muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10911, Karar No: 2015/26584, Tarih: 02.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10911 E.  ,  2015/26584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/313853

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2009 Asıl Karar, 13/06/2011 Ek Karar

NUMARASI : 2007/1432 (E) ve 2009/501 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yoklukta verilen kararın, 05.02.2011 tarihinde tebliğinin usulüne uygun olmaması nedeniyle, sanığın 10.06.2011 tarihli temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulü gerektiğinden, temyiz isteminin reddine dair 13.06.2011 tarihli ek karar

kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Katılanın aracın çalındığı tarih itibari ile değerinin 15.000 TL olduğuna ilişkin beyanı, sanığın suça konun aracı alacağına karşılık teminat olarak “K.. S..” isimli şahıstan aldığına dair savunması ve dosya içerisindeki “K.. S..” başlıklı 2.500 TL alacağa dair not kağıdı, veresiye satım yapan sanığın borçluya ilişkin herhangi bir adres, kimlik, telefon numarası almamış olması, sanık müdafiinin “K.. S..” hakkında Bakırköy Ağır Ceza ve Asliye Ceza Mahkemelerinde açılan davalar bulunduğu beyanı karşısında; “K.. S..”nın adresi ve kimliği araştırılıp, beyanı alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25314, Karar No: 2016/16911, Tarih: 29.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/25314 E.  ,  2016/16911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR ...

DAVA : Davacı, yetki tespit kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle davanın yetki tespitine itiraz davası olmasına göre, karar gerekçesinde davacıya ait işyerinin enerji iş koluna girdiği bu yönde bakanlığın işkolu tespitinin doğru olduğu yönünde açıklama yapılmasının hatalı olduğu, ancak 6356 sayılı Kanun’un 5. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Yeni bir toplu iş sözleşmesi için yetki süreci başlamış ise işkolu değişikliği tespiti bir sonraki dönem için geçerli olur. İşkolu tespit talebi ve buna ilişkin açılan davalar, yetki işlemlerinde ve yetki tespit davalarında bekletici neden sayılmaz.” şeklindeki düzenleme uyarınca davacı tarafın işyerinin enerji iş kolunda yer almadığı, genel işleri iş koluna girdiği yönündeki itirazının dikkate alınmayacağı, başvuru tarihi itibari ile davalı sendikanın davacıya ait işyerinde toplu iş sözleşmesi yapmak için yeterli çoğunluğa sahip olduğu bu nedenle davanın reddi gerekirken davacıya ait işyerinin enerji işkoluna girdiği yönünde açıklamalar yapılarak red kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, davacının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu değiştirilmiş gerekçeyle ONANMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/19097, Karar No: 2019/8892, Tarih: 03.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19097 E.  ,  2019/8892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Marketçilik Ltd. Şti.’ne ait marketin yangın rizikosuna karşı müvekkili nezdinde işyeri paket sigorta poliçesi ile teminat altına alındığını, 01.07.2012 günü meydana gelen yangın sonucu sigortalı işyerindeki malların yanarak hasarlandığını, yangına davalı şirketin ariyet olarak verdiği derin dondurucunun sebep olduğunu, hasar bedelinin dava dışı şirkete müvekkili tarafından ödendiğini, sigortalıya ödenen 89.344,00 TL tazminatın rücuen tahsili için hasar sorumlusu aleyhine başlattıkları icra takibine davalı şirketin haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, yangına müvekkiline ait derin dondurucunun sebebiyet vermediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı tarafa dosyadaki eksiklikleri tamamlaması için verilen süre içinde eksikliklerin tamamlanmadığı, dosyanın mevcut durumu itibariyle ele alındığında davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacı tarafa dosyadaki eksiklikleri tamamlaması için verilen süre içinde eksikliklerin tamamlanmadığı, dosyanın mevcut durumu itibariyle ele alındığında davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda yer alan sürelerin önemli bir kısmı, taraflar için konulmuş sürelerdir. Tarafların, bu süreler içinde belli işlemleri yapmaları gerekir. Bu süre içinde yapılamayan işlemler, tekrar yapılamaz ve süreyi kaçıran taraf aleyhine sonuç doğurur. Taraflar için konulmuş süreler ikiye ayrılır: Birincisi, kanun tarafından öngörülmüş (cevap süresi, temyiz süresi gibi) süreler olup, bu süreler kesindir ve bir işlemin kanuni süresi içinde yapılıp yapılmadığı, mahkemece re’sen gözetilir. İkincisi ise, hakimin tespit ettiği sürelerdir ve kural olarak bu süre kesin değildir. Kural bu olmakla birlikte HMK'nın 94. maddesi gereği hakim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna da karar verebilir. (Kuru, Baki/ Arslan .../ ..., ..., Medeni Usul Hukuku Ders Kitabı, 6100 sayılı HMK’ya Göre Yeniden Yazılmış 22. Baskı, Ankara 2011, s.749). Kesin süreye ilişkin ara karar hem hakimi hem tarafları bağlanmakla birlikte kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin, bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesi olanaklı değildir. Ancak böyle bir durumda kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için buna ilişkin ara kararın, yasaya ve içtihatlara uygun şekilde hiçbir tereddüde yer vermeyecek derecede açık, yorumu zorunlu kılmayacak, yanlış anlamayı önleyecek, ilgili tarafından kolaylıkla anlaşılacak derecede açık, sade ve sınırlı olması gerekir. Ayrıca verilen sürenin amaca uygun, yeterli ve elverişli olması, kesin süreye uymamanın doğuracağı hukuki sonuçların açık olarak anlatılması ve anlatılanların tutanağa geçirilmesi, bunlara uyulmaması durumunda mevcut kanıtlara göre karar verilip, gerektiğinde davanın reddedileceğinin açıkça bildirilmesi suretiyle ilgili tarafın uyarılması gerekmektedir. (Kuru, Baki: Hukuk Muhakemeleri Usulü, Cilt 5, Altıncı Baskı, İstanbul- 2001, s. 5438 vd.)Kesin sürenin kaçırılması, o delile veya hakka dayanamamak gibi ağır sonuçları birlikte getirmekte, davanın kaybedilmesine neden olmaktadır. Böyle bir durumda, davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere getirilen kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır.

Somut olayda, Elektrik mühendisi, endüstri mühendisi ve itfaiye amiri bilirkişisinin dosyaya sunduğu 26.11.2014 havale tarihli raporda özetle; olay anına ait görüntü

Somut olayda, Elektrik mühendisi, endüstri mühendisi ve itfaiye amiri bilirkişisinin dosyaya sunduğu 26.11.2014 havale tarihli raporda özetle; olay anına ait görüntü

kayıtları, olayın meydana geldiği işyerinin olayın olduğu zamana ait onaylı elektrik tesisat projesi, derin dondurucu cihazlara ait teknik döküman ve ariyet sözleşmelerinde tarafların imzaları bulunmadığından geçerli belge olmadığı, sözleşmelerin kullanıcı tarafından kabul edildiğine ait belgelerin temininden sonra değerledirileceği kanaatine varıldığı bildirilmiştir. Yerel mahkeme bunun üzerine 19.06.2015 tarihli duruşmada davacı vekiline ilgili kayıtların hangi kurumdan celbedilmesine ilişkin beyanda bulunmak üzere 2 haftalık süre verilmesine ve ... Payas Müdürlüğüne müzekkere yazılarak ... Marketçilik Gıda Temizlik Ticaret Ltd. Şti. Karacan Mah. Şehit ... Bulv. No:83 Payas adresindeki şubesine ait Elektrik Tesisat Projesinin kayıtlarda olup olmadığının sorulmasının, varsa gönderilmesinin istenilmesine dair iki ara karar kurmuştur. Fakat mahkemece davacıya verilen süre kesin bir süre olmadığı gibi süreye uyulmamasının doğuracağı sonuçlar açıklanmamış ve davacı taraf bu hususta uyarılmamıştır. Buna rağmen davacı tarafa dosyadaki eksiklikleri tamamlaması için verilen süre içinde eksikliklerin tamamlanmadığı, dosyanın mevcut durumu itibariyle ele alındığında davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dava dışı sigortalı şirket ile davalı şirket arasındaki ariyet sözleşmesinin kabinin kullanım esasları başlıklı 5-c maddesinde; “Satıcı, işbu sözleşme konusu kabinin kullanılacağı işyerinin elektrik sisteminin sağlıklı olduğunu, bu cümleden olmak üzere özellikle kullanılacak elektrik prizinin topraklı olduğunu, bu topraklamanın sağlıklı olduğunu, V otomat sigortası olduğunu ve kullanıldığını, kaçak akım rölesi olduğunu ve kullanıldığını, elektrik kablolarının korumasız olarak bulunmadığını, her türlü elektrik iletkenlerinin izolasyonlu ve zarar vermeyecek konumda olduğunu, elektrik ve motorlara su tutmaması gerektiğini bildiğini, bu maddeye aykırı davranışının sorumluluğunu gerektirdiğini bildiğini kabul ve beyan eder.” düzenlemesine yer verilmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; Belediye, Tapu Müdürlüğü ve ilgili kurumlardan varsa binanın fenni mesulünden olay tarihindeki elektrik projesi temin edilerek derin dondurucunun kurulumunun dava dışı sigortalı şirket ile davalı şirket arasındaki ariyet sözleşmesinin 5-c maddesindeki

yazılan kuruluma uygun yapılıp yapılmadığı hususlarında teknik bilirkişi heyetinden rapor aldırmak ve akabinde karar verilmesinden ibarettir. Hal böyle iken, davacı tarafın verilen süre içinde eksiklikleri tamamlayamadığı ve mevcut haliyle davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

yazılan kuruluma uygun yapılıp yapılmadığı hususlarında teknik bilirkişi heyetinden rapor aldırmak ve akabinde karar verilmesinden ibarettir. Hal böyle iken, davacı tarafın verilen süre içinde eksiklikleri tamamlayamadığı ve mevcut haliyle davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 03/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11600, Karar No: 2010/12968, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/11600 E.  ,  2010/12968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.10.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.07.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1671 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait taşınmazlardan; birleştirilen davalar ile de, 1678, 1676 ve 1677 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, davalılar ... ve ... davayı kabul etmişler, diğer davalılar ise cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, 1671 parsel yararına 1674, 1675, 1676, 1677 ve 1678 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmuştur.

Hükmü, 1676 ve 1678 parsel maliki davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir.

