muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/78, Karar No: 2009/2351, Tarih: 26.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/78 E.  ,  2009/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 7.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı T. Halk Bankası AŞ. vekili dava dışı borçlunun organize sanayi bölgesindeki parsel tahsis hakkı bedeline ilişkin olarak düzenlenen sıra cetvelinde aciz vesikası düzenlenmesi ve yasal süresi içinde satış avansı yatırılmaması nedeniyle haczi hukuki değerini yitiren davalının üst sıraya alındığını, adı geçenin bu aciz vesikasına dayalı olarak beş yıl sonra giriştiği takipteki haczinin tarihinin de kendi hacizlerinden sonra olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Birleşen dosya davacısı Yapı ve Kredi Bankası AŞ. vekili de, satış bedelinden ipotek tutarının düşülerek bakiye 960.000,-TL.nin sıra cetveli yapılmak üzere dosyalarına gönderildiğini, sonrasında 89.219,-TL. tahsil harcının sehven gönderildiğinden bahisle geri istendiğini, bunun üzerine sıra cetvelinin 870.781,-TL. üzerinden yapıldığını; oysa tahsil harcının davalı alacaklıdan alınması gerektiğini, davalının alacağının limiti aşamayacağını, davalı banka harçtan muafsa tahsil harcının kesilemeyeceğini bildirerek sıra cetvelinin iptaline ve geri istenen paranın iadesiyle sıra cetvelinin 960.000,-TL. üzerinden tekrar yapılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince Yapı ve Kredi Bankası AŞ.nin İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 1998/1458 sayılı dosyasında haczinin 11.03.1998 tarihinde konulduğu, takibin mahkeme kararı ile 17.07.1998 günü kesinleştiği; T. Halk Bankası AŞ.nin İzmir 13. İcra Müdürlüğü'nün 1998/7402 sayılı dosyasından yapılan ihalenin feshedilmesi sonrasında, hatalı tescilin eski malik adına düzeltilmesi aşamasında satış istenemeyeceği gerekçesiyle ve Yapı ve Kredi Bankası AŞ.nin haczi ayakta bulunduğundan asıl davanın reddine; tahsil harcına ilişkin sorumluluk bakımından açılan diğer davanın reddedilmiş olması nedeniyle birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Taşınmazın 16.06.2000 tarihindeki satışı üzerine Yapı Kredi Bankası AŞ. için İzmir 14. İcra Müdürlüğü'nün 1998/1548 sayılı takip dosyasından aciz vesikası düzenlenmiş, adı geçen bu aciz vesikasına dayalı olarak başka bir takip yapmıştır. Bu durumda belirtilen dosyadan konulan ve 17.07.1998 tarihli haczin ayakta olduğunun kabulüne olanak bulunmamaktadır. Aciz vesikasının İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesindeki hakları sağlayıp sağlayamayacağı düzenlenecek yeni sıra cetvelinde dikkate alınmalıdır.

2- Tahsil harcına ilişkin itiraz, söz konusu paranın bu sıra cetveline dahil edilmesine yönelik olduğundan, bu konuda Karşıyaka İcra Mahkemesinde görülmekte olan davanın sonucunun beklenmesi gerekir.

2- Tahsil harcına ilişkin itiraz, söz konusu paranın bu sıra cetveline dahil edilmesine yönelik olduğundan, bu konuda Karşıyaka İcra Mahkemesinde görülmekte olan davanın sonucunun beklenmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda (1) ve (2) sayılı bentlerde açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/214, Karar No: 2015/2651, Tarih: 26.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/214 E.  ,  2015/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2014 tarih ve 2013/142-2014/46 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun davalı tarafından ibarenin 18. ve 25. sınıf açısından genel ibare olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, oysa müvekkilinin bu markayı 1985 yılından bu yana aralıksız olarak kullandığını, ayırt edici hale getirdiğini, ibarenin aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının esaslı unsuru olduğunu, markanın seri marka olarak da tescil ettirildiğini, genel ibareler açısından kullanım sonucu ayırt edicilik ile tescil hakkı kazanılabildiğini ileri sürerek, ... ....'nın 2013-M-170 sayılı kararının iptaline ve tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararın hukuka uygun olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ibarenin "deri kullanılarak yapılan" anlamını taşıdığı, tescil kapsamından çıkartılan malların tamamında hammade olarak deri kullanıldığı, markaya ayırt edicilik kazandırıldığına ilişkin olarak dosyaya sunulan delillerin hiçbirisinin başvurudan çıkartılan malların tanıtımına ilişkin olmadığı, davacının önceki markaları "...." ve ".... ibarelerini içerdiğinden davacıya hak sağlayamacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10745, Karar No: 2015/22124, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10745 E.  ,  2015/22124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2014

NUMARASI : 2014/242-2014/805

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı S.. Ç.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddelerine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan S.. Ç.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılardan S.. Ç.. vd. vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde 6495 sayılı kanun uyarınca ilan yapılıp, yapılmadığı araştırılıp, keşif tarihinden önce ilan yapılmadığının tespiti halinde taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların idarece yapılan bedel tespitinde olmayışı ve dosya kapsamına göre göre dava tarihi itibari ile en fazla 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi keşif tarihinden önce ilan yapılmış ise ağaç bedellerine ilişkin davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan S.. Ç.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan S.. Ç.. vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davacı idareden peşin alınan temyiz harcı ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/890, Karar No: 2019/9356, Tarih: 25.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/890 E.  ,  2019/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Katılan ... vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar ..., ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 08.48 sıralarında sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kamyon ile Ankara istikametinden Devlet Karayolunu takiben Aksaray istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, seyir halinde olduğu sağ şeridin sağından “yolun sağındaki bankete kontrolsüzce yöneldiği sırada, bankette duraklayan katılan sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobile sürtünme şeklinde çarptığı, akabinde bu aracın önünde duraklayan “...” plaka sayılı araçtan inip geriye doğru bankette yürümekte olan otomobil sürücüsü ...’ya ve otomobile çarpması neticesi ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana gelmiştir,..." ...'nın ölümüyle sonuçlanan olayın nedensel sürecinde asli, tam kusur teşkil eden hareketiyle, dikkat ve özen yükümlüğüne aykırı davranışıyla etkili olan sanık hakkında; mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden bu hususta tebliğnamede bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın tutuklukta geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi gereği hükümde mahsup edilmese de bu hususun infazda gözetilebilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar ..., ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak; ONANMASINA, 25.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1594, Karar No: 2020/2736, Tarih: 09.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1594 E.  ,  2020/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Eşe karşı kasten öldürme

HÜKÜM : ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen ve TCK'nin 82/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 20.11.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 12/04/2019 gün ve 2019/371 E. 2019/1204 K. sayılı kararının sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfının hatalı tayin edildiğine, haksız tahrik sebebleri bulunduğuna yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'in eşi Katibe'yi av tüfeği ile vurduğunun haber alınması üzerine olaya müdahale eden kolluk görevlileri olan tanıklar Bünyamin Taşçı, ...

../..

S/2

ve ...'nun alınan beyanlarında sanığı teslim aldıklarında olayı niçin gerçekleştirdiklerini sorduklarında sanığın "çok sinirliydim artık dayanamadım, çok konuşuyordu, oldu bir kere" dediğini beyan ettikleri, olaydan hemen sonra kolluk görevlileri ile birlikte olay yerini göstermek için jandarma görevlilerine refakat eden köy muhtarı ...'ın olay günü sıcağı sıcağına alınan ilk beyanında, "...jandarma ekipleri ile buluşup olay yerine geçtik. Jandarma operasyon düzenleyerek şahsı teslim aldı. ... ilk ifadesinde "hep küfürlü konuşurdu. Bende sinir hastasıyım bir an sinirlenip vurdum." dedi." şeklindeki beyanları karşısında sanığın elindeki tüfeğin kazaen patladığına ilişkin savunmasına itibar edilmediği, suçun kasten işlendiğinin kabul edildiği dikkate alınarak;dosya kapsamından başkaca bir sebebi bulunmayan olaya ilişkin olarak, kolluk görevlilerine beyan ettiği maktulden kaynaklanan hakaretler nedeniyle TCK'nin 29. maddesi gereğince sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 302/2.maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, aynı Kanunun 304/2-a. maddesi uyarınca dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10526, Karar No: 2022/2589, Tarih: 30.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10526 E.  ,  2022/2589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31/01/2020 tarihli ve 2019/192 Esas, 2020/56 Karar sayılı karar, yasal süre içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine vekili, davalı adına kayıtlı bulunan çekişme konusu 1185 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığını, özel mülkiyet kapsamında edindiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 16/02/2006 tarihli ve 2004/341 E., 2006/60 K. sayılı kararıyla; kıyıların denizlerin uzantısı olup, denizin bütünleyici parçasını oluşturduğu, denizlerden yararlanmanın kıyılar aracılığıyla sağlanabileceği, dolayısıyla kıyılar ait olduğu devletin hükümranlık sahasına girdiğinden, menfaati umuma açık olan yerlerden olup, doğal nitelikleri gereği özel mülkiyete konu olamayacağı, kamu tüzel kişilerinin herhangi bir kararla halkın yararlanacağı yer niteliğini kaldırmaya yetkisi olmadığı, davalının üçüncü kişiden satın aldığı iddiasının yerinde görülmediği, kıyıların özel kişiler adına tescilinin o kişiyi mülk edindirmeyeceği, hükümsüz olan tapu kütüğüne güvenerek deniz kıyısını satın almış kişinin de herhangi bir şekilde mülkiyet hakkının doğmayacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yukarıda belirtilen karara karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Birinci Bozma Kararı

Dairenin 24/09/2008 tarihli ve 2008/7383 Esas, 2008/9703 Karar sayılı kararıyla; İlk Derece Mahkemesine ait 16/02/2006 tarih ve 2004/341 E., 2006/60 K. sayılı kararın onanmasına karar verilmiş; davacı ve davalı vekilinin karar düzeltme istemi Dairenin 14/05/2009 tarihli ve 2009/4953 Esas, 2009/5750 Karar sayılı kararıyla; “...Mahkemece kurulan hüküm onama tarihi itibariyle doğru olmakla beraber, sonradan yürürlüğe giren ve kesin hüküm halini almamış eldeki davalara da uygulanacağı öngörülen 5841 sayılı Yasa hükümleri karşısında olayda 3402 sayılı Yasa’nın 12/3. maddesinde sözü edilen hak düşürücü sürenin gerçekleştiği kabul edilmelidir. Bu nedenle, davacı Hazine’nin karar düzeltme isteğinin reddine, davalının karar düzeltme isteğinin ise HUMK’un 440. maddesi gereğince kabulüne, Dairenin 24/09/2008 tarihli 2008/7383 Esas, 2008/9703 Karar sayılı onama kararının ortadan kaldırılmasına” karar verilmiştir.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

6. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 31/01/2020 tarihli ve 2019/192 Esas, 2020/56 Karar sayılı kararıyla; bozma kararında belirtilen gerekçe benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

7. İkinci Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece deliller usulünce toplanmadan ve yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğunu, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığını, bilirkişi raporunda belirtilen bitki köklerinin uzun yıllardır rüzgarın etkisi ile taşınmaz üzerindeki evin etrafına toplandığını, gerçekte taşınmaz üzerine bina inşa edildiği zaman bölgede kumun bulunmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

9. Gerekçe

9.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

9.2. İlgili Hukuk

9.2.1. Anayasanın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4.madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, Kıyı ise: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nın 999. maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.

9.2.2. HMK'nın 297/2. maddesinde “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” düzenlemesi yer almaktadır.

9.3. Değerlendirme

9.3.1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; hükme esas alınan 09/07/2019 havale tarihli bilirkişi raporunda miktar belirtilmemekle birlikte kırmızı ile belirtilen kıyı kenar çizgisinin kumsal tarafta kalan kısmın iptaline karar verilmesi gerekirken dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kalan kısmının da iptaline karar verilmesi doğru olmamıştır.

9.3.2. Öte yandan, bilirkişi raporunda kıyı kenar çizgisi içinde kalan kısmın miktarı belirtilmediğinden raporun infaza elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı da yoktur.
Yargıtay — Esas No: 2020/533, Karar No: 2020/4440, Tarih: 28.09.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/533 E.  ,  2020/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarih ve 2017/179 - 2019/289 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53/1, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanığın duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299. maddesi gereğince reddine,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Kocaeli 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, hükümden önce 25.08.2017 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 694 sayılı KHK’nın 147. maddesiyle değişik CMK’nın 196/4. maddesinde öngörülen zorunluluk halinin ne olduğu belirtilmeden yargılamanın hiçbir aşamasında mahkeme salonunda hazır bulundurulmaksızın SEGBİS yöntemiyle savunması alınıp son sözü sorulmak suretiyle yargılamanın tamamlanıp CMK’nın 289/1-h maddesi kapsamında aynı Kanunun 196/4. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.