muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/33180, Karar No: 2013/24977, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33180 E.  ,  2013/24977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... sözleşmesinin 09.12.2010 tarihinde imzalatılan fesih bildirimi ile haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile izin alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının ... sözleşmesinin iddia ettiği tarihte feshedilmediğini, buna rağmen davacının işe devamsızlık yapması nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının hizmet süresi ve işyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık sözkonusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı ... Kanununun 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda, davacı tüm çalışma süresi boyunca farklı işverenlerden giriş çıkış yapılarak hep aynı işyerinde aynı işi yaptığını iddia ederken, davalının dava dışı ...'tan ilk kez 06.11.2006 tarihinde ihale aldığı, bu tarihten önce fatura tahsilatı işlerinin ihbar olunan ... tarafından yürütüldüğü anlaşılmaktadır. Davacının sigortalı hizmet cetvelinin incelenmesinde, 06.11.2006 tarihinden önce ihbar olunan şirketler ... İnş. Güv. Tem. Tic. Ltd. Şti. ve ... Güvenlik Temizlik İlaçlama .... İmalat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. isimli işverenler nezdinde birbirini takip eder nitelikte kesintisiz çalışmasının bulunduğu, dosyaya getirtilen belgelerden de bu şirketlerin ihbar olunan ...'tan çeşitli tarihlerde temizlik işine ilişkin ihale aldığı, dava dışı ... ile ... arasında da çeşitli tarihlerde fatura tahsilatı hususunda anlaşma ve protokoller yapıldığı sabittir. Fatura tahsilatı işlemlerinin ihbar olunan ... tarafından yapıldığı dönemde davacının hangi işveren işçisi olduğu ve hangi işi yaptığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulmalı, dava dışı ... ile ihbar olunan şirketlerin hizmet alım sözleşmeleri yaptıkları dönemde çalıştırdıkları işçileri fatura tahsilatı işinde çalıştırıp çalıştırmadıkları yönünde araştırma ve inceleme yapılarak, 06.11.2006 tarihinden önceki çalışmaların bu tarihten sonraki çalışma dönemi ile birleştirilip birleştirilemeyeceği hususunda bir sonuca varıldıktan sonra, davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağı hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14679, Karar No: 2015/2414, Tarih: 23.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/14679 E.  ,  2015/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Asıl ve birleşen dava davacısı ... vek. Av.... ile asıl ve birleşen dava davalısı...Bankası A.Ş. vek. Av.... arasındaki birleşen menfi tespit davaları hakkında ....Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20/11/2013 tarihli ve 2012/186 E.- 2013/277 K. sayılı hükmün asıl ve birleşen dava davalısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dairemizin 09/06/2014 tarihli 2014/5779 E., 2014/10707 K. sayılı kararıyla, hükmü temyiz eden asıl ve birleşen dava davalısı... A.Ş.'nin yasa hükmündeki harç muafiyetinden yararlanamayacağı belirtilerek temyiz başvuru ve temyiz harçlarının yatırılması konusunda HUMK'un 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması istenmiş, ancak dava vekilince 1 adet temyiz başvuru harcı ve maktu harç yatırıldığı anlaşılmıştır. Oysa her iki davada verilen hükümler yönünden temyiz talebinde bulunulduğundan ve birleşen davalar bağımsızlıklarını koruduğundan her bir dava için ayrı ayrı temyiz harçlarının yatırılması gerektiği gibi davaların kabulüne karar verildiğinden maktu değil nisbi temyiz harcı yatırılması gerekmektedir. Dairemizin geri çevirme kararları gereklerinin yerine getirilmesi konusunda gerekli özen ve dikkatin gösterilmesi ile söz konusu eksik harçların yatırılması konusunda HUMK 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6820, Karar No: 2017/5380, Tarih: 02.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/6820 E.  ,  2017/5380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 05/05/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’ın mahkûmiyetine dair İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/04/2016 tarihli ve 2015/715 esas, 2016/317 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 23/05/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 27/11/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alınması, kabul edilmesi veya bulundurulması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/04/2016 tarihli ve 2015/715 esas, 2016/317 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, " Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı için sanığa gönderilen çağrı kağıdının 05/06/2015 tarihinde tebliğine rağmen 10 günlük süre içerisinde müracaat etmemesi nedeniyle hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine karar verilerek hükmolunan hapis cezasının ertelendiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır " hükmüne yer verildiği, suça sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligat yapılmasına rağmen başvuruda bulunmadığı anlaşılmakla birlikte, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için, sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında dava açılması gerekeceğinden, ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeni ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/04/2016 tarihli ve 2015/715 esas, 2016/317 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanık, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için yapılan meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmamış ise de kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerekir. Ancak somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısı ile kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İzmir 42. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/04/2016 tarihli ve 2015/715 esas, 2016/317 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29114, Karar No: 2015/42114, Tarih: 29.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/29114 E.  ,  2015/42114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/143130

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

NUMARASI : 2011/130 (E) ve 2011/135 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki anlatıma, sevk maddelerine, uygulamaya ve temyizin kapsamı ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere sözü geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5510, Karar No: 2012/7693, Tarih: 26.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5510 E.  ,  2012/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, müdahillerden .... ve... vekili ve müdahil... ile bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin, ... ilçesi ... mahallesi 1644 parsel sayılı taşınmazın bir kısım hissesini tapuda malik olarak görünen dava dışı kişiden 08.01.1993 tarihinde satım vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, arazi üzerine kooperatif tarafından 4 blok inşaat yapıldığını ancak Hazine tarafından bu taşınmazın öncesinin orman arazisi olduğu gerekçesi ile açılan dava sonucunda taşınmazın tapusunun Hazine adına tesciline karar verildiğini ve hükmün Yargıtay denetiminden geçip kesinleştiğini, müvekkili kooperatifte 1999-2004 yılları arasında görev yapan yönetim kurulu üyelerinin, kanuna aykırı olarak yeni ortaklar aldıklarını, bu nedenle haklarında dolandırıcılık suçundan dava açıldığını ve tutuklanmalarına karar verildiğini, kooperatifin yönetimsiz kalmasını fırsat bilen davalıların, daire kapılarını kırarak, hiçbir yasal hakları olmadan taşınmazları işgal ettiklerini, bu kişilerin üye olup olmadıklarının da bilinemediğini ileri sürerek, davalıların taşınmazlara yönelik müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller, davacı yanında davaya katıldıklarını, davacı kooperatif üyesi olduklarını, kendilerine ait bağımsız bölümlerin davalılar tarafından işgal edildiğini ileri sürerek müdahalenin önlenmesi davasının kabulünü talep etmişlerdir.

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde, davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde herhangi bir ayni ve şahsi hakkı bulunmadığını, taşınmazın Hazine'ye ait olduğunu, ayrıca müvekkillerinin, daireleri peşin para ödemek sureti ile davacı kooperatiften satın aldıklarını, kooperatif yöneticilerinin halen tutuklu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, diğer davalılar vekili ise görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının dava konusu taşınmaz üzerinde bir hakkı bulunmadığını savunarak, davanın haksız açıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Bir kısım davalılar, daireleri satın aldıklarını savunarak, davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar ise cevap vermemiştir.

Bir kısım davalılar, daireleri satın aldıklarını savunarak, davanın reddini istemiş, bir kısım davalılar ise cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, davacı kooperatif tarafından Hazine'ye ait arazi üzerinde ruhsatsız ve projesiz inşaat yapıldığı, bu binaların kooperatifin eski yöneticileri ve inşaat yapan kişiler tarafından üye kaydı yapılıp bedeli alındıktan sonra davalılar ve dava dışı kooperatif üyelerine satıldığı, davacı kooperatif üyelerinin, daha sonra tutuklandığı bunun üzerine davalı kooperatif üyelerinin taşınmazları mevcut halleriyle işgal edip kendilerine satışı vaad edilen daireleri kullanmaya başladıkları, haksız kullanımın söz konusu olmadığı, tüm üyelere yetecek kadar konutun bulunmadığı ve davacının tüm üyeleri kapsayacak çözüm üretmediği, davacının, davalılara karşı korumaya değer üstün bir hak ileri süremediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, müdahiller... ve ... vekili, müdahil ... ve bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından verilen temyiz dilekçesi hâkime havale ettirilmiş ise de; temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır.

Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434.maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Bir kısım davalılar vekili tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Somut olayda, temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmadığından anılan İBK olayımızda uygulama yeri bulunmamaktadır.

Bu itibarla bir kısım davalılar vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekili ile müdahil vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bu itibarla bir kısım davalılar vekili tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı vekili ile müdahil vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, yukarıda belirtilen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş ise de; kurulan hüküm yeterli araştırma ve incelemeyi içermediği gibi hükme esas alınan bilirkişi kurulu rapor ve ek raporu Yargıtay denetimine elverişli açıklayıcı ve gerekçeli değildir. Bu durumda mahkemece, kooperatif konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak, kooperatifin üye kayıt defterleri de dahil olmak üzere tüm defter, belge, kayıtları ile genel kurul ve yönetim kurulu kararları da getirtilerek ve gerekirse kooperatife ait banka hesap hareketleri üzerinde gerekli araştırma ve inceleme yapılıp, davalıların kooperatif üyesi olup

olmadıkları, kooperatif üyesi ise kooperatif tarafından yapılan bir tahsis veya kur’a çekimi işlemi olup olmadığının tespiti ile oluşacak uygun sonuç çerçevesinde üstün hak sahibinin belirlenmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım davalılar vekili...‘in temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün temyiz edenler yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17803, Karar No: 2013/2676, Tarih: 11.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/17803 E.  ,  2013/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu Bandırma ilçesi, Haydarçavuş mahallesi, Saatçılar sokak, 117 ada, eski 19, yeni 20 parsel sayılı taşınmazın, Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20/10/1995 tarih ve 4731 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescilli bulunan 117 ada, 6 parsel sayılı taşınmaz ile tevhidi sonucu taşınmaz kültür varlığı statüsünü kazandığı, sanığın güzellik merkezi olarak işletmek gayesiyle 17/05/2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden dava konusu taşınmazı kiralayarak kullanmaya başladığı, sanığın güzellik salonu işletme ruhsatı verilmesi hususunda müracaatı üzerine İl Sağlık Müdürlüğü tarafından suça konu yerde müşterilere farklı konularda sunulacak hizmetlerin sıhhiliği yönünden bazı bölmelere ihtiyaç duyulduğunun ve bunlar sağlandıktan sonra ruhsat verilebileceğinin bildirildiği, bu yazı doğrultusunda, sanık tarafından ruhsat alabilmek için kuruldan izin almaksızın, dava konusu taşınmazın 1. ve 2. katında yer alan cadde cepheli odalarda, kalıcı olmayan, gerektiğinde sökülebilir ve takılabilir özellikte bulunan demontabl alçıpan paravanlar ile 3. kattaki odalarda vida ile monteli alçıpan paravanlar yaptırıldığı, ancak Bursa Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 30/09/2006 tarih ve 1831 sayılı izinsiz olarak yapılan ilavelerin kaldırılmasına ilişkin kararının sanığa tebliğinden sonra, suça konu alçıpan paravanların ana yapının kolonları, kirişleri, duvarları, strüktürü ve diğer sabit kısımlarında herhangi bir zarar ve kalıcılık bırakmayacak şekilde söküldükleri, sanığın dava konusu taşınmazın kültür varlığı niteliğini haiz olduğunu bilmediğine, kiralayan tarafından bu durumun kendisine bildirilmediğine dair savunmasının aksine delil bulunmadığı, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu işleme kastının bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.