Somut olayda, dava konusu 1671 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu açıktır. Davacıya ait taşınmaz yararına hükme esas alınan 15.03.2010 tarihli fen bilirkişi raporunda (A), (B), (C), (D) ve (E) harfleri ile gösterilen 1676, 1677, 1678, 1675 ve 1674 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmuştur. Ziraat ve emlak bilirkişilerinin ortak olarak düzenledikleri 01.04.2010 tarihli raporda, geçit kurulan taşınmaz bölümlerinin her birinin ayrı ayrı bedeli hesaplanarak toplam geçit bedelinin 6.649,30TL olduğu belirtilmiştir. Geçit bedeli olarak ödenmesi gereken bu miktarın davacıya depo ettirilmesi gerekir. Mülkiyet hakkını kısıtlayan geçit hakkı nedeni ile geçit ile yükümlendirilen taşınmaz maliklerine taşınmazlarından kurulan geçit miktarının bedelinin tamamının ödenmesi gerekir. Eldeki davada, geçit kurulan taşınmazların her birinin ayrı bir geçit istemi varmışcasına bilirkişi raporunda farklı bir seçenek olarak hesaplanan 3.551,16 TL’lik bedeli depo ettirilmiştir. Mahkemece, geçit bedeli olarak 6.649,30 TL’nin depo ettirilmesi yerine, 3.551,16 TL bedelin depo ettirilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/653, Karar No: 2021/4177, Tarih: 28.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/653 E.  ,  2021/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.12.2016 tarih ve 2016/808 E. - 2016/1253 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.12.2019 tarih ve 2017/3494 E. - 2019/2686 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- Davalı vekili temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunduğundan öncelikle adli yardım talebi bakımından bir karar vermek gerekmektedir. 6100 sayılı HMK’nin 334. maddesinin 1., 2. ve 3. fıkralarında adli yardımdan yaralanabilecek kişiler sayılmıştır. 1. fıkrada “kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler” ifadesi ile gerçek kişilerden bahsedildiği açık olup, bu fıkra uyarınca yalnızca gerçek kişiler adli yardım talep edebilecektir. 2. fıkrada ise belirli şartlar altında kamuya yararlı dernek ve vakıfların adli yardımdan yararlanabileceği belirtilmiştir. 3. fıkrada ise yine belirli şartlar altında yabancı kişilerin adli yardımdan yararlanabileceği düzenlenmiştir. Şirketler ise anılan Kanun hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanabilecek kişilerden sayılmadığı gibi ayrıca davalı vekilince müvekkili şirketin temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığının ispatı için temyiz dilekçesi ekinde müvekkili şirket için verilen 1 yıllık konkordato mühletine ilişkin mahkeme kararı sunulmuş olup, temyiz dilekçesinin verildiği tarihte davalı şirketin konkordato mühleti içerisinde olduğu anlaşılmakla birlikte davalı şirketin konkordato mühleti içerisinde olmasının da adli yardım bakımından bir etkisi bulunmamaktadır. Zira konkordato mühleti içerisinde olan şirketlerin adli yardımdan yararlanabileceğine cevaz veren bir Kanun hükmü bulunmadığı gibi temyiz istemi bakımından yatırılması gereken harç ve sair giderlerin çok cüz’i olduğu gerçeği karşısında, konkordato mühleti içerisinde olsa da bir ticaret şirketinin bu giderleri dahi karşılayamayacak durumda olması makul ve inandırıcı da değildir. Bu halde

davalı vekilinin kanunyoluna ilişkin adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı tarafın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı tarafa işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca gerekli harç ve yargılama giderinin ikmali için ilgili işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı tarafın kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı tarafa işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca gerekli harç ve yargılama giderinin ikmali için ilgili işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin kanunyoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5099, Karar No: 2013/8312, Tarih: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5099 E.  ,  2013/8312 K.**

* MENFİ TESPİT DAVASI

* SENETTE TAHRİFAT

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 01.12.2011 ödeme tarihli, 750 TL yazılı miktarlı ve müvekkil adını yazdığı bonoyu verdiğini, davalının rakamla yazılı bedel kısmının önüne “3” rakamı ekleyip, yazı ile de “üçbinyediyüzelli TL” yazdığını oysa bono bedelinin 750 TL olduğunu ileri sürerek, tahrif edilen, sahte ve bedelsiz bononun takibe konulması nedeniyle takibin iptaline, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının gerçek borcunun 3.750 TL olduğunu, bonoya yanlışlıkla “750 TL” yazıldığını, yanlışlık fark edilince aynı anda “3” rakamının eklendiğini belirterek davanın reddi istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamı, bono, bilirkişi raporu karşısında, bononun geçerliliğini etkileyecek tahrifat bulunmadığı ve çelişki halinde bonodaki yazı ile yazılan bedele itibar edileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu bononun rakamla yazılı bedel hanesinde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporu ile saptanmıştır. Tahrifat bulunan hallerde, senetteki bedelin yazı ve rakamla yazılanları arasında farklılık bulunması halinde yazı ile olan miktara itibar edileceğine ilişkin kural uygulanamaz. Bu durumda, somut olayda senet bedelinin tahrifattan önceki hali ile yani 750 TL olarak kabulü gerekir. Nitekim davacı da davasında bu miktar üzerinden borçlu olduğunu kabul etmiştir. Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5160, Karar No: 2011/21491, Tarih: 03.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/5160 E.  ,  2011/21491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 03/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.