muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/14006, Karar No: 2024/264, Tarih: 18.01.2024

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yurt dışı borçlanmanın talep edilen döneme maledilmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3201 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine, kararın bir suretinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4547, Karar No: 2024/2949, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4547 E.  ,  2024/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/240 E., 2023/334 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/426 E., 2020/747 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunu kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının epilepsi hastalığını evlilik öncesinde erkek ve ailesinden sakladığını, kadının hamile kaldıktan 4-5 ay sonra baygınlık geçirdiğini, hamilelik nedeniyle bu durumun normal olduğunun düşünüldüğünü, ancak baygınlıklar sıklaşınca doktora giderek tetkiklerin yapıldığını ve kadının hastalığının bu şekilde erkek tarafından öğrenildiğini, kadın da bu hastalığı gizlediğini söylediğini, kadının annesinin bu hastalığın evlilik sonrasında olduğunu belirttiğini, oysa 2011 yılında teşhis konulup tedaviye başlandığının anlaşıldığını, tedavi görmesine rağmen kadının hastalığının ilerlediğini ve tek başına evden çıkamayacak duruma geldiğini, kadının annesinin evliliğe müdahale ettiğini, kadının annesinin etkisinde kalarak erkeğe yıpratıcı ve tahrik edici söylemlerde bulunduğunu, evlilik birliği sorumluluklarını yerine getirmediğini, erkeğe ve ailesine soğuk davrandığını, sorumsuz davrandığını, evde varlığının yokluğunun neredeyse belli olmadığını, erkeğe bir bardak su getirmekten aciz düştüğünü, yemek yapmadığını, çocuk ile ilgilenmediğini, çocuğu hiçe sayarak sorumsuz davrandığını, çocuk ile erkeğin annesinin ilgilendiğini, kadının annesinin de hakaretamiz tavırlar sergilediğini, bu nedenlerle erkeğin kadını baba evine bırakmak zorunda kaldığını belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde; tarafların evlenmeden önce uzun süre görüştüklerini, bu nedenle erkeğin ve ailesinin kadının rahatsızlığını bilmemesine imkan olmadığını, bu rahatsızlığın gizlenmediğini, kadının babasının nişanlılık döneminde kızının rahatsızlığını erkeğe tekrar tekrar belirttiğini, kadının ilaçlarını erkeğin yanında da aldığını, erkeğin velilik süresi içinde kadına saygısız davrandığını, hor görüp değer vermediğini, sürekli aşağılayıp toplum içinde küçük düşürdüğünü, kötü muamelede bulunduğunu, erkeğin ailesi tarafından da toplum içinde küçük düşürüldüğünü, hastalığı sebebiyle kadının evden dışarı adım dahi atmasına izin verilmeyerek baskı uygulandığını, çoğu kez ailesiyle de görüştürülmediğini, cinsel şiddet gördüğünü, erkeğin evin eksiklerini tamamlamadığını, kadına harçlık vermediğini, çoğu zaman kadının aç kalmasına göz yumduğunu, sürekli küfür ve tehdit ederek sindirmeye çalıştığını, erkeğin babasının da "kör" diyerek kadınla dalga geçtiğini, görümcesinin fiziksel şiddet uyguladığını, erkeğin tüm bu olanlara sessiz kaldığını, 28.12.2018 tarihinde erkeğin ailesinin kadını ablasının evine bırakıp gittiklerini, bir daha da arayıp sormadıklarını, erkeğin telefon hattını kapatarak ulaşılmak istemediğini, kadın ve aslasının konuşmak ve çocuğu görmek için erkeğin evine gittiklerinde erkeğin ortak çocuğun önünde kadının kardeşine sopa ile saldırdığını, kadının ailesine ağır hakaretler ettiğini, erkeğin evlilik birliği içinde bağımsız ev sağlamadığını, erkeğin ailesi ile altlı üstlü oturma nedeniyle sadece yatmaya evlerine gittiklerini belirterek davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, kadın yararına aylık 4.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 350.000,00 TL maddî 350.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının epilepsi rahatsızlığının bulunduğu, evlenirken bu rahatsızlığın gizlenmediğinin tanık beyanlarından anlaşıldığı, buna karşın kadının rahatsızlığı sebebiyle evlilik birliğinin yüklediği sorumlulukları gereğiyle yerine getirmekte yetersiz kaldığının sabit olduğu, annenin rahatsızlığı ve ortak çocuğun baba yanında kalıyor oluşu, uzman raporu değerlendirilerek velâyetin babaya verilmesi gerektiği, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği, tarafların boşanmaya sebep olan olayda birbirlerinden daha az kusurlu olmadığı anlaşıldığından, maddî ve manevî tazminat istemlerinin reddi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın gerekçesinin yeterli olmadığını, erkeğin hiç kusuru yokmuş gibi karar verildiğini, kadının hiçbir kusurunun bulunmadığını, erkeğin kusurlarının ispatlandığını, maddî ve manevî tazminatlara hükmedilmemesinin haksız olduğunu, nafaka miktarlarının düşük olduğunu, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesi gerektiğini belirterek davanın kabulü, kusur belirlemesi, velâyet, nafakaların miktarı ve tazminatların reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının epilepsi rahatsızlığı ve kullandığı ilaçların etkisi ile evlilik birliğinin yüklediği sorumlulukları yeterince yerine getiremediği; erkeğin ise kadının ailesi ile görüşmesini kısıtladığı, bakkala dahi göndermediği, erkeğin babasının kadını toplum içinde "kör, çay bardağının içindeki kaşığı dahi göremiyor" diyerek aşağıladığı, erkeğin bu duruma sessiz kaldığı, kadını ablasının evine bıraktığı ve sonrasında arayıp sormadığı, telefon hattını değiştirerek kadının kendisine ulaşmasını da engellediği, böylece evlilik birliğinin sona ermesinde davacı erkeğin ağır, davalı kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının kusur tespitine yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile kararın kusura ilişkin gerekçesinin açıklandığı şekilde düzeltilmesine, kadının yoksulluk nafakasının miktarı ile maddî ve manevî tazminat talebinin reddine yönelik istinaf talebinin kabulüne, kararın hüküm kısmının ilgili bentlerinin kaldırılmasına, yerlerine yeniden hüküm kurulmasına, kadın yararına aylık 700,00 TL yoksuluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata, kadının diğer istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının hastalığını sakladığı gerçeğinin sübuta erdiğini, kadının evlilik birliğinin sona ermesinde tam kusurlu olduğunu, erkeğin ağır kusurlu olduğu belirtilerek kadın yararına tazminatlara hükmedilmesinin ve nafaka miktarının artırılmasının haksız olduğunu, kadının boşanma kararı kesinleşmediği halde başkası ile gayri resmi birliktelik yaşadığını, köy düğünü yapıldığına dair fotoğraf sunduklarını, bu nedenle de kadının tam kusurlu olduğunu belirterek kusur belirlemesi, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, reddedilen manevî tazminat yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikteki geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat ve nafaka verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, şartları var ise miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 330 uncu maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekili tarfından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2674, Karar No: 2012/20843, Tarih: 18.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2674 E.  ,  2012/20843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15707, Karar No: 2017/5532, Tarih: 06.07.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15707 E.  ,  2017/5532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın  iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın  kısmen kabulü ile kısmen reddine, %20 icra inkar tazminatının reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...  tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 01.11.2008-31.05.2012 tarihleri arasında ödenen yersiz aylıklar için başlattığı icra takibine, davalının itirazı ile takibin durması üzerine, itirazın iptali ve %20 icra inkar tazminatı ödenmesi istemi ile dava açmıştır. Mahkemece  davanın kısmen kabulüne, itirazın iptaline ve takibin devamına ancak icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir. Gerekçe de %20 icra inkar tazminatının reddine ilişkin açıklamada bulunulmamıştır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup,  Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir. Davacı Kurum %20 icra inkar tazmintı talebinde bulunmuştur.

İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, yersiz ödenen aylıkların dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli ve sabit, dolayısıyla, likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden davalının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihinden önce ise de,davacı kurum %20 icra inkar tazminatı talebinde bulunduğundan taleple bağlılık ilkesi gereği, davacı alacaklı kurum yararına alacak tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken,  mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasın da yer alan, "Davacının icra inkar tazminat talebinin reddine" sözcüklerinin silinerek yerine, "Hükmolunan meblağın %20’ı oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı kuruma verilmesine," cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle  DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 06.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25196, Karar No: 2018/11374, Tarih: 17.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/25196 E.  ,  2018/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırılarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Olayda gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin davalıya tebliği için düzenlenen tebligat mazbatalarında beyanda bulunan ilgili daire 18’de mukim komşu imzadan imtina ettiği gibi sadece imzadan imtina etme hakkında sahipken ismi yazılmadan yalnızca daire numarası yazılmıştır. (Tebligat Kanunu m.23). Bu haliyle davalıya yapılan tebligatlar geçersizdir. Buna göse usulüne uygun şekilde gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesinin davalya tebliği sağlanıp, temyiz ve katılma yoluyla temyiz süreleri beklenildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi 17.10.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2006/13958, Karar No: 2006/16472, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13958 E.  ,  2006/16472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 36. maddesi ile kadastro davaları yargı harcına tabi tutulmuştur. Dosyada Orman Yönetiminden temyiz harcının alındığını gösteren kayıt ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle, H.Y.U.Y.nın 434. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekip; ancak, harç ödendiği takdirde temyiz incelemesi yapılabilir.

2- 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi uyarınca davacının ... ve ... toprakda belgesizden edindiği başka taşınmazlar bulunup bulunmadığı; varsa miktarını gösterir yazı işleri müdürlüğü, tapu sicil müdürlüğü ve kadastro müdürlüğünden alınacak resmi yazıların,

3- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait genel arazi kadastro paftasının düzenlendiği tarihin ne olduğunu açıklar resmi yazının,

4- Yörede yapıldığı anlaşılan genel arazi kadastrosu sırasında çekişmeli yere bir parsel nosu verilmiş ise buna ilişkin tutanağın, tapulama dışı bırakılmışsa bunun nedenini açıklar resmi yazının,

5- ... bilirkişi krokisinde çekişmeli yere komşu olarak gösterilen (B ve C) ile işaretli yerler hakkında açılmış bir dava bulunup bulunmadığının araştırılarak, varsa ilgili dosyaların,

6- Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 28.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6647, Karar No: 2017/17259, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6647 E.  ,  2017/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.