muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27450, Karar No: 2013/25435, Tarih: 05.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/27450 E.  ,  2013/25435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/178620

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2012

NUMARASI : 2008/432 (E) ve 2012/14 (K)

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tanık H.. B..'ın, aralarında sanığın da bulunduğu dört kişinin sokak üzerindeki araçları dikkatle izleyip camlarından içerisine bakıp, aynı zamanda da çevreyi gözetlediklerine ve bir araca girmeleri üzerine polisi aradığına ilişkin beyanı, bu tanığın sanığı teşhis etmesi, yine olay tutanağı içeriğine göre, sanık ve beraberindeki şahısların bir araca girdikleri sırada yaşlı bir mahalle sakini tarafından uyarılmaları üzerine araçtan çıktıklarının belirtilmesi, müştekiye ait aracın teybinin sökülerek koltuğa bırakılmış halde bulunması ve suça konu araçta sanığın parmak izine rastlanması karşısında, sanığın atılı hırsızlık ve dolayısıyla da, yakalanarak hakkında soruşturma yapıldığı sırada, S.. C.. adlı başka bir şahsa ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarını işlediği gözetilmeden ve sanığın atılı hırsızlık suçunu birlikte işlediği iddia edilen ve yaş küçüklüğü nedeniyle soruşturmaları ayrı yapılan sanıklar SE.. C.., T. A..ve D. Ç.. (İv. Ç..) hakkındaki dava dosyası getirtilip, denetime olanak verecek biçimde incelenerek tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yeterli ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 05/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16987, Karar No: 2017/3675, Tarih: 16.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/16987 E.  ,  2017/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Borçlu vekili, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklı ilama dayalı olarak yapılan takipte 6487 sayılı yasanın değişik geçici 6. Maddesinin 11. Ve 8. Fıkralarına aykırı olarak Vakıfbank .... Şubesi nezdindeki hesaba haciz konulduğunu, idarenin mal hak ve alacaklarının haczedilemeyeceğini belirterek tüm hacizlerin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline ilişkin olduğu, ilamın kesinleştiğine dair bir şerh bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, takip konusu ilamın kamulaştırmasız el atma bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline ilişkin olduğu, ilamın kesinleştiğine dair bir şerh bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

18.06.2010 tarih ve 5999 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Geçici 6. madde 8. fıkrada ''Kesinleşen mahkeme kararlarına istinaden bu madde uyarınca ödemelerde kullanılmak üzere, ihtiyaç olması hâlinde, merkezi yönetim bütçesine dâhil idarelerin yılı bütçelerinde sermaye giderleri için öngörülen ödeneklerinin (Milli Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerinin güvenlik ve savunmaya yönelik mal ve hizmet alımları ile yapım giderleri için ayrılan ödeneklerin) yüzde ikisi, belediye ve il özel idareleri ile bağlı idareleri için en son kesinleşmiş bütçe gelirleri toplamının, diğer idareler için en son kesinleşmiş bütçe giderleri toplamının en az yüzde ikisi oranında yılı bütçelerinde pay ayrılır. Kesinleşen alacakların toplam tutarının ayrılan ödeneğin toplam tutarını aşması hâlinde, ödemeler, sonraki yıllara sâri olacak şekilde, garameten ve taksitlerle gerçekleştirilir. Taksitlendirmede, bütçe imkanları ile alacakların tutarları dikkate alınır. Taksitli ödeme süresince, 3095 sayılı Kanun'a göre ayrıca kanuni faiz ödenir. İdare tarafından, mahkeme kararı gereğince nakdi ödeme yerine, üçüncü fıkrada belirtilen diğer uzlaşma yolları da teklif edilebilir ve bu maddenin uzlaşmaya ilişkin hükümlerine göre işlem yapılabilir '' hükmü düzenlenmiştir. Anılan bu yasa maddesinde kamulaştırmasız elatmaya dayalı tazminat ilamının kesinleşmeden takibe konulamayacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Yasada bahsedilen kesinleşen mahkeme kararına istinaden yapılacak ödemeler açıklaması idari yönden memuru bağlayıcıdır. Kesinleşen ilamlara dayalı nasıl ödeme yapılacağını gösteren idareye yönelik bir düzenlemedir. 2942 sayılı Kanun'un Geçici 6. Maddesi ve bu maddeyi değiştiren 6487 sayılı Kanun'un 21.maddesi ile getirilen değişiklik haciz yasağı ile ilgili olup, yasada kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminata ilişkin ilamların kesinleşmeden takibe konulmasına engel bir hüküm bulunmamaktadır. Mahkemece, istemin bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 16.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15225, Karar No: 2015/12794, Tarih: 11.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/15225 E.  ,  2015/12794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2012/45-2014/255

Davacı N.. Ş.. vekili Avukat M.. B..tarafından, davalılar S. B.. ve diğeri aleyhine 24/07/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı F..Ş.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı S.. B.. yönünden kabulüne dair verilen 16/07/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı S.. B.. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3960, Karar No: 2008/6709, Tarih: 03.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/3960 E.  ,  2008/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 78/2.maddesi gereğince haciz istemek hakkı, ödeme emri tebliğ tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer. Aynı maddenin 4 ve 5. fıkralarında ise (Haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmez ise dosya muameleden kaldırılır. Yeniden haciz istemek yenileme talebinin borçluya tebliğine bağlıdır. İlama bağlı olmayan takiplerde yenileme üzerine yeniden harç alınır.) düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, ödeme emrinin tebliğ tarihinden (19.03.2006) itibaren bir yıl içinde alacaklı vekilinin 29.03.2006 tarihli talebi ile gayirmenkullerinin ve menkullerinin haczi için müzekkereler yazılmış 3.kişilere 89/1 haciz ihbarnameleri gönderilmiştir. Bu durumda İİK'nun 78/2.maddesinde yazılı "Haciz isteme hakkı" süresinde yerine getirilmiştir. İİK'nun 78/son maddesi gereğince, yeniden haciz uygulanabilmesi için borçluya yenileme tebliğine ve yenileme harcı alınmasına gerek yoktur. Mahkemece borçlu vekilinin bu yöne ilişkin şikayetinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin tümden kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/842, Karar No: 2021/1477, Tarih: 07.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/842 E.  ,  2021/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, iflas idaresi tarafından davalının toplam 547.746,75 TL alacağının 3. sırada şarta bağlı alacak olarak sıra cetveline kaydedildiğini, davalı alacakları hakkında dava açıldığını, vergi mahkemesindeki dava dosyasının derdest olduğunu ileri sürerek davalı idareye ait alacağın sıra gösterilmeksizin nizalı alacak olarak kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı alacağının varlığı ile ilgili İzmir 3. Vergi Mahkemesinde dava açıldığı, alacağın şarta bağlı olmayıp nizalı olduğu, 4949 sayılı Kanunla İİK 206. maddesinde yapılan değişiklik gereğince 17.07.2003 tarihinden itibaren, bu alacakların imtiyazlı olmaktan çıkarıldığı, vergi alacakları için özel bir imtiyaz öngörülmediği, bu nedenle davalı alacağının 4. sırada işlem görmesi gerektiği, davalının ise alacağının 3. sırada bulunma gerekçesini açıklayamadığı, davacının sırasının iptalini talep ettiği alacağın dava masrafları da dahil olarak kendisine ödenmesini talep etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, usule uygun olmayan sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, iflas sıra cetvelinde yer alan davalının alacağına ve sırasına yönelik itiraza ilişkindir.

İİK’nun 206. maddesi, üçüncü sırada “özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar” hükmünü, 6183 sayılı Yasanın 21/3. maddesi ise, “borçlunun iflası, mirasın reddi ve terekenin resmi tasfiyeye tabi tutulması hallerinde amme alacakları imtiyazlı alacak olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206. maddesinin üçüncü sırasında, bu sıranın önceliğini alan alacaklar da dahil olmak üzere tüm imtiyazlı alacaklar ile birlikte işleme tabi tutulur” hükmünü içermektedir.

İİK’nun 206. maddesi, üçüncü sırada “özel kanunlarında imtiyazlı olduğu belirtilen alacaklar” hükmünü, 6183 sayılı Yasanın 21/3. maddesi ise, “borçlunun iflası, mirasın reddi ve terekenin resmi tasfiyeye tabi tutulması hallerinde amme alacakları imtiyazlı alacak olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 206. maddesinin üçüncü sırasında, bu sıranın önceliğini alan alacaklar da dahil olmak üzere tüm imtiyazlı alacaklar ile birlikte işleme tabi tutulur” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, mahkemece, davalı ...’nın vergi alacağının yukarıda anılan yasa maddelerine göre imtiyazlı ve 3. sırada bulunan alacaklardan olduğu, davalı alacağının 17.07.2003 tarih ve 4949 sayılı Kanunla İİK 206. maddesinde yapılan değişiklikten etkilenmediği, davalı alacağının varlığı ile ilgili ... 3. Vergi Mahkemesinde dava açıldığı da nazara alınarak nizalı alacak olarak 3. sırada kaydı gerekirken, yanılgılı gerekçeyle davalı alacağının 4. Sıraya kaydına karar verilmesi doğru olmamıştır.Öte yandan iflas sıra cetvelindeki sıraya yönelik itirazlar üzerine iflas sıra cetvelinin iptaline değil, cetvelin düzeltilmesine karar verilir. Böylelikle gerek alacaklıların ve gerek borçlunun menfaatlerini gözetmek zorunda olan iflas idaresinin huzuruyla yargılama yapılarak kesinleşmiş hususlar için yeni bir sıra cetveli düzenlenmesi ve buna ilişkin tebliğ ve ilan işlemlerinin tekrarlanması ihtimalinin önüne geçilmiş olur. Açıklanan nedenle sıra cetvelinin düzeltilmesine karar vermek gerekirken, iptaline karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 07.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9098, Karar No: 2010/10255, Tarih: 14.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9098 E.  ,  2010/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2008 gün ve 2007/25-2008/59 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.03.2010 gün ve 2008/12186-2010/3397 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin münferit temsile yetkili yönetim kurulu üyelerinden ...'nun zimmetine para geçirdiğini ve tüm yetkilerinin 16.08.2006 tarihinde yapılacak olan genel kurul toplantısında kaldırılacağını anlayınca, oğlunu vekil tayin ederek yine kendisinin çoğunluk hissesine sahip olduğu davalı şirkete 27.07.2006 tarihli sözleşme ile müvekkilinin en önemli mal varlığı olan markasını devredildiğini, nitekim anılan genel kurulda...'ın yönetim kurulu üyeliği görevine son verildiğini ileri sürerek, marka devir sözleşmesinin geçersiz olduğundan yapılan devir işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında birçok uyuşmazlık ve davalar bulunduğunun aşikâr olduğu ...'nun dava konusu marka devir sözleşmesi tarihinde davacı şirketi münferiden temsil yetkisinin bulunduğu, bu yetkiyi kullanarak oğlu ...'a verdiği genel vekaletname ile dava konusu markanın davalı şirkete devredildiği, bu sözleşmede davalı şirketi de ...'nun temsil ettiği, davacı şirketin amacının belirtildiği anasözleşmenin 3.mAddesinin marka alım satımını da içerir şekilde yorumlanamayacağı, TTK'nun 321 ve 443/2. maddeleri uyarınca bu durumda yönetim kurulu adına yetki kullanan...'ın davacı şirketin mal ve hizmetlerini sunarken kullandığı markayı devir yetkisinin olmayıp bu yetkinin genel kurula ait olduğu, zira dava konusu markanın davacı şirketin ticaret unvanını da içerdiği ve şirketin varlığını sürdürebilmesi için hayati öneminin bulunduğu, kaldi ki her iki şirkette de yönetici olan...'ın davacının anılan markasını davalı şirkete devrini sağlanmasının sadakat ve özen yükümlülüğüne uygun sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, "Eser İnşaat ve Ticaret A.Ş. + Şekil" ibareli markanın devrine ilişkin işlemin iptaline, TPE'ndeki devir tescilinin terkinine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/3650, Karar No: 2004/5470, Tarih: 29.06.2004

18. Hukuk Dairesi 2004/3650 E., 2004/5470 K.

**18. Hukuk Dairesi 2004/3650 E., 2004/5470 K.**- 634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 33 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde ortak yerlere müdahalenin önlenmesi ve eski hale iade istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı Vek. Av. Mehtap ile aleyhine temyiz olunan davacı Vekili A. Fatih geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yargıtay uygulamalarında yönetim planı veya kat malikleri kurulu kararıyla konulmuş bir yasaklama bulunmaması halinde işyerini tanıtma ve reklam amacıyla bina cephesine binanın dış görünümünü ve estetiğini bozacak şekilde abartılı ebatlarda olmamak ve de ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmamak kaydıyla tabela ve reklam panosu aşılabileceği kabul edilmektedir. Olayımızda, bina cephesine asılan panoların ebatları, yapısı ve sayısı itibariyle taşınmazın asli mimari yapısı ve malzemesine aykırı, ön cephe güzelliğini bozucu nitelikte oldukları kanaatini bildiren bilirkişi raporu esas alınarak dava konusu tüm panoların sökülüp kaldırılmasına karar verilmiştir.

Oysa, yukarıda açıklandığı üzere, ticari faaliyetle uğraşanların bu işlerde kullandıkları bağımsız bölümün tavan, taban ve yan duvarlarla bağlantılı ortak yerlerinde ait olduğu bağımsız bölümün dış cephe sınırlarını aşmayan uygun bir yere tanıtıcı nitelikte tabela veya reklam panosu asmasının doğal hakkı olduğu kabul edilip bu bağlamda mahkemece, Kat Mülkiyeti Yasasının 33 üncü maddesinde öngörülen hakkaniyet kurallarına göre davalı şirketin işyerinin tanıtımı bakımından birden fazla reklam panosu veya levhanın gerekli olup olmadığının, gerekli ise sayısının, ebatlarının ve aşılabileceği uygun yerlerin bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespit ettirilip ölçekli bir krokiye de bağlanmak suretiyle alınacak rapor doğrultusunda, mevcut panolar kaldırılmakla birlikte yeniden belirlenen uygun pano veya panoların cins ve ebattan da açıklanarak krokide gösterilen yere (veya yerlere) asılmasına karar verilerek muarazanın giderilmesi gerekirken mevcut panoların tümünün kaldırılmasına karar verilmekle yetinilmesi doğru görülmemiştir.

öte yandan, Kat Mülkiyeti Yasasının uygulanmasından doğan ve konusu doğrudan para alacağı olmayan davalarda, yargı harçtan ile avukatlık ücretlerinin maktu tarifeler üzerinden hesaplanıp hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, nisbi tarifelere göre harç ve avukatlık ücretine karar verilmiş olması da doğru değildir.

öte yandan, Kat Mülkiyeti Yasasının uygulanmasından doğan ve konusu doğrudan para alacağı olmayan davalarda, yargı harçtan ile avukatlık ücretlerinin maktu tarifeler üzerinden hesaplanıp hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, nisbi tarifelere göre harç ve avukatlık ücretine karar verilmiş olması da doğru değildir.

Bu itibarla yukanda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 375.000.000.TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 29.6.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27888, Karar No: 2012/16232, Tarih: 11.07.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27888 E.  ,  2012/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nın yeğeni olan ...,... isimli çocukların, olay günü, saat 15:00 sularında, yolda çocuk arabası ile yürümekte olan yakınan ...'nın dikkatini dağıtmak için sırtına dokundukları sırada, hakkındaki evrak yaş küçüklüğü nedeniyle ayrılan ... 'un, çocuk arabasının sepetindeki çantasını çalıp kaçmaya başladığı; bu sırada, çevrede bulunanların yardımı ile ... 'un yakalandığı; bunun üzerine, suça sürüklenen çocukları görebilecek pozisyonda bulunan, olaya ve eyleme hakimiyetinin olduğu anlaşılan sanık ...'nın ...,... isimli çocukları içinde bulunduğu otomobil içerisine alarak olay yerinden ayrıldığı; ihbar üzerine, olay yerinin yakınında sanık ... ile yanındaki çocukların yakalandığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocukları suça azmettirdiği açıkça anlaşılamayan sanık ...'nın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 40 ve 37/1. maddeleri delaletiyle, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı da gözetilip aynı yasanın 141/1 ve 35/2. maddelerine uygun düştüğü halde yazılı şekilde sanığın azmettiren olarak kabul edilip, eylem tamamlanmış gibi hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11/07/2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.