muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/125, Karar No: 2021/306, Tarih: 24.06.2021

İfade etmişlerdir.

Sanık ... kovuşturma evresinde 04.05.2013 tarihli oturumda; inceleme dışı sanık ... ile birlikte Gaziosmanpaşa'da bulunan ve katılana ait olan Mızrak Türküevini çalıştırdıklarını, katılana kira ödediklerini, iş yerine ortak olmak için inceleme dışı sanık ...'a 15.000 TL, katılana ise ...Petrol şirketinin sahibi ...'ın kendisine hatır çeki olarak verdiği suça konu iki adet çeki ciro ederek verdiğini, 20 gün sonra inceleme dışı sanık ile katılanın kendisini dolandırdıklarını anladığını ve ortaklıktan ayrılarak inceleme dışı sanıktan parasını istediğini, çeklerin bedellerini de ödemediğini, çeklerin arkasında bulunan "..." ve o zaman kullandığı telefon numarası olan "0537 977 .. .." yazıları ile ciro imzasının kendisine ait olduğunu, her iki çekin üzerindeki yazılar, keşideci imzaları ve arkadaki diğer yazıların ise kendisine ait olmadığını, çeklerin keşideci imzasının arkadaşı olan ...'a ait olduğunu, yanında bizzat imzaladığını, 1.500 TL'lik çekin vadesi geldiğinde katılanın avukatına 2.000 TL elden ödediğini, ancak belge verilmediğini,

08.07.2013 tarihli oturumda ise farklı olarak; sonradan yaptığı araştırmaya göre ... diye bildiği şahsın aslında Hasan Demirel olduğunu, Hasan Demirel'in bir arkadaşının arkadaşı olduğunu ve sürekli olarak gittiğini bildiği Numune Hastanesinin karşısında bulunan bir kahvehaneye gidip sorduğunda öldüğünü söylediklerini, Hasan Demirel'in ...Petrol şirketiyle hiçbir alakasının olmadığını, çekleri hatır çeki olarak aldığı için Hasan Demirel'in cirosunu almadığını, ...Petrol şirketini bilmediğini, Hasan Demirel'in kimliği ile de bilgisinin olmadığını,

Savunmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için resmî belgede sahtecilik suçunun unsurlarının açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

Resmî belgede sahtecilik suçu TCK'nın 204. maddesinde;

"(1) Bir resmî belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir resmî belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren veya sahte resmî belgeyi kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu resmi bir belgeyi sahte olarak düzenleyen, gerçek bir belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren, gerçeğe aykırı olarak belge düzenleyen veya sahte resmi belgeyi kullanan kamu görevlisi üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu suç, maddenin birinci fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

(3) Resmi belgenin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğinde olması halinde, verilecek ceza yarısı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu suç, maddenin birinci fıkrasında seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmış olup resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi, gerçek bir resmî belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmî belgenin kullanılması durumunda suç oluşacaktır.

Maddenin ikinci fıkrasında, resmî belgede sahtecilik suçunun kamu görevlisi tarafından işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanarak daha ağır bir yaptırıma bağlanmış, maddenin üçüncü fıkrasında ise suçun konusunu oluşturan resmî belgenin, kanunun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli olan bir belge niteliğinde olması hâlinde cezanın yarı oranında artırılması gerektiği belirtilmiştir.

Sahtecilik suçlarının hukuki konusu kamunun güveni olup belgelerin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi, tamamen veya kısmen değiştirilmesi ya da gerçek bir belgeye eklemeler yapılması eylemlerinin kamu güvenini sarstığı kabul edilerek yaptırıma bağlanmıştır.

