muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19912, Karar No: 2015/9716, Tarih: 22.05.2015

Mahkemece ilave tediye hesaplamasını yaparken dosyaya sadece 2013 yılına ilişkin bazı ücret bordroları ibraz edildiğinden, tüm bordrolar bulunmadığından, son dönem ilave tediye alacağı kısmi talep olan 50,00 TL üzerinde kaldığından ileride açılacak ek davada taraflarca ücret ödeme bordroları sunulması halinde, zaman aşımına girmeyen tüm dönem için hesaplama yapılmak kaydı ile bu miktar hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece son dönem ücreti bilindiğinden önceki dönemlerin ek davada değerlendirilebileceği belirtilmiş ise de her eda davasının özünde tespit talebini de içerdiği, mevcut yargılamada alacağın tespit edilmemesinin ileride yeni uyuşmazlıklara yol açabileceği, davalı işyerinin tüm ödemelerinin kayda dayalı olması gerektiği, bu durumda bilinmeyen dönem ücretinden sözedilemeyeceği, Mahkemece eksik kayıtlar getirilerek kayıtlardaki ücret üzerinden ilave tediye alacağının hesaplanması ve gerekçeli kararda bu miktarın gösterilmesi gerekliliği gözetilmeyerek eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.

3.Davacının temyizi yönünden;

5393 sayılı Belediye Kanunu’nun belediyenin yetki ve imtiyazları başlıklı 15/F maddesinde ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu‘nun 7/p maddesinde toplu taşıma sistemlerini kurmak, kurdurmak, işletmek ve işlettirme işlerinin Büyükşehir Belediyesinin görev ve yetkileri arasında sayıldığı, davalı .....nin toplu taşım hizmetlerini kendine bağlı .... Genel Müdürlüğü aracılığı ile yürüttüğü, ... Genel Müdürlüğü’nün 27.07.1943 tarihli 4483 sayılı...... İmtiyazıyla Tesisatının Satın Alınmasına Dair Mukavelenin Tasdiki ve Müessesenin İşletilmesi Hakkındaki Kanun ile kurulmuş .....ne bağlı ancak ayrı kamu tüzel kişiliğine haiz müstakil bütçeli kamu kuruluşu olduğu, .. Genel Müdürlüğünün yerine getirdiği hizmetlerin sözleşme ile değil kanunla kendine verilmiş toplu taşıma hizmetleri olması, ayrı tüzel kişiliği bulunması nedenleri ile ..... ile asıl-alt işveren ilişkisi içinde olduğunun ileri sürülemeyeceği açık olmakla birlikte İzmir’de ulaşım hizmetlerinin ..... tarafından yerine getirilmesi nedeniyle davacının husumette yanılarak davayı ... yanında .....’ne de yönelttiği, hasımda yanılmanın kabul edilebilir nitelikte olduğu bu nedenle hakkında dava reddedilen .... lehine avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğinin dikkate alınmaması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının davacı ve davalı ... Genel Müdürlüğü’ne iadesine, davalı ....'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 22/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46353, Karar No: 2015/15553, Tarih: 14.05.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/46353 E.  ,  2015/15553 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.12.2013 tarih ve 37-849 sayılı hükmün Dairenin 23.10.2014 tarih ve 19518-32682 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı üniversite, daha önce kendilerine bağlı olan Tıp fakültesinin yeni kurulan davalı üniversiteye devrolunduğunu, bazı tıbbi aletlerin devir kapsamında olmamasına rağmen davalı üniversite tarafından sahiplenildiğini ileri sürerek bu tıbbi aletlerin aynen teslimini, aynen teslimi mümkün olmaması halinde bedeli olan 438.724,00TL'nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacının temyizi üzerine Dairemizce onanmış; davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesi Devlete veya Belediyeye veya Hususi idarelere ait daire ve müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu ile halli hakkındaki kanunun 2570 sayılı Kanun ile değiştirilen 4.maddesinde “katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire veya müesseselerden biri ile, 2.maddede yazılı dairelerden birisi arasında çıkan uyuşmazlıklarda, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık taşınmaza ilişkin ise o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumda olan daire veya müessesenin veya birden çok oldukları takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözülür” denilmektedir.

Tarafların anılan yasa hükmüne tabi kurumlar oldukları açıktır. Görev sorunu ise, yargılamanın her safhasında re’sen gözetileceğinden, bu durumda, davaya yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılması gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, zuhulen onanmasına karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onamaya dair 23.10.2014 tarih 2014/19518E. 2014/32682K. sayılı kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 23.10.2014 tarih 2014/19518E. 2014/32682K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davacının diğer karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine yer olmadığına, 14.5.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/32781, Karar No: 2011/35387, Tarih: 04.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/32781 E.  ,  2011/35387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/52384

MAHKEMESİ : Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2008

NUMARASI : 2008/930

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kaçak kullanım süresinin suç tarihinden önceki son okuma tarihi ile suç tarihi arasındaki süre olduğu, bilirkişi tarafından ise kaçak tarifeye göre hesaplama yapıldığı ve kaçak kullanım süresinin gösterilmediği gözetilerek, son endeks okuma tarihiyle tutanak tarihi arasındaki sürede elektrikli cihazların normal kullanımlarına göre tüketebileceği elektrik miktarından aynı dönem içinde sayacın kaydettiği tüketim miktarı düşüldükten sonra bulunacak kaçak elektrik miktarının, suç tarihindeki normal tarifeye göre değerinin bilirkişiye hesaplattırılarak, sanık tarafından kamu davası açılmadan önce ödenen taksit miktarının, bilirkişi tarafından hesaplanacak kaçak kulanım bedelini karşılaması halinde, hakkında 765 sayılı TCK’ nın 523. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 04.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6343, Karar No: 2013/20961, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6343 E.  ,  2013/20961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.06.2012 tarih, 2012/13703 E ve 2012/23763 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11095, Karar No: 2010/14213, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11095 E.  ,  2010/14213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 08.09.2006-20.01.2007-20.02.2007 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere, özellikle 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrasında; bütün kat maliklerinin, anataşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzeliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olmalarına, anataşınmazda yapılan onarım ve değişikliklerin bütün kat maliklerini ilgilendiren ve onlar tarafından mutlaka kulanılması gerekli olan yerlerde (merdiven ve trabzanlarda) de yapılmış bulunmasına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2771, Karar No: 2012/21800, Tarih: 25.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2771 E.  ,  2012/21800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın şikayetçiye olan borcu nedeniyle icra takibi başlatılması sebebiyle tartıştığı şikayetçiyi, ele geçirilemeyen tabancayla yaralamasından ibaret olayda haksız tahrik teşkil edebilecek bir davranışın bulunmaması nedeniyle bu suçtan kurulan hükümle ilgili tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hü- kümlerinn (ONANMASINA), 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33289, Karar No: 2013/24952, Tarih: 18.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33289 E.  ,  2013/24952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ... sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık, ihale makamı olduklarını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket, davacının son alt işvereninin ... Grup Ltd. Şti olduğunu, ... sözleşmesinin işverence feshedilmediğini, davacının kendilerinden sonra ihaleyi alan şirket nezdinde çalışmaya devam ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının ... sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşyeri devrinin ... ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı ... Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan ... sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda

ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı yasanın 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre 1475 sayılı yasanın 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından işyeri devirlerinde belirtilen hüküm uygulanmalıdır. Anılan hükme göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

Somut olayda; davacı davalı işyerinde 16.07.2003-15.08.2007 tarihleri arasında çalıştığını ileri sürerek, feshe bağlı alacaklar ile bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı ... İnş.. vekili, davacının 16.07.2007 tarihine kadar kendi işyerlerinde çalıştığını, ihalenin kaybedilmesi ile ihaleyi yeni alan şirket nezdinde çalışmasını sürdürdüğünü, ... sözleşmesinin davalı şirket tarafından feshedilmediğini savunmuştur. Dosyadaki ... kayıtları ile işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin incelenmesinde, 16.07.2007 tarihinde davalı şirketten çıkışının bildirildiği, 17.07.2007 tarihinde başka bir şirkete giriş kaydı bulunduğu, bu şirketten çıkışının 30.08.2007 tarihinde bildirildiği, 21.08.2007 tarihinde de başka bir şirkete giriş kaydının yer aldığı, bu şirketten de 30.09.2007 tarihinde çıkışının bildirildiği anlaşılmaktadır. Davacının giriş çıkış kaydı olan bu işyerlerinin hangi şirketlere ait olduğu ve bu şirketlerin davalı Bakanlıktan ihale alıp almadığı tespit edilmeli, davacının ... sözleşmesinin feshedildiğini iddia ettiği 15.08.2007 tarihinden sonra da aynı işyerinde çalışmaya devam edip etmediği, iddia edilen dönemden sonra çalıştığı işyerinin aynı işyeri olup olmadığı ve bu dönem itibari ile hangi alt işverene bağlı olarak çalıştığı, ... sözleşmesinin son olarak hangi tarihte sona erdiği araştırılarak; davacının iddia ettiği tarihten sonra da aynı işyerinde çalışmaya devam ettiğinin tespiti halinde, işyeri devri nedeni ile feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllı izin alacaklarının reddine karar verilmelidir. İşyeri devri olgusu bulunup bulunmadığı hususunda eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16561, Karar No: 2007/1056, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/16561 E.  ,  2007/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 1011 nolu tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın, elektrik tarifeler Yönetmeliğinin 38. maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada +/- tüketim miktarı adı altında hayali bir miktar ile ayrıca reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp toplam 14.040.850.000 TL istendiğini bildirip, 12.559.000.000 TL’den borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya bakmanın idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 1.481.850.000 TL borcu bulunduğu, bu miktar dışında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının mekanik sayacının söküldüğü 16.7.2004 tarihinden dijital sayacın takıldığı 9.5.2005 tarihine kadar sayaçsız elektrik kullandığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. 20.12.2004 tarihli Faturada son endeks ile ilk endeks arasındaki fark tüketimden ayrı olarak (+/-) tüketim adı altında ve reaktif tüketim de nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen

2006/14440-2007/2026

miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatı ile 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki kaçak elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital saat takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital saat taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile kaçak ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalar da nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan, davalı idare tarafından düzenlenen tutanaklarda davacının mekanik saatinin, dijital saat takılmak üzere 16.7.2004 tarihinde söküldüğü, 9.5.2005 tarihinde de yeni dijital saatin takıldığı belirtilmiştir. Mekanik sayacın söküldüğü 16.7.2004 tarihinden yeni sayacın takıldığı 9.5.2005 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının kabulü gerekir. Öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak sayaç endeksinin gösterdiği harcamadan ayrı olarak sayacın söküldüğü 16.7.2004 tarihden sulama döneminin sonuna kadar davacının kullandığı elektrik tutarı, fatura dönemi de göz önünde tutularak Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri hükümlerine göre hesaplanmalıdır.

Mahkemece açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... Eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18957, Karar No: 2017/7246, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18957 E.  ,  2017/7246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.