muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5283, Karar No: 2021/7638, Tarih: 04.11.2021

Oluşa ve dosya kapsamına göre, aracın fren hidroliğinin boşalması neticesinde fren sisteminin devre dışı kalması ve frenlerin tutmaması sebebiyle gerçekleşen kazada, yaklaşık 4 yıldır aracın maliki olup aracın fren sistemine usulsüz müdahale edildiğini bilen, öncesinde tamircilik mesleğini icra etmesi sebebiyle aracın arıza ve bakımlarını kendisi tespit ederek gerekli parçaları alıp tamirlerini bu doğrultuda yaptıran, bu suretle aracın teknik donanımındaki eksiklik ve arızaları bilebilecek durumda olan sanığın, 29 koltuk kapasitesi bulunmasına rağmen koltuk ilavesi yapılmak suretiyle 33 yolcu kapasiteli hale getirilen araç ile, istiap haddi üzerinde yolcu taşınmasına müsaade ettiğinin, ticari yolcu taşımacılığı şoförlüğü yapabilmek için gerekli mesleki yeterlilik belgesi ve psikoteknik değerlendirme raporuna sahip olmayan ölen sürücüyü, aracın teknik donanımlarındaki eksiklik ve arızalar konusunda bilgilendirmeden şoför olarak tayin ettiğinin, ticari yolcu taşımacılığı yapabilmesi için gerekli olan D2 yetki belgesi bulunmaması sebebiyle, D2 yetki belgesi sahibi ... ile imzaladığı sözleşmede, aracın yetki belgesi sahibinin unvanı altında kullanılacağı, Karayolu Taşıma Yönetmeliği'nde de, yetki belgesi sahibinin taşıt belgesine sözleşmeli olarak kayıtlı taşıtların sahiplerinin kendi nam ve hesabına taşıma yapamayacakları belirtilmesine rağmen, yetki belgesi sahibinin bilgisi dışında aracın ticari yolcu taşımacılığında kullanılmasına müsaade ettiğinin ve mevzuatın gerekli kıldığı taşıma sözleşmelerini yerine getirmeden aracını prosedürlere uygun olmayacak şekilde tur organizasyonu için kiraya verdiğinin anlaşılması karşısında, tüm dosya içeriğine göre, daha önce de aracını bu şekilde ticari yolcu taşımacılığında kullanan sanık ...'ın, önceki tecrübelerine olan güveni sebebiyle öngördüğü neticenin gerçekleşmeyeceği düşüncesi ile hareket ederek mevzuatın öngördüğü birden çok kuralı ihlal etmek suretiyle gerçekleştirdiği eyleminde, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu; asli kusurlu eylemi ile 24 kişinin ölümü ile birlikte 10 kişinin de yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen temel ceza miktarında ve bilinçli taksir sebebiyle uygulanan arttırım miktarında isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilmesi için trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak gerektiği dikkate alındığında, dosya içeriğine göre olayın, sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı şekilde trafikte araç sevk ve idare etmesinden kaynaklanmayıp, sanığın, teknik donanımlar bakımından mevzuatın öngördüğü zorunlu unsurları taşımaması sebebiyle yetersizliği bulunan ve ticari yolcu taşımacılığında kullandığı aracını, yetki belgesi sahibinin bilgisi dışında ticari yolcu taşımacılığında kullanılmasına müsaade etmesinden ve mevzuatın gerekli kıldığı taşıma sözleşmelerini yerine getirmeden aracını prosedürlere uygun olmayacak şekilde tur organizasyonu için kiraya vermesinden kaynaklandığı, bu itibarla sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 6. fıkrasında tanımlanan güvenlik tedbirlerine hükmolunamayacağının gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafi ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2021 tarihli ve 2020/299 Esas, 2021/97 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 8. maddesi ile değişik 304/4. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE; 04.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22287, Karar No: 2011/21677, Tarih: 12.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22287 E.  ,  2011/21677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :05.10.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/3201, Karar No: 2013/3516, Tarih: 27.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3201 E.  ,  2013/3516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, paylaşıma konu para üzerine müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından diğer alacaklılardan önce haciz konulduğunu, buna rağmen müvekkilinin alacağının sıra cetvelinde dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayete karşı cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; paylaşıma konu paranın haczi için davacının alacaklı olduğu takip dosyasından gönderilen haciz ihbarnamesine itiraz edildiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiş; şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 2012/348 Esas, 2012/1476 Karar sayılı ve ....02.2012 tarihli ilamıyla, şikayetçinin haciz ihbarnamesi üzerine üçüncü kişi zimmetindeki paraya ....06.2009 tarihinde haciz konulduğu, bu hususun gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmediği belirtilerek, red kararı bozulmuş; bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, tüm dosya kapsamına göre, davacının alacaklı olduğu takip dosyasında paylaşıma konu para üzerine ....06.2009 tarihinde haciz konulduğundan buna göre sıra cetveli düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, şikayet olunan ...’nın tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ...’nın tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23430, Karar No: 2017/25720, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23430 E.  ,  2017/25720 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1818, Karar No: 2013/4940, Tarih: 20.03.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1818 E.  ,  2013/4940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye ve alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile davalının temmerüt nedeniyle tahliyesine, 4 aylık kira parası olan 2331 Euro'nun dava tarihindeki karşılığı olan 5780,90 TL'nin 22.07.2011 tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları ile alacağa ilişkin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalı vekilinin kira paralarının davacıya ait banka hesabına ödendiğine dair temyiz itirazlarına gelince; Davacının 01/01/2009 tarihli kira sözleşmesine istinaden talep ettiği 2011 Mart, Nisan, Mayıs ve Haziran ayı kira bedeli olan 2231 Euro'ya yönelik olarak, davalı cevap dilekçesinde ve yargılama sırasında, davacının Akbank ... Şubesindeki hesabına ödemede bulunduğunu iddia etmiştir. Mahkemece getirtilen davacıya ait hesap ekstresinde davalının 2011 Mart ve Nisan ayı kirası olarak 12.07.2011 tarihinde 1165 Euro ödemede bulunduğu görülmektedir. Mahkemece, davadan önce yapılan bu ödeme miktarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davalının hesabına yapılan ödeme isme yapılan havale gibi değerlendirilerek “davacının adi havaleyi kabul etme yükümlülüğü olmadığı” şeklindeki olaya uygun düşmeyen gerekçe ile ödenen miktar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 no'lu bentte açıklanan nedenle hükmün tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, 2 no'lu bentte yazılı nedenle alacağa ilişkin kısmının BOZULMASIN ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5302, Karar No: 2015/2656, Tarih: 12.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/5302 E.  ,  2015/2656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesi uyarınca, onbeş yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılması zorunlu ise de; ... Devlet Hastanesinde görevli ruh sağlığı ve hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 07.08.2008 tarihli raporda suça sürüklenen çocuğun işlediği iddia edilen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtildiğinden ve mahkemece düzenlenen gerekçeli kararda da suça sürüklenen çocuğun işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmediğine dair bir tespiti de bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21286, Karar No: 2012/25251, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21286 E.  ,  2012/25251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi doğrudur. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 2,5'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının, taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3360, Karar No: 2006/4262, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3360 E.  ,  2006/4262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.11.2004 gününde verilen dilekçe ile kullanım yada irtifak hakkının iptali ile tescili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.5.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay

13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 30.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2706, Karar No: 2019/942, Tarih: 18.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/2706 E.  ,  2019/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. vek. Av. ... ile davalılar 1- ... 2- ... 3- ... Elk. Tic. ve San. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 12/05/2016 gün ve 2015/431 E. - 2016/369 K. sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- KARAR -

Hükmü temyiz eden davalılar vekili temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay'ca yapılacağı 6100 sayılı HMK'nun 336/3. maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında; “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” hükmüne yer verilmiştir.

1-Davalılar vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde iddiasını dayandırdığı delilleri sunmadığından, dosya kapsamına göre, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin ödemesi gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalılar ... ve ... bakımından yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-HMK'nun 334. maddesinde adli yardımdan yararlanabilecek kişiler, gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olarak belirtilmiştir. Somut olayda hükmü temyiz eden davalı şirket yönünden; ticari şirket olmaları nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmediğinden davalılar vekilinin ticaret şirketi bakımından yapmış olduğu adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Hükmü temyiz eden davalılar vekiline Dairemiz adli yardım talebinin reddi kararının tebliği ile ret kararına karşı itiraz süresi de beklenerek itiraz edilmez veya itirazın ilgili mercice reddi halinde Harçlar Kanunu'na göre yatırılması gereken harçların ikmali için muhtıra çıkarılarak HUMK'un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen nedenlerle davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9595, Karar No: 2008/12289, Tarih: 12.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9595 E.  ,  2008/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 YTL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 12.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.