muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12275, Karar No: 2009/14813, Tarih: 14.10.2009

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1962 yılında yapılan genel arazi kadastrosu ile 3116 Sayılı Yasa hükmüne göre 1942 yılında yapılıp kesinleşen ilk orman kadastrosu ve 1744 sayılı Yasa hükmü uyarınca yapılıp 1981 yılında kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması, 1985 yılında 2896 Sayılı Yasaya göre yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması ile 1990 yılında 3302 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye 368 parselin tamamı ile 370 parselin (A) ile işaretlenen 280,30 m2 yüzölçümlü bölümünün eylemli orman niteliğinde oldukları, yöredeki Devlet Ormanlarının kadastrosunun 1942 yılında yapıldığı, 1962 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmaları sırasında kadastro paftası üzerine Devlet Ormanı nitelemesi yazılarak tesbit dışı bırakıldıkları anlaşıldığına, 1942 tahdit haritasının ve tutanaklarının uygulaması yetersiz ise de, yörede 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre bir orman kadastrosu yapılmadığından bu eksikliğin sonuca etkili olamayacağına, 1962 yılında eylemli orman olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğuna ve halende eylemli orman niteliğinde bulunduklarına, ormanların zilyetlikle kazanılamayacağına göre ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın temyiz itirazlarının reddi ile aleyhlerindeki hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazları davacı kişiler adına tescile karar verilen 370 parselin (B) ile işaretlenen 297,47 m2 bölümü ile 371, 367 ve 369 sayılı parsellerin tamamına yönelik olup mahkemece zilyetlikle taşınmaz edinme koşulları oluştuğu gerekçesi ile 370 sayılı parselin (B) ile işaretlenen 297,47 m2 yüzölçümlü kesiminin ve 371 sayılı parselin ... ve ..., 367 sayılı parselin ..., 369 sayılı parselin ... adlarına tapuya tescillerine karar verilmiş ise de, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmüştür.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunda ... Devlet Ormanının dış sınırına 182 ila 616 orman sınır noktaları verilerek bu ormanın dış sınırı belirlenmiş, daha sonra dört tarafı ormanla çevrili ... Köyü yerleşim alanı ve bitişik tarlalar, 623 ila 649 orman sınır noktaları verilerek orman kadastrosu sınırı dışında bırakılmış olduğu 19.06.1942 tarihli tutanak defterinin 142. sayfasına semt açı ve mesafeleri yazılmış ve 141. sayfada krokisi düzenlenmiştir. Dava konusu parselleri ilgilendiren orman sınır noktaları 623 ila 627 numaralardır. 623 ila 627 orman sınır noktaları kuzeybatıdan güneydoğuya devam etmekte, bu hattın gidiş yönüne doğru sol tarafı ... Köyü yerleşim alanı ve tarlalar, sağ tarafı ise ... Devlet Ormanıdır. 623 orman sınır noktası güneyden kuzeye dik olarak uzanan ve sağa viraj yaparak köy içine giren yolun tam viraj yaptığı yere (kadastro 153 sayılı parsel civarı) konulmuş ve yakınına köy evleri işaretlenmiştir. Bu durumu orman kadastrosunun yapımına esas alınan eski tarihli memleket haritaları da doğrulamaktadır. Ne varki; daha sonra 1744 ve 2896 Sayılı Yasa uygulaması sırasında yapılan aplikasyonlarda 623 orman sınır noktası köyün batı tarafına orman içine konulmuş, buna bağlı olarak 624, 625, 626 ve 627 orman sınır noktalarınının yeri de güneybatıya kaydırılarak orman içine konulmuş, böylece orman sınırı daraltılmıştır. 1942 yılı orman kadastro haritası ile 1974 yılında yapılan aplikasyon haritasında arada boşluk bırakılmış 1984 yılında 2896 Sayılı Yasa uygulamasında aslında 1942 yılı tahdidi içinde kalan, ancak; yanlış aplikasyon sonucu orman dışında bırakılan alana 80, 81, 82, 629, 83, 84, 85, 626, 625, 624, 623, 649 ve 80 orman sınır noktalarıyla çevrilerek ve ... III Devlet Ormanı ismi verilerek kadastrosu yapılmış, dava konusu parsellerin bulunduğu yer 93 ila 100 orman sınır noktaları ile çevrilip (5) nolu orman iç poligonu olarak orman sınırı dışında bırakılmış, yine 270, 271 ve 369 ila 366 numaralı kadastro parsellerinin bulunduğu yörede orman içi (4) poligon olarak orman dışında gösterilmiştir. Halbuki 1984 yılında 2896 Sayılı Yasa uygulaması sırasında ... III Devlet Ormanı içinde gösterilen (4) ve (5) poligon numaralı yerler aslında 1942 yılında 3116 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve davacı kişiler yönünden kesinleşen orman kadastro sınırları içindedir. Çünkü; 1942 yılı kadastrosunda 623 ila 627 orman sınır noktalarının güneybatısında orman dışı alan bulunmamaktadır. Hiçbir merci ve makam aplikasyonla dahi olsa kesinleşen orman sınırlarını daraltamaz. Açıklanan bu durum, orman harita ve tutanaklarından anlaşıldığından bilirkişilerin dava konusu parsellerin 1942 yılı orman kadastrosunun dışında bırakıldığı görüşüne değer verilemez.

Bir an için aksi kabul edilse dahi yörede 1962 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sonucunda düzenlenen ve bir örneği dava dosyasına getirtilen orijinalinden fotokopisi çıkarılmış kadastro pafta örneğinden, çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanın bitişikteki 1942 yılında kadastrosu yapılan ... Devlet Ormanı ile birlikte Devlet Ormanı nitelemesi yapılıp pafta üzerine yazılarak tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır. H.G.K.nun 21.01.2004 ... 2004/8-15-7 ve 12/05/2004 ... 2004/8-242-292 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi, çekişmeli taşınmazların bulunduğu bölgede arazi kadastrosu 1962 yılında 5602 Sayılı Kadastro Yasası yürürlüğü sırasında yapıldığı ve davaya konu taşınmazların tespit dışı bırakıldıkları tartışmasızdır. Burada halledilmesi gereken sorun, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların hangi nitelikte tespit dışı bırakıldıkları konusudur.

3402 Sayılı Kadastro Yasasının uygulanmaya başlandığı 10/10/1987 tarihten önce 2613, 5602 ve 766 sayılı Yasaların hükümlerine göre, kadastrosu yapılacağı ilan edilen ve önceden sınırları belirlenen çalışma alanları içerisindeki ormanlar tespit dışı bırakılmışlardır. Bir diğer anlatımla, arazi kadastrosu ekipleri ormanların kadastrosunu yapmamış, ancak; bölgede daha önce orman kadastrosu yapılıp kesinleşen ve tapuya tescil edilen ormanlara ait kayıtlar, o birliğin çalışma alanının tapu kütüğüne aktarılmıştır (766 Sayılı Yasanın madde 46/3). Bölgede orman kadastrosu yapılmamışsa, arazi kadastrosunun yapılacağı bölgedeki, ormanların sınırlandırılması Orman İdaresinden istenmiş, İdarenin orman sınırlarını belirlemesinden sonra arazi kadastro ekipleri bu sınırlamayı esas almak suretiyle, belirlenen orman sınırına girmeden arazi kadastro çalışmalarını yürütmüşlerdir. Bu uygulama 3402 Sayılı Kadastro Yasasının yürürlüğe girdiği 10/10/1987 tarihine kadar sürdürülmüş, 3402 Sayılı Yasanın yürürlüğünden sonra ise anılan Yasanın 4. maddesi gereğince işlem yapılmıştır. Her olaya olayın meydana geldiği tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümlerinin uygulanması gerekir. Bu nedenle; somut olayın 5602 Sayılı Yasa hükümleri gereğince irdelemesi yapılıp uyuşmazlığın buna göre çözümlenmesi zorunludur.

1962 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında davaya konu taşınmazlarla birlikte bu taşınmazların bitişiğinde bulunan 1942 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırı içinde kalan ve kalmayan arazi bölümlerinin tamamı kadastro paftası üzerine Devlet Ormanı nitelemesi yapılarak tespit dışı bırakıldıkları anlaşılmaktadır. Arazilerin konumu ve davalı taşınmazlar ile orman arasında ayırıcı bir unsurun olmayışı ve arazi kadastrosunun yapıldığı yıllardaki kadastro ekiplerinin ormanlarla ilgili yukarıda anlatılan çalışma yöntemleri göz önünde bulundurulduğunda, davaya konu taşınmazların yer aldığı arazi bölümünün de orman olarak tespit dışı bırakıldığının kabulü zorunlu bulunmaktadır. Her ne kadar bilirkişi ve tanıklar taşınmazların 1942 yılında yapılan orman sınırları dışında olduğunu ifade etmişlerse de, kadastro işlemi olan tespit dışı bırakma işlemine, araziye ve eylemli duruma uygun düşmeyen bilirkişi düşüncesine değer verilemez. Mevcut deliller karşısında taşınmazların öncesinin orman olmadığı, bunu iddia eden tarafça maddi ve kesin delillerle kanıtlanması gerekir. 6831 Sayılı Orman Yasasının 1. maddesi gereğince, "Tabii olarak yetişen veya emekle yetiştirilen ağaç ve ağaçcık toplulukları yerleriyle birlikte orman sayılır." zaman içinde taşınmaz üzerindeki orman örtüsünün kaldırılmış olması o yerin orman niteliğini kaybettiği anlamına gelmez. Toprağı ile birlikte orman olan taşınmazın zilyetlikle iktisabı da mümkün değildir. Yine H.G.K.’nun 24/10/2001 ... ve 2001/8-964-751 sayılı ve 13/02/2002 ... ve 2002/8 - 183- 187 sayılı kararları ile kadastro (tapulama) komisyonlarınca orman sayılarak tespit harici bırakılan yerlerin de orman sayılacağı kabul edilmiştir.

Tespit edilen bu duruma göre, yöredeki Devlet ormanlarının kadastrosunun 1942 yılında yapıldığı, 1962 yılında yapılan genel kadastro sırasında çekişmeli parsellerin kadastro paftası üzerine Devlet Ormanı nitelemesi yapılarak tespit dışı bırakıldıkları, 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa ile o tarihte var olan özel ve tüzel kişilere ait bütün ormanların hiç bir bildirime gerek kalmaksızın devletleştirildiği, bu nedenle, 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce bu yerde yapılan orman kadastrosunun uygulanması sonucu taşınmazların orman niteliğinin belirlenmesinin mümkün olmadığı, 1942 tahdit haritasının ve tutanaklarının uygulaması yetersiz ise de, yörede 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre bir orman

kadastrosu yapılmadığından bu eksikliğin sonuca etkili olamayacağı, eski tarihli memleket haritasında olduğu gibi, 1962 yılında yapılan genel kadastro sırasında da eylemli orman olması nedeniyle tespit harici bırakılan taşınmazların orman sayılan yer olduğu, İstanbul İline içme ve kullanma suyu sağlayan Ömerli Barajının su havzasının koruma bandı içinde kaldığının bilirkişi raporunda belirtildiği, 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu orman rejimi dışına çıkartılan ve su havzasında kalan yerlerin dahi Hazine tarafından yeniden Orman Genel Müdürlüğüne orman yetiştirilmek üzere tahsis edildiğinin aynı bölgede Daireye temyiz incelemesi için gelen bir çok dosya içindeki evraklardan anlaşıldığı ve Anayasanın 169, 3402 Sayılı Yasanın 17/1 ve 18/2. maddeleri gereğince ormanların zilyetlikle kazanılamayacağı ve yine dava dosyasına Hazine vekilinin 07.01.2003 tarihli dilekçesine ekli olarak verdiği H.G.K.'nun 03.04.2002 ... ve 2002/8-230-261 sayılı kararında kabul edildiği gibi, dört tarafı devlet ormanı ile çevrili ve orman bütünlüğü içinde bulunan toplam yüzölçümleri 7000 m2 civarında olan dava konusu taşınmazların orman içi açıklık olduğu ve bu tür yerlerin 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince özel mülk olarak kişiler adına tescil edilemeyeceği göz önünde bulundurularak malik haneleri açık olan dava konusu parsellerin öncesinin orman olduğu ve bitişik Devlet Ormanının devamı niteliğinde bulunduğundan 3402 Sayılı Yasanın 30/2. maddesi gereğince orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1-Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle; ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın temyiz itirazlarının reddi ile aleyhlerindeki hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

2-Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 370 parselin (B) ile işaretlenen 297,47 m2 yüzölçümlü kesimi, 371, 367 ve 369 parsel sayılı taşınmazların tamamı yönünden BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 14.10.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/358, Karar No: 2017/25975, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2017/358 E.  ,  2017/25975 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9446, Karar No: 2020/12273, Tarih: 16.09.2020

**5. Ceza Dairesi         2018/9446 E.  ,  2020/12273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : Rüşvet vermeye teşebbüs suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş, sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/361 Esas, 2015/11 Karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alınacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5939, Karar No: 2011/7484, Tarih: 06.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5939 E.  ,  2011/7484 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/164645

Kastın aşılması suretiyle ...'ın ölümüne sebebiyet vermekten ve çocuk düşürme suçundan sanıklar ..., ... ile ...'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Dördüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/12/2010 gün ve 235/480 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanıklar ..., ... ve ...'nin çocuk düşürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanıkların üzerine atılı suçun, 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca yedi yıl altı aylık uzamış dava zamanaşımı süresine tabi olup, suçun işlendiği tarihten inceleme tarihine kadar bu sürenin dolduğu anlaşılmakla, hükmün (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının, 765 sayılı TCK.nun 102/4,104/2 ve CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2)Sanık ..., ... ve ...'nin, kastın aşılması suretiyle insan öldürmek suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık doktor ...'nın Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanı olmasına karşın Türkiye'de çalışma yetkisinin bulunmadığı, küretaj amacıyla müdahalenin yapıldığı kliniğin Kadın Hastalıkları ve Doğum Uzmanlığı ve rahim tahliye yetkisinin olmadığı, hekim ve hemşire olan sanıkların küretaj amacıyla hastaya müdahale ettikleri, alınan raporlara göre kişinin ölümünün, küretaj esnasında oluşan uterus perforasyonu, buna bağlı kanama, sekorder gelişen sepsis ve komplikasyonlarından (multi organ yetmezliği ve DİC) ileri geldiği, küretaj işlemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğu, resmi bilirkişi olan Sağlık Bakanlığı Yüksek Sağlık Şurasının 05-08/11/2009 gün ve 12351 sayılı raporuna göre, doktor sanık ...'nın kusurlu olduğu, sağlık kuruluşu sorumlu hekimi ve sahibi olan sanık doktor ...'in hastayı kabul etme, hemşire olan sanık ...'nin de müdahale sırasında olaya karışması ve dosya içeriğine göre kusurlu bulunduklarından Yüksek Sağlık Şurası raporunun bu itibarla yerinde olmadığı anlaşıldığından, sanıkların eylemleri ölene kasten etkili eylemde bulunmak şeklinde olmadığı, mesleğin yapılması sırasında kusurlu davranış şeklinde olduğu, dolayısıyla suçu taksirle işlediklerinin anlaşılmasına karşın, yazılı şekilde kastın aşılması suretiyle insan öldürmek suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 06/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

... Karacan.

L/K
Yargıtay — Esas No: 2009/52588, Karar No: 2010/14880, Tarih: 05.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/52588 E.  ,  2010/14880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/59953

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2007

NUMARASI : 2007/730

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19224, Karar No: 2006/22392, Tarih: 28.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/19224 E.  ,  2006/22392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çal İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2006

Takip dayanağı senedin ön ve arka yüzünün okunabilir nitelikte onaylı fotokopisi ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20944, Karar No: 2011/1478, Tarih: 22.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20944 E.  ,  2011/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

17/04/2008 tarih ve 5754 sayılı Yasanın 56. maddesi ile değişik 5510 Sayılı Yasa'nın 93. maddesine göre; "Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri sağlık hizmeti sunucularının Genel Sağlık Sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler, 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez."

18/02/2009 tarih ve 5838 Sayılı Kanun'un 32. maddesi ile 5510 Sayılı Kanun'un 93. maddesine, "Bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun nuvafakatinin bulunmaması halinde icra müdürü tarafından reddedilir." hükmü eklenmiştir.

Anılan madde hükmünde ilk cümlede "sağlık hizmeti sunucuları" yönünden kurum nezdinde doğan alacaklarının devir ve temlik edilemeyeceği öngörülmüş olup, haczedilmezlikle ilgili bir hüküm yoktur.

Söz konusu maddenin ikinci cümlesinde sadece gelir, aylık ve ödeneklerin 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemeyeceği düzenlenmektedir.

Somut olayda sağlık hizmeti sunucusu olan eczane sahibi takip borçlusunun Sosyal Güvenlik Kurumları nezdinde doğmuş ve doğacak hak ve alacakları, İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi ilgili kuruma gönderilmek sureti ile haczedilmiştir.

Yukarıda belirtilen ilke ve kurallar uyarınca borçlunun, Sosyal Güvenlik Kurumu nezdinde olan alacaklarının haczi mümkün olup, şikayetin reddi gerekirken kabulü ile alacak haczi işleminin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.