muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27, Karar No: 2016/348, Tarih: 18.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/27 E.  ,  2016/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2015 tarih ve 2015/16-2015/16 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlular) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden vekili; ihtiyati hacze konu çeklerin ... Ecza Deposu Hastane ve Medikal Ürünleri Tic.ve San. Ltd. Şti. tarafından kendi borçlarına karşı dava dışı...Katılım Bankası'na teminat olarak verildiğini, karşı taraf bankanın dava dışı ... Katılım Bankası adına hareket ettiğini,... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/353 esas sayılı dosyasında bu hususta tedbir kararı verildiğini, müvekkillerinin karşı taraf ....'ye hiçbir borçları olmadığını, ayrıca ihtiyati haciz kararı verilirken karşı taraftan teminat alınmadığını ileri sürerek müvekkilleri aleyhine verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf alacaklı vekili, itirazın İİK 265. maddesinde belirtilen sebeplerden olmadığını, ayrıca ihtiyati haciz kararının teminatsız verilmesinin mahkemenin takdirinde olduğunu, müvekkilinin teminat yatırmaya hazır olduğunu savunarak itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, duruşmalı olarak yapılan incelemeye göre; yetkili hamil konumunda olan... Türk Katılım Bankasının çek bedellerinin tahsili için icra takibi yapma hakkının bulunduğu, ayrıca alacaklı tarafın teminat yatırmaya hazır olduğunu bildirdiği gerekçesiyle ihtiyati haciz talep eden tarafından bir haftalık kesin süre içerisinde teminat yatırılması, teminatın yatırılmaması halinde ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlular) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlular) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/17024, Karar No: 2025/16762, Tarih: 03.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/17024 E.  ,  2025/16762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1615 E., 2023/925 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/143 E., 2022/446 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1184, Karar No: 2018/878, Tarih: 12.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1184 E.  ,  2018/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının sahibi olduğu 1 nolu bağımsız bölümün kat mülkiyeti kurulu bulunan anataşınmazda, bağımsız bölümün ön ve arka cephesinde bulunan balkonu yıkarak terası genişletip kullanım alanına kattığını, müşterek olan çatıya izinsiz olarak güneş enerjisi sistemi kurdurduğunu, mimari projeye aykırı olarak ve izin almaya gerek görmeden binaya bitişik depo yaptırdığını, davalının yapmış olduğu bu tadilat ve eklentiler ile anataşınmazın mimarisi ile güzelliğinin bozulduğunu ve görüntü kirliliğinin oluştuğunu, izinsiz yapılan yapı ve eklentilerin yıkılmasına, ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesine, taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın 17/10/2012 tarihli bilirkişi raporunda 3. maddede belirtilen ön ve arka cephedeki teraslar ile 4.maddede belirtilen bir nolu bağımsız bölüm bitişiğindeki depo yönünden kabulüne, eski hale getirmek için 05/05/2015 tarihli ek bilirkişi raporunun esas alınmasına bunun için davalıya 30 gün süre verilmesine, davanın 17/10/2012 tarihli bilirkişi raporunun 5. maddesinde belirtilen güneş enerjisi tesisatı yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi ve müdahalenin meni istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelemesinden mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olduğu ancak kabul yönünden verilen kararda sadece bilirkişi raporuna atıf yapıldığı anlaşılmıştır. HMK'nın 297. maddesine göre mahkemece verilen kararın hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve verilen karar ile iki tarafın leh ve aleyhine hükmedilen görev ve hakların gayet açık ve anlaşılır biçimde yazılması gerekmektedir. Mahkemece sadece bilirkişi raporuna atıf yapılmayarak projeye aykırılıkların ve müdahalelerin neler olduğunun ve ne şekilde eski hale getirileceğinin infazda tereddüt yaratmayacak şekilde açıkça belirtilmemesi, kabule göre de yargılama giderlerinin taraflar üzerine doğru yüklenmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5893, Karar No: 2019/11413, Tarih: 25.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5893 E.  ,  2019/11413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26/04/2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 18/04/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 143 ve 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 14/01/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/310, Karar No: 2006/305, Tarih: 19.12.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/8-310 E., 2006/305 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/8-310 E., 2006/305 K.**

