taşınmazların mirasçıların baskısı ile davacıların isteği ile dava dışı ...’ye tapusunun devir edildiğini, bakım ve gözetim bedeline karşılık olarak da, dava konusu senedin verildiğini savunmuşlardır. Dava konusu senedin tanzim tarihi olan 4.10.2005 tarihi aynı zamanda, taşınmazların davalı ... tarafından davacı ... eşi ...’ye tapuda devir edildiği tarihtir. Akit tablosunda taşınmazların satış bedelinin nakden ve tamamen ödendiği belirtildiği halde, aynı gün satış bedelinin teminatı olarak senet verilmesi hayatın olağan akışına terstir. Aksini davacı yazılı delil ile isbatlayamadığı gibi, yemin teklif etmeyeceğini de açıklamıştır. Açıklanan nedenlerle , dava konusu senedin satım bedelinin teminatı olarak kabulüne imkan yoktur. Bu nedenle , davanın reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ,temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 405,00 YTL peşin alınan harcın temyiz edene iadesine, 17.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20707, Karar No: 2016/8380, Tarih: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20707 E.  ,  2016/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden fıstıklık niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyiz istemine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1'ini geçemeyeceği düşünülmeden %2 oranında belirlenmek suretiyle fazla bedel tespiti,

2-Tapu kaydındaki ipoteğin, bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11699, Karar No: 2013/19179, Tarih: 14.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/11699 E.  ,  2013/19179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.01.1991 tarihinden 28.01.2001 tarihine kadar davalı işyerinde muhasebeci olarak çalıştığını, 10.01.2001 tarihinde hiçbir işlem yapmamasını söylediğini, bundan bir süre sonra 28.01.2001 tarihinde işveren tarafından irade dışı izne gönderildiğini, daha sonra Bakırköy 12.Noter1iğinin 16.02.2001 tarih ve 6874 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile iş akdinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ücret, sosyal hak ve TİS’ten kaynaklanan hak ve alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının hizmet akdinin doğruluk ve bağlılığa uygun olmayan davranışları nedeniyle bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının sorumluluğunda bulunan davalı şirketin muhasebe kayıtlarında Ocak 2001 ayı hesaplarında yapılan iç denetim sırasında muhasebe kayıtlarında yapılan incelemelerde kayıtlarda tutarsızlık olduğunun fark edildiğini, davacının sorumluğunda bulunan kasa sayılarak 27.01.2001 tarihli tutanak İle teslim alındığını, davacının 29.01.2001 tarihinden itibaren 15 İş günü süre ile yıllık izne çıkarıldığını, hesaplarda geriye doğru yapılan inceleme sonunda şeker bayramı ve yeni yıl tatiline rastlayan 26.12.2000- 31.12.2000 tarihleri arası ve 01.01.2001 tarihi ile kasanın tutanak ile teslim alındığı 27.01.2001 tarihi öğle saatine kadar havalimanı satış ünitelerinde yolculara yapılan satışlardan yazar kasalara girişi yapılarak tahsil edilen ve satış elemanları tarafından

form dökümü yapılarak muhasebeye nakit olarak teslim edilen nakit miktarı ile bankaya yatırılan nakit miktarı arasında açık olduğunun tespit edildiğini, satış elemanları tarafından muhasebe departmanına teslim edilen nakit paraların muhasebe tarafından en geç takip eden gün bankaya yatırılması gerektiğini, paraların süresinde bankaya teslim edilmediğini, günlük hasılatların yaklaşık birer haftalık gecikmelerle ilgili bankaya teslim edildiğini, ancak hasılatın şirket kasasında muhafaza edilmediğini, ayrıca ilgili bankadan yapılan araştırmada mevcut uygulama dışında davacı ile muhasebe elemanı tarafından takip eden ayın ilk günlerinden toplanan hasılattan çek ve nakit döküm föyü düzenlenmeksizin banka şubesine elden nakit teslim edilerek ay sonlarında cari hesabın denkleştirildiğinin tespit edildiğini, şirket ve banka hesaplarında mevcut olmayan paranın davacı ve muhasebe elemanının zimmetinde kaldığını, bu nedenle iş akitlerinin haklı ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, ayrıca haklarında Cumhuriyet Başsavcılığına güveni kötüye kullanma suç isnadı ile şikayette bulunduklarını, davacının hizmet akdinin feshedildiği 12.01.2001 tarihine kadar çalıştığı süre ile orantılı olarak hesaplanan Şubat ayı ücretinin kendisine ödendiğini, fazla mesai alacağının olmadığını, , davacının kullanmadığı 46 gün izin hakkı olduğunu, müvekkili şirketin davacıdan alacaklı olması nedeniyle davacıya ödenemediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı vekilince davanın zamanaşımına uğramasının davacının üzerine atılı suçtan aklanmadığı anlamına geldiği savunulmuş ise de, mevcut durum ve bu dosyada bulunan belgeler karşısında davacının zimmet suçunu işlediğinin kanıtlanamadığının değerlendirildiği, Hukuk mahkemelerinin ceza mahkemelerince verilen delil yetersizliğinden beraat kararlarıyla bağlı olmadıkları bilinmekte ise de, bu prensibin verilen her delil yetersizliğinden beraat kararından sonra işçinin peşin olarak bir miktar suçlu ya da kusurlu kabul edilebileceği anlamına gelmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı tarafça işyeri kayıtlarının Antalya 1.İş Mahkemesinin 2001/272 E. sayılı dosyasına sunulduğu belirtilmiş ancak ilgili dosya getirtilmemiştir. Ayrıca davacı hakkında Antalya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1109 E.sayılı dosyası ile ceza davası açıldığı, bu dosyanın da getirtilmediği anlaşılmaktadır. Ceza Mahkemesi dosyasında alınan bilirkişi raporunda; davalı işverenin İstanbul işyerindeki kayıtları üzerinde inceleme yapma yetkisi olmadığı belirtilmiş, ceza Mahkemesince de taraflar arasında hukuki ihtilaf olduğu belirtilerek beraat kararı verilmiş, karar temyiz edilmiş ancak Yargıtay kararı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararı verilmiştir.

Ceza Mahkemesi kararı davacının suç işlemediği gerekçesine dayanmadığı gibi ceza mahkemesinin delil yetersizliğine dayanan beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz.

Ceza Mahkemesi kararı davacının suç işlemediği gerekçesine dayanmadığı gibi ceza mahkemesinin delil yetersizliğine dayanan beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz.

Mahkemece hükme esas alınan son bilirkişi raporunda davalı şirketle davalı şirketin hesabının bulunduğu banka arasında imzalanan sözleşmenin dosyaya getirtilmesi, 27.01.2001 tarihli bilançonun, mizan cetvelinin ve kasa hesabı muavin defterlerinin getirtilmesi gerektiğinin belirtildiği ancak Mahkemece ilgili kayıtlar getirtilip incelenmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı şirketin hesaplarının tutulduğu banka kayıtları, davalı şirketle davalı şirketin hesabının bulunduğu banka arasında imzalanan sözleşme, 27.01.2001 tarihli bilanço, mizan cetveli ve kasa hesabı muavin defterleri ile Antalya 6.Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1109 E.sayılı dosyası ve Antalya 1.İş Mahkemesinin 2001/272 E.sayılı dosyası ve ekindeki iki klasör halindeki davalı işyeri kayıtları getirtilmeli, gerekirse işyeri kayıtları üzerinde mali müşavir bilirkişinin de olduğu bilirkişi heyeti tarafından inceleme yapılarak tüm deliller birlikte değerlendirilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hakkında bir karar verilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı tarafça davacının ücret alacaklarının banka hesabına ödendiğinin savunulmasına rağmen banka kayıtları getirtilmeden davacının ücret alacağının kısmen kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.