muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9981, Karar No: 2018/2364, Tarih: 26.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9981 E.  ,  2018/2364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, takip borçlusu global şirketine ait menkullerin satışından dolayı ... 11. İcra Müdürülüğü’nün 2010/3444 E. sayılı dosyada sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinde sıralamada hata bulunduğu ve sıra cetveline girmemesi gereken alacaklar mevcut olduğunu, 2. sıradaki alacaklı ...'ün alacağının muvaazalı olduğunu, 3, 4, 5, 6 ve 8. sıradaki alacakların sıra cetvelinden çıkartılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.Davalılardan ... vekili, davacının alacaklı bulunduğu icra dosyasının zamanaşımına uğradığını, bu nedenle sıra cetveline itiraz etme hakkının olmadığını, davacının dava açmakta hukuki menfaati olmadığını, davacının alacağının birinci sıraya yazılmış olup buna göre bu dosyası ile alacağının tamamının tahsil ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.Diğer davalılar vekili, görevli mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğunu, davacının ileri sürdüğü sebeplerin yerinde olmadığını, davacının alacağına ilişkin icra takibinin zamanaşımına uğradığını, davacının alacağının sıra cetvelinin 1. sırasında yer aldığını, kendi sırasından sonra gelen alacaklıların sırasına itirazının yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava sıra cetveline itiraz davası olup ticari dava niteliğinde olmadığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda mahkemece, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c maddesi hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, davanın anılan 115/2. madde hükmü uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin 7. ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede "dava

dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine", hüküm fıkrasında (1) numaralı bentte "dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle Reddine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamış, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması gerekmiştir.

dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine", hüküm fıkrasında (1) numaralı bentte "dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle Reddine" ibarelerine yer verilmesi doğru olmamış, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, kararın gerekçesi kısmen değiştirilerek ve hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde ‘Dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle Reddine’ ibaresi çıkarılarak, yerine "Göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğundan HMK'nın 114/1-c ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21261, Karar No: 2012/25270, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21261 E.  ,  2012/25270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6786, Karar No: 2024/195, Tarih: 10.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/6786 E.  ,  2024/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1416 Esas, 2023/312 Karar

KARAR : Yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/77 Esas, 2020/630 Karar

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazminat davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen bedel, miktar yönünden Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL'nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13828, Karar No: 2012/1577, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13828 E.  ,  2012/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/935, Karar No: 2019/2072, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/935 E.  ,  2019/2072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında "2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; sanığın, ... ile birlikte çalıştığını, faturaları onun kestiğini, faturaları ve diğer belgeleri alıp kaçtığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, vergi tekniği raporunda, hırsızlık suçundan yakalanan ...'ın çantasından başka mükelleflere ait fatura koçanları ile sanığa ait kaşenin de çıktığının belirtilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; ...’ın CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) ... da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa- Faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

bb- Faturaları kullanan mükellefin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendisinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

a) 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası; aynı suçun düzenlendiği ve suç tarihinden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörülmesi karşısında, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu sebeplerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8771, Karar No: 2020/4841, Tarih: 10.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/8771 E.  ,  2020/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eziyet, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eziyet ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre sanığın, öz yeğeni olan on yaşındaki mağdurenin cinsel organını ısıtılmış metal bıçakla yakması şeklindeki eyleminin cinsel arzuları tatmin amacıyla gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin sanık tarafından mağdureye karşı vücudunun bir çok bölgesini pense veya kerpetenle sıkma, terlik, tokat ve tekme atarak dövme şeklinde sistematik biçimde ve belli bir süreç içinde gerçekleştirilen diğer eylemlerle birlikte bütün halinde eziyet suçu içerisinde değerlendirilmesi ve alt sınırdan uzaklaşılarak tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ayrıca çocuğun cinsel istismarı suçundan da mahkumiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2674, Karar No: 2012/19041, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2674 E.  ,  2012/19041 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir. (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay’a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.

Temyiz eden davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğünün temyiz dilekçesi 07.02.2011 tarihinde, yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, davalının harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Yasası’nın 13/j maddesinde “Genel Bütçeye dahil idarelerin harçtan muaf olacakları” düzenlenmiş olup, davalı ... 5018 sayılı Yasa’ya ekli 1 sayılı cetvelde yazılı genel bütçeye dahil idarelerden olmayıp mahalli idaredir. Öte yandan 5302 sayılı İl Özel İdaresi Yasası’nın 8.maddesinin yargı harçlarını kapsamadığı açıktır. Hal böyle olunca da temyiz eden davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğünden peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır.

21.5.1985 gün ve 1984/ 5 esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K.’da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK’nun 434/3 maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Gaziantep İl Özel İdare Müdürlüğüne eksik harçları ikmal etmesi için H.U.M.K’ nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, süresi içinde harçlar ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harçlar yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

GC
Yargıtay — Esas No: 2015/799, Karar No: 2015/1602, Tarih: 26.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/799 E.  ,  2015/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/286382

Dolandırıcılık suçundan sanıklar S.. A.. ve S.. S..'nın yapılan yargılanmaları sırasında; Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi, Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi ve Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C. Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, bu mahkemece Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yetkisizlik kararı verildiği, Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesince bu kez Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesine yönelik yetkisizlik kararı verildiği, ancak bu mahkemece karşı yetkisizlik kararı verilmeden dosyanın dairemize gönderildiği anlaşılmakla, bu aşamada ortada çözümü gereken bir uyuşmazlık bulunmadığından, incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7818, Karar No: 2010/11626, Tarih: 11.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/7818 E.  ,  2010/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.04.2008 gün ve 2004/448-2008/83 sayılı kararı onayan Daire’nin 08.02.2010 gün ve 2008/10172-2010/1384 sayılı kararı aleyhinde davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin miras bırakanlarının davalıların yönetim kurulu üyesi oldukları ... A.Ş’de pay sahibi olduklarını, paylarının davalılar ... ile ...’a muvazaalı olarak devir edildiğini, ‘Vidinli’ soyadlı kişilerin paydaşlıklarının devam ettiğini, dava dışı Kalkınma Bankasının açtığı davada bu durumun saptandığını, ancak murislerinin kardeşleri ile davalı ...’ın arasının bozulması sonrasında yine muvazaalı şekilde payların davalı ...’e devir ettirildiğini, ölen ... üzerindeki payların da intikallerinin sağlandığını, anılan şahsın adına ... Ltd.Şti’nin kurulduğunu, hiçbir malvarlığı olmadan ...’ın Otelini üzerine geçirdiğini, üzerindeki payları da emekli öğretmen ...’e devir ettiğini, daha sonra da işlemlerin sürdürdüğünü, tamamının muvazaalı olduğunu, payların iade edilmediğini ileri sürerek, şirket payı ile pay ile oluşan kar payları ve olmadığı takdirde tasfiye paylarının tespit edilerek tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıların murislerinin hisselerini 15 yıl önce devir ettiklerini, en son genel kurul kararı ile de davacılar ile murislerinin ortak olmadıklarının açık olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, iddiaların doğru olduğunu, baskılardan kaçmak ve şirketin elden çıkarılmasını önlemek için devrin muvazaalı yapıldığını, ancak husumetin yanlış gösterildiğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Vidinli, borçlar nedeniyle o tarihteki ortakların paylarını devir ettiklerini açıklamıştır.

Davalı ... ölmüş olduğundan tebligat yapılamamıştır.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece ... hakkındaki davanın reddine, davalılar ..., ... ve ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar hakkındaki davanın ispat edilemediğinden reddine karar verilmiş, davacı ... vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 08.02.2010 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı ... vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 11.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12305, Karar No: 2014/20220, Tarih: 05.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12305 E.  ,  2014/20220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 14/04/2014

Numarası : 2013/154-2014/129

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, davalı işyerinde 13.04.2009-12.07.2012 tarihleri arasında aralıklı olarak davalının alt işverenlerinde garson olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve gerekçesiz feshedildiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının kendi işçileri olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesi ile hafta tatili ücreti alacağı talebinde bulunmuş olmasına rağmen mahkemece bu hususta olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. Oysa mahkeme önüne gelen uyuşmazlıkta, 6100 sayılı HMK.'nun 297/2. maddesi gereği her bir talebe ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar vermek suretiyle uyuşmazlığı çözmek durumundadır. Mahkemece bu hususa dikkat edilmeden, hafta tatili ücreti alacağı talebine ilişkin olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.