Resmî belgenin sahte olarak düzenlenmesi ya da gerçek bir resmî belgenin değiştirilmesi eyleminin sahtecilik suçunu oluşturabilmesi için, düzenlenen ya da değiştirilen belgenin gerçek bir belge olduğu konusunda kişiyi yanıltıcı nitelikte olması gerekir. Aldatıcılık özelliği suçun temel unsuru olup özel bir incelemeye tabi tutulmadıkça gerçek olmadığı anlaşılamayan belge, sahte belge olarak kabul edilmelidir. Sahteciliğin kişileri aldatacak nitelikte olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Sahte belgenin ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenip belirli bir kişiyi değil birçok kişiyi aldatabilecek nitelikte olması ve aldatma gücünün objektif olarak saptanması gerekir. Bu nedenle örneğin, memurların bilgisizliği ve ihmalleri nedeniyle kandırıcılık yeteneği olmayan belge üzerinde işlem yapmaları belgeye hukuki geçerlilik kazandırmaz. Daha önceden var olan subjektif bir bilgi, belge üzerinde var olan aldatma yeteneğini ortadan kaldırıcı etkiye sahip değildir.

Uyuşmazlık konusu "çek" ile ilgili olduğundan, çekin hukuki niteliği ve yapısının irdelenmesinde de yarar bulunmaktadır.

Uyuşmazlık konusu "çek" ile ilgili olduğundan, çekin hukuki niteliği ve yapısının irdelenmesinde de yarar bulunmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 03.11.2015 tarihli ve 230-377 sayılı kararında belirtildiği üzere, çek, gerek 14.02.2011 tarihli ve 27846 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda, gerekse bu Kanun ile yürürlükten kaldırılan 6752 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda poliçe ve bonodan sonra üçüncü bir kambiyo senedi türü olarak kabul edilmiştir. Çek hukuki niteliği itibarıyla, poliçe gibi bir havaledir, ancak bu havalenin çek olarak vasıflandırılabilmesi için aynı zamanda bir banka üzerinde çekilmiş olması zorunludur. Bankada hesap bulundurmak mücerret çek keşide hakkını vermeyeceğinden, ayrıca önceden bu hesap üzerinde çek keşidesi suretiyle tasarruf edebileceğinin de kararlaştırılmış olması gerekir. Genellikle "çek anlaşması", "çek sözleşmesi" olarak adlandırılan bu akit ile muhatap banka, keşideciye, üzerine çektiği çekteki miktarı ödemeyi vadederken, keşideci ise muhatap bankanın ödediği meblağları kendisine tediyeyi taahhüt etmektedir. Böylece, muhatap banka meşru hamil veya cirantaya kendi mal varlığından ancak keşidecinin şahsında hukuki sonuç doğurmak üzere ödemede bulunma yetkisini elde etmektedir.

Bir senedin "çek" niteliğine haiz olabilmesi için taşıması gereken bazı zorunlu yasal unsurlar bulunmaktadır.

Buna göre, çek;

a) Senet metninde "çek" kelimesini ve eğer senet Türkçe'den başka bir dille yazılmış ise o dilde "çek" karşılığı olarak kullanılan kelimeyi,

b) Kayıtsız ve şartsız belirli bir bedelin ödenmesi için havaleyi,

c) Ödeyecek kimsenin "muhatabın" ad ve soyadını (ticaret unvanını),

d) Ödeme yerini,

e) Keşide tarihini ve yerini,

f) Keşidecinin imzasını, ihtiva etmelidir.

Bu unsurlardan birini taşımayan bir senet çek sayılmayacaktır. Ancak çekte açıklık yoksa, muhatabın adı ve soyadı (ticaret unvanı) yanında gösterilen yer ödeme yeri kabul edilecek, muhatabın ad ve soyadı (ticaret unvanı) yanında birden fazla yer gösterildiği takdirde çek, ilk gösterilen yerde, böyle bir açıklık ve başka bir kayıt da yoksa, çek muhatabın iş merkezinin bulunduğu yerde ödenecektir. Keşide yeri gösterilmemiş olan çek, düzenleyenin adı yanında yazılı olan yerde düzenlenmiş sayılacaktır (6752 sayılı Kanun'un 693/2-3, 6102 sayılı Kanun'un 781/2-3. maddeleri.).

Diğer taraftan, ceza muhakemesinin amacı, her somut olayda kanuna ve usulüne uygun olarak toplanan delillerle maddi gerçeğe ulaşıp adaleti sağlamak, suç işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasının önüne geçebilmek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmektir. Gerek 1412 sayılı CMUK, gerekse 5271 sayılı CMK, adil, etkin ve hukuka uygun bir yargılama yapılması suretiyle maddi gerçeğe ulaşmayı amaç edinmiştir. Bu nedenle ulaşılma imkânı bulunan bütün delillerin ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir. Diğer bir değişle adaletin tam olarak gerçekleşebilmesi için, maddi gerçeğe ulaşma amacına hizmet edebilecek tüm kanuni delillerin toplanması ve tartışılması zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ...'ın inceleme dışı sanık ... ile ortak olarak işletmeciliğini yaptığı Mızrak Türküevi isimli iş yerinin sahibi olan katılan ...'e birikmiş kira bedellerine karşılık olmak üzere verdiği suça konu iki adet çekin bankaya ibrazında hesapta karşılıklarının olmaması nedeniyle ödeme yapılamadığı, yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece "...Sanık ...'ın suça konu çekleri kimden ve neden aldığına dair tutarlı ifadelerinin bulunmaması," şeklindeki gerekçe ile sanığın resmî belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılan olayda;

Suça konu çeklerin bankaya ibrazlarında bankaca hesapta karşılıklarının olmadığına dair çeklerin arkasına şerh düşülmesi ancak çeklerin sahte olduklarına dair herhangi bir ibare yazılmaması, bilirkişi raporunda suça konu çeklerin ön yüzündeki yazı ve imzaların sanık ...'ın elinden çıktığını gösterir grafolojik uyumun tespit edilemediğinin belirtilmesi, sanık ...'ın 04.05.2013 tarihli oturumda suça konu çeki arkadaşı olan ...Petrol şirketinin sahibi ...'ın hatır çeki olarak verdiğini ve keşideci imzalarının ...'a ait olduğunu savunması, tanık ...'in suça konu çeklerde keşideci gösterilen ve yetkilisi olduğu ...Petrol şirketindeki hissesini 2003 yılında ...ve Fatih ...'a devrettiğini ifade etmesi, 01.07.2003 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi'nde de ...Petrol şirketinin ortaklarının ...ve Fatih ... olduğunun, şirket müdürü olan tanık İsmail Safa'nın müdürlükten istifa ettiğinin ve Abdurrahman ...'ın şirketi temsile yetkili kılınmasına karar verildiğinin bildirilmesi ve Ankara Sicil Memurluğu'ndan da keşideci şirketin faal bir şirket olduğunun belirlenmesi hususları birlikte nazara alındığında; öncelikle suça konu çeklerin keşidecisi olarak görünen ...Petrol şirketinin suç tarihindeki yetkilisi veya yetkililerinin tespit edilip duruşmaya çağrılarak çeklerin ...Petrol şirketine ve ön yüzlerdeki yazı ve imzaların ise kendilerine ait olup olmadığının, çekler şirkete ait ise ne şekilde elden çıktığının, şirket adına çek keşide etme yetkisine sahip ... isimli bir şahıs olup olmadığının sorulması, keşideci şirket yetkilisi veya yetkilileri ile açık kimliğinin tespit edilmesi durumunda ...'ın yazı ve imza örneklerinin alınarak çeklerin ön yüzlerindeki yazı ve imzaların kimin eli ürünü olduğu ve gerekirse ilgili bankadan orjinal çek sureti temin edilerek çekin sahte olup olmadığı ve ne suretle sahte olduğu hususlarında bilirkişi raporu alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ile hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne ve Yerel Mahkemece eksik araştırmaya dayalı olarak sanık hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 06.06.2018 tarihli ve 5866-4314 sayılı sanık hakkında resmî belgede sahtecilik suçundan verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.07.2013 tarihli ve 112-293 sayılı mahkûmiyet hükmünün, sanığa atılı resmî belgede sahtecilik suçuna konu çeklerin sahte olarak düzenlenip düzenlenmediği hususunda eksik araştırma ile karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 24.06.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/2497, Karar No: 2019/2452, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2497 E.  ,  2019/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5429, Karar No: 2012/21168, Tarih: 20.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5429 E.  ,  2012/21168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hkümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12042, Karar No: 2007/14454, Tarih: 12.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12042 E.  ,  2007/14454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7510, Karar No: 2025/14877, Tarih: 20.05.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/7510 E.  ,  2025/14877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1679 E., 2021/1969 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/206 E., 2021/272 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4104, Karar No: 2020/2379, Tarih: 19.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4104 E.  ,  2020/2379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen beraat hükümleri, katılanlar vekili ve sanıklar müdafii tarafından vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların katılanlara ait şirkette güzellik merkezi işlettikleri sırada işten ayrılıp, fikir ve eylem birliği içinde katılanlar ile şirkete ait bir kısım eşyayı alarak gittiklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanıkların savunmasının aksine, her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter delil bulunmadığından, sanıklar hakkında bu gerekçeyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiş, kendisini aynı vekille temsil ettiren sanıklar lehine tek vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği dikkate alınarak, bu yönde düzeltilerek onanmasını isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ve sanıklar müdafiinin ayrı ayrı vekalet ücreti alması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11635, Karar No: 2020/2915, Tarih: 03.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/11635 E.  ,  2020/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı Hazine vekili, davalı adına kayıtlı 275 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bir kısmının ... Nehri kıyısında kaldığını, bir kısmının ise kuru dere etkisi altında kaldığını öne sürerek davalı adına olan tapusunun iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın kayınpederi ... tarafından 70-80 yıl kullanıldığını, miras yolu ile kendisinin eşi ... ...'a intikal ettiğini, eşinin talebi ile taşınmazın kendisinin adına tescil edildiğini,1968 yılında sele maruz kaldığını, hemen akabinde ıslah edildiğini ve yıllardır kullanıldığını, ... Nehrinin sağı ve solunun hep aynı durumda olduğunu, tüm tarım arazilerinin akım şeridinde olduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporları ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinde 1989/71 Esas sayılı dosyası kapsamında, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazın fen bilirkişisi raporunda, C harfi ile gösterilen kısmının tapu kaydının iptali ile dere yatağı olarak terkinine, A ve B harfleri ile gösterilen kısımları yönünden ise davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nehir yatağında kalan yerler bakımından tapunun iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için öncelikle; “dava şartı” ile “kesin hüküm” kavramlarının temel hukuki esasları üzerinde durulmasında yarar vardır.

Dava şartları, mahkemenin davanın esası hakkında yargılamada bulunabilmesi için gerekli olan şartlardır. Diğer bir anlatımla; dava açılabilmesi için değil, mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.

Dava konusu uyuşmazlığın daha önce bir kesin hüküm ile çözümlenmemiş olması da (olumsuz) dava şartıdır. Birinci dava ile ikinci davanın müddeabihlerinin (konusunun), dava sebeplerinin (vakıaların) ve taraflarının aynı olması maddi anlamda kesin hüküm oluşturur. Kesin hüküm, hem bireyler için hem de devlet için hukuki durumda bir kararlılık ortaya koyar. Bununla, hukuki güvenlilik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir.

Mahkeme, hem davanın açıldığı günde, hem de yargılamanın her aşamasında dava şartlarını kendiliğinden araştırıp inceler ve bu konuda tarafların istem ve beyanları ile bağlı değildir. Dava şartları dava açılmasından hüküm verilmesine kadar varolmalıdır.