muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10610, Karar No: 2013/19192, Tarih: 09.07.2013

Mahkemece yapılan keşifte dinlenen elektrik mühendisi .....nın düzenlediği raporda;yangının bilinmeyen nedenlerle ya da yangın bölgesinde bulunabilecek kırık şişe,cam veya metal parçasının mevsim sıcaklığı da dikkate alınarak kuru ot veya kurumuş yaprakları tutuşturması sonucu oluşmuş olabileceği,olayda davalıların kusurunun bulunmadığı belirtilmiş ise de;aynı keşifte bulunan orman bilirkişi ...'in düzenlediği raporda;yangın mahallinde piknik,hayvan otlatma,seyahat ve benzeri insan faaliyetine uygun bir alanın bulunmadığı,yangının kopan enerji nakil hattı telleri nedeniyle çıkma ihtimalinin çok yüksek olduğu,dosyada bulunan tutanak ve resimlerin de bu ihtimali desteklediği belirtilmiştir.İtiraz üzerine mahkemece yapılan ikinci keşifte dinlenen elektrik mühendisi bilirkişiler .... düzenledikleri raporda da;yangının elektrik nakil hattında bulunan faz iletkenin koparak yere düşmesi sonucu meydana gelen arktan dolayı başlama ihtimalinin bulunduğu,ancak iletkenin ne suretle koptuğu hususunda kesin bir kanat edinilemediği belirtilmiştir.

6831 sayılı Orman Yasasının 82. maddesi gereğince, orman memurlarının, bu kanun hükümlerine aykırı davrananlar hakkında düzenledikleri tutanaklar "hilafı ispat olununcaya kadar muteberdir. " ve mahkemeler yönünden de bağlayıcıdır.Yargılama sırasında anılan tutanak kapsamının doğru olmadığını kanıtlayan bilgi ve belge sunulmamıştır. Yerel mahkemece tanık olarak dinlenen tutanak düzenleyiciler,

2013/10610-19192

tutanağın aksine bir beyanda bulunmamışlardır. Dolayısı ile aksi kanıtlanmayan suç tutanağı geçerlidir. Bilirkişi raporları ile de desteklenen bu tutanaklara göre;yangının davalıların sorumluğunda bulunan elektrik nakil hattındaki iletkenin koparak yere düşmesi sonucu gerçekleştiğinin kabulü ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yukarıda açıklanan gerçeklerle davanın reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14901, Karar No: 2006/18020, Tarih: 03.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14901 E.  ,  2006/18020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sinop İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacı tarafça dosyaya gönderilen belediye gelirleri ile ilgili muhasebe kayıtları arasında yer alan 28.12.2005 tarihli "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış 400.000.00 YTL ve 11.10.2005 tarihli yine "Çevre Orman Bakanlığı, Çeşitli Gelir" açıklaması ile teslimatı yapılmış olan 250.000.00 YTL'nin "Katı Atık Tesisi" için Çevre Bakanlığı'ndan gönderildiği son celse borçlu belediye vekili tarafından ileri sürülmüştür. Bu iddiayı doğrulamak için ibraz ettikleri Çevre Orman Bakanlığı'nın yazılarında söz konusu miktarların "Katı Atık Tesisi" yardımı olarak borçlu belediye hesabına havale edilmiş olduğu görülmektedir. Bu durumda, bu kalemlerde gösterilen 400.000.00 YTL ve 250.000.00 YTL üzerinden de haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile haczin devamına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9452, Karar No: 2012/1400, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9452 E.  ,  2012/1400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

VEKİLİ : Av. ...

VEKİLİ : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/01/2010 tarih ve 2008/408-2010/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 08.11.2006 tarihli sözleşme ile Hünkar Ocak Başı adlı işyerini davalıya tüm aktif ve pasifi ile devrettiğini, noterde 17.01.2007 tarihinde resmi devir sözleşmesinin yapıldığını, iş yerinin 31.12.2006 tarihine kadar müvekkili adına olan vergi levhası ile işletildiğini, davalının 01.01.2007 tarihinde mülk sahibi ile sözleşme yaptığını ve aynı tarihte maliyeye kaydolduğunu, müvekkilinin işyerine ait 3. kişilere olan borçlar ile vergi borçları, Vakıfbank ve Esnaf Kefalet Kooperatifine olan kredi borçları toplamı 16.694,65 TL ödediğini, davalının ödeme yapmaktan imtina ettiğini ileri sürerek bu miktarın ödeme tarihlerinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşmeye dayalı davada 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının 08.11.2006 tarihli devir sözleşmesi başlıklı adi yazılı belgeye dayanarak dava açtığını, ancak devir sözleşmesinin 17.01.2007 tarihinde noterde düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre davacının alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini istemiş, duruşmada is, Vakıflar Bankası ve Esnaf Kefalet Kooperatifine olan borçların haricen davacıya ödendiğini bildirmiştir.

Davalı vekili, sebepsiz zenginleşmeye dayalı davada 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının 08.11.2006 tarihli devir sözleşmesi başlıklı adi yazılı belgeye dayanarak dava açtığını, ancak devir sözleşmesinin 17.01.2007 tarihinde noterde düzenlendiğini, bu sözleşmeye göre davacının alacağının kalmadığını savunarak davanın reddini istemiş, duruşmada is, Vakıflar Bankası ve Esnaf Kefalet Kooperatifine olan borçların haricen davacıya ödendiğini bildirmiştir.

Mahkemece, iş yerinin 08.11.2006 tarihinde yapılan sözleşme ile devredildiği, davalının 08.11.2006 tarihinden 17.01.2007 tarihine kadar olan süre içerisinde sözleşmede belirtilen ödemeleri yaptığını da kanıtlayamadığı, bu konuda davacı tarafa yemin teklif etme hakkının kullanılmadığı, dolayısıyla sözleşmede belirtilen ödemelerin peşin yapıldığına dair savunmaya itibar edilemeyeceği, ilk sözleşmede yasal devir işleminin 01.01.2007 tarihinden itibaren yapılacağı belirtildiğine ve belediye tarafından da noterce düzenlenmiş devir sözleşmesi istendiğine göre, yapılan ikinci devir sözleşmesinin mevzuatın gereklerini yerine getirme düşüncesi ile yapıldığı, dolayısıyla 17.01.2007 tarihli sözleşmeye dayalı olarak davalının 08.11.2006 tarihli sözleşmedeki yükümlülüklerinden kurtulamayacağı, ancak davacı tarafın Vakıflar Bankasına, Esnaf Kefalet Kooperatifine ve Maliye'ye yapılan ödeme dışındaki ödemeler için resmi nitelikte bir belge sunamadığı, sunulan belgelerin adi yazılı şekilde düzenlenmiş ve her zaman düzenlenmesi mümkün belgeler olduğu, sunulan faturaların da ödemeleri yansıtmayan kapalı faturalar olduğu, davacının sözleşme uyarınca 3.055,00 TL Vakıflar Bankasına, 4.377,00 TL Esnaf Kefalet Kooperatifine ve 2.443,00 TL Maliye'ye ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 9.875,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

2010/9452 Sf-2-

2012/1400

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 432,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Davacı Davalı

21,15 H 579,15 H

17,15 PH 146,65 PH

04,00 BH 432,50 BH

28/02/2012 - S.C
Yargıtay — Esas No: 2012/30671, Karar No: 2014/28535, Tarih: 30.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/30671 E.  ,  2014/28535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/07/2012

NUMARASI : 2010/748-2012/398

DAVA :Davacı, reeskont faiz alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı bankanın Antalya/Lara şubesinde 18.05.2010 tarihinde oluşan 10.998,83 TL'lik kasa açığının ortaya çıkması üzerine kasa noksanı ve söz konusu kasa açığına ilişkin suistimal ihtimalinin araştırılması için banka Teftiş Kurulu Başkanlığı'nın talimatıyla ilgili banka şubesinde soruşturma başlatıldığını ve yapılan soruşturma sırasında müfettiş tarafından tespitler yapıldığını, tespitlerde şube personeli F.. Ö.., M.. A.. ve B.. B.. K..'nin ifadeleri, şube evrak ve kayıtları ile güvenlik kamerası kayıtları üzerinde inceleme yapıldığını, mali sorumluluk yönünden yapılan değerlendirmede bankanın İnsan Kaynakları Müdürlüğü Personel Komitesi tarafından, davalıların disiplin cezası ile cezalandırılmalarına ve zararın kendilerinden tahsiline karar verildiğini, bu nedenlerle 10.998,83 TL alacağın kasa açığı tarihi olan 18.05.2010 tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı M.. A.. , gerek banka müfettişi gerekse banka personel komitesi tarafından para açığının kim tarafından yapıldığının açıklık kazanmadığını, böyle bir eylem gerçekleştirilmiş ise neden C.Başsavcılığına başvurulmadığını, tüm suçlamaların banka kamera kayıtlarına dayandırıldığını, fakat kamera kayıtlarındaki eylemlerine açıklık getirdiğini, esas kasa sorumlusu F.. Ö..'in mutabakat fişini rastgele doldurduğunu, sorumluluklarını yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı F.. Ö.., davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Diğer davalı F.. Ö.., davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların 18.05.2010 tarihinde Şekerbank T.A.Ş: Antalya Lara Şubesinde kasada görevli olarak çalıştıkları, Şekerbank T.A.Ş: Antalya lara şubesinde 18.05.2010 tarihinde vuku bulan 10.998,83 TL kasa açığının personelin kayıt dışı ana kasa ve tali kasalar arası para alış verişinde bulunulduğu, gişeye tüm personelin giriş çıkış yaptığı, gişe çalışanlarının ve özellikle davalı F.. Ö..'in görevlerini tam icra edememelerinden kaynaklandığı, gişe konseptinin uygun olmadığı (şifreli girişinin ve kapısının bulunmaması) F.. Ö..'in yaptığı kayıtlar dışında herhangi bir olumsuz kayda rastlanılmadığı, olay tarihinden dava başlangıcına kadar olan 10.998, 83 TL'nin 217 günlük reeskont faizi (% 15) ile birlikte kasa noksan alacağının 11.979,68 TL olduğu gerekçesiyle, davalı M.. A.. aleyhine açılan davanın reddine, davacının F.. Ö.. aleyhine açtığı davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara , toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Yerel mahkemece yapılan yargılama sonunda davalılardan M.. A.. hakkında davanın reddine karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına göre isabetli bulunmamaktadır. Adı geçen davalının dosya içindeki 04.06.2010 tarihli soruşturma raporu içeriğine , özellikle raporun 4. sayfasındaki anlatımlara göre kasa açığına yol açtığı iddia edilen olay esnasındaki tavır ve davranışları, banka içindeki güvenlik kamerası görüş açısından kurtulma yolundaki şüpheli hareketleri ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporundaki tespitler de dikkate alındığında, davalı M..'nın meydana gelen banka zararı konusunda doğrudan dahli bulunduğu konusunda çok ciddi kuşku uyandırdığı anlaşılmakla, mahkemece yeniden delillerin değerlendirilmesi ve konusunda uzman bankacı, muhasebeci ve hukukçu bilirkişilerden oluşan bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak sonuca gidilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir. Eksik inceleme ile bu davalı yönünden davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA , peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26248, Karar No: 2014/20023, Tarih: 08.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26248 E.  ,  2014/20023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın 05/04/2012 tarihli hükme yönelik, 09/05/2012 günlü yasal süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

1- Sanıklar ...,... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın istikrarlı biçimde ve her aşamada üzerine atılı suçu işlemediğini savunması, olay saatinde evde uyuduğunu belirtmesi, soruşturma aşamasında sanık ...'in, sanık ...'ın yüzünün sarılı olduğuna dair beyanını mahkemede zifiri karanlıktan dolayı yüzünü seçemediğini belirterek değiştirmesi, tanıklar ... ve ...'ın sanık ...'ın olay saatinde evde uyuduğuna dair savunma ile paralel beyanları ile tanık jandarma görevlisinin kaçanlardan birini sanık ...'a benzettiğine dair beyanı karşısında, oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 08/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4929, Karar No: 2015/16835, Tarih: 12.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4929 E.  ,  2015/16835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2013/460-2014/476

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, dahili davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, dahili davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak, irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %3'ü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Dahili davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, dahili davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7023, Karar No: 2018/1260, Tarih: 21.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/7023 E.  ,  2018/1260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ile davalılar Orman Yönetimi ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dilekçesinde sınırlarını yazdığı ve dilekçesine ekli krokide (A) ve (B) harfleriyle işaretlediği yaklaşık toplam 2.663,76 m² yüzölçümlü tapusuz taşınmazların, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, dava konusu taşınmazların 1954 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında pırnallık olarak tescil harici bırakıldığını, niteliği itibariyle zilyetlikle iktisaba elverişli olmadığını, kıraç toprak olduğunu, dava konusu yerle ilgili dava dışı gerçek kişi tarafından tescil davası açıldığı, Ula Asliye Hukuk Mahkemesinin 22/11/2007 tarih ve 2007/164 E. - 2007/175 K. sayılı kararıyla davanın reddine karar verildiğini, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin temyiz denetiminden geçerek kesinleştiğini yargılama sırasında yapılan keşif ve verilen bilirkişi raporlarına göre de dava konusu yerin (A) harfi ile gösterilen kısmının bayır niteliğinde olduğu, (B) harfi ile gösterilen kısmının da % 20-30 eğimli toprak yapısı itibarı ile ekim dikime elverişli derinliğe ve humusa sahip olmadığı imar ihya edilmediği bayır durumunda olduğu ve dolayısı ile taşınmazların zilyetlikle iktisap edilecek yerlerden olmadığını ileri sürerek bu taşınmazların Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... ili,... ilçesi, ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan kuzeyi tapulu 2059 sayılı parsel, güneyi 1838 sayılı parseller ile çevrili 05.12.2014 tarihli bilirkişi heyetinin krokili raporunda kırmızı renk ile ve (A) harfi ile gösterilen 1158,23 m²'lik kısım ile yine (B) harfi ile gösterilen 1462,13 m²'lik taşınmaz kısımlarının davacı Hazine adına ayrı bir parsel numarası verilmek sureti ile "taşlık, kayalık" vasfı ile tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümü üzerindeki 3 adet dam ile (B) harfi ile gösterilen bölümü üzerinde biri tek katlı diğeri iki katlı evin ... oğlu 1955 doğumlu İsmail Duru 'ya ait olduğunun beyanlar hanesine tescil edilmesine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından muhdesat şerhine ve yargılama giderlerine yönelik, davalı ... Yönetimi tarafından esasa ve yargılama giderlerine yönelik ve ... tarafından yargılama giderlerine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu 1967 yılında seri bazda yapılmış; 1968 yılında kesinleşmiştir. Genel arazi kadastro işlemi ise 1953 yılında yapılmış, 1954 yılında kesinleşmiş; çekişmeli taşınmaz tapulama dışı bırakılmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Yörede orman kadastrosu 1967 yılında seri bazda yapılmış; 1968 yılında kesinleşmiştir. Genel arazi kadastro işlemi ise 1953 yılında yapılmış, 1954 yılında kesinleşmiş; çekişmeli taşınmaz tapulama dışı bırakılmıştır.

1) Davalı ... Yönetiminin esas hakkındaki temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede,

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman tahdidi dışında kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre Orman Yönetiminin taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığına dair temyiz itirazı yerinde görülmediğinden esas hakkındaki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2) Davacı Hazinenin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eldeki temyiz incelemesine konu davada kısmen kabul kısmen red kararı verildiğine göre kendisini vekille temsil ettiren davalılar lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre yazılı biçimde vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle davacı Hazinenin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

3) Davalı ... Yönetiminin ve davalı ... Başkanlığının vekalet ücreti ve yargılama giderleri hakkındaki temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;

3) Davalı ... Yönetiminin ve davalı ... Başkanlığının vekalet ücreti ve yargılama giderleri hakkındaki temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;

Bilindiği üzere 4721 sayılı TMK’nın 713. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır. 6100 sayılı HMK’nın 326. maddesinde yargılama gideri, kanunda yazılı haller dışında, aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir. Aynı kanunun 323. maddesinin (ğ) fıkrasında vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri kapsamında sayılmıştır. Ayrıca 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince de davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmez. Bu nedenlerle davalılar aleyhine yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilmiş olması yasaya aykırı olup davalıların bu yöndeki temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüne karar verilmiştir.

4) Davacı Hazinenin hükümde taşınmazın beyanlar hanesine şerh verilmesine ilişkin bölümü hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde;