muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11287, Karar No: 2016/9348, Tarih: 14.04.2016

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16839, Karar No: 2008/1188, Tarih: 06.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16839 E.  ,  2008/1188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2007 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, davalı belediyece, mera cinsiyle yazılı 43 parsel numaralı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır. Mahkemece harhangibir inceleme ve keşif yapılmadan sadece taşınmazın kayıt durumuna bakılarak, davalı idarenin mera mutasarrıflığının varlığı nedeniyle el çektirme kararı verilemeyeceğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taşınmazın tapuya tescil tarihi 11.11.1959 olup, bu tarih itibariyle tapulama işleminin 5602 sayılı yasanın yürürlük döneminde yapıldığı açıktır. Anılan yasa hükümleri gereği sınırlandırılması yapılarak tutanağa bağlanan meralar, mutasarrıf köy belirtilmek üzere köye ait oluşturulan tapu siciline yazılırlar. Bu taşınmaz hakkında yapılan işlemde böyle olmuş ve tapu kaydı mülkiyet sicilinde olmakla birlikte mera olduğu açıktır. Mahkemenin kararında vurgulandığı üzere mutasarrıflığın ... Tüzel Kişiliğinde olduğunun kayıtta gösterildiği de anlaşılmaktadır.

Bu taşınmazın sadece hayvan otlatmak amaçlı olarak sonradan belde olduğu anlaşılan ... Tüzel Kişiliğince kullanılması bu tüzel kişiliğin yasal hakkı ise de, mera ile bağdaşmayacak nitelikte üzerinde sabit ve

muhkem nitelikli binaların yapılması ve bunların kullanılması halinde amacı aşan bir tasarruftan sözedilebilir. Davada benzer bir iddia ileri sürüldüğüne göre bunun keşfen incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile kararda yazıldığı üzere davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06.02.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14618, Karar No: 2012/8985, Tarih: 28.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14618 E.  ,  2012/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin...Özel Güvenlik Hizm.Ltd.Şti’de şirket yetkili müdürü olarak 10.11.2005 ile 24.08.2006 tarihleri arası çalıştığını, 24.08.2006 tarihli ortaklar genel kurul kararı ile yapmış olduğu istifanın kabul edilerek 02.04.2007 tarihinde ticaret sicil memurluğuna bildirildiğini, dava ve takibe konu bono nedeni ile lehtar ...’a borçlu olmadığını, bu şahsın şirket çalışanı olduğunu, aralarında ticari ilişki olmadığını, müvekkilinin reklam broşürlerine attığı imzaların bilgisayar ortamında boşluklar doldurularak şirketin hilesi ile bono haline getirildiğini, senet üzerinde müvekkilinin tek imzasının ve şirket kaşesinin bulunduğunu, bu nedenle şirket yetkili müdürü sıfatı ile senetteki imzası nedeni ile şirketin sorumlu olacağını, müvekkilinin sorumlu olmayacağını ileri sürerek senet nedeni ile borçlu olmadığının tespitini ve davalı aleyhine %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalının ciro ile senedi elde ettiğini, davacının daha önce icra hukuk mahkemesi ve ceza soruşturması esnasındaki iddiaları doğrultusunda alınan bilirkişi raporlarında senet üzerindeki imzanın davacıya ait olduğunu ve davacının sorumlu olduğunu beyan ederek davanın reddi ve %40 oranında davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece senette şirket kaşesi üzerinde tek imza bulunduğu, şirketin borçtan sorumlu olduğu, şahsi sorumluluğunu gerektirecek 2.bir imzanın senet üzerinde bulunmadığı kanaati ile davanın kısmen kabulüne, davalı aleyhine koşulları oluşmadığından tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı 30.09.2007 tanzim tarihli 24.000,00 TL bedelli senet altındaki imzanın şirketi temsilen atıldığını borçlunun temsilcisi olduğu ...Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd.Şti. olacağını belirtmiş menfi tespit isteminde bulunmuş, mahkemece imzanın şirket kaşesi üzerine atıldığı, davacının şahsi sorumluluğunun bulunmadığı kabul edilerek menfi tespit isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, davacının senedin tarihi olan 30.09.2007 tarihi itibari ile şirketi temsile yetkili şahıs olmadığı hususunda Ticaret Sicil Kayıtları ve şirket kayıtları getirtilerek inceleme yapılmadan karar verilmiştir.

Tanzim tarihinde davacının şirketi temsile ve borç altına sokabilme yetkisi bulunduğu kabul edilir ise şirket kaşesi üzerine atılan imzanın şirketi temsilen atıldığı ve şirketi bağlayıcı olduğunun kabulü gerekir. Aksi halde imza sahibinin şahsi sorumluluğu bulunur. Bu yönler araştırılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4889, Karar No: 2018/2433, Tarih: 02.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/4889 E.  ,  2018/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi,... mahallesi,...Konakları, Dl-5 Blok, adresindeki, davalıya ait (3) no.lu bağımsız bölüm dairesinin balkonunun İmar Kanunu ile yönetim planına aykırı olarak kapatıldığını belirtilerek, kapatılma işinin yıkılarak, durumun eski hale iadesi istenilmiş, mahkemece; zemin katta bulunan dava konusu dairede, açık mutfak balkonu dış cephe bölümü cam ile kapatılarak, proje hilafı ana taşınmazın ortak dış cephe görünümüne müdahalede bulunulduğu, ana taşınmazın mimari bütünlüğünün, estetik görünümünün bozulduğu, yapılan müdahale ile Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesindeki “ Kat malikleri ana gayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar” ve yine değişik 2. Fıkrasındaki ( 14.11.2007 -5711 sayılı Kanun / 8. madde ) " Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ana gayrimenkulun ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz” hükümlerine uyulmadığı, söz konusu balkonun cam ile kapatılmasının, ana taşınmazın yönetim planına aykırı olduğu, projeye ve yönetim planına aykırılığın giderilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne davalılara ait...6. Kısım... mahallesi, ... bulvarı,...Konakları sitesi, D1 -5 Blok, D. 3 .../... adresinde bulunan taşınmazın raporda belirtilen gerekli tadilat ve tamirat yapılarak dava konusu yapının eski hale getirilmesine, bu hususta kararın kesinleşmesinden itibaren davalıya 7 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, müdahalenin men'i, eski hale getirme istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. madde ve bendine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Kanunun bu hükmüne aykırı olarak davalılar tarafından plan ve projeye aykırı olarak gerçekleştirdiği imalatların nelerden ibaret olduğu ve bunların ne şekilde eski hale getirileceğinin hüküm fıkrasında açıkça belirtilmeden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/04/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10555, Karar No: 2023/3534, Tarih: 25.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/10555 E.  ,  2023/3534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Ceza tayinine yer olmadığı

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/905 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın hukuka aykırı olması nedeniyle bozulması istemine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece iddia, savunma, adli raporlar, dosya içerisindeki tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanığın şikayetçinin peşinden apartmana girerek şikayetçinin göğüslerine ve kalçalarına dokunduğu, bu şekilde üzerine atılı cinsel saldırı fiilini işlediği anlaşılmış ise de hazırlık soruşturması kapsamında alınan Bakırköy Prof. Dr. Masar ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin düzenlemiş olduğu 14.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince takdiren ceza tayinine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/116 Esas, 2015/905 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3798, Karar No: 2007/4415, Tarih: 19.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3798 E.  ,  2007/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Kadıköy 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :7.12.2006

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu hükümlerine göre  velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup  velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/3333, Karar No: 2023/2525, Tarih: 03.07.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/3333 E.  ,  2023/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1835 E., 2022/433 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili ve şikayet olunan SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; borçluya ait taşınmazın satışınden elde edilen bedelin paylaşımı için düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunan SGK’nın ilk sırada yer aldığını ancak sadece 1.930,00 TL bedelli haczi olduğunu, buna rağmen bedelin tamamının SGK’ya ödendiğini, 2. sırada yer alan şikayet olunan Turkland Bank’ın ise haciz tarihinin sıra cetvelinde yanlış gösterildiğini, şikayet olunan vergi dairesinin ise haciz miktarının 37.996,71 TL olduğunu bunun dışında bildirilen alacak miktarının dikkate alınmaması gerektiğini, satış masraflarından avukatlık ücretinin düşülmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan Tukland Bank A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkiline sıra cetvelinden pay ayrılmadığı için şikayetçinin müvekkiline karşı dava açmakta hukuki yararı olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Eylül 2017 tarihinden önce icra takip işlemlerinin borçlunun iş yeri dosyaları üzerinden yürütülürken bu tarihten sonra borçlunun tüm işyerleri üzerinden tek elden takip edilmeye başlandığını, her ne kadar satışa konu taşınmazda 1.930,00 TL borç miktarı üzerinden haciz koyulmuş ise de bu haciz tüm borçlar bitmeden kaldırılamayacağından sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi vekili 6183 sayılı Kanunun 21 ve 22. maddesi dikkate alınarak sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Şikayet olunan Garanti Bankası A.Ş. ve Finansbank A.Ş. vekillleri davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI