muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1691, Karar No: 2013/757, Tarih: 22.05.2013

O halde, mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle üç adet uzman ziraat bilirkişiden oluşan bilirkişi heyeti oluşturulmalı, akabinde yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde ve dava konusu 138 ada 37 parsel sayılı taşınmaza dıştan komşu taşınmazların tümünün tespit tutanakları getirtildikten sonra çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, yerel bilirkişiden ve tanıklardan dava konusu 138 ada 37 parsel sayılı taşınmazın üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi ile dava konusu taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, bundan sonra tespitte saptanan maddi ve hukuki olgu dikkate alınarak üçlü uzman ziraatçi bilirkişiler ve mahkeme heyeti hazır olduğu halde taşınmazın tümü birlikte gezilip görülmeli ve gözlenmeli, gözlem keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, özellikle, taşınmazın meyil durumu, toprak yapısı, fiziksel durumu, dıştan komşu taşınmazların tümünün toprak yapısı ile mukayese edilmeli, komşu taşınmazlar ile mukayese edilirken dava konusu taşınmazın uzman fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünün komşu taşınmazlar ile olan durumu ayrıntılı olarak kıyaslanmalı, sözü edilen bulgularda keşif tutanağına aynen yansıtılmalı, bundan sonra taşınmazın para ve emek sarfı ile imar ve ihyaya konu olup olmadığı yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı sorulup saptanmalı, taşınmaz imar ve ihyaya konu olmuş ise imar ve ihyanın hangi günde başladığı, hangi günde bitirildiği, tespit günüden önce imar ihyanın tamamlanıp tamamlanmadığı yerel bilirkişi ve tanıklardan da ayrı ayrı sorulmalı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin iradi olarak terk edilip edilmediği terk edilmiş ise hangi günde terk edildiği duraksamasız belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanıklar ile tutanak bilirkişilerinin beyanları bu doğrultuda çeliştiği takdirde taşınmazın başında adı geçenler ayrı ayrı dinlenerek çelişki duraksamasız giderilmeli, uzman ziraatçi heyetinden gözlemi yansıtacak biçimde ayrıntılı, gerekçeli, taşınmazların taşlılık oranları, taş veya toprak unsurundan hangisinin galip geldiği, taşınmazın kullanımına ara verilip verilmediği, verilmiş ise bunun süresi, dava konusu taşınmazların komşu taşınmazlar ile bitki örtüsü toprak yapısı açısından kıyaslanması, uzman ziraat bilirkişi heyeti ve uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye yerel bilirkişi ve tanık sözlerini denetlemeye elverecek biçimde ayrı ayrı rapor alınmalı, hükme dayanak yapılan uzman ziraatçi bilirkişi heyeti raporu ile gözlem sonucu alınacak rapor arasında bilimsel bulgular yönünden çelişki var ise duraksamasız giderilmeli, bu konuda gerektiğinde ek rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yetersiz araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin, 138 ada 37 parsel sayılı taşınmazın uzun yıllardır eklemeli zilyedi olduğunu, kadastro sırasında davalı Hazine adına sehven tespit edildiğini ileri sürerek, tespitin iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan dava konusu taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceğini, 1990 yılında terk edildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı yanın, Kadastro Kanunu’nun 14.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen zilyetliğin en az 20 yıldan beri malik sıfatı ile sürdürülmesi koşulunu kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı yanın temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıya metni alınan gerekçe ile bozulmuştur. Mahkeme önceki kararında direnmiştir. Direnme kararını temyize davacı vekili getirmektedir.

Hukuk Genel Kurulu önüne uyuşmazlık; mahkemece kurulan hükmün eksik araştırmaya dayalı olup olmadığı, buna göre bozma ilamında bildirildiği şekilde araştırma yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 138 ada 37 parsel sayılı taşınmazın senetsiz ve belgesizden Hazine adına 30.01.2007 tarihinde tespit edildiği, tutanağın edinim kısmında “…Taşınmaz malın, Gazi kızı Nuriye Gergin’ in 20 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet ve tasarrufunda iken adı geçen bu taşınmazını 1990 yılında terk ettiği ve taşınmaz malın Hazine’ye intikali gereken, ham toprak vasfına dönüştüğü ve adı geçen bu taşınmazı 2006 yılında tekrar sürerek tarla vasfına dönüştürdüğü, ancak 3402 sayılı yasanın 14.maddesinde belirtilen zilyetlik şartlarını sağlamadığı, muhtar ve bilirkişilerin beyanlarından ve yapılan incelemeden anlaşıldığı…” belirtilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.Zira, keşifte dinlenilen tutanak bilirkişileri, yerel bilirkişiler ve tanık beyanları birbirleri ile çelişkilidir. Dava konusu taşınmazın; davacı yanın zilyetliğine ne şekilde geçtiği, ne kadar süre ile zilyet edildiği, taşınmazın zilyetliğinin hangi tarihte terk edildiği, terk süresi, bu arada taşınmazın ne şekilde, kimin tarafından tasarruf edildiği, davacı yanın taşınmazı imar ihya edip etmediği, imar ihya edildi ise ne şekilde imar ihya edildiği, imar ihya tarihinin başlangıcı, süresi tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmiş değildir.

O halde Yerel Mahkemece yapılacak iş; öncelikle memleket haritalarının, topoğrafik haritanın ve hava fotoğraflarının, dava konusu taşınmaza komşu parsellere ait dosyada mevcut olmayan kadastro tutanakları ve varsa dayanak belgelerinin temin edilmesi, çekişmeli taşınmazlarda uzman bilirkişiler vasıtasıyla keşif yapılarak,taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise tarımsal faaliyete ne zaman başlanıldığının belirlenmesi için, yakın ve panaromik fotoğraflarla tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl önceki görüntüsünün tespiti, taşınmazlarda zilyetlik ve imar-ihya faaliyetlerinin başladığı ifade edilen tarihin öncesine ve sonrasına ait 1/20000 veya 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceletilmesi, memleket haritası ve topoğrafik haritayla çakıştırılarak, bu belgeler ışığında ve taraf delilleri değerlendirilerek dava konusu yerin imar ve ihya edilip edilmediği, imar ihya edilmişse ne şekilde edildiği ve imar, ihyanın hangi tarihte başlayıp hangi tarihte tamamlandığının, taşınmazın tarımsal amaçlı kullanıma uygun olup olmadığının, tarımsal amaçlı kullanım mevcut ise, ne zaman kullanılmaya başlanıldığının belirlenmesi, taşınmazın hakim vasfının saptanması, taşınmazın bir bütün halinde değerlendirildiğinde mevcut halleri ile imar ve ihya edilmiş kabul edilip edilemeyeceği, taşlık kayalık kısımları ile zilyetlikle edinilmeye elverişli kısımlarının miktarları ile belirlenmesi, tüm bu hususları içerir denetime elverişli bilirkişi raporu alınması ; tutanak bilirkişileri ve yerel bilirkişiler ile tanıklar dinlenilerek, yukarıda bahsedilen hususlarda somut olaylara dayalı bilgiler alınması, birbirleri ile çelişkili beyanlarda bulunmaları halinde çelişkilerin giderilmesi gereklidir.

Açıklanan bu değişik gerekçe ile Yerel Mahkeme direnme kararı usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekir.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçelerle, 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı kanunun 440.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2013 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3251, Karar No: 2010/5495, Tarih: 05.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3251 E.  ,  2010/5495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet önceki haczin düştüğü, sonraki haczin ise şikâyetçinin haczinden sonraki tarihi taşıdığı iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz niteliğindedir.

İcra Mahkemesince şikâyet olunanın 13.11.2007 tarihli haczinin düştüğü, 18.11.2008 tarihli haczinin ise şikâyetçinin 25.09.2008 tarihli haczinden sonra olduğu gerekçesiyle şikâyetin kabulüne, şikâyet olunana ayrılan payın öncelikle şikâyetçinin alacağının ödenmesine karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve trafik sicil kayıtlarının incelenmesi ile haciz tarihleri konusunda icra mahkemesi kararında bir değerlendirme hatası yok ise de, şikâyet niteliğindeki sıra cetveline itirazlarda işlemin iptaline karar verilmek gerekirken, İcra Mahkemesince şikâyet olunana ayrılan payın öncelikle şikâyetçinin alacağının ödenmesine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle yerel mahkemenin hüküm fıkrasının 1 sayılı bendinde yer alan “Adalar İcra Müdürlüğüne ait 2007/6312 esas sayılı dosyada yapılan 24/08/2009 tarihli sıra cetvelinde davacının alacağının, davalı alacaklıya ayrılan paydan öncelikle ödenmesine” sözcüklerinin karardan çıkartılarak yerine “sıra cetvelinin iptaline” sözcüklerinin yazılmasına ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/VII nci maddesi uyarınca hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16346, Karar No: 2016/19069, Tarih: 19.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/16346 E.  ,  2016/19069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...,...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1. Borçlu ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

... tarafından ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurulmadığı ve hakkında aleyhe hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, anılan borçlunun, ihalenin feshi isteminin reddine yönelik mahkeme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçene ait temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

2. Şikayetçi ...'ın temyiz itirazlarıa gelince;

Haciz alacaklısı ... icra mahkemesine başvurusunda teminatsız ihaleye katılma talebinin reddedildiğini ileri sürerek ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece, ihale bedelinin muhammen bedelin üzerinde olduğu ve zarar unsurunun gerçekleşmediği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 124/3. maddesi gereğince; artırmaya iştirak edeceklerin taşınmazın muhammen kıymetinin yüzde yirmisi nispetinde pey akçesi veya milli bir bankanın teminat mektubunu tevdi etmeleri şartnameye yazılır. Aynı maddenin 4. fıkrasına göre de; satılığa çıkarılan taşınmaz üzerinde hakkı olan alacaklının alacağı, yukarıdaki fıkrada yazılı nispet raddesinde ise, artırmaya iştiraki halinde ayrıca pey akçesi ve teminat aranmaz.

Haciz koydurmuş alacaklı yalnız bir kişi ise ve alacağı taşınmazın muhammen bedelinin yüzde yirmisi kadar veya ondan fazla ise, alacaklı, artırmaya katılabilmek için teminat göstermekle yükümlü değildir. Haciz koydurmuş olan alacaklılar birden fazla ise, o zaman bir haciz alacaklısının teminat göstermekten muaf tutulabilmesi için, satış sonucunda hissesine düşmesi tahmin olunan payın, muhammen bedelin yüzde yirmisini karşılaması şartı aranır.

İhaleye katılımın engellendiği hususu, fesat iddiası niteliğindedir. Somut olayda şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadaki haciz, satışın yapıldığı dosyadaki hacizden sonra olup, satışın yapıldığı dosyadaki alacak miktarı, muhammen bedelin üzerinde olduğundan şikayetçinin ihaleye katılabilmesi için teminat yatırması gerekir. Şikayetçinin ihaleye katılarak pey sürebilmesi için teminat yatırması gerektiğinden, istemin bu nedenle reddi yerine yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.

O halde, mahkemece, şikayetçinin ihalenin feshi isteminin esastan reddi ile hakkında İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, şikayetçinin ihalenin feshi isteminin esastan reddi ile hakkında İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre peşin alınan harcın iadesine yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5246, Karar No: 2011/2859, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5246 E.  ,  2011/2859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 2.99 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20624, Karar No: 2008/18017, Tarih: 23.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/20624 E.  ,  2008/18017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (H.G.K. 01.12.2004 tarih, 2004/12-667-E.K. Sayılı karar) 2003 yılı bütçe kanunun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.01.2004, 2004 yılı bütçe kanunun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesinin 07.06.2005 tarihli kararları ile iptal edilmiş, 2005 yılı bütçe kanununun 37/e maddesi ise 5335 sayılı yasa ile 01.05.2005- tarihinde yürürlükten kaldırılmıştır.Bu nedenle 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında faiz hesaplaması bu dönemde yürürlükte olan bütçe faizi oranına göre yapılmalıdır. Mahkemece bu döneme ilişkin hesaplamayı %48 ve %36 oranına göre yapan bilirkişinin  raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4681, Karar No: 2019/6527, Tarih: 25.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4681 E.  ,  2019/6527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).