muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1917, Karar No: 2024/5473, Tarih: 08.10.2024

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Muradiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.04.2021 tarihli ve 2010/196 Esas, 2021/103 Karar sayılı kararı ile; hava fotoğraflarında taşınmazların sürülü olmadıkları, her ne kadar bir kısım tanıklar dava konusu taşınmazlarda tarım yapıldığını ve sürüm olduğunu belirtmiş ise de bilimsel hava fotoğraflarına itibar edilerek ve keşif tarihi itibariyle fiili durumları dikkate alındığında davacının çekişmesiz ve aralıksız olarak en az 20 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle, bilirkişi ve tutarlı tanık beyanları ile ispatlayamadığı, ayrıca her ne kadar 105 ada 29 parsel sayılı taşınmaz hakkında bilirkişilerce iktisap şartlarının oluştuğu yönünde kanaat bildirilmiş ise de davacının zilyetlik durumunun kesin olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilmediğini, 20 yıl öncesine ait bilimsel verilere itibar edilmesinin hukuki olmadığını, taşınmazlarda davacı tarafından uzun yıllardır tarım yapıldığını ileri sürerek istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 28.11.2022 tarihli ve 2021/792 Esas, 2022/1154 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazların yerleşimin ve özel mülklerin bulunmadığı geniş bir alan içerisinde küçük parseller halinde taşlık, kayalık, ham toprak ve doğal bitki örtüsüyle kaplı küçük taşınmazlar olduğu, toprağının işlenmediği, halihazırda bir kısmının baraj göletinin suları altında kaldığı,

bilirkişi raporlarına göre de taşınmazların imar-ihya edilmediği, sınırlarının sabit ve belirgin olmadığı, taşınmazlarda davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrar ile yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığını, mahalli bilirkişiler dava konusu yerde tarım yapıldığını belirttikleri halde hava fotoğraflarında dava konusu yerlerin sürülü olmadığından bahisle ret kararının verildiğini, ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ve re'sen görülecek nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190. maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 15, 16,18. maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6, 713. maddeleri.

3. Değerlendirme

Van ili .... ilçesi, .... köyünde 1999 yılında yapılan kadastro çalışmalarında 101 ada 17, 105 ada 29 ve 65 parsel sayılı 55.400, 11.562, 20.445 m2 yüz ölçümündeki taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunması ve kimsenin zilyetlik iddiasında bulunmaması nedeniyle ham toprak vasfı ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 346,90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca duruşmaya gelen temyiz edilen davalı Hazine vekili için 28.000.00 TL duruşma vekalet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16576, Karar No: 2012/6761, Tarih: 25.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/16576 E.  ,  2012/6761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.10.2010 tarih ve 2010/68 - 2010/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin tescilli “Essi” markasının sahibi olduğunu, müvekkilinin “Essi” ibaresini ticaret ünvanında da kullandığını, “Essi” ibaresinin, davalı tarafından haksız biçimde kullanıldığı gerekçesi ile davalıya 06.11.2009 tarih ve 24823 yevmiye numaralı ihtarnameyi keşide ettiklerini ve işyerinde bu unvan ve markayı kaldırmasını sağladıklarını; ancak davalının, aynı ibareyi internet ortamında kullanmaya devam ettiğini tespit ettiklerini, bunun üzerine, 03.03.2010 tarih ve 8201 yevmiye numaralı ihtarnameyi keşide ettiklerini; ancak davalının kullanımına devam ettiğini müvekkilinin bu eylemden zarar gördüğünü ileri sürerek tazminat hakları saklı kalmak kaydı ile markayı ve unvanı haksız kullanmasının tespitine ve tecavüzün önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait işyerinin davacıya ait “ESSİ GÜZELLİK SALONU”un Bornova şubesi olarak “Essi Güzellik ve Day Spa” ismi ile açıldığını, müvekkilinin davacının rızası ile bu “ESSİ” ibaresini kullandığını, internet ortamında da “Essi” sözcüğünü anahtar kelime olarak kullandıklarını bunu nedenin de müvekkilinin burayı davacının şube olarak kurması ve müvekkilinin işyerinde bulunan teçhizatların da bu markayı taşıyan ürünler olduğunu herhangi bir yanıltma ya da iltibasın söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,tüm dosya kapsamına göre; davalının “Essi” ibaresi ile ilgili bir tescilli markası ya da yazılı bir lisans hakkının bulunmadığı. “Essi” ibaresinin, davalı tarafından google reklâm panelinde anahtar sözcük olarak kullanıldığı, 556 KHK’nin 9/2 – d maddesi uyarınca, işaretin dijital ortamda ticari etki yaratacak biçimde anahtar sözcük veya benzeri biçimlerde kullanılmasının, marka tescilinden doğan hakların kapsamı içinde yer aldığı gerekçeleriyle davalının, davacıya ait tescilli marka olan ve ticaret unvanının kılavuz sözcüğü olan “Essi” ibaresini, “google”dan aldığı internet reklâm hizmetinin icrası sırasında kullanıcıların yazabileceği anahtar sözcük olarak seçmiş olmasının ve kullanmasının, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespitine, bu biçimdeki kullanımının önlenmesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6689, Karar No: 2010/12149, Tarih: 24.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6689 E.  ,  2010/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağacın el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1960, Karar No: 2014/6063, Tarih: 30.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1960 E.  ,  2014/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menderes İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/87-2013/92

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, Menderes İcra Müdürlüğü'nün 2005/1312 E. sayılı takip dosyasında hazırlanan 25.10.2013 tarihli sıra cetvelinin, şikayetçilerin annesi Nurşen'in murisi ölü M.. K.. adına tebliğinin geçersiz olduğunu, icra takip dosyasından 14.11.2013 tarihinde sıra cetvelinin düzenlendiğini öğrendiklerini ileri sürerek, sıra cetvelinin kendilerine tebliğ tarihinin 14.11.2013 olarak düzeltilmesini, ayrıca sıra cetveline konu taşınmaz üzerine şikayetçiler murisi M.. K.. lehine 19.03.1965 tarihinde bila faizsiz 2.500,00 lira bedelle konulan ipoteğin sıra cetvelinin tanzim edildiği tarihe güncellenerek şikayetçilere pay ayrılması gerekirken, ipotek değeri esas alınarak pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayetçiler, şikayete cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; şikayete konu sıra cetvelinin şikayetçiler vekiline icra dosya numarası açıkça yazılmak suretiyle 30.10.2013 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, tebligat üzerinde M.. K..'ın isminin belirtildiği beyan edilmiş ise de, tebligatın vekil adına çıkartıldığı gerekçesiyle, tebliğ tarihinin düzeltilmesi talebinin reddine, sıra cetveline ilişkin şikayetin de yasal süreden sonra yapıldığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçiler vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçiler vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçiler vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1578, Karar No: 2020/2046, Tarih: 12.02.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1578 E.  ,  2020/2046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl ve bir. dos. davacı ... vekili avukat ... ile asıl ve bir. dos. davalı ... vekili avukat ...

aralarındaki dava hakkında ... 20. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/09/2014 tarih ve 2013/92-2014/207 sayılı hükmün Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin (kapatılan) 01/10/2015 tarih ve 2014-22164-2015-13437 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde asıl ve bir. dos. davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 465,00 (dörtyüzaltmışbeş) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 12/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15440, Karar No: 2013/12747, Tarih: 18.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15440 E.  ,  2013/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.04.2012 tarih ve 2009/25-2012/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin vergi borcu sebebiyle gönderilen ödeme emrinin tebliği üzerine müvekkilinin davalı şirketin ortağı olarak gördüğünü öğrendiğini, ticaret sicil kayıtlarına göre, şirketin bir kısım paylarının 09/10/2001 tarihli ortaklar kurulu kararı ile müvekkile devredildiği görülmekte ise de, hisse devir senedindeki imzaların ve senet ekinde sunulan kimlik fotokopisindeki fotoğrafın müvekkiline ait olmadığını, şirketin paylarının sahte kimlik kullanılarak müvekkiline devredilmiş görüntüsü yaratıldığını, hisse devri senedinin noterde onaylanması sebebiyle noterin kendisi ve başkatibine de husumet yöneltildiğini belirterek hisse devir senedinin iptaline, müvekkilin davalı şirketin ortağı olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, yapılan işlem ile davacının zararı arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını, kullanılan kimliğin iğfal kabiliyetine haiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin davalılardan ...'a ait olan 1.500 TL'lik hissesinin noter hisse devir senedi ile davacıya devredildiği, grafolog bilirkişi tarafından yapılan inceleme kapsamında hisse devir senedi üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığının tespit edildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, Bakırköy 20. Noterliği'nin 09/10/2001 tarih ve 29137 yevmiye nolu hisse devir senedinin iptaline, davacının davalı şirketin ortağı olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, noterde düzenlenen belgenin sahteliğinin ancak bu belgeyi düzenleyen noterin huzuruyla görülecek bir davada karara bağlanabilecek olmasına ve HMK'nın 208/4 maddesinin de bu konuda amir hüküm niteliğinde bulunmasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, noterde düzenlenen belgenin sahteliğinin ancak bu belgeyi düzenleyen noterin huzuruyla görülecek bir davada karara bağlanabilecek olmasına ve HMK'nın 208/4 maddesinin de bu konuda amir hüküm niteliğinde bulunmasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ... 'den alınmasına, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2595, Karar No: 2022/9475, Tarih: 23.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/2595 E.  ,  2022/9475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davası sonucunda verilen beraat kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.09.2020 tarih, 2018/26 Esas ve 2020/5023 Karar sayılı ilamı ile kamu davasının olağan zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle düşme kararı verildiği ve karar bu şekilde kesinleştiği halde, mahkemece kararın bozulduğu düşünülerek yeniden esasa kaydedip, duruşma açarak zamanaşımı sebebiyle yeniden düşme hükmü kurulmasının hukuki değerden yoksun olduğu ve temyizen incelenecek hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine İADESİNE, 23/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11237, Karar No: 2014/19003, Tarih: 25.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11237 E.  ,  2014/19003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, ortak alana yapılan müdahalenin sona erdirilerek, ortak alanın mimari projeye uygun eski hale getirilmesini ve yönetici atanmasını talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekilinin 09.05.2014 tarihli katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği ve temyiz harcının alınıp alınmadığı araştırılarak, bunlara ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya konulması, süresi içinde temyiz defterine kayıt yapılmış ancak harç alınmamış ise HUMK'nun 434. maddesinin 3.fıkrası hükmü uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve belgesinin dosyaya konulmasından,

2-Davaya konu taşınmaza ait mimari proje ve bu projede sonradan değişiklik yapılmış ise buna ilişkin tadilat projeleri -onay tarihlerini gösterir şekilde- ile tadilat projelerinin onay tarihindeki tüm kat malikleri ya da kat irtifakı sahiplerinin rızalarına ilişkin belge ve bilgilerin belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7498, Karar No: 2013/9279, Tarih: 21.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7498 E.  ,  2013/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının davalı işyerinde çalışırken istifa ederek işten ayrıldığını, 01/06/2006 tarihinde ödenmeyen ücret alacağı için başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini, davalının başka bir yerden alacağını alamamasını bahane ederek davacıya ücretini ödemediğini iddia ederek haksız itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatının hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin verilen karar 9.Hukuk Dairesi'nin 14/06/2012 tarihli ilamı ile “..Somut olayda, davacı davalı otelde genel müdür olarak çalıştığını, yüksek bir miktardaki konaklama ücretinin aracı seyahat acentesinden tahsil edilememesinden davalının kendini sorumlu tuttuğunu, bu nedenle 21.03.2006 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, kalan alacağı için 01.06.2006 tarihinde davalı yetkilisi ile aralarında tutanak tutulduğunu ileri sürmüştür. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının çalıştığı 6 aylık sürenin ücret karşılığının 12.774.98–TL olup bu rakamın iş sözleşmesinin feshinden sonra düzenlenen ve hiçbir ihtirazi kayıt içermeyen ibraname karşılığı ödendiği, davacının da genel müdür olup ibranameyi irade fesadı altında imzaladığını iddia ve ispat edemediği anlaşılmaktadır.

Bu ibraname ile aynı tarihte düzenlenen tutanakta da ibranameye ilişkin bir ihtirazi kayıt olmayıp, ücrete ilişkin atıfta da bulunulmadığı açıkça ortadadır. Bu nedenle mahkemenin davacının 12.774.98 TL ücretinin ödenmediğine ilişkin kabulü isabetli değildir.

Davaya konu icra takibinin dayanağı 01.06.2006 tarihli tutanak başlıklı belge ücret dışında bir alacağı ilişkin olup, bu tutanakta belirtilen alacağın niteliği tartışılıp değerlendirilmemiştir.

Bu itibarla davacının ücret alacağının kabul edilerek takibe esas 01.06.2006 tarihli tutanak içeriğinde belirlenen 10.000 TL'nin dayanağı ve içeriği saptanıp, belirlenecek hukuki duruma göre karar verilmesi gerekirken bu 10.000 TL’nin ücret olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme özetle davacının imzaladığı ihtirazı kayıtsız ibraname ile ücret alacağını aldığını kabul ettiği, ibranamenin irade fesadı altında alındığının iddia ve ispat edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Bozma kararına uyan Mahkeme özetle davacının imzaladığı ihtirazı kayıtsız ibraname ile ücret alacağını aldığını kabul ettiği, ibranamenin irade fesadı altında alındığının iddia ve ispat edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar vermiştir.

Mahkeme tarafından davanın reddine karar verilmiş ise de, bozma sonrası yapılan yargılama yeterli değildir. Bozmaya uymakla Mahkeme için bozma ilamının gereklerini yerine getirme yükümlülüğü doğar. Yukarıda özetlenen bozma ilamında icra takibinin dayanağı olan 01/06/2006 tarihli tutanağın ücret alacağına ilişkin olmadığı belirtilerek bu tutanağa dayanan alacağın niteliğinin saptanması gereğine işaret edilmiştir. Ancak mahkeme bozma ilamı doğrultusunda icra takibinin dayandığı tutanağın ilişkin olduğu alacağın niteliği araştırmamış, bu hususta inceleme ve yargılama yapılmamıştır. Hükmüne uyulan bozma ilamının gereklerinin yerine getirildiği söylenemez.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.