muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8430, Karar No: 2022/566, Tarih: 31.01.2022

. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları ile davacı bayii adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği ilgili tapu müdürlüğü ve kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, hükmüne uyulan bozma ilamında değinilen bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davası olup, mahkemece tapu kayıtlarının iptali yerine kadastro tespitlerinin iptaline karar verilmesi ve hükümde davacı adına tescil edilen taşınmaz bölümlerinin vasfının belirtilmemesi da isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ..., davalı Hazine ve Karayolları Genel Müdürlüğünün temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ...'a iadesine, 31.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19458, Karar No: 2014/5671, Tarih: 17.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19458 E.  ,  2014/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2012/307-2013/407

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; kamulaştırmasız elkoyma halinde ecrimisil davası açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; dava konusu olan bahçe ile arsa vasıflı taşınmazların 8/20 payının davacı Vakıflar idaresi adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde kayden maliki olduğu 156 ada, 14-15 parsel sayılı taşınmazların ''yol ve yeşil alan'' yapılmak suretiyle işgal edildiğini, ecrimisil ödenmesi için noter kanalıyla ihtarname keşide edildiği halde sonuç alınamadığını ileri sürerek, 01.01.2004 – 30.11.2011 tarihleri arasında işleyen 9.607,00.-TL. ecrimisilin kademeli faizi ile tahsili isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Bu haliyle, uyuşmazlığın, Vakıflar Genel Müdürlüğü ile Belediye arasındaki ecrimisil talebine ilişkin olduğu açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki; 3533 sayılı Kanunun 1. maddesindeki düzenlemesinde; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." hükmüne yer verilmiştir.

Öte yandan; 03.07.2003 tarihine, 4916 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik aynı Kanunun 4. maddesi ile de; "Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmnaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu taktirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatı ile çözümlenir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olaya gelince; davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Anılan Kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceğinde kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince; davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Anılan Kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4.maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceğinde kuşkusuzdur.

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddesindeki düzenlemeler dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenip sonuca bağlanması doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5903, Karar No: 2021/2592, Tarih: 16.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5903 E.  ,  2021/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

24.12.2012 tarihli teslim tutanağı içeriğine göre, sanığın polis tarafından yakalandığı sırada hırsızlık konusu ayakkabının ayağında olduğunun tutanak altına alındığı görülmekle, sanığın iadeye katkısı bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 16.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7573, Karar No: 2014/89, Tarih: 14.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7573 E.  ,  2014/89 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/412-2013/137

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin ortağı olduğu döneme ilişkin kooperatif ortaklığından kaynaklanan 6.000,00 TL asıl alacak, 396,49 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 6.396,49 TL alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibin yapıldığı icra dairesinin ve mahkemenin yetkili olmadığını, müvekkilinin davacıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; takip ve dava, davacı kooperatifin adresinin bulunduğu yerde açıldığından yetki itirazının yerinde olmadığı, davalının davacıya takip tarihi itibariyle 5.000,00 asıl alacak borcu bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.000.00 TL asıl alacak yönünden takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle takibe vaki itirazın iptaline ve alacağın %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davalının 30.03.2011 tarihinde ortaklığını dava dışı İ. K. devrettiği, davacı kooperatif yönetim kurulunca 02.04.2011 tarihli karar ile bu devir işleminin kabul edildiği, 24.11.2011 tarihinde başlatılan icra takibinde üyelik devir tarihine kadar biriken aidat ve işlemiş faiz borcunun talep edildiği anlaşılmıştır. Davacı kooperatifin anasözleşmesinin 17/3. maddesinde “Devir halinde eski ortağın kooperatife karşı tüm hak ve yükümlülükleri yeni ortağa geçer, kooperatifçe, bu devir sebebiyle taraflardan ayrıca bir ödemede bulunmaları istenemez.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalının üyelik devir tarihinden öncesine ilişkin borçlarından yeni ortağın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, davalının üyelik devir tarihinden öncesine ilişkin borçlarından yeni ortağın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda(1)numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11556, Karar No: 2014/15956, Tarih: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11556 E.  ,  2014/15956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/140-2012/263

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/02/2011 tarihli karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 13/07/2011 tarihli kararı ile davalı yararına bozulmuştur. Hükmüne uyulan 2011/8379 E., 2011/9984 K. sayılı bozma ilamında, ''..davacının bedelsizlik iddiasının HUMK' nun 290.maddesi gereğince yazılı delille kanıtlaması imkanı tanınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile İstanbul Ticaret Odası’nın yazısı ile yetinilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.'' denilmiştir.

Mahkemece yeniden yapılan yargılamada, bozma kararına karşı direnme kararı verilmiş, ancak yeniden oluşturulan kararda bu defa istirdat hükmü de oluşturulmuştur. Usulüne uygun bir direnme kararı mevcut olmadığından dosya yeni hükmün varlığı sebebiyle Dairemize gönderilmiştir. Mahkemece, Dairemizin 13/07/2011 tarihli, 2011/8379 E., 2011/9984 K. sayılı bozma ilamı uyarınca işlem yapılması gerekirken, yeniden bozmadan önceki karara dayanak olan gerekçelerle karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42565, Karar No: 2017/14407, Tarih: 06.12.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/42565 E.  ,  2017/14407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’a yükletilen hakaret ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK’nın 53/1-c madde uygulamasının, Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından,

a)Sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçundan tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b)Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Ancak;

Sanığın, hakaret içeren sözlerini “okulun müdür odasında” söylemesi nedeniyle, aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak “TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, uygulamaya göre de sonuç hapis cezasının 9 aya indirilmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanığın, hakaret içeren sözlerini “okulun müdür odasında” söylemesi nedeniyle, aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Sanığın, hakaret içeren sözlerini “okulun müdür odasında” söylemesi nedeniyle, aleniyet unsurunun gerçekleşmediği gözetilmeden, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b)TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında atılı suçlardan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan ve hiçbir neden belirtilmeden “yeniden suç işlemekten çekineceğine dair kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle, hapis cezalarının ertelenmesi ile hükümlerin CMK’nın 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21991, Karar No: 2013/9464, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/21991 E.  ,  2013/9464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi (Pendik 1. Sulh Ceza)

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b 62, 52/1-2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılan vekilinin hükümden sonra 01/03/2011 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten ve davadan vazgeçtiklerini beyan ettiği, sanık müdafii tarafından katılanın şikayetten vazgeçmesi nedeniyle hükmün bozulması talepli temyiz dilekçesi ile vazgeçmeden sanığın veya müdafinin haberi olduğu halde açıkça kabul etmediğini beyan etmedikleri anlaşılmakla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10444, Karar No: 2014/1554, Tarih: 10.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10444 E.  ,  2014/1554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2013/12-2013/61

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı B.. Ç.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Osmaniye İli, Merkez İlçesi, .... Köyü 169 ada 15 parsel sayılı 1077,46 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden zeytinlik niteliği ile B.. Ç.. adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu .... Köyü 169 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptaliyle yayla vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı B.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesine göre yapılıp 25/12/2009 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları ve 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 07/11/2012 - 06/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; yapılan keşifte yerel bilirkişi dinlenmediği gibi keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişisinin raporunda, taşınmazın, 25-30 yıldan beri kültür arazisi olarak kullanıldığını belirtmekle birlikte, insanların yaz aylarında serinlemek amacıyla kullanılan bir yer olduğu, bu amaç doğrultusunda baraka tip evler inşa edilmek suretiyle yerleşim alanı oluşturdukları, yayla olarak kullanılan bir yer olduğu belirtilerek rapor içinde çelişkiye düşülmüştür. Ayrıca, sağlıklı sonuca ulaşılması için dava konusu taşınmazın hukukî durumunun aynı konumda bulunan 169 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilmediği gibi, ayrıca, usûlüne uygun olarak yayla araştırması da yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Kural olarak, mahkemece bir yerin mera-yayla olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera (yayla) olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde, uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılmış ise Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera (yayla) tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultusundaki araştırmanın, 4342 sayılı Kanun uyarınca, Mülki Amirlikten sorulup saptanması zorunludur.

Mahkemece, bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753, 5618 ve 4342 sayılı kanunlar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera ve yayla tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir.