muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10149, Karar No: 2024/11765, Tarih: 25.11.2024

a-1998 yılı Şubat ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

b-1998 yılı Mayıs ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

c- 1998 yılı Temmuz ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

d- 1998 yılı Ekim ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

e-1999 yılı Şubat ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

f-1999 yılı Mart ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

g-1999 yılı Nisan ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

h-1999 yılı Mayıs ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

ı-1999 yılı Haziran ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

i-1999 yılı Temmuz ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

j-2000 yılı Şubat ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

k-2000 yılı Nisan ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

l-2000 yılı Mayıs ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

m-2000 yılı Ekim ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

n-2000 yılı Aralık ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

o-2001 yılı Ocak ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

ö-2001 yılı Şubat ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin,

p-2001 yılı Mart ayında 1 günlük hizmetinin Kuruma eksik bildirildiğinin tespiti ile mezkur dönemlerde eksik bildirilen hizmet günlerinin tesciline, davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine, davalı ...Ş. aleyhine açılan davanın husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar SGK-MEB vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu ve yazılı delil ile ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı MEB vekili, 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu ve yazılı delil ile ispat gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfı ile 1086 sayılı Kanun'un 428, 439 uncu maddeleri

2- 506 sayılı Kanunun 2, 79/10, 5510 sayılı Kanun'un 4/2-f, 11, 12, 86/9., 1739 sayılı Milli Eğitim Temel Kanunu'nun 47 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu ve ... Kurumlarında Sözleşmeli veya Ek Ders Görevi ile Görevlendirilecek Uzman ve Usta Öğreticiler Hakkında Yönetmelik hükümleri

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar SGK-MEB vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6330, Karar No: 2014/4740, Tarih: 17.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/6330 E.  ,  2014/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2012/278-2013/290

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sonucunda Ş.Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 1 ve 107 ada 1 parsel sayılı 12.256,76 ve 7.460,38 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Nail ve S.. Ş.., 107 ada 1 parsel sayılı taşınmazın S.. Ş.., N.. Ş.., N. K., F. K., Cihan ve N. K. E. Ş. ve H.. K..’ın kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar H.. K.., Ş.. T.. ve F.. S.., taşınmazların miras bırakan babaları S. Ş.’den intikal ettiğini belirterek kendi adlarına da zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, beyanlar hanesindeki şerhin iptaline, davacıların taşınmazlarda 1/5'er oranda paylı zilyetliklerinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa'nın 8. maddesi ile eklenen Ek 4. maddesine göre yapılan ve kesinleşen kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir. Kural olarak kadastro davaları, lehine tespit ya da Kadastro Komisyonlarınca adlarına tescile karar verilen gerçek veya tüzel kişiye karşı açılır. Dava 3402 sayılı Yasa'nın Ek 4. maddesine göre yapılan kullanım kadastrosuna itiraz niteliğinde bulunduğundan husumetin taşınmazların tespit maliki olan Hazineye ve beyanlar hanesinde ismi yazılı kişilere yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda; dava sadece lehlerine zilyetlik şerhi verilen Nail ve S.. Ş.. aleyhine açılmıştır. Taşınmazların tespit maliki olan Hazine’ye husumet yöneltilmediği gibi, 107 ada 1 sayılı parselde davalılar Nail ve S.. Ş.. dışında N. K., . K., C. ve N. K., E. Ş.in de kullanıcı olarak beyanlar hanesinde yazılı olduğu, ancak bu kişilere karşı da husumet yöneltilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacılara davalarını taşınmazın maliki olan Hazine ve davalılar dışındaki diğer lehine zilyetlik şerhi verilenlere de yaygınlaştırma olanağı tanınmalı, taraf teşkili sağlandığı takdirde davaya devamla tarafların bildirdikleri deliller toplanarak uyuşmazlık esastan çözülmelidir. Taraf teşkili sağlanmadan uyuşmazlığın esasına girerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenelere iadesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17671, Karar No: 2012/30418, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/17671 E.  ,  2012/30418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya münderecatına göre sanığın suç kastının olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4879, Karar No: 2024/5850, Tarih: 23.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4879 E.  ,  2024/5850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/569 E., 2023/538 K.

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/206 E., 2017/274 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne İlk Derece Mahkeme kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.11.2021 tarih 2021/3280 Esas, 2021/7047 Karar sayılı kararı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 181 ada 1 parsel sayılı taşınmaz içerisindeki bir bölümün kendisine ait olmasına ve zilyet olmasına rağmen hatalı olarak kadastro çalışmalarında Hazine adına tescil edildiği, bu bölüm üzerinde zilyetlikle iktisap koşullarının lehine gerçekleştiği iddiasıyla taşınmazın bu bölümünün tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde ve yargılama sırasında; çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde davacı tarafın zilyetliğinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Ergani Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2017 tarihli 2015/206 Esas, 2017/274 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne teknik bilirkişi raporunda (A), (B), (C) harfleri ile gösterilen bölümlerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gazianatep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesinin 13.07.2017 tarihli, 2017/223 Esas, 2017/244 Karar sayılı kararıyla; hüküm kurulurken iptali istenen tapu ile ilgili hüküm fıkrasında ayrıntılı bilgiye yer verilmemesinin infazda tereddüt oluşturacağı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne çekişmeli 181 ada 1 parsel sayılı taşınmazda teknik bilirkişi raporunda (A), (B), (C) harfleri ile gösterilen bölümlerin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, İstinaf Mahkemesi tarafından ek kararla; temyiz talebinin kararın kesin olması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Bozma Kararı

