muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/33, Karar No: 2022/10202, Tarih: 12.10.2022

Somut olayda ise; kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yaşı küçük şüpheli hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin 2. fıkrası kapsamında verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın yaşı küçük şüpheliye 22/02/2016 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine karşın, şüpheliye atanan zorunlu müdafiye de kararın tebliğ edilmeyip usulüne uygun olarak kesinleştirilmeden, Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne infaza verildiği, dolayısıyla bahse konu kararın zorunlu müdafiye tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı tanınmadan yaşı küçük şüpheli hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılmakla, kamu davası hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyete karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 09/05/2017 tarihli ve 2017/23 esas, 2017/208 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Şüpheli ... hakkında, 12/02/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2016 tarihli ve 2016/5117 soruşturma, 2016/184 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 22/02/2016 tarihinde elden tebliğ edildiği, 23/02/2016 tarihinde infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, infaz işlemleri devam ederken şüphelinin 13/10/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararının kaldırılarak Samsun Başsavcılığının 04/01/2017 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 09/05/2017 tarihli ve 2017/23 esas, 2017/208 sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aynı Kanun’un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin

kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve zorunlu müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/02/2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin karar her ne kadar şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karara yaşı küçük şüphelinin ve dolayısıyla şüpheliye soruşturma aşamasında CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafinin de itiraz hakkının bulunduğu, itiraz hakkının kullanılabilmesi için yaşı küçük şüpheliyi “temsilen” zorunlu müdafine de ilgili kararın tebliğ edilmesi gerektiği, açıklanan nedenlerle erteleme kararı kesinleşmediğinden erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı, dolayısıyla ihlal kabul edilen 13/10/2016 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği, TCK’nın 191/4. maddesindeki kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere “durma kararı” verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde sanık müdafiine tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-) Karar:

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “şüphelinin zorunlu müdafine kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve tedaviye tabi tutulmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi ve infazının sonucunun beklenilmesi için Samsun Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan, Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 09/05/2017 tarihli ve 2017/23 esas, 2017/208 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4014, Karar No: 2022/5179, Tarih: 27.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/4014 E.  ,  2022/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince verilen onama kararı üzerine süresi içersinde davacı vekili tarafından karar düzeltme talep edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde; Bodrum ilçesi, Ortakent Mahallesi çalışma alanında bulunan, hudutlarını dava dilekçesinde belirttikleri taşınmaz bölümünün kadastro sırasında köy boşluğu olarak tescil harici bırakıldığını, müvekkilinin bu yeri 50-60 yıldır önce bahçe olarak, daha sonra bir bölümüne ev yapıp, avlusuyla birlikte kullandığını ileri sürerek, taşınmazın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığını, aynı zamanda taşınmaz imar planı kapsamında kaldığı için zilyetlikle de iktisap edilemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Ortakent-Yahşi Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; park, bahçe, kapanmış yollar, meydanlar ve benzeri yerlerin belediye adına tescil edilmesi gerektiğini, dava konusu taşınmazın da bu yerlerden olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 21/02/2013 tarihli ve 2009/284 E., 2013/190 K. sayılı kararı ile, dava konusu taşınmaz bölümünün ihdasen davalı ... adına tescil edildiği ve davacı yararına taşınmazda zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar:

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde, davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın davacı tarafından imar-ihya edilip 70-80 yıldır kullanıldığını, zilyetlikle iktisap koşullarının müvekkili lehine taşınmaz ihdasen davalı adına tescil edilmeden önce oluştuğunu, bu yerin öncesinin yol fazlası olmayıp köy boşluğu olduğunu belirterek, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Onama Kararı

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 14/12/2022 tarihli 2022/678 E., 2022/1070 K. sayılı kararı ile mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

4. Karar Düzeltme Talebi

Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen onama kararına karşı davacı vekili süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

5. Karar Düzeltme Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesindeki taleplerini tekrar ile onama kararının kaldırılmasını, mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

4. Karar Düzeltme Talebi

Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen onama kararına karşı davacı vekili süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

5. Karar Düzeltme Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesindeki taleplerini tekrar ile onama kararının kaldırılmasını, mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1958 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında, Bodrum ilçesi/Ortakent Belediyesi çalışma alanında bulunan taşınmaz bölümü, yol olarak haritasında gösterilmiş, bilahare taşınmaz yargılama sırasında 2010 yılında, 126 ada 2 parsel numarasıyla ve 305,76 metrekare yüzölçümüyle, arsa vasıflı olarak ihdasen Ortakent-Yahşi Belediye Başkanlığı adına tescil edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunun'un 14/1. maddesi “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesi “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde hazine adına tespit edilir.

İl, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda bu hüküm uygulanmaz.” Hükümlerini içermektedir.

6.3. Değerlendirme

6.3.1. Dava konusu taşınmazın yörede yapılan kadastro sırasında tescil harici bırakılmış, ardından 2006 yılında imar planı kapsamına alınmış, 02/07/2010 tarihinde ise ihdasen 126 ada 2 parsel numarası ile Ortakentyahsi Belediyesi adına tescil edilmiştir.

6.3.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesinde; orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz malların 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edileceği, il, ilçe ve kasabaların imar planının kapsadığı alanlarda kalan taşınmaz mallarda ise bu hükmün uygulanmayacağı düzenlenmiştir.

Diğer bir anlatımla; anılan madde gereğince, imar-ihyaya muhtaç olan taşınmazların onaylanmış imar planı kapsamında kalması halinde onay tarihine kadar imar ihyasının tamamlanmış ve devamında 20 yıllık zilyetlik süresinin doldurulmuş olması halinde kişiler adına tesciline karar verilebileceği tartışmasızdır. Şu halde çözümlenmesi gereken husus, taşınmazın öncesinin imar ihyaya muhtaç olup olmadığı noktasında bulunmaktadır. Zira aynı madde kapsamı uyarınca, öncesinde imar ihyaya muhtaç bulunmayan yerlerin zilyetlikle tasarruf edilmeye başlanması ve sürdürülmesi halinde 20 yıllık zilyetlik süresinin imar planının onaylandığı tarihe değil eldeki davada ihdasen tapu kaydının oluştuğu tarihe göre belirlenmesi gerekecektir.

6.3.3. Somut olaya gelince, mahallinde yapılan keşifte dinlenen kişiler; davacının çekişmeli taşınmaz üzerine 1980-1985’li yıllarda davacının babası tarafından ev yapıldığı, 1987 yılından sonra da davacının bu yerde oturmaya başladığını beyan etmiş olmaları, bilirkişi kurulu tarafından düzenlenen raporda ise dava konusu taşınmazın üzerinde iki katlı ev ve bahçesinin bulunduğu belirtildiği halde, Mahkemece dava konusu taşınmazın kadastro sırasında hangi nedenle tescil harici bırakıldığı duraksamasız biçimde belirlenmemiş, gerekirse dosya arasına getirtilecek tesis paftaları incelenmek suretiyle taşınmazın neden tespit dışı bırakıldığı, önceki niteliğinin ne olduğu, taşlık, kayalık, çalılık gibi imar-ihya gerektiren yerlerden mi yoksa köy içi boşluk mu olduğu hususu açıklığa kavuşturulmadan hüküm kurulması cihetine gidilmiştir. Oysa ki çekişmeli taşınmazın önceki niteliğinin belirlenmesi, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin ekonomik amaca uygun olup olmadığı ile taşınmazda zilyetlikle iktisap koşullarının en geç hangi tarihte tamamlanması gerektiği hususunun tayini yönünden son derece önemlidir.

6.3.4. Hal böyle olunca; öncelikle taşınmazın bulunduğu bölgeye ait Harita Genel Müdürlüğünden temin edilecek stereoskopik hava fotoğraflarının dosya arasına getirtilmesinden sonra yapılacak keşifle birlikte dosya jeodezi ve fotogrametri mühendisine tevdii edilerek, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi yaptırılmak suretiyle, taşınmazın sınırını ve niteliğini, öncesinin taşlık- çalılık gibi imar ihyaya muhtaç olan yerlerden mi yoksa boş (hali) nitelikte mi bulunduğu, zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı, böylece taşınmazın önceki niteliği belirlendikten sonra tüm dosya kapsamı bir bütün halde değerlendirilmek ve deliller tartışılmak suretiyle çekişmeli taşınmaz öncesi imar ihya gerektiren yerlerden ise, imar planının onaylandığı tarihe kadar, taşınmazın öncesi itibariyle imar ihya gerektiren yerlerden değil ise tapunun oluşum tarihine kadar davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazın önceki niteliği doğru bir şekilde belirlenmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır.

V. SONUÇ

Anılan bu hususlar karar düzeltme isteği üzerine bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin (6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla) HUMK.un 440. maddesi uyarınca kabulüne, yukarıda belirtilen gerekçelerle Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14/12/2022 tarihli ve 2022/678 Esas, 2022/1070 Karar sayılı kararının ortadan kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenlerle 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene iadesine, 27/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında zilyet edilmeyen yerlerden olması nedeniyle tescil harici bırakıldığı, taşınmazın yoldan ihdas işlemiyle 126 ada 2 parsel olarak Belediye adına tescil edildiği, taşınmaz üzerinde davacı lehine kazandırıcı zamanaşımı yolu ile mülk edinme koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Dairenin 14.02.2022 tarih ve 2022/678 Esas, 2022/1070 Karar sayılı onama kararı doğrudur. Bu karardan dönülmesini gerektirecek yasada öngörülen karar düzeltme sebepleri bulunmadığından karar düzeltme talebinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle, sayın çoğunluğun bozma yönündeki kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/4112, Karar No: 2012/1932, Tarih: 20.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4112 E.  ,  2012/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davanın niteliği ve kapsamına göre davacının istemi hakkında tutanak düzenlemeyen ve kadastro sırasında dere olarak tescil harici bırakılan taşınmaza yöneliktir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (8). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 20.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4636, Karar No: 2022/12698, Tarih: 19.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4636 E.  ,  2022/12698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki kararın icrası hakkının ihlal edildiğine, karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı Kurum ve davacı vekilleri tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."
Yargıtay — Esas No: 2011/14831, Karar No: 2012/17362, Tarih: 26.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/14831 E.  ,  2012/17362 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/235883

MAHKEMESİ : Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2009

NUMARASI : 2008/257 (E) ve 2009/180 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında ... Sokak No: 20, D: 4 sayılı adreste bulunan evinde sayaçsız elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen sanığın, kovuşturma aşamasında doğru olduğunu belirttiği soruşturma aşamasındaki ifadesinde, tutanağa konu evi 11.02.2006 tarihinde S. A..'a kiraladıklarını, ancak 2007 yılı Nisan ayında S. A..' ı çıkartarak kendisinin oturmaya başladığı sırada evde elektrik bulunduğunu ancak sayacı bulunmadığından ise tutanak düzenlenmesi üzerine haberdar olduğunu, sayacın önceki kiracının borcu nedeniyle söküldüğünü savunması, sunulan kira sözleşmesinde adresin ... Sokak N0: 22/4 olarak belirtilmesi, tanık olarak dinlenen A. K..' ın ifadesinin, kiracı olduğu iddia edilen S.. A..' ın tutanağa konu evden ne zaman taşındığı konusunda bir bilgi içermemesi karşısında; sayacın söküldüğüne dair tutanak getirtilerek, ne zaman söküldüğü, isim ve imza içerip içermediğinin tespiti ile, kira sözleşmesindeki adres ile tutanakta belirtilen adresin farklı olmasının nedeni araştırılarak, sanığın tutanağa konu evde ne zamandan beri oturduğu konusunda kolluk araştırması yaptırılarak, gerekirse S. A.. da tanık olarak dinlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

. Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.