muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5361, Karar No: 2025/838, Tarih: 21.01.2025

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza %45 oranında objektif değer ilavesi yapılmasını gerektirecek hiçbir unsurun bulmadığını, bilirkişi raporunda ürünlerin en yüksek verimleri esas alınarak tespit yapıldığını, taşınmazın bulunduğu bölgede sulu ve kuru arazide hangi ürünlerin ekilebileceğinin bunların yıllara göre dekara göre ortalama verim miktarlarının yine değerlendirme yılındaki dekar başına üretim masraflarının ve hasat dönemindeki ortalama toptan satış fiyatlarının ilgili kurumlardan sorulması ve arazinin sulanıp sulanmadığı sulanıyorsa nereden ve nasıl sulandığının tutanağa yazılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın konumu itibarıyla yapılaşma sınırlarını tamamladığını, yapılaşma alanlarının ancak dava konusu taşınmazın bulunduğu alana doğru kaydığı iskana açılması durumunda kısa bir sürede yapılaşacağının kesin olduğu gözetilerek arsa olarak değerlendirilmesi gerektiğini, taşınmazın vasfının tarla olarak değerlendirilmesinin müvekkillerini mağdur ettiğini, objektif değer artışının %75 oranında olması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde isabetsizlik görülmediği belirtilerek bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen ilk kararı istinaf etmeyen davalılar hisseleri bakımından davacı idare lehine oluşan usuli kazanılmış hak gözetilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki Kocaeli ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 240 ada 25 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalı ... vd.den peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2819, Karar No: 2021/2006, Tarih: 01.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/2819 E.  ,  2021/2006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 14/01/2021 tarih ve 2019/14698 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 29/01/2021 tarih ve KYB-2021/7096 sayılı ihbarname ile;

Resmî belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1. maddesi gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2016 tarihli ve 2015/1068 esas, 2016/158 sayılı kararının " dosya kapsamına göre, sanığın, müşteki ... adına düzenlenmiş tamamen sahte olan sürücü belgesini kullanmak suretiyle resmî belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanık tarafından polis memurlarına ibraz edilen sürücü belgesi üzerindeki fotoğrafın sanığa ait olmadığı, bu nedenle ilk bakışta kimliğin sanığa ait olmadığının anlaşılabilir olduğu, nitekim sürücü belgesinin sanığa ait olmadığının polis memurlarınca tespit edildiği, bu hali ile kullanılan belgenin aldatma kabiliyetine haiz olmadığı ve sahte resmi belgeyi kullanmak suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı cihetle, suçun maddî unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden" bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın kolluk güçlerine ibraz ettiği sürücü belgesinin kendisine ait olmadığının anlaşılması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 19/10/2015 tarihli ekspertiz raporuna göre, suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlendiğinin tespit edildiği, 17/12/2015 tarihli duruşmada yapılan Mahkeme gözleminde belgenin aldatma niteliğinin olduğunun belirlendiği ve bu sürücü belgesinin sanık tarafından kolluk güçlerine ibraz edilerek kullanıldığının anlaşılması karşısında; mahkûmiyet hükmü kurulmasında yasaya aykırılık bulunmadığından, Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/02/2016 tarihli 2015/1068 Esas ve 2016/158 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE, mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 01/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2680, Karar No: 2006/4414, Tarih: 07.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/2680 E.  ,  2006/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 11.03.2005 tarih, 1370/5212 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda borçlu Orman Genel Müdürlüğü ilamda öngörülen tazminat için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerle yer alan oranlara göre yapılması zorunludur.Ancak 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/41 E. 2004/4 K. sayıl kararı ile iptal edildiğinden ve elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü  davalarda, iptal kararının “geriye yürümeme” kuralı uygulanamayacağından İcra Müdürlüğünce, 1.4.2003-31.12.2003 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 3095 Sayılı Yasanın l. maddesinde  öngörülen  faiz oranlarının uygulanması yerine bu dönem için 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesinde yer alan oranlara göre hesaplama yapılması doğru değildir.

Öte yandan; takibin diğer borçlusu Y.Y.’ın sıfatı nazara alındığından sözü edilen  Bütçe Kanunlarındaki, faiz  oranlarının, anılan borçlu yönünden   uygulama  yeri bulunmamaktadır. Alacaklı vekilinin başvurusu,icra müdürlüğü hesaplamasının ilama aykırı yapıldığı nedenine dayalı olup,ilama aykırılık süresiz şikayete tabidir. O halde Mahkemece bu ilkeler doğrultusunda şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken istemin süre yönünden reddi isabetsiz olup,kararın bu nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 11.03.2005 tarih ve 2005/1370-5212 sayılı onama kararının kaldırılmasına,  mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28184, Karar No: 2013/23786, Tarih: 26.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/28184 E.  ,  2013/23786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetlerine dair, İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 11/03/2008 tarih ve 2006/575 esas, 2008/100 karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 15/11/2011 gün ve 2010/18843 esas, 2011/21100 sayılı kararıyla;

"Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; sanıklar ... ve ...'ın savunmalarının alındığı 2.5.2006 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1. ve 2. sayfası ile 21.2.2006 tarihli tensip zaptının 1. sayfası zabıt katibi tarafından imzalanmayarak, CYY.nın 219. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA," karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/07/2012 tarihli kararı ile Dairemize gönderilen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/01/2012 tarih ve 2008/216073 sayılı yazısı ile;

"Dosyanın incelenmesinde, sanıkların savunmalarının alındığı 02/05/2006 tarihli duruşma tutanağın üç sayfadan ibaret olduğu, tutanağın üçüncü sayfası zaptı yazan ... sicil numaralı ... adlı zabıt kâtibi tarafından imzalanmakla birlikte birinci ve ikinci sayfalarda imzasının bulunmadığı, duruşmayı icra eden hâkim tarafından tutanağın her üç sayfasının da imzalandığı, aynı şekilde iki sayfadan ibaret tensip zaptını hâkim imzası taşımakla birlikte, birinci sayfasında katip imzasının bulunmadığı görülmüştür.

5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesi uyarınca duruşma tutanaklarının her bir sayfasının mahkeme başkanı veya hakimi ile tutanağı yazan zabıt katibi ve 232/4. maddesi uyarınca karar ve hükümlerin bunlara katılan hakimler tarafından imzalanması gerekir. Bu yasal düzenlemelerin amacı tutanakların değiştirilmesini önlemek ve onlara güven duyulmasını sağlamaktır. Duruşma tutanakları imzalanmak suretiyle ancak sahteciliği iddia olunabilen resmi belge niteliğine kavuşur. 5271 sayılı CMK’nın 222. maddesinde, "Duruşmanın nasıl yapıldığı, kanunda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığı, ancak tutanakla ispat olunabilir. Tutanağa karşı yalnız sahtecilik iddiası yöneltilebilir." hükmü ile açıkça bu husus belirtmiştir.

5271 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 307. maddesi uyarınca, temyiz ancak hükmün yasaya aykırı olması sebebine dayanır. Yasaya aykırılık ise, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanmasıdır. Ancak her yasaya aykırılık mutlak bir bozma nedeni değildir. Mutlak bozma nedeni olan kanuna aykırılık halleri aynı Yasanın 308. maddesinde sekiz bent halinde sayılmıştır. Bu hallerin bozma sebebi sayılıp sayılmaması hususu Yargıtay'ın takdirine de bırakılmamıştır. Bunun dışındaki hallerde yasaya aykırılığın bozma sebebi sayılabilmesi için aykırılığın yine aynı Yasanın 306. maddesindeki "hükme esas alınan", 308. maddesindeki "hüküm için mühim noktalarda" ve 320. maddesindeki "hükme tesiri olacak derecede kanuna muhalefet" ibareleri ile işaret olunduğu üzere son karara (hükme) tesiri olması gerekir.