**- HAKKI OLMAYAN YERLERE TECAVÜZ

- SUÇ VE CEZALARIN İÇTİMAI**- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 513 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 72 ]

**"İçtihat Metni"**

Meraya tecavüz suçundan sanık A... T... 'un, 765 sayılı TCY.nın 513/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCY.nın 72. maddeleri uyarınca sonuçta 273.780.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, dava konusu yerin suç tarihindeki değeri normal kabul edildiğinden TCY.nın 522. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığa verilen cezanın 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine ilişkin olarak K... Sulh Ceza Mahkemesince 07.12.2001 gün ve 40-112 sayı ile verilen kararın o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 25.09.2003 gün ve 5049-3896 sayı ile;

"1- Olayda eylemin temadi ettiği anlaşılmasına göre, suç tarihinin iddianame tarihi yerine, 03.12.2000 olan infaz tarihinin kabulü ile sanığa eksik para cezası tayini,

2- Suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne göre, tecavüz olunan yerin değerinin "hafif" yerine "normal" kabulüyle TCK.nun 522. maddesinin hafifletici hükümleri uygulanmayarak sonuçta sanığa fazla ağır para cezası tayini" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ise 17.02.2004 gün ve100-14 sayı ile;

"1- Olayda eylemin temadi ettiği anlaşılmasına göre, suç tarihinin iddianame tarihi yerine, 03.12.2000 olan infaz tarihinin kabulü ile sanığa eksik para cezası tayini,

2- Suç tarihindeki ekonomik koşullara ve paranın satın alma gücüne göre, tecavüz olunan yerin değerinin "hafif" yerine "normal" kabulüyle TCK.nun 522. maddesinin hafifletici hükümleri uygulanmayarak sonuçta sanığa fazla ağır para cezası tayini" isabetsizliğinden bozulmuştur.

Yerel Mahkeme ise 17.02.2004 gün ve100-14 sayı ile;

"...Her ne kadar sanığın, tecavüzünün devam ettiği sabit olsa da men karının infazından önceki suçun temadisinin devam ettiği söylenemeyecektir. Çünkü infazla, tecavüze ve dolayısıyla ilk suç bakımından temadiye son verilmiş olacaktır. Bu tarihten sonraki tecavüzden ise ayrı bir mütemadi suç vücuda gelecektir. Keşif sırasında dava konusu yerin buğday ekili olduğu ve beyanlara göre de sanığın dava konusu yere yaklaşık 5 yıldır tecavüz etmekte olduğu sabit olduğuna göre infaz tarihi olan 03.12.2000'de sanığın tecavüzden men edildiği ancak sanığın bunu dinlemeyerek aynı yere tekrar tecavüz ettiği ve aynı suçu tekrar işlediğinin kabulü gerekmektedir. Aksi durumda, yani 03.12.2000 tarihinde zorla el çektirmeden ve suçun zorla sonlandırılmasından dolayı bu tarihi suç tarihi olarak kabul etmeyip, sanığın aleyhine olacak şekilde iddianame tarihinin suç tarihi olarak kabul edilmesi, yani daha önceki fiili sonlandırmanın dikkate alınmayıp sonraki hukuki kabulün nazara alınması sanık hakkında fazla ceza tayinine ve de TCK.nun 2. maddesine aykırı olacağı kanaatine varılmıştır. Ayrıca, fiili bir sebep, yani zorla el çektirme varken, hukuki bir kabule göre suç tarihinin tespiti gerçeğe aykırı düşecektir. Hukuki kabul ve karinelerin aksinin her zaman olaylarla ispat edilebileceği genel bir hukuk kuralıdır. Bu sebeplerle bozma ilamının 1 nolu gerekçesi yönünden ve dolayısıyla da 2 nolu gerekçesi yönünden bozmaya karşı ısrar kararı gerekmiştir"gerekçesi ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de üst ve o yer C.savcıları tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın "bozma" istekli 22.12.2004 günlü tebliğnamesiyle Özel Daireye ve Özel Dairece Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın meraya tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda; Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, suç tarihinin ve buna bağlı olarak da davaya konu yerin değerinin belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkeme, ara kararı ile bozma kararına uyduğunu bildirmesine rağmen 17.02.2004 günlü oturumda önceki hükümde olduğu gibi karar vermiş ve gerekçeli kararda önceki hükümde direndiğini belirterek gerekçelerini açıklamıştır.

Sanığın meraya tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda; Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, suç tarihinin ve buna bağlı olarak da davaya konu yerin değerinin belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkeme, ara kararı ile bozma kararına uyduğunu bildirmesine rağmen 17.02.2004 günlü oturumda önceki hükümde olduğu gibi karar vermiş ve gerekçeli kararda önceki hükümde direndiğini belirterek gerekçelerini açıklamıştır.

Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamalarına göre, "uyma kararı" ara kararı niteliğinde olmayıp, davanın esasını çözümleyen kararlardandır. Bozmaya uymakla, Yerel Mahkeme'nin bozma kararında gösterilen esaslara göre işlem yapıp karar verme ödevi doğmaktadır. Sonradan bu kararın bir kısmından veya tümünden, açıkça ya da zımnen dönülerek, ilk hükmün aynen ve yeniden kurulması, uyma kararının hüküm ve sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

Somut olayda, bozma kararına uyan Yerel Mahkemece, dönülemez nitelikteki bu karardan sonradan dönülerek direnme kararı verilmesi yasaya aykırıdır. Bu itibarla diğer yönleri incelenmeyen hükmün, öncelikle bu usul yanılgısı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkemenin direnme hükmünün, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usul yanılgısı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 19.12.2006 günlü müzakerede sonuçta tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4001, Karar No: 2014/7540, Tarih: 09.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4001 E.  ,  2014/7540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zara Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2013

NUMARASI : 2012/262-2013/231

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.06.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. S.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı A.. S.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar 6.Hukuk Dairesi tarafından taraf teşkili sağlanmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak dava konusu 12 adet taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. S.. temyiz etmiştir.

1-Dava konusu Sivas ili Z.. ilçesi K.. Köyü ..ada .. parsel, .. ada ..parsel, ..ada .. parsel, .. ada ..parsel.. ada..arsel, ..ada .. parsel,.. ada..parsel, ..ada ..parsel ile S..ili H.. ilçesi Ç..Köyü .. ada ..parsel, ..ada ..parsel ve .. ada.. parsel sayılı taşınmazlar yönünden 492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda binde 9,9 olarak gösterilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına, diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava konusu Sivas ili Z.. ilçesi K.. Köyü .. ada ..parsel sayılı taşınmaz yönünden ise;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir. Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur. Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%.....) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Bütünleyici parçanın (muhdesat) arzın paydaşlarına (ortaklarına) değil de üçüncü şahsa ait olduğunun anlaşılması halinde bu kimseyi muhdesat sahibi olarak davaya dahil etmek ve ona satış bedelinden pay vermek mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu ..ada .. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesinde “1 katlı ahşap samanlık Hasan oğlu A.. S..'e aittir” şerhi bulunmaktadır. Dosya içerisindeki inşaat bilirkişi raporunda ..ada .. parsel sayılı taşınmazdaki samanlığın bedelinin 4368,80 TL olduğu belirtilmiştir. Bu durumda davalı A.. S.. lehine muhdesat şerhi olduğundan yukarda açıklandığı şekilde oran kurmak suretiyle satış bedelinin dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı A.. S..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun üç numaralı bendinde "9,9" olan rakam gurubunun "11,38" olarak değiştirilmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün Sivas ili Z. ilçesi K.. Köyü ..ada .parsel, . ada.arsel, .. ada..parsel.. ada.. parsel,.. ada ..parsel, ..ada..parsel, .. ada .. parsel,.. ada . parsel ile S.. i..Hafik ilçesi Ç.. Köyü .. ada .. parsel, .. ada .. parsel ve .. ada .. parsel sayılı taşınmazlar yönünden DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile Sivas ili Zara ilçesi K.. Köyü .. ada ..parsel sayılı taşınmaz yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 09.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10374, Karar No: 2015/9852, Tarih: 15.07.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/10374 E.  ,  2015/9852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/913-2014/1173

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, vasiyetnameden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 18. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 15.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.