muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/170, Karar No: 2023/599, Tarih: 14.11.2023

Bu itibarla sanığın eyleminin haksız tahrik altında kasten yaralama suçunu oluşturduğu..." şeklindeki gerekçeyle meşru savunmada sınırın kasten aşılması hâlinde TCK'nın 27. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığına, eylemin haksız tahrik altında kasten öldürme suçunu oluşturacağına hükmedilmiştir.

Buna karşılık, YCGK'nın 31.03.2009 gün ve 201-81 sayılı kararında; "...Uzun yıllardır yaygın terör olaylarının yaşandığı Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bulunan Siirt İlinde gerçekleşen yargılama konusu olayda sanığın ve yanında bulunan iki jandarma erinin maruz kaldığı ve ölüme yönelik sözlerle de desteklenen fiili saldırının ağırlığı, uyarılara karşın ısrarla ve artarak devam etmesi ile bölgenin özellikleri bir bütün olarak göz önüne alındığında yasal savunmada sınırın mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaş ile aşıldığının kabulü zorunludur. Sanığın yaşanılan olayın etkisiyle içine düştüğü psikolojik hâl nedeniyle heyecanlanması, paniğe kapılması ve hatta korkması bunun sonucunda da yasal savunma sınırını aşması beklenebilecek bir durum olup, somut olayda TCY’nın 27. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma koşulları gerçekleşmiştir..." şeklindeki gerekçeyle,

Yine, YCGK’nın 26.02.2008 tarihli ve 281-37 sayılı kararında; "...gece saat 24.00 sıralarında, kadınlardan ve küçük çocuklardan başka kimsenin bulunmadığı eve tahtadan yapılmış olan tuvalet penceresini kullanarak girecek kadar gözünü karartmış ve makul hareket edemeyecek ölçüde sarhoş olan maktulün, evin içerisinde sanık ...’a, sanığın annesi ...’na ve yengesi ...’na yönelik olarak cinsel ilişkiye girmek istediğini de açıkça ortaya koyan saldırgan hareketlerde bulunup, bahsedilen üç kadının tüm uğraşlarına rağmen saldırılarına son vermeyerek onları zor durumda bırakması, olayın nasıl bir gelişim göstereceğinin belirsizliği ve kadınların güç kullanarak ta saldırılara son vermeye muktedir olamamaları karşısında; tamamen ırza yönelik muhtemel saldırıdan kurtulma gayesine matuf biçimde, eline aldığı tüfeğe bir fişek koyup, maktule rastgele ateş ederek ölümüne neden olan sanığın, meşru savunmanın sınırını olay sırasında kapıldığı mazur görülebilir korku, panik ve şaşkınlıkla aştığını kabul etmek gerekir..." şeklindeki gerekçeyle meşru savunmada sınırın mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaşla aşıldığına hükmedilmiştir.

Meşru savunmada sona ermemiş, hâlen mevcut bir saldırıya karşı savunma amacıyla karşılık verilmekte, saldırıdan başka türlü korunma imkanı bulunmamakta iken, haksız tahrikte sona ermiş bir haksız fiile zorunlu olmamakla birlikte haksız eylemin yarattığı öfke ile karşılık verilmektedir. Meşru müdafaanın zorunlu olması hâli objektif bir esasa dayanmakta iken; haksız tahrik kişinin kusur iradesinin zayıflamasından dolayı cezanın hafifletilmesini gerektiren subjektif bir esasa dayanmaktadır. Bu nedenle bir tarafta haksız tahrik ile meşru müdafaanın birlikte bulunması mümkün değilken; haksız tahrik içeren davranışa karşı tepki gösteren failin tepki mahiyetindeki fiiline karşı haksız tahriki doğurduğu kabul edilen kişinin meşru müdafaa durumuna girmesi ise mümkündür (Demirbaş, Haksız Tahrik, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 2021, s.99).

İnsanın dış dünyaya yansıyan davranışlarını esas alan ceza hukuku, onun davranışlarında iç dünyasının, o anki ruh hâlinin ve genel psikolojik özelliklerinin önemi bulunduğunu kabul ederek bu psikolojik durumlara belli bir hukuki değer vermektedir. Bu itibarla modern ceza hukuku sadece işlenen suçu değil, suçun işlenmesinde etkili olan nedenleri göz önünde bulundurarak cezalandırma yoluna gitmektedir (Devrim Aydın, Yeni Türk Ceza Kanunu'nda Haksız Tahrik, AÜHFD, 2004, C. 54, s.225).

