muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1692, Karar No: 2020/12254, Tarih: 08.09.2020

Bu itibarla,

Sanık ...'ye atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine aykırılık suçunu oluşturduğu ve CMK'nun 135/6 maddesinde 4733 sayılı Yasa kapsamında kalan suçlar ile ilgili olarak dinleme yapılabileceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında, iletişimin tespiti tutanaklarının tek başına delil olarak kabul edilemeyeceği nazara alınarak, dava konusu kaçak sigaralar ile yakalanmayan ve aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediklerini beyan eden, müsnet suçu işlediklerine dair cezalandırılmasına yeterli başka bir delil de bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10632, Karar No: 2013/6337, Tarih: 09.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10632 E.  ,  2013/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ticari satımından kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan sadece 3 adet faturaya ilişkin olarak mal aldığını, takip konusu diğer 88 adet faturadan kaynaklı mal alımı yapmadığını, 3. adet fatura bedelinin de peşinen ödendiğini, Ordu Hal müdürlüğünce mal çıkışları kontrol edilirken kimlik tespit yapılması nedeniyle söz konusu faturaların Hal Müdürlüğünde kayıtlı olmasının malların müvekkiline teslim edildiği anlamına gelmeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının içeriğini kabul ettiği üç adet faturaya ilişkin olarak ödeme iddiasını yazılı delille ispat edememesi nedeniyle bu faturalara konu bedel bakımından davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından kabul edilmeyen faturalar bakımından bu faturaların içeriğindeki malların davalıya teslim edildiğinin ispatlanamaması ve Hal Müdürlüğündeki kayıtların da teslim iddiasını ispatlamaya yeterli olmaması nedeniyle davanın kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık Hal Müdürlüğündeki kayıtların ihtilaf konusu faturalardaki malların davalıya teslim edildiğini ispatlamaya elverişli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davalı vekili, Hal Müdürlüğünden yapılan çıkışlarda kimlik tespiti yapılmadığını savunmuştur. Mahkemenin bu konunun araştırılması amacıyla yazdığı müzekkereye Hal Müdürlüğünce “…komisyoncularca satın alınan mallar, hal yönetimince belirlenen usule göre bir araca yüklenir. Miktar, cins ve fiyatı hal kayıtlarına yansıtılır. Hal kontrol görevlilerince denetlenir ve satış faturalarına çıkış damgası vurularak, hal dışına çıkmasına izin verilir. Üç nüsha düzenlenen faturaların 1’inci nüshasına çıkış damgası vurularak alıcıya, 2’nci nüshası hal idaresine verilir. 3’üncü nüshası ise satıcının koçanında kalır.” şeklinde cevap verilerek, faturalara ilişkin rüsum ödemelerine esas tahakkuk cetvelleri ile ilgili mevzuat mahkemeye gönderilmiştir. Bu durumda davacının davalıya ihtilaf konusu faturalarda yazılı malları teslim ettiğinin kabulü gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13287, Karar No: 2020/7212, Tarih: 14.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13287 E.  ,  2020/7212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

A) 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, kendisi adına ... isimli şahsın şirket kurduğunu, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olduğu iddia olunan mükellef ... adına düzenlenen faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükellefden veya bu mükellefin ve sanığın bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Başkanlıklarından sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve ...’ya ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...’da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’ya ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellef hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

b) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/658, Karar No: 2019/961, Tarih: 18.02.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/658 E.  ,  2019/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 21/01/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...'ün mahkûmiyetine dair İzmir 2. Asliye Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/752 esas, 2015/855 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 29/01/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 01/04/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca “yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması” halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Şüpheliye Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğ edildiği ancak şüphelinin kuruma hiç müracaat etmeyip tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamaması üzerine kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 2. Asliye Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/752 esas, 2015/855 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

3- Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 2. Asliye Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/752 esas, 2015/855 sayılı kararı ile sanığın TCK’nın 191/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "402 sayılı Denetimli Serbestlik Hizmetleri Kanununun 5. maddesinde, “(1) Hakkında herhangi bir tedbire hükmedilen kişi, karara uygun olarak müdürlüğün hazırladığı programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymak ve katlanmak zorundadır. (2) (Ek fıkra: 06/12/2006 - 5560 S.K.42.md) Denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından yapılan çağrılara veya hazırlanan denetim planına uyarıya rağmen uyulmaması, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülük ihlali sayılır.” şeklinde, 40. maddesinde; “(1) Denetimli serbestlik kararlarının kaydedilmesinden itibaren şüpheli, sanık veya hükümlülere üç iş günü içerisinde yapılacak yazılı veya elektronik tebligatta, tebliğden itibaren on gün içerisinde müdürlüğe başvurulması gerektiği belirtilir. ... (3)Düzenlenen tebligatta, yükümlünün haklı, geçerli ve gerektiğinde belgelendirilebilen bir mazereti olmadan müdürlüğe gelmemesi veya hakkında belirlenen yükümlülüklerin gereğini yerine getirmemesi halinde, denetimli serbestlik kararının niteliğine göre kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebileceğseçenek yaptırım veya tedbirin hapse çevrilebileceği ya da koşullu salıverilme kararının geri alınabileceği gibi gelmemenin hukuki sonuçları yükümlüye bildirilir. (4) Usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen yükümlü on gün içerisinde müdürlüğe müracaat etmezse komisyonun onayından sonra kayıt kapatılarak infaz dosyası Cumhuriyet başsavcılığına geri gönderilir.” şeklinde düzenlemelere yer verildiği,

Somut olayda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 29/05/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, 26/05/2015 tarihli ve 2015/9928 sayılı yazıyı içeren çağrı kağıdının 06/06/2015 tarihinde tebliğ edilmesini müteakip sanığın yasal süre içerisinde anılan Müdürlüğe müracaat etmediğinden bahisle denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianame düzenlenmiş ise de, çağrı yazısının tebliğine rağmen görüşmeye gitmeyen sanığa bu kez de uyarı yazısının tebliğ edilmesi gerektiği, uyarı yazısına rağmen de görüşmeye gitmediği takdirde hakkında ilgili Cumhuriyet Başsavcılığınca iddianame düzenlenebileceği, bu kapsamda sanığın fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 1 kez daha yazılı ihtar yapılmış olması ve sanığın usulüne uygun ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği anlaşıldığından, mahkemesince tebligat işlemlerinin tamamlanabilmesi amacıyla durma kararı verilmesi gerekirken açılan kamu davası hakkında yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İzmir 2. Asliye Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/752 esas, 2015/855 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Sanık, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için yapılan uyarılı ilk başvuru davetiyesinin tebliğine rağmen 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmamış ise de kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerekir. Ancak somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısı ile kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verilmesi

gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerindedir.

D) Karar: Açıklanan nedenlere göre; İzmir 2. Asliye Mahkemesinin 22/12/2015 tarihli ve 2015/752 esas, 2015/855 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10284, Karar No: 2019/1068, Tarih: 04.02.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/10284 E.  ,  2019/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/06/2015 tarih ve 2014/662-2015/483 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Yerel mahkemece verilen 16.06.2015 tarihli karar, davalı tarafça temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesinde aynı zamanda HMK 336.maddesi gereğince adli yardım isteğinde bulunulmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itirazın reddi halinde bu karar ile birlikte temyiz harcının tamamlanması için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesine, ayrıca, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi durumunda incelenmesine gerek görülen, ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2014/9419 Esas sayılı dosyasının aslı ya da onaylı örneğinin ve davalı tarafça arkası yazılarak davacıya verilen kartvizit aslının eklenerek gönderilmesi için de dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, itiraz edilmemesi durumunda açıklanan nedenlerle gereğinin yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1481, Karar No: 2011/24113, Tarih: 29.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/1481 E.  ,  2011/24113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :5.11.2010
Yargıtay — Esas No: 2013/6462, Karar No: 2013/11792, Tarih: 05.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/6462 E.  ,  2013/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15538, Karar No: 2013/18382, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15538 E.  ,  2013/18382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, anataşınmaza yapılan masraf nedeniyle davalı başına 3.500,00 TL'nin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, üzerinde kat mülkiyeti kurulmuş olan anataşınmazda bağımsız bölüm maliklerinden birinin, anataşınmaza yaptığı zorunlu masrafların davalının hissesine düşen miktarın tahsili istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi, belgelerin ve özellikle bilirkişi raporunun incelenmesinde; dava konusu taşınmazın sıva ve dış boya masraflarının zorunlu olduğu ancak yalıtım için yaptırılan mantolama işleminin zorunlu olmadığı, sıva ve dış boya masrafının da 10.140,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi gereğince mantolama işlemi yönünden kat malikleri kurulunca sayı ve arsa payı çoğunluğuyla alınmış bir kararın bulunmaması ve yapılan mantolamanın bağımsız bölümler için zorunlu ve acil olduğu da ispatlanamadığından mantolama giderleri istenemezse de; anataşınmazın sıvasının ve dış boyasının yapılması hususu, anılan yasanın 19. maddesinin 1. fıkrası gereğince tüm kat malikleri anataşınmazın bakımını yapmak ve mimari durumuyla güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumak zorunda olduklarından aynı yasanın 20. maddesinin (b) bendi gereğince yapılan bu onarımdan arsa payı oranında sorumlu olup davalının başka nedenlere dayanarak kat maliklerinden olan alacağı ayrı bir dava konusu olabileceğinden eldeki davada değerlendirilerek bakım onarım giderlerinden mahsup edilerek davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.