muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4544, Karar No: 2010/14481, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4544 E.  ,  2010/14481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 9.12.2009

No : 181-603

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten Karboksi Terapi Cihazı ve CO2 Gaz Tüp Regülatör (Manometre) satın alıp, karşılığında toplam 8.024 TL'lik iki adet çek verdiğini, müvekkilinin söz konusu cihazı bir müşterisine sattığını fakat makinayı alan dava dışı kullanıcının şikayetlerinin davalıya bildirilmesine rağmen satıcı firmanın gerekli incelemeyi yapmadığını, bunun üzerine müvekkilinin ayıplı cihazı davalıya iade ettiğini cihazın karboksi tüpünün TSE belgesi olmadığından Habaş tarafından dolumunun yapılmadığını CE belgesinin de bulunmaması nedeni ile bu cihazların kullanımı ile açılan güzellik salonlarına ruhsat verilmediğini, davalının tamir için değişecek parçaları bildirerek ücret istediğini, ayıplı cihazı geri alan davalının daha önce tahsil ettiği 4.000 TL'den başka henüz ödenmeyen 4.024 TL bedelli 25.5.2005 keşide tarihli çeki icra takibine koyduğunu, davalının haksız ve kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin bu alışverişten dolayı borcu olmadığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile takibe konu alacaktan dolayı davalının tazminata mahküm edilmesini ve ödenen 18.4.2006 keşide tarihli 4.000,00 TL'lik çek bedelinin reeskont faizi ile istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, süresinde yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığını ayrıca cihazda ayıbın söz konusu olmadığını, kullanıcı hatası nedeniyle arızalı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının davacıya sattığı cihazın davacı tarafından dava dışı bir firmaya satıldığı, dava dışı firma tarafından 3 aya yakın bir süre kullanıldığı, cihazın arıza yaptığında ayıp ihbarında bulunulması ya da garanti kapsamında tamir yoluna gidilmesi yerine davacı veya davacıdan cihazı satın alan dava dışı kişi veya kişilerce arızanın giderilmeye çalışıldığı, bu nedenle cihazın basınç ayarlarının bozulduğu, saptanan bu duruma göre davalının sorumluluğunun bulunmadığı, davacı iddialarının dayanaksız kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 16.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4964, Karar No: 2017/10960, Tarih: 27.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/4964 E.  ,  2017/10960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını maktu olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalının temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 981,95 TL yerine 954,25 TL eksiğiyle 27,70 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK'nın 434/3. (yeni 6100 sayılı HMK’nın 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı ... vekiline eksik harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içinde harç yatırıldığı takdirde, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8502, Karar No: 2020/1558, Tarih: 05.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8502 E.  ,  2020/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın 15.08.2014 tarihinde 150.000 TL bedelle satıldığını, İstanbul 27. İcra Müdürlüğünün 2012/22551 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinde 1. sırada yer alan icra dosyası dışında diğer bir kısım alacaklı dosyalarının kamu alacağı ile birlikte garameye girdiğini, kamu alacaklarının imtiyazlı olduğunu, sıra cetvelinin hatalı hazırlandığını ileri sürerek yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, garameye dahil edilen dosya alacaklılarının alacağının ilama dayalı olduğu ve dava tarihinin müvekkilinin takibinden daha önce olduğunu, İİK 100. madde gereğince garameye dahil edildiklerini, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu ve sıra cetvelinde ayrılan paylarda da bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özelikle ileri sürülen temyiz sebeplerine ve de vekalet ücreti ile ilgili ek dilekçenin süresinde olmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/23964, Karar No: 2017/25588, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23964 E.  ,  2017/25588 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22475, Karar No: 2017/10052, Tarih: 23.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/22475 E.  ,  2017/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 30/09/2010 tarih ve 11437 protokol numaralı reçetede yazılı ilaç yerine eşdeğeri olmayan başka bir ilaç verildiğinin tespit edilmesi üzerine davalı kurumca 500,00-TL cezai şart ve üç ay süreyle sözleşme yapılmamasına dair verilen kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, söz konusu ilacın isim benzerliği nedeniyle sehven verildiğini, davalı kurumun bir zararının olmadığını ileri sürerek, 500,00-TL para cezasına ve üç ay süreyle sözleşme yapılmamasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında 2009 tip Eczane Protokolünün imzalandığı, davacının 30/09/2010 tarih ve 11437 protokol numaralı reçetede yazılı ilaç yerine eşdeğeri olmayan başka bir ilaç verildiğinin ancak bu durumun davalı kurumun zararına sebebiyet vermediği reçetede yazılı bulunan ilaçlar ile davacı eczacı tarafından verilen ilaçların farmasötik eşdeğerde olmadığı ancak hastalara konulan teşhis doğrultusunda kullanılabilecek ilaçlar olduğu, davacının doğal sayılabilecek hatası nedeniyle davalı kurumun sözleşmeyi üç ay süre ile tek taraflı olarak fesh etmesi ve cezai şart uygulaması taraflar arasındaki sözleşmeye, iyi niyet ve hakkaniyet prensiplerine uygun düşmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık taraflar arasında imzalanan protokol hükümlerine aykırılıktan kaynaklanmaktadır. Protokol hükümleri yoruma muhtaç olup protokol hükümleri incelenerek, sonradan çıkan protokollerden lehe olan hükümleri değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18645, Karar No: 2007/16754, Tarih: 21.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18645 E.  ,  2007/16754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2007

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemesinden verilen diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar sıra cetveline itiraz olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme görevi dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 19. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11177, Karar No: 2012/19621, Tarih: 07.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11177 E.  ,  2012/19621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köye ait harman yerine tecavüz suçundan açılan davada suçun mağduru köy tüzel kişiliği olup suçtan doğrudan zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle, maliye hazinesi vekilinin temyiz is- teğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğin oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın temyizine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7890, Karar No: 2013/7418, Tarih: 16.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7890 E.  ,  2013/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.02.2012 tarih ve 2011/142-2012/52 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ... şirketi tarafından işyeri paket sigorta poliçesiyle sigortalı olan müvekkiline ait toptan oto lastiği satan işyerinde meydana gelen hırsızlık neticesi çalınan oto lastikleri nedeniyle müvekkilinin büyük çaplı maddi zarara uğradığını, davalı ... şirketinin zararı tazmin etmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik ....000,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, polis merkezi tarafından yapılan incelemede, olay tarihinde saat 20:00 ile ertesi gün 08:00 sıralarında hırsızlığa konu yere ilişkin kamera kayıtlarında müştekinin talebine konu olacak şekilde 2000-3000 adet araba lastiğin taşıyabilecek kamyon ve benzeri araç girişine rastlanmadığını, bu şekilde bir hırsızlık olması halinde çalınanan lastiklerin birden fazla araca yüklenerek götürülmesi gerektiğini, hırsızlığı hiç kimsenin duymaması ve görmemesinin mümkün olmadığını, olay yerinde araç lastik izi, ayak izi ve parmak izine rastlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ....08.2010-28.08.2010 tarihleri arasında 4 adet fatura ile KDV dahil toplam 244.360,00 TL bedelli ....222 adet lastik alınmasına rağmen hırsızlık tarihi olan 29...2010 tarihine kadar hiç satış yapılmadığı, hırsızlığın oluş şekli itibari ile parmak izi ve ayak izi olmadığı, hırsızlık olayının gerçekleştiği iddiasının samimi ve inandırıcı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1763, Karar No: 2019/2647, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1763 E.  ,  2019/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

19. CEZA DAİRESİ

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5629, Karar No: 2014/9704, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5629 E.  ,  2014/9704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2010/666-2011/915

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin bildirim öneli tanınarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai taleplerinin kabulüne, yıllık izin talebinin kısmen kabulüne, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil taleplerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, bir işçinin günde en fazla fiilen 14 saat çalışabileceğinin kabulü gerekir. Bu durumda 24 saat çalışıp 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda bir hafta 3 gün diğer hafta ise 4 gün çalışma yapılacağından, yukarıda bahsedilen 63 üncü madde hükmü gereğince, haftalık normal çalışma süresi dolmamış olsa dahi günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılması nedeniyle, bu çalışma sisteminde işçi ilk bir hafta (3x3=) 9 saat takip eden hafta ise (4x3=) 12 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır.

Çalışma şeklinin 24 saat mesai 48 saat dinlenme şeklinde olduğu durumlarda ise, işçi birinci hafta 3 gün ikinci ve üçüncü haftalar 2 gün dördüncü hafta yine 3 gün çalışacağından, ilk hafta (3x3=) 9 saat, ikinci ve üçüncü haftalarda (2x3=) 6 saat, dördüncü hafta ise yine (3x3=) 9 saat fazla çalışmış sayılacaktır.

1475 sayılı önceki İş Yasasında günlük 11 saati aşan çalışmaların fazla çalışma sayılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından, söz konusu Yasanın yürürlükte olduğu dönemde gerçekleşen, 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, haftalık 45 saatlik normal çalışma süresinden fazla çalışma yapılması mümkün olmadığından, işçinin fazla çalışma yaptığının kabulü mümkün değildir. Ancak değinilen Yasa döneminde gerçekleşen 24 saat mesai 24 saat dinlenme usulüyle yapılan çalışmalarda, 4 gün çalışılan haftalarda (4x14=) 56 saat çalışma yapılacağından, sadece bu haftalarda işçinin haftalık (5645=) 11 saat fazla çalışma yaptığının kabulü gerekir.

Sağlık Bakanlığı nezdinde Türkiye'deki hastanelerde statü hukuku dışında hemşire, ebe, doktor, eczacı, anestezi uzmanı vs. olarak çalışanlar, haftalık normal mesailerinde fazla çalışma yapmadıklarından, sadece tuttukları nöbetlerle sınırlı olarak fazla çalışma yapmış olmaktadırlar. Nöbet çizelgeleri ile belirlenen bu tür çalışmalar hafta içi ve hafta sonu olarak gerçekleşmektedir. Hafta içi nöbetler 17:00-08:00 saatleri arasında 15 saat olarak yapılmaktadır. İşçinin yaptığı işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 3 saat ara dinlenmesi indirilerek hafta içi nöbette 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmektedir. Hafta sonu nöbetler 24 saat sürmekte, işin niteliğine göre zorunlu ihtiyaçlar nedeniyle 4 saat ara dinlenme indirildiğinde 20 saat fazla çalışma yapılmış olmaktadır. Ancak, bu durumlarda fazla çalışmalar, tutulan hafta içi ve sonu nöbet sayısına göre denetlemeye elverişli bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Nöbet tutan çalışanın çoğunlukla ertesi gün nöbet izni kullanarak çalışma yapmaması nedeniyle, normal mesai devam çizelgeleri de mutlaka getirtilmelidir. İşçi, nöbetin ertesi günü nöbet izni kullandığında, ertesi gün (8 saat normal mesai süresi kadar) çalışmadığından hafta içi nöbette (12-8=) 4 saat fazla çalışma yapmış sayılmalıdır. Hafta sonu nöbette ise, Cumartesi ve Pazar günü normal tatil olduğundan Cuma ve Cumartesi gecesi tutulan nöbetlerden, ertesi gün çalışılmadığı gerekçesi ile indirim yapılma olanağı yoktur. Öte yandan genel tatile denk gelen nöbet günlerinde de ayrıca genel tatil ücreti verildiğinden yukarıda anlatılan şekilde indirim yapılmalıdır. Dairemizin kökleşmiş uygulaması da bu doğrultudadır (Yargıtay 9. H.D. 2007/40834 E, 2009/7566 K sayılı ilamı).

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.