muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3524, Karar No: 2024/1638, Tarih: 13.05.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı hastane sahibi ve davalı doktorun özen yükümlülüğüne aykırı davranması iddiası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.12.2013 tarihli ve 2013/23-131 E. 2013/1681 K. sayılı kararı.

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı kararı ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı kararı.

3. Değerlendirme

1. Bir Mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli kazanılmış hak” olarak tanımlanan bu olgu Mahkemeye, hükmüne uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirmektedir.

2. Bundan başka, Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan Mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş olan bu kısımları lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur.

3. Somut olayda, Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 05.12.2019 tarihli ve 2016/28164 E., 2019/12142 K. sayılı ilamıyla; "...yargılama sırasında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulundan alınan raporunda davacıda mevcut maluliyet durumu hususunda herhangi bir inceleme ve tespit yapılmadığı, Mahkemece, davacının varsa maluliyet oranının tespiti hususunda bir rapor alınarak maluliyet oranına göre manevi tazminat miktarının belirlenmesi gerektiği.." ibarelerine yer verilerek hükmün bozulmasına karar verilmiş olup Mahkemece bozmaya uyularak alınan raporda her ne kadar kusur atfedilmemiş ise de maluliyet oranının tespiti için alınan 17.05.2021 tarihli Adli Tıp raporunda, davacı ...'ın dava konusu olay neticesinde %20,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı yönünde görüş bildirildiği, hal böyle olunca, Mahkemece; bozma ilamına uyulmakla davacı lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek, tespit edilen maluliyet oranına göre manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10026, Karar No: 2012/13790, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10026 E.  ,  2012/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK'nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak, davalı taraftan alınması gereken temyiz ve başvuru harcının alınmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20635, Karar No: 2017/3269, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20635 E.  ,  2017/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14307, Karar No: 2017/21521, Tarih: 26.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14307 E.  ,  2017/21521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan şirkete ait ... AVM'de bulunan mağazada müdür olarak çalıştığı, söz konusu mağazada vardiya usulü çalışıldığı, mağazada depo sorumlusunun olmadığı, ürünlerin mağazaya geldiği gün görevli olan eleman tarafından teslim alındığı, satış işlemlerinin de bütün personellerce yapılabildiği, katılan şirket tarafından eksik olduğu tespit edilen malların sanığa teslim edildiğine dair delilin bulunmadığı olayda, Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 26/04/2016 tarih 2016/8284 Esas, 2016/5226 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, atılı suçtan beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7792, Karar No: 2009/9751, Tarih: 22.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7792 E.  ,  2009/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Ankara İflas Müdürlüğünün 2005/12 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin 4.sıraya kaydedildiğini, 6123 sayılı Kanunun 21.maddesinde 5479 sayılı Kanunla değişiklik yapılarak kamu alacaklarının 3.sırada imtiyaz tanındığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece ek sıra cetvelinin en son 11.02.2009 tarihinde ilan edildiği, şikayetin süresinde yapılmadığı, sıra cetveli tebliğ edilmişse de tebliğ için masraf verilmediğinden sürenin ilan tarihinden başlayacağı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1848, Karar No: 2009/1808, Tarih: 12.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/1848 E.  ,  2009/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... A.Ş. ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Pendik İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 7.12.2007 gün ve 393-858 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işböLümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 12.2.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17233, Karar No: 2012/3217, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17233 E.  ,  2012/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcının mahsubuna bakiye 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7084, Karar No: 2012/10661, Tarih: 18.06.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7084 E.  ,  2012/10661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... A.Ş. vekili Avukat ..... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 05/09/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 10/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince; dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 10/3 ve 4. maddesi gereğince manevi tazminat davalarının tümden reddedildiği durumlarda avukatlık ücreti, arife'nin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirlenir. Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından vekalet ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir. Maddi tazminat istemi yönünden ise; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. bölümünün 3. kısmına göre ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmektedir.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenlemeye aykırı olarak davalı yan yararına fazla avukatlık ücreti takdir edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/son maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının avukatlık ücreti takdirine ilişkin 3 nolu bendinde yer alan "5.830.00 TL" rakamının silinerek yerine "reddedilen manevi tazminat talebi yönünden 1.100.00 TL, reddedilen maddi tazminat talebi yönünden 1.100.00 TL" sözcük dizisinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/06/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan, yayın sahibi, varsa haberi yapan ve sorumlu yazı işleri müdürüne karşı açılan tazminat davasıdır.

5187 Sayılı Basın Kanunu'nun 13/1 maddesine göre yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat (hukuk) davalarında sorumlu yazı işleri müdürünün hukuki sorumluluğu yoktur.

Dava yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan, yayın sahibi, varsa haberi yapan ve sorumlu yazı işleri müdürüne karşı açılan tazminat davasıdır.

5187 Sayılı Basın Kanunu'nun 13/1 maddesine göre yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat (hukuk) davalarında sorumlu yazı işleri müdürünün hukuki sorumluluğu yoktur.

Mahkeme hakimi, bilerek veya bilmeyerek 5187 Sayılı Basın Kanunu'nun 13/1 açık hükmüne rağmen hukuki sorumluluğu olmayan sorumlu yazı işleri müdürünü sorumlu tutmuş veya sıfat yokluğu nedeniyle değil de esastan hakkındaki davayı ret etmesine rağmen bu kararı sorumlu yazı işleri müdürünün temyiz etmemesi, davacı taraf veya diğer davalıların temyizi üzerine Yargıtay'ın önüne gelen dosyada, Yargıtay yasaya göre sorumluluğu (davada sıfatı) olmayan sorumlu yazı işleri müdürünün lehine olarak kararı bozup bozamayacağı (aleyhe bozma yasağı nedeni ile) konusunda uyuşmazlık vardır.

Dairemiz sayın çoğunluğu, aleyhe bozma yasağı gereğince sorumlu yazı işleri müdürünün temyizi olmadığı için kararın sorumlu yazı işleri müdürü lehine davacının aleyhine bozulmayacağı düşünce ve kararındadır.

Taraf sıfatı, dava şartlarından olmamakla birlikte, tarafların itirazı üzerine veya hakim tarafından re'sen nazara alınması gerekir. Zira sıfatı olmayan dava açamayacağı gibi kendisine karşı da dava açılamaz ve yukarıda belirttiğim gibi itiraz üzerine veya itiraz olmasa dahi hakim tarafından dosya kapsamına göre re'sen nazara alınması gereken bir konudur.

Yerel mahkeme hakiminin re'sen nazara alması gereken "taraf sıfatı gibi" bir konuyu yerel mahkeme hakiminin uygulama ve kararlarını denetleyen varsa yanlışlarını düzeltme konumunda olan Yargıtay'ın re'sen nazara alamayacağını düşünmek Medeni Usul Hukukuna göre mümkün değildir. İlgilisi tarafından temyiz edilmese dahi davada taraf sıfatı olmayan kişi hakkında kararın bozulması aleyhe bozma yasağına da aykırı da değildir. Zira yukarıda açıkladığım gibi taraf sıfatı itiraz olsun veya olmasın hakim tarafından re'sen nazara alınacak konulardan olduğundan hakimlerin kararını denetleyen Yargıtay tarafından da re'sen nazara alınarak bozma kararı verilmesinde bir usulsüzlük olmaz.

Somut olayımızda, 5187 sayılı Basın Kanununun 13/1 maddesine hukuki sorumluluğu (taraf sıfatı) olmayan sorumlu yazı işleri müdürü yönünden kanuna aykırı olarak mahkeme hakimi tarafından sorumlu (taraf sıfatının varlığı) kabul edilerek karar verilmesi doğru değil, re'sen kararın bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüş ve düşüncelerine katılmıyorum. 18/06/2012
Yargıtay — Esas No: 2012/21279, Karar No: 2012/25248, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21279 E.  ,  2012/25248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/540, Karar No: 2013/1894, Tarih: 11.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/540 E.  ,  2013/1894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 2001 yılında evlendiklerini; bu evlilikten müşterek 2 çocuklarının bulunduğunu, davalının 2006 yılında davacıyı terk ettiğini, hali hazırda başka bir kadınla birlikte yaşadığını, müşterek çocuk ....'ın da davalı babası ile birlikte kaldığını belirterek; davacı için aylık 300,00 TL; davacı yanında bulunan müşterek çocuk Baha için aylık 400,00 TL olmak üzere toplam 700,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini vekaleten talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında görülen boşanma davasının reddine dair karardan sonra tarafların biraraya gelmediklerini, biraraya gelmelerinin de mümkün olmadığını, davacının ayrı yaşamda haklı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek, davacı için 300,00 TL; davalı yanında bulunan çocuk için 350,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsili yönünde karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 2001 yılında evlendikleri; bu evlilikten 2001 ve 2006 doğumlu 2 müşterek çocukları bulunduğu, davalı kocanın, karısı aleyhine 20.11.2007 tarihinde boşanma davası açtığı, 27.11.2008 tarihli karar ile davanın reddedildiği, tarafların boşanma davasının açıldığı tarihten bu yana ayrı yaşadıkları; davacının asgari ücretle güzellik uzmanı olarak çalıştığı; davalı kocanın öğretmen olduğu, aylık 1.500,00 TL kazancının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Tüm bu bilgiler ışığında; davacı kadının ayrı yaşamda haklı olduğu anlaşıldığından; tarafların ekonomik ve sosyal durumları ve talep edilen nafakanın niteliği de gözönüne alındığında, mahkemece, davacı eş için aylık 300,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; davacı annenin 20.09.2012 tarihli celsedeki beyanından, müşterek çocuk ...'nın Temmuz ayında davalı baba yanına geldiği ve o tarihten itibaren ve halen babasının yanında bulunduğu, babasının yanında okula başladığı anlaşılmaktadır. Davacı annenin bu beyanı karşısında çocuk lehine Temmuz 2012'den itibaren tebdir nafakasına hükmolunması doğru değildir.

Mahkemece; çocuk için; dava tarihinden baba yanında kalmaya başladığı tarihe kadar tedbir nafakasına hükmedilip, sonrası için hükmedilmemesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece; çocuk için; dava tarihinden baba yanında kalmaya başladığı tarihe kadar tedbir nafakasına hükmedilip, sonrası için hükmedilmemesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.