muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27548, Karar No: 2017/16893, Tarih: 28.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27548 E.  ,  2017/16893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

09/10/2010 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığı altında 08/10/2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Her ne kadar somut olayda suça konu motosikletin mağdurun ikametinin eklentisinden mi yoksa açık alandan mı çalındığı anlaşılamamakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.07.2013 tarih 2013/13-77 Esas ve 2013/334 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; sabit bir noktaya bağlı olmaksızın açık alana park edilen motosikletin çalınması şeklindeki eylemin, kullanım gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin belirtildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyip, mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18734, Karar No: 2016/1438, Tarih: 09.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/18734 E.  ,  2016/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyizi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dava; 17.05.2010 tarihli iş kazasında ölen sigortalının hak sahibine bağlanan gelirler ve cenaze giderinden oluşan Kurum zararının tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesidir. Anılan maddenin birinci fıkrası hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan ...na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Davalı ...’ya ait maden ocağında meydana gelen grizu patlaması sonucu oluşan iş kazasında ... işçilerinin vefat ettiği, ... işçilerinin yaralandıkları, aynı kazada ölen başka bir sigortalının hak sahibinin açtığı ... İş Mahkemesinin 2010/420 Esas sayılı tazminat davasında alınan ve ...’ni %70, ...’yı %30 oranında kusurlu bulan kusur raporu hükme esas alınarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece her hangi bir kusur raporu aldırılmaksızın, aynı kazada ölen başka bir sigortalının hak sahibinin açtığı tazminat davasında aldırılan kusur raporu esas alınarak ve sorumlular hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılan 2011/191 esas sayılı ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşenlere de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Mahkemece her hangi bir kusur raporu aldırılmaksızın, aynı kazada ölen başka bir sigortalının hak sahibinin açtığı tazminat davasında aldırılan kusur raporu esas alınarak ve sorumlular hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinde açılan 2011/191 esas sayılı ceza davasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, hakkında mahkumiyet kararı verilip kesinleşenlere de bir miktar kusur verilmesi gerektiği gözetilmeksizin karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

Aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, sigortalının hak sahipleri tarafından, açılan tazminat davasının kesinleşip kesinleşmediği, olayda yaralanan ve ölen diğer sigortalılar hakkında yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini amacıyla davacı Kurum tarafından açılan başka rücu davalarının olup olmadığı, ilgili dosyalarda tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, zararlandırıcı sigorta olayındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda varsa çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4811, Karar No: 2013/10224, Tarih: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/4811 E.  ,  2013/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Talep, tapu kaydına eksik ve yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, ilgili Tapu Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 688 ada 6 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından olan İsmail Örs'ün soyadının ''Örscü'' olarak tashihine, Meryem Siler'in ad ve soyadının '' ...'' olarak tashihine ve Tutay'ın adının ''Irstotay'' olarak nüfus kayıtlarına uygun şekilde tashihine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ne var ki; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturmakta olup, kayıt malikleri ... ve ...'in ... olan baba adı ve kayıt maliki Irstotay'ın Abdurrahman olan baba adının kayıtta hiç yer almadığı görülmektedir. Nüfus kaydında yer almayan kimlik bilgilerinin tapu kaydında düzeltilmesi mümkün olmayacağından, yalnızca tespit hükmü kurulması gerekirken, anılan bu hususun gözardı edilmesi doğru değil ise de, bu durumun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 1.ve 2. fıkrasında yer alan '' ....... olan baba adının tashihen eklenmesine,'' ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine '' kayıt maliki ... ve ...'in baba adının ... olduğunun tespitine'' ibaresinin yazılmasına, yine hükmün 3. fıkrasındaki '' Abdurrahman olan baba adının tashihen eklenmesine'' ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine '' kayıt maliki Irstotay'ın baba adının Abdurrahman olduğunun tespitine'' cümlesinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1565, Karar No: 2013/15601, Tarih: 09.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1565 E.  ,  2013/15601 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Davacı, sosyal güvenlik destek primine tabi çalışabileceğinin tespitini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 21.03.2012 Tarih ve 2012/10-20 Esas, 2012/235 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Bütçe Kanunu'nun 25.maddesi ile; “Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin % 50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.” düzenlemesi getirilmiştir.

Anılan yasa maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu iddiası ile Anayasa Mahkemesi'ne dava açılmışsa da, henüz bu dava karara bağlanmadan kanun koyucu tarafından, bütçe kanunlarına, bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasanın 161. maddesi hükmü gözetilerek, bütçe kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkarılan 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29. maddesinin c bendi ile; 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan hüküm yürürlükten kaldırılmış ancak, aynı düzenleme anılan Kanunun 30. maddesi ile yeniden getirilmiştir. Bu madde 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Böylece Anayasa Mahkemesi tarafından iptale dair bir hüküm verilmeden aynı düzenleme 5335 Sayılı Yasa'da yer almış; 30.maddenin 2. ve 3.fıkrasında:

./...

-2-

“Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar.

Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı ........ek 11'inci maddesine göre 01.01.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi, 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiası ile açılan dava sonunda 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla; “İptali istenen bu maddenin 5335 sayılı Kanunun 29.maddesiyle yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “İstem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” hükmetmiştir.

Öte yandan, 01.10.2008 tarihinde 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu yürürlüğe girmiş; bu Kanun'un 105.maddesinde “Uygulanmayacak hükümler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30'uncu maddesine yer verilmemiştir.

Gerek 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105. maddesinde sayılan 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden itibaren uygulanamayacak hükümler arasında 5335 sayılı Kanunun 30.maddesinin yer almaması, gerekse T.C.Anayasası’nın 153. maddesinin “iptal kararları geriye yürümez” hükmünü içermesi karşısında; her hangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenlemenin 01.01.2005 tarihinden başlamak suretiyle yürürlükte olduğunun kabulü gerekir.

Anılan yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının ... tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır.

Nitekim, Hukuk Genel Kurulu’nun 27.05.2009 gün ve 2009/21-168 E., 2009/218 K.; 01.12.2010 gün ve 2010/10-586 E., 2010/615 K.; 06.04.2011 gün ve 2010/21-726 E., 2011/68 K. ve 05.10.2011 gün ve 2011/10-476 E., 2011/584 K. sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Açıklandığı üzere, herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin Kamu Kurumlarında herhangi bir

../...

-3-

kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları uygulamasına 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 Sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile başlandığı ve sonrasında da 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı Yasa'nın 30.maddesi ile sürdürüldüğü ve bu düzenlemenin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 Sayılı Yasa'nın 105. maddesi hükmü karşısında halen yürürlükte olduğu belirgindir.

../...

-3-

kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları uygulamasına 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 Sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile başlandığı ve sonrasında da 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı Yasa'nın 30.maddesi ile sürdürüldüğü ve bu düzenlemenin 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 Sayılı Yasa'nın 105. maddesi hükmü karşısında halen yürürlükte olduğu belirgindir.

Somut olayda; 15.10.1999 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanan davacının, 01.01.2005 tarihi sonrasına ilişkin olarak yukarıda belirtilen kapsamdaki çalışması olması halinde yaşlılık aylığının kesilmesi gerektiği ve yersiz aylıkların istirdadının söz konusu olduğu gözetilerek yapılacak araştırma ve inceleme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2014/29445, Karar No: 2018/19504, Tarih: 13.11.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/29445 E.  ,  2018/19504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre olayın tek tanığı olan Özlem'in tüm aşamalarda sanığın mağdur ...'e ''oraya gelirsem kötü olur'' dediği şeklindeki anlatımı karşısında, hüküm kısmında ''senin ayaklarını kırarım'' ifadesinin bulunmasına karşın mahkemece eylemin sair tehdit olarak kabul edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede,

Şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

AS
Yargıtay — Esas No: 2014/16847, Karar No: 2015/1296, Tarih: 26.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/16847 E.  ,  2015/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile yapılan protokol kapsamında davalı kurum sigortalısı hastalara reçete edilen ilaçları temin ettiğini, dava konusu kurum sigortalısı ...'e teslim edilen ilaçların hastanın ilaç raporuna aykırı olduğu gerekçesiyle örnekleme metoduna göre 13.490,95 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek,bu bedelin fatura tarihi olan 30.04.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı tarafından ilaç kullanım raporuna aykırı olarak ilaç verilmesi nedeniyle ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın ıslah edilmiş haliyle kabulü ile, 13.490,95 TL'nin 30.04.2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu haksız kesinti işlemine ilişkin faturanın 30.04.2009 tarihinde düzenlendiği,ancak taraflar arasındaki uyuşmazlığa konu fatura tarihi itibariyle taraflarca imzalanarak yürürlüğe konulan 2009 tarihli eczane protokolünün “Fatura inceleme ve ödeme “ ara başlıklı 4.3.1 maddesinde “Kuruma teslim edilen faturalar teslim tarihinden itibaren en geç 60 gün içerisinde ödeme genelgesine göre örnekleme yöntemiyle incelenerek ödenir.” şeklinde yapılan düzenleme ile davalı kurum lehine fatura tarihinden itibaren 60 günlük ödeme süresi tanındığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca mahkemece sözleşmedeki bu hüküm dikkate alınarak fatura tarihi yerine fatura tarihinden itibaren 60 günlük sürenin sona erdiği 30.06.2009 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,iki numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün (1) nolu bendinde yer alan “ 3.490,95 TL'nin 30/04/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine aynen "3.490,95 TL'nin 30/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34061, Karar No: 2014/24132, Tarih: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/34061 E.  ,  2014/24132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/272856

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2012

NUMARAS : 2011/191 (E) ve 2012/148 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; sanığın soruşturma aşamasında suça konu telefonu kendiliğinden getirerek yakınana teslimini sağlaması karşısında; rızai iade koşullarının bulunması nedeniyle sanık lehine 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyizi tirazlarır bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11219, Karar No: 2006/2318, Tarih: 23.03.2006

3. Ceza Dairesi 2005/11219 E., 2006/2318 K.

**3. Ceza Dairesi 2005/11219 E., 2006/2318 K.**

**- ÇOCUK KORUMA

- LEHE VE ALEYHE BELİRLENMESİNDE KARMA UYGULAMA YASAĞI

- PARA CEZALARINA İLİŞKİN GECİKME ZAMMI

- YAŞ NEDENİYLE İNDİRİM**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 31 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 62 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak

1)Hüküm tarihinden sonra 15.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunun 23.maddesi hükümlerine göre yeniden değerlendirilmesi lüzumu,

2)Kabule göre de;

5252sayılı yasanın 9/3 maddesine göre lehe ve aleyhe belirlenmesinde karma uygulama yasağı bulunması karşısında mahkemeye 5237 sayılı yasanın 62.maddesi yanında 647/4, 647/6 maddelerinin uyarlanması suretiyle hüküm kurulması,

3)1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki kanunun 122 maddesi ile 647 sayılı cezaların infazı hakkındaki kanunun yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı kanunda süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesine göre gecikme zammı uygulanması olanağı bulunmadığının gözetilmesi lüzumu,

4)29.6.2005 tarihine kadar 12 ile 15 yaş arasında bulunan küçüklerin 5237 sayılı yasanın 31.maddesine göre yaş nedeniyle indirim oranı 2/3 iken aleyhe şekilde kazanılmış hak kurallarına aykırı olarak indirim oranının ½ olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.