muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1577, Karar No: 2019/33, Tarih: 15.01.2019

**23. Hukuk Dairesi         2017/1577 E.  ,  2019/33 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 20.02.2017 günlü ve 2016/3341 Esas, 2017/496 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının hileli eylem ve işlemleri nedeniyle hizmet sözleşmesi hükümleri gereği davalıya yapılan ödemelerde fazlalıklar olduğunu, 01.01.2008-30.06.2008 tarihleri arasında 1.221,424 adet F2 pozu içerisinde barkodsuz okuma olduğunun tespit edildiğini, bu okumalar nedeniyle davalıya 128.249,52 TL. tutarında fazla ödeme yapıldığının belirtildiğini, 22.04.2004–31.12.2007 tarihleri arasında 2.298.184 adet F2 pozu içerisinde barkodsuz okuma olduğu tespit edilmiş olup davalıya KDV. dahil 290.455,56 TL. tutarında fazla ödeme yapıldığını ileri sürerek toplamda 418.705,08 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmalara gelmemiş beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı yüklenicinin davacının kontrolünde ... yaptığı yapılan ... sırasında cezayı gerektirir bir işlem meydana gelmediği, abonelerin barkodsuz olması durumunun davacının sorumluluğunda olduğu, davalıya atfedilecek kusur olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 20.02.2017 günlü, 2016/3341E. 2017/496 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3. (HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki uygulamada HMK'nın 294/4. (HUMK'nın 381/son) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3. (HUMK'nın 389.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2'nci maddesinde, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı öngörülmüştür. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli .../...

