muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4082, Karar No: 2012/6812, Tarih: 20.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4082 E.  ,  2012/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunanlardan Tasfiye Halinde Türkiye Emlak Bankası A.Ş'nin alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 1998/1388 Esas sayılı dosyasında hazırlanan 28.02.2012 tarihli iki adet sıra cetvelinde müvekkilinin satılan taşınmazlar üzerindeki hacizlerinin düştüğü gerekçesiyle satış bedellerinin şikayet olunanlar arasında garameten paylıştırılmasına karar verildiğini, oysa müvekkilinin Fon Bankası niteliğinde olup 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 141. maddesi gereği takiplerde 20 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğini ileri sürerek, her iki sıra cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, satışa konu taşınmazlar üzerine 06.03.2006 tarihinde haciz koyduklarını, her iki sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu, şikayetçinin itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan Tasfiye Halinde Türkiye Emlak Bankası A.Ş. vekili, şikayetçinin yenilediği 13.10.2011 tarihli hacizlerden evvelki hacizlerinin İİK'nın 106. ve 110. maddelerince satış istenmediği için düştüğünü, bu maddelerdeki sürelerin zamanaşımı süresi olmayıp, hak düşürücü süre olduğunu, en son yenilediği 13.10.2011 haczi için de dosyada paylaşımdan arta kalan para olmadığı için sıra cetveline dahil edilmediğini, her iki sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre; şikayetçinin, talebiyle satışa konu taşınmazlar üzerine konulan 11.06.1998, 04.04.2003, 09.02.2006 tarihli hacizlerin İİK'nın 106. ve 110. maddelerinde öngörülen iki yıl içinde satışları istenmediğinden düştüğü, 13.10.2011 tarihli haczinin geçerli olduğu ancak, sıra cetvelinde şikayet olunan olarak gösterilen diğer alacaklıların hacizlerinden sonra geldiği, fon alacağı olmasının İİK'nın 106/a ve 110. maddelerinin uygunlanması açısından bir öneminin olmadığı, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu ve şikayetin yerinde olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8628, Karar No: 2013/24761, Tarih: 02.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/8628 E.  ,  2013/24761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 4.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık malını bilerek satın almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın, yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de; yakınanın aracının kapılarının kilitli olup olmadığı yönünde açıklayıcı bilgi vermediği bu aşamada da aracın incelenmesinin mümkün olmadığı hususları dikkate alındığında sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü gerektiğinden; sanıkların eylemlerine uyan ve 765 sayılı TCK'nın 491/2. maddesindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05/05/2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12806, Karar No: 2020/14132, Tarih: 24.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/12806 E.  ,  2020/14132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan avukat tarafından vekil sıfatıyla takip edilen Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/606 Esas sayılı dosyasının önceden arşivden çıkarılarak mahkeme kalemine bırakıldığı olay günü de katılan avukat tarafından anılan dosya ile ilgili tavzih dilekçesinin stajyer avukat tarafından gönderilerek dosyasına konulmak istendiği, ancak dosyanın kalemde bulunmasına rağmen sanık yazı işleri müdürünce dosyanın mahzende olduğu, on gün sonra getirmesini söylediği, bu bilginin stajyer avukat tarafından katılana bildirildiği, bunun üzerine katılan avukatın sanık ile telefonla görüşmek istediği fakat yazı işleri müdürünün bu isteği geri çevirmesi üzerine katılan avukatın mahkeme kalemine gelerek söz konusu dosyanın çok önceden arşivden çıkarıldığını söylemesi üzerine yazı işleri müdürü ile aralarında tartışma yaşandığı, sanık yazı işleri müdürünün gerçekleşmediği halde katılan avukatın mahkeme kaleminde kendisine yönelik " senin haddini bildireceğim, seni süründüreceğim..." şeklinde sözlerle tehditte bulunup üzerine yürüdüğü ve saldırarak yaralamaya çalıştığına dair, 24.01.2014 tarihli tutanağı düzenleyerek kalem çalışanlarına imzalattırdığı ve tutanak doğrultusunda 28.01.2014 tarihinde katılan hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına, 07.02.2014 tarihinde de Ankara Barosuna şikayette bulunduğu, katılan hakkında yapılan şikayetle ilgili olarak Adalet Bakanlığı'nca yapılan soruşturma sonunda 26.03.2015 tarihli olur ile soruşturma ve kovuşturma izni verilmediği olayda;

Katılan avukat ile sanık mahkeme yazı işleri müdürü olan sanık arasında bir dosyanın bulunup bulunmaması sebebiyle tartışma yaşandığı, ancak sanığın tüm dosya içeriğinden ve beyanlardan anlaşıldığı üzere gerçekleşmediği halde katılan avukatın kendisine yönelik tehditde bulunduğuna ve yaralamaya teşebbüs ettiğine ilişkin tutanak düzenlediği ve bu kapsamda avukat hakkında Cumhuriyet Başsavcılığı'na ve Ankara Baro Başkanlığı'na şikayette bulunarak katılanın soruşturma geçirmesine neden olduğu anlaşılmıştır. Sanık, yaşanan bir tartışmayı

olduğundan farklı göstererek hiç bir maddi vaka ve somut olguya dayanmadan katılanın tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarını işlemediğini bildiği halde işlenmiş gibi göstermek suretiyle hukuka aykırı bir fiil isnadında bulunması karşısında TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçu tüm unsurları ile oluştuğu halde hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

İftira suçu TCK.nın 267 maddesinden düzenlenmiş olup, "yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi" nin eylemi yaptırım altına alınmıştır.

Olayda, ... Adliyesi'nde yazı işleri müdürü olarak görev yapan sanığın, görevli olduğu mahkemenin bir dosyasında, tavzihte bulunmak için stajyeri ile dilekçe gönderen, ancak telefonda yaptıkları tartışma sonrasında adliyeye gelen katılan avukat ile dosyanın bulunamadığı gerekçesiyle aralarında geçen tartışmaya ilişkin tutanak düzenlediği, bu tutanakta katılanın sanığa tehdit içeren sözler sarfederek üzerine yürüdüğü ve saldırdığı yönünde ifadelerin yer aldığı, oysa gerçekte katılanın sanığın üzerine yürümediği ve saldırmadığı, bu nedenle sanığın iftira suçunu işlediği iddia edilmiş, yapılan yargılama sonucu mahkemece verilen beraat kararı Dairemizce oyçokluğu ile bozulmuş ise de;

Taraflar arasında bir tartışmanın yaşandığının sabit olduğu, her ne kadar tutanağı imzalayan görevli memurlar daha sonra verdikleri ifadelerde katılan avukatın sanık yazı işleri müdürünün üzerine yürümediği yönünde beyanda bulunmuşlar ise de, katılanın tartışma sırasında sanığın üzerine yürümüş olabileceği ancak bunun tanıklarca görülmemiş olabileceği gibi, katılanın hareketlerinin sanık tarafından kendisine saldırı teşebbüsü olarak da yorumlanabileceği göz önüne alındığında, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine ilişkin hakkında her türlü kuşkudan uzak, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, mahkemece verilen beraat kararının yerinde olduğu düşünülmekle, sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır. 24.06.2020
Yargıtay — Esas No: 2015/99, Karar No: 2015/5127, Tarih: 13.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/99 E.  ,  2015/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24.12.2013 tarih ve 2011/71-2013/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... Ltd. Şti vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan sözleşmeler uyarınca davalı ürünlerinin müvekkilinin marketlerinde satışa sunulduğunu, ihtilaf çıkınca davalının ürün sevkiyatını durdurduğunu, davalı ... Alkollü İçkiler San. Tic. A.Ş.'nin internet sayfasında ve ülkede yayın yapan bir gazetede verdiği reklamın alt tarafında yaptığı açıklamalarla müvekkilinin ticari itibarına zarar verdiğini ileri sürerek bu eylemlerin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile men'ini, 50.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile tazminata dava tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasını istemiştir.

