muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15682, Karar No: 2014/9001, Tarih: 03.07.2014

Dosyada mevcut Eyüp 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/490 Esas ve 491 Esas sayılı dava dosyalarının incelenmesinden, dava dışı S.. Y..nin davalılar hakkında aidat alacağının tahsili için icra takipleri başlattığı, takiplere yapılan itiraz sonucunda itirazın iptali davaları açıldığı, mahkemece kiracının taşınmazı tahliye ettiği tarihten sonraki döneme ait aidat alacağı istendiği gerekçesiyle davaların reddedildiği ancak, kararların kesinleştiğine dair dosyalarda şerh bulunmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinden; kiracının sorumlu olduğu aidatların 2008 Temmuz-2009 Aralık dönemine ait olup, bu döneme ait ödenmeyen aidat bedelinin 10.250 TL, yönetim tarafından davalılar hakkında başlatılan icra takibi ile açılan dava masraflarının 3.728 TL, faiz alacağının 2.716,95 TL olmak üzere kiracının bu şekilde yönetime olan toplam borcunun 16.696,25 TL olduğu belirtilmiştir.

Davacı kiraya veren dava tarihinde ödemesi gerekip de ödediği aidat bedelini davalı kiracıdan tahsil edebilir. Mahkemece bilirkişiye S.. Y.. defterleri incelettirilerek kiracının aidat borcu hesaplattırılmış ise de, S.. Y.. tarafından kiracı hakkında başlatılan takip nedeniyle açılan davaların reddedildiği gözardı edilerek bu davalardan doğan dava masraflarının kiracıdan istenemeyeceği dikkate alınmaksızın alacak kalemine eklendiğinden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Mahkemece dava dışı S.. Y.. tarafından davalılar hakkında açılan ve retle sonuçlanan davalardan doğan dava ve takip masraflarının davalılardan istenemeyeceği gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın tümden kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1968, Karar No: 2016/7819, Tarih: 04.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/1968 E.  ,  2016/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil mümkün olmaz ise satış bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin reddine, fazlaya ilişkin hak saklı tutularak 10.000 TL satış bedelinin tahsiline dair verilen 23.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.10.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalı kardeşi adına tapuda kayıtlı 10 no'lu mesken cinsli taşınmazı 45.000 TL ödemek suretiyle sözlü olarak satın ve teslim aldığını, bedelini ise adına kayıtlı aracın satılması ile elde edilen paradan ödediğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise ödenen bedelin faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davalının davacı kardeşine dava konusu taşınmazla bedelsiz oturması için izin verdiğini; ancak, satış yapılmadığını ayrıca resmi şekle aykırılık, yazılı delil ya da delil başlangıcı bulunmadığını, şahit dinlenmesine izin vermediklerini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ön inceleme sırasında, davanın inanç sözleşmesine dayalı olduğu, davacının yazılı delil veya delil başlangıcı ibraz etmediği, tarafların kardeş olması nedeniyle tanık dinlenmesine geçildiği şahitler dinlendikten sonra davacının 45.000 TL satış bedeli ödeyerek davalı kardeşinden tapulu taşınmazı sözlü olarak satın almasının resmi şekle aykırı olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil davasının reddine, satış bedelinin iadesi talebinin fazlaya ilişkin haklar

saklı tutularak kabulüne 10.000 TL satış bedelinin dava tarihinden faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tapulu taşınmazın resmi şekle aykırı satışının geçersiz olması nedeniyle ayrıca alacak istemi yönünden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

saklı tutularak kabulüne 10.000 TL satış bedelinin dava tarihinden faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre tapulu taşınmazın resmi şekle aykırı satışının geçersiz olması nedeniyle ayrıca alacak istemi yönünden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı vekilinin temyizine gelince; Davalı, taşınmazı davacıya haricen satmadığına dair davacının teklif ettiği yemini eda etmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 200. maddesi gereğince, alacak miktarı nazara alındığında davacının sözlü satış ilişkisini tanıkla kanıtlama olanağı bulunmamaktadır. Mahkemece, satış bedeli olarak kabul edilen 10.000 TL'nin davacı tarafından davalıya verildiği de yazılı delil veya delil başlangıcı ile kanıtlanamadığı gibi, 6100 sayılı HMK'nun 227/2 maddesi uyarınca teklif edilen yemin eda edildikten sonra tanık dinlenmesi ve tanık beyanlarının hükme esas alınması mümkün değildir. Bu nedenlerle yanılgılı değerlendirmeyle satış bedelinin tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, tapuda kayıtlı taşınmazın kütük dışı satışına dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tapu kaydının iptali ve tescil talebinin reddine, satış bedeli olarak ödenen paradan taleple bağlı olmak üzere 10.000 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı adına tapuda kayıtlı ...İli, ... İlçesi, ..., 9123 Ada, 10 no'lu bağımsız bölümün, 45.000 TL ödenerek satın alındığını, davalının tapuda devre yanaşmadığını, taşınmazın tapusunun iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde 10.000 TL satış bedelinin tahsiline karar

verilmesini talep etmiş, 30.12.2013 tarihinde eksik harcı tamamlamak suretiyle talebini 45.000 TL yükseltmiştir.

Davalı, dava konusu edilen taşınmazı davalıya satmadığını, bir para almadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

verilmesini talep etmiş, 30.12.2013 tarihinde eksik harcı tamamlamak suretiyle talebini 45.000 TL yükseltmiştir.

Davalı, dava konusu edilen taşınmazı davalıya satmadığını, bir para almadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Dava konusu..ili, .. ilçesi,.., 9123 Ada, 10 no'lu taşınmaz, 07.01.1988 tarihinden itibaren davalı Taceddin Şıvka adına tapuda kayıtlıdır. TMK 706, TBK 237, Tapu Kanunu 26. ve Noterlik Kanunu 89. madde uyarınca taşınmaz devrinin geçerli olabilmesi için satış akdinin resmi şekilde düzenlenmesi zorunludur. Tapulu taşınmazın devrini amaçlayan sözleşme haricen düzenlenmiş ise, resmi şekil şartına uygun olmadığından mülkiyetin nakli sonucunu doğurmaz. Ancak taşınmazın kütük dışı satışında, bedeli satana ve taşınmaz da alana teslim edilirse, satışın tapuda gerçekleştirilmemesi durumunda, taraflar verdiklerini geri alabilirler. (Tev.İç.10.07.1940 T.2.E.77K.)

Taraflar kardeş olup, davacı vekili tanık beyanına da dayanmaktadır.

Bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamandaki miktar veya değerleri ikibinbeşyüz Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir (HMK m 200). ...ve ... kardeşler, eşler, kayınbaba kaynana ile gelin ve damat arasındaki işlemlerde tanık dinlenebilir (HMK m 203). Davaya konu satış işleminin kardeşler arasında yapıldığı iddia olunduğuna göre, davanın ispat hukukuna ilişkin genel hükümler çerçevesinde ve özellikle 6100 sayılı Kanunun senetle ispatın istisnasını düzenleyen 203. maddesi nazara alınarak, davacının bildirmiş olduğu deliller de değerlendirilmek suretiyle çözülmesi gerekir.

Mahkemece dinlenen tanıklar ...ve ..., taşınmazın satış bedeli olarak kararlaştırılan 45.000 TL'nin davacı tarafından davalıya huzurlarında verildiğini beyan etmişlerdir. Bu sebeple, mahkemece davacının tazminat talebiyle ilgili olarak tamamının kabulüne karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilerek bozma kararı verilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan, Sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/32098, Karar No: 2014/36236, Tarih: 01.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/32098 E.  ,  2014/36236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/08/2014

NUMARASI : 2013/1049-2014/527

DAVA :Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenlik tarafından 15.11.2013 tarihli fesih bildirimi ile 4857 sayılı İş Kanununun 25/II-(e) maddesi gereğince feshedildiğini, davalı işveren tarafından yapılan feshin usulsüz, haksız ve geçersiz bir fesih olduğunu, davalı işverenin iş sözleşmesinin feshi için ileri sürdüğü sebeplerin gerçek ve haklı olmadığı, davacının görevinin satış değil tanıtım olduğunu, satış rakamlarını kontrol etmenin tamamen işverenin tekelinde olduğunu, feshin arkasında yatan gerçek sebebin işçilerden tazminat ödemeden kurtulma çabası olduğunu, işverenin usule aykırı bir fesih yaptığını, fesih bildiriminin usulüne uygun yapılmadığını, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı işveren vekili, davalı şirketin ilaç tanıtım ve satış işlemlerini Tıbbi Tanıtım Temsilcisi olarak adlandırılan çalışanlar aracılığı ile gerçekleştirdiğini, bölge müdürlerine bağlı olarak çalışan tıbbi tanıtım temsilcilerinin tanıtımından sorumlu oldukları ilaçların aynı zamanda satışının baz alındığı bir hesaplama ile prime hak kazandıklarını, davacı işçinin de davalı şirkette tıbbi tanıtım temsilcisi olarak sabit ücret artı prim sistemi kapsamında çalıştığını, davalı şirketin de birçok ilaç firması gibi prime esas sayısal verilerin tespiti için uluslararası IMS isimli şirketten hizmet aldığını, ilaç firmalarının gelen siparişler üzerine ilaçlarını depolara sattığını, tıbbi tanıtım mümessillerinin de sorumlu oldukları ilaçların tanıtımlarını görev alanındaki bölgede yer alan doktor ve eczanelere yapmak suretiyle depolardaki ilaçların eczaneler tarafından tercihen alınmasını, yani depolardan eczanelere satılmasını sağlamak olduğunu, depoların da eczanelerden gelen siparişler ile sağlanan satış bilgilerini IMS ile imzaladıkları anlaşma gereğince IMS isimli firmaya aktardıklarını, IMS firmasının da depolardan gelen bilgileri ilaç firmaları ile paylaştığını, tıbbi tanıtım temsilcisinin sorumluğundaki ilaçların depolardan eczanelere çıkış miktarı ile prime esas alınan miktarı gösteren IMS verilerinin aynı olması gerektiğini, IMS çıkış miktarının depo çıkış-satış miktarından fazla olmasının satılmamış bir ilacın satılmış gibi gösterildiği anlamına geldiğini, tanıtım temsilcileri ve bölge müdürleri tarafından IMS verilerinin haftalık olarak takip edildiğini, davalı şirketin bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin

sorumlu olduğu ilaçların prime esas IMS çıkışlarının depo çıkış miktarlarından fazla olduğunun 2013 yılı Ağustos ayında yapılan satış-pazarlama toplantısında fark edilmesi ve sonrasında yapılan ön araştırmalar sırasında 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs, Ağustos, Eylül aylarında bazı tıbbi tanıtım temsilcilerinin aracı kişilere komisyon vermek suretiyle prime esas IMS çıkışlarının depo çıkışlarından fazla gösterilmesini sağlayarak haksız prim kazandıkları yönünde ihbarlar alınması, hatta ilk aşamada sözel olarak bazı tıbbi tanıtım temsilcileri tarafından itiraf edilmesi üzerine konunun detaylı araştırılması için bir soruşturma komisyonu oluşturulduğunu, bu süreçte depolardan satış verilerini alan IMS adlı şirketten de sözlü ve yazılı bilgi talep edildiğini, şirket tarafından rakamların 7 depoda farklılık gösterdiğinin bildirildiğini, yapılan inceleme ve değerlendirme sonucunda içinde davacı işçinin de bulunduğu 153 tıbbi tanıtım temsilcisinin çalışma ve satış prensipleri haricindeki eylemlerle sanal bir satış artışı oluşturduğu, haksız prim elde ettikleri ve/veya performans takip sürecine girmemek için gerekli olan asgari %85’lik market indekse ulaştıklarının tespit edildiğini, soruşturma komisyonu tarafından hazırlanan raporda bazı çalışanların bu işi para karşılığında organize eden aracı-komisyoncu konumunda olduğu konusunda soruşturma komisyonunda güçlü ve yoğun şüphe hasıl olduğu tespitine yer verildiğini, davacı işçinin iş sözleşmesinin de 13.11.2013 tarihli rapor çerçevesinde İş Kanununu 25/II-e maddesi uyarınca bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacı işçinin doğruluk ve bağlılıkla bağdaşmayan ve sadakat yükümlülüğüne aykırılığın somut tezahürü olan davranışı nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bir an için haklı neden teşkil edecek boyutta olmadığı düşünülse bile objektif nedenlere dayanan yoğun ve güçlü şüphenin işyerinde olumsuzluklara yol açtığını ve geçerli neden sayılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek, davalı şirket tarafından yapılan soruşturma da gerçek satışlar ile prime esas alınan IMS depo kayıt çıkışlarının birbirine uymadığı, gerçek satıştan daha çok satış yapılmış gibi sanal satışlar gösterilerek davacının haksız kazanç elde ettiği iddia edilerek sözleşmesinin feshedildiği, davacının, davalı şirkette Tıbbi Satış Temsilci olarak görev yaptığı, tıbbi tanıtım temsilcilerinin görevleri; sorumlu oldukları bölgelerde belirli bir program dahilinde ilaç tanıtım işini yapmak olduğu, bu tanıtım işini yaptığı esnada günlük veya aylık çalışma planlarıyla eczaneleri ve doktorlarla yüz yüze görüşerek tanıtımı istenilen ürünle ilgili gerekli olan bilgileri bu kişilere aktarmakla mükellef olduğu, tıbbi tanıtım temsilcisinin ilacın satışıyla ve depolardaki verilerle doğrudan bir bağlantısı bulunmadığı, depolara herhangi bir şekilde ilaç satışı yapmadığı gibi gerek IMS gerekse ecza deposu satış verilerine görevi gereği müdahale etmesi de söz konusu olmadığı, davalı işveren feshe gerekçe olarak gösterdiği sanal satış işleminin davacı tarafından kasıtlı veya ihmali davranışla işlendiğini ispatlayamadığı gibi bu sanal satış sebebiyle davacının doğrudan ve dolaylı etkili olup şirketi zarara uğrattığını da ispatlayamadığı, her ne kadar sanal satış ile ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen bir soruşturma mevcut ise de bu soruşturma da davacının bizzat suçlandığına ilişkin bir emare de bulunmamaktadır, davalı işveren feshin haklı nedene dayandığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir. Bu nedenle, geçerli fesih için söz konusu olabilecek sebepler, işçinin iş görme borcunu kendisinden kaynaklanan veya işyerinden kaynaklanan

sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

sebeplerle ciddi bir biçimde olumsuz etkileyen ve iş görme borcunu gerektiği şekilde yerine getirmesine olanak vermeyen sebepler olabilecektir. Sonuçta, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir".

Keza işçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir. Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir.

Dosya içeriğine göre tıbbi tanıtım temsilcisi olan davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından, tanıttığı ilaçların ecza depoları tarafından bildirilen ve anlaşmalı olan uluslararası istatistik şirketi tarafından bildirilen IMS verilerinin gerçek satış oranları ile farklılık oluşturmasından ve davacının bu nedenle menfaat temin etmesinden dolayı feshedilmiştir. Ortada IMS verileri ile ecza depolarından çıkış oranları arasında bir fark bulunduğu sabittir. Davalı işverenin bu olayın saptanması üzerine, sanal satış farkı nedeni ile gerçekleştiren ecza satış depo sorumluları hakkında suç duyurusunda bulunduğu, IMS verileri ile ecza depo çıkış kayıtları farklılık arzeden tıbbi tanıtım temsilcileri ile bağlı bulundukları bölge müdürlerinin savunmasını aldığı ve sanal satış nedeni ile haksız prim elde eden davacı gibi çalışan yaklaşık 300 kişinin iş sözleşmelerini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.e maddesi uyarınca feshettiği anlaşılmaktadır.

Temyiz aşamasında davalı tarafından sunulan iddianameye göre davacının da aralarında bulunduğu 338 kişi hakkında Ağır Ceza Mahkemesi’ne “7 adet depo sahibi şüphelinin müşteki firma çalışanları olan diğer şüphelilerin bilgisi ve isteği dahilinde onların satmadıkları ilaçları eczanelere satmış gibi göstererek müşteki firma ile anlaşmalı IMS İstatistik isimli firmaya yanlış ve yanıltıcı bilgiler verdikleri, ardından müşteki firmaya gerçek satış bilgilerini geçtikleri, bu şekilde ilk bildirimlerle tıbbi tanıtım temsilcilerinin haksız prim ödemesi almalarını sağladıkları, ardından gerçek rakamları üzerinden kendilerinin de müşteki firmadan prim ödemesi aldıkları, bu hususun evrak içerinden mevcut 3 ayrı inceleme raporu ve bir kısım tıbbi tanıtım temsilcilerinin beyanlarında da anlaşıldığı” gerekçesi ile nitelikli dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılmıştır.

Her ne kadar fesih bildirimi ile dava açıldığında tıbbi tanıtım temsilcisi olan ve bu nedenle sadece tanıtım görevi olan davacının IMS verileri üzerinde doğrudan yetkisi yok ise de sonuçta davacı bu veriler üzerinden prim almakta ve performans değerlendirmesine tabi tutulmaktadır. Kısaca davacının bu sanal satış nedeni ile menfaat temin ettiği, davalının ise zarar gördüğü açıktır. Davacı hakkında kamu davasının açılmasına neden olacak kadar emare kabul edilmiştir. Davacının menfaat temin etmesi ve davalının zarar görmesi neden ile taraflar arasında güven ilişkisinin zedelendiği, iş ilişkisinin olumsuz etkilendiği, davalı işveren açısından en azından fesih tarihi itibari ile geçerli nedenleri bulunduğu anlaşılmaktadır. Geçerli olan bu feshin daha ağır olan haklı neden niteliğinde olup olmadığı açılan kamu davasının veya davacı tarafından açılacak kıdem ve ihbar tazminatı davasının sonucunda ortaya çıkacaktır. Davalı işverenin iş sözleşmesini feshetmesi geçerli nedene dayandığından, davanın reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olmuştur.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 107.00 yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,- TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 01.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.