muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3092, Karar No: 2024/1024, Tarih: 06.03.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3092 E.  ,  2024/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/3098 E., 2023/291 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/697 E., 2021/430 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin ......, Eczanesi adı altında faaliyet göstermekte iken davalı Kurum ile yapmış olduğu sözleşmenin davalı tarafından soruşturma dahi yürütmeden ve gerekçe gösterilmeden tek taraflı olarak, hukuka aykırı şekilde 01.01.2017 tarihinde feshedildiğini, müvekkilinin bu işlemler nedeniyle büyük zarar gördüğünü belirterek davalı Kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurumun yapmış olduğu işlemlerin yasal mevzuat gereği olup hukuka uygun olduğunu, adı geçen eczacı hakkında Devletin güvenlik birimleri tarafından davacı eczanın Akader üyeliğinin olduğu ve Bank Asya'da hesabının olduğu istihbaratının müvekkiline intikal ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurumun yapmış olduğu işlemlerin yasal mevzuat gereği olup hukuka uygun olduğunu, adı geçen eczacı hakkında Devletin güvenlik birimleri tarafından davacı eczanın Akader üyeliğinin olduğu ve Bank Asya'da hesabının olduğu istihbaratının müvekkiline intikal ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının sahibi ve mesul müdürü olduğu Tümay Eczanesinin, 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve 6755 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabul Edilmesine Dair Kanun ekinde bulunan kapatılan sağlık kuruluşları arasında isminin bulunmadığı, davacı eczanenin de aralarında bulunduğu KHK ya da yasa kapsamında kapatılmamış özel sağlık kuruluşları hakkında hangi işlemlerin yapılacağı hususunun belirlenmediği, davalı Kurumun Protokolün 5.1. maddesine göre aldığı 01.12.2016 tarihli kapatma kararına ilişkin yapılan işlemde sözleşmeye aykırılık bulunmadığı, 09.09.2016 tarihli ekran kapatılması işleminin tedbiren yapıldığı, bilirkişi raporunda 667 sayılı KHK'da aranan ilgili Bakanlık bünyesinde oluşturulan komisyon kararı ve Bakan onayının dosyada bulunmaması nedeniyle, fesih işleminin yerinde olmadığının bildirildiği, 667 sayılı KHK kapsamında fesih işleminin yerinde olduğuna dair dosya içerisinde mevcut delil ve belge bulunmadığı, gerekçesiyle davanın kabulü ile, davalı Kurum tarafından tek taraflı yapılan sözleşmenin feshi işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili; sözleşmenin 5.1 maddesi gereğince müvekkilinin serbest iradesiyle sözleşmeyi feshetme hakkı olduğunu, Kurumun yapmış olduğu işlemlerin yasal mevzuat gereği olup hukuka uygun olduğunu, adı geçen eczacı hakkında Devletin güvenlik birimleri tarafından davacı eczanın Akader üyeliğinin olduğu ve Bank Asya'da hesabının olduğu istihbaratının Kuruma intikal ettiğini, alınan istihbaratlar neticesinde işlem yapıldığını belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı Kurum tarafından protokolün 5.1. maddesi gereğince sözleşmenin fesih edileceğine ilişkin 01.12.2016 tarihli bildirimin davacıya tebliğ edildiği, bu tarihten sonra ise protokolün 5.1 maddesi gereğince 01.01.2017 tarihinde sözleşmenin fesih edildiği, bu hususların taraflar arasında ihtilafsız olduğu gözetildiğinde; davalının protokolün 5.1 maddesinde yer alan düzenlemeye uygun olarak sözleşmeyi feshettiği, davalı Kurum işleminin taraflar arasındaki protokole uygun olduğunun anlaşıldığı yanılgılı hukuki değerlendirmeye dayalı olarak davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın isabetsiz olduğu gerekçesiyle, davalı Kurum vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; Mahkemece yapılan araştırmada müvekkili aleyhine başlatılan bir soruşturmanın olmadığının tespit edildiğini, Yargıtay kararlarına göre sözleşme yapma mecburiyetinin olduğu hallerde, sözleşme yapmaktan kaçınmanın hukuka aykırı olduğunu, Kurum işleminin dürüstlük kuralına aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesince 667 sayılı KHK'da aranan ilgili Bakanlık bünyesinde oluşturulan komisyon kararı ve Bakan onayının dosyada bulunmaması nedeniyle, fesih işleminin yerinde olmadığının tespit edildiğini, bu tespite değer verilmeme nedeninin açıklanmadığını, kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Mahkemece Verilen Ek Karar, Ek Kararın Temyizi ve Temyiz Sebepleri

1. Bölge Adliye Mahkemesince; 28.02.2023 tarihinde 1 haftalık kesin süre içerisinde 250,00 TL gider avansının ödenmesi için çıkartılan muhtıra davacı vekiline 05.03.2023 tarihinde tebliğ edilmiş 16.03.2023 tarihinde 250,00 TL gider avansı yatırıldığından 17.03.2023 tarihli ek karar ile bir haftalık süre içerisinde eksik harç ve gider avansı yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Davacı vekili, dider avansının yanlışlıkla 2023/483 esas sayılı dosyaya yatırıldığını sonradan fark edilince bu dosyaya da yatırıldığını, Bölge Adliye Mahkemesi İlk Derece Mahkemesi dosyasında bulunan gider avansını bu dosyaya aktararak kullanabileceğini, muhtıranın usulüne uygun düzenlenmediğini belirterek temyiz başvurusunun esastan incelenmesini talep etmiştir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen Eczane Protokolünün 5.1 inci maddesi gereğince bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak suretiyle davalı Kurum tarafından sözleşmenin feshine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

D. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında düzenlenen Eczane Protokolünün 5.1 inci maddesi gereğince bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak suretiyle davalı Kurum tarafından sözleşmenin feshine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 5510 sayılı kanun'un "Sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi" başlıklı 73 ncü maddesi,

2. 6643 sayılı Türk Eczacılar Birliği Kanunun "Merkez heyetinin görevlerini düzenleyen" başlıklı 39 uncu maddesinin birinci fıkrası,

3. ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı Protokolünün 5.1. maddesi,

4. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun19/1 inci ve 26 ncı maddesi,

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemesince; 17.03.2023 tarihli ek kararla bir haftalık süre içerisinde gider avansı yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, davacı vekili tarafından 16.03.2023 tarihinde 250,00 TL gider avansının yatırıldığı, gecikme nedeninin yanlışlıkla başka dosyaya yatırılması olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ek kararının kaldırılarak, temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

2. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve davacının sözleşmesi kurumca feshedilirken ... Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2016 yılı protokolünün 5.1 inci maddesi uyarınca yazılı bildirim yapılmış olmasına göre, verilen karar yerinde olduğundan davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10741, Karar No: 2007/8773, Tarih: 29.05.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/10741 E.  ,  2007/8773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Konya  İş Mahkemesi

Tarih                : 23.06.2006

Davacı,  01.01.1998 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının işlenmiş faizin tahsiline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı vekilinin aşağıdaki  bendin kapsamı dışındaki sair  temyiz itirazlarının reddine

2-Dava, davacının yaşlılık  aylıklarının geç ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin  kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının 30.12.1997 tarihli yaşlılık aylığı tahsis talebinin reddedildiği, açılan dava sonucunda mahkemece davacının 01.01.1998 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tesbitine karar verildiği  ve verilen kararın Yargıtay'ca onanmak suretiyle  kesinleştiği, davacının davalı Kuruma verdiği birikmiş yaşlılık aylıklarını faiziyle birlikte ödenmesini istediği,,  davalı kurumca birikmiş aylık alacağının  25.06.2005 tarihinde ödenmesine rağmen faiz alacağının ödenmediği ve bu davanın  açıldığı görülmektedir.

Uyuşmazlık, birikmiş faiz alacağının hesabında uygulanacak yasal faiz oranının belirlenmesi  noktasındadır.19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı  Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Mmurabaha Nizamnamesini  yürürlükten  kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş,  Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı  %50'ye  çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli  kararı ile  3095 sayılı  Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini  iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999  tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi  değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli   kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını  yasal faiz oranı olarak  belirlemiştir. Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili  Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin  ilama bağlı kararları  için 3095 sayılı Yasa'nın  1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık %2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren  aylık %1  olarak belirlenmiş, ancak  Anayasa Mahkemesince  2003 ve 2004 yılı  Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş, 2005 yılı Bütçe Kanunu ile  ilgili iptal başvurusu hakkında henüz karar verilmemiştir.   5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı  1.5.2005  tarihinden itibaren %12  olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren   % 9'a  indirilmiştir. Gerek 12. Hukuk Dairesinin oturmuş içtihatlarında  gerekse Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas  2004/628 Kararında  Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının  sadece yerel bütçeye dahil  dairelerle   katma bütçeli  idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla  sınırlı bir düzenleme getirdiği,  bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı  tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. M. B.  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005  arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren  %9  olarak uygulanması gerekir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984- 31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 30.4.2005  arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren  %9  olarak uygulanması gerekir.

İhtilaf konusu uyuşmazlıkta mahkemece hükme esas alınan  bilirkişi raporunda birikmiş faiz hesabı yapılırken faiz oranlarını yukarıda açıklandiği şekilde değil Bütçe Kanunu ile belirlenen  oranlar  esas alınmak  ve  oranlar değiştiği halde temerrüt tarihi ile  son ödeme tarihi arasındaki sürede  temerrüt  tarihindeki  oran üzerinden  hesaplama yapılmak suretiyle  faiz alacağının hatalı  hesaplandığı görülmektedir.  Bu raporun hükme dayanak alınacak  içerikte  olmadığı ortadadır.

Yapılacak iş; aktüerya hesabında uzman bir bilirkişi marifetiyle faiz alacağı  hesabını yukarıda açıklanan oranlar ve esaslar dahilinde  yeniden yaptırmak  ve  önceki raporda belirlenen rakamı geçmeyecek şekilde  sonuca göre karar vermektir. .

Her ne kadar davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açmış olduğu  Konya İş Mahkemesinin 2005/837 Esas 2006/67 Karar sayılı dosyasında da hatalı bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de,anılan dosya Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş olması nedeniyle taraflar yönünden kazanılmış hak oluşturmamaktadır.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin  yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7917, Karar No: 2007/8390, Tarih: 27.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7917 E.  ,  2007/8390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.02.2004 gününde verilen dilekçe ile irtifak hakkı şerhinin terkini ve Hazine adına yazılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, dava dışı kişi adına tapuda kayıtlı taşınmazlarda davalı şirket lehine işlenen irtifak hakkına ilişkin şerhlerin kaldırılması ve şerhinin Maliye Hazinesi adına tescili istenmiştir. Mahkemece, dava kabul edilmiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, dava dışı kişi adına tapuda kayıtlı taşınmazlarda davalı şirket lehine işlenen irtifak hakkına ilişkin şerhlerin kaldırılması ve şerhinin Maliye Hazinesi adına tescili istenmiştir. Mahkemece, dava kabul edilmiş,

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı Çukurova Elektrik A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm araç ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak iş; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine irtifak haklarına ilişkin şerhin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine irtifak haklarına ilişkin şerhin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temiyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 27.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1681, Karar No: 2016/4070, Tarih: 30.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1681 E.  ,  2016/4070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, .... sayılı takip dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde şikayet olunanın ipoteğinin 10 yıl süreli olup sıra cetveli tanzim tarihi itibariyle muaccel hale gelmediğini, ayrıca ipoteğin temlikinin de muvazaalı olduğu halde şikayetçiye pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin temliken aldığı ipoteğin 1. derece olduğunu, şikayetçinin ipoteğinin 2. derecede olduğunu, sıra cetvelinin yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, şikayetçinin muvazaa iddiasının genel mahkemelerde görülmesi gerektiğinden icra mahkemesinde incelenemeyeceği, taşınmaz kaydına konulan ipoteklerin kendi aralarında konulduğu derecelere göre sıra cetvelinde yer alacağı, şikayetçinin ipoteğinin 2. sırada, şikayet olunan ipoteğinin ise 1. sırada olması nedeniyle şikayetçiye sıra cetvelinde pay ayrılmasının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle şikayet olunanın 1. derecedeki ipoteğinin muvazaalı temlik aldığına ilişkin iddiasının eldeki davaya herhangi bir etkisinin bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25249, Karar No: 2016/7669, Tarih: 14.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25249 E.  ,  2016/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle davacı eşin, ipoteğin tesisine açık muvafakatının varlığının ispatlanamadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.04.2016 (Prş.)