muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11324, Karar No: 2016/9385, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11324 E.  ,  2016/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ...nın Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar ...ndan istifa ederek yeniden ...na geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin ...ndan istifa ederek ...na üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi sendika değiştirdiği için sendikal hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ...ndan istifa ederek ...na üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde ....na üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17129, Karar No: 2013/29704, Tarih: 16.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/17129 E.  ,  2013/29704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya ait temyiz dilekçesi 16.04.2013 tarihinde hakim tarafından havale edilmiştir. Davalının temyiz dilekçesinden temyiz başvuru ve peşin harcın alındığına ilişkin bir bilgi ve belge dosyada bulunmamaktadır. Yasaya göre temyiz isteği harca tabi değil ise dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği, harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır.(HUMK m.434/2) Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kaydedilmiş temyiz dilekçeleri hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 434/3. maddesi hükümlerinin kıyasen uygulanacağı,bu durumda temyiz isteğinin dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı 25.01.1985 tarihli 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtilmiştir. Buna göre davalının temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedilip edilmediğinin, kaydedildi ise hangi tarihte kaydedildiğinin bildirilmesi, bu halde temyiz defterinin veya temyize kayıtla ilgili UYAP çıktısının onaylı örneğinin eklenmesi, süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmiş ise temyiz harcının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca bu hususta davalıya usulune uygun olarak bildirimde bulunulması suretiyle ikmal edilmesi ve sonucuna göre işlem yapılmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.16.12.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/785, Karar No: 2013/11771, Tarih: 19.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/785 E.  ,  2013/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ...'nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 2009/165 Esas, 2009/237 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12633, Karar No: 2011/18724, Tarih: 24.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/12633 E.  ,  2011/18724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-(k.davalı) tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, tarafların 2007 tarihinde boşandıklarını, boşanma kararı ile bağlanan nafakanın yetersiz olduğunu ileri sürerek, kendisi için yoksulluk nafakasının aylık 500 TL'ye, müşterek çocuklar için de iştirak nafakasının aylık 400'er TL'ye yükseltilmesi istemiştir.

Davalı yersiz açılan davanın reddini, karşı dava ile çocukların iştirak nafakalarının 125'er TL'ye indirilmesi istemiştir.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulü, karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa kararın A-1 fıkrasında kısmen kabul nedeni ile davalı - davacı tarafından davacı-davalıya ödenmekte olan aylık 200 TL yoksulluk nafakasının bu kere aylık 20 TL daha arttırılarak toplam 220 TL'ye yükseltilmesi, bağlanan yoksulluk nafakasının her yıl üretici fiyat endeksi oranında artırılmasına,

2.fıkrasındaki "Müşterek çocuklar için davalı-davacı tarafından davacı-davalıya ödenmekte olan aylık 200'er TL iştirak nafakalarının bu kere 15'er TL daha arttırılarak 215'er TL'ye yükseltilmesine, bağlanan iştirak nafakalarının her yıl üretici fiyat endeksi oranında arttırılmasına karar verildiği halde gerekçeli kararda çocuklar hakkında hüküm kurulmayarak kısa kararla çelişkili karar verilmiştir (HUMK. 388 yeni 297. Md.).

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.4.1992 gün 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Anılan İçtihat gereğince kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve şimdilik diğer yönlerin incelenmesine mahal olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 24/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15012, Karar No: 2008/8119, Tarih: 27.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/15012 E.  ,  2008/8119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2007

Davacı, davalı işveren nezdinde 1987-20.12.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların  tüm, davacının  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalana temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının davalıların ortak olarak işlettikleri 281301 sigorta nolu işyerinde 2.1.1987-31.12.1995,  davalı P.V.In işlettiği 1024354 sigorta nolu işyerinde 1.1.1996-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı iddiasına dayalı davalı Kuruma eksik bildirilen ve yanlış sigorta no ile bildirilip dava dışı A.İ.ın  sigorta hizmet cetvelinde gözüken çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalılara ait işyerinde 2.1.1987-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığının kabulüyle davalılara ait ortak işyerinde 1990/3. döneminde  96 gün, 1991/1. döneminde 98 gün, 2. döneminde 96 gün, 3. döneminde 96 gün, 1992/1. döneminde  102 gün, 2. döneminde  104 gün,  3. döneminde 104 gün, 1993/1. döneminde  104 gün, 2. döneminde 90 gün, 3. döneminde 94  gün, 1994/1. döneminde 106 gün 2. döneminde 104 gün, 3. döneminde 104 gün, 1995/1. döneminde  120 gün, 2. döneminde 120 gün, 3. döneminde 120  gün, davalı P. V.a ait işyerinde 1996 yılında 360 gün, 1997/1.döneminde  120 gün, 2. döneminde 120 gün, 1998/1. döneminde 45 gün, 2. döneminde 40 gün, 3. döneminde 40 gün, 1999/1. döneminde 40 gün, 2. döneminde 40 gün, 3. döneminde 40 gün, 2000 yılında 360 gün, 2001/1. döneminde 120 gün, 2. döneminde  120 gün çalışmanın tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunlara destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan  tanıklar  davacıyla birlikte bu işyerinde çalışan kayıtlara geçmiş kişilerden olup tanık beyanlarından davacının bu işyerinde  2.1.1987-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten ifadesi hükme dayanak alınan  tanıklar  davacıyla birlikte bu işyerinde çalışan kayıtlara geçmiş kişilerden olup tanık beyanlarından davacının bu işyerinde  2.1.1987-20.12.2004 tarihleri arasında kesintisiz olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacının yanlış sigorta nosu ile bildirilmesi nedeniyle bir kısım çalışmalarının  dava dışı A.İ.ın sigorta cetvelinde davacı adına yer aldığı, mahkemece A.İ.ın hizmet cetvelinde davacı adına gözüken davacıya ait çalışmaların davacıya aidiyetine karar verilmesinin A. İ.ın sigortalı çalışmalarını etkilenmemesi sebebiyle bu kişinin davaya dahil edilmesine gerek olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden , davacının 1987 yılında 360 gün  yerine 240 günlük, 1988 yılında 360 gün yerine 240 gün, 1989 yılında 360 gün yerine 262 günlük çalışmanın bildirildiği, 1990 yılında 192 günlük  çalışmanın davacının hizmet cetvelinde, 96 günlük çalışmanın A.İ.’ın hizmet cetvelinde gözüktüğü, 72 günlük  çalışmanın bildirilmediği, 1991 yılında  98 günlük çalışmanın A.İ.ın hizmet cetvelinde gözüktüğü, 192 günlük çalışmanın davalı kuruma bildirildiği halde  cetvelde yer almadığı, 70 günlük çalışmanın bildirilmediği, 1993 yılında 288 günlük çalışmanın A. İ.ın hizmet cetvelinde gözüktüğü, 62 günün hiç bildirilmediği, 1994 yılında 314 günlük çalışmanın A. İ.n hizmet cetvelinde gözüktüğü 46 günlük çalışmanın hiç bildirilmediği,  1995 yılında 360 günlük, 1996 yılında 360 günlük, 1997 yılında 240 günlük çalışmanın  A.İ.’ın hizmet cetvelinde, 75 günün davacının hizmet cetvelinde gözüktüğü, 45 günün  hiç bildirilmediği, 1998 yılında 125 günün A. İ.’ın hizmet cetvelinde gözüktüğü 235 günün hiç bildirilmediği, 1999 yılında 120 günün A. İ.’ın hizmet cetvelinde gözüktüğü,  240 günün hiç bildirilmediği, 2000 yılında 360 gün, 2001 yılında 240 gün, çalışmanın A. İ.’ın hizmet cetvelinde,  120  gün çalışmanın davacının kendi hizmet cetvelinde gözüktüğü, 2002 yılında 360 gün, 2003 yılında 360 gün, 2004 yılında 360 gün çalışmanın davacının kendi hizmet cetvelinde gözüktüğü anlaşılmaktadır.

Mahkemece tespitine karar verilen süreler dışında eksik bildirilen 1987 yılında 120 gün, 1988 yılında 120 gün, 1989 yılında 98 gün, 1990 yılında 72 gün, 1991 yılında 70 gün, 1992 yılında 50 gün, 1993 yılında 72 gün, 1994 yılında 46 gün,  1997 yılında 45 gün, 1998 yılında 235 gün, 1999 yılında 240 gün, eksik çalışmanın tespitine karar verilmesi gerekirken  eksik bildirilen  bu sürelerle ilgili olumlu veya olumsuz bir kara verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının  temyiz edenlerden davalı S.E.ve P. V.a yükletilmesine, 27.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13931, Karar No: 2019/15516, Tarih: 24.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/13931 E.  ,  2019/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık

HÜKÜM : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/2, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ... Makina San. Ltd. Şti.de servis elemanı olarak çalıştığı, şirket yetkilisinin bilgisi dışında Artvin ilinde faaliyet gösteren ... Otomotiv isimli firma yetkilisi ile görüşüp amörtisor çektirme makinası satışı hususunda anlaştığı, makine bedeli olan 2.800 TL parayı kendi şahsi hesabına havale ettirdiği, ancak makineyi göndermediğinin iddia edildiği somut olayda, sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın157/1. maddesinde düzenlenen ve 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.