muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1840, Karar No: 2021/1719, Tarih: 21.12.2021

28. Kabul edilebilir eleştiri sınırları hususunda ise AİHM, sıradan bir kimse ile karşılaştırıldığında bu sınırların, halka mâl olmuş bir kişi olarak hareket eden siyaset adamları için daha geniş olduğunu birçok kez kabul etmiştir. Siyasetçilerin fiil ve davranışları, kaçınılmaz olarak ve bilinçli bir şekilde, gazetecilerin olduğu kadar vatandaşların, hepsinden çok da siyasi rakibinin sıkı bir denetimine tabidir.

29. İfade özgürlüğü demokratik bir toplumun en önemli temellerinden birisi olup, toplumsal ilerlemenin ve her bireyin gelişiminin başlıca koşullarından birini teşkil etmektedir. AİHS’nin 10. maddesinin 2. fıkrası saklı kalmak koşuluyla, ifade özgürlüğü yalnızca iyi karşılanan ya da zararsız veya önemsiz olduğu düşünülen değil, aynı zamanda kırıcı, hoş karşılanmayan ya da kaygı uyandıran “bilgiler” ya da “düşünceler” için de geçerlidir. Bunlar, çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin gerekleri olup, bunlar olmaksızın "demokratik toplum" olmaz (Handyside/Birleşik Krallık, Başvuru No: 5493/72, 07.12.1976, parag. 49).

30. İfade özgürlüğünün yanı sıra bazı durumlarda matufiyet şartı da manevi tazminat için varlığı gerekli bir şart olarak karşımıza çıkar.

31. Matufiyet kelime anlamı olarak, “yöneliklik, yönelmiş olmaklık” olarak tarif edilmektedir.

32. Özellikle kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemini içeren davalarda söz konusu olan matufiyet şartı, açıkça kanunda yer almamakla birlikte, Yargıtay içtihatlarıyla hukukumuza girmiştir. Matufiyet şartı içtihatlarda adı, sanı, kimliği belli olmasa da ona yöneldiği konusunda kuşku bırakmayacak şekilde ithamlara, yönelimlere yer veren ifadeler olarak kabul edilmektedir.

33. Matufiyet yargısal kararlarda yayın ile şeref ve haysiyetine veya özel yaşamına dolayısıyla kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu iddia eden yönünden varlığı aranan önemli bir koşul olarak tarif edilmiş, matufiyetin varlığını kabul için o yayında veya konuşmada, ya kişinin adından açıkça söz edilmesi ya da konumunun, sıfatının gösterilmesi veya bunlardan söz edilmese dahi yayın içeriğinden bu kişinin amaçlandığı, sözlerin ona yönelik olduğunun anlaşılması veya anlaşılabilir olması şartları aranmıştır.

34. Hukuka aykırı eylemde bulunan kişi mağdurun ismini açıkça belirtmemiş veya isnat ettiği fiili üstü kapalı bir biçimde geçiştirmişse, isnadın mahiyetinde ve mağdurun şahsına matufiyetinde tereddüt edilmeyecek derecede karineler varsa, hem isim zikredilmiş hem de hakaret vaki olmuş sayılır (Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 tarihli ve 2017/4-1488 E., 2019/527 K.; 16.09.2015 tarihli ve 2014/4-85 E., 2015/1774 K.; 07.07.2010 tarihli ve 2010/4-377 E, 2010/365 K. sayılı kararları).

34. Hukuka aykırı eylemde bulunan kişi mağdurun ismini açıkça belirtmemiş veya isnat ettiği fiili üstü kapalı bir biçimde geçiştirmişse, isnadın mahiyetinde ve mağdurun şahsına matufiyetinde tereddüt edilmeyecek derecede karineler varsa, hem isim zikredilmiş hem de hakaret vaki olmuş sayılır (Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 tarihli ve 2017/4-1488 E., 2019/527 K.; 16.09.2015 tarihli ve 2014/4-85 E., 2015/1774 K.; 07.07.2010 tarihli ve 2010/4-377 E, 2010/365 K. sayılı kararları).

35. Tüm bu açıklamalar ve yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davalının davaya konu televizyon programındaki konuşma içeriğinde, davacının isminin geçmediği görülmektedir. Normal düzeydeki bir kişi dava konusu konuşmayı dinlediğinde davalının davacıyı hedef aldığı sonucuna varamayacağından konuşmanın davacıya matuf olduğu ve matufiyet unsurunun gerçekleştiğinden söz edilemez.

36. Hâl böyle olunca; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki delillere, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

37. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun’un 440/III-1. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.12.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7625, Karar No: 2017/2902, Tarih: 25.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/7625 E.  ,  2017/2902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesine yer olmadığına dair karar verildiğini, bakiye ihale bedelinin amme alacağı 1. sırada olduğundan SGK İl Müdürlüğüne ödenmesine karar verildiğini, şikayet olunan tarafından konulan haczin kesin haciz olmadığını, bu suretle satıştan pay ayrılmasının kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, icra müdürlüğünün dava konusu kararının iptaline, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinin yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, sıra cetvelinin düzenlenmesinden sonra sıraya itiraz davası açılabileceği belirtilerek, şikayetin kabulü ile, sıra cetvelinin yapılmasına yer olmadığına dair tensip kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7926, Karar No: 2022/8959, Tarih: 22.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/7926 E.  ,  2022/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin işleteni olduğu ... plaj isimli tesiste gece bekçisi olarak çalışan ve tesisin kapanması akabinde barın temizliğini yapan Mutlu Yalçın, olay günü, elektriği şalterden kapatmadan bar içerisine girerek yerleri su ile yıkamak suretiyle temizledikten sonra, tanık olarak bilgisine başvurulan ...'in soruşturma aşamasındaki beyanından anlaşıldığı üzere, bar kapısından çıkmak üzere iken kapının sağ tarafında bulunan, olay yeri inceleme raporunda kontrol kalemi ile yapılan ölçümle elektrik kaçağı tespit edildiği kayıt altına alınan, alkol soğutma dolabına dokunduğu sırada elektrik akımına kapılarak vefat ettiği ve 24/09/2010 tarihli ... Cumhuriyet Başsavcılığının ölü muayene raporunda şahsın kesin ölüm nedeninin, elektrik çarpması sonucu oluşan şoka bağlı dolaşım yetmezliği sonucu kalp durması olarak bildirildiği olayda;

... 2. Noterliği tarafından düzenlenen 09/20/2008 tarihli 12610 yevmiye numaralı imza sirkülerinden anlaşıldığı üzere Nikolas ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ortaklar kurulu kararı ile şirketi temsile süresiz ve münferiden ..., ..., ... ve ...'in şirket müdürü ünvanı ile atandıkları, her ne kadar aralarında ... bölümüne dair yazılı anlaşma olmasa dahi ilgili şirketin ticaret ünvanından da anlaşıldığı üzere pek çok alanda faaliyet gösterdiği bu cihetle temyiz dışı sanık ...'ın plaj işletmesinden sorumlu müdür, sanık ...'in ... işlerinden sorumlu müdür, sanık ...'ın otel işletmelerinden sorumlu müdür ve sanık ...'in muhasebe müdürü olduğu dosya içeriğinden anlaşılmakla;

Olayın meydana geldiği Nikolas plaj işletmesinin müdürü temyiz dışı sanık ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/6760 soruşturma nolu dosyası üzerinden düzenlenen 2011/116 nolu iddianamenin 02/02/2011 tarihinde kabulü ile ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinde 2011/77 Esas sayılı dava dosyasının açıldığı ve yargılama aşamasında alınan 19/09/2013 tarihli, makine mühendisi, inşaat mühendisi ve elektrik mühendisi bilirkişilerden teşekkül eden üç kişilik bilirkişi raporunda şirket müdürü olmalarından ötürü sanıklar ..., ... ve ...'e de kusur izafe edildiği, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/03/2014 tarihli, 2011/77 Esas - 2014/160 Karar sayılı ilamı ile temyiz dışı sanık ...'ın TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilerek sanıklar ..., ... ile ... hakkında da suç duyurusunda bulunulması akabinde Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/3723 soruşturma nolu dosyası üzerinden ... bölümlerinin farklı olduğu gerekçesi ile sanıklar hakkında 10/09/2014 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ilgili karara ilişkin olarak katılanlar vekilince süresi içerisinde yapılan itiraz üzerine kararın kaldırılarak inceleme konusu dava dosyasının ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/18 sayılı Esasına kaydedildiği, sanıkların mahkumiyetine ilişkin 02/02/2016 tarihli, 2015/18 E 2016/40 K sayılı hükmün kurulduğu, ancak kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin verilen kararın ardından dosyaya yeni bir delilin katılmadığı, bilirkişi raporu tanzim ettirilmesinin kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmeden evvelde Başsavcılığın inisiyatifinde olmasına karşın rapor aldırılmadığı, sonradan alınan bilirkişi raporu yeni delil niteliğinde olmamakla birlikte CMK'nın 172/2 maddesinde ise "kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak yeni delil edilmedikçe ve bu hususta sulh ceza hâkimliğince bir karar verilmedikçe, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz." şeklindeki düzenlemeleri dikkate alınarak sanık hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ardından yeni bir delil elde edilmeden hatalı şekilde ilgili kararın kaldırılması sonucu açılmış kamu davasının reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3- Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin “eşit oranda” tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ... ve ... müdafinin, sanık ... müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 22/11/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20541, Karar No: 2013/250, Tarih: 15.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20541 E.  ,  2013/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tesbitinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazdan geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaz üzerinde bulunan yapının üst katının yapılmaması nedeni ile alt katının neden kullanılamayacağı, enerji nakil hattının alt katın kullanılmasına engel teşkil edip etmediği kesin olarak belirlendikten sonra, fiilen kullanılmasının mümkün olmadığının tespiti halinde....cetveline göre ahır niteliğindeki bu yapının 1. sınıf B gurubuna dahil olduğu ve dava tarihindeki birim bedelinin 105,00-TL olduğu göz önünde bulundurularak değerlendirme yapılması gerekirken, ahır niteliğindeki yapının mesken niteliğinde kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Davanın kabulüne karar verildiği halde, dava konusu taşınmazda irtifak hakkı tesisi ve pilon yeri tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, pilon yerleri arasında kalıp kullanılamaz hale geldiğinden bahisle bedeline hükmedilen, 29.09 m2'lik kısmı gösterir kroki fen bilirkişisine düzenlettirildikten sonra, hüküm fıkrasında bu bölümün, davalı idare adına tescil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde, harçtan bağışık olduğu kabul edilerek harca hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının .... irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2019/4334, Karar No: 2020/439, Tarih: 21.01.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4334 E.  ,  2020/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 24. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 22.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 08.10.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 13/11/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 01.12.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

1- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

2- Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı, dolayısıyla sanığa

kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 26/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre; Suçun işleniş biçimi ile suç konusunun miktarı, önem ve değerine göre, sanık hakkında temel hapis cezasının alt sınır aşılarak tayin edilmesi yerinde ise de; TCK'nın 3 ve 61. maddelerindeki ilke ve ölçütlerle orantılı olmayacak şekilde temel hapis cezasının alt sınırdan fazla uzaklaşılarak 3 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4556, Karar No: 2020/7283, Tarih: 22.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4556 E.  ,  2020/7283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanıkların eylemi sonucu katılanın yüzünde sürekli değişiklik olduğunun ve katılandaki kemik kırıklarının, yaşam fonksiyonlarını orta derecede etkileceğinin belirtildiği, 09.11.2015 tarihli Ordu Devlet Hastanesi raporu ile aynı hastane tarafından aynı tarih, sayı ile ve her iki raporda aynı uzman doktorunda imzası bulunan diğer ikinci raporda, katılanın yüzünde sürekli değişiklik olmadığına ilişkin rapor arasında açıkça çelişki bulunduğu anlaşılmakla ve kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin gösterilmemesi nedenleriyle rapor içeriklerinin yetersiz olduğu anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile geçici ve kesin raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesine sevki sağlanarak, yüz bölgesinde meydana gelen yaralanmanın niteliğine ilişkin duraksamaya yer vermeyecek şekilde rapor aldırılarak mevcut raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle sanıkların hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanıkların eylemi nedeniyle katılanın yüzünde sürekli değişikliğe neden olan yaralanma ve kemik kırığı meydana gelmiş olmakla, sanıkların en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinden sonra TCK'nin 87/2-d ve 87/2-son. maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK'nin 87/3. maddesi ile ayrıca artırım yapılmak suretiyle sanıklar hakkında fazla cezaya hükmolunması,

3) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede

sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 87/2-son maddesi gösterilmediği halde, sanıklara ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıkların CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 22.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.