muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/16828, Karar No: 2024/8761, Tarih: 09.10.2024

... tarafından değiştirildiği, mali verilerine göre söz konusu krediyi ödeme gücü bulunmayan firmanın vergi matrahı verilerinde tahrifat yapılarak vergi matrahının yüksek gösterilmesi suretiyle mali durumunun gizlendiği, .... Deri firması adına düzenlenmiş genel kredi taahhütnamesi, ticari hizmetler sözleşmesi, fax talimatları ve krediye teminat olarak alınan senetlerin arkalarında firma kaşesi üzerinde sahte olarak şirket müdürü mağdur ... adına atılı imzaların ilk bakışta ve basit bir inceleme ile sahteliğinin anlaşılmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu anlaşılmakla suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından,katılan BDDK vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkemenin 31.03.2016 tarihli kararıyla hükmedilen ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle kazanılmış hak oluşturan cezanın 5 yıl 10 ay hapis ve 16.660,00 TL adlî para cezası olması ve 1412 sayılı Kanun'un 326 /son maddesi gereğince infazın bu

cezalar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği, aksi halde "aleyhe değiştirmeme" kuralı uyarınca ve kanun gereği sanıklara bir kez tanınan atıfete bir yenisinin eklenmesi suretiyle eşitlik, hak ve adalet ilkesinin zedelenmesine neden olunacağı gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümlerde infazın 5 yıl 6 ay hapis ve 6.660,00 TL üzerinden yapılmasına hükmedilmesi,

2.Sanık ...'nın tek eyleminin 25.06.2007 tarihli 40.000,00 TL tutarlı işlem olmasına rağmen atılı suçu birden fazla işlediğinden bahisle cezasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43.maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

3.Hükmün (F) bendindeki yargılama giderlerine ilişkin bölümde, 29.646,54 TL olan nispi harcın bozma ilamı doğrultusunda sanıklardan sorumlulukları oranında tahsiline karar verildikten sonra, devam eden fıkrada nispi harçla ilgili tekrar hüküm kurularak, bu defa 29.646,54 TL olan nispi harcın tamamının sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

4.Kazanılmış hak gereği cezaların infazına karar verilirken uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un 326 /son maddesi olarak gösterilmesi gerekirken uygulama yeri olmayan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 307/4.maddesi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan BDDK vekili, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği;

1.Hükmün (B) bendinde sanık ... hakkındaki cezanın kazanılmış hak nedeniyle infazına ilişkin 4. fıkrasında ve hükmün (C) bendinde sanık ... hakkında cezanın kazanılmış hak nedeniyle infazına ilişkin 4. fıkrasında yer alan "CMK’nun 307/4 maddesi uyarınca cezanın 5 YIL 6 AY HAPİS CEZASI ve 6.660 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK İNFAZINA" ifadeleri çıkartılarak yerlerine "1412 sayılı Kanun'un 326 /son maddesi gereğince cezanın 5 YIL 10 AY HAPİS VE 16.660,00 TL olarak infazına" ibarelerinin eklenmesi,

1.Hükmün (B) bendinde sanık ... hakkındaki cezanın kazanılmış hak nedeniyle infazına ilişkin 4. fıkrasında ve hükmün (C) bendinde sanık ... hakkında cezanın kazanılmış hak nedeniyle infazına ilişkin 4. fıkrasında yer alan "CMK’nun 307/4 maddesi uyarınca cezanın 5 YIL 6 AY HAPİS CEZASI ve 6.660 TL ADLİ PARA CEZASI OLARAK İNFAZINA" ifadeleri çıkartılarak yerlerine "1412 sayılı Kanun'un 326 /son maddesi gereğince cezanın 5 YIL 10 AY HAPİS VE 16.660,00 TL olarak infazına" ibarelerinin eklenmesi,

2.Hükmün (D) bendinde sanık ... hakkındaki hükümden 2,3 ve 4. fıkraların çıkartılarak yerine "Sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gözönüne alınarak cezasından TCK'nın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 10 YIL HAPİS VE 4 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", "Sanığa verilen 4 gün karşılığı adli para cezasının, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumuna göre TCK’nın 52/2 maddesi gereğince beher gününün takdiren 20-TL’den paraya çevrilerek 80,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, ancak sanığa verilecek adli para cezasının miktarı 5411 sayılı Yasa’nın 160/2 maddesi gereğince bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağından ve nitelikli zimmete konu zarar dikkate alınarak netice olarak sanığın 10 YIL HAPİS VE 120.000,00 TL (40.000-TL x 3) ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, cezada kazanılmış hak gereği 1412 sayılı Kanun'un 326 /son maddesi gereğince cezanın 5 YIL 10 AY HAPİS VE 16.660,00 TL olarak infazına" ibarelerinin eklenmesine,

3.Hükmün yargılama giderleri hakkındaki (D) bendinin nispi harcın sanıklardan eşit olarak tahsiline ilişkin 4. fıkrasının hükümden tamamen çıkartılmak ve diğer kısımları aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, tazmine hükmedilen banka zararı üzerinden sanıkların sorumlulukları oranında belirlenmek suretiyle hesaplanan 29.646,54 TL nispi onama harcının tamamının sanıklar ... ve ...'ten müşterek müteselsilen tahsiline, 26.640,90 TL nispi onama harcının sanık ...'tan, 2.732,40 TL nispi onama harcının ise sanık ...'dan tahsiline, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30997, Karar No: 2013/29258, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30997 E.  ,  2013/29258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 176 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3406, Karar No: 2019/7989, Tarih: 30.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3406 E.  ,  2019/7989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.07.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.01.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 15.10.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15938, Karar No: 2017/7445, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15938 E.  ,  2017/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/297, Karar No: 2012/6497, Tarih: 25.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/297 E.  ,  2012/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği, kamu kurumu zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 765 sayılı Kanunun 342/1, 59 ( 7 'şer kez ) mad uyarınca 1 yıl 8 ay hp ( 7 kez ), 5237 sayılı Kanunun 158/1-d-e, 62, 53/1 mad uyarınca 1 yıl 8 ay hp, 80 TL apc, hak yoksunluğu, 5237 sayılı Kanunun 158/1-d, 35/2, 62, 53/1 ( 6'şar kez ) 63 mad uyarınca 5 ay hp ve 20 TL apc, hak yoksunluğu ( 6 kez ) tutukluluğun mahsubu.

Suça konu sağlık kurulu raporlarında imzaları bulunan hastane çalışanları hakkında yapılan soruşturma sonucu davanın açıldığı Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesi'nde 2006/183 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenmesi, mümkünse bu dava ile birleştirilmesi değil ise bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanılması, emeklilik için başvurularda bulunulduğunda raporlardaki bulguların kadın hastalıklarına ilişkin olması nedeniyle inceleme başlatıldığı da dikkate alınarak suça konu raporların asıllarının getirtilip belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin mahkemeye ait olduğu gözetilerek incelenip özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde suça konu sağlık raporlarının asıllarının dosya içine konulması, raporlardaki bu bulguların sağlık kurulu raporlarında ve konularında uzman olan doktorları ne şekilde aldattığı karar yerinde tartışılıp toplanan deliller bir bütün olarak değerlendirilerek sonucuna göre sanığın her iki suç yönünden hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/145, Karar No: 2018/3422, Tarih: 12.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/145 E.  ,  2018/3422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 19/01/2018 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/04/2016 tarihli ve 2015/620 esas, 2016/310 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 31/01/2018 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla ...:

1- Şüpheli hakkında, 04/11/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, ayrıca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği,

2- Denetimli serbestlik ve tedavi tedbirinin infazı aşamasında, şüphelinin yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiği gerekçesi ile kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak kamu davası açıldığı,

3- Yapılan yargılama sonucunda, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/04/2016 tarihli ve 2015/620 esas, 2016/310 sayılı kararı ile “sanığa yeniden tebligat yapılması ve bu tebligata rağmen de başvurmadığı taktirde sanık hakkında dava açılması gerektiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle “karar verilmesine yer olmadığına” ve “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre; 28/06/2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinin yeniden düzenlendiği, aynı maddenin 2. fıkrasında "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir... ", 4. fıkrasında "a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." ve 7. fıkrasında "Şüpheli erteleme süresi zarfında dördüncü fıkrada belirtilen yükümlülüklere aykırı davranmadığı ve yasakları ihlal etmediği takdirde, hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir." şeklinde yer alan düzenlemelere göre, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usûlüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın somut olayda şüpheli hakkında ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 12/08/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda usûlüne uygun yapılan ilk çağrıya uymayan şüpheli hakkında sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kâğıdı çıkartılması, bu çağrıya da uymaması hâlinde ısrar şartının gerçekleşeceği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak hakkında iddianame düzenlenmesi gerektiği, netice olarak şüpheli hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği, esasen kamu davası açılmaması gerekirken iddianame tanzim edilerek cezalandırılmasının talep edildiği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği cihetle, yazılı şekilde karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/04/2016 tarihli ve 2015/620 esas, 2016/310 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verilmiş olması karşısında, mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

D) Karar :

Açıklanan nedenlerle, kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden; karar verilmesine yer olmadığına ilişkin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/04/2016 tarihli ve 2015/620 esas, 2016/310 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan “karar verilmesine yer olmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin EKLENMESİNE, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6366, Karar No: 2014/15970, Tarih: 04.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6366 E.  ,  2014/15970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu enerji nakil hatlarının izdüşümü ve yüzölçümünün krokisi üzerinde fen bilirkişisine işaretlettirildikten,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.