muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5797, Karar No: 2012/9989, Tarih: 29.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/5797 E.  ,  2012/9989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :341-358

Dava, rücuan tazminat davasıdır.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesidir. Bu maddeye dayanan rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, öncelikle, iş kazasının ne şekilde olduğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak, varsa, çelişki giderilerek belirlenmeli ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, kusur oran ve aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesine gidilmelidir.

Somut olay incelendiğinde; davalı T.C.D.D 5. Bölge Müdürlüğü'nde çalışan sigortalı ...'in binanın girişindeki 3 basamaklı beton merdivenden düşerek yaralandığı ve 26.11.2005 tarihinde kaldırıldığı hastanede vefat ettiği anlaşılmaktadır.

27.03.2006 tarih ve 20.SR.13 sayılı sigorta müfettişi tarafından hazırlanan raporun sonuç kısmında; belgeleri sunulan ve açıklanan tıbbi teşhis ve tedaviler ile kazalının önceden mevcut olduğu kesinlik kazanmış olan kronik rahatsızlıklarının da göz önünde tutulmak suretiyle,ölüm olayının iş kazasına sebep olan düşme sonucunda meydana gelip gelmediğinin müdavi hekimlerden sorulması ve ölümün bu düşmeye bağlı olduğunun kesinlik kazanması durumunda 506 sayılı yasanın 12. maddesinde belirtilen yardımların yapılması gerektiği belirtilmiş olduğu ve sonrasından da sigortalı hak sahiplerine gerekli sosyal yardımların yapıldığı anlaşılmaktadır.

30.07.2007 tarih ve KK-88 sayılı iş müfettişi tarafından hazırlanan rapor incelendiğinde; sigortalı işçinin duyma oranındaki kayıp nedeniyle özürlü olarak işe girdiği, yemekhane ve buna müteakip Loko atölyesinde çalışmaya başlatıldığı, işyerinde düzenli atfedilecek iş yeri hekimi çalıştırılmadığı, işçinin 1990 yılında yemekhanede çalıştırılmaya başlanılmasına rağmen ilk muayenesinin 1995 yılında yapıldığı, 1999 yılında Loko Bakım Atölyesine Akaryakıt ve Kumlama Postasına nakil gitmesine ilişkin hekim raporunda herhangi bir görüş bildirilmediği, sadece çalışabileceğinin belirtildiği, ... işçinin özürlü kadrosunda çalıştığı, özellikle ... işçinin geçmişinde “kişide karaciğer ve dalak büyümesine neden kronik bir hastalığın bulunduğu, menejit hastalığı sekeline bağlı sinirsel işitme azlığı dizarti yüksek kumanda sesini ancak kulak saymanı önünde duyabilmekte olup, duyma oranında “% 40” kayıp olduğu, iş kazası olayın sebep sonuç ilişkisinde karar verme noktasında şüpheler ve yeterli kanaat hasıl olmaması nedeniyle kusur addedilemeyeceği, ölüm olayı ile ilgili ... işçinin düşmesine bağlı bir süreç sonrası vefat ettiğinin adli mercilerde görev alan doktor bilirkişiler tarafından değerlendirilmesinin daha uygun olacağı yönünde kanaat bildirdiği anlaşılmaktadır.

Savcılık tarafından yapılan hazırlık soruşturması sonucunda; kazazedenin ölümünün künt bel travmasına bağlı iç organ lezyonu ve buna bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu ve kazazededen başkasına kusur verilemeyeceği gerekçesi ile takipsizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, dosya üzerinden üç uzman bilirkişi heyetinden rapor alınmış, 1. heyet raporunda iş güvenliği önlemlerinin alınmadığı gerekçesi ile hiç kimseye kusur izafe edilemeyeceğinin belirtildiği, 2. heyet raporunda gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmadığı gerekçesi ile işverene %70 kusur verildiği kazalıya %30 kusur verildiği ve 3. heyet raporunda ise kazanın önlenebilmesi için alınabilecek bir tedbir bulunmadığı,ölüm ile güvenlik önlemleri ve sigortalının bedenine uygun işte çalıştırılması arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçeleri ile davalının kusurlu olmadığının belirtildiği ve mahkemece işverene atfedilecek kusur bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

506 sayılı Kanunun 26. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; anılan Yasal düzenleme çerçevesinde kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir. İşverenin tamamen kusursuz kabul edilebilmesi için ise, anılan madde gereğince, işyerindeki işçilerin sağlığı ve iş güvenliğini sağlamaya yönelik her türlü tedbiri alması, uygun çalışma ortamı hazırlaması, araçları noksansız bulundurması, işçileri etkin bir biçimde denetlemesi, gözetlemesi, bütün yükümlülüklerini özenle yerine getirmesi gerekir.

Hal böyle olunca, Mahkemece, öncelikle, ... sigortalıya ait tüm tedavi kayıtları getirtilmeli, İş güvenliği Tüzüğünün 81. maddesinin 4. bendi kapsamında davalı işveren tarafından sigortalının periyodik sağlık muayenelerinin yaptırılıp yaptırılmadığı araştırılarak, yaptırılmadığının belirlenmesi halinde, alanından uzman bilirkişi, yada, bilirkişi heyetinden, periyodik sağlık muayenesinin yaptırılmamasının sigortalının ölümündeki etkisi, başka bir anlatımla ölüm olayı ile muayene yaptırılmaması eylemi arasında illiyet bağının varlığı yönünde rapor alınmalı, illiyet bağının varlığının tespiti halinde ise, iş kazasının meydana geldiği iş kolunda ve İşçi sağlığı ve İş Güvenliği mevzuatında uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınmalı, ayrıca aldırılacak rapor ile hak sahipleri tarafında açılmış Malatya İş Mahkemesi'nin 2008 /196 Esas sayılı maddi manevi tazminat dosyasının güçlü delil niteliği de gözetilerek,bu dosyadaki raporlar arasında çelişki var ise giderilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

0 halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S0NUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2902, Karar No: 2017/13130, Tarih: 23.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/2902 E.  ,  2017/13130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1280, Karar No: 2010/5138, Tarih: 24.03.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/1280 E.  ,  2010/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanıklar yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17840, Karar No: 2017/1426, Tarih: 14.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/17840 E.  ,  2017/1426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 03.08.2010 günü davalı ...’ün maliki olduğu diğer davalı ...’nın sevk ve idaresindeki aracın yolun sağ tarafında bulunan emniyet şeridine geçerek bankete çıktığını ve bankette yürümekte olan yayalara çarparak ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına sebep olduğunu, bu kazada bir kişinin öldüğünü, müvekkili ....'ın da sağ ayağının kopma derecesinde diğer ayağının ise daha az riskli olarak ağır yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000 TL. maddi tazminatın olay tarihinden başlayarak faizi ve sigorta şirketinin sorumluluğu sigorta poliçesi limitlerinde olmak kaydıyla ve 40.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., yetkili mahkemenin Trafik kazasının meydana gelmiş bulunduğu ...Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Davalı ..., öncelikle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini, esasa dair beyanda bulunmak üzere haklarını saklı tuttuğunu belirtmiştir.

Davalı ...vekili, kazaya karışan... plakalı aracın trafik poliçesinin müvekkili şirket tarafından temin edildiğini, yapılacak inceleme sonucu maluliyet meydana gelmiş ise tazminat tahakkuk edip etmediği hususunda aktüer bilirkişiden rapor alınması gerektiğini, davanın haksız fiilden kaynaklandığını, bu nedenle avans faizi talebinin yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feragat nedeniyle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş,hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalı ...'nın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 513,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1173, Karar No: 2013/2141, Tarih: 04.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1173 E.  ,  2013/2141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 05.....2012 gün 2012/4771 Esas 2012/6412 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2008/7749 sayılı dosyasında düzenlenen ....05.2004 tarihli sıra cetvelinde şikayetçiden önceki sıraya temlik alacaklısı olarak alınan ... Tarım Hayvancılık Ltd. Şti.'nin temliknamede sıfatı olmadığı halde pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu, ayırca müvekkilinin sıra cetveline alınan ilama dayalı işçi alacağının sadece asıl alacak bölümüne pay ayrıldığını, faiz ve fer'ilerinin hesaba katılmadığı gibi kambiyo senedine dayalı ilamsız takibe konu alacağının da esasen işçi alacağı niteliğinde olduğu halde sıra cetvelinde pay ayrılmamasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiş, yargılama sırasında şikayet olunan... Profil San. Ltd. Olarak tavzih etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda şikayetin reddine karar verilmiş, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazı üzerine Dairemizin 05.....2012 gün 2012/4771 Esas 2012/6412 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, ... Mahkemesi kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32468, Karar No: 2013/7047, Tarih: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/32468 E.  ,  2013/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı kanunun 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı kanunun 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141.maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, şikayetin kabulü ile davacılar adına olan hisselere konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesine karşın, gerekçeli kararda şikayetçi-borçlu ... hissesine konulan hacizler baki kalmak üzere diğer davacılar hissesine konulan hacizlerin kaldırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.10.4.1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği gibi, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), sair temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4720, Karar No: 2015/6503, Tarih: 04.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4720 E.  ,  2015/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/313792

MAHKEMESİ : Erzurum 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

NUMARASI : 2005/751 (E) ve 2010/127 (K)

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-)Suça Sürüklenen Çocuk S.. D.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değiştirilen 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesine göre öngörülen cezanın üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği tarih olan 11.09.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. D.. müdafisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanıklar ve Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Soruşturma aşamasında sanık Ş.. Ş..'in atılı suçu sanık B.. D.. ve suça sürüklenen çocuk S.. D.. ile birlikte işlediklerini beyan etmesine karşılık sanık B.. D.. ve suça sürüklenne çocuk S.. D..'in atılı suçu kabul etmemesi nedeni ile sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından; sanıkların aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle, CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. D.. ve Ş.. Ş.. müdafisi ile suça sürüklenen çocuk S.. D.. müdafisinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı başka yönleri incelenmeksizin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.