muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/48380, Karar No: 2010/5106, Tarih: 01.03.2010

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş

sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile... İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle ... adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz... Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı ... ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere... Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle... Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde... Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği ... Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli ... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin... Belediyesince yerine getirileceği yönünde ... Belediyesi ile... Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar ... Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi... Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın... Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, her ihale sözleşmesi kendi dönemi ve şartlarında değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Bu nedenle önceki ihale sözleşmelerinin kanuna uygun kurulmamış olması veya muvazaalı olması, sonrakilerin de aynı şekilde kanuna uygun kurulmadığını ya da muvazaaya dayandığını göstermez. Daha sonra yapılan sözleşmenin ayrıca kanuna uygunluk ve muvazaa yönünden değerlendirmeye tabi tutulması gerekir. Somut olay bakımından daha önceki ihalelerde araç ve gereçler belediyeye ait iken dava konusu ihale sözleşmesine ait şartnamede iş için gerekli araç ve gereçlerin yükleniciye ait olacağı açıkça belirtilmiştir. Bu nedenle davalı ... tarafından yapılan önceki sözleşmelerin kanuna uygun olmadığına ya da muvazaalı olduğuna ilişkin kesinleşmiş yargı kararlarının bu dava yönünden bağlayıcılığından söz edilemez. Kaldı ki, dava konusu ihale sözleşmesinin muvazaaya dayanmadığı Hukuk Genel Kurulunun 03.12.2008 gün ve 2008/704–730 Dairemizin 2008/28734-–2009/14096 sayılı kararları ile belirlenmiş bulunmaktadır. Öte yandan, belediyelerin asli işi olan temizlik, çöplerin toplanması ve nakline ilişkin hizmetlerin 5393 sayılı Kanunun 67.maddesi uyarınca başkasından satın alınması mümkündür. Buna göre davalılar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunun 2.maddesine uygun olduğu kabul edilmelidir.

Kanuna uygun olarak kurulduğu anlaşılan asıl işveren- alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı da uyuşmazlık konusudur. Hizmet alım sözleşmesinde, İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir. Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır.

Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı belediyeye ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

Dosya içeriğine göre daha önceki ihale sözleşmelerin muvazaalı olduğuna ilişkin verilmiş olan yargı kararları nedeni ile davacının gerçek işverenin kim olduğu konusunda yanıldığı anlaşılmaktadır. Davacının husumet tevcihinde yanılması nedeniyle, davasını gerçek işvereni olan alt işverene yöneltmesi için süre verilmeli, sonucuna göre yargılamaya devam edilerek bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18786, Karar No: 2023/716, Tarih: 22.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/18786 E.  ,  2023/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/462 E., 2016/255 K.

SUÇLAR : İftira

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Erbaa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarihli iddianamesi ile iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Erbaa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararı ile iftira suçundan, sanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin

ikinci fıkrasının (b) bendi, sanık ... hakkında da 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, şikayet hakkının ihbar ile işlenen suça uygulanamayacağına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, katılanın savcılığa başvurarak güzellik salonu işlettiğini, Sosyal Güvenlik Kurumu il ve ilçe müdürlüğü, Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER) gibi kurumlara ismini bilmediği kişi ya da kişilerce ihbarda bulunularak işyerinin merdiven altı ... çalışan bir yer olduğunu beyan ettikleri, 11.03.2015 tarihinde de yine ortağı olan ...'ün kendisini doktor olarak tanıttığı ve insanları kandırdığı gerekçesiyle BİMER'e başvurduğunu, iddiaların asılsız olduğunu belirterek şikayette bulunmuştur.

2. BİMER'e yapılan başvurunun içeriğinde; Derma Es güzellik merkezinde 16-17 yaşlarında sigortası olmayan, hiçbir belge ve bilgisi olmayan çocuklar tarafından epilasyon,kavitasyon masaj gibi işlemlerin yapıldığı ayrıca Medicalpark Hastanesindeki bazı doktorlarla anlaşarak plastik ve estetik cerrahi gibi işlemlerin yapıldığı, ... adlı estetisyenin hastane bünyesinde çalışıp, haftanın 1,2 günü Erbaa'ya gidip kendisini doktor olarak tanıtarak Derma Es'de çalıştığını, insan sağlığının ayaklar altına alındığı belirtilmiştir.

3. 11.03.2015 tarihli tutanakta; katılanın beyanına göre; iş yerinde kendilerinden başka sigortalı olarak ... ... adında bir bayanın daha çalıştığı bunun dışında kimsenin çalışmadığı, işyeri ortağı ...'ün kendisini doktor olarak tanıtmadığı, işyerinde lazer epilasyon ve cilt bakımı yapmadığı, kendisinin yanında gözetleyici ve yardımcı olarak bulunduğu, işyeri camında plastik cerrahi uzm.... ..., Beslenme ve Diyet uzmanı ... ..., Pozitif Enerji ve Yaşam Koçu ... ... yazdığı ancak işyerinde resmi olarak çalışmadıklarını gelen müşterilere danışmanlık amacıyla yazıldığını belirtmiştir.

4. Tokat Devlet Hastenesi'nde çalışan Plastik, Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Uzmanı ... ... güzellik merkezi camında isminin yazılması ile ilgili bilgisinin olmadığını belirttiği imzalı belge dosyada mevcuttur.

5. Dosyada mevcut reklam görüntü CD'sinde katılan estetik cerrah olarak ... ... ile beraber çalıştıklarını beyanla, görüntülerde çalışanların daha çok 16-17 yaş civarında şahıslar olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

BİMER'e yapılan şikayetin sanık ... tarafından yapıldığı, sanık ...'nun bu konuda iştirakinin olmadığının anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanığın aşamalardaki değişmeyen savunmalarındaki iddialarının maddi vakıalara dayanması karşısında sanığın eyleminin suç oluşturmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi hukuka uygundur. Öte yandan

sanığın açıklanan fiilinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 74 üncü maddesinde düzenlenen şikayet ve dilekçe hakkı kapsamında kalması nedeniyle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erbaa 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/255 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16132, Karar No: 2015/19841, Tarih: 17.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/16132 E.  ,  2015/19841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 28.04.2015

No : 2011/807-2015/170

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan harcamalardan oluşan Kurum zararının, 506 sayılı Kanunun 26. maddesince rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı M.. B.. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizin 02.06.2011 tarih ve 2010/1549 esas ve 2011/8193 esas ve karar sayılı ilamı ile sigortalının davalı nezdinde çalışmaya başladığı 15.10.1991 tarihi öncesinde hangi işyerlerinde ve hangi ortamlarda çalıştığı belirlenerek, önceki çalışmaları ve davalı M.. B..'nda geçen çalışmaların; meslek hastalığının oluşumunu ve iş göremezliğini hangi oranda etkilediği hususunda konunun uzmanı bilirkişilerden kusur raporu alınması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, sigortalının 15.10.1991 tarihinden önce çalıştığı işyerleri tespit edilmiş, sigortalının kaynakçılık yaptığı işverenlerden diğer davalı şirkete ek dava ile husumet yöneltilmiş olup, alınan bilirkişi raporunda; sigortalının meslek hastalığının meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı, kaynakçılık yaptığı işverenlerin ise % 100 oranında kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Sigortalı tarafından işveren M.. B..'na karşı Kartal 2. İş Mahkemesi'nde açılan 2007/421 esas ve 2009/170 karar sayılı tazminat davasında alınan kusur raporunda ise; davalı işverenin % 75 oranında kusurlu olup, hastalığın % 25 oranında kaçınılmazlık etkisi ile meydana geldiği kabul edilmiş, anılan kararın ... Hukuk Dairesi'nin 04.10.2010 tarih ve .../...esas ve .../... esas ve karar sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile tazminat davasında alınan kusur raporları arasında oluşan çelişki giderilmediği gibi, sigortalının ayrı işyerlerinde, ayrı tarihlerde ve ayrı işverenler nezdinde çalışarak meslek hastalığına uğraması nedeniyle; her bir işyerindeki çalışma ortamı ve işin yürütüm tarzı ayrı ayrı değerlendirilerek, kusur oran ve aidiyeti belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile tazminat davasında alınan kusur raporları arasında oluşan çelişki giderilmediği gibi, sigortalının ayrı işyerlerinde, ayrı tarihlerde ve ayrı işverenler nezdinde çalışarak meslek hastalığına uğraması nedeniyle; her bir işyerindeki çalışma ortamı ve işin yürütüm tarzı ayrı ayrı değerlendirilerek, kusur oran ve aidiyeti belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmesi isabetsizdir.

2- Hastalığın belirlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanununun 332/1'inci maddesinde belirtilen işçi - işveren arasındaki akde aykırılık eylemleri ve bu çerçevede maddenin 2'nci fıkrası gereğince işverenin akde aykırı davranışları (işçi sağlığı ve iş güvenliğinin gerektirdiği önlemlerin alınmaması vs.) sonucu 506 sayılı Yasa'nı 26/1'inci maddesiyle yapılan ilişkilendirme ile bir bakıma akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabii olmakla; zamanaşımının, işverenler açısından uygulanması gereken Borçlar Kanununun 125'inci maddesine göre on yıldır.

Borcu ortadan kaldırmamakla birlikte yerine getirmekten kaçınma yetkisi veren zamanaşımı defi, ancak bunu ileri süren taraf yönünden sonuç doğurmakta olup, bir başka anlatımla, mahkemece kendiliğinden gözetilemeyen ancak yasal süre içerisinde ileri sürüldüğü takdirde değerlendirilmesi gerekir ve başlangıcı da; “zarar ve faile ıttıla” tarihidir. Bilindiği üzere zarar ve faile ıttılanın birlikte gerçekleşmesi gerekir ve sadece birinin gerçekleşmesi zamanaşımı süresinin başlaması için yeterli değildir. Zarara ve faile ıttıla, Kurumun yetkili organının ıttılaı olduğundan, zararın ıttıla tarihi sigortalı ya da hak sahibine bağlanan gelirler yönünden tahsis onay tarihi, masraf ve ödemeler yönünden sarf ve ödeme tarihidir. Faile ıttılanın ise özel bir duyarlılıkla araştırılıp incelenmesi gerekmektedir. Uygulamada, devam eden ceza davasında verilen mahkûmiyet kararının kesinleştiği tarih, Kurum sigorta müfettişi veya Çalışma Bakanlığı iş müfettişi raporunun Kurumun yetkili makamlarına intikal tarihi ya da ilk rücu davasının açıldığı tarih, faile ıttıla tarihi olarak kabul edilmektedir.

Ayrıca özellikle belirtilmelidir ki, zamanaşımı defi davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez (11.1.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı) ve yargı kararları ile öğretide kısmi davada dava edilmeyen alacak kesimi için, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmuş olmasının zamanaşımını kesmeyeceği kabul edilmektedir. (Prof.Dr.Baki Kuru Hukuk Muhakemeleri Usulü Altıncı Baskı Cilt:II sayfa:1541 v.d) Kısmi dava açılması halinde zamanaşımı yalnız alacağın kısmi dava konusu yapılan miktarı için kesilir. Y.HGK.20.3.1968 gün ve 1968/9-210 E. ve 151 K., 3.7.2002 gün ve 2002/9-564 E. ve 572 K.,09.10.2002 gün ve 2002/9-808 E. ve 2002/801 K.sayılı ilamları da bu yöndedir.

Eldeki davaya konu meslek hastalığında; işveren konumundaki davalı şirketin zamanaşımı def'i kabul edilerek, davanın reddine karar verilmişse de; sigortalıya ödenen bir kısım geçici iş göremezlik ödemelerinin ödeme tarihinin 31.03.2006 tarihi olduğu ve birleşen dava tarihi itibariyle 10 yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı K...ve davalı M.. B.. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10283, Karar No: 2012/10304, Tarih: 02.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/10283 E.  ,  2012/10304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat, Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun niteliği, ceza türü, süresi/miktarı ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1- Sanık ...'nun temyizinin incelemesinde;

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 ... yasanın 8/1 ve 1412 ... CMUK'nun 317. maddesi uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılanlar vekilinin temyizinin incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Tanıklar ... ve ... ...'ün anlatımlarında sanık tarafından kime karşı tehdit sözlerinin söylendiğinin sorulmayarak eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

b- Sanığın alacağını tahsil etmek amacıyla “parayı ödemediğiniz taktirde Tekirdağ’a sizi rezil edeceğim, kendinizi koruyun, benden korkun”, “bunu senin yanına bırakmam”, “sizi mahkemede rezil edeceğim, süründüreceğim”, “Tekirdağ’a sizi sokmayacağım” gibi sözlerin 5237 ... TCK'nın 106/1 (2.cümle) kapsamında “sair tehdit kapsamında değerlendirilmesi yerine, aynı Yasanın 106/1 (1 cümle) gereğince ceza tayini,

c- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 ... Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, incelenen dosyada, sanığın adli sicil kaydında yer alan, hükümlülükleriyle ilgili olarak 20.12.2009 tarihli ve 5941 ... Yasa hükümleri karşısında; 3167 ... Yasanın 16. maddesine dayalı hükümler yönünden 5941 ... Yasanın geçici 2. maddesinin 1-a ve 4. fıkraları uyarınca işlem yapılıp yapılmadığı araştırılarak mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Yasaya aykırı ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesinden başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18390, Karar No: 2012/4859, Tarih: 15.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18390 E.  ,  2012/4859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil talebinin reddine, taşınmaz bedelinin ise davalı idareden tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmazın değer tesbiti için alınan bilirkişi raporu geçersizdir. Şöyle ki;

1-Belediye Başkanlığından gelen cevabi yazıya göre, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle arsa metrekare rayiç değeri 175,00-TL olarak belirlendiği halde aynı yıl için bilirkişi kurulunca taşınmazın metrekaresine 112,79-TL değer tesbit edilmesi, raporun gerçek ve inandırıcı olmadığı kanaatini uyandırmaktadır. Bu nedenle taraflara yeniden emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmaza dere ıslah çalışması nedeniyle el atıldığı ve tapu maliki tarafından kullanılamadığı anlaşıldığından taşınmazın su altında kalmadan önceki niteliği dikkate alınarak ecrimisil takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile ecrimisil bedeline hükmedilmemesi,

3- Dere ıslah çalışması sonucu yapılan tahkimat duvarının hazine adına tescil edilmesi gerekirken, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.