muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4080, Karar No: 2016/5498, Tarih: 10.03.2016

Yukarıdaki paragrafta sözü edilen 11 işçi dışında kalan davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde Birleşik Metal Sendikasına üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırdığı mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirildiğinin tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

26/07/2015 tarihli fesih bildirimlerinin bazılarında 20-26/07/2015 tarihleri arasında işyerinde yapılan ve kolluk güçleri tarafından müdahale ile sonlandırılan toplu eyleme katılınması, bazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra 18/06/2015 tarihli toplu eylem gerekçe gösterilmiştir.

27/07/2015 tarihli fesih bildirimlerinde ise 18/06/2015 tarihli toplu iş yavaşlatma eylemine katılınması ve 20-26/07/2015 tarihleri arasında işyerinde yapılan ve kolluk güçleri tarafından müdahale ile sonlandırılan toplu eyleme iştirak olunması nedenlerine dayanılmıştır.

03/08/2015 tarihli fesihlerde ise 20-26/07/2015 tarihleri arasında işyerinde yapılan toplu eylemlere katılınmasına rağmen iş sözleşmesinin feshedilmediği ve idari izinli sayıldığı açıklanmış, işbaşı yapması gereken tarihte işe gelmesine rağmen arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacağının söylendiği ve işyerini terk etmesi üzerine iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiği bildirilmiştir.

12/08/2015 tarihli fesihlerde, Ağustos ayı içinde devamsızlık nedenlerine dayanılmış ve İş Kanunu’nun 25/2 (g) maddesine dayanılmıştır.

27.08.2015 tarihli fesih yazılarında ise yine Ağustos ayı içindeki devamsızlığa dayalı fesihlerden söz edilmiştir.

08/09/2015 tarihli fesih yazısında, Ağustos ayı içinde işçinin devamsızlıkta bulunduğu sonradan işgöremezlik belgesi gönderdiği ancak 28.08.2015 tarihinden sonra işe gelmediği belirtilerek haklı fesih nedenine dayanılmıştır.

12/08/2015 tarihli fesihlerde, Ağustos ayı içinde devamsızlık nedenlerine dayanılmış ve İş Kanunu’nun 25/2 (g) maddesine dayanılmıştır.

27.08.2015 tarihli fesih yazılarında ise yine Ağustos ayı içindeki devamsızlığa dayalı fesihlerden söz edilmiştir.

08/09/2015 tarihli fesih yazısında, Ağustos ayı içinde işçinin devamsızlıkta bulunduğu sonradan işgöremezlik belgesi gönderdiği ancak 28.08.2015 tarihinden sonra işe gelmediği belirtilerek haklı fesih nedenine dayanılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren işçilere yönelik olarak farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır.

Mahkemece her bir davacı işçi bakımından fesih nedenine göre değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4938, Karar No: 2014/4980, Tarih: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4938 E.  ,  2014/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2010/16-2011/497

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, avukat olduğunu, davalı kooperatif ile Eylül 2007 tarihinde aralarında avukatlık ve hukuki danışmanlık sözleşmesi yaptıklarını, 26.02.2009 tarihli azilname ile davalının kendisini azlettiğini, sözleşme uyarınca aylık 750,00 TL ücret ödenmesinin kararlaştırıldığını yine sözleşme gereğince sözleşme süresi sona ermeden vekalet ilişkisinin son bulması halinde sözleşme sonuna kadar ki bakiye ücretin de ödenmesinin kararlaştırıldığını, bu nedenle uzatılmış süreye göre 2009 Eylül ayına kadar ki bakiye 7x750 TL =5.250 TL ücretin ödenmediğini, takip edilen icra takipleri ve davalar nedeni ile AAÜT gereğince, 1 yıllık ücretin AAÜT’nin altında kalması nedeni ile aradaki farkın da ödenmesi gerektiğini, yine davalı vekili sıfatıyla gönderilen 8 adet ihtarname bedelinin kendisi tarafından verildiğini ancak ödenmediğini ileri sürerek, haksız azil nedeni ile dava dilekçesinde belirttiği alacak kalemlerine ve Avukatlık Kanunu 164.maddesi gereğince akti vekalet ve karşı yan vekalet ücretleri alacağına karşılık olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL alacağın azil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, azlin haklı olduğunu, davacı vekilin davalı kooperatif aleyhine hareket ederek açılan davalarda ve icra takiplerinde kooperatif aleyhine vekillik görevi yaptığını, davacıya yalnızca ücret sözleşmesinde belirlenen 750 TL lik ödemenin yapıldığını, ayrıca ücret ödenmeyeceğinin kararlaştırıldığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki dava ile davalı tarafından haksız nedenle azledildiğini ileri sürerek az yukarıda belirtilen ücret kalemlerinin davalıdan tahsilini istemiş olup, davalı ise azilin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir. Davacı avukatın, vekil olarak borçları BK’nun 389 ve devam maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin BK.nun 390 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etmekte yükümlüdür. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorunluluğundadır. Şayet vekili görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık kanununun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır.

Davalının azlin haklı olduğuna dair savunması üzerinde gerektiği şekilde durulup araştırılmamıştır. Her şeyden önce numarası bildirilen icra ve dava dosyalarının tamamı celbedilip incelenmemiş, davacının görevini yerine getirip getirmediği, bir ihmal ve kusurunun olup olmadığı hususu hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut ve ayrıntılı olarak belirtilmemiş, mahkemece de bu yönde bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır. Öyle olunca davacının gerekli şekilde özen ve dikkati göstererek dosyaları takip ettiği, azlin haksız olduğu yönündeki bilirkişi ve mahkemenin görüşünün doğru olup olmadığı denetlenememektedir. Hal böyle olunca mahkemece, davalının azlin haklı olduğuna dair savunmasında belirttiği tüm icra ve dava dosyalarının getirtilerek, öncelikle davacının görevini layikı ile yerine getirip getirmediği, davacının bir ihmal ve kusurunun bulunup bulunmadığı, azlin haklı olup olmadığı konusunda detaylı bir inceleme ve araştırma yapılmalı, gerektiğinde konusunda uzman bilirkişi veya kurulundan rapor alınmalı sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan hususlar nazara alınmadan aksi düşüncelerle ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14419, Karar No: 2008/332, Tarih: 22.01.2008

4. Hukuk Dairesi 2006/14419 E., 2008/332 K.

**4. Hukuk Dairesi 2006/14419 E., 2008/332 K.**

**- GÖREVLİ VE YETKİLİ MAHKEME

- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT

- SULAMA BİRLİKLERİ**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 43 ]

- 2577 S. İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU [ Madde 13 ]

- 2577 S. İDARİ YARGILAMA USULÜ KANUNU [ Madde 2 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Turan vekili avukat Taner tarafından, davalı Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü ile S... Sağ Sahil Sulama Birliği aleyhine 06.12.2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kabulüne dair verilen 27.09.2006 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan Organize Sanayi Bölge Müdürlüğü vekili, duruşmasız olarak da diğer davalı S... Sağ Sahil Sulama Birliği vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, davalı Sulama Birliğine ait tesisten kaynaklanan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Sulama Birliğinin dayandığı yasal düzenleme; 6200 sayılı Devlet Su İşleri Kanunu, 1580 sayılı Belediyeler Kanunu, 442 sayılı Köy Kanunu ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunlarıdır. Belirtilen bu düzenlemeler itibariyle, birliklerin kuruluşu Bakanlar Kurulu kararı ile oluşmaktadır.

Öte yandan, sulama birliklerine ait olan tesislerin yapımı, bakım ve onarımları Devlet Su İşleri Ekipmanlannca yapılmakta olup, masraflar DSİ Genel Müdürlüğü bütçesi ile karşılanmaktadır. Birlik personelinin atanması 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 23 Haziran 1987 tarihli ve 19496 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan WİI Özel İdareleri Belediyelerin Kurdukları Birlikler ile bunlara bağlı döner sermayeli müessese ve işletmelerde ilk defa memuriyete atanacaklara ait sınav yönetmeliğinde" belirtilen esaslara göre atama yapılmaktadır.

Tüm bu öğelerden davalı birliğin kamu kurumu niteliğini taşıdığı sonucu çıkmaktadır. Kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi istekleri 11.02.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA); bu bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11848, Karar No: 2023/6074, Tarih: 30.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/11848 E.  ,  2023/6074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2006/586 E., 2007/377 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2007 tarihli ve 2006/586 Esas, 2007/377 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 06.06.2007 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşılmışsa da; 20.08.2020 tarihinde cezaevi kanalıyla gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesini talep eden dilekçe veren sanığın bu usulden haberdar olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmünü öğrenme üzerine tebliğ etmiş sayılması gerektiğinden,

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.02.2023 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4349, Karar No: 2019/11300, Tarih: 28.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/4349 E.  ,  2019/11300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüna dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; Barbaros Mahallesi Sedef Sokak Onur Sitesi No:3 Üsküdar adresinde bulunan sitenin davacı şirkete paket sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, 29/09/2014 tarihinde sigortalı siteye ait binada davalı firma çalışanları tarafından kalorifer borularının şaloma ve kesimi için yaptıkları çalışma sırasında çıkan yangın sebebiyle bina ve depoda bulunan bir takım eşyanın hasar gördüğünü, başvuru üzerine davacı şirket tarafından hasar dosyası oluşturularak ekspertiz incelemesi yaptırıldığını ve yapılan hesaplamada 12.396,00 TL'lik hasar tespit edildiğini ve bu bedelin 05/12/2014 tarihinde dava dışı sigortalıya ödendiğini ancak davalı tarafın davacıya ödeme yapmadığını beyanla ödenen miktarın ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 12.396,00 TL rücu tazminatının ödeme tarihi 05/12/2014'den itibaren işletilecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davacı tarafından paket sigorta poliçesi ile sigortalanan sitenin bodrum katında çıkan yangın nedeni ile davacı sigortacının sigortalısına ödediği tazminatın davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

1-Dava, davacı tarafından paket sigorta poliçesi ile sigortalanan sitenin bodrum katında çıkan yangın nedeni ile davacı sigortacının sigortalısına ödediği tazminatın davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafça, paket sigorta poliçesi gereğince davacı tarafından sigortalısına ödenen 12.396,00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren rücuen tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Somut olayda dosyada mevcut yangın raporunda binanın bodrum katındaki kazan dairesinde şaloma ile yapılan boru kesim esnasında çıkan kıvılcımların kat dahilinde bulunan kolay yanıcı ev eşyalarını tutuşturması ile yangın meydana geldiği, binanın bodrum katında muhtelif eşyaların alevli surette yanması neticesinde bodrum kat dahil islenmek, ıslanmak ve aşırı hararet nedeni ile sıvaların döküldüğü, bina merdiven boşluğu ve ön dış cephenin islenmekten dolayı zarar gördüğü, tespit edilmiştir. 30.09.2014 tarihli eksper raporunda, bodrum kat sığınak bölümünde site sakinlerinin muhtelif eşyalarının tamamen yanmış olduğu, duvar ve tavan boyalarında aşırı kararma olduğu, elektrik tesisatı, elektrik panosu ve su tesisatının kısmen zarar gördüğü, zarar miktarının 12.396,00 TL olduğu belirlenmiş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi Kimya Yüksek Mühendisi Dr. ...'nın düzenlemiş olduğu 16/01/2017 tarihli raporda, gerçekte sığınak ya da kazan dairesi olmasına karşın yangının çıktığı yerde gazete kolileri ile bazı ev eşyalarının bulunduğu, bunların tutuşma sıcaklığının 250-400 derece arası olduğu, Hilal Mühendislik çalışanlarının gerekli temel güvenlik önlemlerini almadan, yanıcı maddeleri ortamdan uzaklaştırmadan çalıştıkları, kızgın metalik parçacık olan kıvılcımların yanıcı maddelere sıçraması ile oluşan tutuşturma eyleminin için için yanma olarak tanımlandığı ve saatler sonra ortaya çıkabileceği, yangının çıkışından Hilal Mühendislik çalışanlarının sorumlu oldukları, yangının oluşturduğu hasarın sorumluluğunun da tümüyle davalı şirket çalışanlarında olduğu, belirlenmiş, mahkemece iş bu rapor hükme esas alınarak, davanın kabulü ile 12.836,00 TL sigorta tazminatının 05.12.2014 tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Davacı bodrum katta meydana gelen zarar nedeni ile dava açmış, 16.01.2017 tarihli rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. 29.09.2014 tarihli yangın raporunda yangının bodrum ve kazan dairesindeki eşyaların tutuşması ile çıktığı belirlenmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da aynı tespit doğrulanarak tüm kusur davalıya yüklenmiştir. Yangının çıkış ve sirayet sebepleri gözönüne alındığında mahkemece taşınmazla ilgili olarak inşaat ruhsatı, iskan ruhsatı, mimari projesi gibi belgelerin ilgili yerlerden getirtilerek, çalışma yapılan yangının çıktığı yerin proje ve belgelerde ne olarak gösterildiği belirlendikten sonra, yangının çıktığı yerde site sakinlerine ait ev eşyalarının bulunmasının, yangının büyümesinde ve zararın meydana gelmesinde sigortalı site yönetiminin de müterafık kusurunun bulunup bulunmadığının tartışılmaması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/9825, Karar No: 2005/1756, Tarih: 07.03.2005

18. Hukuk Dairesi 2004/9825 E., 2005/1756 K.

**18. Hukuk Dairesi 2004/9825 E., 2005/1756 K.**

**- ORTAK YERLERİN KİRAYA VERİLMESİ**

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde anayapının üstüne kurulan çatı inşaatının kaldırılması ile terasa yapılan müdahalenin önlenmesi, birleşen davada çatı yapımına izin verilmesi ve yapım giderlerinin arsa payı oranında davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece müdahalenin önlenmesi davası konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar Mustafa ve arkadaşları vekili dava dilekçesinde, davalı İlhan'ın, mimari projede anayapının üstü açık teras iken, tüm kat maliklerinin onayını almadan bu terasın üzerine çelik akşamlı çatı yaptırdığını ileri sürerek, davalının bu müdahalesinin önlenmesi ile projeye aykırı olarak yapılan çatının kaldırılıp terasın eski hale getirilmesine karar verilmesini istemiştir. Bu dava ile birleştirilen (2002/710 esas sayılı) davada ise davacı (karşı davalı) ilhan, anayapının üstüne daha önce yapılan çatının projeye aykırı olması nedeniyle belediyece yıkılması üzerine açık terastan sızan suların bağımsız bölümünde hasara yol açtığından çatı yapılmasının zorunlu olduğunu, buna karşın davalı gösterdiği kat maliklerinin terasa çatı yapılmasına izin vermediklerini öne sürerek, çatının yapılmasına izin verilmesine ve çatı yapım giderlerinin davalılardan arsa payları oranında tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, 2002/349 esas sayılı davaya konu edilen çelik kontrüksiyon çatı inşaatının kaldırılmış olduğu (ve yerine ahşap çatı yapıldığı) böylece davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle bu dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; birleştirilen (2002/710 esas sayılı) davanın kabulü ile dava konusu çatının yapım bedelinin davalılardan alınıp davacı İlhan'a ödenmesine ve davacının payına düşen miktarın kendi üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere göre, kat mülkiyeti anataşınmazda davacı-karşı davalı İlhan'ın bağımsız bölümünün, üstündeki açık terastan sızan sulardan dolayı hasara uğradığı, bu nedenle ortak yer niteliğindeki anayapının üstünün onarılmasının zorunlu olduğu ve buraya adı geçen kat malikinin ahşap çatı yaptırdığı konusunda çekişme yoktur. Davanın tarafları arasındaki uyuşmazlık, onaylı mimari projeye göre anayapının üzerinin açık teras mı yoksa çatı mı olduğu, başka bir anlatımla davacı-karşı davalı İlhan'ın yaptığı ahşap çatının anayapının onaylı projesine uygun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.