muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8791, Karar No: 2019/8479, Tarih: 28.11.2019

b) Sanık ve ... faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...’a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) ... hakkında bulunulan suç duyurusunun akıbetinin araştırılması, dava açılmış ise bu dava ile birleştirilmesi, dava açılmamış ise; yazı ve imzaların, ...’a ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında yeniden suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

e) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

f) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23599, Karar No: 2018/3283, Tarih: 26.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/23599 E.  ,  2018/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksir de ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği, somut olayımızda sanığın eyleminin taksir düzeyinde kaldığı ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1, maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2668, Karar No: 2025/16923, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/2668 E.  ,  2025/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/92 E., 2023/1011 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/47 E., 2021/338 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6182, Karar No: 2016/5264, Tarih: 09.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6182 E.  ,  2016/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 30/06/2006 tarihli dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kalınağıl köyü sınırına bitişik ... Belediyesi sınırları içinde kalan taşınmazın, tapuda kayıtlı olmadığı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğu iddiasıyla Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre, adına tescilini istemiş, ... de tescil talebinde bulunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; fen bilirkişi krokisinde (C) harfi ile gösterilen 682.27 m² yerle ilgili davanın atiye bırakılmış olması nedeniyle açılmamış sayılmasına, (A) harfi ile gösterilen 10033.81 m² ve (B) harfi ile gösterilen 37.28 m² yüzölçümlü taşınmazların zeytinlik niteliğinde davacı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı ... tarafından temyiz edilmekle hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 21/03/2012 gün ve 2011/16117 E. - 2012/4321 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece çekişmeli taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden oldukları ve davacı yararına kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Öncelikle, çekişmeli yerlerin içinde ...’a ait 34 numaralı direğin bulunduğu anlaşılmasına rağmen, adı geçen kurum davada davalı sıfatıyla yer almamıştır. ... Genel Müdürlüğünün 18/02/2008 tarihli cevap yazısında, bu yerin orman olduğundan kamulaştırılmadığı belirtilmesine karşın; Orman bilirkişisi tarafından, taşınmazın öncesi araştırılıp çekişmeli yerin eski tarihli belgelerdeki konumu gösterilmemiştir. Yerel bilirkişi anlatımından, taşınmazın, dereye bitişik olduğu anlaşılmakla birlikte, jeolog bilirkişi dinlenmemiş, fen bilirkişi krokisi de yetersizdir. Çekişmeli taşınmazın, ... köyü yönünde bitişik olduğu taşınmazlar krokide gösterilmemiş, sözü geçen komşu taşınmazlara ait tutanaklar ve dayanakları getirtilerek denetlenmemiştir. Tarım bilirkişi tarafından taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dikme mi, yoksa aşılama mı olduğu, aşılama ise bunların aşı yaşları belirtilmemiştir. Bu nedenle, taşınmazın öncesinin de incelenmesi bakımından mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... Bakanlığı (... Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç mühendis, bir tarım uzmanı, bir jeolog bilirkişi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli kroki düzenlettirilmeli; jeolog bilirkişiye taşınmazın dere yatağı olup olmadığı, tarım bilirkişisine taşınmaz üzerinde bulunduğu bildirilen zeytin ağaçlarının dikme mi, yoksa aşılama mı oldukları, aşılı iseler aşı yaşları açıklattırılmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir." denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, davacının davasının reddine, fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle işaretli 7248 m2 yüzölçümlü taşınmazın ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre, dava; Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Yörede, 1965 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1979 yılında evvelce sınırlaması yapılıp kesinleşen ormanlarda 1744 sayılı Kanunla değişik 2. madde uygulaması ile herhangi bir nedenle sınırlama dışı kalmış ormanlarda orman kadastrosu ve 2. madde çalışmaları yapılmış; bu uygulama 02/10/1979 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Genel arazi kadastro işlemi 1963 yılında yapılmış ve 21/11/1963 tarihinde kesinleşmiş, çekişmeli yer kültür arazisi olmaya elverişli ancak zilyet edilmeyen yerlerden olması nedeniyle tapulama dışı bırakılmıştır. Tapulama dışı bırakma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

1) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazları bakımından; çekişmeli taşınmazın 1959 tarihli memleket haritasında ibreli ağaç ve çalılık rumuzlu yeşil renkle gösterilen alanda yeraldığı, eğiminin % 20-25 civarında, 6831 sayılı Kanunun 1/J maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, üzerinde 30-40 aşı yaşında zeytin ağaçları bulunması nedeniyle öncesinin yabani delicelik (orman ağacı) niteliğinde bulunduğuna, bu tür yerler için 3573 sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanuna göre oluşturulmuş bir tapu kaydına dayanılmadığına ve zilyedlikle kazanılacak yerlerden olmadığına göre, davacının davasının reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalı ...'ın temyiz itirazları bakımından; davalıya ait 34 numaralı direk yerinin orman sayılan yer içinde bulunduğuna, Anayasanın 169. maddesinin koruyucu hükmü karşısında mahkemelerce ormanlar üzerinde 3. kişi ve kurumlar lehine, izin, irtifak ve herhangi bir kısıtlayıcı şerh konulamayacağına göre, davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3) ...nin temyiz itirazlarına gelince; kararın gerekçesinde taşınmazın orman niteliğiyle ... adına tescili gerektiğinden sözedilerek hüküm kurulmuş ise de; hüküm fıkrasında, ... adına tescile karar verilen (A) harfiyle işaretli bölümün hangi nitelikle tescil edildiği açıklanmamış, bundan ayrı ziraat bilirkişi tarafından, üzerinde küçük kayalıklar ve az gelişmiş zeytin ağaçları bulunması nedeniyle imar ve ihyanın tamamlanmadığı açıklanan (C) harfiyle işaretli 772 m2 ve (D) harfiyle işaretli 1924 m2 taşınmaz da davanın konusu olduğu ve bu bölümler hakkında da ...nin tescil istemi olduğu halde, bu bölümlerle ilgili olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir.

O halde, mahkemece (A) harfli bölümünün hangi nitelikle ... adına tescil edileceği hüküm yerinde açıklanmalı, davaya dahil olan ve ...nin tescil isteminin bulunduğu (C) ve (D) harfli bölümleri hakkında da olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişi ve davalı ...'ın temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Üçüncü bentde açıklanan nedenlerle; ...nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 09/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7351, Karar No: 2022/1600, Tarih: 16.02.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/7351 E.  ,  2022/1600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kamu davasının ertelenmesi kararı 24/10/2014 tarihinde süpheliye tebliğ edildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 22/10/2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz ... beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının, şüpheliye tebliğ edilmekle birlikte kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazına başlanması için Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkarılan çağrı yazısını alan sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği, sanığın uyarılmasının ardından yeniden müracaat ederek oturumlara katıldığı ancak 27/02/2015 tarihli vaka sorumlusu görüşmesine katılmayan sanığa ikinci bir uyarı yapılmaksızın dosyanın kapatıldığı anlaşılmakla, olayda ısrar şartı gerçekleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

3- Suç tarihi olan 20/07/2014 tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği gözetilmeden suç tarihinden önce yürürlükte olan

5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMUK'un 326/son. maddesi gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1710, Karar No: 2020/3254, Tarih: 08.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/1710 E.  ,  2020/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalı ...Ş., ihbar olunanlar ... Kuaför ve Güzellik Salonları (... Kuaför Salonu), ..., ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 11/12/2017 gün ve 2016/963-2017/1031 sayılı kararın Dairemiz’in 19.02.2020 gün ve 2018/1703-2020/1712 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2020 tarihinden itibaren 24.120,00 TL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile takibin 6.996,00 TL asıl alacak, 758,58 TL işlemiş faiz yönünden itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren avans faizi üzerinden takibin devamına hükmedilmiştir. Dairemizin onama ilam tarihi dikkate alındığında, davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesinin (talebinin) miktar itibariyle REDDİNE, tashihi karar peşin harcının davalıya geri verilmesine 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.