muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/628, Karar No: 2017/4838, Tarih: 14.07.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/628 E.  ,  2017/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terörizmin finansmanını sağlama

Hüküm : 6415 sayılı Kanunun 4/1. maddesi, TCK'nın 62/1, 53/1, 63/1, 54/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça iştirak faillik veya şeriklik şeklinde gerçekleşebilir. Müşterek faillikte; suç işleme kararının yanında fiilin hakimiyet alanında da bulunmayı gerekli kılar. Şeriklik ise suça azmettirme veya yardım etme şeklinde tezahür etmektedir. Ceza Kanunu genel hükümler kısmında TCK'nın 39. madde de düzenlenen "yardım etme" ile özel hükümlerde TCK’nın 220/7. madde de tanımlanan örgüte yardım farklı kavramlardır. Genel anlamda yardım, suç işlemeye teşvik etmek, suç işleme kararını kuvvetlendirmek, suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek ve suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek şeklinde manevi olabileceği gibi suçun işlenmesinde kullanılan araçları sağlamak, suçun işlenmesinden önce veya işlendiği sırada yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak tarzında maddi yardımda olabilir, yardım suçunun oluşması için yardım edenin kastının bulunması ve somut bir suça yönelik olması gerekmektedir. Terör örgütüne yardım suçundan ise özel düzenleme yapılan örgüte silah sağlama (TCK 315. md.), fon sağlama (6415 sy. 4. md.) dışında örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek barınma, nakletme, istihbari bilgi sağlama, örgüt mensuplarının araştırma ve yakalanmalarını engellemeye yönelik imkan sağlama gibi her türlü yardımdır. Yardımların somut bir suça yönelik olmasına gerek yoktur.

Bu açıklamalar ışığında;

Yakalama ve zapt etme tutanağı, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, şüphe üzerine durdurulan ticari taksinin bagajına koyduğu paket ve karton kutular içerisinden ayaklı dürbün ve gece görüş dürbünü ile çeşitli yiyecek ve giyecek maddeleri ele geçirilen sanığın silahlı terör örgütü mensuplarına kullanmaları için araç ve ihtiyaç maddesi sağlama şeklinde kabul edilen eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturacağı, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/6. maddesinde yapılan değişikliğin de gözetilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 14.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2582, Karar No: 2018/7993, Tarih: 17.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2582 E.  ,  2018/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesince verilen 21/12/2016 tarih ve 2016/253 E. - 2016/459 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 14/04/2017 tarih ve 2017/344-2017/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Polonya'dan ithal ettiği ... markalı kozmetik ürünlerini Türkiye'de pazarlayan müvekkilinin 11.03.2015 tarihinde "By ...+ŞEKİL" ibareli 44/1,2.sınıftaki hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/20728 kod numarası verilen başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde yayımlandığını, bunun üzerine davalı şirketin "bayfarma" ibareli 10 ve 44.sınıftaki ürün ve hizmetleri içeren 29.08.2014/70856 sayılı markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, Markalar Dairesi tarafından itirazın kabul edilerek başvurunun reddedildiğini, bu karara karşı müvekkilinin ret kararının kaldırılması istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazı inceleyen YİDK'nın 2016/M-4271 sayılı kararıyla itirazı reddettiğini, kararın hukuka uygun bulunmadığını, kapsamlarında yer alan hizmetler itibariyle başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik olmadığını, ... ibaresinin yurtdışından ithal edilen ürünün markasından yola çıkılarak, By ibaresinin ise şirket yetkilisinin isim ve soy isminin ilk harflerinden oluştuğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet alınan markanın asıl ve ayırt edici unsurunun "bayfarma" ibaresinden oluştuğu ve yazıldığı gibi okunduğu, 44.sınıf hizmetler bakımından somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının olduğu, davacının başvurusunun da "..." ibareli olduğu ve "by ..." ibaresinin de asıl ve ayırt edici unsur olduğu, redde mesnet marka ile başvuru konusu işaretin aynı veya benzer

Diğer davalı vekili, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet alınan markanın asıl ve ayırt edici unsurunun "bayfarma" ibaresinden oluştuğu ve yazıldığı gibi okunduğu, 44.sınıf hizmetler bakımından somut ve soyut olarak ayırt edicilik vasfının olduğu, davacının başvurusunun da "..." ibareli olduğu ve "by ..." ibaresinin de asıl ve ayırt edici unsur olduğu, redde mesnet marka ile başvuru konusu işaretin aynı veya benzer

sescil ve görsel etkiyi bıraktıkları, bütünsel olarak bıraktıkları izlenimin bu marka ve işaretlerin birbirleriyle ilintili oldukları yönünde kanaat oluşturduğu, bir kısım ekler itibariyle küçük bir fark varsa bile bu farklılığın ürün ve hizmetlerin ortalama tüketicilerinin önemli bir kısmı tarafından fark edilmesinin veya bilinmesinin mümkün olmadığı, redde mesnet alınan markanın kapsamındaki 44/1,2.sınıftaki tıbbi hizmetler ile güzellik bakım hizmetleriyle, başvuru konusu işaretin kapsamında olup reddedilen 4/1,2.sınıftaki tıbbi hizmetler ile güzellik bakım hizmetlerin birbirleriyle ilişkili ve aynı türden bulunduğu, redde mesnet markanın kullanılmamış olmasının itiraza mesnet gösterilmesine engel olmayacağı, zira kullanmanın korumanın şartı olmadığı, redde mesnet markanın sonraki bir tarihte kullanmama sebebiyle hükümsüzlüğüne karar verilmesinin ve hükümsüzlüğün etkisinin yargı kararlarında da gösterildiği üzere hüküm tarihinden geriye yürütülmesinin işbu davaya etkisinin olmayacağı, çünkü YİDK kararının hukuka uygun olup olmadığının tesis edildiği tarihteki hukuki koşullara bağlı bulunduğu, ...'nin kararı tesis ettiği tarihte redde mesnet markanın kullanılıp kullanılmadığının araştırma yetkisinin de olmadığı, ancak verildiği tarihteki hukuki koşullara tabi olarak yargısal denetimi yapılması gereken YİDK kararının iptali istemli davalara etkisinin olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin vakıa ve hukuki denetim değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/12/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6261, Karar No: 2013/165, Tarih: 17.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6261 E.  ,  2013/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR NO : 2013/165 Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a- Sıra cetvelinin onaylı örneği,

b-Sıra cetveli tebliğ edilmiş ise davacı tarafa tebliğine ilişkin belge,

c-Sıra cetveli İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12804, Karar No: 2015/11159, Tarih: 13.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12804 E.  ,  2015/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2015

NUMARASI : 2015/698-2015/669

DAVACI : G.. G..

DAVALI : Hasımsız

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada Rize Sulh Hukuk ile Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirasın reddi istemine ilişkindir.

Rize Sulh Hukuk Mahkemesince, miras bırakanın nüfus kayıtlarına göre yerleşim yerinin "B.. Mah. P.. S.. Sok. No: ../.. İ../S.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, çekişmesiz yargı işlerinde talepte bulunanın yerleşim yerindeki mahkemenin yetkili olup, davacının ikametgahının "R.." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava, murisin ölümü ile açılan mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespitine yönelik “mirasın reddi” davasıdır. (TMK 605. maddesi) Bu dava, miras bırakanın ölmeden önceki son yerleşim yerindeki Sulh Hukuk Mahkemesinde görülecektir. Murisin adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre ölmeden önceki son yerleşim yerinin “B... Mah. P... S... Sok. No: ../.. İ../S.." olduğunun anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Samsun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1458, Karar No: 2023/5963, Tarih: 25.04.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/1458 E.  ,  2023/5963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 50. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi davacı vekili tarafından talep edilmesine üzerine, 22.03.2022 tarihli ek karar ile hükmün tavzihine karar vermiştir.

Asıl kararın davacı ve davalılar vekilleri tarafından, 22.03.2022 tarihli ek kararın ise davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ve ek kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ve davalılar vekillerince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.04.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacı vekili Avukat ... ... ... ile davalılar vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili asıl ve birleşen dava dilekçelerinde; davacı asılın ... sözleşmesinin feshedildiği 18.12.2015 tarihine kadar (11 yıl) genel müdür olarak belirsiz süreli ... sözleşmesi ile çalıştığını, davacının bir ara Yönetim Kurulu üyeliği dahi yaptığını, Mayıs 2013 tarihinde ortaklardan birisinin hisselerine Tasarruf Mevduat Sigorta Fonu (TMSF) tarafından el konulduğunu, davacının ... oluşan Yönetim Kurulu ile uyumlu ve başarılı çalışmalarını devam ettirdiğini, ancak 18.12.2015 tarihinde kendisine tebliğ edilen bir yazı ile bildirim şartına uyulmadan görevine son verildiğini, hafta tatili, ... ... ve genel tatil günleri ayrımı yapmadan tüm zamanını işine hasrettiğini, davacının işyerinin bütününü yöneten genel müdür konumunda olduğu için fazla çalışmalarının karşılığını hiçbir zaman talep etmediğini, genel müdür konumunda olan davacının ... güvencesi hükümlerinden yararlanamadığını, fesih hakkını kötüye kullanan işverenin 4857 sayılı ... Kanunu’nun (4857 sayılı Kanun) 17 nci maddesi uyarınca, bildirim sürelerine ait ücretin üç ... tutarında kötüniyet tazminatı ödemek zorunda olduğunu, ayrıca ihbar tazminatı da ödenmesi gerektiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile kötüniyet tazminatı, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; Digital Platform İletişim Hizmetleri AŞ'nin unvanının 27.01.2012 tarihli Yönetim Kurulu kararı ile Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ olarak değiştirildiğini, Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ'nin 40.000.000 adet hissesinin Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ'ye ait olup ... ortak durumunda olduğunu, bu anlamda Şirketler arasındaki organik bağın net olduğunu, davacı tarafından da ... hizmet yürütüldüğünü ve hizmet bütünlüğü bulunduğunu, davacının işbu davanın yanında yine Mahkeme nezdinde 2016/146 Esas sayılı davayı da ikame ettiğini, derdest 2016/145 Esas sayılı davanın davalısı Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ kurulunca davacının şimdiki unvanıyla Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ'de bulunan bordrosunun bir kısmının bu ... tüzel kişiliğe geçirildiğini ve ücretinin bir kısmını Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ'den alırken bir kısmını da Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ'den almaya başladığını, davacının her iki Şirkete ayrı ayrı hizmet vermediğini, her iki Şirketten ayrı ayrı yıllık ücretli izne hak kazanmasının söz konusu olmadığını, Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ'nin ... ortağının Krea içerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ olduğunu, davacıya 23.02.2016 tarihinde 92.300,00 TL tutarında kıdem ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının ücret, prim ve sair haklarıyla birlikte aylık birim ücretinin 11.770,00 USD karşılığı ... Lirası olduğunu, davacının Krea içerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ’nin genel müdür yardımcısı pozisyonunda görev yapan eşi E.Y. işten ayrılırken 368.000,00 TL tutarında ödeme yaptığını, bu nedenle davacının eşine ödediği yüksek miktarlı paranın ücret ve hak edişlerinden kesildiğini, davacının genel müdür olması nedeniyle ... güvencesi hükümlerinin kapsamında olmadığını, bu nedenle ... sözleşmesinin feshinde geçerli bir nedene dayanılması veya neden gösterilmesinin gerekmediğini, 4857 sayılı Kanun'a göre ... sözleşmesinin fesih bildirim süresine uyarak veya fesih bildirim süresine ilişkin ücretin ödenmesi suretiyle feshedilebileceğini, davacının ... sözleşmesi feshedilirken ihbar süresine ilişkin ücretinin kendisine ödendiğini, davacının kötüniyet tazminatı alacağı talebinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; Digital Platform İletişim Hizmetleri AŞ'nin unvanının 27.01.2012 tarihli Yönetim Kurulu karan ile Krea içerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ olarak değiştirildiğini, Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ'nin 40.000.000 adet hissesinin Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ'ye ait olup ... ortak durumunda olduğunu, davacıya tüm hizmet süresine ilişkin kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı olarak 490.000,00 TL'nin 23.02.2016 tarihinde ödendiğini, bu nedenle bu taleplerin reddi gerektiğini, davacının son ücretinin brüt 145.638,00 TL olduğunu, davacının Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ’nin genel müdür yardımcısı pozisyonunda görev yapan eşi E.Y. işten ayrılırken 368.000,00 TL tutarında ödeme yaptığını, davacının eşine ödediği yüksek miktarlı bu paranın ücret ve hak edişlerinden kesildiğini, 4857 sayılı Kanun'a göre ... sözleşmesinin fesih bildirim süresine uyarak veya fesih bildirimi süresine ilişkin ücretin ödenmesi suretiyle feshedilebileceğini, davacının ... sözleşmesi feshedilirken ihbar süresine ilişkin ücretinin kendisine ödendiğini, davacının kötüniyet tazminatı alacağı talebinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı işverenlerden Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ nezdinde, 13.10.2005-18.12.2015 tarihleri arasında çalıştığı, diğer davalı Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ nezdinde ise 26.08.2011-18.12.2015 tarihleri arasında çalıştığı, Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ yanındaki çalışma süresine göre hak edilen yıllık izin süresinin 170 ... olduğu, davacının Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ nezdindeki çalışma süresine göre davalı işveren nezdindeki hak ettiği izin ... sayısının 56 ... olduğu, devir süreci ile birlikte fesihlerde yapılan tazminat ve prim ödemelerinde objektif kriterlerin uygulanmadığı, bu yönü ile fesih hakkı uygulamasının şartları itibarıyla kötüye kullanıldığı gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi 22.03.2022 tarihli ek karar ile; kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin dava açıldıktan sonra davalı tarafça ödendiği, bu yönden ilgili talepler hakkında esas yönünden ret değil davanın konusuz kalmasına karar verilmesi gerektiği, davacı vekilinin talebinin tavzih talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle yargılama giderleri yönünden kabul ve ret oranının da gözetildiği belirtilerek hükmün tavzihine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; kıdem ve ihbar tazminatının davalı tarafından dava açıldıktan sonra ödendiğini, İlk Derece Mahkemesinin bu talepler hakkında davanın reddine karar vererek aleyhlerine vekâlet ücretine ve yargılama giderine hükmetmesinin hatalı olduğunu, kötüniyet tazminatı hesabının hatalı olduğunu, davanın belirsiz alacak davası olarak ikame edildiğini, İlk Derece Mahkemesinin bu hususu gözden kaçırarak ıslah varmış gibi hüküm tesis ettiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalılar vekili; davacının 13.10.2005 tarihinden itibaren Krea İçerik Hizmetleri ve Prodüksiyon AŞ nezdinde ve 01.08.2011 tarihinden itibaren aynı Şirketler topluluğu içerisinde faaliyet gösteren bir diğer Şirket olan Digital Platform Teknoloji Hizmetleri AŞ nezdinde CEO olarak ... görme edimini yerine getirmiş olduğunu, davacının ... sözleşmesinin işletmesel gereklilikler dikkate alınarak hukuka uygun olarak sonlandırılmış olduğunu, ... sözleşmesinin davalı Şirketler tarafından kötüniyetli olarak sonlandırıldığı somut delillerle ispatlanamadığından kötüniyet tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının yıllık izin ücret alacağının kademeli gelir vergisi dikkate alınarak hesaplanması gerekirken ... hesaplanmasının hatalı olduğunu, davalı Şirketler arasında organik bağ söz konusu olduğundan yıllık izin ücret alacağının ve diğer alacakların iki Şirket için ayrı ayrı hesaplanmasının hukuka aykırı olduğunu, davacının ücret alacağı bulunduğu yönünde kurulan hükmün hatalı olduğunu, gerekçeli karardan sonra hatalı şekilde ek karar kurulmuş olduğunu, yargılamaya tâbi olması gereken hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulması gerekirken yapılan değişikliklere ek karar düzenlenerek hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, kararın gerekçesiz olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç