muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/886, Karar No: 2019/3378, Tarih: 13.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/886 E.  ,  2019/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, mülkiyeti davalıya ait olan 2 ve 6 nolu bağımsız bölümlerde ve ortak alanlarda projeye aykırı anataşınmazın güzelliğini bozan imalat ve değişiklikler yapıldığını, sözkonusu hususları...... sayılı dosyası ile tespit edildiğini, 2 ve 6 nolu bağımsız bölümler ve eklentilerinde yukarıda arz ve izah olunan projeye aykırılıklar ile varsa keşif esnasında tespit olunacak ortak alanlara vaki müdahalenin men'i ve eski hale iadesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2017/2508 E.- 2017/10152 K. ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme istemi de Dairemizin 2018/2608 E- 2018/5773 K. ile reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilince mahkemece eski hale getirilmesine karar verilen aykırılıklar yönünden 3194 sayılı Kanunun geçici 16. maddesi gereğince yapı kayıt belgesi alındığından ilgili davanın konusuz kaldığına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece karar kesinleşmiş olduğundan 14/11/2018 tarihli ek karar ile davalı vekilinin talebinin reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir,

Dava müdahalenin men'i ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davalının talep dilekçesinin hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle reddine ilişkin 14.11.2018 tarihli ek karar kanuna uygun olduğundan davalının mahkemece verilen 14/11/2018 günlü karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4989, Karar No: 2013/6525, Tarih: 25.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4989 E.  ,  2013/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Dosyanın incelenmesinde şikayetçinin haczin kaldırılmasını ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istediği, mahkemenin de gerekçesinde şikayeti sıra cetveline itiraz olarak nitelendirdiği anlaşılmış fakat dosyada sıra cetveline rastlanamadığı gibi haczin ne üzerine konulduğu ve dağıtımın ne şekilde yapıldığı tesbit edilememiştir.

Bu durumda mahkemece itiraza konu sıra cetvelinin, düzenlendiği ... dosyası ile birlikte (bu belgelerin asıllarının ya da okunaklı, düzenli, onaylı ve dizi listesine bağlanmış suretlerinin) eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2308, Karar No: 2015/6233, Tarih: 22.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2308 E.  ,  2015/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/424-2014/646

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedellerinin tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davalı kiracı yönünden 3.360,00 TL Asıl alacak ve 183,73 TL işlemiş faize ilişkin,davalı kefil yönünden 2.700,00 TL asıl alacağa ilişkin itirazın kaldırılmasına, kiralananın tahliyesine karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı kiracı A.. S..'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı kefil İ.. S..'ın temyiz itirazlarına gelince;İİİ’nun 4949 sayılı kanun ile değiştirilen ve 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 363.maddesinin 1.fıkrasının son cümlesine göre,uyuşmazlık konusu değerin 5.440,00 TL’yi geçmediği,hüküm altına alınan 2.700,00 TL'nin davalı yönünden yönünden kesinlik sınırında kaldığı anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kiracı A.. S.. hakkında verilen kararın ONANMASINA, 2.nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kefil İ.. S..'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8721, Karar No: 2013/5231, Tarih: 09.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8721 E.  ,  2013/5231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile Hazine, ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.11.2010 gün ve 349/594 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak kadastroca tespit dışı bırakılan dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın davacı tarafından yeni sürüldüğünü, kazanma koşullarının oluşmadığını, davacının davasının reddine, Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kazanma koşullarının davacı lehine oluşmadığını, hava fotoğrafları ve memleket haritasının mahallinde uzman bilirkişiler aracılığı ile uygulanması gerektiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taşınmazın 16.02.2007 tarihinde onaylanan nazım imar planı kapsamında bulunduğunu açıklayarak reddi savunmuştur.

Mahkemece, 2003 tarihinde düzenlenen mera paftası içinde kalan dava konusu taşınmazın memleket haritasına göre kuru dere niteliğinde bulunduğu ve 1997 yılından sonra bile ekilip biçilmeyen bir yer olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 23.01.2006 tarih 2005/8627 Esas 2006/224 Karar sayılı ilamı ile gerekçenin yerinde olmadığı ve eksik araştırma yapıldığı açıklanarak bozma sevk edilmiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulü ile harita mühendisi bilirkişi... 23.6.2010 havale tarihli raporuna ekli krokide A ile gösterilen 1473 m2 taşınmazın ve aynı krokide A, B, C harfleri ile gösterilen toplam 23.808 m2 miktarındaki taşınmazın davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine hüküm davalı Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan tapusuz taşınmazın TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17.maddesi hükmü uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Tescil konusu taşınmaz 1967 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılmıştır. Taşlık olan bir yer TMK'nun 715.maddesi kapsamına giren Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Böyle bir yer ancak 3402 sayılı Kadastro .//..

2012/8721-2013/5231 -2-

Dava, kadastroca tespit dışı bırakılan tapusuz taşınmazın TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17.maddesi hükmü uyarınca tescili isteğine ilişkindir. Tescil konusu taşınmaz 1967 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliğiyle tespit dışı bırakılmıştır. Taşlık olan bir yer TMK'nun 715.maddesi kapsamına giren Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdendir. Böyle bir yer ancak 3402 sayılı Kadastro .//..

2012/8721-2013/5231 -2-

Kanunu'nun 17.maddesinde belirtilen koşullar altında para ve emek sarfedilmek suretiyle kültür arazisi haline getirilmesi ve bu olgunun tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar kazanma süresi ve koşullarının geçmesi halinde kazanılabilir. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, yerel bilirkişi ve tanıklar tescil konusu taşınmazın 1974 yılından önce davacı tarafından ihya edilerek kültür arazisi haline getirildiğini, ziraatçi uzman bilirkişilerin düzenlemiş olduğu 16.7.1997 ve 4.4.2005 günlü raporlarda imar ve ihyası tamamlanmış kültür arazisi olduğunu bildirdiklerine, tescil konusu taşınmaz 1976 yılında 1757 sayılı Kanun hükümleri uyarınca düzenlenen mer’a paftasının dışında kalan bir yer olup önceki bozma ilamında ilk defa 2003 yılında 4342 sayılı Mer’a Kanunu hükümleri uyarınca yapılan çalışmalar sırasında mer’a olarak belirtildiği açıklanmış ise de Dairenin geri çevirme yazısı sonrası verilen 28.7.2012 tarihli teknik bilirkişi raporu karşısında taşınmazların mera alanları dışında kaldığı bildirildiğine, kazanmaya engel bir durumun da olmadığı belirlendiğine göre hükme esas alınan 23.6.2010 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda A ile gösterilen 1473 m2 taşınmaz ile ayrıca aynı raporda A ile gösterilen 12.708 m2 ve B ile işaretlenen 10.364 m2 kısımlar yönünden davalılar ... ve ... Başkanlığı vekillerinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu kısımlar yönünden ONANMASINA,

Ancak 15.4.2005 tarihli teknik bilirkişi raporunda kuru dere olarak mavi ile gösterilen ve 2174 m2 miktarında ölçülen kısmın hükme esas alınan 23.06.2010 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda da C ile 736 m2 miktarında kuru dere olarak gösterilmesine, halen kuru dere niteliğinde olduğu belirlenen bu kısımla ilgili davacı lehine kazanma koşullarının gerçekleşmediğinden bu kısımla ilgili davanın reddine karar verilmesi gerekirken C ile gösterilen bu kısmın da davacı lehine tesciline karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... ve... Başkanlığı vekillerinin temyiz itirazının kabulüyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün 23.6.2010 havale tarihli teknik bilirkişi raporunda C ile gösterilen 736 m2 miktarındaki bölüme yönelik olarak 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 5,90 TL'nin temyiz eden ...'ndan alınmasına 09.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7776, Karar No: 2019/19800, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7776 E.  ,  2019/19800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

09-10/01/2015 tarihlerinde 22.00-08.00 saatleri arasında müştekiye ait ... Beton isimli iş yerinin çatı muhafazası kırılarak iş yerine girilmesi; ancak bir şey çalınamaması şeklinde gerçekleşen olayda, başka bir hırsızlık soruşturmasına esas olmak üzere beyanı alınan sanık ...'ün sanık ... ile ... Metal isimli iş yerine hırsızlık amaçlı gittiklerini, Mehmet'in kendisinden gözcülük yapmasını istemesi üzerine, müştekiye ait iş yerinin çatısına çıktığını, çatıya çıktığında ise müştekinin iş yerine düştüğünü ve yaralandığını beyan etmesi, sanık ...'in ise, ...Metal isimli iş yerine sanık ... ile hırsızlık amaçlı gittiklerini, kendisinin de bu iş yerine pencereden girdiğini, bazı eşyaları çaldığını,...'nin yanına gelmediğini, camdan geri çıktığında sanık ...'yi topallar vaziyette gördüğünü, kalçasının ve ayağının kırıldığını, sanık ...'yi hastaneye götürdüklerini beyan ettiği, yapılan tespitte sanık ...'nin o gün... Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne gittiğinin anlaşıldığı, sanıkların tüm bu beyanlarına karşılık müştekinin beyanında, iş yerinin giriş kapısının asma kilidinin arka tarafından kırıldığını, ayrıca tuvalet, yazıhane ve boyahane bölümlerinin elektriğinin yanık vaziyette olduğunu ve tavan bölümünün altına gelen yerde kan lekeleri bulunduğunu belirtmesi karşısında, sanıkların hırsızlık amacıyla müştekinin iş yerine çatıdan girmeye çalıştıkları sırada sanık ...'nin yere düşerek ayağının kırılması nedeniyle icra hareketine başladıkları hırsızlık eylemini tamamlayamadan kapı kilidini içeriden kırarak içeriden çıktıkları ve sanıkların üzerlerine atılı suçların sübut bulduğu, hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğinin sonucu olarak, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının TCK'nın 142/4 maddesi gereğince şikayete tabi olmayacağı ve bu suçlardan da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken delilerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan beraatlerine; iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2217, Karar No: 2022/9334, Tarih: 22.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2019/2217 E.  ,  2022/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10.Tüketici Mahkemesince verilen 26.02.2019 tarih ve 2017/68 E.-2019/121 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ile feri müdahiller vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 20.12.2022 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı Ing Bank vekili Av. ... ile fer'i müdahil ... vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından... A.Ş’ye yatırılan 22.176,00 USD’nin 02/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, hak düşürücü sürenin geçirildiğini, müvekkili banka ile Efektifbank Off Shore Bank Limited’in farklı tüzel kişiliklere sahip kuruluşlar olduğunu, başka bir kuruluş nezdindeki alacak için müvekkili bankaya husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını, ...'nin borcu üstlenmesi sebebi ile müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Fer'i müdahil ... vekili, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Oyak vekili, müvekkilinin borcu üstlenmediğini bu nedenle davanın asıl muhatap olan ...'ye tevcih edilmesi gerektiğini savunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, 22.176 USD'nin 02.12.1999 tarihinden itibaren yürütülecek 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca USD faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ING Bank, fer'i müdahiller ... ve OYAK vekilleri temyiz etmiştir.

(1)-Dava, davalı ING Bank A.Ş'nin külli halefi olduğu bankada bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak off shore hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Dairemizin 29.01.2020 tarihli ve 2020/108 sayılı yazısı ile; Dairemizin görev alanı itibariyle bakmakta olduğu çeşitli Türk bankalarındaki mevduat hesaplarının, sahiplerinin rızası veya bilgisi dışında veyahut da banka yönetici ve çalışanlarının (örgütlü dolandırıcılık teşkil ettiği ceza mahkemesi kararları ile saptanan) teşvik ve çabaları sonucunda yurt dışında faaliyet gösteren off shore bankalarındaki hesaplara aktarıldığı iddiası ile Türk bankaları (ve yöneticileri) aleyhine açılan alacak davalarında ilk olarak off shore bankalarına karşı dava açılmasının gerekli olduğu, oradan sonuç alınamaması hâlinde aktarma işlemini yapan Türk bankalarına dava açılabileceğine karar verildiği, daha sonraki süreçte ise davaya konu off shore bankalarının mevduat hesabı açan ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının hâkim ortakları tarafından kurulan ve mal varlığı bulunmayan paravan şirketler olduğunun saptandığı, bunun üzerine Dairemizce ortak mevduat hesaplarının açıldığı (ve aktarma işleminin yapıldığı) Türk bankaları (ve yöneticileri) aleyhine anılan iddialar ile ilgili dava açılabileceği ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının (ve yöneticilerinin) 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun (818 sayılı BK) 41 ve 55, maddeleri ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı TTK) 321 ve 336, maddeleri gereğince sorumlu oldukları sonucuna varıldığı, bu davalarda zamanaşımıyla ilgili olarak ise zararın doğumunun esas alındığı, bu kapsamda bazı kararlarda off shore bankaları aleyhine yasal işlem yapılmasından sonra zararın doğacağının, bazı kararlarda hesabı açan ve aktarma işlemini yapan Türk bankalarının yönetici ve çalışanlarının bankayı vasıta kılarak dolandırdıklarının anlaşılması nedeniyle paranın off shore bankalarından tahsil edilemediği anda zararın doğacağının ve bazı kararlarda ise paranın off shore bankalarından tahsil edilme olanağının kalmadığının anlaşıldığı anda zararın doğacağının belirtildiği, dolayısıyla zamanaşımı süresinin de bu tarihlerde başlayacak olması nedeniyle zamanaşımı def’inin reddedilmesi gerektiğine karar verildiği, ancak son zamanlarda bu tür davalarda zamanaşımının başlangıcı konusunda değişik görüşlerin ortaya çıktığı ve sayı itibariyle bir görüş üzerinde karar vermeye yeter çoğunluk sağlanamadığı, öte yandan Dairemizin yukarıda belirtilen zamanaşımı başlangıcı ile ilgili değerlendirmesinin değişmesi gerektiği konusunda da çoğunluk görüşünün oluşması sebebiyle Yargıtay Kanunu’nun 15/2-c maddesi gereğince bu tür davalarda zamanaşımı başlangıcının hangi tarih olması gerektiği hususunda içtihadın birleştirilmesi talep edilmiştir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 22/04/2022 tarihli ve 2021/7 Esas, 2022/2 Karar sayılı kararı ile neticeten mudilerin off shore alacaklarının tahsiline yönelik açtıkları davalarda zamanaşımının başlangıcının tespitinde off shore hesabına aktarma tarihinin esas alınması gerektiğine karar verilmiştir.

Dava konusu zararın doğduğu iddia olunan tarihte yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda düzenlenen ve 41. maddesinde ifadesini bulan haksız fiil sorumluluğu, kural olarak zarar verenin kusurlu olmasına bağlıdır. Kusur sorumluluğuna dayanan haksız fiil BK'nın 41. maddesinde “Mesuliyet Şartı” başlığı altında; “Gerek kasten gerek ihmal ve teseyyüp yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye bir zarar ika eden şahıs, o zararın tazminine mecburdur. Ahlâka mugayir bir fiil ile başka bir kimsenin zarara uğramasına bilerek sebebiyet veren şahıs, kezalik o zararı tazmine mecburdur.” şeklinde ifade edilmiştir. 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 49. maddesinde de benzer bir düzenlemeye gidilerek kusurlu ve hukuka aykırı bir fiille başkasına zarar verenin bu zararı gidermekle yükümlü olduğu belirtilmiştir. Gerek BK'nın 41. maddesi gerekse TBK'nın 49. maddesi, hukuka aykırı kusurlu bir fiille başkasına zarar veren kimsenin bu zararı tazmine mecbur olduğunu belirtmektedir. Böylece haksız fiilden sorumluluk, tazminat borcunun kaynağını oluşturmaktadır. Haksız fiil nedeniyle zarar gören kişinin alacak hakkı kanunda belirtilen süreler içinde talep ve takip edilmediği taktirde zamanaşımına uğrar. Bu durumda zarardan dolayı sorumlu tutulan kişilerin borçları zamanaşımı nedeniyle son bulur. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 60. maddesinde “Müruru zaman” başlığı altında; “Zarar ve ziyan yahut manevi zarar namiyle nakdi bir meblâğ tediyesine müteallik dâva, mutazarrır olan tarafın zarara ve failine ittılaı tarihinden itibaren bir sene ve her halde zararı müstelzim fiilin vukuundan itibaren on sene mürurundan sonra istima olunmaz. Şu kadar ki zarar ve ziyan dâvası, ceza kanunları mucibince müddeti daha uzun müruru zamana tabi cezayı müstelzim bir fiilden neşet etmiş olursa şahsî dâvaya da o müruru zaman tatbik olunur.Eğer haksız bir fiil, mutazarrır olan taraf aleyhinde bir alacak tevlit etmiş olursa, mutazarrır kendisinin tazminat talebi müruru zaman ile sâkıt olsa bile o alacağı vermekten imtina edebilir” şeklinde düzenlenmiş olan zamanaşımı 6098 sayılı TBK’nın 72. maddesinde düzenlenmiş ve kısa olan bir yıllık zamanaşımı süresi iki yıla çıkarılmıştır. Haksız fiilden doğan gerek maddi gerekse manevi tazminat davaları, zarar gören tarafın zararı ve haksız fiil sorumlusunun kim olduğunu öğrenmesinden itibaren başlar. Her ne kadar kanun “zarar ve failine ıttıla” demişse de “fail” sözcüğünden “sorumlu kişi” anlaşılmalıdır. Zarar görenin zararı öğrenmesi demekte, zararın varlığı, mahiyeti ve esaslı unsurları hakkında bir dava açmaya ve davanın gerekçelerini göstermeye elverişli bütün hâl ve şartları öğrenmiş olması demektir. Tazminat hesabına yarayacak bütün ayrıntıların bilinmesi gerekmez (Akman, Sermet/Burcuoğlu, Halûk/Altop, Atillâ/ Tekinay, Selâhattin Sulhi: Tekinay Borçlar Hukuku Genel Hükümler,7. Bası, İstanbul 1993,s.717-718)