muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3993, Karar No: 2022/7996, Tarih: 09.11.2022

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin, dava konusu "Fakir Milyoner", "Uyanıklar Dünyası", "Mahkum", "Kanun Adamı", "Damgalı Adam", "Balıkçı Osman", "Karanlık Yıllar" filmleri hariç dava konusu (geriye kalan) 70 filmin üzerinde hak sahipliğinin bulunduğu, Gerek Duy Medya'ya gerek DD Medya' ya, gerekse RTÜK'e gönderilen müzekkereler neticesinde yayın kayıtlarına ilişkin bir veri temin edilemediğinden, uyuşmazlık konusu filmlerin davalıya ait kanalda yayınlanıp yayınlanmadığına ilişkin bir tespit yapılamadığı, grafolojik inceleme sonucunda; Sezer Filmcilik ve Sinemacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş ile Göktuğ Elektronik Yayıncılık İşletmecilik San Tic. A.Ş ( FLASH TV) arasında düzenlenmiş 22.02.2010, 01.04.2010 ve 01.05.2010 tarihli ve Protokol başlıklı belgelerdeki Sezer Filmcilik Sinemacılık San Tic. A.Ş kaşe izleri üzerinde atılı imzaların, kişinin dosyada mevcut imza örnekleri ile karşılaştırıldığında Sezer İnanoğlu'nun eli ürünü olmadığı, tetkik konusu diğer belgelerdeki Sezer Filmcilik Sinemacılık San Tic. A.Ş kaşe izleri üzerinde atılı imzaların, kişinin imzaları ile karşılaştırıldığında Sezer İnanoğlu'nun eli ürünü olduğu, dava dilekçesinde davacı şirketin hak sahibi olduğu filmlerin izinsiz olarak davalı şirketin sahibi olduğu FLASH TV isimli televizyon kanalında yayınlandığı beyan edilmişse de, hangi filmlerin hangi tarih ve saatlerde yayınlandığı beyan edilmemiş yayın kaydı sunulmadığı, sadece dava dilekçesi ekinde, kimin düzenlediği belli olmayan bir yayın listesi fotokopi belgesi sunulmuş olduğu ve listede 17/02/2011-17/01/2013 yılları arasındaki yayın tarihlerinin bulunduğu, davacı yetkilisinin imzasının bulunmadığı, beyan edilen belgelerin davaya konu yayın tarihlerinden önceye ait olduğu, yayın akışına ilişkin kanaat verici delil ibraz edilmediği, davalı vekilinin cevap dilekçesinde taraflar arasında imzalanan protokol kapsamında filmlerin gösterildiğini, dava dilekçesi ekinde sunulan listedeki bir kısım filmlerin gösterilmediğinin beyan edildiği, davaya konu filmlerin dava tarihinden geriye doğru bir yıllık süreyi aştığı ve kayıtlarının RTÜK'de bulunmadığı, davacı tarafın istemi üzerine DD Medya Forum isimli şirkete yazılan müzekkere cevabında; 17/06/2014 tarihinden sonraki ve 2015 yılına ait kayıtların görüntülerinin mevcut sistemde bulunduğunu bildirdiği ancak dava dilekçesi ekinde sunulan listede son yayın kaydı 18/01/2015 olmakla, dava konusu filmlerin yayın kaydının bulunmadığı, yazı cevabı ekinde gönderilen listenin ise tek başına filmlerin davalı kanalda gösterildiğini ispat yönünden yeterli olmadığı, ispat yükü kendisinde olan davacının, taraflar arasında yapılan protokoller haricinde, izinsiz olarak, mali haklarına sahip olduğu filmlerin davalıya ait kanalda yayınlandığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının davasını dilekçesinde somutlaştırmadığı ancak dilekçeye ekli listeye atıf yaparak listedeki yayınların yani 17/02/2011-17/01/2013 tarih aralığındaki yayınların "izinsiz ve sözleşmesiz" yayınlar olması nedeni ile tazminat talep ettiği, 17/02/2011 ile 17/01/2013 tarih aralığını kapsayan protokoller olan 09/02/2011 tarihli prokol, 17/08/2011 tarihli protokol, 14/03/2012 tarihli protokol, 06/07/2012 tarihli protokol ve 01/10/2012 tarihli protokoldeki imzalar üzerinde yapılan grafolojik incelemede, inkar edilmesine rağmen imzaların inkar eden davacı yana ait olduğunun tespit edildiği, imzası inkar edilip imzanın ait olmadığı saptanan protokoller ise 2010 yılına ait olup dava konusu gösterim tarihleriyle ilintili olmadığı, davaya konu edilen tarih aralığına ilişkin yayın kaydının bulunmadığı, bu nedenle davacının delillendirilmemiş, denetlenebilir olmayan listesindeki kayıtlara itibar edilmemesinin ispat külfeti ile ilgili genel usul hükümlerine uygun olduğu, davalı yanın cevabında bildirdiği yayın hakkının protokolle devredildiği ve 24 saatlik dilim içinde ikinci kez gösterim hakkının da bulunduğu yönündeki beyan taraflar arasındaki dava konusu edilen ve edilmeyen tüm dönem protokollerine istinaden verilmiş bir beyan olmakla ikrar niteliği taşımadığı, öncelikle davacının sözleşmesiz ve izinsiz gösterimi kanıtlaması gerektiği , dava konusu ettiği tarih aralığı ile bağlı olduğu, dava konusu tarih aralığında gösterimin olduğuna dair yeterli kanıt sunulamadığı, bu döneme ilişkin ikrar mahiyetinde bir beyan bulunmadığı, dolayısıyla ilk derece mahkemesi kararının doğru olduğu gerekçesi ile, davacı yanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 09/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/535, Karar No: 2014/19045, Tarih: 23.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/535 E.  ,  2014/19045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2013/119-2013/212

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Talepte bulunan vekili, ipotek bedelinin Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/4488 Esas sayılı dosyasına yatırıldığını, ipotek alacaklılarının, tebliğata rağmen İcra Dairesine gelerek paralarını almadıkları gibi icra takibine itirazda bulunduklarını açıklayarak İcra Mahkemesi'nden ipoteğin fekkini istemiş, Mahkemece, borcun İcra Dairesine yatırıldığı ve ipotek alacaklılarına usulüne uygun muhtıra tebliğ edildiği gerekçesiyle, İİK'nun 153. maddesi uyarınca ipoteğin fekkine karar verilmesi üzerine, hüküm, ipotek alacaklıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK'nun 153. maddesinde; "ipotek ile temin edilmiş vadesi gelmiş bir alacağın borçlusu icra dairesine müracaatla alacaklının gaip ve ikametgahının meçhul bulunduğunu veya alacağı almaktan ipoteği çözmekten imtina ettiğini beyan ederse, icra dairesi on beş gün içinde daireye gelerek parayı almasını ve ipoteği çözmesini, alacaklıya usulüne göre tebliğ eder. Alacaklı bu müddet içinde gelmediği veya gelip de kanunen makbul bir sebep beyan etmeksizin parayı almaktan ve ipoteği çözmekten imtina eylediği takdirde borçlu borcunu icra dairesine tamamıyla yatırırsa icra mahkemesi verilen paranın alacaklı namına hıfzına ve ipotek kaydının terkinine karar verir. Bu karar tapu dairesine tebliğ edilerek ipotekli taşınmazın siciline geçilir" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, ipotek akit tablosundaki lehtarlar ve borçlular araştırılıp gerektiğinde mirasçıları tespit edilerek bunlara tebliğat yapılması gerekir. Aksi halde anılan madde koşullarında ipoteğin fekki istenemez. İcra Mahkemesince bu hususlardaki eksiklik nedeniyle istemin reddine karar verilmesi gerektiği gibi başvuranın sıfatı da araştırılmadan başvuru hakkı olup olmadığı tespit edilmeden sonuca gidilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Temyiz edenlerin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10613, Karar No: 2010/11995, Tarih: 05.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10613 E.  ,  2010/11995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde suya vaki el atmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacılara ait 434 parselden çıkan suyun davalı tarafından borularla götürülmek suretiyle müdahale edildiği ileri sürülerek suya vaki müdahalenin önlenmesi istenilmiştir.

Davalı, suyun genel su olduğu nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif sonrası dava konusu suyun davacılara ait 434 parselden çıkmadığı (dere yatağından çıktığı) bu haliyle genel su olduğu ve müdahalenin ispat edilemediği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davacının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ... yönünden ise;

Kural olarak, genel sulardan herkes, kadim ya da öncelikli kullanım haklarını engellememek koşuluyla faydalı ihtiyacı oranında yararlanabilir.

Somut olayda, yapılan keşif sonucu dere yatağından çıkan suyun genel su olduğu anlaşılmaktadır. Davalı ... savunmasında dava konusu sudan öncelikle kendisinin yararlandığını ileri sürerek muaraza çıkardığına göre taraflar arasında mevcut suyun kullanımına ilişkin uyuşmazlığın bulunduğu açık olup bu hususun ayrıca ispatı aranmaz.

Bu durumda mahkemece, mahallinde üç kişilik (fen, jeoloji, tarım) bilirkişi heyeti ile keşif yapılarak tarafların suya olan ihtiyaç ve suyun yeterlilik durumları usulünce belirlenmeli buna göre her iki tarafında ihtiyacını en uygun şekilde karşılayacak su rejimi oluşturmak suretiyle ihtilafı çözecek şekilde bir karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/686, Karar No: 2007/2588, Tarih: 15.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/686 E.  ,  2007/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Acıpayam İcra Mahkemesi ş

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya murislerinden intikal edecek taşınmazlardaki hisselerin satışından sonunda düzenlenen sıra cetvelinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I maddesi hükmüne aykırı olarak kendilerine pay verilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinde yapılan değişiklikle kamu alacaklarına tanınan imtiyazın kaldırıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinde davacıdan sonraki sırada yer alan TC. Ziraat Bankası AŞ. aleyhindeki davanın reddine, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I nci maddesine uygun biçimde davacı alacağının davalı ...’ün alacağına iştirak ettirilmesi suretiyle yeniden sıra cetveli düzenlenmesini teminen bu davalı bakımından davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan ve davacıdan sonraki sırada yer alan davalı TC. Ziraat Bankası AŞ. aleyhine dava açılmasında hukuki yarar bulunmamasına; ayrıca sıra cetvelinin iptaline ilişkin kurulan hükmün 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 21/I nci maddesine uygun olmasına, somut olayda İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin uygulama yeri bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 15.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3354, Karar No: 2009/7387, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3354 E.  ,  2009/7387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8196, Karar No: 2019/3174, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8196 E.  ,  2019/3174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8192, Karar No: 2023/1168, Tarih: 13.04.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/8192 E.  ,  2023/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1230 E., 2022/1180 K.

ASIL VE BİRLEŞEN DOSYADA

ASIL VE BİRLEŞEN DOSYADA

DAVA TARİHİ: 31.10.2014 – 14.09.2015

KARAR: Asıl ve birleşen davaların reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Samandağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/325 E., 2022/86 K.

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada alacak davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; davalıya ait Lokman Eczanesi’nde yapılan denetim neticesinde hazırlanan Kurum müfettiş raporuna göre 69 SGK mensubu kişi adına bilgileri dışında reçete düzenlendiğinin, 44 kişinin reçetelerde yazılan ilaçları aldıklarını ancak reçete arkasındaki imzaların kendilerine veya yakınlarına ait olmadığının belirtildiği, ayrıca eczanede 100 adet kesik ilaç kupürünün bulunduğu tespit edildiğinden kurumca Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 yılı protokolünün 5.3.10 uncu maddesine göre 108.754,40 TL cezai şartın davacıdan tahsili kararının yerinde olduğundan, asıl davada 108.754,40 TL cezai şartın 03.07.2014 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte, birleşen davada davalının kuruma faturalandırdığı 63 adet reçete arkasındaki yazı ve imzanın hastaya veya yakınına ait olmadığı anlaşıldığından 11.976 TL reçete bedelinin ödenme tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile ve 60.393,60 TL cezai şartın 11.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen dosyalarda davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili asıl ve birleşen dosyalarda davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı aleyhine uygulanan 3.840,57 TL reçete tutarı 38.405,70 TL cezai şart, 7.275,60 TL reçete tutarı, 72.750,60 TL cezai şart ve 11.115,63 TL reçete tutarı, 111.156,30 TL cezai şart yönünden eczacı veya çalışanlarının kasıtlı olarak kuruma sahte reçete, fiyat kupürü veya rapor oluşturup fatura edildiğinin tespitinin gerektiği, bu hususta eylemin kasıtlı olarak yapıldığına dair somut bir bilgi veye belgenin yer almadığı anlaşılmakla cezai şart uygulanamayacağı, davalı aleyhine uygulanan 688,37 TL reçete tutarı ve 3.441,85 TL cezai şart işlemi yönünden 2016 yılı protokolü 6.12 inci maddede 2016 yılı protokolünde kaldırılan sözleşmenin feshi ve veya cezai şart işlemleri nedeni ile uygulanan işlemlerin konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz şeklindeki düzenleme nedeni ile cezai şart işlemi uygulanamayacağı, davalı aleyhine uygulanan 9.799,66 TL reçete tutarı ve 48.998,30 TL cezai şart işlemi yönünden 2016 yılı protokolünün 5.3.2 inci maddesine göre hastanın ilacı aldığını beyan etmesi halinde ilgili madde hükümlerinin uygulanmayacağının düzenlendiği, hasta ve yakınlarının bu yönde beyanlarının bulunduğu bu sebeple cezai şart işleminin uygulanamayacağından asıl ve birleşen davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, müfettiş raporu ve savcılık dosyasının birlikte incelenmesinde, davalının eczanesinde neredeyse çete işi tabir edilecek fiillerle kendilerine menfaat sağlayacak şekilde yasa dışı işlem yapıldığının, Kurumu zarara uğrattıklarının ispat edildiğini, Mahkemece 2012 ve 2016 yılı protokolleri ile 6.17 maddesinde düzenlenen hüküm çerçevesinde değerlendirme yapıldığını, davalı ile davacı Kurum arasında 2012 yılı sözleşmesi bulunmadığını, davalının eczane ruhsatı iptal edilmiş iken 2016 yılı protokolünün değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığını, 2012 yılı protokol maddesinin uygulanması için yasanın zorunlu kıldığı eczacının talebinin bulunmadığını, davalı vekili lehinde hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. GEREKÇE VE SONUÇ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 27.06.2022 tarihli, 2022/4247 Esas, 2022/6201 Karar sayılı kararı doğrultusunda taraf olmasa dahi davalının lehe olan protokol hükümlerinden yararlandırılması gerektiği, kabule göre de, asıl ve birleşen dava değerleri esas alınarak nispi vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik olmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