muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18422, Karar No: 2014/7878, Tarih: 28.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18422 E.  ,  2014/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 41. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/03/2013

NUMARASI : 2011/124-2013/57

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 41. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.03.2013 tarih ve 2011/124-2013/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 18.02.2010 tarihinde davalının hesabına ödünç olarak 50.000 TL para yatırıldığını ancak davalı tarafından bugüne kadar davacıya geri ödeme yapılmaması üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu meblağın davacı tarafından dava dışı E. Dış Tic. A.Ş'nin bir kısım hisselerinin kendisine devrine karşılık ödendiğini, ödünç para verilmesinin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu meblağın davacı tarafından dava dışı E. Dış Tic. A.Ş'nin bir kısım hisselerinin kendisine devrine karşılık ödendiğini, ödünç para verilmesinin söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ile kardeşinin aldığı hisselerin toplam değerinin 32.900 TL olduğu, dava konusu bedelin hisse bedeli olduğunu savunan davalının, devredilen hisselerin gerçekte kararlaştırılan değerinin 50.000 TL olduğunu iddia ettiği ancak savunmasını yazılı delil ile ispat edemediği, hisse devir sözleşmelerinde, satış yapan tüm ortaklar tarafından hisse devir bedelinin nakden ve peşinen 29/03/2010 sözleşme tarihinde ödendiğinin beyan edildiği, hisse devir sözleşmesindeki bu kayıt uyarınca davacının hisse bedelini ödediğine ilişkin iddiasını ispata ihtiyacı olmadığı, hisse devir sözleşmelerinde hisselerin nominal değerlerinin açıkça yazılı olduğu ve akitte hisse senetlerinin gerçek değerinin daha yüksek olduğuna ilişkin hiçbir beyan bulunmadığı, pay defterinde ayrıca 29/03/2010 ödeme tarihinin yanında 18/02/2010 havale tarihinin de yazılı olduğu, davalının E. A.Ş'nin yetkili temsilcisi olduğu ve bu kaydın pay defterine her zaman yazılmış olabileceği ve 18/02/2010 havale tarihine ait yazının aynı pay defterindeki 29/03/2010 tarihli ödeme tarihi kaydı ile hisse devir akitlerindeki 29/03/2010 ödeme tarihi ile çeliştiği, hisse devir sözleşmesi ve tarafları ile pay defterindeki kayıtlar, hisse bedelleri, havale tutarı, söleşme ve havale tarihleri nazara alındığında davalının savunmalarının çeliştiği, banka havalesi ile gönderilen 50.000 TL'nin hisse bedeli olduğu ve davalı F.. A..'ın gönderilen havale tutarını diğer hissedarları temsilen hisse bedeli olarak tahsil ettiğine ilişkin savunmanın ispat edilemediği ve davacı iddiasının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline ve takibin 50.000 TL asıl alacak üzerinden devamına, davalının haksız itirazı nedeniyle asıl alacak üzerinden %40 oranında icra ve inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, davalıya 50.000 TL ödünç verdiğini iddia etmiş, davalı ise bu 50.000 TL'yi aldığını ancak ödünç olarak değil dava dışı şirket hisselerinin davacıya devrine karşılık hisse devir bedeli olarak aldığını savunmuştur. Davalının savunması vasıflı ikrar yani gerekçeli inkar niteliğindedir. Vasıflı ikrar, ikrar eden aleyhine delil teşkil etmez. Aksine ispat yükü ödünç vakıasını iddia eden davacı tarafa aittir (Prof. Dr. Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, 2001, C.II, s. 2052 vd.). Bu itibarla, mahkemece, davalının vasıflı ikrarı bölünerek savunmasını ispat edemediğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. İspat yükünün davacı tarafta olduğu kabul edilerek delillerin buna göre takdiri ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22420, Karar No: 2008/756, Tarih: 21.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/22420 E.  ,  2008/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 169/a-6.maddesinde; (....takip muvakkaten durdurulmuş ise bu itirazın reddi halinde borçlu, diğer tarafın isteği üzerine takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir...) düzenlemesi yer almaktadır. Somut olayda borca itiraz edilmiş ise de, takibin durdurulması yönünde verilmiş bir karar olmadığından borçlunun yüzde kırk inkar tazminatı ile sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, söz konusu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını icap ettirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Adana 3.İcra Mahkemesinin 19.9.2007 tarih ve 2007/90 E. - 615 K. sayılı kararının hüküm bölümünün inkar tazminatına ilişkin 2 nolu paragrafının karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının düzeltilen bu şekli ile İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 21/01/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6172, Karar No: 2016/562, Tarih: 21.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6172 E.  ,  2016/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında geçirmiş olduğu trafik kazası nedeni ile olayları hatırlamadığını; senedi ve imza atıp atmadığını bilmediğini söylemesi,... Kriminal Laboratuvarından alınan 29/11/2010 tarihli bilirkişi raporunda ...'ın yeterli mukayese yazı ve imza örnekleri olmadığından senedin ön ve arka yüzündeki yazıların sanığa ait olup olmadığının belirlenemediğinin belirtilmesi, senetteki yazı ve imzaların sanığa aidiyetinin tespiti bakımından sanığa ait yazı ve imza örnekleri ile daha önceki yakın tarihlerde resmi kurumlarda bulunan samimi şekilde atılmış imzaları temin edilip yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sanığın hukuki durumunun tespit ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi, yasaya aykırı;

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 21.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7560, Karar No: 2019/1477, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/7560 E.  ,  2019/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4711, Karar No: 2020/551, Tarih: 16.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4711 E.  ,  2020/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 51/1-3-6-7. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile meskun mahalde, iki yönlü yolda, olay yeri üç yönlü kavşağa geldiğinde, karşı yönden gelen araç trafiğini kontrol etmeden sola dönüş yaptığı sırada, karşı yönden gelen katılan idaresindeki motosikletin çarpmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda; TCK'nın 53/6. maddesinde "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir." açık hükmü karşısında sürücü belgesinin geri alınması ve süresinin hakimin takdir yetkisi kapsamında olması gözetilerek, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın keşif yapılmadığına, motosiklet sürücüsünün çok hızlı olduğuna ve kask takmadığına, katılan vekilinin ise bilinçli taksirden ceza verilmesi gerektiğine, cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13928, Karar No: 2011/16711, Tarih: 27.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13928 E.  ,  2011/16711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 29.03.2011 tarih, 24009/5092 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden  alınarak  hazineye gelir yazılmasına, 38,20. TL ilam harcı alındığından karar düzeltme isteyenden başkaca harç alınmasına yer olmadığına 27.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10395, Karar No: 2010/19122, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10395 E.  ,  2010/19122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına göre ... adına kayıtlı olduğu, davacının ise ... olduğu anlaşıldığı halde bu çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9307, Karar No: 2014/669, Tarih: 16.01.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9307 E.  ,  2014/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, 21/04/2011 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; ... İli, Merkez ... Mahallesi, ..., ... ve ... Mevkiinde bulunan, Doğusu makilik ve sonradan dikilen kızılçam ormanı, Batısı, dere ve ötesi çalılık, Kuzeyi; dere ve kıçılçam orman sahası, Güneyi Makilik ( sonradan dikilen kızılçam ormanı ) ile çevrili 53.177 m2 miktarındaki taşınmazı ... ... Köyünden ... olarak bilinen ... isimli şahıs ...'a, ...'ın da daha sonra davacı müvekkiline sattığını, müvekkilinin bu taşınmazda 20 dönümlük alanı imar ve ihya ettiğini, çok uzun zamandan beri kullandığını ileri sürerek, dava konusu edilen bu taşınmazın 26/05/1316 tarihli tapu kaydının sınırları içinde kaldığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen tahdit içinde kalan bir kısım taşınmazın dayanak tapu kapsamında kaldığının tesbiti istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 27.03.1996 tarihinde ilânı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına göre davacının talebi; kendisine ait olduğunu iddia ettiği taşınmazın Mayıs 1316 tarih ve 5 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığının tesbiti istemine ilişkindir. Kural olarak, eda davası açılabilecekken tesbit davası açılmasında davacının hukukî menfaati bulunmamaktadır. Mahkemece bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi yanlış ise de, sonuç olarak dava reddedildiğinden davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onaman harcının temyiz edene yükletilmesine 16.01.2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/523, Karar No: 2017/3765, Tarih: 14.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2017/523 E.  ,  2017/3765 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-KARAR-

Somut olayda, Dairemizin 02.02.2015 tarihli onama-bozma ilamı temyiz eden müdahil ... Bankası A.Ş. vekilne ve davacı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesi davacı.... vekiline tebliğe çıkarılmış ve daimi çalışanlarına tebligat yapılmış ise de, tebliğ belgelerinde muhatabın tevziat saatinde işyerinde bulunmadığına ve aynı gün döneceğine ilişkin bir tespite yer verilmediği görülmüştür. Tebligat Kanunu'nun tevziat saatinde o yerde bulunmayıp, aynı gün tevziat saatinden sonra dönmeyeceği belirlenen muhataplar için düzenleme içeren 20. ve Yönetmeliğin 29. maddesinde aranan, anılan belirlemeye ilişkin bir açıklama da tebliğ belgelerinde bulunmamaktadır. Bu tebligatlar, Tebligat Kanunu'nun 17 ve 20; tebliğ tarihinde yürürlükte olan Yönetmeliğin 26 ve 29. madde hükümlerine uygun yapılmış değildir.

Bu durumda, Dairemizin 02.02.2015 tarihli onama-bozma ilamı temyiz eden müdahil .... A.Ş. vekilne ve davacı ... .. vekilinin karar düzeltme dilekçesi davacı ..... vekiline usulüne uygun şekilde tebliğ edilip, yasal karar düzeltme ve cevap süresinin beklenmesi ve karar düzeltme dilekçesi ibraz edilmesi halinde, dilekçenin dosya içerisine konulması, için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/794, Karar No: 2013/8228, Tarih: 30.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/794 E.  ,  2013/8228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62/1, 53/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası, belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Oluşa ve dosya içerine göre; suç tarihinde alacak meselesi nedeniyle sanık ... ile mağdur ... arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mağduru bıçakla sol skapula bölgesinden batına nafiz biçimde, hemotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine, sağ uyluk bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde siyatik sinir lezyonuna, sol uyluk bölgesinden ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, TCK'nun 61. maddesi uyarınca, TCK'nun 86/1 maddesine göre alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre, üst sınıra yakın şekilde ceza tayini yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b-Sanık ... hakkında, adli sicil kaydına ve istenen ilamına göre Aralık Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.12.2005 günlü, 227/221 Esas-Karar sayılı, 30.01.2006'da kesinleşen kararı nedeniyle, TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Aleyhe temyiz olmadığından,

c-Temel cezanın TCK'nun 86/1. maddesi ile 1 yıl hapis olarak belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeniyle bu miktar üzerinden artırım yapılarak 1 yıl 6 ay hapis cezası tayin edildikten sonra, 87/1-d maddesi uyarınca cezanın bir kat artırılması, daha

.../...

sonra 87/1-son maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, denetime olanak vermeyecek şekilde 87/1-son maddesine göre doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmolunması,

Sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 30/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/178, Karar No: 2009/159, Tarih: -

Ceza Genel Kurulu 2008/4.MD-178 E., 2009/159 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/4.MD-178 E., 2009/159 K.**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 257 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 277 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 35 ]

**"İçtihat Metni"**

Görevde yetkiyi kötüye kullanmaya teşebbüs, kamu görevlisinin suçu bildirmemesi ve yargı görevini yapanları etkilemeye teşebbüs suçlarından sanık M....Ş...’in beraatına ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 01.05.2008 gün ve 21-10 sayılı hükmün, Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tarafından atılı suçların oluştuğundan bahisle temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının “

“bozma”

” istekli 28.06.2008 gün ve 5 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Gümrük eski müsteşarı olan sanık M....Ş....’in;

1- S.... Kimya AŞ.’nin Nahcıvan’dan ithal ettiği ve white spirit olarak beyan ettiği maddenin Gümrük Tarife İstatistik Pozisyonunun (GTİP) belirlenmesinde farklı raporlar bulunması üzerine yaşanan tereddütlere karşın sanığın bu eşyanın ithalini sağlamak için S.... Kimya AŞ lehine, kamu görevinin mevzuat hükümlerine uygun, doğru ve tarafsız yapılması ilkesiyle bağdaşmayacak biçimde girişimlerde bulunduğu, malın serbest dolaşımın sağlanamaması nedeniyle, firmalarca haksız kazanç elde edilemediğinden eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı bu nedenle 5237 sayılı TCY’nın 257/1 ve 35. maddelerinde yazılı suçu işlediği,

2- Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başmüfettişliğinin suç duyurusu üzerine G.... Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan soruşturma devam ederken, sanığın G.... C.Başsavcılığına 25.08.2006 tarihinde “

“Gümrük Müsteşarlığı”

” antetli kağıda “

“Müsteşar Vekili”

” sıfatıyla imzaladığı bir yazı yazarak olayla ilgili açıklamalar yaptıktan sonra ilgililer hakkında “

“takipsizlik kararı verilmesi hususunda gereğini bilgi ve takdirlerine arz ederim...”

” şeklinde ifade kullandığı, bu yazıya da G.....Cumhuriyet Başsavcısı tarafından “

“titizlikle okunsun”

” notu düşülerek ilgili Cumhuriyet savcısına havale edildiği, sanığın böylece 5237 sayılı TCY’nın 277. maddesinde düzenlenen yargı görevi yapanı etkilemeye teşebbüs suçunu işlediği,

3- A.....E.... isimli bir kişi tarafından 11.10.2006 tarihinde Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanına gönderilen ihbar mektubunda, S.... Kimya isimli şirketin İ.... Gümrüğü sorumluluk bölgesinde yaptığı akaryakıt kaçakçılığına göz yumulması karşılığında bazı görevlilerin yanında sanık Müsteşar Vekilinin de rüşvet aldığı iddiasına yer verildiği, sanığın CYY’nın 158/4. maddesi uyarınca suç ihbarını içeren ve kendisine teftiş kurulunca gönderilen dilekçeyi ilgili C.Başsavcılığına göndermeyerek 5237 sayılı TCY'nın 279/1. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçunu işlediği,

İddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince;