muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6990, Karar No: 2010/13128, Tarih: 26.10.2010

Bu nedenle; mahkemece, çekişmeli taşınmaza komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli,kesinleşmiş orman kadastro haritası fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanarak orman kadastro haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, dayanak tapu kaydının dayanağı tescil ilamında sınır olarak gösterilen (doğusu yol, batısı ... ...,kuzeyi yol,güneyi ... ...) taşınmazların ve tescil krokisinde de tanımlanan yerlerin, kadastro sırasında kişi taşınmazlarının hangi çap ve hangi parsel numarası aldığı, yolların paftada ne şekilde gösterildiği araştırılıp saptanarak, yerel bilirkişiler ve fen ehli aracılığı ile çevre parsellerin dayanakları ile denetlenerek 3402 Sayılı Yasanın 20/A maddesi gereğince krokiye itibar edilerek,sabit sınırdan başlamak suretiyle kroki yöntemince zemine uygulatılmalı, dayanak tapudan revizyon görüp de hakkında dava açılmadan kesinleşen parseller de gösterilerek kroki çizdirilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ :1) Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davacılar ... ve ...'un davaya konu, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ... ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen bölümünün dışındaki 124158,96 m2 yüzölçümündeki bölümüne yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE

2) Yukarıda ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin davaya konu, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ... ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu bölüm yönünden BOZULMASINA, 26/10/2010 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14522, Karar No: 2017/9939, Tarih: 05.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/14522 E.  ,  2017/9939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine,ancak;

1) Sanık hakkında mağdur ...'a hakaret ettiğinden bahisle suçun işlenişindeki özellikler ve oluşa göre bir miktar ceza alt sınırından uzaklaşılarak ceza tayini uygun olsa da "o... çocuğu" sözünden ibaret eylem nedeniyle 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle TCK'nin 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı muhalefet edilmesi,

2)Mağdur ...'ın yaralanmasına ilişkin olarak parmağının fonksiyonların yerine getiremediğine ve sakat kaldığına dair beyanları ile adli raporunda tendon ve sinir kesilerinin bulunduğunun bildirilmesine göre, mağdurun tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesine sevki ile, maruz kaldığı yaralanmanın niteliği hususunda rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetersiz nitelikteki rapor hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık savunması ve dosya kapsamına göre sanık ile mağdurlar arasında önceye dayalı husumet olup olay günü bu nedenle çıkan tartışmada sanığın da yaralandığının ve sanığın savunmasını doğrular şekilde görüntülerde üç kişinin sanğın yanına gelerek aralarında itişme yaşandığının anlaşılması karşısında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde CGK'nun 22.10.2002 tarih 2002/4-238 esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14491, Karar No: 2020/3427, Tarih: 02.03.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14491 E.  ,  2020/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işten haksız çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai ve genel tatil taleplerinin reddine, sair taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacaklarından davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmiştir. Ancak davalılardan ... İlaçlama Ltd Şti, son altişveren olmayıp devreden altişverendir. Bu davalının yukarıda da açıklandığı üzere yıllık izin ve ihbar tazminatı alacaklarından sorumlu olmadığı, kıdem tazminatı alacağından ise sadece kendi dönemi ile devir tarihindeki ücret seviyesi üzerinden sorumlu olduğunun gözetilmemesi hatalıdır.

3- Dava küllî tespit kısmî eda istemli belirsiz alacak davası olup bu dava türünde faiz başlangıcı için Dairemiz uygulaması kısmî dava esaslarıyla aynıdır. Bu sebeple hüküm altına alınan ihbar tazminatı ve yıllık izin alacakları bakımından dava dilekçesi ile istenen miktarlara dava, artırılan miktara talep artırım tarihinden faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38963, Karar No: 2020/9111, Tarih: 08.07.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/38963 E.  ,  2020/9111 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı Belediyenin temizlik müdürlüğü bünyesinde 31/12/1996 yılından 31/10/2014 tarihine kadar değişik alt işverenlerde emekli olana kadar temizlik işçisi olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, çalıştığı sürece yıllık izin kullanamadığını, her ay iki pazar günü nöbetçi olarak çalıştığını, resmi bayram günlerinde çalıştığını, dini bayramlarda birer gün izin kullandığını ve diğer günlerde çalıştığını ve bu ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin alacağı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalılardan tahsil edilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının kendi işçileri olmadığını, ihale makamı olduklarını, ayrıca 6360 sayılı Kanun'la ... Büyükşehir Belediyesi ile kendilerinin kurulduğunu, daha yeni kurulduklarını, sorumlu tutulmalarının hakkaniyete uygun olmayacağını, eğer sorumluluk varsa Büyükşehir'in sorumlu olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamındaki delillere ve bilirkişi raporuna göre; davacının 01/01/1997-31/10/2014 tarihleri arasında aralarında asıl-alt işveren ilişkisi olan davalılar yanında temizlik işçisi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle davacı tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalılar vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince,”taraflar arasında davacının taleplerinden davalıların sorumlu olup olmadıkları ve sorumlu iseler bunun oranı uyuşmazlık konusudur.12/11/2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 1.fıkrasında, "..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür." denilmiştir. Buna göre ... il belediyesi ... Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürülmüştür.

