muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/13452, Karar No: 2006/1406, Tarih: 27.02.2006

17. Hukuk Dairesi 2005/13452 E., 2006/1406 K.

**17. Hukuk Dairesi 2005/13452 E., 2006/1406 K.**

**- TESPİTE İTİRAZ DAVASI**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda:

Davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalılar A…

….. ile N…

…. ve arkadaşları tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında 105 ada 43 ila 46 parsel sayılı 4492,91- 16304,60- 11811,88- 13672,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 43 ve 44 nolu parseller A...., 45 nolu parsel N.... ve paydaşları, 46 nolu parsel ise N.... adlarına tespit edilmişlerdir. Askı ilan süresi içinde hazine taşınmazların dere yatağından açma olduklarını, davalılar adına ecrimisil tahakkuk ettirildiğini öne sürerek dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parsellerin tescil harici bırakılmalarına karar verilmiş; hüküm, davalılar A.... ve N.... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında irsen intikale ve zilyetliğe dayalı olara 43 ve 44 nolu parsel A...., 45 nolu parsel N.... ve paydaşları, 46 nolu parsel ise N.... adlarına tespit edilmiş, davacı hazine taşınmazların dere yatağından açılma ve de Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmakla beraber aşamada iki ayrı tapu kaydına da dayanmışlardır.

Mahkemece bu kayıtlardan Haziran 951 tarih 52 nolu tapu kaydının uygulaması yapılmış, diğer 16.10.1953 tarih 272 sıra nolu tapu kaydının uygulaması ise yapılmamış ve gerekçesi hükmü yerinde gösterilmemiştir.

Ayrıca; Haziran 951 tarih 52 nolu tapu kaydının ilk geldisi ve intikalleri getirtilmediği gibi, uygulaması ile ilgili yerel bilirkişilerin sözleri de soyut içerikli ve gerekçeye dayanmamaktadır. Kaldı ki, her iki yerel bilirkişinin doğum tarihleri itibariyle kayıtların uygulanması yönünden yeterli bilgiye sahip olduğu da söylenemez.

Diğer taraftan bilirkişi ve tanık sözleri jeolog ve ziraatçı bilirkişi raporlarına aykırı düşmesine karşın yöntemine uygun biçimde aykırılığın giderilmesine de çalışılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez .

Diğer taraftan bilirkişi ve tanık sözleri jeolog ve ziraatçı bilirkişi raporlarına aykırı düşmesine karşın yöntemine uygun biçimde aykırılığın giderilmesine de çalışılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez .

O halde, Haziran 1951 tarih 52 nolu tapu kaydı ilk tesisinden itibaren intikalleri ile birlikte yerel Tapu Sicil Müdürlüğünden, gerektiğinde yazılacak teskereye kayıt örneği eklenerek Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilmeli, davalılardan tapu malikleri ile irsi ilişkilerini gösterir veraset belgesi ibraz etmeleri istenmeli, yoksa tapu maliklerinin verasete esas nüfus kaydı örnekleri celbedilmeli, daha sonra önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklarla tüm tespit bilirkişileri eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak taşınmazları ve yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla dayanak tapu kayıtları gereği gibi yerlerine uygulanarak aidiyet ve kapsamları saptanmalı, bilirkişilere kayıtlarda yazılı sınırlar arazi üzerinde gezip göstertilip yerleri düzenlenecek krokiye işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulmalı, tapu kayıtlarının uymaması durumunda, metruk çay ve dere yataklarının koşullarının varlığı halinde zilyetlikle kazanma olanağı bulunduğundan bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin ne olduğu, kim yada kimlerden kaldığı davalıların ve miras bırakanlarının zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, ibraz olunan ecrimisil belgelerinin taşınmazlara ait olup olmadığı bilirkişilerden sorulmalı, bilirkişi ve tanık sözleri ile uzman bilirkişi raporları arasında aykırılık doğduğunda giderilmesine çalışılmalı, gerektiğinde zilyetlik süresi ve sürdürülüş biçimi yönünden taşınmazlara 2.derecede komşu taşınmazların zilyet yada maliklerinin tanık sıfatıyla bilgilerine başvurulmalı, yine bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin mer'a olup olmadığı sorulup açıklığa kavuşturulmalı, tapu kayıtlarının uyması durumunda, tapulu yerlerde zilyetliğin mülkiyetin koşulu olmadığı düşünülmeli, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamaları ve kayıtlarda yazılı sınır yerlerini izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Davalılar A.... ile N…

…. ve arkadaşlarının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 27.2.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7708, Karar No: 2011/8007, Tarih: 19.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7708 E.  ,  2011/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/225626

Yaralama suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 86/1, 61, 86/3-e, 87/2-b-son maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (MUĞLA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.01.2011 gün ve 314/45 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 456/3, 457/1, 81/3. maddeleri gereğince kurulup kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozmaya uyularak kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlü müdafinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 86/1 ve 86/3e. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı yasanın 87/2-b maddesinin tatbiki ile iki kat arttırım yapılarak belirlenen sonuç cezanın "9 yıl hapis" yerine "10 yıl hapis" olarak belirlenmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, sonuç cezanın "9 yıl hapis cezası" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3216, Karar No: 2017/10186, Tarih: 06.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3216 E.  ,  2017/10186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili site yönetiminin, site Yönetim Planı çerçevesinde yönetildiğini, davalının kendi bağımsız bölümünde yapacağı boya, badana işleri konusunda izin talep etmesi gerektiği halde, tahsisli bahçe içerisinde yaklaşık 40,00 m2 lik alanda yönetim projesine aykırı bir yapılaşmayı yönetimce yapılan uyarı ve ihtarlara karşın gerçekleştirdiğini, davalının haksız müdahalesinin men'ini ve tahsisli bahçe alanında, beton, seramik malzeme kullanarak yapılan imalatın eski haline getirilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece; davalının sitede maliki olduğu, davacı ... tarafından bağımsız bölüme tahsis edilen çim bahçedeki 0.60 metre genişliğindeki seramik kaplı yürüme yolunun 1.20 metre genişletmesi nedeniyle bu imalatın yıkılarak eski hale getirilmesinin talep edildiği ancak keşif esnasında mevcut yürüme yolunun 1.20 metre değil de 60 cm. kadar genişletildiğinin anlaşıldığı, bunun da davalının emekleyen çocuğunun sakatlanmasının önlenmesi maksadıyla düşük olan platformun 5 cm. kadar yükseltilmesi suretiyle sağlandığı, bu imalatın binada kullanılan diğer malzemelerle uyumlu malzemeler kullanılarak yapıldığı, dolayısıyla davalının maksadının projeye aykırılık veya diğer bağımsız bölüm maliklerinden farklı bir imalat oluşturmak değil, çocuğunun sağlığı için gerekli tedbirleri almak olduğu, 60 cm'lik bir alan için bir çocuğun sağlığının kıyas götürmeyeceği, dolayısıyla insanların huzur, refah ve güvenlik için siteleri tercih ettiği bir dönemde bir ailenin emekleyen çocuğu için güvenliğini esas alarak oldukça küçük bir alanı, üstelik sitenin kullandığı malzemeyi arayıp bulup uygulayacak kadar ince düşünce ile tadilat yapmasının bir sitenin yönetim planına aykırı olduğu gerekçesi ile kal'ine karar vermenin hukukla bağdaşmayacağı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi ve müdahalenin men'i istemine ilişkindir. Mahkemece her ne kadar davanın reddine karar verilmiş ise de Kat Mülkiyeti Kanununun "Anayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" başlıklı 19. maddesi; "Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur

. maddesi; "Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur." hükmünü amir olup, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza ait projenin bulunmadığı, bu yönde bir değerlendirme yapılamadığı açıkça belirtilmiş olmakla, mahkemece mimari proje celbedilerek ve yerinde uygulama yapılarak, varsa mimari projeye ve yönetim planına aykırı imalatlara yönelik müdahalenin men'ine ve eski hale iadesine karar verilmesi gerekirken, anılan gerekçe ile yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 06/12/2017 günü oy biliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2929, Karar No: 2016/8021, Tarih: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2929 E.  ,  2016/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... şirketinin sahibi olan sanık ...'nın, katılan şirketten aldığı malların karşılığında kayınbiraderi olan diğer sanık ...'e ait suça konu 28.02.2009 tarih ve 22.300 TL bedelli çeki düzenleyip ciro ederek katılan şirkete verdiği ancak borcun ödenmemesi üzerine yapılan icra takibinde çek sahibi sanık ...'in, çek üzerindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek itiraz etmesi üzerine takibin durduğu böylece fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıkların atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Suça konu çekin katılana önceden doğan borç nedeni ile sonradan düzenlenerek verilmesi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Sanık ...'in aşamalarda; ...Yollarında pilot olarak görev yaptığını, eniştesi olan diğer sanık ...'nın isteği üzerine 10 yapraklı çek karnesi aldığını bu çek karnesini sanık ...'nın kullandığını ancak yaklaşık 10 ay sonra yazılı ve sözlü rızası bulunmamasına rağmen banka müdürü ...ile olan ilişkisini kullanarak adına yeni çek karneleri aldığını suça konu çekinde bu çeklerden olduğunu, söz konusu çek karnesinin alındığı tarihlerde yurt dışında bulunduğunu, çek takip föyündeki imzaların da kendisine ait olmadığın beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, ismi geçen ...'ın tanık sıfatı ile dinlenilerek olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün sorulup, ilgili bankadan suça konu çek karnesinin sanık ... tarafından alınmasına yönelik sanık ... tarafından yetki verilip verilmediği, verilmemiş ise suça konu çeke ait çek karnesinin alımı sırasında ilgili bankaya atılan imzaların sanık ...'ya ait olup olmadığının tespitinden sonra delillerin tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19960, Karar No: 2018/5722, Tarih: 28.06.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/19960 E.  ,  2018/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, 13.07.2009 tarihli iş kazası iddiası ile davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, iş kazasının meydana gelişinde davacının tam kusurlu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, kaza tarihi olarak belirtilen 2009 yılında, kamyon şoförü olarak çalışmakta olan davacının meydana geldiği iddia edilen trafik iş kazasında yaralandığı, ancak maluliyet tayinine yer olmadığına karar verildiği, iş kazasının tespiti hakkında dosyada herhangi bir evrak bulunmadığı ve gerek mahkeme tarafından gerekse hükme esas alınan bilirkişi raporunu hazırlayan trafik bilirkişisi tarafından günlük çalışma sürelerinin üzerinde ve dikkat bozukluğu doğuracak düzeyde aşırı çalıştırmanın söz konusu olup olmadığı konusunda olumlu veya olumsuz bir şekilde değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin iş yerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur. Yine Uluslararası Çalışma Örgütü tarafından 1979 yılında benimsenen ve Ülkemizce de onaylanan Karayolu Taşımacılığında Çalışma Saatleri ve Dinlenme Sürelerine İlişkin 153 Sayılı Sözleşme'nin 5. ve 6. maddelerinde karayolu taşımacılığında sürücü olarak çalışanların azami çalışma saatleri belirlenmiş, anılan maddelerde hiçbir sürücünün mola vermeksizin ve devamlı olarak dört saatten fazla araç kullanmasına izin verilemeyeceği, her ülkenin yetkili makam ya da kuruluşunun, özel ulusal koşulları dikkate alarak, sözü geçen 4 saatlik süreyi bir saatten fazla olmamak üzere artırabileceği, fazla mesai dahil, azami toplam araç kullanma süresinin günde dokuz, haftada 48 saati aşamayacağı düzenlenmiştir.

Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişinin olay tarihinde yürürlükte bulunan İş Kanununun 77. maddesi ve İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği'nin ilgili maddeleri ile Karayolu Taşımacılığında Çalışma Saatleri ve Dinlenme Sürelerine İlişkin 153 Sayılı İLO sözleşmesini incelemesi suretiyle, işverenin, iş yerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, iş yerinde aşırı çalıştırmanın söz konusu olup olmadığı gibi hususları ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranını hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde saptamadığı anlaşılmaktadır. İşveren, çalışanlarının işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede işçisinin yasal sınırları aşar süratte araç kullanmasını önlemek için gerekli tedbirleri alması, risklerden kaçınması, kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmesi, risk değerlendirmesi yapması ve/veya yaptırması, teknik gelişmelere uyum göstermesi, tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmesi, mesleki riskleri önlemesi, eğitim ve bilgi verilmesi dahil her türlü tedbiri alması, gerekli araç ve gereçleri sağlaması, sağlık ve ... tedbirlerini değişen şartlara uygun hale getirmesi ve mevcut iş yerinin iyileştirilmesi için çalışmalar yapması gerekmektedir.

Somut olayda, tanık beyanlarında belirtilen lastiklerin kaza sonrası patlamış vaziyette olduğu iddiası, kazalının kullandığı aracın kaza öncesi yol ve kullanım süreleri ile güzergahlarına ilişkin tüm hususlarla, günlük çalışma sürelerinin üzerinde ve dikkat bozukluğu doğuracak düzeyde aşırı çalıştırmanın söz konusu olup olmadığı konusunda değerlendirme içermeyen bilirkişi kusur raporunun hükme esas alınması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, iş kazası tespitine dair işlemlerin tatbiki ile birlikte trafik iş güvenliği konusunda uzmanlardan oluşan bilirkişi heyetine konuyu tüm yönleri ile incelettirip yukarıda bahsedilen esasları kapsayan bilirkişi kusur raporu alınmasından sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul olunmalı ve temyiz itirazlarının bu aşamada sair yönleri incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/25665, Karar No: 2025/4854, Tarih: 19.02.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/25665 E.  ,  2025/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/513 E., 2022/1288 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/365 E., 2020/11 K.

SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin 21.01.2020 tarih, 2018/365 Esas, 2020/11 Karar sayılı hükmünün CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca kaldırılarak; TCK'nın 220/7 ve 314/3 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7-2.cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62 maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.