muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/405, Karar No: 2022/1250, Tarih: 05.10.2022

19. Davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebine ilişkin kararların HMK’nın 337/2. maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında davacının malî durumunu gösterir hiçbir belge sunulmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre davacının üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1. maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366. maddesi yollamasıyla HMK’nın 344. maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9363, Karar No: 2006/12051, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9363 E.  ,  2006/12051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu ......’e ait iki aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan davalının usulüne uygun bir satış talebinin bulunmadığını, İcra ve İflas Kanunu’nun 59 ncu maddesine aykırı olarak satış talebi ile birlikte avans yatırmadığını, bunun yerine 20,-YTL.lik posta pulu verdiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce davacının yasal süre içinde satış talebinde bulunduğu, icra müdürlüğünce satış avansının hesaplanıp bildirilmesi gerekirken bunun yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği’nin 6 ncı ve Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Kalem Yönetmeliği’nin 35 nci maddesine göre masraf avanslarının ilgilisince tahsilat makbuzu karşılığında ve para olarak yatırılması gerekir. Sıra cetveline itiraz davaları, bir alacaklının diğer alacaklı tarafından girişilen ve sürdürülen icra takibindeki usul ve yasaya aykırılıkları da ileri sürebildiği bir dava türü olup, somut olayda dava dışı borçlu tarafından itiraz edilmese ya da görevli icra memuru tarafından reddedilmese bile, davalının avans yerine pul vermek suretiyle satış istemesi yasaya aykırı bulunduğundan, takip dosyasına göre üçüncü kişi sayılan davacı bakımından işlemin geçersizliği nedeniyle davanın kabulüne karar verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1807, Karar No: 2011/1655, Tarih: 14.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1807 E.  ,  2011/1655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

MÜDAHİLLER :

Davacı tarafın iflasın ertelenmesi istemi üzerine yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı istemin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller T.İş Bankası AŞ. ve ...Kiralama AŞ. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin borca batık olduğunu, iyileştirme projesi tatminkar görülerek 26.11.2008 tarihinde açılan davanın kabulüne karar verilerek iflasının bir yıl süre ile ertelendiğini, daha sonra açılan dava sonunda davacının borçlarının tasfiyesine ilişkin protokoller imzalaması nedeniyle iflasının 18.06.2011 tarihine kadar ertelendiğini, borçların ödenmesine devam edildiğini, şirket pasifinin azaldığını, mali bünye iyileşmesinin devam ettiğini ileri sürerek, 18.06.2011 tarihinde dolacak iflas erteleme süresinin bir yıl daha uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin iyileştirme projesinin uygulanması sonucunda 31.10.2008 tarihinde % 55,87 olan iyileşme oranının 31.03.2011 tarihi itibariyle % 61,62'ye yükseldiği, borca batıklık durumunun devam ettiği, başlangıçta sunulan iyileştirme projesinin uygulanmasına imkan verilmesi halinde davacı şirketin iyileşme ümidinin kuvvetli olduğu, borca batık durumdan çıkabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı şirketin 16.06.2011 hüküm tarihinden itibaren iflasının ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahillerden Türkiye... A.Ş. ve ...Kiralama A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

1-Müdahil ...Kiralama AŞ. vekilinin temyiz istemi yönünden;

Adı geçen müdahil vekili, kararı süresi içerisinde temyiz etmiş ise de, daha sonra temyiz isteminden feragat etmiş olup, feragate yetkili olduğu vekaletnamesinden de anlaşılmaktadır. Bu itibarla, müdahillerden ...Kiralama AŞ. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Müdahil Türkiye... AŞ. vekilinin temyiz istemine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil Türkiye... A.Ş. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no' lu bentte açıklanan nedenlerle, müdahil ...Kiralama A.Ş. vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle reddine, (2) no' lu bentte açıklanan nedenlerle, müdahil Türkiye... AŞ. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20547, Karar No: 2014/39160, Tarih: 22.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/20547 E.  ,  2014/39160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

T.C. ... ... Eğitim Araştırma Hastanesi'nin güvenlik işini ihale ile alan ... Koruma ve Güvenlik Ltd. Şti.'ne yazı yazılarak; 2010-2011 - 2012-2013 yıllarında davacı ile imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenerek yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 22.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18262, Karar No: 2015/811, Tarih: 15.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18262 E.  ,  2015/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların müştekiye ait inşaat alanından elektrik kablolarını çalması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, açıktan hırsızlık kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.01.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28388, Karar No: 2020/12838, Tarih: 23.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28388 E.  ,  2020/12838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; özel belgede sahtecilik suçundan beraat

2- Sanık ... hakkında; özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında verilen beraat hükümleri ile özel belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın eczane sahibi olduğu, sanık ...’in ise eczanede kalfa olarak çalıştığı, sanık ...’nın akrabası olan ... adına sahte reçete düzenleyerek katılan kurum aleyhine haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıklara atılı özel belgede sahtecilik suçunun TCK’nın 207/1. maddesi kapsamında kanunun gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sanıklar hakkında TCK’nın 67/1-a maddesine göre zamanaşımını kesen son işlem olan 28/03/2012 tarihli sorgu tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davalasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2- Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanığın savunması ve dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27121, Karar No: 2017/5297, Tarih: 14.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2016/27121 E.  ,  2017/5297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.03.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına ise kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, asıl davada, müvekkili işçinin fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ilave tediye, yıllık izin, hafta tatili, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacaklarının; birleşen davada ise gece zammı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bozmaya uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen ilk hüküm davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bozma ilamında, çalışma düzenine bağlı alacakların salt husumetli tanık anlatımlarına itibar edilerek kabul edilmesinin hatalı olduğu belirtilmiş ve karar bu yönden araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Bozma ilamının, çalışma düzenine bağlı olan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacağına ilişkin olduğu açıktır.

Mahkemece, bozmaya uyma kararı verilerek devam edilen yargılama neticesinde, salt husumetli tanık anlatımlarına dayanılarak karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi açıklanarak, dava konusu tüm alacaklar reddedilmiştir. Ne var ki, dava konusu alacaklarda ispat yükümlülüğü birbirinden farklılık göstermektedir. Bozma ilamı da, işçinin çalışma düzenine ilişkin olan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacağına yönelik taleplere dairdir. Mahkemece bu yöne dikkat edilmeden ve bir ayrım yapılmaksızın aynı gerekçeyle sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Bu halde yapılması gereken, bozma kapsamında bulunmayan, ilave tediye, yıllık izin, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacakları yönünden, bozmadan önceki 30.10.2014 tarihli hükümdeki ( gerekçe dahil) gibi, hüküm sonucu tesis etmektir.

Bu halde yapılması gereken, bozma kapsamında bulunmayan, ilave tediye, yıllık izin, ücret farkı, bayram yardımı, iş riski ve sorumluluk zammı alacakları yönünden, bozmadan önceki 30.10.2014 tarihli hükümdeki ( gerekçe dahil) gibi, hüküm sonucu tesis etmektir.

Çalışma düzenine bağlı olan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile gece zammı alacaklarına yönelik taleplerin değerlendirilmesine gelince; fazla çalışma, gece çalışması, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını ispat yükü davacı üzerinde olup, salt husumetli tanık anlatımlarına dayanılarak söz konusu alacakların varlıklarının kanıtlanamayacağının kabul edilmesi yerindedir. Ancak davacı vekili, aynı mahkeme tarafından verilmiş ve Yargıtay’ın temyiz incelemesinden geçmiş, aynı işyerinde ve görevde çalışan işçiler hakkındaki emsal kararlara da dayanmıştır. Bu halde, davacı vekilince emsal olduğu iddia edilen, temyiz incelemesinden geçmiş davaların dosyaları incelenmeli, davacının görevine de dikkat edilerek emsal olup olmadığı belirlenmeli, emsal olduğunun anlaşılması halinde ise söz konusu kararlardaki çalışma düzeni (fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile gece zammı alacakları hakkındaki) kabulleri ve kararların temyiz incelemesi sonuçları değerlendirmeye tabi tutularak anılan alacaklar bakımından bir sonuca gidilmelidir. Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9046, Karar No: 2010/12376, Tarih: 28.09.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/9046 E.  ,  2010/12376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, Kurum tarafından davacı Belediyenin ilgili banka nezdindeki hesapları üzerindeki hesapları üzerine konan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, bozma üzere davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve ........arafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davada, çözümlenmesi gereken hukuki sorun, Kurumun prim alacağından ötürü davacı Belediye tarafından, kamu yararına tahsis kararı alınan belediyenin bankadaki mevduatının haczedilip haczedilemeyeceği meselesidir.

Somut olayda, ödeme emri tebliği sonrası, 24.12.2007 gün ve 396096 sayılı haciz ihbarnamesi üzerine ilgili banka şubesinde, belediyeye ait 2011839 nolu kamu gelirleri hesabı ile 2011848 nolu kira gelirleri hesapları üzerine haciz konulduğu, daha önce davacı Belediye'nin 05.12.2005 tarihinde aldığı 124 nolu kararla, anılan hesapları da kapsar şekilde, belediye gelirlerinin kamu bankalarında açılmış bulunan yedi hesabının değerlendirilmesi esnasında, 5393 sayılı Kanunun 15. maddesine göre kamu gelirleri hesaplarının kamu yararına tahsis edilmesinin, haciz edilemeyeceğinin ve haciz işlemlerinin kira geliri hesaplarına uygulanmasının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 80.maddesine göre, Kurumun prim alacakları yönünden 6183 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı öngörülmüş, aynı Yasanın 70. maddesinin 1. bendinde 04.05.1994 tarihli 3986 sayılı Kanunun 16.maddesi ile yapılan düzenleme sonucunda ise, mahalli idarelerin malların haczedilebileceği kabul edilmiştir. Öte yandan, Belediye Gelirler Kanunu ile diğer

Kanunlardaki Belediyelere verilen payların vergi ve resim hükmünde olduğunu belirleyen 277 sayılı Kanun, 3986 sayılı Kanunun 18.maddesiyle değiştirilmiş ve bu payların 6183 sayılı Kanuna göre hacze tabi bulunduğu hükme bağlanmıştır. Prim alacağının takibinde 6183 sayılı Kanun hükümleri uygulanacağına göre Kurumun yaptığı icra takibinde Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla Belediyeye verilen payın haczedileceği açıktır.

Kanunlardaki Belediyelere verilen payların vergi ve resim hükmünde olduğunu belirleyen 277 sayılı Kanun, 3986 sayılı Kanunun 18.maddesiyle değiştirilmiş ve bu payların 6183 sayılı Kanuna göre hacze tabi bulunduğu hükme bağlanmıştır. Prim alacağının takibinde 6183 sayılı Kanun hükümleri uygulanacağına göre Kurumun yaptığı icra takibinde Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla Belediyeye verilen payın haczedileceği açıktır.

Belediyelere Genel Bütçe Gelirlerinden Pay Verilmesine ilişkin 2380 sayılı Kanuna, 04.05.1994 tarih 3986 sayılı Kanunun 17.maddesi ile getirilen ek 4. maddesi ile, İller Bankasınca belediyelere dağıtılacak payların 6183 sayılı Kanun yönünden nasıl değerlendirileceği konusunda özel bir sistem kabul edilmiştir. Ek 4.madde, mahalli idarelerin, 6183 sayılı Kanuna göre takip edilen borçları için, İller Bankasınca dağıtılacak paylardan ödeme yapılacağını 1, 2 ve 3. bendlerinde belirlemiş, 6.bendinde ise, bu paylardan yapılacak ödeme veya kesintilerin, oranlarını alacakların nev'ine göre ayrı ayrı veya topluca belirlemeye, mahsup işlemlerine ilişkin diğer usul ve esasları tesbit etmeye Maliye Bakanlığı'nı yetkili kılmıştır......... Kanunun kendisine verdiği bu yetkiye göre hazırladığı 11.12.1997 gün ve 53789 sayılı Genelge ile Belediyelere 2380 sayılı Kanun gereği ayrılan payların kendi kuruluşları için ancak % 25’inin, diğer kuruluşlar yönünden ise SSK dahil % 50’sinin kesilebileceğini kararlaştırılmıştır.

