muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4171, Karar No: 2019/6028, Tarih: 10.07.2019

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 10/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6733, Karar No: 2019/3146, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6733 E.  ,  2019/3146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6698, Karar No: 2015/17052, Tarih: 16.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6698 E.  ,  2015/17052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya sattığı kamyonet üzerinde müvekkili lehine rehin tesis edildiğini, borcun ödenmemesi nedeniyle borçlu aleyhine rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini, borçlunun itirazının dayanağı olan makbuzların davalı tarafından yapılmış bir ödeme olmadığı gibi takip konusu borca karşılık yapılmış ödeme de olmadığını ileri sürerek, itirazın iptaline ve % 20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalının ödeme belgesi olarak sunduğu belgelerde her ne kadar davalının adı olmasa da dekontta adı geçen kişilerin davalının babası ve amcası olduğu, dekonttaki miktarların toplamının takip asıl alacağı kadar olduğu, yapılan bu ödemelerin başka bir alacak için yapıldığı hususunun davacı tarafından ispatlanamadığı, para borcunun borçlu dışındaki şahıslarca da ödenebileceği, ödemelere ilişkin dekontların davalı tarafça icra dosyasına sunulmasının bu ödemelerin davalı adına yapıldığı yönünde karine oluşturduğu, davacının yapılan ödemelerin lehine yapılmış olduğunu iddia ettiği ... aleyhine... İcra Müdürlüğünün 2014/181 sayılı takip dosyasını başlattığı ve takibin halen açık olduğu olguları karşısında dava konusu takip dosyasındaki borcun icra takibinden önce ödediği sonuç ve kanaati oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasındaki 22.02.2010 tarihli resmi araç satış sözleşmesi nedeniyle verilen rehnin borç ödenmediği için paraya çevrilmesine ilişkindir. Davalı icra dosyasındaki itirazında borcu 7.000 TL, 2.500 TL ve 4.000 TL lik ödemeler ile ödediğini ileri sürmüştür. Dosyaya sunulan ödeme belgelerinden 31.05.2010 tarihli belgenin ödeyeninin...l, 11.06.2010 belgenin ödeyicisinin ..., 25.03.2010 tarihli belgenin ödeyeninin ... olduğu görülmektedir. Ancak havale belgelerinde ödemenin ne için yapıldığına dair bir kayıt bulunmadığı gibi ödeme yapan kişiler, taraflar arasındaki rehin sözleşmesinin tarafı da değildir. Bu durumda bu ödemelerin rehin borcuna karşılık yapıldığının kabulü şeklindeki mahkeme kararında isabet görülmemiştir. Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki rehin sözleşmesinin hükümleri göz önüne alınarak icra takip tarihi itibariyle alacağın tespiti gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1925, Karar No: 2016/314, Tarih: 13.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1925 E.  ,  2016/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikâyet nedeniyle kişilik haklarının ihlaline dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, İlçe Nüfus müdürü olarak görev yaptığını, davalının olay tarihinde nüfus cüzdanı değiştirmek için geldiğini, sabah 11.30 'dan akşam 16.30'a kadar nüfus müdürü olan kendisinin yerinde olmaması nedeniyle işlemini yapamadığı gerekçesiyle .... Valiliğine şikayet dilekçesi sunduğunu ve yapılan idari soruşturma sonucunda disiplin cezası verilmesine gerek olmadığına karar verildiğini, davalının şikayetinin hak arama özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının eyleminin hak arama özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği ve şikâyetin haksız olduğu gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir” şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasa’nın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin Niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK’nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlenmiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikâyet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikâyeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikâyet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikâyetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının 23.05.2013 tarihinde saat 11.00 civarında arşiv araştırma formu tasdiki için Nüfus Müdürlüğü'ne geldiği, arşiv araştırma formunun tasdiki için nüfus cüzdanı incelendiğinde nüfus cüzdanının makinede yıkanmış ve deforme olmuş halde bulunması nedeniyle kendisine yeni bir nüfus cüzdanı çıkartılması gerektiğinin görevliler tarafından söylendiği, bunun üzerine davalı tarafından öğleden sonra fotoğraf ile gelindiği ve nüfus cüzdanının değiştirilmesinin istendiği, bu defa görevliler tarafından kendisine en son 6 ay önce çekilmiş fotoğrafının olması gerektiğinin belirtildiği ve davalı tarafından talep doğrultusunda fotoğraf çektirilerek Nüfus Müdürlüğü'ne tekrar gelindiği, hazırlanan nüfus cüzdan suretinin davacı müdür tarafından imzalandığı, davalının daireye başvurma sebebi olan arşiv araştırma formunun tasdiki istendiğinde ise yeni çıkartılan nüfus kayıt örneği ile ilk aşamada düzenlenen arşiv araştırma formunda bulunan bilgiler arasında farklılık olması nedeniyle davalıdan yeniden form düzenlemesi istendiği, davalı tarafından formun düzenlendiği, düzenlenen evrakın müdür adına imzaya açıldığı, fakat davacı müdürün 15.10 civarında evinden elektrik kaçağı olduğuna ilişkin telefon alması üzerine daireden ayrıldığı ve evrakın diğer görevliler tarafından müdürün yetkisinde olduğu belirtilerek imzalanmadığı, davalının evrakını imzalatmak için Nüfus Müdürü olan davacının gelmesini beklediği, 16.00 -16.30 saatleri arasında gelen davacı Müdür tarafından evrakın imzalandığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davalının sabah saatlerinde geldiği Nüfus Müdürlüğü'nde işlemlerinin olağan sürenin dışında akşam saatlerine kadar uzamış olması nedeniyle davacı hakkında şikayetçi olmasında bir takım emareler bulunduğu anlaşılmakla, şikayetin olağan yakınma ve kuşku üzerine somut emarelere dayandırılarak yapıldığının kabulü ile istemin tümden reddi gerekirken, şikayetin haksız olduğundan bahisle istemin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7290, Karar No: 2007/8472, Tarih: 21.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/7290 E.  ,  2007/8472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Artvin A.H.

TARİHİ        :2.2.2006

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi.21.05.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2019/1794, Karar No: 2019/14699, Tarih: 25.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/1794 E.  ,  2019/14699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15314, Karar No: 2023/3794, Tarih: 29.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15314 E.  ,  2023/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvusunun reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanığın, katılana iftira ettiğinden bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 07.12.2018 tarihli kararıyla, dosya üzerinden yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu kabul edilerek, sanığın atılı suçtan, 5271 sayıllı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ve 2.180,00 TL vekalet ücretinin sanığa verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahibi olduğu "... Gazetesi" isimli internet sitesinde yayınlanan haber metninde, katılanın TOKİ konut projesi kapsamında toplanan paraların başkalarının hesabına aktarıldığını ve görevini kötüye kullandığını belirtmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın sahibi olduğu "... Gazetesi" isimli internet sitesinde yayınlanan haber metninde, katılanın TOKİ konut projesi kapsamında toplanan paraların başkalarının hesabına aktarıldığını ve görevini kötüye kullandığını belirtmek suretiyle iftira ettiği iddiasına ilişkindir.

2. 16.08.2013 tarihinde yayınlanan "Toki Paraları Kime Yatmış?" başlıklı yazıda, "TOKİ’nin ...’de bir konut yapma projesi hatta tasarısı yok. Peki kaymakamın ... Ziraat Bankasında açtırdığı hesap kimin? Yoksa meçhullerin mi? Diyelim ki 4-50 kişi buraya 5'er 10'ar bin yatırmış. Yarın o bilinmeyen hesapta bilinmeyen bir para çekebilir mi? Alıp gidebilir mi? Kaymakam teşviki ile bu bilinmeyen ama kaymakam tarafından TOKİ hesbıdır diye gösterin, hesabın kimin olduğunu para yatıran ... biliyor mu? ... Ziraat Bankasında ...’deki TOKİ Evleri için yaptırdığınız para TOKİ’nin hesabına gitmemiş. TOKİ’nin bundan haberi bile yok. TOKİ’nin ...’de başlattığı bir konut projesi hatta tasarısı bile yok. Peki kaymakam bu parayı niçin istiyor? Peki Gergerli bu parayı kimin hesabına yatırıyor. Yatırılan paranın TOKİ’nin hesabına yatmadığı açık. Ama kimin hesabına yatırıldığı bizce meçhul. Hesabı açtıran kaymakam, paranın kimin hesabına yatırıldığını çok iyi biliyor. Acaba TC Ziraat Bankasında açılan bu bilinmeyen hesap kimin adına? Kaymakamın yakınları olabilir mi? Yada isimsiz hesap olabilir mi? Belki de kaymakamın örtülü ödenek hesabı olabilir? Sevgili ..., bilinen tek şey sizin yatırdığınız 5-10 bin liranın TOKİ Başkanlığı hesabına gitmediğini TOKİ söyledi. İnanmayan varsa TOKİ Başkanlığına telefon açsın sorsun. Paranıza sahip çıkın." şeklinde ibareler görülmüştür.

3. Ziraat Bankasının 04.12.2013 tarihli yazısında, Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığı (TOKİ) ile ... Kaymakamlığı işbirliği çerçevesinde, Adıyaman ... projesi konutlarının satış işlemlerinin bankaları nezdinde gerçekleştirildiği, proje kapsamında başvuru tutarlarının 39099870 skonta muhasebeleşip, Bilkent/Plaza şubesine aktarıldığı bildirilmiş ve başvurucular ile yatırılan bedellere ilişkin bedeller, TOKİ Başkanlığının ilgili yazıları, protokoller yazıya eklenmiştir.

4. Başbakanlık Toplu Konut İdaresi Başkanlığının, 06.01.2014 tarihli yazı cevabında, TOKİ projesi hakkında ...'in herhangi bir başvurusuna rastlanmadığı, 20.02.2018 tarihli yazı cevabında da, sanık tarafından kurumlarına yapılan bir müracaat olmadığı, söz konusu projenin satış hesaplarının, Ziraat Bankası ... Şubesi nezdinde hesaplar olduğu ifade edilmiştir.

5. ... isimli internet haber sitesinin imtiyaz sahibinin ve yönetmenin sanık olduğunu bildiren 04.11.2017 tarihli tutanak mevcuttur.

6. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü