muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2747, Karar No: 2024/2206, Tarih: 09.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/2747 E.  ,  2024/2206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/656 E., 2017/1589 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/2.

maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan

mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4. ve 53/6. maddeleri uyarınca 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4, 53/6. ve 63. maddeleri uyarınca 31.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; teşdite, sanık hakkında verilen cezanın fazla olduğuna ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü meskun mahal dışındaki ıslak zeminli bölünmüş yolda, Ankara istikametinden Malatya istikametine doğru seyir halinde olan sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile ışıklı uyarıcı levhaların mevcut olduğu... Okulları önünden karşıdan karşıya geçmek isteyen müteveffaya çarpması sonucu ölümlü trafik kazasının meydana geldiği, olay yerinde seyri sırasında yola gereken dikkatini vermeyerek, yol üzerinde bulunan levhaları dikkate almayıp süratini düşürmeyerek, yaya geçidi bulunan mahalde karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya ilk geçiş hakkını vermeyerek, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket eden ve asli kusurlu olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiş, ancak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken İlk Derece Mahkemesince temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Malatya6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay — Esas No: 2020/10536, Karar No: 2022/10454, Tarih: 18.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10536 E.  ,  2022/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 13. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 09/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açıldığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- UYAP sorgulamasında sanık hakkında 06/11/2013 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İzmir (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2014/57 esas ve 2014/124 karar sayılı ilamı ile verilen denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın 02/04/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla;

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Tekerrüre esas alınan hırsızlık suçundan verilmiş hükümden sonra 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen

fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınması, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, tekerrüre esas alınacak ilam ile ilgili 6763 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenleme nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

5- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 18/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6936, Karar No: 2020/4803, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6936 E.  ,  2020/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 156/1, 62, 50, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın,... Tekstil Ltd. Şti. sorumlusu ve %99,75 oranında hisse sahibi olduğu, sanığın da bu şirketin hem muhasebecisi hem de %0,75 oranında pay sahibi olduğu, daha sonra katılan ile sanık arasında anlaşmazlık doğduğu ve katılanın, sanığa muhasebe işlerini takip etmesi için 3 adet boş kağıt imzalayıp verdiği, akabinde sanığın bu kağıtlardan birini 65.750.42 TL’lik senet halinde doldurup icra takibine koyduğunun iddia edildiği olayda;

TCK’nın 156. maddesinde yer alan bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için, senette yazan miktarın ödenmesi veya ödemeye eşdeğer bir işleme tutulması ya da ödenmesine gerek kalmaması gerektiği, dolayısıyla suçun konusunu şeklen geçerli fakat hukuken geçersiz bir senedin oluşturduğu; aynı Kanun'un 209/1. maddesinde yer alan açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun konusunu ise, failin hukuka uygun yollarla elinde bulundurduğu ancak sonradan boş kısımlarını gerçeğe aykırı olarak doldurup kullandığı senet oluşturduğundan hareketle; sanığın katılandan aldığı imzalı boş kağıtı doldurup icra takibine koymak suretiyle kullanmasından ibaret eyleminin, TCK’nın 209. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu gözetilmeden, unsurları oluşmadığı halde aynı kanunun 156. maddesinde düzenlenen bedelsiz senedi kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2013/3107, Karar No: 2013/4460, Tarih: 27.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3107 E.  ,  2013/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’na dayalı alacağının tahsili amacıyla başlattığı ... takibi sırasında borçlun taşınmazına haciz konulduğunu, taşınmazın satılması sonrasında düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçinin .... sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, istemin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taşınmaza konan hacizlerin tarih ve kesinleşmeleri nazara alındığında yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10925, Karar No: 2023/26, Tarih: 09.01.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10925 E.  ,  2023/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki butlan davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2010 tarih ve 2010/9 sayılı davanamesi ile davalıların dayı-yeğen oldukları ve aralarında evlenmeye engel hısımlık bulunduğu, bu nedenle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 145 inci maddesinin birinci fıkrasının (4) üncü bendi gereğince evlenmenin butlanına karar verilmesi talep olunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.01.2012 tarih, 2010/905 Esas,2012/81 karar sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde Cumhurıyet Savcılığı tarafından temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

V.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ SÜREÇ

A.Bozma Kararı

Dairemizin 16.02.2015 tarih ve 2014/18674 Esas, 2015/1905 Karar sayılı kararı ile Cumhuriyet Savcısının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu, evliliğin mutlak butlanına karar verilmesine ilişkin davada Nüfus Müdürlüğünün taraf sıfatı bulunmadığı, davalı ... yönünden davanın taraf sıfatı yokluğu nedeniyle reddi gerektiği,kabule göre de; davalılar, "dayı yeğen olmadıklarını ve nüfus kayıtlarında yanlışlık olduğunu” iddia ettiklerine ve davalı ... kendisine verilen kesin süre içinde nüfus kaydının düzeltilmesi davası açmadığına göre, davalılardan Fesih’e nüfus sicilindeki hatalı olduğunu iddia ettiği kaydın düzeltilmesi için dava açmak üzere süre ve imkan tanınması, dava açtığı takdirde sonucunun bekletici sorun yapılması ve hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile, yazılı şekilde hüküm kurulmasının hatalı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Davalı ...'a nüfus kayldının düzeltilmesi için dava açmak üzere süre verildiği ,adı geçen tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesine ait 2016/150 Esas sayılı dosya üzerinden nüfus kaydının düzeltilmesi davası ikame edildiği fakat takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, nüfus kayıtlarından davalılar ... ve ...'ın ... ili, Merkez ilçesi,... köyü, Cilt no.107, Hane no.35'te nüfusa kayıtlı oldukları ve 15.03.2001 tarihinde evlendikleri, yine nüfus kayıtlarından ... ve ...'ın dayı/yeğen olduklarının belirlendiği, ... ve ... arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık mevcut olduğu adı geçenler arasında her nasılsa tesis edilen evliliğin mutlak butlan ile batıl olduğu, bu nedenlerle davanın kabulü ile ... ili, ... Merkez ilçesi, ... Mahallesi/Köyü, Cilt no.107, Hane no.35, BSN:11 - ... TC kimlik numarası ile nüfusa kayıtlı , ... ve ... olma ... 17/09/1974 doğumlu ... ile aynı yerde BSN:18-... TC kimlik numarası ile nüfusa kayıtlı, ... ve ... olma, ... 29.09.1976 doğumlu ... arasında 15.03.2001 tarihinde akdedilen evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptaline karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu, aralarında evlenmeye engel akrabalığın bulunmadığını beyan ederek temyiz yoluna başvurmuşlardır.

C. Onama Kararı

Dairemizin 08.02.2022 tarih, 2021/10126 Esas, 2022/1018 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

D. Karar Düzeltme Yoluna Başvuranlar

Dairemizin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

E. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Davalılar ... ile ... arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlık mevcut olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 145 inci ve 129 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere, göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 660.00 TL para ceza ile 375.10 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.