muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25750, Karar No: 2014/210, Tarih: 14.01.2014

6-Davacının yapmış olduğu 119,85 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8-Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalı ... Şirketine iadesine, 14.01.2014 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29846, Karar No: 2015/16612, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29846 E.  ,  2015/16612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Aidat Alacağı

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı Sendika vekili, davalı Belediye'nin davacı ... Sendikas'ının yıllardır örgütlü olduğu bir işyeri olduğunu, davalı bünyesinde çalışan ve müvekkili sendikaya üye olan işçilerin Sendika Ana Tüzüğü'ne göre sendikaya üyelik aidatı ödemeleri gerektiğini, davalı Belediye'nin işçilerden kestiği aidatları bu güne kadar müvekkiline ödemediğini, ödeme tarihinin kanunda ve taraflar arasında imzalanan toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/546 Esas sayılı davasında 2007 Mart ayına kadar olan aidatların tahsil edildiğini, iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 500.000,00 TL aidat alacağının faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Dava ... Belediyesi'ne karşı açılmış, Belediye davaya cevap vermemiş; ... Belediyesi vekili 13.08.2014 havale tarihli dilekçesinde 6360 sayılı Yasa ile ... Belediyesi'nin ... Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştüğünü, bu yasa uyarınca kurulan Devir Tasfiye Paylaştırma Komisyonunun kararı ile bazı borç ve alacakların Büyükşehir Belediyesi'ne devredildiğini, davanın ... Belediyesine karşı açılması nedeni ile dava dilekçesi ve raporların kendilerine tebliğ edildiğini, ancak davanın ... Büyükşehir Belediyesi'ne karşı devam edilmesi gerektiğinden kendileri hakkındaki davanın husumetten reddine karar verilmesini istemiştir.

... Büyükşehir Belediyesi ise davadan haberdar edilmediğinden davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir davanın tarafları (veya taraflardan biri) o davada gerçekten (davacı veya davalı olarak) taraf sıfatına sahip değilse, mahkeme, taraf sıfatına haiz olmayan kişi yönünden, dava konusu hakkın esası (mevcut olup olmadığı) hakkında inceleme yapıp karar veremez. Mahkeme, davanın sıfat (husumet) yokluğundan reddine karar verir. Kimin işçi ve işveren olduğu, İş Kanunu'nun kapsamında bulunduğu, maddi hukuk sorunu olup, husumet çerçevesinde "sıfat"a ilişkin bu sorunun hâkim tarafından kendiliğinden "resen" nazara alınması gerekir. Diğer taraftan özellikle davalının taraf sıfatı olup olmadığında yanılgı, bir başka anlatımla husumetin tevcihinde hata yapılması halinde, dava husumetten reddedilmemeli, davacıya dava dilekçesini taraf olan davalıya yöneltme olanağı tanınmalıdır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4 maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/4 maddesi uyarınca “Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir”.

Somut olayda, Mahkemece kararın hüküm kısmında hüküm altına alınan alacağın “davalıdan” tahsiline karar verilmiş, karar başlığında ise davalı olarak ... Büyükşehir Belediyesi gösterilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, mahkemenin kabulüne göre 6360 sayılı Yasanın 1.maddesinn 1. fıkrası ile ... Belediyesi'nin ... Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürülmesine rağmen husumetin ... Büyükşehir Belediyesi'ne yöneltilmesine ilişkin usuli işlemler yapılmadan ve ıslah dilekçesi de bu davalıya ( ve ... Belediyesi'ne) usulünce tebliğ edilmeden savunma hakkını kısıtlar biçimde yokluğunda karar verilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan 6360 sayılı Yasa'nın 1.maddesinin 1. fıkrası ile ... Belediyesi Büyükşehir Belediyesi'ne dönüştürüldükten başka, aynı Yasanın 2.maddesinin 21. bendi ile, “ ... ilinde, ... Belediyesinin mahalleleri merkez olmak üzere ... ... ilçe sınırları içerisindeki köyler ile belediyelerden oluşan ... ilçesi ve aynı adla belediye kurulmuştur.” Bu durumda husumetin ... Belediyesi'ne yöneltilmesi gerekirken karar başlığında ... Büyükşehir Belediyesi davalı olarak gösterilmek sureti ile hakkında hüküm kurulması da doğru olmamıştır.

Davanın esası bakımından ise dava sendika üyelik/dayanışma aidatının tahsiline ilişkindir.

İstek ve hüküm altına alınan sendika üyelik aidat alacağı 2008 Mart-2012 Aralık ayları arasındaki döneme ilişkin olduğundan davanın yasal dayanağı 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 23. ve 6356 sayılı Yasanın 18.maddesidir.

2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 23. maddesinde, “Faaliyeti durdurulmayan sendika ve konfederasyonlara üyelerince ödenecek aidatın miktarı tüzüklerinde belirtilir. İşçi sendikasına işçinin ödeyeceği aylık üyelik aidatı tutarı, bir günlük çıplak ücretini geçemez. İşveren sendikasına işverenin ödeyeceği aylık üyelik aidatı tutarı işyerinde işçilere ödediği bir günlük çıplak ücretleri toplamını geçemez. Sendika tüzüklerine, üyelik aidatı dışında üyelerden başka bir aidat alınacağına ilişkin hükümler konamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 61. maddesinde, “İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin tarafı olan işçi sendikasının, toplu iş sözleşmesi yapılmamışsa veya sona ermişse yetki belgesi alan işçi sendikasının yazılı talebi ve aidatı kesilecek sendika üyesi işçilerin listesini vermesi üzerine, işveren sendika tüzüğü uyarınca üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını ve Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu gereğince sendikaya ödenmesi gerekli dayanışma aidatını, işçilere yapacağı ücret ödemesinden kesmeye ve kestiği aidatın nevini belirterek tutarını ilgili sendikaya vermeye ve kesinti listesini sendikaya göndermeye mecburdur. Bu aidat dışında sendikaya ödenmek üzere bir kesintinin yapılması toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılamaz.

Yukarıdaki fıkra gereğince sendika tüzüğüne uygun olarak kesilmesi istenilen aidatı kesmeyen işveren ilgili sendikaya karşı kesmediği veya kesmesine rağmen bir ay içinde ilgili kuruluşa göndermediği miktar tutarınca genel hükümlere göre sorumlu olduktan başka aidatı sendikaya verinceye kadar bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek faizi ödemek zorundadır.” düzenlemesi yer almıştır.

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu’nun 9. maddesinin 3. fıkrasında ise, “Toplu iş sözleşmesinin imzası sırasında taraf işçi sendikasına üye bulunmayanlar, sonradan işyerine girip de üye olmayanlar veya imza tarihinde taraf işçi sendikasına üye bulunup da ayrılanlar veya çıkarılanların toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmeleri, toplu iş sözleşmesinin tarafı işçi sendikasına dayanışma aidatı ödemelerine bağlıdır. Bu hususta işçi sendikasının muvafakatı aranmaz. Dayanışma aidatı ödemek suretiyle toplu iş sözleşmesinden yararlanma talep tarihinden geçerlidir.”, aynı maddenin 4. fıkrasında da “Dayanışma aidatı miktarı, üyelik aidatının üçte ikisidir.” hükümleri yer almıştır.

Aynı düzenlemeler 6356 sayılı Yasanın 18.maddesinde de bulunmaktadır.

Öte taraftan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 101. maddesinin 1. fıkrasında "Muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur." İkinci fıkrasında ise "Borcun ifa edileceği gün müttefikan tayin edilmiş veya muhafaza edilen bir hakka istinaden iki taraftan birisi bunu usulen ihbarda bulunmak suretiyle tespit etmiş ise, mücerret bu günün hitamı ile borçlu mütemerrit olur." denilmiştir.

Görüldüğü üzere, 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61/1. maddesine (6356 sayılı Yasanın 18.maddesine) göre bir işyerinde veya işletmede toplu iş sözleşmesi yapmak için 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu uyarınca yetki belgesi alan işçi sendikasının, yetki belgesine konu işyeri veya işletmede çalışan üyesi işçilerin listesini, sendika tüzüğüne göre üyelerin sendikaya ödemeyi kabul ettikleri üyelik aidatını ve sendikanın banka hesap numarasını işverene bildirmesi ve bu listeye göre üyelik aidatının kesilerek ve bildirilen banka hesabına yatırılmasını istemesi gerekir.

Toplu İş Sözleşmelerinde kesilen aidatın ne zaman sendikaya yatırılacağı hususu düzenlenmiş ise ayrıca ihtara gerek kalmadan bu tarihlerden itibaren faize karar verilmelidir. Bu konuda bir düzenlenme yoksa taraf sendikanın işvereni temerrüde düşürmesi gerekir. Dava tarihinden önce sendika tarafından işverenin temerrüde düşürülmesi söz konusu değil ise dava ve ıslah tarihi temerrüt tarihini oluşturmaktadır. Bu nedenle bu tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekir.

