muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5483, Karar No: 2010/12092, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5483 E.  ,  2010/12092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapıya, dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesineve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13869, Karar No: 2019/1876, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/13869 E.  ,  2019/1876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6897, Karar No: 2018/650, Tarih: 05.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/6897 E.  ,  2018/650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 06/08/2012 havale tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri; ... köyünde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi uyarınca kadastroda tescil harici bırakılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu 1967 yılında seri bazda yapılmış; 1968 yılında kesinleşmiştir. 1953 yılında yapılmış ve kesinleşmiş tapulama çalışmaları bulunmakta olup, çekişmeli taşınmaz bayır olarak tescil harici bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 05/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4640, Karar No: 2013/7013, Tarih: 16.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4640 E.  ,  2013/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılk

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüyle, sanık ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanık ...'nin hukuki yararı bulunmadığı, sanık ...'ın yokluğunda verilip müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 07.12.2010 tarihli ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik, yasal süresi geçtikten sonra 11.01.2011 günü temyiz inceleme talebinde bulunduğu anlaşıldığından;

Sanıkların temyiz isteğinin 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin, temyiz talebinin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunan 07.12.2010 tarihli ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik, sanık müdafiinin yasal süresi geçtikten sonra 12.01.2011 günü temyiz inceleme başvurusunda bulunduğu anlaşılmakla;

Temyiz isteminin reddine dair 12.01.2011 gün ve 2008/240 esas, 2010/186 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5513, Karar No: 2021/8229, Tarih: 18.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5513 E.  ,  2021/8229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'in "mağdurlar ..., ... ve ...'i kasten yaralama" ve "ruhsatsız silah taşıma" suçları yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, aynı Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesinin mümkün görülmesi, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesinin, sanık ...'in "mağdur ...'i kasten yaralama" suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ...'in "mağdurlar ... ve ...'i kasten yaralama" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik vekalet ücreti istemi yönünden temyiz ettikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mağdurun yaralanmasına ilişkin alınan Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Balcalı Hastanesinin 12.01.2015 tarihli raporunda ''Sağ opere radial sinir kesisi, sağ opere brakialis kesisi, duyularında azalma mevcuttur, yaşamını tehlikeye sokan bir

duruma neden olmamıştır, basit tıbbi müdahale ile giderilemez'' rapor edildiği, alınan raporun Adli Tıp kriterlerine uygun olmadığı ve rapor içeriğinin yetersiz olduğu anlaşılmakla, mağdura ait tüm film, grafi, hastane evrakları ve tüm tedavi evraklarının en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmasına ilişkin 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24068, Karar No: 2018/4753, Tarih: 19.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24068 E.  ,  2018/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5977, Karar No: 2021/6136, Tarih: 06.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/5977 E.  ,  2021/6136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemleri, 5237 sayılı TCK’nin 125/1, 86/1, 106/1-1. cümle maddeleri kapsamında yer alan “Hakaret, kasten yaralama ve tehdit” suçlarına ilişkin olduğu görülmekle, 5271 sayılı CMK'nin 251/8. maddesinin "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin ... Devlet Hastanesinden alınan 14.11.2015 tarihli geçici raporda ''Burun, boyun ve sağ el sırtında laserasyon var, sağ el 2. Proksimalde deplase kapalı kırık var, basit tıbbi müdahale ile iyileşmez, hayati tehlikesi yok, ortopedi polikliniği önerildi'' belirtildiği, ... Devlet Hastanesinden Ortopedi uzmanı tarafından alınan 29.12.2015 tarihli raporunda ''Hastanın sağ el metakarp başı kırılmış olup mevcut muayenede kaynama sağlanmıştır.'' rapor edildiği, rapor içeriği yetersiz nitelikte olup Adli Tıp kriterlerine de uygun olmadığı anlaşıldığından, mağdurun beyanında elindeki kırığın sanığa vurduğu esnada meydana geldiğini ifade ettiği ve bu nedenle sanık hakkında kemik kırılmasına sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçundan verilen 02.12.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı göz önüne bulundurarak, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, mağdurun elindeki kırık dışındaki yaralanmalar konusunda 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 06.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11899, Karar No: 2015/8533, Tarih: 15.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11899 E.  ,  2015/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Müvekkillerinin murisi ...r'in dava konusu işyerini 01.01.1993 tarihinde dava dışı ..’den kiraladığını, daha sonra 02/01/2004 tarihinde davalı ... ile devir sözleşmesi yapılarak kiralanan yerdeki kasap dükkanı ile ünvanını ve demirbaşların davalıya devredildiğini, bu devir karşılığında davalının müvekkillerinin murisine ayda 1000 TL ödemeyi kabul ettiğini, murisin 14.07.2010 tarihinde vefatından sonra davalının devir ve işletme bedeli ödemediğini belirterek, dava tarihine kadar birikmiş müvekkillerinin hisselerine düşen 16.000 TL alacağın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili ise; Davacıların murisi ...ile yapılan 02/01/2004 tarihli sözleşme gereğince devir bedeli olarak ...esinin ...in yaşamı süresince aylık ödemelerin yapılması olduğunu, ...demelerin ne zaman sona ereceğinin kararlaştırılmamasının da tarafların gerçek iradesinin bu sözleşmenin devreden kişinin yaşamı süresince geçerli olacağını gösterdiğini, ölüm ile sözleşmenin sona erdiğini mirasçıların talepte bulunamayacaklarını, 2004 senesinden beri kira sözleşmesinin mülk sahibi ile müvekkili arasında düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda sözleşmenin düzenlendiği 02/01/2004 tarihinden murisin ölüm tarihi olan 14/07/2010 tarihine kadar geçen sürede 78.000 TL toplam ödeme yapıldığı, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda, devir tarihi itibariyle işletme bedelinin 18.000 TL olarak belirlendiği, murisin ölüm tarihine kadar ödenen 78.000 TL dikkate alındığında bu tutarın devir bedeli olarak fazlası ile yeterli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemelerin görev kamu düzenine ilişkin kurallardan olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine ya da re'sen gözetilmesi gerekir.

Olayımıza gelince; Davacıların murisi ile davalı arasında düzenlenen 02.01.2004 tarihli işletme devir ve satış anlaşması konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme devreden sıfatı ile muris ... ve devralan sıfatıyla davalı .... tarafından imzalanmıştır. Sözleşmede devredenin işletmeyi 02.01.2004 tarihi itibarıyla içerisindeki tüm demirbaş aktif ve pasifleri ile birlikte devrettiği, devralanın devredene her ayın başında bir milyar lira ödeme yapacağı, devam eden yıllarda bu rakamın enflasyon oranında artırılarak ödeneceği, işletmenin bulunduğu dükkanın kiralama kontratının devredenin üzerinde kalacağı, mal sahibine kira bedelinin her ay devralan tarafından ödeneceği, devralanın işletmeyi işlettiği müddetçe anlaşmaya bağlı kalarak ödemeleri yapacağı, devredenin ise devralanın rızası hilafına bu dükkanı bir başkasına kiralamayacağının kararlaştırıldığı görülmüştür. Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme niteliği itibarıyla bir alt kira sözleşmesi olup uyuşmazlık da alt kira sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Bu durumda dava 6100 sayılı HMK nun yürürlük tarihi olan 01.10.2011 tarihinden sonra 05.10.2012 tarihinde açıldığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmediğinden hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yerolmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5360, Karar No: 2011/12251, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5360 E.  ,  2011/12251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6572, Karar No: 2014/10646, Tarih: 24.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/6572 E.  ,  2014/10646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/220836

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/915 (E) ve 2013/276 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12031, Karar No: 2019/1016, Tarih: 22.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/12031 E.  ,  2019/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddin, ancak;

Yapılan yargılamaya göre; sanıkta ele geçen kuru-sıkı tabancaya ait ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 28.08.2013 tarihli raporunda; Ses-gaz fişeklerini atmak için yapılmış bir tabanca iken; sonradan silahın namlusu içerisindeki gaz ayırıcı parçası çıkartılarak, özel nitelikte yapılmış ateşli silah fişeklerini atar hale getirilmiş olması, özel nitelikte fişek de ele geçmemiş olması, teknik özellliklerinde sonradan değişiklik yapıldığını gösterir nitelikte herhangi bir bulgu ve emarenin olduğuna dair görüşe yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, silahın mevcut yapısında sonradan değişiklik yapılıp yapılmadığı hususunda aynı kriminal polis laboratuvarından ek rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16270, Karar No: 2022/732, Tarih: 20.01.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/16270 E.  ,  2022/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ŞANLIURFA 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Başka suçtan hükümlü bulunan sanığın Segbis yoluyla yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin yüze karşı açıklanmasından itibaren başlayacağı bildirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle yasa yoluyla bildiriminin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.