muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22840, Karar No: 2013/20876, Tarih: 16.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/22840 E.  ,  2013/20876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... Akçam ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin duruşmalı temyiz eden ....alınıp ....e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.16.09.2013 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece davacı-davalı koca kusurlu, davalı-davacı kadın ise kusursuz bulunarak kocanın davasının reddine, kadının davasının kabulüyle tarafların boşanmasına, kadın lehine 50.000 TL. maddi tazminat ve 750 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Mahkemece davacı-davalı koca kusurlu, davalı-davacı kadın ise kusursuz bulunarak kocanın davasının reddine, kadının davasının kabulüyle tarafların boşanmasına, kadın lehine 50.000 TL. maddi tazminat ve 750 TL. yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden kadının; evlilik birliği içerisinde başkalarının yanında eşinin yüzüne tükürdüğü, eşine kız kardeşini kasdederek “ o..pu kız kardeşine söyle senin diğer ihtiyaçlarını da karşılasın” dediği ve evlilik birliği kurulduğu sıradaki hayat tarzını, diğer taraf için katlanması beklenmeyecek şekilde değiştirdiği, bu duruma katlanamayan kocanın da 2008 yılında müşterek evi terkettiği ancak eşinin ve çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamaya devam ettiği anlaşılmıştır. Evlilik birliği süreklilik arzeden bir ilişkidir. Taraflardan birinin boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışı gerçekleşir gerçekleşmez diğer eşten hemen müşterek evden ayrılmasını ve boşanma davası açmasını beklemek doğru değildir. Bu eşin müşterek evden ayrılmaması ve boşanma davası açmaması diğer eşin bu kusurlu davranışlarını tam olarak affettiği veya hoşgörüyle karşıladığı anlamına gelmez. Somut olayda koca eşinin bu davranışlarına karşı uzun süre sabretmiş, katlanılamayacak boyuta geldiğinde ise müşterek evi terketmiştir. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına kocanın değil, kadının sebep olduğunu kabul etmek gerekir. Hal böyleyken evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kocanın tam kusurlu, kadının ise kusursuz olduğu kabul edilerek bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kocanın davasının reddi, kadının davasının kabulü ile kadın lehine maddi tazminat ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olmadığı kanaatindeyiz. Ne var ki; koca kendi davasının reddini, kadının davasının kabulünü ve kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesini temyiz etmemiştir.

Bu sebeple temyizle bağlı kalınarak davacı-davalı kocanın temyiz talebinin kabulü ile hükmün kusur belirlemesi ve davalı-davacı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat yönünden bozulması, diğer yönlerden onanması gerektiğini düşündüğümüz için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/270, Karar No: 2017/1445, Tarih: 08.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/270 E.  ,  2017/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından (2 adet) çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı, borçluların icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip konusu çeklerdeki imzalara itiraz ettikleri, mahkemece; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı taşıyan davetiyenin borçluya tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı ve imza örneklerinin verilmediği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri (şimdi ise HMK madde 211/b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde de; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68a/4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar.

Somut olayda, borçlular vekili, 17/12/2014 tarihli dilekçesinde, çekler üzerindeki imzanın borçlu şirket yetkililerine ve borçlu-avalist (aynı zamanda şirket yetkilisi) ...’e ait olmadığını ileri sürmüş, imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulundukları resmi mercileri de bildirmiştir.

O halde mahkemece, öncelikle borçlunun belirttiği karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların ilgili yerlerden getirtilerek (kaldı ki bazı yerlerden getirtilmiştir.), usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından borçlunun bildirmiş olduğu imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise borçluya İİK’nun 68a/5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, mahkemece yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan doğrudan borçlu-avalist ...’E meşruhatlı davetiye gönderilerek gelmediğinden bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

Üye ...'in Karşı Oy Yazısı:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile borçlular hakkında takip başlatıldığı, borçlu şirketin icra mahkemesinde verdiği dilekçede, çekte borçlu şirkete atfen atılı bulunan imzaların borçlu şirket yetkililerine ve borçlu Hasan'a ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulundukları mahkemece borçlu şirket yetkilisi sıfatı ve aynı zamanda sahven çeki imzalayan ...'e bilinen adresine İİK’nun 68/a maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edildiği, tebligata rağmen borçlu şirket temsilcisinin duruşmada hazır bulunmadığından mahkemece İİK 170/3, 68/a-5. maddesi uyarınca imza itirazının reddine, borçlu aleyhine takibe konu asıl alacağın %10 oranında para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya itiraz İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiştir. İİK’nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasına göre icra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İİK’nun 68. maddesi genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun, takip dayanağı senet altındaki imzayı inkar etmesi halinde alacaklının icra mahkemesinde itirazın geçici kaldırılmasını talep edebileceğini, mahkemece bu incelemenin nasıl yapılacağını düzenlemektedir.

İİK’nun 170/3. fıkrasının gönderme yaptığı aynı Kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasında imza tatbikinde HUMK’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddenin 2.,3.,4. fıkraları ve 310,311,312. madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesi öngörülmüştür.

İİK’nun 170/3. fıkrasının gönderme yaptığı aynı Kanunun 68/a maddesinin 4. fıkrasında imza tatbikinde HUMK’nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddenin 2.,3.,4. fıkraları ve 310,311,312. madde hükümlerinin uygulanacağı düzenlemesi öngörülmüştür.

6100 sayılı HMK’nun 447/2.maddesinde; “Mevzuatta yürürlükten kaldırılan 18.06.1927 tarihli ve 1086 sayılı HUMK’na yapılan yollamalar, HMK’nun bu hükümlerinin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” şeklinde düzenlenmiştir. Bu madde hükmü gereğince HUMK 309/II,III ve IV’e HMK m. 211; HUMK m. 310’a HMK m. 208; HUMK

311’e HMK m. 217 maddesine karşılık gelmektedir. Bilirkişilik HMK 266 vd. düzenlenmektedir. Buna karşılık resmi memurun veya üçüncü kişilerin senedi tanzim ve ibraz edebilmeleri için ödenmesi gereken zaruri masraflara ilişkin HUMK m. 312’ye karşılık gelen bir maddeye HMK’da yer verilmemiştir. Çünkü HMK m. 120. maddesinde dava açarken davacının gider avansı ödemesi esası getirilmiştir.

HMK 211 madde gerekçesinde “1086 sayılı Kanunun 308,309 ve 316 maddelerinde yer alan sahtelik incelemesi tek maddede sistematik olarak yeniden düzenlenmiştir. Bu düzenlemenin yapılması da yerleşik yargı kararları ile doktrindeki görüşler de dikkate alınmıştır. Bir belge hakkındaki sahtelik iddiası söz konusu olduğunda öncelikle karşı tarafın bu konudaki açıklamaları da dikkate alınacaktır. Zira sahtelik iddiası konusunda sadece bir tarafın açıklamaları dikkate alınarak değerlendirme yapılması, tarafların eşitliği ilkesine ve hukuki dinlenme hakkına aykırı olacaktır. Sahtelik iddiası üzerine, hakim önce inkar eden tarafı isticvap edecektir... İsticvaba rağmen bir kanaate ulaşamaz ise, imza inkarında bulunan kişiye yazı yazdırılıp imza attırılarak yazı ve imza örneği alınacaktır. Bu değerlendirme sonucunda bir kanaate varılabilecek durumda ise hakim senedin sahteliği hakkında bir karar verecek ve bunun gerekçesini de belirtecektir. Hakimde sahtelik konusunda yine kesin bir kanaat uyanmaz ise bilirkişi incelemesine karar verecektir. Bilirkişi incelemesine bu yazı ve imzalarla mahkemece elde edilen yazı ve imzalar esas alınır. Bilirkişi inceleme için gerekli görür ise kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmaması mahkemeden talep edebilir. Sahtelik incelemesi için ilgili 1086 sayılı Kanunda yer alan tanık dinlenmesi yeni düzenlemede kabul edilmemiştir” (Hükümet gerekçesi m. 215) şeklinde bir açıklama yapılmaktadır.

HMK’nun 211 madde gerekçesinden imza incelemesinin nasıl yapılacağı ayrıntılı olarak yazılmıştır. Anılan maddenin b bendi bilirkişinin imza incelemesini nasıl yapacağını düzenlemektedir. Bu düzenlemeden, bilirkişinin mukayeseye esas belgeler üzerinde inceleme yapacağı, bu belgeler bulunmadığı takdirde borçluya isticvap edeceği ve borçlunun huzurda imza ve yazı örneklerinin alınacak bilirkişi incelemesi yaptırılacağı anlamı çıkmamaktadır. Anılan maddenin a fıkrası uyarınca hakim, mukayeseye esas belgenin başlangıçta olup olmadığına bakmaksızın öncelikle borçluya isticvap edecek, isticvap sonrası bir kanaat edinememiş ise huzurda borçluya yazı yazdırıp imza attırmak sureti ile belge ve diğer delilleri değerlendirecektir.

Hakim çıplak gözle yapacağı inceleme sonrasında imzanın borçluya ait olduğuna kanaat getirirse imza itirazının reddine karar verir. Aksi halde karar bilirkişi incelemesi yaptırır. Zaten HMK 211/b maddesinde bilirkişinin mukayeseye esas inceleme ile mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapacağı düzenlenmiş olup bu düzenlemeden de bilirkişi incelemesinden önce borçlunun hakimin huzurunda imza ve yazı örneklerinin alınması gerektiğini başka bir anlatımla isticvap edilmesinin zorunlu olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan İİK 170/3. fıkrasının yollama yaptığı 68/4. fıkrası sadece imza incelemesinin usulünü düzenlemiştir. İİK 170 maddesinde imzaya itirazın duruşmalı yapılacağına ilişkin bir açık düzenleme bulunmamaktadır. İİK’nun 170/b maddesindeki yollama nedeni ile genel haciz yolundaki imza incelemesine ilişkin hükümlerde niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanması gereklidir. Buna göre İİK’nun 70. maddesi hükmüne göre imza incelemesi mutlaka duruşmalı yapılmalıdır. Aynı şekilde İİK 170/b maddesi uyarınca uygulanması gereken İİK 68/a-5. maddesine göre borçluya meşruhatlı duruşma davetiyesi çıkarılması gerekir.

İİK’nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre uygulanması gereken HMK 211. maddenin a bendinde de; “... isticvap için mahkemeye davet edilen tarafın belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde inkar ettiği belgedeki yazı ve imzayı ikrar etmiş sayılır. Bu hususu kendisine çıkarılacak davetiyeye de ayrıca ihtar edilir.” düzenlemesi mevcuttur. Söz konusu hükümler bir arada değerlendirildiğinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imza itirazının incelenmesinde mahkemenin borçluya isticvap için meşruhatlı davetiye tebliğ ettirmesi davetiye tebliğine rağmen borçlunun mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi halinde başkaca bir inceleme yapılması gerekmeksizin imza itirazının reddine karar verilmesi gereklidir. İİK'nun genel haciz yolu ile takipte takibe dayanak belge altındaki imzaya itiraz halinde icra mahkemesinde yapılan itirazın geçici kaldırılmasında İİK'nun 60/3., 68/a maddeleri uyarınca borçluya isticvap için meşruhatlı davetiye zorunludur. Kanun koyucu kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte bu kuraldan ayrılması için bir sebep yoktur. İİK'nun 68/a-5'in ikinci cümlesi ile İİK'nun 170/3. maddesinin yollaması ile İİK'nun 68a/4 fıkrasında yazılı HMK 211. maddesine göre borçlunun isticvabının zorunlu olduğu görülmektedir. Söz konusu Kanun hükümlerinin, borçlunun karşılaştırmaya elverişli imzaları içeren belgeler olması halinde bu belgeler üzerinden bilirkişi incelemesi yapılması, bu imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli olmaması halinde borçlunun İİK'nun 68a/5. maddesine göre isticvap edilmesi sureti ile imza ve yazı örneklerinin alınarak bilirkişi incelemesi yapılması şeklindeki yoruma elverişli olmadığı kanısındayım.

Bu açıklamalar ışığında kanaatimizce icra mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekirken Dairemiz çoğunluğunun yazılı gerekçe ile kararın bozulması yönündeki görüşüne katılamıyorum. 08/02/2017
Yargıtay — Esas No: 2016/2825, Karar No: 2018/8513, Tarih: 04.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2825 E.  ,  2018/8513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sosyal Güvenlik Kurumunda müdür yardımcısı olarak çalışan ve başka bir odaya geçtiği sırada masasının üzerindeki cep telefonu çalınan müştekinin odasına, kamera kayıtlarına göre 3 kez girdiği tespit edilen sanığın, “ilkinde dilekçe bırakmak amacıyla odaya girdiğini, dilekçesine telefon numarasını eklemek amacıyla ikinci kez girdiğini, bir görevlinin bölge müdürlüğüne dilekçe vermesi gerektiğini söylemesi üzerine de üçüncü kez girip dilekçeyi geri alarak ilgili yere vermesi için amcasına verdiğini” söylediğinin anlaşılması karşısında, müştekinin çalınan cep telefonunun IMEI numarasına göre HTS kayıtları getirtilerek müştekiden sonra ilk olarak kim tarafından kullanıldığı tespit edilerek ayrıca sanığın dilekçesini verdiğini söylediği amcası dinlenilerek sanığın kendisinden Sosyal Güvenlik Kurumu Bölge Müdürlüğüne dilekçe vermesini isteyip istemediği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17046, Karar No: 2012/13314, Tarih: 16.05.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/17046 E.  ,  2012/13314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.02.2011
Yargıtay — Esas No: 2019/5724, Karar No: 2019/10790, Tarih: 02.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5724 E.  ,  2019/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Elatmanın Önlenmesi Ve Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; dava açıldığı tarihte ...’a ait olan dava konusu 1068 parsel taşınmazın denize bakan kısmının 20 m kadar kıyı kenar çizgisinin içerisinde kaldığını üzerinde 2 katlı ev bulunuduğunu, devletin hüküm ve tasarrufu altında kalan yerlerden olduğundan bahisle tapunun iptalini, müdahalenin men’i ile bu kısımda kalan muhdesatların kal’ini talep etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur. Dava devam ederken dava konusu taşınmazda kat irtifakı oluşması üzerine diğer tapu malikleri davaya dahil edilmiş olup bir kısım dahili davalılar kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısım varsa yıkılmasına karşı olmadıklarını beyan ederken bir kısım dahili davalılar kat irtifakı kurulması nedeniyle davada taraf olduklarını dava konusu edilen kısımla ilgilerinin olmadığını kendileri yönünden davanın reddini gerektiğini, dahili davalılardan ... ise davaya konu 2 katlı yapının davalının da mağduriyetine sebep olduğunu, tecavüz var ise kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece; son verilen kararda davanın kabulüne 1068 parsel sayılı taşınmazda bilirkişi kurulu raporunda A harfi ile gösterilen 104,60 m2 lik kısım kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığından hu kısmın tapusunun iptali ile kıyıya terkinine, bilirkişi kurulunun 17.01.2005 tarihli raporunun kararın eki sayılmasına, davalının bilirkişiler kurulu krokisinde A harfi ile gösterilen 104,60 m2'lik kısma vaki müdahalesinin men’ine bu kısım üzerinde kalan duvarın kal’ine karar verilmiştir. Hüküm davacı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali, sicilden terkini isteği ile elatmanın önlenmesi ve kal’e ilişkindir.

Dosya kapsamı incelendiğinde 1991/103 Esas ve 1995/369 Karar sayılı ilk kararda dava konusu 1068 nolu taşınmazın 07.12.1992 tarihinde alınan bilirkişi raporuna göre A harfli kırmızı boyalı 556,50 m2'lik kısmının davalı adına olan tapu kaydının iptali ile bu kesimin kıyıya terkinine, bu kesimde kalan davalıya ait inşaat ve tesislerin kal’ine ve el atmanın önlenmesine karar verilmiştir. Davalı vekilince kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 3621 sayılı Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca kıyı kenar tespitinin yapılması yönünden komisyona sorumluluk yüklendiğinden davacı Hazineye Valiliğe başvurmak üzere önel verilmesi yapılacak tespitin sonucunun beklenmesi uyuşmazlığın anılan yasa hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekirken 1980 yılında yürürlükte olan yasa hükümlerine göre hazırlanan haritaya dayanarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine dosya 1996/25 Esas ve 1996/459 Karar numarasını almış bu dosyada ise yasa gereği dava konusu yerde kıyı kenar çizgisi haritası yapılamayacağı Valilikçe bildirildiğinden kıyı kenar çizgisi oluşturulması mümkün olmadığından uygulanacak geçerli bir kıyı kenar çizgisi haritası da bulunmadığından davalının çap dışında herhangi bir taşması da bulunmadığından ispatlanamayan davanın reddine, 3621 sayılı kanuna göre kıyı kenar çizgisi haritası yapıldığı takdirde davacının yeniden dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir. Davacı vekilince kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Valilikçe daha önce belirlenen kıyı kenar çizgisinin geçerli olduğu, yeni kıyı kenar hazırlanmasına gerek bulunmadığı yönünde verilen görüşe değer verilemeyeceği, önceki bozmada belirtildiği gibi Hazineye yeniden önel verilmesi, Valiliğe müzekkere yazılarak Yasa ile hükümsüz hale gelen kıyı kenar çizgisinin iptali için idare mahkemesine dava açılmasına gerek olmadığının hatırlatılması, yapılacak tespit sonucunun beklenmesi, buna rağmen yeni haritanın hazırlanmaması halinde önceki karar doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine dosya 1997/176 Esas ve 2006/791 Karar numarasını almış, Mahkemece bozma sonrası 28.09.2004 tarihinde dava konusu taşınmazda keşif yaptırılmış, 17.01.2005 tarihinde 3 jeoloji, 2 harita, 1 mimar ve 1 ziraat bilirkişilerinden alınan kurul raporunda; dava konusu taşınmaz ve civarındaki alanlarda gerekli jeolojik ve morfolojik incelemenin yapıldığın, analizler sonucunda kıyı kenar çizgisinin belirlendiğin, ekli krokiye göre 1068 numaralı parselde kıyı kenar çizgisinin mülkiyet sınırında kaldığı A harfi ile gösterilen taralı bölümün 104,60 m2'lik bir alan olduğu parsel sahibinin işgali altında olduğu tespit edilmiş, davacı vekilince 3 farklı zamanda tespit edilmiş kıyı kenar çizgisi olduğundan bahisle rapora itiraz edilmiş olup itiraz üzerine 24.05