muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17101, Karar No: 2014/10501, Tarih: 04.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17101 E.  ,  2014/10501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.05.2013 tarih ve 2011/561-2013/281 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin Hollanda'dan kuru kahve ithal ettiğini ve ürünlerin davalının antreposunda muhafaza edilmekte olduğunu, davalı şirketin antreposunda 26/10/2008 tarihinde yağan yağmurdan dolayı Ayamama Deresi'nin taşması sonucu antrepo dahilinde yaklaşık 80-85 cm yüksekliğinde su baskını oluştuğunu, davalının sorumluluğunda bulunan elektrik, elektronik, gıda ürünleri, fatura ve ticari defterlerin ıslanmak ve çamurlanmak sureti ile zarar gördüğünün 27/10/2008 tarihli itfaiye hasar tespit raporu ile tespit edildiğini, davalının müracaatı ile gümrük müdürlüğünce hasar gören malların listesinin çıkarıldığını, müvekkiline ait davalı antreposunda bulunan malların da zarar gören eşyalar listesinde bulunduğunu, davalı şirket tarafından fatura ile talep edilen ardiye ücretinin banka hesaplarına yatırıldığını, selden zarar gören 10.271,10 TL bedelli ürünlerin bedeli için ..... İcra Müdürlüğü'nün 2011/944 Esas sayılı dosyasında takip başlatıldığını ileri sürerek, davalının takibe vaki itirazının iptaline takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; söz konusu tarihte meydana gelen sağanak yağış nedeni ile.... 'da birçok ilçede su baskının meydana geldiğini, sadece müvekkilinin deposunun değil çevresinde bulunan bir çok deponun su baskınına uğradığını, bu durumun müvekkilinin engelleyebileceği ve öngörebileceği bir durum olmadığını, müvekkilinin işletmeciliğini yaptığı antreponun eşyanın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak bütün şartlara sahip olduğunu, davacı tarafı maddi zarara uğratan ve söz konusu zararın oluşumuna sebebiyet veren su baskınının antrepo civarında bulunan atık su deresinin sağanak yağış nedeni ile taşması sonucunda meydana geldiğini, zararın oluşumuna sebebiyet veren ve gerekli önlemleri almayanın İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi olduğunu, müvekkilinin zarardan sorumlu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davalıya ait antreponun tek katlı çelik konstrüksiyon bir yapı olup Ayamama deresine 13-15 metre uzaklıkta bulunduğu, dere yatağına yakın kuru gıda deposu olan antrepoda su tahliye sisteminin bulunmadığı, hasar gören kuru kahve emtiasının dere yatağında kurulu olduğu anlaşılan davalı Özgemlik Ltd Şti'ye ait antrepoda bulunduğu sırada gerçekleşen sel baskını ile zarar görmüş olması karşısında davalı antreponun antrepo işletme izni bulunmasının antrepo işleticisi olarak özenle muhafaza yükümlülüğü bulunan emtiada oluşan zarardan işleten sıfatı gereği sorumluluktan kurtaramayacağı gibi antreponun yapı kullanma izninin (iskan ruhsatı) bulunmadığının imar ve şehircilik müdürlüğü yazı cevabından anlaşıldığı, daha evvel 1997 senesinde meydana gelen benzer sel baskınının varlığı karşısında dere yatağında faaliyet gösteren antrepo işleticisi yönünden 26/10/2008 tarihinde gerçekleşen sel baskınının öngörülebilir olmadığından söz edilemeyeceği, keza aşırı yağan yağış sonrası oluşan sel baskınının mücbir sebep teşkil etmediği, bu nedenle gerçekleşen zararın tamamından davalı antrepo işleticisinin sorumlu olduğu, bilirkişi heyeti tarafından zarar gören emtia bedeline ilişkin 10.271,10 TL fatura değerinin uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 526,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29728, Karar No: 2012/5506, Tarih: 16.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/29728 E.  ,  2012/5506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, mağdurun yüzünü mermer parçası ile yaraladığının kabul edilmesine rağmen söz konusu mermer parçasının 5237 sayılı TCK' nın 6/f.4 hükmüne göre fiilen saldırı ve savunmada kullanmaya elverişli, silah niteliğinde kabul edilmeyerek, aynı kanunun 87/1-son hükmünün uygulanmaması nedeniyle yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2-Mağdur hakkında düzenlenen 12/03/2009 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği, daha sonra alınan 01/09/2009 tarihli raporda mağdurun yüzünde sabit iz olduğunun bildirildiği, buna göre raporlar arasında bulunan çelişkinin giderilmesi için mağdurun Adli Tıp Kurumuna gönderilerek ayrıntılı raporunun aldırılması gerektiğinin gözetilmeyerek ve suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama suçu bakımından sosyal inceleme raporu aldırılmadan eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı CMUK' nın 326/son maddesine göre kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,16/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4363, Karar No: 2024/7868, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4363 E.  ,  2024/7868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/254 Esas, 2023/256 Karar

Taraflar arasındaki adli yardım talepli alacak davasından dolayı yapılan yargılamada, mahkemece 26.11.2021 tarihli ara kararıyla davacının emeklilik kaydının bulunduğu gerekçesiyle adli yardım talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 334 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince reddine karar verilmiş, davacı tarafından karara itiraz edilmesi üzerine Sinop 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 10.12.2021 tarihli ve 2021/319 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olarak karar vermiştir. Devam eden yargılama neticesinde de, Mahkemece 24.01.2022 tarihli ve 2021/583 Esas, 2022/13 Karar sayılı kararıyla dosyada harç ve gider avansı bulunmadığı ve bu hususta davacı tarafa ihtaratlı davetiye tebliğ edildiği, ancak süresi içerisinde gider avansının ve harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 23.03.2022 tarihli ara kararıyla davacının Sosyal Sigortalar Kurumu emeklisi olarak emekli maaşı aldığı, davacı tarafça yatırması gerekli harç ve istinaf yargılama gideri miktarı nazara alındığında adli yardım talep etme koşulları oluşmadığından davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından karar itiraz edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/2 Değişik İş, 2022/2 Karar sayılı kararıyla davacının istinaf dilekçesi ekinde ekonomik durumuna ilişkin sunmuş olduğu belgeler değerlendirildiğinde, adli yardım talebinde bulunan davacının kendisinin ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen ve tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunun ispatına ilişkin şartın gerçekleştiği anlaşıldığından davacının itirazının kanun yolu incelemesiyle sınırlı olmak üzere kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2022/495 Esas, 2022/535 Karar sayılı kararı ile somut olayda adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı itiraz yasa yolunun sonucu beklenmeden harç ve gider avansını yatırması hususunda gönderilen muhtıranın davacı aleyhine hukuki sonuç doğuracak şekilde yorumlanmasının hak arama özgürlüğü ve hukuki dinlenilme hakkına, usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiği ve bu haliyle davacının istinaf itirazlarının bu sebeple yerinde bulunduğu yerel mahkeme kararının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kaldırılmasına ve ilk derece mahkemesi tarafından davanın yeniden görülerek, yerel mahkemece verilen davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına karşı davacının yaptığı itirazın kesin olarak reddedilmiş olması sebebiyle, adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı itiraz etmek mümkün olup itiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesin olduğu, Adli yardım talebinin reddine ilişkin karara yapılan itirazın da reddedilmesi üzerine davacının artık dava değeri üzerinden dava tarihi itibarı ile hesaplanacak başvuru ve peşin harç ile gider avanslarını yatırması gerektiği de gözetilerek, adli yardım talebinin reddi kararına ilişkin itirazı da kesin olarak reddedilen davacıya işbu dosya yönünden hesaplanacak eksik başvuru harcı ile peşin nispi harç ve gider avansını yatırması hususunda usulünce süre verilip sonuçları da ihtar edecek şekilde usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek hasıl olacak sonucuna göre değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 23.08.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararıyla dosyada harç ve gider avansı bulunmadığı ve bu hususta davacı tarafa ihtaratlı davetiye tebliğ edildiği, ancak süresi içerisinde gider avansının ve harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karar adli yardım talepli olarak istinaf edilmiştir.

Sinop 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 23.08.2022 tarihli ve 2022/149 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararıyla dosyada harç ve gider avansı bulunmadığı ve bu hususta davacı tarafa ihtaratlı davetiye tebliğ edildiği, ancak süresi içerisinde gider avansının ve harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karar adli yardım talepli olarak istinaf edilmiştir.

Davacı, 02.09.2022 tarihli dilekçesiyle, mahkemenin usulden reddi kararına karşı itirazda bulunduğu Bölge Adliye Mahkemesince taleplerinin yanlış ve eksik değerlendirildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 04.04.2022 tarihli ve 2022/2 Değişik İş, 2022/2 Karar sayılı kararıyla adli yardım alması için gerekli şartları taşıdığının ortaya çıktığı, dosya içerisindeki beyan ve taleplerinin yok sayıldığını, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin talepleri hakkında tek tek hüküm kurmadığı, ödeme gücü olmamasına rağmen mahkeme masraflarının tekrar talep edildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin kararına rağmen sunmuş olduğu belgelerin kabul edilmeme sebebinin gerekçeli kararda gösterilmediği, mahkemeye erişim hakkının engellendiğini ve davalının lehine karar verildiğini, adli yardım şartlarını taşıdığı halde reddedilmesinin yanlı ve karşı tarafı koruyan bir karar olduğunu belirterek hakimin çekilmesi aksi halde hakimin reddi talebinde bulunmuş, reddi hakim talebini inceleyen merci tarafından 18.10.2022 tarihli kararıyla hakimin reddi talebinin reddine, talepte bulunan hakkında 500,00 TL disiplin para cezasına hükmedilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 21.11.2022 tarihli ara kararıyla istinaf yoluna başvuru sırasında alınması gereken harçların toplam tutarı ile talep edenin maaşına kıyaslandığında adli yardım talep etme koşulları oluşmadığından davacının adli yardım talebinin reddine karar verilmiş, davacı tarafından karara itiraz edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/2 Değişik İş , 2022/2 Karar sayılı kararıyla itirazın reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/1500 Esas, 2022/1598 Karar sayılı kararı ile de 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakeme Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344 üncü madde gereğince işlem yapılarak istinaf kanun yoluna başvuran davacı ...'e gerekli ihtaratlı tebligat yapılarak; istinaf yasa yoluna başvuru tarihinde alınması gerekli, başvurma harcı ve maktu karar ve ilam harcının yatırtılması, harcın yatırılmaması halinde sonucuna göre işlem yapılması gerektiği dolayısıyla eksiklerin tamamlatılarak, sonucuna göre işlem yapılması için dava dosyasının yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 18.01.2023 tarihli ve 2022/429 Değişik İş, 2022/432 Karar sayılı ek kararıyla, davacı ... Şimsek'in mahkemeye vermiş bulunduğu 02.11.2022 tarihli istinaf başvuru dilekçesinin, 6100 sayılı Kanun'un 344 üncü maddesi uyarınca, istinaf harç ve giderlerinin verilen bir haftalık kesin süre içerisinde mahkeme veznesine yatırmadığı gerekçesiyle başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 23.02.2023 tarihli ve 2023/254 Esas, 2023/256 Karar sayılı kararı ile somut olayda; hükmü istinaf eden davacının yatırması gereken maktu 220,70 TL başvuru harcı ve 80,70 TL karar ilam harcını yatırmadığı, mahkemece kendisine istinaf başvuru harcı ve karar ilam harcını ve 300,00 TL gider avansını tamamlanması için verilen sürede dahi bahsi geçen giderleri süresinde tamamlamamış olduğu anlaşılmış olmakla davacının 18.01.2023 tarihli istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek karar da usul ve yasaya uygun olup söz konusu ek karar kaldırılmadan asıl karar incelenemeyeceği ve kararda kamu düzeni ile dahi olsa herhangi bir inceleme de yapılamayacağı gerekçesiyle davacının 18.01.2023 tarih 2022/428 Değişik İş, 2022/433 Karar sayılı ek karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Hükmü temyiz eden davacı tarafından verilen temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunulmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya Dairemize gönderilmiştir.

Davacının adli yardım talebi Dairemizin 19.02.2024 tarihli ve 2023/12654 Esas, 2024/1789 Karar sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karara karşı davacı tarafça itirazda bulunulması üzere davacının itirazı Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından kesin olarak reddedilmiştir.

Davalının adli yardım talebi reddedildiğine göre yatırılması gerekli olan temyiz harçlarının tamamlattırılması için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434 üncü maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca işlem yapılması gerekir.

Buna göre, temyiz harçlarının yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirilmesi verilen süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek ilgilisine tebliğ edilmesi, verilen süre içinde temyiz harçlarının tamamlanması veya mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair verilen tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/82, Karar No: 2020/4391, Tarih: 24.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/82 E.  ,  2020/4391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2018 tarih ve 2017/112 - 2018/96 sayılı kararı

Suç : Her bir sanık için ayrı ayrı olmak üzere,

Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme,

Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Sanıklar ...... hakkında ayrı ayrı

TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyet kararına, Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 53, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyet kararına,

Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, TBMM'yi ortadan kaldırmaya teşebbüs ve T.C. Devleti hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüs suçlarından beraatlerine, hakkında ayrı ayrı Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, TBMM'ni ortadan kaldırmaya teşebbüs ve T.C. Devleti hükümetini ortadan kaldırmaya teşebbüs, Silahlı terör örgütüne üye olma suçlarından beraatlerine ilişkin İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2018 gün ve 2017/112 Esas - 2018/96 Karar sayılı kararına yönelik istinaf istemlerinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... müdafiinin ve ...’nin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkânının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi bakımından bazı temel ilkelerin ve suç tiplerinin açıklanması gerekmektedir.

I- Silahlı terör örgütü üyeliği ve yardım suçu:

Yapılanma biçimi ne olursa olsun kanunlarda suç olarak tanımlanan fiillerin işlenmesi amacıyla oluşturulmuş örgütlere suç örgütü denmektedir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi bakımından bazı temel ilkelerin ve suç tiplerinin açıklanması gerekmektedir.

I- Silahlı terör örgütü üyeliği ve yardım suçu:

Yapılanma biçimi ne olursa olsun kanunlarda suç olarak tanımlanan fiillerin işlenmesi amacıyla oluşturulmuş örgütlere suç örgütü denmektedir.

Örgüt kurma ve yönetme suçunda genel hükümlerden ayrı olarak kanun koyucu hazırlık hareketlerini suç sayarak kamu düzeninin ve güvenliğinin korunmasını sağlamak amacıyla bağımsız bir suç düzenlemesi yapmıştır. Bu suç somut tehlike suçudur. Düzenleme ile amaç suçtan bağımsız olarak hazırlık hareketlerini cezalandıran bir suç tipine yer verilmiştir.

Bu suçta korunan hukuki değer esas itibariyle kamu güvenliği ve barışıdır. Kamu güvenliğinin bozulması, bireyin güvenle ve barış içinde yaşama hakkını zedeleyecektir. Bu nedenledir ki söz konusu fiiller suç olarak tanımlanarak Anayasada güvence altına alınmış olan hak ve özgürlüklerin korunması amaçlanmıştır.

3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunun 1. maddesinde yapılan terör tanımında "Terör; cebir şiddet kullanılarak; baskı, kortutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle Anayasal düzeni değiştirmek, devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletini ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozma amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemdir." şeklindeki tanımdan anlaşılacağı üzere, terör suçlarında cebir ve şiddet kullanarak bir örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi zorunlu görülmüştür. Fail 2. maddenin 2. fıkrası gereğince; terör örgütüne mensup olmasa dahi örgüt adına suç işlerse o da terör suçlusu sayılacaktır.

Terör suçlarında "cebir ve şiddet" amaç suçların işlenmesi açısından zorunlu unsurdur. Terör örgütü kurmak, yönetmek ya da üye olmak eylemleri amaç suç bakımından hazırlık hareketi niteliğinde olduğundan cebir/şiddet unsurunun varlığına ihtiyaç yoktur. Ancak örgüt mensuplarında cebir/şiddete yönelik iradenin varlığı aranmalıdır.

Terör suçlarında "cebir ve şiddet" amaç suçların işlenmesi açısından zorunlu unsurdur. Terör örgütü kurmak, yönetmek ya da üye olmak eylemleri amaç suç bakımından hazırlık hareketi niteliğinde olduğundan cebir/şiddet unsurunun varlığına ihtiyaç yoktur. Ancak örgüt mensuplarında cebir/şiddete yönelik iradenin varlığı aranmalıdır.

Failin örgütün hiyerarşisine dahil olup olmadığını tespit ederken, örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Sayfa 383 ve devamı).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım sayfa 263-266, Alacakaptan Cürüm işlemek için örgüt, sayfa 28. Özgenç Genel Hükümler, sayfa 280).