muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11668, Karar No: 2022/9795, Tarih: 01.11.2022

İlk derece mahkemesince suça sürüklenen çocuğun savunması ve taraflar arasındaki mesajlaşmalara ilişkin dökümler nazara alındığında, atılı suçun cebir veya tehditle gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesi ile artırılması suretiyle sonuç cezanın fazla tayin edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin 17.05.2022 gün ve 2022/918 Esas, 2022/1092 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkraları gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17434, Karar No: 2017/2992, Tarih: 09.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/17434 E.  ,  2017/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının iş akdinin sonlanmasına kadar kendi bünyelerinde muhasib olarak görev yaptığını, yapılan denetimlerde 2000 ile 2005 yıllarında Vakıf başkanı ve müdürü ile birlikte mütevelli heyet kararı olmadan ödeme yaparak vakfı zarara uğrattığını, bu durumun denetim raporu ile belirlendiğini, zarar miktarının tahsili amacıyla icra takibi yaptığını ileri sürerek haksız itirazın iptaline takibin devamına, %20 'den aşağı olmamak üzere inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,müfettiş raporu ve emsal kararlar dikkate alındığında, mütevelli heyet kararı olmadan ve harcama belgesi bulunmadan yapılan 8.484,00 TL'lik ödemelerden vakfın zarara uğradığı, uğranılan bu zarardan vakıf başkanı, vakıf müdürü ve vakıf muhasebecisinin görevleri gereği müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı, bilirkişi raporuyla belirlenen 2.949,33 TL asıl alacak ve icra takip tarihine kadar hesaplanan 2.394,78 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5.344,11 TL'den davalının sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile bu miktar üzerinden takibin devamına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalının Vakıf muhasibi olarak çalıştığı 2000-2005 yılları arasında usulüne uygun alınmış bir ödeme kararı olmadan ödeme yapıldığını, yapılan bu ödemelerle kurumun zarara uğradığı nı iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak asıl alacağa ödeme tarhinden itibaren faize hükmedilmiş ise de, işlemiş faize hükmedilebilmesi için davalının BK 101(yeni T.B.K 117) maddesi uyarınca temerrüt ihtarnamesi ile temerrüde düşürülmesi gerekir.Somut olayda davacı vakıf ilk olarak 2011 yılında borcun ödenmesine yönelik yazı göndermiş, borç ödenmeyince 2. olarak 2012 yılında yeniden borcun ödenmesine dair yazı göndermiştir. Dosya kapsamında bulunan belgelerden ilk gönderilen yazının tebliğ edilip edilmediği anlaşlamamakta olup ikinci yazının ise 31.5.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, ilk gönderilen yazının tebliğ edilip edilmediği araştırılarak tebliğ edildi ise temerrüdün bu tebliğ tarihinden başladığı, edilemedi ise ikinci yazının tebliğ edildiği 31.5.2012 tarihinde temerrüdün oluştuğu gözetilerek temerrüt tarihi ile takip tarihi arasındaki süre için işlemiş faize hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile ödeme tarihinden itibaren işlemiş faize hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, peşin alınan 91,30 TL. harcın istek halinde davalılara iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9416, Karar No: 2014/20729, Tarih: 23.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/9416 E.  ,  2014/20729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Afyonkarahisar Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.12.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/595 Karar no:2013/1068

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca tarafından evlilik birliğinin temelden sarsılması (166/1) hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davası, yargılamanın devamı sırasında davalı kadının Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 08.11.2012 tarihli kararı ile akıl hastalığı (TMK.m.405) sebebiyle kısıtlanması üzerine, davacı koca vekili tarafından sunulan 31.10.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile akıl hastalığı (TMK.m.165) sebebine dayalı olarak ıslah edilmiş, aynı tarihte maktu ıslah harcı yatırılmış ve ıslah dilekçesi karşı tarafa da tebliğ edilmiştir. Bu durumda, mahkemece: davacı koca tarafından usulüne uygun şekilde yapılan ıslah (HMK. Md. 176 vd.) uyarınca, delillerinin akıl hastalığı hukuki sebebi kapsamında değerlendirilerek, gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar vermek gerekirken, ıslahla davada hukuki sebebin değiştirilemeyeceği ve kocanın akıl hastalığına dayalı bir boşanma davasının bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.10.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5330, Karar No: 2011/2663, Tarih: 10.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5330 E.  ,  2011/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, O Yer C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 140 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2739, Karar No: 2010/192, Tarih: 28.01.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/2739 E.  ,  2010/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 31.10.2000 tarihinde SSK Gaziosmanpaşa sigorta müdürlüğüne başvurarak yaşlılık aylığı talep etmesi üzerine, kurum tarafından Bağ-kur İstanbul İl Müdürlüğü’ne yazılan yazıya cevaben gönderilen 18.01.2001 tarihli yazıyla, 3 Yıl 2 Ay 29 Gün hizmetinin bulunduğunun belirtilmesi nedeniyle, hizmet birleştirmesi suretiyle 5418 gün üzerinden 01.11.2000 tarihi itibariyle emekli aylığı bağlandığının, Bağ-kur İstanbul İl Müdürlüğü’nün 01.11.2002 tarihli yazısına göre 18.01.2001 tarihli cevabi yazının sahte olduğunun, bu şekilde SSK’dan 3.393.909.359TL haksız kazanç elde ettiğinin iddia olunup, SSK’ya bağlı olarak geçen hizmet süresinin tek başına emekliliğe yeterli olmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi açısından, SSK Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 03.02.2003 tarih ve 2003/1 sayılı soruşturma raporunun aslı yada onaylı örnekleriyle ekli belgeler, sahtecilik suçuna konu 18.01.2000 tarihli Bağ-kur İstanbul İl Müdürlüğü’nün cevabi yazısıyla, sanığa ait SSK kişisel dosyası getirtilip, iş takipçisi olup, SSK ve Bağ-kur kurumlarında görevli memurların iştirakiyle, organize şekilde söz konusu belgeyi sahte olarak düzenleyip benzer yöntemlerle yaklaşık 70 kişiye daha yaşlılık aylığı bağlanmasını sağladığı ileri sürülen Metin Aktaş ve sanığın emeklilik işlemlerini gerçekleştiren SSK İstanbul İl Müdürlüğü İhtiyarlık Sigorta Müdürlüğü’nde görevli memur ... ile diğer memurlar hakkında yasal işlem yapılıp yapılmadığı araştırılarak varsa soruşturma evrakı yada dava dosyası getirtilip incelenerek davaların birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde bu davalardaki delillerin onaylı örneklerinin dosyaya aktarılması ve sonucuna göre eylemin iştirak halinde görevli memurun resmi belgede sahteciliği ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak, tüm dosya kapsamına göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, SSK’ya bağlı geçen hizmet süresi tek başına emekliliğe yetmeyen sanığın sahtecilikten haberi olmadığından bahisle, eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5859, Karar No: 2013/6239, Tarih: 09.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5859 E.  ,  2013/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, davalı kooperatifin ....07.2011 tarihli genel kurulunun .... maddesi ile site içinde bulunan G, K ve L bloklar arasındaki boşlukların yaya yolu olmasının öngörüldüğünü, gündem maddeleri duyurulurken ve karar metni yazılırken usulsüz, muğlak ve yoruma müsait ifadelerin kasten tercih edildiğini, belirtilen alanların yeşil alan yapılmasıyla ilgili ileri sürülen tek gerekçenin sitenin görünümüne güzellik katacağı olduğunu, ancak bu alanların araç yolu yapılmasını zorunlu kılan birden çok neden bulunduğunu, sitenin hemen önünde trafo binasının bulunduğu yerde oldukça geniş bir alana sahip park alanının zaten mevcut olduğunu, gündeme bağlılık ilkesi uyarınca .... maddenin fiilen görüşülemez nitelikte olduğunu, genel kurul toplantısının yasal süresi içinde yapılmadığını, toplantıya katılmayan ortaklar olduğunu, gündem maddesine ilişkin görüş belirtip oy kullanamadığını, kararın kanuna, eşitlik, iyiniyet, hakkaniyet ve dürüstlük kurallarına da uygun olmadığını ileri sürerek, ....07.2011 tarihli genel kurul kararının .... maddesinde alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; gündemin .... maddesinde sitenin ortasındaki G blok ile I blok, L blok ile N blok arasında kalan boş alanların, genel kurul toplantı tutanağında ise sitenin ortasında bulunan G blok, L blok ve N blok arasında kalan boş alanların ortasından araç yolu mu, yaya yolu mu geçirilmesi konusunun görüşülerek karara bağlanması ifadesinin kullanılmış olduğu ve ilk okunduğunda farklı ifadeler olduğu düşünülse de sitenin ortasında söz konusu yer dışında boş alanın mevcut olmadığı, belirtilmek istenen yerlerin aynı yer olduğu, anılan boş alanların yaya yolu yapılmasına ilişkin, dava konusu kararın anasözleşme, iyiniyet ve hakkaniyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15794, Karar No: 2023/24146, Tarih: 15.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15794 E.  ,  2023/24146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/804 E., 2016/281 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, doktor olan katılana hitaben "En başta bu doktor hanıma sinir oldum, görevinizi yapmıyorsunuz, biz burada mahkum muyuz, mahkum görevi görmekteyiz, adam mısınız siz." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanık savunması, katılan beyanı, suça konu söz içerikleri, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sair Yönlerden

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

B. Sair Yönlerden

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ''beraat kararının dayanağını oluşturan uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5673, Karar No: 2018/6216, Tarih: 23.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5673 E.  ,  2018/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 08.07.2014 tarihli duruşma tutanağı ve gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzası bulunmadığı gibi iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 gün ve 2013/273 Esas, 2013/736 Karar sayılı dosyasının da UYAP'a kaydedilmemesi nedeniyle dosyadaki ıslak imza atılmayan duruşma tutanakları ile gerekçeli kararda elektronik imza bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt yaşandığından, varsa imza eksiklikleri de usulüne göre giderilmek suretiyle birleşen dava dosyasının sisteme aktarım işlemi yapıldıktan ve suç tarihinde on beş yaşını tamamlamayan mağdur ...'in velayet hakkına sahip babası Hacı'nın kovuşturma evresinde verdiği ifadesinde sanıklardan şikayetçi olup davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilen hükmün adı geçene tebliğine dair belgeye dosyada rastlanılmadığından, varsa buna ilişkin belgenin temini, aksi halde gerekçeli kararın katılan ...'ya tebliğiyle, tebligat parçası ile sunulduğu takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükümlerin temyiz edilmesi durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3346, Karar No: 2014/24191, Tarih: 01.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3346 E.  ,  2014/24191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : TCK'nın 136/1, 62, 51/1-3-6-7-8. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriği, sanığın ikrar beyanı ve idari soruşturma evrakı kapsamına göre; aile sağlığı merkezinde sağlık memuru olarak çalışan sanığın, aynı yerde aile hekimi olarak görev yapmakta olan mağdurun, kendisi hakkında disiplinsiz davranışları bulunduğu iddiasıyla tutanak düzenlenmesinden doğan husumet nedeniyle, mağdurun, görevinin gereklerine aykırı davrandığı ve psikolojik sorunları dolayısıyla uzun yıllardır antidepresan ilaçlar kullandığı iddiasıyla üst makamlara şikayetçi olduğu, şikayet üzerine başlatılan idari soruşturma sırasında, soruşturmayı yapmakla görevlendirilen soruşturmacıya, mağdurun, sağlık bilgileri ve kullandığı ilaç bilgilerini içeren eczane çıktısı ile mağdurun kullandığı ilaçlara ve ilaçların bulunduğu poşete ait daha önce gizlice çektiği fotoğrafları verdiği olayda; mağdurun, sağlık bilgileri ile kullandığı ilaçlara ilişkin bilgilerin, idari soruşturma sırasında gerekli görüldüğünde ilgili kurumlardan yasal yollardan istenilerek soruşturma dosyasına alınabileceği, soruşturmacıya verilen bilgi ve belgelerin kaybolma ihtimalinden ve bir daha delil elde etme imkanının bulunmadığından söz edilemeyeceği cihetle, sanığın, mağdurun, kişisel veri niteliğindeki sağlık bilgilerini hukuka aykırı olarak ele geçirdiği ve yaydığı anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiş; sanık, 24.04.2013 tarihli celsede, her ne kadar önceki beyanında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiş ise de, suçsuz olduğuna inandığı için hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istemediğini beyan ettiğinden, tebliğnamedeki bozma öneren (1) nolu; eylemin, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlendiği kabul edilemeyeceğinden, tebliğnamedeki bozma öneren (2) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, eksik incelemeye, suç kastının bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.