muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2003/8835, Karar No: 2004/8145, Tarih: 08.07.2004

19. Hukuk Dairesi 2003/8835 E., 2004/8145 K.

**19. Hukuk Dairesi 2003/8835 E., 2004/8145 K.**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 142 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı Şükriye vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı Mustafa vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu 1. sırada yer alan alacaklının alacağının miktarının gösterilmediğini harici ödemelerin dosya borcundan mahsup edilmediğini, sıra cetvelinde 2, 3 ve 4. sırada yer alan alacaklıların haczinin süresinde satış istememeleri nedeniyle düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bu dosya ile birleştirilen 2002/784 sayılı dosyada davacı Murat vekili, Zeytinburnu 2. icra Müdürlüğünün 1999/2712 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, 1, 2, 3, 4 ve B. sıradaki hacizlerin süresinde satış istenmemesi nedeniyle düştüğünü, bu nedenle sıra cetvelinde yer almamaları gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Mercii Hakimliğince sıra cetvelinin 1, 2, 3 ve 4. sırada yer alan alacaklıların süresinde satış istememeleri nedeniyle haczin düştüğü 6. sırada yer alan 2000/1018 sayılı takip dosyasındaki haczin usulüne uygun olarak satış istenmesi nedeniyle düşmediği, Mustafa'nın 1. sıradaki alacaklının alacak miktarına yönelik itirazda Mahkemenin görevli olduğu gerekçesiyle alacak miktarına yönelik itiraz yönünden görevsizliğe, sıraya yönelik itirazın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacılar Mustafa, Murat ve Davalı Şükriye tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin 1. sırada yer alan 1999/2712 sayılı takip dosyası ile 5. sırada yer alan Vergi Dairesi arasında paylaştırmasına karar verilmiştir. Davacı alacaklı Mustafa 1. sıradaki alacaklının alacağının miktarına 2, 3 ve 4. sıradaki alacaklıların sırasına itiraz etmiştir. Davacı alacaklı Murat sıra cetveline 1, 2, 3, 4, 6. sırada yer alan alacaklıların sırasına itiraz etmiş iki dosya birleştirilmiştir.

İİK.nun 142/son maddesine göre yalnız sıraya yönelik itirazda tetkik mercii görevlidir, itiraz hem alacağın miktarına hem de sıraya yönelik olduğundan bu itirazların mahkemede ileri sürülmesi gerekir. Mercii Hakimliğince Mustafa'nın miktara ve sıraya yönelik itirazı yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken sadece miktara yönelik itiraz yönünden görevsizlik kararı verilmesi isabetli görülmemiştir.

İİK.nun 142/son maddesine göre yalnız sıraya yönelik itirazda tetkik mercii görevlidir, itiraz hem alacağın miktarına hem de sıraya yönelik olduğundan bu itirazların mahkemede ileri sürülmesi gerekir. Mercii Hakimliğince Mustafa'nın miktara ve sıraya yönelik itirazı yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken sadece miktara yönelik itiraz yönünden görevsizlik kararı verilmesi isabetli görülmemiştir.

Sonuç : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 8.7.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31250, Karar No: 2013/38826, Tarih: 05.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/31250 E.  ,  2013/38826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan“Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211.maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise, borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek, incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan, bilirkişi raporunda imza incelemesine esas alınan belgelerin, Ankara 36.Noterliğince tanzim edilmiş 15.08.2011 tarihli imza sirküleri dışında fotokopi olduğu anlaşılmış olmakla raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.(Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas,  2009/415 karar sayılı kararı)

Somut olayda, hükme esas alınan, bilirkişi raporunda imza incelemesine esas alınan belgelerin, Ankara 36.Noterliğince tanzim edilmiş 15.08.2011 tarihli imza sirküleri dışında fotokopi olduğu anlaşılmış olmakla raporun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür.(Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas,  2009/415 karar sayılı kararı)

Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16742, Karar No: 2013/29563, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16742 E.  ,  2013/29563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.1.2013
Yargıtay — Esas No: 2009/11940, Karar No: 2010/12200, Tarih: 15.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/11940 E.  ,  2010/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/141781

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2007

NUMARASI : 2007/33 Karar - 2006/1019 Esas

SUÇ : Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sanıklardan R.. D.. hakkındakasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mağdur sanık İ.. P..'a ait adli raporda gösterilen yaralanmasının meydana geliş biçimi ve ölçütleri ile vücutta meydana getirdiği tahribatın ağırlığı itibari ile 5237 sayılı TCK.nun 6.maddesinin 1.fıkrasının (f)bendinde açıklanan saldırı ve savunmada kullanılmak üzere yapılmış veya saldırı veya savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli eşya ile meydana getirilip getirilmediği hususunda doktor bilirkişiden görüş alınıp tüm kanıtlar birlikte irdelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma sonucunda sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15821, Karar No: 2014/9673, Tarih: 21.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15821 E.  ,  2014/9673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/156253

Mahkemesi : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16.12.2011

Numarası : 2010/406 - 2011/313

Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Dosya içeriğine, sanık savunmalarına, tanık anlatımlarına ve bilirkişi raporlarına göre, sanığın yönetimindeki kapalı kasa kamyonet ile meskun mahalde iki yönlü yolda seyretmekte iken, olay mahalli sağa keskin virajda, karşı yönden gelen otomobil ile araçların ön solları ile yol ortalarında çarpışması sonrası otomobili önünde sürükleyerek dere yatağına düşürmesi neticesi ölüm ve yaralanmayla neticelenen olayda; sanığın, hızının 60 km olduğuna ilişkin savunması, tanık O.. Y..'ın, sanığın kullandığı aracın kaza yerine gelmeden önce kendisini sollayıp geçtiğini, kendi hızının 65-70 km olduğuna ilişkin beyanı, çarpışmanın yolun orta bir yerinde meydana gelmiş olması, sanığın çarpma sonrası otomobili önünde sürükleyerek dere yatağına düşürmüş olması ve araçlara ait fren izinin bulunmaması karşısında, sanığın meskun mahal içindeki keskin virajı açıktan alarak viraja ortadan ve olması gerekenden yüksek hızla girdiği, çarpma öncesi fren tatbik etmeyip sağına direksiyon tedbirinde bulunmadığı ve bu nedenlerle olayda kusurunun bulunduğu, dosyada mevcut 17.01.2011 tarihli bilirkişi raporu ve İstanbul Teknik Üniversitesi bilirkişi heyeti raporunun olaya uygun düştüğü ve sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, olaya uygun düşmeyen bilirkişi heyeti raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17440, Karar No: 2013/14833, Tarih: 17.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17440 E.  ,  2013/14833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından davacıdan yeniden harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5390, Karar No: 2012/19169, Tarih: 05.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5390 E.  ,  2012/19169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 15.11.2011 tarih, 2011/5589-22049 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 38,20 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 05/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17507, Karar No: 2010/3770, Tarih: 06.04.2010

6. Ceza Dairesi 2006/17507 E., 2010/3770 K.

**6. Ceza Dairesi 2006/17507 E., 2010/3770 K.**

**- BELLİ HAKLARI KULLANMAKTAN YOKSUN BIRAKILMA

- ETKİN PİŞMANLIK

- HIRSIZLIK

- İŞYERİ DOKUNULMAZLIĞINI BOZMAK

- UZLAŞMA

- ZORALIM**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 55 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 116 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 168 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 254 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin, işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan ince-lemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Üst aramasında elde edilen ve adli emanete alınan elbise ile cep telefonlarının, suça konu para ile satın alındığının, sanığın anlatımlarıyla anlaşılması karşısında; anılan eşyanın bu şekilde iadesine, yakınanın rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin hırsızlık suçu yönünden tartışılması zorunluluğu,

2-) Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCY'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

3-) 5237 sayılı TCY'nin 55. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesinde; w...Bu fıkra hükmüne göre müsadere kararı verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir" hükmüne yer verildiği, bu nedenle, el konulmuş olan maddi menfaatlerin suçun mağduruna iade edilebildiği veya iade edilebilme olanağının bulunduğu ya da suçun mağ-durunun belli olduğu durumlarda kazanç müsaderesine hükmetme olanağının bulunmadığı, bu durumda suçun mağdurunun, "kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan değeri", sanıktan talep etme hak ve olanağına sahip olduğu, özel hukuk davası yoluyla talep edebileceği, sanıktan elde edilen elbise ve cep telefonlarının hırsızlığa konu para ile alındığı gözetilmeden, elbise ve telefonların yakınana iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

4-) 5560 sayılı Yasa'nın 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunulması zorunluluğu,

4-) 5560 sayılı Yasa'nın 24 ve 25. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaştırma girişiminde bulunulması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Recep savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10853, Karar No: 2024/12735, Tarih: 30.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10853 E.  ,  2024/12735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/379 E., 2023/412 K.

KARAR : Asıl davanın kabulü, karşı davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildi.

Davacı-karşı davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı ... Reasürans Brokerliği AŞvekili dava dilekçesinde; müvekkili Şirketin çalıştığı alanda şirketlerin en önemli varlıklarının portföylerinde bulundurdukları müşteriler ve iş hacimleri olduğunu, bazı çalışanların sebep bildirmeden sürpriz bir şekilde Şirketten ayrıldığını, davalının da ilk ayrılan çalışan olduğunu, ihbar sürelerine uymadığını ve ayrıldıktan sonra pozisyonunda önemli aksamaların olduğunu, ileriki süreçte yaklaşık 20 çalışanın aynı şekilde Şirketten ayrıldığını ve yapılan araştırma neticesinde bu çalışanların davalı Şirkette işe başladığının teyit edildiğini, davalı işçinin davacı Şirketin çalışanlarını diğer davalı Şirket çalışanları ile beraber ayartmaya gayret ettiğini, davacı Şirketten ihbar sürelerine uymadan ayrılıp davalı Şirkette işe başlayan çalışanların ihbar süresi içerisinde olduğunu bildiği hâlde işe alan davalı Şirketin ihbar tazminatlarından müşterek ve müteselsil sorumluluğunun bulunduğunu iddia ederek ihbar tazminatının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı ... vekili karşı dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını, fazla çalışma karşılığı ücret alacağı ile işyerinde uygulanan zamlardan ve ikramiye alacağından yoksun kaldığını iddia ederek ikramiye ve zam farkı alacakları talebinde bulunmuştur.

II. CEVAP