Davalılar vekili, davacının satış süreçlerinde müvekkili aleyhine yaptığı ayrımcılığın ve yanlı tutumların son verilmesini isteyen müvekkili ihtarına rağmen gereği yerine getirilmeyince sözleşmenin feshedildiğini, tüketicileri bilgilendirmek, şikayetlerine cevap vermek ve müvekkili ürünlerinin davacıda satılmıyor oluşunun müvekkilinden kaynaklanmamakta olduğunu açıklamak adına yapılan bilgilendirmenin hukuka aykırılık taşımadığını, müvekkilince verilmiş yanıltıcı bir bilginin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... Alkollü İçkiler San. Tic. A.Ş.'nin reklamlarında ürünlerin davacı mağazasında satılmadığına ilişkin ibarenin koyu harflerle yazıldığı, bu durumun tüketicinin dikkatini davalıya çektiği, davacının bu uygulamasıyla dikkatlerin davacının ticari faaliyetleri üzerinde toplanmasını amaçladığı, davalının internet sayfasındaki açıklamalı ve gazete reklamında yer alan ifadenin 6762 sayılı TTK'nın 57/1'inci maddesi kapsamında haksız rekabet teşkil ettiği, ilan ve reklamların... San. Tic. A.Ş. tarafından verildiği gerekçesiyle davalı ... Ltd. Şti. hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine, ...Tic. A.Ş. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalının eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile bu eylemlerin men'ine, 20.000 TL manevi tazminatın ıslah tarihinden itibaren bu davalıdan tahsiline, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre temyiz eden davalı ... San. Tic. A.Ş. vekilinin aşağıdaki (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, davalı ... San. Tic. A.Ş.'nin internet sitesindeki açıklaması ve gazete reklamında yer verdiği ibarenin haksız rekabet teşkil ettiği iddiasına dayalı haksız rekabetin tespiti, meni ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, yazılı gerekçe ile dava kısmen kabul edilmişse de, davalıya ait ürünlerin davacı şirketin marketlerinde daha önceleri satılmakta iken taraflar arasında uyuşmazlığın çıkmasından sonra satılmadığının dosya kapsamından anlaşılmasına göre mümeyyiz davalının bir ürünü için gazeteye verdiği reklamda yer alan "Ürünlerimiz Carrefour'larda satılmamaktadır" ibaresi tüketiciyi bilgilendirme mahiyetinde olup anılan ibarenin haksız rekabet teşkil ettiğinin kabulü doğru değildir. Mümeyyiz davalıya ait internet sitesinde yer alan açıklamada yer alan ifadelerin de somut olarak değerlendirilip ne şekilde gerçeğe aykırı, lüzumsuz yere inciltici beyan olduğu tartışılmaksızın soyut gerekçelerle 6762 sayılı TTK'nın 57/1'inci maddesi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiğinin kabul edilmesi de doğru olmamış, açıklanan bu nedenlerle kararın mümeyyiz davalı yararına bozulmasını gerektirmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı...San. Tic. A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı ... San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2227, Karar No: 2024/5348, Tarih: 09.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2227 E.  ,  2024/5348 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/485 E., 2023/314 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.05.2015 tarihli kararının Yargıtay tarafından bozulması üzerine verilen görevsizlik kararı sonrasında yargılamaya devam eden Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.11.2023 tarihli ve 2022/485 Esas, 2023/314 Karar sayılı bozma üzerine verdiği kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmün 23.11.2023 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, yüze karşı verilen kararda kanun yolunun tefhimi ile başlayacağının açıkça vurgulandığı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.12.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3486, Karar No: 2012/6012, Tarih: 28.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/3486 E.  ,  2012/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan ku rulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde şikayetçiler ile çıkan tartışma sonucu sanığın korkutmak amacıyla havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurul ması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybir liğiyle (ONANMASINA),

II Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin ya pılan temyiz incelemesinde:

1 Hükümden sonra müşteki ...’ın şikayetten vazgeçmesi kar şısında, bu hususun araştırılarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorun luluk bulunması,

2 Kabul ve uygulamaya göre de:

Hesap hatası sonucu 2000 TL yerine 3000 TL yazılarak fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11219, Karar No: 2013/27995, Tarih: 13.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/11219 E.  ,  2013/27995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, 2009 yılı Nisan, Mayıs, haziran dönemine ait reçetelerde sahte küpür bulunduğundan ayrıca hasta ifadelerine göre reçete arkası imzaların hasta veya yakınına ait olmadığı gerekçeleri ile sözleşmenin 6.3.19 ve 6.3.3 maddeleri uyarınca 2 yıl süreyle sözleşmesinin fesih edildiğini, ve 88542,21 TL idari para cezası uygulandığını, haksız ve tek taraflı fesih işlemi ile para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin haklı nedenlerle Feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eczacı tarafından davalı kuruma Fatura edilen, reçetelerdeki mevcut imzanın kendilerine veya yakınlarına ait olmadığı, reçete eklerinde yer alan ilaç küpürlerinin sahte olduğu gerekçeleri ile, davacı eczane hakkında 6.3.19 ve 6.3.3maddeleri uyarınca cezai şart uygulanması üzerine iptali istemi ile eldeki dava açılmıştır.Mahkemece dava konusunun taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.19 maddesine davalı fesih ve para cezasına yönelik olduğu 6.3.3 maddesine dayalı uyarı cezasına yönelik bir talebi olmadığından sadece 6.3.19 maddesine göre değerlendirme yapılmıştır. 16.12.2010 tarihli fesih yazısında davacı eczacının 2009 protokolünün 6.3.3 ve 6.3.19 maddelerine aykırı davrandığından fesih, yazılı uyarı 2013/11219-27995

ve cezai şart ile cezalandırılmasına karar verilmiş, bilahare davacı dava açarken davalı kurumun 16.12.2010 tarihli yazısı ile aleyhine uygulanan fesih ve cezai şartın hukuka aykırı olduğundan iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Hal böyle olunca davacının talebi ile bağlı kalınarak sözleşmenin 6.3.3 maddesine aykırı davranıp davranmadığı araştırılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda 1.bentte açıklanan nedenlerden dolayı temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalı kurumun temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7028, Karar No: 2008/9619, Tarih: 06.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/7028 E.  ,  2008/9619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak,grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersimi,seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması;sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş,tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış, sadece grafolojik ve grafometrik metotların uygulandığının belirlenmesi ile yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. (H.G.K.nun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246E. 2001/467K. sayılı kararı)

Mahkemece  yapılacak iş yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik  incelemeye  ve yetersiz  bilirkişi  raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.