muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/28830, Karar No: 2018/15646, Tarih: 25.06.2018

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda eczane işyerinde kalfa olarak çalışan davacı işçi, davalı işverence kendisinden baskı ile istifa dilekçesi alınmak suretiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren, eczaneyi IP kamera sistemi üzerinden cep telefonu vasıtası ile görüntülü olarak denetlerken davacı ve diğer eczane çalışannın kendisine ağıza alınmayacak bir kısım küfürler ettiğini duyduğunu, kendilerinden savunma istediğini, savunmalarının değerlendirildiği aşamada davacının istifa ederek sözleşmeyi feshettiğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatının reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iş sözleşmesinin davacı tarafından fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshedildiği gerekçesi ile kıdem tazminatının kabulüne, ihbar tazminatı isteğinin ise reddine karar verilmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davacı işçi gerçekte iş sözleşmesini feshetmediğini, işveren tarafından baskı ile istifa dilekçesi alındığını, sözleşmenin işverence feshedildiğini ileri sürmüştür. Davacının fazla mesai ve hafta tatili alacakları ödenmediği için iş sözleşmesini feshettiğine yönelik herhangi bir iddia veya beyanı bulunmamaktadır. İş sözleşmesi 07.01.2013 tarihinde feshedilmiştir. Davacının imzasını taşıyan 07.01.2013 tarihli dilekçede istifa sebebinin özel sebepler olduğu belirtilmiştir. Davacı 08.01.2013 günü Cumhuriyet Başsavcılığına başvurarak davalı işveren hakkında kendilerine hakaret ve tehdit edilerek istifa dilekçesi alındığı iddiasıyla şikayette bulunmuştur. Davacı 15.01.2013 günlü dilekçesiyle de ... Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğüne başvurarak işyerinden kovulduğunu ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürmüştür. Dinlenen davacı tanıklarının beyanı iddiasını doğrular niteliktedir.

Mevcut delil durumuna göre iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Davalı işveren kamera sistemi üzerinden davacı ve arkadaşının kendisine küfür ettiklerini tespit ettiğini ileri sürmüşse de, dosya kapsamına göre davacı ve diğer çalışanın kamera ile izlendiklerinden önceden haberdar oldukları, ancak dinlendiklerini bilmedikleri anlaşılmaktadır.

İşçilerin iletişimlerinin denetlenmesi ve görsel olarak kameralerla gözetlenmesi ya da GPS araclığıyla izlenmesi kural olarak kişilik hakkının ihlali niteliği taşıdığından, hukuka aykırıdır. Ancak TMK.m.24'e göre kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden birinin varlığı halinde yapılan eylemin hukuka aykırılığı ortadan kalkar (ERDOĞAN, Canan, Kişilik Hakkı Kapsamında İşçilerin İzlenmesi ve Gözetlenmesi, ... 2017, s.116-117).

İşyerinde haklı bir nedenin varlığı halinde işçilerin izlenmesi ve gözetlenmesi suretiyle kişilik hakları sınırlandırılabilir. Hangi durumların haklı neden teşkil edip etmediği somut olayın özelliklerine göre belirlenir. İşyerinin imajının korunabilmesi, üretim işleyişinin, güvenlik bakımından önem teşkil eden alet ve bölümlerin gözetlenmesi gibi sebepler izleme için haklı neden teşkil edebilir. Ancak burada önemli olan işçilerde haklı bir mahremiyet beklentisinin doğmamış olmasıdır. (ERDOĞAN, age, s.116-117).

Somut olayda işyerinin niteliği dikkate alındığında işçilerin kamera ile gözetlenmesinde haklı nedenin varlığı kabul edilebilirse de, işçilerin konuşmalarının dinlenmesi için haklı bir nedenden söz edilemez. Ayrıca dosya kapsamına göre davacının konuşmalarının dinlendiğinden önceden haberdar olmadığı gibi bu konuda rızası da alınmış değildir. İşyerinin niteliği ve işçilerin önceden haberdar edilmemiş olmaları dikkate alındığında konuşmalarının dinlenmediği konusunda davacıda haklı bir mahretmiyet beklentisinin doğduğu açıktır. Buna göre davalı işveren hukuka aykırı şekilde davacının konuşmalarını dinleyerek kişilik haklarını ihlal etmiştir. Her ne kadar davacı ve diğer çalışanın gizlice dinlenen konuşmalarında işverene küfür niteliği taşıyan konuşmaları bulunmakta ise de, hukuka aykırı olarak elde edilen delillere göre davacıların eylemleri sabit görülemez. Bu nedenle Sayın Çoğunluğun konuşmaların içeriğinin araştırılması yönündeki bozma gerekçesine katılmak mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle iş sözleşmesinin davalı işverence haklı neden olmadan feshedildiği, davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı; mahkemece davacının ihbar tazminatı isteğinin reddi hatalı ise de, davacı tarafın temyize başvurmadığı da dikkate alınarak bu hususun bozma nedeni yapılamayacağı, ancak kıdem tazminatının kabulüne ilişkin hüküm yönünden davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/17370, Karar No: 2010/30117, Tarih: 14.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17370 E.  ,  2010/30117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak,grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza ve yazının tersimi,seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması;sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının dayanakları gösterilmiş,tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış,  ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. (H.G.K.nun 30.5.2001 tarih ve 2001/12-246E. 2001/467K. sayılı kararı)

Mahkemece  yapılacak iş yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Eksik  incelemeye  ve yetersiz  bilirkişi  raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1309, Karar No: 2015/2755, Tarih: 19.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1309 E.  ,  2015/2755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2014

NUMARASI : 2014/245-2014/647

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ödenmeyen kira parasının tahsiline yönelik olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve %20 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine, alacak isteminin kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre, davalı kiracının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin icra inkar tazminatına ilişkin temyizine gelince: Davacı alacaklı dava dilekçesinde 2013/Şubat ayı kirası olan 2.100-TL nin itiraza uğradığını ileri sürerek bu miktar üzerinden itirazın kaldırılmasına ve bu miktar üzerinden %20 icra-inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir. HMK.nun 26 maddesi gereğince hakim taleple bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Talep olmadığı halde mahkemece dava dışı 12.900-TL üzerinden icra-inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin kısmın ONANMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı borçlunun temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca kararın inkar tazminatına hasren BOZULMASINA, onanan kısım için aşagıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3114, Karar No: 2013/6135, Tarih: 11.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3114 E.  ,  2013/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak

1-Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır. Bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın, taşınmaz içerisinde bulunan çakma kuyudan sulandığı, sulu tarım arazisi kabul edildiği belirtilmiş olup, bilirkişi raporunca münavebeye alınan ürünlerden buğdayın sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin veri listesine göre, nohutun ise taşınmazda sulama suyu kullanılmadığından taban arazi üretim giderleri esas alınarak taşınmazın değerinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan nohut ürününün de sulu şartlarda değerlendirme tarihi (2012 yılı) itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip, değerlendirme yapılması gerekirken, nohut ürünü yönünden taşınmazda sulama suyu kullanılmadığından taban arazi üretim giderleri esas alınarak bedelin tespit edilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın üzerindeki mevcut şerhler ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bu durumda nohut ürününün de sulu şartlarda değerlendirme tarihi (2012 yılı) itibarıyla dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile kg başına ortalama satış fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32378, Karar No: 2021/3770, Tarih: 30.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32378 E.  ,  2021/3770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın faliyetlerini yürüttüğü Karademir isimli firma ile suça konu çekin keşidecisi olan Dem-ba İnş. Taah. Turz. Reklam Gıda İth. İhr. San ve Tic. Ltd. Şti.’nin aralarında taşeronluk ilişkisinin bulunduğu, sanığın, taşeronluk sözleşmenin yürürlükte bulunduğu zamanda Dem-ba firmasına ait Şekerbank Cebeci Şubesi’nden verilen 30/12/2011 keşide tarihli, 1009896 seri numaralı boş çek yaprağını Dem-ba firması bürosundan çaldığı ve 20.000 TL bedelli olarak sanığın faliyetlerini yürüttüğü Karademir isimli firma lehine doldurularak aldığı inşaat malzemeleri karşılığında katılan şirkete verdiği, katılan şirket tarafından çekin bankaya ibrazında çek hakkında çalıntı-kayıp başvurusu bulunması ve keşideci imzası keşideci ait olmaması nedeniyle karşılığının ödenmediği, bu suretle sanığın haksız menfaat temin edip üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın dava konusu çekin yaptığı iş karşılığında verildiğine dair Dem-ba firmasının muavin muhasebe kayıtlarının bulunduğu, katılan şirket yetkilisinin beyanında Dem-ba firmasının yetkileriyle sanığın birlikte gelip mal aldıkları ve çek verdiklerini belirttiği, sanık hakkında dava konusu çekin de aralarında bulunduğu birden fazla çekin sanık tarafından çalınması üzerine yapılan soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği ve bu karara karşı yapılan itirazın reddedilerek 08/10/2013 tarihinde keşinleştiği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin eksik incelemeye ve sanığın cezalandırılmasının gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10664, Karar No: 2015/10589, Tarih: 14.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10664 E.  ,  2015/10589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2013

NUMARASI : 2011/270-2013/355

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya .... ile sigortalı kamyonetin yaya davacı müvekkile çarpması sonucunda meydana gelen kazada davacının yaralandığını, müvekkilin kaza sonrası çalışamadığını, daimi sakat kaldığını, kazadan önce pide ustası olarak çalıştığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, geçici iş göremezlik ve daimi sakatlık tazminatı olarak 8.000,00 TL maddi tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında talebini 43.956,30 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, geçici iş göremezlik tazminatı talebinin reddini, kalıcı maluliyet var ise poliçe limiti dahilinde sorumluluklarının bulunduğunu savunmuştur. .

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın ıslah edilen miktar doğrultusunda kabulüne, 3.744,00 TL geçici iş göremezlik zararı ve 40.212,30 TL maluliyet zararı olmak üzere toplam 43.956,30 TL maddi tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacıya yaralanmasına ilişkin olarak, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından geçici iş göremezlik ödeneği ödenmiş olup, mahkemece hükme esas alınan tazminat hesabına ilişkin bilirkişi raporunda, davacıya ödenen geçici iş göremezlik ödeneği hesaplanan tazminattan mahsup edilmemiştir.

Davacıya SGK tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneğinin rücuen tahsili amacıyla araç sürücüsü dava dışı İlyas Kandemir ve davalı sigorta şirketi aleyhine Görele Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/117 Esas numarası ile dava ikame edildiği anlaşılmaktadır. Görele Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/117 Esas sayılı dosyasının karar tarihinde halen derdest olduğu, karar tarihinden sonra 31.03.2015 tarihinde davanın reddine karar verildiği, kararın davacı SGK vekili tarafından temyiz edildiği, halen Yargıtay'da olduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılması gereken iş, SGK tarafından açılan rücu davasının sonucu beklemek, sigorta şirketi aleyhine SGK'ye rücuen ödenecek bir tazminat belirlenmesi halinde bu tazminatı mahsup ederek sonucuna göre hüküm kurmaktır. Hal böyle iken, derdest bulunan rücu davasının sonuçlanması beklenmeden yazılı şekilde hüküm verilmiş olması isabetli olmamış, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3779, Karar No: 2019/14244, Tarih: 10.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3779 E.  ,  2019/14244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.06.2010 tarihli, 2010/232 esas ve 2010/351 karar sayılı kararının, aynı suçu birlikte işleyen sanık ....’nin temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 01.07.2013 tarih, 2012/27350 esas ve 2013/17703 karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, dosyalar arasında bulunan bağlantı sebebiyle dosyamız sanığı hakkında yapılan temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1174, Karar No: 2022/3780, Tarih: 14.04.2022

**5. Ceza Dairesi         2019/1174 E.  ,  2022/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit kullanma zimmeti

HÜKÜM : Eylemlerin zincirleme basit temellük zimmeti suçunu oluşturduğu kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafin tayin olunan ceza miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından vaki duruşma isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE ve incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İzmir Kadastro Mahkemesinde zabıt katibi olarak görev yapan sanığın, mahkeme ara kararları gereğince yapılması gereken işlemler için dosyalara yatırılan gider avansından reddiyat makbuzu ile mahkemeler veznesinden çekmiş olduğu paraların bir kısmı ile gerekli işlemleri gerçekleştirdikten sonra, geriye kalan kısmını tahsilat makbuzu düzenleyerek yeniden mahkemeler veznesine ilgili dosyalar için iade etmesi gerekirken iade etmeyip uhdesinde bıraktığı iddia ve kabul olunan somut olayda; yazı işleri müdürleri ile mübaşirlerin görev, sorumluluklarını düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 6/3-h maddesindeki ''Harcın hesaplanması ve hukuk mahkemeleri veznesi bulunmayan yerlerde tahsiline ilişkin işlemleri yapmak'' hükmü ve mübaşirin görevlerine ilişkin 6/5-e maddesindeki ''Müzekkereler ve tebligatların ilgili kurum ya da kişilere ulaşmasını sağlamak üzere posta ve zimmet işlemlerini yerine getirmek'' ile zabıt katibinin görevlerine ilişkin 6/4-h maddesindeki "Mevzuattan kaynaklanan veya hakim ya da yazı işleri müdürünün vereceği diğer görevleri yerine getirmek", yine suç tarihinden sonra yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 169/3-ğ maddesindeki benzer hüküm ile aynı maddenin 7. fıkrasındaki ''Yazı işleri müdürü, yerine getirmekle yükümlü olduğu görevleri yazı işleri hizmetlerinde görevli personele devredemez'', 4. fıkrasındaki zabıt katibinin ve 5. fıkrasındaki mübaşirin görevlerine ilişkin önceki yönetmelikle benzer düzenlemeler ile 263. maddesindeki ''Bu Yönetmelikte açık hüküm bulunmayan hâllerde Adalet Bakanlığı ve ilgili kurumlarca yürürlüğe konulan diğer yönetmeliklerin ilgili hükümleri uygulanır'' hükmü ışığında 11/07/2015 tarihli Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin İdari İşler İle Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin harç ve masrafları almaya yetkili olanlara ilişkin düzenlemesini içeren 89. maddesindeki ''Ön büro teşkilatı bulunan yerlerde bu iş yalnızca veznedara aittir. Zabıt kâtipleri, memurlar veya mübaşirler, bir işlemin ifası için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar. Harç ve masrafların tahsili işi kendisine verilmiş olan yazı işleri müdürü, görev sebebiyle yerinden ayrıldığı zaman iş sahiplerinin beklememesi için başkanın onayı ile önlem alır'' ve son olarak da suç tarihinde yürürlükte bulunan Adalet Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır

. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır. Banka ve PTT vasıtasıyla mahkemelere gönderilen ve mutemet defteri ile yazı işleri müdürleri tarafından bu yerlerden alınan paralar vezne kayıtlarıyla karşılaştırılır'' şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, dosyalardaki mevcut gider avansından, yapılacak işlemler ve çıkartılacak tebligatlar için mahkemeler veznesinden para çekme ve paraların teslimi hususunda görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paralar kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağından, eyleminin zimmet suçunu değil, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,