muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5692, Karar No: 2017/8059, Tarih: 02.11.2017

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi gereğince davacıya ulaşım sağlayacak geçitin herhangi bir engelle karşılaşmadan genel kadastro yoluna ulaşması gerekir.

Ayrıca, kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece, davacıya ait 552 parsel sayılı taşınmaz lehine 06.06.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda 1 no.lu güzergah olarak belirtilen 546 parsel ile 550 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de geçit kurulan yerin bir kısmının, kadastro paftasında dere olarak gösterilen yere rastladığı anlaşılmaktadır. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden geçit kurulamaz. Kaldı ki geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda mahkemece, geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi de göz önüne alınarak bilirkişiden ek rapor alınması, gerekirse mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle davacıya ait taşınmazdan genel yola kadar kesintisiz bağlantı sağlanacak şekilde alternatifler oluşturularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, tesis edilen geçit eninin gösterilmemesi ve kurulacak geçitin kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

02.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1701, Karar No: 2023/1954, Tarih: 05.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/1701 E.  ,  2023/1954 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/129 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2019/1011 Esas, 2020/199 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanığın bankada rutin dışı işlemler yaparak örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine, bu sebeple de cezalandırılması gerektiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince özetle, her ne kadar sanığın Bank Asyada katılım hesabı bulunduğu, örgüte yardım amacıyla bankaya para yatırarak katılım hesabı açtığı, bu suretle FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım ettiği iddiasıyla kamu davası ikame edilmiş ise de sanığın Bank ... hesabında tek katılım hesabı açma işlemi gerçekleştirdiği, katılım hesabı açma işlemine ilişkin parayı 21 ... içerisinde geri çektiği, dosyada örgüte bilerek ve isteyerek yardım ettiğine ilişkin başkaca bir delil bulunmadığı anlaşılmakla üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı mahiyette mahkumiyetine yeter delil elde edilemediğinden beraatına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince özetle, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın beraatine dair verilen kararda hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların istinaf denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; O yer Cumhuriyet savcısının istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

1. Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında ve Dairemizin müstakar kararlarında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

2. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 inci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

3. BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceğinin kabul edilmesi gerekir. Ancak örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapılan, örgütün amacına hizmet eden ödeme ve sair bankacılık işlemlerinin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak değerlendirilmesi mümkündür.

4. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de mevcut cari hesabı üzerinde yapılan bankacılık işleminin örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastıyla yapıldığına ilişkin kesin ve yeterli delil ikame olunamadığından yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin usulünce tartışıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı anlaşılmakla, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak sanığın müsnet suçu işlediğinin ispat edilemediğine dair ilgili ve yeterli gerekçelere dayanan kanaat ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2019/1011 Esas, 2020/199 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5952, Karar No: 2014/8370, Tarih: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5952 E.  ,  2014/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2014

NUMARASI : 2014/39-2014/18

Davacı T.. A.. vekili Avukat ...tarafından, davalılar İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü vd. aleyhine 30/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın 5. maddesi hükmünün yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır. Anılan yasa hükmüne göre; “Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.” Nitekim mahkemece de davanın ticari dava niteliğinde olmadığı kabul edilerek anılan yasa hükmü uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için her iki tarafının da tacir olması ve uyuşmazlığın ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Bu tür ticari davalara ise, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi olan yerlerde, o yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılır (TTK m.5/2). Eldeki dosyada ise, davalı şirketin diğer davalı İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü adına atık su ve kanalizasyon alt yapı çalışması esnasında davacıya ait kablolara zarar verdiği iddia edilmiştir. Zarara sebebiyet veren davalı şirket ve davacı tacir olup, olay her iki tarafın ticari işletmeleriyle ilgilidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK nın 137/2 maddesine göre ön inceleme tamamlanmadan ve gerekli kararlar alınmadan tahkikata geçilemez ve tahkikat için duruşma günü verilemez. Ön inceleme ise taraf dilekçelerinin değişimi aşamasından sonra gerçekleştirilmelidir. Kendi başına bir kesit olan ön iceleme mutlaka ve sadece ilk davanın açıldığı mahkemece yapılır. Böylece bir dava şartı olan "görevsizlik" açısından ön inceleme öncesi dilekçeler değişi kesiti iki ayrı mahkemede tamamlanacak bir kesit değildir. Bu nedenle mahkemecede öninceleme yapılmadan görevsizlik kararı verilmesi doğru değil ise de, haksız fiilden

kaynaklanan eldeki ticari davada, Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, anılan yasal mevzuata aykırı olacak şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/129, Karar No: 2007/6592, Tarih: 20.09.2007

9. Ceza Dairesi 2007/129 E., 2007/6592 K.

**9. Ceza Dairesi 2007/129 E., 2007/6592 K.**

**- MUHAKEME ŞARTI

- ŞİKAYETE BAĞLI SUÇLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 170 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 264 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Korku Ve Panik Yaratacak Tarzda Silahla Ateş Etme suçuna ilişkin olarak;

Silah niteliğinde bulunmayan kurusıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin 765 sayılı TCK.nun 264/7 ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında tanımlanan, içinde silah ögesi bulunan suç tipine uygun bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Mala Zarar Verme suçu ile ilgili temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;

Ancak,

a) 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/1.maddesinin "Kanunlarda öngörülen ağır para cezaları, adli para cezasına dönüştürülmüştür" şeklindeki amir hükmü nazara alınmadan ağır para cezasına hükmedilmesi kanuna aykırı,

b) Sanığa atılı suçun şikayete tabi olması nedeniyle hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinin "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükmü uyarınca hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6917, Karar No: 2014/6397, Tarih: 13.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/6917 E.  ,  2014/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hükümler : Tüm sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1,3,7,8. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Şikayetçiler ... ... ve ... ..., usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmış olmalarına karşın, gerekçeli karar başlığında gösterilmemiş olmaları, yerinde düzeltilebilir eksiklik olarak kabul edildiğinden, bozma sebebi olarak belirtilmemiştir.

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar, adli sicil kayıtlarına göre suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığı anlaşılan iki sanıktan sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu değerlendirilmemiş; sanık ... yönünden ise, bu maddenin uygulanmasının muvafakate bağlı olduğu ve bu sanık müdafiinin karar duruşmasına hüküm kurulduktan sonra katılarak CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasını talep etmesinin geçersiz olması nedeniyle bu sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olması, sanık müdafiinin hüküm açıklanırken yani duruşma henüz bitmeden duruşmaya katılmış olması karşısında kanuni gerekçeden yoksun ise de, ölenin yakınları olan katılanlar vekilinin sanıklar hakkındaki şikayetlerinin devam ettiğini belirtmesi ve sanıklar ve müdafilerinin katılanların zararını karşıladıklarına dair herhangi bir beyanları ve dosya arasında bu yönde bir belge bulunmaması karşısında hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarından zarar giderimi şartının olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş olup ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanıklar hakkında verilen cezaların ertelenmemesi gerektiğine; sanıklar ... ve ... müdafilerinin ise, kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların mahkumiyetine dair hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanık hakkında verilen cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanık hakkında verilen cezanın ertelenmemesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde, saat 15.00 sularında, sanık ... in sahibi olduğu .... ... ünvanlı şirkete ait, sanık ... in yetkilisi olduğu ... Mühendislik İnşaat Şirketinin kaba inşaatını ve beton dökme işini üstlendiği ... ...... Merkezi isimli işyeri inşaatında, beton dökme işini yapan ..... adlı hazır beton şirketine ait pompa makinası operatörü sanık ...'in yönetimindeki beton pompasıyla zemin kat tabliye betonunun atılması sırasında, pompa makinasının üzerinde kurulu olduğu kamyonun ayaklarının yere sağlam zemine düzgün sabitlenmemesi nedeniyle, hidrolik destek ayaklarından birinin dolgu toprağa batmasıyla kamyonun diğer destek ayaklarının havaya kalkması sonucu, 47 metre açılmış haldeki beton pompası bomunun, pompa uç hortumunu eliyle tutarak hazır betonu kalıp yüzeyine dökmekte olan ve ... Mühendislik İnşaat Şirketinin işçisi olarak 2 gündür bu inşaatta çalışan ölen işçinin üzerine devrilmesi sonucu ölenin hayatını kaybettiği olayda, sanığın asli kusurlu oluşu karşısında, TCK'nın 61. maddesindeki ölçütler ve hak ve nasafet kuralları dikkate alınarak, sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, tali kusurlu olan diğer sanıklar hakkında uygulandığı gibi asgari hadden temel cezaya hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini ,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13/3/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.