muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/15036, Karar No: 2019/2091, Tarih: 13.02.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/15036 E.  ,  2019/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emirlerinin tebliği üzerine borçlunun yasal 5 günlük süreler içerisinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu, mahkemece, itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır" hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı Kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 K. sayılı kararı).

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 K. sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda borçlu vekilinin dava dilekçesinin deliller kısmında emsal imza örneklerini bildirdiği mahkemece 28.02.2014 tarihli müzekkereler ile emsal imza örneklerinin istendiği mahkemece imza incelemesi konusunda dosyanın ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’ne gönderildiği adı geçen kurum tarafından düzenlenen 14.10.2015 tarihli raporda, mukayese belgenin fotokopi olduğu dosyada mevcut imza örneklerinin incelenmediği ve borçlunun eli ürünü olduğunun bildirildiği, görülmüştür.

Somut olayda borçlu vekilinin dava dilekçesinin deliller kısmında emsal imza örneklerini bildirdiği mahkemece 28.02.2014 tarihli müzekkereler ile emsal imza örneklerinin istendiği mahkemece imza incelemesi konusunda dosyanın ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’ne gönderildiği adı geçen kurum tarafından düzenlenen 14.10.2015 tarihli raporda, mukayese belgenin fotokopi olduğu dosyada mevcut imza örneklerinin incelenmediği ve borçlunun eli ürünü olduğunun bildirildiği, görülmüştür.

Yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

O halde,mahkemece, taraflarca bildirilen yerlerden emsal imza örnekleri getirtilerek yukarıdaki ilkelere göre bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12734, Karar No: 2010/25535, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/12734 E.  ,  2010/25535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.  nun 730. maddesinin göndermesiyle çekler hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 593. maddesi gereğince kambiyo senedi niteliğinde olan çekteki hakkın devri ancak ciro ve teslim yoluyla mümkündür. Ayrıca, TTK’ nun 595/2. maddesi gereğince lehine ciro yapılan kimsenin ciroda gösterilmesine lüzum olmadığı gibi ciro, cirantanın sadece imzasından ibaret de olabilir. Açıklanan şekildeki ciroya “beyaz ciro” denilir. Ciroda lehine ciro yapılanın belirtilmesi halinde ise bu ciroya tam ciro denir.

Somut olayda, takip dayanağı çekte son ciro, .... Şti. tarafından ... Bankası emrine yapılmış tam ciro olup,  alacaklı banka yetkili hamildir. Ayrıca çekte kendisi tarafından yapılmış bir ciro gerekmez. Bu nedenle mahkemece borçlunun sair itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8921, Karar No: 2009/70, Tarih: 12.01.2009

16. Hukuk Dairesi 2008/8921 E., 2009/70 K.

**16. Hukuk Dairesi 2008/8921 E., 2009/70 K.**

**- ALACAKLIYI ZARARA UĞRATMAT İÇİN MEVCUDU EKSİLTMEK

- MERCİDE HATA

- ŞİKAYET SÜRESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 331 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 346 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 349 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 36 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 264 ]

**"İçtihat Metni"**

Alacaklıyı zarara sokmak kasdiyle mevcudunu azaltmak suçundan sanıklar Recep ve Fadime haklarında açılan davanın İİK'nın 349. maddesi gereğince reddine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavalığı'nın onama istemli teb-liğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dos-yadaki belgeler okunarak gereği görüşüldü:

1- Sanıklara isnat edilen suç 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesinde yaptırım altına alınmış olup, bu maddenin 6. fıkrasında "bu suçlar alacaklının şikayeti üzerine takip olunur" hükmüne yer verildiği, yine anılan Kanun'un "yargılama usulü" başlıklı 349. maddesinde şikayetin dilekçe ile veya şifahi beyanla icra mahkemesine yapılacağı, öte yandan 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 346. maddesinin son fıkrasına göre de "Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara icra mahkemesinde bakılır" hükümleri karşısında, sanıklara yöneltilen suç hakkında iddianame ile dava açılmasının gerekmediği, icra mahkemesine verilecek dilekçe ile yargılamaya başlanacağı hususu gözönünde bulundurulduğunda, sanıkların üzerine atılı suç nedeniyle yapılacak yargılamalar şikayet dilekçesi ile veya şifahi beyanla icra mah-kemesine başvuru üzerine başlayacaktır.

Yapılan bu açıklama çerçevesinde dosya incelendiğinde, suç tarihi 27.12.2005 olup, şikayet dilekçesinin de 02.02.2006 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği, yapılan soruşturma sonunda 16.04.2007 gün ve 2006/495 soruşturma no ve 2007/1344 karar no ile kovuşturmaya yer ol-madığına karar verildiği, kararda soruşturma evrakının tasdikli bir örneğinin gereğinin takdir ve ifası için Karaman İcra Mahkemesi'ne gönderilmesi hu-susuna da değinildiği, Karaman İcra Mahkemesi'nce de suça ilişkin şikayetin doğrudan icra ceza mahkemesine yapılmasının gerektiği, şikayetçi vekili tarafından İİK'nın 349. maddesine göre süresinde mahkemelerine verilmiş bir dilekçe bulunmadığından davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda şikayet merciinin belirlenmesinde hata hususu dü-zenlenmemiş ise de, aynı Yasa'nın 264. maddesinin birinci fıkrasındaki, "kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." hükmü ile Anayasa'nın "Hak arama hürriyeti" başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasındaki, "Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, bu hususun zuhulen yer almadığı düşü-nülmelidir. Şikayet dilekçesinin hatalı mercie verilmesi halinde, verildiği ta-rihten itibaren evrakın ilgili mercie gönderilmesine ya da doğrusu da gös-terilmek suretiyle hatalı mercie başvurduğu hususu ilgilisine bildirildiği tarihe kadar şikayete ilişkin sürenin işlemeyeceğinin kabulü gerekir. Hal böyle olunca, yargılamaya devam edilerek toplanan delillerin değerlendirilmesine göre sanıkların hukuki durumlarının tayini gerekirken, "İİK'nın 331. maddesi gereğince açılan davaların takibi şikayete bağlı olup, iddianame ile davanın açılamayacağı, müştekinin şikayeti üzerine dava açılacağı" gerekçesiyle dava-nın reddine karar verilmesi,

2- Kabule göre de, şikayetin süresinde yapılmaması durumunda İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesi uyarınca müştekinin şikayet hakkının düşü-rülmesi yerine davanın reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 12.01.2009 gününde oybir-liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1066, Karar No: 2012/7247, Tarih: 09.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/1066 E.  ,  2012/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3419, Karar No: 2021/8496, Tarih: 20.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/3419 E.  ,  2021/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Eşe Karşı Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜMLER :Sanık hakkında eşi olan maktulü canavarca hisle kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-b,d, 53, 58 maddeleri uygulanmak suretiyle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri "doğrudan doğruyalık- vasıtasızlıktır." Bu nedenle CMK'nin 193/1. maddesinde "sanık olmaksızın yargılama olmaz" genel kuralına, istisnalarına ise aynı Kanunun 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde yer verilmiştir. Alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, kendisinin de kabulüne bağlı olarak sanık istinabe suretiyle sorguya çekilebilir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma imkanı yine CMK'nin 196/4. maddesine göre mümkün kılınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesi cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Buna bağlı olarak kovuşturma aşamasında;

- Genel kural, sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

- İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması, açık kabulüne dayalı olmalıdır.

Somut olayda, sanık müdafiinin sanığın tutuklu bulunduğu ceza evinden getirtilerek, bozma sonrası yapılan duruşmada bizzat hazır bulundurulması hususunda talepte bulunması karşısında, mahkemece bu taleple ilgili bir değerlendirme yapılmaksızın, SEGBİS sistemi aracılığıyla sanığın duruşmaya katılımın sağlanması ve ayrıca sanık müdafii tarafından esas hakkında savunma yapmak için süre istenmesine rağmen, daha önce savunma yapıldığı gerekçe gösterilerek talebin reddi ile yargılamaya devam edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2)Canavarca hisle öldürme; içgüdüsel bir tatmin amacıyla, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, kabule göre ise somut olayda sanığın tek bıçak darbesi ile maktulün boynunu, kulak arkasına ve enseye doğru 31 cm derinliğinde kafası kopma aşamasına gelecek derecede kesmesi durumunun tek başına eylemin canavarca hisle gerçekleştirildiği konusunda yeterli görülemeyeceğinden, sanık hakkında TCK sadece 82/1-d ile uygulama yapılması gerekirken, aynı yasanın 82/1-b maddesinin de uygulanması,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı katılan sıfatı ve vekil ile temsil edilmesine rağmen, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

20/05/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 09/07/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/2570, Karar No: 2016/2246, Tarih: 07.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2570 E.  ,  2016/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ....Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski ada 146 ada 10 parsel sayılı 946,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla ve 927,03 metrekare yüzölçümlü olarak; davalı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 146 ada 9 parsel sayılı 1.335,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, aynı ada ve parsel numarasıyla ve 1.372,73 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin davalıya ait 146 ada 9 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Uygulama kadastrosu yapılırken öncelikle zeminde bulunan ve tesis kadastrosu tarihinde mevcut olan sabit nokta ve sınırlardan, aynı döneme ya da yöreye ait farklı amaçlarla üretilmiş haritalar ile benzeri verilerden yararlanılarak yapılan teknik çalışmalarla, tesis kadastrosuna ait pafta haritaları ortofoto üzerine işlenmekte; haritanın zemine uygun olmaması halinde farklılıkların nerelerden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı tespit edilip varsa hatalar yöntemine uygun şekilde giderilmekte, düzenlenen ada raporu ile yapılan teknik çalışmalar ve gerekçeleri açıklanmakta; bundan sonra yukarıda sözü edilen yönetmelikte açıklanan ilkeler çerçevesinde taşınmazların bütün sınırları tek tek değerlendirmeye tabi tutularak ilk tesis kadastrosu sırasındaki gerçek fiili duruma ulaşılmaya çalışılarak, uygulama tutanağı düzenlenmekte ve uygulama kadastrosu haritaları üretilmektedir. İşte, uygulama kadastrosuna itiraz davaları, uygulama kadastrosu faaliyetinin yöntemine uygun yapılıp yapılmadığının denetlenmesine yönelik davalardır. Bu nedenle mahkemelerce, uygulama faaliyetine eşdeğer ve amaca uygun bir araştırma yapılması zorunludur. Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, çekişmeli taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında çekişmeli taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir