muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4621, Karar No: 2019/1294, Tarih: 18.02.2019

niyetli olarak yapılmış olduğu gibi alınan kararlar kanuna, esas sözleşmeye ve dürüstlük kuralına uygun olduğu, alınan kararların hiçbir ortağın ve davacı tarafın aleyhine hükümler içermediği, ... 451. maddesi gereği kötü niyetle iptal davası açan davacıya karşı şirketin bu sebeple zarara uğraması halinde her türlü yasal hakları saklı kalmak üzere, davanın uzamasının ve dava sonunda Genel Kurul Kararının iptali ihtimalinin davalı şirkete ve davacı dahil tüm şirket ortaklarına daha fazla zarar verebileceğinden ve genel kurulun bir an evvel yenilenebilmesi amacıyla davayı kabul ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacıyla davalı şirket arasında menfaat çıkar çatışması bulunduğundan davalı şirketin bu davada temsil edilebilmesi için davalı şirkete temsil kayyımı atanması konusunda ... haftalık kesin süre verilmiş, verilen süre içerisinde temsil kayyımı atanması konusunda davacı tarafça dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353(1)b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye ...,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/02/2019 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, Anonim Şirket Genel Kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı, davalı şirkette 166.664/500.000 paya sahip ve aynı zamanda, dava dışı ....ve M... ile birlikte şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulu üyesidir.

Davacı, pay sahibi sıfatı ile davalı şirkete karşı eldeki davayı açmış olup, dava dilekçesi davalıya usulüne uygun tebliğ edildiği gibi, ilgisi olmamasına rağmen dava dilekçesi davalı şirketi münferiden temsil yetkileri bulunan diğer yönetim kurulu üyelerine de tebliğ edilmiştir.

Uyuşmazlık çıkmadan önce davacının münferiden imza yetkisine sahip olarak 2013 yılında şirket adına verdiği vekaletname ile Av. ... tarafından davalı şirketin davada vekil marifetiyle temsil edilmesi, davalı şirkette temsil boşluğu doğduğu anlamına gelmemektedir.

Zira, davacı eldeki davayı pay sahibi sıfatıyla açmış olup, davalı şirketle arasında menfaat çatışması çıkması olağandır.

Uyuşmazlık çıkmadan önce davacının münferiden imza yetkisine sahip olarak 2013 yılında şirket adına verdiği vekaletname ile Av. ... tarafından davalı şirketin davada vekil marifetiyle temsil edilmesi, davalı şirkette temsil boşluğu doğduğu anlamına gelmemektedir.

Zira, davacı eldeki davayı pay sahibi sıfatıyla açmış olup, davalı şirketle arasında menfaat çatışması çıkması olağandır.

Bunun yanısıra, davalı şirketin, münferit imza yetkisine sahip iki yönetim kurul üyesi daha bulunmaktadır ki, bu yönetim kurulu üyeleride davadan bilgi sahibidirler. Diğer ... yönetim kurulu üyesinin münferit imza yetkilerinin varlığı nedeniyle davalı şirkette temsil boşluğu doğmuş değildir.

Davalı şirket, davada diğer ... yönetim kurulu üyesi tarafından temsil edilebileceği gibi, şirket tarafından tayin edilmiş herhangi bir vekile vekaletname verilmek suretiyle vekil tarafından da temsili de mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirket, vekili Av. ...’in davada kendisini temsil etmesi yolunu tercih etmiş olup, davacının davayı pay sahibi sıfatıyla açması, davalı şirketin açıklanan şekilde temsilinin mümkün olması karşısında davalı şirkete temsil kayyuma atanmasına gerek bulunmamaktadır.

Davalı şirkete temsil kayyumu atanmasını zorunlu gören ilk derece mahkemesi ile istinaf mahkemesi kararı açıklanan nedenlerle hukuki dayanaktan yoksundur.

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken bu yöne ilişkin davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile istinaf kararının onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne katılamıyoruz..
Yargıtay — Esas No: 2018/1901, Karar No: 2022/3738, Tarih: 08.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1901 E.  ,  2022/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

I) "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II) "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaları düzenleyen iş yerinin kendisine ait olduğunu, ancak şirketin yetkililerinin ..., ..., ... olduğunu ve bütün işlemleri bu kişiler adına ... ile ....’in yürüttüğünü, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Vergi Dairesinden ve faturaları kullanan mükelleflerden temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ismini bildirdiği kişilere ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) İsmi bildirilen kişilerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ismi bildirilen kişilere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 08.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11046, Karar No: 2018/9244, Tarih: 21.11.2018

**5. Ceza Dairesi         2015/11046 E.  ,  2018/9244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile rüşvet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazinenin bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gümrük ve Ticaret Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile Gümrük ve Ticaret Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiklerine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın ve hükmün Hazine ile ilgili Bakanlığa bildirildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE, 21/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1993, Karar No: 2006/5553, Tarih: 17.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/1993 E.  ,  2006/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki Alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

01.04.2003 ile 14.08.2003 dönemi arasında 2003 Yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesinde öngörülen %30 faiz oranının bilirkişice hesaplamada dikkate alındığı, ancak 2003 Yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 esas - 2004/4 karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme kuralı" uygulanamayacağından mahkeme kararı 2003 yılı için ve bu maddenin uygulama olanağı bulunan 01.04.2003 - 14.08.2003 tarihleri bakımından 2003 Yılı Bütçe Kanununun uygulanması mümkün bulunmadığından bu tarihler bakımından reeskont faiz oranlarının hesaplamada dikkate alınması gerekirken 2003 Yılı Bütçe Kanununda belirtilen faiz oranlarını uygulayan bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1752, Karar No: 2015/6149, Tarih: 28.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/1752 E.  ,  2015/6149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı sigorta şirketi vekili; müvekkili nezdinde işyeri paket sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin kuvvetli yağış nedeniyle zarar gördüğünü, ..sigortalıya ödendiğini, işyerinin bulunduğu alışveriş merkezinin dere yatağına kurulmuş olduğunu, taşkınlara karşı önlem almayan alışveriş merkezi işletmecisi - bina maliki temsilcisi...'nin ve bina maliki davalı ..'nin hasardan sorumlu olduklarını belirterek, sigortalıya ödenen 958.506,63 TL 'nin ödeme tarihi olan 28.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sigortacının halefiyet hakkına dayanarak bina malikine karşı açtığı rücuen tazminat davasının ticari dava niteliğinde bulunmadığı ve yargılamanın Asliye Hukuk

Mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davacı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK.’nun 3. maddesinde “Bu Kanunda düzenlenen hususlarla bir ticari işletmeyi ilgilendiren bütün işlem ve fiiller ticari işlerdendir.” hükmünün düzenlendiği, 4/1. Maddesinde "Her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hukuk davalarının” ticari dava sayıldığı, aynı kanunun 5. maddesinde de "aksine hüküm bulunmadıkça dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın Asliye Ticaret Mahkemesinin tüm ticari davalara bakmakla görevli" bulunduğu öngörülmüştür.

Somut uyuşmazlıkta, davacı sigortacının halefi olduğu sigortalı ve davanın tarafları tacirdir, dava konusu tarafların ticari işletmesini ilgilendirmektedir.

Açıklanan yasal düzenlemeler karşısında uyuşmazlık ticari dava niteliğinde olup çözümü Asliye Ticaret Mahkemesinin görev alanına girdiğinden görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ..ye geri verilmesine, 28.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14719, Karar No: 2020/2745, Tarih: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/14719 E.  ,  2020/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.01.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 20.02.2015 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenerek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2 maddelerine göre belirlenen 4 yıllık dava zamanaşımının karar tarihi olan 10.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12228, Karar No: 2024/1389, Tarih: 21.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/12228 E.  ,  2024/1389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümle, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-3-7-8, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine, sanıklar ... ve ... hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine, sanıklar ... ve ... hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.12.2020 tarihli, 2016/321898 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Hüseyin, Mecit, Sezai ve Yahya'nın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay günü sanık ... ve Ahmet'in Ünye İlçesi, Yavi Mahallesinde bulunan, üçüncü kişiler adına kayıtlı 722 ve 723 parsel sayılı taşınmazlar arasında sınır olan yerde mağara içinde define aramak amacıyla kazı yapmaya başladığı, kazı işini hakkında tefrik kararı verilen gürcü sanıkların yaptığı, yapılan ihbar üzerine olay yerine giden jandarma görevlilerince olay yerinde 1 adet jeneratör, 1 adet hilti, 2 adet kazma, 1 adet balyoz, 2 adet kürek, 1 adet levye, 2 adet el feneri ve 25 m seyyar kablo olduğu, olay yerinin dışında kazılmış toprak ve kaya parçalarının bulunduğunun, mağara içerisinde yaklaşık olarak 7 m mesafelik bir tünelin olduğunun tespit edildiği, sanık ...'ın suça konu yerde sığınak yaptırdığını, gürcü vatandaşların işçi olarak çalıştığını, sanık ...'in de Gürcü dili bilmesi nedeniyle gürcü vatandaşlara tercümanlık yaptığını savunduğu, sanık ...'in de benzer savunma ile sanık ...'ın olay yeninde Aydın'ın savunmasının aksine sığınak değil de soğuk hava deposu yaptırdığını belirttiği, ancak, sanık ...'in soruşturma aşamasında "ev sahibim Yahya 'Yavi Mahallesinde açık mağara varmış, gel gezelim görelim dedi, biz mağaraya giderken arkamızdan jandarmanın geldiğini gördüm" şekildeki savunması, sanık ...'nın soruşturma aşamasında ve benzer şekilde duruşmada "... isimli şahıs beni arayarak Ünye İlçesi Hanyanı Mahallesi'nde kazı yaptıklarını söyledi, benim de gelip gelemeyeceğimi sordu. Ona gelirim, ancak yanımda bir arkadaşımı da getiririm dedim. Ahmet petrol istasyonunun oraya gelin, ben sizi aldırırım dedi. Mecit'i arayarak kazıya gidiyorum, sen de gelir misin dedim, Mecit'in kabul etmesi üzerine emanet aldığım araba ile petrol istasyonunun oraya geldim. Bir süre sonra bir ... gelerek bizi aldı. Kazı yapılan bölgeye aracı park ettik. Kazı yapılan dereye doğru inerken jandarma bizi yakaladı" şekildeki savunmaları dikkate alındığında, suça konu yerde Aydın ve Ahmet'in define aramak amacıyla kazı yaptıklarının tartışmasız olduğu, aksi yöndeki savunmaların, olay yerinde elde edilen eşyaların niteliği de dikkate alındığında suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, yapılan keşif sonrası alınan fen bilirkişisi raporuna; suça konu yerin Yavi Mahallesi 722 ve 723 parsel sayılı taşınmazlar arasında sınır olan yerde olduğunu ve bu taşınmazlarda sanık ...'ın savunmasının aksine bir mülkiyet hakkının bulunmadığını, yine arkeolog bilirkişi rapor ve ek raporunda; kazı yapılan alanda 2863 sayılı Yasaya göre korunması gerekli bir kültür varlığı ya da kalıntısına rastlanılmadığını, aynı yasa kapsamına giren sit alanının bulunmadığını, sanıkların define aradıklarını, mağaranın toprak ve kayalık kısımlarında yapılan kazı ile parçalanan kayaç kitlelerinin kültür varlığı elde etmeye yönelik olarak açıldığını ve kültür varlığı bulunabilecek bir derinliğe ulaştığını belirttiği, bu halde sanıklar Aydın ve Ahmet'in kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaparak üzerlerine atılı suçları işledikleri gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır

. Sanıklar Hüseyin ve Sezai'in en başından beri, sanık ...'in bahçede çalıştıklarını belirterek, kendilerinden yemek getirmelerini istemesi üzerine yiyecek birşeyler alıp suça konu yere gittiklerini savundukları, diğer sanıkların beyanları dahil savunmalarının aksine hiç bir delil bulunmadığı, bu halde sanıklar Hüseyin ve Sezai'nin atılı suçu işlediklerine dair kesin bir delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır. Sanıklar Mecit ve Yahya bakımından ise; sanık ...'in öncelikle Yahya'yı arayarak kazıdan bilgi verip gelmesini istemesi, Yahya'nın "tamam bir arkadaşımı da getiririm" diyerek sanık ...'i araması ve aynı konuşmayı Mecit'e aktarması ile suça konu yerde kazı yapıldığını bildikleri ve eyleme katılmak için biraraya geldiklerinin, Yahya'nın tüm savunmalarından sanık ...'in de olayın sıcağı sıcağına soruşturma aşamasında alındığı savunmasından tartışmasız olduğu, bu şekilde bu iki sanığın kazı yapılan alana ... ile geldikleri, araçtan indikten sonra kazının yapıldığı dereye doğru yaya inerken jandarma görevlilerince yakalandıkları, her ne kadar eyleme iştirak etme iradeleri var ise de, bunun henüz hazırlık hareketi aşamasında kaldığı, icrai harekete geçilmediği, bu halde teşebbüs aşamasında dahi kalan bir fiilden söz edilemeyeceği (Yargıtay 12. CD'nin 2014/20985 Esas, 2015/14591 Karar sayılı kararı), açıklanan nedenlerle sanıklar Mecit ve Yahya'nın atılı suçu işlemediklerinin anlaşıldığı gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır.