muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4460, Karar No: 2012/359, Tarih: 24.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4460 E.  ,  2012/359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Şikayetçinin sıra cetveline şikayeti üzerine yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... Muhakemat Müdürlüğü vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 2. İcra Müdürlüğünce 07.03.2011 tarihli sıra cetveli yapıldığını, masrafların kesilerek ihale bedelinin esas dosyasına gönderilmesi gerekirken bunun yapılmadığını, ihale bedelinden taraflarına ödenen satış masrafının miktarını kabul etmediklerini, ödenen bedelin satış ilan gideri olduğunu, ihaleye konu taşınmazın kıymet takdiri masrafının da ödenmesi gerektiğini, ihale bedelinden vekalet ücretinin de kesilmesi gerekirken bunun yapılmadığını, taşınmazın tescil işlemleri ikmal edilmeden bu bedel içerisinden gerekli kesintiler yapılmadan satış bedelinin paylaştırılmasının hatalı olduğnu, davalı ...'in alacağının muvazaalı olduğunu,söz konusu birikmiş nafaka alacağının imtiyazlı alacak olmadığını, davalı ipotek alacaklısı Halk Bankasına yapılan ödemelerin celp edilmesi gerektiğini, bu davalının alacağının ortadan kalkmasının söz konusu olduğunu, davalı ... alacağının fazla gösterildiğini, borç miktarlarının sorulması gerektiğini ileri sürerek, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/28268 Esas sayılı dosyasında yapılan 07.03.2011 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan T. Halk Bankası A.Ş. vekili, sıra cetvelinin düzenlenmesinden ve şikayetten sonra borçlunun takibe konu borcu ödediğini, müvekkilinin taraf sıfatı kalmadığını savunarak, müvekkili yönünden şikayetin konusuz kaldığına karar verilmesi talep etmiştir.

Şikayet olunan Hazine vekili, şikayet dilekçesinin görev yönünden reddi gerektiğini, görevli mahkemenin hukuk mahkemeleri olduğunu savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkili ile takip borçlusu ....'ın boşanmalarının muvazaalı olmadığını, müvekkilinin eskiye dönük nafaka alacaklarının tahsili için icra takibi yaptığını, ancak borçlunun mali durumunun bozuk olması nedeniyle bir netice alamadığını, nafaka alacaklarının önceden takip yapılmış olması nedeniyle birikmiş nafaka alacağı kapsamında olmadığını, imtiyazlı alacak olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, derece kararında 1. sırada yer alan alacaklı T. Halk Bankası A.Ş nin yer aldığı sıra cetveli düzenlendikten sonra 12.04.2001 tarihli yazısı ile sıra cetvelinde bankaya ayrılan payın diğer alacaklılara ödenmesi,

borçlunun bankaya olan borcunun ödenip tamamen kapatıldığı yolunda beyanda bulunduğu, bu durumun sıra cetvelindeki sırayı ve payları etkileyeceği gerekçesiyle yeniden bir sıra cetveli yapılmak üzere 07.03.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Muhakemat Müdürlüğü temyiz etmiştir.

borçlunun bankaya olan borcunun ödenip tamamen kapatıldığı yolunda beyanda bulunduğu, bu durumun sıra cetvelindeki sırayı ve payları etkileyeceği gerekçesiyle yeniden bir sıra cetveli yapılmak üzere 07.03.2011 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... Muhakemat Müdürlüğü temyiz etmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142. maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. Sadece sıraya yönelik itirazlar İcra Mahkemesi'nce incelenir. Şikayetçinin hem sıraya ve hem de esasa yönelik itirazları bulunduğundan inceleme görevinin genel mahkemede olduğu hususu gözden kaçırılarak görevsizlik kararı verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... Muhakemat Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen şikayet olunan yararına BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14843, Karar No: 2023/4366, Tarih: 04.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14843 E.  ,  2023/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1587 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve kumluk yerlerden olduğunu, bu özellikleri nedeniyle kamu malı olduğu kuşkusuz olup, kamu mallarında 4721 sayılı Kanun'un 1023 üncü maddesinin uygulama yeri olmadığını, tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal sebebe dayanılmasının zorunlu olduğunu oysaki bu taşınmazda iyiniyet ve tapuya güven ilkesinin geçerli olmadığını bu nedenle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.02.2014 tarihli ve 2014/38 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.02.2014 tarihli ve 2014/38 Esas, 2014/214 sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; davaya konu taşınmazın niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edilmediğini, taşınmazın vasfının yeniden araştırılması, arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/27 Esas, 2017/244 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/27 Esas, 2017/244 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2017 tarihli ve 2017/27 Esas, 2017/244 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; bozma sonrası duruşmaya ... Malmüdürlüğünde görevli veri hazırlama kontrol işletmeni olan İsmail Berka katılmış ve dava konusu taşınmaza ilişkin ödeme yapıldığını beyan ederek; Maliye Bakanlığının 13.01.2012 tarih ve 56 sayılı onayına göre davada Hazine adına sulh, kabul ve feragat işlemleri yapabilme yetkisi muhakemat müdürlüğüne, müdürlük olmayan yerlerde yetkilendirilen Hazine avukatlığının hukuki görüşü ile ilçelerde malmüdürünün teklifi üzerine Kaymakama ait olduğu bu nedenle mahkemece usulüne uygun olmayan sulh uyarınca hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli ve 2021/646 Esas, 2022/441 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulü kısmen reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davayı sulh ile sonuçlandırdıkları halde yargılamaya davalı idare nedeniyle devam olunduğunu, bu nedenle aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, sulh işlemi yapan davalı temsilcisinin sulha yetkili olmadığı gerekçesi ile kararın Yargıtayca bozulduğunu, bu nedenle de yeniden yargılama yapıldığını, Hazine temsilcisi olarak gelen kişilerin sulha yetkili olup olmadıklarını davacı taraf olarak bilmelerinin mümkün olmadığını, bu durumun Bakanlığın iç sorunu olduğunu, mahkeme hakimi de bu durumu bilmediğinden sulhe karar verdiğini, bu nedenle kusursuz tarafa yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin Usul Kanunu gereği olduğunu, bozma sonrası alınan hükme esas raporda az bir bedele hükmedildiğini ve keşif yapma mecburiyeti olmadığı halde keşif yapıldığını oysa ki Yargıtay bozma ilamında taşınmazın değeri ile ilgili bozma yapılmadığı belirterek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; yapılan ödemeler dikkate alınarak ve belirlenen tazminat miktarından düşüldükten sonra tazminat bedeli veya iade bedeli ile faiz başlangıç tarihleri tespit edilmesi gerekirken ödemeler dikkate alınmayarak hiç ödeme yapılmamış gibi sıfırdan tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığını, davacıların Hazineye iade borcu doğması gerekirken haksız şekilde Hazinenin borçlu olarak gösterilmesinin doğru olmadığını, yerel Mahkemece verilen temyize konu edilen son kararda yargılama giderleri ile vekalet ücretine ödemeler dikkate alınmadan yeniden hükmedilerek Hazine aleyhine mükkerrer ödemeye neden olacak şekilde karar verildiğini, Yargıtay bozma ilamının gerekleri yerine getirilmediğini ve özellikle dava konusu taşınmazın tarla olarak bedeli ile arsa olarak bedelinin bilirkişilerce neredeyse aynı olarak belirlendiği dikkate alındığında, hükme esas alınmaması gereken bilirkişi raporlarına bağlı kalınarak ve ödemeler yönünden de bilirkişilere hesaplama yaptırılması gerekirken ödemeleri yok sayarak karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1587 parsel sayılı 1.500 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla cinsi ile 11.10.1988 tarihinde kadastro yoluyla davacı adına tescil edildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/199 Esas, 2012/223 Karar sayılı ilamıyla 1587 sayılı parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, sicilden terkinine karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 09.04.2013 tarihinde kesinleştiği eldeki davanın 18.02.2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3.Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15263, Karar No: 2013/16133, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15263 E.  ,  2013/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin geçerli ve haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin müvekkili işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna itibarla feshinin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkanının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkanı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkanı tanımaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda davacı davalı işyerinde 14/04/2004-22/12/2011 tarihleri arasında tıbbi ilaç mümessili olarak çalışmış olup iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 22/12/2011 günlü fesih bildirimi ile 2011 Kasım ayında sipariş bildirilen eczanelerle depo çıkışlarının örtüşmediği, görevini gereği gibi yapmadığı, gerçek dışı ziyaret ve satış raporlayarak şirket kurallarına aykırı davrandığı, yanıltıcı bilgi verdiği iddiasıyla İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendi gereğince feshedilmiştir.

İş sözleşmesi işveren tarafından davacının görevini gereği gibi yapmadığı, gerçek dışı ziyaret ve satış raporlayarak şirket kurallarına aykırı davrandığı, ve yanıltıcı bilgi verdiği iddiasıyla feshedilmiş olup 2011 Kasım ayında davacının satış raporunda gösterdiği 55 adet siparişten 42 adedinin iptal edildiği belirtilerek buna ilişkin işyeri kayıtları sunulmuştur. Yine davacıya 04.11.2010 tarihinde işyeri kurallarına aykırı olarak gerçekdışı satış ve ziyaret raporudüzenlediğinden bahisle savunması alınarak uyarı verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece dinlenen tanık beyanlarına göre satış temsilcilerinin eczanelerden sipariş alarak bu siparişleri ecza depolarına bildirdiği, ecza depolarının siparişleri tekrar eczanelerden teyit ettikten sonra ilaç çıkışının yapıldığı, uygulamanın bu şekilde olduğu, ancak eczanelerin sipariş verdikten sonra çeşitli nedenlerle bir kısım siparişleri iptal edebildiği, bunun olağan olduğu, davacının bu yönde kasıtlı bir davranışının olduğunun davalı tarafça ispatlanamadığı, yine fesih bildiriminde belirtilen diğer iddiaların ispatlanamadığı gerekçesiyle feshin geçersiz olduğu sonucuna varılmış ise de davacının çalıştığı sektördeki ilaç siparişi ve sipariş iptallerinde davacının kusurlu olup olmadığının belirlenmesi teknik incelemeyi gerektirmektedir.

Buna göre fesih bildiriminde işverenin iddiaları ile ilgili davacının iş sözleşmesinin haklı veya geçerli olarak feshini gerektirecek derecede kusurlu olup olmadığının belirlenmesi için işyeri kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle konularında uzman eczacı, iktisatçı ve pazarlama bilirkişilerinden müteşekkil heyetten rapor alınarak bilirkişi raporu dosya içeriği ile birlikte yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yönde bir araştırma yapılmaksızın eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, hüküm bu nedenlerle bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 02.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4233, Karar No: 2013/24909, Tarih: 07.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4233 E.  ,  2013/24909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-a-b, 62/1, 52/2-4, 53/6.

maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;

Meydana gelen zararın ağırlığı gözetildiğinde temel cezanın asgari hadden uzaklaşılarak tayininde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gece vakti, aydınlatmanın ve görüşün açık olduğu sokakta seyirle olay mahalli kavşağa geldiğinde sola dar kavisle dönüş yaparken yaya kaldırımı yanında temizlik yapan işçiye çarparak, hayati fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek şekilde sağ ayağında tıbia kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, katılanın hastanede sağ tıbia kırığı nedeniyle opere ediliği, operasyon sonrası takip edilirken enjeksiyon sonrası sol ayak bileğinde güçsüzlük ve uyuşma olduğu, katılan hakkında ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce 06.06.2012 tarihinde düzenlenen adli muayene raporundada, duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olan yaralanmasının enjeksiyon nöropatisinden kaynaklandığının belirtildiği, bu haliyle sanığın eylemi ile arasında illiyet bağı bulunmadığı nazara alınmadan belirtilen hususun da cezanın teşdidinde gerekçe olarak kabul edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli kararın gerekçesinde "duyu ve organlardan birinin işlevini sürekli zayıflamasına neden olduğundan 89/2-a-b maddesi” ibaresinin çıkarılarak yerine “nedeniyle 89/2-b” ibaresinin eklenmesi, hükmün 2. paragrafında “ ve duyu ve organlardan birinin işlevi sürekli zayıfladığından sanığın cezası TCK'nın 89 (2)-a-b” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanığın cezası 89/2-b” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.