muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/811, Karar No: 2024/8874, Tarih: 10.12.2024

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacıya ait rüzgar enerji santralinde meydana gelen hırsızlık olayları nedeniyle oluşan zararın, davalı yüklenici şirketler ile inşaat sigorta poliçesi kapsamında davalı ... şirketinden tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin ikinci alt bendi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun(6102 sayılı Kanun) 1401 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4607, Karar No: 2012/17959, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/4607 E.  ,  2012/17959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Fesih bildirimine ilgi tutulan ve dava dilekçesinde belirtilen 30.07.2009 tarihli yazının aslının veya onaylı örneğinin getirtilerek eklenmesi ve bu yazının davacıya tebliğ edildiği tarihin tespit edilip bildirilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1682, Karar No: 2020/2138, Tarih: 22.06.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/1682 E.  ,  2020/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Yargılamanın yenilenmesini isteyen davacı ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 04/08/2017 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesinin istenmesi üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine dair verilen 21/11/2017 günlü karara karşı davacı tarafın adli yardım talebli olarak istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; harç ve giderleri yatırılmayan istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 28/03/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi yargılamanın yenilenmesini talep eden davacı tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle, Dairemizce verilen davacının adli yardım isteminin reddine ilişkin 07/02/2019 gününde itiraz yolu açık olmak üzere verilen kararın itiraz edilmeyerek kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin ikmali için dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine geri çevrilmesi üzerine, temyiz harç ve masrafı yatırılmaması nedeniyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 02/01/2020 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi yargılamanın yenilenmesini talep eden davacı tarafından adli yardım talepli olarak süresi içinde istenilmekle tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21/11/2017 tarihli ve 2017/254 esas, 2017/397 karar sayılı davanın usulden reddine dair karara karşı davacı tarafından adli yardım istemli olarak istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/450 esas sayılı kararıyla adli yardım talebinin reddine dair verdiği kararın itirazen incelenmesinin davacı tarafından istenildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 20/02/2019 tarihli ve 2019/1 D. iş sayılı kararıyla davacının adli yardım talebinin reddi kararına yönelik olarak yaptığı itirazın reddine kesin olarak karar verildiği, davacıya istinaf harç ve masraflarının ödenmesine dair muhtıra gönderildiği, buna rağmen davacı tarafından istinaf harç ve masraflarının yatırılmaması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28/03/2019 tarihli ve 2019/138 esas, 2019/310 sayılı kararı ile davacının istinaf başvurusunun yapılmamış sayıldığından istemin reddine karar verildiği, bu kararın davacı tarafından adli yardım istemli