Ayrıca 2821 sayılı Sendikalar Kanunu'nun 61/2. maddesinde (6356 sayılı Yasanın 18.maddesinde) sendika üyelik aidatının bir ay içerisinde sendikaya gönderilmesi öngörülmüş ise de, yukarıda açıklandığı şekilde kanunda işverene bir aylık ödeme süresi öngörülmesi temerrüt için yeterli görülmemiş, işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

a)Hüküm altına alınan aidat alacaklarına aylık bazda Toplu İş Sözleşmelerinde öngörülen temerrüt tarihlerden itibaren işletme kredisi faizi işletilmiş ise de, davacı Sendika'nın her Toplu İş Sözleşmesi dönemi için ... Belediyesi'ni temerrüde düşürdüğüne dair yazılar dosya içinde yoktur. Tahsiline karar verilen aidat alacaklarının ilişkin olduğu her bir toplu iş sözleşmesi dönemi bakımından davacının ... Belediyesi'ni temerrüde düşürüp düşürmediği araştırılmalı ve sonucuna göre alacağa işletilen faizin başlangıç tarihi yukarıda yazılı ilkeler doğrultusunda belirlenmelidir.

b) Tahsiline karar verilen iadat alacaklarına en yüksek işletme kredisi faizi işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken talep olmadığı halde, “yasal faizden düşük olması durumunda ,yasal faizin” işletilmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

c) Davacı Sendika vekili dava dilekçesinde 2007 yılı Mart ayına kadar olan aidatların daha önce açılan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/546 esas sayılı davasında hüküm altına alındığını belirterek bu tarihten sonrası için talepte bulunmuştur. Ancak davacı vekili 31.01.2014 tarihli duruşmada 12.01.2011 tarihinden sonrası için oluşan aidatların tahsilinin talep edildiğini belirtmiştir. Mahkeme ise 2008 yılı Mart ayından itibaren alacakları hüküm altına almıştır. Görüldüğü üzere davacının hangi dönemden itibaren aidat alacağı talep ettiği hususunda çelişki vardır. Mahkemece HMK'nun 31.maddesi uyarınca davacı taraftan sorulmak sureti ile bu çelişki giderilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

d) Davacı vekili davasını belirsiz alacak davası olarak açmamıştır. Bilirkişi raporundan sonra verdiği ıslah dilekçesinde dava konusu ettiği alacağın miktarını arttırmış ise de açıkça faiz isteminde bulunmamıştır. Buna rağmen ıslah ile istenen alacak miktarına da faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

O halde davalı ... Büyükşehir Belediyesi'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

d) Davacı vekili davasını belirsiz alacak davası olarak açmamıştır. Bilirkişi raporundan sonra verdiği ıslah dilekçesinde dava konusu ettiği alacağın miktarını arttırmış ise de açıkça faiz isteminde bulunmamıştır. Buna rağmen ıslah ile istenen alacak miktarına da faiz işletilmesi doğru olmamıştır.

O halde davalı ... Büyükşehir Belediyesi'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının istek halinde davalı ... Büyükşehir Belediyesi'ne iadesine, 28.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2597, Karar No: 2009/2873, Tarih: 20.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2597 E.  ,  2009/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahipleri tarafından açılan davada fazla ödeme tutarından şimdilik 1.000,00 TL’nin tahsili talep edilmiş, 19.03.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarı 15.750,00 TL arttırılarak 16.750,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Davalı açılan davanın reddini savunmuş, mahkemece talep doğrultusunda 16.750,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline dair verilen karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı iş sahipleri 15 nolu villanın yapım bedeline karşılık ödedikleri 5.000,00 TL’den, yapılan iş bedeli 500,00 TL’yi mahsup ederek kalan miktarın tahsilini talep ettiklerinden 15 nolu villanın yapımı ile ilgili sözleşmeden dönmüş olmalarına, 15 nolu villa için ihtilâfsız ödeme tutarı 5.000,00 TL’den yapılan iş bedeli düşüldükten sonra kalan 4.500,00 TL’nin tahsiline karar verilmesinde ve 40 nolu villanın yapımı için sözleşmede çekle yapılması kararlaştırılan 5.000,00 TL’lik ödemenin davalı yükleniciye yapıldığının kabulünde dosya kapsamındaki delillere göre bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında 15 ve 40 nolu villaların yapımı için iki ayrı sözleşme düzenlenmiş, her iki sözleşmede her iki evin 50.000,00 TL’ye yapılması hususunda anlaşmaya varıldığı, 40 nolu villanın bitirme süresinin 15 gün, 15 nolu villanın bitirme süresinin ise 60 gün olduğu kararlaştırılmıştır. Davacı iş sahipleri 40 nolu villa yönünden eksik bırakılan işler bedelini talep ettiklerinden öncelikle sözleşmede kararlaştırılan 50.000,00 TL’lik götürü bedelin ne kadarlık kısmının 40 nolu villaya isabet ettiğinin belirlenmesi zorunludur. Bilirkişi kurulundan alınacak ek rapor ile 40 nolu villanın

sözleşmeye göre yapım bedeli kesin olarak belirlendikten sonra bu villa için davacı iş sahiplerinin yükleniciye yaptıkları ödeme tutarının da belirlenmesi gerekir. Sözleşmede 03.12.2005 tarihinde peşinat olarak 5.000,00 TL’nin ödendiği taraflar arasında ihtilâfsız olup, çek şeklinde yapılacak 5.000,00 TL’lik ödemenin davalı yükleniciye yapılmış olduğunun kabulünde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Nevar ki, sözleşmede 12.12.2005 tarihinde 5.000,00 TL ödeneceği yazılı olup bu ödemenin karşısında yüklenici imzası bulunduğu davacılar tarafından iddia edilmiş ise de davalı yüklenici bu imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur. Davalının bu savunması karşısında 40 nolu villanın yapımı ile ilgili olan sözleşmenin aslı davacılara ibraz ettirilerek 12.12.2005 tarihinde yapılması kararlaştırılan ödeme karşısındaki imzanın davalı yükleniciye ait olup olmadığı yönünde yüklenicinin tatbik imzaları da alınarak imza incelemesi yaptırılması, 40 nolu villanın yapımı için yükleniciye ne miktar ödeme yapıldığının kesin olarak belirlenmesi gerekir. 40 nolu villanın yapım bedeli bilirkişi aracılığıyla belirleneceğinden bu bedelden yapılan ödeme tutarı mahsup edilerek götürü bedele karşılık eksik ödenen kısım mahkemece alınan bilirkişi raporuyla saptanan 12.250,00 TL eksik iş bedelinden mahsup edilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, 40 nolu villanın yapım bedelinin 15.000,00 TL olduğu ve bu bedelin tamamen yükleniciye ödendiği kabul edilmek suretiyle eksik incelemeyle yazılı şekilde hükme varılması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Davacılar asıl davada 1.000,00 TL’nin tahsilini talep etmişler, 19.03.2007 tarihinde ıslah talebinde bulunarak taleplerini 16.750,00 TL’ye arttırmışlardır. Asıl davada talep edilen miktar yönünden temerrüdün dava tarihinde, ıslahla arttırılan miktar yönünden ise ıslah tarihinde oluştuğu gözetilmeyerek hüküm altına alınan miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması da kabul şekli açısından bozma nedeni sayılmıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 20.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18281, Karar No: 2013/1409, Tarih: 28.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18281 E.  ,  2013/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanık ...'ın, katılanlar ... ve ...'nin çalıştığı okula gelip, İngilizce öğretmeni olarak yeni atandığını, eşinin de ... İlçe Emniyet Müdürlüğü’nde müdür yardımcısı olduğunu söyleyerek onlarla bu şekilde diyalog kurduktan sonra katılanlara İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne odacı alınacağını, bu konuda kendilerine yardımcı olabileceğini söylediği, okulda sigortasız olarak çalışan katılanların 1000 TL. aylık alacaklarını da düşünerek teklifi kabul etmesi üzerine onlardan gerekli bir takım belgeler yanında “masraf” adı altında ...’dan 70 TL, ...'den 470 TL. para aldığı, katılanların sonradan yapmış oldukları araştırmada İlçe Emniyet Müdürlüğü’ne işçi alınmasının söz konusu olmadığını ve sanığın eşi olarak bahsettiği isimde bir müdür yardımcısının bulunmadığını öğrendikleri anlaşıldığından, eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturacağına dair sübuta yönelik değerlendirmede bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın aynı yer ve zamanda katılanlar ... ve ...’ye karşı dolandırıcılık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bir kez hüküm kurularak tayin olunan cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir katılana yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın aynı yer ve zamanda katılanlar ... ve ...’ye karşı dolandırıcılık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bir kez hüküm kurularak tayin olunan cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir katılana yönelik eylemi nedeniyle ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2-Hapis cezasının "suçun işleniş şekli ve işlendikten sonraki tutumu” nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunmasına rağmen, aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/47837, Karar No: 2015/4666, Tarih: 17.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/47837 E.  ,  2015/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczane sahibi olduğunu, ... isimli immün yetmezliği bulunan hastaya vermiş olduğu octagam isimli ilacın bedeli olan 2.399,54TL'nin davalı kurum tarafından haksız olarak kesinti yapılarak ödenmediğini ileri sürerek kesinti yapılan bu bedelin tarafına ödenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile Mahkemenin görevsizliğine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili ... İş mahkemesi sıfatı ile .... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Borçlar Kanununda düzenlenen sözleşme ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Bu durum karşısında davanın çözüm yeri genel mahkemedir. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek ve olayı yanlış nitelendirerek yazılı şekilde davanın görev yönünden reddine karar vermesi doğru değildir. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.