muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16468, Karar No: 2025/1259, Tarih: 10.02.2025

C. Yapılan yargılama sonucunda, İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 20.04.2021 tarihli ve 2020/241 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 191/1.maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesinde yer alan, "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra

hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki ve 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde yer alan "ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,

Somut olayda; İmamoğlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.03.2017 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar Kozan Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla 08.03.2017 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince serbest olmayan sanığa tebliğ edilen kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, kararın sanığa anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile usulsüz şekilde tebliğ edildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa tebliğ işleminin usule aykırı olması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği, dolayısıyla beş yıllık erteleme süresi başlamadığından ihlâl kabul edilen 29.06.2020 tarihli eylemin erteleme süresi içerisinde işlendiğinden sözedilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince, açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2021 tarihli ve 2020/241 Esas, 2021/112 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10891, Karar No: 2017/4969, Tarih: 24.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10891 E.  ,  2017/4969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkla arasında dosyaya yansıyan herhangi bir husumet bulunmayan mağdurun aşamalardaki samimi anlatımları, olayın intikal şekli ve tüm dosya içeriğine göre olay günü malzemeci olarak çalışan sanığın, yaz kursuna gelen mağduru "gel seninle aşağıda top şişirip gelelim" diyerek futbol odası olarak kullanılan bodrum kattaki odaya götürüp kapıyı kapattıktan sonra mağdurun yüzüyle boynunu öpüp, kucaklayarak sıktığı ve arkasına geçerek cinsel organını elbise üzerinden mağdurun kalçasına sürttüğü bu şekilde yaklaşık bir dakika kadar eylemini sürdürdükten sonrada mağdurun tuvalet ihtiyacı geldiğini söylemesi üzerine bıraktığı anlaşıldığından, atılı suçlardan mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2017 tarihinde Üye ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın müsnet suçu işlediğine dair, mağdurun soyut ve hiçbir delille desteklenmeyen beyanı dışında mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve ceza yargılamasının temel ilkelerinden olan yüz yüze ilkesi gereğince mağduru dinleyen mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığı düşüncesiyle sayın çoğunluğun mahkumiyet yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/1057, Karar No: 2014/848, Tarih: 21.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/1057 E.  ,  2014/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında yol ve dere olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29072, Karar No: 2019/2891, Tarih: 05.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29072 E.  ,  2019/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26/02/2016 tarih ve 2015/71-2016/107 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davalı ... ..., yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları tamamlanmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Diğer yandan; nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir.(10.5.1965 günlü 1/1 sayılı İBK). Kararı temyiz eden davalının, peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalıya eksik harcı ikmal etmesi için HUMK.nun 434.maddesi uyarınca mehil verilmesi, harç süresi içinde ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince, davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere Reddine,(2) numaralı bent gereğince dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5516, Karar No: 2022/17194, Tarih: 19.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/5516 E.  ,  2022/17194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ayrı yargı çevresi içerisinde bulunan Tekirdağ 2 No’lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında, sanığın duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan hükmün açıklandığı 12.05.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2803, Karar No: 2024/2447, Tarih: 25.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2803 E.  ,  2024/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/414 E., 2023/415 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul - Kısmen Ret / Kabul - Karar Kaldırılarak Dava Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/772 E., 2021/408 K.

Taraflar arasındaki kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesis etmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Muğla ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain 101 ada 1457 parsel sayılı taşınmazın hatalı şekilde davalı Hazine adına, taş ocağı vasfıyla tespit ve tescil edildiğini, kadastro tutanağının edinme sebebi kısmında dava konusu taşınmazın öncesinde davacının dedesi ...'e ait iken 1980 yılında adı bilinmeyen şirkete satıldığının yazdığını, hâlbuki ...'in davacının dedesi olduğunu ve dava konusu taşınmazın bir şirkete satılmadığını, aksine kiraya verildiğini, 05.11.1984 tarihli protokol ile davacının dedesi ...'in haklarını oğullarına devrettiğini, ruhsata bağlı olarak taşınmazın bir kısmının kira sözleşmesi uyarınca taş ocağı olarak işletildiğini, davacının babası ...'in de dava konusu taşınmazın zeminde gösterecekleri kısmını imar ihya ederek davacıya

devrettiğini, taşınmazın taş ocağı ve moloz döküm sahası olarak kullanıldığını, öncesinde tütün tarlası olduğunu, üzerindeki zeytin ağaçlarının bakımı yapılarak hasat edildiğini, davacının bu suretle malik sıfatıyla zilyetliğini devam ettirdiğini, davacı ve mirasbırakanlarının zilyetliğinin 40 yıldan fazla olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı Hazine adına tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; idari tahkikat tutanağına göre dava konusu taşınmazın davalı Hazinenin mülkiyetinde olduğu, davacının dedesinin zilyetliğini 1980 yılında mermer ocağına devrettiği, 1990 yılından beri taşınmaz üzerinde faaliyet olmadığı, üzerinde ocaktan kalma taşlar ve bir barakanın bulunduğunun tespit edildiğini, davacının iddia ettiği zilyetlik şartının oluşmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; idari tahkikat tutanağına göre dava konusu taşınmazın davalı Hazinenin mülkiyetinde olduğu, davacının dedesinin zilyetliğini 1980 yılında mermer ocağına devrettiği, 1990 yılından beri taşınmaz üzerinde faaliyet olmadığı, üzerinde ocaktan kalma taşlar ve bir barakanın bulunduğunun tespit edildiğini, davacının iddia ettiği zilyetlik şartının oluşmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 30.10.2018 tarihli ve 2016/196 Esas, 2018/349 Karar sayılı kararı ile; davanın kısmen reddi ile kısmen kabulüne, 04.04.2018 tarihli fen bilirkişi ek raporu ve ekli krokisinde (A) harfi ile gösterilen 3.579,03 m2'lik kısımda imar-ihyası fiilen yapılmamış ve yapılması da mümkün olmayan taş ocağı ve ocak ağzına yönelik davanın reddi ile (A) harfiyle gösterilen kısım haricinde kalan 3.599,15 m2'lik kısma ilişkin imar-ihyanın tamamlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 30.10.2018 tarihli ve 2016/196 Esas, 2018/349 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın zamanaşımına ve hak düşürücü süreye uğradığını, zilyetliğin ne şekilde ve sürede sürdürüldüğünün tespit edilmediğini, bilirkişi raporunda da dava konusu taşınmazda tarımsal faaliyet olmadığı ve mevcut çukurların doldurularak da tarım arazisine çevrilemeyeceğinin vurgulandığını, 20 yıllık zilyetlik süresinin ne zamandan itibaren başlayacağının ve imar-ihyanın ne şekilde yapıldığının ve dava konusu taşınmazın kaç yıl taş ocağı olarak kullanıldığının belirlenmediğini, taşınmazda kendiliğinden yetişen ağaçların imar-ihyaya delil olmayacağını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesinin 30.10.2018 tarihli ve 2016/196 Esas, 2018/349 Karar sayılı kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Kaldırma Kararı

C. Kaldırma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin 10.10.2019 tarihli ve 2019/511 Esas, 2019/982 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazda sürdürülen zilyetliğin şekli, niteliği, süresi, ara verilip verilmediği hususları ile imar-ihyanın gerçekleşip gerçekleşmediği, kök mirasbırakandan kaldığı belirtilen taşınmazın davacıya ne şekilde ve ne zaman intikal ettiği, mirasçılar arasında taksim yapılıp yapılmadığı, davacının taşınmazdaki bağımsız zilyetliğinin başlangıcının soyut verilere dayanarak araştırılmadığı, davacı ve kök mirasbırakan ve mirasçıları adına usulüne uygun belgesiz araştırmasının yapılmadığı, tespit tarihinden geriye 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğraflarının ve komşu taşınmazların dayanak tapu kayıtları, varsa tescil ilâm ve krokileri getirilmediği, mahkeme huzurunda ölçüm yapılmadan teknik bilirkişi ölçümünün dayanak alındığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 30.10.2018 tarihli ve 2016/196 Esas, 2018/349 Kararının kaldırılmasına ve yargılamanın yeniden görülmesi için İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Ç. İlk Derece Mahkemesince Birinci Kaldırma Kararı Sonrasında Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararı ile; celp edilen kroki, hava fotoğrafları, memleket haritaları, hüküm kurmaya elverişli teknik bilirkişi raporlarından anlaşılacağı üzere, TMK'nın 713/1 inci ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 üncü ve 17 nci maddelerindeki sürelerin dolduğu, teknik belgelere göre dava konusu taşınmazın fen bilirkişisinin krokisinde (B) harfiyle gösterilen 3.599,10 m2'lik güney kısmının 1974 yılına kadar imar ve ihyasının yapılarak tarım arazisi hâline dönüştürüldüğü, imar-ihyasının tamamlandığı ve tarım arazisi özelliğinde olduğu, (A) harfiyle gösterilen 3.579,08 m2'lik alanda ise satıştan sonra taşınmazda maden çıkarılmaya başlandığı, fiili kullanım durumunun bozulduğu, üzerinde zilyetlik olmadığı, zilyetliğe ara verildiği, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 4 üncü maddesi uyarınca madenlerin Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, 3402 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca şahıslar tarafından iktisabının mümkün olmadığı, (B) harfiyle gösterilen taşınmazın zilyetlikle 20 yılı aşkın bir süre malik sıfatıyla nizasız fasılasız davacı tarafından tasarruf ve zilyetliğin sürdürüldüğü gerekçesiyle (A) harfiyle gösterilen alan yönünden davanın reddi, (B) harfiyle gösterilen alan yönünden davanın kabulü ile davalı Hazine adına tapu kaydının iptali ve yeni parsel numarası verilerek davacı adına tesciline karar verilmiştir.

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin19.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

D. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin19.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E. İstinaf Sebepleri

Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süreye uğradığını, 1974 ve 1992 tarihli hava fotoğraflarına göre 1974 yılında yalnızca taşınmazın kuzeyinin zeytinlik olarak göründüğünü, (B) harfiyle gösterilen güney kısmında ise imar-ihya olmadığını, 1992 tarihli fotoğrafta ise taşınmazın açıklık olduğunu, dosyada bulunan 1984 tarihli "Taş Ocağı Küşad ve İmâline Mahsus Ruhsatname"ye göre de 1984'ten itibaren taşınmazın tamamında zilyetliğe ara verildiğini, başkaca hava fotoğrafı bulunmadığından 1974 öncesine dair zilyetliğinde de ispat edilemediğini, 1974 tarihinde imar-ihyanın tamamlandığı kabul edilse dahi 1992 itibariyle 20 yıllık sürenin de geçmediği, komşu 101 ada 512 ve 513 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki yaşça büyük zeytin ağaçlarının dava konusu taşınmazın (B) harfli kısmında tarım yapıldığına delil olmayacağını, davacı tanıkları ... ve ...'nin beyanlarının keşifte taşınmaz başında değil duruşmada almaları nedeniyle hükme esas alınamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararının kaldırılmasını istemiştir.

F. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2022/414 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 3.579,08 m2'lik kısmının 1953 tarihli hava fotoğrafına göre zeytinlik iken, 1984 yılından beri mermer ocağı olarak kullanıldığı, tarım olmadığı, açılan çukurların doldurularak tekrar tarım arazisi hâline dönüştürülmesinin mümkün olmadığı, üzerinde zeytin ağaçları bulunduğu, (B) harfiyle gösterilen 3.599,10 m2'lik kısımda ise herhangi bir ağaç, çalı ve bitki bulunmadığı, maden sahasından bırakılan ana kaya parçalarının bu kısımda bulunduğu ve kullanımı sınırladığı, düz yapıya sahip kısmın ise mekanize tarıma uygun olduğu, öncesinde tütün ve hububat tarımı yapılan ve komşu 101 ada 512 parselle bütün olarak kullanılan taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunun belirtildiği, dava konusu taşınmazın öncesinde imar-ihya yoluyla edinilebilecek taşlık, kayalık, çalılık niteliğinde olduğu, davacı ve mirasbırakanları tarafından zeytinlik ve tarım arazisi olarak kullanılmış ise de taşınmazın üzerinde 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü ve 17 nci maddelerindeki ekonomik amacına uygun zilyetliğin bulunmadığı gerekçesiyle (A) harfiyle gösterilen kısma ilişkin davanın reddine yönelik karara karşı istinaf yoluna başvurulmadığından inceleme yapılmadığı, kabulüne karar verilen (B) harfli kısım yönünden davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2019/772 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın davacı tarafından zeytinlik ve tarla olarak kullanıldığını, krokide (B) harfiyle gösterilen kısımda zeytinciliğin devam ettiğini, komşu 512 parsel sayılı taşınmazla da bütünlük arzettiğini, dava konusu taşınmazın kuzeyinde de 50-60 yaşlarında 25 adet zeytin ağacı ve incir ağaçları olduğunu, taşınmazın krokide (A) harfli kısmının reddine yönelik kararı istinaf etmediklerini belirterek zeytincilik yaptıkları ve taş duvarla çevirdikleri reddedilen kısım yönünden, Bölge Adliye Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2022/414 Esas, 2023/415 Karar sayılı kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 37 inci maddeleri,

2. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı maddesi,

3. 4721 sayılı Kanun'un 713 üncü maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Muğla ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde kain 101 ada 1457 parsel sayılı taşınmazın, 3402 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi gereğince 24.03.2006 tarihinde yapılan kadastro çalışması sırasında, davacının dedesi ...'in ceddinden intikâlen ve verese arası taksimen 20 yılı aşkın nizasız fasılasız ve malik sıfatıyla zilyetliğinde iken 1980'de adı bilinmeyen şirkete satıldığı, aynı yıl taşınmazın taş ocağı haline getirildiği, o tarihten bu yana zilyedi bulunmadığı gerekçesiyle 3402 sayılı Kanun'un 18 inci maddesine istinaden senetsizden Hazine adına 7.178,18 m2 yüz ölçümlü olarak taş ocağı vasfıyla tespitinin yapıldığı, tespitin 15.06.2006 tarihinde kesinleştiği, harita, ziraat, orman ve gayrimenkul bilirkişilerinin 29.03.2021 tarihli heyet raporunda dava konusu taşınmazın temyize konu edilen (B) harfli güney kısmının zemin olarak tarıma elverişli olsa da madenden bırakılan büyük ana kaya parçalarının kullanımı azalttığı, tarımsal olarak değerlendirilebilmesi için yüksek emek ve masraf gerektireceğinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

3. Öncesi imar-ihyaya muhtaç olan bir yerin zilyetlikle edinilebilmesi için, önce yoğun emek ve para sarf edilerek tarıma elverişli hale getirilmesi ve imar-ihyanın tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar en az 20 yıl ekonomik amaca uygun olarak nizasız fasılasız malik sıfatıyla zilyet edilmesi gerekmektedir. Ancak dosya arasında bulunan teknik bilirkişi raporları ve ekindeki fotoğraflar incelendiğinde, taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfiyle gösterilen güney kısmının imar-ihyasının tamamlanmadığı ve dava konusu taşınmaz üzerinde ekonomik amacına uygun bir kullanımın bulunmadığı belirlenmiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,25.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.