muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5655, Karar No: 2019/7205, Tarih: 09.10.2019

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak "yeniden yargılama"dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde "Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi" yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8302, Karar No: 2014/1740, Tarih: 03.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8302 E.  ,  2014/1740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/334665

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

NUMARASI : 2010/206 (E) ve 2010/524 (K)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Galericilik yapan sanık N.. G..`ün, aracını satmak isteyen katılanın internette vermiş olduğu ilan üzerine katılanla irtibata geçtiği, aracı görmek için Tekirdağ’a giderek katılana 1.150,00 TL peşin para ve 26.000,00 TL’lik senet verdiği, katılandan almış olduğu Tekirdağ ..... Noterliği’nin 20 Ağustos 2009 tarih ve.... no’lu vekâletnamesiyle, suç konu aracı 25.08.2009 tarihine kadar dilediğine satma hususunda yetki aldığı, 21.08.2009 tarihinde ise, diğer sanık A.. T..’a satılmış gibi Sakarya ...... Noterliği’nde araç satış sözleşmesi düzenlendiği, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık Nedret’in savunmalarında, suça konu aracı satın aldığını, karşılığında 150,00 TL kaparo ile 1000,00 TL peşin para ve 26.000,00 TL değerinde senet verdiğini, kesinlikle aracılık yapmadığını, galericilik işi yaptığından dolayı aracı ertesi gün almış olduğu vekâletnameye istinaden diğer sanığa 3 ay vadeli olarak sattığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi, diğer sanığın da galeride görüp beğendiği aracı vadeli olarak aldığını belirtmesi hususları gözetilerek; sanık Nedret’in suça konu otobüsü doğrudan kendisinin satın aldığına, hiçbir şekilde aracılık yapmadığına dair savunmasının aksinin ispatlanamaması nedeniyle katılan ile arasındaki ilişkinin borcun ifa edilmemesine yönelik hukuki ihtilaf niteliğinde olması, sanık Aytaç’ın da parayı ödemeden aracın devrini aldığına dair delilin bulunmaması nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraatı yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. G.. müdafii ile sanık A.. T..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12345, Karar No: 2017/16396, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12345 E.  ,  2017/16396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3888, Karar No: 2014/6932, Tarih: 09.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/3888 E.  ,  2014/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısım II. Bölümünde öngörülen maktu vekalet ücretinin beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, sanık lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısım II. Bölümünde öngörülen 1.650,00 TL Avukatlık ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verilmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11201, Karar No: 2023/13249, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11201 E.  ,  2023/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1230 Esas, 2023/1420 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yalvaç Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.06.2023 Tarihli ve 2023/747 Esas, 2023/770 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının adresinin İbnisina Mah. ... Sok. No:9 İç Kapı No:3 Derince/Kocaeli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.09.2023 Tarihli ve 2023/1230 Esas, 2023/1420 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yerinin adresinin Pazar Aşağı Mah. ... Özal Bulvarı No:28 İç Kapı No:3 Yalvaç/Isparta olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medeni Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin İbnisina Mah. ... Sok. No:9 İç Kapı No:3 Derince/Kocaeli olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7480, Karar No: 2013/11058, Tarih: 08.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/7480 E.  ,  2013/11058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak mala zarar verme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına ve sanıklar hakkında düzenlenen iddianamedeki anlatımda yakarak mala zarar verdiklerinin iddia olunması karşısında, Yargıtay Kanu- nunun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (15.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın ilgili Daireye gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına (TEV- DİİNE), 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17041, Karar No: 2012/8552, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17041 E.  ,  2012/8552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve kanuni haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, şirket tarafından 04.12.2009 tarihinde davacının da içinde bulunduğu mevcut güvenlik kadrosu ile bir toplantı yapıldığını, güvenlik hizmetlerinin firmadan hizmet satın alınmak sureti ile dışarıdan temin edileceği bilgisinin verildiğini ve kendilerinin tüm haklarının şirket tarafından ödeneceğini, kabul ederlerse Securitas şirketinde yine aynı şartlarda gerek müvekkil şirket tesislerinde gerekse Securitas'ın başka projelerinde çalışabilme imkanlarının olduğunun kendilerine anlatıldığını, geçerli ve haklı sebeplerle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket yönetim kurulunun aldığı kararda işyeri bünyesinde tahsis edilmiş özel güvenlik kadrosunun düzeltilmesine ve yeniden belirlenmesine karar verildiği, bu karara neden varıldığı ve gerekçelerinin açıkça belirtilmediği, işverenin aldığı işletmesel kararın bir gerekçesi yoksa kararın keyfi olarak alındığını gösterdiği, özel bir güvenlik şirketine yaptırılan risk analiz raporunun işletmesel kararın haklı olduğu sonucunu doğurmayacağı, işi taşerona vermeden de risk analizi yaptırılabileceği, güvenlik zaafının tespit edilmesi için taşerona verilmesinin ve bu konuda işletmesel karar alınmasının haklı gerekçesi olamayacağı, her işyerinde az veya çok güvenlik zaafı bulunabileceği, o zaman her işyerinin güvenlik işinin taşerona verilmesi gerekeceği, zafiyetlerinin taşerona vermeden de giderilebileceği, bunlara rağmen iş taşerona verilebileceği, ancak çalıştırılan işçilerin iş güvencesi tazminatlarının ödenmesi gerekeceği, davalı işverenin işletmesel kararının geçerli bir sebebe dayanmadığı, kararın keyfi olarak alındığı, feshin kaçınılmazlığı ve son çare olması ilkelerine uyulmadığı, davalı delillerinin hizmet sözleşmesinin geçerli sebeple feshi kanıtlamaya yeterli olmadığı, feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesi, şirket yönetim kurulunun aldığı karar çerçevesinde, şirketle ilgili güvenliğin, özel güvenlik şirketlerinden hizmet satın almak yolu ile sağlanmasına karar gereğince şirket bünyesindeki mevcut özel güvenlik biriminin kapatılmasına karar verilmesi sebebiyle feshedilmiştir. Davalı vekili tarafından bu yöndeki yönetim kurulu kararı, dayanağında yer alan güvenlik raporları ile güvenlik işi hizmet alımına dair dava dışı firma ile davalı arasında imzalanmış sözleşme de sunulmuştur.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren girişim özgürlüğü kapsamında yardımcı hizmet niteliğindeki güvenlik hizmetini alt işveren uygulaması ile dışarıdan satın alma kararı almış ve güvenlik görevlisi olan işçinin iş sözleşmesini feshetmiştir. Davalı işveren güvenlik hizmetini satın aldığına dair alt işveren uygulaması ile ilgili kayıtları sunmuştur. Alınan karar işletmesel bir karardır. Bu kararın hatalı olması, bu karara neden varıldığının ve gerekçesinin açıkça belirtilmemesi, feshi geçersiz kılmaz. Bu yönde bir değerlendirme yerindelik denetimi olur ki, işletmesel karar yerindelik denetimine tabi tutulamaz.

Güvenlik hizmetinin alt işverene uygulaması ile dışarıdan satın alması sebebi ile bu bölümde çalışan işçilerin istihdam fazlası olacağı açıktır. Bu kararın uygulandığı da sabittir. Bu durumda istihdam fazlası davacının davalı işverenin diğer bölümlerinde veya başka bir işyerinde değerlendirme imkanının da bulunmadığı dosya kapsamından ve benzer nitelikli dosya kapsamlarından anlaşıldığından dolayı davanın reddi gerektiği halde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 840,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7370, Karar No: 2014/19435, Tarih: 11.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/7370 E.  ,  2014/19435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 10. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.03.2013 gün ve 2011/45 esas 2013/50 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 16.12.2013 gün ve 12747-17987 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Asıl ve birleşen dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 13.07.2010 tarihli ve 2010/9030 Esas, 2010/12696 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ... İdaresinin ... Vakfı Tüzel kişiliği adına kayıtlı olan 1334 ada 44 parsel sayılı taşınmaza davalı ... Bakanlığının haklı ve geçerli nedene dayanmaksızın lojman ve tesisler yapmak suretiyle haksız olarak müdahale ettiğini ileri sürerek 01.02.2002 ile 31.01.2007 tarihleri arası dönemi için ecrimisil talebiyle asıl davayı açtığı, mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen 22.11.2007 tarihli ve 2007/108 Esas, 2007/268 Karar sayılı ilamının Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 13.07.2010 tarihli ve 2010/9030 Esas, 2010/12696 Karar sayılı ilamı ile; davalının haksız işgali nedeniyle mahallinde yapılacak keşif ve alınacak uzman bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması gerektiği belirtilerek bozulduğu, davacı ... İdaresinin 01.02.2007 ile 31.12.2007 tarihleri arası dönem için ecrimisil talebi ile açtığı mahkemenin 2010/338 Esas sayılı davanın da 12.05.2011 tarihli kararla asıl dava ile birleştirildiği ve yapılan yargılama sonunda 21.03.2013 tarihli ve 2011/45 Esas, 2013/50 Karar sayılı ilamla asıl ve birleşen davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın, Daire’nin 15.12.2013 tarihli ve 2013/12747 Esas, 2013/17987 Karar sayılı ilamı ile, 3533 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın “Hakem” sıfatıyla görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bu karara karşı davacı ... İdaresinin karar düzeltme talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 3533 sayılı “Umumi Mülhak Ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle SermayesininTamamı Devlete Veya Belediye Veya Hususi İdarelere Aid Daire Ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanun”un 4. maddesi uyarınca; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı ve ya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı ... Genel Müdürlüğü'nün değil, onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanuna göre “Hakem”de değil genel mahkemede çözülmesi gerekeceği açıktır.(23.08.2008 tarihli 2008/3-10 E., 2008/32K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Bu durumda; uyuşmazlığın “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerektiğine değinen Daire’nin 15.12.2013 tarihli ve 2013/12747 Esas, 2013/17987 Karar sayılı ilamının zuhule dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Anılan hususlar davacının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme ile saptandığından, karar düzeltme isteğinin (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 440. maddesine uyarınca KABULÜYLE, Daire’nin 15.12.2013 tarihli ve 2013/12747 Esas, 2013/17987 Karar sayılı bozma kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, hükmüne uyulan Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uygun şekilde işlem yapılarak karar verildiğinden yerel mahkemenin 21.03.2013 tarihli ve 2011/45 Esas, 2013/50 sayılı kararının ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5208, Karar No: 2021/2591, Tarih: 09.03.2021

**19. Ceza Dairesi         2020/5208 E.  ,  2021/2591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Zaman gazetesinin 10/09/2014 tarihli nüshasında yayınlanmış ve düzeltme ve cevaba esas olan haberin ilk sayfada olan anons kısmının, manşet altında ve üst bölümde haber içeriğinin önemli bir kısmı yazılarak verildiği ancak 26/12/2014 tarihli nüshada ise ilk sayfadaki anons kısmının sayfanın en altında dikkat çekmeyecek şekilde verildiği anlaşılmakla düzeltme ve cevap metninin usulüne uygun yayımlanmaması karşısında sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken; metnin düzeltme ve cevap metninin yayımlanmasına ilişkin kararın tebliğinden itibaren üç gün içinde yayımlanmış olması karşında kararın sorumlu müdür olan sanık tarafından öğrenilmiş olduğu gözetilmeksizin tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle ve iddianameye konu edilen şekli suçun niteliğinin kesinleşmiş hakimlik kararına rağmen düzeltme ve cevap metninin usulüne aykırı şekilde yayımlanması olmasına rağmen, bu hususun ancak kanun yararına bozmaya konu olabileceği de gözetilmeksizin düzeltme ve cevap metninin içeriğinin denetlenmesi suretiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.