03.07.2005 tarih ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15. maddesin son fıkrasında; belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirlerinin haczedilemeyeceği öngörülmüş, aynı Kanuna 26.12.2006 tarih 5568 sayılı Kanunun 7 ve 9. maddeleri ile eklenen geçici 5 ve 6. maddelerinde belediyeler, büyükşehir belediyeleri ve bunlara bağlı kuruluşların, 31/12/2006 tarihi itibariyle tahakkuk etmiş olan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip edilen Devlete olan borçları, 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun kapsamında tanımlanan Hazine alacağı niteliğindeki borçları ve sosyal güvenlik kuruluşlarına olan borçlarına karşılık, bu idareler adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılacak payların % 40'ını geçmemek üzere, alacaklı idarelerin talebi üzerine, ilgisine göre Maliye Bakanlığı veya İller Bankası tarafından kesinti yapılarak alacaklı idarelere ödeneceği belirtilerek, Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu ......müşterek önerisi üzerine bu maddede geçen % 40 oranını sıfıra kadar indirmeye veya kanunî orana yükseltmeye ve kesintilerin alacaklı kuruluşlara dağılımına ilişkin usûl ve esasları belirleme hususunda Bakanlar Kuruluna yetki verilmiştir.

...., 27.02.2007 tarihli 26447 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 2007/11723 karar sayılı Genel Bütçe Vergi Gelirleri Tahsilat Toplamı Üzerinden Büyükşehir Belediyeleri, Belediyeler ve Bunların Bağlı Kuruluşlarına Ayrılacak Paylardan Borçlarına Karşılık Yapılacak Kesintilerin Oranı ve Kesintilerin Alacaklı Kurumlar Arasında Dağılımına İlişkin Esas ve Usuller”in yürürlüğe konulması; Devlet Bakanlığı ile Maliye Bakanlığının 02/02/2007 tarih ve 5337 sayılı müşterek teklifi üzerine, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun geçici 5 inci maddesi ile 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun geçici 6 ncı maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 13/02/2007 tarihinde kararlaştırılmış olup, belediyeler ve bağlı kuruluşlar adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılacak paylarından bu Esas ve Usuller kapsamında yapılacak kesinti oranının %25 olduğu, yapılan kesintinin de alacaklı kurumlar arasında dağıtımı esnasında Sosyal Güvenlik Kuruluşlarının payının % 50 olduğu belirlenmiştir.

Buna göre, anılan Kanun ve Bakanlar Kurulu Kararı hükümlerine istinaden Büyükşehir Belediyeleri ve bunlara bağlı kuruluşlar ile Belediyeler ve bunlara bağlı kuruluşların 31.12.2006 tarihi itibariyle tahakkuk etmiş ve davalı Kuruma 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsili gereken borçlarının bu idareler adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılacak paylarından alacaklı Sigorta Müdürlüklerinin talebi üzerine, ilgisine göre Maliye Bakanlığı veya İller Bankası tarafından kesinti yapılmak suretiyle tahsilini ilişkin olarak yürütülecek işlemler nedeniyle davalı Kurumca 2007-36 sayılı genelge çıkarılmış, adı geçen genelgede, daha önce 6183 sayılı Kanun uyarınca başlanmış olan icra takip işlemlerine devam edileceği, mükerrer kesinti yapılmaması bakımından, 5568 sayılı Kanun kapsamında kesinti talebinde bulunulmuş borçlardan dolayı, İller Bankası veya Maliye Bakanlığı paylarına ayrıca haciz bildirisi gönderilmeyeceği, yine .......tarafından 5568 sayılı Kanun gereği kesinti yapıldıktan sonra geriye kalan belediye paylarından, haciz yoluyla da olsa kesinti yapılmasının mümkün bulunmadığı hususuna yer verilmiştir.