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 22.11.2021 tarih 2021/3280 Esas, 2021/7047 Karar sayılı kararı ile; ''Ek karar ortadan kaldırılarak Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya elverişli olmadığı, taşınmazın başında fen bilirkişisi, üç kişilik uzman ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeodezi ve fotogrametri mühendisi, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıklarının katılımıyla yeniden keşif yapılması, yapılacak keşifte dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, imar ihyaya konu edilip edilmediği hususlarının sorulması, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmaz üzerinde bir zilyetlik mevcut ise zilyetliğin şeklini ve süresini, zilyetliğe ara verilip verilmediğini irdeleyen bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiden,hava fotoğrafları üzerinde uygulama yaptırılarak, taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini,Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihyaya konu edilmişse ihyanın hangi tarihte bitirildiğini belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması; ondan sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiği” belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma sonrası Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu 181 ada 1 parsel sayılı taşınmaz kadastro tespiti sırasında her ne kadar basit ameliye ile zilyet edilebilecek "hali arazi" niteliğiyle tespit edilmiş ise de taşınmazın %20-30 eğimli olduğu ve davacı ile murisi tarafından taşınmazda bulunan kayalıkların (taşların) toplatıldığı beyan edildiğinden taşınmazın imar ve ihyaya muhtaç yerlerden olduğu, taşınmaz üzerinde 15-20 yaşında 5 adet ve 60-70 yaşında 2 adet ağacın bulunduğu, diğer ağaçların 20 yaşın altında olduğu, taşınmazda imar ve ihyanın devam ettiği ve meyve ağaçlarının taşınmazın niteliğini bahçe olarak dönüştürmeye yeterli olmadığı, taşınmazın kullanılmayan kısımlarının kurumuş yabancı otlarla kaplı olduğu, üzerinde tarımsal faaliyetin bulunmadığı ve taşınmazın köy yerleşim alanı içerisinde olmayıp köyün kısmen dışında bulunduğu, üç tarafının hali arazi niteliğindeki taşınmazlarla çevrili olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Temyiz Sebepleri

D. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; taşınmazın davacıya babasından kaldığı, taşınmaz üzerinde öncesinde başkaca bir yapının bulunduğunu, davacı tarafından yeniden inşa edildiğini, davacının köyde başka yapısının olmadığını, bu taşınmazda kaldığını, davacı ve ataları tarafından yüzyıldan fazla süredir kullanıldığını, kararın verildiği anda miktar itibarı ile kesin olduğunu, temyiz yolunun kapalı olduğunu, kararın kesinleştiğini, HMK'nın 448.maddesinde Kadastro Kanunu'nun ek 6. maddesinin tamamlanmış işlemlere uygulanmasının mümkün olmadığını, bu kararın lehine olan taraf bakımından usulü kazanılmış hak doğuracağını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 16,17,18. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. ve 713/1. maddeleri

3. Değerlendirme

Diyarbakır ili, .... ilçesi, .... Mahallesinde 2009 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda 181 ada 1 parsel sayılı 96.632,53 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu belirtilerek hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11125, Karar No: 2018/5813, Tarih: 02.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11125 E.  ,  2018/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemi sonucunda, katılanın yüzde sabit ize ve vücudunda kırığına neden olacak şekilde yaralandığı, birden fazla nitelikli halin 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği gözetilerek, sanık hakkında daha ağır cezayı gerektiren suç olan, yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralama nedeniyle TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son maddeleri gereğince ceza tayini gerekirken ayrıca katılanın vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesi gereğince arttırım yapılması, sonuç ceza bakımından etkili olmadığından ve aleyhe temyiz bulunmadığından, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden tebliğnamenin bu hususlardaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 02.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3561, Karar No: 2019/2717, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3561 E.  ,  2019/2717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17016, Karar No: 2014/25934, Tarih: 02.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/17016 E.  ,  2014/25934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

10/09/2014 tarihli 6552 sayılı Yasa'nın 81. maddesi ile 5510 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 60. maddesine göre davacının Yasa'nın yürürlülük tarihi olan 11/09/2014 tarihinden itibaren 3 ay içinde davadan feragat ile yeniden yapılandırma hakkından faydalanabileceğinden, davacının davadan feragat edip etmediği, yeniden yapılandırma talebinde bulunup bulunmadığı davalı Kurum'dan sorularak ve gerektiğinde bu 3 aylık süre beklenerek ilgili belgeler eklendikten sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davacı vekilinin duruşma isteminin tebligat noksanı giderildikten sonra değerlendirilmesine, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9889, Karar No: 2017/25511, Tarih: 21.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/9889 E.  ,  2017/25511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVATÜRÜ:ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı Üniversitede , hizmet alımı yolu ile faaliyet gösteren davalı ... ve en son davalı ...Temzlik ve İlaç . Hiz. Or. Tur. İnş. Bil. ve Dn. Tic. Ltd. Şti bünyesinde çalıştıktan sonra emeklilik nedeni ile iş sözleşmesini feshetmiştir. Mahkemece, anılan şirketler ile davalı Belediye arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu kabul edildikten sonra hesaplanan kıdem tazminatından tüm davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Yukarıda belirtilen ve Dairemizce benimsenen ilkeler gereğince, devreden işveren ... Taahhüt A.Ş.'nin kendi çalışma dönemi ve davacının bu dönemdeki son ücreti üzerinden, son alt işveren ... ve İlaç . Hiz. Or. Tur. İnş. Bil. ve Dn. Tic. Ltd. Şti'nin ise hesaplanan kıdem tazminatının tamamından davalı Üniversite ile birlikte müştereken sorumlu tutulması gereklidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Kabule göre de davalı Üniversite harçtan muaf olduğu halde yargılama giderleri içerisinde hesaplanan harçtan sorumlu tutulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12393, Karar No: 2010/25142, Tarih: 28.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/12393 E.  ,  2010/25142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi