muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11919, Karar No: 2012/20788, Tarih: 14.12.2012

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı Hasan Karail’in devir tarihi itibariyle davalı şirkette ortak olup olmadığı, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği, hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların sorumlu olup olmadığı, haksız fiil sorumlulukları bulunup bulunmadığı, üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''i de buna göre değerlendirilmek suretiyle, oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eylemi dolandırıcılık olarak nitelendirilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin 2 nolu bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte gösterilen nedenle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12938, Karar No: 2014/2960, Tarih: 19.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12938 E.  ,  2014/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/01/2013 tarih ve 2011/158-2013/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, ..." ibaresinin 30. sınıfta yer alan emtia bakımından tescili için davalı ...'ye başvurduğunu 556 sayılı KHK'nin 7/1-j bendi uyarınca başvurunun reddedildiğini, oysa, "..." ibaresinin ... bir şehir olduğunu ve bu anlamda kullanıldığını, ... nezdinde benzer şekilde şehir isimlerinin veya kutsal sayılan ibarelerin önceden tescil edildiğini belirterek ... ...'nın 2011-M-2539 sayılı kararının iptaline, başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunmalar ve dosya kapsamına göre, ... bir şehir ismi olan ...'nın, toplumun önemli bir kesimi tarafından Hz. Muhammed'in torunu olan Hz. Hüseyin'in öldürülmesiyle sonuçlanan İslam tarihinde önemli bir etki ve toplumsal travma yaratan bir olay olarak algılandığı, şehir ya da coğrafi yer adından çok bu anlamıyla bilindiği, dinler tarihine ilişkin kaynaklarda da Kerbela'nın anılan vakayı çağrıştırdığı, bu nedenle Kerbela ibaresinin ülke insanı ve çekişmeli malların ortalama tüketicilerinin tamamına yakını tarafından dini muhtevaya sahip son derece önemli ve acı bir olayı son derece kuvvetli biçimde çağrıştırdığı ve hatta bunun ötesinde bu hadiseyle özdeşleşen bir isim olduğu, toplumun önemli bir kesiminde gıda ürünlerinde marka olarak kullanılmasının anılan tarihi olaya ilişkin çağrışımla birlikte ve rencide edici bir algıya neden olacağı, bu hassasiyet içindeki önemli bir kesimin tercihini etkileyeceği ve haksız rekabete yol açacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3589, Karar No: 2011/7838, Tarih: 11.07.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/3589 E.  ,  2011/7838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, akde aykırılık nedeniyle kira akdinin feshi ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalıya, dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğine ilişkin yapılan tebligat, muhatabın adresten ayrıldığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi üzerine, aynı adrese daha önce noter kanalı ile ihtarname tebliğ edildiğinden bahisle Tebligat Kanunun 35. maddesi gereğince tebligat gerçekleştirilerek davalının yokluğunda yargılama yapılmıştır. Mahkeme tarafından daha önce aynı adreste usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığından noterce yapılan tebligata dayanılarak Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebligat yapılması usulsüzdür. Bu durumda taraf teşkili sağlandığından sözedilemez. Mahkemece yöntemine uygun bir şekilde dava dilekçesinin davalıya tebliğ edilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre de sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6584, Karar No: 2007/10291, Tarih: 27.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6584 E.  ,  2007/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlenen rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş,ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın mesafede bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporun bozma gereklerine uygunluğu denetlenmeli ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulmalıdır.

Bundan ayrı;

Bilirkişi kuruluna davalı taşınmaz ile karşılaştırmaya konu edilen emsal taşınmazların imar parseli olup olmadıkları yolundaki Belediye Başkanlığı yazısında, imar parseli oldukları belirtilmiş ise de, bu özelliğin incelenen satış tarihlerinde var olup olmadığı açıkça belirlenmemiş olup bu eksiklik giderilmeden, diğer bir ifade ile emsal taşınmazların satış tarihlerinde imar parseli olup olmadıkları saptanmadan hüküm kurulması da doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20471, Karar No: 2017/9503, Tarih: 18.04.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20471 E.  ,  2017/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında; ...nun 158/1-e,52/2,168/2,62,51/1-3-6-7-8,53,204/1,62,51/1-3-6-7-8,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...' ın, ....Eczane işletmecisi eczası ve temyiz dışı sanık ...' ün ise yetkili kalfa olduğu ve ...' ün sahte reçete ve hasta katılım payından muaf ilaç raporunu Dr. ... ve Op.Dr.... imzaları ve kaşelerini sahte olarak imza ve kaşe edip müşteki ... adına 1500-TL lik psikyatri ilaç alınmış gibi göstererek evrak tanzimle Sosyal Güvenlik Kurumu Diyarbakır sağlık Sosyal Güvenlik Merkez Müdürlüğüne gönderdiği ve buna istinaden sanık eczacı ...'ın ....bankası ,,,, Şube,,,, vadesiz hesabına 1.366.47-TL’nin kurum tarafından yatırıldığı iddia edilen olayda;sanığın,eczaneden sahte reçetelerle ilaç alındığında eczanede olmadığını savunduğu ve alınan bilirkişi raporlarına göre reçetedeki imza ve yazıların sanığa ait olduğunun belirlenemediği gözetilerek sanığın dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarını işlemeye yönelik kastının olduğuna dair delil elde edilemediği anlaşıldığından sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine dair hüküm kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nın 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması suertiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32408, Karar No: 2016/2565, Tarih: 28.01.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/32408 E.  ,  2016/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 15.09.2015 tarih ve 2015/.... Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi haciz alacaklısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ....tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme itirazları yerinde değil ise de;

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesine göre; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar". Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerine haciz koyduran ya da ipotek hakkı bulunan alacaklı, söz konusu taşınmaz veya taşınırı ihale ile satın alıp, kendisinden önce başka alacaklı bulunmaması halinde alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabilir, satış bedelini alacağına mahsup edebilir. İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten önce konulmuş başka haciz bulunması halinde de, yukarıda belirtilen İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Sıra cetveli yapılıp, alacaklı aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi, diğer bir ifade ile alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, şikayetçinin ...İcra Müdürlüğü'nün 2012/9617 Esas sayılı dosyası ile borçlu... hakkında icra takibi başlattığı, takibin kesinleşmesinden sonra taşınmazın tapu kaydına 17/07/2012 tarihinde haciz konulduğu, aynı taşınmaza.... İcra Müdürlüğü'nün 2012/9391 Esas sayılı dosyasından 14/08/2012 tarihinde ve .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/2072 esas sayılı dosyasından 06.02.2013 tarihinde haciz konulduğu,.... İcra Müdürlüğünün 2012/2072 Esas sayılı takip dosyasında taşınmazın 04/03/2014 tarihinde 250.200 TL bedelle dosya alacaklısı ...'e alacağına mahsuben ihale edilerek 17.03.2014 tarihinde sıra cetvelinin yapıldığı ve şikayetçiye tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. İcra mahkemesine başvuruda, sıra cetvelinin iptali ile ilk haczin konulduğu ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9617 Esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin yapılması ve ihale alıcısının ihale bedelinin tamamını yatırması talebi üzerine, mahkemece, sıra cetvelinin iptali ile ihale bedelinin tamamının yatırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İhale bedelinin, ilk haczi koyan icra dairesince yapılacak sıra cetveline göre, ödenmesinin gerekip gerekmediği anlaşılacağından mahkemece bu aşamada ihale bedelinin yatırılmasının gerektiği yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, kararın bu nedenle kısmen bozulması gerekirken Dairemizce yazılı şekilde bozulması doğru olmadığından karar düzeltme isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçi haciz alacaklısının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 15/09/2015 tarih ve 2015/.... K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

L.B.
Yargıtay — Esas No: 2014/12669, Karar No: 2014/12490, Tarih: 05.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12669 E.  ,  2014/12490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.06.2013

NUMARASI :Esas no:2012/642 Karar no:2013/485

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; tazminat miktarları, çocuklar ve kendi lehine hükmedilen nafaka miktarları ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı (kadın)'ın gündelik temizlik işlerinde çalıştığı, düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK md.175). Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının kusurlu olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.06.2014 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/17069, Karar No: 2014/26031, Tarih: 26.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/17069 E.  ,  2014/26031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/563, Karar No: 2015/10975, Tarih: 21.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/563 E.  ,  2015/10975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2010/68-2013/227

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar S.. K.. ve R.. K.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 20.09.2009 tarihinde davalı.... Sigorta AŞ’ye sigortalı ve davalı R.. K..’e ait olup davalı S.. K.. idaresindeki .... plakalı araç ile müvekkillerinin içinde bulunduğu .... plakalı araca % 100 kusurlu olarak çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkillerinin yaraladığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü S.. K..’in tamamen kusurlu olarak direksiyon hâkimiyetini kaybederek zincirleme kazaya sebep olduğunu, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ıslah ile birlikte davacılar, Hatice için 26.206,03-TL maddi, 10.000,00-TL manevi tazminat, Emre İçin 52.221,41-TL maddi, 7.500,00-TL manevi, Merve için 543,00-TL maddi, 7.500,00-TL manevi, M.. K.. için 1.023,40-TL maddi, 5.000,00-TL manevi, davacı M.. K..’ın kaza nedeniyle defalarca Gerede’ye gidip gelerek 10 gün iş ve gücünden kaldığını bu nedenle Mustafa için 500,00-TL maddi 5.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar, Hatice için 26.206,03-TL maddi, 6.000,00-TL manevi, Emre İçin 52.221,41-TL maddi, 5.000,00-TL manevi, Merve için 543,00-TL maddi, 4.000,00-TL

manevi, M.. K.. için 1.023,40-TL maddi, 2.000,00-TL manevi, M.. K.. için 171,44-TL maddi, 1.000,00-TL manevi tazminatın kaza (...... Sigorta A.Ş.için poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla dava) tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı D.. A... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalılar S.. K.. ve R.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00-TL’ye çıkarılmıştır.

Davacılar, Merve için 543,00-TL maddi, M.. K.. için 1.023,40-TL maddi, davacı M.. K.. için 171,44-TL maddi ve 1.000,00-TL manevi tazminatın hükmedilmiştir. Bu davalar bakımından ve taraflar yönünden anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.