muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2069, Karar No: 2018/576, Tarih: 05.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/2069 E.  ,  2018/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan; Beraat

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan;

TCK’nın 204/1, 62, 53, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler ise katılan vekili ve sanıklar müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Yapı Tasarım isimli şirket yetkilileri olan sanıkların katılan bankadan çekmiş olduğu kredilerin teminatı olarak borçluları hayali şahıslar olan toplam bedeli 25.610 TL olan 9 adet bonoyu verdikleri bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda;

1-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükümlere ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde,

Sanıkların yetkilisi oldukları şirket adına katılan bankadan 18/04/2005 ve 13/05/2005 tarihli iki adet kredi çekilmiş olmasına karşın katılan bankaya ibraz olunan bonoların keşide tarihlerinin 2006 yılı içerisinde olması nedeniyle mahkemece sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının gerçekleşmediği gerekçesine dayanan beraat hükümlerinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurların gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurların gerçekleşmediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanıkların katılan bankadan kullandıkları kredinin ödenmesi aşamasında bankaya teminat olarak sunulan suça konu 9 adet bononun sahte olarak düzenlenip kullanıldığı iddia ve kabul edilmiş ise de, dosyada mevcut Ankara Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünden alınan 07/01/2013 tarihli rapor ile " borçlusu ... olan senet üzerindeki yazıların sanık ...'nun eli ürünü olduğu tespit edilip diğer sekiz adet senetteki yazıların bu sanığın eli ürünü olmadığı saptandığı, yine suça konu senetlerdeki borçlu imzalarının sanık ...'nun eli ürünü olup olmadığına ilişkin inceleme yapılmadığı, öncelikle borçlu gözüken kişilerin mukayeseye esas yazı ve imzalarının gönderilmesi istenildiği ve senet borçlularından ...'in yazı ve imza incelemesine esas daha fazla belgenin gönderilmesinin istenildiği, yine dosya içerisinde mevcut olan Ankara Kriminal Polis Labaratuvarı Müdürlüğünden alınan 07/02/2011 tarihli raporda söz konusu bonolardaki yazı ve imzaların sanık ...'na ait olmadığının tespit edilmiş olması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması için; öncelikle senetlerdeki boçlu gözüken kişilerin gerçekte var olup olmadıkları sanıklardan sorulup açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek tanık sıfatı ile ifadelerinin alınması ve mukayeseye esas yazı ve imza örneklerinin alınarak senetlerdeki isimlerine atfen atılmış borçlu imzalarının ve yazıların eli ürünü olup olmadığına ilişkin yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılması elde edilen delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5952, Karar No: 2024/17476, Tarih: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5952 E.  ,  2024/17476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/574 E., 2013/614 K.

SUÇLAR : Hırsızlık,konut dokunulmazlığının ihlâli,mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi

Antalya 12.Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2013 tarihli ve 2013/574 Esas, 2013/614 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen sanığın yüzüne karşı verilen 10.10.2013 tarihli kararda, sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre, sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmediği anlaşılmışsa da; 05.08.2022 ve 16.08.2022 tarihinde cezaevi kanalıyla dilekçeler veren sanığın karardan haberdar olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın, 10.10.2013 tarihinde yüzüne karşı verilen hükümleri, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12.03.2024 tarihinde temyiz etmesi karşısında, yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14864, Karar No: 2014/19000, Tarih: 11.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/14864 E.  ,  2014/19000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAFRA 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/02/2012

NUMARASI : 2010/374-2012/63

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, evlilik nedeniyle iş akdini feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma ile ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak istek hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) SONUÇ;

HMK.’nun 298/2 maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması, tefhim edilen kısa karara aykırı olmaması gerekir. Aksi halde, yargılamanın aleniyeti ilkesi zedelenmiş ve mahkeme kararına güven sarsılmış olacaktır. Asıl olan tefhim edilen kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması zorunludur. Aksi halde kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince bozma nedenidir.

Mahkemece, karar gerekçesinde davacının fazla çalışma iddiasını kanıtlayamadığı açıklamasına yer verilmesine karşın hüküm kısmında 500,00 TL fazla çalışma alacağının tahsiline karar verilmesine hükmedilmesi hüküm gerekçe çelişkisi olup yukarıda İBK kararı uyarınca sair yönler incelenmeksizin kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7026, Karar No: 2010/12823, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7026 E.  ,  2010/12823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 10 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 4 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12824, Karar No: 2009/752, Tarih: 05.02.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12824 E.  ,  2009/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı yanın takibinde düzenlenen ödeme emrinin usulüne uygun biçimde düzenlenmemesi nedeniyle takibin kesinleşmediği ve dava dışı üçüncü kişiye gönderilen haciz ihbarnamelerinin tarihlerinin hatalı olduğu iddialarına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

İcra Mahkemesince evrak üzerinde yapılan incelemeye göre, itirazın sıra cetvelinde bulunan üçüncü şahsın sırasına itiraz olduğu, bunun da yargılamayı ve genel mahkemelerde görülmesi gerektirdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesinin son fıkrasına göre sıraya ilişkin itirazlar İcra Mahkemesince görülür. Somut olayda davacının iddiaları davalının sıra cetvelinde gösterilen sırada olmadığı noktasında toplanmakta olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Açıklanan durum karşısında hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.02 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2006/13641, Karar No: 2006/13196, Tarih: 16.10.2006

20. Hukuk Dairesi 2006/13641 E., 2006/13196 K.

**20. Hukuk Dairesi 2006/13641 E., 2006/13196 K.**

**- ORMAN KADASTROSU

- ORMAN SINIRI**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının kabulü, gerçek kişinin davasının reddi yolunda kurulan 13.07.2005 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı A.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 02.05.2006 günü için yapılan tebligat üzerine, duruşmalı temyiz eden A…

….,

Hazine vekili Av. S…

… ile temyiz eden Orman Yönetimi vekili Av. I…

….geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı.

Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

Davacı gerçek kişi, 66 sayılı parselin imar uygulaması ile oluşan ve adına tapuda kayıtlı bulunan K…

… Köyü 7445 ada 9 sayılı parselin 1/1000 ölçekli uygulanan imar planında orman alanında kaldığından Belediye tarafından imar çapı verilmediğini, bu nedenle 7445 ada 9 sayılı parselin iptaliyle yok hükmündeki imar uygulamasından önceki haline dönüştürülerek adına tescilini, Hazine ise, K…

… Köyü 7445 ada 9 sayılı parselin kesinleşen 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiş, her iki dava dosyası birleştirildikten sonra mahkemece davacı gerçek kişinin davasının reddine, davacı Hazinenin davasının kabulüne, Kütükçü Köyü 7445 ada 9 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi vekili ile davalı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemi niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 07.06.1946 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 15.12.1976 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasanın 2. madde, 28.10.1985 tarihinde ilan edilen 2896 Sayılı Yasanın 2/B madde, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava konusu olan Kütükçü Köyü 7445 ada 9 sayılı parsel 1120 m2 yüzölçümünde ve arsa niteliğinde davacı gerçek kişi adına tapuda kayıtlı olup, 66 numaralı kadastro parselinden imar uygulaması sonucu oluşmuş ise de, fiilen zeminde 1988 yılında Antalya Belediyesi adına ihdasen oluşan 219 Hektar 2075 m2 yüzölçümündeki 331 sayılı parsel içinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman ve fen bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde orman sınırları içinde bulunduğu, 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre çalışma yapan maki tefrik komisyonunca koruma makisi olduğu için maki ayrımına tabi tutulmayıp, orman niteliğini yine koruduğu, 1976, 1985 ve 1989 tarihlerinde yapılan 2. ve 2/B madde uygulamalarına konu edilmeyerek, 1946 tahdidinde olduğu gibi, orman sınırları içinde bırakıldığı, halen taşlık, kayalık ve makilik bulunduğu, kesinleşen orman kadastro sınırları içinde iken 1988 yılında ihdasen Belediye adına oluşturulan 331 sayılı parsel tapu kaydının hiç bir yasal ve hukuki dayanağı bulunmadığı için dayanak teşkil etmesinin olanaksız olduğu gibi, orman alanlarında imar planı uygulamasına olanak veren 24.02.1984 günlü 2981 Sayılı "İmar ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler ve 6785 Sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun"un; 3290 Sayılı Yasa ile değişik 2. maddesinin (e) bendinin Anayasanın 169 ve 170. maddelerine aykırı olduğu nedeniyle Anayasa Mahkemesinin 28.11.2002 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle, tek taraflı işlem niteliğindeki imar uygulamasıyla davacı gerçek kişi adına oluşturulan tapu kaydının da hukuki değerinin bulunmadığı, bu tür yerlerin özel mülkiyete konu edilecek şekilde tapuya tescil edilemeyeceği, yine 66 sayılı kadastro parselinin de 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan orman tahdidinde orman sınırları içinde bulunduğu, 1952 yılında 5653 Sayılı Yasaya göre yapılan çalışmalarda muhafaza makisi olarak belirlendiği, 1965 yılında eski tarihli tapu kaydına dayanılarak gerçek kişiler adına tesbit edilmişse de, tesbite esas alınan tapu kaydı orman sınırları içinde bulunduğundan hukuki değerini kaybettiği, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile orman sınırları dışına çıkartılmışsa da, Orman Yönetiminin davası sonucu, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği gerekçesi ile işlemin iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu tür yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18/2

. maddesi ile orman sınırları dışına çıkartılmışsa da, Orman Yönetiminin davası sonucu, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği gerekçesi ile işlemin iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu tür yerlerin 3402 Sayılı Yasanın 18/2. maddesine göre devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu gibi, davacı kadostral mülkiyet durumunun eski hale getirilmesini istemişse de, şuyulandırma (parselasyon) işlemlerinin idari nitelik taşıyan işlem olduğu, bu türdeki işlemlere karşı idari yargı yerinde dava açılır ve işlemin iptali sağlanırsa buna göre oluşturulan imar tescilleri yolsuz tescile dönüşeceğinden, böyle bir durumun ortaya çıkması durumunda kadostral mülkiyet durumunun eski hale getirilmesi (ihyası) olanağı doğacağına göre, davacı gerçek kişinin davasının reddine, davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, dava konusu 7445 ada 9 sayılı parsel 1946 yılında yapılarak kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunduğu, daha sonra 1976 ve 1989 tarihinde yapılan 2. ve 2/B uygulamalarında orman sınırları dışına çıkartılmayıp 1946 yılında kesinleşen orman tahdidinde olduğu gibi orman sınırları içinde bırakıldığına göre, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilmesi gerekirken, nitelik belirtilmeden Hazine adına tescile karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu nedenle, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "Antalya Merkez K…

… 7445 ada 9 nolu parselin iptali ile Hazine adına tesciline" cümlesinin kaldırılarak, bunun yerine "Dava konusu Kütükçü 7445 ada 9 sayılı parselin tapu kaydının iptali ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline" cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 450.00.- YTL. vekalet ücretinin davacı gerçek kişiden alınarak davalı Orman Yönetimine verilmesine, onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 16/10/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5418, Karar No: 2019/5704, Tarih: 24.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/5418 E.  ,  2019/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Dosyanın incelenmesinde, Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/3079 sayılı soruşturma dosyası kapsamında alınan gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin evraklar ve kararın dosyada bulunmadığı anlaşıldığından; söz konusu belgelerin dosya içerisine konularak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması,

3- Adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 24/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5528, Karar No: 2014/9688, Tarih: 10.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5528 E.  ,  2014/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliği için yakalama emrine binaen alınan savunmasında bildirdiği son adresi "... Mahallesi ... Sokak ... Üsküdar/İstanbul" adresi yerine, önce "... Mahallesi ... Belediyesi Ünye/ORDU" adresine gönderildiği ve bu adresten sanığın ayrıldığından bahisle bilâ tebliğ iade edilmesi üzerine de MERNİS adresine aynı Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, Tebligat Kanununun 10. maddesine aykırı olarak şartları oluşmadığı halde MERNİS adresine aynı Kanunun 21. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve sanığın 05.02.2014 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair 05.03.2014 tarihli Ek Kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.