muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6473, Karar No: 2023/6950, Tarih: 10.11.2023

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2021/6854 Esas, 2021/11591 Karar sayılı ilâmında yer alan, " ... hükümlü hakkında Bilecik İnfaz Hakimliğinin 03.06.2020 tarihli ve 2020/1543 Esas, 2020/1552 Karar sayılı denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 10.06.2020 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olarak Osmaneli Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.07.2020 tarihli ve 2020/504 soruşturma, 2020/111 Esas, 2020/101 sayılı iddianamenin Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesince 06.08.2020 tarihinde kabul edilerek kamu davasına ilişkin yargılamanın başlamış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 06.08.2020 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 20.01.2021 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden ... " şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Bergama İnfaz Hâkimliğinin 02.09.2022 tarihli ve 2022/1902 Esas, 2022/1865 Karar sayılı denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 30.09.2020 tarihinde işlemiş olduğu nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin olarak Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.10.2022 tarihli ve 2020/3869 soruşturma, 2022/1948 Esas sayılı iddianamenin Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesince 31.10.2022 tarihinde kabul edilerek kamu davasına ilişkin yargılamanın başlamış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 31.10.2022 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 18.01.2024 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141inci maddesinin birinci fıkrası;

“Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alan kimseye bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası verilir.”

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 2 yıl 67 ay 33 gün hapis cezasının infazına 24.09.2021 tarihinde başlandığı ve 02.09.2022 tarihli İnfaz Hakimliğinin kararı ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihi olan 18.01.2024 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün Covid 19 sebebiyle izinli sayıldığı dönemde 30.09.2020 tarihinde işlediği iddia olunan hırsızlık suçundan cezalandırılması istemi ile 31.10.2022 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonu’nun kararını da ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olduğu gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

5. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

6. Somut olayda, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen hükümlünün, Covid-19 sebebiyle izinde geçirdiği sürenin infazından sayılması nedeniyle infazının denetimli serbestlik tedbiri kapsamında devam ettiğinin kabulü gerektiği ve şartla tahliye tarihinden önce işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olmasından dolayı, 5275 sayılı Kanunu’nun 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda İnfaz hakimliğinin kendisine tanınan takdir hakkını kullanarak yasal ve yeterli gerekçesini de göstermek suretiyle bir karar vermesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanmadığından bahisle verdiği karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesince verilen 01.02.2023 tarihli ve 2022/1177 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2793, Karar No: 2013/7530, Tarih: 17.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2793 E.  ,  2013/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazdan 2189 m2 enerji irtifak hattı geçtiğinden irtifak hakkının davalı idare adına tescili gerekirken terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin sonundaki (terkinine) kelimesinin çıkartılmasına yerine (Tesciline) kelimesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/14537, Karar No: 2015/18427, Tarih: 26.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/14537 E.  ,  2015/18427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.05.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat Kübra Kent ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, taraflar arasında davacının 15.06.1990-01.05.1995 tarihleri arasındaki sürede çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Söz konusu sürede, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı bir çalışması yoktur. Mahkemece, tanık anlatımlarına itibarla bahsi geçen sigortasız sürede davacının davalıya ait iş yerinde çalıştığı kabul edilmiş ise de, tanıkların davalıya ait iş yerindeki kayıtlı çalışmalarının araştırılmayarak, uyuşmazlık konusu süre bakımından görgüye dayalı bilgilerinin bulunmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmemesi hatalıdır. Anılan sebeple, tanıkların hizmet döküm cetvelleri celp edilerek, bahsi geçen sürede davalıya ait iş yerindeki kayıtlı çalışmaları belirlenmeli ve neticeye göre davacının çalışma süresi noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmelidir.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kıdem tazminatı hesaplamasına esas alınan giydirilmiş ücretin belirlenmesinde, iş yerinde günlük bir öğün yemek verilmesi ./..

şeklindeki menfaatin katkısı aylık 586,60 TL kabul edilmiştir. Giydirilmiş ücretin hesaplanmasında, iş yerinde işçiye verilen yemeğin işverene olan maliyetinin nazara alınması gerekli olup, fesih tarihi de dikkate alındığında, esas alınan 586,60 TL'lik meblağın yüksek olduğu kanaatine varılmaktadır. Anılan sebeple, fesih tarihi esas alınarak, bir öğün yemek bedelinin işverene olan maliyeti araştırılmalı ve neticeye göre giydirilmiş ücret miktarı yeniden değerlendirilmelidir.

şeklindeki menfaatin katkısı aylık 586,60 TL kabul edilmiştir. Giydirilmiş ücretin hesaplanmasında, iş yerinde işçiye verilen yemeğin işverene olan maliyetinin nazara alınması gerekli olup, fesih tarihi de dikkate alındığında, esas alınan 586,60 TL'lik meblağın yüksek olduğu kanaatine varılmaktadır. Anılan sebeple, fesih tarihi esas alınarak, bir öğün yemek bedelinin işverene olan maliyeti araştırılmalı ve neticeye göre giydirilmiş ücret miktarı yeniden değerlendirilmelidir.

4-Davanın reddedilen miktarına göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır. Ayrıca, davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin hüküm altına alınmasında haklılık-haksızlık oranının gözetilmemesi; davalı tarafça yapılan yargılama giderleri bakımından ise hüküm tesis edilmemesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5603, Karar No: 2014/9420, Tarih: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5603 E.  ,  2014/9420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dilencilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın dilencilik eylemiyle ilgili TCK.nın 229/1 ve 31/3. maddelerine göre verilen 8 aylık hapis cezası aynı Kanunun 62. maddesiyle indirilirken her ne kadar hesapta hata yapılmış ise de, sonuç ceza adli para cezasına çevrilirken hatanın düzeltildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluşa uygun kabule göre, mağdurenin annesi müşteki...'in fabrikada çalışması nedeniyle 2 yaşındaki kızı ...'i sanık ...'e ilgilenmesi için bıraktığı, sanığın da kendisine emanet edilen mağdureyi kucağına alarak karayolundan geçmekte olan araçların arasında dolaşmak ve mağdurenin yaşının küçüklüğünden, muhtaçlığından faydalanarak toplumun yardımseverlik ve acıma duygularını istismar etmek suretiyle onu araç olarak kullanarak dilencilik yaptığı, buna göre mahkemenin sanık hakkında vermiş olduğu kararda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18143, Karar No: 2015/14823, Tarih: 16.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/18143 E.  ,  2015/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaman Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2011/147-2013/348

Davacı T.. A... vekili Avukat K.. A..tarafından, davalılar G..Ş..ve diğeri aleyhine 25/03/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan S..Ş.. yönünden davanın reddine, G..Ş.. yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı T.. A... vekili ile davalılardan G..Ş... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan G..Ş.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı S...Ş..'nin müteahhidi olan diğer davalı G.. Ş.. tarafından yapılan alt yapı çalışmaları sırasında kendisine ait kabloların zarar gördüğünü iddia ederek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan S...Ş.. bakımından davanın reddine, G.. Ş..yönünden ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılar arasında mevcut sözleşme uyarınca yapılan kazı çalışması nedeni ile davacı T.. A...'ye ait yer altındaki fiberoptik kablolarının zarar gördüğü sabittir. Olayın meydana gelişinde, davalılardan G.. Ş..%100 kusurlu kabul edilerek, zararın bir kısmından sorumlu tutulmuş, diğer davalı S...Ş.. ise alt yapı çalışmalarını anahtar teslim usulü ile davalı G... Ş...'ne vermiş olması nedeniyle kusursuz kabul edilmiştir.

Somut olayda, davalı S...Ş.. .işinin bir bölümünü diğer davalıyla imzaladığı sözleşme ile devir etmiş ise de, diğer davalı tarafından yapılan işi kontrol ve denetim yükümlülüğü bulunmakta olduğundan B..'nın 55. maddesi uyarınca adam çalıştıran sıfatıyla kusursuz sorumlu, davalı G.. Ş.. ise B..41. maddesi uyarınca haksız fiil faili olarak sorumludur.

Şu durumda, davalılardan S..Ş..'nin işi istisna sözleşmesi ile diğer davalıya devretmesi nedeni ile sorumluluktan kurtulamayacağı, aksine müteselsilen sorumlu olmaya devam edeceği dikkate alındığında, bu davalı yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, davalılardan S..Ş..'nin işi istisna sözleşmesi ile diğer davalıya devretmesi nedeni ile sorumluluktan kurtulamayacağı, aksine müteselsilen sorumlu olmaya devam edeceği dikkate alındığında, bu davalı yönünden de davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken istemin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6990, Karar No: 2010/13128, Tarih: 26.10.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/6990 E.  ,  2010/13128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi HAZİNE vekili ile davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... KÖYÜ, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmaz, 143972,98 m2 yüzölçümü ve hali arazi niteliğinde, komşu 304 ada 4 parsel sayılı taşınmaza uygulanan 16.04.1985 tarih 24 numaralı tapu kaydının miktar fazlası olduğu ve zeminde çamlık,çalılık ve ziraata elverişli yer olmadığından HAZİNE adına tespit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu parselin muhtelif yerlerinin adlarına tescili istemiyle mahkemenin ayrı esas sayılı dosyalarında dava açmışlar, davalar bağlantı nedeniyle birleştirilmiştir

Mahkemece, davacılar ... ve ...'un davalarının REDDİNE, davacı ...'un KISMEN KABULÜ, KISMEN REDDİNE, davaya konu, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ... ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen 19814 m2 yüzölçümündeki bölümünün ... ADINA TESCİLİNE, geri kalan 124158,96 m2 yüzölçümündeki bölümünün hali arazi niteliğinde HAZİNE adına TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm HAZİNE vekili ile davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen orman kadastrosu vardır. Daha sonra 1977 yılında yapılarak kesinleşen ilk orman kadastrosunun aplikasyonu ile 6831 Sayılı Yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

1) İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişiler tarafından yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, davaya konu, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ... ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen bölümünün dışındaki 124158,96 m2 yüzölçümündeki bölümünün üzerinde ekonomik amacına uygun ve tarımsal üretime elverişli hale getirmeye yönelik imar ve ihya işleminin henüz tamamlanmadığının anlaşıldığına,bu hali ile 3402 sayılı Kadastro kanununun 14 ve 17.maddesine göre imar ve ihyaya dayalı zilyetlikle kazanma şartlarının gerçek kişiler yararına oluşmadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar ... ve ...'un bu bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Hazinenin temyiz itirazlarına gelince: Her ne kadar mahkemece 24.08.2007 tarihli Kadastro Komisyon Kararının hatalı olduğu, BURHANİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 10.10.1984 gün 1983/437 -1984/301 tescil ilamı ve bu tescil ilamı ile oluşturulan 16.04.1985 tarih 24 numaralı tapu kaydının 304 ada 5 parseli değil dava konusu 306 ada 2 parselin doğusunda bulunan 19814 m2 yüzölçümündeki taşınmaza uyduğu kabul edilerek davaya konu, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ... ...'ın

15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen 19814 m2 yüzölçümündeki bölümünün ... ADINA TESCİLİNE karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.Şöyle ki:Davacının dayanağı tapu kaydının iktisap nedeni olan BURHANİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNİN 10.10.1984 gün 1983/437 -1984/301 tescil davasında orman yönetimi taraf olmadığının gözlendiği, keşifte yapılan inceleme ve araştırma sonucu davaya konu büyük kısmında 80 yılın üzerinde kızıl çam ağaçları, meşe palamudu, meşe palamudu çalılıkları, süpürge otları ve çimensi otlar bulunduğu, yer yer taşlık ve kayalık olduğu, 25-30 yıldır bitkisel üretim amaçlı kullanılmadığı saptanmış olup, 306 Ada 2 parsel sayılı taşınmazın kadastro bilirkişisi ... ...'ın 15.10.2009 tarihli raporu ve ekli krokide (B) ile gösterilen 19814 m2 yüzölçümündeki bölümünün öncesinde orman olup olmadığının araştırılmadan hüküm kurulamayacağı gibi, tapu uygulamasının da yöntemince yapılmadığı, tapu kaydının dayanağı tescil kararında taşınmazın sınırlarında gösterilen (doğusu yol,batısı İbrahim Yakut,kuzeyi yol,güneyi ... ... ) taşınmazlarının ve tescil krokisinde de tanımlanan yerlerin kadastro sırasında kişi taşınmazlarının hangi çap ve hangi parsel numarası aldığı, yolların paftada ne şekilde gösterildiği araştırılıp saptanarak komşu taşınmazlarla desteklenmek suretiyle krokinin zemine uygulanması gerekirken, tapu kaydının, tescil krokisi ile de benzerliği dahi bulunmayan 306 ada 2 parselin doğusunda bulunan 19814 m2 yüzölçümündeki taşınmaza ait olduğunun kabulü doğru görülmemiştir.