muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/22588, Karar No: 2017/25566, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22588 E.  ,  2017/25566 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3214, Karar No: 2019/6436, Tarih: 28.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/3214 E.  ,  2019/6436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun ... Turizm'e ait ... plaka sayılı otobüste muavin olarak çalıştığı, katılanın suç tarihinde saat 23:30 sularında Manavgat otgarından suça sürüklenen çocuğun çalıştığı otobüse yolcu olarak binerek valizini suaç sürüklenen çocuğa verdiği, 13/09/2014 tarihinde saat 09:00 sıralarında Kayseri'ye geldiklerinde katılana ait valizin bagajdan çıkmadığı ve çalındığının anlaşıldığı, bu suretle suça sürüklenen çocuğun hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuğun savunmasında, katılan tarafından kendisine valizin teslim edildiğini, bagaj fişi olmaması nedeniyle hiç bir yolcuya bagaj fişi veremediğini, Kayseri'ye geldiklerinde valizi bulamadıklarını, valizi kendisinin almadığını, başka bir yolcunun almış olabileceğini, ne şekilde kaybolduğunu bilmediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31/03/2009 tarih ve 2008/6-256 Esas ve 2009/79 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “şüpheden sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olan olaylar ve iddiaların, sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/16828, Karar No: 2025/16772, Tarih: 03.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/16828 E.  ,  2025/16772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/955 E., 2024/760 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/420 E., 2023/309 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesi'nin 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 25 . Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5969, Karar No: 2019/3212, Tarih: 23.05.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5969 E.  ,  2019/3212 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : MERSİN 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1)Dosya kapsamından, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan, sanık ...'ın yüzüne karşı mahkûmiyet hükmü kurulduğu, ancak Anayasa'nın 40/2., 5271 sayılı CMK'nın 34/2., 231/2. ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm fıkrasında, hükme karşı başvurulacak kanun yolu, merci, başvuru şekli süresi ve bu sürenin başlangıcı açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekirken; temyiz süresinin "yüzüne karşı karar verilen sanık yönünden tefhimden itibaren " işlemeye başlayacağı belirtilmeyerek, sanığın yanıltılmış olduğu, ayrıca gerekçeli kararın, "temyiz süresinin tebliğden itibaren işlemeye başlayacağı" ihtarını içerecek şekilde sanık ...'a tebliğ de edilmediği anlaşıldığından, sanık ...'a, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak "temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı" ihtarını içerecek şekilde tebliği ile temyiz dilekçesi sunması halinde, dilekçesi de eklenmek suretiyle ve temyizi hakkında görüş bildiren ek tebliğname de düzenlenip gönderilmek üzere;

2)Sanık ... müdafiinin sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca verilen "davanın reddi" kararını "vekalet ücreti" ile sınırlı olarak temyiz ettiği anlaşılmakla; tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmediğinden, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra gönderilmesinin temini için,

Dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 23/05//2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15561, Karar No: 2013/12572, Tarih: 17.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15561 E.  ,  2013/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.01.2012 tarih ve 2010/137-2012/47 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,Müvekkili bankaca SS. 1055 Sayılı ... Merkez ve Köyleri Tütün Tarım Satış Kooperatifine 11/10/1999 tarihinde 11/10/1999 tarih ve 1 nolu tarım satış kooperatifleri ve birlikleri kredi sözleşmesine dayanılarak 550.000.000 TL. tutarında kredi açılıp kullandrıldığını, borçlu kooperatifçe bu kredinin ortaklarına dağıtıldığını ve kredinin teminatı olarak ortaklardan alınan müşterek ve müteselsil borç senetlerinin bankaya temlik edildiğini, bu senetlerin imzalanması ile davalıların kooperatifin bankaya olan borcundan asıl borçlu sıfatı ile sorumlu olduklarını bildirerek 12.250,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek %26 değişken faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 1055 Sayılı ... Merkez ve Köyleri Tütün Tarım Satış Kooperatifi tarafından 11/10/1999 tarihinde müşterek ve müteselsil borç senedi başlıklı kredi sözleşmesi ile davalılara kredi kullandırıldığı, kredi sözleşmesine dayanan alacağın, alacağın temliki hükümlerine göre davacı ... Bankası'na temlik edildiği, davacı bankaya herhangi bir ödeme yapılmadığı ancak davalı olan borçlular tarafından kasa tahsil fişleri ve ayrıca ... İşletmeleri Müdürlüğü'nden celp edilen kayıtlara göre davalı borçluların kendilerine teslim edilen ve tütünü satın alan firma tarafından düzenlenen müstahsil makbuzu ile ödeme yaptıkları, kooperatif alacağına mahsuben alacaklarından kesintiler ile birlikte senet vade tarihinden önce ve sonra icra marifeti ile yapılan ödemeler

mahsup edildikten sonra davalıların dava tarihi itibarı 1.308,90 TL asıl borç bakiyesi, 3.930,43 TL faizi ile birlikte toplam 5.239,33 TL borçlarının kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 5.239,33 TL'nin dava tarihinden itibaren 1.308,90 TL asıl alacak üzerinden işleyecek tarımsal kredilere uygulanan faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 336,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14591, Karar No: 2018/6684, Tarih: 02.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14591 E.  ,  2018/6684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerene mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık hakkında 31.03.2011 tarihinde işlediği ileri sürülen "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçu nedeniyle 04.07.2011 tarihli iddianame ile temyiz konusu bu davanın açıldığı; temyiz konusu 31.03.2011 tarihli aynı eylemden dolayı, 22.04.2011 tarihli iddianame ile UYAP üzerinden elde edilen bilgilere göre Pendik Sulh Ceza Mahkemesi'ne 2011/687 esas sayılı başka bir dava açıldığı anlaşıldığından; diğer davanın sonucunun araştırılması, derdest ise bu dosyanın o dosya ile birleştirilmesi, sonuçlanmış ve hüküm kesinleşmiş ise dosyasının getirtilerek bu dosya içine konması; sanık hakkında aynı fiilden dolayı mükerrer dava olup olmadığının saptanması, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20295, Karar No: 2022/4512, Tarih: 07.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/20295 E.  ,  2022/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AKSARAY 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/12939 esasında kayıtlı Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2016 tarihli, 2014/168 esas ve 2016/393 karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1) 05/01/2015 tarihli suça konu ele geçen maddenin analizine ilişkin ekspertiz raporunun, 18/05/2015 tarihli Aksaray Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/31 değişik iş sayılı onama kararına istinaden sanıktan alınan kan numunesinin tahlil sonucunun ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına yönelik dosyanın tamamının aslı ya da onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Dairemizin 2021/12939 esasında kayıtlı Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2016 tarihli, 2014/168 esas ve 2016/393 karar sayılı dosyasının Dairemizin 07/04/2022 tarihli kararı ile bozulduğu ve henüz kesinleşmediği anlaşılmakla, aralarındaki bağlantı nedeniyle bozma gerekçeleri de dikkate alınarak söz konusu dosyalarının birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, eylemlerinin tek suç veya ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılarak karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre;

3) Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığının kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerini yerine getirmediğinden bahisle yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

4) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 07/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30817, Karar No: 2015/5835, Tarih: 25.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2013/30817 E.  ,  2015/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 2008 yılı Eylül ayında kadın hastalığı rahatsızlığı nedeniyle davalı ...'ye ait ...'nde görev yapan davalı ...'e muayene olduğunu, muayenede vücudunda kist ve miyom olduğunu,bu yönde tetkikler yapıldığını, doktor tarafından vücudundaki kitlenin kanser olabilme riskinin bulunduğu ve bunun ancak ameliyat esnasında belli olabileceğini,patoloji raporu alınacağını beyan ettiğini ve netice olarak vücudunda bulunan kitlenin mahiyetinin tespiti için parça alınmak üzere ameliyat olması gerektiğinin söylendiğini,doktora güvendiği için operasyona razı olduğunu,26.09.2008 tarihinde birinci operatör doktor ... ve ikinci operatör ...'nun katıldığı ameliyata alındığını, ameliyata girdikten 1-1,5 saat sonra ....'ün annesi ile teyzesini çağırarak " tüm alt batının karnabahar görünümüde yaygın olduğunu " söylediğini,annesi ile teyzesinin büyük şok yaşadıklarını, ...'ün ısrarla tüm alt batını ve rahmini aldırması gerektiğini beyan etmesi karşısında annesine kağıt imzalatarak ameliyata razı ettiklerini, anestezinin etkisinden çıktıktan sonra olayı öğrendiğinde çok üzüldüğünü, doktoru tarafından derhal kemoterapiye başlaması gerektiğinin de belirtildiğini,daha sonra ...'e giderek detaylı araştırmaya girdiğinde aslında kanser olmadığını, bu teşhisin doğru konulmadığını öğrendiğini, kendi rızası dışında vücut bütünlüğü yok edildiğini, davalıların hatası nedeniyle çocuk sahibi olma ihtimalinin ortadan kaldırıldığını ileri sürerek, 500.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu'nun raporuna dayanılarak, davalıların kusurunun bulunmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.