muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2406, Karar No: 2020/6520, Tarih: 24.11.2020

**16. Ceza Dairesi         2020/2406 E.  ,  2020/6520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2017 tarih ve 2016/38 - 2017/298 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

Hüküm : Sanıklar... ve ... hakkında TCK'nın 314/2, 62, 53, 54, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri,....

hakkında TCK'nın 314/2, 220/7-2. cümle 62, 53, 54, 63, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf başvurularının esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Tayin olunan cezanın süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından, sanıklar ..., Osman ve Selahattin müdafiinin duruşma isteminin CMK'nın 299. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte bilerek ve isteyerek yardım edilmiş olması gerekir. Başka bir ifadeyle, yardım fiilinin örgütün suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt olduğu bilinerek gerçekleştirilmiş olması gerekir. Fıkra metninde geçen "bilerek" ibaresi doğrudan kastı ifade eder. Doğrudan örgüte değil de örgüt mensuplarına yardım edilmesi halinde, yardım edilen kişilerin suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgüt mensubu olduklarının da bilinmesi gerekmektedir. Örgüt mensuplarına yapılan yardım, aynı zamanda örgüte yapılan yardım olarak değerlendirmek gerekir. Ancak, bu yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet eden bir yardım olması gerekmektedir (Prof. Dr. İzzet ÖZGENÇ, Suç Örgütleri, 7. Baskı, s. 38-39).

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve yerleşik içtihatlarımız göz önüne alındığında; suç örgütleri veya silahlı terör örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur.

Yerleşik içtihatlarda silahlı terör örgütüne silah ve finansman sağlama haricinde örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmamakla birlikte, örgüte veya örgüt üyelerine bilerek ve isteyerek yapılan her türlü yardımın terör örgütüne yardım kapsamında kaldığı belirtilerek; örnek olarak barınma, nakletme, istihbari bilgi sağlama, örgüt üyelerinin araştırılması, yakalanmasını engellemeye yönelik imkan sağlama halleri sayılmıştır. Buna göre, “örgüt üyesinin kendisine teslim ettiği şifreli örgütsel dokümanları çantasında muhafaza ederek kuryelik yapmak”, “toplantılar düzenleyerek silahlı örgütün propagandasını yapmak”, “hükümlüler ile irtibata geçerek mont ve ayakkabılardan oluşan malzemelerin silahlı terör örgütüne ulaştırılmasını sağlamak”, “örgüte eleman temin etmeye yardım etmek” eylemlerinin silahlı terör örgütüne yardım niteliğinde oldukları kabul edilmektedir (Yargıtay 9. CD.’sinin 06.07.2009 gün ve 2009/779 E. - 2009/7936 K; 16.07.2009 gün ve 2008/21670 E. Karar No: 2009/8561 K; 01.07.2009 gün ve 2008/21593 E.

2009/7935 K; 05.04.2011 gün ve 2009/7986 E. 2011/2088 K; 19.12.2011 gün ve 2009/20949 E. 2011/30216 K. sayılı kararları).

TCK’nın 220/7. maddesinde suç örgütüne bilerek isteyerek yardım eden kişinin cezalandırılması öngörülmüştür. Buradaki “yardım eden” kişi, örgütün hiyerarşik yapısı içinde olmayan kişidir. Başka bir ifadeyle, “yardım eden” kişinin örgüt üyesi olmaması gerekir. Dolayısıyla da TCK’nın 220/7. maddesi anlamında yardımdan söz edilebilmesi için yardımın örgüt üyeliği seviyesinde olmaması gerekir. Terör örgütünün, amacına ulaşmak için suç işlediği şüphesizdir. Terör örgütü amacına ulaşmak için birbirinden farklı bir çok suç işler. Bir kişinin örgüt üyeliği seviyesinde olmaksızın örgütün genel amacı yönünde gerçekleştirilen faaliyetlere yardımda bulunması ise TCK’nın 220/7. maddesi kapsamında değerlendirilir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanıklar... ve ... yönünden: DHKPC silahlı terör örgütüne organik bağ ile katılmak suretiyle hiyerarşik yapısına dahil olduğu yönünde yeterli kanıt bulunmayan sanıkların mahkemece kabul edilen ve hukuka uygun somut delil ve olguya dayanan eylemlerinin, silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturabileceği gözetilerek, eylemin vasfının tayini açısından; UYAP kayıtlarında yapılan incelemelere göre sanık ... hakkında İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2014/119 E. ve Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/163 Esasına kayden görülen dava dosyaları ile sanık ... hakkında Ankara 29. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/948 Esasına kayden görülen, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan derdest dava dosyalarının, sanıklara yüklenen silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu da nazara alınmak suretiyle; suç, iddianame ve yakalanma tarihleri göz önünde bulundurularak zaman ve mahiyet itibarıyla aynı faaliyetlere ilişkin olup olmadığı, söz konusu faaliyetler arasında hukuki veya fiili kesinti bulunup bulunmadığının tespiti bakımından gerektiğinde tüm dosyaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmesi lüzumu, sanıklar Osman ve Selahattin yönünden ise eylemlerinin vasfının belirlenmesi ve hukuki durumlarının tayininin, diğer sanıkların hukuki durumları ile irtibatlı olmaları nedeniyle birlikte değerlendirilmelerinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmekle, sanıklar... ve ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, mevcut delil durumu ve dosya kapsamına göre sanık ...'nun tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27661, Karar No: 2014/40257, Tarih: 25.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/27661 E.  ,  2014/40257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu konuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra iki maaşta fazladan ödeme yapıldığı, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmelidir şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.25.12.2014
Yargıtay — Esas No: 2015/9844, Karar No: 2018/2170, Tarih: 14.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9844 E.  ,  2018/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçlu ... Parti aleyhine işçi alacaklarının tahsili için takip başlattığını, borçlunun haczedilen aracının satılarak paraya çevrildiğini, satış bedeli için ... 29. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13979 sayılı dosyası ile sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin alacağının işçilik alacağı olması nedeniyle birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Bu dosya ile birleşen mahkememizin 2012/196, 197, 198, 205 sayılı dosyalarında da davacılar olan TMSF, ..., ... ve ...Gıda San. Tic. Ltd. vekilleri de sıra cetveline ilişkin itirazlarını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmişlerdir.Davalı vekili icra müdürlüğü tarafından tanzim edilen işlemin taraf işlemi olmadığını, davanın açılmasına sebebiyet vermediklerini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; asıl dava dosyasında davalı olarak 29. İcra Müdürlüğü hasım gösterilmiş ise de, İcra Müdürlüğü'ne hasım yöneltilemeyeceğinden bu yönden davanın husumetten reddine, asıl ve birleşen diğer dava dosyasında sıra cetveli yapma yetkisinin ilk haczi koyan ... 13. İcra Müdürlüğü'nün 2008/10020 sayılı dosyasına ait olduğu bu nedenle ... 29. İcra Müdürlüğü'nün 2011/13979 sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin derece kararının usulsüz olduğunu bu nedenle iptali gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.Karar, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1829, Karar No: 2021/3485, Tarih: 09.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/1829 E.  ,  2021/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur ...’ın yaralanmasına ilişkin Çorlu İlçe Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 26.10.2014 tarihli geçici raporda “sağ ayak baş parmak orta falanksta kırık” mevcut olduğunun, 27.10.2014 tarihli Ortopedi ve Travmatoloji Uzman raporunda ise sağ ayaktaki yumuşak doku şişliğinin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin bildirildiği; geçici raporda kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etki derecesinin tespit edilmediği, adli tıp kriterlerine göre kemik kırıklarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilmesinin mümkün olmadığını gözetmeyen kat’i raporun ise Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, çelişkili ve hüküm kurmak için yetersiz olduğu anlaşılmakla, mağdurun geçici ve kesin raporları ile yaralanmasına ilişkin tüm tıbbi evrakları ve varsa film ve grafileri en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen her bir ölçüte göre, yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek şekilde kat’i raporu aldırıldıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yetersiz nitelikteki raporlar hükme esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabul ve uygulamaya göre; Adli Tıp kriterleri ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında kabul edildiği üzere kemik kırığına neden olan yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilerek sanığa, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 86/1. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmak suretiyle TCK’nin 86/1, 86/3-a ve 87/3. maddeleri uyarınca hüküm tesisi yerine, yazılı şekilde TCK’nin 86/2, 86/3-a ve 87/3. maddelerinin tatbiki ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4111, Karar No: 2022/1201, Tarih: 16.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4111 E.  ,  2022/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkin açılan davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda bozulması üzerine, yerel mahkeme tarafından bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne dair verilen karar, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı ..., kadastro sonucunda, hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilen çekişmeli taşınmazı önceki zilyedinden satın aldığı, taşınmazın eklemeli biçimde kadimden beri kullanılan yerlerden olduğunu, sınırlarının belirgin ve sabit olduğunu beyan ederek, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

II. CEVAP

Davalı ..., davanın makul süre içerisinde açılmadığı, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, Hazine lehine yapılan kadastro tespitinin isabetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 25.02.2015 tarihli, 2014/115 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında, davacı yanın 3402 sayılı yasada belirlenen belgesizden edinilebilecek taşınmazlara ilişkin norm sınırını aştığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin sözü edilen kararına karşı yasal süresi içerisinde davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARI

İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi’nin, 25.02.2015 tarihli, 2014/115 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararında, davacı yanın 3402 sayılı yasada belirlenen belgesizden edinilebilecek taşınmazlara ilişkin norm sınırını aştığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Yerel Mahkemenin sözü edilen kararına karşı yasal süresi içerisinde davacı tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi 28.02.2018 gün, 2017/5647 Esas, 2018/1362 Karar sayılı kararında özetle, ‘’ davacı ... adına çekişmeli taşınmazın bulunduğu Çakallar Köyü kadastro çalışma alanında belgesiz zilyetlik nedeniyle adına tespit edilen taşınmaz miktarının yasal sınırı aştığı kabul edilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonucun dosya kapsamına uygun düşmediği, zira 3402 sayılı Kadastro Yasası'nın 14.maddesinde aynı çalışma alanı içerisinde belgesiz zilyetliğe dayalı olarak bir kimsenin sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar taşınmaz mal iktisap edebileceğinin öngörüldüğü, Mahkemece dosya içerisine getirtilen ve aynı çalışma alanı içinde davacı adına tespit ve tescili yapılan taşınmazların tapu kayıtları incelendiğinde taşınmazlardan 141 ada 278 ve 280, 204 ada 9 parsel sayılı taşınmazların dayanakları tapu kaydı ile davacı adına tespit ve tescil edildiği, belgesizden davacı adına tespit edilen taşınmazların toplam 84.485,87 metrekare miktarında olduğunun anlaşıldığı, şu halde mahkemece, davacı adına kayıtlı belgesiz taşınmaz hesabında hata yapıldığı, kuru toprakta davacının 100 dönümü aşan taşınmazının olmadığı tespit edildiğinden, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delilleri toplanıp, mahallinde yöntemince keşif yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi’’ gereğine değinilmiştir.

3. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi’nin bozma ilamının gerekleri benimsenmek suretiyle verilen 25.09.2019 tarihli, 2018/424 Esas, 2019/186 Karar sayılı kararında, çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile, davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İvrindi Asliye Hukuk Mahkemesi’nin yukarıda sözü edilen kararına karşı yasal süresi içerisinde davalı ... tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, yapılan araştırma ve incelemenin eksik olduğu, keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının isabetsiz olduğunu, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, bu nedenle Hazine lehine yapılan kadastro tespitinin isabetli olduğunu; bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulünün isabetsiz olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

6. Gerekçe