olarak temyiz edildiği, Dairemizin 07/10/2019 tarihli ve 2019/2092 esas, 2019/4415 karar sayılı kararıyla davacının adli yardım isteminin reddine itiraz yolu açık olmak üzere karar verilerek dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrildiği, adli yardım isteminin reddine ilişkin Dairemiz kararının itiraz edilmeyerek kesinleşmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun yapılmamış sayılması kararına yönelik temyiz masrafının tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içinde yatırılması, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağına ilişkin muhtıranın kararı temyiz eden davacıya 16/12/2019 günü usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, davacı tarafından harcın yatırılmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nun 344. maddesi gereğince davacının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair 02/01/2020 tarihinde ek karar verildiği, bu kez son kararın davacı tarafından adli yardım talepli olarak temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin 2. fıkrasında adli yardım talebinin reddi kararına yönelik itirazların incelenmesi neticesinde verilen kararların kesin olduğu dikkate alındığında, davacı tarafından yasal prosedürün tamamlanmadığı ve bir haftalık kesin sürede temyiz masrafının yatırılmadığı anlaşıldığından, HMK’nun 344. maddesi gereğince bölge adliye mahkemesinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmaya ilişkin kararı doğru olup, anılan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmaya ilişkin ek kararının HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/06/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3140, Karar No: 2012/4593, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3140 E.  ,  2012/4593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... kayyımı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 ve 366. maddeleri (HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası) uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19766, Karar No: 2018/3394, Tarih: 19.06.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/19766 E.  ,  2018/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... vasileri ... ve ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan asiller ve avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı... vasileri, kısıtlı ...'e vasi olarak atandıklarını, kısıtlı... hakkında akıl hastalığı ve zayıflığı nedeniyle kısıtlanma kararı bulunduğunu, kısıtlı hakkında icra takibine girişen davalının elindeki borç belgesi yazılı adi senedin kısıtlının hastalığın etkisi altında olduğu ve fiil ehliyetine sahip olmadığı bir dönemde hile ile kendisine imzalattırılmış bir belge olabileceği gibi imzanın sahte de olma ihtimali bulunduğunu, davalının 2.350.000,00 TL gibi yüksek bir meblağda kısıtlıya borç verebilecek ekonomik güce sahip olmadığını, buna karşılık kısıtlının bankalardaki nakit mevduatının 15.000.000,00 TL civarında olduğunu, 28 adet taşınmazı bulunduğunu ve yüksek kira gelirine sahip olduğunu, kısıtlının banka kredi faiz oranlarından çok yüksek bir faiz oranıyla davalıdan borç para almasının izah edilebilir bir tarafı bulunmadığını ileri sürerek vasisi oldukları kısıtlı ...'in davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %20 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, dava konusu belgenin kısıtlı...'in kısıtlanmasından 2 yıl önce düzenlendiğini, imza inkarında bulunulmadığını, bedelsizlik iddiasının yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini, davalı hakkında dolandırıcılık suçlaması ile yapılan soruşturma sonucunda kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, ticaret adamı olan ...'in borç para almasının mümkün olduğunu, davacıların bu yöndeki iddialarının soyut ve dava ile ilgisiz iddialar olduğunu, kısıtlı ...'in borç senedini verdiği 21/02/2008 tarihinde temyiz kudretine sahip, kendi işlerini kendisi takip eden bir çok resmi işlem yapan, tapuda ve bankalarda işlem yapan bir kişi olduğunu, davacıların sırf borcu ödememek için kısıtlılık mazeretini ileri sürdüğünü savunarak davanın reddi ile %20 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, borç belgesinin tarihinin 21/02/2008, demans hastalığı ile vasi tayini gerektiğine ilişkin raporun tarihinin 10/11/2009, kısıtlanma kararının tarihinin 16/03/2010 olduğu, senedin düzenlenme tarihi, rapor ve karar tarihi dikkate alındığında davalının halen ticari işlerini kendisi takip eden kısıtlının akıl zayıflığı içerisinde olduğunu bilme imkanının bulunmadığı, kısıtlıdaki belirtilerin teşhisten önce ortaya çıkmasına rağmen bu süreçte yakınları tarafından kira tahsilatı yapmasına ve para yatırıp çekmesine göz yumulduğu, dinlenilen tanık kısıtlının kızının beyanına göre kısıtlıdaki rahatsızlıkların 2005 yılında ortaya çıkmasından sonra ticaretten el çektirilmesi gerektiği, kısıtlının alacaklıları ortaya çıktıktan sonra sağlık raporu alınması ve kısıtlanmasının kısıtlıyı borç altına girmekten kurtaramayacağını, Adli Tıp Genel Kurulu raporunda da kısıtlının borç tarihinde akıl zayıflığı içerisinde olup olmadığının tespitinin sağlık kurullarınca tespit edilmediği, dinlenilen tüm tanıkların beyanları değerlendirildiğinde de işlem tarihinde kısıtlının akıl zayıflığı hali olduğunu doğrulayan bir kanaatin oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ...vasileri, davaya konu belge aslının dosyaya ibrazı ile belge üzerinde sahtelik ve imza incelemesi talep ettiği halde dosya kapsamında davalı tarafça belge aslının mahkemeye sunulduğuna dair bir bilgi bulunmamaktadır. Bu durumda Mahkemece davaya konu belge aslının dosyaya ibrazı sağlanarak davacı kısıtlının belgenin düzenlendiği tarihten önceki tarihli imzalı mukayese belge asıllarının taraflardan sorularak ilgili yerlerden getirtilip, imza incelemesi yaptırıldıktan ve davaya konu belgenin de konu olduğu ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/33246 numaralı soruşturma dosyasının da sonucu sorularak, ceza davası açılmışsa sonucunun bu davaya etkisi düşünülüp değerlendirilerek, gerektiğinde sonucunun beklenmesi ve deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bent uyarınca davacıların öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 19/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15908, Karar No: 2017/933, Tarih: 09.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/15908 E.  ,  2017/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi gereği hükmün açıklanması ile

TCK’nın 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanunu'nun 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Karamürsel Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2012 tarihli ve 2011/245 esas, 2012/257 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 28/04/2013 tarihinde basit yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği ve İzmir 7.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/720 esas, 2013/816 karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 25/12/2013 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair aynı Mahkemenin 25/09/2014 tarihli ve 2014/23 esas, 2014/344 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın olay günü, gündüz vakti, meskun mahalde, kaza yerinin 3 metre öncesi trafik ışık lambası olduğuna dair uyarı olduğu 7 metre genişliğindeki yolda ve ışıklı kavşakta muayene süresi 20 gün kadar geçmiş ve frenlerinin sağlam olmayıp iyi tutmadığını bildiği araçla seyir halinde iken, önündeki ışıklı kavşakta kırmızı ışıkta beklemekte olan araçlara çarpması sonucu katılan ... ile mağdur ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına tamamen kusurlu şekilde neden olduğu anlaşılan olayda; mağdur ... ... yargılama sırasında ve 18/11/2011 tarihinde talimatla alınan beyanında sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, katılan ...'ın ise olay sonucu yaralandığına dair dosyada herhangi bir rapor olmadığı ancak, 18/11/2011 tarihli talimatla alınan ifadesinde, olay sonucu hafif yaralandığını beyan etmesi sebebiyle sanığın sadece ...'ın yaralanmasından sorumlu tutulması gerektiği, ayrıca sanığın muayene süresi geçmiş ve frenlerinin sağlam olmayıp iyi tutmadığını bildiği, bu nedenle her an bir kaza yapabileceğini öngördüğü halde, aracıyla trafiğe çıkmak sureti ile eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü karşısında, eylemine uyan TCK.nun 89/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11285, Karar No: 2013/13077, Tarih: 31.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/11285 E.  ,  2013/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı işverence temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekili konumunda bulunmaması gerekir.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri her şeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre, işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ile yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır.

İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin ikinci grubunu, işletmenin değil de işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre, işletmenin bütününü sevk ve idare edenler, başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken; işletmenin değil de işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak, işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisini haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak, birlikte aranır. Dolayısıyla bir banka şubesi müdürü ile fabrika müdürü, işyerini sevk ve idare etmekle beraber, özgür iradesi ile işçi alma ve işten çıkarma yetkisi yoksa 4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi anlamında işveren vekili sayılmaz. İş güvencesinden yararlanır. Aynı şekilde, işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan insan kaynakları müdürü ile personel müdürü, işyerinin tümünü yönetmediğinden iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilecektir.

Somut olayda, davacının davalıya ait işyerinde üretim müdürü ve mesul müdür olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı şirketin genel organizyon şeması celp edilerek ve tanıkların bu konuda yeniden ifadeleri alınarak, yukarıda belirtilen düzenleme gereği davacının işveren vekili veya işveren vekili yardımcısı olup olmadığı açıkça tespit edilmelidir. Belirtilen hususlar araştırılmadan davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebepine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11333, Karar No: 2016/9394, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11333 E.  ,  2016/9394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ...nın Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar ...ndan istifa ederek yeniden ...na geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi sendika değiştirdiği için sendikal hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: