muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17638, Karar No: 2022/4508, Tarih: 16.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17638 E.  ,  2022/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23138, Karar No: 2017/3281, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23138 E.  ,  2017/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11983, Karar No: 2006/3085, Tarih: 27.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11983 E.  ,  2006/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı T.Halk Bankası A.Ş. vek.Av........ ile davalı 1-.... Deri Dış Tic.A.Ş. vek. Av.O.....2-T.... vek.Av.A.....3-J..... vek. Av..... arasında görülen dava hakkında İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01.07.1994 gün ve 422/510 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.10.2005 gün ve 12899-9469 sayılı ilamına karşı davacı vekilince süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 27.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9133, Karar No: 2020/14008, Tarih: 01.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9133 E.  ,  2020/14008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Haksız yere sahipli hayvanı öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mala zarar verme suçu kasten veya olası kast ile işlenebilecek suçlardandır. Bu suçun taksirle işlenmesi mümkün değildir. Olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerekmektedir. Taksirde ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olan sanığın neticeyi istememesine karşın neticenin gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda, sanığın aracı ile drift yaptığı, tanıklar tarafından da yapmaması konusunda uyarıldığı halde devam ederek kenarda duran müştekiye ait hayvana çarpıp ölümüne sebep olması karşısında, sanığın eylemini olası kastla gerçekliştirdiği anlaşıldığından sanık hakkında TCK’nın 21/2. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2378, Karar No: 2025/2554, Tarih: 20.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/2378 E.  ,  2025/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2415 E., 2023/2160 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/253 E., 2022/165 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda,; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 01.01.2006 - 29.12.2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, müvekkilinin davalı işyerinde teflon tava , tencere kumlama işçisi olduğunu, müvekkilinin 2014 yılı sonlarına doğru akciğerinde oluşan rahatsızlığından dolayı tedavi görmeye başladığını, meslek hastalığı tespit edildiğini, meslek hastalığı nedeniyle maddi ve manevi tazminat alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkil şirketin kusurlu olmadığını, gerekli iş güvenliği eğitimi ve ekipmanlarının verildiğini, davacının malul kalmasında kendi kusurunun bulunduğunu, maluliyet oranının oldukça yüksek olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "... davacının davalı iş yerinde toplamda 10 yıl, 11 ay 28 gün çalışmış olup, pnomokonyöz maruziyet süresinin 3 yıl olması nedeniyle davacının bu maruziyet süresine davalı iş yerinde çalıştığı iş kolundan dolayı maruz kaldığı, meslek hastalığının, davalı şirketin ortam ölçümlerine düzenli olarak yaptırmaması, periyodik muayenelerin mevzuata göre düzenli olarak yapılmaması, işçilerin akciğer grafilerinin pnömokonyoz okuyuculu radyolag tarafından değerlendirilmemesi, tozun biriktirilmesi için sulu sistem kurulmaması, sulu temizlik yapılabilmesi için mazgallar açılmaması ve çalışma esnasında işçilere filtreli maske verilmemesi nedeniyle meydana geldiği, 01.01.2006 tarihinden itibaren adı geçen işyerinde çalışan ve işe giriş muayenesinde işyeri hekimi tarafından “sağlam” olduğu belirlenen, işyerinde kumlamacı çalıştığı, işe başlarken bez maskeden başka kişisel koruyucu donanım verilmediği, işe başlarken eğitime tabi tutulmadığı, Ankara Mesleki ve Çevresel Hastalıklar Hastanesinin 06.11.2017 tarih 1461 nolu raporu ile çalışma şartlarından kaynaklandığının tespit edildiğini, raporla silikozis q/R 2/2 düzeyinde opasite pnömokonyoz teşhisi konulduğu tespit edilmiş olan davacı ...'ın tamı konulan hastalığının “Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin” 18. maddesindeki meslek hastalıkları listesinde C grubunda “pnömokonyozlar ve diğer solunum sistemi hastalıkları” adı altında yer aldığı ve meslek hastalığı olduğu, davacı ...'ın tanı olarak kendisine konulan “Pnömokonyoz” hastalığının meslek hastalığı olduğu ve yasal olarak bir hastalığın meslek hastalığı olarak kabul edilebilmesi için gerekli olan özellikleri taşımakta olduğu; (Sigortalı olması, İşe giriş muayenesinde ve periyodik muayenelerinde işyeri hekimince “sağlam” olduğunun belirlenmesi, çalışma ortamında var olan faktörle (inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen) tanı konuları meslek hastalığı arasında neden sonuç ilişkisinin yani illiyet bağının var olması, pnömokonyozun “Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği”nin 18. maddesindeki meslek hastalıkları listesinde C grubunda “pnömokonyozlar ve diğer solunum sistemi hastalıkları” içinde yer alan bir meslek hastalığı olması, hastalığın tanısının “Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesi” tarafından 16.11.2017 tarih 1461 nolu raporla ve Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 14.12.2020 tarih ve 17736 nolu kararında belirtilmesi, yukarıda belirtilen 4875 Sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4, — 5, maddeleri ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 14. maddesi, mülga İşçi Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğünün 2. — 3. — 4. — 21. — 59. ve 76. maddeleri, Tozla Mücadele Yönetmeliği'nin 5. — 8. ve 15. maddeleri, Kişisel Koruyucu Donanımların İşyerlerinde Kullanılması Hakkında Yönetmeliğin 5

.12.2020 tarih ve 17736 nolu kararında belirtilmesi, yukarıda belirtilen 4875 Sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 4, — 5, maddeleri ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 14. maddesi, mülga İşçi Sağlığı ve Güvenliği Tüzüğünün 2. — 3. — 4. — 21. — 59. ve 76. maddeleri, Tozla Mücadele Yönetmeliği'nin 5. — 8. ve 15. maddeleri, Kişisel Koruyucu Donanımların İşyerlerinde Kullanılması Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesine, İş Sağlığı ve Güvenliği Risk Değerlendirmesi Yönetmeliğinin 5. maddeşine göre işverenin, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018 tarihlerinde kayıt altıma alınan tespit öneri defterinde, “kumlama bölümünde havalandırmanın kullarımı açısından verimli olmadığı, kullanılan maskenin çalışma kalitesi bakımından yetersiz olduğu, maskenin kullarımının işveren tarafından kontrol edilmesi gerektiği, ortam ölçümlerinin yaptırılmadığı, ortam hava kalitesinin düşük olduğu...” tespitlerine rağmen, işyerindeki kumlama işlerinin, sıralanan bu eksikliklere rağmen devam etmesi, havalandırmaların yetersiz oluşu, tozun biriktirilmesi için sulu sistem kurulmaması, sulu temizlik yapılabilmesi için mezgallar açılmaması ve çalışma esnasında işçilere filtreli maske verilmemesi nedeniyle, davacı ...'ın sağlık ve iş güvenliği yönünden tüm risklerini bertaraf etmeden işyerindeki faaliyetlerini devam ettirdiği ve iş sağlığı ve güvenliği kültürünü oluşturmadığı, işçilerini gerektiği gibi ve mesleki yeterliliğinin sağlanması ile ilgili eğitmediği, bir organizasyon ve denetim mekanizması kurmadığı, iş yerinde gözetim ve denetim mekanizmasının oluşturulmadığı, niteliksiz çalışma ortamına izin verip müsamaha gösterdiği için dava konusu meslek hastalığının meydana gelmesinde, davalı ... Alüminyum Levha Mutfak Eşyaları İnşaat San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yüksek derecede etkili, eksik uygulamalarının ve ihmallerinin olduğu, Adalet Bakanlığı Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 14.12.2020 tarih ve 17736 nolu kararının “Pnömokonyozun inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğu oy birliği ile mütalaa olunur.” şeklinde olmasından, ...'ın, davalının işyerinde 2006'dan 2013'e kadar kumlamacı, 2014-2016 yılına kadar punto-vidalamacı, 2016 sonuna kadar da bekçi olarak çalıştığı dönemde, dava konusu meslek hastalığının meydana gelmesine etki edecek, herhangi bir davranışımın belirlenemediği, Dava konusu meslek hastalığının, davalı işverenin ... isimli işçinin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu oluştuğu, ..

.” şeklinde olmasından, ...'ın, davalının işyerinde 2006'dan 2013'e kadar kumlamacı, 2014-2016 yılına kadar punto-vidalamacı, 2016 sonuna kadar da bekçi olarak çalıştığı dönemde, dava konusu meslek hastalığının meydana gelmesine etki edecek, herhangi bir davranışımın belirlenemediği, Dava konusu meslek hastalığının, davalı işverenin ... isimli işçinin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu oluştuğu, ...'ın çalışmakta olduğu dönemlerde işyerindeki tozdan etkilenmemesine olanak sağlayacak gerekli nitelikte havalandırmanın ve tozun biriktirilmesi için sulu sistem kurulumu, uygun nitelikte filtreli maskenin düzenli olarak kullandırılması, işyeri toz ölçümlerinin düzenli olarak yapılmasının sağlanması halinde davaya konu meslek hastalığının önlenebilirliği söz konusu olduğundan davaya konu meslek hastalığının meydana gelmesinde, işveren için kaçınılmazlık ilkesinden söz edilemeyeceği anlaşılmıştır. ATK başkanlığının 14.12.2020 tarihli 17736 nolu raporu da incelenmiş olup davacının pnomokonyoz meslek hastalığı nedeni ile 11.10.2008 tarihli 27021 sayılı resmi gazetede yayınlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü kaybı çalışma yönetmeliğinin hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası grup 1 olduğu anlaşılmakla E Cetvelinde %19,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin OMÜ Sağlık uygulama araştırma merkezinin 22.10.2015 tarihli 1553 Sayılı Sağlık kurulu raporu olduğu, pnomokonyozun inorgonik gazlara maruziyet sonucu gelişen, sigoara ile ilişkili olmayan önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen , ilerleyici de olabilen bir mesleki ak ciğer hastalığı olduğununu belirtildiği anlaşılmıştır. Dosyada mevcut bilgi ve belgeler doğrultusunda aktüerya bilirkişiden rapor alınmış olup, bilirkişi.... Cebeci tarafından tanzim edilen raporda davacının 22.10.2015 başlangıç tarihli meslek hastalığı sonucunda %19.2 oranında malul kalması nedeni ile oluşan sürekli iş göremezlik, gerçek net maddi zararının işlemiş dönem zararı 28.279,30 TL işleyecek dönem zararı 288.553,14 TL olmak üzere toplam 316.832,44 TL olup peşin sermaye değerli gelirin rücu edilebilir kısmı 48.965,73 TL nin mahsubu ile gerçek net maddi zararın 267.866,71 TL olduğu, hesaplamanın TRH -2010 bakiye Yaşam Tablosu esas alınarak yapıldığının belirtildiği anlaşılmıştır. Davacı vekili tarafından maddi zarar bedeli konusunda bedel arttırım talep dilekçesi de sunulmuş olup Yargıtay 10 HD 2020/9717 ESAS 2021/2003 Karar sayılı kararı uyarınca hesaplamanın TRH 2010 tablosu esas alınarak hesaplanması Mahkememizce de uygun bulunmuştur. Davacının meslek hastalığının başlangıç tarihi 22.10.2015 tarihi olup işlemiş dönemin bu tarihten ilk rapor tarihi olan 21.02.2022 tarihleri arasını kapsamak suretiyle 1/Kn metodu esas alınarak yapıldığı; sürekli iş göremezlik maluliyet zararı tespit edilirken ATK 2

. Davacının meslek hastalığının başlangıç tarihi 22.10.2015 tarihi olup işlemiş dönemin bu tarihten ilk rapor tarihi olan 21.02.2022 tarihleri arasını kapsamak suretiyle 1/Kn metodu esas alınarak yapıldığı; sürekli iş göremezlik maluliyet zararı tespit edilirken ATK 2. İhtisas Kurulunun davacı hakkında tanzim ettiği raporda %12,2 maluliyet oranı esas alınarak rapor tanzim edildiği, buna göre işlemiş dönem zararı ve işleyecek dönem zararı ayrı ayrı bu maluliyet oranı na göre belirlenerek peşin sermaye geliri gelirin rucu edilen kısmı mahsup edilerek talep edilebilecek maddi zaarr bedelinin 267.866,71 TL olarak tespit edilen aktüerya bilirkişi raporu ayrıntılı ve denetime uygun olmakla mahkememizce de itibar edilerek bedel artırım talep dilekçesi de dikkate alınmak suretiyle maddi tazminat davasının kabulüne karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde 200.000,00 manevi tazminat da talep edilmiş olup ATK 3. İhtisas Kurulunun 14.12.2020 tarihli 17736 sayılı raporunda da belirtildiği gibi meslek hastalığının başlangıç tarihinin OMÜ Sağlık uygulama Araştırma Merkezinin 22.10.2015 tarihli sağlık kurulu raporu olduğu, pnomokonyoz'un inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen , sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spasıfik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir akciğer hastalığı olduğu, yine dosya kapsamında bulunan kusur bilirkişi heyet raporunda da görüleceği üzere dava konusu meslek hastalığının meydana gelmesinde davalı şirketin yüksek derecede etkili, eksik uygulamalarının ve ihmallerinin bulunduğu, davacının dava konusu meslek hastalığının meydana gelmesinde etki edecek herhangi bir davranışının belirlenemediği anlaşıldığından manevi tazminat taktir edilirken meydana gelen zararın önemi, davacının kusurunun bulunmaması, olayın meydana gelmesinde kaçınılmazlık bulunmadığı, günümüz koşullarında paranın satın alma gücü, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminat bedelinin tatmin duygusu sağlayacak tutarda olmasının beklendiği ve aynı zamanda caydırıcılık tutarında olmasının gerektiği dikkate alınarak taktiren 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline..." şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada hükme esas alınan 31.03.2021 tarihli İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanları tarafından hazırlanan bilirkişi heyet raporu hükme esas alırlmaya elverişli olmamakla itirazlarımız Mahkeme tarafından değerlendirilmemiştir. Dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarında da açıkça anlaşıldığı üzere, kumlama bölümünde havalandırma sistemi ve aspiratör bulunmakta olup, iş sağlığı ve güvenliği için gerekli önlemler alınmıştır. Bununla birlikte davacıya gerekli malzemeler tedarik edilmiş, toz filtreli maske kullandırılmıştır. Bu husus tahık beyanlarıyla da doğrulanmıştır. Kaldı ki; davalıya 22.10.2015 tarihinden sonra silikoözis tanısı konulduktan sonra müvekkil işveren durumu yakından takip etmiş olup, rahatsızlandıktan sonrada çalışması için hiçbir zorlama vapılmamış aksine davacının sağlık durumu gözetilerek farklı bölüme alınmıştır. Müvekkil işveren davacıyı aynı yerde çalıştırmamış işçiyi bekçi bölümüne alarak çalışma ortamını değiştirmiş olup, her zaman davacı işçi lehine hareket etmiştir. Sadece alınan bu önlem bile işkerenin iyi niyetini ispatlamaktadır.Bununla birlikte çalışma şartlarının olumsuz olmadığını gösteren Çalışma ve Sosyal Güvenlık Bakanlığı İş Teftiş Kurulu 25.07.2016 tarihli tutanağı ile “kumlama bolumuadekı kumlama makinesinin havalandırma ve çekiş gücü artırılarak ve gövdesindeki yalıtım yenilenerek ortam havası uygun hale getirilmiştir.” Şeklinde belirtilmiş ve ... Alüminyum Lev, Mut, Eşy. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından İş Sağlığı ve Güvenliği açısından uygun çalışma ortamı oluşturulduğu tutanak altına alınmıştır.Davacı Muammer Yaman'ın rahatsızlığının müvekkil şirket nezdindeki mesleğinden yaptığı işten işverinden veya işvereninden kaynaklanmadığı, meslek hastalığı niteliğinde olmadığı, davacının müvekkil şirket nezdinde ki işi ile hastalığı arasında illiyet bağının olmadığı sabittir. İş bu dava dosyasında mevcut itirazları ve beyanları dikkate alınmadan davacının maluliyet oranı ve maluliyet zararı belirlenmiş olup müvekkil şirketin anayasal hakkı olan savunma hakkı ihlal edilmiştir. Mahkeme tarafından belirlenen manevi tazminat fahiş olduğu gerekçeleri ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilince ileri sürülen istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, kamu düzenine aykırılık teşkil edecek bir durumun bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince delillerin değerlendirilmesi ve takdirinde bir isabetsizliğin bulunmadığı, verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar