muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5394, Karar No: 2016/21, Tarih: 11.01.2016

Öte yandan, 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun ile değiştirilen İİK'nın 106/1 maddesi, değişiklikten önce, "Alacaklı haczolunan mal taşınır ise bir sene, taşınmaz ise iki sene içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü, 110. maddesi, "Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya takip geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar." hükmünü içermekte idi.

İİK'nın, 6352 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik 106. maddesi ise, "Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren altı ay, taşınmaz ise hacizden itibaren bir yıl içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü içermektedir. 6352 sayılı Yasa, 05.07.2012 tarih 28344 sayılı ..... Gazete'de yayımlanmış olup, Yasanın yürürlüğüne ilişkin 106. maddesi hükmü uyarınca, anılan 21. madde yayım tarihinden altı ay sonra 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Aynı Yasa'nın 38. maddesiyle İİK'ya eklenen Geçici 10. maddesiyle, bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği hükmü getirilmiştir. Getirilen bu hükümden, 6352 sayılı Yasa değişikliğinin, takip tarihinden itibaren değil, haciz, satış gibi başlatılan her bir takip işlemi tarihi Somut olayda, şikayet olunan ..... A.Ş.'nin alacaklı olduğu 2012/6294 Esas sayılı dosyada, 03.08.2012 tarihinde ihtiyati haciz Buna göre, şikayet olunan .....A.Ş.'nin alacaklı olduğu dosyada, haciz tarihinden itibaren 1 yıllık süre içinde satış talebinde bulunulduğundan, 16.08.2012 tarihinde kesin hacze dönüşen haczi ayakta olup, mahkemenin aksi yöndeki kabulü de doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, .... İcra Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2013/230 E., 2014/19 K. sayılı kararı ile, şikayetçi ....'nın 1. sırada haczi bulunan şikayet olunan .......A.Ş.'nin haczine iştirak ettirilerek, satış bedelinin garameten paylaştırılmasına karar verilmekle, şikayet olunan ...... A.Ş.'ye garameten paylaşım sonucu pay ayrılmayacağı hususunun kesinleştiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamış ise de, gerek mahkemenin kabulü gibi şikayet olunan ...... A.Ş.'nin haczinin düşmesi, gerekse de mahkeme ilamının ..... A.Ş. yönünden temyiz edilmemesi hususları dikkate alındığında, satış bedelinin tamamının şikayetçi .....'ya ayrılması sonucu itibariyle doğru olmuş, kararın, HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca, gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan............ A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle icra mahkemesi kararının gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6791, Karar No: 2019/3151, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6791 E.  ,  2019/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2725, Karar No: 2023/2778, Tarih: 20.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/2725 E.  ,  2023/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/162 E., 2022/627 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında davanın reddine dair

verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece Mahkemesi kararının

bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen

kabulüne dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, İlk Derece

Mahkemesi kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı

ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar

verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki

belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle; davacının 31.08.1998-04.11.2010 tarihleri arasında Kadir Has Anadolu Lisesi'nde kesintisiz olarak hizmetli olarak çalıştığını ileri sürerek Kuruma bildirilmeyen sürelerin tespitini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.08.2014 tarihli ve 2013/754-2014/500 sayılı kararı ile "hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. İlk Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 05.10.2015 tarih ve 2014/21707 - 2015/17632 sayılı kararında;

"Yapılacak iş,

1-) Öncelikle Milli Eğitim Bakanlığını davaya dahil etmesi için davacıya önel vermek,

2-) Uyuşmazlık konusu dönemde söz konusu okulda görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef ve memur gibi kişileri tespit edip beyanlarını almak, davacı adına bildirim yapılan dava dışı işyerleri ile davalı ... Anadolu Lisesi Güzelleştirme Derneği arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup bulunmadığını araştırmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2015/787-2019/551 sayılı kararı "davanın kısmen kabulüne, Davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 18.320.633 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-01.11.2005 arası 168 gün, günlük 16.290.000 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 2015/787-2019/551 sayılı kararı "davanın kısmen kabulüne, Davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 18.320.633 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-01.11.2005 arası 168 gün, günlük 16.290.000 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

C. 2'nci Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin (Kapatılan) 18.01.2021 tarih ve 2020/5826- 2021/349 Karar sayılı kararında;

"Mahkemece davacının 08.04.2005-20.08.2005 tarihleri arasında ...sicil nolu ... adına kayıtlı “Emlak ofisi” işyerinden, 01.09.2009-21.09.2010 tarihleri arasında ... sicil nolu ... Elektrik Foto. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. adına kayıtlı “elektrik taah.işleri” işyerinden bildirimleri olduğu, ancak aynı tarihlerde Maltepe Kadir Has Anadolu Lisesi Okul Aile Birliği kaşesiyle davacı adına maaş açıklamasıyla gider makbuzları düzenlendiği nazara alınarak davacı adına bildirim yapılan dava dışı işyerleri ile Kadir Has Anadolu Lisesi arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ... adına kayıtlı işyerine ait dönem bordrolarını celp ederek, her iki dava dışı işyerine ait ihtilaflı dönem bordrolarından resen tespit edilecek bordro tanıklarının beyanlarına başvurulmalı, uyuşmazlık konusu tüm dönemde söz konusu okulda görev yaptığı tespit edilen müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef ve memur gibi kişilerin beyanları alınarak davacının çalışmasının başlangıç ve bitiş tarihleri belirlenmeli, kesintisiz biçimde devam eden çalışmalar bakımından hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemeyeceği ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmuştur.

D. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tarih ve sayılı kararı ile; "davanın kısmen kabulüne,

Davacının 01.06.2004-30.06.2004 arası 30 gün, günlük 14.100,000 TL,

01.07.2004-31.12.2004 arası 180 gün, günlük 14.805.000 TL,

01.01.2005-07.04.2005 arası 98 gün, günlük 16.29 TL, ücretle davalı Bakanlığa bağlı iş yerinde hizmet akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine,

2- Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; taleplerin hak düşürücü süreye uğradığını, davanın ispat edilemediğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2- Fazlaya ilişkin talebin reddine" karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; taleplerin hak düşürücü süreye uğradığını, davanın ispat edilemediğini, davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... Başkanlığı vekili; davacının iddialarını kanıtlar nitelikte yeterli delil bulunmadığından ispat edilemeyen davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 86 ıncı maddesinin dokuzuncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

Eldeki davada dinlenen tanık beyanlarından nizalı dönemde davacının hizmetli olarak fiilen çalıştığı, okulların kapalı olduğu dönemde çalışmadığı anlaşılmış olup, Mahkemesince, hizmet tespiti yönünden davacının talep konusu dönem içinde her bir takvim yılı içerisinde okulların kapalı olduğu yaz tatillerini ve şubat tatillerini dışlamak suretiyle ayrı ayrı hangi tarihler arasında kaçar gün çalıştığı belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/13847, Karar No: 2013/982, Tarih: 21.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/13847 E.  ,  2013/982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; taraflar arasında yapılan alım satım akdine göre müvekkilinin örme kumaş alıp karşılığında 31.01.2010 tarihli 27.433 TL bedelli çekin ödeme olarak verildiğini, müvekkili şirketin satın almış olduğu kumaşların ayıplı olduğunu,müvekkilinin tüm bildirimlerine rağmen ayıplı ifada bulunduklarını kabul etmemeleri üzerine müvekkili tarafından ihtarname ile zararın karşılanmasının talep edildiğini,davalı tarafın cevabi ihtarnamesi ile defo iddialarının asılsız olduğu, 8 gün içerisinde ayıpların bildirilmesinin gerektiğini belirttiklerini, müvekkili tarafından ... Fakültesinde inceleme yaptırılıp rapor alınarak ayıbın tespit edildiğini, bu nedenlerle ayıplı ifa neticesinde uğramış oldukları menfi ve müspet zararların teminine yönelik hakları saklı kalmak üzere, 31.01.2010 tarihli 27.433 TL bedelli çekten dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya satın alacağı kumaşlardan numune kumaşlar kesilerek gönderildiğini, numune kumaşları beğendiğini ve kumaşları satın aldığını, teslim aldıktan sonra ayıp ihbarında bulunmadığını, dava konusu çekin müvekkilinin alım yaptığı firmaya kullanıldığını, davacının ...'den aldığı raporun değeri olmadığını, tahlil için gönderilen ürünün müvekkili tarafından satılan kumaştan olup olmadığının da muamma olduğunu, bu nedenlerle kumaşların ayıplı olmadıklarının tespiti ile davacının kötüniyetli iddialarından mütevellit istirdat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; kumaşlar üzerinde tesbit edilen deliklerin herhangi bir alet kullanılmaksızın çıplak göz muayenesiyle anlaşıldığından açık ayıplı bulundukları ,dikilmiş mamullerde renk farkı bulunduğu,yırtıkların örme kaynaklı hatalar olmadığı,sonradan meydana geldiği, her halükarda mamullerin açık ayıplı olan benzer kumaşlardan dikilmiş olduğu 557 kg kumaş ile 1016 adet kesilmiş mamulün hem açık hemde sonradan tesbit edilen boncuklaşma nedeniyle gizli ayıplı bulunduğu,davacıya 1.620 ,7 kg kumaş satıldığı işletmede yapılan tesbitte 557 kg açık ayıplı kumaş ve kesilerek yarı mamul hale gelmiş giysi  bulunduğu ,davacı tarafından ayıbın müşteri şikayetlerinden sonra farkına varıldığı ,davalının kumaşları 06.08.2009 tarihinde gönderdiği ,satın almadan sonra özenli bir kontrol yapılmadığı, giysi dikimi aşamasında da tesbit yapılmadığı davacının 08.10.2009 tarihinde ihtarname göndererek ayıp ihbarında bulunduğu ,12.11.2009 tarihinde ...'den rapor alındığı, satıcının ayıptan dolayı sorumlu kabul edilebilmesi için alıcının satılanı muayene ve varlığı iddia olunan ayıpları ihbar etme külfeti bulunduğu,TTK 25.madde uyarınca  alıcının teslimden itibaren 8 gün içinde satılanı muayene ettirmekle yükümlü bulunduğu, herhalde muayene ve ayıba karşı tekeffülden doğan davaların zamananaşımı süresi geçmeden yapılması gerektiği, taraflar arasında ticari bir satım sözkonusu olduğu dikkate alındığında kumaşların miktarı itibariyle zaten açık ayıplı olan kumaşlarda süresinde ihbar ve muayene yapılmadığı, gizli ayıplı olduğu kabul edilse dahi laboratuvar testi ile anlaşılabilen düşük boncuklaşma ayıbının da bir inceleme ile anlaşılabileceği, kontroller yapılmadan üretime geçildiği büyük bir kısmının satılarak tüketildiği,bir kısmının kesilmiş vaziyette olduğu, davacının  kumaşları  mevcut hali ile almış sayılacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16805, Karar No: 2015/3685, Tarih: 09.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/16805 E.  ,  2015/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 9. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2013/430-2014/400

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının öğrenci olduğunu, eğitim giderleri bulunduğunu belirterek 900.00 TL yardım nafakası talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini istemiştir.

Mahkemece aylık 170.00 TL yardım nafakası takdir edilmiş,hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda davalının emekli o1duğu,1.190,00 TL gelirinin olduğu,davacının ise mesleki açık öğretim lisesinde öğrenci olduğu,annesi ile birlikte yaşadıği,annesinin ise emekli olduğu 2.490TL maşının olduğu anlaşılmaktadır. Mevcut dosya kapsamına göre davacı lehine hükmedilen yardım nafakasının miktarı, davacıya ait giderlerin büyük bölümüne dava dışı annenin katlanmasına neden olacak denli azdır.

Yukarıda anılan ilkeler uyarınca; davacının giderleri, nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek, daha uygun bir miktar yardım nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7368, Karar No: 2015/7802, Tarih: 27.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7368 E.  ,  2015/7802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; yersiz tedavi giderlerinin tahsili amacıyla yapılan icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Eldeki somut davada; 31.10.2002 tarihinde eşinden boşanan davalının, boşandığı eşiyle uyuşmazlık konusu dönemde birlikte yaşadığı sabit görülmekle, mahkemenin yersiz tedavi giderleri yönünden itirazın iptaline ilişkin kısmen kabul kararı isabetlidir.

Öte yandan; yersiz ödendiği ileri sürülen tedavi giderlerinin yasal faiziyle birlikte geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan birleşen davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. Maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun