muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/19954, Karar No: 2009/2546, Tarih: 23.02.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/19954 E.  ,  2009/2546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2007

Davacı, davalı işveren nezdinde l2.5.l980- 3l.7.l989 tarihleri arası çalıştığının tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, 12.05.1980-31.07.1989 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde sigortalı olarak çalıştığının  tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Gerçekten; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa’sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa’nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. Yöntemince düzenlenip süresi içerisinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alınmış olduğunu gösterirse de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. Sigortalılıktan söz edebilmek için, çalışmanın varlığı, Yargıtay uygulamasında 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesine dayalı sigortalılığın tespiti davaları yönünden kabul edilen ilkelere uygun biçimde belirlenmelidir. Zira, sigortalılığın başlangıcına yönelik her dava sigortalılığın tespiti istemini de içerir. Aksine düşünce, özellikle yaşlılık aylığının kabulü için öngörülen sigortalılık süresi yönünden çalışanlar ile çalışmayanlar arasında adaletsiz ve haksız bir durum yaratır. Bu nedenle, işe giriş bildirgesinin verildiği ancak yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, kamu düzenine dayalı bu tür davalarda hakim, görevi gereği doğrudan soruşturmayı genişleterek sigortalılık koşullarının oluşup oluşmadığını belirlemelidir. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının sigortalı çalıştığını iddia ettiği dönemde öğrenci olduğu,Gölcük B. H. Lisesinden 01.07.1988 tarihinde mezun olduğu,davalı işverenin davacının abisi olduğu,davalı işyerinin eczane olduğu,davacının 12.05.1980 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi düzenlendiği ,talep edilen dönemde hiç prim ödemesi yapılmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının sigortalı çalıştığının tesbitini istediği 12.05.1980-31.07.1989 tarihleri arasında 01.07.1988 tarihine kadar öğrenci olduğu ,davalı işyerinin eczane olması nedeniyle mesai saatleri dışında nöbetçi olunan günler hariç çalışmanın mümkün olmadığı,mesai saatlerinin de öğrenim görülen saatlerle çakışacağı , bu durumda fiili çalışmanın mümkün olamayacağı, ayrıca davalı işverenin, davacının ağabeyi olması gerçeği karşısında; işverenin, kardeşi olan davacıyı hayatın olağan akışına  aykırı  olarak  sosyal güvenlik hakkından yoksun bırakmasının düşünülemeyeceği hususları göz ardı edilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.02.2009  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18003, Karar No: 2017/7194, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18003 E.  ,  2017/7194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11941, Karar No: 2012/14010, Tarih: 31.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/11941 E.  ,  2012/14010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve satışın umuma açık olarak açık artırma suretiyle yapılacağının anlaşılmasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3334, Karar No: 2017/7695, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/3334 E.  ,  2017/7695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01.08.1998-01.09.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan ... tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01/08/1998-01/09/2012 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 01/06/2002-03/03/2005 tarihleri arasında davalı ... Güzellik Hiz. ve Dış Tic. Ltd. Şti. işyerinden, 04/03/2005-31/10/2006 ve 10/01/2007-31/08/2012 tarihleri arasında da davalı ...-... Kuaförlük Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. işyerinden hizmet bildirimlerinin yapıldığı, 01/09/2000-08/05/2002 tarihleri arasında ... Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğünde bayan kuaförlüğü meslek dalında kaydının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının 09/05/2002 tarihinden sonraki hizmetlerinin tespiti bakımından verilen karar yerinde ise de 20/11/1998-31/08/2000 tarihleri arasındaki dönem bakımından dosya kapsamında toplanan deliller ile tanık beyanlarına göre değerlendirme yapıldığında, 12 yaşında bir çocuğun hiçbir bilgisi ve eğitimi olmadan manikür yaparak davalı işyerinde çalıştığının kabul edilmesi hayatın olağan akışına aykırıdır. Kaldı ki, çalıştığı kabul edilse bile bu dönemden sonra 01/09/2000 tarihinden itibaren ... Mesleki Eğitim Merkezi Müdürlüğünde bayan kuaförlüğü meslek dalında çıraklık eğitimi görmeye başlaması ile davacı ve davalı işveren arasındaki hizmet akti son bulmuş olmaktadır. Bu durumda da, 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerinde düzenlenen 5 yıllık hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Güzellik Şti ile Er-At Kuaförlük Şti'ne iadesine

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Güzellik Şti ile Er-At Kuaförlük Şti'ne iadesine

12/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34528, Karar No: 2014/28450, Tarih: 29.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34528 E.  ,  2014/28450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2009/544-2012/508

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; müvekkilinin belirsiz süreli iş akdiyle 04.02.2000 tarihinden 05.11.2007 tarihine kadar davalı şirkete ait önce yeni sanayideki boya atölyesinde sonra davalının organize sanayi bölgesindeki fabrikasında vasıfsız işçi olarak çalıştığını, davalı şirketin ana metal demir ve çelik ürünleri ile demir alaşımları imalatı ve asansör imalat işi yaptığını, müvekkilinin davalı şirkette malzemeleri ve asansör kapılarını boyamak ve boya kuruyunca 70 ile 90 kilo arasında değişen asansör kapılarını araca yükleme işi yaptığını, müvekkilinin fabrikada çalışmaya başladığı 05.03.2003 tarihine kadar davalı işyerinde forklift ve taranspalet olmadan bu işi yaptığını, o tarihten itibaren forklift ve taranspalet üzerine yüklenerek kapıların geldiğinden dolayı müvekkilinin kaldırdığı yükün yarı yarıya azaldığını ancak yine kapıları boyarken ve asarken kaldırma işi yaptığını müvekkilinin işyerinde işin niteliği gereği hafta içi sabah saat 08.00’den akşam 18.00’e kadar çalıştığını, günde iki defa 15’er dakikadan çay molası ve 1 saat öğle yemeği arası verdiğini, Cumartesi günleri 12.00’ye kadar çalıştığını müvekkilinin yaptığı işin ağır olması nedeniyle bacağında zamanla uyuşmalar, kramp girme ve ağrılar olduğunu, bel fıtığı teşhisi konduğunu müvekkilinin 2007 yılı Ekim ayında bacağındaki ağrıların şiddetlendiğini, doktor rapor vermediği için hasta hasta çalışmak zorunda kaldığını, 2007 yılı Kasım ayı başında müvekkilinin bu şekilde çalışmaya devam edemediğinden dolayı iş akdini bildirimsiz olarak feshettiğini müvekkiline ücretlerin ödeneceğin dair kâğıt imzalattıklarını ancak sadece çalıştığı ayın ücretini ödediklerini müvekkilinin kıdem tazminatını isteyince kıdem tazminatı ödemeyiz cevabını verdiklerini müvekkilinin işyerinde en son aylık net 690 TL ücret aldığını iddia ederek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 3500 TL kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özet olarak; davacının 05.11.2007 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, hiçbir hak ve alacağının kalmadığını müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının iş bulamadığı yönündeki iddialarının asılsız olduğunu, başka bir şirkette müvekkili şirketten ayrıldığı tarihten beri çalıştığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özet olarak; davacının 05.11.2007 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığını, hiçbir hak ve alacağının kalmadığını müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının iş bulamadığı yönündeki iddialarının asılsız olduğunu, başka bir şirkette müvekkili şirketten ayrıldığı tarihten beri çalıştığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında davacının iş akdini feshetmesinin haklı nedene dayalı olup olmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı; işyerinde hem boya hem de taşıma işlerini yaptığını, taşıma işlerinin ağırlığı nedeni ile bel fıtığı olduğunu, iş akdini sağlık durumunun iyice kötüye gitmesi, işin yapılmasının sağlığı açısından tehlike arz ettiği gerekçesi ile haklı olarak feshettiğini, işverenlik yetkilisinin kendisine haklarının ödeneceğinden bahisle kâğıt imzalattığını ve fakat sadece ücretini verdiklerini iddia etmiştir. Davalı ise davacının istifa ettiğini, işvereni ibra ettiğini, davacıya hiçbir baskı uygulanmadığını savunmuştur. Dosyada bulunan 5.11.2007 tarihli tutanak başlıklı belgenin incelenmesinden davacı işçinin Şubat 2007 ayında işverene gelerek tazminatını istediği, işverenin işçinin bu talebini reddettiği, işçinin çalışmasına devam ettiği, işçinin 15.10.2007-20.10.2007 tarihleri arasında yıllık ücretli izin kullandığı, izin dönüşü işyerinden ayrılmak istediğini beyan ettiği, işverenin de işçiden istifa dilekçesi yazmasını istediği, işçinin bunun üzerine izninin kalan kısmını kullanmaya devam ettiği, sonrasında izin dönüşü işyerine gelmediği yazılıdır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece davacının feshinin haklı nedene dayalı olduğunu ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İşçinin sağlık sebepleri ile iş akdini haklı nedenle ve derhal fesih hakkı 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 24/1-a maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. İşçinin rahatsızlığı veya hastalığının işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi ortaya konmalıdır.

Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. İşçinin rahatsızlığı veya hastalığının işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi ortaya konmalıdır.

Dosya içeriğinden davacının hastalığının işin niteliğinden kaynaklandığı, bu hastalığın işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi tam olarak ortaya konmamıştır. Dosyada mevcut doktor raporları fesih tarihinden 1 yıl öncesine aittir. Bu nedenle davacının hastalığının veya rahatsızlığının başlamasına ve gerekse tekrarlanmasına işyeri ve çalışma koşullarının neden olup olmayacağı, rahatsızlığın işin niteliğinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının sağlığı veya yaşayışı için tehlike arz edip etmediği yönlerinde işyerinde iş güvenliği uzmanı bilirkişinin de yer aldığı bilirkişi heyeti oluşturulup keşif yapılarak bilirkişiden rapor alınmalı, varsa davacının tüm tedavi evrakları ilgili yerlerden getirtilmeli, meslek hastalıkları hastanesi üniversite hastaneleri veya Adli Tıp Kurumu’ndan sağlık raporu aldırılmalı ve sonucuna göre feshin haklı nedene dayanıp dayanamadığı değerlendirilmelidir.

Eksik inceleme sonucu feshin haklı nedene dayanmadığının kabulü ile kıdem tazminatının reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/26437, Karar No: 2025/10810, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/26437 E.  ,  2025/10810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/883 E., 2020/334 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/137 E., 2019/130 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.