muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/962, Karar No: 2015/11975, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/962 E.  ,  2015/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2013/229-2014/269

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Bedeline hükmedilen irtifak alanının infazda tereddüte yol açmayacak şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin 2.bendindeki (taşınmazın) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (taşınmaz üzerinden geçirilen enerji nakil hattı nedeniyle teknik bilirkişi Z... A... 'ın 19.06.2014 tarihli krokili raporuna göre 147.53 m²'lik bölümü üzerinde) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2154, Karar No: 2014/6797, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2154 E.  ,  2014/6797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bolu İş Mahkemesi

Tarihi :05.12.2013

No :2011/80-2013/480

Rucüan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı E. Kerestecilik Tic. ve San. A.Ş avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.03.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalılar adlarına gelen olmadı. Karşı taraf adına Av. Beyhan Uğurlu Keçeli geldi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dava, E. Kerestecilik Tic. ve San. A.Ş.’ne ait çatı tamirat işinde çalışan sigortalı İ. C.’in 15.09.2009 tarihinde etermitin kırılarak zemine düşerek vefat etmesi şeklinde oluşan iş kazasında, sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun hükümleridir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21’inci Maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile tazmin sorumlularının Kurum karşısındaki sorumluluğu bir tavanla sınırlandırılmış olup, bu sorumluluk “...sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı…” bulunmaktadır. Maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

5510 sayılı Kanunun süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 23’üncü maddesi hükmüne göre; sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının

5510 sayılı Kanunun süresinde bildirilmeyen sigortalılıktan doğan sorumluluk bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 23’üncü maddesi hükmüne göre; sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının

Kurumca tespit edildiği tarihten önce iş kazası meslek hastalığı ve hastalık meydana gelmiş ise, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken her türlü masraflar ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri, 21’inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın işverene ödettirilecektir.

Anılan Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası, üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davanın 5510 sayılı Kanunun 21 ve 23’üncü maddelerine dayanılarak açılması halinde mahkemece her iki maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığının araştırılıp saptanmasının gerekmektedir. Her iki madde koşullarının oluştuğunun tespiti halinde, Dairemizin yerleşmiş görüşüne göre 23’üncü maddenin, uygulama önceliğinin bulunmaktadır. Somut olayda 21’inci madde koşullarının gerçekleşmiş olduğu sübuta ermiş ise de, 23’üncü madde koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılmamıştır.

Davanın 5510 sayılı Kanunun 21 ve 23’üncü maddelerine dayanılarak açılması halinde mahkemece her iki maddede öngörülen koşulların oluşup oluşmadığının araştırılıp saptanmasının gerekmektedir. Her iki madde koşullarının oluştuğunun tespiti halinde, Dairemizin yerleşmiş görüşüne göre 23’üncü maddenin, uygulama önceliğinin bulunmaktadır. Somut olayda 21’inci madde koşullarının gerçekleşmiş olduğu sübuta ermiş ise de, 23’üncü madde koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılmamıştır.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, olayda 23’üncü madde koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılması, 23’üncü madde koşullarının oluşmadığının anlaşılması halinde ise 21’inci maddenin açık hükmü karşısında hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebilecekleri tazminat miktarının (tavanın) hesaplanması, ilk peşin değerle karşılaştırılması sonucu düşük olanın kusur karşılığına isabet eden miktarına karar verilmelidir.

2-Zararlandırıcı olay nedeniyle alınan ve hükme dayanak kılınan 16.03.2013 tarihli kusur raporunda; asıl işveren olarak şirket %25, alt işveren olarak M.. A.. %50, kazalı %25 kusurlu bulunarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davada halledilmesi gereken diğer bir sorun, E. Kerestecilik Tic. ve San. A.Ş. ile M.. A.. arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinin, bir başka ifadeyle asıl işveren–taşeron ilişkisi bulunup bulunmadığının saptanmasıdır.

5510 sayılı Kanununun 12’nci maddesinin son fıkrasında da; asıl işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişi olarak tarif edilmiştir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri yada işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde yada bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatına haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenlerde asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş yada işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş yada işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut olayda; yukarıda anlatılan şekilde davalılar arasında bir hukuki ilişkinin bulunup bulunmadığı tespit edilmeli, bu yönde Mehmet’in davalı şirketin sigortalı işçisi olup olmadığı araştırılmalı, ibraz edilecek deliller ile birlikte yapılacak incelemeyle davalı Mehmet’in alt işveren mi, ustabaşı mı olduğu belirlendikten sonra, iş kazası kolunda uzman heyetten tarafların kusur oran ve aidiyetleri konusunda yeniden rapor alındıktan sonra karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ile davalılar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 1.100 TL duruşma avukatlık parasının davalılara yükletilmesine, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4843, Karar No: 2016/1582, Tarih: 14.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4843 E.  ,  2016/1582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm şikayetçi vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ...Ltd. Şti 'den olan alacakları nedeni ile takip yaptıklarını, 17.10.2014 tarihli talepleri ile borçlunun 3. Şahıs ... A.Ş.’de olan hak ve alacaklarına haciz konulmak üzere ... İcra Müdürlüğü tarafından gönderilen haciz ihbarının 3. şahsa 27.10.2014 tarihinde tebliği edildiğini,... icra Müdürlüğü'nün 2014/3888 Esas sayılı dosyasında ise haciz ihbarının elden takipli olarak 20.10.2014 tarihinde tebliğ edilmesi nedeni ile sıra cetvelinde bu dosyaya öncelik verildiğini, elden takipli olarak yapılan tebliğin usulüne uygun olmadığını, kendi hacizlerinin daha önce olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,... İcra Müdürlüğü dosyasındaki tebliğat tarihi daha önce olduğu, bu dosyadaki alacağı sıra cetvelinde 1. sırada düzenlemesinin hukuka uygun olduğu, tebligatın elden yapılmasına yasal bir engel olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Şikayet olunanın, ihtayati haciz tarihi 20.10.2014 olup, kesinleşme tarihi 01.12.2014, şikayetçinin ise ihtiyati haciz tarihi 16.10.2014 olup, kesinleşme tarihinin ise 30.11.2014 olduğu anlaşılmıştır. Sıra cetveli düzenlenirken, ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarihlerin esas alınması gerektiği dikkate alınarak şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikeyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1302, Karar No: 2015/1821, Tarih: 26.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/1302 E.  ,  2015/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ..’nin çifte kırmalı av tüfeğiyle mağdur ..’e 2 metre mesafeden ateş ettiği, av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafelerden toplu saçma girişi meydana getirecek şekilde atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşeceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim mağdurun sağ femur, sol femur ve cinsel organına isabet eden saçma tanelerinin sağ femurda açık parçalı kırık meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirmeksizin, kemik kırığının hayat fonksiyonlarını 5. derecede etkileyecek ve sağ alt ekstremitede kısalık nedeniyle organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi ve meydana gelen yaraların nitelikleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık .. eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, mahkemenin suçun niteliğini kasten öldürmeye teşebüs olarak belirlemesinde isabetsizlik bulunmamaması nedeniyle tebliğnamedeki suç vasfına yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..’nin mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunma koşullarının oluştuğuna yönelen, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

a- Sanık .. ile mağdur .. arasında arazi anlaşmazlığı bulunduğu, daha önce bu nedenle birbirlerini tehdit ettikleri, olay günü köy kırsalında karşılaştıkları ve çıkan tartışma sonucunda sanık ..’nin mağdur .. tüfekle ateş ederek yaraladığı olayda ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği anlaşılmakla, sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

b- Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık .. müdafiinin ve katılan .. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 26/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5998, Karar No: 2025/6818, Tarih: 28.04.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/5998 E.  ,  2025/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1901 E., 2024/178 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/299 E., 2023/138 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.Davacılardan ... yargılama sırasında 18 yaşını ikmal ederek ergin ... geldiği halde iş bu davacı asılın velayeten verilen vekalete istinaden temsil edildiği, asıl tarafından verilen vekâletnamenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 77. maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) ... tarafından verilecek vekâletnamenin veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için davacılar vekili olarak görev yapan avukata kesin süre verilmesi, vekaletnamenin sunulması halinde dosyaya eklenmesi,

b)Vekâletname sunulmaz ise; 6100 sayılı Kanun’un 77. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince yetkisiz vekil tarafından yapılmış işlemlere ve temyiz dilekçesine muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde bu işlemlerin yapılmamış sayılacağı şerhini içeren davetiye ile Mahkeme kararının işbu davacı asıla tebliğ edilmesi, karar temyiz edilirse gerekli usulî işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın Daireye gönderilmesi gereklidir.

2. Davacı vekilinin 3.5.2023 tarihli talep arttırım dilekçesinde adli yardım talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince adli yardım talebi konusunda bir karar verilmeden esas hakkında hüküm kurulduğu, davacı vekilinin istinaf dilekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesinden adli yardım talep ettiği, Bölge Adliye Mahkemesinin adli yardım talebinin kabulüne dair kararının dosya kapsamında görülemediği, ancak karar ilamının hüküm bölümünde yargılama giderleri ile ilgili kısımda davacılar yönünden "adli yardımdan yararlanan" ifadesinin kullanıldığı, davacılar vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesine "adli yardım kararı var" ibaresinin yazıldığı, davacılar vekili tarafından temyiz yoluna başvuru harcı yatırılmadığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince adli yardım talebinin kabulüne karar verilip verilmediği, adli yardım talebi kabul edilmemişse davacılar vekilinin Yargıtay'dan adli yardım talebinde bulunup bulunmadığı konusunda tereddüt oluştuğundan, Bölge Adliye Mahkemesince bu hususun açıklığa kavuşturulması gerekli bulunmuştur.

3.Aynı olaya ilişkin SGK tarafından açılan rücu dava dosyasının aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi gerekli görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

3.Aynı olaya ilişkin SGK tarafından açılan rücu dava dosyasının aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi gerekli görülmüştür.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/101, Karar No: 2019/3245, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/101 E.  ,  2019/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12602, Karar No: 2012/24679, Tarih: 16.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/12602 E.  ,  2012/24679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.04.2012 tarihli yazısı ile 5. Bölüm Yazı İşleri Müdürlüğüne gönderilmek üzere dağıtım bölümüne iade edilen dosyanın sehven Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; ilgili bölüm Yazı İşleri Müdürlüğüne gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 16.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/77, Karar No: 2018/62, Tarih: 27.02.2018

**Ceza Genel Kurulu         2017/77 E.  ,  2018/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 16. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İcra Ceza

Günü : 04.06.2013

Sayısı : 242-242

Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesince verilen 26.04.2011 gün ve 224-184 sayılı hükmün, şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Hukuk Dairesince 29.05.2012 gün ve 2274-4697 sayı ile;

"Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin sürdürülüp sürdürülmediği sorularak, sürdürüldüğünün bildirilmesi ve adresinin farklı olması halinde bu adreste de zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 9. İcra Ceza Mahkemesi ise 04.06.2013 gün ve 242-242 sayı ile;

"Tüzel kişiliğin, mal beyanında bulunma ödevinden yoksun olması ya da 44. madde çerçevesinde kendisine atfedilecek bir sorumluluktan yoksun olması, onun temsilci, yönetici veya ortaklarının mal bildiriminde bulunmalarını önlemektedir. Dolayısıyla 44. madde kapsamı dışında kalan özü itibarıyla tasfiye ve infisah hükümlerine tabi bir kimsenin yönetici veya sorumlularının, 44. maddenin buyruklarını yerine getirmediklerini dolayısıyla 337/a madde uygulamasında fail olarak addedilmelerine imkân bulunmamaktadır. Dolayısıyla burada sanığın kanunen sorumlu olmadığından ötürü bir edimi yerine getirmediğinden bahisle 337/a maddesine istinaden cezalandırılması olanaksızdır. Dolayısıyla sanığın beraatine karar verilmesi zorunludur" gerekçesiyle önceki hükümde direnerek sanığın beraatine karar vermiştir.