5271 sayılı CMK’nın 219/1 ve 232/4. maddelerine aykırı davranılması, 5271 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 308. maddesinde sayılan mutlak bozma nedenlerinden biri değildir. Bu itibarla her imza eksikliği hükmün bozulmasını gerektirmez. Eksik imza bulunan tutanaklarda esaslı bir işlem yapılıp yapılmadığı, mevcut imzaların tutanağa yeterli güveni sağlayıp sağlamadığı, tutanağın diğer sayfalarında imza eksikliği bulunup bulunmadığı, eksik imzalı tutanaktaki işlemlerin imza eksikliği bulunmayan başka tutanak veya kararlarla ve var ise UYAP'taki kaydı ile uyumlu olup olmadığı, güvenli elektronik imza kullanılıp kullanılmadığı, tutanaktaki kararların oybirliği ile ve ilgilerinin istemlerine uygun olarak alınıp alınmadığı, tutanağın içeriğine yönelik bir itiraz olup olmadığı gibi hususlar gözetilerek mevcut imza eksikliğinin hükmün bozulmasını gerektirecek nitelikte usul ve yasaya aykırılığı teşkil edip etmediği belirlenmelidir. Anayasa'nın 141/4 ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen davaların makul sürede bitirilebilmesinin sağlanması ve usul ekonomisi esaslarına uygun olan da budur. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05/07/2011 gün ve 90/178, 28/09/2011 gün ve 1839/1933 ve 03/10/2011 gün ve 1904/2166 sayılı kararları da bu görüşümüzü destekler niteliktedir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda, esaslı işlemler içermeyen tensip zaptının ilk sayfası ile 02/05/2006 tarihli sanıkların savunmalarının alındığı duruşma tutanağının 1. ve 2. sayfaları zabıt katibi tarafından imzalanmamış ve bu suretle 5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesine aykırı davranılmış ise de, aynı zabıt katibinin tutanakların son sayfasında imzasının bulunduğu gibi, zabıt katibinin imzasının eksik olduğu sayfaların hakim tarafından imzalanarak tutanak içeriğinin doğruluğunun tasdik edildiği, duruşma tutanağı ile tensip zaptının UYAP ortamında gerçekleştirildiği ve tutanakların içeriğine yönelik sahteliğe ilişkin herhangi bir itiraz ileri sürülmediği hususları birlikte gözetildiğinde, tutanakların zabıt katibince imzalanmasının unutulduğu değerlendirilerek, yasanın aradığı ve amaçlanan tutanağa güvenin kafi derecede korunduğu, yasaya aykırılığın hükmün bozulmasını gerektirecek derecede ihlal edilmediği, mevcut imza eksikliğinin mahallinde tamamlanabileceği anlaşılmaktadır.

Bu nedenlerle; mahallinde ikmali mümkün olan mevcut imza eksikliğinin, 5271 sayılı CMK’nın 219/1. maddesine aykırılık oluşturacak mutlak bir bozma nedeni olmadığını gözetmeyen özel Dairenin bozma kararına katılmak mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; itirazın kabulüne, Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairenin 15/11/2011 gün ve 2010/18843 E, 2011/21100 K. sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve dava dosyasının esastan incelenmek üzere Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmesi,

Arz ve talep olunur." isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:

II- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizce verilen 15/11/2011 gün ve 2010/18843 esas, 2011/21100 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 11/03/2008 tarih ve 2006/575 esas, 2008/100 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Sanıklar ... ve ...'ın savunmaları ile mağdurlar ..., ... ve ...’ın ifadelerinin alındığı 2.5.2006 tarihli oturuma ait duruşma tutanağının 1. ve 2. sayfası ile 21.2.2006 tarihli tensip zaptının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmadığı gibi elektronik imza ile de imzalanmadığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın belirtilen imza eksikliği giderilerek, buna ilişkin tutanak düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13678, Karar No: 2013/6051, Tarih: 13.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13678 E.  ,  2013/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.12 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/36306, Karar No: 2023/4211, Tarih: 13.06.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/36306 E.  ,  2023/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 08.03.2022 tarihli ve 2021/8516 Esas, 2022/1413 Karar sayılı bozma kararı üzerine;

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarih ve 2022/137 Esas ve 2022/167 sayılı Kararı ile;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun(3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5327 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.09.2022 tarihli ve düzelterek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle;

\*Bank ... hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğuna, talimat dönemlerine uygun olmadığına,

\*Sanığın eşinin ceza almasının sanık hakkındaki karara gerekçe olamayacağı,

\*Suçun unsurlarının oluşmadığına,

\*Yetersiz delille mahkumiyet hükmü kurulduğuna,

\*Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;