muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6660, Karar No: 2013/14390, Tarih: 12.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/6660 E.  ,  2013/14390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... Deri Tekstel ve İnş.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2)Davacı, davalı işyerinde 1/07/1992 tarihinden 17/11/2007 tarihine kadar deri iş yapan davalılar nezdinde çalıştığını, davalılar arasında şirketleşme olduğunu ileri sürerek diğer işçilik alacakları ile birlikte fazla çalışma ücreti isteğinin de hüküm altına alınması istemiştir.

Davalılar ... ve ..., davanın reddine karar verilmesini savunmuş; davacının ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı defini ileri sürmüşlerdir.

Mahkemece, davalılardan ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden bilirkişi tarafından hesap edilen fazla mesai ücretinden %30 oranında indirim yapılarak isteklerin kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ücretine ilişkin alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu incelemesi mümkün değildir.

Diğer bir anlatımla zamanaşımı, bir borcu doğuran, değiştiren ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, salt doğmuş ve var olan bir hakkın istenmesini ortadan kaldıran bir savunmaaracıdır. Bu bakımdan zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. Bunun sonucu olarak da, yargılamayı yapan yargıç tarafından yürüttüğü görevinin bir gereği olarak kendiliğinden göz önünde tutulamaz. Borçlunun böyle bir olgunun var olduğunu, yasada öngörülen süre ve usul içinde ileri sürmesi zorunludur. Demek oluyor ki zamanaşımı, borcun doğumu ile ilgili olmayıp, istenmesini önleyen bir savunma olgusudur. Şu durumda zamanaşımı, savunması ileri sürülmedikçe, istemin konusu olan hakkın var olduğu ve kabulüne karar verilmesinde hukuksal ve yasal bir engel bulunmamaktadır.

4857 sayılı Kanundan daha önce yürürlükte bulunan 1475 sayılı Yasada ücret alacaklarıyla ilgili olarak özel bir zamanaşımı süresi öngörülmediği halde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32/8. maddesinde, işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7.maddesinde, iş mahkemelerinde sözlü yargılama usulü uygulanır. Ancak 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447 nci maddesi ile sözlü yargılama usulü kaldırılmış, aynı Yasanın 316 ve devamı maddeleri gereğince iş davaları için basit yargılama usulü benimsenmiştir.

Sözlü yargılama usulünün uygulandığı dönemde zamanaşımı def'i ilk oturuma kadar ve en geç ilk oturumda yapılabilir. Ancak 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu dönemde 319 ncu madde hükmü uyarınca savunmanın değiştirilmesi yasağı cevap dilekçesinin verilmesiyle başlayacağından, zamanaşımı defi cevap dilekçesi ile ileri sürülmelidir. 01.10.2011 tarihinden sonraki dönemde ilk oturuma kadar zamanaşımı definin ileri sürülmesi ve hatta ilk oturumda sözlü olarak bildirilmesi mümkün değildir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Cevap dilekçesinde zamanaşımı defi ileri sürülmemiş ya da süresi içince cevap dilekçesi verilmemişse ilerleyen aşamalarda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 141/2. maddesi uyarınca zamanaşımı defi davacının açık muvafakati ile yapılabilir.

1086 sayılı HUMK yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa (suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Zamanaşımı definin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi de mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).

Somut olayda, fazla çalışma ücreti isteği yönünden davacı tarafın ıslah talebine karşı , davalı taraf süresi içinde, zamanaşımı definde bulunmuştur. Bunun üzerine alınan 23.07.2012 tarihli ek raporda ıslah tarihinden geriye 5 yıllık zamanaşımı süresi hesaplanarak fazla çalışma ücretinden davalı ... ...’ın sorumluluğu 250,00 TL, ... Deri Ltd. Şt.’nin sorumluluğu ise 250,00 TL + 2.404,82 TL olmak üzere toplam 2.904,82 TL olarak belirlenmiştir.

Buna rağmen Mahkemece, 24.08.2012 tarihli ilk raporda ıslah sonrası zamanaşımı def'i dikkate alınmadan hesaplanan davalı ... ...’ın 2.706,78.TL, ... Deri Ltd.Şt. için 11.032,34 TL olmak üzere toplam 13.739,12 TL esas alınarak hüküm kurulması hatalı olmuştur.

O halde davalılar ... ... ve ... Ltd.Şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7560, Karar No: 2012/8411, Tarih: 14.06.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/7560 E.  ,  2012/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 5 parsel sayılı taşınmaz malikleri ...olan baba adının tapu kaydına yazılmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, tapu kaydında isim düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda amaç tapu sicilinin doğru oluşmasını sağlamaktır.

Somut olayda; tapu kayıt maliklerinden...'in baba adının tapu kaydında yazılı olmadığı ileri sürülerek baba adının kayda eklenmesi istenmiştir. Mahkemece ...olduğu gerekçesiyle baba adının tapu kaydındaki kimlik bilgilerine eklenmesine karar verilmiştir. Ancak, dosya içerisinde bulunan nüfus kayıtlarına göre...'in "..." olan baba adının ... Asliye Hukuk Mahkemesinin

31.05.1995 tarihli ve 1995/75 - 149 sayılı kararı ile "Üzeyir" olarak düzeltildiği anlaşılmaktadır. Tapu kaydında isim düzeltme davalarındaki amaçlardan biri de tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesi olduğuna göre kimlik bilgilerinde nüfus kayıtlarıyla çelişkili olarak düzeltme yapılması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) numaralı bent uyarınca BOZULMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6556, Karar No: 2012/6426, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/6556 E.  ,  2012/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.10.2008 tarih ve 2008/184-2008/244 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 17.04.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av......dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin WIPO aracılığıyla ''HINEMANN'' ibaresinin 35. ve 41. hizmet sınıfları için marka olarak adına tescili amacıyla yaptığı başvurunun, davalı tarafından ''heinemann'' ibareli marka mesnet alınarak 35. sınıf hizmetler için 556 KHK.'nin 7/1-b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararına itirazlarının da kabul edilmediğini, redde mesnet markanın hükümsüzlüğü için dava açtıklarını ileri sürerek, davalı TPE YİDK.'nun 2008/M-2214 sayılı kararının iptalini ve müvekkili markasının tanınmış marka olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının marka başvurusunda kullanılan ibare ve tescil edilmek istenen hizmet sınıfı ile redde mesnet markanın 556 sayılı KHK.'nin 7/1-b maddesi anlamında benzer olduğu, 556 sayılı KHK.'nin 7/son maddesinde yapılan değişiklikten sonra davacının marka tescil başvurusu yapıldığından, davacının redde mesnet markayı terkin ettirmeden kendi markasının tescilini sağlayamayacağı, işbu davadaki hukuka uygunluğun da TPE - YİDK kararının tesis edildiği tarihteki hukuki durum nazara alınarak belirlenmesi gerektiği, davacının başvurusunun tanınmış marka olduğunun tespiti isteminin ise başvurusunun reddi üzerine bu karara yapılan itiraz üzerine gerçekleştiği, 556 sayılı KHK.'nin 7/son maddesinde yapılan değişiklikten sonra tanınmış olsa dahi bir markanın 7/1-b maddesinde belirlenen ret nedeninden etkilenmeksizin tescilinin mümkün olmadığı bu nedenle TPE.'nün başvuru konusu işaretin tanınmış bir marka olduğunu araştırmasının da gereksiz olacağı ve davacının tanınmışlık yönündeki isteminin öncelikle bu nedenle reddinin gerektiği, öte yandan bir marka tescil başvurusunun, başvuru sahibine tescili hedefleyen bir bekleme hukuki durumunu sağlayacağı ve marka olarak koruma hakkı vermeyeceği, başvuranın tescil anına kadar sadece haksız rekabet hükümlerine göre koruma hakkını elde edeceği, davacı başvurusunun ise tescili beklemek bir yana, reddedilmiş ve öncelik hakkını dahi yitirmiş olduğu, bir işaretin marka olarak nitelendirilmesi için

556 sayılı KHK.'nin 39. maddesi uyarınca marka siciline tescil edilmesinin gerektiği, TPE.'nün ise ancak sicile kayıtlı bir marka hakkında tanınmışlığın tespiti yönünde bir tespit ve tescilde bulunabileceği, haksız rekabet hükümlerine göre korunabilen işaretlerle ilgili olarak yürürlükteki mevzuat uyarınca tanınmışlık kararı alma yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5423, Karar No: 2012/11985, Tarih: 04.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5423 E.  ,  2012/11985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.11.2010 tarih ve 2008/259-2010/984 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı olan davacının Sağlık Sigortası Bireysel Soru Formu’ nda sağlık sorunu olmadığını beyan ettiğini ancak beyanı sırasında sinüzit hastalığı olduğunu, bu durumun poliçeden önceki tarihli tetkiklerle sabit olduğunu, davalının kasten beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ederek müvekkilini zarara uğrattığını iddia ederek davalının tedavisi için ödenen 12.123,88 TL’nın ödeme tarihi olan 22.11.2005 tarihinden itibaren işleyecek kısa vadeli kredilere uygulanan reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davaya konu poliçeden önceki tarihte davacının sigortalısı olduğunu, davacı tarafından verilen Anadolu Hayat Sağlık Kartı ile sinüzit hastalığının tedavisinin yapıldığını, dolayısıyla sinüzit hastalığının davacı tarafından önceki poliçe döneminde bilindiğini, davacının söz konusu muayeneden haberdar olmadığı yönündeki iddiasının doğru olmadığını, müvekkilinin kasta dayalı her hangi bir eyleminin olmadığını, davacının tek taraflı feshinin hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, davalının davaya konu sigorta poliçesinden önceki tarihte davalı şirketin sigortalısı olduğu ve önceki tarihte sinüzit hastalığı sebebiyle davacı tarafından hastaneye ödeme yapıldığı, dolayısıyla davaya konu poliçenin düzenlenmesinden önce, davalının hastalığının bilinmesine rağmen poliçe düzenlenmesi sebebiyle, davalının beyan yükümlülüğünü yerine getirmediğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 158,90 TL harcın temyiz edene iadesine, 04.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18029, Karar No: 2012/23812, Tarih: 30.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/18029 E.  ,  2012/23812 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :54-554

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 24.09.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %37 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalı ...’a bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerden oluşan sosyal sigorta yardımlarının 506 sayılı Kanun’un 26 ve 87’nci maddeleri uyarınca davalılardan rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davalılar .... ve ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ. nin işveren sıfatlarının bulunmadığı gerekçesiyle haklarındaki dava reddedilirken, sigortalı tarafından davalılar aleyhine açılan tazminat davasındaki kusur raporu esas alınmak ve Anayasa Mahkemesi’nin 26’ncı maddeye yönelik iptal kararı gözetilmek suretiyle; davalılardan ...Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti. yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Sigortalı davalılardan ...Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti.nin işçisidir. Davalı ... Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti. ise aynı nitelikteki sözleşmelerle hem davalı ....ne ait ... Motor Fabrikası Üretim Tesislerinin Tapma Boyahanesinin büyütülmesi işini, hem de davalı ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ.ne servis bina inşaatı işini yapmaktadır. Her ne kadar sigortalının iş kazasına uğradığı tarih itibariyle çalışmaları ...Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti.nin ...’a yaptığı iş nedeniyle tescil edilen işyerinden bildirilmiş ise de kazanın anılan işverenin ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ.ne yaptığı iş nedeniyle tescil edilen işyerinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle davalı .... yönünden davanın reddine ilişkin Mahkeme kararı yerindedir.

Diğer davalılar yönünden yapılan incelemede;

1- Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 87’nci maddesinde “aracı” olarak, mevzuat, öğreti ve içtihatlarda ise alt işveren, taşeron, tali işveren, alt müteahhit ve alt ısmarlanan gibi adlarla anılan üçüncü kişi, aynı maddede; “Bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran” olarak tanımlanmıştır. Anılan madde hükmüne göre; “sigortalılar üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bununla sözleşme yapmış olsalar bile, bu Kanunun işverene yüklediği ödevlerden dolayı, aracı olan üçüncü kişi ile birlikte asıl işveren de sorumludur.”

Davacı Kurum, zararlandırıcı sigorta olayından kaynaklanan sosyal sigorta yardımlarını “asıl işveren” sıfatıyla davalı ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ.’nden, alt işveren sıfatıyla davalı ...Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti.’nden rücuan tahsilini istemiştir. Mahkemece, davalı ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ.’nin asıl işveren olmadığı ve kusur atfedilemeyeceği gerekçesiyle anılan davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir. ...Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti.nin 19.08.2004 tarihinde davacı Kurum’a verdiği dilekçesinde davaya konu kazanın meydana geldiği inşaatın kaba işini üstlendiklerinden alt taşeron olarak kayıtlarının yapılmasını ve 20.08.2004 tarihinden itibaren işçi çalıştırmaya başlayacaklarını bildirmiş olup, davalı ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ.’ne ait servis binası inşaat işyerinde bulunan servis istasyonu ek inşaat işinin, davalılar arasında yapılan 27.07.2004 tarihli sözleşme ile ...Radikal İnşaat ve San. Ltd. Şti.ne verildiği, inşaatın sair kısımlarının davalı ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ. tarafından inşa edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı ... Otomotiv Nak. Ak. Ür. İnş. Emlak Paz. San. ve Tic. AŞ.’nin asıl işveren niteliğinde olduğu ve 506 sayılı Kanunun 26 ve 87’nci maddeleri kapsamında sorumlu olduğu hususu gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile hakkındaki davanın reddine hükmedilmesi,

2- Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi uyarınca sorumluluk, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir. Sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumlularına karşı açılan tazminat davasında alınan kusur ve hesap raporu, rücu davası yönünden bağlayıcı olmayıp, kesinleşmesi halinde güçlü delil niteliğinde sayılması gerekmektedir.

Somut olayda; hükme esas alınan tazminat davasındaki kusur raporunun maddi olgulara uygun olmadığı açık olup, esasen yukarıda açıklandığı üzere, anılan raporun işbu davaya ilişkin bağlayıcılığı da bulunmaması karşısında; iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman bilirkişilerden oluşacak kuruldan, 506 sayılı Kanun’un 26, 4857 sayılı Kanun’un 57, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü’nün 2 ve devamı maddelerine uygun olarak düzenlenmiş kusur raporu alınarak, ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin gerçeğe uygun olarak tespiti gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9429, Karar No: 2015/7936, Tarih: 02.07.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9429 E.  ,  2015/7936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/63666

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14.12.2012

NUMARASI : 2011/57 Esas, 2012/429 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten öldürme

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

20.08.2005 tarihinde mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarını işlediği iddia olunan suça sürüklenen çocuk F.. S.. ile beraber hareket edip haklarındaki soruşturma evrakı tefrik edilerek Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinde aynı olayla ilgili cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılan Ş.. S.., M.. S.. ile F.. S.. haklarında mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 06.06.2013 gün ve 2007/1192 Esas, 2013/620 Karar sayılı hükmün sanık Şerif müdafii ile sanıklar tarafından temyiz edildiği ve temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilen dosyanın halen Dairemizin 2015/2963 Esas sayılı dosyasında derdest olduğu kayıtların incelenmesinden anlaşılmakla, her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan 2014/9429 Esas sayılı dosya ile 2015/2963 Esas sayılı dosyanın aynı tarihte incelenerek sonuçlandırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 31/2. maddesi yerine sehven 31/3. maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.