muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/23569, Karar No: 2018/2753, Tarih: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23569 E.  ,  2018/2753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... Köyü 104 ada 91 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmaz malın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle mülkiyet kamulaştırmasına konu olan irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Değerlendirme tarihi olan 2016 yılı İl Tarım Gıda ve Hayvancılık Müdürlüğü resmi verileri getirtilip, bu veriler doğrultusunda bilirkişi raporu hazırlanması gerekirken, 2015 resmi verileri doğrultusunda hesaplama yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması,

2-Taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 5 uygulanması gerekirken, bu oranın % 6 kabulü ile az bedel tespiti

3-Masrafa sermaye faizi, tarla kirası, genel idare giderleri dahil edilmesi suretiyle eksik bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17695, Karar No: 2014/5141, Tarih: 20.03.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17695 E.  ,  2014/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, dava konusu ... Ağa, ... Ağa ve Karaosmanzade ... oğlu ... Ağa Vakıflarının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu ... Ağa Vakfı yönünden mahkemece davacı tarafın galle fazlası yönündeki talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak;

5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 3.maddesine göre, mülhak vakıf mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulmuş olan yönetimi vakfedenlerin soyundan gelenlere şart edilmiş ve bu kişiler tarafından; mazbut vakıf ise bu kanun uyarınca Genel Müdürlükçe yönetilecek ve temsil edilecek vakıflar ile mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin yürürlük tarihinden önce kurulmuş ve 2762 sayılı Vakıflar Kanunu gereğince Vakıflar Genel Müdürlüğünce yönetilen vakıflar olarak tanımlandıktan sonra, aynı Kanunun 6. ve 7. maddelerinde ise mazbut vakıfların ... tarafından yönetilip temsil edileceği hükme bağlanmıştır.

İntifa haklarının (tevliyet, sükna ve galle) tespit ve tahsili için; mülhak vakıflar aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkeme, vakfın yerleşim yeri (kurulduğu yer), mazbut vakıflar da ise bunlar ... tarafından yönetilmekte olup yerleşim yeri ile bir ilgilerinin kalmadığından ve Vakıflar Genel Müdürlüğünün yerleşim yeri de ... bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6/1. (1086 sayılı HUMK 9.madde) maddesi de dikkate alınarak ... Mahkemeleri yetkilidir.

Bu açıklamalar karşısında, somut olayda davalı tarafın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu da dikkate alınarak; Mahkemece, ...’nün 19.08.2013 gün 16255 sayılı yazısına göre davaya konu vakıflardan Karaosmanzade Hacıosman Ağa ve Karaosmanzade ... Oğlu ... Ağa Vakıflarının mazbut birer vakıf olmaları nedeniyle ... Mahkemeleri yetkili olduğundan bu vakıflar yönünden dosyanın tefrik edilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3, Karar No: 2017/7814, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/3 E.  ,  2017/7814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; muris ...'in 03.04.2013 tarihinde vefat ettiğini, .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/511 esas sayılı dosyası ile 18.09.2013 tarihinde vasiyetnamenin açıldığını, bu dava ile davalılar lehine .... 3. Noterliği'nde 10/06/2011 tarihinde 05186 yevmiye nosu ile düzenleme şeklinde vasiyetname düzenlendiğinin öğrenildiğini, vasiyetnamenin sırf kendisini mirastan mahrum etmek için düzenlettirildiğini, şekil şartları bakımından TMK'nın 553. maddesine aykırı olduğunu, murisin vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte 87 yaşında olduğunu, o tarihte beyin kanaması geçirmiş olup, uzun süre hastanede kaldığını, bu nedenle medeni haklarını kullanma ehliyeti bulunmadığını, murisin iradesinin fesada uğratılarak işbu vasiyetnamenin düzenlettirildiğini, iddia ederek vasiyetnamenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davacının, vasiyetnamenin kesinleşmesini geciktirmek amacıyla huzurdaki davayı açtığını, davacı tarafın vasiyetnameye şekil bakımından yapmış olduğu itirazları kabul etmediklerini, murisin vasiyetnamenin düzenlediği tarihte ve hatta ölüm tarihinden 33 gün öncesine kadar fiil ehliyetine sahip olduğunu, murisin vasiyetnameyi vefatından 1 yıl 9 ay önce düzenlediğini, murisin yaşamının büyük bir bölümünü davacı ve davacının diğer iki çocuğuyla dargın geçirdiğini, bu sebepten davacıyı mirasından mahrum etmek amacıyla vasiyetname düzenlemeyi tercih ettiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; vasiyetnamenin TMK'nın 532 ve devamı maddelerinde öngörülen şekil şartlarını taşıdığı, vasiyetnamede herhangi bir şekil eksikliğinin bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından murisin bu vasiyetnameyi ikrah altında imzaladığı ve akıl sağlığının yerinde olmadığı iddia edilmiş ise de; dinlenen tanık anlatımlarının akıl sağlığının yerinde olmadığı yönünde tek başına yeterli delil kabul edilemeyeceği, davacı tarafça kendi talebi üzerine kendisine verilen kesin süre içinde gerekli tıbbi veriler dosyaya sunulmadığından murisin işlem tarihi itibariyle akıl sağlığının yerinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınamadığı, ancak vasiyetname ekinde bulunan ve nöroloji uzmanı tarafından düzenlenen raporda murisin akli melekelerinin yerinde olduğunun bildirildiği, kaldı ki muriste bir unutkanlık hali sözkonusu olsa dahi vasiyetnamenin düzenlendiği tarih ile ölüm tarihi arasında 2 yıla yakın bir süre bulunmasına ve vasiyetten dönme imkanı olmasına rağmen herhangi bir şekilde bu yönde bir iradesinin yada isteğinin bulunmadığı anlaşıldığından davacının bu yöndeki iddialarını da ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Temyize konu uyuşmazlık; murisin, vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetini haiz olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 275.maddesine göre; ''Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez.''

Fiil ehliyeti yokluğu; yaş küçüklüğü, akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk gibi salt biyolojik nedenlere değil, aynı zamanda bilinç, idrak, irade gibi psikolojik unsurlara da bağlı olduğundan, akıl hastalığı, akıl zayıflığı gibi biyolojik ve buna bağlı psikolojik nedenlerin belirlenmesi, çok zaman hâkimlik mesleğinin dışında özel ve teknik bilgi gerektirmektedir.

Hele fiil ehliyetinin nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK. nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Hele fiil ehliyetinin nisbi bir kavram olması, kişiye, eylem ve işleme göre değişmesi bu yönde en yetkili sağlık kuruluşu olan Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasını da zorunlu kılmaktadır. Esasen TMK. nun 409/2. maddesinde de, akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda, mahkemece; murisin, vasiyetname tarihindeki sağlık durumunun tespit edilebileceği hastane ve sair sağlık kuruluşlarına müzekkere yazılarak, bir kısım belgeler celp edilmiş, dosya kül halinde Adli Tıp Kurumu'na gönderilmiş, Adli Tıp Kurumu'nun 29.05.2015 havale tarihli cevabi yazısında; ''mütaala düzenlenebilmesi için, vasiyetname tarihi olan 10/06/2011 tarihi öncesi ve sonrasına yakın günlerde varsa tedavilerine ait tüm tıbbi belgelerinin (sağlık karnesi, hastane yatışı, rapor, ilaç raporu, poliklinik kaydı, özel doktor muayene kaydı, tetkikleri, psikiyatrik ve nörolojik muayeneleri vb.) davacı dilekçesinde vasiyetname tarihinde beyin kanaması geçirdiği belirtildiğinden, davacı vekilinden söz konusu tıbbi belgenin araştırılarak teminen Kurula gönderilmesine karar verildiği'' belirtilmiş, bunun üzerine mahkemece ara karar ile davacı tarafa Adli Tıp Kurumu yazısı doğrultusunda beyanda bulunmak üzere süre verilmiş, davacı tarafça verilen sürede yeni belge ve bilgi sunulmadığından mahkemece dosya yeniden Adli Tıp Kurumu'na gönderilmeden dosya üzerinden yargılama yapılarak karar verilmiştir.

O halde mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda; hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olmayan bir konu olan akıl hastalığı veya akıl zayıflığının bilirkişi raporu ile belirleneceği göz önünde bulundurularak dosyanın mevcut hali ile Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek yeniden inceleme yapılmasının talep edilmesi, varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken, yalnızca tanık beyanları göz önünde bulundurularak yukarıdaki şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bendde açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5968, Karar No: 2010/10142, Tarih: 22.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5968 E.  ,  2010/10142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Erzurum 1.İcra Mahkemesi

Tarih :11.02.2010

No :607-63

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi şirket vekili borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenecek sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasına, zamanaşımına uğramış olduğu gerekçesiyle yer verilmediğini, oysa bunun gerçek olmadığını; T. İş Bankası AŞ.nin haczinin hatalı yazıldığını ve ...nin haczinin de düştüğünü iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar yargılamaya katılmamışlardır.

İcra Mahkemesi'nce şikâyetçinin satış avansını yatırdığı tarihten itibaren iki yıllık zamanaşımı süresinin geçmediği gerekçesiyle şikâyetin kabulüne karar verilmiş; hüküm şikâyet olunanlar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikâyet olunanlar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, fazla ödenen peşin harcın istek halinde iadesine, 22.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

34.30-P.H.

17.15.-O.H

17.15-İade

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2015/513, Karar No: 2015/7712, Tarih: 04.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/513 E.  ,  2015/7712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/12/2013

NUMARASI : 2011/609-2013/660

Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/12/2013 gün ve 2011/609-2013/660 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/10/2014 gün ve 2014/8325-2014/16072 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl davada, davacı vekili, davalının müvekkilinin rızası olmaksızın müvekkili firmaya ait 2010/04649 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesine konu tekstil deseninin bire bir benzerini ürettiğini ve piyasaya sürüldüğünü, bu durumun Bursa 3. Asliye Hukuk Mah.'nin 2011/41 D.İş sayılı dosyası ile tespit edildiğini ileri sürerek, 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiş, birleşen davada ise asıl davacı adına tescilli endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, 10.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı birleşen davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 21.10.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı birleşen davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl dava, tescilli tasarıma tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat, birleşen dava tescilli tasarımın hükümsüzlüğü ile tazminat istemlerine ilişkin olup mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile birleşen davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Davacı birleşen davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Asıl dava, tescilli tasarıma tecavüz nedeniyle maddi ve manevi tazminat, birleşen dava tescilli tasarımın hükümsüzlüğü ile tazminat istemlerine ilişkin olup mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile birleşen davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

554 sayılı KHK’nın 6. maddesi uyarınca, bir tasarımın tescil edilebilmesi için tasarımın aynısının başvuru veya rüçhan tarihinden önce dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulmamış olması gerekmektedir. Bir başka deyişle tasarım tescilinde mutlak yenilik koşulu kabul edilmiştir. Mutlak yenilikten söz edilebilmesi için de, tasarım tescil başvurusu yapılan ürünün görünümünün dünyanın herhangi bir yerinde kamuya sunulan tasarımlardan yararlanma ve benzetme serbestisi ilkesi sınırları içinde kalmak kaydıyla, küçük ayrıntıların ötesinde farklı özelliklere sahip olması gerekli ve yeterlidir. 554 sayılı KHK’nın 7. maddesinde düzenlenen tasarımın ayırt edicilik unsuru ise, yeni olan bir tasarımı ortak özelliklerinin dışında ve bilgilenmiş kullanıcı gözüyle kıyaslanan diğer tasarımlardan farklı kılan ve böylece yeni olan bir tasarıma aynı KHK’nın 11. maddesi ile sağlanan hukuki korumanın da kapsamını belirleyen özelliktir. Bu açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, 554 sayılı KHK ile mutlak yenilik kriteri benimsendiğinden, hükümsüzlük davasında bu yönün mahkemece re’sen dikkate alınarak, tarafların bildirdikleri delillerle birlikte anılan KHK’nın 5 ila 10. maddeleri hükümleri göz önüne alınmak suretiyle ve somut uyuşmazlık koşulları itibariyle de bilirkişi görüşü alınarak çözüme kavuşturulması gerekmektedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yalnızca birleşen davacı tarafından sunulan belgeler ve kumaş örnekleri esas alınarak değerlendirme yapılmış, sunulan belgelerin delil olarak kabul edilmesi halinde dava konusu tasarımın hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu bildirilmiştir. Mahkemece de "D. P." adı ile bilinen tekstil deseninin yer aldığı ürünün 25.03.2010 tarihinden itibaren Çin'de mukim firma tarafından üretildiği, "D. P." ifadesini içeren ve dava konusu tasarımın başvuru tarihinden önce düzenlenmiş bir adet faturanın bulunduğu, bu ürünün birleşen davacı tarafından ithal edildiği, ithal edilen bu ürün karşısında dava konusu tasarımın yenilik özelliğini taşımadığı gerekçesiyle hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı tarafından ibraz edilen ve yurt dışında mukim şirket tarafından hazırlanan yazıda; yabancı şirketin "D. P." adlı ürünün 25.03.2010 tarihinden beri üreticisi olduğu belirtilmekte ve 24.08.2010 tarihli faturadan bu ürünün Türkiye'ye ithal edildiği anlaşılmakta ise de yine dosyaya sunulan ve dava konusu tasarım yönünden yeniliği ortadan kaldıran delil olarak kabul edilen kumaşın "D. P. adlı kumaş olduğuna dair herhangi bir kanıt bulunmamaktadır. Bu durumda, sadece yukarıda belirtilen belgelere dayalı olarak dava konusu tasarımın yenilik unsurunu taşımadığı kabul edilemez. O halde, mahkemece, dava konusu tasarımın yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşıyıp taşımadığı hususunda yeni bir bilirkişi raporu alınarak asıl ve birleşen davada karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm tesisi doğru olmadığından, davacı birleşen davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2014/8325-16072 E.,K. sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı birleşen davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüyle Dairemizin 21.10.2014 tarih, 2014/8325-16072 E.,K. sayılı onama ilamının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün davacı birleşen davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/413, Karar No: 2022/1606, Tarih: 24.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2022/413 E.  ,  2022/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikâyet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 20.000.000TL maddi ve maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; HMK’nın 48. maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delil de sunulmadığını, yargılama sırasında tüm delillerin toplandığını, yeterli inceleme ve irdeleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde yargılama yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 22.06.2021 tarihli ve 2020/5 E., 2021/47 K. sayılı kararı ile;

“…DAVA: Davacı dava dilekçesinde özetle; tarafı olduğu 4 adet icra dosyasının bulunduğunu, icra takiplerinden dolayı yerel mahkemelerce hukuka aykırı olarak verilen kararlar nedeniyle mağduriyet yaşadığını, aleyhine ve kanunun emredici hükümlerine aykırı olarak verdikleri kararlar nedeniyle istinafa başvurduğunu, buradan da bir sonuç alamayınca kararı temyiz ettiğini, somut olaydaki davada Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 2018/11905 esas 2019/16110 karar sayılı ilamı ile verilen hükmün onandığını, böylece yargısal hataların kesinleştiğini beyan ederek 30.000.000,00-TL maddi ve 60.000.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

CEVAP: Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı süresinin dolduğunu, HMK'nun 46. maddesindeki sorumluluk sebeplerinden hiçbirinin oluşmadığını, dava değerleri ve taleplerin çelişkili olduğunu, somutlaştırma yükümlülüğünün de yerine getirilmediğini beyan ederek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.