muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/870, Karar No: 2025/2045, Tarih: 15.05.2025

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; kooperatif yönetim kurulu tarafından yapılan kooperatif daire satışlarının genel kurul kararı ile yönetim kuruluna verilen yetki çerçevesinde yapılmış olduğu, muavin hesap dökümlerinden, dava konusu çekin kayıt tarihinin, 366 yevmiye maddesi ile, 01.10.2012 olduğu, 320.31. ... Tic. Ltd. Şti. muavin hesabına borç karşılığında, 103. verilen çekler hesabına alacak şeklinde kayıt yapılmış olduğu, yıl sonunda yapılan envanter işlemleri bağlamında, 31.12.2012 tarihi itibari ile, 321. borç senetleri hesabında görülmekte olduğu, yönetim değişikliğinin ise, 04.11.2012 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul ile gerçekleşmiş olduğu, diğer taraftan 01.10.2012 tarihli olağan genel kurul tutanağından üyelerden aidat alacağı mevcut olduğu anlaşılmakta ise de, muhasebe kayıtlarında, ödenecek tutarın tahakkuk ettirildiği hesap olan 431 ve dönem içerinde ödemelerin takip edildiği 131. hesabın kullanılmamış olması nedeni ile ne kadar ödenmeyen üye aidatı olduğu yönünden ve borç ödeme gücü yönünden bir tespit ve değerlendirme yapılamadığı, ancak, 31.12.2023 tarihi itibari ile bankada 40.662,82 TL mevcut olduğu ... isimli şahsa kooperatife her hangi bir iş yapmamasına rağmen 150.000,00 TL'lik çek verilerek bankadan çeki tahsil eden ...'ın tahsil etmiş olduğu 150.000,00 TL'yi Kooperatifin Finans Bank'ta bulunan hesabına yatırdığını, akabinde davalıların bu parayı Kooperatifin Finans Bank'ta bulunan hesabından çekerek Kooperatifin Kuveyt Bankta bulunan hesabına kendi adlarına üye aidatı olarak yatırdığını, bu dürümün banka kayıtlarında mevcut olduğu iddiası kapsamında; Elazığ ....Noterliği'nden, 04.06.2007 tarih ve 10826 yevmiye numarası ile tasdikli karar defterinde yer alan, 57 no'lu Yönetim Kurulu Kararının, "Yönetim kurulumuza, 16.12.2010 tarihinde dilekçe ile müracaatta bulunarak kooperatif hisse ve ortaklığından istifasının kabulüne oy birliği ile karar verildi. Ayrıca kooperatifimizin banka hesabına yatırmış olduğu, 50.000,00 TL (Ellibin)'nin 20.09.2011 tarihli çek ile ödenmesine karar verildi.” şeklinde kararın bu hususu teyit ettiği, bu çekin Kooperatifler Kanunu m. 17 hükmü çerçevesinde ayrılan ortağın ödediği aidatın iadesi niteliği arz ettiği, tüm üyeler yönünden gecikme cezasının uygulanmadığı, inşaat giderlerinde usulsüz olarak yaklaşık 7.000,00 TL (yedi bin)ye yakın miktarda tavuk faturasının işlenmesi suretiyle gerçeğe aykırı kooperatifi zarara sokulduğu iddiası yönünden; dava dosyası ekine sadece 2012 yılı defteri sunulmuş olduğu ve bu harcama ilişkin tarih belirtilmemiş olması yanı sıra, demir ustası ...'nın da beyanı mevcut olmaması nedeni ile bir tespit ve değerlendirme yapılamadığının belirtildiği, davalıların kusurunun bulunduğu hususunun ispatlanamadığı, özen yükümlüğüne aykırılık yönünden dosya kapsamına tüm belgelerin asıllarının sunulmaması nedeniyle inceleme yapılamadığı gerekçesiyle bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esas alınan 15.07.2024 tarihli bilirkişi kurulu raporunun sonuç kısmında ikinci, üçüncü, sekizinci ve dokuzuncu maddelerinde açıklandığı üzere, doğan zararlar bakımından yönetim kurulu üyelerinin sorumluluğunun gündeme gelebileceğinin belirtilmesine rağmen mahkemece davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kooperatif yöneticilerinin sorumluluklarına dayalı tazminat istemine ilişkindir.

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427 nci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8224, Karar No: 2016/4029, Tarih: 12.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8224 E.  ,  2016/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.04.2015 tarih ve 2014/602-2015/168 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 12.04.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Suriye uyruklu olduğunu, davalı ...'dan 04.09.2012 tarihli sözleşme gereğince 17 payı devralarak 170.000 TL ödediklerini, davalının devrin onaylanması ve ticaret sicile tescili için gerekli işlemleri yapmadığını, TTK'nın 595. maddesi uyarınca pay devrinin geçerli olması için yazılı şekilde yapılması, imzaların noter tarafından onaylanması, ortaklar kurulunun devre onay vermesi gerektiğini ileri sürerek, 17 adet hissenin davacı adına tescilini, devir işlemine ortaklar kurulunun onayının mevcut olmaması ve hükmen tescilin şartlarının oluşmaması halinde ödedikleri 170.000 TL'nin avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının sözleşmeden kaynaklanan devir bedelini ödemediğini, pay devrinin kayıtlara işlenmesi için şirkete başvurmadığını, 8.000 TL üzerindeki her türlü ödemenin banka üzerinden yapılacağını, hisse devrinin noterde yapılmasının yasal zorunluluk olması nedeniyle devir bedelinin nakden alındığının açıklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki hisse devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden ve tamamen alındığının belirtildiği, davalının paranın kendisine ödenmediği hususunu ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 170.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- HMK’nın 297/2. maddesi uyarınca, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- HMK’nın 297/2. maddesi uyarınca, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Bu yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir.

Somut olayda, davacı taraf hisse devrine konu 17 payın davacı adına tescilini, olmazsa 170.000 TL hisse devir bedelinin tahsilini isteyerek, davalı ... ve şirkete karşı husumet yöneltmiş, sonradan davalı ...'ın hisselerini üçüncü kişiye devretmesi nedeniyle pay devrinin tescili talebinden vazgeçilerek, anılan miktarın ödenmesi talep edilmiş, mahkemece yargılama sonunda davanın kabulüne, 170.000 TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, yargılama giderinin davalıdan tahsiline, vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline şeklinde hüküm kurulmuştur. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere 170.000 TL tahsil hükmünün hangi davalıdan tahsil edildiği yönünde açıklık bulunmadığı gibi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden de bir yandan davalıdan tahsiline, diğer yandan davalılardan tahsiline denilmek suretiyle hükmün infazında tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6895, Karar No: 2013/741, Tarih: 22.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/6895 E.  ,  2013/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15/04/2003-31/03/2006 tarihleri arasında 5953 sayılı yasa kapsamında çalıştığının ve primlerin buna göre ödenmesi gerektiğinin tesptine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 15/04/2003-31/03/2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde 5953 sayılı Yasa kapsamında çalıştığının ve sigorta primlerinin buna göre ödenmesi gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kabule karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Yapılan incelemede, davacının dava konusu dönemde davalı işverene ait işyerindeki çalışmalarının 15/04/2003-31/03/2006 tarihleri arasında fotoğrafçı ve foto muhabiri olarak devam ettiği, davacının... "fotoğraf" eğitimini tamamladığı, anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığa çözüm aranırken sözü edilen 1/a bendinin yollamada bulunduğu 5953 sayılı Yasa’nın 212 sayılı Yasa ile değişik 1.maddesinin öngördüğü “fikir ve sanat işlerinde çalışma” koşulu üzerinde durulmalıdır. Sözlük anlamında fikir, zihnin bir şey hakkında edindiği ve kurduğu kavram, bir şeyin zihinde temsili ve düşünülmesidir. Sanat ise, bir duygunun, bir tasarının veya güzelliğin ifadesinde kullanılan metodların tümü ve bu metodlar sonucunda ulaşılan üstün yaratıcılıktır.

Görüldüğü üzere fikir ve sanat işlerinde çalışma zihinsel bir faaliyeti ve yaratıcılık yeteneğini gerektirmektedir. Davacının çalışmalarının açıklanan nitelikte bir çalışma olduğu, muhabir olarak haber toplayıp, haberi yazıya dökerken zihinsel bir faaliyette bulunduğu, haber metni ile ilgili bir tasarının ifadesinde bazı yöntemler kullandığı ve bunun da yaratıcılık yeteneğini gerektirdiği açıktır.

506 sayılı Kanuna 2098 sayılı Kanunla eklenen Ek. 1. maddesi hükmüne göre itibari hizmet süresinden yararlanabilmek için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması gereklidir. Ek 5. Maddenin ( I/.a ) yollamada bulunduğu 5953 sayılı Kanunun 212 sayılı Kanunla değişik 1. maddesinde " Kanun hükümlerinin Türkiye'de yayınlanan gazete ve mevkutelerle haber ve fotoğraf ajanslarında her türlü fikir ve sanat işlerinde çalışan ve İş Kanunundaki " işçi" tarifi şumulü haricinde kalan kimseler" hakkında uygulanması öngörülmüştür.

Mahkemece davacının basın kartı olup olmadığı araştırılmamış, fotoğrafçı olarak çalıştığı gazetelerde yaptığı çalışmalara ilişkin dökümanlar getirtilmemiş, enel Müdürlüğünden davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı işyerlerinin 5953 sayılı Yasa kapsamına giren işyerleri olup olmadığı sorulmamış, yani belirtilen işlerin 5953 sayılı Kanunun 1. maddesinde öngörülen "fikir ve Sanat" işi sayılıp sayılmayacağı yönü yöntemince araştırılmaksızın sonuca gidilmiştir.

Yapılacak iş, yukarıda belirtilen hususlara uygun ayrıntılı araştırma yapmak ve 6385 sayılı Yasa da gözönüne alınarak inceleme yapmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2809, Karar No: 2006/5407, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/2809 E.  ,  2006/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, ilk tevkifat kesintisinin davalı kurum hesabına yatırıldığı tarih ile 30.4.1999 tarihleri arasında da Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmüne uyulan bozma çerçevesinde işlem yapılmış olmasına hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının satmış olduğu şekerpancarı nedeniyle ilk ... pirim kesintisinin 20.04 1995 tarihinde yapılmış olması nedeniyle Tarım Bağ kur Sigortalılık başlangıç tarihinin kesintini yapıldığı tarihi takip eden ay başı olan 01.05.1995 olarak kabul edilmesi gerekirken; davacının tarım bağ kur sigortalılık başlangıç tarihinin 20.04.1995 olarak tesbitine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasın birinci bendinde yer alan '20.04.1995’ tarihinin silinerek, yerine ‘01.05.1995’ tarihinin yazılmasına ve kararın bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10254, Karar No: 2013/5619, Tarih: 15.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10254 E.  ,  2013/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine ve dahili davalı ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ...3.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.06.2012 gün ve 952/422 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, eklemeli satım ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak, 1964 yılında tespit harici bırakılmışken 2004 yılında Hazine adına idari yoldan tescil edilen 2115 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, ... tarafından yapılan imar uygulaması sonucunda taşınmazın Hazine ve ... Belediyesi adına 2258 ada 3 parsel sayısı ile paylı olarak tescili üzerine davaya ...'nı dahil etmiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmaz Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki tescil harici yerlerden iken 2004 yılında, idari yoldan, Hazine adına tescil edilip bu tarihe kadar davacının zilyetliği ve Köy Tüzel Kişiliğinin Hazine'ye ait yeri satma yetkisi bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davaya dahil edilen ... vekili ise, Hazine adına tescil edilen 2115 ada 3 parsele imar uygulaması sonucunda 30/317 pay eklenerek 2258 ada 3 parselin oluştuğunu, ... 3. İdare Mahkemesi'nce bu yere ilişkin imar uygulamasının iptal edildiğini, Belediyenin yapacağı yeni imar uygulaması ile 71 m2'lik yerin ayrılıp yola bırakılarak 2115 ada 3 parselin eski sınırlarına döneceğini bildirmiş ve davacının zilyetlikle kazanma koşullarının bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları gerçekleştiğinden bahisle 2258 ada 3 nolu parselin Hazine ve ... üzerindeki tapusunun iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmiştir. Karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; dava konusu taşınmaz 1964 yılında yapılan tapulama çalışmalarında "çalılık" vasfı ile tespit harici bırakılmıştır. 1972 yılında yapılan ikinci tapulama ile 483 parsel olarak Köy Tüzel Kişiliği adına "ham toprak" vasfı ile tespit edilmiştir. Hazine'nin ikinci tapulamaya vaki itirazı üzerine 20.07.1979 tarihinde 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca köy adına yapılan tespitin iptaliyle mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Mera vasfı ile sınırlandırılmasına karşı Köy Tüzel Kişiliği tarafından yapılan itiraz üzerine ... Tapulama Mahkemesi'nin ... Esas,

1984/105 Karar sayılı ilamı ile ... Köyü'nde yapılan tapulama çalışmalarının 1964 yılında kesinleştiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.Tapulama Mahkemesi'nin görevsizlik

./.

-2-

2012/10254-2013/5619

1984/105 Karar sayılı ilamı ile ... Köyü'nde yapılan tapulama çalışmalarının 1964 yılında kesinleştiğinden görevsizlik kararı verilmiştir.Tapulama Mahkemesi'nin görevsizlik

./.

-2-

2012/10254-2013/5619

kararının temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 27.11.1984 gün ve 1984/19312-13620 Esas ve Karar sayılı ilamı ile ikinci tapulamanın geçersiz olduğu belirtilerek karar onanmış ve görevsizlik kararının kesinleşmesi ile dava dosyası Manavgat Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiş ve takip edilmediğinden 04.06.1987 tarihinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Hal böyle iken, taşınmaz, 20.07.2004 tarihinde, 1155 parsel olarak idari yoldan Hazine adına tescil edilmiş ve aynı tarihte yapılan imar uygulaması ile 1155 parselden ifrazen 2115 ada 3 parsel olarak Hazine adına tescil edilmiştir. 30.10.2008 tarihine yapılan İmar Kanunu'nun 18. maddesi uygulaması ile Belediye'ye ait taşınmaz ile birlikte 2258 ada 3 parsel olarak Hazine ve Belediye adına paylı olarak tapuya tescil edilmiştir. Ne var ki Antalya 3. İdare Mahkemesi'nin 18.10.2010 tarih ve 200/419 Esas, 2010/117 Karar sayılı ilamı ile 18. madde uygulaması iptal edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler taşınmazın 1972 yılında Köy Muhtarlığı tarafından yapılan özel parselasyon sonucunda davacıya satıldığını ve o tarihten beri davacının zilyetliği altında bulunduğunu açıklamış ise de, yerel bilirkişilerin bu beyanları davacı lehine zilyetlikle kazanma için yeterli olmadığı gibi, çalılık vasfı ile tespit harici bırakılan ve bu nedenle imar-ihyaya muhtaç yerlerden olan taşınmazın kim tarafından ne şekilde ve hangi tarihte imar ihya edildiğini açıklığa kavuşturmaktan uzaktır. Öte yandan 442 sayılı Köy Kanunu'nun 44/ 3. maddesi uyarınca Köy İhtiyar Heyetine boz hali nitelikli yerlerden arazisi olmayan ya da yeterli arazisi bulunmayan o köy halkından olan kişilere arazi dağıtma yetkisi verilmiş ise de 11.06.1945 tarih 4753 sayılı Çiftçiyi Topraklandırma Kanunu'nun 64. maddesi ile bu yetki yasa koyucu tarafından ortadan kaldırılmıştır. Dolayısıyla Köy Tüzel Kişiliği'nin boz hali nitelikli taşınmaz dışındaki çalılık, kayalık, tepelik vs. gibi yerleri her ne amaçla olursa olsun dağıtmak ya da satmak yetkisi yoktur. Böyle bir satışa ilişkin alınacak Köy İhtiyar Heyeti kararının Kaymakamca onanması da o işleme geçerlilik hak ve yetkisi vermez. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 04.10.1999 tarih, 1999/6343 Esas- 7376 Karar sayılı ilamı ve Yargıtay 8. Hukuk Dairesi'nin 02.12.1999 gün ve 1999/9516 Esas- 9886 Karar sayılı ilamı da aynı mealdedir. HGK'nun emsal kararları da aynı doğrultudadır. Ancak, imar-ihya ve zilyetlikle kazanılacak bir yerin koşulları mevcut ise TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri uyarınca iktisabı mümkündür. Ne var ki, bu yolda bir soruşturma ve inceleme yapılmamıştır.

Bilindiği üzere bir arazinin kullanım süresi ve niteliğini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastrodan sonraki, dava tarihinden önceki yıllara ait en az iki ayrı zamana ilişkin olması gerekir. Bu konuda sağlıklı bir yargıya ulaşmak için tescil harici bırakma tarihi olan 1964 yılından sonra ve Hazine adına tapunun oluştuğu 2004 yılına kadar 20 – 30 yıl öncesine ait (1974-1984 yılları arası) stereoskopik hava fotoğraflarının merciinden getirtilerek dosyaya konulması ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerektiği uzman öğretim üyelerinin yayınlarındaki görüşleri olup, bu görüş Daire'nin kararlılık kazanmış içtihatlarıyla da benimsenmiştir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabilmesi olanaklıdır.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, dava konusu taşınmaza ilişkin Tapulama Mahkemesi'nde görülen ve görevsizlikle Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilen dava dosyasının bulunduğu yerden getirtilerek Sorkun Köyü Birlik Teknisyenliği'nce yapılan mera tahsisinin kesinleşip kesinleşmediği açıklığa kavuşturulmalı, taşınmaza ilişkin tahsisli mera kaydı bulunup bulunmadığı İl ve İlçe Tarım Müdürlüğü ve İl Özel İdare Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğü'nden ayrı ayrı sorularak varsa mera norm kararı ve mera tahsis haritasının getirtilerek dosya arasına alınmalı, meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından yöreyi bilen tarafların anlaşılamaması halinde Kaymakamlık aracılığıyla belirlenmesinden sonra davanın taraflarını bildirilmeleri için süre ve imkan tanınmalıdır.

Tüm bu eksikliklerin yerine getirilmesinden sonra jeodezi mühendisi, ziraat mühendisi ile teknik bilirkişiden oluşacak bilirkişi heyeti ile yeniden keşif yapılarak yerel

./..

2012/10254 -2013/5619 -3-