muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11290, Karar No: 2016/9351, Tarih: 14.04.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/11290 E.  ,  2016/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalı iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak sona erdirildiğini, fesih yazısının gerçekleri yansıtmadığını, feshin gerçek nedeninin sendika seçme özgürlüğünü engellemek olduğunu beyanla, feshin geçersizliğinin tespitine ve işe iadesine, işe başlatmama şartına bağlı olmaksızın 6356 sayılı Yasanın 25. maddesi en az bir yıllık ücreti tutarında tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, bazı işçilerin işyerinde işi bırakma ve yasa dışı direniş yaptığını, üretimin yavaşlamasına ve hatta durma noktasına sebep olunduğunu, bazı işçilerin devamsızlıkta bulunduğunu, bu nedenlerle iş sözleşmelerinin haklı olarak feshedildiğini, bazı işçilerin ise işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarını bildirerek işyerinden ayrıldıkları gerekçesiyle işbu davanın reddine karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, sendikasının Toplu İş Sözleşmesini yaptığı ancak sözleşmeyi yaparken işçiler tarafından işçilerin haklarının korunmadığının düşünüldüğü, bu nedenle davacı ve arkadaşlarının Sendikasından istifa ederek Sendikasına üye olmaya başladıkları, bu durumun işveren tarafından kabul edilmediği, davacı ve arkadaşlarının tekrar Sendikasından istifa ederek yeniden Sendikasına geçmesinin istenildiği, hayatın olağan akışına göre bir iş yerinde durduk yerde birçok işçinin iş sözleşmesinin işe ihtiyaç olduğu halde feshedilmeyeceği, tüm işçilerin iş sözleşmesinin feshedilmelerinin Sendikasından istifa ederek Sendikasına üye olmaya başladıklarından sonra gerçekleştiği, bir kısım işçilerin fabrikaya giriş kartlarının iptal edildiği, eylemle fesih yapıldığı, sendikalardan gelen cevabi yazı ve tanık beyanları ve dosya kapsamından davalının, davacı işçiyi sendika değiştirdiği için sendikal hakkını kullanmasından doğan taleplerinden dolayı işten çıkardığı gerekçesiyle feshin geçersizliğinin tespitine ve 6356 sayılı yasanın 25./5 maddesi gereğince davacı işçinin başvurusu veya işveren tarafından işe başlatılıp başlatılmama şartının aranmaksızın işe başlatmama tazminatı bir yıllık ücret tutar olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan Sendikası ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin Sendikasından istifa ederek Sendikasına üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde Sendikasına üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14761, Karar No: 2021/16074, Tarih: 06.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14761 E.  ,  2021/16074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair İZMİR 4. Çocuk Mahkemesinin 12/07/2019 tarihli ve 2019/186 esas, 2019/377 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/03/2021 gün ve 94660652-105-35- 2915-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2021 gün ve 2021/39128 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26/03/2019 tarihli ve 2018/8378 esas, 2019/4264 karar sayılı ilamında yer alan "....iddianamede hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan dava açıldığına dair bir anlatım ve sevk maddesi bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK.nun 225/1. maddesi uyarınca "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, açılmayan davadan yazılı şekilde hüküm kurulması...BOZULMASINA" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların müştekiye ait işyerine girip kapının kilit kısmını zorlayarak, güvenlik kamerasının ayağını kırmak suretiyle yönünü değiştirdikten sonra yardım kumbarasındaki bir miktar para ile dizüstü bilgisayarı almaları şeklinde gerçekleşen somut olay kapsamında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 22/03/2019 tarihli oturumda ek savunma hakkı tanınmak suretiyle mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 16/01/2019 tarihli iddianamede, kapının kilit kısmının ve güvenlik kamerasının ayağının kırıldığı belirtilmesine karşın, mala zarar verme suçunun atılı suçlar kısmında ve sevk maddeleri arasında yer almadığı, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, mala zarar verme suçuna ilişkin usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmaması nedeniyle ek savunma ile suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların katılana ait iş yerine kapının kilit kısmını zorlayarak girip, güvenlik kamerasının ayağını kırmak suretiyle yönünü değiştirdikten sonra yardım kumbarasındaki bir miktar para, dizüstü bilgisayar ve gözlük almaları şeklinde gerçekleşen somut olay kapsamında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 22/03/2019 tarihli oturumda ek savunma hakkı tanınmak suretiyle mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/02/2014 tarihli ve 2013/13-274 Esas - 2014/78 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesine göre, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil hakkında hüküm verilebileceğinin düzenlenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında 16/01/2019 tarihli ve 2019/115 iddianame numaralı iddianame ile katılana karşı mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde; CMK’nın 170. ve 225. maddelerine aykırı olarak suça sürüklenen çocukların anılan suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İZMİR) 4. Çocuk Mahkemesinden verilen 12/07/2019 tarihli ve 2019/186 Esas - 2019/377 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11639, Karar No: 2014/20990, Tarih: 23.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11639 E.  ,  2014/20990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2011/465-2014/109

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkeme, taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine dayanmadığı, bu ilişkinin eser sözleşmesi olduğu ve bu nedenle davalıya kusur izafe edilemeyeceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmişse de varılan bu netice aşağıda yazılan nedenlerden ötürü yerinde görülmemiştir.

506 sayılı Yasa'nın 11. ve 5510 sayılı Yasa'nın 13. maddelerinde iş kazasının tanımı yapılmıştır. Kazanın meydana geldiği 10/06/2011 tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesine göre sigortalının işyerinde bulunduğu sırada, işveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısiyle, sigortalının, işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda, emziren kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda, sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen veya ruhen özre uğratan olaylar iş kazası olarak tanımlanmıştır.

Bunun yanında Kurumun iş kazası tahkikat raporları aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olup Kurumun yaptığı tahkikat neticesinde bir zararlandırıcı olayın iş kazası olarak kabul edilmesi halinde bunun aksi ancak yargısal faaliyet ile ortaya konulabilecek bir husustur. Kurumca iş kazası olarak kabul edilen bir olayın iş kazası olmadığı hususunda açılacak tespit davalarında ise hak alanını etkilendiğinden ötürü SGK'nın da hasım gösterilmesi zorunludur.

Buraya kadar yapılan açıklamalardan sonra dosya kapsamından, 10/06/2011 tarihindeki olayın Kurum tarafından iş kazası olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, anılan zararlandırıcı olayın yukarıda da izah edilmeye çalışıldığı üzere iş kazası olmadığının değerlendirilmesi veya tespiti ancak bunun aksini iddia edence ayrıca açılacak "zararlandırıcı olayın iş kazası olmadığının tespiti" davasıyla ortaya konulabilecek bir husustur. Zira bir olayın iş kazası olmadığının tespiti davaları bir yönü ile SGK'nın hak alanını ilgilendirmekte olup işbu tazminat davalarında SGK taraf değildir. Buna göre Mahkemece Kurumun taraf olmadığı bu davada olayın iş kazası olmadığı değerlendirmesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılması gereken iş, öncelikle davalıya 10/06/2011 tarihindeki olayın iş kazası olmadığının tespiti davası açması için süre vermek, davalının tespit davasını açması halinde bu davanın neticesini beklemek, olayın iş kazası olmadığı açılacak tespit davası ile kesinleşirse görevsizlik kararı vererek dosyayı genel görevli Asliye Hukuk Mahkemesi‘ne göndermek, aksi halde ise işin esasına girip tüm delilleri bir arada değerlendirip karar vermekten ibarettir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara idasine, 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9791, Karar No: 2019/15219, Tarih: 18.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9791 E.  ,  2019/15219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1. Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;

TCK'nın 158/1-f,62,52,53,58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2. Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden;

TCK'nın 204/1,62,53,58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, bir şekilde ele geçirdiği katılan ...'a ait 7.400,00 TL bedelli çeki, boş kısımlarını kendi eliyle yazıp doldurduktan sonra, yaptığı alışveriş karşılığında katılan ...’ye verdiği, ekspertiz raporuna göre, çek üzerindeki yazı ve imzanın ...'a ait olmadığı, imzanın sahte olarak atıldığı, çekin ön yüzündeki yazılar ile arka yüzündeki ... ciranta yazısı ve altındaki ciranta imzasının sanık ...'nun elinden çıktığının saptandığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia edilen olayda; sahte çekin sanık tarafından yapmış olduğu alışverişte kullanılarak menfaat sağlanması, sanık ve katılan beyanları, ekspertiz raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçların subut bulmadığına ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14640, Karar No: 2012/2627, Tarih: 20.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14640 E.  ,  2012/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca dere mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/25702, Karar No: 2006/2038, Tarih: 09.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2005/25702 E.  ,  2006/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi  :  ADANA 1. İCRA MAHKEMESİ

Tarihi   : 6.9.2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Adana Asliye 4. Hukuk Mahkemesinin 22.10.2003 tarih 2003/573-830 sayılı maddi ve manevi tazminat ilamına dayanılarak  bakiye faiz alacağının tahsilini teminen Adana 2. İcra Md. 2005/3196 sayılı dosyası ile takip yapılmaktadır. Aynı ilama dayanılarak evvelce Adana 2. İcra Müdürlüğünün 2003/7701 sayılı dosyasından yapılan takibin, 30.4.2004 tarihinde tahsilen infaz  olduğu anlaşılmaktadır.

4833 sayılı, 2003 yılı Bütçe Kanunun 50/t maddesi ve 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi  ve 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e maddesinde yer alan faiz oranları genel Bütçeye dahil dairelerle, Karma Bütçeli ödemelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK.1.12.2004 tarih, 2004/12-667 E. 2004/628 K. Sayılı kararı.)

Somut olayda borçlu T.C.Ziraat Bankası A.Ş. yukarıda yazılı kurumlar içinde bulunmadığından takip konusu alacağın tahsilinde Bütçe Kanununda yer alan faiz oranları değil, 3095 Sayılı Yasanın 1. md.de öngörülen faiz oranları uygulanacaktır.

Ayrıca faiz alacağına mahkeme kararında hükmedildiğinden B.K.nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan) durum gereği bu alacaktan açıkça ferafat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından, alacaklı fazlaya ilişkin hakkına saklı tutmasa bile, zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faiz alacağından  eksik kalan  bölümünün her zaman talep edebilir. Dairemizin, yerleşik uygulaması bu yöndedir.

Bu durumda mahkemece takip konusu ilam nedeniyle başlatılan icra takip dosyaları ile ilgili olarak bilirkişi incelemesi yapılmalı, bu incelemede  B.K. 84. maddesinde resen uygulanmalı, faiz hesaplamasında 3095 sayılı kanunun 1. maddesi kademeli olarak tatbik edilmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.