muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28135, Karar No: 2016/14126, Tarih: 23.06.2016

b) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

c) Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapıldıktan sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın daha önceden de suç işlemiş olması nedeni ile” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ... ve katılan ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13323, Karar No: 2018/1116, Tarih: 15.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13323 E.  ,  2018/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; kendilerinin ait bahçede oynarken çocukları...'a davalıya ait köpeğin saldırdığını, çocuğun basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığını, ... ... Şube Müdürlüğünün 13.09.2010 tarihlili kati raporunda yüzde sabit kaldığının belirtildiğini, çocuğun tedavi görmeye devam ettiğini, hastane ve yol masrafları nedeiyle maddi zarara uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL maddi tazminatın ve çocuk için 20.000 TL ve anne ile baba için 5.000’er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı; davacıların iddialarının gerçek olmadığı, köpeğin ısırmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile... ... için 3.000 TL, ... ve Penbe ... için ayrı ayrı 1.000'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13/02/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminat taleplerinin ispat olunamadığından reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dava, hayvan sahibi ve idare edenin sorumluluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6098 sayılı TBK'nın 50. (BK'nın 42.) maddesinde; "Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler." hükmü düzenlenmiştir. Zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda hakim, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler.

6098 sayılı TBK 50/2 fıkrasına göre, zararın gerçek tutarının kanıtlanamaması durumunda, hakim 2.fıkra gereği olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararı ve kapsamını doğrudan araştırmakla ve uzman bilirkişi aracılığla tutarını hesaplamakla yükümlüdür.

6098 sayılı TBK 50/2 fıkrasına göre, zararın gerçek tutarının kanıtlanamaması durumunda, hakim 2.fıkra gereği olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararı ve kapsamını doğrudan araştırmakla ve uzman bilirkişi aracılığla tutarını hesaplamakla yükümlüdür.

Buna göre, mahkemece, davacılar tarafından yol ve hastane giderleri konusunda yeterli kanıt ortaya konulamasa bile, mahkemece TBK 50/2 çerçevesinde zarar ve kapsamını tespitine yönelik uzman bilirkişiden Yargıtay denetimine uygun rapor alınıp, hasıl olacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2) Davacılar, olay tarihinde henüz beş yaşında olan oğullarının bu denli ciddi bir saldırı sonucu yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması nedeniyle hem olaya maruz kalan küçüğün hem de anne- baba olarak kendilerinin ruhsal olarak olumsuz etkilendiklerini belirterek, manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

HMK'nun 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hâkimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukukî bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir. Bilirkişi raporu, kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebililecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda; davacıların oğlu...'un 13.02.2010 tarihinde davalıya ait köpeğin ısırması sonucu yaralandığı, olay nedeniyle alınan 13.09.2010 tarihli ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü kati raporunda "... yüz sınırları içerisinde tespit edilen yara izinin belirli bir mesafeden, belirgin bir dikkat sarf etmeden, ilk bakışta dikkat çektiğine göre, yüzde sabit iz niteliğinde olduğu ..." belirtildiği anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenelenen 27.08.2014 tarihli raporda ise; "... ... oğlu 2005 doğumlu... ...'un 13/02/2010 tarihinde maruz kaldigi köpek ısırması neticesi meydana geldiği bildirilen arızası 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri muvacehesinde fonksiyonel araz bırakmadan iyileşmiş olduğundan maluliyet tayinine mahal olmadığı, iyileşme süresinin 13.02.2010 tarihinden itibaren 2 (iki) aya kadar uzayabileceği ..." belirtilmiştir. Ancak bu raporda, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü kati raporunda belirtilen çocuğun yüzünde sabit iz kaldığına dair hususun değerlendirilmediği görülmektedir. Bu haliyle iki rapor arasında çelişki meydana gelmiştir.

Buna göre, mevcut yasal düzenlemeler ışığında, mahkemece, küçüğün yaralanmasının yüzünde sabit ize neden olup olmadığının tespiti için tesbiti ve raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak, şayet dava konusu olay nedeniyle küçüğün yüzünde oluşan yaraların sabit iz niteliğinde olduğu saptanması halinde, olay nedeniyle davacılar yararına manevi tazminatın yeniden değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24846, Karar No: 2012/11929, Tarih: 10.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24846 E.  ,  2012/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/08/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklılar S. Ö. ve Ü.Ö.r vekili tarafından borçlular aleyhinde Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09.10.2008 tarih ve 2004/230 esas 2008/297 karar sayılı ilamına dayalı olarak ilamlı takip başlatıldığı, borçluların, alacaklı S. Ö.n ilama göre alacaklı olmadığı ve faizlerin fazla hesaplandığı gerekçesi ile mahkemeye başvurarak icra emrinin iptalini istedikleri, mahkemece, icra emrinde alacaklı olarak belirtilen S.Ö.n ilamda alacaklı olmadığı gerekçesi ile talep kabul edilerek icra emrinin iptaline karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 24 vd. maddeleri gereğince, ilamda lehine alacağa hükmedilmeyen kişi ilama dayalı olarak ilamlı takip başlatamaz.

Somut olaya bakıldığında, takip dayanağı ilamın hüküm fıkrasının ilk bendinde "davanın kabulü ile davaya konu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı S.Ö. adına tesciline, 2. bodrum kat ile davacı Ü.Ö.e verilmesi gereken 1.bodrum kat arasındaki bedel farkı olan 10.086,25 YTL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı  Ü.Ö. verilmesine, 500,00 YTL vekalet ücretinin ve 903,90 YTL yargı giderinin davalılardan alınarak davacılara verilmesine" şeklinde hüküm kurulduğu, her iki alacaklı adına vekillerinin, ilamda hükmolunan asıl alacak, harç, vekalet ücreti ve yargılama giderleri ile işlemiş faizlerini takibe koyduğu, icra müdürlüğünce, icra emrinde maddi hata yapılarak alacaklılardan sadece S. Ö.n isminin yazılarak borçlulara gönderildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar alacaklı S. Ö.ilama göre asıl alacak ve işlemiş faizin alacaklısı olmasa da takibe konan vekalet ücreti ve yargılama giderleri açısından alacaklı konumundadır. Mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle S. Ö.ın alacaklı olduğu miktarın tesbit edilerek oluşacak sonuca göre icra emrinin düzeltilmesi gerekirken yazılı şekilde icra emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/678, Karar No: 2013/7085, Tarih: 24.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/678 E.  ,  2013/7085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen Ek -4 maddesine göre kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, yapılmış ise; dava konusu 116 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ne gibi işlem gördüğü ve yine güncelleme çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise; bunlara ilişkin tüm belge, yazı, tutanak ve askı ilân cetvelinin istenmesi,

2) Dava konusu ...Köyü 116 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tarla olan cinsinin orman olarak değiştirilmesine ilişkin tescil bildirimi ( beyannamesinde) sözü edilen Mal Müdürlüğünün 15/4/2009 tarih 1621 sayılı Kanun ile Orman İşletme Müdürlüğünün 16/06/2008 tarih 4474 sayılı yazısının istenerek dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 24/06/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4378, Karar No: 2014/8422, Tarih: 14.10.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4378 E.  ,  2014/8422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2012/42-2013/37

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar M.. Ç.. ve B.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında O.İli, Merkez İlçesi, Ç.Köyü .ada . parsel sayılı 545,82 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliğiyle İ. Ç. adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu iddia ederek dava açmıştır.

Mahkemece; dava konusu Ç. Köyü .ada.parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptaliyle, yayla vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar M.. Ç.. ve B.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesine göre yapılıp 25/12/2009 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları ve 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 07/11/2012 - 06/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar, usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; yapılan keşifte yerel bilirkişi dinlenmediği gibi, keşif sonrası ibraz olunan ziraat bilirkişisi raporunda, taşınmazın, 25-30 yıldan beri kültür arazisi olarak kullanıldığı belirtilmekle birlikte, insanların yaz aylarında serinlemek amacıyla kulanılan bir yer olduğu, bu amaç doğrultusunda baraka tipi evler inşa edilmek suretiyle yerleşim alanı oluşturdukları, yaylalık olarak kullanılan bir yer olduğu belirtilerek raporda kendi içinde çelişkiye sebep olunmuştur. Ayrıca, sağlıklı sonuca ulaşılması için, dava konusu taşınmazın hukukî durumunun aynı konumda bulunan .ada . .parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gibi, usûlüne uygun olarak yayla araştırması da yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, bir fen elemanı ve önceki ziraat bilirkişisi dışında üç ziraat mühendisi marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, komşu köylerden yerel bilirkişiler dinlenmeli, çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, çevresi incelenmeli; aynı konumda bulunan .ada . parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmelidir.

Ayrıca, dosya kapsamından yöntemine uygun biçimde mera (yayla) araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Taşınmazın kamu malı niteliğinde mera (yayla) olup olmadığı ve kural olarak; bir yerin yayla olarak kabul edilebilmesi için, taşınmazın, yetkili ve idarî merciler tarafından mera (yayla) olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kullanılagelmiş olması gerekmektedir.

O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ile tapu fen memuru ve uzman üç ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera (yayla) tahsisi yapılmış ise mera (yayla) tahsis haritası ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi ve uzman bilirkişi fen memuru yardımıyla yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera (yayla) tahsis haritası kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera (yayla) tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera (yayla) olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler marifetiyle taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazların toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriğine göre tesbitlerine bir kayıt ve belge esas alınmamış ise tutanakların içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları, tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra,

belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları, tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazın niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar M.. Ç.. ve B.. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14.10.2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1690, Karar No: 2011/3004, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1690 E.  ,  2011/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalının balkonuna astığı Türk Bayrağının eczane tabelasını kapattığı, balkondaki çanak antenlerin de tabelanın görünmesini engellediği ileri sürülerek muarazanın önlenmesi, maddi ve manevi tazminat; karşı davada ise davacı tabelalarının, klima aparatları ve akvaryumunun kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarında yönetim planı ve kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı boyutlarda olmamak ve de ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir.

Mahkemece Kat Mülkiyeti Yasasının 33. maddesinde de öngörülen hakkaniyet kurallarına ve yukarıda değinilen ilkelere göre davacı tarafa verilen rahatsızlığı gideren ve davalının işyerini tanıtıcı tabelanın asılabileceği -davalının dış cephe mülkiyet sınırlarını aşmayan- uygun yerin bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit ettirilip ölçekli bir krokiye de bağlanmak suretiyle alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davacı-karşı davalıya ait tabelanın tamamen kaldırılmasına karar verilmesi,

Ayrıca, tanıtıcı levhayı kapatacak şekilde Türk Bayrağı asılmasının önlenmesine de karar verilmesi gerekirken bu konudaki talebin de reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.