muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/22709, Karar No: 2019/12235, Tarih: 07.10.2019

Şeklindeki ifadeleriyle tebligatın sorumlu müdüre çıkartılması ve usulüne uygun şekilde yapılması gerektiğini belirtmektedir.

Sanıklar hakkında 5187 sayılı Kanun'un 18/1. maddesinde yazılı "düzeltme ve cevabı yayımlamama" suçundan açılan kamu davasında, kesin olarak verilen mercinin "itirazın reddine" dair kararının, sorumlu müdür yerine, itiraz eden avukatına tebliğe çıkartıldığı ve tebliği işyerinde avukatın daimi temsilcisi olduğunu beyan eden kişinin aldığı, suç tarihinin de bu tebligata göre belirlendiği, ancak gazetenin sorumlu müdürüne hitaben doğrudan yapılan bir tebligat olmadığı gibi sorumlu müdürün ne zaman ve ne şekilde bu tebligattan haberdar olduğunun da belirlenemediği, dolayısıyla sanıkların hukuken yayımlamakla yükümlü olacakları ve ileride cezai sorumluluklarını doğurabilecek bir düzeltme ve cevap yazısından haberdar olmadıkları, keza sanıkların düzeltme ve cevabı süresi içinde gereği gibi yayımlama zorunluluklarının, 5187 sayılı Kanun'un 14/6. maddesinde yazılı olduğu üzere "yetkili makamın kararının tebliği tarihinden itibaren" başlayacağı, vekil aracılığıyla takip edilen işlerde tebligatın 7201 sayılı Kanun'un 11. maddesi gereği vekile tebliği esas olarak kabul edilse de somut olayda tebliğ yapılan avukatın sorumlu müdürün vekili olmadığı gibi, vekili olsa bile 5187 sayılı Kanun'a göre sorumlu müdürün düzeltme ve cevabı yayımlama zorunluluğunun avukatına yapılan tebliğden itibaren başlamayacağı değerlendirilmekle, mahkemece sanıkların beraati yerine suçu işlediklerinin sabit olması gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1774, Karar No: 2014/7262, Tarih: 14.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1774 E.  ,  2014/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/329-2014/17

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu İ. S. ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıradaki alacaklı ile garameye sokulan Ege Vergi Dairesi'nin alacağının, borçlunun ortağı olduğu G... Gıda Ür. Turz. San. Tic. Ltd. Şti'nin vergi borcundan kaynaklandığını, taşınmaz sahibi şirket ortağı hakkında geçerli bir takibin bulunmadığını ileri sürerek, şikayet olunan Vergi Dairesi'nin sıra cetvelinden çıkartılarak, yeniden sıra cetveli düzenlenmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şirketin ve ortakların adreslerinde bulunmaması nedeniyle şirketin mükellefiyetinin res'en terkin edildiğini, ödeme emirlerinin tebliğ edilemediğini ve ihtiyati haciz kararı alındığını, İsmail Sarıtaş'ın şirketin %90 hissesine sahip olduğunu, hakkındaki takibin devam ettiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şirketin ve ortakların adreslerinde bulunmaması nedeniyle şirketin mükellefiyetinin res'en terkin edildiğini, ödeme emirlerinin tebliğ edilemediğini ve ihtiyati haciz kararı alındığını, İsmail Sarıtaş'ın şirketin %90 hissesine sahip olduğunu, hakkındaki takibin devam ettiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine dair kararın şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 12.05.2010 tarih ve 3650 E., 5943 K. sayılı ilamı ile, şirketlerin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortak ve yöneticilerine başvurabilmesi için şirketin aciz halinde olması ya da alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının anlaşılması gerektiği, somut olayda şirketin ve ortakların adresine ulaşılamaması nedeniyle alacağın tahsil kabiliyetinin kalmadığı anlaşılmış ise de, yönetici ve ortaklar hakkında usulüne uygun biçimde girişilmiş bir takibin de bulunmadığı, ödeme emirlerinin tebliğ edilmediği ve ihtiyati haciz kararının 06.03.2009 tarihinde alındığı, bu tarihin de satış tarihinden sonra olduğunun anlaşıldığı, kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu, şikayetin kabulü ile Ege Vergi Dairesi'nin alacağının sıra cetvelinden çıkartılmasına dair verilen kararın şikayet olunan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin; 12.03.2013 tarih ve 2012/6161 E., 2013/1494 K. sayılı ilamı ile, sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi'nin, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olduğu, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, sıra cetvelinin iptaline karar vermekle yetinmesi gerekirken, ayrıca şikayet olunanın alacağının sıra cetvelinden çıkarılması şeklinde eda hükmü kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılamada delillerin değerlendirilmesi ve tüm dosya kapsamına göre; şirketlerin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortak ve yöneticilerine başvurulabilmesi için, şirketin aciz halinde olması ya da şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının anlaşılması gerektiği, somut olayda şirketin ve ortakların adresine ulaşılamaması nedeniyle alacağın tahsil kabiliyetinin kalmadığı anlaşılmış ise de yönetici ve ortakları hakkında usulüne uygun biçimde girişilmiş bir takibin de bulunmadığı, ödeme emirlerinin tebliğ edilemediği ve ihtiyati haciz kararının 06.03.2009 tarihinde alındığı ve bu tarihinde satış tarihinden sonra olduğu, buna göre şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün hacze iştirakinin mümkün olmadığı, ihale bedeli olan 46.175,30 TL'den 40,00 TL yeniden yapılacak sıra cetveli tebliğ giderinin tenzilinden sonra bakiye 46.135,30 TL'nin 31.254,31 TL'sinin İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2371 Esas sayılı takip dosyası alacaklısına, 11.869,63 TL'sinin İzmir 17. İcra Müdürlüğü'nün 2007/12347 Esas sayılı takip dosyası alacaklısına, 3.011,36 TL'sinin İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5234 Esas sayılı takip dosyası alacaklısına ödenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetin kabulü ile 09.03.2009 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi'nce uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Şikayet konusu 09.03.2009 tarihli sıra cetvelinde, ihale bedelinden bakiye kalan 46.175,30 TL'nin, birinci sırada şikayet dışı Ş. A. alacaklı olduğu İzmir 1. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2371 E. sayılı icra takip dosyası ile E.. M.. arasında garameten paylaştırıldığı, alacaklı Ş.A. icra takip dosyasına 14.310,26 TL, E.. M..'ne 31.865,04 TL ödeme yapılmasına karar verildiği, 2. sırada yer alan şikayetçinin alacaklı olduğu icra takip dosyası ile üçüncü sırada yer alan İzmir 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/5234 E. sayılı icra takip dosyasına ise pay ayrılmamış olduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, 09.03.2009 tarihli sıra cetvelinde şikayet olunan Vergi Dairesi'ne garameten ayrılan paydan ikinci sırada bulunan şikayetçinin alacaklı olduğu icra dosyasındaki 11.851,40 TL alacağının ödenmesi, kalan kısmın ise şikayet olunan Vergi Dairesi'ne verilmesini sağlayacak şekilde sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, payına itirazı olmamasına rağmen şikayet dışı Ş. A. alacaklı olduğu dosyaya sıra cetvelinde ayrılan paydan daha fazla ödeme yapılması, yine kendisine pay ayrılmayan ancak itirazı olmayan şikayet dışı J. C. alacaklı olduğu dosyaya pay ayrılması ve şikayetçiye sıra cetvelinde belirtilen borç miktarından daha fazla pay verilmesi sonucunu doğuracak ve kazanılmış hakların gözetilmesi gerektiğine işaret eden bozma ilamına uygun olmayacak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9984, Karar No: 2006/10478, Tarih: 11.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9984 E.  ,  2006/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 21. ve Tüzüğün 28’inci maddesi hükmü uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan tüzük maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Tüzüğün 30 uncu maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştıracak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Aynı Yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi ise, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlıdır.

Somut olayda dava dilekçesinin tebliği için davalılar ... ,... , ... , ... , ve ... ... adına çıkartılan tebliğ Tebligat Yasasının 21. maddesine göre yapılmış ancak tebligat mazbatasında muhatapların adreslerinde bulunamadığı tespit edilmiş fakat bu bilgiyi veren kişinin imzası alınmadığı gibi bu durumun haber verildiği komşunun ismi yazılmamış ve imzası da alınmamıştır.Davalılar ... ... ile ... ...’a ise tebligat bile yapılmamıştır. Adı geçen davalılara mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi ise Tebligat Yasasının 35. maddesine göre yapılmıştır. Bu durum karşısında Yasa ve Tüzüğün yukarıda açıklanan emredici kural ve koşullarına uyulmamış olması nedeni ile davalılar adına yapılan tebligatlar geçersizdir.

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak mahkeme kararının ve davacı temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi ve ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/86, Karar No: 2015/42739, Tarih: 09.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/86 E.  ,  2015/42739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/384047

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2014

NUMARASI : 2014/17 (E) ve 2014/176 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar E.. K.. ve S.. A.. tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar E.. K.. ve S.. A..'un süresinden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, sanıklar E.. K.., Ö.. Y.., S.. A.. ile sanık Ö.. Y.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9652, Karar No: 2013/18843, Tarih: 15.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/9652 E.  ,  2013/18843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu E.G takip dayanağı bonoların şirket tarafından keşide edilmiş olmasına rağmen bono da ismi yer almadığından kendisine karşı takibin yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olması sebebiyle takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, borçlu E.G ile ilgili takibin iptaline karar verildiği anlaşılmıştır.

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 589.maddesi uyarınca, şirketi münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613 ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Senedin keşideci bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzanın bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda, imzalardan birinin şirket adına, diğerinin ise imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır. Bu nedenle bononun ön yüzüne atılan ikinci imza aval olarak değerlendirilir(HGK'nun 05.10.2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, temyize ve takibe konu 31.10.2012 vade tarihli 7.000,00 TL. miktarlı bonoda keşideci olarak E. G. Kuy. ... Ltd. Şti. yazılı olup, söz konusu bono çift imza ile keşide edilmiştir. Borçlu şikayet dilekçesinde takibe konu bonolarda adının yer almadığını belirtmiş, keşideci şirketin yetkili temsilcisi olmadığı yönünde bir itirazda bulunmamıştır. Kaldı ki, dosya arasında bulunan İzmir 14. Noterliği'nin 15.03.2011 tarih ve 2470 yevmiye numaralı imza sirküleri ve şirket ana sözleşmesine göre davacı E. G. 10 yıl süre ile şirket müdürlüğüne seçilmiş ve münferiden atacağı imza ile şirketi temsil ve ilzam etmesine karar verilmiştir. Bu durumda borçlu şirket temsilcisinin şirket kaşesi dışına attığı iki imzası bulunduğundan, bu ikinci imza nedeniyle, aval veren sıfatı ile borçtan şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece borçlu E.G 'ün  temyize ve takibe konu 31.10.2012 vade tarihli 7.000,00 TL. miktarlı bono yönünden şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken adı geçen borçlu yönünden takibin tümden iptaline dair hüküm tesisis isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1159, Karar No: 2021/15354, Tarih: 03.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/1159 E.  ,  2021/15354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 26/2. maddesinde yer alan “Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez" hükmü karşısında; suç tarihinde 15 yaşını bitirmiş olan mağdurenin 27.03.2015 tarihli celsede TCK.nın 26/2. maddesi kapsamında hukuken geçerli rızasına istinaden parka sanıkla birlikte gittiğini beyan ettiği anlaşılmakla, atılı olan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine müsnet suçtan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14855, Karar No: 2023/4730, Tarih: 11.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14855 E.  ,  2023/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekilli tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 933 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini beyan ederek, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve kumluk yerlerden olduğunu, bu özellikleri nedeniyle kamu malı olduğu kuşkusuz olup, kamu mallarında 4721 Sayılı Kanun'un 1023 üncü maddesinin uygulama yeri olmadığını, tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal sebebe dayanılmasının zorunlu olduğu oysa ki bu taşınmazda iyiniyet ve tapuya güven ilkesinin geçerli olmadığı bu nedenle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesini talep etmektedir.

III. MAHKEME KARARI

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/13 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.03.2015 tarihli ve 2014/13 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20.Hukuk Dairesice yapılan inceleme sonucu; davaya konu taşınmazın niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edilmediğini, taşınmazın vasfının yeniden araştırılması, arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/164 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/164 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.11.2017 tarihli ve 2017/164 Esas, 2017/286 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucu; kararı Hazine adına açılan davalarda Hazineyi temsil yetkisinin, Hazine avukatına ait olduğu, Hazine avukatı olmayan yerlerde ise 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 6 ncı maddesinin 3 üncü bendine göre adli davaları yürütmek üzere ... ve taşra birim amirlerine üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebildiği ve üst yönetici bu yetkisini hukuk birimi amirine devredebildiği, Maliye Bakanlığının 13.01.2012 tarihli ve 56 sayılı onayı ile bu yetki ilçelerde mal müdürlerine devredildiği belirtilerek; Maliye Bakanlığı'nın 13.01.2012 tarih ve 56 sayılı onayına göre davada Hazine adına sulh, kabul ve feragat işlemleri yapabilme yetkisi muhakemat müdürlüğüne, müdürlük olmayan yerlerde yetkilendirilen Hazine avukatlığının hukuki görüşü ile ilçelerde mal müdürünün teklifi üzerine kaymakama ait olup, Hazineyi temsil yetkisi ve Hazine adına sulh olma yetkisi olup olmadığı araştırılmadan Ahmet Yazar'ın beyanı doğrultusunda sulh olunduğunun kabulü ile hüküm kurulması, nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli 2021/728 Esas, 2022/450Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri