muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10770, Karar No: 2023/10929, Tarih: 08.11.2023

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar ile temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Davacının meslek hastalığının tespiti ile aylık bağlanması istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 952 nci maddesi ile 19 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3285, Karar No: 2016/5183, Tarih: 05.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/3285 E.  ,  2016/5183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ... vekili dilekçesinde; müvekkilinin ikamet ettiği evin üstünden hatalı olarak alçak gerilim enerji nakil hattı geçirildiğini, 16/02/2007 tarihinde evinin bacasını temizlemek üzere evin üstüne çıktığında, baca temizlemek için kullandığı demir çubuğu elektriğin çekmesi sonucu yaralandığını, bir bacağından sakat kalan müvekkilinin halen hastanelerde tedavi gördüğünü, yürüme zorluğu çeken müvekkilinin bu kaza sonucunda çalışma gücünü de kaybettiğini ileri sürerek, müvekkilinin uğramış olduğu manevi zarara karşılık 20.000 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile çalışma gücünü kaybetmesi nedeniyle 1.000 TL maddi tazminatın ve tedavi gideri olarak şimdilik 1.000 TL tazminatın olay tarihi olan 16/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı ... dilekçesinde; 1979 yılında ... İl Özel İdaresi tarafından, köyün kullanma ve içme suyu sağlamak için açılan sondaj kuyusu pompa tesisinin enerji ihtiyacını karşılamak amacıyla evinin üzerinden enerji nakil hattının geçirildiğini, 16.02.2007 tarihinde oğlu ...'ın tıkanan evlerinin bacasını temizlemeye çalıştığı bir anda enerji nakil hattından geçen elektriğin demir çubuğu çekmesi sonucu oğlunun bacağından sakatlanarak iş gücü kaybına uğradığını, oğlunun zararının giderilmesi için açtığı tazminat davasının derdest olduğunu, evlerinin 3 metre yukarısından geçmekte olan enerji nakil hattı nedeniyle kendisinin de rahatsızlandığını, ilgili yerlere müracaatları sonucunda enerji nakil hattının 1 ay kadar önce bulunduğu yerden kaldırıldığını ancak ailece bu enerji nakil hattı nedeniyle kendilerinde rahatsızlıkların başgösterdiğini, kendisinin...e Göğüs Hastanesinde ciğerlerindeki rahatsızlık nedeniyle tedavi gördüğünü, doktorunun, bu rahatsızlığında evlerinin üzerinden geçen enerji nakil hattının etkili olabileceğini söylediğini, tedavisi nedeniyle sürekli hastaneye gidip gelmek zorunda olduğunu, bu durumun maddi manevi olarak kendilerini yıprattığını ileri sürerek 5000 TL maddi, 50000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili asıl davadaki dilekçesinde; davacının haksız fiilden kaynaklanan tazminat talepleri hakkında zamanaşımı süresinin dolduğunu, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesini, mevcut... hattının müvekkili şirkete ait olmadığını, davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini, birleşen davadaki dilekçesinde ise; hiçbir somut veri ve bulguya dayalı olmayan, soyut iddiadan ibaret talebin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; asıl dava hakkında, 19.11.2008 tarih 2008/160-243 E.K. sayılı karar ile davalı ... yönünden husumet nedeniyle, diğer davalı İl Özel İdaresi yönünden görevsizlik nedeniyle davanın reddine dair verilen hüküm, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 14.05.2009 tarih 2009/5027-6859 E.K. sayılı karar ile davanın Tredaş'a yöneltilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılamaya devam olunmuş, akabinde davacı ...'ın davalı aleyhine 10.02.2011 tarihinde açtığı tazminat davası, eldeki dava ile birleştirilmiştir.