Haksız hareketin kişi üzerinde ve onun psikolojik aleminde bir tepki doğuracağını kabul eden modern ceza hukuku, failin bu durumunu değerlendirmekte, cezai sorumluluğunu azaltan bir sebep olarak görmektedir. Failin bu subjektif durumuna önem veren çeşitli ülkelerin ceza kanunlarında, failin cezasında belli oranlarda indirim yapılması esası kabul edilmiştir (M. Muhtar Çağlayan, Yargıtay İçtihatları Işığında Haksız Tahrik üzerine Bir İzah Denemesi, Adalet Dergisi, Ocak –Şubat, 1982, S.1, s.14).

Bu düşünceden hareketle TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Bu düşünceden hareketle TCK'nın 29. maddesinde de haksız tahrik; "Haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suç işleyen kimseye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onsekiz yıldan yirmidört yıla ve müebbet hapis cezası yerine oniki yıldan onsekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir" şeklinde ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak kabul edilmiştir.

Ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olarak düzenlenen haksız tahrik, kişinin haksız bir fiilin kendisinde meydana getirdiği hiddet ya da şiddetli elemin etkisi altında suç işlemesi durumunda kusur yeteneğindeki azalmayı ifade etmektedir. Bu hâlde fail, suç işleme yönünde önceden bir karar vermeden, dışarıdan gelen etkinin ruhsal yapısı üzerinde meydana getirdiği karışıklığın neticesi olarak bir suç işlemeye yönelmektedir. Bu yönüyle haksız tahrik, kusurun irade unsuru üzerinde etkili olan nedenlerden biridir. Başka bir anlatımla, haksız tahrik hâlinde failin iradesi üzerinde zayıflama meydana gelmekte, böylece haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altındaki kişinin suç işlemekten kendisini alıkoyma yeteneği önemli ölçüde azalmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararları ile öğretide de kabul gören görüşler doğrultusunda haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi için;

a) Tahriki oluşturan haksız bir fiil bulunmalı,

b) Fail öfke veya şiddetli elemin etkisi altında kalmalı,

c) Failin işlediği suç bu ruhsal durumunun tepkisi olmalı,

d) Haksız tahrik teşkil eden eylem mağdurdan sadır olmalıdır.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren TCK'da, 765 sayılı Kanun'da yer alan ağır – hafif tahrik ayırımına son verilerek; tahriki oluşturan eylem, somut olayın özelliklerine göre hâkim tarafından değerlendirilip, sanığın iradesine etkisi göz önünde bulundurulmak suretiyle, maddede gösterilen iki sınır arasında belirlenen oranda cezasından indirim yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Haksız tahrik hükmünün uygulanabilmesi açısından, failin suçu ilk haksız fiilin doğurduğu öfke veya şiddetli elemin etkisiyle işleyip işlememesi önemlidir. Mağdur ya da ölenden gelen haksız hareketin psikolojik etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunan hâllerde, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yerleşmiş yargısal kararlarda kabul edildiği üzere, gerek fail, gerekse mağdurun karşılıklı haksız davranışlarda bulunması hâlinde, tahrik uygulamasında kural olarak, haksız bir eylem ile mağduru tahrik eden fail, karşılaştığı tepkiden dolayı tahrik altında kaldığını ileri süremez. Ancak maruz kaldığı tepki, kendi gerçekleştirdiği eylemle karşılaştırıldığında aşırı bir hâl almışsa, başka bir deyişle tepkide açık bir oransızlık varsa, bu tepkinin artık başlı başına haksız bir nitelik alması nedeniyle fail bakımından haksız tahrik oluşturduğu kabul edilmelidir.

Karşılıklı tahrik oluşturan eylemlerin varlığı hâlinde, fail ve mağdurun yek diğeri yönünden tahrik oluşturan bu haksız davranışları birbirlerine oranla değerlendirilmeli, öncelik-sonralık durumları ile birbirlerine etki-tepki biçiminde gelişip gelişmediği göz önünde tutulmalı, ulaştıkları boyutlar, vahamet düzeyleri, etkileri ve dereceleri gibi hususlar dikkate alınmalı, buna göre; etki-tepki arasında denge bulunup bulunmadığı gözetilerek, failin başlangıçtaki haksız davranışına gösterilen tepkide aşırılık ve açık bir oransızlık saptanması hâlinde, failin haksız tahrik hükümlerinden yararlandırılması yoluna gidilmelidir.

Evrensel bir ceza hukuku temel ilkesi olan şüpheden sanık yararlanır prensibi uyarınca bir olayda ilk haksız hareketin sanıktan mı, yoksa maktul ya da mağdurdan mı kaynaklandığının her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamaması hâlinde, oluşan kuşku sanık lehine yorumlanarak sanığın TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünden yararlandırılması gerektiği hususunda herhangi bir tereddüt bulunmadığı açık ise de bu kabulün dosya kapsamından anlaşılan olayın gerçekleşme biçimine, somut olayın özelliklerine ve hayatın olağan akışına uygun düşmesi zorunluluğu karşısında her olayın kendine özgü koşulları değerlendirilerek bir sonuca varılmalıdır.

B. Somut Olay da Hukuki Nitelendirme

Maktulün ailesi ile kendi ailesi arasında husumet bulunan sanığın, olay günü Kiler Market'e babası olan inceleme dışı maktul ...'nın dükkânının bulunduğu arka sokaktan girdiğinin ve marketten dışarı çıkana kadar kaldırım üzerinde ellerinde sopalarla bekleyen kardeşleri inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile dört kez telefon görüşmesi yaptığının tespit edilmesi nedeniyle sanığın, olay günü kardeşleri ve babası ile maktul arasında şehir merkezinde bir tartışma yaşanacağından en geç markette bulunduğu sırada haberdar olduğu, sanığın, maktulün sopalarla darbedilmesi nedeniyle dışarıdan gelen sesleri duyup marketten koşarak çıktıktan sonra maktule vurmakta olan kardeşleri ve babasının eylemlerine, kendisi de yumruk atmaya çalışarak katıldığı, dolayısıyla olay günü ilk haksız hareketin sanığın kardeşleri ve babası tarafından gerçekleştirildiği, çevredekilerin kavgayı ayırmasından sonra sanığın babası ve kardeşleriyle birlikte maktulün yanından ayrılıp yolun karşı tarafına geçerek uzaklaştığı, ancak maktulün aldığı darbelerin etkisi ve olayın şoku ile aracının şoför mahallinden çıkarttığı tabancayı alarak sanık ve ailesinin arkasından yolun karşısına geçtiği, tanık ifadelerine göre önce havaya sonra da inceleme dışı maktul ...'ya çok sayıda ateş ettiği, darbedilmiş olmanın etkisiyle hareket eden maktulün böylelikle etki-tepki dengesini değiştirecek düzeyde yeni bir haksız davranış sergilediği, bu hususun tanık ...'un; maktulün silahıyla ilk önce iki el havaya ateş etmesi üzerine sanık ile inceleme dışı sanıkların babaları olan inceleme dışı maktul ...'dan uzaklaşarak yakındaki cami avlusunun duvarına doğru kaçtıklarını, maktulün inceleme dışı maktule, beş kez isabet alacak şekilde 3-4 metre mesafeden ateş ettiğini beyan etmesiyle doğrulandığı, yine adı geçen tanığın ifadesine göre bu durumu gören sanığın maktule hitaben; "Yapma" diye bağırarak belinden çıkardığı tabanca ile maktule çok sayıda ateş ettiği, bu bağlamda; babasından uzak bir yerde duran sanığın, maktulün saldırısını defetmek amacıyla eylemi gerçekleştirdiğine dair savunmasına itibar edilemeyeceği, keza maktulün, inceleme dışı maktul ..

...'yı vurduktan sonra sanığın ve inceleme dışı sanıkların üzerine doğru yürüdüğünün dosya kapsamındaki delillerle ortaya konulamadığı, sanığın, babasının yere düşmesi üzerine çıkıp saklandığı yerden elindeki tabanca ile maktule doğru hedef alarak sekiz el ateş ettiği, bununla birlikte maktulün silahından çıkan tek kurşunun sanığın kalçasını ne zaman sıyırdığının, bu neticenin sanığın caminin duvarına kaçarken mi yoksa olay yeri inceleme raporunda belirtildiği üzere cami tarafından değil ters taraftan ateşlenen üçüncü bir silahın ateşlendiği sırada mı meydana geldiğinin tam olarak tespit edilemediği hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın, babasına yönelen ve babasının yere yığılmasıyla tamamlanmış olan eyleme verdiği karşılığın saldırıyla eş zamanlı olmadığının kabul edilmesi gerektiği, öte yandan saldırı sırasında babasından uzakta bulunması nedeniyle içinde bulunduğu psikolojik durumun, silahlı çatışmanın dışında kalmasını veya saldırıyı başka türlü defetmesini engelleyecek ve mazur görülebilecek bir korku, panik veya telaşa yol açtığından da söz edilemeyeceği, bu nedenle babasının vurulduğunu ve yere yığıldığını gören sanığın, maktule yönelik kasten öldürme eylemini olay sırasında ortaya çıkan şiddetli elem ve öfkenin etkisiyle meydana gelen haksız tahrikin altında işlediği kabul edilmelidir.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Başkanı; "Sanığın babasına ve kendisine yönelik silahlı saldırıyı defetmek amacıyla saldırıyla eş zamanlı olarak gerçekleştirmeye başladığı eyleminde, maktulün sanığın ailesine yönelik olarak işlek bir cadde üzerinde gündüz vakti başlattığı silahlı saldırısı bakımından meşru savunmanın saldırıya ilişkin şartlarının oluştuğu, ancak sanığın öncesinde meydana gelen kavganın sıcağıyla maktulden gelen saldırıya karşılık verme veya saklanma tercihini yaptığı anda yaşadığı korku, panik veya telaşın etkisinde maktule çok fazla sayıda ateş etmesi ve saldırıyı defetmesine rağmen savunmaya yönelik hareketlerine orantısız şekilde devam ederek maktulü öldürmesi nedeniyle meşru müdafaada sınırı TCK'nın 27/2. maddesi kapsamında mazur görülebilecek bir nedenle aştığı",

Çoğunluk görüşüne katılmayan dokuz Ceza Genel Kurulu Üyesi ise; sanığın eyleminde meşru savunmada sınırın aşılmasına dair şartların oluştuğu,

Düşünceleriyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede karar için yeterli çoğunluk sağlanamadığından, 14.11.2023 tarihli ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11139, Karar No: 2019/10013, Tarih: 06.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/11139 E.  ,  2019/10013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 22/11/2011-02/09/2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından 02/09/2016 tarihinde gerçekdışı iddialarla ve iş Kanunundaki ilke ve kurallara riayet edilmeden, 4857 Sayılı Kanun’un 25/II-h fıkrası uyarınca savunma alınmaksızın, tazminatsız olarak feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal sonuçlara karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 22/11/2011 tarihinden sözleşmesinin feshedildiği 02/09/2016 tarihine kadar müvekkili şirket bünyesinde mağaza müdürü olarak çalıştığını, son ücretinin 2.415 TL olduğunu, davacının iş sözleşmesi uyarınca yapılan görev yeri değişikliğini kabul etmemesi ve devamında yeni görev yerinde işe başlamaması üzerine İş Kanunu 25/II-h bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesince, davacının 4857 Sayılı Yasanın 22. maddesi gereğince görev yeri değişikliğini kabul etmediğini yazılı olarak davalı işverene bildirmesi sebebiyle görev yeri değişikliğinin davacıyı bağlamadığı, davalı işverenin değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu ispat etmesi gerektiği ancak ispat külfetini yerine getiremediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu:

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Ç) İstinaf başvurusu:

Karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının Bayrampaşa da ikamet ettiği, Bayrampaşa Forum da bulunan davalı mağazasında müdür olarak çalışmakta iken, aksi davalı tarafından iddia edilmeyen davacı vekilinin 14.11.2016 tarihli dilekçesine göre, ikametine ... km uzaklıktaki ... mağazasına görevlendirilmek istendiği ancak davacının 25.08.2016 tarihli noter ihtarnamesi ile görev yeri değişiklik teklifini kabul etmediğini işverene bildirdiği gibi, 01.09.2016 tarihli dilekçe altına el yazılı olarak teklifi kabul etmediğini beyan ettiği, önerilen görev yerinin davacının aleyhine değişiklik niteliğinde olduğu, davacının açık yazılı rızasının bulunmadığı, kaldı ki, davalı tanığı olup davacının genel müdürü olarak görev yapan tanık ...'in beyanına göre, davalı şirketin ...'da 30-40 mağazasının bulunduğu bu tanığın ise 8-12 mağazadan sorumlu genel müdür olduğu, davacının sorunlar yaşadığı bölge müdürünün sorumlu olmadığı ancak ikamet adresine ve ... koşullarına göre aleyhe değişiklik oluşturmayacak daha yakın mağazalarda görevlendirilme hususu değerlendirilemeden, en uzak noktalardan birine görevlendirilmesi yönündeki teklifi davacının kabul etmeyerek yeni görev yerine gitmemesinin işveren bakımından haklı fesih nedeni olamayacağı gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz başvurusu:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işverence haklı veya geçerli nedene dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı işyerinde mağaza müdürü olarak çalışmakta iken, bölge müdürü ile uyuşmazlık yaşadığı, bu uyuşmazlığın işyerinde olumsuzluklara yol açması üzerine, işverenin idari bir tedbir almak zorunda kalarak davacı ile aralarındaki bireysel iş sözleşmesinde yer alan nakil yetkisine de istinaden davacı işçiyi sorun yaşadığı bölge müdürünün sorumluluk alanı içinde olmayan ve aynı şehirde ... ilçesinde bulunan ... şubesine yine müdür olarak görevlendirdiği, görev değişikliğinin yukarıda açıklanan gerekliliğe istinaden yapılması sebebiyle işveren açısından geçerli nedenle yapıldığının kabulünün yerinde olacağı, bu hale göre, görev yeri değişikliği geçerli nedene dayandığı halde yeni görevlendirildiği şubeye gitmeyen davacı işçinin iş akdinin bu sebeple feshedilmesinin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, davanın reddi yerine yazılı gerekçelerle kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkeme kararlarının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

G-) HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkeme kararlarının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

G-) HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 44,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 15,20 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.725 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

7-Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, kesin olarak 06/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19502, Karar No: 2015/14004, Tarih: 04.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19502 E.  ,  2015/14004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı İ.. S.. vek.Av.F. Y. ile davalı ............... Ltd.Şti.vek.Av.M. N.. T. arasındaki menfi tespit davası hakkında Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08/07/2014 gün ve 2013/24-2014/508 E.K.sayılı hükmün davacı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. E.. K..'in gelmiş olmasıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan taraf vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davacı vekili Av. E.. K..'in dosya kapsamında bulunan vekaletnamesinin davacı F. S.'ın kızı Z. S. adına velayeten verilmiş bir vekaletname olduğu görülmüş olmakla adı geçen vekile davacı asil adına verilen vekaletnamenin gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/1412, Karar No: 2020/1950, Tarih: 30.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1412 E.  ,  2020/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, işin ayıplı yapıldığının tespiti ve fazla ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin hükmüne uyulan bozma ilamı üzerine yapılan inceleme ve yargılama sırasında davacı iş sahibince sunulan ödeme belgeleri ile ilgili davalı vekili 21.11.2018 tarihli duruşma ve 08.05.2019 tarihli duruşma zaptı ile 15.03.2019 tarihli dilekçesinde ödeme belgelerindeki imzanın davalı müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek itiraz etmiştir. Bunun yanında bazı tediye makbuzlarında ödeme ...Boya ... isim ve imzasına yapılmış olup davacı bu makbuzlardaki ödemenin de davalıya yapıldığını ileri sürmesine rağmen davalı bu ödemeleri de kabul etmemiş, temsilci ve yetkilisi olmadığını temyiz dilekçelerinde de ileri sürmüştür. İmzası kabul edilmeyip inkâr edilen davalı adına düzenlenen tediye makbuzlarındaki imzaların sıhhati konusunda 6100 sayılı HMK’nın 208, 209 ve 211 maddeleri uyarınca bir inceleme yapılmadığı gibi ... imzasıyla yapılan ödemelerle ilgili yetkisiz temsilci olup olmadığı, bunun davalı tarafça benimsenip benimsenmediği araştırılmamıştır.