muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16974, Karar No: 2015/19753, Tarih: 19.10.2015

Davalı ise, sabit ücret artı prim ile çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tabi oldukları prim sistemi, prime esas verileri sağlayan dava dışı IMS adlı şirketin sayısal verilerini dikkate alarak davacıya ve diğer tüm tıbbi tanıtım temsilcilerine prim ödemesi yapıldığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumlu oldukları ilaçlara ilişkin IMS çıkış miktarlarının, depo çıkış satış miktarından fazla olması mümkün olmayıp aksi hal, depodan hiç çıkmamış yani aslında satılmamış bir ilacın, " her nasılsa" satılmış; aslında yapılmayan bir satışın da yapılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, bazı tanıtım temsilcilerinin sorumlu oldukları ilaçların prime esas IMS çıkışlarının, depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış pazarlama toplantısında fark edilmesi ve müteakiben yapılan ön araştırmalar sırasında " 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazancı sağladıkları" yönünde ihbarlar alınması üzerine detaylı olarak araştırılmasını teminen bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, dönemler itibariyle ayrı ayrı inceleme yapan soruşturma komisyonu, konuyla ilgili detaylı bir araştırma yapmış ve davacı da dahil prime esas IMS çıkış miktarı depo çıkış miktarından fazla olan toplam yüzlerce tıbbi tanıtım temsilcisi ile yüz yüze görüşmeler de yaparak 2013 yılı Mayıs ve Haziran dönemine ilişkin yapılan inceleme ve tespitler hakkında davacıyı kapsayan 19.11.2013 tarihli soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, davacının iş sözleşmesi 19.11.2013 tarihli ikinci soruşturma komisyonu raporu çerçevesinde, soruşturma kapsamında yazılı ifadesine başvurulan talep yazısında detayları verilen ilaçlara ilişkin depo çıkış miktarları ile IMS verileri arasındaki farklar ve buna bağlı olarak da IMS verileri üzerinden aslında olmayan ilaçlar ve gerçekleşmeyen satış ile şirketin zarara uğramasına sebep olduğunun ve/veya haksız prim kazancı elde ettiğinin tespit edilmesi üzerine 4857 sayılı İş Kanununun 25/2-e bendi uyarınca bildirimsiz olarak feshedildiğini, ikinci ihtarnamenin ise sehven gönderildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı işçinin iş akdinin önce davalı firma tarafından Beyoğlu 34. Noterliğinde düzenlenen 21.11.2013 tarih ve 2105 yevmiye nolu ihtarname ile haksız prim kazancı elde etmesi nedeniyle 4857 sayılı İş Kanununun 25/II (e) maddesi gereğince haklı nedenle sonlandırıldığı bildirilmiş iken daha sonra Beyoğlu 34. Noterliğince düzenlenen 28.11.2013 tarih ve 21604 yevmiye nolu ihtarname ile ''şahsınız ile süregelen iş sözleşmesi 21.11.2013 tarihinde şirketimize teslim etmiş olduğunuz istifa dilekçesi ile sona ermiş olduğundan aynı gün şahsınız muhatap tutularak noter kanalıyla tebliğe çıkartılan fesih bildiriminin her hangi bir hükmü kalmamıştır'' denilmek suretiyle iş akdinin istifa nedeniyle sonlandırıldığının bildirildiği ve fakat davalı tarafça davacı tarafından düzenlenen istifa dilekçesinin bulunmadığı, 2. ihtarnamenin sehven düzenlendiğinin bildirildiği; bu süretle davalı firmanın 2. ihtarname ile açıkça ilk ihtarnamedeki fesih bildiriminin hükümsüz kaldığının bildirilmesi karşısında fesih iradesi yönünden 2. ihtarnamenin esas alınması gerekeceği, 2. ihtarnamede sözü edildiği gibi davacının istifa dilekçesinin de bulunmaması nedeniyle feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir.

İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanununun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerisinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarından da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Somut olayda, davalı, iş sözleşmesini 21.11.2013 tarihinde haklı fesih gerekçesi göstererek feshetmiş fakat yanılgı ile 28.11.2013 tarihinde davacının istifa dilekçesi bulunduğu gerekçesiyle ilk fesih ihtarnamesinin geçerliliğinin kalmadığını bildirmiştir. Ancak davacının istifasına dair bir dilekçe dosya içeriğinde bulunmamaktadır. Bu durumda, gerçek duruma bakmak gerekir. Gerçek durumda, davalı, davacının iş akdini 21.11.2013 tarihinde sona erdirmiştir. 28.11.2013 tarihli ihtarname ile de, işe döndürdüğüne ya da işe başlattığına dair bir ibare bulunmamaktadır. Her ne kadar, 28.11.2013 tarihli ihtarnamede, 21.11.2013 tarihli ihtarnamenin geçerliliği kalmadığı yazılı ise de, yazılı beyan ile gerçek durum birbiriyle çelişmektedir.

Yukarıda da bahsedildiği gibi, böyle durumlarda gerçek duruma değer vermek gerekir.Gerçek durum da, işverenin 21.11.2013 tarihli ihtarname ile, fesih olduğuna göre bu feshin geçerli veya haklı nedene dayanıp dayanmadığı sorununun çözülmesi gerekmektedir.

Yukarıda da bahsedildiği gibi, böyle durumlarda gerçek duruma değer vermek gerekir.Gerçek durum da, işverenin 21.11.2013 tarihli ihtarname ile, fesih olduğuna göre bu feshin geçerli veya haklı nedene dayanıp dayanmadığı sorununun çözülmesi gerekmektedir.

Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de, sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi nedeni ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Sözkonusu dosyamızda da, davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 27,70 TL harçtan peşin yatırılan 24.30 TL harcın mahsubu ile bakiye 3,40 TL harcın davacıdan alınarak Hazine'ye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalı tarafından yapılan 82,00 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 19.10.2015 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7626, Karar No: 2012/10267, Tarih: 09.07.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/7626 E.  ,  2012/10267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi(icra)

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davacı alacaklının kira alacağının tahsili için haciz ve tahliye istekli olarak başlattığı icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin malik olduğu taşınmazda davalının kiracı olduğunu, davalının 2011 Ekim ayından bu yana kira bedeli ve ortak giderleri ödemediğini, bu konuda takip yaptıklarını, davalının haksız itiraz ettiğini belirterek kiralananın tahliyesi ve ... İcra Müdürlüğünün 2012/200 sayılı dosyasındaki alacağın tahsilini istemiştir. Davalı ise davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, beş yıldır kiracı olup düzenli olarak kira bedellerini ödediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 01.01.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı bu sözleşmeye dayanarak 18.01.2012 tarihinde başlattığı haciz ve tahliye istekli icra takibi ile 2011 Aralık - 2012 Ocak ay kirası toplam 1.900.-TL'nin tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin borçluya 09.02.2012 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davalı yasal süresinde ödeme emrine itiraz etmiştir. Bu itiraz üzerine davacı vekili 16.02.2012 tarihinde vermiş olduğu dava dilekçesinde kiralananın tahliyesi ile birlikte takibe konu ...İcra Müdürlüğünün 2012/200 sayılı icra dosyasındaki alacağın tahsilini de istemiştir. Davacı dava dilekçesinde takip dosyasındaki alacağın da tahsilini de istediğine göre bu isteğin itirazın kaldırılması isteği olarak değerlendirilmesi gerekir. Bu nedenle işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın red edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2277, Karar No: 2023/725, Tarih: 16.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2022/2277 E.  ,  2023/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1633 E., 2021/1497 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulüne, davanın kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın, davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının davasının kabulü ile kadastro tespitinin iptaline, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. 1979 yılında yapılan ilk kadastro tespiti sırasında dava konusu taşınmaz orman olarak kadastro harici bırakılan alanda kaldığı gerekçesi ile kadastroya tabi tutulmayarak tespit harici bırakılmıştır.

2. 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) Geçici 8 inci maddesi uyarınca 2020 yılında yapılan kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 224 ada 2 parsel sayılı 1.334,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı adına tespit edilmiştir.

3. Davacı Hazine vekili dava dilekçesinde, taşınmaz hakkında mahallinde yapılan inceleme neticesinde, taşınmaz üzerinde herhangi bir zilyetliğin bulunmadığı, taşınmazın ham toprak vasfında olduğu, kadastro tespit işlemlerinin hemen özncesinde zilyetlik ve imar-ihya faaliyetlerinin başladığı, açıklanan nedenlerle çekişmeli taşınmaz bakımından davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının gerçekleşmediğine, çekişmeli taşınmazın tespitinin iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tespitin Kanun'a uygun olduğunu, taşınmazın davacıya annesinden kaldığını, sürülüp ekildiğini, içindeki boynuz ağaçlarının meyvelerinin toplandığını, taşınmazın Hazine ile ilgisi olmadığını, zilyetlikle edinilmesi mümkün olan tarım alanı olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin 50 yıla ulaştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tespitin Kanun'a uygun olduğunu, taşınmazın davacıya annesinden kaldığını, sürülüp ekildiğini, içindeki boynuz ağaçlarının meyvelerinin toplandığını, taşınmazın Hazine ile ilgisi olmadığını, zilyetlikle edinilmesi mümkün olan tarım alanı olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin 50 yıla ulaştığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "mahallinde yapılan keşif ve neticesinde alınan ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazda toprak kazılarak eğiminin azaltıldığı, taşınmazda keşif günü eğime dik yönde bulunan alandaki toprak ve kayaların oyularak eğiminin azaltıldığı, mevcut durumda taşınmazın boş arazi görünümünde olduğu, geçmişe ait hava fotoğraflarının incelenmesinde parsel içerisinde bulunan ağaçların keşif günü itibariyle kesilerek alanın düzeltiğinin görüldüğü, taşınmazda halihazırda tarımsal üretim olmadığı, hava fotoğraflarında evveliyatında taşınmazda tarımsal amaçlı terasların görüldüğü, arazi tesviye çalışmalarının, zemin eğiminin azaltılmasının, taş terasların yapılmasının emek ve para harcanarak taşınmazda değer kazandıran faaliyetler olarak değerlendirileceği ancak tarımsal amaçlı imar ihyanın keşif günü itibariyle tamamlanmadığının tespit edildiği, bir yerin imar ve ihya ile kazanılması için taşınmazın emek ve para sarf edilerek tarım arazisi haline getirilmesi gerektiği, zilyet, masraf ve emek sarf etmemişse imar ve ihyadan söz edilemeyeceği, ihya edilen taşınmazın tarıma elverişli bağ, bahçe, meyvelik, zeytinlik ve tarla haline getirilmiş olması gerektiği, kültür arazisi niteliği kazandırılmayan bir yerin ihyasından söz edilemeyeceği, öte yandan taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin iktisap sağlaması için ekonomik amaca uygun olması ve 3402 sayılı Kanun'un 17 ve 14 üncü maddeleri ile öngörülen diğer şartları taşıması gerektiği, dava konusu taşınmaz üzerinde her ne kadar tarımsal üretime hazırlık için arazi tesviye çalışmaları, zemin eğiminin azaltılması, parselin taş ve kayalardan temizlenerek taş terasların yapılması gibi emek ve masraf sarf edilerek taşınmazın tarım arazisi haline getirilmesi yönünde faaliyetler yapılıyor ise de imar ve ihya tek başına mülkiyetin kazanılması için yeterli bir olgu olmadığı, 3402 sayılı Kanun'un 17 nci maddesindeki yollama gereğince aynı Kanun'un 14 üncü maddesinde belirtilen zilyetliğin nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla en az 20 yıl sürmesi gerektiği, diğer ifade ile imar ihyanın tamamlandığı tarihten tespit tarihine kadar nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyetlik olmalı ve bu zilyetliğin Kanun'un 14 ve 17 nci maddelerinde belirtilen koşulları taşıması gerektiği, bu nedenlerle yapılan tespitin hatalı olduğu kanaatine varılarak açılan davanın kabulüne, taşınmazın Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçelerinde; dinlenilen mahalli bilirkişiler ve tanıkların, taşınmazın davacıya atalarından kaldığını, uzun yıllardır zilyetiliğinde olduğunu açıkladıklarını, taşınmazın içinde çok önceleri yapılmış teraslama çalışmaları olduğunu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında olan ve zilyetlikle kazanılması mümkün olmayan yerlerden olmadığı, zilyetliğin şekli taşınmazın durumuna, yapılan ziraat çeşidine göre değişkenlik gösterdiği, taşınmazda yapılan ıslah çalışmaları sonucunda bir kısım insan gücü ile kaldırılması mümkün olmayan kaya bulunması taşınmazın emek ve çaba sarf edilerek ihya yapılmadığı anlamına gelmeyeceği, taşınmazda uzun yıllar kuru tarım yapıldığı, son yıllarda sera yapılmak üzere hazırlandığı, davalının zilyetliğinin kesintiye uğramadan devam ettiğini, bilirkişilerin verdikleri raporun, kesin ve bilimsel olmaktan uzak olduğu, geçmişteki haritalardan istifade edildiği belirtilmesine rağmen fotoğrafların ve haritaların ne anlattığının duraksama yer vermeyecek şekilde açıklanmadığı, kabule göre de Hazine adına tescil kararı verirken davacının taşınmazda zilyet olduğunun beyanlar hanesinde şerh edilmesine karar verilmemesinin de yerinde olmadığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istenmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zirai bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazın % 8-10 oranında eğimli iken toprak kazılarak % 2-4 ‘e düşürüldüğü, % 30-50 oranında blok kaya mevcut olup çok kayalık ve çok taşlı bir yapıya sahip olduğu, III. Sınıf tarım arazisi olduğu, 1981, 1992, 2009 ve 2012 yıllarında hava fotoğraflarında bulunan ağaçların keşif günü itibarıyla kesildiği, mevcut durumda tarımsal üretim yapılmadığı ve tarımsal amaçlı imar ve ihyanın tamamlanmadığı, tarımsal üretime hazırlık uygulamaları bulunduğu, kullanım kadastrosu yapılmayan yerde zilyetlik şerhi verilemeyeceği anlaşıldığından davalının istinaf nedenleri yerinde değildir. Ancak mahkemece hüküm kurulurken itiraza konu kadastro tespitinin de iptaline karar verilmesi gerekirken tespit hakkında hüküm kurulmaksızın sadece davanın kabulüne ve hazine adına tespit ve tescile karar verilmesi ile yetinilmesi infazda tereddüt yaratacağından, anılan yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden davalının istinaf başvurusunun açıklanan nedenle kabulü ile hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 nci maddesi uyarınca kaldırılmasına, davacının davasının kabulüne, davaya konu parsele ilişkin kadastro tespitinin iptaline, dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 224 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, Kadastro Tespitine İtiraza ilişkin olup taraflar arasındaki uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanun'un Geçici 8 inci maddesi uyarınca yapılan kadastro sırasında davalı adına zilyetlik nedenine dayalı olarak tespit edilen taşınmazda zilyetlikle kazanım koşullarının davalı lehine oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun'un 14, 17 ve Geçici 8 inci maddeleri, Kadastro Güncelleme Yönetmeliği 15 inci madde

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL'nin temyiz eden ...'dan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.