Aynı Kanun'un 2. maddesinin 17. Fıkrasında, "... ilinde, ekli (14) sayılı listede belirtilen ... Belediyesinin mahalleleri merkez olmak üzere, aynı listede yer alan köyler ve belediyeden oluşan ... ilçesi ve aynı adla belediye kurulmuştur." denilerek Ekli 14 sayılı listeye göre ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ..., ... ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...mahalleleri ... Belediyesi'nin yetki ve sorumluluk alanını olarak belirlenmiştir. Bu değişiklikler 6360 sayılı Kanun'un 36. Maddesinin 1. Fıkrasında, "1 inci maddesi; 2 nci maddesi; 3 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördüncü, beşinci, altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu fıkraları; 4 üncü maddesi; 5 inci maddesi; 6 ncı maddesi; 7 nci maddesiyle değiştirilen 5216 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi; 5216 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin son fıkrasının yürürlükten kaldırılmasına ilişkin hükmü hariç 13 üncü maddesi; 22 nci maddesi; 25 inci maddesi; 5779 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin değiştirilen ikinci fıkrası hariç 26 ncı maddesi; geçici 1 inci maddesinin altıncı, yedinci, sekizinci, dokuzuncu, onuncu, onüçüncü, onbeşinci, onaltıncı, onyedinci ve yirmidördüncü fıkraları; geçici 2 nci maddesinin ikinci, üçüncü, dördüncü, altıncı, sekizinci ve dokuzuncu fıkraları ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe girer denilmiştir. Bu itibarla söz konusu hükümler 31/03/2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.Öte yandan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. Maddesinde, "İşyeri veya işyerinin bir bölümü hukukî bir işleme dayalı olarak başka birine devredildiğinde, devir tarihinde işyerinde veya bir bölümünde mevcut olan iş sözleşmeleri bütün hak ve borçları ile birlikte devralana geçer. Devralan işveren, işçinin hizmet süresinin esas alındığı haklarda, işçinin devreden işveren yanında işe başladığı tarihe göre işlem yapmakla yükümlüdür. Yukarıdaki hükümlere göre devir halinde, devirden önce doğmuş olan ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devreden ve devralan işveren birlikte sorumludurlar. Ancak bu yükümlülüklerden devreden işverenin sorumluluğu devir tarihinden itibaren iki yıl ile sınırlıdır." hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm iş hukukunda işyeri devri ve bunun iş sözleşmesi üzerindeki etkisini düzenlemektedir.

Ayrıca, 6552 sayılı Kanunla değişik İş Kanunu'nun 112. maddesinde ise," 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları;

Ayrıca, 6552 sayılı Kanunla değişik İş Kanunu'nun 112. maddesinde ise," 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları;

Alt işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet süreleri, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunur. Bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmeleri 1475 sayılı İş Kanununun 14 üncü maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatları ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından,Aynı alt işveren tarafından ve aynı iş sözleşmesi çerçevesinde farklı kamu kurum veya kuruluşlarında çalıştırılmış olan işçilerden iş sözleşmeleri 1475 sayılı İş Kanununun 14 üncü maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanlara, 4734 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında farklı kamu kurum ve kuruluşuna ait işyerlerinde geçen hizmet sürelerinin toplamı esas alınarak çalıştırıldığı son kamu kurum veya kuruluşu tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenir." denilmiştir. Bu hükme göre en son asıl işveren kamu kurumunun sorumluluğu için ya alt işverenin ya da asıl işveren olan kamu kurumunun değişmemesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacının temizlik işçisi olduğu ve alt işveren işçisi olarak 01/01/1997-31/08/2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma döneminde asıl işverenin dava dışı ... Belediyesi, son alt işverenin ise yine dava dışı ... Şirketi olduğu görülmektedir. Davacının daha sonra aynı şekilde yine kesintisiz şekilde alt işveren temizlik işçisi olarak 01/09/2014-31/10/2014 tarihleri arasında çalışmaya devam ettiği, bu dönemde asıl işverenin davalı ..., alt işverenin ise davalı şirket olduğu, davacının 31/10/2014 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtildiği üzere 31/03/2014 tarihinde davalı ... Belediyesi kurulmuş, aynı tarihte ... Belediyesi ... Büyükşehir Belediyesi'ne dönüşmüştür. Dava dışı ... Belediyesi'nin kanuni halefi yine dava dışı ... Büyükşehir Belediyesidir. Davacının da kapsamında çalıştığı dava dışı ... Belediyesi'nin en son hizmet alım sözleşmesi 01/02/2013-31/08/2014 tarihleri arası olup alt işveren dava dışı ... Şirketidir. Bu tarihten sonra ... Belediyesi ayrı bir tüzelkişilik olarak kendi sorumluluğundaki alanla ilgili kendisi hizmet alım sözleşmesi yapmış ve davacı bu kapsamda davalı alt işveren işçisi olarak çalışmaya devam etmiştir. Davacının alt işveren işçisi ve çalışılan asıl işverenlerin farklı olması da dikkate alındığında burada İş Kanunu'nun 6. maddesi anlamında bir işyeri devri söz konusu değildir. Davacının çalıştığı coğrafi alanda ayrı bir tüzelkişi kanunla kurulmuş bulunmakta ve bu tüzelkişi tarafından ayrı bir hizmet alım sözleşmesi yapılmakta ve davacı da bu kapsamda çalışmaktadır. Hem alt işveren hem de asıl işveren değiştiğinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesinin uygulanma kabiliyeti de yoktur. Şu halde davacının kıdeminin toplanıp en son asıl işveren ve alt işverenin birlikte sorumluluğuna ilişkin 6360 sayılı Kanun' da özel bir düzenlemede yer almadığından ve 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesinin koşulları da bulunmadığından davacının tüm çalışma döneminden davalıların sorumluluğu yoluna gidilmesi doğru olmamıştır.Buna göre davacının 01/01/1997-31/08/2014 tarihleri arasındaki çalışması ... Büyükşehir Belediyesi ile son alt işveren ... Şirketi nezdinde geçtiğinden mevcut davalıların bu dönemden sorumlulukları bulunmamaktadır. Mevcut davalılar davacının yeni iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığı 01/09/2014 - 31/10/2014 arası çalışmasından müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaktadır. Nitekim 01/01/1997-31/08/2014 tarihleri arası için davacının özlük dosyası da davalılar nezdinde değildir. Davalıların sorumlu oldukları dönem dikkate alınarak davacının alacak talepleri aşağıda değerlendirilmiş, davacının 01/01/1997-31/08/2014 dönemi işverenleri farklı olduğundan hasımda yanılmadan da bahsedilemeyeceğinden davanın tevcih edilmesi ve davaya bu şekilde devam edilmesi davaya taraf ithaline yol açacağından mümkün görülmemiştir.

Bu esaslara göre davacının alacakları değerlendirildiğinde;Davacının davalılar yanında çalışması bağımsız ve toplamda 2 ay olup kıdem tazminatı ve yıllık izin için gerekli 1 yıllık kıdem süresi koşulu sağlanmadığından davacının 01/09/2014-31/10/2014 dönemi için kıdem tazminatına ve yıllık izin ücretine hak kazanamadığı görülmektedir. “ gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin kararının ortadan kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık işyeri devrinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.İşçinin asıl işverenden alınan iş kapsamında ve değişen alt işverenlere ait işyerinde ara vermeden çalışması halinde, işyeri devri kurallarına göre çözüme gidilmesi gerekmektedir. Bu durumda değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. İş sözleşmesinin tarafı olan işçi veya alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz.

Somut olayda, davacının temizlik işçisi olduğu ve alt işveren işçisi olarak 01/01/1997-31/08/2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma döneminde asıl işverenin dava dışı ... Belediyesi, son alt işverenin ise yine dava dışı ... Şirketi olduğu görülmüştür. Davacının daha sonra aynı şekilde yine kesintisiz olarak alt işverende ... Belediyesi’nde 01/09/2014-31/10/2014 tarihleri arasında çalışmaya devam ettiği, bu dönemde asıl işverenin davalı ..., alt işverenin ise davalı şirket olduğu, davacının 31/10/2014 tarihinde emekli olarak işten ayrıldığı anlaşılmıştır. Davacının ... Belediyesi nezdinde alt işveren yanında çalışmakta iken 6360 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesi ile birlikte 31.08.2014 tarihinde çalışması fesih bildirimi olmaksızın sona erdikten hemen sonra, 01.09.2014 tarihinde davalı alt işverende hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalışmaya devam ettiği, yaptığı işin temizlik işi olduğu, işyerinin ve işinin değişmediği, asıl işveren değişse de altişverenlar arasında işyeri devri bulunduğu anlaşılmış olup davalı son altişverenin feshe bağlı alacaklardan davacının tüm hizmet süresi yönünden sorumlu olduğunun kabulüyle hesaplama yapılması gerekirken, işyeri devri bulunmadığı gerekçesiyle sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/554, Karar No: 2012/9628, Tarih: 22.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/554 E.  ,  2012/9628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın dere yatağına tecavüzü nedeniyle verilen hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ... köyü tüzel kişilik temsilcisine tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde usulünce tebligat yapılarak alındı belgesi ile verildiğinde temyiz dilekçesinin içerisine konulmasından sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.