muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/13434, Karar No: 2023/10517, Tarih: 08.05.2023

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/492 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4275, Karar No: 2006/7288, Tarih: 06.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4275 E.  ,  2006/7288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/09/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 20.12.2005 tarih, 21208/25516 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu hazine ilama bağlı borç için takip edildiğine göre, yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığndan faiz hesaplamasının anılan maddelerde öngörülen oranlara göre yapılması zorunludur.

Bu durumda, 13.01.2004 - 31.12.2004 tarihleri arasındaki dönem için faiz oranı aylık %1.25; 01.01.2005 - 16.08.2005 tarihleri arasındaki dönem için ise yılık %12 oranına göre hesaplama yapılarak itirazın değerlendirilmesi gereklidir.

O halde, mahkemece yukarıda öngörülen kurallara uygun bulunmayan hesaplamayla sonuca gidilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, karar düzeltme istemi kabul edilmelidir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 20.12.2005 tarih ve 2005/21208 E. 2005/25516 K. sayılı onama kararının işlemiş faizin hesaplanmasına yönelik bölümünün kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu hususa hasren İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12112, Karar No: 2012/19388, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12112 E.  ,  2012/19388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Sultanhisar (Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.07.2006 gün ve 2004/58-2006/213 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemenin vermiş olduğu karardan sonra mümeyyiz Ak Sigorta A.Ş. vekili tarafından tedavi giderleri yönünden davanın dayanağının kalmadığı, davanın reddinin gerektiği ifade edilerek dilekçe verilmiş, mahkemece dilekçenin temyiz dilekçesi mahiyetinde olduğu anlaşılmakla temyiz defterine kaydına karar verilmiş ise de, dosyada bulunan belgelerin incelenmesinden, mümeyyiz Ak Sigorta A.Ş. tarafından temyiz harcının yatırıldığına ilişkin bir makbuza rastlanmamıştır.

Bu durumda Ak Sigorta A.Ş. vekilince harç yatırılmış ise makbuzun dosyaya konulması, aksi taktirde 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1958/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nda belirtildiği üzere HUMK'nun 434/3. maddesinin kıyasen uygulanması suretiyle yasa maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1176, Karar No: 2018/8025, Tarih: 17.09.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/1176 E.  ,  2018/8025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali - tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, murislerin eczane işlettiğini, murisleri ile davalı kurum arasında imzalanan sözleşmenin davalıca feshedildiğini ileri sürerek feshe ilişkin işlemin iptali ile 8.000,00 TL maddi zararlarının tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak davanın kısmen kabulü ile davalı kurum tarafından yapılan fesih işleminin iptaline ve bu feshe bağlı tüm cezai işlemlerin kaldırılmasına. maddi zarar istemi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacılar, taraflar arasında imzalanan protokol kapsamında uygulanan cezai işlemin iptali ve tazminat istemiyle eldeki davayı açmıştır. Taraflar arasında sözleşme düzenlendiği hususu ihtilafsız olup düzenlenen sözleşme özel hukuk hükümlerine tabi sözleşmedir. Hemen belirtmek gerekir ki, sözleşmenin imzalanması ile birlikte taraflar arasındaki ilişki özel hukuk alanında sonuçlar doğurmaya başlamıştır. Bu itibarla sözleşmenin imzalanmasından sonraki tüm aşamalar ve ihtilaflar özel hukuk alanını ilgilendirmekte olup, dolayısıyla uyuşmazlıkların çözümünde de görevli mahkeme genel mahkeme olan Asliye Hukuk mahkemeleridir. Hal böyle olunca, davaya bakmaya İş Mahkemesi değil, Genel Mahkemeler görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. O halde, mahkemece, genel mahkeme sıfatıyla karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde İş Mahkemesi sıfatıyla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8932, Karar No: 2012/15412, Tarih: 18.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/8932 E.  ,  2012/15412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :63-451

İşkazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemini içeren davanın yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyiz incelenmesi davacı ve davalılardan ... İnş. ve ... San. Tic. Ltd. Şti., ... ve ... avukatlarınca istenilmesi ve davalılardan ... İnş. ve ... San. Tic. Ltd. Şti. ve ... avukatınca da duruşmalı talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.03.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşma temyiz eden davalı ve diğer davalılar adlarına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Temyiz masrafları ve bakiye ilam harcının yatırılmasına ilişkin muhtıranın davalı ... vekiline 04.08.2009 tarihinde tebliğ edildiği, Mahkemece; masrafların yatırılmamasından bahisle 11.09.2009 tarihinde temyiz edilmemiş sayılmasına dair karar verilmiş ise de, muhtıranın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son Maddesindeki prosedüre uyulmadan verildiği anlaşıldığından, temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın BOZULMASINA,

2-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Anılan madde uyarınca davalının Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, kusur raporu ve oranları ile bağlı değildir. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan

güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

... İş Merkezinde ... ile çöp taşıma işini yapan sigortalının ... kabininin 2. kattan düşmesi sonucunda vefat etmesi şeklinde oluşan iş kazasına ilişkin olarak, davanın yargılaması sürecinde alınarak hükme esas alınan 11.03.2009 tarihli kusur raporunda; ... İş Merkezi Yönetimi adına ... %80, ... bakım ve onarımını üstlenen ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. %10 (bu kusurun %5’i şirkete, %2,5’i hakkında ceza yargılaması bulanan şirket yetkilisi ...’a, %2,5’i hakkında ceza yargılaması bulanan şirket çalışanı ...’e ait olmak üzere), iş merkezinin temizlik ve güvenlik işini üstlenen kazalının işvereni ... %10 oranında kusurlu bulunmuştur. Zararlandırıcı olay nedeniyle Üsküdar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/448 (bozma sonrasında 2008/443) Esas sayılı davanın yargılaması aşamasında alınan 01.06.2007 tarihli kusur raporunda ise; ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. yetkilisi ... birinci derece, ... İş Merkezi Yöneticisi ... ikinci derece, ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti. çalışanı ...üçüncü derece kusurlu bulunmuşlardır. Rücu ve ceza dosyalarında kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi hususunda açık çelişki olup, çelişkili kusur raporunun hükme dayanak alınmış olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilerek, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak ve ceza dosyası içeriği gözetilmek suretiyle varsa çelişki giderilerek belirlenmeli, kabul edilen maddi olgular doğrultusunda işçi sağlığı ve iş güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden, tarafların kusur oran ve aidiyetleri konusundaki raporlar arasında mevcut çelişkiyi giderecek, işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu aldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı ile davalılar ... İnşaat ve ... San. Tic. Ltd. Şti., ..., ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının duruşmalı olarak temyiz eden davalılara yükletilmesine, alınan temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnş. ve ... San. Tic. Ltd. Şti., ... ve ...'a iadesine, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3570, Karar No: 2019/1941, Tarih: 14.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3570 E.  ,  2019/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik verilen hükmün asıl ve birleşen davada davacılar vekilince duruşmalı, asıl ve birleşen davada davalılar vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl ve birleşen davada davacılar vekili Avukat ... gelmiş tebligata rağmen diğer taraftan gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl-birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... ile davalı ... arasında 09.05.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalılardan ... ile ...'ın kardeş olduklarını, diğer davalı ...'nın ise her iki davalının kızkardeşlerinin eşi olduğunu, davalı ...'ın, vekaletname ile verilen yetkileri kötüye kullanması nihayetinde 2018, 1980 ve 2 parsel sayılı taşınmazları davalı ...'a, 13 parsel sayılı taşınmazı ise diğer davalı ...'ya 02.06.2005 tarihinde tapuda devrettiğini, yapılan devirlerin muvazaalı olduğunu, davalıların akraba olup, birlikte hareket ettiklerini davalılardan ...'nın kendisine devredilen 13 parsel sayılı taşınmazın yolda kalan kısmıyla ilgili açmış olduğu kamulaştırmasız el atma davası sonucunda hükmedilen bedelin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olduğunu ileri sürerek asıl davada kamulaştırmasız el atma davası neticesinde hüküm altına alınan 60.569,30 TL. tutarındaki tazminatın dava tarihi itibariyle ulaştığı değer olan 151.057,30 TL.nin davalılardan tahsilini, birleşen davada ise dava konusu taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptalini bunun mümkün olmaması halinde şimdilik taşınmazların bedeli olan 500.000 TL.nin faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl-birleşen davada davalılar vekili, davacıların murisin teslim süresini beklemek istememesi ve paraya ihtiyacının olması nedeniyle 04.06.2005 tarihli ibraname ile murise arsaların karşılığı olarak toplam 192.500 TL. ödendiğini, dava konusu parsellerle ilgili başkaca alacağının kalmadığını dolayısıyla sözleşme tadil edilerek arsaların karşılığı olarak

dükkan ve daire yerine peşin para ödediğini savunarak asıl ve bireşen davanın reddini istemiştir.

Asıl-birleşen davada davalılar vekili, davacıların murisin teslim süresini beklemek istememesi ve paraya ihtiyacının olması nedeniyle 04.06.2005 tarihli ibraname ile murise arsaların karşılığı olarak toplam 192.500 TL. ödendiğini, dava konusu parsellerle ilgili başkaca alacağının kalmadığını dolayısıyla sözleşme tadil edilerek arsaların karşılığı olarak

dükkan ve daire yerine peşin para ödediğini savunarak asıl ve bireşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre ibranamedeki imzanın muris ...'ın el ürünü olmadığının tespit edildiği dolayısıyla geçersiz olduğu, murisin iyi niyetli olarak dava konusu taşınmazları davalı ...'a devretmiş olduğu ve davalı ...'ın ise vekaletname ile verilen yetkileri kötüye kullanarak taşınmazları diğer davalılara devrettiği, devirden sonra arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin gereklerinin yerine getirilmediği, sözleşmedeki daire ve dükkanların verilmediği gerekçesiyle birleşen davanın kabulü ile kamulaştırmasız el atma davasında hüküm altına alınan 60.569,30 TL tutrındaki tazminatın dava itibariyle ulaştığı değer itibariyle asıl davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asıl davada taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl davada taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14732, Karar No: 2023/1605, Tarih: 22.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/14732 E.  ,  2023/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/235 E., 2016/16 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

1. 09.02.2016 tarihinde oluşturulmak suretiyle yazılan ve "görüldü" yapılması amacıyla Cumhuriyet savcılığına gönderilen gerekçeli kararın temyiz edilmesi üzerine 17.03.2016 tarihinde yeniden yazılan gerekçeli kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek ilk yazılan karara yönelik yapılan incelemede;

2. Dava dosyası yönünden, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un, "Kanuna muhalefet halleri" başlıklı 308 inci maddesinin yedinci fıkrasında yer verilen;

"Aşağıda yazılı hallerde kanuna mutlaka muhalefet edilmiş sayılır.

…,

7 – Hükmün esbabı mucibeyi ihtiva etmemesi, …"

Hükmü uyarınca, kararın gerekçeyi ihtiva etmemesi, mutlak bozma nedeni olarak belirlenmiştir.

Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ile bunun hukuki nitelendirmesinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde gerekçeli kararın başlık bölümü ile hüküm fıkrası arasında kalan bölümde olay ve dava ile ilgisi bulunmayan hususlara yer verilip hükmün infazında tereddüte de yol açacak şekilde gerekçe ile hüküm fıkrası karıştırılarak hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 141 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası kapsamında hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/235 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8410, Karar No: 2006/17045, Tarih: 06.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8410 E.  ,  2006/17045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

(Küçüğün Annesi)

DAVA TÜRÜ

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 427/6. maddesi; kesin olarak verilen hükümlerle, niteliği bakımından yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade eden ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan hükümlerin Adalet Bakanlığının göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Başsavcısı tarafından kanun yararına temyiz olunabileceğini hükme bağlamıştır.

9.6.2004 günlü olup 9.9.2005'te kesinleşen; küçük Esin'in babası Ekmel'in hanesine tesciline ilişkin babalık hükmünden sonra, 29.4.2006 tarihinde 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu Yürürlüğe girmiş, kanunun geçici 5. maddesinde, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihe kadar babalığa hüküm sonucu, annenin hanesine tescil edilen çocukların, baba hanesine, ana ve babanın birinin talebi ile kaydedilebileceğini, yine Nüfus Hizmetlerine Ait Kuruluş, Görev ve Çalışma Yönergesinin 183/1. maddesi de, çocuğun daha önce ananın hanesine kayıtlı olması halinde, ana, babanın beyanı aranmaksızın baba hanesine taşınacağını belirtmiştir. İncelenen kayıtlardan hakkında babalık kararı verilen küçük Esin'in anne hanesinde kayıtlı olduğu görülmektedir.

Yazılı emir sonucu bozulması istenilen kararın yürürlükteki hukuka aykırılığı bulunmamaktadır. Açıklanan sebeple de isteğin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenler gereğince kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, oyçokluğuyla karar verildi. 06.12.2006 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Babalık davasında, davanın kabulüne karar verilerek “davalının, küçük Esin’in babası olduğunun tespitine ve küçük Esin’in davalı nüfusuna tesciline” karar verilmiştir.

Değerli çoğunluk tarafından bir “babalık davasında” 4721 sayılı Türk Medenî Kanununda ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun “geçici olmayan” maddelerinde hiçbir değişiklik olmadığı halde Dairemin bugüne kadar olagelen uygulamasından farklı olarak babalığına hükmedilen çocukların “baba hanesine” tesciline ve “baba soyadını” taşımasına olanak veren bir sonuca varılmıştır.

“Olması gereken” hukuk açısından bir sorun yoktur. “Olan hukuk” açısından durum farklıdır.

Dairem uygulamasında çocuğun baba hanesine tesciline “engel hüküm” 4721 sayılı Türk Medenî Kanununda yer alan m. 321 hükmüdür: “Çocuk, ana ve baba evli ise ailenin; evli değilse ananın soyadını taşır. Ancak, ana önceki evliliğinden dolayı çifte soyadı taşıyorsa çocuk onun bekârlık soyadını taşır.”

Yerleşik uygulamamıza bir örnek vermek gerekirse: