muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/799, Karar No: 2014/15792, Tarih: 21.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/799 E.  ,  2014/15792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2013

NUMARASI : 2012/117-2013/409

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında kurum mensuplarına ilaç temini konusunda sözleşme olduğunu davalı kurumun reçetedeki imzaların reçete sahiplerine ait olmadığı gerekçesi ile 24.768,80 TL ceza uygulandığını, hasta yönlendirmesi yapılması nedeniyle de sözleşmenin 1 yıl süre ile feshine karar verildiğini, yapılan bu işlemlerin doğru olmadığını, ileri sürerek haksız uygulanan ceza ve sözleşmenin feshi işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan inceleme sonucu; alınan kararın sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, cezai şarttan 173,25 TL.nin tenkisine, diğer taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı idarece yapılan soruşturma sırasında reçete arkasındaki imzanın kendilerine ait olmadığını söyleyen hasta yada hasta yakınları yargılamada ilaçları aldıklarını imzayı hatırlamadıklarını, ilaçların hastaneye getirildiğine yönelik beyanlarınıda kısmen eczaneye gittik şeklinde değiştirerek çelişki yaratmışlardır. Mahkemece konusuda uzman bilirikişler aracılığı ile rapor alınmak suretiyle ilaçların teslim edildiğide gözetilerek imza ve yönlendirme konusunda çelişkilerin giderilmesi ve sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6982, Karar No: 2006/9820, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6982 E.  ,  2006/9820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalının işyerine ait reklam panosunun kaldırılması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, ana yapıdaki dükkanı kullanan davalının dükkanın dışına binanın ortak yeri olan ön cephesine yapının mimari güzelliğini bozacak şekilde tabela astığı belirtilerek tabelanın kaldırılmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, davalı tarafından binanın estetik görüntüsüne zarar verecek biçimde ortak kullanım alanlarından dış cephesine üst ... hizasından dışa atık 2.00mx2.00m. uzunlukta, 0.50cm eninde iki yüzeyli üçgen konumlu reklam tabelası asıldığı ve tabelanın kaldırılması gerektiği ek raporda ise bina dış yüzeyine paralel olarak 1.2mx1.2m ve 0.4 cm eninde asıldığı takdirde estetiğe zarar vermeyeceği açıklanmış, mahkemece de bilirkişinin asıl raporundaki görüş benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay uygulamalarında yönetim planı veya kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı ebatlarda olmamak ve de ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak kaydıyla tabela ve reklam panosu asılabileceği kabul edilmektedir. İşyeri sahibinin tanıtıcı nitelikte tabela veya reklam panosu asması yönetim planında yasaklama olmaması şartıyla doğal bir hakkıdır.

Mahkemece yönetim planında herhangi bir yasaklama bulunmadığı takdirde Kat Mülkiyeti Yasanın 33. maddesinde de öngörülen hakkaniyet kurallarına göre estetiği bozmayacak şekilde davalının işyerini tanıtıcı tabelanın asılabileceği

uygun yerin, bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit ettirilip (ek rapordaki açıklamada dikkate alınarak) ölçekli bir krokiye de bağlanmak suretiyle alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davalıya ait tanıtıcı tabelanın kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10109, Karar No: 2010/1152, Tarih: 02.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/10109 E.  ,  2010/1152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İskenderun 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.05.2008 tarih ve 2007/172 - 2008/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, asıl ve birleşen davalarda, müvekkillerinin çalışanı bulundukları İsdemir A.Ş.’nin davalı ...Ş.’ye devri ile ilgili olarak Özelleştirme Yüksek Kurulu’nca şirketin %11 payının çalışanlarına bedelsiz olarak dağıtılması kararı alındığı ve bu amaçla davalı vakfın kurulduğunu, ancak bu konuda çıkarılan yönetmelikte hisse senetlerine sadece 01.06.2002 tarihinde İsdemir’de çalışanların hak kazanacağı hükmüne yer verilerek müvekkillerinin yararlandırılmadığını ileri sürerek, muarazanın giderilmesini ve bedelsiz hisselerden müvekkillerinin de hak sahibi olduğunun tesbitini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın husumet ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bir kısım davacıların 08.02.2001 tarihinde ve sonrasında İsdemir A.Ş.’de çalışıyor oldukları, bir kısım davacıların taşeron işçisi statüsünde oldukları, ancak bu durumda olan kişilerin aslında İsdemir A.Ş.’nin işçisi oluklarına ilişkin kesinleşmiş adli ve idari yargı kararlarının bulunduğu, bu nedenle taşeron işçi statüsündeki davacıların da 08.02.2001 tarihinde İsdemir A.Ş. çalışanı oldukları gerekçesiyle, birleşen bir kısım davaların tefrikine, bir kısım davaların ise takip edilmemesi nedeniyle HUMK’nın 409. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına, diğer bir kısım davaların ise kabulüne ve bu davacıların hisse devir sözleşmesinde belirtilen %11 bedelsiz intifa senedinden yararlanma haklarının bulunduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3330, Karar No: 2009/6675, Tarih: 18.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3330 E.  ,  2009/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Taktir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 18.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9608, Karar No: 2008/11658, Tarih: 27.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9608 E.  ,  2008/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Yapı ve Kredi Bankası AŞ. vek.Av. Ali Ferit ....ile davalı 1-... 2-....Kimyevi Maddeler İml. İth. İhr. Mam. San. Tic. Ltd.Şti. vek.Av. ... 3-Türk Ekonomi Bankası AŞ. vek.Av.Hicran .... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında İzmir 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.02.2008 gün ve 759/41 sayılı hükmün davalılardan ... ile ....Kimyevi Mad. İml. İth. İhr.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hukuk ve Ticaret Mahkemelerinin Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53,VIII hükmü uyarınca, “Gecikmelerden ve dava dosyalarının noksan olarak veya alaka veya münasebeti olmayan temyiz dairelerine gönderilmesinden Hakim veya Reis, vazifeli memurlar ile Kalem Şefi veya Muavini mesuldür.” Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “adil yargılanma hakkı” na ilişkin 6.maddesinde öngörülen “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de hiç şüphe yok ki dosyaların süresinde temyiz incelemesi için Yargıtay’ a eksiksiz gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’ nin tarafı olduğu uluslar arası anlaşmalar açısından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına kadar ki tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır. Bu temel ilke ve değerlendirme çerçevesinde temyiz incelemesi için gönderilen dosyada aşağıdaki eksiklikler tespit edilmiştir.

1-HUMK’ nun 433,III hükmü uyarınca Yargıtay’ a gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Bu nedenle temyiz edilen dosyaların dizi pusulası ile Yargıtay’ a gönderilmesi gerekir.

2-Sıra cetveline yapılan şikayetler hakkında, mutlaka sıra cetvelinin yapıldığı takip dosyasının ve ilgisine göre de şikayetin taraflarına ait takip dosyasının birlikte gönderilmesi temyiz incelemesinin yapılabilmesinin ön koşuludur. Bu nedenle temyiz incelenmesi için Heyetçe gerekli görülen İzmir 6.İcra Müdürlüğü’ nün 2003/4013 Esas, 2003/4075 Esas, 2003/4012 Esas, İzmir 14.İcra Müdürlüğünün 2003/5639 Esas, 2003/5564 Esas, İzmir 1.İcra Müdürlüğünün 2003/4412 Esas, ile ... 1.İcra Müdürlüğünün 2003/2948 Esas, sayılı dosyalarının temyiz edilen dosya ekinde birlikte gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan eksikliklerin tamamlanarak iadesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20352, Karar No: 2011/367, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20352 E.  ,  2011/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7719, Karar No: 2013/30190, Tarih: 31.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/7719 E.  ,  2013/30190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre, katılanın hissedarı olduğu 271 ada 4 parsele toplam 497 metrekare alana tarla sınırından taşma yaparak derin kanal açıp, kenarına da kavak ağacı dikmek suretiyle tecavüzde bulunan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 31.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2799, Karar No: 2021/330, Tarih: 21.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2799 E.  ,  2021/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

BAŞVURUSU : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu 31.10.2019 tarihli ve 2019/2 Esas - 2019/2 Karar sayılı başvurusunda; Bursa BAM 7. ve Ankara BAM 4. Hukuk Dairelerinin kesin kararları arasında, eczacı olan davacıların reçete edilen ve bedeli SGK tarafından karşılanan Heberprot-P 75 mg isimli ilacı temin ederek hastalara tesliminden sonra, SGK kurumuna müracaat üzerine kurum tarafından reçete tarihinde yürürlükte olan ilaç bedeli üzerinden ödeme yapılmayarak, bu ilaçta fiyat indiriminin yapıldığı 05.04.2016 tarihinden sonra yürürlüğe giren indirimli ilaç bedeli üzerinden eksik ödeme yapılması nedeniyle eksik kısmın yasal faiziyle birlikte tahsili için dava açtıkları, ilk derece mahkemelerince bu eksik kısımların tahsiline kararı verildiği, bu kararların istinaf edilmesi üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince tarafların istinaf başvurusunun HMK 'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından ise; davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, SGK kurumunun pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine dair kesin hüküm kurulduğu, SGK kapsamındaki kişilerin SUT’un 4.3. maddesine göre kendi imkanları ile yurt dışından temin etmesi gereken ilaçları, eczane aracılığı ile temin edip alması halinde, SGK tarafından ödemenin doğrudan hasta için ecza deposundan ilaç temin eden eczacıya yapılıp yapılamayacağı yönünden her iki olayın benzer nitelikte olduğu değerlendirildiğinden BAM kararları arasında görüş farklılıkları nedeniyle uyuşmazlık bulunduğu bildirilip, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un "Başkanlar Kurulunun Görevleri" başlıklı 35/1-3 maddesi kapsamında uyuşmazlıkların giderilmesi talep edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 06/03/2019 tarih 2018/1262 E. 2019/219 K. sayılı kesin kararına konu, Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 29/05/2018 tarih, 2017/270 - 2018/369 Esas - Karar sayılı alacak davasının kabulüne dair verilen kararın istinaf istemi üzerine verilen kararında; "dava konusu yapılan ilaç, bedeli ödendikten sonra SGK’dan iadesi istenilen SUT'un ek 4/C listesinde yer alan ve ara ödeme kapsamında temin edilen bir ilaçtır. SUT hükümleri

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nin 06/03/2019 tarih 2018/1262 E. 2019/219 K. sayılı kesin kararına konu, Balıkesir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 29/05/2018 tarih, 2017/270 - 2018/369 Esas - Karar sayılı alacak davasının kabulüne dair verilen kararın istinaf istemi üzerine verilen kararında; "dava konusu yapılan ilaç, bedeli ödendikten sonra SGK’dan iadesi istenilen SUT'un ek 4/C listesinde yer alan ve ara ödeme kapsamında temin edilen bir ilaçtır. SUT hükümleri

gereğince ilaç bedelini sadece hasta genel sağlık sigortalısı olarak davalı kurumdan isteyebilecektir. Nitekim bu amaçla hasta, ilaç bedelinin geri alınması için ecza deposu olan Yeni İsviçre Sağlık Hizmetleri ... İlaç Deposu San. ve Tic. Ltd. Şirketi’ çalışanına vekalet vermiştir. Ara ödeme kapsamındaki ilacı hastaya satan davacı eczacının ilaç bedelini isteyebileceği kişi ilacı temin ettiği hasta olup, davacının davalı kuruma ilaç bedelinin hastaya ödenmeyen kısmı için husumet yöneltmesi mümkün değildir." gerekçesiyle davalının istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nin kesin olan 2019/254 E. 2019/339 K. sayılı kararına konu, Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 26.02.2019 tarih, 2017/518-2018/264 esas-karar sayılı alacak davasının kabulüne dair kararın istinaf istemi üzerine verilen kararında; hastanın eczane aracılığı ile aldığı yurt dışı ilaçlarına ilişkin ilaç deposunca düzenlenen fatura tarihinden sonra gerçekleşen fiyat değişikliğinin davalı SGK tarafından geriye yürütülerek eksik ödeme yapılmasının mevzuata uygun olmadığı ve davalının dava tarihi itibariyle temerrüde düştüğü, bu nedenle hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından tarafların istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk dairelerinin kesin kararlarında uyuşmazlık konusu, 5510 sayılı kanun uyarınca davalı SGK kurumunun, sağlık sigortası kapsamında olan sigortalılarının tedavi için ihtiyaç duyduğu ilaçların teminiyle yükümlü olduğu halde, sigortalıların yurt içinden temin edilemediğinden yurt dışından temini gereken ilaçları sigortalıya temin eden Eczacıların ilaç bedellerinin tahsili için SGK kurumuna doğrudan talepte bulunup bulunmayacaklarına ilişkindir.

Her iki kesin kararda sigortalıların tedavisi için Sağlık Kurulu raporuyla ihtiyaç duydukları ve tedavilerinde kullanmaları gereken ilaçların yurt içinden ve yurt dışından SGK tarafından temin edilemediği, bu nedenle yurt dışından davacı eczacılar aracılığı ile temin edilerek hastalara teslimi yapılıp sigortalılar adına fatura düzenlendiği ilaç bedellerinin davacı eczacılar tarafından ecza deposuna ödemelerinin yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Her iki kesin kararda sigortalıların tedavisi için Sağlık Kurulu raporuyla ihtiyaç duydukları ve tedavilerinde kullanmaları gereken ilaçların yurt içinden ve yurt dışından SGK tarafından temin edilemediği, bu nedenle yurt dışından davacı eczacılar aracılığı ile temin edilerek hastalara teslimi yapılıp sigortalılar adına fatura düzenlendiği ilaç bedellerinin davacı eczacılar tarafından ecza deposuna ödemelerinin yapıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 60 ve 63. maddelerine göre sigortalıların hastalanmaları halinde tedavileri için gereken ilaç ihtiyaçlarının ve sağlık hizmetlerinin yerine getirilmesi görevi SGK'na verilmiştir.

SGK; kurum mensubu sigortalı hastalara ilaç temini yükümlülüğünü, Türkiye Eczacılar Birliği ile yaptığı sözleşmeler gereği, eczacılar aracılığı ile temin ederek yerine getirmekte olup bu teminin usul ve yöntemi bu kurum tarafından yayımlanan SUT hükümleri ile belirlenmiştir. SGK, sigortalılarının ihtiyaç duyduğu ilaç temin sorumluluğunu eczacılarla yaptığı ve ... ile yapılan temel protokol hükümlerine göre düzenlenen ilaç temin sözleşmeleri yolu ile yerine getirmekte olup, eczaneler SGK hesabına bu ilaçları temin ederek ilaç bedellerini kurumdan imzalanan protokol hükümlerine göre tahsil etmektedir. İlaç temininde temel alınan düzenleme ise SUT hükümleri ve ... ile SGK kurumu arasında imzalanan protokol olup, sigortalıların karşılanan ilaç bedelleri SUT ve sözleşmedeki şartlar kapsamında SGK tarafından eczanelere ödenmesi gereklidir.

5510 sayılı kanun ile SUT hükümlerine göre, SGK'nun yükümlülüğünde olan sağlık sigortası kapsamında ki sigortalılarının ilaç temin işinin ... ile Eczacılar tarafından SGK hesabına yerine getirilmesi vekaletsiz iş görme hükümleri kapsamında değerlendirilmesi gerekir. 6098 sayılı TBK 526-531 maddelerinde vekaletsiz iş görme, düzenlenmiş olup, bir kimsenin hukuken yetkili veya yükümlü olmaksızın bir başkası veya kendi yararına bir başkasının işini görmesinden doğan hukuki ilişki olarak tanımlanabilir. Başkasının işini görene iş gören, işi görülen kimseye de iş sahibi adı verilir. İş görenin bu işi iş sahibi hesabına görmesi ile aralarında sözleşme benzeri kanuni bir borç ilişkisi oluşur. Bura da iş gören iş sahibinin menfaatine olacak şekilde onun yükümlülüğünü yerine getirerek işini görmektedir. Bu iş görmenin başkasının yararına başkasının işini görme şeklinde olması halinde gerçek vekaletsiz iş görme olup TBK m. 529 da düzenlenmiştir. Buna göre iş sahibi işin kendi menfaatine yapılması halinde iş görenin yaptığı zorunlu ve faydalı masrafları ödemek, üstlendiği borçlardan onu kurtarmak ve uğradığı zararları da gidermek zorundadır. Bu kapsamda işi görülen iş sahibinin zorunlu ve yararlı masrafları faiziyle birlikte ödemek zorunda olup masrafların değer ve miktarı yapıldıkları zamana göre belirlenmeli daha sonraki fiyat değişiklikleri göz önüne alınmamalıdır. Zira iş görenin masraf alacağı yapıldığı anda muaccel hale gelir. İşi görülen iş sahibi kendisinin yapmakla yükümlülüğü olan işin işi gören tarafından yapılması ile bu işin yapım yükümünden kurtulmakla aynı zamanda sebepsiz zenginleşmiştir (TBKm.77). İş sahibinin iş göreni, gördüğü iş nedeniyle üstlendiği borçlardan da kurtarması kanuni düzenleme gereğidir. Görülen işin teamüle göre ücret karşılığında görülecek bir iş olduğunda, işi görülenin iş görene ayrıca uyun bir ücret ( kâr ) vermesi uygun olacaktır. Görülen işin meslek gereği olması hali ücret talebi için yeterlidir. Bu alacaklar 10 yıllık zamanaşımına tabidir. Kaldı ki TBK m. 531 uyarınca "İş sahibi yapılan işi uygun bulmuşsa, vekâlet hükümleri uygulanır." hükmü bulunmakta olup vekil edenin vekile karşıda yapılan işin masraf ve giderlerini karşılama yükümlülüğü bulunmaktadır.