muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20233, Karar No: 2023/3039, Tarih: 04.04.2023

Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 193 üncü maddesinde sanığa isnat edilen “zehirli madde imal ve ticareti” suçu için temel ceza miktarının "2 aydan bir yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü

maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "...basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 63. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/1214 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7567, Karar No: 2013/20500, Tarih: 11.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7567 E.  ,  2013/20500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bolu Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/16068, Karar No: 2016/927, Tarih: 26.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2013/16068 E.  ,  2016/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...'ın dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından mahkumiyetine, sanık ...'in isnad edilen suçlardan beraatine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından iddianame ile kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının zimmet suçunun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığının duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmeleri için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İçişleri Bakanlığına haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13026, Karar No: 2007/16286, Tarih: 17.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13026 E.  ,  2007/16286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olayda 5393 sayılı Yasa'nın 15/son maddesinin uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli olup, gerekçede yer verilen kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda, şikayetçi belediyeye ait mevduat hesabına yatırılan ödemelerin, yukarıdaki yasa maddesi gözetilerek,  bankadan ve belediyeden gerekli araştırma yapılarak kaynağı ve nitelikleri belirlenmelidir.

Banka hesabındaki paranın vergi, resim ve harç niteliğinde olması veya kamu hizmetine fiilen tahsis edilmesi halinde haczedilemeyeceği düşünülmelidir. O halde, şikayetin yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda incelenip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5772, Karar No: 2015/7278, Tarih: 13.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/5772 E.  ,  2015/7278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/5471 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetvelinde borçluya ait olan ve bedeli paylaşıma konu araçlar ve iş makinası üzerine konulan ihtiyati hacizlerin kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmayarak garameten paylaştırma yapıldığını, oysa müvekkilinin ihtiyati haczinin şikayet olunanın takip dosyalarında konulan ihtiyati hacizlerden önce kesinleştiğinden sıra cetvelinde öncelikle müvekkiline pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, davanın süresinde açılmadığını, ayrıca müvekkilinin takip dosyalarından konulan ihtiyati hacizlerin daha eski tarihli olup, ihtiyati hacizlere itiraz da edilmediğini, tamamlayıcı icrai haciz işlemlerinin kesinleştiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunan vekili yargılamaya katılmamış, cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; bedeli paylaşıma konu araçlar ve iş makinasının kaydı üzerine şikayetçinin takip dosyasından 26.10.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, her iki şikayet olunanın takip dosyalarından ise 26.10.2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğu, aynı tarihte konulan ihtiyati hacizler yönünden garameten paylaştırma yapılmasının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde şikayette bulunulmuş olsa dahi, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur. Aynı sıra cetveline yönelik farklı şikayetler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olabileceğinden, uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesine yol açabilir.

Dairemiz kayıtlarından eldeki dava haricinde aynı mahkemenin 2012/481, 2012/480, 2012/482 ve 2012/478 Esas sayılı dosyalarda ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/7471 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetveline itiraz davalarının açıldığı, her bir davanın bağımsız olarak sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

Dairemiz kayıtlarından eldeki dava haricinde aynı mahkemenin 2012/481, 2012/480, 2012/482 ve 2012/478 Esas sayılı dosyalarda ... İcra Müdürlüğü'nün 2011/7471 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetveline itiraz davalarının açıldığı, her bir davanın bağımsız olarak sonuçlandırıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca, .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/7471 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 27.09.2012 tarihli sıra cetveline itiraza ilişkin tüm şikayetlerin birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile birleştirme kararı verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2394, Karar No: 2020/572, Tarih: 20.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2394 E.  ,  2020/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03/10/2018 tarih ve 2017/915 E- 2018/556 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen 05/04/2019 tarih ve 2019/777 E- 2019/567 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesi ile, müvekkilinin Milenyum Madencilik San. ve Tic. Ltd. Şti.ye müdür olarak atandığını, şirket ortaklarının yabancı olması ve zamanla ortaklarla müdür arasında irtibatın kopması nedeniyle şirket işlerinin sekteye uğradığını, şirketin resmi ve özel kurumlara borçlarının biriktiğini, şirketin amme alacakları yönünden müvekkilinin sorumlu tutulma ihtimali bulunduğunu, müvekkilinin noter kanalıyla Milas Ticaret Odasına istifanamesini sunduğunu, davalının istifanameye karşı olumlu veya olumsuz cevap vermediğini ileri sürerek, müvekkilinin şirket temsilciliği ve müdürlüğünden istifasının kabulü ile istifa beyanının davalı müdürlükçe tescil ve terkininin yapılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının müdürlükten istifasını ticaret siciline bildirmesi ile sicil kaydının silinmesinin mümkün olmadığını, istifanın şirket yetkilileri ve ortaklarına bildirilmesi ve onlar aleyhine dava açılması gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, TTK'nın 34 ve 22. maddeleriyle düzenlenen sınırlayıcı hükümler çerçevesinde, davacının müdürlük görevinden istifasının ticaret siciline tescil ve terkinini isteyebilecek ilgililer arasında olmadığı gerekçesiyle, aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının limited şirketler için tescil isteminde bulunabilecek "ilgili kişi" kapsamında olmadığı, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı, davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının limited şirketler için tescil isteminde bulunabilecek "ilgili kişi" kapsamında olmadığı, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK.'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/01/2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28012, Karar No: 2012/12152, Tarih: 12.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28012 E.  ,  2012/12152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK. nun 38. maddesi gereğince icra dairesindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. Ayrıca, ihtiyati haciz sırasında verilen icra kefaleti de geçerli olup, asıl borçlu hakkında takip iptal edilmediği sürece kefaletin geçerliliği devam eder.  Ancak, usulüne uygun icra kefaleti olsa dahi, hakkında takip yapılan borçlu yönünden takip kesinleşmedikçe icra kefiline icra emri çıkarılamayacağı gibi, borç miktarının kesinleşmemesi halinde takibin devamı da mümkün değildir.

Somut olayda icra takibinin borçlularının S.G. S.. G.ve E. G.olduğu, borçlular S. G. ve S. G.hakındaki takibin kesinleştiği anlaşılmıştır. Şikayetçi K.Ş.’in 20.07.2005 tarihinde icra müdürlüğüne gelerek dosya borcuna icra kefili olduğu, ancak kefaletini herhangi bir borçluya hasretmediği görülmüştür. Bu nedenle icra kefaletinin bütün borçlular yönünden olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda asıl borçlulardan S. G.ve S.. G.yönünden takip kesinleştikten sonra icra kefili K. Ş.e icra emri tebliğ edilmesinde herhangi bir usulsüzlük mevcut değildir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 10.02.2010 tarih ve 2010/12-22 esas, 2010/60 karar sayılı kararı)

Öte yandan icra kefili borçlu yönünden yenileme yapılarak takibin sürdürülmesinde de İİK.nun 78.maddesine aykırı bir yön yoktur. Çünkü borçluların her birinin sorumluluğu birbirinden bağımsız olup aralarında zorunlu takip arkadaşlığı söz konusu değildir. Bu nedenle de alacaklının yalnızca müşteki borçlu yönünden takibi yenileyerek devam etmesinde de yasaya aykırılık yoktur.

O halde mahkemece, borçlunun itfa itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile icra emrinin hüküm tesisi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14846, Karar No: 2023/4364, Tarih: 04.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14846 E.  ,  2023/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1758 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve kumluk yerlerden olduğunu bu özellikleri nedeniyle kamu malı olduğu kuşkusuz olup kamu mallarında 4721 sayılı Kanun'un 1023 üncü maddesinin uygulama yeri olmadığını, tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal sebebe dayanılmasının zorunlu olduğunu, oysaki bu taşınmazda iyiniyet ve tapuya güven ilkesinin geçerli olmadığını, bu nedenle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2014/30 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2014/30 Esas, 2015/210 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda; davaya konu taşınmazın niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edilmediğini, taşınmazın vasfının yeniden araştırılması, arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/28 Esas, 2017/240 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/28 Esas, 2017/240 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/28 Esas, 2017/240 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucunda; bozma sonrası duruşmaya ... Malmüdürlüğünde görevli veri hazırlama kontrol işletmeni olan İsmail Berka katılmış ve dava konusu taşınmaza ilişkin ödeme yapıldığını beyan ederek; Maliye Bakanlığının 13.01.2012 tarihli ve 56 sayılı onayına göre davada Hazine adına sulh, kabul ve feragat işlemleri yapabilme yetkisi muhakemat müdürlüğüne, müdürlük olmayan yerlerde yetkilendirilen Hazine avukatlığının hukuki görüşü ile ilçelerde malmüdürünün teklifi üzerine Kaymakama ait olduğu bu nedenle mahkemece usulüne uygun olmayan sulh uyarınca hüküm kurulması, nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli 2021/642 Esas 2022/439 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davayı sulh ile sonuçlandırdıkları halde yargılamaya davalı idare nedeniyle devam olunduğunu, bu nedenle aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, sulh işlemi yapan davalı temsilcisinin sulha yetkili olmadığı gerekçesi ile kararın Yargıtayca bozulduğunu, bu nedenle de yeniden yargılama yapıldığını, Hazine temsilcisi olarak gelen kişilerin sulha yetkili olup olmadıklarını davacı taraf olarak bilmelerinin mümkün olmadığını, bu durumun Bakanlığın iç sorunu olduğunu, mahkeme hakimi de bu durumu bilmediğinden sulhe karar verdiğini, bu nedenle kusursuz tarafa yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinin Usul Kanunu gereği olduğunu, bozma sonrası alınan hükme esas raporda az bir bedele hükmedildiğini ve keşif yapma mecburiyeti olmadığı halde keşif yapıldığını oysa ki Yargıtay bozma ilamında taşınmazın değeri ile ilgili bozma yapılmadığı belirterek kararı temyiz etmiştir.