kararın çelişkili ya da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HUMK'nın ve HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, tefhim edilen kısa kararda davanın kabulüne karar verildikten sonra, gerekçeli kararda davanın reddine şeklinde hüküm kurularak, kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki oluştuğundan, mahkemece 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurul Kararı çerçevesinde bu kısa kararla bağlı kalınmadan yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 20.02.2017 tarihli ve 2016-3341 E. 2017-496 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 20.02.2017 tarihli ve 2016/3341 E. 2017/496 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak, hükmün BOZULMASINA, temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde davacıya iadesine, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13611, Karar No: 2016/16038, Tarih: 01.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/13611 E.  ,  2016/16038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Harçlar kanununda düzenlenen temyiz harcına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 20.11.2011 tarih 2011/54 E. 2011/142 K. sayılı hükmü ile iptal edilmiş olduğu ve resmi gazetede yayım tarihi olan 29.12.2011 tarihinden 6 ay sonra yürürlüğe gireceği dikkate alınarak temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın müştekinin çalıştırdığı halk ekmek satış yerinden ekmek almak bahanesi ile 10 adet ekmek isteyip 100 TL uzatması, müştekinin ekmek parasını keserek 96.5 TL’yi sanığa vermesi, sanığın ekmeklerin pahalı olduğunu söyleyip iade etmeye kalktığında yanında bulunan Çiğdem'in ekmeklerin 5 adedini alacağını söylemesi, bu sırada sanığın para üstü olarak aldığı 96.5 TL’yi müştekiye uzattığı ve uzatırken de paranın içinden 50 TL’yi çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın müştekiyi oyalamak ve dikkatini dağıtmak suretiyle 50 TL parasını çalmaktan ibaret eyleminin eylemin yapıldığı yerin işyeri dışında olması halinde TCK’nun 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu, işyerinin içinde işlenmesi halinde ise TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde TCK’nın 142/2-b maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4147, Karar No: 2022/10512, Tarih: 19.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/4147 E.  ,  2022/10512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ile ölen ...'un olay günü gece 03.00 sıralarında denize attıkları balık ağlarını toplamak amacıyla sanık ...'in kullandığı balıkçı teknesiyle ... limanından denize açılıp ağların takılı olduğu şamandıra ipinin kopmuş olması ve havanın kötüleşmesinden dolayı ağlarını toplamadan geri dönüş yaptıkları esnada teknenin ters dönmesi nedeniyle teknenin altında kalan ...'un öldüğü olayda, 19/06/2015 tarihli bilirkişi raporunda tekne kaptanı ...'in ve tayfa ...'in kusur durumlarının belirtilmesi, Meteoroloji Genel Müdürlüğü'nün hava koşullarına ilişkin raporu karşısında, sanıkların tekne içerisindeki görev ve sorumluluklarının belirlenmesi ve tüm delillerin birlikte takdir ve tayini ile sanıkların eylemlerinin TCK'nın 85/1-2 maddesi kapsamında tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27396, Karar No: 2019/11474, Tarih: 12.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/27396 E.  ,  2019/11474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nın, Pendik ilçesinde müteahhitlik işi ile uğraştığı, katılanın, sanık ... ile ... sokakda bulunan 5 parsel C2 A Pafta da yer alan daireyi 83.000 TL karşılığında satın alma hususunda anlaşıp 50.000 TL'sini peşin ödediği, geri kalan kısmı ise teslimatta vereceği, sanık ...'nın söz konusu daireyi yapıp bitirdiğinde, katılan ile sanık ... arasındaki sözleşmeyi bilmesine rağmen bahse konu daireyi sanık ... tarafından satın alındığı, katılanın ise söz konusu daireyi teslim alamadığı gibi verdiği parayı da geri alamadığı, sanıkların eylem ve irade birliği içerisinde hareket etmek sureti ile üzerilerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda, sanıkların savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın suçun sübutuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3551, Karar No: 2022/17038, Tarih: 28.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3551 E.  ,  2022/17038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çekle ilgili karşılıksızdır işlemi yapılmasına sebebiyet verme suçundan sanık ...'un, 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/2. maddeleri uyarınca 27.900,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kula İcra Ceza Mahkemesinin 14/06/2009 tarihli ve 2019/8 esas, 2019/103 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 05/03/2020 tarihli ve 2019/3169 esas, 2020/894 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Kula İcra Ceza Mahkemesinin 05/02/2021 tarihli ve 2019/8 esas, 2019/103 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair KULA Asliye Ceza Mahkemesinin 11/03/2021 tarihli ve 2021/33 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.04.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2022 tarihli ve KYB. 2022/53372 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kula İcra Ceza Mahkemesinin 14/06/2009 tarihli ve 2019/8 esas, 2019/103 sayılı kararı ile Denizbank Uşak Bulvar Şubesinin 27/12/2018 tarihli 29.500,00 Türk lirası bedelli keşidecisi ... olan E-12021797 seri numaralı çekin karşılıksız çıkması sonucu adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği, mahkumiyete konu çek hakkında sanık müdafii tarafından Kula İcra Hukuk Mahkemesine başvurularak imzaya itiraz edildiği, anılan Mahkemenin 14/12/2020 tarihli ve 2019/12 esas, 2020/51 sayılı kararında bahse konu çekşn davacının eli ürünü olup olmadığı yönünde Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesi tarafından hazırlanan raporda söz konusu imzanın mevcut mukayese imzalara kıyasla ...'un eli ürünü olmadığı kanaatine varıldığı anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesinde yer alan “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme uyarınca, kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan ve yukarıda bahsedildiği gibi yargılamanın yenilenmesi talebinde belirtilen iddiaların diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde, 5271 sayılı Kanunu’nun 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceği nazara alınarak, yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule şayan olduğuna karar verildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5941 sayılı Yasanın 5. maddesinin birinci fıkrasında, sanığın üzerine atılı suçun failinin “… çekle ilgili olarak “karşılıksızdır” işlemi yapılmasına sebebiyet veren kişi …” şeklinde belirlendiği, aynı maddenin ikinci fıkrasındaki “Birinci fıkra hükmüne göre çek karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmakla yükümlü olan kişi, çek hesabı sahibidir…” ve üçüncü fıkrasındaki “Çek hesabı sahibi gerçek kişi, kendisi adına çek düzenlemek üzere bir başkasını temsilci veya vekil olarak tayin edemez. Gerçek kişinin temsilcisi veya vekili olarak çek düzenlenmesi hâlinde, bu çekten dolayı hukukî ve cezai sorumluluk çek hesabı sahibine aittir.” şeklindeki düzenlemelerle gerçek kişiler açısından suçun failinin çek hesabı sahibi olduğu,CMK’nun 63/1. maddesinde, sanığa bilirkişi incelemesi yapılmasını isteme imkanı tanınırken, bir taraftan da “…karar verilebilir” ifadesiyle bu konuda mahkemeye takdir hakkı tanındığı, bunun yanında CMK’nun 177. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Sanık, tanık veya bilirkişinin davetini veya savunma delillerinin toplanmasını istediğinde, bunların ilişkin olduğu olayları göstermek suretiyle bu husustaki dilekçesini duruşma gününden en az beş gün önce mahkeme başkanına veya hâkime verir.” şeklindeki düzenlemelerle, bir yandan sanığın toplanmasını istediği bir delilin irtibatlı olduğu maddi olayları göstermesi gerektiğinin altı çizilirken, bir yandan da yine bu konuda hakim ya da mahkemeye takdir yetkisi tanınarak, delilin toplanıp toplanmayacağına onun karar vereceğine işaret edildiği, nitekim CMK’nun 206/2. maddesinde de ortaya konulması istenen delilin, kanuna aykırı olarak elde edilmesi, ispat edilmek istenilen olayın karara etkisinin olmaması, istemin sadece davayı uzatmak maksadıyla yapılması hallerinde reddedilebileceğinin belirtildiği,

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde, çek hesabı sahibi olan gerçek kişi sanığın, yargılamanın başından itibaren aşamalardaki savunma ve beyanlarında soyut imza inkarında bulunduğu ve fakat kendisine ait çek hesabından keşide edilen çekin, ne şekilde kendisine ait olmayan bir imza ile tedavüle çıktığı konusunda herhangi bir açıklamada bulunmadığı, nitekim sanığın mahkumiyetine dair 14/06/2019 tarihli kararın istinaf incelemesi neticesi verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 05/03/2020 tarihli kararında bu hususun tartışıldığı ve sanığın bu itirazının esasa müessir olmayacağı kanısına varıldığı,

Her ne kadar kanun yararına bozma ihbarnamesinde, 5271 sayılı CMK’nun 311/1-e maddesi uyarınca yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule şayan olduğuna karar verilmesi gerektiği görüşüne yer verilmiş ise de; anılan düzenleme “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa.” şeklinde olup, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, Mahkemenin, suçun niteliği ve dosya kapsamına göre yeni ortaya konulan delilin sonuca müessir olmayacağı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığı yönündeki kabule dayanan 05/02/2021 tarihli ek kararında ve bu karara yapılan itirazın reddine dair, kanun yararına bozma istemine konu, 11/03/2021 tarihli merci kararında bir isabetsizlik bulunmadığı cihetle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12210, Karar No: 2021/6880, Tarih: 13.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12210 E.  ,  2021/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler : Sanık ve katılanlar vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 14/12/2014 günü saat 06.35 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu, düz, eğimsiz ve zemini ıslak asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrollü kavşağa geldiğinde aynı istikamette önünde kırmızı ışıkta beklemekte olan katılan ...'ın yönetimindeki minibüse arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tam kusurlu olarak, ...'ın ölümüne, katılanlar ..., ... ile ... basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde, katılan ... basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, vücudunda 3. derecede kırık oluşacak şekilde, katılan ... ise geçici hekim raporuna göre basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, sanık idaresindeki kamyon ile 50 km/h hız sınırının bulunduğu yolda 82 km/h seyir etmesi ve kaza mahali olan kontrollü kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle kusurlu olduğu ve bu kural ihlallerinin sanığın taksirli hareketi olduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik eleştirisine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ise suç vasfına ilişkin sanık müdafinin ceza miktarına, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin, temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu beş kişinin yaralanması ile bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih 2017/463 esas 2018/20 karar sayılı ve 23/01/2018 tarih 2015/962 esas 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin eksik gösterilmesi suretiyle TCK’nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülüp, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15766, Karar No: 2011/6201, Tarih: 28.04.2011

**6. Ceza Dairesi         2010/15766 E.  ,  2011/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet etmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma eylemi sırasında katılan ...’nün el ve ayaklarını bantla bağlayıp, katılan ...’in de başına silah dayadıkları, bu sırada da evin odalarının karıştırıldığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında özgürlüğü kısıtlama suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanları, sanıklar ...,... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 28/04/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14232, Karar No: 2013/946, Tarih: 24.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14232 E.  ,  2013/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, annesi ....nin.... olan baba adının "....." olarak düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ....tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, 1950 yılındaki yangından sonra ilçede yerel yazım yapıldığını, annesi .....'nin baba adı .... olmasına rağmen nüfus kaydında "....." olarak geçtiğini, oysa annesinin ana-baba bir kardeşleri ......., ......ve .......'un babalarının "....." olarak yazıldığını, hepsinin babasının .....Mahallesinde ikamet eden ..... ..... olarak tanınan kişi olduğunu bildirerek, annesi .......'ün nüfus kaydında ..... olan baba adının ..... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

...-Nüfus Hizmetleri Yasası'nın 36.maddesi hükmüne göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda nüfus müdürü veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu yasa hükmü dikkate alınmadan nüfus idaresi temsilcisinin yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması,

...-Yargılama sırasında dosya içerisine getirtilen ... Nüfus Müdürlüğünün ....08.2010 gün 953 sayılı yazısı ekindeki yerel yazım defterinin fotokopisinde davacı ... ile davaya katılan ...'nin annesi, ....... .....'nin karısı .....'nin baba adı ..... (ölü) olarak geçmekte olup bu belge gönderilmek suretiyle nüfus kaydında .......'ün baba adının "....." yazmasının gerekçesi sorularak bu çelişki giderilmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, ....01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.