muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16395, Karar No: 2017/25470, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16395 E.  ,  2017/25470 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7411, Karar No: 2010/12844, Tarih: 11.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7411 E.  ,  2010/12844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 26.01.2009 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında yönetici seçimiyle ilgili kararın mutlak butlanla batıl olduğunun tespiti ile mahkemece yönetici seçilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dava konusu anataşınmazda (478 ada 1 parsel sayılı) davacının maliki olduğu bağımsız bölüm var ise buna ilişkin tapu kaydı ile anataşınmazdaki bütün bağımsız bölümleri sırasıyla gösteren tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden,

2- 26.01.2009 tarihli kat malikleri kurulu kararının içinde bulunduğu karar defterinin yönetimden istenilerek dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14206, Karar No: 2007/13169, Tarih: 01.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/14206 E.  ,  2007/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılardan Nihat Doğan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hüküm davalılardan ... 'a Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Dosyaya konan tebligat parçasında tebligatın yöntemine uygun yapılmadığı açıktır. Davalı ...'ye dava dilekçesi de tebliğ edilirken ... muhtarı ... imzasına verilmiş olup adıgeçenin tanınmadığı şerhi verilerek iade edildiği anlaşılmaktadır. Davalı ...'nin açık adresi tespit edilip, hükmün belirlenecek bu adrese yöntemine uygun biçimde tebliğe çıkarılması ve adres tespit edilmediği takdirde ilan yoluyla tebliğ yapılarak temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 01.11.2007 tarihinde oybilriği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8991, Karar No: 2021/5239, Tarih: 28.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8991 E.  ,  2021/5239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :AKSARAY 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Adli sicil kayıtları ve UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan dolayı açılmış başka bir dava nedeniyle verilip kesinleşmiş herhangi bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin bulunmadığı anlaşıldığından, bu husus dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 22/07/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu meşruhatı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiği, ayrıca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 15/10/2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 27/10/2014 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eyleminin sözü edilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmediği için, henüz erteleme süresi başlamadığından kamu davasını açma koşulları oluşmadığı, dolayısıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2264, Karar No: 2006/9773, Tarih: 16.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/2264 E.  ,  2006/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... Organize Sanayi Bölgesi içindeki 7 ve 8 nolu parsellerin tahsis hakkının davalı şirkete devri konusunda anlaştıklarını, devir bedelinin KDV hariç 290.000.000.000.TL olduğunu; davalının KDV bedelini ödemediğini iddia ederek 52.200 YTL KDV alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı savunmasında, davacıya ödenen 290.000 YTL tahsis hakkı devir bedeline KDV'nin dahil olduğunu, davacının devir sonrası kendilerini ibra ettiğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacı temsilcisince düzenlenen ibranamenin KDV bedeline ilişkin olmadığı, yanlar arasındaki anlaşmada satış bedeline KDV'nin dahil olduğu açıkça belirtilmediği için davalının KDV tutarı ile sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin kabulünde olan tarihsiz ibranamede "... parsellerdeki arsayı ... Ltd.Şti'ne devir ettim, üzerinde herhangi bir hak ve hukukumuz kalmamıştır, ibra ederim..." denilmektedir. İbranamade açıkça belirtildiği üzere taşınmazlar üzerinde " hiçbir hak ve hukukumuz" kalmamıştır, beyanı ile satıcının tüm haklarını aldığı anlaşılmakta olup, artık ayrıca KDV talebinde bulunulamaz.

Mahkemece ibranamenin yorumunda hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 450.00 YTL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2897, Karar No: 2024/3870, Tarih: 07.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2897 E.  ,  2024/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/116 E., 2024/518 K.

KARAR : Kabul

1-İlk Derece Mahkemesince sıra cetveline şikayet isteminde, 12.06.2018 gün, 2018/300 Esas, 2018/449 Karar sayılı kararla; şikayetin kabulü ile müdürlük kararının iptaline karar verilmiş; ilk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2-Bölge Adliye Mahkemesinin bu kararına karşı şikayet olunan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2022/529 E. ve 2018/449 K. sayılı ilamıyla, müdürlük işleminin sıra cetveli niteliğinde olduğu ve vergi dairesinin geçerli bir haczi bulunup bulunmadığının araştırılması gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3- İlk Derece Mahkemesinin bozma üzerine verdiği 14.07.2024 tarih, 2023/116 esas 2024/518 karar sayılı karara karşı şikayet olunanlar vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

4- Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından şikayet olunan Çorlu Vergi Dairesinin tüm, şikayet olunan ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

5- İlk derece mahkemesince; şikayetin kabulü ile şikayet olunan Çorlu Vergi Dairesinin şikayetçi lehine sıradan çıkarılması şeklinde hüküm kurulmuştur. Dairemizin yerleşik uygulaması, sıra cetveli şikayetlerinde şikayetin haklı görülmesi halinde, sıra cetvelinin nasıl düzenlenmesi gerektiğinin gerekçede açıklanarak hüküm fıkrasında “sıra cetvelinin iptaline” karar verilmesi şeklinde ise de, düzeltilebilir sıra cetvellerinde icra mahkemesinin iptal yerine İcra ve İflas Kanunu'nun 17/1. maddesinin kendisine verdiği yetkiye dayanarak sıra cetvelinin düzeltilmesine de karar vermesinin usul ekonomisine ve tarafların menfaatine uygun olacağı muhakkaktır. Somut olayda, sıra cetvelinde şikayet olunan Çorlu Vergi Dairesine pay ayrılmamasına yönelik şikayet istemi yerinde görüldüğü, vergi dairesinin geçerli bir haczinin bulunmadığı, sıra cetvelinde başkaca alacaklı da olmadığına göre, icra hukuk mahkemesince sıra cetvelinin iptali yerine, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiş ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 nci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Yine İcra ve İflas Kanunu'nun 138/2. maddesi uyarınca sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayıp, kanundan kaynaklanan satış ve paylaşım masraflarını alan şikayet olunan alacaklı ... aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiş, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nın 370/2. maddesi gereğince kararın bu yönden de düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (4) no.lu bentte açıklanan sebeplerle şikayet olunan ... vekilinin temyiz istemlerinin REDDİNE; (5) no.lu bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan ... vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile; hükmün 1.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine;

1- “Şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 17/1. maddesi uyarınca 15.739,45 Türk Lirası satış masraflarının şikayet olunan ...’a ödendikten sonra kalan 186.843,19 Türk Lirasının şikayetçi ...’ye ödenmesine şeklinde sıra cetvelinin düzeltilmesine”

2- Hükmün 2, 3, 4 bentlerindeki “davalılardan” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “şikayet olunan Çorlu Vergi Dairesinden” ibarelerinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde şikayet olunan Niyazı Yıldız'a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 45. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4622, Karar No: 2010/10964, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4622 E.  ,  2010/10964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12874, Karar No: 2019/21219, Tarih: 28.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12874 E.  ,  2019/21219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin 06.12.2007 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, müdür olarak çalışan müvekkilinin iş akdinin 06.12.2013 tarihinde son bulduğunu, şirket içinde 09.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 3-4 gün de 19.00-19.30 saatleri arasında kesintisiz çalıştığını, her ay ortalama 3-4 gün satış işlemleri ve satılan ürünlerin montajı ile personelin eğitimi için şehir dışına çıktığını, 13-16 Haziran 2011, 20-25 Ekim 2011, 25-30 Mart 2013, 21-26 Ekim 2013 tarihlerinde Moskova'ya, 9-13 Nisan 2011, 27 Nisan-2 Mayıs 2011 tarihleri arasında Umman'a, 22-26 Şubat 2011, 3-13 Haziran 2013 tarihleri arasında Bakü'ye iş amacıyla gittiğini, ayrıca ayda ortalama 1 gün Cumartesi günü çalıştığını, dini bayramlar hariç resmi bayramlarda da çalıştığını iddia ederek; fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının davalı işyerinde müdür olarak çalıştığını, müvekkili şirketin haftanın 5 günü 09.00-18.00 saatleri arasında faaliyet gösterdiğini, resmi tatillerde çalışma yapılmadığını, şirket müdürü olan davacıya şirket yetkilisi tarafından toleranslı davranıldığını, davacının istediği saatte geldiğini ve istediği saatte işten çıktığını, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde hafta içi çalışma saatlerini açıkladıktan sonra ayda bir cumartesi günü çalıştığından bahsetmiş, pazar günleride çalıştığına dair bir iddiada bulunmamıştır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesine göre, hafta tatili yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme olup, davacının dava dilekçesindeki açıklamalarından hafta tatili iznini pazar günleri çalışmayarak kullandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

4857 sayılı İş Kanunu’nun 46. maddesine göre, hafta tatili yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme olup, davacının dava dilekçesindeki açıklamalarından hafta tatili iznini pazar günleri çalışmayarak kullandığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ispatlanamayan hafta tatili ücreti talebinin reddi yerine, yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5083, Karar No: 2011/8593, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5083 E.  ,  2011/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılan kadastro sırasında ... köyünde İbidiler mevkiinde bulunan ve ekli krokide S.2 ile gösterilen taşınmazın ormana bitişik ve fiilen orman olduğu halde, orman olarak tespitinin yapılmadığını ileri sürerek orman olarak tescilini istemiş, mahkemece dava konusu edilen taşınmazın 322 ada 1 parsel ve 205 ada 2 ve 3 sayılı parseller arasında kalan dere olarak paftasında işaretlendiği ve tutanak düzenlenmediği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, karar kesinleştiğinde ve istem halinde dosyanın yetkili ve görevli Alaşehir Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ve görevsizlik kararı taraflara tebliğ edilerek 10/08/2009 tarihinde kesinleştirilmiştir. Görevli mahkemece H.Y.U.Y.'nın 193/son maddesi gereğince (yasal 10 günlük sürede açılmayan) davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmaz dere niteliğiyle orman alanı dışında bırakılmıştır. Tesbit tarihinden önce de 10/11/1971 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve H.Y.U.Y.'nın 193/3. maddesine göre hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.