muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20500, Karar No: 2015/18322, Tarih: 07.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/20500 E.  ,  2015/18322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 27/02/2015

Numarası : 2013/234-2015/130

Yukarıda tarafları, tarihi, esas ve karar numarası ile mahkemesi yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan;

1-On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 12.11.2012 tarihli 6360 sayılı Kanun'un 1.maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan A.. İ..'nin taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarının ayrıca personelinin, mahkemelerde süren davalarının devir, tasfiye ve paylaştırılmasına ilişkin aynı kanunun Geçici 2.maddesine göre kurulan Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu'nun aldığı kararın tüm ekleri ile birlikte Antalya Valiliği'nden;

2-A.. İ..'nin tüzel kişiliğinin bulunduğu bir sırada açılan eldeki bu davanın Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu tarafından nereye devredildiğinin Antalya Valiliği'nden;

3-Bilirkişi raporunun denetlenmesi için gerekli olduğundan dosya içinde bulunmayan davalı taraf ile Yol İş Sendikası arasından imzalanan davacının tüm çalışma dönemini kapsayan Toplu İş Sözleşmeleri'nin davalı taraftan temin edilip eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6367, Karar No: 2014/15992, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6367 E.  ,  2014/15992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu enerji nakil hatlarının izdüşümü ve yüzölçümünün krokisi üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14798, Karar No: 2012/14402, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14798 E.  ,  2012/14402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Pendik 1.Asliye Hukuk ve 2.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıt düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından,... 2. Aile Mahkemesinin 11.01.2012 günlü görevsizlik kararının, taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 22/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan kararın tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8781, Karar No: 2010/1977, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8781 E.  ,  2010/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait, davalıya kasko sigortalı araç, hile ve desiseler kullanılarak firma çalışanı oyalanmak suretiyle, kimliği belirsiz bir kişi tarafından anahtarı alınarak çalındığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 17.750.00 TL’nın, olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, sigortalı araç, davacıya ait iş yerinde çalışma masası üzerinde bulunan kontak anahtarı alınmak suretiyle çalındığından, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.4.11. maddesi ve Poliçe Özel Şartları uyarınca, zararın teminat dışında olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, hile ve desiseler kullanılarak, çalışanın dikkati dağıtılıp araç anahtarının ele geçirilmesi suretiyle gerçekleştirilen hırsızlığın, Kasko Sigortası Genel Şartları A.4.11. maddesi uyarınca, teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10128, Karar No: 2011/19622, Tarih: 01.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10128 E.  ,  2011/19622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan baraj için yapılan kamulaştırma sonucu çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle, taşınmazda ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın baraj mutlak koruma alanında (içme suyu) kalıp kalmadığı, kalıyorsa taşınmazın kullanımına sınırlandırma getirip getirmediği, sınırlama getirilmişse bu sınırlandırmaların mahiyeti ile su kirliliği kontrolu yönetmeliğinin 17/a maddesi uyarınca içme suyunun hangi idare ve idarelerce kullanılacağı hususları davalı idare ve DSİ Genel Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3335, Karar No: 2022/12331, Tarih: 15.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3335 E.  ,  2022/12331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/04/2011 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 13/08/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kaçak elektrik kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık genel dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24/11/2006 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9441, Karar No: 2014/8224, Tarih: 13.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9441 E.  ,  2014/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, Tis farkı ( kıdem zammı ) alacağı ile sosyal yardım alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının, 27.08.1998 - 13.07.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, hak etmiş olduğu 75 günlük yıllık izin ücreti, 2010 yılı Mayıs, Haziran, Temmuz ücret alacakları ile 2009 yılı TİS farkı, sosyal yardım alacakları ve 2010 yılı kıdem zammı alacaklarının ödenmediğini, 13.07.2010 tarihinde işten çıkartıldığını ileri sürerek, ücret alacağı, izin ücreti, TİS farkı (ve kıdem zammı alacağı) ile sosyal yardım alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı birliğin ekonomik kriz nedeniyle zor durumda olduğunu, işçi ücretlerinin ödenmesinde sıkıntılar yaşanmaya başladığını, yetişmiş elemanla işletmenin yeniden çalışabilir hale getirilmesi amacıyla işçilerin sezon dönemine kadar ücretsiz izne çıkartılmasına karar verildiğini, işverenin iş akdini feshetmeye yönelik iradesinin bulunmadığını, işçinin iş akdini kendisinin feshettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve ücret, TİS farkı, sosyal yardım zammı ile yıllık izin ücreti alacakları hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, sosyal yardım alacağında hüküm altına alınan miktar noktasında toplanmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden davacıya 07.01.2011 tarihinde sosyal yardım ödemesi yapıldığı ve ibraz olunan belgelerden yemek yardımı alacak kaleminin de kalmadığı anlaşılmakta olup, bu husus esasen 27.09.2011 tarihli Ek Bilirkişi Raporunda da vurgulanmıştır.

Bu durumda, davacıya, dava tarihinden sonra, davalı işverence yapılan 130,00 TL sosyal yardım ödemesinin mahsubu sonucu hüküm altına alınması gereken sosyal yardım alacağının 360,00 TL olması gerekirken 557,50 TL'na hükmedilmesi isabetsiz olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek de onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, sosyal yardım alacağı ile ilgili 1/c maddesinde yeralan “557,50” rakamının hükümden çıkartılarak yerine “360,00” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16085, Karar No: 2013/687, Tarih: 22.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/16085 E.  ,  2013/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/363318

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2011

NUMARASI : 2010/234 (E) ve 2011/140 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçuna konu ........plaka sayılı aracının park ettiği evinin önünden çalındığını fark eden mağdur G.. G..'in bir yakını ile birlikte müracaat için ilçe polis merkezine giderken suça konu çalınan aracını görmesi üzerine, yanındaki yakınını aracın başında bırakıp karakola haber vermeye gittiği, karakolda kendisine aracın başında beklemesinin söylenmesi üzerine tekrar aracın yanına döndüğü, bu sırada sanığın yanında bir çocukla aracın yanına gelip, araca binip çalıştırıp gitmek isterken , mağdur ve yanındakiler tarafından aracın önünün kesildiği ve aracın bir süre kovalandığı, sıkışan trafikte araç ile kaçamayacağını anlayan sanığın araçtan inip olay yerinden yaya olarak kaçtığı , mağdurun daha sonra karakolda gösterilen fotoğraftan, duruşmada ise yüz yüze kaçan sanığı teşhis ettiği, sanığın da duruşmada “aracı çalıp çalmadığını hatırlamadığı” şeklindeki suçu tevil yollu kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunduğu gözetilmeksizin, "fotoğraf teşhisinden başka delil bulunmadığı" şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/754, Karar No: 2023/8816, Tarih: 18.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/754 E.  ,  2023/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/245 Esas, 2015/732 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna hükmedilmesine ve tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; dosyanın yeniden incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜ)

Mahkemece, 01.01.2015 tarihinde Çavak Mahallesi Eski Gazino Mevkiinde Yenişehir İlçe Jandarma Komutanlığı görevlileri tarafından yapılan kontroller sırasında, sanığın aracının yanında elinde gazete kağıdına sarılı vaziyette yaklaşık 4 gram ağırlığında uyuşturucu madde ele geçirilmesi üzerine, sanık hakkında davanın açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, daha sonra sanığın 16.03.2015 tarihinde aynı suçu tekrar işlediği anlaşılan sanığın sabit olan eylemi nedeni ile cezalandırılması gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en

son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata aynı Kanun'un 23 üncü maddesinin bir ila sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik'in 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin; sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, 09.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının sanığın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği çıkarılarak adresin kapalı olması nedeniyle muhtara teslim edildiği, dolayısıyla tebligatın usulsüz olduğu ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı; sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, 09.01.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın

yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen, Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/245 Esas, 2015/732 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16829, Karar No: 2014/10029, Tarih: 25.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/16829 E.  ,  2014/10029 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA :Davacı, feshin gecersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; davacının, davalı iş yerinde 14.10.2009-19.12.2012 tarihleri arasında temizlik hizmetleri şefi olarak çalıştığını, iş akdinin performans değerlendirmesinin olumsuz ve iş verimliliğinin düşük olması gerekçeleri ile haksız olarak feshedildiğini ileri sürmüş ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; davacının, 14.09.2011 günü boşalan odalar için servis, temizlik ve kontrol formunda gerekli kontrolü yaptığını ve odaların temiz ve eksiksiz olduğunu belirtiğini, ancak ertesi gün hemşire tarafından yapılan kontrolde odaların temizlenmemiş olduğunun tespit edilmesi üzerine davacının savunmasının alındığı, davacının savunmasında gözden kaçmış olabileceğini bildirdiğini, yapılan savunmanın uygun bulunmaması sebebiyle 23.09.2011 tarihinde davacıya yazılı uyarı verildiğini; 28.01.2012 tarihinde ise otoparkta yaşanan kaza sonucunda davacının müdür tarafından sözlü olarak uyarıldığı, davacının kaza ile ilgili gerekli önlemlerin alındığını bildirmesine karşın müdür tarafından yapılan kontrolde önlemlerin alınmadığının tespit edildiğini, davacının vardiyasındaki temizlik personellerinin davacının yönetim tarzı ve üslubu nedeniyle motivasyonlarının kalmadığı yönündeki beyanları üzerine davacının tekrar savunmasının alındığını, ancak davacının bu durumu inkar ettiğini, bu olaylar sonucunda davacının iş akışını olumsuz etkilemesi nedeniyle iş aktinin geçerli sebeplerle feshedildiğini savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin performans düşüklüğüne dayalı olarak yapıldığı, fesih sebebiyle ilgili olarak iş yerinde performans değerlendirme sisteminin bulunmadığı, davacının performans ve iş verimliliğini iyileştirmeye veya düzeltmeye yönelik bir performans iyileştirme planı veya programı gibi bir sürecin hareket geçirilmediği gerekçe gösterilirek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe: