muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17985, Karar No: 2015/6396, Tarih: 15.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17985 E.  ,  2015/6396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SEFERİHİSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2011/373-2012/20

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın bir kısım davacılar yönünden açılmamış sayılmasına, bir kısım davacılar yönünden ise reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde bir kısım davacılar ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar dava dilekçesinde; .. ilçesi .. mahallesi, .. mevkiinde bulunan tapunun 272 ada, 71 parselde kayıtlı taşınmazı, (.. Sitesi kurmak üzere) davalılar ile birlikte satın aldıklarını; müteşebbis heyeti adına, taşınmazın, davalılar adına tapulandığını; kendilerinin, paylarına düşen parayı yatırdıklarını; davalıların, tüm ortaklar adına nizalı taşınmazı tapuda tescil ettirmeleri gerekirken, kadastro mahkemesinde yapılan yargılama sırasında kendi adlarına tescil ettirdiklerini; bu durumu, kadastro ilanı üzerine öğrendiklerini ileri sürerek; davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile ayrı ayrı hisseleri oranında adlarına tescile karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar cevap dilekçelerinde; davacıların yatırdığı parayı aldıklarını; ancak, aralarında bir sözleşme bağı bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemişlerdir.

Dava, mahkemenin 2010/183 Esasında görülmekte iken, bir kısım davacılar yönünden takip edilmediğinden işlemden kaldırılıp tefrik edilerek, iş bu 2011/373 Esasa kaydedilmiştir.

Mahkemece; "...Tarafların aralarında herhangi bir sözleşme ilişkisi bulunmadığı; bu nedenle, tapu iptal - tescil isteminin reddi gerekeceği; öte yandan, davacı tarafça yapılan ödemelerin alındığının inkar edilmediği; ödenen paraların; ancak, sebepsiz zenginleşme kuralları çerçevesinde davalı taraftan geri talep edilebileceği gerekçesi ile" Davacılar H.. Ç.., G.. Ş.., S.. K.., Z.. Ş.., G.. U.., E.. S.., K.. A.., G.. Ö.., G.. T.., N.. A.., G.. Ç.., S.. Ç.., I.. Ç.. tarafından açılan davanın HMK'nın 150.maddesi uyarınca AÇILMAMIŞ SAYILMASINA; Davacılar M.. S.. ve M.. A..'in davasının REDDİNE, davacıların davalılara karşı yasal şartlarının mevcut olması durumunda sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak iade davası açmakta muhtariyetine karar verilmiş; hüküm, davacılar M.. S.. ve M.. A.. vekili ve bir kısım davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar M.. S.. ve M.. A.. vekilinin ve diğer temyiz eden davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacılar M.. S.. ve M.. A.. vekilinin ve diğer temyiz eden davacıların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece; "Davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1200'er TL vekalet ücretinin davacılardan ayrı ayrı tahsili ile davalı tarafa verilmesine" şeklinde, hüküm kurulmuştur. Oysa, davacılar M.. S.. ve M.. A.. dışındaki davacılarla ilgili davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesi gereğince red sebebi ortak olan davacılar aleyhine tek bir vekalet ücreti takdir edilmesi gerekmektedir. Bu durum gözetilmeksizin her bir davacı aleyhinde ayrı ayrı ücreti vekalete hükmedilmesi doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişen bir kısım davacılar vekili ve bir kısım davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 6. bendindeki "davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca hesaplanan 1200'er TL vekalet ücretinin davacılardan ayrı ayrı tahsili ile davalı tarafa verilmesine" sözlerinin çıkarılarak, yerine "davalılar kendilerini vekil ile temsil ettirdiklerinden yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 1200 TL vekalet ücretinin davacılar M.. S.. ve M.. A..'den; 1200 TL vekalet ücretinin de hükmün 1. maddesinde ismi belirtilen davacılardan tahsili ile davalı tarafa verilmesine" sözlerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25101, Karar No: 2015/11038, Tarih: 15.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/25101 E.  ,  2015/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmadığı 03.10.2013 günlü son oturumun, kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık olarak tefhim edilmesi suretiyle CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22261, Karar No: 2016/20221, Tarih: 29.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/22261 E.  ,  2016/20221 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 29/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4407, Karar No: 2015/15311, Tarih: 02.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/4407 E.  ,  2015/15311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, borçlu icra mahkemesine başvurusunda senet metninde isminin yer almadığını, attığı imzanın şirket adına atıldığını, borca ferileri ile birlikte itiraz ettiğini beyan ederek takibin iptalini istemiş, mahkemece yazılı şekilde takibin iptaline karar vermiş, hükmü alacaklı vekili temyiz etmiştir.

Takip dayanağı bononun düzenlenme tarihi itibari ile yürürlükte olup, olayda uygulanması gereken TTK.nun 776/1-g maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için “… senedi düzenleyenin imzasını” ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak öngörülmemiştir. TTK.nun 778. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 677. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 701. ve 702/1. maddeleri gereğince, keşideci şirket kaşesi üzerindeki imza dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Aval veren kimse, kimin için taahhüt altına girmiş ise tıpkı onun gibi sorumlu olur.

Özetle şirket temsilcisinin şahsen sorumlu olabilmesi için şirket kaşesi dışında ayrı bir imzasının bulunması yeterlidir. Her iki imzanın da kaşe üzerinde bulunması halinde ise yetkili temsilcinin sorumluluğundan bahsedilemez. Bir diğer ifade ile senetteki her iki imza da şirket kaşesi üzerine atılmışsa, burada artık aval olgusundan söz edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 05.10.2011tarih, 2011/12-480 esas, 2011/598 karar sayılı kararı).

Somut olayda ise, takibe konu bonunun incelenmesinde, keşidecisinin Plasen Plastik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. olduğu, senet metninde bulunan imzaların ise, her ikisinin de şirket kaşesi dışına atıldığı görülmektedir. Bu halde, yukarıdaki açıklamalar ışığı altında, şirket kaşesi dışına atılan ikinci bir imzanın, keşideci lehine aval veren sıfatı ile atıldığının ve imza sahibinin de aval veren sıfatı ile sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece borçlu tarafından yapılan itirazın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

O halde mahkemece borçlu tarafından yapılan itirazın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8299, Karar No: 2018/1696, Tarih: 06.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8299 E.  ,  2018/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen ....02.2016 tarih ve 2014/329-2016/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada sahte evrak düzenlenerek davalı şirketlere ortak yapıldığını, mahkeme kararı ile şirketlerin fesih ve tasfiyesine karar verildiğini, tasfiye memuru olarak da kendisinin tayin edildiğini, alakası olmayan şirketlerin tasfiye masraflarının karşılamasının ve tasfiye memuru olarak görev almasının söz konusu olamayacağını ileri sürerek davalı şirketlerde ortak olmadığına ilişkin yokluk kararı verilmesini, ortaklığı ile ilgili şirket hisse devrinin iptaline, isminin yokluk nedeniyle ticaret sicilinden ve vergi dairelerinden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; birleşen ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/106 Esas sayılı davada davalıların düzenlemiş olduğu ... 5. Noterliğinin .../01/2005 tarih ve 01794 yevmiye ve ... .... Noterliğinin 02997 yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesinin sahte olduğunu ileri sürerek hisse devir sözleşmesinin sahteliğinin tespitine karar verilmesini, birleşen ... .... Ticaret Mahkemesi’nin 2013/307 Esas sayılı davada, kimlik bilgileri kullanılmak suretiyle düzenlenen sahte kimlik ile, ... Kalem ve ...tarafından kurulan şirket ile ilgili hisse devri yapıldığını, hisse devri işleminde kullanılan ... 5. Noterliğinden .../01/2005 tarih ve 01794 ve ... .... Noterliğinden 02997 yevmiye nolu belgelerin sahte olduğunu, bu sahte noterlik belgelerinin davalıların onayıyla yapıldığını ileri sürerek, hisse devir sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; Limited Şirket hisse devir sözleşme asıllarındaki ... ismine atfen atılan imzanın ...'in eli ürünü olmadığı, hisse devir sözleşmelerinin sahte olduğu gerekçesiyle davanın asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı birleşen ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2013/106 Esas sayılı davada davalı ... temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin gerekçeli kararında davalı ...’ın dosyaya cevap dilekçesi sunmadığına ilişkin değerlendirmenin maddi hatadan kaynaklanmış bulunmasına ve bu hususun sonuca etkili olmamasına göre, davalı ...’ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin gerekçeli kararında davalı ...’ın dosyaya cevap dilekçesi sunmadığına ilişkin değerlendirmenin maddi hatadan kaynaklanmış bulunmasına ve bu hususun sonuca etkili olmamasına göre, davalı ...’ın tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'tan alınmasına, 06.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1507, Karar No: 2010/5096, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/1507 E.  ,  2010/5096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine Seyhan Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin Seyhan Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan Çukurova Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile Seyhan İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle Çukurova adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz Seyhan Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı Çukurova ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere Seyhan Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle Seyhan Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde Seyhan Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda Seyhan Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği Çukurova Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli Çukurova Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin Seyhan Belediyesince yerine getirileceği yönünde Çukurova Belediyesi ile Seyhan Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar Çukurova Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi Seyhan Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın Seyhan Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.