muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2731, Karar No: 2024/3430, Tarih: 15.10.2024

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili şirketin asıl davada 30.11.2010 tarihine kadarki alacakları için tapu iptal ve tescil isteminde bulunduğunu, bu tarihten sonra 21.03.2011 tarihine kadar inşaatları yapmaya devam ettiğini, bu döneme ilişkin alacakları için de daire devredilmesi gerektiğini ileri sürerek, bu döneme ilişkin alacaklarının nakden ya da sözleşmeye göre daire devri suretiyle ödenmesini, Pendik İlçesi Yayalar Mevkii 4 pafta 77 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılmakta olan inşatın B Blok tapularının müvekkili şirket adına tesciline, bu talebin kabul edilmemesi halinde aynı mahalde yapılan 77 A blok ve yanındaki parselde yer alan 467 ve 445 A, B ve bloklardan muadil dairelerin müvekkili şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmede tahkim şartı bulunduğunu, davanın bu nedenle usulden reddi gerektiğini, öte yandan, sözleşmede müvekkili şikete hisse devrinin düzenlenmediğini, davacı şirket yetkilisi ...'nın müvekkili şirketin hissedarlarından olduğunu, sözleşmede bu hisselerin yabancı ...isimli şirkete devrinin düzenlendiğini, söz konusu alacağın muhatabının da adı geçen yabancı şirket olduğunu, davacı şirketin taraflar arasındaki inşaat sözleşmelerinden kaynaklanan yükümlülüklerini ihlal ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, taraflar arasındaki sözleşmede tahkim şartının yer aldığı, davalının da tahkim ilk itirazında bulunduğu, her ne kadar sözleşmede iş bedelinin taşınmaz devri suretiyle yapılacağı kararlaştırılmış ise de resmi şekilde yapılmadığından, taşınmazın aynına ilişkin sözleşmenin bu hükümlerinin geçerliliğinin bulunmadığı, bu itibarla tahkime elverişlilik yönünden bir engeli olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davada tahkim itirazının kabulü ile davaların usulden reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, asıl ve birleşen davada davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasında düzenlenen 30.11.2010 tarihli sözleşmeye dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Sözleşmede tahkim şartı bulunmakta olup uyuşmazlığın tahkime elverişli olup olmadığı uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir.

Bu karara karşı asıl ve birleşen davalarda davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Asıl ve birleşen davalar, taraflar arasında düzenlenen 30.11.2010 tarihli sözleşmeye dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Sözleşmede tahkim şartı bulunmakta olup uyuşmazlığın tahkime elverişli olup olmadığı uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir.

Milletlerarası Tahkim Kanunun 1. maddesine göre, bu Kanun, yabancılık unsuru taşıyan ve tahkim yerinin Türkiye olarak belirlendiği veya bu Kanun hükümlerinin taraflar ya da hakem veya hakem kurulunca seçildiği uyuşmazlıklar hakkında uygulanır. Taraflar arasındaki sözleşmede tahkim yerinin Türkiye olmaması nedeniyle MTK uygulanmamakla birlikte, MTK’nın 1, maddesi gereğince, bu kanunun 5 ve 6. maddelerinin tahkim yerinin Türkiye olmadığı uyuşmazlıklarda da uygulanması gerekir. Dolayısıyla MTK’nın 5. maddesine göre, mahkemenin, tahkim itirazını bu kanuna göre değerlendirmesi gerekir.

MTK’nın 1. maddesine göre, bu Kanun, Türkiye’de bulunan taşınmaz mallar üzerindeki aynî haklara ilişkin uyuşmazlıklar ile iki tarafın iradelerine tâbi olmayan uyuşmazlıklarda uygulanmaz. Bu yasal düzenleme gereği taşınmazların aynına ilişkin taleplerin tahkimde görülmesi mümkün değildir.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 30.11.2010 tarihli Sözleşmenin “Yapı İşlerinin Sonuçlandırılması” başlıklı bölümünde, hedef şirket olarak tanımlanan davalı ...Emlak Yapı Geliştirme...A.Ş.’nin (eski ünvanı Remi Yapı Turizm ve Tic. A.Ş.) yapı işlerinin sonuçlandırılmasının bedeli olarak inşaat şirketi olarak tanımlanan davacı ... İnş. Taah. Turzm. ve Dış Tic. Ltd. Şti.’ye, Ek 3’te belirtilen toplam bedeli ödeyeceği, toplam bedelin, nakit ödemeler ve Ek 3’te belirtilen apartmanların devredilmesi şeklinde olacağı kararlaştırılmıştır.

Yine sözleşmenin “Anlaşmazlıkların Giderilmesi” başlıklı bölümünde; “Bu sözleşmeden doğan veya bu sözleşme ile ilgili oluşabilecek herhangi anlaşmazlık, ihtilaf veya hak iddia etme veya bunlarla ilgili olarak sözleşmenin ihlali, sonlandırılması barışçıl yollarla çözülemezse nihai olarak, Finlandiya Merket Ticaret Odası Tahkim Kurumu kuralları uyarınca hakem kararıyla çözülür. Hakem kurulu tek hakemden oluşur. Tahkim Helsinki’de gerçekleştirilmelidir ve tahkim işlemleri İngilizce dilinde yürütülmelidir, fakat deliller Fince dilinde de teslim edilebilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Sözleşmede kararlaştırılan tahkim şartı geçerli ise de; davacı taraf, sözleşmenin ilgili hükümlerine dayalı olarak işbu asıl ve birleşen davalarda, Türkiye’de bulunan belirli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini talep etmekte olup, az yukarıda anılan yasal düzenleme uyarınca, taşınmazların aynına ilişkin asıl ve birleşen davaların tahkimde görülmesi mümkün değildir.

Sözleşmede kararlaştırılan tahkim şartı geçerli ise de; davacı taraf, sözleşmenin ilgili hükümlerine dayalı olarak işbu asıl ve birleşen davalarda, Türkiye’de bulunan belirli taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini talep etmekte olup, az yukarıda anılan yasal düzenleme uyarınca, taşınmazların aynına ilişkin asıl ve birleşen davaların tahkimde görülmesi mümkün değildir.

Bu durumda, mahkemece, somut uyuşmazlığın tahkime elverişli olmadığı gözetilerek, tahkim ilk itirazının reddi ile, tarafların iddia, savunma ve delilleri incelenip değerlendirilerek, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazıl şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 27.04.2022 tarihli, 2022/39 Esas, 2022/370 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan asıl ve birleşen davalarda davacı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15.10.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1148, Karar No: 2017/14334, Tarih: 08.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1148 E.  ,  2017/14334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

1) Adli Tıp ve dairemiz uygulamalarına göre, yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların, suç tarihinden 6 ay sonra yapılacak muayene ile tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, olaydan 4 ay sonra alınan rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanığın eylemi sonucu katılanın hem yüzde sabit ize neden olacak şekilde hem de hayat fonksiyonlarını hafif (1.) derece etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla, iki nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle, TCK’nin 61.maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK 326/son maddesi gereğince ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle BOZULMASINA; 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9983, Karar No: 2016/6289, Tarih: 19.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/9983 E.  ,  2016/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, babası ...'in ve annesi ...'nin, baba ve anne adları ile doğum tarihlerinin düzeltilmesini istemiş, mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz talebinin süresi içinde oyduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşüldü:

Davacı, babası ... ve annesi ...'nin Bulgaristan'dan muhacir olarak geldiklerini ve nüfusa tescillerinin yapıldığını, tescil işlemi yapılırken, babası ... 'in doğum tarihinin 01.07.1936, baba adının ..., anne adının ... olarak yazıldığını; annesi ... 'in doğum tarihinin 01.07.1935, baba adının ..., anne adının ... olarak kaydedildiğini; oysa babası ... ’in gerçek doğum tarihinin 13.10.1932, baba adının ..., anne adının ... olduğunu; annesi ... 'in gerçek doğum tarihinin 05.04.1931, baba adının ..., anne adının ise ... olduğunu ileri sürerek, babası ... ile annesi ... ’in, doğum tarihlerinin, baba ve ana adlarının düzeltilmesini istemiş; mahkemece, "ad üzerindeki hakkın şahsa sıkı sıkıya bağlı temel bir kişilik hakkı olduğu, Türk Medeni Kanununun 27’nci maddesi uyarınca yapılacak değişikliklerin ancak kişi tarafından bizzat yapılabileceği, bir kimsenin ölümünden sonra adının ve doğum tarihinin değiştirilmesine olanak bulunmadığı, tespit hükmü kurulmasına ilişkin hususun ise, somut uyuşmazlıkta uygulanabilecek nitelikte olmadığı" gerekçesiyle dava "davacının aktif dava ehliyetinin yokluğu" sebebiyle usulden reddedilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyaya alınan nüfus kayıtlarından; davacının babası ... 'in 26.05.1997'de, annesi ... 'in ise 29.09.2012 tarihinde öldükleri anlaşılmaktadır. Kayıtta, babası ...'in baba adı "...", anne adı "...", doğum tarihinin 01.07.1936; annesi ...'nin, baba adı "...", anne adı "...", doğum tarihi ise 01.07.1935'tir. Davacı dışında, ... ve ...’nin, ..., ... ve ... isimli üç çocuğu daha bulunmaktadır.

Davacının babası ... 'in üst soyunu gösteren kayıtta, ... ve eşi ... çocuğu 01.07.1936 doğumlu olduğu, nüfusa 11.03.1940 tarihinde tescil edildiği; annesi ...’nin üst soyuna ait kayıtta, ... ve ... çocuğu ve 01.07.1935 doğumlu olduğu, nüfusa 31.07.1939 tarihinde tescil edildiği görülmektedir. Davacının babasının babası ...’ın ve annesinin babası ...’in 23.11.1937 tarihinde Türkiye’ye geldikleri ve her ikisinin de 27.11.1937 tarihinde Türk vatandaşlığına kabul edildikleri anlaşılmaktadır.

Davacının babası ... 'in üst soyunu gösteren kayıtta, ... ve eşi ... çocuğu 01.07.1936 doğumlu olduğu, nüfusa 11.03.1940 tarihinde tescil edildiği; annesi ...’nin üst soyuna ait kayıtta, ... ve ... çocuğu ve 01.07.1935 doğumlu olduğu, nüfusa 31.07.1939 tarihinde tescil edildiği görülmektedir. Davacının babasının babası ...’ın ve annesinin babası ...’in 23.11.1937 tarihinde Türkiye’ye geldikleri ve her ikisinin de 27.11.1937 tarihinde Türk vatandaşlığına kabul edildikleri anlaşılmaktadır.

Davacının, babası ve annesi ölüdür. Davacı, ölü baba ve annesinin adlarının değiştirilmesini değil, baba ve annesinin, baba ve anne adları ile doğum tarihlerinin düzeltilmesi istemektedir. Düzeltme isteğini, Bulgaristan’dan temin edilen nüfus kayıtlarına dayandırmıştır. Davacının baba ve annesinin ölmüş olmaları sebebiyle kayıtları kapatılmıştır. Kapalı kayıtlar üzerinde kişisel duruma ilişkin düzeltme yapılamayacağı doğrudur. (5490 s. NHK. m. 14/1) Ancak bir kaydın, üzerinde işlem yapılamayacak şekilde daimi olarak kapatılmış olması, kişilerin aile bağlarının tespit edilmesine engel teşkil etmez. Kişisel durum sicilinin kaydında düzeltme isteği, tespit isteğini de kapsar. O halde, davacının babasının babası ...’ın ve annesinin babası ...’in Türk vatandaşlığına alınmasına esas teşkil eden belgelerin Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden istenerek getirtilmesi, Bulgaristan'dan temin edilip davacı tarafından dosyaya sunulan kayıtlarla karşılaştırılması, varsa tanık dahil diğer delillerinin toplanması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19827, Karar No: 2017/25489, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19827 E.  ,  2017/25489 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/970, Karar No: 2018/7825, Tarih: 15.11.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/970 E.  ,  2018/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 22/02/2011 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07/10/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, ... kaydında davalıya ait gözüken 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazın geldisinin müvekkilinin kök mirasbırakanına ait olduğunu, davalıya bu arsanın nasıl geçtiğini anlayamadığını, bu arsanın kendisine ait olduğunu düşünerek üzerine bina yaptığını, binanın değerinin arsadan daha fazla olduğunu, taşınmazın tapusunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK’nın 684 ve 718. maddeleri hükümleri gereğince yapı, üzerinde bulunduğu taşınmazın mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) haline gelir ve o taşınmazın mülkiyetine tabi olur. Ancak, yasa koyucu somut olaydaki taşınmazların durumunu genel hükümlere bırakmamış, bu konumdaki taşınmazların maliki ile yapıyı yapan kişi arasındaki ilişkiyi TMK’nın 722, 723. ve 724. maddelerinde özel olarak düzenlemiştir. Uyuşmazlığın bu kapsamda değerlendirilmesi gerekecektir.

Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde malzeme sahibinin iyiniyetli olması yanında diğer bazı koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

TMK’nın 724. maddesinde yapı sahibine tanınan bu hak, kişisel hak niteliğinde olup, bina sahibi ve onun külli halefleri tarafından, inşaat yapılırken taşınmazın maliki kim ise ona ya da onun külli haleflerine karşı ileri sürülebilir. Hemen belirtmek gerekir ki, taşınmaza sonradan malik olan kişiye karşı da bu kişisel hak ancak yapı sahibini bu haktan mahrum bırakmak amacıyla arsa sahibi ile el ve işbirliği içinde olduğu iddiasıyla ileri sürülebilir.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

Malzeme sahibinin TMK’nın 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır.

TMK’nın 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşılacağı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin TMK’nın 3. maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir. (Sübjektif koşul)

İyiniyet koşulunun gerçekleşmediği durumlarda diğer koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasına gerek bulunmamaktadır.

b) İkinci koşul, yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır. (Objektif koşul)

c) Üçüncü koşul ise yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

d) Yukarıda değinilen üç koşulun yanısıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olaya gelince; dava devam ederken dava konusu taşınmaza ilişkin olduğu taraflarca kabul edilen 23.12.2013 tarihli harici satım sözleşmesi, davalının davacının yaptığı binaya sonradan muvafakat ettiğini göstermekte olup iyiniyete ilişkin koşul gerçekleşmiştir. Yukarıda açıklanan diğer koşulların da araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

15.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21500, Karar No: 2017/15549, Tarih: 07.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21500 E.  ,  2017/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinde "Mevkuf ve mahkumlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder." hükmü gereğince sanığın tebligat tarihinde cezaevinde bulunması halinde, sanığa yapılacak tebligatın Tebligat Kanunu'nun 19. maddesinin düzenlendiği şekilde yapılması gerektiği, bununla birlikte sanık ...'ın mernis adresine yapılan tebliğde, sanığın cezaevinde bulunduğuna ilişkin bir not bulunduğu, cezaevi kayıtlarının incelenmesinde ise sanığın 24/05/2013 tarihinde cezaevine girdiği ve 05/09/2013 tarihinde tahliye olduğu, sanığa Tebliat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligatın 28/05/2013 tarihinde yapıldığı dikkate alındığında tebliğ tarihinde sanığın cezaevinde olduğu anlaşılmakla; kararın mahkemesince sanık ...'a tebliğ edildikten sonra temyiz talebinde bulunması halinde, bu sanık yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.