muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10979, Karar No: 2011/12787, Tarih: 30.11.2011

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu olayda; dosya arasında mevcut bilgilerden, Taraf Gazetesi'nin 09.12.2009 tarihli nüshasında davalı yazarın imzası ile yayımlanan "DTP İslam düşmanı bir parti mi oldu" başlıklı yazının, davacının adı geçen siyasi partinin parti meclisine seçilmesi nedeni ile kaleme alınan bir yazı olduğu anlaşılmıştır. Çeşitli basın yayın unsurlarında yazı ve görüşleri yayınlanan yayınlanmış kitapları olan davacı, bir siyasi partinin meclis üyesi-siyasetçidir. Sözü geçen görevi diğer nitelikleri nedeniyle davacı, ağır da da olsa eleştirilere katlanmak zorundadır.

Dava konusu yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yazının davacıyı aşağılamak amacıyla kaleme alınmadığı ancak ağır eleştiri niteliğinde bulunduğu açıktır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulmadığı sonucuna varılıp davanın tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19728, Karar No: 2007/22141, Tarih: 27.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/19728 E.  ,  2007/22141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.06.2007 tarih, 11015-12970 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında her iki tarafın karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160,00'ar YTL para cezası karar düzeltme isteyenlerden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 27,00 YTL ilam harcı davalı vekili tarafından tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına; davacı vekilinden, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 27.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1106, Karar No: 2018/1730, Tarih: 05.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2018/1106 E.  ,  2018/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 16.09.2009 tarihli trafik-iş kazasında vefat eden sigortalıya yapılan tedavi giderleri ile vefatından sonra hak sahiplerine bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının,meydana gelen trafik kazasında karşı yönden gelen aracın sürücüsü ... ile araç sahibi ve işleten konumundaki ... ile aracın zorunlu mali mesuliyet sigortalısı olduğu ... Sigorta A.Ş.’den müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 13. ve 21. ve 76’ncı maddeleridir.

Davada somutlaşan olayda; davacı Kurum, yukarıda anılan yasa maddesi uyarınca trafik-iş kazası sonucuhak sahiplerine yapılan yardımların "üçüncü kişi" sıfatıyla davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

5510 sayılı Kanunun 21’inci maddesinin dördüncü fıkrası üçüncü kişinin sorumluluğunu düzenlemekte olup; buna göre, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilebilecektir.

Fıkra kapsamındaki sosyal sigorta yardımları, kısa vadeli sigorta kollarına ilişkin olup, genel sağlık sigortasına göre yapılan sosyal sigorta yardımlarını içermediği gibi; söz konusu fıkra, sadece 5510 sayılı Yasanın 4/1-a madde kapsamındaki sigortalılar için değil, aynı yasanın 4/1-b madde kapsamındaki sigortalılar yönünden de uygulama alanı bulmaktadır.

Üçüncü kişilerin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Üçüncü kişilerin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Bir başka ifadeyle; üçüncü kişi, ancak kusurlu bir hareketinin varlığı halinde rücu alacağından sorumludur.

Anılan fıkrada geçen “çalıştıranlara” ibaresi, zararlandırıcı sigorta olayına neden olan üçüncü kişinin işverenlerini ifade etmekte olup; söz konusu işverenlerin sorumluluğu için, iş kazası veya meslek hastalığının oluşmasında kusurunun bulunduğunun saptanması gerekir. İstihdam edenlerin sorumluluğunu düzenleyen 818 sayılı Mülga Borçlar Kanununun 55. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 66.) maddesinde, işverenin sorumlu olması için kusurlu olması şartı aranmamış iken, 5510 sayılı Kanunun anılan maddesinde, üçüncü kişinin işvereninin sorumluluğu kusur esasına dayanması karşısında; üçüncü kişinin işvereni hakkında, Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca kusursuz sorumluluk hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Burada hangi hareketin kusur sayılacağına ilişkin 5510 sayılı Kanunun 21/1 maddesine paralel bir açıklama yapılmadığından, kusur olgusunun 818 sayılı mülga Borçlar Kanununun 41 ve devamı (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 ve devamı) maddeleri uyarınca belirlenmesi gerektiğinin kabulü gerekecektir.

İş kazası, meslek hastalığı ve hastalığın üçüncü kişinin veya işvereninin kusuru sonucunda meydana gelmesi halinde rücu edilecek miktar; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Eldeki davada ise,davalı araç maliki ...’a, tazminat dosyasında aldırılan kusur raporuna göre davalı araç sürücüsü ...!a verilen %100 kusurdan dolayı doğrudan doğruya sorumlu tutulmuş olması isabetsizdir. Davalı araç maliki ...’un kusuru, araçtaki bakım eksikliği, arıza gibi somut bir tespitin mevcudiyeti halinde kusur izafe edilebilecektir.

Bu bakımdan Mahkemece tazminat dosyasında alınan kusur raporu ile davalı araç sürücüsüne izafe edilen kusurun araç maliki sıfatı nedeniyle davalı araç sahibi için de kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Bu nedenle Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde alanında uzman bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ... ve ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz, edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMAS1NA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... ve ...'a iadesine, 05.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25764, Karar No: 2014/30399, Tarih: 21.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/25764 E.  ,  2014/30399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2011/652-2014/183

DAVA :Taraflar arasındaki, uğranılan banka zararının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalılar avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.10.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat E.. B.. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iflas idaresi, banka zararın ödetilmesini talep etmiş, davalılar banka kasa açığının hırsızlık olayına dayandığını, banka politikası gereği polise bildirilmediğini bu yüzden sigortadan da zararın karşılanamadığını, 6 yıl sonra bu davanın açıldığını savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hükmü taraflar temyiz etmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazlarıyla davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizce verilen bozma üzerine bankacı bilirkişilerden alınan ilk raporda 1994 yılında çalındığı ileri sürülen yabancı paralarla ilgili idari ve adli soruşturma başlatılmadığı, kasa açığı olarak muhasebe edildiği ve ancak iflas idaresi tarafından 2000 yılında dava açıldığı, işverence işletme zararı olarak kabul edildiği ve davalıların sorumlu olmadığı görüşü açıklanmış, mahkemece aksi kanaate varılacaksa, bankanın % 70 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş diğer % 30 kusur ise davalılar arasında paylaştırılmıştır. Davacının itirazı üzerine hırsızlık olayı olmamış gibi yeniden kusur raporu düzenlenmesi istenmiş ve bilirkişi heyeti tarafından hırsızlık olayının olmadığının kabulüne göre % 100 kusur oranı davalılar arasında paylaştırılmıştır.

Mahkemece bozma sonrası alınan ek rapora göre belirlenen kusur oranları nispetinde ve toplamda davalılar % 100 oranında kusurlu kabul edilerek isteklerle ilgili karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası alınan ek rapora göre belirlenen kusur oranları nispetinde ve toplamda davalılar % 100 oranında kusurlu kabul edilerek isteklerle ilgili karar verilmiştir.

Davalıların taleplerine ve mahkemece müzekkere yazılmasına rağmen olaya dair 1994 yılında düzenlenen rapor dosyaya sunulmamıştır. Ancak ceza yargılaması sırasında ifadesi alınan banka müfettişi, olayla ilgili rapor düzenlendiğini, raporun genel müdürlükte olması gerektiğini ve bankada meydana gelen hırsızlık üzerine açığın oluştuğunu belirtmiştir. Bu durumda her ne kadar banka kayıtlarında kasa açığı olarak işlem görmüşse de, olay günü hırsızlık meydana gelmiş ancak banka politikası gereği olay emniyet birimlerine bildirilmemiştir. 6 yıl süreyle kasa açığı olarak kayıt altına alındıktan sonra 2000 yılında davalılar hakkında dava açılmıştır. Olay üzerine gerekli adli ve idari soruşturmayı başlatmayan işverenin zararın ortaya çıkmasında asıl kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Bu yönde bozma sonrası alınan 03.02.2012 tarihli ilk rapordaki kusur oranları üzerinden davalıların sorumluluklarına karar verilmesi gerekirken, zararın tamamının davalılardan tahsiline karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.100.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 21.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12708, Karar No: 2015/11237, Tarih: 18.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12708 E.  ,  2015/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2015

NUMARASI : 2015/152-2015/539

- K A R A R -

Uyuşmazlığın kira sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 6. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

11.04.2015 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı kanunla değişik 2797 sayılı Kanun'un 60.maddesi uyarınca görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek 1.Başkanlığa sunulmasına, 18.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6309, Karar No: 2015/3345, Tarih: 15.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/6309 E.  ,  2015/3345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı R.. Piyasa Araştırma Danışmanlık Hzm. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı D.. Ş.. arasındaki davadan dolayı İstanbul/Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.03.2014 gün ve 2012/899-2014/75 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı davalı şirket yetkilisince temyiz edilmiş ise de, davalı şirket temsilcisinin verdiği 01.12.2014 günlü dilekçe ile temyiz istemlerinden vazgeçtiğini bildirdiği ve davalı şirket yetkilisinin imza sirkülerinde şirketi temsile yetkili müdür olduğunun anlaşıldığından, vazgeçme nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket yetkilisinin temyizden vazgeçmesi nedeniyle davacı şirket vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8230, Karar No: 2012/13291, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/8230 E.  ,  2012/13291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere .... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (davalı idare) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6807, Karar No: 2022/3760, Tarih: 10.05.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/6807 E.  ,  2022/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: MERSİN 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kadastro sırasında tespit dışı bırakılan, ardından dava tarihinden önce ihdasen tapuya tescil edilen taşınmaz hakkında tapu iptali ve tescil istekli açılan davanın yapılan yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekilinin istinaf talebi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteklerinin kabulü ile kararın kaldırılması suretiyle, yeniden hüküm kurularak, dahili davalılar ... ve ...Belediye Başkanlığına karşı açılmış davanın, bahsi geçen davalılar kayıt maliki olmadığından pasif husumet yokluğu sebebiyle HMK'nın 114/1-d ve 115/2. maddeleri gereğince usulden reddine, davalı Hazine aleyhine açılan davanın kabulü ile çekişmeli 563 ada 12 parsel (eski 1075) sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporuna göre davacıların iddiasına konu bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile çekişmeli bölümlerin ayrı ayrı davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir. Karara karşı davalı Hazine vekili ile dahili davalı ... vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde özetle; Mersin ili, ...ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve yörede 1960 yılında yapılan kadastro sırasında "taşlık-fundalık" niteliğiyle tescil harici bırakılıp, dava tarihinden önce ihdasen tapuya tescil olunan çekişmeli taşınmazın; dilekçe ekinde yer alan krokide (A) harfi ile gösterilen 17.522,53 m²lik kısmında davacı ...'ın hem yaklaşık 40 yıllık evinin hem de yaklaşık 30-35 yaşları arasında çeşitli cinste portakal ve limon ağaçlarının, (B) harfi ile gösterilen 2.190,48 m²lik kısmında davacı ...'in yaklaşık 30-35 yaşlarında yetişmiş ağaçlarının, (C) harfi ile gösterilen 3.260,73 m²lik kısmında davacı ...'nın yaklaşık 30-35 yaşlarında yetişmiş narenciye ağaçlarının, (D) harfi ile gösterilen 1.197,44 m²lik kısmında davacı ...'nın yaklaşık 30-35 yaşlarında yetişmiş ağaçlarının, (E) harfi ile gösterilen 5.890,69 m²lik kısmında davacı ...'ün ezelden ekilmiş ağaçlarının bulunduğu, bu ağaçların verim durumu nedeniyle söküldüğü ve toprağın dinlenmeye bırakıldığı, (F) harfi ile gösterilen 3.305,36 m²lik kısmında davacı ...'in yaklaşık 40 yıllık konutu ile 30-40 yaşlarında limon bahçesinin, (G) harfi ile gösterilen 8.312,96 m²lik kısmında ise davacının mirasbırakanı ...'in sağlığında yaptırdığı 40 yaşlarında evi ile yine mirasbırakan tarafından yetiştirilen 30-40 yaşlarında portakal bahçesi ile 40-50 yaşlarında dut ağacı ile 20-25 yaşlarında 2 adet ceviz ağacının bulunduğunu, davacıların taşınmazın tamamını farklı dönemlerde 30 seneden fazla bir dönemdir taş ve çalılıkları temizlemeyip, tesviye ve imar etmek suretiyle tarla haline getirdiklerini, zilyetliklerinin aralıksız, davasız malik sıfatıyla 30 yıldan fazla süredir devam ettiğini ileri sürerek, her bir taşınmaz bölümünün zilyetleri adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde kadastro çalışmalarının kesinleştiğini, 766 sayılı Yasa gereğince tapulama işlemi için Tapulama Komisyonuna itiraz etmeyen ya da Kadastro Mahkemesine dava açmayan davacıların zilyetliklerinin kadastrodan sonra başladığının kabulü gerektiğini, bu durumda davacının dava konusu taşınmazda 20 yıllık yasal zilyetliğinin olmadığını, dava konusu taşınmazın taşlık-kayalık niteliğinde olması nedeni ile tapulama harici bırakıldığını, böyle bir yerin imar ve ihyaya muhtaç olduğunu, davacıların taşınmaz üzerinde zilyetlikle iktisaba elverişli zilyetliklerinin bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dahili davalı vekilleri duruşmada alınan beyanlarında davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mersin 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/67 E., 2018/56 K. sayılı kararıyla; davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulü ile;

Dahili davalı vekilleri duruşmada alınan beyanlarında davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mersin 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/67 E., 2018/56 K. sayılı kararıyla; davacılar yararına zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle davanın kabulü ile;

Dava konusu Mersin ili, ...ilçesi, ... Mahallesi 563 ada, 12 parsel (eski 1075 parsel) sayılı taşınmazda, bilirkişiler tarafından düzenlenen 03/11/2016 tarihli rapora ve ekli krokide A, B, C, D, E, F ve G harfi ile gösterilen bölümlerin tapu kaydının iptali ile;

-A harfi ile gösterilen 17.522,359 m2'lik kısmın davacı ... adına,

-B harfi ile gösterilen 2.190,35 m2'lik kısmın davacı ... adına,

-C harfi ile gösterilen 3.260,75 m2'lik kısmın davacı ... adına,

-D harfi ile gösterilen 1.197,66 m2'lik kısmın davacı ... adına,

-E harfi ile gösterilen 5.890,57 m2'lik kısmın davacı ... adına,

-F harfi ile gösterilen 3.305,11 m2'lik kısmın davacı ... adına,

-G harfi ile gösterilen 8.313,03 m2'lik kısmın davacı ... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

2.1. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, davalının yasal hasım olduğunu, bu nedenle aleyhlerine yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, bilirkişi raporunda (E) harfi ile gösterilen bölümde bulunan ağaçların 4-5 yaşlarında olduğunu, şu halde bu bölüm yönünden zilyetlik süresinin kazandırıcı zilyetlik için yeterli olmadığını, diğer bölümler yönünden ise iktisap koşullarının oluşmadığını, Mahkemece ağaç ve taşınmaz için belirlenen bedelin fahiş olduğunu, dava konusu taşınmazın öncesinde taşlık ve kayalık olarak tescil harici bırakılıp sonrasında Hazine adına tescil edilmiş olduğunu, davacıların ise taşınmaza ecrimisil ödemek suretiyle satın alma talebinde bulunmuş olduklarını, davacıların bu taleplerinin taşınmazın kendilerine ait olmadığını bildiklerini gösterdiğini belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

2.2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde, davanın müvekkil belediye yöneltilemeyeceğinden husumet yönünden reddi gerektiğini, ayrıca yasal hasım olmalarından dolayı aleyhlerine yargılama harç, gider ve vekalet ücretine yükletilemeyeceğini, davanın hak düşürücü süre sebebiyle reddi gerektiğini, taşınmazın Hazine adına tescilli olduğunu, 1/1000'lik planda konut yol, meydan, park olarak görünmekte olduğunu, bu nedenle 3402 sayılı Yasa'nın 17. maddesi uyarınca zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, Mahkemece bu durumun incelenmediğini belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.