muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/289, Karar No: 2020/4372, Tarih: 24.09.2020

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1-Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

aa)Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

bb)Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak olarak sayılmış,

2-Manevi yardım ise;

aa) Suç işlemeye teşvik etmek,

bb) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

cc) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

dd) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde belirtilmiştir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin belirlenmesi için, eylemin bir aşamasındaki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Zira "yardım etme" yi müşterek faillikten ayıran en önemli unsur, kişinin suçun işlenişi sırasında fiil üzerinde ortak hakimiyetinin bulunmamasıdır (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2014/1-558-480sayılı kararı).

b-) Örgütlü suçlarda iştirak:

Örgüt kurma suçu çok failli bir suçtur. Suçun oluşumu için en az üç kişinin bir araya gelmesi zorunludur.

Suça iştirakten bahsedebilmek için de birden fazla kişiye ihtiyaç vardır. Bir suçun icrasına iştirak eden suç ortaklarının, suçun işlenişine bulundukları katkılar göz önünde bulundurularak sorumluluk statüleri belirlenir.

Örgüt kurma suçunun iştirakten farkı, örgütün devamlılığı ve belirlenmemiş sayıda suç işlemek amacıyla bir birleşmenin söz konusu olmasıdır. Suça iştirak için kasten ve hukuka aykırı işlenmiş bir fiilin varlığı yeterlidir. Suçun işlenişine iştirak eden her fail diğerlerinin cezalandırılmasını önleyen kişisel nedenler göz önünde bulundurulmaksızın kendi kusurlu fiiline göre cezalandırılır.

TCK’nın 220/5. maddesinde, “Örgüt yöneticileri, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen bütün suçlardan dolayı ayrıca fail olarak cezalandırılır.” denilerek örgüt yöneticileri hakkında özel faillik düzenlemesi ile TCK’nın 20. maddesindeki “ceza sorumluluğunun şahsiliği” ve faillik bakımından “fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurma” ilkelerine istisna getirilmiştir.

Faillik, birlikte suç işleme kararı yanında, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmayı da gerektirir. Zira örgütlü suçlarda nihai amaçta birleşme nedeniyle birlikte suç işleme kararının varlığı kabul edilse dahi fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurulmadığından, gerçekleşen suçlar bakımından örgüt yöneticileri dışında kalan örgüt mensuplarının, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen her suç yönünden müşterek fail olarak sorumlu tutulamayacağında tereddüt yoktur.

Faillik, birlikte suç işleme kararı yanında, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmayı da gerektirir. Zira örgütlü suçlarda nihai amaçta birleşme nedeniyle birlikte suç işleme kararının varlığı kabul edilse dahi fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurulmadığından, gerçekleşen suçlar bakımından örgüt yöneticileri dışında kalan örgüt mensuplarının, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen her suç yönünden müşterek fail olarak sorumlu tutulamayacağında tereddüt yoktur.

TCK'nın 39. maddesinde düzenlenen suça iştirak kapsamındaki yardım etme ile aynı kanunun 220/7 maddesinde tanımlanan örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek eylemleri nitelik itibariyle birbirlerinden farklıdır. Sanığın örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenecek somut bir suça dair kasta dayanan ve yardım teşkil eden eyleminin, hem yardım edilen suç bakımından şeriklik kapsamında hem de şartları varsa amaç suç yönünden faillik kapsamında değerlendirilmesi gerekirken somut bir olaya dayanmayan ancak örgüt faaliyeti kapsamında kullanılmak/değerlendirilmek üzere gerçekleştirilen yardımların TCK’nın 220/7 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmelidir.

c-Anayasayı ihlal, Hükümete karşı suç ve TBMM'ne karşı suçlar yönünden iştirak sorunu;

Suç tanımında belirtilen amaçları gerçekleştirmeye yönelik bir fiil işlenmesi hususunda iştirak iradeleri bulunan sanıklar hakkında Türk Ceza Kanununun 309. maddesinde düzenlenen Anayasayı ihlal suçu yönünden iştirakın her şeklinin uygulanması mümkündür (Eren Toroslu, Özel Hükümler, syf. 74 - Hafızoğulları Türk Ceza Kanununun 302. maddesi syf. 559 - Kangal syf. 55 - Akdoğan syf. 31 - Gözübüyük, syf. 10 - Yard. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar, syf. 200). Suça iştiraktan söz edebilmek için amaca yönelik bir fiil işleme hususunda iştirak iradelerini ortaya koyan kişilerin hepsinin bu amaçla kurulmuş bir örgütün üyesi olması da gerekmez.

Yüksek Yargıtayın istikrar kazanmış uygulamalarına göre; (Ceza Genel Kurulu 10.12.1990 tarih, 9-301/329 Sayılı Kararı, Yargıtay 9. Ceza Dairesi 24.03.2011 tarih 869-187, 15.07.2009 tarih ve 2008/21722, 2009/8587, 1999/1673, 2000/345) elverişli nitelikteki belirli bir araç fiilin işlenişine katkı sunmakla birlikte, sunduğu katkı tek başına vahamet arz etmiyorsa ve fail, fiilin işlenişi üzerinde müşterek hakimiyet kurmamışsa niceliği ve niteliği itibariyle bu gibi suçlarda fer'i iştirak hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığından, failin sormluluğunun TCK'nın 309. maddesine yardım etmek olarak değil ve fakat konumu, eylemin niteliği ve delil durumu itibariyle TCK'nın 314/2 ya da 220/6 veya 220/7 maddesi delaletiyle 314/2 veya 315 maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerekmektedir. Türk Ceza Kanununun 309. maddesinde düzenlenen suça iştiraktan bahsedebilmek için sadece araç fiil/suç bakımından değil, ayrıca, amaç suç bakımında da iştirak iradesinin varlığı aranmalıdır.

Bir kişinin maddede belirtilen amaçlara yönelik bir örgütün kurucusu ya da üyesi olması, tek başına TCK'nın 309. maddesindeki suça iştirak ettiği anlamına gelmez. (ÖZEK, Silahlı Çete, syf. 366-374; AKBULUT, Ülke Bölücülüğü, syf. 130) Bu fiiller, TCK 314'te bağımsız bir suç olarak düzenlenmiştir. Bu sıfatları haiz kişilerin TCK 309'daki suça iştirakten sorumlu tutulabilmeleri için; örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen ve bu amacı gerçekleştirmeye elverişli nitelikteki belirli bir araç fiil bakımından, hem iştirak iradelerini ortaya koymaları hem de maddi veya manevi nitelikte nedensel bir katkıda bulunmaları gerekmektedir. Bu kişilerin maddede sayılan amaçları gerçekleştirmek için salt bir örgütün çatısı altında bir araya gelmeleri, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen araç suçlara da iştirak etmiş sayılmaları anlamına gelmeyecektir (Yard. Doç. Dr. Namık Kemal Topçu, Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar, syf. 202).

Fiilin işleneceği konusundaki bilginin iştirak bakımından önemi yoktur. 1960 darbesi sonrasında 20-21 Mayıs olayları ile ilgili yapılan yargılamalarda; Mamak 1 nolu Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 963/1 sayılı 5 Eylül 1963 tarihli kararı ile faillerin bir kısmı, ihtilal müteşebbislerinin bu konudaki hareketlerini bilmesi ve hazırlık hareketlerine katılması nedeniyle sorumlu tutulmuşlardır. Diğer bir deyişle failin, fiilin ika edileceği konusundaki bilgisi, iştirak iradesinin mevcudiyeti, fiile iştirak ettiğinin delili sayılmıştır. Bu karar temyiz edilmekle Askeri Yargıtay Dava Daireleri Kurulunun 15 Ocak 1964 tarih ve 1963/2548 E, 1964/1 sayılı kararı ile “icra hareketi ile iştirak mefhumunun birbirine karıştırıldığı” gerekçesi ile bozulmuştur. Doktrinde de aynı görüş savunulmuştur. Failin fiil hakkındaki bilgisi iştirak iradesini sağlamaya yeterli değildir. Olsa olsa bildiğini ihbar etmemekten doğan sorumluluk veya hazırlık hareketlerine katılma nedeniyle (mülga 765 sayılı) TCK 168, 171. maddedeki (5237 sayılı TCK'nın 314, 316. maddelerindeki) suçlar tahakkuk edebilir (Özek, a.g.e. 172 s).

SONUÇ:

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda 15 Temmuz 2016 günü işlenen somut darbe teşebbüsü ve somut olay değerlendirildiğinde;

Ayrıntıları Dairenin 14.07.2017 tarih 2017/1443-4758 sayılı kararında açıklandığı üzere; 15 Temmuz 2016 günü işlenen somut darbe teşebbüsü, TCK'nın 309. maddesinde sayılan amaçlara matuf zarar tehlikesi doğuran vahim eylemler vasfını aşarak, anayasal düzeni doğrudan ortadan kaldırma neticesine yönelmiş, örgütün ülke genelindeki organik bütünlüğünden ve etkinliğinden istifade edilerek planlanıp uygulanmış, neticesi ve başarısı eş zamanlı, senkronize hareketlere bağlı hukuki anlamda tek bir fiil olarak ortaya çıkmıştır. Bu nedenle örgütsel koordinasyon veya iştirak iradesi gereğince ve iş bölümü doğrultusunda bulunduğu mahal ve konumuna uygun, amaca hizmet eden ve katkı sunan icrai (ya da garantör olunan hallerde ihmali) harekette bulunarak bu suça iştirakin her halinin mümkün olduğunun kabulü gerekir.

TCK'nın 309. maddesinde düzenlenen suç bir somut tehlike suçu olduğundan suçun oluşması için ayrıca bir neticenin gerçekleşmesi aranmamaktadır. Bu itibarla sanığın amaca matuf eylemi ve/veya işlediği elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekli ve yeterlidir. Suça teşebbüsün kabulü için aranan elverişli vasıtalarla cebri eylemlere başlanıp başlanmadığı araştırılırken ve vasıtanın elverişliliği takdir edilirken tek tek yapılan eylemlerle amaçlanan hedefler arasında doğrudan doğruya bağ kurmak yoluna gidilemez. Ancak her halükarda ülke genelinde gerçekleştirilmek istenen amaca matuf cebri/icrai fiilin, sanığın bulunduğu mahalde/sorumluluk sahasında da doğrudan doğruya ya da araç suçlar yönünden icrasına başlanması aranmalıdır. Sanığın bu icrai fiile yine icrai bir hareketle katılması mümkün olduğu gibi garantörlük yükümlülüğünü ihmal etmek suretiyle de iştirak edebileceği görülmektedir.

Şayet emrin konusu suç teşkil ediyorsa, Anayasanın 137/2 ve TCK'nın 24/3 maddeleri gereğince böyle bir emrin yerine getirilmesinden emri veren azmettiren, yerine getiren ise fail olarak sorumlu tutulacaktır. (Dairenin 2017/1443-4758 sayılı kararı) Azmettirenin sorumluluğu, kanunda hazırlık hareketleri ayrıca suç olarak düzenlenmemişse failin eyleminin en azından teşebbüs aşamasına ulaşmasına bağlıdır. Konusu suç teşkil eden emirle azmettirilenden garantörlük yükümlülüğünü yerine getirmemesi isteniyorsa, eylemin teşebbüs aşamasına ulaşması için yasaklayıcı normun ihlaline yönelen icrai bir hareketin gerçekleşmesi, failin de neticeyi önleme hukuki yükümlülüğünü yerine getirmemesi gerekmektedir.

Bu kapsamda somut olay incelendiğinde;

Sanık ...'ın 15.07.2016 tarihinde 4. Motorlu Piyade Tugay

Komutan Vekili olarak görev yaptığı, 15.07.2016 tarihinde Tuğgeneral ...'ın 21:00 ila 22:00 saatleri arasında arayarak kendisine acele kışlaya gitmesini, EYS (evrak yönetim sistemi)'ni açmasını ve kışlanın emniyetini almasını istemesi üzerine görev yeri olan 4. Motorlu Piyade Tugay Komutanlığına hareket ettiği, komutası altında bulunan personele toplanmaları konusunda talimat verdiği, saat 22.30 sıralarında ...'ın Tugay Komutanlığına vardığı, saat 22:59:06'da ...'ın 4.Motorlu Piyade Tugay Komutanlığı makam odasındaki çalışma masasında bulunan bilgisayarından "SIKIYÖNETİM DİREKTİFİ" konulu mesaja üç kez erişim sağladığı, akabinde standart menüde bulunan kişilere sıkıyönetim direktifi konulu mesajı sistem üzerinden gönderdiği,

Dosya içerisinde bulunan Genel Kurmay Başkanlığından gönderilen mesaj formunda sanık Kurmay Albay ...'ın Trabzon-Bayburt Sıkı Yönetim Komutanı olarak atamasının yapıldığının tespit edildiği,

Dosya içerisinde bulunan Genel Kurmay Başkanlığından gönderilen mesaj formunda sanık Kurmay Albay ...'ın Trabzon-Bayburt Sıkı Yönetim Komutanı olarak atamasının yapıldığının tespit edildiği,

15.07.2016 tarihinde il Valisi ... tarafından İl Jandarma Komutanı, Sahil Güvenlik Komutanı, Ortahisar İlçe Jandarma Komutanı ve İl Emniyet Müdürü ile birlikte 4.Motorlu Piyade Tugay Komutan V.Kurbay Albay ...'ta saat 23:00 sıralarında Valililik Makamına davet edildikleri bir kaç defa aranarak kendisine katılması istenilen Kurmay Albay ...'ın ise 3.Ordu Komutanına bağlı olduğunu, 3.Ordu komutanının da kışlada kalarak askerin güvenliğinin sağlanması yönünde talimat verdiğini belirterek Valilik Makamına gelmeyi reddettiği, ilerleyen saatlerde İl Valisi tarafından 3.Ordu Komutanı aranarak Kurmay Albay ...'ın Valilik Makamına gelmesi gerektiği, gelmemesi halinde gözaltına alınacağının belirtildiği, sanık ...'ın kendi makam aracı ile Valiliğe gitmek istediğini, yollarda sivil araçlarla kurulan barikatları aşamadığından kışladan çıkamadığını beyan etmesi üzerine İl Emniyet Müdürlüğünden gönderilen sivil bir araçla saat 03:50 sıralarında Trabzon Valililiğine intikalinin sağlandığı,

Erzincan Hukuk Fakültesinde Yardımcı Doçent olarak görevli iken FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisakı nedeniyle ihraç edilen... ile sanık ...'ın kendisi adına kayıtlı 0 533 215 99 87 numaralı hattı ile... adına kayıtlı bulunan 0 532 381 87 14 numaralı hattı ile 16 Temmuz 2016 günü saat 01:18 ve 01:52'de olmak üzere 2 kez görüşme yapıldığı anlaşılmıştır.

Tüm bu deliller ışığında, Anayasayı İhlal suçunda hal ve koşullara göre neticeyi önleme yönünden hukuki yükümlülüğü bulunan sanığın, Anayasal düzene yönelik tehlike ve tehditler ortaya çıktığında, farklı saiklerle çekimser kalınmasının görevle bağdaşmadığı, tehdidi ortadan kaldırmak için zamanında ve isabetli karar vermek, uygulamada oluşabilecek riskleri üstlenmek zorunluluğu karşısında, yaşanan somut olayda, Valilik makamına müteaddit kez çağrılmasına rağmen gelmeyi reddetmesi, Erzincan Hukuk Fakültesinde Yardımcı Doçent olarak görevli iken FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisakı nedeniyle ihraç edilen... ile 16 Temmuz 2016 günü saat 01:18 ve 01:52'de olmak üzere 2 kez görüşme yapması, Trabzon-Bayburt Sıkı Yönetim Komutanı olarak atamasının yapıldığının tespit edilmesi ve standart menüde bulunan kişilere sıkıyönetim direktifi konulu mesajı sistem üzerinden göndermesi

şeklindeki eylemlerinin kanuni tanımda öngörülen cebir ve şiddet içeren icrai hareket niteliğinde olmaması, neticenin/somut zarar tehlikesinin gerçekleşmesini sağlayacak biçimde faillerle birlikte fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmasını temin edecek fonksiyonel bir mahiyet taşımaması, suç organizasyonu içinde bir iş bölümünün gereği olarak görevlendirilmesi nedeniyle ika edildiğinin kanıtlanamaması nedeniyle müsnet suç yönünden TCK'nın 37. maddesi kapsamında fail olarak sorumlu tutulamayacağı ancak, suçun icrasına başlanmasından sonra katılma iradesini açıkça ortaya koyan hareketlerin, zaman, nitelik ve yakın zarar tehlikesine yaptığı katkı itibariyle bütün olarak darbenin icrasını kolaylaştırmaya yönelik olup, 5237 sayılı TCK’nın 309/1 ve 39/2-c maddeleri kapsamında Anayasayı ihlale teşebbüs suçuna yardım etmek suçunu oluşturduğu ve sanığın konumu, üstlendiği vazife nazara alınarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden atılı eylemi doğrudan fail olarak gerçekleştirdiğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve bozma nedeni gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5474, Karar No: 2010/4517, Tarih: 15.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/5474 E.  ,  2010/4517 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/64374

MAHKEMESİ : (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18.10.2007 - 151/239

SUÇ : Tasarlayarak Öldürme

M.C.'ı canavarca bir hisle ve eziyet çektirerek öldürmekten ve hırsızlıktan sanık E.. Ç..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.10.2007 gün ve 151/239 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ve sanık müdafii taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde bozma sebepleri hariç suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; bali kullanma alışkanlığı olan, gece saat 00.30-01.00 sıralarında kaldığı metruk evden çıkarak, alkollü bir şekilde sokakta gezerken karşıdan gelen ve tanımadığı maktulle karşılaşan sanığın, maktülle aralarında hiçbir konuşma ve tartışma geçmeden, üzerinde taşıdığı bıçakla onu otuz yerinden bıçaklayarak yere düşürdüğü, yerde can çekişen maktülün cep telefonunu alarak olay yerinden ayrılıp daha sonra suça konu cep telefonunun tanık Ergin’e sattığı olayda;

Sanığın yağma amaçlı öldürme kastına yönelik otopside belirtilen çok sayıdaki yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü, tek başına ortaya koymayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak maksadıyla öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 82/1-h, 62, 53; yağma suçundan ise aynı yasanın 149/1-a-h, 62 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek canavarca hisle veya eziyet çektirerek insan öldürme ve hırsızlık suçlarından yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), yağma suçu yönünden sanık hakkında hükmolunan ceza miktarlarının CMUK.nun 326/son maddesi gereği saklı tutulmasına, 15.06.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/49, Karar No: 2020/2346, Tarih: 30.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/49 E.  ,  2020/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada şikayet olunan-birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili ile asıl ve birleşen davada şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... haricindeki tüm şikayet olunanlar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada şikayetçi ... vekili, sıra cetveline konu olan mahcuz malların 14.05.2013 tarihinde satılıp, 12.06.2013 tarihli sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlenmediğini, yetkisiz icra müdürlüğü tarafından düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile şikayet olunanlara ayrılan payın müvekkili bankaya ödenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili, hazırlanan 12.06.2013 tarihli sıra cetvelinde icra müdürünün takip hukuku hükümlerine aykırı hareket ettiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise hakdüşürücü sürede açılmadığını ve mahcuzlar üzerindeki hacizlerin düştüğünü savunarak, asıl davanın reddini istemiştir.

Asıl-birleşen davada diğer şikayet olunanlar vekilleri, müvekkilleri alacağının işçi alacağı olduğunu, şikayetçilerin hacizlerinin düştüğünü, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlenmiş olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davada şikayetlerin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; asıl ve birleşen davanın hak düşürücü süre içinde açıldıkları, asıl ve birleşen davada her iki alacaklı şikayetçi bankanın haczinin ayakta olduğunu davadışı borçlu şirket hakkında İstanbul 39. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/283 Esas sayılı dosyasında 18.02.2014 tarihinde iflas kararı verilmesinin İİK'nın 186 maddesi hükmü gereği sıra cetveline konu olmuş mahcuz malların hukuki statüsünde herhangi bir değişiklik oluşturmayacağı, alınmış olan iflas kararının bu uyuşmazlığa tesir etmeyeceği, satış işlemlerinin süresinde olduğu anlaşıldığından şikayet

olunan ... Bankası ile diğer tüm şikayet olunanların husumet ve süre yönünden itirazlarının yerinde olmadığının anlaşıldığı, ancak yetki itirazı yönünden ilk kesin haczi koyan icra müdürlüğünce sıra cetvelinin yapılması gerektiği, somut olayda da ilk kesin haczi 17.11.2012 tarihinde koyanın asıl davada şikayetçi ... A.Ş. olduğundan, sıra cetvelini düzenlemeye yetkili icra dairenin İstanbul 27. İcra Müdürlüğü olduğunun anlaşıldığı, İİK 206. maddede sayılan imtiyazlar iflas halinde mutlak olarak uygulanırsa da, haciz yoluyla takiplerde düzenlenecek sıra cetvellerinde, ancak aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara karşı ileri sürülebileceği bu durumda, mahkemece şikayet olunan işçilerin alacakları bakımından anılan yasanın 100. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği, bir diğer deyişle, şikayet olunan işçilerin şikayetçi ... A.Ş. İle aynı derecede hacze iştirak edip edemeyecekleri değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği, davaya konu uyuşmazlıkta da şikayet olunan ... tarafından açılan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/840 Esas sayılı dosyası (işçi alacağı davası) ile 13.03.2013 tarihinde alınan ilam üzerine, borçluya icra emri 08.04.2013 tarihinde gönderilerek ihtiyati haczin 16.04.2013 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, diğer şikayet olunan işçilik alacağından kaynaklı alacaklıların ise 28.12.2012 tarihli ihtiyati hacizlerin 7 günlük süre sonunda 05.01.2013 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, bu itibarla gerek şikayet olunan işçilik alacaklılarının gerekse şikayetçi ... A.Ş.'nin ihtiyati hacizlerin kesin hacze dönüşme tarihlerinin, şikayet olunan ...'a talip dosyanında önce olduğu, ayrıca hacze iştirakin ise ancak İİK'nın 100. maddesi hükmünde belirtilen şartları taşıması halinde mümkün olacağından ve ilamlı takibe konu olan ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/840 Esas sayılı dosyasında 04.01.2013 tarihinde dava açılmış olduğundan, yasanın gerekli gördüğü şartları taşımadığı, kaldı ki hazırlanan sıra cetvelinde takip dosyasının takip tarihi, takip şekli, haciz tarihi, alacak miktarları gibi bilgileri, ipotek veya hapis hakları varsa bu hakların tesis edildiği tarihler ve dayanak bilgilere yer verilmesi gerektiği halde sadece alacak miktarları ve dosya numaralarının yazılı olduğunu ve İİK'nın 140. maddesindeki şartları da taşımadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada şikayet olunan-birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili ile asıl ve birleşen davada şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... haricindeki tüm şikayet olunanlar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada şikayet olunan-birleşen davada şikayetçi ... Bankası vekili ile asıl-birleşen davada şikayet olunanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... haricindeki tüm şikayet olunanlar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.