muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/455, Karar No: 2016/6630, Tarih: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/455 E.  ,  2016/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan taminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra yapılan yargılamada ilamında belirtilen şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan... ile diğer davalı .....avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Davada da, davalılardan...re memurlarının belirlendiği, bu memurlardan ...2.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen temyizin süresinden sonra 24.04.2015 tarihinde gerçekleştiği dikkate alındığında, davada 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da gözönünde tutularak davalılardan ... dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2-Davacı Kurum ve davalılardan ...nin temyizinin incelenmesinde ise;

Davada, meslek hastalığı nedeniyle 05.05.2007 tarihi itibariyle sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle oluşan Kurum zararının tahsili istenmiş olup, mahkemece verilen ilk karar Dairemizin 2013/20813E. ve 2013/21563 K. sayılı ve 18.11.2013 günlü ilamı ile meydana gelen olayda kaçınılmazlık unsurunun bulunmadığı ve buna göre uygun bir kusur raporu aldırıldıktan sonra usuli kazanılnış hakkında gözetilmesi suretiyle yeniden inceleme yapılmak üzere bozulmuş, mahkemece bozmaya uyduktan sonra kaçınılmazlık hususu dikkate alınmamış ise de, bu kez de meydana gelen olayda 32 yıl formülü uygulanarak düzenlenen kusur raporu dayanak alınarak karar verildiği görülmektedir.

Öncelikle, Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan, ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir (09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, Hukuk Genel Kurulu’nun 12.07.2006 gün, 2006/9-508 E., 2006/521 sayılı kararı).

Mahkemenin, Yargıtay’ın bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli kazanılmış hak doğabileceği gibi, bazı konuların bozma kararı kapsamı dışında kalması yolu ile de usuli kazanılmış hak gerçekleşebilir. (Prof. Dr. Baki KURU, Usuli Müktesep Hak (Usule İlişkin Kazanılmış Hak) Dr. A. Recai Seçkin’e Armağan, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları No. 351 Ankara, 1974, sayfa 395 vd.)

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK)

Eldeki davada da bozma gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan işveren ve üçüncü kişilerin, meydana gelen iş kazası meslek hastalığı nedeniyle sigortalı ya da hak sahiplerine sosyal sigorta yardımları yapmakla görevli olan Kuruma karşı 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi uyarınca sorumluluğu, kusur sorumluluğu ile sınırlı bulunmaktadır. Anılan kusur sorumluluğu; ancak işverenin kastı, suç sayılır eylemi, işçilerin sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına aykırı eyleminin, üçüncü kişilerin kasıt ve kusuru ve bunlarla meydana gelen iş kazası arasında illiyet bağının bulunması halinde oluşmaktadır. Buna göre; işverenin/üçüncü kişilerin iş kazası/meslek hastalığındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, işçi ve işverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. Kaçınılmazlıktan ise, işveren tarafından tüm önlemler alındığı ve kazalı da bu önlemlere uyduğu halde kaza/hastalık meydana gelmişse söz edilebilecektir. “Kaçınılmazlık sosyal sigortalar uygulamasında, hukuksal ve teknik anlamda, olayın meydana geldiği tarihte geçerli olan bilimsel ve teknik tüm önlemlere rağmen zararın meydana geldiği ve önlenemediği durumları anlatan bir kavram…”(Prof.Dr. A. Can Tuncay, Kurumun

işverene Rücuu-Olayda Kaçınılmazlık Durumu, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 185) olup; bu halin kabulünün şartı, “…vuku bulan olaya karşı koyulmazlık hali ve her türlü tedbirin alınmasına rağmen gerçekleşmesi önlenemeyen ve objektif bir kaçınılmazlık durumunun söz konusu olmasıdır. Umulmadık bir hal kaçınılmazlık olarak nitelenemeyecektir. Ummamak, ummayı düşünmemek ve zarar verici olay ile karşılaşmak, kaçınılmazlık olarak değerlendirilemez.” (Prof.Dr. Berin Engin, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İşverene Rücuya Nasıl Bakıyor?, Sicil İş Hukuku Dergisi, Sayı 4, s. 139)

Anayasanın “Kişinin dokunulmazlığı, maddi ve manevi varlığı” başlıklı 17. maddesinin birinci fıkrasında; herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra “yaşama hakkı” güvence altına alınmış, bu yasal güvencenin yaşama geçirilmesinde, iş ve sosyal güvenlik mevzuatında da işçilerin korunması, işin düzenlenmesi, iş güvenliği, sosyal düzen ve adaletin sağlanması düşüncesi ile koruyucu bir takım hükümler getirilmiştir. Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık koşullarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak önlemleri, aynı şekilde işyerinde iş kazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir. Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının belirlenmesi işidir. Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak önlemlerin neler olduğunun saptanmasıdır. Mevzuat hükümlerince öngörülmemesine karşın, alınması gerekli başka bir tedbir varsa, bunların da tespiti zorunluluğu açıktır. Anılan önlemlerin işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin önlemlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı belirlenecektir. Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve kanunda belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Bilindiği üzere, işçilerin beden ve ruh sağlığının korunmasında önemli olan yön, iş güvenliği tedbirlerinin alınmasının hakkaniyet ölçüleri içinde işverenlerden istenip istenemeyeceği değil, aklın, ilmin, fen ve tekniğin, tedbirlerin alınmasını gerekli görüp görmediği hususlarıdır. Bu itibarla işverenler, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçilerin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi düşünceler ile almaktan çekinemeyeceklerdir. Çalışma hayatında süre gelen kötü alışkanlık ve geleneklerin varlığı da, işverenlerin önlem alma ödevini etkilemez. İşverenler, çalıştırdığı sigortalıların beden ve ruh bütünlüğünü korumak için yararlı her önlemi, amaca uygun biçimde almak, uygulamak ve uygulatmakla yükümlüdürler.

İşçi sağlığı, iş güvenliği ve yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin eğitimi, bir kısım mevzuat hükümlerini içerir belgelerin kendilerine verilmesini değil, eylemli olarak, bu bilgilerin aktarımı ve öneminin kavratılması ile sağlanabilir. Eğitimden

sonraki aşama ise, işçi sağlığı ve iş güvenliği ile ilgili önlemlerin alındığının ve uygulandığının denetlenmesidir. İşverenlerce, iş güvenliği açısından yaşamsal öneme sahip bulunan araç ve gereçlerin sigortalılar tarafından kullanılması sağlandığında, kazalanma/hastalanma ihtimalinin tamamen ortadan kaldırılabileceği de yadsınamaz bir gerçektir.

32 yıl formülü olarak adlandırılan ve yer altı kömür madeni işyerlerindeki toz oranının mevcut teknolojik imkânlarla belirli bir oranın altına indirilmesinin mümkün olmadığı ve yer altı çalışma koşulları tümüyle kontrol altına alınamayacağı için, 32 yıllık bir çalışma süresi sonunda meslek hastalığı üzerinde belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulünden hareket eden yaklaşımın, yer altı kömür madeni işyeri dışındaki çalışmalardan kaynaklanan meslek hastalıklarına ilişkin kusur incelemesinde esas alınması mümkün bulunmamaktadır.

Aksine yaklaşım, her tür meslek hastalığının oluşumunda belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulüne yol açacaktır. Böylesi bir yaklaşım ise, gelişen bilimsel ve teknolojik imkânlar ile sosyal güvenliğin yöneldiği amaçla bağdaştırılamaz.

Aksine yaklaşım, her tür meslek hastalığının oluşumunda belirli oranda kaçınılmazlığın etkili olacağı kabulüne yol açacaktır. Böylesi bir yaklaşım ise, gelişen bilimsel ve teknolojik imkânlar ile sosyal güvenliğin yöneldiği amaçla bağdaştırılamaz.

Değinilen yasal mevzuat ve yapılan açıklamalar çerçevesinde; davalılara ait tekstil işyerinde kumlama yöntemiyle kot taşlama ve kot yıkama işçisi olarak çalışan solunum sistemi rahatsızlığı sonrası pnömokonyoz teşhisi ile meslek hastalığına yakalanması üzerine, sigortalının yaptığı işin özellikleri, yakalandığı meslek hastalığına yol açan etkenler, hastalığın önlenebilmesi için alınması gereken önlemler ile bunların gerçekleştirilme ve önlemlere uyum durumları göz önünde bulundurularak, davaya konu alanda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulundan; işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun, yargısal denetime elverişli, ayrıntılı irdeleme içeren rapor alınıp, dosyadaki deliller ışığında yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca varılması gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve mahkemece verilen ilk kararı temyiz etmeyen ... bakımından davacı kurum lehine usuli kazanılmış hakkın gerçekleştiği dikkate alınarak, bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ... Şti.'ye iadesine, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15661, Karar No: 2024/935, Tarih: 06.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/15661 E.  ,  2024/935 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/715 E., 2016/464 K.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

HUKUKİ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.

2. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. ... A.Ş. vekilinin temiz istemi, bankanın müsnet eylem sebebiyle zarara uğradığı, gerekçeli karar dışında taraflarına herhangi bir bildirim yapılmadığı, karara konu davaya müdahale haklarının

kısıtlandığı, elektronik tebligat adresi bulunmasına rağmen tebligatın posta yoluyla yapıldığı, yapılan tebliği işleminin yok hükmünde olduğu, katılmalarına karar verilmesi ile kararın bozulmasına ilişkindir

2. Sanık ...’ın, herhangi bir temyiz sebebi belirtmediği görülmüştür.

3. Sanık ... müdafiinin temiz istemi, sanık ...'in sanık ... tarafından dolandırıldığı, sanık ...’ın sahte kimlik kullandığını bilmediği, sanık ...'in herhangi bir bağlantısı olmadığı, cezalandırmaya yeterli her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı, imza incelemesi yapılmadan ve kamera kayıtları toplamadan, sanık ...'in kredi kartı başvurusu olup olmadığı tespit edilmeden eksik araştırma ile karar verildiği, aynı olay nedeniyle sanık hakkında Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinde mahkumiyet kararı verildiği ve henüz kesinleşmediği, aynı olay ile ikinci kez ceza verilmeyeceği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, telefon bankacılığı ile 01.10.2013 tarihinde kredi kartı başvurusu yapıldığı ve kartın elden teslim alındığı, başvurunun yine müşteki adına kayıtlı bir telefon hattından yapıldığı ve üç ayrı iş yerinden bu kart ile alışveriş yapıldığı, müştekinin telefon hattının kendisine ait olmadığını, Temmuz ayında ehliyetini kaybettiğini, ehliyeti ile cep telefonu hattı çıkarıldığını ve bu telefon ile kredi kartı başvurusunu yapıldığını beyan ettiği, ayrıca müşteki adına DenizBank'tan 15.000,00 TL kredi başvurusu yapıldığı, müştekinin telefonuna gelen ihbarla bankaya gittiğinde kredi için sanık ...’in aracı olduğunu ve diğer sanık ... ile birlikte kredi başvurusu yaptıklarını öğrendiği sanıklardan Murat’ın müştekinin yanında çalıştığı patronu Birol'un akrabası olduğu, sanık ...'ın müştekinin ehliyetini çalarak müşteki adına çıkartmış olduğu telefon hattı ile kredi kartı başvurusu yaptığı ve diğer sanık ... ile birlikte kredi kartını alarak harcama yaptıkları, sanıkların böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Müşteki Cem'in 03.03.2014 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek kendisi adına bilgisi dışında ...'tan kredi kartı çıkarıldığı ve bu kartın kullanılarak 1.048,00 TL borçlandırıldığını beyan ederek şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3. ... AŞ. 15.04.2015 tarihli yazı cevabında 19.11.2013 tarihinde 4998\*\*\*\*\*\*\* 6620 numaralı kredi kartının ...'a teslim edildiği ve kart teslim formu suretiyle sürücü belgesi sureti yazı ekinde gönderildiği, ayrıca ...'a herhangi bir sözleşme imzalatılmadığından banka kayıtlarında sözleşme olmadığı bildirilmiştir.

4. Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığından sertifikalı Kriminalistik Grafoloji ve Sahtecilik uzmanı tarafından düzenlenen 25.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda Turkcell tarafından müşteki adına 537 \*\*\* \*\* \*\* nolu telefon hattı için düzenlenen 17.08.2013 tarihli Bireysel Tip Abonelik Sözleşmesi aslı ve ... tarafından müşteki adına düzenlenmiş 19.11.2013 tarihli kart teslim formu fotokopisi üzerinde müşteki adına atılı bulunan imzaların müşteki elinden çıkmadıkları, benzerlik itibariyle sanık ... elinden çıktıkları kanaatine varıldığı bildirilmiştir.

5. Müşteki adına çıkarılan kredi kartı hesap ekstresinden 20.11.2013 ila 16.12.2013 tarihleri arasında bir çok harcama işlemi ve nakit avans çekim işlemi yapıldığı anlaşılmıştır.

6. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş 16.09.2014 tarihli yazı cevabında 537 \*\*\* \*\* \*\* nolu hattın müşteki Cem adına 17.08.2013 tarihi itibari ile kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

7. Yapı Kredi Bankası A.Ş. 23.09.2014 tarihli yazı cevabında müştekiye ait karttan 20.11.2013 tarihinde POS üzerinden şifreli harcama işlemi gerçekleştirildiği, harcama yapılan işyerleri adres bilgileri belirtilmiştir.

6. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş 16.09.2014 tarihli yazı cevabında 537 \*\*\* \*\* \*\* nolu hattın müşteki Cem adına 17.08.2013 tarihi itibari ile kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

7. Yapı Kredi Bankası A.Ş. 23.09.2014 tarihli yazı cevabında müştekiye ait karttan 20.11.2013 tarihinde POS üzerinden şifreli harcama işlemi gerçekleştirildiği, harcama yapılan işyerleri adres bilgileri belirtilmiştir.

8. Türkiye Vakıflar Bankası TAO 10.09.2014 tarihli yazı cevabında müşteki Cem adına kayıtlı kredi kartı ile 20.11.2013 tane gerçekleştirilen işlemlerin fiziki POS cihazında şifreli ve şifresiz olarak gerçekleştirildiği bildirilmiş işlem yapılan iş yeri bilgileri yazı ekinde gönderilmiştir.

9. Türkiye Vakıflar Bankası TAO 23.10.2014 tarihli yazı cevabında bahse konu harcamaların POS cihazından kredi kartının çipi okumak suretiyle yapıldığı ve kart şifresinin tuşlanarak işlemin onay alması sonucu gerçekleştiği, Kışla Süpermarket adlı iş yerine tahsis edilen POS cihazının bir gece kulübünde kullanıldığı tespit edilmesi ile cihazın amaç dışı kullanması nedeniyle 19.09.2014 tarihinde banka tarafından kullanıma kapatıldığı, üyelik iptali gerçekleştirildiği bildirilmiştir.

10. ING Bank A.Ş 25.09.2014 tarihli yazı cevabında banka iş yeri olan Etlik Antares AVM ATM'sinden 16.12.2013 tarihinde nakit avans işleminin şifreli olarak yapıldığı bildirilmiştir.

11. ... A.Ş 09.09.2014 tarihli yazı cevabında müşteki adına yapılan söz konusu başvurunun 537 \*\*\* \*\* \*\* nolu GSM numarasından gerçekleştirildiği bildirilmiştir.

12. ... A.Ş. 14.08.2014 tarihli yazı cevabında müşteki kredi kartından gerçekleşen işlemleri gösteren işlem tablosu, işlem açıklamaları ve kredi kartı teslim belgesi suretinin yazı ekinde gönderildiği, müşteki Cem'in kredi kartına ait başvurunun 01.10.2013 tarihinde telefon bankacılığı ile alınmış olduğu, ilgili başvuruya ait ses kaydının CD ortamında aktarılarak gönderildiği bildirilmiş, yazı ekinde gönderilen işlem tablosundan 16.12.2013 ila 22.11.2013 tarihlerinde harcama ve nakit avans çekim işlemleri yapıldığı bir kısım işlemin şifreli bir kısmının ise şifresiz yapıldığı anlaşılmış ... Kart Teslim Formu suretinden bahse konu kredi kartının ... isim ve imzası karşılığında teslim edildiği anlaşılmış, ilgili sürücü belgesi sureti yazı ekinde gönderilmiştir.

13. 27.10.2014 tarihli tutanak içeriğinden bahse konu kredi kartı ile petrol istasyonunda yapılan harcamaya ilişkin yapılan araştırmada kayıtların mevcut olmadığının belirtildiği imza altına alınmıştır.

14. 23.01.2015 tarihli tutanak ile müşteki adına çıkarılmış olan 537 \*\*\* \*\* \*\* numaralı GSM hattı kullanıcısının tespiti için Kuşcağız Mahallesi 362 Sokak No:18 D:2 Keçiören Ankara adresine gidildiği, adresin müştekinin oturduğu dairenin alt katı olduğu, adreste Kemal Doğrugören isimli şahsın yaklaşık on yıldır ikamet ettiği bilgisine ulaşıldığı imza altına alınmıştır.

14. 23.01.2015 tarihli tutanak ile müşteki adına çıkarılmış olan 537 \*\*\* \*\* \*\* numaralı GSM hattı kullanıcısının tespiti için Kuşcağız Mahallesi 362 Sokak No:18 D:2 Keçiören Ankara adresine gidildiği, adresin müştekinin oturduğu dairenin alt katı olduğu, adreste Kemal Doğrugören isimli şahsın yaklaşık on yıldır ikamet ettiği bilgisine ulaşıldığı imza altına alınmıştır.

15. Turkcell İletişim Hizmetleri AŞ. 31.03.2015 tarihli yazı cevabında ... adına çıkarılan 537 \*\*\* \*\* \*\* nolu hat sözleşme tarihinin 17.08.2013 olduğu bildirilmiş abonelik dosya aslının yazı ekinde gönderildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğname yönünden;

... AŞ. daimi çalışanına yapılan 01.06.2021 tarihli tebligatın normal posta yoluyla yapıldığı anlaşılmakla, tebliğ tarihinden önce 15.03.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7101 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi ile değişik Tebligat Kanunu'nun 7 nci maddesinin (a) bendi gereğince gerçek ve tüzel kişilere tebligatın elektronik yolla yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle, özel hukuk tüzel kişisi olan bankaya elektronik tebligat yapılmasının zorunlu olduğu, posta yoluyla yapılan tebligatın usulsüz olduğu, öğrenme ile kararı temyiz eden ve sahte kredi kartı üretme ve

kullanma suçunun mağduru olan banka vekilinin temyiz isteminin süresinde yapıldığının kabulü ile suçtan zarar gören banka vekiline katılan sıfatının verilmesine karar vermek gerekmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci maddesinin 3 üncü fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü ve 230 uncu maddeleri ve Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 Esas ve 2014/502 Kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre telefon bankacılığı ile müşteki adına yapılan başvuru üzerine üretilen kredi kartını teslim alan sanıkların bahse konu sahte kredi kartı ile farklı tarihlerde birden fazla harcama ve nakit avans çekme işlemi yapmış olmaları karşısında eylem sahte banka veya kredi kartı üretilmesini sağlama ve zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartını kullanma suçlarına vücut vereceği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2016 tarihli kararına yönelik sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan banka vekili temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.