muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2120, Karar No: 2017/1544, Tarih: 06.12.2017

2565 Sayılı İSKİ kanunun 23. Maddesinde de (bu kanunun Ek 4. Maddesi uyarınca ... kurumunda da uygulanır )Tarife tespit esasları:

“Su satışı, kanalizasyon tesisi bulunan yerlerdeki kullanılmış suların uzaklaştırılması, septik çukurların boşaltılması giderleri için ayrı tarifeler yapılır. Bu tarifelerin tespitinde, yönetim ve işletme giderleri ile, amortismanları doğrudan gider yazılan (aktifleştirilmeyen) yenileme ,ıslah ve tevsi masraflar ve (…) (2) bir kar oranı esas alınır. (2)Tarifelerin tespiti ile tahsilatla ilgili usul ve esaslar bir yönetmelik ile belirlenir.”

Hükmü bulunmakta olup bu hüküm uyarınca da ...'ye tarife uygulaması ve hizmet bedellerinin bir kısmının tahsiline imkan vermiştir.

Yukarıda belirtilen 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87 ve 88 maddeleri ile Vergi Mahkemesinin iptal kararının kesinleşmesine kadarki düzenleme ile iptal sonrasındaki yeni tarife hükümleri birlikte değerlendirildiğinde ; davalı idarece davacının yeni inşa edilen konutunun bulunduğu sahada; 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunun yürürlük tarihinden sonra yeni olarak 2004 yılında Kanalizasyon, 2006 Yılında ise Su şebekesi yapıldığı gibi davacı taşınmazı bu hizmetten ilk defa bu abonelik başvurusu üzerine faydalanmaya başlamıştır. Bu durum da davacı taşınmazı da bu tesislerin hizmet edeceği saha dâhilinde olduğu davalı idarenin bu tesislerden faydalanan taşınmazlardan ilgili kanun gereğince BİR DEFA yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır.

Davacının bu katılım paylarının taşınmaza bina yapımı öncesindeki maliklerce ödendiği iddia edilmediği gibi kanıtlanamamıştır.

Başvuru tarihindeki ilgili tarifenin daha sonradan kesinleşen Danıştay kararı ile iptal edilmişse de 2464 Sayılı Belediye Gelirleri kanunun ilgili hükümleri ile bu kanuna göre İçişleri Bakanlığınca 01.07.1981 Tarihinden itibaren yürürlükte olan yönetmelik gereğincede Kanalizasyon ve su şebekelerinden faydalanan taşınmaz sahiplerinin bu alt yapı harcamalarına katılımı kanun ve yönetmelikler gereğidir.

Başvuru tarihindeki tahakkuk ve tahsilat şeklinin düzenlendiği yönetmelik hükmünün iptali 2464 Sayılı Kanun gereği olarak alınmasında zorunluluk olan katkı paylarından , hizmetten faydalanan taşınmaz maliklerini bu harcamalara katılmada istisna tutmadığı gibi muafta kılmayacaktır.

Davalı idarenin 2004 yılında yapılan kanalizasyon ve 2006 yılında yapılan su şebekelerinden davacı taşınmazının ilk defa ferdi abonelik ile faydalanmaya başlaması nedeniyle bu şebekelerin yeni olarak yapıldığının kanıtı olup, davalı idarenin imalatlar ile ilgili bir kısım belge ve cetvellerin gönderilmemesi hali bu maliyet ve katkı payı hesaplarının Bilirkişi incelemesi ile tesbiti mümkün olup TBK m.51 deki kriterlere göre de mahkemece takdiri olarak belirlenip ödenmesi gereken miktarın tesbiti ve buna göre de davacının abonelik sırasında ödediği miktarla karşılaştırılarak davacının fazla ödemesi olduğunda iade kararı verilebilecektir.

Alt Yapı hizmetlerinden FAYDALANMA nın İskan Ruhsatı alınması sonrasında İlk defa abonelik başvurusu ile gerçekleştiğinden son ödemeyi yapan abonenin taşınmazın mülkiyetine bağlı faydalanmanın maliyetine katılması ve bunun gereği olarak bu katılım payından sorumluluğu Genel hukuk kuralları gereğidir.

Somut olayda; davalı idarece, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yeni olarak kanalizasyon ve içme suyu tesislerinin yapıldığı ve davacının taşınmazının da bu hizmetten yararlandığı sabittir.

Buna rağmen direnmeye konu olan mahkeme kararın da ferdi abonelik başvuru tarihindeki ... tarifesinin 39. Maddesinin iptaline ilişkin Vergi Mahkemesi Kararının verilmiş olması ile yeni olarak yapılan kanalizasyon ve su şebekesinin yapılışına ilişkin maliyet hesap cetvellerinin davalı kurum tarafından gönderilmemesi nedeniyle davacının sahibi olduğu taşınmazında ilk defa abonelik sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke hisse bedellerinin haksız olarak aboneden tahsil edildiğinin kabulü ile istirdat talepli açılan dava sonucunda tamamının ödeyen aboneye iadesine ilişkin mahkeme kararı taşınmaz maliklerinin yeni yapılan alt yapı hizmetleri harcamalarına katılmayı zorunlu kılan 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 87 vd. maddelerine aykırılık oluşturacağı gibi Özel Dairenin aynı gerekçelerle verdiği Bozma kararlarına karşı verilen direnme kararları Özel dairenin bozma gerekçesi benimsenmek suretiyle Yargıtay Hukuk Genel kurulu tarafından Bozma kararı verilmiş olup taşınmazların ilk defa abonelik başvurusu yapanlardan yeni yapılan alt yapı hizmetleri olduğunda katılım payının alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığının benimsendiği halde bu kez aksi yönde karar verilmesi Hukuki Güvenlik İlkesini de zedeleyecektir. Bu açıklanan gerekçelerle Özel daire Bozma Kararı yerinde olduğundan İlk derece Mahkeme kararının bozulması gerekir.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle, Sayın Çoğunluğun direnme kararının onanmasına ilişkin kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2007/6211, Karar No: 2007/8124, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/6211 E.  ,  2007/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava dilekçesinde davacıya ait olan 11/4966 pay için takdir edilen kamulaştırma bedelinin arttırılması istenilmiş, davacının miras bırakanı ... ...'dan intikal eden 2/4966 pay hakkında bir istemde bulunulmamış iken, yargılama aşamasında tapu kayıtlarında eksik olan soyadı ile baba adının düzeltilmesini takiben 05.12.2005 tarihli dilekçe ile harcı da ödenmek suretiyle ...'den intikalen gelen pay için takdir edilen bedelin de artırılması istenilmiş, mahkemece davacının kendi payıyla ilgili davayı açtığı 05.04.2004 tarihinde kamulaştırmayı öğrenmiş sayılacağı ve dolayısıyla intikalen gelen pay için davanın süresinde açılmadığı gerekçesi ile 2/4966 pay hakkındaki istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyaya konulmuş olan veraset belgesine göre 06.03.1992 tarihinde ölmüş olan ... ... adına 2002 yılında ilan yoluyla yapılan kamulaştırma tebligatı geçersiz olup bu kişiden davacıya intikal eden 11/4966 payla ilgili olarak doğrudan davacıya yapılmış bir tebliğ işlemi de bulunmadığından bu paya ilişkin davanın süresinde açıldığının kabulü yerinde ise de, davacıya ...'den intikal eden pay için açılan davanın ...'den intikal eden pay için de dava süresini başlattığının kabulü isabetli değildir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere ve özellikle davalı ... tarafından düzenlenen kamulaştırma belgeleri içeriğine göre, miras bırakan ... ...'a -adresi tespit edilemediğinden- gazete ilanı yoluyla tebligat yapılmış ise de, adı geçenin tebligata elverişli adresinin de tespiti amacıyla Yasanın 7. maddesi uyarınca yapılmış olması gereken araştırmaya ilişkin belgelerin dosyaya getirtilip incelenmesi, ilanen tebligatın geçerli olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre davanın süresinde açılıp açılmadığının saptanması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenliere iadesine, 08.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8744, Karar No: 2014/14744, Tarih: 26.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8744 E.  ,  2014/14744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 16/10/2012 tarih ve 2010/161-2012/646 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının lüks vasıflı gıda maddeleri ithalat ve pazarlama işi yaptığını,, bir kısmı temliken olmak üzere, 75.294,88 Euro tutarında emtia ithal ettiğini, davalı işlettiği antrepoda gümrükleme işlemi yapılmak üzere beklemekte iken, 09/09/2009 günü meydana gelen sel felaketi nedeniyle hasara uğradığını, gerek kendisinin gerek 21/05/2010 tarihli sözleşme ile temliken aldığı malların bu hasarından dolayı, tazminat alacağı bulunduğunu, davalı antrepo sahibi olarak, diğer davalının ise sigorta şirketi olması nedeniyle sorumlu olduklarını ileri sürerek, 162.908,00 TL'nin avans faizi ile birlikte, davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sorumlu olması kaydı ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 26/12/2008-26/12/2009 tarihleri arasında bulunduğunu, sigortalının depoda malları bulanan üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu kapsadığını, bunun kusura dayalı olduğunu, sigortalı-depo sahibinin sorumluluğunu gerektirmeyen ya da kusurunun bulunmadığı durumların poliçe kapsamı dışında kaldığını, somut olayın doğal afet kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, mücbir sebep hali olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı vekili, ortada mücbir sebep bulunduğunu, davalının meydana gelen zarar ile illiyet bağı bulunmadığını işletilen antreponun, eşyanın güvenli şekilde muhafazasını sağlayacak bütün şartlara sahip olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 13/07/2011 günlü yanıtı ve ekindeki çizelgelerle, 08/09/2009 ve 09/09/2009 günü meydana gelen yağış ölçümlerinin gönderildiği, bu verilere göre, yağış sonrası oluşan selin yol açtığı hasarın mücbir sebep olarak değerlendirilmesinin kaçınılmaz olduğu, davacı zararının mücbir sebep sonucu meydana geldiği, bu nedenle, davalı depolama şirketinin ve dolayısı ile sigorta şirketinin sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2874, Karar No: 2022/853, Tarih: 20.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2874 E.  ,  2022/853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sahte faturaları düzenlediği iddia olunan şirketin yetkilisinin sanığın ağabeyi Mustafa Büyükdağ olduğu, sanığın ise şirketin ortağı olup, vergi tekniği raporunda şirketi temsil yetkisinin bulunmadığının belirtilmesi ve fiilen şirket adına belge düzenleyip düzenlemediğinin dosya kapsamından tespit edilememesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili takvim yılına ilişkin temin edilecek faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) Faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlenmesi halinde TCK’nin 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

b)5337 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11350, Karar No: 2007/1955, Tarih: 01.03.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/11350 E.  ,  2007/1955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali ile davacı alacağının düzenlenecek yeni cetvelde dikkate alınması istemine yöneliktir.

Mahkemece davanın yasal yedi günlük süreden sonra açıldığı, aynı sıra cetveline yönelik olarak borçlu tarafından İcra Mahkemesi' ne yapılan şikayet yargılamasına müdahil olan davacı kurumun bu talebinin anılan mahkemece süre yönünden reddedildiği ve hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... (Hazine) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle tahsile yetkili bulunan Vergi Dairesine sıra cetvelinin tebliğinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8713, Karar No: 2016/6617, Tarih: 25.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8713 E.  ,  2016/6617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılk, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı beraatine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve...'in ... Sanayi şirketinin sahibi ve ortakları, diğer sanık ...'ın ise bu şirketin muhasebecisi olduğu, şirkette teknisyen olarak çalışan katılanın 2008 yılı Mayıs ve Haziran aylarına ait maaşını almadığı halde, sanıkların iştirak halinde hareket ederek, hazırladıkları bu aylara ilişkin ücret bordrolarında katılanın maaşı almış gibi ücret bordrolarına katılan adına sahte imza attıkları ve daha sonra da bu ücret bordrolarını şirketleri hakkında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ... Bölge Müdürlüğü tarafından başlatılan soruşturmaya ibraz ettikleri ve soruşturmanın şirket lehine sonuçlanmasını sağladıkları, sanıkların bu surette dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

1) Katılanın tüm aşamalarda “ücret bordrolarındaki imzaların kendisine ait olmadığına ilişkin” istikrarlı beyanı, bu beyanları doğrular şekilde Kriminal Polis Laboratuvarı ve Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Dairesi raporları ile suça konu ücret bordrolarındaki imzaların katılan eli ürünü olmadığına ilişkin raporlar ile 13/12/2011 tarihli Kriminal Polis Laboratuvarı raporunda, katılan adına atılan imzaların sanık ... elinden çıkmış olmasının mümkün ve muhtemel olarak değerlendirilmesi ve 09/07/2012 tarihli Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın raporunda da katılan adına atılan imzaların sanık ... eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin bildirilmesi ve diğer sanıklar hakkında her hangi bir imza incelemesi yapılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle yargılama sırasında her hangi bir imza incelemesi yapılmayan sanıklar... ve ...'in huzurda alınacak imza örnekleri ile kamu kurumlarında mevcut samimi imzalarının temini ile suça konu bordrolardaki

imzaların bütün sanıkların eli ürünü olup olmadığına ilişkin olarak Üniversitelerin Güzel Sanatlar Fakültesinden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor alınarak, raporun sonucuna göre ve bu suça konu bordroların sanıklara ait şirket hakkında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Konya Bölge Müdürlüğü'nde başlatılan idari soruşturmaya ibraz edilerek şirketleri lehine sonuç çıkmasının sağlandığı da nazara alınarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden, aynı konuya ilişkin iki farklı rapor karara esas alınmak suretiyle eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Kabule göre de, beraat eden ve kendilerini aynı müdafii ile temsil ettiren sanıklar ... ve... lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de, beraat eden ve kendilerini aynı müdafii ile temsil ettiren sanıklar ... ve... lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ile sanıklar...ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/209, Karar No: 2020/136, Tarih: 15.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/209 E.  ,  2020/136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."