muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3621, Karar No: 2015/6032, Tarih: 04.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3621 E.  ,  2015/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/179242

MAHKEMESİ : Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2011/192 (E) ve 2012/56 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

SUÇ TARİHİ : 20/11/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, A.. G.. şirketi yetkilisi olarak suça konu .. Bankası G.. Şubesine ait 20.11.2008 keşide tarihli 20.000 TL bedelli çeki sahte bir şekilde tanzim ederek katılan şirkete vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın “suça konu çek üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığı, keşideci A.. G.. şirketini 12.11.2010 tarihinde devraldığını, suça konu çekin ise devirden önceki şirket yetkililerince ileri tarihli olarak keşide edildiğini” savunması, tanık olarak dinlenen ve A.. G.. şirketinin sanıktan önceki sahipleri döneminde şirket müdürü olarak çalışan M.. Ş..'in “kendisi döneminde şirket sahiplerinin H.. A.. Ş.. ve Ç.. Ş.. olduğunu, şirketin daha sonra sanığa devredildiğini, çek keşide etme yetkisinin kendisi ile proje müdürlerinde olduğunu, A.. G.. şirketi ortaklarının aynı zamanda çekte lehtar görünen A.. şirketininde ortakları olduğunu, bu şirket lehine ileri tarihli çekler keşide edildiğini, suça konu çekin de muhtemelen bu dönemde kesildiği, şirketin devri sırasında yapılan protokolde ileri tarihli olarak kesilen çeklerinde belirtildiğine” ilişkin beyanlı, katılan İ.. A.. vekilinin sunduğu yazılı beyanda da suça konu çeki lehtar görünen Ayşa şirketinden yaptıkları ticari iş karşılığında 07.11.2008 tarihinde aldıklarını belirtmeleri ve suça konu çekteki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığına dair her hangi bir rapor alınmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle suça konu çek üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi raporu aldırılması, Ticaret Sicil Memurluğu'na müzekkere yazılarak, A.. G.. şirketinin sanığa ne zaman devredildiği ile sanıktan önceki döneme ait A.. G.. şirketi ve A.. şirketi ortakları ile çek keşide etmeye yetkili kişilerin kimlik bilgilerinin istenilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18728, Karar No: 2023/2524, Tarih: 22.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/18728 E.  ,  2023/2524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Çanakkale 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar 03.09.2014 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/1142 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararı ile "Her ne kadar sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle cezalandırılması istemiyle dosya mahkememize iade edilmiş ise de ; davanın ertelenmesi üzerine verilen tedbir kararına muhalefet kastıyla hareket etmediği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, önceki kararımızda verilen denetimli serbestlik hükmüne uyulması ve denetimli serbestlik hükmünün kaldığı yerden devam ettirilmesi için; Dosyanın, karar kesinleştiğinde C.Başsavcılığına gönderilmesine," karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı 19.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde;

"1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde bulundurmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda; Çanakkale 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.06.2014 tarih, 2014/99 Esas 2014/368 Kararıyla TCK 191/2 maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısı 19.04.2016 tarihli temyiz dilekçesinde;

"1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde bulundurmak suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda; Çanakkale 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25.06.2014 tarih, 2014/99 Esas 2014/368 Kararıyla TCK 191/2 maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiştir.

2. Denetimli serbestlik tedbiri uygulanırken ...'un yükümlülüklerini yerine getirmemekte ısrar etmesi nedeniyle denetim tedbirine son verilmiş ve hükümlü hakkında TCK 191/1 maddesi gereğince cezalandırılması için mahkemeye ihbarda bulunulmuştur.

3. Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla sanığın tedbir kararına muhalefet kastıyla hareket etmediği gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

4. TCK'nun 191/4.a maddesi gereğince hükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar eden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi" usul ve yasaya aykırı olduğu beyanıyla temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde, saat:19:45 sıralarında, kollukça tanzim edilen, olay yakalama ve rızaen teslim tutanağında da anlaşıldığı üzere, Cumhuriyet Bulvarı üzerinde yürümekte iken, görevlilerce durdurulması üzerine, üzerinde suç ve suç unsuru olup olmadığı sorulduğunda, suça konu üzerinde bulunan bonzai maddesini görevlilere teslim ettiği, .... Kriminal Polis Labrotuvarı Müdürlüğünün 23.01.2014 tarihli raporunda, söz konusu bitki kırıntılarının, sentetik cannabinoid gurubu uyuşturucu maddelerden, AM-2201 ihtiva eden ve bonzai olarak da bilinen madde olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbir kararı verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle dosyanın mahkemeye iade edildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbir kararına muhalefet kastıyla hareket etmediği kabul edilerek; sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

İncelemeye konu 10.01.2014 tarihli eylem nedeniyle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık hakkında yapılan soruşturma sonunda, 30.01.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açılması üzerine; Mahkemece tedavi ve denetimli serbestlik tedbir kararı verildiği, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbir kararının gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Mahkemece yapılan yargılama sonucunda "Her ne kadar sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine uymaması nedeniyle cezalandırılması istemiyle dosya mahkememize iade edilmiş ise de; davanın ertelenmesi üzerine verilen tedbir kararına muhalefet kastıyla hareket etmediği kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına" gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve tedavi ve denetimli serbestlik dosyasının infazının devamı için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verildiği,

Çanakkale 3. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.06.2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı için dosyanın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın denetime başladığı, 02.03.2015 tarihinde tedavi programına katılmayarak uymadığının bildirilmesi nedeniyle uyarılmasının ardından başvurduğu ve uyarıların yapıldığı ancak 06.08.2015, 11.09.2015, 08.10.2015 tarihli bireysel görüşmelerine katılmayarak yükümlülüklere uymaması nedeniyle dosyasının kapatıldığı anlaşılmakla, olayda kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleştiği,

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında; "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, hakkında 25.06.2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceği, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına karar verilebileceği ancak, somut olayda ısrar koşulunun gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında yargılamaya devam olunarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken, hükümde çelişki yaratacak şekilde ceza verilmesine yer olmadığına kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik dosyasının infazının devamı için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/1142 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3807, Karar No: 2012/19055, Tarih: 09.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/3807 E.  ,  2012/19055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Suçtan önce kasıtlı başka suçtan sabıkası bulunması nedeniyle hakkında 5728 sayılı Yasayla değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesine ait ilamda sanık hakkında 765 sayılı TCK’nun 55/3. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun 58/5. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK' nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesinin uygulamasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/32352, Karar No: 2017/1109, Tarih: 20.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32352 E.  ,  2017/1109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK50/1-a ve 52/2 maddelerinin açıkça gösterilmemesi suretiyle CMK 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca;

Hükmün kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin fıkrasındaki TCK “50 ve 52” ibaresinin çıkarılarak “50/1-a ve 52/2” ibaresinin eklenmesi,diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28909, Karar No: 2022/8167, Tarih: 25.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28909 E.  ,  2022/8167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11/12/2009 tarihi itibariyle duran zaman aşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 25/06/2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımı süresinin, 6 ay 16 gün olan durma süresinin de eklenmesine rağmen, suçun işlendiği 12/01/2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8086, Karar No: 2014/9654, Tarih: 11.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/8086 E.  ,  2014/9654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/1374-2014/126

