muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6373, Karar No: 2008/3459, Tarih: 05.03.2008

3) "Makilik sahalar sınırlama tutanağı" başlığı ile ... ve ... ... tarafından 17.09.1951 ve 20.09.1951 tarihleri arasında düzenlenen tutanakla İstanbul şosesi güneyinde XVIII numaralı poligonla 22.262 Hektar olduğu belirtilen alanın (bu alan Gebze İlçesi yerleşim yeri dahil onlarca köyün yerleşim yerlerini, tapulu tapusuz arazilerini, kadastro görüp tapuya tescil edilen ya da edilmeyen birçok orman alanlarını, meraları, dağları, tepeleri, dereleri, kayalıklar ile devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan birçok yerleri içine almaktadır). 24 adet poligon halinde toplam 71.692 hektarlık arazinin 1/25000 ölçekli Askeri Haritalar üzerinde sınırları kaba taslak çizilerek gösterildiği, dava konusu parselin bu 24 adet poligondan biri olan XXIV numaralı 17.718 Hektar yüzölçümlü poligon içinde bulunduğu, "Gebze-...-... Bucağı" XXIV nolu poligonu olarak belirtilen maki tutanağının 06.10.1951-10.10.1951 tarihleri arasında sadece Komisyon Başkanı ... imzası ile düzenlendiği ve XXIV numaralı 17718 Hektar yüzölçümlü olduğu belirtilen bu alan hakkında aynen" 17718 Hektar vusatında olan bu poligon sahası içinde köylülere ait tapulu veya tapusuz ziraat arazisi bulunmakla beraber makilik ile örtülü sahalar içinde tarla açma mümkündür" şeklinde ifadelere yer verildiği; yine diğer 23 adet poligon içindeki araziler de buna benzer şekilde tanımlandığı, bu haliyle sözü edilen bu tutanaklarda belirtilen alanlarda yasa ve yönetmeliğin belirlediği usullere göre yapılmış bir maki tespiti işleminin bulunduğunun asla kabul edilemeyeceği, esasen 3 Nisan 1950 tarihinde yürürlüğe giren 5653 Sayılı Yasanın geriye yürüyeceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi, ne bu yasada ne de bu yasa gereğince çıkartıldığı kabul edilen 17.08.1950 tarihli Yönetmelikte, maki tespit Komisyonlarının yasanın yürürlüğünden önce kesinleşmiş orman tahdit sınırları içine girerek maki tespiti yapacağına ilişkin her hangi bir hükümde bulunmadığı, o tarihde hukukumuzda orman rejimi dışına çıkarma kavramı bulunmadığından makiye ayırma işleminin orman rejimi dışına çıkarma işlemi de sayılamayacağından, makiye ayırma işleminin yok hükmünde olduğu ve hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı,

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

4) Belediye adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 14 nolu ve Hazine adına kayıtlı Ocak 1940 tarih 15 nolu tapu kayıtlarının 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Ormanı sınırı içinde kalan bölümlerinin yasal değerini yitirdiği; ancak, tapu kayıtları üzerinde bu konuda her hangi bir işlem yapılmadığı ve tapu kayıtlarına şerh konulmadığı için, belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14

nolu tapu kaydının Gebze Belediyesi tarafından yeniden Hazineye devir edildiği ve Hazinenin belediyeden aldığı yerleri kendi yerleri ile birleştirilerek Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda 180 parçaya ifraz ederek ... sınırlarla ifraz tapu kayıtlarının oluşturduğu, bu ifraz kayıtlarından bir kısmının halen Hazine üzerinde kayıtlı olduğu, bir kısmını da birçok kişiye devir ettiği, bu durumun Ağustos 1952 tarih 87 nolu tapu kaydının iktisabında açıkça anlaşıldığı,

5) Yörede 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan şehir kadastrosunda belediyeye ait Ocak 1940 tarih 14 nolu 166 Hektar 1232 m2 yüzölçümlü tapunun, 1945 yılında kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı ve 1952 yılında da kayden Hazineye devredilip Hazine yerleri ile birlikte Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen yeniden tescil edildiği gözönünde bulundurulmadan ... ... Mahallesi Beylik Ağılı mevkiindeki 233 Hektar 6312 m2 yüzölçümlü 321 ada 91 numaralı parsel ile 321 ada 90 ve 92 sayılı parsellere revizyon gösterilerek 321 ada 91 sayılı parsel mera niteliği ile Gebze Belediyesi adına tespit ve tescil edildiği,

6) Hazine, belediyeden devir aldığı Ocak 1940 tarih 14 nolu tapu kaydını kendi yerleri ile birleştirilip Ağustos 1952 tarih 87 ila 266 numaralarda ifrazen tescil ettirdikten sonra birçoğunu çeşitli kişilere devir ettiği ve bu ifraz tapu kayıtlarının büyük bölümün de 1945 yılında kadastrosu kesinleşen Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kaldığı gözönünde bulundurulmadan 1970 yılında 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan genel kadastroda, ... ... Mahallesi 11 ada 1 ila 12 ve 32 ila 46 numaralı parseller ile dosya kapsamında ada ve parsel numaraları belli olmayan birçok parsele revizyon göstererek yapılan kadastro tespitlerinin kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği,

7) Beylik Dağı Devlet Ormanında 1994 yılında orman kadastro komisyonu tarafından 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkarma işlemleri yapıldığı ve bu ormanın, ... ... Mahallesi 321 ada 91 nolu parsel içinde kalan 1.350.590.40 m2'lik bölümünün nitelik kaybetmemesi nedeniyle önceden olduğu gibi orman sınırları içinde bıraklıdığı, aynı parselin Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan bölümleri ile dava konusu parsel de içinde olmak üzere ... ... Mahallesi 11 adadaki parsellerin Beylik Dağı Devlet Ormanı sınırları içinde kalan bölümlerinin nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı ve 14.12.1994 tarihinde ilan edilerek 2/B madde uygulamasının kesinleştiği,

8) Hazine tarafından ... ... Mahallesi 321 ada 91 sayılı parsel hakkında, ... aleyhine Asliye (3) Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve tescil davasının bu mahkemece 15.12.2006 gün 2004/260-451 sayılı kararla kabul edildiği ve 321 ada 91 sayılı parselin, orman niteliğini kaybetmeyen bölümünün orman niteliği ile 2/B madde uygulamasına konu olan bölümlerinin de 2/B madde alanı olarak Hazine adına tesciline ilişkin kararın Dairenin 05.03.2008 gün ve 2007/6370-3474 sayılı kararı ile onandığı,

9) Beylik Dağı Devlet Ormanının ... ... Mahallesi sınırları içinde kalan ve kadastro sırasında 11 numaralı kadastro adasında tesbitleri yapılan parsellerin, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılan birçok ifraz parseli hakkında Orman Bakanlığı ve Hazine tarafından kişiler aleyhine Gebze 1, 2 ve 3 numaralı Asliye Hukuk Mahkemelerinde birçok tapu iptali ve tescil davası açıldığı, bu davaların bir kısmının sonuçlandığı bir kısmının halen devam ettiği,

10) Çekişmeli parselin ... ... Mahallesi 11 ada 34 sayılı kadastro parselinden ifraz edilerek oluşturulduğu ve 11 ada 34 sayılı parselin de Ağustos, 1952 tarih 109 nolu ifraz tapusunun revizyon görmesi sonucu tapuya tescil edildiği, 11 ada 34 sayılı parselin 1944 yılında kesinleşen orman sınırları içinde iken 1970 yılında kadastroca oluşturulan tapu kaydının (hukuken geçerli bir makiye ayırma işlemi bulunmadığından ve 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesindeki "iskan süretiyle" verilen yerler hükmünün Anayasa Mahkemesinin 13/06/1989 gün ve 1988/35-13 sayılı kararı ile iptal edildiği, bu nedenle taşınmaz orman sınırı içinde iken 2510 Sayılı İskan Yasasına göre oluşturulan tapu kayıtlarına değer verilemeyeceği) Hukuk Genel kurulunun 19/02/2003 gün ve 2003/20-120-90 sayılı kararında belirtildiği gibi yolsuz tescil niteliğinde olduğundan, malikine mülkiyet ... kazandırmayacağı ve Hazine tarafından bir süreye bağlı olmaksızın her zaman tapunun iptalinin istenebileceği, Orman İdaresince geçersiz olan makiye ayırma işlemine değer verilmeyerek taşınmazın 1994 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, bu nedenlerle Hazinenin davasının kabulü ile 2/B sahası olarak tesciline karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05.03.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4014, Karar No: 2011/1173, Tarih: 01.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4014 E.  ,  2011/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Beton Elemanları Ürt.San.ve Tic.A.Ş. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Hukukumuzda gerçek zarar ilkesi geçerlidir. Zarar gören ancak haksız fiil nedeniyle uğradığı gerçek zararını haksız fiil sorumlularından isteyebilir.

Ayrıca, tüketilmeyen elektrik santrallerde otomatik olarak üretilmeyip ancak kullanıldığı anda üretilerek enerji nakil hatları üzerinden dağıtılan bir enerji türüdür. Kullanılan enerji miktarı günün değişik saatlerinde farklı olduğundan, kesinti(inkıta)süresi belirlenemez ve bu nedenle de satılamayan enerji bedeline hükmedilemez.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden alacak olarak istenilen bedelin bir bölümünün davacının kendi çalıştırdığı işçilere ödediği ücretler, bir başka deyişle genel idare giderlerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bilgisine başvurulan bilirkişi raporunda az yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz ardı edilerek, zarar kalemleri sıralanırken genel idare giderlerine ve satılamayan enerji bedeline yer verilerek hesaplamaya dahil edilmiş, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur. Yasal düzenlemelere aykırı olarak düzenlenmiş yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuksal olgular gözönüne alınarak, hasarın giderilmesi için özel olarak işçi tutup çalıştırma veya harcama yapma söz konusu ise bunların kanıtlanması için davacı taraftan delilleri sorulup saptanmalı, bu konudaki gösterilecek deliller toplanmalı, daha sonra dosya yeniden uzman bilirkişiye verilmeli, genel idare giderlerinin kanıtlanması halinde miktarının belirlenmesi zarar kalemleri içerisinde satılamayan enerji bedelinin hesaplamaya dahil edilemeyeceği bilirkişiye hatırlatılarak davacı tarafın isteyebileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-HUMK 275. maddesi hükmüne göre, genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkesin bilmesi gereken konularla hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konular dışında kalan ve çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Kural olarak bilirkişi raporu hakimi bağlamaz. Hakim raporu serbestçe taktir eder. HUMK 284. maddesi hükmüne göre de hakim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Dava dilekçesinde; davalı tarafından yapılan kazı çalışması sırasında kabloya hasar verildiği öne sürülmüştür. Mahkemece, davalı tarafın yaptığı çalışmalara ilişkin projeler ile zarar gören kablo güzergâhının ilk tesisine ilişkin projeler getirtilmemiş, kusur yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmamış, zararın meydana gelmesinde davalı tarafın tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek karar verilmiştir. Kusur oranının ve gerçek zararın belirlenmesi hakimin hukuki bilgisi ve genel hayat tecrübelerine göre değerlendirebileceği bir konu olmayıp, uzman bilirkişi incelemesini gerektiren özel ve teknik bilgiyi gerektiren bir konu olduğu kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, davalı tarafın yaptığı çalışmalara ilişkin projeler ile zarar gören kablo güzergâhının ilk tesisine ilişkin projelerin getirtilmesi, dosyanın yeniden uzman bilirkişiye verilmesi, davalıların yaptığı bu iş nedeniyle davacının kablo güzergâhının zarar görüp göremeyeceği, zarar görmüş ise zararın meydana gelmesinde davalı tarafın kusurunun bulunup bulunmadığı konularında bilirkişiden ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması, davalı tarafın kusur oranı ve kusur oranına göre sorumlu tutulabileceği gerçek zarar miktarı duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle dahi temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı ... A.Ş. yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davalıya iadesine, 01.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14083, Karar No: 2016/17755, Tarih: 23.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/14083 E.  ,  2016/17755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nun 294. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Aynı Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Yine aynı Kanun'un 298/2. maddesinde; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, davanın reddi ile birlikte borçlunun ihale bedelinin %20'si oranında tazminata mahkum edilmesine karşın, gerekçeli kararda davanın reddi ile birlikte borçlunun ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10/04/1992 tarih ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni olup, bu durumda mahkemece, anılan İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, bozmadan önce verilen kararla bağlı olmaksızın aradaki çelişkiyi giderecek şekilde yeniden karar verilebilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3507, Karar No: 2017/3523, Tarih: 14.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/3507 E.  ,  2017/3523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 07/12/2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Kula Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/04/2016 tarihli ve 2015/420 esas, 2016/247 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 19.12.2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 18/03/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2016 tarihli ve 2015/420 esas, 2016/247 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

4- Karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, mahkemece 16.06.2016 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Kula Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2016 tarihli ve 2015/420 esas, 2016/247 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

4- Karara karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması üzerine, mahkemece 16.06.2016 tarihli ek karar ile infazın durdurulmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/1717 esas, 2015/33429 karar sayılı ilâmında yer alan, ''TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmüne yer verilmiştir. Sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligat yapılmış, sanık başvuruda bulunmamıştır. Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekir. Somut olayda "ısrar koşulu" gerçekleşmemiştir. Bu durum CMK'nın 174. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi kıyasen uygulanarak bir "kovuşturma şartı" olduğundan...'' şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda şüpheli ... hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda Kula Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/02/2015 tarihli ve 2015/180 soruşturma, 2015/9 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Salihli Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması aksi halde yükümlülüğü ihlal etmiş sayılacağı şerhini içerir tebligatın şüpheliye 18/06/2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, buna karşın şüphelinin belirlenen 10 günlük süre içinde ilgili müdürlüğe başvurmadığından bahisle Salihli Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 30/06/2015 tarihli ve 2015/874 sayılı kararı ile şüpheliye ait dosyanın kapatılarak Kula Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği, Kula Cumhuriyet Başsavcılığının 27/07/2015 tarihli iddianamesi ile şüphelinin daha önceden verilen kamu davasının ertelenmesi kararı kapsamında denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, şüphelinin yasal süre içerisinde denetimli serbestlik tedbirinin infazı için müracaat etmediğinden erteleme kararı kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, Kula Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/04/2016 tarihli ve 2015/420 esas, 2016/247 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Kula Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/04/2016 tarihli ve 2015/420 esas, 2016/247 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanık, açıklamalı tebligata rağmen 10 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne başvurmamıştır. Sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davası açılması gerekir.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Kula Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/04/2016 tarihli ve 2015/420 esas, 2016/247 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 14.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.