muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/7690, Karar No: 2025/614, Tarih: 24.01.2025

Aynı Kanun'un 105/A- 6. maddesinde yer alan; "Hükümlünün; a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne beş gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine, denetimli serbestlik müdürlüğünün bulunduğu yer infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9/5. maddesinde yer alan, "Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır." şeklindeki ve

5275 sayılı Kanun'un geçici 10/1. maddesinde yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır." şeklindeki düzenlemeler karşısında,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün infaz etmekte olduğu 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin Tarsus Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu'nun 15.05.2023 tarihli ve 2023/2047 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna alınmasını takiben Covid-19 hastalık iznine ayrıldığı, dolayısıyla açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

İnfaz dosyası kapsamına göre, hükümlünün infaz etmekte olduğu 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin Tarsus Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu'nun 15.05.2023 tarihli ve 2023/2047 sayılı kararı ile açık ceza infaz kurumuna alınmasını takiben Covid-19 hastalık iznine ayrıldığı, dolayısıyla açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz etmekte iken Covid-19 izninden faydalanan hükümlü statüsünde bulunduğu,

Cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Tarsus İnfaz Hâkimliğinin 26.07.2023 tarihli kararı ile karar tarihi itibarıyla Covid-19 izninde bulunan hükümlünün, 01.08.2023 tarihinden geçerli olmak üzere kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, kararın tebliğ tarihinden itibaren 5 gün içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmemesi halinde açık ceza infaz kurumuna gönderileceği ihtar edildiği ancak anılan denetimli serbestlik kararının hükümlüye usulüne uygun olarak tebliğ edildiğine dair bir belgenin yahut tutanağın dosya içerisinde mevcut olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün yasal süresi içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iadesine karar verilemeyeceği, dolayısıyla da itirazın bu husus bakımından kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. Hükümlünün, 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Savcılığınca düzenlenen, 25.04.2023 tarihli ve 2023/4328 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün 10.03.2023 tarihinde cezasını infaz etmek üzere ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasının infazı sırasında 5275 sayılı Kanun'un Geçici 9 ncu maddesi gereğince Covid-19 iznine çıkarıldığı, şartla tahliye tarihi 12.03.2027 olan hükümlü hakkında izinde bulunduğu sırada İnfaz Hakimliğinin 26.07.2023 tarihli ve 2023/5379 Esas, 2023/5293 Karar sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi uyarınca kalan cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik uygulanarak infazına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, izin bitim tarihinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve geçerli bir mazereti olmaksızın dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlü cep telefonuna gelen, "Sayın ... hakkınızda infaz hakimliği tarafından denetimli serbestlik kararı verilmiş olup ceza infaz kurumuna dönmeyerek 5 gün içerisinde, kimliğinizi ispata yarayan bir belge ile Alanya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü müracaat etmeniz gerekmektedir." şeklindeki SMS üzerine 08.08.2023 ve 23.08.2023 tarihlerinde Alanya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gittiğini, orada bulunan görevliler tarafından TC numarası ile bilgisayarda sorgulama yapıldığını, dosyasının Tarsus dan henüz gelmediğinden daha sonra gelmesi yönünde bilgi verildiğini ileri sürmesi karşısında, izin bitim tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat edip etmediği, etti ise hangi tarihte müracaat ettiği ve hakkında ne gibi işlem yapıldığı araştırılmaksızın, eksik inceleme sonucu verilen karar hukuka aykırı olup, bu karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz merciince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.10.2023 tarihli ve 2023/1790 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6727, Karar No: 2020/4544, Tarih: 24.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6727 E.  ,  2020/4544 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 2. İcra Müdürlüğü

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada şikayet olunan ... ve arkadaşları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/4995 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 13.12.2015 tarihli sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan şikayet olunan alacaklılara ait hacizlerin düştüğünü, iddia etmişler ayrıca birleşen dosyada şikayetçi vekili kendi hacizlerinin 1. sırada olması ve sıra cetvelinin kendi dosyalarından tanzim edilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin 1 ve 2.sırasında yer alan hacizlerin satış istenilmemesi nedeniyle düşmüş oldukları, sıra cetveli düzenleme yetkisinin ... İcra Müdürlüğü'ne ait olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline, sıra cetveli düzenleme yetkisinin ... İcra Müdürlüğü'ne ait olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... ve arkadaşları vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada şikayet olunan ... ve arkadaşları vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3798, Karar No: 2014/9271, Tarih: 12.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/3798 E.  ,  2014/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/205595

MAHKEMESİ : Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2012/475 (E) ve 2013/14 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12754, Karar No: 2014/18184, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12754 E.  ,  2014/18184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karacasu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/26-2013/49

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı T.. S.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı olan dünürü Yaşar'a ve damadı Tuncay'a elden 17.000,00TL borç para verdiğini, ancak davalıların bu parayı ödemediklerini ileri sürerek, 17.000,00TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tanık dinlenmek suretiyle, davanın kabulü ile; 17.000,00TL'nin dava tarihi olan 21/02/2012 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılardan Tuncay'ın tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalılardan Yaşar açısından yapılan temyiz incelemesinde ise; davacının dünürü olduğu ve mahkemece tanık beyanına dayanılarak karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. 6100 sayılı HMK 203 maddesinde(HUMK 290) senetle ispat zorunluluğunun istisnaları düzenlenmiş olup, altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerde, tanık dinlenebileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Bu sayılanlar arasında “dünür” bulunmadığından, bu davalı açısından, tanık deliline

başvurulamaz. Davacı iddiasına konu borç para verdiğini yasal delillerle ispatlamakla mükelleftir. Hal böyle olunca, mahkemece davacının dayandığı diğer deliller değerlendirilmek suretiyle hüküm tesisi gerekirken, yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davalılardan Tuncay'ın tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davalı Yaşar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 290.50 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5088, Karar No: 2013/6340, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5088 E.  ,  2013/6340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin men'i ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar ... ve ... vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi; deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2563, Karar No: 2014/10382, Tarih: 03.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/2563 E.  ,  2014/10382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 47. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/11/2012

NUMARASI : 2006/181-2012/197

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/11/2012 tarih ve 2006/181-2012/197 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. N.. A.. ile davalı vekili Av. S.. A.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların dava dışı limited şirkette yarı oranda pay sahibi olduklarını, şirketin eğlence sektöründe faaliyet gösterdiğini, "GODET" ve "RED ROOM" ismindeki markalarının bulunduğunu, 01.10.1997 tarihinden beri davalının akrabalarına ait işyerinde kiracı olarak faaliyetini sürdürdüğünü, 5 sene müddet ile müdür seçilen davalıya tek imza ile şirketi temsil ve ilzama yetki verildiğini, ancak davalının müdürlük görevini gereği gibi yerine getirmediğini, müvekkiline haber vermeden Eylül 2004 tarihinde şirketin faaliyetine ara verdiğini, bu davranışı ile şirketin gece kulübu ve bara gelen müşteriler ile çeşitli sponsor firmalardan elde ettiği gelirlerin kaybına neden olduğunu, şirketin faaliyetine ara vermesinden sonra şirkete ait vergi levhasını, demirbaşlarını, müşteri portföyü ile GODET ve RED ROOM markalarını kullanmaya devam ettiğini, davalının bu faaliyetlerden elde ettiği gelirleri şirket hesaplarına yansıtmadığını, gerçek olmayan giderler yaratarak şirketin zarar ettiğini gösterdiğini, şirketin bankalardaki paralarının davalının oğlu M.. B..'nun şahsi ve ticari harcamalarında kullandığını, şirket adına tescilli RED ROOM markasını ve sektörde GODET olarak bilinen ismini aynı konuda faaliyet gösteren davalının oğlunun ortak ve yöneticisi olduğu T.. Tur. Ltd. Şti. ve Karaoke İşl. Ltd. Şti'ye kullandırarak şirket zararına yol açtığını ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, 90.000.00 TL zararın dava dışı şirkete verilmek üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile ortaklık ilişkisi bulunduğunu, müzikle organizasyon işi ile uğraşan şirketin kuruluş tarihinden 2003 yazına kadar kendisi ve oğlu Minas Balcıoğlu'nun kişisel emek ve çabaları ile ticari faaliyetine devam ettiğini, davacının İzmir'e taşınmak sureti ile İstanbul'u terk ettikten sonra şirket ile ilgili yükümlülüklerini yerine getirmediğini ve o tarihten sonra şirketin zararlarını ödemek ve mevcut mal varlığının ziyan olmaması için tek başına gayret sarf ettiğini, yapılan işin sermayeden ziyade şahsi çaba ve müşteri çevresi ile ilişki kurmaya dayanması nedeni ile şirketin işlerini yürütemediğini, GODET markasının şirketle ilgisinin bulunmadığını, RED ROOM markasının ortak olunan şirkete ait olduğunu, bu markanın başkasına kullandırılmadığını, 2004 Haziran ayından bu yana faaliyette bulunmadığını, zarar etmemesi için kiralanan yerden 2005 yılında tahliye edildiğini, eskimiş demirbaşların hurdacıya satıldığını, bir kısmını depoda korumaya devam ettiğini, uyygun demirbaşların T... Ltd. Şti'ye Mayıs 2005 tarihi itibariyle kiralanarak şirkete gelir sağlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların ortak bulunduğu limited şirketin 19.04.1999 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısında davalının 5 yıllığına müdür tayin edildiği, GODET ibaresinin dava dışı şirkete ait marka olduğuna dair kanıt sunulmadığı, "RED ROOM" sözcüklerinden oluşan şekil ibareli markanın şirket adına tescilli bulunduğu, şirketin Kasım 2006 tarihinden itibaren işçi çalıştırmadığı, 2004 yılı dışında zarar ettiği, defterlerin usulune uygun tutulmadığı, faaliyetine ara vermesinden sonra şirkete ait vergi levhasının, demirbaşların ve müşteri portföyü ile GODET ve RED ROOM isimlerini kullanmaya devam ettiği hususlarının belge ve kayıtlar üzerinden belirlenemediği, ancak davalının gelir getirmesi amacıyla demirbaşlarının bir kısmına T... Ltd. Şti'ye kiraladığını, yine dava dışı başka şirkete kaynak aktarıldığı, bu şirketin vergi borcu ile davalının oğlu Minas Balcıoğlu'na ödeme yapıldığı ileri sürülmüş ise de bu ödemelerin tarafların ortağı bulunduğu şirketi ilgilendirdiği, demirbaşlardan elde edilebilecek kira gelirinin belirlendiği, davacının şirkette yarı pay sahibi olduğu, bu nedenle de ancak belirlenen bu kira bedelinin yarısını talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 20.000 TL'nin dava, 25.000 TL'nin ise ıslah tarihinden faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamları dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.