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere delilerin mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 10/08/2006 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı başlatmış olduğu icra takibi ile 10.04.2011 tarihinden 10.07.2011 tarihine kadar işlemiş toplam 16.875 TL kira parasının tahsilini istemiştir. Davalı savunmasında bu dönem için 20.04.2011 tarihinden sonra birer ay ara ile ödeme tarihli her biri 1.000 TL değerinde 9 adet senet verdiğini savunmuştur. Davacı bu senetlerin kira karşılığı olarak tahsil edildiğini kabul etmekle birlikte bu senetlerin takibe konu borç dönemine ilişkin olmadığını, eski dönem kira paraları için alındığını belirtmiştir. Davalının kira parası ödemesini yazılı olarak kanıtlaması gerekir. Senetlerin üzerinde hangi dönem kirası olduğuna ilişkin bir ibare olmadığına göre davacının iddiası doğrultusunda bu senetlerin eski kira borcu için ödendiğinin kabulü gerekir. Davalı yemin deliline de dayanmadığından mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/842, Karar No: 2023/2587, Tarih: 03.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/842 E.  ,  2023/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince hükmedilen mahkumiyet kararının kaldırılarak, CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair karar

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.05.2018 tarihli ve 2017/209 Esas, 2018/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 inci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle, 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2018/2344 Esas, 2019/1094 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanunu'nun 280 inci maddesi ikinci fıkrası gereğince kaldırılarak aynı kanunun 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.12.2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; hükmü sadece vekalet ücreti yönündün temyiz ettiğine, Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi mahkumiyet kararını kaldırmasına rağmen sadece müvekkili lehine istinaf duruşması için vekalet ücretine hükmettiğine, kaldırılan İlk Derece Mahkemesi kararı içinde vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği talebine ilişkindir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; hükmü sadece vekalet ücreti yönündün temyiz ettiğine, Bölge Adliye Mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi mahkumiyet kararını kaldırmasına rağmen sadece müvekkili lehine istinaf duruşması için vekalet ücretine hükmettiğine, kaldırılan İlk Derece Mahkemesi kararı içinde vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği talebine ilişkindir

B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın 2014 yılı Ocak ayında Bank Asyaya para yatırdığına, Kasım ayına kadar hesap hareketi olduğuna bu kapsamda sanığın eylemlerinin yardım etme suçunu oluşturduğu halde beraat kararı verilmesinin kanuna aykırı bulunduğu gerekçesi ile kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısı içerisinde yer aldığına dair yeterli delil bulunmadığı, ancak; sanığın 29.02.2008 tarihinde terör örgütünün finans kaynağı Bank Asyada hesap açtırdığı, hesaba 2014 yılı Ocak ayında 12350 TL para yatırdığı, 2014 yılı Kasım ayına kadar hesap hareketliliği olduğu, sanığın Bank Asyadaki hesabına para yatırma tarihi sonrasındaki hesap hareketliliği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın eylemi TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle aynı Kanun'un 314/2 maddesi gereğince silahlı terör örgütüne yardım suçu olarak nitelendirilmiş, sanığın bu suçtan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan inceleme sonucunda; sanığın, adına ilk 29.02.2008 yılında Bank ... ... şubesinde hesap açılışı yaptığı, 2014 Ocak ayından sonra en yüksek tutarın 15.000,00 TL civarında olduğu, katılım hesapları dışında hesaptan düzenli olarak kredi kartı ödemeleri yapıldığının tespit edildiği, 2008 ve 2009 yıllarında da katılım hesaplarının bulunduğu, sanığın hesap bilgileri ve hesap hareketleri ile sanık anlatımları birlikte değerlendirildiğinde beyanlarının tutarlı olduğu, dolayısıyla kullanım alışkanlığına uygun parasal işlemlerde bulunduğunun kanaatine varıldığı, FETÖ/PDY örgüt lideri ...'in çağrısı üzerine ... Katılım Bankasında bulunan hesabına örgüte yardım kastıyla para yatırarak FETÖ/PDY terör örgütüne yardım suçunu işlediği konusunda cezalandırılmasına yeter derecede her türlü kuşkudan uzak, somut, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığı, şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin evrensel ceza hukuku ilkeside gözetilerek, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı ve sanık müdafiinin istinaf itirazları bu yönüyle yerinde görülmüş olduğundan açılan duruşma sonunda atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE