muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10185, Karar No: 2025/6118, Tarih: 10.04.2025

Suça konu altın ve pırlanta ziynet eşyasının değeri dikkate alınarak sanık hakkında temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/756, Karar No: 2021/4831, Tarih: 17.05.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/756 E.  ,  2021/4831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davacı vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, sıra cetvelinde 1. sıra alacaklısı ... A.Ş.'nin sıra cetvelindeki alacağı ne kadar ise, o miktar kadar teminat yatırması gerektiğini ileri sürerek icra dosyasına yatırılan paranın teminatsız olarak ödenmesine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda şikayetin reddine karar verildiği, karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 142/a maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz edilmesi halinde, alacaklı teminat mektubu ibraz ederek payına düşen meblağı tahsil edebilir. Teminat mektubunun, alacaklının tahsil ettiği meblağın tamamı ile bu meblağın iadesinin gerekmesi halinde, tahsil tarihinden iade tarihine kadar geçecek süreye ilişkin faizi kapsaması gerekir.

Somut olayda, icra müdürlüğünce; sıra cetvelinde 1. sırada bulunan...Pazarlama Turizm Ticaret ve Sanayi A.Ş.’ye, 2. ve 3. sırada görünen alacaklıların toplam 7.396.104,39-TL alacaklarını ihtiva eden teminat mektubu karşılığında, sıra cetveline konu edilen 16.674.785,39 -TL'nin, ödenmesine karar verilmiştir.

O halde; dosyaya sunulan teminat mektubunun, alacaklının tahsil ettiği meblağın tamamı ile bu meblağın iadesinin gerekmesi halinde, tahsil tarihinden iade tarihine kadar geçecek süreye ilişkin faizi kapsaması gerektiğinden, mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesinin 21. Hukuk Dairesinin 09.12.2020 tarih ve 2020/1512 E. - 2020/2790 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, ... 10. İcra Hukuk Mahkemesinin 14.02.2020 tarih ve 2019/1229 E. - 2020/125 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17/05/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8452, Karar No: 2010/10776, Tarih: 04.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8452 E.  ,  2010/10776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, icra takibine konu edilen bonodaki imzanın keşideciye ait olmadığının tespiti ve borçlu olmadığının belirlenmesi istemine yöneliktir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında, her davanın açıldığı tarihteki haklılık durumu belirlenerek hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece bonodaki imza inkarının mutlak def'ilerden olduğu ve sahteciliğin herkese karşı ileri sürüleceği dikkate alınarak bu yönde inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra hükmüne uyulan bozma kararına göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3098, Karar No: 2013/8290, Tarih: 07.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3098 E.  ,  2013/8290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz isteminin reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, taraflar arasındaki ticari satım ilişkisinden doğan alacağın güvence altına alınması amacıyla ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, talebin dayanağının sözleşme olduğu, sözleşmeye istinaden ihtiyati haciz kararı verilmesi konusunda mahkemenin bir uygulamasının bulunmadığı, sözleşmenin tek başına alacağın ispatına elverişli olmadığı, alacağın belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiği gerekçeleriyle ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında sözleşme bulunması tek başına alacağın varlığını yaklaşık ispat ölçüsünde dahi olsa ispatlamaya yetmemekle birlikte, dosyada bulunan 14.6.2012 tarihli taahhütnamede aleyhine ihtiyati haciz talep edilenin malları teslim aldığına ve borcunu ödeyeceğine dair yazılı ve imzalı taahhütnamesi de bulunmaktadır. Mahkemece, sözleşmenin yanı sıra 14.6.2012 tarihli taahhütnamenin de gözetilerek, alacağın varlığının yaklaşık ispat ölçüsünde ispatlanıp ispatlanmadığı değerlendirilip, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27372, Karar No: 2014/36737, Tarih: 24.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/27372 E.  ,  2014/36737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/393-2013/528

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait iş yerinde 10.01.2009-13.01.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalıların cevaplarının özeti:

Davalı S. kargo Loj. Dağ. Hiz. A.Ş. vekili; davacının müvekkilinin çalışanı olmadığım, acentenin bağımsız tacir yardımcısı olduğunu belirterek, davanın husumet yönünden ve esastan reddini talep etmiştir.

Diğer davalı S.. K..'a 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı, herhangi bir yazılı cevap vermediği anlaşılmıştır.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının, davalılar yanında 10.01.2009-15.01.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği, yıllık izin ücreti alacağı olduğu, fazla çalışma yaptığı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı, davalı S.Kargo ile davalı S.. K.. arasındaki acentelik sözleşmesine göre, S.. K..'un şirketin acentası olduğu, davacıya ait işe giriş bildirgesinde işveren olarak S.. K..'un gözüktüğü ve iş yerinin kendi adına olduğu, S.. K..'un, şirket araçlarının getirdiği kolileri müşterilerine teslim işlerini yürüttüğü, yani işveren sıfatını taşıyanın acenta S.. K.. olduğu, işçinin kanun ve sözleşmeden doğan işçilik alacaklarından acentanın sorumlu olduğu, bu nedenle davalı Sürat Kargo şirketi ile davacı işçi arasında kurulmuş bir işçi-işveren ilişkisi bulunmadığından davalı S.Kargo A.Ş. hakkındaki davanın sıfat yokluğu sebebiyle husumet yönünden reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında temel uyuşmazlık asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında temel uyuşmazlık asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Acenta, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 102. maddesinin birinci fıkrasında “Ticari mümessil, ticari vekil, satış memuru veya işletmenin çalışanı gibi işletmeye bağlı bir hukuki konuma sahip olmaksızın, bir sözleşmeye dayanarak, belirli bir yer veya bölge içinde sürekli olarak ticari bir işletmeyi ilgilendiren sözleşmelerde aracılık etmeyi veya bunları o tacir adına yapmayı meslek edinen kimse” olarak tanımlanmıştır. Bu tanıma göre acentelik sözleşmesinin konusu da bir iş görme olup, aracı acente ve ticari işletme adına sözleşme yapma yetkisini haiz acente olmak üzere iki tür acente bulunmaktadır. Her iki acentelik türünde de ticari işletme sahibine tabi olmama (bağımsızlık), acentelik ilişkisinin bir sözleşmeye dayanması, acentenin belirli bir yer veya bölge içinde faaliyet icra etmesi, faaliyetinin süreklilik taşıması ve meslek edinilmiş olması unsurlarının bulunması gerekir. Acentelik sözleşmesinde, müvekkil adına yazılı olarak sözleşme yapma yetkisi verilmediği sürece aracı acentelik söz konusu olacaktır.

Geçerli bir acentelik sözleşmesinde acente, faaliyetini tek başına sürdürebileceği gibi işçi çalıştırmak suretiyle de yerine getirebilir. İşçi çalıştırması durumunda acentenin diğer işverenlerden herhangi bir farkı olmaz. Başka bir anlatımla bir işveren olarak acente, çalıştıracağı işçiler ile iş sözleşmesi imzalamak ve içeriğini belirlemek, işçinin üstlenmiş olduğu iş görme borcunu nerede, nasıl ve hangi çerçevede yerine getireceği konularında yönetim hakkına dayalı olarak işçiye talimat vermek, iş sözleşmesini sona erdirmek gibi işverene ait yetkileri kullanma hakkına sahiptir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanun'un 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Somut olayda, dosya kapsamında bulunan acente sözleşmesi incelendiğinde; acente tarafından verilecek hizmetlere ilişkin fiyatların davalı şirket tarafından tespit edileceği ve acentenin müşterilere verdiğini hizmete ilişkin S. Kargo ve Lojistik Dağ. Hiz. A.Ş.'nin denetim hakkının bulunduğu anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, davalı S.Kargo ve Lojistik Dağ. Hiz. A.Ş. ile davalı S.. K.. arasında imzalanan acente sözleşmesinin Türk Ticaret Kanunu'na uygun bir acentelik sözleşmesi olduğundan sözedilemez. Gerçekte acente sıfatı verilmek sureti ile davalı S.Kargo ve Lojistik Dağ. Hiz. A.Ş.'nin iş yerindeki faaliyetini sürdürdüğü dikkate alındığında, davalılar arasındaki ilişkinin, 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinin altıncı fıkrasınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” şeklindede yorumlanamayacağı ortadadır. Hal böyle olunca, davalılar arasındaki ilişkinin muvazalı olduğu ve davacının, başlangıçtan itibaren davalı S.Kargo ve Lojistik Dağ. Hiz. A.Ş.'nin işçisi olduğunun kabul edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın, davalı S. Kargo ve Lojistik Dağ. Hiz. A. Ş. yönünden reddi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20955, Karar No: 2017/3468, Tarih: 30.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/20955 E.  ,  2017/3468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dos

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri tarafından yangın ve yangına bağlı kar kaybı rizikolarına karşı müşterek ... esasları dahilinde teminat altına alınan karton fabrikasında ....07.2001 tarihinde yangın çıktığını, yangın sonrasında müvekkilleri tarafından sigortalısına hasar bedeli ve kar kaybı tazminatının ödendiğini, davalının yanan fabrikanın elektrik tesisatını yapan şirket olduğunu, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ödenen tazminatın rücen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, çıkan yangında davalının kusuru bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ...,... TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ...

AŞ'den alınmasına .../03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16374, Karar No: 2009/16526, Tarih: 10.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16374 E.  ,  2009/16526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10/07/2006 gün ve 2006/8754- 10360 sayılı bozma kararında özetle, "Yapılan araştırmanın yetersiz olduğu, komşu parsel dayanak ve kayıtları getirtilip uygulanmadığı, taşınmazın memleket haritasında kısmen yeşil alanda görünmesine rağmen bu durumun açıklanmadığı, bu nedenle bir uzman orman mühendisi ve fen bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanması, imar ihya ve zilyetlikle kazanma koşullarının yerel bilirkişi ve tanık beyanları ile tam olarak belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu Erzin İlçesi Haydar mevkiinde bulunan fen bilirkişi raporunda T-1=22256.82 m2 ve T-4=4279.08 m2 yüzölçümündeki taşınmazların tarla niteliği ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, T.M.Y.'nın 713. maddesine göre tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki; davacı 09/06/2003 tarihinde imar ihya iddiasına dayalı olarak taşınmazın adına tescilini istediğine göre imar ihya koşullarının varlığının tam olarak yerine getirilmiş olması gerekir.

Çekişmeli taşınmaz üzerine 1967 yılında taşlık, kayalık olarak tapulama dışı bırakılmış olup, Dairenin iade kararı üzerine düzenlenen orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1976 ve 1995 tarihli memleket haritalarında dahi kısmen yeşil alanda göründüğü, bu durumun tam olarak açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

Çekişmeli taşınmaz üzerine 1967 yılında taşlık, kayalık olarak tapulama dışı bırakılmış olup, Dairenin iade kararı üzerine düzenlenen orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1976 ve 1995 tarihli memleket haritalarında dahi kısmen yeşil alanda göründüğü, bu durumun tam olarak açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmaktadır.

3402 Sayılı Kadastro Yasasının 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı ya da tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Yasasının 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden ya da kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen streoskopik çift hava fotoğraflarının streoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda mahkemece, anlatılan biçimde bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

Somut olayda mahkemece, anlatılan biçimde bir araştırma ve inceleme yapılmamıştır.

O halde; dava konusu taşınmazın orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri ile, yine en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile M.Y.’nın 713. maddesine dayanılarak açılan davalarda dava tarihinden, kadastro tespitine itiraz davalarında ise tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler Ziraat Fakültelerinin toprak bölümünden mezun olan bir ziraat mühendisi, bir Harita-Kadastro (Jeodezi ve Fotogrametri) mühendisi ile bir yüksek orman mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla, dava konusu taşınmaz ile çevresine uygulanıp bu belgelerde dava konusu yer belirlendikten sonra, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, imar-ihya ve zilyetliğin hangi tarihte başlanılıp tamamlandığı belirlenmeli, bu belgeler ile kadastro paftası, pafta düzenlenmemişse dava konusu taşınmazın 23/06/2005 gün ve 9070 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan BÖHHBÜY (Büyük Ölçekli Haritalar ve Harita Bilgileri Üretim Yönetmeliği) hükümlerine göre koordinatlı olarak düzenlenecek haritası hem 1/5000 ve hem de 1/25000 ölçeklerinde eşitlenerek kadastro paftası ile düzenlenen harita, komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından bu şekilde yapılacak inceleme sonucu dava konusu yerin;

1) Orman sayılan veya orman rejimine girmiş (15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliği madde 26) yerlerden ya da 3402 Sayılı Yasanın 16. maddesinde belirtilen özel mülkiyete tabi olmayacak, kamu mallarından olduğunun belirlenmesi (3402 Sayılı Yasanın 16. md. A, B, C, D bentleri kapsamında kalan yerler),