muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1879, Karar No: 2010/4975, Tarih: 14.04.2010

Yeri gelmişken, orman ve devlet ormanı kavramı üzerinde de durmakta yarar vardır. Hukukun tanımadığı ve kabul ettiği orman kavramı ile, eylemli orman alanı yada başka deyişle eylemli orman ağaçları ile kaplı alanlar bir birinden farklı olgulardır. Kural olarak; 4785 Sayılı Yasa gözönünde bulundurularak yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunun bulunduğu yerlerde bir

yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığı ve hukuki durumu kesinleşmiş orman kadastrosu harita ve tutanaklarının uygulanması suretiyle belirlenir. Ancak, 6831 Sayılı Yasanın 4999 Sayılı Yasa ile değişik 7. maddesinde ... "evvelce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar" ile 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/2. maddesine sayılan yerler bunun ayrcalığını oluşturmaktadır. Başka bir anlatımla yasada ve yönetmelikte sayılan yerler orman rejimine girmiş sahalar olmaları nedeniyle, her hangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma niteliğini ortadan kaldırmaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapılan yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785, 5658 ve 6831 Sayılı Yasa ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. Maddesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan ayrıcalıklar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iade koşulları yasada gösterilmiştir. Kamu mallarına ilişkin ayrıntılı yasal düzenleme, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16. Maddesidir. Devlet ormanları devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kamu mallarından sadece birisidir. Üzerinde eylemli orman ağaçları bulunan ve halen eylemli olarak orman olan taşınmazlar, her nasılsa kesinleşmiş orman sınırları dışında bırakılmış olsa veya 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan araştırma sonucu hukuken orman sayılmasa da bu tür yerler 3402 Sayılı Yasanın 16/C, 18. ve M.Y. 715 maddeleri gereğince devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmaları nedeniyle, özel mülkiyete konu olamazlar. Medeni Yasa mülkiyet hakkının doğumunu nedene (illete) bağlı bir hukuksal işlem olarak kabul etmiştir. Yasalarımıza göre tapuya yapılan tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal nedene dayanması zorunludur. Geçerli bir hukuksal nedene dayanmayan tescil işlemi yolsuz tescil niteliğini taşır ve her zaman iptali istenebilir (H.G.K. 30.05.2001 gün ve 2001/1-464-470 ve 03.12.2008 gün 2008/7-717-722 ve 19.02.2003 gün 2003/20-102-90 s.k.)

Yolsuz tescil sonucu ayni hak kazanılamaz (Prof.Dr.M.... Oğuzman, Prof.Dr.... Selici Eşya Hukuku 5. Bası 1998 s.141)

Yolsuz tescil sonucu ayni hak kazanılamaz (Prof.Dr.M.... Oğuzman, Prof.Dr.... Selici Eşya Hukuku 5. Bası 1998 s.141)

Kamu malları özel hukukun alanı dışındadır. M.Y.nın 715 ve 999 maddeleri kamu mallarını esya hukuku dışında bırakılmıştır. Aslında özel mülkiyete konu olamayacak taşınmazlar hakkında kişiler adına sicil oluşturulması o taşınmazın özde kamu malı olma niteliğini değiştirmez (1.H.D. 11.09.1989 gün ve 1989/8162-9365 ve H.G.K. 03.12.2008 gün ve 2008/7-717-722 ve 19.02.2003 gün 2003/20-102-90 sayılı ve bu kararda sözü edilen diğer kararlar). Davacılar adına oluşturulan tapu kaydı yolsuz tescil niteliğindedir. Bu nedenlerle, davacılara hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı gibi, yolsuz biçimde oluşturulan ve oluşturulduğu günden itibaren geçersiz olan tapu kaydı Hazine tarafından 3402 Sayıl Yasanın 12/3. Maddesinde 10 yıllık hak düşürücü süreye bağlı kalmaksızın her zaman açılacak dava ile iptal edilebilir. Bu ilkeler, H.G.K. 23.11.1988 gün 1988/1-125-964, 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 ve 06.05.1992 gün 1992/1-187-295 ve 05.05.1999 gün 1999/1-302-258 ve aynı gün 1989/1-304-206 ve 30.06.1999 gün 1999/1-554-561 ve 30.05.2001 gün 2001/1-464-470 ve 27.02.2002 gün 2002/1-19-97 ve 19.02.2003 gün 2003/20-102-90 ve 11.06.2003 gün 2003/13-414-410 ve 09.06.2004 gün 2004/1-335-554 ve 03.12.2008 gün 2008/7-717-722 sayılı kararlarında da açıklanmış ve kabul edilmiştir.

Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazın ifraz edildiği 321 ada 64 parselin tespitine esas alınan Şubat 1313 tarih 114 numaralı sicilden gelen Ocak 1940 tarih 14 numaralı tapu kaydının 506 hektar yüzölçümünde Hazine adına kayıtlı iken 166 hektarlık kısmının ifraz edilerek Gebze Belediyesine satıldığı, daha sonra göçmenlere tevzi edilmesi için belediyenin tapulu taşınmazının 1952 yılında tekrar Hazineye devredildiği ve Belediyeden alınan yer ile devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler bu arada kesinleşmiş ve tapuya tescil edilmiş orman alanları birleştirilerek tevzi edilmesi sonucu Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralı tapu kayıtlarının oluştuğu, orman alanlarının tevzi edileceğine ilişkin yasalarımızda bir hüküm bulunmadığı halde tevzi edilen yerler içinde 1944 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında Beylik Dağı Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazın bir bölümü kaldığı gibi orman sınırı dışında kalan taşınmazların da bulunduğu yörede 1951 yılında makiye ayırma işlemi yapılmışsa da Dairenin süreklilik kazanan içtihatlarında ve yine H.G.K.'nun 28.05.2003 gün 20-371/358 ve 10.05.2006 gün 20-148/184 sayılı kararlarında belirtildiği gibi maki komisyonunun yasa ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak kurulup çalışmaması nedeniyle bu çalışmanın yok hükmünde ve geçerli bir makiye ayırma işleminin olup olmadığının süresinde açılabilecek orman kadastrosuna itiraz davasında tartışılacak konular olduğu, taşınmazın 1944 yılında yapılıp kesinleşen ve Hazine adına tapuya tescil edilen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, daha sonra 1994 yılında yapılan orman kadastrosunda da yine orman sınırı içine alındığı ve 1994 yılında da 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve ... bakımından orman niteliğini yitirmesi nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı ve işlemin kesinleştiği, bu işlemlerden sonra da H.G.K.'nun 25.11.2009 gün 20-446/559 sayılı kararında açıklandığı gibi davalı kişiler yönünden 10 yıllık hak düşürücü sürelerin geçtiği, taşınmaz daha önce yapılan orman kadastro sınırları içinde olduğu halde, arazi kadastro ekiplerince bu durum gözönünde bulundurulmadan, hata ile ikinci kere kadastrosunun yapılıp yolsuz olarak sicil oluşturulmuşsa da, 766 Sayılı Yasanın 46/2 ve 3402 Sayılı Yasanın 22/1. maddeleri gereğince ikinci kadastronun yolsuz (T.M.Y.nın 1025. md.) ve bütün sonuçlarıyla hükümsüz olması nedeniyle malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve T.M.Y.nın 1026. (E.M.Y.934.- İsviçre 976) maddesi gereğince sicilin hiç bir süreye bağlı kalmadan her zaman iptal edileceği açıktır.

Hazine tarafından açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişiler adına olan tapu kaydının iptali iddiasıyla temyize konu dava açılmıştır. Dava dilekçesindeki açıklamalar ve eklenen belgeler dikkate alındığında, davada dayanılan maddi olayın; hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil durumunda olan tapu kaydının iptali konusunda açıldığının kabulü zorunludur. Bu durumda, Hazine yönünden kesin hükümden sözedilemez.

Hazine tarafından açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişiler adına olan tapu kaydının iptali iddiasıyla temyize konu dava açılmıştır. Dava dilekçesindeki açıklamalar ve eklenen belgeler dikkate alındığında, davada dayanılan maddi olayın; hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil durumunda olan tapu kaydının iptali konusunda açıldığının kabulü zorunludur. Bu durumda, Hazine yönünden kesin hükümden sözedilemez.

Somut olayda; 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesi hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından baştan beri yolsuz tescil niteliğinde oluşturulan sicil kaydının, davalılara hiç bir zaman mülkiyet ... kazandırmayacağı ve başlangıcından itibaren yolsuz ve geçersiz olan tapu kaydının iptaline ilişkin mahkeme kararının yenilik doğuran (inşai) mülkiyet hakkını sona erdiren bir hüküm olmayıp, mevcut durumu saptayıp hukuksallaştıran, açıklayıcı (ihzari), başka bir anlatımla; sicilin oluştuğu tarihden itibaren mülkiyet hakkının doğmadığını, sicilin yolsuz ve geçersiz olduğunu belirleyen bir hüküm olacaktır. Bu tür kayıtlarda T.M.Y.'nın 1023. (E.M.Y.931-İsviçre M.Y.974) maddesindeki "iyi niyetle edinme" kuralı da uygulanamaz. Koşulları varsa davalılar bu yeri kendilerine satanlardan sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre satış bedelini geri alabilir. Bu ilkeler gözönünde bulundurularak kaydın iptaline karar verilmesi gerekirken ... şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 14.04.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5916, Karar No: 2012/1125, Tarih: 24.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/5916 E.  ,  2012/1125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2009/110784

MAHKEMESİ : Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 10/09/2008, 2005/286 (E) ve 2008/232 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Ancak;

a-Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Hüseyin'in, hayati bölgeleri hedef alarak mağdur Mehmet'e tabanca ile 8 el ateş ederek, öldürmeye elverişli uzaklıktan biri sol klavikula üzerinde, diğeri sağ uylukta olmak üzere 2 isabetle yaraladığı, göğüs sol tarafta pnömotoraksa neden olan ateşli silah yarasının hayati tehlike oluşturduğu, ayrıca sol klavikula üzerindeki yaranın uzuv tatili niteliğinde olduğu, olay yerinde bulunan Müslüm ve Abdurrahman'ın olaya müdahale etmeleri sonucu sona eren olayda; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastın öldürmeye teşebbüs olduğu anlaşıldığı halde, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması yerine yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

b-Kabule göre de;

aa-Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 30/05/2007 tarihli raporunda; mağdur Mehmet'in sol pleksus brachialiste yer alan 3 sinirde de parsiyel dejenerasyon bulguları olmasından ötürü yaralanmasının uzuv tatili niteliğinde olduğu belirtilmişse de, mağdurun Ağır Ceza Mahkemesindeki ifadesinde, kolunu rahatlıkla kullanabildiğini beyan etmesi karşısında, yaralanmanın organlardan birinin işlevinin yitirilmesini ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasını meydana getirip getirmediği konusunda rapor alınıp, sanığın cezası buna göre tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu karar verilmiş olması,

bb-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK 53/1-a,b,c,d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, TCK 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise TCK 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, yerel Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülerek, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8968, Karar No: 2017/38, Tarih: 09.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/8968 E.  ,  2017/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-)Suça konu belgedeki katılan adına atılan imzanın katılan ...’ya ait olmadığının bilirkişi raporlarıyla anlaşılmasına karşın, bu imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı yönünde bir tespit yapılmadığından; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu belgedeki katılan imzasının sanıkların eli ürünü olup olmadığı bilirkişi aracılığıyla tespit ettirilip, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle; özel belgede sahtecilik suçuna konu ve İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2012/107 esas numaralı dosyası kapsamında aslı gibidir şeklinde onaylandığı belirtilen 10.10.2008 tarihli belgenin celp edilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde belge aslının dosya içine konulması, iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığının kararda tartılışıp değerlendirildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde beraatlerine hükmolunması,

3-)Anonim şirketlerin genel kurul toplantı ve karar yeter sayısını düzenleyen 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 372. maddesinde "Umumi heyetler bu kanunda veya esas mukavelede aksine hüküm bulunan haller hariç olmak üzere şirket sermayesinin en az dörtte birini temsil eden pay sahiplerinin huzuriyle toplanırlar, ilk toplantıda bu nisap hasıl olmadığı takdirde tekrar toplantıya davet edilirler, ikinci toplantıda hazır bulunan pay sahipleri, temsil ettikleri sermayenin miktarı ne olursa olsun, müzakere yapmaya ve karar vermeye salahiyetlidirler." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, sanıkların ve katılanın şirketteki konum ve yetkileri ile pay oranlarının ticaret sicilinden sorulup, şirket ana sözleşmesi de bu yönden incelenerek, katılanın belirtilen dönemde genel kurullara katılma zorunluluğu ve yokluğunda karar alınabilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenerek, eylemin faydasız sahtecilik yönünden de değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20450, Karar No: 2014/4612, Tarih: 13.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/20450 E.  ,  2014/4612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine

Yeni Türk Ticaret Kanunun 776/1-e (suç tarihinde yürürlükte bulunan TTK'nun 688/5.) maddesindeki, bono veya emre muharrer senette “kime veya kimin emrine ödenecekse onun ad ve soyadını” içermesi gerektiğine dair emredici hükme göre bononun, kambiyo senedi niteliğini haiz olabilmesi için gerçek veya tüzel kişi olan lehtarın açıkça gösterilmesi gerektiği; suça konu senetlerde alacaklı olarak belirtilen "....Ecza Deposu"nun tüzel kişiliğinin bulunmadığı anlaşılmakla belgelerin bono vasfını taşımadığı ve özel belge niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” ile değişen suç vasfına göre “özel belgede sahtecilik" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçların işlendiği 04.02.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6903, Karar No: 2006/14566, Tarih: 30.10.2006

2. Hukuk Dairesi 2006/6903 E., 2006/14566 K.

**2. Hukuk Dairesi 2006/6903 E., 2006/14566 K.**

**- TEMYİZ EDİLEBİLEN KARARLAR**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 124 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 126 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı E....... G.......'ün21/1/2004 tarihinde hasımsız olarak açtığı ve yargılama aşamasında eşi S…

….. G…

……'ün icazetini aldığı davada, velayetleri altında bulunan Leyla Gökçegöz'ün evlenmesine izin verilmesini isteği, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 124/1. ve 126. maddeleri gereğince onyedi yaşını dolduran küçük, hakim kararına gerek olmaksızın yasal temsilcisinin izniyle evlenebilir.

Medeni Kanunun 124/2. maddesi ile 128. maddesinde belirtilen durumlarda ise, küçüğün evlenmesine ancak mahkeme kararıyla izin verilebilir.

Dosya kapsamına göre, evlenmesine izin verilmesi istenilen 20/7/1986 doğumlu L.... G......'ün dava tarihinde onyedi yaşını doldurduğu, ayrıca evlenmesine anne ve babasının izin verdiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, L.... G......'ün evlenebilmesi için anne ve babasının izninin yeterli olduğu, hakim kararına gerek olmadığı gözetilmeksizin davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, 30/10/2006 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14511, Karar No: 2010/21738, Tarih: 16.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14511 E.  ,  2010/21738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9185, Karar No: 2010/10761, Tarih: 18.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/9185 E.  ,  2010/10761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.12.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının maliki olduğu 4 parsel sayılı taşınmazdan geçilerek genel yola bağlanılamayacağı,en uygun güzergahın 198 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Geçit davalarında amaç genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısını sağlamaktır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Bir tarafın geçit ihtiyacı karşılanırken diğer tarafın mülkiyet hakkına zarar verilmemelidir. Geçit ihtiyacı karşılanırken hiçbir zaman davacının subjektif arzularına bakılmamalıdır.

Geçit tesisi davalarında tarafların dava konusu üzerinde tasarruf yetkileri kısıtlıdır, davacının dava konusu üzerinde tam bir tasarruf yetkisi yoktur. Hakimin kendiliğinden hareketle uygun geçit güzergahını değişik alternatifler üzerinden ve komşuluk hukuku ilkelerine uygun saptaması gerekir. Eldeki davada, bu ilke bir yana bırakılmış davacının sübjektif arzusu üzerine, dava edilen 4parsel sayılı taşınmazdan geçilerek orman istihsal yoluna bağlanılacağından ve bunun da ormanın işgali anlamına geldiğinden bahisle ve en uygun güzergahın 198 ada 1 ve 2parseller üzerinde, fen bilirkişi raporunda ‘A’işaretli yerden olduğu saptaması yapılarak dava reddedilmiştir.

Eldeki davada, davacı taşınmazının mutlak geçit ihtiyacı bulunmaktadır. Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle teknik bilirkişinin 04.05.2010 tarihli raporunda belirlediği diğer geçit alternatifleri incelenmeli, geçit oluşturulurken üzerinden geçit irtifakı kurulacak parsellere ait tapu kayıtlarından parsel malikleri tespit edilmeli, davada yer almayan bu parsel maliklerinin hakkında dava açılıp birleştirilerek davada yer almaları sağlanmak üzere davacıya imkan verilmeli, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda geçit kurulmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 18.10.2010 peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 18.10.2010 tarihinde oybirilği ile karar verildi.