muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/53, Karar No: 2023/1047, Tarih: 01.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/53 E.  ,  2023/1047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/135 E., 2019/364 K.

KARAR : Davanın reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/11846

Esas, 2019/1944 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnme kararı verilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; Iğdır ili Merkez ilçesi Suveren Köyü 729 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, davalı idarenin anılan taşınmazdan yol geçirdiğini, hak sahiplerine herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalı idareye uzlaşma başvurusunda bulunduklarını, ancak başvurularının reddedildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 500,00 TL'nin haksız el atma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, talebini ıslahla artırmıştır.

Davalı Cevabı

5. Davalı idare vekili cevap dilekçesinde; müvekkili idare tarafından dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin karar alındığını, kamulaştırma işlemlerinin yapıldığını, takdir edilen bedelin taşınmaz sahipleri adına bankaya bloke edildiğini, bütün işlemlerin hak sahiplerine noter aracılığıyla tebliğ edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Sulh Hukuk Mahkemesinin Kararı

6. Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.11.2014 tarihli ve 2011/477 Esas, 2014/792 Karar sayılı kararı ile; dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde dosyanın görevli ve yetkili Iğdır Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinin Kararı

Sulh Hukuk Mahkemesinin Kararı

6. Iğdır Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.11.2014 tarihli ve 2011/477 Esas, 2014/792 Karar sayılı kararı ile; dava dilekçesinin görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve talep hâlinde dosyanın görevli ve yetkili Iğdır Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesinin Kararı

7. Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.05.2015 tarihli ve 2015/19 Esas, 2015/319 Karar sayılı kararı ile; dosyaya celbedilen tapu kayıtları ve alınan fen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu 729 parselin ifraz edilerek 2383, 2384, 2385, 2386 ve 2387 parsellerin oluştuğu, bu parsellerden 2384 ve 2386 parsel sayılı taşınmazların davalı idare adına, 2383, 2385 ve 2387 parsellerin ise davacı adına kayıtlı olduğu, 08.04.2015 tarihli fen bilirkişi ek raporunda 2383 ve 2387 parselden yol geçirilmediği, 2385 parselden yol geçirildiğinin tespit edildiği, davalı tarafça sunulan kamulaştırma krokisinin 2385 parsele uyduğu, 2385 parselin 24.06.1974 tarihli ve 152 sayılı kamu yararı kararı ile kamulaştırıldığı, dosyaya celbedilen kamulaştırma noter tebligatının davacı ...'e bizzat tebliğ olunduğu, 30 gün içerisinde bu şahıs tarafından dava açılmadığı, bu parsel yönünden davalı idarenin usulüne uygun kamulaştırmasının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

8. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

9. Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/11846 Esas, 2019/1944 Karar sayılı kararı ile; “…Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazlardan 2385 parsel sayılı taşınmazın davalı idare tarafından 24.06.1974 tarihinde kamulaştırıldığı, davacıya kamulaştırma işleminin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 13. maddesi gereğince noter vasıtası ile tebliğ edilmediği, taşınmaza da fiilen el atıldığı anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından usulüne uygun yapılan tebligatla başlar.

Bu durumda, davacı yönünden geçerli bir kamulaştırmadan söz edilemeyeceğinden, davanın kamulaştırmasız el atma davası olarak kabulü ile işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı

10. Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ve 2019/135 Esas, 2019/364 Karar sayılı kararı ile; önceki karardaki gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

11. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

Direnme Kararı

10. Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ve 2019/135 Esas, 2019/364 Karar sayılı kararı ile; önceki karardaki gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi

11. Direnme kararı süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

12. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı tazminat istemine ilişkin eldeki davada, dava konusu 729 parselden ifraz olan ve davacı adına kayıtlı bulunan 2385 parsel sayılı taşınmaz yönünden 24.06.1974 tarihli ve 152 sayılı kamu yararı kararı uyarınca yapılan kamulaştırma işleminin kesinleşip kesinleşmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

13. Uyuşmazlığın çözümüne geçilmeden önce ilgili mevzuat hükümlerinin açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

14. Konuya ilişkin ilk yasal düzenleme 31.08.1956 tarihli ve 6830 sayılı İstimlak Kanunu'nda yer almakta olup, anılan Kanun'un “Müddetler ve Merci” başlıklı 14 üncü maddesinde; “İstimlâk olunacak gayrimenkulun sahibi zilyed ve diğer alâkalılar veya istimlâki yapan idare tarafından 13 üncü madde gereğince ikametgâhlarında tebligat yapılmış olanlar tebliğ tarihinden itibaren 15 gün, bunlar haricindekiler son ilân tarihinden itibaren 30 gün içinde istimlâk muamelesine karşı Şûrayı Devlette ve takdir edilen bedel ile maddi hatalara karşı da gayrimenkulun bulunduğu mahal asliye hukuk mahkemesinde dâva açabilirler. Şu kadar ki, Şûrayı Devlete müracaat edildiği takdirde mahkemeye müracaat müddeti Şûrayı Devlet kararının katîleştiği tarihten, bu karar aleyhine karar tashihi istenmiş ise bu talebin reddine dair ilâmın tebliği tarihinden cereyana başlar” düzenlemesine yer verilmiştir.

15. 6830 sayılı Kanun’un “Tebligat” başlıklı 13 üncü maddesinde ise; “İstimlâki kararlaştırılan yerlerin tapu ve tapu kaydı yoksa vergi kayıtları ile ve ayrıca haricen yapılacak tahkikatla tesbit edilen mal sahibi, zilyed ve diğer alâkalılarından ikametgâhı tesbit edilmiş olanlara istimlâk olunacak gayrimenkulun plân veya ebatlı krokisi, istimlâk kararı ve takdir olunan kıymeti ve istimlâkin hangi idare lehine yapıldığı ve açılacak davalarda husumetin kime tevcih edileceği 15 gün içinde noter marifetiyle tebliğ olunur. Tebligatta Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri tatbik olunur... Köy lehine istimlâklerde, tebligat ihtiyar meclisi huzurunda şahsa yapılır. Tevsik edilen tebliğ muteberdir...” hükmü yer almaktadır. Kanun koyucunun kamulaştırmada özel bir önem gösterdiği tebligatın ne şekilde yapılacağı 13 üncü maddede açıklanmış, prensip itibariyle doğrudan doğruya ve mal sahibinin tespit olunan adresine noter vasıtasıyla tebligat yapılması esası kabul edilmiştir.

16. 6830 sayılı İstimlak Kanunu’nu yürürlükten kaldıran ve 08.11.1983 tarihinde yürürlüğe giren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 05.05.2001 tarihinde 4650 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi 25/1 inci maddesinde "Hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi mal sahibi için 13. madde uyarınca yapılan tebligatla başlar" hükmü öngörülmüş; 14 üncü maddesinde ise, taşınmaz mal sahibi, zilyet ve diğer ilgililer yönünden 30 günlük dava açma süresinin, noter vasıtasıyla tebligat yapılmış olanlar hakkında tebliğ tarihinden, tebligat yapılamayanlar hakkında noter tebligatı yerine geçmek üzere gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı hüküm altına alınmıştır.

17. Böylece kamulaştırma hukukunda, hak arama durumunda olan taşınmaz mal sahibi yönünden dava ve talep haklarının kullanılması, idarece yapılacak bildirime bağlanmıştır.

18. Bu hâliyle mal sahibi yönünden açılacak davalarda, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin başlangıcında ilke olarak tebliğ tarihinin esas alınması gerektiği açıktır. Anılan ilkeye tek istisna Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.06.1994 tarihli ve 1993/3 Esas, 1994/2 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile getirilmiştir. Anılan kararda, mal sahibine daha önce kamulaştırma işlemi ile ilgili yasaya uygun bir bildirim yapılmamış olması hâlinde hak düşürücü sürenin tapuda ferağ işleminin yapıldığı tarihte başlayacağı benimsenmiştir.

19. Açıklanan yasal durum çerçevesinde; mal sahibi takdir edilen bedele ve maddi hatalara karşı kamulaştırma işlemi tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihinden, yasaya uygun bir tebligat yapılmamış ise tapuda ferağ işleminin yapıldığı tarihten itibaren, ancak 30 günlük hak düşürücü süre içerisinde dava açabilecektir.

20. Belirtilmelidir ki hak düşürücü süre; bir hakkın kullanılmasına ilişkin olarak, yasayla, sözleşmeyle ya da mahkeme kararıyla kesin olarak belirlenen ve bu süre içinde kullanılmadığında hakkın varlığını sona erdiren süredir (Türk Hukuk Lügatı, Ankara, 2021 Baskı, Cilt-I, s.450). Başka bir anlatımla hak düşürücü süre, hâkim tarafından kendiliğinden göz önünde tutulması gereken, davada "itiraz" olarak başvurulması zorunlu olan ve zamanaşımı gibi "kesme" ve "durma" hükümlerine bağlı olmayan, uyulmama hâlinde "hakkın" kaybına yol açan, diğer bir ifade ile hakkın özünü ortadan kaldıran süredir.

21. Yukarıda açıklanan mevzuat hükümleri ışığında somut olay incelendiğinde, dava konusu 729 parsel sayılı taşınmazın 7639 m2’lik bölümü, Karayolları Genel Müdürlüğünün 24.06.1974 tarihli ve 152 sayılı kamu yararı kararına istinaden 6830 sayılı Kanun uyarınca kamulaştırma işlemine tâbi tutulmuştur. Dosya kapsamına göre taşınmaz maliklerine noter aracılığı ile tebligat gönderilmiş olup, noter tebligatlarının 12.03.1975 tarihinde davacı ve diğer paydaşlara (Faime, ...) bizzat tebliğ edildiği görülmüştür.

22. Tapu kayıtlarına göre dava konusu 729 parsel sayılı taşınmaz, kamulaştırma sebebiyle 2383, 2384, 2385, 2386 ve 2387 parsel sayılı taşınmazlara ifraz edilmiş, bu taşınmazlardan 2384 ve 2386 parsellerin davalı idare adına, 2383, 2385 ve 2387 parsellerin ise davacı adına kayıtlı olduğu anlaşılmıştır.

23. Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan 08.04.2015 tarihli fen bilirkişi ek raporunda, davalı tarafça sunulan 24.06.1974 tarihli ve 152 sayılı kamu yararı kararına istinaden hazırlanan kamulaştırma krokisinin 729 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilen ve davacı adına kayıtlı olan 2385 parsel sayılı taşınmaza uyduğu belirtilmiştir.

24. Bu durumda, taşınmaz maliklerine 12.03.1975 tarihinde usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı anlaşıldığından, davacının kamulaştırma işlemini, tebligatın yapıldığı 12.03.1975 tarihinde öğrendiği, buna göre davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığının kabulü zorunludur.

25. Hâl böyle olunca usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanmasına karar verilmiştir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440-III/1 inci maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13960, Karar No: 2017/24897, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13960 E.  ,  2017/24897 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5896, Karar No: 2019/10536, Tarih: 02.07.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5896 E.  ,  2019/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçlardan beraati ile sanık ...'in mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulunca düzenlenen 11.11.2009 günlü raporda, katılan ...'nin 22.10.2008 tarihinde mağduru bulunduğu olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olamayacağı, kendisinde mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceği, vermiş olduğu ve vereceği ifadelere ancak kuvvetli delillerle desteklendiği taktirde ana hatları ile itibar edilebileceğinin belirtilmesinin ardından mahkemenin 14.12.2010 tarihli celsede yaptığı gözleminde mağdurenin sorulan sorulara mantıklı cevap verdiği, fiziki bulgular itibarıyla da açık şekilde zeka geriliğine haiz olduğuna dair bulguların mevcut olmadığı, konuşmasından da bu durumun açıkça tespit edilemediğinin ifade edilmesi karşısında, rapor ile mahkeme gözlemi arasında çelişki meydana geldiği anlaşıldığından, mağdurede mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususunda Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1553, Karar No: 2007/4353, Tarih: 09.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1553 E.  ,  2007/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun Havsa İcra Mahkemesi'ne başvurarak haczedilmezlik şikayetinde bulunduğu, anılan icra mahkemesince şikayetçi vekili ile alacaklının yüzlerine karşı 31.5.2006 tarihinde yetkisizlik kararı verildiği görülmektedir. İcra mahkemesince yüze karşı verilen kararların temyiz yoluna başvurma tarihi veya yetkisizlik kararı üzerine dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için sürenin başlangıcı İİK.nun 363/18. bendi uyarınca tefhim tarihinden itibaren başlayacağından somut olayda yetkisizlik kararı 31.5.2006 tarihinde verilmiş ve borçlu vekilinin dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvurusu ise 11.08.2006 tarihidir. Kabule göre de; karar taraflara tebliğe gönderilmiş ve 31.7.2006 tarihinde kesinleştirilmiş, bu tarihe göre de başvurusu HUMK.nun 193/3. maddesinde öngörülen yasal 10 günlük sürede olmadığından aynı maddenin son fıkrası uyarınca resen şikayetin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9428, Karar No: 2013/7770, Tarih: 19.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/9428 E.  ,  2013/7770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre Cumhuriyet Savcısının temyizinin vasfa yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2008 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında tehdit suçundan kamu davası açılmasına ve hükmün gerekçe kısmında da tehdit suçundan hüküm kurulduğu açıklanmasına karşın, hakaret suçuna ilişkin kanun maddeleri uygulanarak cezanın belirlenmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7016, Karar No: 2017/5517, Tarih: 15.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/7016 E.  ,  2017/5517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine, verilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:

KARAR

... ili, ... ilçesi, ... köyü 179 ada 14, 196 ada 2, 197 ada 3 ve 202 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar sırasıyla 30497,60 m2, 5609,84 m2, 4369,81 m2 ve 5519,04 m2 yüzölçümlü olarak hali arazi niteliğiyle ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı, taşınmazların atalarından kendisine kaldığını ve eklemeli olarak 100 yıldır kullanıldığını iddia ederek taşınmazların ... adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazların davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 13/04/2015 tarih,2014/9307-2015/2962 E.-K. sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamında özetle; “ ...Mahkemece çekişmeli taşınmazların ... sayılan yerlerden olmadığı ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla toprak edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir.

Davacı gerçek kişi, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak dava açmış olduğuna göre, öncelikle, dava konusu edilen yerin zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının ve zilyetlik koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin usûlünce araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile topoğrafik fotogrametri yöntemiyle düzenlenmiş kadastro paftası örneği getirtilerek uygulanıp taşınmazların niteliği ile konumu ve o tarihlerde tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı saptanmamış, davacı adına aynı çalışma alanı içinde belgesizden tesbit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı yöntemince araştırılmamış, ziraatçi bilirkişi raporunda çekişmeli 179 ada 14 parsel sayılı taşınmazın (C) bölümü üzerinde eskiden beri kültür bitkisi ekimi ya da dikimi olmadığı, çalışılması halinde her türlü kuru tarıma ve bağ bahçeye elverişli olup kıraç yerlerden olmadığı, üst kısımlarının kısmen kayalık yapıda olduğu, taşınmazın eskiden beri mülkiyete konu edilen yerlerden olup devletin hüküm ve tasarrufu altında olmadığı şeklinde kendi içinde çelişkili olan rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ve incelemeye, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulamaz.