muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10126, Karar No: 2015/27774, Tarih: 29.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/10126 E.  ,  2015/27774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; katılana ait ecza deposunda çalışan sanığın, Antalya Atatürk Devlet Hastanesi’ne teslim edilmek üzere düzenlenen 6534, 416457, 416454, 416462, 416535, 416456, 416533 seri C sıra no’lu irsaliyelerdeki ilaçları 17.06.2006 tarihinde teslim aldıktan sonra 18.06.2006 günü temyiz dışı ... ile birlikte Antalya’ya gittiği, orada bir gece konaklayıp ertesi gün hastanelere vermesi gereken 39.902,50 TL bedelindeki bir kısım ilaçları teslim etmediği, şirketi arayıp malların çalındığını söylemesine rağmen, ilaçların çalındığına dair bir emarenin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "Hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içerisinde suç işlediği takdirde hükmedilen cezanın tamamen infaz edileceğinin... ihtaratına” karar verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, erteleme hükümlerinin uygulandığı ve ihtar yapılan bentte bulunan “tamamen” ibaresinin yanına gelecek şekilde “veya kısmen” ifadesinin yazılması ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4003, Karar No: 2010/639, Tarih: 28.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4003 E.  ,  2010/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan üye işyeri sözleşmesine istinaden davalıya ait işyerinde davacı bankaya ait pos cihazının kullanılmaya başlandığını, davalı işyerinde dava dışı kart hamili tarafından kredi kartı ile yapılan harcamaya itiraz edildiğini, sliplerdeki imzaların kart hamili imzasına benzememesi üzerine üye işyeri hesabına borç kaydedildiğini, davalının 24.5.2005 tarihli dilekçesi ile borcu ödemeyi taahhüt ettiği halde borcu ödemediğini, girişilen icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, % 40’dan az olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kredi kartı ile yapılan harcamalara ilişkin sliplerdeki imzanın dava dışı kart hamiline ait olduğunu, bankaya verilen 24.5.2005 tarihli dilekçenin bağlayıcılığı olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki üye işyeri sözleşmesi, davacının 2.5.2005 tarihli ihtarı davalının 24.5.2005 tarihli dilekçe ile borcu kabul beyanı, bu dilekçenin sözleşmenin iptali baskısıyla yapıldığı savunmasının iradeyi sakatlayan bir neden olarak kabul edilmemesine sliplerdeki imzaların kart sahibine ait olmadığına ve ayrıca davacı alacağının talep tutarında olduğuna dair bilirkişiler raporlarına göre davalının itirazının iptaline, % 40 oranında icra tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6051, Karar No: 2012/7001, Tarih: 11.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/6051 E.  ,  2012/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPULU TAŞINMAZDA

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 16.07.2010 gün ve 1995/73-Esas 2010/312-Karar sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 26.10.2011 gün ve 8612-10872 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacı Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15885, Karar No: 2007/16062, Tarih: 19.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/15885 E.  ,  2007/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Zonguldak l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.01.2007
Yargıtay — Esas No: 2021/7834, Karar No: 2025/3311, Tarih: 26.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/7834 E.  ,  2025/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1743 E., 2019/1772 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

...'nın CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, eşinin ölümü nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan, soruşturma aşamasında alınan beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren ve hükmü temyiz etmek suretiyle de katılma iradesini ortaya koyan müşteki ...'nın, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı tayin edildiğine, sanığın üzerine atılı dikkat ve özen yükümlülüğüne riayet etmediği ve kazanın bu nedenle meydana geldiğine, beraat kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılan ...'nın olay tarihinde kullanmakta olduğu araç ile Konya ilinden ... ilçesine doğru seyir halindeyken sanık ...'nın kullandığı biçer döverin arkasında takılı olan römorkun sağ arka tekerinden çıkarak yola düşen lastiği gördüğü anda aracının direksiyonunu kırarak yolda bulunan lastikten kurtulmak istediği sırada aracının hakimiyetini kaybettiği ve aracın savrularak orta refüj kısmına girmesi sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ... öldüğü, ...'nın ise basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek hafiflikte yaralandığı olayda, mahkemece sanığın meydana gelen kazada kusuru olmadığı, dosyaya eklenen Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu kabul edilmekle, sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve kazaya ilişkin kamera kayıtları ile olay yeri fotoğraflarına göre, olayın meydana geliş şekli, sanığın idaresindeki römorktan sıyrılarak yola düşen lastiğin tam olarak konumlandığı noktanın sabit olmaması, lastiğin sanığın idaresindeki araçtan sıyrılıp yola doğru düştüğü andan kazanın meydana geldiği ana kadar geçen yaklaşık 3 dakika içinde 29 adet aracın sorunsuz bir şekilde kaza mahallinden geçmesi, hatta lastiğin olduğu yerde yan yana iki aracın sorunsuz bir şekilde geçtiklerinin görülmesi üzerine lastiğin sağ şerit üzerinde değil, sağ banket üzerinde olduğu kanaatiyle, katılan sürücünün yola gereken dikkatini vermeden seyredip aracında yolcu olarak bulunan müştekinin uyarısı üzerine gereksiz panikle ani manevra yapması sonucu kazanın meydana geldiği kanaatine varılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2114, Karar No: 2016/5096, Tarih: 23.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/2114 E.  ,  2016/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve kabule, müşteki, sanık beyanı, bilirkişi raporuna göre, sanığın hırsızlık yaptığı işyerinin kapısının hafif aliminyum malzemeden yapılmış olup itmekle dahi kolayca açılabileceği ve muhkem olmadığı kabul edilmesine rağmen, 765 sayılı TCY 492/1. maddesi yerine 493/1. maddesi ile uygulama yapılmış ise de, sanığın eyleminin 765 sayılı TCY 492/1. maddesinde yer alan "Geceleyin bina dahilinde hırsızlık" suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 765 sayılı TCK'nın 492/1, 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 14.04.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazlı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/1719, Karar No: 2017/968, Tarih: 16.03.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/1719 E.  ,  2017/968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, ikna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının irtikap suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Kalecik Belediye Başkanlığı, Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Kalecik Belediye Başkanlığı, Hazine ile İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13031, Karar No: 2017/24244, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13031 E.  ,  2017/24244 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5976, Karar No: 2021/1866, Tarih: 09.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/5976 E.  ,  2021/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 13/08/2015 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; sanığın ölüp ölmediği araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

B- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

1- Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği de dikkate alınarak, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikler gözetilerek bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 09/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8276, Karar No: 2024/1979, Tarih: 08.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8276 E.  ,  2024/1979 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/770 E., 2020/121 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2022 tarihli ve 2019/770 Esas, 2020/121 Karar sayılı ek kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlünün yüzüne karşı 27.02.2020 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edildiği, bunun üzerine sanığın 03.01.2022 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu, Mahkemenin 10.01.2022 tarihli ek kararıyla eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine karar verdiği anlaşılmakla, eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 10.01.2022 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek kararların kaldırılarak yapılan incelemede;

Yüzüne karşı 27.02.2020 tarihinde usulüne uygun tefhim edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 03.01.2022 tarihinde temyiz eden hükümlünün süresinde olmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.