muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26277, Karar No: 2014/32418, Tarih: 04.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/26277 E.  ,  2014/32418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2014

NUMARASI : 2011/228-2014/295

DAVA : Davacı, haksız itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, bir kısım işçilik alacakları hakkında davalı işverene karşı başlatılan icra takibine vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, duruşmada, taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, kıdem tazminatı ve işlemiş faizi, fazla mesai ve işlemiş faizi açısından sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, icra inkar tazmiatının koşulları oluşmadığı gerekçesi ile bu talebin reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacı evvelce Tekirdağ İş Mahkemesi'nin 2012/212 Esas sayılı dosyasında kısmi dava açmış, bir kısım alacakları hüküm altına alınmış ve Yargıtay 7. Hukuk Dairesince onanan bu karar kesinleşmiştir. İlk davada fazla mesai alacağı için belirlenen faiz başlangıç tarihi sadece ilk davadaki kısmi talep için geçerli olup, eldeki dosyada ise fazla mesai alacağının faiz başlangıcı olarak icra takibi tarihinin esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- Kesinleşen kısmı davada fazla mesai ücreti alacağından % 25 takdiri indirim yapılarak fazla mesai alacağının neticeten 3308,61 TL. olduğu belirlenmiştir. Buna göre, eldeki ek davada hükmün takdiri indirim dikkate alınmaksızın takdiri indirimsiz miktara göre kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/551, Karar No: 2011/354, Tarih: 15.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/551 E.  ,  2011/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, bedeli paylaşıma konu traktörün, borçluya müvekkili tarafından satıldığını ve satış bedelinin teminatı olmak üzere, traktörün sicil kaydı üzerine rehin şerhi konulduğunu, satış bedeli mukabili olarak üç adet bono düzenlendiğini, sonrasında, bonolar ile rehni üçüncü kişi Türk Traktör’e devrettiklerini, ilk bononun vadesinde ödenmemesi üzerine, borcun müvekkili tarafından ödenerek, bonoların ve rehin hakkının devir ve temlik alındığını, bononun takibe konulduğunu, ihale aşamasında, rehinli alacaklı sıfatıyla muvafakatlerinin alındığını, ancak, rehnin sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin rehin hakkı gözetilerek düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan Akbank vekili, borcun ödenmesi ile rehin hakkının sona erdiğini, iddia edilen temlik işleminin, resmi biçimde yapılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikâyet olunan ... vekili, yargılama görevinin genel mahkemelerde olduğunu, şikayetçinin sıra cetveline dâhil edilen haciz yolu ile takip dosyasındaki haciz tarihinin dikkate alınmasının yasaya uygun bulunduğunu ve tıpkı aracın devri gibi, araç üzerindeki rehnin devrinin de, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun resmi şekil şartına tâbi olduğunu savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, rehnin şikâyetçiye temlikinin hüküm ifade edebilmesi için, devrin trafik siciline zamanında dosya kapsamına göre işlenmesi ve bunun da sıra cetveline alınabilmesi için, alacaklının bütün belgelerle icra müdürlüğüne başvurması gerektiği, şikâyetçinin, rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takibe de geçmediği, icra müdürünün, somut olayın şartlarını bilemeyeceği, şikayetçinin, trafik sicilinde görünmediği ve bu itibarla, icra müdürünün şikayetçiye sıra cetvelinde yer vermemesinde usule aykırı yön bulunmadığı, haciz tarihi itibariyle de, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Önceki tarihli rehin, sıra cetvelinde üst sıraya alınarak, öncelikle tatmin edilmelidir. Şikâyetçi, borcu ödeyerek alacaklıya halef olduğundan, sicil kaydının düzeltilmesine gerek olmaksızın, rehin hakkının verdiği öncelikten yararlanabilir. Bunun için, rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapılmasına gerek bulunmamaktadır. Öte yandan, önce rehne müracaat zorunluluğu, kambiyo senetleri bakımından bulunmadığından, kambiyo senetlerine dayalı olarak takibe girişilmesi, rehin hakkından vazgeçildiği şeklinde yorumlanamaz. İcra müdürünün, elindeki bilgi ve belgeler çerçevesinde yaptığı sıra cetvelinin iptaline de karar verilmesi, yeterli hukuki şartlar mevcutsa, mümkündür. Açıklanan durum karşısında, şikâyetçinin rehin hakkının gözetilmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikâyetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8278, Karar No: 2020/2228, Tarih: 03.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2019/8278 E.  ,  2020/2228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanık ...’in temyiz davası isteğinin sanık sıfatıyla kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu ve katılan sanık ...’nun da sanık sıfatı ile hakkında hükmedilen kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik itirazının reddine dair ek karara ilişkin temyiz talebinin olmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Katılan ...’nun aşamalarda, sanık ...’un kendisini tehdit ettiğini ve ardından cebinden bıçağı çıkartıp kendisine saldırarak yaraladığı şeklindeki anlatımı ve sanığın "kızkardeşine, anana, babana dikkat et olacaklardan ben sorumlu değilim dediği" ve akabinde bıçak ile yaraladığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK’nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımlanan mağdurun vücut bütünlüğüne yönelik bir saldırı gerçekleştirme niteliğinde olduğu halde, aynı Kanunun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit olarak kabul edilmesi,

2-Sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7975, Karar No: 2015/18844, Tarih: 02.07.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/7975 E.  ,  2015/18844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi vekili, borçlu belediyenin ...ndeki banka hesaplarına haciz konulduğunu, ancak haciz konan hesapların 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15.maddesi gereğince haczinin kabil olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiş; mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca, 5779 Sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer Kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

Bilirkişi ... tarafından düzenlenen 02.12.2013 tarihli raporda ... nolu hesap ile ... nolu hesapta yapılan ödemelerin tamamının vergi alacağı olduğu başkaca bir ödemenin bu hesaplarda görülmediği belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece vergi gelirlerinden oluştuğu anlaşılan bu hesaplardaki paralar üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken sözkonusu iki hesabı da kapsar biçimde şikayetin tamamen reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8969, Karar No: 2022/3227, Tarih: 01.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8969 E.  ,  2022/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/279 Esas, 2011/238 Karar sayılı dosyasının mahkemesinden istenilerek dosya arasına alınmasından,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4248, Karar No: 2018/14780, Tarih: 03.07.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/4248 E.  ,  2018/14780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içerisinde edinilen şirket, ev ve araba ile sair malların yarı bedeli karşılığı şimdilik 50.000,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 29.04.2011 havale tarihli dilekçe ile talep miktarının 47.000,00 TL'sinin şirket, 1.000,00'er TL'sinin davalı adına kayıtlı silah, taşınmaz ve araç tespiti halinde bu mallar yönünden tahsili olarak talep açıklanmıştır.

Davalı ... vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 6.074,63 TL'nin karar tarihinden itibaren işlenecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davacı lehine tasfiyeye tabi tutulabilecek tek mal varlığı olduğu gerekçesiyle sadece davalının şirketteki kar payı üzerinden alacağa hükmedilmiştir. Ne var ki dosya kapsamındaki şirkete ait evraklar incelendiğinde davalı erkeğin ortağı olduğu Koluman şirketinde 07.06.2002 tarihinde sermaye arttırımına gidildiği anlaşılmaktadır. Davalının şirkete evlenmeden önce 20.03.2001 tarihinde ortak olduğu ve şirketteki payının kişisel malı olduğu tartışmasız ise de edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde yapılan sermaye arttırımının aksi ispat edilemediğinden edinilmiş mallardan karşılandığı ve dolayısıyla üzerinde davacının katılma alacağı hakkı bulunduğunun kabulü gerekir.

Mahkemece yapılacak iş, öncelikle tasfiyeye konu edilen şirketin; sermaye arttırmı yapıldığı tarih itibariyle sürüm (rayiç) değeri belirlenmelidir. Değer belirlenirken; şirketin 07.06.2002 tarih itibariyle durumu; o tarihteki ekonominin genel gidişatı, şirketin faaliyet gösterdiği sektörün konumu, büyüklüğü ve büyüme hızı, tasfiyeye konu şirketin bilanço değerleri, şirketin kullandığı teknoloji, makina ve tesisatın durumu ile araştırma geliştirme faaliyetleri (ARGE), ürettiği hizmet ve ürünleri pazarlama ile rekabet gücü, müşteri portföyü, organizasyonu ile yönetim kadrosu büyüme potansiyeli, şirketin değerlendirme anındaki satışlarına, kazançlarına, siparişlerine, nakit akışlarına ve finansal durumuna göre geleceğe ilişkin tahminler, kar dağıtım politikası, gelecekte planlanan sabit kıymet yatırımları, stratejisi, ekonominin genel arz ve talep kuralları göz önünde bulundurulmalıdır. Bundan ayrı şirketin, açıklanan aynı yöntem ve kriterlere göre, mal rejimin sona erdiği tarih 15.07.2005 itibariyla sürüm (rayiç) değeride belirlenerek, TÜFE (Tüketici Fiyat Endeksi) göz önünde bulundurularak tasfiye (karar) tarihindeki sürüm değeri bulunmalıdır.

İzah edilen şekilde tespit edilecek sermaye arttırım tarihindeki şirketin sürüm değeri ile sermaye arttırım miktarı oranlandıktan sonra bu oran, şirketin (yine açıklanan şekilde belirlenecek) tasfiye tarihindeki sürüm değeri ile çarpılmalı ve böylelikle sermaye arttırımın güncel karşılığı tespit edilmelidir. Bulunacak bu güncel değer içinde davalının hissesine karşılık gelen miktarın yarısı davacının katılma alacağı olacaktır.

Mahkemece; yukarıda izah edilen ilkeler ve yöntem doğrultusunda sermaye arttırımından davacının katılma alacağının hesaplanması için konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor aldırılıp, davacının talep miktarıda dikkate alınarak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sadece kar payından alacağa hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, istek halinde peşin harcın temyiz eden davacıya iadesine, 106,38 TL peşin harcın 425,51 TL onama harcına mahsubu ile kalan 319,13 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5158, Karar No: 2018/1766, Tarih: 08.03.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/5158 E.  ,  2018/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.04.2015 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesinin talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Bir kısım davalılar vekili Av. ... 20.02.2018 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş, dosyada mevcut ..... 9. Noterliğinin 06.07.2001 tarihli ve .... yevmiye sayılı, ..... 2. Noterliğinin 29.08.2012 tarihli ve 8524 yevmiye sayılı ve .... 8. Noterliğinin 22.08.2012 tarihli ve 23604 yevmiye sayılı vekaletnamelerinde temyizden feragate yetkili bulunduğu anlaşılmış olmakla, temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10445, Karar No: 2014/12893, Tarih: 30.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/10445 E.  ,  2014/12893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2013/390-2013/380

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu B.. A..'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu B.. A..'ın temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Borçlu S.. A..'ın temyiz itirazlarına gelince;

Bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borçlular İ.İ.K.'nun 170/b maddesinin göndermesi ile aynı Kanunun 71/2 ve 33/a maddelerine dayalı olarak takibin kesinleşmesinden sonraki dönemde zamanaşımının oluştuğunu ileri sürerek icranın geri bırakılması istemiyle icra mahkemesine başvurmuşlar, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Bononun vade tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nun 690.maddesinin yollaması ile uygulanması gereken aynı yasanın 661/1.maddesi gereğince, bonoda keşideci ve onun gibi sorumlu olan kefile (avaliste) karşı yapılacak takiplerde zamanaşımı süresi üç yıldır.

İcra dosyasında S.. A..'a ödeme emri 24.04.2006 tarihinde tebliğ edildikten sonra 05.12.2006 tarihinde haciz işlemi yapıldığı, bu tarihten sonra adı geçen borçlu hakkında hiç bir talepte bulunulmadığı, sonraki tüm işlemlerin ve taleplerin diğer borçlu B.. A.. hakkında olduğu anlaşılmıştır. İcra takip işlemi kimin hakkında yapılmışsa onun hakkında sonuç doğuracağından borçlu S.. A.. yönünden zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece borçlu S.. A.. yönünden icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle adı geçen borçlunun da isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu S.. A..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6287, Karar No: 2013/20955, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6287 E.  ,  2013/20955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.06.2012 tarih, 2012/13706 E ve 2012/23766 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.