muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39177, Karar No: 2024/2585, Tarih: 28.02.2024

5. Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 1 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.11.2021 tarih ve 2021/84057 sayılı Tebliğnamesiyle hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyizinin; hükümlerin eksik incelemeyle verildiği, üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delillerin bulunmadığı, hakkında HAGB ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiği halde uygulanmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Sanık ...'in temyiz sebepleri içermeyen dilekçesiyle hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

Suç tarihinde, bir şikayet üzerine olay yerine giden şikayetçi polisler ile sanıklar arasında çıkan tartışmada, sanık ...'ın "Size ne lan, istediğim gibi kapatırım, zaten bu gün anamı si..niz, dünya kadar ceza yazdınız, erkeksen sökebiliyorsan gel de sök, a..na koduğumun çocukları, hepinizin a..na koyacağım, siz kimsiniz lan, size yetki verildi diye Allah mı oldunuz." demek suretiyle şikayetçi polislere yönelik hakaret suçunu işlediği, yapılan uyarılara rağmen sanık ...'ın polislere hitaben hakaret içerikli sözlerine devam ettiği ve eliyle görevli polisleri iterek üzerlerine yürümeye başlaması üzerine kontrol altına alınmaya çalışıldığında sanık ...'ın polislere tekme sallayarak cebir kullanmak suretiyle görevli memura direnme suçunu işlediği iddia olunmuştur.

Bu olay sırasında çevrede bulunan kalabalık içerisinden sanıklar ... ve temyiz dışı sanık ... Ş.'nin polislere saldırdıkları, sanık ...'in polis...'e küfür ederek tekme salladığı ve koluna vurduğu, polislerin havaya uyarı atışı yapması üzerine olay yerinde bulunan kalabalığın görevli polislerin etrafından uzaklaştıkları, sanık ...'in ... plaka sayılı motorsikletine binerek, polislere "Sizin a..nıza koyacağım, hepinizi tanıyorum, sivilde görüşeceğiz, sizinle özellikle sen beyazlı (polis memuru...) seni öldüreceğim, seni bulacam seninle hesaplaşacağız, hepinizi doğrayacağım lan a..na koduğumun polisleri." diyerek hakaret ve tehdit ettiği ve olay yerinden kaçtığı, polislerin kaçan sanıkları aramaya başladıkları, sanık ...'in polislerle karşılaştığı sırada panikleyerek alkolün etkisi ve yol kenarının taşlık ve kayalık olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığı ve belinde bulunan adli emanetin 2013/414 sırasına kayıtlı bıçağı belinden çıkarıp görevli polislere salladığı, bunun üzerine görevli polislerin sanık ...'un zor kullanma yetkisinde sınırları

aşmadan kontrol altına aldıkları, şikayetçi polislerin olay nedeniyle hayati tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları, sanık ...'un bu hali ile görevli memura hakaret, cebir ve tehdit kullanmak suretiyle direnme suçlarını işlediği, ayrıca sanık ...'in alınan doktor raporuna göre 161 promil alkollü olmasına rağmen motorsiklet kullanmak suratiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği iddia olunmuştur.

Yerel Mahkemece sanıklar ... ve ...'in üzerlerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetlerine, ayrıca sanık ...'in trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, olayda kullandığı kabul edilen bıçağının, 5237 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamında silah niteliğinde olmasına rağmen, anılan Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ve sanık hakkında kurulan hükümde, şikayetçilerin sayısına göre 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Tekerrüre esas alınan Niksar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/2 Esas, 2008/202 Karar sayılı ilamın, sanığın onsekiz yaşını doldurmamış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı, Niksar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/116 Esas, 2010/243 Karar sayılı ilama konu mahkumiyetin ise 5237 sayılı Kanun’un 141 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "hırsızlık" suçu olduğu, bu suçun da 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesine eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınmış olduğu ve bu ilam yönünden yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın olumlu sonuçlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınması gereken başka ilamlar olduğu anlaşılmakla, koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın hükümde belirtilen ilamdaki ceza süresi esas alınıp, tekerrüre esas alınması gereken ilamın infaz aşamasında belirlenebileceği,

Anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçları ile Sanık ... Hakkında Hakaret ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

1. Sanık ...'ın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü

fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'in yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst sınırlarına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.12.2015 tarihli mahkumiyet tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4. İncelemeye konu dosyada, bu suçlar yönünden olağan dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen kısımlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçları ile Sanık ... Hakkında Hakaret ve Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizlerinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ayrı ayrı BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7653, Karar No: 2012/14983, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7653 E.  ,  2012/14983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı MGH ...ne olan borçlarına karşılık bonolar verildiğini, bonoların protesto olmasından sonra bedelini ödediklerini, ancak iade alınmadığını, bu arada MGH ...nin iflas ettiğini ve bonoların protestodan sonra davalıya devir olunduğunu öğrendiklerini ve icra takibi yapıldığını ileri sürerek borçlu olmadıklarının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, iyi niyetli hamil olduklarını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu senetlerin protesto olduktan sonra davalıya devir olundukları ve alacağın temliki hükümleri uygulanacağı, davacının senet bedellerini ödediğinin kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle senetlerin davalıya protesto edildikten sonra devir alınmış olması nedeniyle alacağın temliki hükümlerinin ugulanmasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28120, Karar No: 2013/17812, Tarih: 06.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28120 E.  ,  2013/17812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla tehdit suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine dair, Oğuzeli Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 17.01.2007 tarih ve 2006/239 esas, 2007/14 karar sayılı hükmün sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 17/11/2011 gün ve 2009/18820 esas, 2011/21619 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Hükmün esasını oluşturan 17.01.2007 günlü kısa kararın 2. sayfasının CMK.nun 219. maddesinde öngörüldüğü üzere ve zabıt katibi tarafından imzalanmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine uygun olarak sair yönler incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA," karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2012 tarih ve 2007/181416 sayılı yazısı ile;

"Dosyanın incelenmesinde duruşmanın bitirilip hükmün kurulduğu, 17.01.2007 tarihli oturuma ait duruşma tutanağın 3 sayfadan ibaret olduğu, tutanağın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünün ve kısa karanın bir bölümünün yer aldığı ikinci sayfasında zaptı yazan 63649 sicil numaralı ... adlı zabıt kâtibinin imzasının bulunmadığı, adı geçen kâtibin tutanağın birinci ve üçüncü sayfalarında, hükmü veren hâkimin tutanağın hem tüm sayfalarında imzasının bulunduğu görülmüştür.

5271 sayılı CMK.nun 219/1. maddesi uyarınca duruşma tutanaklarının her bir sayfasının mahkeme başkanı veya hakimi ile tutanağı yazan zabıt katibi ve 232/4. maddesi uyarınca karar ve hükümlerin bunlara katılan hakimler tarafından imzalanması gerekir. Bu yasal düzenlemelerin amacı tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamaktır. Duruşma tutanakları imzalanmak suretiyle ancak sahteciliği iddia olunabilen resmi belge niteliğine kavuşur. 5271 sayılı CMK.nun 222. maddesinde "Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir." hükmü ile açıkça bu husus belirtmiştir.

5271 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 307. maddesi uyarınca, temyiz ancak hükmün yasaya aykırı olması sebebine dayanır. Yasaya aykırılık ise, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Ancak her yasaya aykırılık mutlak bir bozma nedeni değildir. Mutlak bozma nedeni olan kanuna aykırılık halleri aynı Yasanın 308. maddesinde sekiz bent halinde sayılmıştır. Bu hallerin bozma sebebi sayılıp sayılmaması hususu Yargıtay'ın takdirine de bırakılmamıştır. Bunun dışındaki hallerde yasaya aykırılığın bozma sebebi sayılabilmesi için aykırılığın yine aynı Yasanın 306. maddesindeki "hükme esas alınan", 309. maddesindeki "hüküm için mühim noktalarda" ve 320. maddesindeki "hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet" ibareleri ile işaret olunduğu üzere son karara (hükme) tesiri olması gerekir. "Kanun abesle iştigal etmez" evrensel hukuk kaidesinin gereği de budur.

./..

-2-

5271 sayılı CMK.nun 219/1 ve 232/4. maddelerine aykırı davranılması, 5271 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 308. maddesinde sayılan mutlak bozma nedenlerinden biri değildir. Bu itibarla her imza eksikliği hükmün bozulmasını gerektirmez. Eksik imza bulunan tutanaklarda esaslı bir işlem yapılıp yapılmadığı, mevcut imzaların tutanağa yeterli güveni sağlayıp sağlamadığı, tutanağın diğer sayfalarında imza eksikliği bulunup bulunmadığı, eksik imzalı tutanaktaki işlemlerin imza eksikliği bulunmayan başka tutanak veya kararlarla ve var ise UYAP'taki kaydı ile uyumlu olup olmadığı, güvenli elektronik imza kullanılmasına rağmen gerekmediği halde el ile imza atılıp atılmadığı, tutanaktaki kararların oybirliği ile ve ilgilerinin istemlerine uygun olarak alınıp alınmadığı, tutanağın içeriğine yönelik bir itiraz olup olmadığı gibi hususlar gözetilerek mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte usul ve yasaya aykırılığı teşkil edip etmediği belirlenmelidir. Anayasanın 141/4 ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi "nin 6. maddesinde belirtilen davaların makul sürede bitirilebilmesinin sağlanması ve usul ekonomisi esaslarına uygun olan da budur. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05.07.2011 gün ve 90/178, 28.09.2011 gün ve 1839/1933 ve 03.10.2011 gün ve 1904/2166 sayılı kararları da bu görüşümüzü destekler niteliktedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; her ne kadar 17.01.2007 tarihli duruşma tutanağının Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşü ile kısa kararın bir bölümünü içeren 2. sayfası zabıt katibi tarafından imzalanmamış ve bu suretle 5271 sayılı CMK.nun 219/1 maddesine aykırı davranılmış ise de; aynı zabıt katibinin tutanağın 1-3.. sayfaların ve gerekçeli kararda imzasının bulunduğu, gerekçeli kararda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünün yazılı olduğu, hükmün mütalaaya uygun olarak verildiği, gerekçeli karar ile kısa karar arasında bir farklılık ve çelişkinin olmadığı, zabıt katibinin imzasının eksik olduğu sayfanın hakim tarafından imzalanarak tutanak içeriğinin doğruluğunun tasdik edildiği, duruşma tutanağının içeriğine yönelik herhangi bir itiraz ileri sürülmediği birlikte gözetildiğinde, tutanağın 2. sayfasının zabıt katibince imzalanmasının unutulduğu değerlendirilerek, eksik imzalı sayfanın hakim tarafından imzalanması, aynı zabıt katibinin tutanağın birinci ve üçüncü sayfasında ve tutanakla aynı içerikli olan gerekçeli kararda imzasının bulunması karşısında, yasanın aradığı ve amaçlanan tutanağa güveninin kafi derecede korunduğu, vüsukun hükmün y bozulmasını gerektirecek derecede ihlal edilmediği, mevcut imza eksikliğinin mahallinde tamamlanabileceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle; mahallinde tamamlatılabilecek nitelikte olan mevcut imza eksikliğinin, 5271 sayılı CMK.nun 219/1. maddesine aykırılık oluşturacak mutlak bir bozma nedeni olmadığını gözetmeyen özel Dairenin bozma kararına katılmak mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; itirazın kabulüne, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairenin 17.11.2011 gün ve 2009/18820 Esas ve 2011/21619 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve dava dosyasının esastan incelenmek üzere Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmesi, Arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 17/11/2011 gün ve 2009/18820 esas, 2011/21619 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

./..

-3-

Oğuzeli Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 17.01.2007 tarih ve 2006/239 esas, 2007/14 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Hükmün açıklandığı 17.01.2007 tarihli oturuma ilişkin duruşma tutanağının 2. sayfasının, katip tarafından imzalanmadığı gibi elektronik imza ile de imzalanmadığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın belirtilen imza eksikliği giderilerek, buna ilişkin tutanak düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/18189, Karar No: 2012/22028, Tarih: 27.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/18189 E.  ,  2012/22028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama ve mala zarar verme

HÜKÜM : - Sanık ...'a kasten yaralama suçundan;

- Sanık ... ve ...'ın mala zarar verme suçundan hükümlülüklerine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında ...'yi kasten yaralama su- çundan açılan kamu davasına ilişkin olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi olanaklı görülmüş; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre müdahil ...'nin, sanık ...'a yönelik haksız tahrik oluşturabilecek bir eylemi saptanmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8873, Karar No: 2017/2988, Tarih: 31.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/8873 E.  ,  2017/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada şikayetçi .... Dış Ticaret ve birleşen dosyada şikayetçi .... Mühendislik vekilleri ayrı ayrı .... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/32120 E. sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin icra müdürü tarafından İş Kanunu'nun 36. maddesinin yanlış yorumlanması nedeniyle hatalı olarak düzenlendiğini, İcra Müdürlüğü’nün borçlunun Dış İşleri Bakanlığı bakanlık nezdindeki hak edişlerinin işçilerin ücret alacağı dışındaki alacakları nedeniyle ödeme yapılmasına karar verildiğinden bahisle hatalı düzenlenen sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, ayrı ayrı işçilik alacaklarının öncelikli olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet konusu sıra cetvelinde pay verilen 84 işçiden 22 tanesinin dağıtılan paranın icra veznesine girdiği tarihe kadar para üzerinde herhangi bir hacizlerinin bulunmadığı, diğer 62 işçinin ise İİK'nın 100. maddesindeki hacze iştirak koşullarının bulunmadığı nedenleriyle, sıra cetvelinin yasaya aykırı düzenlediği gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunanlar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

İş Kanunu'nun 36. maddesi işverene işçi alacaklarının öncelikle ödenmesi yükümlülüğünü yüklemiş ancak işveren işçiye ücretini ödemeden hak edişi icra dairesine göndermiştir. Bu durumda 36. maddenin uygulaması sorumluluğu icra memuruna düşer. İcra memuru da hak edişlerden öncelikle işçi alacaklarını ödemiştir. Kanunun emredici

hükümlerini yerine getiren icra memurunun işlemi usulüne uygundur. Şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23055, Karar No: 2012/7268, Tarih: 12.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23055 E.  ,  2012/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5510 Sayılı Yasanın 93.maddesinde; “Bu kanun gereğince sigortalılar ve hak sahiplerinin gelir, aylık ve ödenekleri, sağlık hizmeti sunucularının genel sağlık sigortası hükümlerinin uygulanması sonucu kurum nezdinde doğan alacakları, devir ve temlik edilemez. Gelir, aylık ve ödenekler, 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile nafaka borçları dışında haczedilemez. Bu fıkraya göre haczi yasaklanan gelir, aylık ve ödeneklerin haczedilmesine ilişkin talepler, borçlunun muvafakati bulunmaması halinde, icra müdürü tarafından reddedilir” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda SGK tarafından borçlu B.A.C. hakkında, T.E.B ile imzalanan 2008 yılı eczane protokolü gereğince, cezai şart  alacağının tahsili amacıyla, genel haciz yolu ile ilamsız icra  takibi  başlatıldığı, takibin kesinleşmesi üzerine, borçlunun  muvafakatı alınmadan SGK'dan aldığı maaşın  ¼ 'ünün haczi için kuruma müzekkere yazıldığı, borçlunun haczedilmezlik şikayeti üzerine mahkemece, yukarıda anılan yasal düzenleme gereğince, SGK'nın alacağı için borçlunun kurumdan aldığı emekli maaşının haczedilebileceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Yukarıda anılan yasal düzenleme gereğince  kurumun, aynı yasanın 88. maddesi gereğince takip ve tahsili gereken alacakları, 6183 Sayılı Yasaya göre takip ve tahsili gereken prim alacaklarına ilişkin olup, takip konusu alacak bu yasa kapsamında olmadığından, alacağın tahsili nedeniyle yapılan takipte, borçlunun kurumdan aldığı emekli maaşı muvafakati dışında haczedilemez.

Bu durumda mahkemece şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesi  gerekirken yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.