muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3720, Karar No: 2019/9551, Tarih: 31.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3720 E.  ,  2019/9551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Sanık hakkında, suça konu 20/08/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 05/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 11/11/2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 28/12/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğu görülmüş ise de;

6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 31.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4106, Karar No: 2013/6888, Tarih: 13.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4106 E.  ,  2013/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkiline kasko sigortalı aracın davalının sahibi bulunduğu hayvanların kontrolsüz biçimde yola çıkması nedeniyle meydana gelen trafik kazası sonucu hasarlandığını belirtip sigortalıya ödenen 6.288,00 TL hasar tutarının 13.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesi istemiştir.

Davalı vekili, kusura itiraz edip davacıya kasko sigortalı araç sürücüsünün hayvan geçişi yapılabileceğini gösteren levhalara dikkat etmediğini ve süratli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 4.670,77 TL’nin 13.12.2010 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

294,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 13.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4387, Karar No: 2024/2138, Tarih: 22.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/4387 E.  ,  2024/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/2011 E. 2016/170 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2014/2011 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun maddi unsularının oluşmadığına,sanığın atılı suçu işlemekte bir menfaatinin bulunmadığına; dava konu belge ile ilgili olarak tüm imza sahiplerin ve dava konusu belgeye ilişkin bağımsız bölümü kullanan kişilerinin dinlenmemesi neticesi hükmün eksik inceleme sonucu verildiği ve sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve/veya erteleme hükümlerinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'ın katılanların bağımsız bölüm maliki oldukları apartmanın yöneticisi olduğu, apartmanın 20/A (20) numaralı bağımsız bölümünde temyiz dışı "... Güzellik ve Spor Merkezi Turizm Ltd. Şti Güzellik Salonu" ismi ile işyeri açılması için kat mülkiyeti yasasına göre tüm kat maliklerinin muvafakat vermesi gerektiği, buna ilişkin olarak da sanığın apartman yönetiminin karar defterinin 57 nci ve 58 inci sayfalarına iliştirdiği bila tarihli 2 (iki) sayfadan ibaret muvafakatname düzenleyerek kat maliklerinden imza aldığı, ancak davaya konu muvafakatnamenin; 10.sırasındaki "10 nolu bağımsız bölüm'' malikleri katılanlar, ... ve ...' ile 37. sırasındaki "37 nolu bağımsız bölüm'' katılan ...... isim yazısının hizasına tersim olunmuş imzaların katılanların eli ürünü olmadığı, sahte olarak atılmış olduğu, aldırılan bilirkişi raporu ile belgenin aldatıcılık niteliğinin olduğu tespit edilmekle sanığın 3 (üç) kez özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık aşamalarda; iş yeri açmak isteyen temyiz dışı üçüncü kişinin kat maliklerinin isim listesini tapudan aldığını ve talebi doğrultusundaki kararı kat maliklerine elden imzalatmak suretiyle kendisine getirdiğini beyanla üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Mahkeme tarafından taraf beyanları, bilirkişi raporu ve karar defterinin de sanığın uhdesinde bulunduğu sabit olduğu değerlendirilmek ve kabul edilmekle temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Belgede sahtecilik suçlarında, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu belge aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özellikleri duruşma tutanağına yazılarak özellikle belgede tarih bulunup bulunmadığı da tespit edilerek gerekçeli kararda aldatma niteliğini taşıyıp taşımadığı ve hukuki sonuç doğurmaya elverişli olup olmadığı tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ayrıca denetime olanak verecek şekilde suça konu belge aslının dosya içerisinde bulundurulması,

2. Suça konu Muvafakatnamede yazılı olan temyiz dışı "... Güzellik ve Spor Merkezi Turz. Ltd. Şirketi" nin oluş,sanık ve tanık anlatımları karşısında suç tarihindeki yetkililerinin tanık sıfatıyla davet edilerek bilgi ve görgülerinin tespit edilmesi ve özellikle; suça konu muvafakatnameyi kat maliklerine kim veya kimlerin imzalattığı konusunda açık beyanlarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile karar verilmesi,

3.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1. Sanığa isnad olunan "özel belgede sahtecilik" suçuna konu olan belge "MUVAFAKATNAME" başlıklı tek bir belge olup bu tek belgede yer alan birden fazla imzanın sahte olmasının zincirleme suçu oluşturmayacağı gözetilmeden mahkemece suçun zincirleme şekilde işlendiğinin kabulü ile temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırılmış olması,

2. İddianamede gösterilmediği halde sanık hakkında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'u aleyhine olan 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine aykırı davranılması , hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2016 tarihli ve 2014/2011 Esas, 2016/170 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5658, Karar No: 2018/18975, Tarih: 06.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/5658 E.  ,  2018/18975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Oluşa, dosya kapsamına, katılanın aşamalardaki sanığın kendisini darp ettiğine dair istikrarlı beyanlarına ve bu beyanları doğrular nitelikteki adli raporunun "sağ periorbital ekimoz, sağ kaş lateralinde 2 cm. boyunda sutüre laserasyon, sağ bacak ön yüzde 2 cm. çaplı abrazyon" şeklindeki içeriğine göre, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2) Katılan hakkında düzenlenen Bartın Devlet Hastanesinin 16.09.2014 tarihli plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen raporda yüzde sabit iz ile ilgili 6 ay sonra karar verilebileceğinin belirtilmesi karşısında, yüz bölgesinde tarif edilen yaralamaya ilişkin adli tıp kurumundan TCK'nin 86 ve 87. maddelerindeki ölçütlere uygun rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14796, Karar No: 2012/12632, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14796 E.  ,  2012/12632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .Köyü 382 ada 7, 19, 31, 39 ve 88 sayılı parseller sayılı sırasıyla 888,75 m², 1334,98 m², 1235,58 m², 505,06 m², 863,48 m² yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliğiyle 88 sayılı parselin . diğer parsellerin ise ...'in atalarından kaldığı ve zilyedliğinde olduğu, ancak; 1. derece doğal sit alanı içinde kaldığından söz edilerek, 2863 sayılı Yasanın 11 ve 3402 sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı ... parsellerin atalarından intikal ile kendi zilyetliğinde olduğu, yararına zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, adına tescili iddiasıla dava açmıştır. Mahkemenin davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 382 ada 7, 31 ve 39 sayılı parsellerin tesbitlerinin iptaline ve davacı ... adına tapuya tesciline, 382 ada 19 ve 88 sayılı parselerin ise orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline 382 ada 7, 31 ve 39 sayılı parsellerin tapu kaydının beyanlar hanesine 1. derece doğal sit alanında kaldığının yazılmasına ilişkin 04.08.2008 gün ve 2006/594 - 684 sayılı kararı davalı Hazine tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/04/2009 gün ve 2009/1422 - 6182 sayılı kararı ile Hazinenin çekişmeli 382 ada 19 ve 88 sayılı parsellere ilişkin temyiz itirazları red edilerek bu parsellere ilişkin hüküm onanmış, Hazinenin çekişemli 382 ada 7, 31 ve 39 sayılı parsellere ilişkin temyiz itirazı kabul edilerek; “Çekişmeli parsellerin eski tarihli memleket haritasında ne şekilde nitelendirildiği yöntemince belirlenmemişse de, aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı bölgedeki taşınmazlara ilişkin gerçek kişiler tarafından Hazine aleyhine açılan davalara konu taşınmazların eğiminin %12 den fazla taşlık, kayalık ve yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, yer yer maki florası ve zeytin ile kaplı olup aynı nitelikteki ormana sınır olduğunun belirlendiği, 6831 sayılı Yasanın 1/İ bendindeki zeytinlikler ile 3573 sayılı Yasa hükümlerine göre orman rejimi dışına çıkarılıp kişiler adına tapulanan yerler orman sayılmazsa da, bu şekilde oluşmuş bir tapu kaydının bulunmadığı, Orman Yasasının 1.madde 2. fıkra (J) bendi gereğince “Funda ve makiliklerle örtülü orman ve toprak muhafaza karakteri taşımayan yerler” in orman sayılmadığı, ancak, bilimsel olarak eğimin %12'yi geçtiği yerlerin toprak muhafaza karakteri taşıyacağı kabul edildiğinden, sözü edilen çekişmeli parsellerin 6831 sayılı Yasanın 1. madde, 2. fıkrasının (J) bendi kapsamında kalmadığı, orman alanlarının 3573 sayılı Yasa hükümleri ayrık olmak üzere teraslanmak suretiyle eğimin azaltılarak, imar ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılması olanağı bulunmadığı, çekişmeli parsellerin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosunun 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy ya da belde sınırı gözetilmeden, adları belirlenen orman bazında yapılıp, 1969 yalında kesinleştiği, daha sonra orman sınırlandırması yapılmadığı, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. madde 1

olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini verdiği, 15.07.2004 günlü Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/a Maddesinde “...orman içindeki kültür arazileri dışında 6831 sayılı Kanunun 17 nci maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıklar,” ile 26/h maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,” ın ve devlet ormanı olarak sınırlandırılacağının öngörüldüğü, bu nedenlerle, eğimi %12 den fazla olan yer yer veya tamamen maki cinci ağaççıklarla kaplı, çevresinde bulunan aynı karakterdeki, devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parsellerin, 6831 sayılı Yasanın 1. madde 2. fıkrasının J bendi Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7 ve devamı maddeleri gereğince her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, davanın reddine karar verilmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın REDDİNE, çekişmeli Söğüt Köyü 382 ada 7, 31 ve 39 sayılı parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline, 382 ada 19 ve 88 sayılı parsellere ilişkin hükmü kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilân edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilân edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilândan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 sayılı Yasanın, 1744 sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; dava red edildiğine göre, çekişmeli 382 ada 7, 31 ve 39 sayılı parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, tesbitin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “... İli ... İlçesi,

. Ancak; dava red edildiğine göre, çekişmeli 382 ada 7, 31 ve 39 sayılı parsellerin tesbit gibi tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, tesbitin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında yer alan “... İli ... İlçesi, .köyü 382 ada 31, 7 ve 39 parsel sayılı taşınmazların ORMAN VASFI İLE Hazine ADINA TAPUYA TESCİLİNE” cümlesi kaldırılarak, bunun yerine, “... İli, ... İlçesi, .Köyü 382 ada 31, 7 ve 39 parsel sayılı taşınmazların tesbit gibi tapuya tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. madde yollamasıyla 1086 sayılı H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/11 /2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11933, Karar No: 2015/3466, Tarih: 30.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11933 E.  ,  2015/3466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.10.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir

Davalı arsa malikleri ve yüklenici ... davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı tarafın sadece tapu iptali ve tescil talep ettiği ancak bilirkişi raporuna göre inşaatın % 75 - 80 oranında tamamlandığı, bu tamamlanma oranına göre tapu iptali ve tescile karar verilemeyeceği, davacı tarafın tazminat istemi de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Öncelikle, şahsi hak kavramı üzerinde durulması gerekmektedir. Bilindiği üzere hak, genel olarak kişilere hukuk tarafından tanınmış yetki olarak tanımlanabilir. Mutlak haklar ait oldukları şeyler üzerinde mevcut ve tekel halinde olan yetkilerdir. Nispi (şahsi) haklar ise sahibine bir borç ilişkisi dolayısı ile bir şeyin verilmesi, yapılması, yapılmaması gibi belli bir edimin yerine getirilmesini isteme yetkisi verir. Mutlak hakların maddi mallara ilişkin olanlarına ayni hak denir. Mutlak haklar herkese karşı ileri sürülebildiği halde şahsi haklar sadece borç ilişkisinin borçlusuna karşı ileri sürülebilir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye şahsi hak sağlar. Koşulları gerçekleşmiş ise kazandığı şahsi hakka dayanarak yüklenici arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir.

Alacağın temliki ve borcun nakli Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir.