muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27840, Karar No: 2013/36202, Tarih: 18.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/27840 E.  ,  2013/36202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu, alacaklı tarafından hakkında başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı senetleri borçlu şirket adına keşide ettiğini, borçtan şahsen sorumlu olmadığı gibi aval olarak sorumlu olduğu düşünülse bile dayanak bonoların tanzimi sırasında kefaletine ilişkin eşinin rızası alınmadığından aval işleminin geçerli olmadığını belirterek  itirazlarını ileri sürdüğü, mahkemece açığa atılan imzadan dolayı borçlunun aval veren sıfatıyla borçtan sorumlu olduğuna ancak bonoların keşide tarihinde evli olan borçlunun eşinin aval işlemine ilişkin rızasının alınmadığı gerekçesi ile borçlu yönünden takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu' nun 584/1. maddesine göre; “Eşlerden biri mahkemece verilmiş bir ayrılık kararı olmadıkça veya yasal olarak ayrı yaşama hakkı doğmadıkça, ancak diğerinin yazılı rızasıyla kefil olabilir, bu rızanın sözleşmenin kurulmasından önce ya da en geç kurulması anında verilmiş olması şarttır.”

Somut olayda itiraz eden borçlu ...., takip dayanağı bonoları aval veren olarak sorumlu olmayı  gerektir şekilde  imzalamıştır.

6762 Sayılı TTK' nun 614/1. maddesine göre; “ Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmişse tıpkı onun gibi mesul olur.”

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve aslî bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini defi veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel defilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir.

Bono üzerine açığa imza atılsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur (TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Bu açıklamalar doğrultusunda Türk Ticaret Kanunu'nda özel hükümler olması nedeniyle kambiyo senetlerinde BK' nun 584. ve 603. maddeleri uygulanamaz. Borçlunun bonoların bedelinden şahsen sorumlu olmadığına ilişkin itirazı yerinde bir gerekçe ile reddedildiğine göre, bonoların tanzim tarihinde aval işlemine karşı eşinin rızasının alınmadığı için aval işleminin geçersiz olduğuna dair itirazınında belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1457, Karar No: 2024/9520, Tarih: 04.12.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1457 E.  ,  2024/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1234 E., 2023/1123 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çermik Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2019/70 E., 2022/181 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Emine'ye yükletilmesine,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının Emine'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10431, Karar No: 2010/19023, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10431 E.  ,  2010/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir..

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2- Davaya konu taşınmazın tek olması ve davanın mahiyeti gözönünde bulundurularak davacı lehine tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ek dava için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7097, Karar No: 2010/7961, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7097 E.  ,  2010/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca (davacı ile davalı vekili) istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 124 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında isim, soyisim ve baba adı tashihi istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davacı ile davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı dava dilekçesinde 124 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında ... yazan adının "...", Ürün yazan soyadının "Ürünibrahimoğlu" ve ... yazan baba adının "..." olarak tashihini istemiş, mahkemece davanın her üç talep bakımından da kabulüne karar verilmiş ise de; gerek davacının dava dilekçesindeki talebi, gerekse de nüfus kaydındaki davacının baba adının "..." olarak yer almış olması hususu karşısında; hükümde "... olan baba adının ..." olarak düzeltilmesine şeklinde sehven hüküm kurulmuş olması doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de; düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı idare vekilinin tüm, davacının ise diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle mahkemenin gerekçeli kararında, hüküm fıkrasının birinci bendinin dördüncü satırında yazılı "... olan baba adının ..." sözcüklerinin hükümden çıkartılarak yerine "... olan baba adının ..." sözcüklerinin eklenmesine hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 08.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9689, Karar No: 2014/18161, Tarih: 27.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/9689 E.  ,  2014/18161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/260891

MAHKEMESİ : Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2009

NUMARASI : 2009/58 (E) ve 2009/86 (K)

SUÇLAR : Yağma, Tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın, babasına ait olup vekaletnameye istinaden amcası tarafından yakınana kiraya verilen işyerine gelerek yakınandan para istediği, yakınanın para vermemesi üzerine küfür ederek ayrıldığı, kısa bir süre sonra tekrar işyerine gelerek “silahım var, şimdi başından vururum, sana burada eczane işlettirmem, seni dışarı çıkarıp döverim” dediği ve para istediği, yakınanın para vermeyeceğini söyleyip işyerinden çıkmasını istediği, sanığın işyerinden ayrıldıktan sonra bu kez elinde bıçak ile gelip “bana para vereceksin” diyerek yakınana saldırdığı ve işyerine gelen polisler tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bütün halinde nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Daha önce hapis cezasına mahkum olmayan sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükmedilen 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 50/3.maddesi uyarınca, aynı Yasanın 50/2.maddesi de nazara alınarak anılan Yasa maddesinin birinci fıkrasında belirtilen tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-) Sanığın Kırıkkale 2.Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20/01/2009 tarihli kararı ile tutuklanması üzerine Kırıkkale cezaevine nakli için yapılan yol giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. Ç.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, (1) nolu bozma yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 27.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7307, Karar No: 2022/1610, Tarih: 16.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7307 E.  ,  2022/1610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı ve ilk çağrı kağıdının doğrudan mernis adresinde Tebligat Kanun'u 21/2 maddesine göre tebliğ edildiği ancak 7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanun'unun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4253, Karar No: 2010/4801, Tarih: 27.09.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/4253 E.  ,  2010/4801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı .... Tekne Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle hangarın taşıyıcı ayaklarını zemine bağlayan saçların iş sahibi tarafından montajının yapıldığının ve hasarın da buna bağlı olarak meydana geldiğinin anlaşılmasına göre davacı ve karşı davalı olan ...Yat. Tekne Ltd.Şti.nin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 345,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı .... Tekne Ltd.Şti.den alınmasına, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7454, Karar No: 2016/1987, Tarih: 24.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7454 E.  ,  2016/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/04/2015

NUMARASI : 2015/91-2015/380

Hasımsız olarak görülen davada ...... Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2015/91-2015/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin fabrikasında 27/01/2015 tarihinde, C-576251 - C 576650 numaraları arası 400 adet sevk irsaliyesinin kaybolduğu/çalındığının tespit edildiğini, şirket içi tüm arama ve sorgulamalara rağmen bulunamadığını, irsaliyelerin boş olduğunu ileri sürerek, sevk irsaliyelerinin zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, toplanılan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, boş irsaliyelerin zayi olması halinde TTK'nın 82. m. uygulanma olanağının bulunmadığı ayrıca, tacirin gereken dikkat ve ihtimamı göstermiş bulunması ve ziyaa uğramanın onun iradesi dışında meydana gelmesi gerektiği, dava konusu olayda, ilgili kanun maddesinde sayılan hallerin bulunmadığı, davacının ne şekilde kaybolduğunu bilmediği boş sevk irsaliyeleri için zayi belgesi verilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5763, Karar No: 2006/6803, Tarih: 20.09.2006

8. Ceza Dairesi 2006/5763 E., 2006/6803 K.

**8. Ceza Dairesi 2006/5763 E., 2006/6803 K.**

**- LEHE KANUN UYGULAMASI

- SAHTE PARAYI PİYASAYA SÜRMEK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 197 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 316 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 318 ]

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü Nuri'nin 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümlerinden yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (Kahramanmaraş Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 10.10.2005 gün ve 542 esas, 497 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığından tebliğname ile 09.06.2006 günü Daireye gönderilmekle incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak,

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre hükümlünün suça konu sahte parayı piyasaya sürmesi biçimindeki eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 316 ve 5237 sayılı TCK'nın da 197/1. madde ve fıkrasına aykırılık oluşturduğu gözetilerek anılan her iki yasa hükümleri birbirleriyle karşılaştırıldığında; 5237 sayılı TCK'nın da 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmolunacak hapis cezası alt haddi bakımından hükümlü lehine ise de; somut olayda hükümlünün, taklit veya tağyirde iştiraki olmaksızın taklit veya tağyir eden kimse veya mutavassıt ile anlaşmaksızın suça konu sahte parayı piyasaya sürme biçiminde gerçekleşen eylemi nedeniyle hakkında 765 sayılı TCK'nın 316. maddesiyle birlikte 318. maddesinin de uygulanacağı gözönüne alındığında, hükmolunacak hapis cezalarının 765 sayılı TCK'nın da hükümlü lehine bulunduğu gözetilmeden, olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 197/2. madde ve fıkrasıyla hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 20.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28245, Karar No: 2011/21647, Tarih: 11.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/28245 E.  ,  2011/21647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 11/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.