muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11820, Karar No: 2023/22510, Tarih: 12.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11820 E.  ,  2023/22510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/101 E., 2015/170 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

2.Tebliğname'de hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık tarafından katılanın haksız ve kasıtlı olarak terör örgütü yanlısı olarak kamuoyuna tanıtılmak istendiğine ve sanığın hakaret suçunu işlediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ... gazetesinin 26.01.2015 tarihli nüshasında ve gazeteye ait internet sitesinde yazdığı yazısında katılana yönelik sarf ettiği, "...Oysa bizzat ...'in lideri ... canlı yayında ...'i sevdiğini söyledi. Müritlerine "...'nin cihat çağrısına uymak farzdır." dedi. biçimindeki sözleri nedeniyle hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, "...Sanığın yazdığı yazı çerçevesinde eleştirel yaklaşım olmakla beraber eleştiri sınırının müdahil aleyhine kasıtlı olarak aşıldığını gösteren bir ibare mevcut olmayıp bunun yanında sanık kendi fikirleri çerçevesinde köşe yazısı vasıtasıyla güncel bir olay değerlendirmesi yapmış ve yorumlarda bulunmuştur. Burada ileri sürülen ve görünür gerçeğe uygun olan değer yargısı bildirimleri sanığın taşıdığı sıfat nedeniyle hukuka uygunluk sınırları içerisinde kabul edilmiştir." biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında da belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövme şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir.” hükmüne yer verilmiştir. Bunun yanında, bu hak, birçok uluslararası belgeye ve Mahkeme kararına da konu olmuştur.

Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (Sözleşme) 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde "demokratik bir toplum"dan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Bununla birlikte, ifade özgürlüğü de mutlak ve sınırsız değildir. Bu hak kullanılırken bireylerin hak ve özgürlüklerini ihlal edecek tutum ve davranışlardan kaçınılması hem ulusal hem de uluslar arası mevzuatlarda yer almaktadır.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Nitekim Anayasa'nın 26 ncı maddesinde koruma altına alınan ifade özgürüğü, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sebeplerle sınırlandırılabilir. Dolayısıyla anılan madde ile Anayasa'nın 13 üncü maddesine göre, ifade özgürlüğüne yönelik sınırlamalar ancak kanunla yapılabilir ve demokratik toplum düzeninin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamayacağı gibi hak ve özgürlüklerin özlerine de dokunamaz.

Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin ikinci paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin ikinci paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir ‘toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

Gerek Anayasa gerekse Sözleşme hükümlerine uygun davranılmaması, devletin pozitif ve negatif yükümlülüklerine aykırı hareket etmesi anlamına gelebilecektir. Zira, negatif yükümlülük kapsamında yetkili makamlar, zorunlu olmadıkça ifadenin açıklanmasını ve yayılmasını yasaklamamalı ve yaptırımlara tabi tutmamalı; pozitif yükümlülük kapsamında ise ifade özgürlüğünün gerçek ve etkili korunması için gereken tedbirleri almalı ve denge unsurunu sağlamalıdırlar. Aksi takdirde AİHM, kişinin şeref ve itibarının haksız bir saldırı altında olmasına rağmen ulusal mahkemeler tarafından gereken ölçüde korunmadığı gerekçesiyle AİHS'nin 8 inci maddesi açısından ihlal kararı verebilmektedir. Zira AİHM açısından, başvuranların özel hayata saygı hakkı ve ifade özgürlüğü eşit derecede önemlidir. Denge unsurunun sağlanmasında içtihatlara göre göz önünde bulundurulması gereken temel ilkeler ise, başvuruya konu ifadelerin kamu yararına ilişkin tartışmaya katkısı, ifade sahibinin tanınırlığı ve daha önceki tutumları, ifadenin içeriği, şekli ve etkileridir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10 uncu maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. Bu anlamda, AİHM içtihatlarında, basın, toplumun sözcülerinden biri olarak kabul edilmekte ve herkesin kamuoyunu ilgilendiren bilgileri edinme hakkı bulunduğu düşüncesiyle, kamuoyunu ilgilendiren konulara dair bilgi ve fikirleri vermeyi sağlayan basın özgürlüğüne ayrı bir önem atfedilmektedir. AİHM’e göre, öncelikle ifadelerin bir olgu isnadı mı yoksa değer yargısı mı olduğu belirlenmelidir. Zira olgu isnadı kanıtlanabilir bir husus iken, bir değer yargısının kanıtlanmasının istenmesi dahi ifade özgürlüğüne müdahale sayılabilecektir. Yargılamaya konu olan ifadeler eğer bir değer yargısı içermekte ve somut bir olgu isnadından bahsedilemeyecekse, değer yargılarını destekleyecek 'yeterli bir altyapının' mevcut olup olmadığı AİHM tarafından göz önünde bulundurulmaktadır. Zira değer yargılarının dahi belli düzeyde olgusal temel içermesi gerektiği kabul edilmektedir. Öte yandan, hiçbir veriye dayanmayan ve hiçbir altyapısı bulunmayan bir değer yargısı AİHM tarafından da ifade özgürülğü sınırları içerisinde kabul görmemektedir.

Sonuç olarak, gerçek dışı olgulara dayalı iddia olarak nitelenen açıklamalar bakımından AİHM, başvurucuların bu tür ifadelerin ortaya konulmasından ve yayınlanmasından sorumlu olup olmadıklarını ve bu tür bilgilerle diğer kişileri aldatmayı amaçlayıp amaçlamadıklarını dikkate almaktadır.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28 inci maddesi ile 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3 üncü maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır.

Yerel Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, davaya konu edilen yazının, yayımlandığı gündeki ülkenin gündemine ilişkin bulunduğu, yazı bir bütün olarak incelendiğinde kişilik haklarına saldırının bulunmadığı ve eleştiri içerikli olduğu, kullanılan dil ile yazının özünün birbirine uyumlu olduğu, hukuka aykırılık bulunmadığı, kullanan ifadeler, söylendiği yer ve zaman unsurları da gözetildiğinde muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmadığı, eleştiri niteliğinde olduğu. aksi düşüncenin, suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum anlamına gelebileceği anlaşılmakla hakaret suçunun unsurlarının somut olayda oluşmaması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiş, bu gerekçe ile de tebliğnamedeki görüşe de iştirak edilmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/102, Karar No: 2019/3246, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/102 E.  ,  2019/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1131, Karar No: 2023/4141, Tarih: 07.12.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1131 E.  ,  2023/4141 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2917 E., 2022/3159 K.

DAVA TARİHİ : 04.07.2019

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/194 E., 2022/588 K.

Haciz sıra cevteline karşı şikayet üzerine yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi ve şikayet olunan Erdemli Belediye Başkanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun reddine, şikayet olunan Erdemli Belediye Başkanlığı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili, takip borçlusu müvekkiline ait taşınmazın satışı üzerine düzenlenen sıra cetvelinde, satış bedelinden düşülen masrafların neye dayanılarak belirlendiğinin anlaşılamadığını, birinci sıra alacaklısına ayrılan tutarın hatalı hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

II. CEVAP

1.Şikayet olunan Erdemli Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; sıra cetvelinin düzenlenmesinde müvekkili idarenin bir dahli bulunmadığını, cetvelin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

2. Şikayet olunan A-B Yapı İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; İİK’nın 142 nci maddesi hükmü uyarınca, borçlunun sıra cetveline itiraz hakkı bulunmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetveline konu hesaplamaların olması gerekenden fazla yapılması halinde, borçlunun borç miktarının artacağı ve borçtan kurtulacağı miktarın azalacağı, bu husus, borçlunun hukuki durumunu etkilediğinden sıra cetveline itiraz hakkı bulunduğu, sıra cetveline esas tutarların bilirkişi marifetiyle yeniden hesaplattırılması sonucunda şikayete konu sıra cetvelinde bir hata bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine, işin mahiyetin gereği taraflar yararına vekalet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, şikayetçi ve şikayet olunan Erdemli Belediye Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Şikayetçi vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, şikayetçi ve şikayet olunan Erdemli Belediye Başkanlığı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Şikayetçi vekili istinaf başvuru dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Şikayet olunan Erdemli Belediye Başkanlığı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; yerel mahkemece müvekkili lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sıra cetvelinde hesap hatası bulunmadığının, ayrıntılı, dayanaklı ve hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporuyla tespit edilmiş olmasına göre, şikayetin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bu durumda, HMK’nın 326/1 inci maddesi gereğince şikayet olunan belediye lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun reddine, şikayet olunan belediye vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, şikayetin reddine ve şikayet olunan belediye lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz başvuru dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, haciz sıra cetveline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası, İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesinin dördüncü fıkrası, İcra ve İflas Kanunu’nun 142 nci maddesi,

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İİK'nın 142. maddesinde, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir" hükmü düzenlenmiştir. Sıra cetveline şikayet kural olarak sıra cetveline giren ya da girme hakkı bulunduğu halde sıra cetveline alınmayan alacaklılar tarafından aynı iştirak derecesi ya da üst sırada bulunup kendilerine pay ayrılan alacaklılara karşı açılır. Bir diğer ifade ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı vardır. Bu madde hükmü ile sıra cetveline şikayet hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, şikayette hukuki yararı bulunmamaktadır. Hukuki yarar dava koşulu olup, yargılamanın her aşamasında resen nazara alınır. (23. Hukuk Dairesinin 24.02.2020 Tarih ve 2016/7775 Esas, 2020/1250 Karar sayılı kararı)

Bu durumda mahkemece, borçlunun sıra cetveline şikayette bulunmasında takip yetkisinin (aktif husumet ehliyetinin) bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçeler ile varılması isabetsiz ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan değerlendirmeye ilişkin olarak re’sen yapılan inceleme sonucunda, kararın sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmakla, gerekçesi değiştirilerek ve hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13776, Karar No: 2012/4809, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13776 E.  ,  2012/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara aralarındaki güvene dayalı olarak eskiden beri fındık sattığını, son olarak vediği fındık bedelinden kalan miktar yönünden davalıların kendilerine ait kartvizitin arkasına kalan 7.390.TL ve telefon numarası yazarak verdiklerini ancak kalan borç miktarını ödememeleri üzerine ilamsız icra takibi yaptığını ancak davalıların haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, uyuşmazlık miktarına ve davalıların muvafakat etmemeleri nedeniyle davacının tanık dinletme talebinin reddi ile davalılara yapılan yemin teklifi üzerine davalıların yemin etmeleri nedeniyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı icra takibinde ve mahkemede davalılara fındık sattığını ve bakiye alacak yönünden davalıların kendisine davalılara ait olan kartvizitin arkasına “kalan 7.390.TL ve telefon numarası” yazarak verdiklerini iddia etmiştir. Davacının bu iddiası yönünden, icra ve mahkeme dosyasına fotokopisi sunulan kartvizitin, aslının davacıdan ibrazı ile davalılar isticvap edilerek kartvizitin arkasındaki yazının kendilerine ait olmadığı hususunun sorulması, davalıların bu yazının kendilerine ait olmadığını beyan etmeleri halinde bu kişilere ait yazı örneklerinin celbi ile bu yazının davalıların eli 2011/13776-2012/4809

ürünü olup olmadığının tespiti yönünde bilirkişi incelemesi yapılması, şayet kartvizitin arkasındaki yazının davalılar tarafından kendilerine ait olduğunun kabulü veya bilirkişi incelemesi sonucunda bu sonuca ulaşılması halinde bu delil, yazılı delil başlangıcı niteliğine kavuşacak ve alacak, tanık dahil her türlü delil ile kanıtlanabilecektir. O halde mahkemece, az yukarıda değinilen bu yönler gözetilerek araştırma yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 21,15 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.