muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6103, Karar No: 2014/1749, Tarih: 19.03.2014

Dairemizin bozma kararının (b) bendinde ise “Sanığın, mağduru yaraladıktan sonra evden ayrılıp komşusu Mustafa'ya giderek jandarma ve polise haber verdiğini savunduğu halde, bu hususun araştırılarak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 36.maddesinde öngörülen gönüllü vazgeçme hükümlerinin gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun tartışmasız bırakılması..” gerekçe gösterilerek diğer bir bozma nedeni oluşturulmuş ise de, dosya kapsamına göre, sanık lehine TCK 36. maddenin uygulanmasının mümkün olamayacağı gerekçesi ile Dairemizin bozma kararının (b) bendine karşı muhalifiz.

ZİRA; gerek icra hareketleri aşamasında gerekse icra hareketlerinin bitmesinden sonra, failin suçu tamamlamaktan gönüllü olarak vazgeçmesini teşvik etmek modern suç politikasının temel araçlarından biridir. 765 sayılı TCK'da sadece icra hareketlerinin devamı aşamasında kabul edilen gönüllü vazgeçme, yeni yasanın sistematiğinde, suçun icrası sürecindeki bütün aşamalarda kabul edilebilir şekilde düzenlenmiştir.

ANCAK, icra hareketlerinin bitmesinden sonra gönüllü vazgeçmenin kabulü için, vazgeçenin suçun tamamlanmasını önlemek bakımından ciddi bir çabasının olması gereklidir.

Oysa ki;

Sanık M.. M.. olayımızda, suçun icrai hareketlerinin devamı sırasında, elindeki ruhsatsız silahını kullanarak, oğlu mağdura bir el ateş etmiş ve onu hayati tehlike oluşturacak şekilde yaralanmasına neden olmuş, buna rağmen eylemine devamla, ikinci kez silahını kullanmak istemiş, ancak dosyada mevcut ekspertiz raporundan da teknik olarak anlaşılacağı üzere, tabancanın arızalanması nedeniyle eylemine, kendi ihtiyarı dışında devam edememiştir.

Yine, sanık M.. M.., kendi ihtiyarı dışında son vermek durumunda kaldığı eylem sonrası, oğlunu yaralı vaziyette olay yeri olan müşterek evden ayrılıp, komşusu Mustafa'nın evine giderek “jandarmaya haber ver” şeklinde beyanda bulunmuş ise de, gerek mağdurun olayın sıcaklığı ile verdiği ilk beyanlarında ve gerekse mağdurun annesi sanığın eşi olan tanık Gülüzar'ı beyanlarında geçtiği üzere, komşulara ambulans çağırması için tanık Gülüzar'ın da çaba gösterdiği, bu durumda sanığın, özoğlunu vurduktan sonra, eyleminden gönüllü vazgeçtiğinin kabulü ve neticenin gerçekleşmesini engellemeye yönelik gereken ciddi bir çabasının olmadığı, olay yerinin tenha olmayıp köy ortası yerleşim yeri olduğu, sanığın “jandarmaya haber ver” şeklindeki iradesinin de ciddi bir çaba olarak kabulünün mümkün olamıyacağı düşünce ve kanaatinde olduğumuzdan, sayın çoğunluk görüşünün bu yönüyle tahkikatın genişletilmesine yönelik bozma gerekçesine katılmıyouz.
Yargıtay — Esas No: 2013/20420, Karar No: 2013/14803, Tarih: 16.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20420 E.  ,  2013/14803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12691, Karar No: 2014/17294, Tarih: 28.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/12691 E.  ,  2014/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2008/72-2012/44

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı T.C. S.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesindeki 1......... sicil no lu işyerinde 01.02.2006 -31.12.2007 tarihleri arası kesintisiz olarak asgari ücretle çalıştığını, davalının haklı bir neden olmaksızın 31.12.2007 tarihinde iş akdini feshedip iş mevzuatından kaynaklanan hiçbir hakkını ödemediğini, dini ve resmi bayramlarda çalıştığını, fazla çalışma yaptığını belirterek; kıdem ve ihbar tazminatları,fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile vergi iadesi alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı S.. Yemek Gıda Teks. Med. Pet. Nak. Inş. Tur. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

Davalı S.. B.. vekili yapılan ihale sonucu 31.01.2006 tarihli hizmet alımları tip sözleşmesinin imzalandığını, şartname ve sözleşme hükümleri gereğince idarenin sorumluluğunun olamayacağını, sorumluluğun firmaya ait olduğunu, idareye husumet yöneltilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın zamanaşımı yönünden reddi gerektiğini, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalı şirkete ve davalı S.. B..na aynı taleplerle açtığı davanın birleştirilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama sonunda davacının davalı şirket hakkındaki davasından feragati nedeniyle, davalı şirket hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı S.. B.. yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı T.C. S.. B.. vekili temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davanın yöneltildiği alt işverenin ihaleyi kaybetmesinden sonra davacının ihaleyi üstlenen yeni firmada çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin alt işverenin ihaleyi kaybetmesi üzerine feshedildiği tam anlamıyla kanıtlanmış da değildir. Yargıtay uygulamasına göre alt işveren işçisinin ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi işyerinin devri olarak kabul edilmektedir. İşyeri devri ise iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir sebep olmadığı gibi sözleşmeyi sona erdiren bir olgu da değildir. Davacının çalışmasının ihaleyi üstlenen yeni alt işveren nezdinde devam edip etmediği ve ortada bir fesih olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin değerlendirilmesi gerekeceğinin düşünülmemesi hatalıdır.

SONUÇ:

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2508, Karar No: 2018/8075, Tarih: 19.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2508 E.  ,  2018/8075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/09/2016 tarih ve 2015/119 E. - 2016/119 K. sayılı kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 24/03/2017 tarih ve 2017/5-2017/288 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 1976 yılından bu yana ... merkezli olarak uluslararası çapta deri ve deri ürünlerinin işlenmesi makineleri yapımında faaliyet gösterdiğini, sektörde kendisini kabul ettirerek yerli malı makine imalatı sanayinde sektörünün lideri haline geldiğini, 2003/15417 sayılı davacı şirkete ait ... ana unsurlu, şirketin unvanı ve şekilden oluşan markanın 7. sınıftaki "Deri ve kumaş eşyaların üretimi için makinalar: Dikiş makinaları, nakış makinaları, overlok makinaları, ilik açma ve dikme makinaları, kesim makinaları..." ile 37. sınıfta yer alan "Makinelerin tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri; elektrikli aletlerin tesis ve tamiri hizmetleri, ofis makine ve ekipmanlarının tesisi, bakımı ve tamiri (büro araç, daktilo gibi ürünlerin servisi) hizmetleri, bilgisayar donanımlarının tesisi, bakımı ve tamiri hizmetleri.." emtialarında tescilli olduğunu, davacının ayrıca 2015/08283 sayılı 7. ve 35. sınıflarda tescilli "..." markasının da bulunduğunu, davalıların yasal hakkı olmaksızın anılan ibareyi davacı markasının tescilli olduğu emtialarda kullanmak suretiyle davacının haklarını ihlal ettiğini, davalıların kendilerini davacı firmanın şubesiymiş gibi gösterecek mahiyette "..." şeklinde kullanımlarının mevcut olduğunu, davalılara ait 2010/01069 numaralı "UDM ..." markasının 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi kapsamında davacıya ait marka ile iltibas yaratacak düzeyde benzer olduğunu ileri sürerek, davalıların marka hakkına tecavüz teşkil eden eylemlerinin tespitine, önlenmesine, markalara tecavüz teşkil eden her türlü tanıtım vasıtası dahil olmak üzere ürünlerin zapt edilmesine, el konulan ürünler üzerindeki markaların silinmesi veya mümkün olmaması halinde bu ürünlerin imhasına, tecavüz yönünde verilecek mahkeme kararının masrafları tecavüz eden tarafından karşılanarak tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde ilanına, davalıların eylemlerinin ticaret unvanına da tecavüz ettiğinin

tespitine, davalıların ticaret unvanı veya işletme adı olarak “...” ibaresini kullanmaktan men edilmelerine, davalıların eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, davalıların bu eylemleri nedeniyle şimdilik 5.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın avans faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, davalılara ait “www.usak....com” alan adına erişimin engellenmesine, davalılara ait 2010/01069 tescil numaralı "UDM ..." markasının davacı adına tescilli markalar ile iltibas teşkil edecek mahiyette benzerlik göstermesi, aynı zamanda kötüniyetli tescilin varlığı nedeniyle tüm emtialar ve hizmetler yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, yasal süreler içinde açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, davalıların 15.08.2011 tarihinden itibaren dava konusu "..." markasının fiili olarak kullanımını sonlandırdığını, UDM ... markasının davalılar adına tescilli bir marka olması nedeniyle tescilli markayı kullanmalarının tazminata sebep olamayacağını, davacının davalılara ait markayı daha önceden bildiğini, markaların birbiri ile iltibas tehlikesi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, yasal süreler içinde açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, davalıların 15.08.2011 tarihinden itibaren dava konusu "..." markasının fiili olarak kullanımını sonlandırdığını, UDM ... markasının davalılar adına tescilli bir marka olması nedeniyle tescilli markayı kullanmalarının tazminata sebep olamayacağını, davacının davalılara ait markayı daha önceden bildiğini, markaların birbiri ile iltibas tehlikesi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, 2010/01069 nolu tescilli markasının emtiları arasında "deri tekstil makineleri" bulunmamasına rağmen bu makineleri üretip sattığı konusunda bulgulara ulaşıldığı, davacının tecavüz nedeniyle yoksun kaldığı kârın 6.078,93 TL olarak hesaplandığı, davalı markası tescil edildiği emtialar ile birlikte değerlendirildiğinde markalar arasında ortalama tüketici açısından benzerlik bulunmadığı, markaların emtiasının farklı olduğu, bu nedenle hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı, davacının unvan terkini istemi yönünden yapılan incelemede, davalıların terkine esas olabilecek "..." ibareli bir ticaret unvan kaydına rastlanmadığı, deri makineleri imalatı bakımından davalının markasında emtia tescili yer almadığından davalının kullanımlarının davacı markasını ihlal ettiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile davalının fiilen "..." ibaresini öne çıkartmak suretiyle davacıya ait tescilli marka ve ticaret unvanının kılavuz sözcüğünden haksız yararlanmak suretiyle deri makineleri alanında üretim ve ticaret yapmasının markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, bu tarz faaliyetlerinin önlenmesine, tecavüzlü üretim ve satışa son verilmesine, durdurulmasına, tecavüzlü tanıtım ve reklam gereçlerine el konularak kaldırılmasına, silinmesi mümkün değilse imha edilmesine, anılan ticari faaliyet bakımından davalıların "..." ibaresini kullanmasına son verilmesine, "usak....com" sitesinin erişime kapatılmasına, 5.000 TL maddi tazminat ve 10.000 TL manevi tazminatın değişen oranlı ticari faiziyle davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline, davalı adına kayıtlı 2010/01069 nolu "UDM ..." markanın hükümsüzlük koşulları oluşmadığından hükümsüzlük isteminin reddine, karar kesinleştiğinde hüküm özetinin ulusal çapta yayın yapan gazetede giderleri davalıya yüklenerek ilan edilmesine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bu karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesince, davacının davaya dayanak yaptığı 2003/15417 sayılı ticaret unvanı ve şekilden oluşan markada "..." ibaresinin ayrıca öne çıkarılmayıp ticaret unvanıyla bir bütün olarak tescil ettirildiği, davalının "UDM ... Uşak" ibareli markasının tescil aşamasında davacının itirazı üzerine ... Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından benzer görülen mal ve hizmetlerin çıkarıldığı, davacının bu konudaki itirazını devam ettirmeyerek davalı markasının mevcut haliyle tescil edilmesine karşı çıkmamış olduğu, davacının işaret ve kapsamını bildiği davalı markasının tescil edildikten ve piyasada bu şekilde faaliyet gösterdikten sonra hükümsüzlüğünü istemesinin iyi niyet kurallarına da aykırılık oluşturduğu, "..." ibaresinin sektörde değişik firmalar tarafından da kullanıldığı, bu durumda davacının sektörde başka firmalar tarafından da yaygın olarak kullanılan bir ibareyi marka olarak tescil ettirmesinin başkalarının da aynı ibareyi ayırt edici ek ve unsurlarla birlikte marka olarak tescil ettirmesini engelleyemeyeceği, davacının marka hakkına tecavüzden kaynaklanan zararının hesaplandığı ve davacının talebiyle bağlı kalınarak hüküm altına alındığı, mahkemece verilen hükmün dayandığı gerekçede, kurulan hükümde ve hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminatlarda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçeleriyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargılama ve saptanan somut uyuşmazlıkta uygulanması gereken hukuk kuralları, bakımından yapılan incelemede dava konusu işaretlerin asıl unsurlarının “...” ibaresinden oluşması nedeniyle işaretler arasında benzerlik bulunmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi karar gerekçesi yerinde olmadığı gibi, hükümsüzlük davasının 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açıldığının anlaşılması karşısında davacının kötü niyetli sayılacağına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi de yerinde olmamasına karşın, hükümsüzlük davasına konu markaların kapsadığı mal ve hizmetlerin benzer tür olmadıkları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/12/2018 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3153, Karar No: 2020/3050, Tarih: 14.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/3153 E.  ,  2020/3050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı zamanaşımı nedeniyle davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin elektrik abonesi olan dava dışı şirketin sayacının arızalı olması nedeniyle ödemek zorunda kaldığı bedelin istirdadı amacıyla müvekkiline karşı açmış olduğu davada müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı bedelin davalı ile arasında 2006 yılında yapılan işletme devir hakkına ilişkin sözleşmenin ilgili hükmü gereğince davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, zamanaşımı nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 2006 yılında işletme devir hakkına ilişkin sözleşme imzalandığı, 2013 yılında davacı şirketteki davalı hisselerinin özel hukuk tüzel kişi yeni hissedarlarına devir ile özelleştirildiği devir sözleşmesinin 7.4 maddesine göre, sözleşmenin imza tarihinden önce her türlü mali yükümlülüğün ...’ a ait olduğu, davacı tarafından rücuen talep edilen tazminatın taraflar arasındaki devir sözleşmesinden önce doğmuş olduğu, ancak; 6098 sayılı TBK m. 73/I hükmüne göre rücuen tazminatta zamanaşımı süresinin 2 yıl olduğu, dava tarihinde bu sürenin dolmuş olduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı şirketin sermayesinin tamamı davalı şirkete ait olacak şekilde 01.03.2005 tarihinde kurulmuş ve 31.03.2006 tarihinde ... ve ... arasında kısmi bölünme işlemleri gerçekleştirilmiştir. Taraflar arasında yapılan 24.07.2006 tarihli işletme devir sözleşmesinin 7.4 maddesine göre, davacının ödediği meblağdan davalının sorumlu tutulması gerekmektedir.

Davacı, rücu davasına konu yaptığı alacağını 04.05.2010 tarihinde ödemiştir. İş bu davayı ise 16.12.2014 tarihinde açmıştır.

Davacı şirketin sermayesinin tamamı davalı şirkete ait olacak şekilde 01.03.2005 tarihinde kurulmuş ve 31.03.2006 tarihinde ... ve ... arasında kısmi bölünme işlemleri gerçekleştirilmiştir. Taraflar arasında yapılan 24.07.2006 tarihli işletme devir sözleşmesinin 7.4 maddesine göre, davacının ödediği meblağdan davalının sorumlu tutulması gerekmektedir.

Davacı, rücu davasına konu yaptığı alacağını 04.05.2010 tarihinde ödemiştir. İş bu davayı ise 16.12.2014 tarihinde açmıştır.

TBK’nın 73/I. fıkrasında rücu işlemlerinin 2 yıllık zamanaşımına tabi olduğu hükme bağlanmıştır. Aynı maddenin ikinci fıkrasında ise; tazminatın ödenmesi kendisinden istenen kişi, durumu birlikte sorumlu olduğu kişilere bildirmek zorundadır. Aksi takdirde zamanaşımı bu bildirimin dürüstlük kurallarına göre yapılabileceği tarihte başlar. Somut olayda davacı ve davalı şirket iki ayrı tüzel kişilik olmasına rağmen davacı şirketin tüm sermayesinin davalı şirkete ait olması dikkate alındığında, davalı şirketin özelleştirme tarihi olan 29.05.2013 tarihine kadar davacı şirket üzerinde tam hakimiyetinin olduğu, dolayısıyla davacı şirket bağlı şirket pozisyonunda bulunduğundan (TTK m.20 vd.) fiili hakimiyetin sona erdiği tarih olan 29.05.2013 tarihinde rücu istemi ile ilgili zamanaşımının başlayacağını kabul etmek gerekir. Nitekim davacı şirket 18.06.2014 tarihinde rücu alacağı için üzerindeki hakimiyeti sona eren davalıya “ödeme ihtarnanmesi” çekmiştir.

Bu durumda, davacının TBK’nın 73/II. fıkrasına göre, dürüstlük kuralları gereği rücu edebileceği ödemeyi davalıya ancak hisse devri suretiyle özelleştirmenin yapıldığı 29.05.2013 tarihinde bildirebileceği, iki yıllık zamanaşımının da bu tarihte başlayacağı kabul edilerek ve davanın açıldığı 16.12.2014 tarihi dikkate alındığında zamaaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınarak, davanın esası ile ilgili karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde iadesine, tebliğden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22308, Karar No: 2018/9197, Tarih: 13.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22308 E.  ,  2018/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat, nafakalar ve velayetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden mahkemeninde kabulünde olduğu üzere davalı kadına atfı kabil bir kusur ispatlanamamıştır. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacının temyiz isteminin incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.