muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/265, Karar No: 2005/300, Tarih: 04.05.2005

Gerek asıl alacakla birlikte istenilmiş ve gerekse bağımsız bir dava veya takibe konu edilmiş olsun, alacaklının ödetilmesini istediği faiz miktarının yerinde ve doğru bir hesaplamaya bağlı olup olmadığının, kesinlik sınırı yönünden yapılacak bir incelemede değerlendirilemeyeceği de ortadadır.

Asıl alacak ve işlemiş faizin toplamını konu alan bir alacak veya itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün miktar yönünden temyizinin mümkün olup olmadığı değerlendirilirken, salt asıl alacak miktarının esas alınması halinde, örneğin; 1.100.000.000 TL. asıl alacak ve 100.000.000 TL. işlemiş faize ilişkin bir davada verilen, davanın bütünüyle kabul veya reddine ilişkin hüküm temyiz edilebilecek; buna karşılık, 1.000.000.000 TL. asıl alacak ve 5.000.000.000 TL. işlemiş faizi konu alan başka bir dava sonucunda verilen hükme karşı temyiz yoluna gidilemeyecektir.

Dahası, müddeabbihin kesinlik sınırının üzerinde olup olmadığının belirlenmesinde işlemiş faiz alacağının hiçbir şekilde dikkate alınmaması gerektiğinin benimsenmesi durumunda, salt asıl alacağa ilişkin davada veya icra takibinde istenilmeyen işlemiş faiz tutarını konu alan bir alacak veya itirazın iptali davasının müddeabbihsiz kabul edilmesi gibi garip, açıklanamaz bir sonuç da doğacaktır. Çünkü, asıl alacağa ilişkin davada istenilmiş olan işlemiş faiz alacağı ile, bağımsız bir davaya konu edilen işlemiş faiz alacağı arasında hukuksal nitelikçe herhangi bir fark yoktur. Salt bağımsız bir davaya konu edilmiş olması, hukuksal nitelikçe işlemiş faiz alacağı olan bir alacağı ana para alacağına da dönüştürmez; bilindiği gibi, bir faiz alacağının ana paraya dönüşebilmesi için başkaca koşulların gerçekleşmiş olması gerekir. Bağımsız bir dava veya icra takibinin konusu olduğu durumlarda müddeabbihi tek başına oluşturan işlemiş faiz alacağının, kendisinin doğumuna neden olan asıl alacakla birlikte istenildiği dava veya takipte müddeabbih dışında tutulmasının hiçbir tutarlı açıklaması olamaz.

Bütün bu nedenlerle; gerek genel hükümlere göre açılmış alacak ve gerekse itirazın iptali davalarında verilen hükümlerin miktar yönünden temyizlerinin mümkün olup olmadığının belirlenmesinde, salt asıl alacak tutarının değil, onunla birlikte, harcı ödenmek suretiyle müddeabbihe dahil edilerek dava veya takip yoluyla istenilmiş olan işlemiş faiz miktarının da gözetilmesi ve her ikisinin toplamının esas alınması gerektiği sonucuna varılmış, somut olayda davanın dayanağını oluşturan icra takibindeki asıl alacak ve işlemiş faiz tutarının, direnme kararının tarihindeki yasal durum itibariyle bir milyar TL.lik kesinlik sınırının üzerinde olması karşısında, temyizinin olanaklı bulunduğu kabul edilmiş, birinci ön sorun, 27.4.2005 günü yapılan ilk görüşmede çoğunluk sağlanamadığından, 4.5.2005 günlü ikinci görüşmede oyçokluğu ile bu şekilde aşıldıktan sonra, aşağıdaki ikinci ön sorun incelenmiştir.

**2- İkinci Ön Sorun:**

**2- İkinci Ön Sorun:**

Yerel Mahkemenin ve Özel Dairenin hukuksal nitelendirmelerine göre, somut olayda, davacı tarafından davalıya tıbbi malzeme satımı söz konusudur. Buna göre, davacı eczacı 4822 Sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3/f maddesi anlamında “*satıcI*”; davalı ise, aynı Kanunun 3/e maddesindeki tanım uyarınca “*tüketici”* durumundadır. Anılan Kanun’un 23. maddesi, *“Bu Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır*” hükmünü taşımaktadır. Bu hüküm, herhangi bir ayırım yapmaksızın, Kanun’un uygulanmasıyla ilgili olarak çıkabilecek tüm uyuşmazlıklara ilişkin davalara tüketici mahkemelerinde bakılmasını öngörmüştür. Başka bir ifadeyle, 4077 sayılı Kanun, bir uyuşmazlığa tüketici mahkemesince bakılmasının tek koşulu olarak, uyuşmazlığın kendisinin uygulanmasıyla ilgili olarak çıkmış olmasını aramış, dava türleri açısından herhangi bir ayırım yapma yoluna gitmemiştir.

Bu durumda, somut olayda davaya bakma görevi, tüketici mahkemesine aittir.

Mahkemece yapılması gereken iş, Akşehir’de ayrı bir tüketici mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderilmesi; yoksa, davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasıdır. Bu yön göz ardı edilerek, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla davanın görülmüş ve karara bağlanmış olması usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

Bozma nedenine göre davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmemiştir.

**SONUÇ**: Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. Maddesi gereğince **BOZULMASINA,** bozma nedenine göre davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 4.5.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23783, Karar No: 2017/22493, Tarih: 07.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/23783 E.  ,  2017/22493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 52/2, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın doktor olarak görev yaptığı Söğütlü Beldesinde eczanenin bulunmayışı ve bu nedenle vatandaşların mağdur olmaları nedeniyle beldede eczane açılmasını temin için girdiği “is-arayanlar.net” isimli internet sitesi üzerinden eczacı olduğunu bildirip telefon nosunu bırakan sanığı aradığı bu şekilde karşılıklı iletişime geçtikleri, isminin ... olduğunu söyleyen sanığın kendisinin Sakarya ilinde ikamet ettiğini eczanenin yerini görebilmek adına Kelkit'e gelmesinin gerektiği ancak okulu yeni bitirdiğini maddi durumunun iyi olmadığını bu nedenle Kelkit'e gelebilmek amacıyla katılandan 500 TL para göndermesini istediğinin kabul edildiği eylemin TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8010, Karar No: 2010/16037, Tarih: 28.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8010 E.  ,  2010/16037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

1-Diğer bir paydaşı tarafından açılmış Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/530 Esas-2008/547 karar sayılı dosyasında dava konusu parselin 18 Ekim 2007 tarihi itibariyle m²'sine 200,00-TL değer biçildiği ve endeksleme sonucu taşınmazın m² birim değerinin dava tarihinde 226,00-TL olduğuna göre ilgili dosyada hükmedilen bedel, kesin delil olmamakla birlikte kuvvetli delil niteliğinde kabul edilerek, bilirkişi kurulundan ayrılış nedenleri yönünden rapor alınıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Birinci derece doğal sit alanında bulunması taşınmazın değerinde bir indirime neden olamayacağı düşünülmeden yasal olmayan gerekçelerle indirim yapılmak suretiyle aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalı idareden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5696, Karar No: 2023/643, Tarih: 08.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5696 E.  ,  2023/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul / Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve davanın reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, mirasbırakan anneleri ... ...’e ait 173 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, taşınmazın davalı ile bir ilgisinin bulunmadığını, mirasbırakanın ardından da mirasçılarının bu yeri yıllarca kullandığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, taşınmazın tespit sırasında ve halen kayalık ve ham toprak vasfında olduğunu, tespit edilen bir kullanıcısının olmadığını, bu nedenle de Hazine adına tespit ve tescil edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, bilirkişi raporlarına göre dava konusu taşınmazın davacıların murisinin kullanımında bulunduğu, bu hususun dinlenen yeminli tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile desteklendiği, zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu, taşınmazın ham toprak niteliğinde olmayıp özel mülkiyete konu edilen yerlerden olduğu, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığına dair yeterli araştırma yapılmadığını, idarece mahallinde yapılan tespit neticesinde herhangi bir imar-ihya olgusuna rastlanmadığını, davanın tümüyle reddedilmesi gerekmekle birlikte bu haliyle dava konusu taşınmazın bir kısmının davacılar adına tesciline, kalan kısmının Hazine üzerinde bırakılmasına karar verildiğini, bu durumda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair hüküm kurulması gerektiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 28.10.2020 tarihli ve 2018/1834 Esas, 2020/804 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 4.040,58 m2 miktarında ham toprak vasfındaki 173 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 2006 yılında yapılan kadastro çalışmalarında senetsizden, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan, emek ve para sarf edildiğinde ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerlerden olduğu açıklanarak, 03.07.2006 tarihinde Hazine adına tespit edildiği, tutanağa itiraz edilmeksizin 30.01.2007 tarihinde Hazine adına tapuya tescil edildiği, davacıların, taşınmazın mirasbırakanları ... ...’ten kaldığını açıklayarak miras payları oranında iptal ve tescil isteğinde bulunduklarını, mirasbırakan ... ...’in mirasçılık belgesine göre, 16.01.1987 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak çocukları ...,, ... ile torunları , ..., ... ve ...’un kaldığı, murisin davada yer almayan dava dışı başka mirasçılarının da bulunduğu, davalı Hazine mirasbırakan ... ...’in terekesine göre 3. kişi durumunda olduğu, murisin ölüm tarihine göre terekesi elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olup, davacıların gerek dava dilekçesi, gerekse yargılama oturumlarındaki beyanlarına göre miras payları oranında iptal ve tescil isteğinde bulundukları, davacıların 3. kişi konumunda olan davalıya karşı sadece kendi miras payları oranında iptal ve tescil istemiyle açtıkları davada, dava şartı olan aktif dava ehliyetleri bulunmadığı, bu husus gözden kaçırılarak işin esasına girilmek suretiyle yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın daha önce, Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığını, yargılama sırasında dava dışı diğer mirasçılara davaya katılmaları veya vekaletname sunmaları gerektiği hususunda ihtarda bulunulduğunu, buna rağmen diğer mirasçıların davaya katılmadıklarını ve vekaletname de vermediklerini, Sulh Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verildiğini ve dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiğini, yargılamaya Asliye Hukuk Mahkemesinde devam edilirken de dava dışı diğer mirasçılara davaya katılmaları gerektiği hatırlatmasına rağmen diğer mirasçıların davaya katılım sağlamadıklarını, yapılan inceleme ve araştırmalar sonucu davanın ispat edildiğini belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı miras payına yönelik açılmış tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava kadastro öncesi nedene dayalı miras payına yönelik açılmış tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi bulunan bir terekede, terekeye ilişkin tüm tasarruf işlemlerinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640. ve 702. maddeleri gereğince, tüm mirasçılar tarafından birlikte yapılması zorunlu olup, tasarrufi işlem niteliğindeki davanın da tüm mirasçılar tarafından birlikte dava açılması gerekir. Buna göre ancak, bir mirasçı özellikle acele hallerde miras şirketinin menfaatini korumak için, bütün mirasçılar adına, yalnız başına dava açabilirse de, mirasçı kendi açtığı böyle bir davayı yalnız başına yürütemez. Bu halde, diğer mirasçıların da davaya katılımlarının sağlanması, muvafakatlerinin alınması veya terekeye temsilci tayin ettirilmesi suretiyle davanın yürütülmesi mümkündür. Öte yandan, bir ya da bir kısım mirasçının, terekeye ait bir mal, hak veya alacaktan yalnız kendi payına düşen kısım için dava açması halinde mirasçıların iştirak halindeki payları üzerinde tasarrufta bulunmak yetkisi bulunmadığından davanın reddi gerekir. Böyle bir dava, diğer mirasçıların paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına da açılmadığından, davaya diğer mirasçıların katılmasına (icazet vermesine) ve tereke temsilcisinin de, bir mirasçının yalnız kendi payı için açtığı davaya icazet verip davayı devam ettirmesine olanak yoktur.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Eldeki davada davacılar dava konusu taşınmazın mirasbırakanları ...’ten kaldığını açıklayarak miras payları oranında iptal ve tescil isteğinde bulunmuş olup, bu durumda terekesi iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olan muris ...’in davacılar dışında mirasçılarının da bulunduğu anlaşıldığına göre, muris ... mirasçılarından olan davacıların, terekeye göre üçüncü kişi konumunda bulunan davalı aleyhine kendi paylarına yönelik açtıkları tapu iptali ve tescil davasının dinlenmesi hukuken mümkün bulunmamakta olup, miras payı oranında açılan iş bu davada aktif husumet ehliyetinin tamamlanma olanağı da bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nın 115/2. maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle;

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 125,50 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

08.02.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29584, Karar No: 2020/6279, Tarih: 10.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29584 E.  ,  2020/6279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Söz konusu dosya incelenmiş olup;

İncelenmesine gerek görüldüğünden, 6360 sayılı Kanun gereğince tüzel kişiliği kaldırılan ... Belediyesinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğine ilişkin alınmış bir devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının bulunması halinde bu belge ile davacı işçinin iş sözleşmesinin devrine ilişkin belgelerin temin edilerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/730, Karar No: 2012/2403, Tarih: 28.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/730 E.  ,  2012/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, sıra cetveline konu alacağı nedeniyle konulmuş olan haczin düşmüş olduğundan bahisle kendisine ödeme yapılmadığını, diğer takip alacaklılarına ödeme yapıldığını, gerekli işlemleri yerine getirmiş ve masrafları yatırmış olduğundan kararın yanlış olduğunu ileri sürerek, şikayete konu sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan ...’ne şikayet dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin haciz tarihinden bir yıl içerisinde gerekli satış masraflarını yatırmadığından önceki hacizlerin düşmüş olduğu ve şikayetçinin 26.08.2010 tarihli haczine göre sıra cetveli düzenlenmesinin doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi temyiz etmiştir.

1-) Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İİK’nun 142. maddesine göre sıra cetveline şikayet, sonunda hukuki durumu olumsuz yönde etkilenebilecek, alacaklı veya alacaklılara karşı yapılmalıdır. Takibin yapıldığı İcra Müdürlüğü'nün davada hasım olarak gösterilmesi gerekmez. Somut olayda şikayetçi, ...’nün 2008/769 sayılı takip dosyası alacaklısının, ... 24. İcra Müdürlüğü’nün 2008/592 sayılı ve 2008/2545 sayılı takip dosyaları alacaklılarının sıra cetvelindeki sıralarına itiraz ettiğinden, anılan icra takip dosyalarındaki alacaklılara husumetin yöneltilerek taraf teşkili sağlanarak davanın görülmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2-) Bozma nedenine göre, şikayetçinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17496, Karar No: 2017/25127, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17496 E.  ,  2017/25127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.