muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20431, Karar No: 2023/7687, Tarih: 08.06.2023

Yapı malikinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Anayasanın 125. maddesinde; idarenin, kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İdareler kural olarak yürüttükleri kamu hizmetiyle nedensellik bağı kurulabilen zararları tazminle yükümlüdürler. İdari eylem ve/veya işlemlerden doğan zararlar idare hukuku kuralları çerçevesinde hizmet kusuru veya kusursuz sorumluluk ilkeleri gereği tazmin edilmektedir.

İdarenin yürütmekle yükümlü olduğu hizmetin eksik ya da kötü işlemesi nedeniyle meydana gelen zararın idare tarafından tazmini için varlığı gerekli ön koşullardan olan nedensellik bağının, zarar gören kişinin kusurlu olması durumunda ortadan kalkması veya idarenin kusur oranını azaltacak ölçüde zayıflaması mümkündür. Bu bağlamda zarar görenin kusuru sonucunda, kısmen sorumlu olan idarenin sorumluluğundaki azalma, zarar görenin kusuru oranındadır.

2560 sayılı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 1. maddesinde; “İstanbul Büyükşehir Belediyesinin su ve kanalizasyon hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gereken her türlü tesisi kurmak, kurulu olanları devralmak ve bir elden işletilmek üzere İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü’nün kurulduğu” belirtilmiş, aynı Kanunun 2. maddesinin (b) bendinde; “Kullanılmış sular ile yağış sularının toplanması, yerleşim yerlerinden uzaklaştırılması ve zararsız bir biçimde boşaltma yerine ulaştırılması veya bu sulardan yeniden yararlanılması için abonelerden başlanarak bu suların toplanacakları veya bırakılacakları noktaya kadar her türlü tesisin etüt ve projesini yapmak veya yaptırmak; gerektiğinde bu projelere göre tesisleri kurmak ya da kurdurmak; kurulu olanları devralıp işletmek ve bunların bakım ve onarımını yapmak, yaptırmak ve gerekli yenilemelere girişmek” ve (d) bendinde; “Su ve kanalizasyon hizmetleri konusunda hizmet alanı içindeki belediyelere verilen görevleri yürütmek ve bu konulardaki yetkileri kullanmak” İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresinin görev ve yetkileri arasında sayılmış, 25. maddesinde de; “Yağmur sularının uzaklaştırılması ile ilgili tesislerin yapılması veya bu tip tesislerin işletilmesi, gerekli harcamalar ilgili belediyelerce karşılanmak şartıyla İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi tarafından yerine getirilir. Bu tesislerin yapılması veya işletilmesine ilişkin harcamalar tarifelere dahil edilemez.” Ek 5. maddesinde de, “Bu Kanun diğer büyükşehir belediyelerinde de uygulanır” kurallarına yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket tarafından sigorta poliçesi ile sigortalı otelde 24.02.2015 tarihinde meydana gelen yağış nedeniyle davalı idarelerin hizmet kusuru sonucu oluşan hasarın eksper tarafından düzenlenen rapor ile belirlendiği, şirketçe sigortalıya ödeme yapıldığı, anılan tutarın idarece tazmini istemiyle eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece kusur durumunun tespitine yönelik alınan raporda " İzsu İdaresine İlçenin su işlerinin 31.03.2014 yılında geçtiği ve tüm alt yapı tesislerinin kanalizasyon / arıtma vb İzsu'ya devredildiği, oluşan su baskınının zarara yol açmasının teknik olarak Ilıca deresinin kapatılarak yol yapılması ve dere yatağındaki yapılaşmalar olduğu, ancak İzsu'nun devraldıktan sonra alt yapıların yenilenmesi için proje çalışmalarını başlattığı ve ihale aşamasında olduğu davalı idare tarafından belirtilmiştir. Davalı idarenin devir almadan önce; Ilıca deresini kapatan ve dere yatağında yapılaşmaya izin veren İlçe Belediyesinin esasen İlçe bazında hasara neden olan su baskınlarında sorumlu olduğu, ancak 2014 yılında davalı idarenin yetki alanına bu şekildeki hatalı yapılan uygulamaların bulunduğu ilçede, proje çalışmaları ve ihale aşamasına gelindiği de dikkate alındığında, bu şartlar altında devir alan İZSUYA % 50 kusur verilmesinin esasen devir tarihi dikkate alındığında hakkaniyetli olmayacağı, zira oluşan bu fiili durumun dere yatağının kapatılarak yol yapılması ile ilçe bazında yıllık yağış ortalamaları da dikkate alındığında her daim sel oluşturabilecek dere yatağının kapatılarak imara açılması, yol yapılmasından dava dışı belediyenin kusurlu olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Kanımızca İZSU, ilçenin su işleri kendisine devredildikten (31.03.2014) kısa süre sonra gerçekleşen sel baskınından dolayı kusurlu sayılmamalıdır. Bu bakımdan davalı vekilinin işbu itirazı heyetimizin yukarıda açıklanan gerekçeleriyle haklı bulunmuştur. İZSU, ilçe kendisine devredildikten sonra proje ihalesi açmak suretiyle girişimlere başlamış olup, proje ihalesi, yapım ihalesi ve yapım sürecinin bu kadar kısa zaman içinde tamamlayacağı olayların genel akışı ve hayat tecrübelerine, inşaat deneyimlerine göre rahatlıkla söylenebilir. Olayda davacıya isabet eden kusur dışında kalan % 50 kusur dava dışı Çeşme Belediyesine atfedilebilecektir" şeklinde görüş bildirildiği görülmektedir.

Mahkemece de anılan rapor karara esas alınarak zarardan davalının sorumlu olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Mahkemece de anılan rapor karara esas alınarak zarardan davalının sorumlu olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Davaya konu yapıların zarar tarihi itibari ile malikinin davalı olduğu konusunda uyuşmazlık yoktur. Davaya konu zarar, kanalizasyon ve dere ıslahından kaynaklanmıştır. Yukarıdaki yasal düzenlemeler doğrultusunda zarar tarihi itibari ile bakım ve onarımından davalının sorumlu olduğu izahtan varestedir. Davalı anılan yapılar nedeni ile ortaya çıkan zarardan TBK'nin 69 uncu maddesi kapsamında kusursuz sorumlu olup yapı malikinin sorumluluğunda malik, kurtuluş kanıtı getirerek sorumluluktan kurtulamaz. Ancak illiyet bağının kesildiğini ispat ederek sorumluluktan kurtulabilir. İlliyet bağını kesen sebepler ise mücbir sebep, zarar görenin ağır kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru şeklinde olmak üzere üçe ayrılmaktadır. Somut olayda illiyet bağını kesen sebeplerin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davaya konu yapıların kim tarafından yapıldığı, bakım ve onarım için ne kadarlık sürenin gerektiği hususları davalı ile dava dışı belediye arasındaki iç ilişkide gözetilecek hususlardan olup bu durumun 3. kişi olan davacıya/sigortalıya yansıtılması da söz konusu olamayacaktır.

Açıklanan nedenlerle davalının meydana gelen zarardan sorumlu olduğu kabul edilerek işin esasına girilerek sigortalının ve davalının kusur durumlarının tespiti ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,08.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2558, Karar No: 2012/7498, Tarih: 28.06.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/2558 E.  ,  2012/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet, memura hakaret görevli memura mukavemet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... oğlu ..., ... oğlu ...'ın üzerlerine atılı 6136 sayılı Yasaya muhalefet, memura hakaret, görevli memura mukavemet, suçlarının 765 sayılı Kanunda öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, suç tarihi 25/07/2001 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. Maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE;

Sanık ... oğlu ...'ın hakkında rüşvet verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... oğlu ...'ın hakkında rüşvet verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Rüşvet suçu; bir kamu görevlisinin görevlerinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıyla oluşacağı ayrıca bu suçta her iki tarafın, rüşvet teklifi suçunda ise öneride bulunan tarafın, gayri meşru zemin içinde bulunmaları gerektiği, taraflar arasında serbest irade ile yapılan anlaşmanın vuku bulduğu anda rüşvet suçunun meydana geleceği, dava konusu olayda ise; sanık ... oğlu ...'ın görevli polis memuru ...'ın, oğlu ...'ın üzerindeki silahı almaması için iki üç kez boynuna sarılıp “silah kalsın, silah kalsın, oğlum askerden yeni geldi, 2 gün sonra düğünü var, bizim hasmımız vardır, başımıza bir şey gelmesin diye oğlum bu silahı taşıyor, bu silahı oğlumdan almazsan seni memnun ederim, seni paraya boğarım, bu iyiliğinin altında kalmam, sana dolar veririm, para veririm, bu olay büyümesin, aramızda kalsın, olayı burada kapatalım” şeklinde görevi nedeniyle rüşvet teklifinde bulunduğu, bu suretle gayri meşru zeminde bulunduğu hususunda yeterli ve inandırıcı delil bulunduğundan, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/12/1995 tarih ve 5-339 Esas, 359 sayılı Kararı uyarınca; "Nitelikli rüşvet verme suçuna eksik veya tam teşebbüsün mümkün olmayacağı” 765 sayılı TCK'nın 213. maddesi uyarınca nitelikli rüşvetin teklif ya da vaat olunmasıyla suçun tamamlandığı, 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesindeki düzenlemeye göre suçun teşebbüse elverişli hale geldiği, lehe yasa değerlendirmesinin buna göre yapılması gerektiği gözetilmeyerek suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan Sanık .... oğlu ...'ın kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22827, Karar No: 2017/10052, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22827 E.  ,  2017/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8348, Karar No: 2012/1548, Tarih: 19.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/8348 E.  ,  2012/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kararın suçtan zarar görme olasılığı bulunan Muratlı Köyü Tüzel Kişilik temsilcisine tebliğ edil- diğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, usulünce tebligat yapılarak alındı belgesi ile temyiz edilmesi halinde ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dos- yanın mahalline gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİ- NE), 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25799, Karar No: 2014/6216, Tarih: 18.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25799 E.  ,  2014/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/09/2013

Numarası : 2011/474-2013/346

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı vekili, davacının 2003-2009 tarihleri arasında çalıştığını, sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada mevcut ve taraflar arasında çekişme konusu olmayan belli dönemler halinde davacının kullanmış olduğu yıllık izin sürelerinin dikkatten kaçırılarak bu tarihlere denk gelen fazla çalışma alacağının hesap edildiği denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek varolduğu kabul edilen fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının kullanmış olduğu anlaşılan yıllık izin tarihleri dışlanarak varsa fazla mesai alacağının buna göre yeniden hesaplattırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1203, Karar No: 2020/6343, Tarih: 02.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/1203 E.  ,  2020/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının yaşadığı psikolojik sorunlar nedeniyle, ileride oluşacak riskleri güvence altına almak amacıyla, davalı nezdinde dört adet hayat sigorta poliçesi yaptırdığını; davacıda mevcut yaygın anksiyete bozukluğu ve kullandığı ilaçların davalı sigortacıya poliçe tanziminde bildirildiğini, davacının tedaviye rağmen iyileşme sağlayamaması üzerine aldığı raporla % 50 malul olduğunun saptandığını, davalı tarafından tam maluliyet gerçekleşmediği gerekçesiyle teminatın davacıya ödenmediğini belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada, kesin maluliyet oranı ve tazminat miktarı belirlendikten sonra artırılmak üzere 2.000,00 TL. tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, poliçelere ekli bilgilendirme formlarında da belirtildiği üzere, % 60 daimi maluliyet halinde teminatların ödeneceğinin kararlaştırıldığını, poliçenin tam ve daimi maluliyeti teminat altına aldığı ve maluliyet oranına göre kısmi ödemeyi kapsamadığı da gözetildiğinde, davacının iddia ettiği % 50 maluliyet nedeniyle teminat ödeme yükümlülükleri bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı ile davalı arasında imzalı hayat sigorta poliçeleri ile % 60 oranının üzerinde daimi maluliyet halinin teminat kapsamına alındığı, ATK 3. İhtisas Kurulu raporu ile davacıdaki daimi maluliyetin % 60'ın altında olduğunun saptandığı, bu itibarla poliçeyle teminat altına alınan rizikonun gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın

Mahkemece, iddia, savunma yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı ile davalı arasında imzalı hayat sigorta poliçeleri ile % 60 oranının üzerinde daimi maluliyet halinin teminat kapsamına alındığı, ATK 3. İhtisas Kurulu raporu ile davacıdaki daimi maluliyetin % 60'ın altında olduğunun saptandığı, bu itibarla poliçeyle teminat altına alınan rizikonun gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın

reddine dair verilen hükmün, davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17.04.2017 tarih, 2016/9076 Esas ve 2017/4061 Karar sayılı ilamı ile; "mahkemenin hükme esas aldığı ATK 3. İhtisas Kurulu raporunun tanzim edilebilmesi için, davacının yatarak tedavi ve takibinin yapıldığı Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi'nin 28.07.2015 tarihli raporunda, davacıda saptanan yaygın aksiyete bozukluğu, agorafobi ve atipik psikoz rahatsızlıkları nedeniyle, davacının işgücü kaybı oranının % 90 olduğu yönünde görüş bildirildiği; Üniversite Hastanesi tarafından, davacıda saptandığı bildirilen atipik psikoz rahatsızlığıyla ilgili değerlendirme içermeyen ve net bir maluliyet oranı da belirlemeyen ATK 3. İhtisas Kurulu raporunun, hüküm için yeterli olmadığı gözetilerek, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesi raporu ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporu arasındaki çelişkileri gideren bir rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; davacıda saptanan rahatsızlık nedeniyle oluşan maluliyet oranının % 25 olduğu, poliçede yazılı rizikonun gerçekleşmediği ve davacının tazminata hak kazanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, hayat sigorta poliçesindeki tehlikeli hastalık teminatı kapsamında tazminat istemine ilişkindir.

Davacı hakkındaki Üniversite Hastanesi raporu ile ATK 3. İhtisas Kurulu raporundaki maluliyet oranları arasında fahiş fark bulunduğu da gözetilerek, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesini temin eden rapor alınıp karar verilmesi için mahkeme ilk kararı bozulmuştur. Bozmaya uyan mahkemece Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu tarafından düzenlenen 12.04.2018 tarihli raporda maluliyet oranının % 25 olarak saptandığı kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Anılan rapor incelendiğinde ise; raporun sonuç bölümünde, sadece yaygın anksiyete bozukluğu bakımından belirleme yapılıp, maluliyet oranının % 25 olarak saptandığı; ancak, raporun içerik kısmında, atipik psikoz bakımından da maluliyetin % 45 olduğu ifadesine yer verildiği bu haliyle raporun içeriği ile sonuç bölümünün çelişkili olduğu görülmektedir. Kaldı ki; davacıda