Mahkemece; kusur ve hesap yönünden aldırılan bilirkişi raporları doğrultusunda, asıl davada davanın kısmen kabulüne, 1.965,67 TL maddi tazminat ile 5.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, birleşen davada, davacı ...'ın herhangi bir maddi zararı bulunmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, meydana gelen zararla yaşanan olay arasında nedensellik bağı bulunduğu, yaşanan olay nedeniyle davacı ...'in yaralanmış olduğundan vücut bütünlüğü ihlal edilmiş ayrıca belli bir süre iş ve güçten kaldığından manevi acı ve üzüntü yaşamış olduğu,..t'in annesi davacı ...'ın da aynı şekilde kaza sebebiyle manevi acı ve üzüntü yaşamış olduğu gerekçesiyle 2.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava ve cevap dilekçesinde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları bu duruma göre kabul veya reddedilecektir.

Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. (HMK. m. 25/1)

HMK. m.26 (HUMK. m. 74) gereğince; hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek davranışlarda dahi bulunamaz. (HMK. m. 25/1)

HMK. m.26 (HUMK. m. 74) gereğince; hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Birleşen davada davacı ...'ın dilekçesi ve dosya içeriğinden, davacı ...'ın maddi- manevi tazminat talebinin, asıl davada davacı olan oğlu Levent'in 16.02.2007 tarihinde geçirdiği kaza nedeniyle değil, evlerinin üzerinden geçen... hattı nedeniyle kendisinin de bir takım rahatsızlıklar geçirmesi nedeniyle maddi ve buna bağlı olarak da manevi tazminat istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece, birleşen davada davacı ...'ın dava dilekçesinde dayanmadığı vakıaların değerlendirmeye esas alınarak ve taleple bağlılık kuralına da aykırı olacak şekilde, davacı ...'ın dava dilekçesinde iddia ve talep etmediği, oğlu davacı ...'in yaralanmasına neden olan kaza sonucunda manevi acı ve üzüntü yaşamış olması gerekçesiyle yazılı şekilde, davacı ... lehine manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1458, Karar No: 2024/82, Tarih: 09.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1458 E.  ,  2024/82 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/136 E., 2023/103 K.

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. KDZ. Ereğli Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli kararı ile sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraatlerine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.02.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında eksik inceleme ile karar verilmesi nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği,

1. Eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğuna,

2. Dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine,

3. Sanıklar hakkında düşme kararları verilmesi gerektiğine,

4. Sanık ... lehine vekalet ücretine hükmolunmasının haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; mağdurun emekli maaşını çekmek için Ziraat Bankası ATM'sine geldiği, bu sırada işlemini bitiren sanık ...'den kendisine yardımcı olmasını istediği, sanığın kabul etmesi üzerine bankamatik kartı ile şifresini sanığa verdiği, sanık şifreyi girdikten sonra ATM'nin kartı yuttuğunu, banka görevlisinden yardım istemesi gerektiğini söyleyerek mağduru uzaklaştırdıktan sonra, bu sırada arkada beklemekte olan diğer sanık ... ile birlikte mağdura ait bankamatik kartından 700,00 TL çekerek uzaklaşmak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun kendisine yardımcı olunacağı düşüncesiyle verdiği bankamatik kartını ve şifresini elinde bulunduran ve açık kimliği tespit edilemeyen şahısların, kart sahibinin rızası olmaksızın bankamatik kartından para çekmeleri şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ''Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması'' suçunu oluşturduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet savcısının eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair temyiz itirazı reddedilmiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle KDZ. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2023 tarihli kararında Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9491, Karar No: 2015/9400, Tarih: 27.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/9491 E.  ,  2015/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda; müvekkili aleyhine İş Mahkemesi ilamına dayalı olarak başlatılan takipte; ilamda hükmedilen alacak kalemleri nete çevrilmeden brüt miktar üzerinden takibe konulduğunu, istenilen faizin fazla olduğunu ileri sürerek icra emrinin ve takibin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; taraflarca bildirilen bankalardan faiz oranları sorularak, bilirkişiden, net asıl alacak miktarlarının tespiti ile bu miktarlar üzerinden faiz hesabı yapılması istenmiş ve sunulan rapora göre karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafın bildirimine göre .... tarafından mevduata uygulanan en yüksek faiz oranlarının istenilmesine, ...'tan gelen yazı cevabında faiz oranlarının yazı ekinde olduğu bildirilmesine ve anılan yazı cevabında ek bulunmadığının Mahkeme hakimi, katip ve yazı işleri müdürü tarafından 24.12.2013 tarihli tespit ile imza altına alınmasına rağmen ....'tan bahse konu faiz oranları istenilmeden eksik araştırma ve buna dayalı bilirkişi raporu ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8190, Karar No: 2022/9392, Tarih: 23.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/8190 E.  ,  2022/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapusuz Taşınmaz Tescili

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ...Kasabası... Kavak Mevkiinde bulunan toplam iki parça taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 25.04.2007 tarihli fen bilirkişi raporunda gösterilen (B), (C) ve (D) harfli taşınmazlara yönelik olarak açılan davanın feragat nedeni ile reddine, 31.03.2009 tarihli fen bilirkişisinin rapor ve krokisindeki (A), (B), (C) ve (D) harfli toplam 4.259.46 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir. Yapılan temyiz incelemesi sonucu, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 24.12.2009 tarihli ve 2009/15658 Esas, 2009/19432 Karar sayılı ilamıyla; “Uzman orman bilirkişisinin çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında, 1963 tarihli memleket haritasında açıklık alanda kaldığı ve orman sayılmayan yerlerden olduğunu açıkladığı, ancak taşınmazın tahdit hattına veya memleket haritasına göre konumunu göstermediği, raporun bu hali ile hüküm kurmaya yeterli olmadığı, ayrıca çekişmeli taşınmaza bitişik bulunan ve 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/246 Esas, 2006/190 Karar sayılı dosyasında Veliddin Boz tarafından açılan tescil davası sonucunda davanın kabulü yolunda kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairenin 28.02.2008 tarihli ve 2008/1705 Esas, 2008/3184 Karar sayılı kararı ile bozulduğu, uzman fen bilirkişiden sözkonusu dosyada davalı olan taşınmaz ile bu dosyada davalı olan taşınmazların birbirlerine bitişik olmaları nedeni ile ayrı dosyalarda dava konusu olan taşınmazların üst üste çakışıp çakışmadığı hususunda rapor alınmadığı gibi, Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/246 Esas sayılı dosyası getirtilerek o dosyada yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi ve tanıkların beyanlarında çekişmeli taşınmazın kime ait olduğunun açıklandığı da araştırılmadığı, bundan ayrı olarak 1960 yılında yapılan kadastro çalışması ile oluşan komşu 182, 183 parseller ile daha sonra imar uygulaması ile oluştuğu anlaşılan 224 ada 26, 2022 ve 2029 parsellere ilişkin tapu kayıt örnekleri ile kadastro tespit tutanak örneklerinin ve varsa dayanakları olan kayıt ve belgeler getirtilerek çekişmeli taşınmaz yönünü ne olarak gösterdiklerinin de araştırılmadığı, komşu 693 ada 1 ve 2 parsellerin hükmen Hazine adına arsa niteliği ile oluştuğu anlaşılmakla bu taşınmazlara ilişkin hüküm dosyaları getirtilerek incelenmediği, Dairenin 2008/1705 sayılı bozma ilamında Hazinenin kadastro paftasında çalılık ve taşlık olarak bırakılan taşınmazlara yönelik olarak Alanya 1

. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/594 sayılı ve bunu takip eden numaralarda 24 kişi aleyhine elatmanın önlenmesi ve tescil istemi ile açtığı davalarda taşınmazların taşlık ve kayalık oldukları belirlenerek 24 kişi hakkında elatmalarının önlenmesine ve taşınmazların Hazine adına tapuya tesciline karar verildiği belirtildiği, söz konusu dosyanın getirtilerek bu kişilerin aralarında davacının da bulunup bulunmadığının ve yakın tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı getirtilerek uzman bilirkişiler marifeti ile taşınmazın kullanılıp kullanılmadığının da araştırılmadığı” belirtilerek karar bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yagılama sonunda Mahkemece; dava konusu taşınmazın imar ve ihyasının 8-10 yıl önce tamamlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan temyiz incelemesi sonucu, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 27.04.2017 tarihli ve 2015/13537 Esas, 2017/3711 Karar sayılı ilamıyla; “Keşfe katılan ziraat mühendisi bilirkişi taşınmazın imar ve ihyasının en az 30 yıl önce tamamladığını, uzun yıllardır tarım yapılan kadim tarım arazisi olduğunu; keşfe katılan orman bilirkişi heyetinin de stereoskop aleti ile incelenen hava fotoğraflarına göre taşınmazın 1970'li yıllardan sonra kuru hububat tarımı yapılarak, 1980'li yıllardan sonra da bölgeye su kanalının inşa edilmesi ile yeni dünya ve benzeri meyve ağaçlarının dikilmesi suretiyle kullanıldığını beyan ettikleri, yine keşif mahallinde beyanları alınan davacı tanıkları da benzer beyanlarında önceleri davacının kayınpederinin, onun vefatı ile eşinin, onun vefatı ile de davacının zilyetliğinde olan taşınmazın önceleri kuru hubabat tarımında, suyun gelmesiyle de meyve ağaçlarının dikilmesi suretiyle kullanıldığını ifade ettikleri, ancak tanıklardan... ile .....,taşınmazdaki kayaların 8-10 yıl önce iş makinesi ile kırıldığını beyan etmesi nedeniyle mahkemece imar ve ihyanın bu tarihte tamamlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, çelişkinin giderilmesi amacıyla zilyetlik yolu ile kazanma koşulların araştırılması gerektiği, bu nedenle, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yapılacak keşifte, 1980-1985 yılları arasında hava fotoğrafları ve memleket haritasında taşınmazın o yıllarda ziraat alanı olarak kullanılıp kullanılmadığı, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip taşınmazların toprak yapısının incelenmesi, çekişmeli taşınmazların fiili durumunu da belirtir şekilde rapor alınması, imar ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tespiti yönünden tanık beyanlarına başvurulması, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları HMK’nin 259. ve 261

. ve 261. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazların öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığının belirlenmesi, yerel bilirkişinin imar ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıklarının saptanması, ziraat mühendisinden taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılacak yerlerden olup olmadığı yönünde rapor alınması, taşınmazların bulunduğu yörede kesinleşmiş uygulama imar planı bulunup bulunmadığı, varsa taşınmazların uygulama imar planı içerisinde olup olmadığının araştırılması, uygulamanın askı ilan tarihleri ile kesinleştiği tarihin Belediye Başkanlığından sorulması ve 1/1000 ölçekli planın getirtilmesi, fen bilirkişisinden çekişmeli taşınmazların bu plandaki konumunu raporunda göstermesinin istenmesi, bilimsel verilere dayalı kapsamlı rapor düzenlettirilmesi” gereklerine değinilerek hüküm bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece bu defa; dava konusu taşınmazda tarımsal faaliyetin 40 yıl önce başladığı, imar ihya çalışmalarının 1985’li yıllarda tamamlandığı ve taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu, bilirkişi raporları ile keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının uyumlu olduğu, davanın 2006 yılında açılmış olması dikkate alındığında dava tarihinden geriye doğru bulunması gereken 20 yıllık imar ihya ve zilyetlik süresinin tamamlandığı gerekçesiyle davanın kabulüyle, fen bilirkişisi tarafından hazırlanan 30.10.2018 tarihli rapor ekindeki krokide A harfi ile gösterilen toplam 4.253,82 m² yüzölçümlü dava konusu taşınmaza yeni bir parsel numarası verilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1984 yılında yapılan orman kadastro çalışması ile daha sonra 24.11.1988 tarihinde yapılıp kesinleşen evvelce orman sınırları dışında kalan ormanların kadastrosu ile aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu ise 1960 yılında yapılmıştır.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak, imar ihya ve zilyetlik süresi tamamlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; taraf teşkili sağlanmadan hüküm kurulduğu gibi, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri de tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki; 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca, tescil davası yönünden ilgili kamu tüzel kişisi sıfatıyla yasal hasım konumunda bulunan ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının davada taraf olarak yer alması gerektiği gözden kaçırılmış ve böylelikle yöntemince taraf teşkili sağlanmadan esas hakkında hüküm kurulması cihetine gidilmiştir.