muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17057, Karar No: 2015/10935, Tarih: 07.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/17057 E.  ,  2015/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı..., açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden ...’ün işçilik alacakları nedeniyle iş mahkemesinde açmış olduğu davanın ...aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava dışı işçiye yapılan 5.424,09 TL ödemenin, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 5.424,09 TL’nin, 14.12.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, asıl işveren davacı ..., davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı miktarın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dosya kapsamına göre, davacı Kurumun temizlik işlerini davalı ... ve davacı ... iştiraki olan ...ne ihale ettiği, ... daha sonra unvan değişikliği ile ... ismini aldığı, ... ile ... arasında noterde düzenlenen 12.07.1991 tarihli devir sözleşmesinde, 31.07.1991 tarihinde ...'de çalışan tüm işçilerin yasal hakları ile birlikte devir alındığı, devir sözleşmesinin davacı ... tarafından da kabul edilmek suretiyle imzalandığı anlaşılmaktadır. Davalılar arasında yapılan devir sözleşmesi, Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri uyarınca sözleşmede açıkça kararlaştırılan tüm işçilik alacakları yönünden borcun nakli niteliğinde olup, bu işleme davacı ... tarafından da onay verilmiş olmakla davalı ...'ne ait borcun tamamından davalı ...'nin sorumlu olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, açıklanan husus göz ardı edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan 92,75 TL harcın istek halinde davalı ...'ne iadesine, 7.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12705, Karar No: 2012/719, Tarih: 23.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12705 E.  ,  2012/719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

.... niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesinde, dava konusu taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hatlarının güzergahı da dikkata alınarak değer düşüklüğü oranları belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri mülkiyet bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı irtifak alanları ile pilon yerlerinin infazda tereddüte yer vermeyecek şekilde hüküm fıkrasında ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin ikinci fıkrasının hükümden çıkartılmasına, yerine (Fen bilirkişisi ....’ın 01.06.2009 tarihli rapor ve korkisinde belirtildiği üzere, .... nedeniyle oluşan 124.540,59 m2 irtifak ile .... nedeniyle oluşan 179.744.63 m2 irtifak alanlarının davaclarının hissesi oranında davalı idare adına tapuya şerh verilmesine, sözkonusu hatlardan dolayı sırasıyla 686 m2 ve 1152 m2 pilon yerlerinin ise davacıların hissesi oranında tapu kayıtlarının iptali ile davalı idare adına tesciline; bedeline hükmolunan Gökçekaya- İstanbul ENH nedeniyle oluşan irtifak ve pilon yerlerinin tescili ve terkini hususunda .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 200/52 Esas -2001/163 Karar sayılı ilamı ile hüküm kurulmuş ve tapuya şerh verilmiş olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10337, Karar No: 2015/14262, Tarih: 09.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10337 E.  ,  2015/14262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .....Bankası A.Ş vek. Av. M.. S.. davalılar 1- H.. D.. 2- ............ Ltd. Şti. 3- S.. A.. 4- S.. A.. vek. Av. A.. B..

arasında görülen dava hakkında Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06/11/2014 gün ve 2014/1342-2014/502 E.K.sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 13.04.2015 gün ve 2015/2497-2015/5330 E.K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 248.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7274, Karar No: 2011/5241, Tarih: 19.09.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7274 E.  ,  2011/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davanın kapsamı, nitelik ve içeriği dikkate alındığında yerel mahkemece oluşturulan 21.09.2010 gün, 2010/40-248 E.K sayılı kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olduğu dosya kapsamı ile belirlenmiştir. Konuya ilişkin 10.4.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması başlı başına bozma sebebi sayılacağı, öte yandan yerel mahkemenin bozmadan sonra önceki kararla bağlı olmaksızın, çelişikliği (tenakuzu) gidermek kaydı ile vicdani kanaatine göre hüküm oluşturacağı vurgulanmıştır. Bu olgular dikkate alındığında kısa kararla uyumlu olmak üzere (çelişiksiz) gerekçeli kararın oluşturulması zorunludur. Davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 19.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9785, Karar No: 2012/9785, Tarih: 03.10.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/9785 E.  ,  2012/9785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; ... 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/05/2012 gün ve 2012/97 E. 2012/177 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dos
Yargıtay — Esas No: 2014/18444, Karar No: 2015/740, Tarih: 21.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18444 E.  ,  2015/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/01/2014 tarih ve 2014/6-2014/6 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borçlular vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden borçlular vekili, mahkemece talep konusu bonoya dayalı olarak ihtiyati haciz kararı verilmişse de her bir bononun miktarının ve keşidecilerinin farklı olduğunu, bu nedenle her iki bono hakkında da her iki borçlu aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmesi doğru olmadığı gibi bonoların, taraflar arasında düzenlenen satış sözleşmesinin teminatı olarak düzenlendiğini ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Karşı taraf/alacaklı vekili, itirazın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; istem konusu bonoların arka yüzünde neyin teminatı olarak düzenlediklerinin açıkça belirtilmediği gibi, satış sözleşmesinde de anılan bonolardan bahsedilmediği, 10/05/2012 vade tarihli ve 30.000,00 TL bedelli bonoda ... ....i'nin imzası bulunmadığı gerekçesiyle itirazın kısmen kabulü ile bu senet yönünden borçlu şirket hakkında verilen ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden borçlular vekili temyiz etmiştir.

İstem ihtiyati haciz kararına itiraza ilişkin olup, ihtiyati hacze itiraz eden borçlular, diğer itirazlarının yanında, ihtiyati haciz kararına dayanak bonoların, taraflar arasında düzenlenen gayrimenkul satış sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini ileri sürmüşlerdir. Mahkemece, talep konusu bonoların arka yüzünde neyin teminatı olarak düzenlendiklerinin açıkça belirtilmediği ve satış sözleşmesinde de bonolardan bahsedilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde itirazın kısmen kabulüne karar verilmişse de, talep konusu bonoların arka yüzlerinde, dosya içerisinden bulunan ve taraflar arasında düzenlenen gayrimenkul satış sözleşmesine konu olduğu anlaşılan 141 ada 5 parsel'in teminatı olduğu yazılı olup , bu nedenle talep konusu bonoların anılan satış sözleşmesinin teminatı olarak verildiğinin kabulü gerekir. Bu itibarla, teminat senedi olduğu anlaşılan bonolara dayalı olarak verilen ihtiyati haciz kararı yerinde bulunmadığından ihtiyati haciz isteyen borçlular vekilinin

itirazının tümüyle kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle ihtiyati haciz kararına itiraz eden borçlular yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

itirazının tümüyle kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle ihtiyati haciz kararına itiraz eden borçlular yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz isteyen borçlular yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5774, Karar No: 2011/4078, Tarih: 31.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5774 E.  ,  2011/4078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 263 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1201, Karar No: 2016/3094, Tarih: 12.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1201 E.  ,  2016/3094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 07.05.2015 gün ve 2014/5864 Esas, 2015/3430 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5570 sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya pay ayrılmasına yer olmadığına karar verildiğini, sıra cetvelinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin süresinde olmadığını, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; sıra cetvelinin şikayetçi kuruma 28.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetin ise 7 günlük yasal süresinden sonra 31.12.2013 tarihinde yapıldığı gerekçesiyle, şikayetin süre yönünden reddine ilişkin kararın şikayetçi vekilince temyizi üzerine Dairemizin 07.05.2015 tarih ve 2014/5864 esas, 2015/3430 karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili tarafından karar düzeltme istenilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4704, Karar No: 2015/19692, Tarih: 27.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/4704 E.  ,  2015/19692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2013/118-2013/494

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunla ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrasında "Bölge Adliye Mahkemelerinin Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin", aynı maddenin (2.) fıkrasında da, "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı" öngörüldüğünden, temyiz isteğinin incelenmesinde 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümleri uygulanmıştır.

Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir. Bu hâlde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar. Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatına izin verdiği yöntemle gönderilir. Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendindiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa buhususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir(Tebligat Kanunu mad. 25/a). Davalı erkeğe gerekçeli karar tebliğ için Köln/Almanya Konsolosluğuna gönderilmiş, konsolosluk tarafından 07.11.2014 tarihinde posta memuru ile gönderilen tebligatın 7 gün içerisinde alınması için bırakılan nota rağmen tebligatın davalı erkek taralından alınmadığı belirtilmiş ve mahkemeye gönderilen yazıda tebligatın yapılamadığı belirtilmiştir. Tebligat Kanununun 25/a maddesinin açık hükmü karşısında davalı erkek eşe gerekçeli kararın 14.12.2014 tarihinde yapılmış olduğunun kabulü gerekir.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 14.12.2014 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) onbeş günlük süre geçtikten sonra 30.01.2015 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir. Ne var ki Aile mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca (1.6.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 k. sayı ile) karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.10.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/4572, Karar No: 2019/6501, Tarih: 25.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4572 E.  ,  2019/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."