muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7822, Karar No: 2023/10220, Tarih: 28.11.2023

itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan kamu davası da bulunmadığı,

Dolayısıyla, kovuşturma şartı olan ısrar koşulunun sağlanmadığı dikkate alınarak, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibarıyla kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 03.09.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının birinci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir.” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2015/1205 Esas, 2016/766 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3846, Karar No: 2022/857, Tarih: 08.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3846 E.  ,  2022/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Dava tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Davacı Hazine, 108 ada 56 parsel sayılı taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve adına tescil istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Kadastro sonucu Özboynuinceli Köyü çalışma alanında bulunan 108 ada 56 parsel sayılı taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece, Silifke ilçesi Özboynuinceli köyü Bölüksu mevkiinde 2011 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu dava konusu taşınmazın tarla vasfı ile davalı adına tespit görerek kesinleştiği, kadastro tutanakları incelendiğinde taşınmazın edinme sebebi olarak "taşınmazın zilyetlikle edinilmesi mümkün olan yerlerden olduğu, taşınmazın kamu orta malı vs. Hazine adına kayıtlı olması gereken yerlerden olmadığı ve 20 yılı aşkın nizasız fasılasız olarak zilyet olma amacı ile kullanıldığı" belirtildiği, keşifte dinlenen tutanak mümzisi, mahalli bilirkişi ve davalı tanıklarının beyanlarından; dava konusu yerin ekilip biçilen yerlerinin davalı tarafından bir sene ekilip bir sene boş bırakıldığı, diğer taşlık-kayalık yerlerin hiç kullanılmadığını bildirmişlerse de, Mahkemenin gözlemi ve bilirkişi raporlarından dava konusu taşınmazın deniz seviyesinden yaklaşık 1900 metre yükseklikte olması, ekilecek bitki çeşidinin sınırlı olması, ekim süresinin az olması, tespit tarihi itibariyle imar-ihyanın yapılmadığı, dava konusu taşınmazın mera ve yaylak olarak tabir edilen yerlerden olduğu, sürülemeyen yerlerde taşlık oranının %50-60 olduğu, bazı yerlerde ana kayanın yüzeye çıktığı, çevre taşınmazların boş olduğu ve genel olarak mera, yaylak ve otlatma amacıyla kullanıldığı, davalı yönünden 3402 sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerine göre kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluşmadığı, TMK'nın 715. maddesine göre ise taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu, taşınmazın yayla ve otlak olarak kullanılması sebebi ile ekonomik anlamda yarar sağlayabilecek alanlardan olduğu ve yine tutanak mümzisinin taşınmazı ve komşu parsel sahiplerini bilmemesi sebebi ile bu kayıtlara (Kadastro tutanağına) itibar edilemeyeceğinden iptal edilmesi gerektiği sonucuna varılarak davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 11.11.2014 tarihli ve 2014/7027 Esas, 2014/12767 Karar sayılı ilamı ile “....Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ün sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, fen bilirkişisi raporu ve ziraatçi -jeolog ortak raporu ile dosyada bulunan fotoğrafçı bilirkişi tarafından çekilmiş fotoğraflarda taşınmazın bir bölümünün sürülü ve ekili olduğu gözlenmesine rağmen usulüne uygun hava fotoğrafı incelemesi yapılmadan, jeodezi ve fotogrametri uzmanın başka bir dosyadan temin ettiği tarihi ve diğer özellikleri belirtilmeyen hava fotoğrafından taşınmazın tespit edilemediğine dair 11.11.2013 tarihli yetersiz raporuna dayalı olarak hüküm kurulmuştur. Mahkemece sağlıklı bir sonuca varılması için öncelikle kadastro tespitinin yapıldığı 05.08

. maddesi ile TMK'nın 713/1. maddesindeki şartları taşımaları halinde zilyetlikle edinilebilecek taşınmazlar olduğu, mahalli bilirkişiler dava konusu taşınmazın ekili ve sürülü kısımlarının 45-50 yıldır davalı tarafından ekilip dikildiğini, sürülü ve ekili olmayan kısımlarının ise davalı tarafından kullanılmadığı, dava konusu taşınmazın ekili ve sürülü kısımlarında davalının bu yeri taşlardan temizlemediği, zaten bu kısımların eskiden beri tarla olduğunu beyan ettikleri, davalının taraf olduğu başka bir hukuk davası bulunmadığı, dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağında da davalı adına Kadastro Kanununun 14. maddesine istinaden tespit gördüğü, fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen sığ topraklı, eğim ve taşlık oranı yüksek, yüzölçümü 26.829,98 m² olan, kısmen ana kayaların toprak yüzeyine çıktığı, hiç işlenmemiş kısımın ise devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması gereken yerlerden olduğu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; Silifke ilçesi Özboynuinceli köyü Bölüksu mevkiinde 2011 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucu dava konusu taşınmaz tarla vasfı ile davalı adına tespit görerek kesinleştiği, kadastro tutanakları incelendiğinde taşınmazın edinme sebebi olarak "taşınmazın zilyetlikle edinmesi mümkün olan yerlerden olduğu, taşınmazın kamu orta malı vs. Hazine adına kayıtlı olması gereken yerlerden olmadığı ve 20 yılı aşkın nizasız fasılasız olarak zilyet olma amacı ile kullanıldığı" belirtildiği, taşınmazın edinme sebebi zilyetlik süresinin dolmuş olduğu, bozma öncesi ve sonrası yapılan keşiflerde dinlenen tutanak mümzisi, mahalli bilirkişi ve davalı tanıklarının beyanlarından dava konusu yerin ekilip sürülen yerlerinin davalı tarafından bir sene ekilip bir sene boş bırakıldığı, taşınmazın sürülü olmayan gen yerlerinin davalı tarafından kullanılmadığını beyan ettikleri, sonuç olarak fen bilirkişi raporunda (C) harfiyle gösterilen sığ topraklı, eğim ve taşlık oranı yüksek, yüzölçümü 26.829,98 m² olan kısmının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması gerektiği, taşınmazın Fen Bilirkişi ...'in 24/08/2017 tarihli raporuna ekli haritasında (A) ve (B) harfleriyle gösterilen kısımları bakımından ise, davalının Kadastro Kanunu'nun 14. ve 4721 sayılı Kanunu'nun 713/1. maddelerindeki zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla tapusuz taşınmazın mülkiyetinin kazanılmasının şartlarının oluştuğu anlaşıldığından, davanın kısmen, kabul kısmen reddi ile dava konusu edilen Mersin ili, Silifke ilçesi, Özboyuninceli köyü, Bölüksu mevkiinde bulunan 108 ada 56 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ...'in 24/08/2017 tarihli raporuna ekli haritasında (C) harfiyle gösterilen 26.829,98 m² miktarındaki kısmın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına kayıt ve tesciline, diğer kısımlar yönünden talebin reddine karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/13049, Karar No: 2015/6338, Tarih: 08.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/13049 E.  ,  2015/6338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2013

NUMARASI : 2008/371-2013/932

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalılar H.. T.. ve Y.. Y.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı vekili, Ürgüp İcra Müdürlüğünün 2008/1 Esas sayılı dosyasında borçlu olan Y.. Y..'ın kendisine ait olan ve muris A.. Y..'dan borçluya miras yoluyla intikal eden dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Muris A.. Y..'ın mirasçılarından 28.08.19.. doğumlu ve T.C. kimlik numarası ....... olan Mustafa Yıldırım dosyadaki nüfus kayıtlarına göre sağ olduğu halde muris A...Y...'ın aile nüfus kaydında gözüken diğer oğlu 20.05.19.. doğumlu M... Y.. 05.09.19... tarihinde vefat etmiştir.

Davada A... Y..'ın mirasçısı olarak davalı olan 28.08.19.. doğumlu ve T.C. kimlik numarası ..... olan M. Y... olduğu halde bu davalıya gerekçeleri kararın tebliğ edilmediği, ayrıca mahkemece 20.06.2013 tarihinde karar verildikten sonra davalılardan S.. K..'ın 17.09.2013 tarihinde vefat ettiği, ancak muris S.. K..'ın mirasçılık belgesi temin edilerek, gerekçeli kararın S.. K..'ın mirasçılarına tebliğ edilmediği anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1-28.08.19.. doğumlu ve T.C. kimlik numarası .... olan davalı M... Y...'a gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği,

2-Ayrıca, mahkemece 20.06.2013 tarihinde karar verildikten sonra 17.09.2013 tarihinde vefat eden davalı S.. K..'ın mirasçılık belgesi temin edilerek, gerekçeli kararın mirasçılarına tebliğ edildikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8667, Karar No: 2021/165, Tarih: 12.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8667 E.  ,  2021/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : CMK’nın 223. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, katılanın sanığın sahibi olduğu ... ve Güzellik Merkezine giderek lazer epilasyon yaptırdığı, işlem sonrası katılanın vücudunun bazı yerlerinde yanıklar meydana geldiği ve basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı, meydana gelen yaralanmadan dolayı sanığın kusursuz olduğunun tespit edildiği olayda, kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223. maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden "Her ne kadar sanık hakkında Taksirle Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma suçundan kamu davası açılmış ise de alınan bilirkişi raporlarına göre sanığa atfedilecek bir kusur bulunmadığı anlaşılmakla unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın CMK 223. maddesi gereğince BERAATİNE," bölümün çıkarılması ve yerine ‘yüklenen suç bakımından sanığın taksire dayalı kusuru bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince sanığın beraatine’’ ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 12.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15126, Karar No: 2013/5491, Tarih: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15126 E.  ,  2013/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren ve mağdurun hayati tehlike geçirip organ zayıflamasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, lehe hükümlerin uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 07.10.2010 tarihli adli raporda, mağdurun ayak bileğinde ve ayak parmaklarındaki hareket kısıtlılığının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 89/2. maddesi ile arttırılırken maddenin (a) bendinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “Katılanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yol açacak,” ibaresinin eklenmesine; aynı paragrafta yer alan “TCK.nın 89/2-e” ibaresinin “TCK'nın 89/2 (a,e)” şeklinde değiştirilerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/476, Karar No: 2021/751, Tarih: 10.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/476 E.  ,  2021/751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait aracın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde ihale bedelinin tamamının şikayet olunanın dosyasına ödendiğini, müvekkili vergi dairesinin alacağının MTV alacağı olduğunu, öncelikle ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 30.04.2015 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir. Mahkemenin 12.06.2015 tarihli ve 2015/91 E.-2015/94 K. sayılı ilamı ile şikayetin reddine dair kararının, şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 19.09.2017 tarihli ve 2015/7868 E.-2017/2224 K. sayılı ilamı ile şikayete konu sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'e uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'e göre ödenmesi gereken yediemin ücretinin 2.850 TL olduğu gerekçesiyle şikayetin kısmen kabulü, kısmen reddi ile şikayetçinin sıra cetvelindeki sıraya itirazının reddine, yedi emin ücretine itirazının kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir

1- İİK'nın 142/1. maddesi hükmüne göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir. "Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve kendisine pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara, diğer anlatımla kendine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara yöneltilmelidir. Somut olayda, iptali istenen 30.04.2015 tarihli sıra cetvelinde, sırasına şikayet olunan ... ’ye husumetin yöneltilmesi gerekirken, borçluya husumet yöneltilerek taraf teşkili sağlanmadan yargılamaya devam edilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, şikayetçi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22384, Karar No: 2011/6843, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22384 E.  ,  2011/6843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5047, Karar No: 2015/18673, Tarih: 01.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5047 E.  ,  2015/18673 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada yapılan kontrolde 151 Promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.