muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14414, Karar No: 2023/1763, Tarih: 06.04.2023

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiştir. Mağdur aşamalarda, sanığın kendisine sopayla vurduğunu beyan etmiştir.

3. Mağdur hakkında düzenlenen Manavgat Devlet Hastanesinin 09.02.2015 tarihli adlî muayene raporunda, sağ el bilekte, sağ el 1., 3. ve 5. Parmakta, sağ ve sol dizde sıyrıklar, sol el 2. parmakta çizik, sağ göz çevresinde 2 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi, kafa sol frontal bölgede 3 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi olduğu bildirilmiştir.

4. Mağdur hakkında düzenlenen ... Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün 24.02.2022 tarihli raporunda, kişinin, bacak, el, el bileği bölgelerinde sıyrıklara, saçlı deride yumuşak doku travmasına neden olan yaralanmasının; basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları ile uyumlu adlî muayene raporları karşısında, yaralama

eylemi sübut bulduğundan sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Uyulmasına karar verilen Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2021 tarihli ve 2021/1649 Esas, 2021/1659 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, mağdur hakkında düzenlenen 09.02.2015 tarihli doktor raporunda, “sağ göz çevresinde 2 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi, sol frontal bölgede 3 cm uzunluğunda 2 adet derin kesi” bulunduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun, tüm tedavi evrakları, varsa film ve grafileri ile adlî muayene raporu ile birlikte en yakın Adlî Tıp Kurumuna sevki sağlanarak, yapılacak fiziki muayenesini müteakip, yaralanmaların sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı ve 87 nci maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bozma ilamının gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle, yaralanmanın niteliği yönünden, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2021/521 Esas, 2022/825 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2165, Karar No: 2023/5887, Tarih: 05.12.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/2165 E.  ,  2023/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1539 E., 2022/2081 K.

...

...

KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yenide esas hakkında hüküm tesisi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/140 E., 2022/313 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile davaya çekişmeli boşanma olarak devam edilmek üzere kararın kaldırılmasına ve mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı kadının kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve yoksulluk nafakasına yönelik istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-karşı davalı erkek dava dilekçesinde; ekte sunulan protokol doğrultusunda davalı ile anlaşmalı boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı erkek Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararından sonra verdiği 06.05.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; kadının sadakat yükümlülüğüne uymadığını, birlik görevlerini yerine getirmediğini, evin ortak giderlerine katılmadığını ve evi terk ettiğini ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun)166 ıncı maddesi gereğince boşanmalarına, 15.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

3.Davacı-karşı davalı erkek 28.04.2022 tarihli duruşmada davasının 4721 sayılı Kanunun 161 inci olmadığı takdirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

3.Davacı-karşı davalı erkek 28.04.2022 tarihli duruşmada davasının 4721 sayılı Kanunun 161 inci olmadığı takdirde 166 ncı maddesinin birinci fıkrasına dayalı olduğunu beyan etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı-karşı davacı kadın cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, pasaport dahil herşeyinin ortak evde kaldığını, hakaret, tehdit ve şiddet gördüğünü, erkeğin sürekli borçlanıp müvekkilinin ödemesine sebep olduğunu, 2018 yılı yılbaşı akşamı bacagından bıçaklandığını, müvekkilinin evden atıldığını, mecburen güzellik salonu sahibi arkadaşlarına sığındığını ileri sürerek kişisel eşyalarının iadesine, 4721 sayılı Kanunun 166/1 inci maddesi gereğince boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2. Davalı-karşı davacı kadına 8.04.2022 tarihli duruşmada aylık 3000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası istediğini beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 25.12.2018 tarih ve 2018/954 E., 2018/923 K. sayılı kararı ile tarafların 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın anlaşmalı boşanma iradesinden vazgeçtiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2019 tarih ve 2019/304 Esas, 2019/288 Karar sayılı kararı ile anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar tarafların anlaşmalı boşanma iradelerinden dönmelerini engelleyen bir yasal hüküm bulunmadığı ve davanın çekişmeli boşanma olarak görülmesi gerektiği gerekçesiyle, kararın kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının evlendikten sonra işe başladığı, işe başladıktan sonra alkollü vaziyette eve geç gelmeye başladığı, erkeğin ise kadına "orospu" dediği, gece eve geç gelmesi nedeniyle kadını eve almadığı, kadının arkadaşlarının evinde kalmak zorunda kaldığı, boşanmanın meydana gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulüne, 4721 sayılı Kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, erkeğin zinaya dayalı davasının ispatlanamadığından reddine, eşit kusur nedeniyle her iki tarafın tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına aylık 800.00 TL tedbir nafakasına, her iki tarafın gelir durumunun aynı olması sebebiyle kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin müvekkilini bıçakladığına ilişkin ceza dosyasının dikkate alınmadığını, yazışmaların kendisine ait olmadığını, pasaportuna erkeğin el koyduğunu belirterek kusur belirlemesi, tedbir nafakasının miktarı, reddedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası, vekâlet ücreti ile yargılama gideri yönlerinden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin kadının alkollü vaziyette eve geç gelme vakıasına dayanmadığı halde kusur belirlemesinde dikkate alınmasının mümkün olmadığı, kadının diğer iddialarının affedilmiş ya da dava tarihinden sonra olduğu anlaşılmakla erkeğin istinafa gelmeyerek kesinleşen kusurlarının dışında başka bir kusurunun bulunmadığı, kadının güzellik uzmanı olup sigortasız çalıştığı, düzenli işi ve geliri olmadığı, gibi arkadaşlarının yanında kaldığı, lehine yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kusur tespiti, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına yasal koşulları oluşmakla 35.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, aylık 800,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilmiş, kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf kararında erkeğin neden tam kusurlu olduğunun açıklanmadığını, kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, evin giderlerine katılmadığını, davadan sonra müvekkile ait eşyaları evden alıp gittiğini, halihazırda kadının çalıştığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesinin kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat takdirine yönelik kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle; istinaf yoluna başvurmayanın temyiz yoluna başvuramayacağını, istinaf mahkemesinin kararında karşı vekâlet ücreti takdir edilmediğini belirterek vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili katılma yolu ile temyiz dilekçesinde özetle; istinaf yoluna başvurmayanın temyiz yoluna başvuramayacağını, istinaf mahkemesinin kararında karşı vekâlet ücreti takdir edilmediğini belirterek vekâlet ücreti yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, boşanmaya neden olan olaylarda kusur belirlemesinin doğru yapılıp yapılmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası takdirinin ve miktarlarının yerinde olup olmadığı ve davalı-karşı davacı kadın yararına istinaf vekâlet ücreti takdir edilip edilmeyeceği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanunun 4 üncü, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 175 inci maddesi. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi İkinci Kısım İkinci Bölüm 17. bent.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm, davacı-karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka talep edenin boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceğinin belirlenmesi gerekir. İlk Derece Mahkemesince yaptırılan sosyal ve ekonomik durum araştırması tutanaklarında erkeğin asgari ücretle çalıştığı, daha sonra işten çıktığı buna karşılık kadının güzellik uzmanı olduğu belirtilmiş ancak geliri hakkında bir tespit yapılmamıştır. Diğer yandan tanıklar kadının güzellik salonunda çalıştığını, boşanma olayından sonra işten çıktığını ifade etmişlerdir. İlk Derece Mahkemesince tarafların geliri denk olduğundan nafaka talebinin reddine karar verilirken Bölge Adliye Mahkemesince kadının SGK'lı çalışması olmadığından yoksulluk nafakası takdiri yoluna gidilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı karşı davacı kadının sürekli ve kendisini yoksulluktan kurtaracak düzenli bir gelirinin olup olmadığı hususunda çelişki söz konusudur. O halde, yeniden usulünce tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının SGK kayıtları, vergi kayıtları, Ticaret Sicil Kayıtları da dikkate alınarak etraflıca araştırılarak, kadının sürekli ve düzenli bir işte çalışıp çalışmadığının, çalıştığının tespit edilmesi halinde, çalışması karşılığında elde ettiği gelirin düzenli ve sürekli olup olmadığının, kendisini yoksulluktan kurtaracak düzeyde bulunup bulunmadığının belirlenerek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

2.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin sair, davalı-karşı davacı kadının tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ...'a geri verilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/13130, Karar No: 2014/25513, Tarih: 10.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13130 E.  ,  2014/25513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2014

NUMARASI : 2013/517-2014/103

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranının % 13, buna göre davacıların paylarına düşen irtifak hakkı karşılığının toplam bedeli 51.232,66-TL olduğu halde, daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti doğru değil ise de taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2105, Karar No: 2013/4473, Tarih: 18.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/2105 E.  ,  2013/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım.

HÜKÜM : 1- Sanık ... için, 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 31/3, 32/2, 62,63 ve 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 4 ay 26 gün hapis cezası.

2- Sanık ... için, kasten öldürme suçuna yardımdan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

a-) Gerekçeli karar başlığında maktul ...'nin sıfatının müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

b-) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 10/02/2004 tarih ve 4-296/27 sayılı kararı gereğince, kısa kararda yargılama giderlerinin miktarı gösterilmemiş ise de; sanık ...'dan alınmasına karar verildiği ve gerekçeli kararda da denetime imkan verecek şekilde yargılama giderlerinin ayrıntılı olarak gösterildiği anlaşıldığından, kısa karardaki eksiklik mahallinde tamamlanabilir nitelikte görülmüştür.

c-) Sanık ...'ın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek TCK'nun 32. maddesi kapsamında raporunun alınması gerekirken Bakırköy Prof. Dr. .... ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan yetersiz rapora dayanılarak, sanık hakkında TCK'nun 32/2 maddesinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır .

d-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın "kasten öldürme"

suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya, suçun niteliğine, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarı, tutuklulukta kalınan süre nazara alınarak tahliye talebinin reddine,

2-) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçuna yardım etme suçundan verilen beraat hükmüne bağlı vekalet ücreti istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık müdafii olarak görev yapan ve hükmü vekalet ücreti yönünden temyiz eden Av. ...'nin sanık ile arasında vekalet ilişkisi olduğunu gösteren bir vekaletnameye dosya içerisinde rastlanmadığından, sanık ile müdafii arasında vekalet ilişkisini gösteren vekaletname olup olmadığının araştırılması, varsa suretinin dosyaya eklenerek temyiz incelemesi için dosyanın Dairemize gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16001, Karar No: 2017/8360, Tarih: 30.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/16001 E.  ,  2017/8360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı ... Bankası A.Ş. tarafından borçlular ..., ..., ... ve ... aleyhine “aval veren” olmaları sebebiyle bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlular vekilinin icra mahkemesine başvurusunda; takip dışı ... San. A.Ş. tarafından açılan ve ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin (ticaret mahkemesi sıfatıyla) 2015/1503 Esas sayılı dosyasıyla görülen iflasın ertelenmesi davasında verilen tedbir kararı doğrultusunda, müvekkili borçluların adı geçen şirketin yönetim kurulu üyeleri olmaları sebebiyle haklarında takip yapılamayacağını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; ... haricindeki diğer borçlular yönünden takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval, bağımsız ve aslî bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini def'i veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel def’ilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir. Bono üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bonoda kimin için taahhüt altına girmişse onun gibi sorumlu olur(6102 sayılı TTK.’nun 778/3,702).

Bu açıklamalar doğrultusunda, Türk Ticaret Kanunu'nda özel hükümler olması nedeniyle, kambiyo senetlerinde Türk Borçlar Kanunu'nun kefalete ilişkin hükümleri uygulanamaz.

Somut olayda; şikayetçi borçluların bir kısmının yönetim kurulu üyesi oldukları takip dışı şirketin açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasında alınan “... Dava sonuçlanıncaya kadar davacı şirket ile birlikte şirkete kefalet vermiş bulunan yönetim kurulu üyeleri hakkında bu kefaletle sınırlı olarak yapılacak takiplerin durdurulmasına....” şeklindeki tedbir kararı doğrultusunda, söz konusu davanın tarafı olmayan şikayetçi borçlular hakkında “aval veren olmaları” sebebiyle, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapılmasına engel bir durumun mevcut olmadığının, kaldı ki tedbir kararında bahsedilen kefaletin dar yorumlanarak, sadece Türk Borçlar Kanunu hükümlerine göre verilmiş kefaletlere ilişkin olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece, şikayetin tüm borçlular yönünden reddi gerekirken, bir kısım borçlular yönünden şikayetin kısmen kabulü ile haklarındaki takibin durdurulması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.