muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5688, Karar No: 2015/3483, Tarih: 23.10.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5688 E.  ,  2015/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Aksi kanıtlanamayan savunmaya ve dosya kapsamına göre;

Borçlu şirkette çalıştığı sırada haciz işlemi yapılıp mallar kendisine teslim edildikten sonra işten ayrıldığını iddia eden ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olan sanığın eyleminin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adlî para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı nazara alınıp hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukukî durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK 289/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK’nın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde infazda TCK'nın 52/4. maddesine göre yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9018, Karar No: 2017/4408, Tarih: 09.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/9018 E.  ,  2017/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak duruşmanın kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Kayden 29/03/2000 doğumlu olduğu anlaşılan sanık hakkında herhangi bir yaş düzeltimi olup olmadığı resen araştırılıp sonucuna göre hukuki değerlendirme yapılması gerektiği dikkate alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla

ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6591, Karar No: 2014/8721, Tarih: 25.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6591 E.  ,  2014/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/08/2013

NUMARASI : 2012/521-2013/602

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlu vekilinin İİK’nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda grafoloji, sahtecilik ve balistik uzmanı A.. Ç..'dan alınan 08.07.2013 tarihli raporda imzanın borçlunun eli ürünü olmadığı bildirilmiştir. Takibe konu senetle ilgili İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/111713 soruştarma sayılı dosyasından aldırdığı adli tıp ve adli belge inceleme uzmanı Uzm.Dr. M.. D.. 'a ait 28.03.2013 tarihli raporda ise imzaların borçlu eli ürünü olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, Savcılıktan alınan rapor değerlendirilmeksizin 08.07.2013 tarihli rapor hükme esas alınarak itirazın kabulüne karar verilmiştir.

HGK’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

O halde, mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22345, Karar No: 2014/13391, Tarih: 07.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/22345 E.  ,  2014/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Mağdur- ....'in kullandığı ticari taksiye müşteri olarak binen ve kendisini varlıklı bir kişi olarak tanıtıp, döviz bozdurma gibi davranışlar sergileyen sanığın, mağdurla belli bir diyalog ortamı yaratıp taksi ile ... merkezde muhtelif yerlerde dolaşması, bir mekanda oturup alkol alması sırasında bekletmesi, otele varınca döviz bozdurup ödeyeceğini belirterek mağdurdan 16 TL alması, nihayetince saat gece yarısına geldiğinde "... ... otele gidelim..." demesi ve yolda "...sabah ...'ya götürür müsün? geç oldu sana da bir oda alalım..." diyerek 05.05.2008 tarihli bilirkişi raporuna göre imzasını havi, "otel giriş kartlarını" peşin ödenmesi gereken konaklama ücretlerini bilahare ödeyeceğini söyleyip, mağdur ....i de kayınbiraderi olarak otel görevlisine tanıtıp, doldurup-imzalaması, durumun ön büro elemanı tarafından otel güvenlik müdür yardımcısı mağdur ...'e iletilmesiyle sabaha karşı lobiye çağrılıp kendisinden konaklama ücretleri ve odalarda yenilen içilenlerin parasının ödenmesi istendiğinde banka ATM'sinden para çekip geleceğini belirtip mağdur ... ile otelden ayrılması ve fakat mağdurun taksisinden inip ortadan kaybolması, mağdur ...'in "dönmüştür" düşüncesiyle otele geri geldiğinde saat 04:45 itibariyle yakalama tutanağının düzenlenmesi eylemlerinin iki ayrı "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezalarının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayılarının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel hapis cezaları alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezalarının belirlenmesine esas alınan temel tam gün birim sayılarının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1-A ve 2-A paragraflarındaki "6"; 1-B ve 2-B paragraflarındaki "5"; 1-C ve 2-C paragraflarındaki "100" rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5"; "4" ve "80" rakamlarının yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6623, Karar No: 2022/4876, Tarih: 13.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/6623 E.  ,  2022/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/9229 esasında kayıtlı, Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/312 esas ve 2016/247 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1-) 06.02.2015 tarihli arama ve el koyma tutanağı uyarınca, suç tarihinde saat 23.00 sıralarında İl Jandarma Komutanlığı İstihbarat Şube Müdürlüğünce yapılan önleme dinlemesi sonucunda ... plakalı ... marka araç ile araç içerisinde bulunan şahısların Akmeşe bölgesinden uyuşturucu madde temin ederek İzmit istikametine doğru seyir halinde oldukları bilgisinin elde edilmesi üzerine aracın eski İzmit yolu çıkışında durdurularak suça konu uyuşturucunun ele geçirildiği olayda;

5271 sayılı CMK'nın 135. maddesine göre "Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir". Bu madde hükmüne uygun iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararı alınmadan, önleme dinlemesine istinaden yapılan arama sonucu bulunan uyuşturucu madde hem "suçun maddi konusu" hem de "suçun delili" olup hukuka aykırı yöntemle elde edildiğinden ve hükme esas alınamayacağından, olayla ilgili CMK'nın 135. maddesine uygun şekilde alınmış "İletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması" kararının olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-) İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddeden alınan şahit numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6660, Karar No: 2012/8878, Tarih: 05.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6660 E.  ,  2012/8878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı tarafın 17.05.2011 günlü oturumda verilen kesin süreye uymadığı gerekçesiyle davacının keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına, mevcut delillere göre de ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usül hükümlerine uygun düşmemiştir.

HUMK.nun 163. maddesi hükmüne göre kanunda belirtilen süreler kesindir. Bu süreler içinde yapılması gereken işlemler yapılmazsa o hak düşer. Hakim de yargılama sırasında taraflara vereceği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Verilen ara kararında sürenin kesin olduğu belirtilmemişse süreyi geçiren taraf yenisini isteyebilir. Bu istem üzerine verilecek ikinci süre kesindir.

Yine öğreti ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, kesin süreden söz edilebilmesi için öncelikle verilen sürenin yapılması istenilen işlerin yerine getirilebilmesine yetecek, uygun, makul bir süre olması, yapılması istenilen işlerin neler olduğunun, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçlarının açıkça ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ara kararında gösterilmesi, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçları konusunda kendisine kesin süre verilen tarafın uyarılması, uyarı yapıldığının da tutanağa geçirilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece 17.05.2011 günlü duruşma oturumunda davacıya 23.09.2011 günü saat 14,00’den itibaren yapılacak keşifte kalem kalem belirtilen keşif giderinin keşif gününe kadar mahkeme veznesine yatırılması için davacının yüzüne karşı kesin süre verildiği, verilen süreye rağmen keşif giderinin mahkeme veznesine yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Ancak varılan sonucun dosya içeriğine uygun olmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın niteliğine göre taşınmaz başında keşif yapılması zorunlu olup tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi gerektiği açıktır. Davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı halde mahkemece tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için davacıya usulüne uygun şekilde süre verilmemiştir. Davacıların tanıklarını taşınmaz başında hazır etme yükümlülüğünün bulunmadığı gibi davacının bu yöndeki beyanının mahkemeyi bağlamayacağı da tartışmasızdır. Öte yandan, dinlenecek tanıklara keşif gününün tebliğ edilmesi için gerekli tebligat ücreti ile tanıklara mahkemece takdir edilecek tanıklık ücretinin de keşif giderlerinin içinde gösterilmesi, keşif giderlerinin mahkeme veznesine depo edilmesinden sonra tanıklara çıkartılacak tebligatın gidiş ve dönüşü için gerekli sürenin de gözönünde bulundurularak keşfin gün ve saatinin belirlenmesi gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle davacıya tanıklarının isim ve adreslerini bildirmesi için, daha sonra da muhdesatın başında keşif yapılabilmesi için yeniden ve az yukarıda açıklandığı biçimde yöntemine uygun ve makul süreler verilmesi, kesin süre içinde yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde muhdesatın başında keşif yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7554, Karar No: 2010/8602, Tarih: 13.05.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/7554 E.  ,  2010/8602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.000 TL manevi, 500 TL maddi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; ... servisinde çalışan davacının, bir abonenin talebi üzerine gittiği adreste, işin niteliği gereği binanın çatısına çıkması gerektiği için davalının dairesinden çatıya çıkmak üzere izin istediği ve davalı müsaade ettiği halde agresif tavırlar sergilediği bu nedenle gerçekleşen tartışma esnasında davacıyı iterek çatıdan terasa düşürmesi sonucu davacının ayağının kırıldığını, olay nedeniyle açılan kamu davasında davalının kasten yaralama suçundan mahkumiyetine hükmedildiğini, haksız eylem nedeniyle derin üzüntü ve manevi çöküntü yaşayan ve uzun süre hastanede tedavi görmesi nedeniyle maddi kayba uğrayan davacı için 2.000 TL manevi ve 500 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, olayların çarpıtıldığını manevi tazminat isteminin ve miktarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, tartışmanın tamamen davacının kusuru ile gerçekleştiğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında tartışma çıktığı ve bu tartışmanın karşılıklı olarak eyleme dönüştüğü, tarafların birbirlerinden şikayetçi olmaları üzerine hem davacı hem davalının ceza dosyasında sanık olarak yargılandıkları , hüküm giydikleri, bu durumda davalının eyleminin münhasıran davacının kişilik haklarına saldırı amacını taşımadığı, meydana gelen tartışmadan kaynaklandığı, bu nedenle manevi tazminata hükmedilebilmesi için aranan şartların gerçekleşmediği, ayrıca zararın tayin ve tespitine yönelik de delil sunulmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Davacı, olay sırasında ayağının kırıldığını ileri sürmüştür. Dosyada mevcut doktor raporunda davacının "06.07.2007 tarihinde yüksekten düşme nedeniyle kalkenus kırığı tanısıyla yatırılan hastanın tedavisinin konservatif olarak planlandığı, hastanın 20.07.2007 tarihinden itibaren 45 gün süre ile ile istirahatinin uygun olduğu" belirlenmiştir.

06.08.2007 tarihli ... Adli Tıp Kurumu raporunda da "Kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını 2 (orta) derecede etkilediği bildirilmiştir."

Borçlar Yasasının 47.madde hükmüne göre "Hakim hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölenin ailesine manevi zarar namıyla adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir."

B.K.md.47'ye göre, manevi giderinin takdiri, beden ve ruh tamlığının ihlal edilmesine ya da ölümün meydana gelmesine ve özel durumların da gerektirmiş olmasına bağlanmıştır.

Borçlar Yasasının 47.madde hükmüne göre "Hakim hususi halleri nazara alarak cismani zarara düçar olan kimseye yahut adam öldüğü takdirde ölenin ailesine manevi zarar namıyla adalete muvafık tazminat verilmesine karar verebilir."

B.K.md.47'ye göre, manevi giderinin takdiri, beden ve ruh tamlığının ihlal edilmesine ya da ölümün meydana gelmesine ve özel durumların da gerektirmiş olmasına bağlanmıştır.

Somut olayda davacı bedenen yaralandığını (ayağının kırıldığını) ileri sürmüş ve mevcut raporlarla da durum kanıtlanmıştır. Bu beden zararının doğurduğu ağır acıya karşı BK.47. maddesi hükmünce manevi tazminat isteme hakkı bulunduğu gözetilerek, olay nedeniyle gerçekleşen zarar ve beden acısı ile doktor raporları gözönünde bulundurulmak suretiyle varılacak, sonuca ve işin özelliğine göre uygun bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmeden, yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçe ve davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir

Bundan ayrı olarak maddi tazminat istemine ilişkin olarak, zararın giderilmesini talep eden varlığını ve kapsamını ispat etmelidir (BK.42/1). Şu var ki zararın hakiki miktarını ispat etmek mümkün olmadığı takdirde hakim olayların olağan akışını ve zarar görenin yaptığı tedbirleri nazara alarak hakkaniyete göre takdir eden (BK.42/2). hükmü dikkate alınarak, uygun bir maddi tazminata hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmeside doğru görülmüştür.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11195, Karar No: 2016/15897, Tarih: 14.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11195 E.  ,  2016/15897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı ve pilon yeri bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı S.. B.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ile davalı S.. B.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare ile davalı S.. B.. vd. vekillerinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.