muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1615, Karar No: 2023/2395, Tarih: 25.09.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı/birleşen davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı/birleşen davalı şirket vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, istinaf kararının gerekçesinin araç mülkiyetinin tescili talebinin reddi yönünden doğru olmakla birlikte diğer hususlarda tamamen hukuka aykırı olduğunu, karşı tarafın ihtara verdiği verdiği cevapta aracın ... tarafından kendisine hediye edildiğini söylerken, davaya verdiği cevapta ve birleşen davada ise aracın kardeşi ... tarafından hediye edildiğini beyan ettiğini, böylece somut olayda dayanılan fiili ve hukuki sebepler arasında çelişkinin ortaya çıktığını, araç satış sözleşmesinde alıcının müvekkili şirket olduğunu, ...'ın ise şirket adına anılan sözleşmeyi akdettiğini, BAM'ın tüzel kişilik kavramının içeriğini tamamen göz ardı ederek söz konusu işlemlerin ve hukuki ilişkilerin içinde bizzat Selçuk'unda bulunduğu kanaatine vardığını, bu tespit ve değerlendirmenin usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu, müvekkili şirket ile birleşen dosya davacısı ... arasında, iddia edildiğinin aksine herhangi bir sözleşme akdedilmediğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararında aracın satış parasına ilişkin ödeme belgelerinin dosyaya sunulmadığı ifade edilmişse de aracın alım bedelinin tamamen ödendiği ve satıcı tarafından tahsil edildiğinin noter satış sözleşmesinde yazılı olduğunu, davaya konu ... plaka sayılı aracın ise bu tarihten önce 31.12.2014 tarihinde bedeli müvekkili şirket tarafından ödenmek suretiyle satın alındığını, diğer taraftan Bölge Adliye Mahkemesi her ne kadar araç mülkiyetinin ...'ya ait olduğunun tespitine karar vermişse de birleşen dava dilekçesi incelendiğinde, karşı yanın aracın mülkiyetinin kendilerine ait olduğunun tespitine yönelik bir talebinin bulunmadığının açıkça görüleceğini, bu nedenle talep dışına çıkılarak karar verilmesinin de usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; kararın bozularak asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; araç mülkiyetinin tespiti, birleşen dava ise aracın mülkiyetinin devir borcunun aynen ifası istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Dava konusu edilen bir hakkın ve buna karşı yapılan savunmanın dayandığı vakıaların (olguların) var olup olmadıkları hakkında Mahkemeye kanaat verilmesi işlemine ispat denir.

2. Diğer taraftan hâkim, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan vakıaların gerçekleşip gerçekleşmediğini, kural olarak kendiliğinden araştıramaz. Bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini taraflar ispat etmelidir.

3. Bir davada ispat yükünün hangi tarafa ait olacağı hususu ise 6100 sayılı Kanun'un "İspat yükü” başlıklı 190 ıncı maddesinde yer almakta olup;

“İspat yükü, kanunda ... bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

3. Bir davada ispat yükünün hangi tarafa ait olacağı hususu ise 6100 sayılı Kanun'un "İspat yükü” başlıklı 190 ıncı maddesinde yer almakta olup;

“İspat yükü, kanunda ... bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.” şeklinde hüküm altına alınmıştır.

4. Bu hüküm, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) “İspat yükü” başlıklı 6 ncı maddesinde yer ...: “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." ifadesine paralel olarak düzenlenmiştir.

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Senede karşı tanıkla ispat yasağı" başlıklı 201 ... maddesinde, senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemlerin tanıkla ispat edilemeyeceği hüküm altına alınmıştır.

6. Aynı Kanun'un 203/1-a-b maddesi şöyledir;

" (1) Aşağıdaki hâllerde tanık dinlenebilir:

a) Altsoy ve üstsoy, ..., eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemler.

b) İşin niteliğine ve tarafların durumlarına göre, senede bağlanmaması teamül olarak yerleşmiş bulunan hukuki işlemler."

6. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20 nci maddesinin d bendinde; "Tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, satış ve devri yapılacak araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para cezası borcu bulunmadığının tespit edilmesi ve taşıt üzerinde satış ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt bulunmaması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi veya trafik tescil kayıtları esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir." şeklinde düzenlenmiştir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemesince; asıl davadaki satış belgesini hükümden düşüren birleşen davadaki satış belgesinin aynı zamanda şirket ortakları olan ...-... arasında veya birleşen davacı ... ile kayın pederi yönetici Selçuk arasında olmakla, HMK'nın 203 üncü maddesinin 1 ... fıkrasının a ve b bendinde yer ... düzenlemeden istifade edileceği, asıl davacının tüzel kişi olmasının sonuca etkili olmayacağı, şirketin organları ... ile yönetilmesinin gereği olarak mevcut aile bağının yarattığı imkan ile tarafların gösterdiği tanıkların dinlenmesinde hukuka aykırılık olmadığı belirtilerek, tanık beyanları esas alınarak asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmişse de; birleşen dava davacılarından ...'a ait BMW marka aracın dava dışı ...'a verilen vekalet ile asıl dava davacısı şirkete 15.01.2015 tarihinde noter sözleşmesi ile satıldığı yine davaya konu Tiguan marka aracın da 31.12.2014 tarihinde davacı şirket adına kayıtlı olduğu tüm dosya kapsamı ile anlaşılmaktadır. Noterde düzenlenen araç satış sözleşmelerinin resmi şekilde yapıldığı gözetildiğinde resmi şekilde yapılan dava konusu sözleşmelerin geçerli olup, aksinin yazılı delillerle ispat edilmesi gereklidir. Dolayısıyla araç satış sözleşmeleri tarafları ve mahkemeyi bağlar. Davacı/birleşen davalı şirket vekilinin tanık dinletilmesine açık muvafakatinin olmadığı görülmüş, ayrıca davacı/birleşen davalı şirket olduğundan, taraflar arasında HMK'nın 203 üncü maddesinin 1 ... fıkrasında sayılan akrabalık ilişkisi de söz konusu olamaz. Bu durumda yazılı delil olan araç satış sözleşmesinin karşısında artık tanık dinlenemez, dinlenen tanık beyanları hükme esas alınamaz. Davalı/birleşen davacı ... ve birleşen davacı ... ise, iddialarını yasal delillerle ispat edememiştir.

2. O halde; birleşen davadaki davacılar vekilinin delil listesinde açıkça "yemin" delili yazdığından, Mahkemece davalı/birleşen davacı ...'ye ve birleşen davacı ...'a, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak hâsıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3. Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA,

2. Bozma sebebine göre davacı/birleşen davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33559, Karar No: 2011/14316, Tarih: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/33559 E.  ,  2011/14316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 05.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6292, Karar No: 2008/11012, Tarih: 15.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/6292 E.  ,  2008/11012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Karar Tarihi :

Yasadışı örgüt propagandası yapmak suçundan sanık ... ... hakkında yapılan yargılama sırasında, adı geçen sanığın 22/07/2007 tarihinde yapılan genel seçimlerde milletvekili seçilmesi sebebiyle, isnat edilen suçun 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesi kapsamındaki suçlardan olmadığından bahisle, Anayasa'nın 83/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince yargılamanın durmasına dair, Diyarbakır 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/01/2008 tarihli ve 2006/368 esas, 2008/15 sayılı kararına Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan itirazın reddine ilişkin, Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/02/2008 tarihli ve 2008/71 müteferrik sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın milletvekili seçilmeden önce ... Yardımcısı olduğu dönemde 03/09/2006 tarihinde Diyarbakır istasyon meydanında, Dünya ... nedeniyle düzenlenen miting sırasında, topluluğa hitaben yaptığı konuşmadan dolayı, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 29/11/2006 tarihli ve 2006/1441 soruşturma, 2006/737 esas, 2006/632 sayılı iddianamesi ile 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu 'nun 7/2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sırasında, adı geçen sanığın 22/07/2007 tarihinde yapılan genel seçimlerde milletvekili seçilmesi sebebiyle, isnat edilen suçun 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 14. maddesi kapsamındaki suçlardan olmadığından bahisle, Anayasa'nın 83/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince yargılamanın durmasına karar verildiği,

Kararın gerekçesinde, Anayasanın 14. maddesinin dar yorumlanması gerektiği ve 14. madde kapsamında değerlendirilmesi gereken suçların sadece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 4. Kısım 4. Bölümünde düzenlenen "Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar" ile 5. Bölümde düzenlenen "Anayasal Düzene ve Bu Düzenin İşleyişine Karşı Suçlar" olduğunun belirtildiği, bu suçların ise, 5237 sayılı Kanun'un 302 ila 316. maddeleri arasında düzenlenmiş olduğu, 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 83/2. maddesi birinci cümlesinde "Seçimden önce veya sonra bir suç işlediği ileri sürülen bir milletvekili, Meclisin kararı olmadıkça tutulamaz, sorguya çekilemez, tutuklanamaz ve yargılanamaz." şeklinde bir düzenleme mevcut ise de, aynı maddenin ikinci cümlesinde "Ağır cezayı gerektiren suçüstü hali ve seçimden önce soruşturmasına başlanılmış olmak kaydıyla Anayasanın 14 üncü maddesindeki durumlar bu hükmün dışındadır. Ancak, bu halde yetkili makam durumu hemen ve doğrudan doğruya Türkiye Büyük Millet Meclisine bildirmek zorundadır." biçimindeki düzenleme ile bunun istisnasına yer verildiği,

Anayasanın 14. maddesinde ise "Anayasada yer alan hak ve hürriyetlerden hiçbiri, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı ve insan haklarına dayanan demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler biçiminde kullanılamaz. Anayasa hükümlerinden hiçbiri, Devlete veya kişilere, Anayasayla tanınan temel hak ve hürriyetlerin yok edilmesini veya Anayasada belirtilenden daha geniş şekilde sınırlandırılmasını amaçlayan bir faaliyette bulunmayı mümkün kılacak şekilde yorumlanamaz.

Bu hükümlere aykırı faaliyette bulunanlar hakkında uygulanacak müeyyideler, kanunla düzenlenir." şeklinde düzenlemeye yer verilmek suretiyle, milletvekili dokunulmazlığına sınırlama getirildiği,

Somut olayda, sanık hakkında milletvekili seçilmeden önce işlemiş olduğu, yasadışı ... terör örgütünün propagandası yapmak suçundan dolayı kamu davası açıldığı, bu örgütün amacının ise, Anayasanın 14. maddesinde belirtilen Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmayı, demokratik ve laik Cumhuriyeti ortadan kaldırmayı amaçlayan faaliyetler olduğu hususunun bilinen bir gerçek olduğu, mahkemenin Anayasanın 14. maddesinin dar yorumlanması şeklindeki gerekçesi ile 14. madde kapsamında değerlendirilmesi gereken suçların sadece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 4. Kısım 4. Bölümünde düzenlenen "Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar" ile 5. Bölümde düzenlenen "Anayasal Düzene ve Bu Düzenin işleyişine Karşı Suçlar" olduğu biçimindeki gerekçesine katılmanın mümkün bulunmadığı, keza, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun "Terör Tanımı" başlıklı 1. maddesinde yer alan "Terör; cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasi, hukuki, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla bir örgüte mensup kişi veya kişiler tarafından girişilecek her türlü suç teşkil eden eylemlerdir." biçimindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, 14. madde kapsamındaki suçları, sadece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 4. Kısım 4 ve 5. Bölümlerindeki suçlarla sınırlamanın doğru olamayacağı,

Diğer yandan, mahkemenin iddianamede gösterilen hukuki nitelendirme ile bağlı olduğu, ancak suçun vasıf ve mahiyetinin değiştiği hallerde takdir hakkının bulunduğu, mahkemenin gerekçesinde ise suçun vasıf ve mahiyetinin değiştiğine ilişkin bir ibareye yer verilmediği, dolayısıyla iddianamede gösterilen hukuki nitelendirmenin geçerli olduğu ve iddianamede anlatılan suçun da "Yasadışı Örgüt Propagandası Yapmak" olduğu gözetildiğinde, sanığın eyleminin Anayasanın 83/2. maddesi ikinci cümlesi yollamasıyla 14. madde kapsamında değerlendirilmesi ve mahkemenin yargılamaya devam ederek sonucuna göre hüküm kurması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 28.2.2008 gün ve 13005 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay C.Başsavcılığının 2.4.2008 gün ve 2008/62130 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianamedeki anlatıma göre sanığa isnat edilen eylemin 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 7/2. maddesinde tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı, anılan suçun niteliği itibariyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 14. maddesinde öngörülen Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmaya yönelik suçlardan olduğu, suç tarihinden sonra milletvekili seçilen sanık hakkında seçimden önce soruşturma başlatıldığı, bu nedenle Anayasanın 83. maddesinin 2. fıkrasının 2. cümlesi kapsamında ve yasama dokunulmazlığı dışında kaldığı, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği bu nedenle yerinde görüldüğünden Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 1.2.2008 tarih ve 2008/71 müt. sayılı kararının CMK.nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1787, Karar No: 2011/2112, Tarih: 12.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1787 E.  ,  2011/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve müşterekleri, Hazine ve Taşlıköy Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Olur Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 21.04.2009 gün ve 99/37 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde; 101 ada 93, 201, 203 ve 103 ada 114 sayılı parsellerin babasından kaldığını, davalı kardeşleriyle birlikte babasının ölümünden sonra yaptıkları rızai taksim sonucu kendisine düştüğünü, ancak kadastro çalışmaları sırasında tüm mirasçılar adına tespit ve tescil edildiklerini, ekilir ve biçilir arazilerden olduğunu, taşınmazların bitişiğinde bulunan bir kısım yerlerin ise dere yatağı olarak ölçüm dışı bırakıldıklarını belirterek açıklanan ada ve parseller içerisinde kendisine ait olan taşınmaz bölümleri bakımından tapu kayıtlarının iptaline, dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümlerinin kendisine ait parsellere dahil edilerek adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ve ..., herhangi bir taksimin yapılmadığını bildirmişler ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Davalı ...’a dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Davalı ... ise, dava dilekçesinin doğru olduğunu ve taksimin yapıldığını açıklamıştır.

Davalı Hazine temsilcisi, tespit harici bırakılan taşınmazlarla ilgili olarak açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... tüzel kişiliğine dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış, herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece, “Teknik bilirkişiler ...ve ...’ın 09.02.2009 tarihli raporlarına ekli krokide yeşil renkle taralı 24/B, 25/B ve 26/B ile işaretlenen toplam 5142,95 m2’lik taşınmaz bölümlerinin 101 ada 193 sayılı parsele, aynı rapor ve krokide yeşil renkle taralı 18/B ile gösterilen 797,19 m2’lik taşınmaz kısmının ise 101 ada 203 sayılı parsele eklenmesine” davacının diğer istemlerinin reddine karar verilmesi üzerine; hükmün, tespit dışı bırakılan yerlere ilişkin bölümleri Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali tescil ve tescil isteğine ilişkindir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik, muristen intikal, imar ve ihya hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK.nun 713/1, 996, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali tescil ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesinde; 101 ada 193, 201, 203 ve 103 ada 114 sayılı parsellerin içerisinde bulunan kendisine ait taşınmaz bölümleri bakımından yapılan rızai taksim nedeniyle tapu kayıtlarının iptaline ve iptal edilen yerler ile 193 ve 203 sayılı parsellerin kenarında bulunan ve kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümlerinin kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayalı olarak 193 ve 203 sayılı parsellere ilavesi suretiyle adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi isteğinde bulunmuştur. Parseller hakkında açılan tapu iptali ve tescil davası yönünden mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu husus davacı ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmemiştir. Hazine temsilcisi ise, kabulüne karar verilen ve tespit dışı bırakılan yerler bakımından hükmü temyiz etmiştir.

Dava konusu 101 ada 193 ve aynı ada 203 sayılı parsellerin kadastro tespitleri 10.11.2007 tarihinde yapılmış, davacı ve davalılar adına verasette iştirak biçiminde tespit ve tescil edilmiştir. Kadastro tutanakları 01.04.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Saptanan bu durum karşısında, dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümleri de 101 ada 193 ve 203 sayılı parsellerin tespitlerinin yapıldığı 10.11.2007 tarihinde dere yatağı niteliğinde tespit dışı bırakıldıklarının kabulü gerekir. Dava ise 04.11.2008 tarihinde açıldığına göre, tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümleriyle ilgili davanın daire uygulaması da gözetildiği de makul süre içerisinde açıldığı görülmektedir. Ne var ki, söz konusu krokide 18/B, 24/B, 25/B ve 26/B ile işaretlenen ve tespit dışı bırakılan bu taşınmaz bölümleri de dava konusu yapılan ada ve parseller gibi tarafların ortak miras bırakan babaları ...’dan kaldığı dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerle sabittir. 30.01.2009 tarihinde yapılan keşifte dinlenen tanık beyanlarına göre, tarafların miras bırakanı Nevzat, 1972 yılında ölmüştür. Davacı ... ve davalı ...’ın keşif tutanağına geçen beyanlarına göre de tapulu taşınmazlar ile tespit harici bırakılan taşınmazların babalarından kaldığı anlaşılmıştır. Davacının ileri sürdüğü paylaşım ise, dosya kapsamıyla yerinde görülmemektedir. ...’ın 1972 yılında ölümünden sonra sadece erkek çocukları arasında rızai bir paylaşımın yapıldığı ve kızları yapılan paylaşımda yer almadıkları keşif tutanağı kapsamıyla sabittir. Yöntemine uygun bir paylaşımdan söz edilebilmesi için tüm mirasçıların katılımıyla yapılan bir paylaşımın olması gerekir. Davacı tespit dışı kalan taşınmazların adlarına verasetten iştirak halinde kayıtlı bulunan parsellere ilavesi suretiyle adına tapuya kayıt ve tescil isteğinde bulunmuştur. Az önce de açıklandığı gibi, tespit dışı bırakılan taşınmaz bölümleri de muris Nevzat’tan kaldığına ve muris Nevzat 1972 yılında öldüğüne göre terekesi TMK.nun 701 ve 702.maddeleri gereğince elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Elbirliği mülkiyetinde mirasçıların belirlenmiş payları olmayıp her birinin payı taşınmazın tamamı üzerinde söz konusudur. Tasarrufi işlemlerde oybirliği aranır. Davada bir tasarruf işlemi olduğuna göre TMK.nun 702.maddesi uyarınca tüm mirasçıların katılımıyla üçüncü kişilere karşı dava açmaları zorunludur. Bu nedenle elbirliği mülkiyetine tabi bir taşınmaz için bir veya birkaç mirasçının tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve yetkisi bulunmamaktadır. Çünkü davacı sadece adına tapuya kayıt ve tescil isteğinde bulunmuştur. Tüm mirasçılar adına ya da muris Nevzat adına tescil isteğinde bulunmuş olsaydı, bu takdirde yargılama sırasında taraf teşkilinin sağlanması mümkün olabilirdi.

O halde, davacı ...’ın terekeye dahil ve tespit dışı bırakılan taşınmazlar bakımından tek başına üçüncü kişilere karşı dava açma sıfat ve yetkisi bulunmadığı gerekçesiyle TMK.nun 701 ve 702.maddeleri uyarınca tespit dışı bırakılan taşınmazlara yönelik davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır. Kabul biçimine göre de, krokide 18/B, 24/B, 25/B ve 26/B ile işaretlenen taşınmaz bölümlerinin tapuya kayıt ve tescil ibaresi kullanılmadan sadece 101 ada 203 ve 193 sayılı parsellere eklenmesine denilmesi de doğru değildir. Böyle bir durumda hükmün infazında duraksama yaratılır.

Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.