muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7144, Karar No: 2014/22335, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7144 E.  ,  2014/22335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/395-2013/398

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile dahili davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine karar verilmiş; davacılar ile dahili davalı vekillerince temyiz itirazında bulunulmuştur.

Yapılan incelemede, dava konusu taşınmazların öncesinde 2001 onaylı Küçükçekmece-İkitelli Atatürk Olimpiyat Parkı Nazım İmar Planında Olimpiyat Parkı alanı olarak planlandığı, daha sonra yapılan 2011 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Altınşehir -Güvercintepe Nazım İmar Planında park alanı olarak ayrıldığı, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda ise; dava konusu parsellerin batı cihetinde bulunan Hasandere deresinin yatağını genişletmesi nedeniyle taşınmazların tamamının dere yatağında kaldıkları belirtilmiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmazların fiilen dere yatağında kaldıklarından fiili elatma olgusunun gerçekleşmiş olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgelerin 08.09.2012 tarih ve 28405 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2012/3575 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yetkilendirilmiş olan Ç.. B..nın 15.11.2012 tarih ve 17687 sayılı olurları ile "rezerv yapı alanı" olarak belirlenen bölge içerisinde kaldığı da dikkate alınarak sorumlu idare belirlenip işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın yargı yeri nedeniyle ve husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile dahili davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3439, Karar No: 2025/952, Tarih: 11.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/3439 E.  ,  2025/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/459 E., 2023/758 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kamu düzeni nedeniyle kısmen kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/34 E., 2022/64 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kamu düzeni nedeniyle kısmen kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu dava dilekçesinde; Konya ili Meram ilçesi Dere ... Mahallesi sınırları içinde bulunan tespit dışı bırakılan taşınmazı 1978 yılından beri ekim dikim yapmak ve bina yapmak suretiyle nizasız fasılasız kullandığını açıklayarak, taşınmazın adına adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiş ve yargılama sırasında, 2019 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda dava konusu taşınmazın, 42306 ada 7 parsel numarasıyla Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malik hanesi, nitelik ve yüzölçümü açık bırakılmak suretiyle tesbit görmesi nedeniyle Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosya Kadastro Mahkemesine devredilmiştir.

İlk Derece (Kadastro) Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; "... yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre imar planı onaylanan bir taşınmazın zilyetlik yoluyla kazanılabilmesi için dava konusu bu taşınmaza ilişkin Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerinde belirtilen 20 yıllık çekişmesiz ve aralıksız zilyetliğin imar planının onaylandığı tarihe kadar devam etmesinin ve bu 20 yıllık sürenin imar planının onaylandığı tarihe kadar dolmasının gerektiği, dava konusu taşınmazların 1954 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık vasfıyla tescil harici bırakılmış olduğu, bilindiği üzere, öncesi boş (hali) ya da ham toprak olan taşınmazların 20 yılı aşkın süre ile ekonomik amaca uygun şekilde ve malik sıfatı ile kullanılması halinde zilyedince iktisabı mümkün olmakla beraber evveliyatı taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin imar ve ihya edilmeksizin iktisabının olanaksız olduğu, taşınmaza tarım arazisi niteliği kazandırmayan ev, ahır ve samanlık yapmak gibi eylemler, uğraşlar ve meydana getirilen eserlerin Kadastro Kanununun 17. maddesi kapsamında imar ve ihya olarak kabul edilemeyeceğinin Hukuk Genel Kurulunun 24.02.1999 gün ve 1999/8-84 E., 1999/118 K

. maddesi kapsamında imar ve ihya olarak kabul edilemeyeceğinin Hukuk Genel Kurulunun 24.02.1999 gün ve 1999/8-84 E., 1999/118 K. sayılı kararında açıkça belirtilmiş olduğu, her ne kadar davacı tarafından Dere Belediye Başkanlığı tarafından dava konusu taşınmaz ve çevresine ilişkin tahsis işlemi yapıldığı iddia edilse de İlgili belediye başkanlıklarından bu belgeler istendiğinin ancak bu belgelerin bulunmadığının bildirilmiş olduğu, Dere Belediye Başkanlığı tarafından böyle bir tahsis işlemi yapılsa dahi bu işlemin mülkiyet kazandırıcı bir tapu işlemi olmadığı, dava konusu taşınmazın tahsis işlemi yapılan kişiye diğer gerçek kişilere karşı bir tahsis işlemi veya davacı ile başka gerçek kişiler arasındaki zilyetlik ihtilafını davacı yararına destekleyebilecek nitelikte bir belge olabileceği, tek başına mülkiyet veya imar ihya yapıldığı ya da ekonomik amaca uygun zilyetlik konusunda bir belge olmadığı sonucuna varıldığı, dosyada mevcut hava fotoğrafları bilirkişi rapor ve ek raporları, mahalli bilirkişi beyanları, keşifteki mahkeme gözlemi ve cevabi yazılar hep birlikte dikkate alınarak mahkememizce itibar edilen yöntemine uygun hazırlanan Harita mühendisi bilirkişi raporu ve ek raporda hava fotoğrafı incelemesi neticesinde 1954, 1975, 1986 ve 1990 yılında dava konusu taşınmazın hali arazi olduğunun, imar ihya ve kullanımın olmadığının, 1998 - 2010 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazda yapı bulunduğunun ve imar iskan suretiyle ihya edildiğinin, ziraat bilirkişi raporunda taşınmazda 10 - 15 - 20 - 25 - 30 yaşlarında meyve ağaçları olduğunun tespit edildiğinin, arazi yüzeyinin az taşlı olduğunun, yüzde 10 - 15 eğimli olduğunun belirtildiği, inşaat bilirkişi raporunda taşınmazda 1997 yılında yapılmış iki katlı ve taşınmazı çevreleyen briketten yapılı bahçe ihata duvarı, binanın dış giriş kapısı önünde otopark ve briketten üzeri ahşap makas çatılı üzeri sacla kaplı depo bulunduğunun açıklandığı, harita mühendisi bilirkişi ile ziraat ve inşaat bilirkişi değerlendirmelerinin birbirini doğruladığı, mahalli bilirkişilerin davacının dava konusu taşınmazları 1975 - 1980'li yıllarda satın aldığını, davacının taşınmazı 30 - 35 yıldır ev ve bahçe olarak kullandığını, 1980'lı yıllardan önce taşınmazın boş taşlık hali arazi olduğunu beyan ettikleri, her ne kadar mahalli bilirkişiler 35 - 40 yıldır (1985 yıllarından beri) davacının dava konusu taşınmazı ev ve bahçe olarak kullandığını beyan etseler de gerçeğin resmi olan hava fotoğrafları ve yöntemine uygun olarak hazırlanan bilirkişi raporlarına itibar etmek gerektiği, sonuç olarak, dava konusu taşınmazın orman veya mera ile bir alakasının olmadığı, 1954 yılı tesis paftasına göre dava konusu taşınmazın öncesi itibariyle taşlık olduğu, ziraat bilirkişi raporuna göre de keşif itibariyle az taşlı olduğu belirtilmiş olup bu nedenle zilyetlikle kazanım için KK

. 17'de belirtilen imar ve ihya gerektiği, taşınmaza tarım arazisi niteliği kazandırmayan ev, ahır ve samanlık yapmak gibi eylemler, uğraşlar ve meydana getirilen eserlerin KK. m.17 kapsamında imar ve ihya olarak kabul edilemeyeceği, kazandırıcı zamanaşımı zilyetlik süresinin hesaplanmasında, ilk nazım imar planının dikkate alınması gerektiği, davacının ilk imar planının onaylandığı tarih olan 1999 yılından geriye doğru en az 20 yıl önceden itibaren imar ve ihya yoluyla KK. m.14 ve 17'de belirtilen çekişmesiz ve aralıksız 20 yıl ekonomik amaca uygun zilyetlik şartlarını sağlamadığı, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapılar ve meyve ağaçlarının davacı tarından dikildiğinin ve meydana getirildiğinin anlaşıldığı ... " gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine, dava konusu Konya ili Meram ilçesi Dere Mahallesi 42306 ada 7 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, tapunun beyanlar hanesine, "Taşınmaz üzerinde bulunan ve taşınmazı çevreleyen briketten yapılı bahçe ihata duvarı, binanın dış giriş kapısı önünde otopark ve briketten üzeri ahşap makas çatılı üzeri sacla kaplı depo ve kadastro tutanağı eki ölçü krokisinde gösterilen iki katlı ev ... tarafından meydana getirilmiştir. 2022 tarihi itibariyle 25-30 yaşlarında 5 adet kayısı ağacı, 20-25 yaşlarında 1 adet ceviz ağacı, 10-15 yaşlarında iki adet badem ağacı, 10-15 yaşlarında bir adet şeftali ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet vişne ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet elma ağacı, 5-15 yaşlarında 13 adet asma ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet erik ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet iğde ağacı, 15-20 yaşlarında 9 adet mazı ağacı ...'a aittir. Taşınmaz ... kullanımındadır." şeklinde şerh verilmesine, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağında boş bırakılan nitelik ve malik hanesinin bu şekilde doldurulmasına karar verilmiş; hükme karşı, davacı ve davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; "... dosya içeriği ve toplanan delillere göre imar planının onaylandığı 1.11.1999 tarihi ile davacının zilyetliğinin başladığını savunduğu 1990 ve sonrası arasında 3402 sayılı yasanın 14 ve 4721 sayılı yasanın 713/1 maddesi uyarınca yirmi yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi dolmadığından mahkemece yazılı şekilde tescil davanın reddine karar verilerek, tescil talebinin içinde olduğu değerlendirilip taşınmaz üzerindeki muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği ve davacıya ait olduğu yönünde şerh verilmesinde, davanın kısmen reddi sonucu 3402 sayılı Yasanın 31/son maddesi gereğince zorunlu dava arkadaşı olan davalılar lehine tek bir vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken davacı tarafça açık istinaf sebebi gösterilmediğinden ayrı ayrı kararda belirtilen miktarlarda vekalet ücreti belirlenmesinde hukuka aykırı yön görülmediği, ancak, kadastro tutanağının miktar hanesi de boş olmasına rağmen doldurulmamasının doğru olmadığı ..

... " gerekçesiyle, davacı ve davalı Hazine vekilinin istinaf talebinin kamu düzenine ilişkin nedenlerle kabulü ve sair nedenler yönünden reddi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 nci maddesi uyarınca anılan mahkeme kararının kaldırılarak ile yeniden hüküm tesisi suretiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu Konya ili Meram ilçesi Dere Mahallesi 42306 ada 7 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfıyla 750,72 m2 olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, taşınmazın beyanlar hanesine; "Taşınmaz üzerinde bulunan ve taşınmazı çevreleyen briketten yapılı bahçe ihata duvarı, binanın dış giriş kapısı önünde otopark ve briketten üzeri ahşap makas çatılı üzeri sacla kaplı depo ve kadastro tutanağı eki ölçü krokisinde gösterilen iki katlı ev ... tarafından meydana getirilmiştir. 2022 tarihi itibariyle 25-30 yaşlarında 5 adet kayısı ağacı, 20-25 yaşlarında 1 adet ceviz ağacı, 10-15 yaşlarında iki adet badem ağacı, 10-15 yaşlarında bir adet şeftali ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet vişne ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet elma ağacı, 5-15 yaşlarında 13 adet asma ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet erik ağacı, 10-15 yaşlarında 2 adet iğde ağacı, 15-20 yaşlarında 9 adet mazı ağacı ...'a aittir. Taşınmaz ... kullanımındadır." yönünde şerh verilmesine karar verilmiş ve iş bu karar, davalı Hazine vekili ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun'un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ve davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7508, Karar No: 2010/12591, Tarih: 01.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7508 E.  ,  2010/12591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 09/06/2009

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar (karşı davalılar), miras bırakanları S.. K..'un 30.10.2002 tarihli vasiyetnamesi ile mal varlığının tamamını davalı U..'a bırakmak suretiyle mahfuz hisselerini ihlal ettiğini, yapılan işlemin kendilerinden mal kaçırmaya yönelik olduğunu ileri sürerek, vasiyetnamenin mahfuz hisselerini aşan kısmının tenkisi ile iptaline, işlemin mahfuz hisselerine tecavüz eden kısmının belirlenerek davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı (karşı davacı), asıl davaların reddini savunarak, miras bırakan S.K.. vasiyetname ile tüm mal varlığını kendisine bıraktığını ileri sürüp, S. adına kayıtlı ve ona miras bırakanlarından intikal edecek çekişme konusu taşınmazlardaki hak ve hisselerin kendi adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, U. K.. tarafından açılan vasiyetnameye dayalı tapu iptal ve tescil isteğinin kısmen kabulüne, birleşen tenkis davalarının kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı (birleşen dosya davacısı) tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava ve birleşen 2003/838 esas sayılı dava, vasiyetnamenin iptali ve tenkis, birleşen 2005/76 esas sayılı dava ise vasiyetnameye dayalı tapu iptali-tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen 2003/838 esas sayılı tenkis davalarının kabulüne, birleşen 2005/76 esas sayılı vasiyetnameye dayalı tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların miras bırakanı S.. K..'un 23.02.2003 tarihinde öldüğü ve mirasçı olarak kardeşleri Ö., K., M., M., Ş., H., H. ve S. ile yeğenleri N., M., S., F. ve S.'yı bıraktığı, miras bırakanın Ünye 1.Noterliğinin 30.10.2002 tarihli vasiyetname ile davalı U..K.'nu tüm malvarlığı için mirasçı olarak atadığı, Ünye Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/129 esas, 2004/189 karar sayılı veraset dosyasında sözüedilen vasiyetname ile S.. K'un tüm malvarlığı için davalı U..'un mirasçı olarak atandığının tesbitine karar verildiği, Ünye Sulh Hukuk Mahkemesinin 2003/209 esas, 2003/843 karar sayılı dosyasında vasiyetnamenin açılmak suretiyle okunduğu ve kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, miras bırakanın vasiyet tariki ile yapmış olduğu temliklerin tenkis hükümlerine tabi olduğu, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma neticesinde sayfa numarası 893 olan 858 parselle ilgili dava kabul edildiğinden, bu parselin kütükte 893.sayfada kayıtlı olması ve bu numara ile dava konusu edilen bir taşınmaz bulunmadığı belirlenerek buna ilişkin davanın reddi, diğer dava konusu edilen vasiyetnameye konu mamelekler bakımından tenkis davasının kabul edilmesi, ayrıca vasiyetnameye dayalı iptal ve tescil isteğinin de kabul edilmesi kural olarak doğrudur.

Ne var ki, 12.10.2004 tarihli celsede davacı Ö.. ile birlikte vekili olan Avukat A. M.'ın hazır bulundukları ve vekilin vekaletten çekildiğini bildirdiği, ondan sonraki oturumlara da davacı asil Ö.'in iştirak edip, davayı takip etmediği veya başka bir vekil aracılığı ile davaya katılmadığı sabittir.

Bilindiği üzere; tenkis davalarında tereke elbirliği mülkiyetine tabi olsa dahi bir mirasçının diğerini temsil hakkı bulunmamaktadır. Öyleyse, Ö.'in davayı takip etmediği ve yargılama sonuçlanıncaya kadar da yenilemediği gözetilerek onun hakkındaki davayı HUMK.'nun 409.maddesi hükmünün tatbik edilerek işlemden kaldırılmasına, 3 ay içinde yenilenmemesi sebebiyle de açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken bu husus gözardı edilerek Ö. lehinde de hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan, tercih tarihi itibariyle belirlenen değerler üzerinden neticeye gidilmesi gerekirken bilirkişinin alternatifli olarak düzenlediği rapora göre bu değer gözetilmeksizin sonraki tarih itibariyle belirlenen değer üzerinden kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Diğer yandan, 339 parsel sayılı taşınmazda vasiyet eden S.'nin 1/2 nispetinde payı olduğu halde yanılgılı değerlendirme ile vasiyetnameye dayanılarak 1/8 oranında iptal ve tescile karar verilmiş olması da isabetsizdir.

O halde, davalı-birleşen davanın davacısı U..'un temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 01.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13649, Karar No: 2022/17105, Tarih: 30.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13649 E.  ,  2022/17105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No :

Dava, tedavi süresince kullanılacak olan Nivolumab etken maddeli “Opdivo” isimli ilacın bedelinin hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı kurum tarafından karşılanması ve ilaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin tedavisi süresince kullanacağı ''Nivolumab (Opdivo)'' adlı ilacın bedelde hiçbir kesinti yapılmaksızın davalı Kurum tarafından karşılanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı SGK Başkanlığı vekili; bedeli karşılanabilecek ilaçlar konusunda Sağlık Uygulama Tebliği hükümleri gözetilerek inceleme yapılması gerektiğini; ilacın bedelinin karşılanması mümkün olmadığından, Kurum işleminin mevzuat hükümlerine uygun olduğunu beyanla, davanın reddi gereğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İstinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurulduğu görülmüştür.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Yasanın 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğu, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle temyiz yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ:

Davacının 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı aldığı ve sağlık yardımına müstehak olduğu, akciğer kanseri tanısı konulduğu, akciğer kanseri nedeniyle hastanın Nivolumab (Opdivo) kullanması uygundur şeklinde rapor tanzim edildiği, Sağlık Bakanlığı Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu tedavide Nivolumab (Opdivo) etkin maddeli ilaç/ilaçların kullanımına uygun görüldüğü, ilaç bedelinin karşılanması amacıyla Kuruma yapılan başvurunun Kurum tarafından sağlık uygulama tebliğinin EK-4/A bedeli ödenecek ilaç listesinde yer almadığının belirtilerek bedelinin karşılanmayacağı yönünde yazısı üzerine eldeki davanın açıldığı Mahkemece, ödeme kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.