muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2223, Karar No: 2011/4063, Tarih: 04.07.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2223 E.  ,  2011/4063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ... Konf.Teksil San.Tic.Ltd.Şti yetkilileri hakkındaki davada müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma ve düzeltilerek onama istemli tebliğnamesi ile dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Şikayet dilekçesinde borçlu tüzel kişiliği temsil eden şirket yetkililerinin isminin belirtilmediği, tüzel kişiliğin şikayeti halinde şikayet dilekçesinde gösterilmeyen kişilerin araştırılmasına ve cezalandırılmasına yasal imkan bulunmaması nedeniyle İİK'nun 345. maddesi gereğince davanın reddine verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "...müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan hükmün CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından "...müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" kısmının çıkartılarak, yerine aynı yasanın şikayet dilekçesinde borçlu tüzel kişiliği temsil eden şirket yetkilisinin ismen belirtilmemiş olması nedeniyle İİK'nun 345. Maddesi gereğince davanın REDDİNE," ifadesi yazılmak suretiyle hükmün istem gibi düzeltilerek ONANMASINA, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4347, Karar No: 2020/1603, Tarih: 18.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2018/4347 E.  ,  2020/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2012/436 - 2015/383 sayılı kararı onayan Daire'nin 08/05/2018 gün ve 2016/15051 - 2018/3343 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı 5 anonim şirketin 4'ünde genel müdür ve yönetim kurulu üyesi, birinde ortak ve danışman sıfatının bulunduğunu, davalıların ise bu 5 şirkette idare meclisi üyesi olduklarını, davalıların ödemesi gereken bir kısım masrafları şirkete ödetmek istediklerini, bu yanlışlıklara karşı çıkan müvekkilinin genel müdürlükten ve danışmanlıktan azledildiğini, ancak TTK'nın 375/d fıkrasına göre genel müdürün görevine ancak idare meclisi kararı ile son verilebileceğini, davalıların bu hükme aykırı eylemlerinin müvekkilinin kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını, davalıların ayrıca şirket çalışanları nezdinde genel müdürü küçük düşürmek için e-mail ile genel müdür yardımcısına müvekkilinin işyerine girmemesi için talimat verdiğini, bu talimatın kapı görevlisine kadar ulaştırıldığını, bu binanın içinde yine müvekkilinin ortak ve yönetim kurulu üyesi olduğu bir başka şirketin de kiralık ofisi bulunduğundan şahsına ait bir mekana girmesinin engellendiğini, davalıların talimatı ile müşterek işveren şirketlerdeki e-mail sisteminde müvekkilinin e-maillerine blokaj koyulduğunu, davacının günlük yazışma hayatı engellenerek kişilik haklarına tecavüz edildiğini ileri sürerek müvekkilinin genel müdürlükten azlinin TTK'nın 375. maddesine aykırılığının ve TMK'nın 24. maddesi uyarınca kişilik haklarına tecavüz mahiyeti taşıdığının tespitini, kararın neşrini, müvekkilinin ortaklık ve yönetim kurulu üyelikleri devam ettiğine göre işyerine giriş yasağı bildiriminin hukuka aykırılığının tespitini, iptalini, e-mail blokajının da haksız ve kişiliğe tecavüz mahiyetinde olmasından kaldırılmasını, kişilik haklarının bu suretle TMK'nın 24 ve 25. maddeleri uyarınca korunmasını, manevi tazminat hakkı bulunduğunun ve bunun saklı tutulduğunun belirtilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12706, Karar No: 2009/1959, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/12706 E.  ,  2009/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müflise ait sıra cetvelinin tebliğ edilmediğini, istihkak iddialarını içermesinin hukuka uygun olmadığını ve bu nedenle yok hükmünde sayılması gerektiğini; öte yandan istihkak iddialarının reddinin hatalı olduğunu, menkullerin teslimine ilişkin olarak açtıkları dava sonunda lehlerinde verilen hükmün kesinleştiğini ve kesinleşmiş alacaklarının sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İflas idaresi red kararının hem taşınmazı ve hem de bunun mütemmim cüz’ü niteliğindeki taşınırları kapsadığını, taşınmaz mülkiyetinin noterce yapılmış sözleşme uyarınca ve teminat maksadıyla davacıya temlik edildiğini, davacının teslim talebine ilişkin dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca bozulduğunu, taşınmaz hakkında men-i müdahale davası açılabileceğini ve bunun inceleme yerinin de genel mahkemeler olduğunu, davacı adına kayıtlı taşınmazın masaya dâhil edilebilmesi için ayrıca dava açıldığını, davacının giriştiği takiplerin düştüğünü bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece sıra cetvelinin tebliğ edilmemiş olduğu; istihkak iddiasının sıra cetvelinde gösterilmesinin hukuka uygun bulunmadığı ve taşınırlar hakkında bir karar oluşturulmadığı yönündeki şikâyetlerin reddine; icra takibine konu alacağın kapak hesabındaki harç ve masraflar çıkartıldıktan sonra, bakiye kısmının faiziyle sıra cetveline yazılmasına, ipotek tutarının ödeme sırasında mahsubuna ve Beyoğlu 1. Ticaret Mahkemesi’nde açılmış bulunan dava konusu alacağın “davalı alacak” olarak kaydına karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili ile davalı iflas idaresi memuru tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davanın süresinde açılmış olması karşısında sıra cetvelinin ilanı hakkındaki usulsüzlük iddiasının önem taşımamasına, istihkak iddiaları bakımından cetvele dâhil etme işlemlerinin sonuca etkili olmamasına ve yargılaması devam eden alacakların “ihtilaflı” kaydıyla cetvele yazılmasında yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- İcra Mahkemesince Ankara 14. İcra Müdürlüğü'nün 2005/2265 ve 22. İcra Müdürlüğü'nün 2005/489 sayılı takip dosyalarında, icra harç ve masrafları ile ödenen kısmın düşürülmesi suretiyle hesaplama yapılması görevi iflas idaresine bırakılmıştır. Esasen uyuşmazlık bu hesaplamaya yönelik olduğundan seçilecek bir bilirkişi marifetiyle, İcra ve İflas Kanunu’nun 195/I ve 196 ncı maddeleri de göz önünde tutularak, ipotekli taşınmaz bakımından satış tarihine kadar işlemiş faizin de dikkate alınması suretiyle hesaplama yapılıp, varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm oluşturulmak gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, sıra cetveline kaydedilen alacaklının kaydının silinmesi istemi hakkında tefrik ve görevsizlik kararı verilmek gerekirken, red yönünde hüküm kurulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 19.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9228, Karar No: 2021/7075, Tarih: 23.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9228 E.  ,  2021/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı Tc Sağlık Bakanlığına ...Atatürk Devlet Hastanesi aralarındaki alacak davasına dair Düzce 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19/04/2016 tarihli ve 2014/521 E. -2016/351 K. sayılı hükmün onanması hakkında Yargıtay (kapatılan) 13. Hukuk Dairesince verilen 03/12/2019 tarihli ve 2016/26002 E. -2019/12042 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı Bakanlığa bağlı ...Devlet Hastanesi ile aralarında yapılan anlaşma gereği, davalı hastanede bulunmayan cihazların sevki yapılmak suretiyle kendi hastanelerindeki cihazların kullanımının gerçekleştirileceğini, sevkli gelen hastalarda sıkıntı yaşanmadığını ancak sevki olmasına rağmen bunu ibraz etmeyen hastalar sebebiyle SGK'ya yapılan faturalandırmalar için, SGK Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nca düzenlenen 12/07/2014 tarih 203312 sayılı rapor ve 26/07/2014 tarih 11244517 sayılı olur ile İzleme ve Değerlendirme Başkanlığının 11/08/2010 tarih ve 12447441 sayılı talimatları olduğunu, usulüne uygun olmayan yöntemlerle yapılan sevklere istinaden rapor düzenlenediğini, SGK zararı oluştuğunun tespit edildiğini, bu nedenlerden dolayı 195.519,84 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacının temyizi üzerine 13. Hukuk Dairesince onanmış; davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-3533 sayılı Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesi Devlete Veya Belediyeye Veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu İle Halli Hakkındaki Kanunun 2570 sayılı Kanun ile değiştirilen 4. maddesinde “Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire veya müesseselerden biri ile, 2.maddede yazılı dairelerden birisi arasında çıkan uyuşmazlıklarda, bulunduğu yerin ve uyuşmazlık taşınmaza ilişkin ise, o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumda olan daire veya müessesenin veya birden çok oldukları takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözülür” denilmektedir.Tarafların anılan yasa hükmüne tabi kurumlar oldukları açıktır. Görev sorunu ise, yargılamanın her safhasında re’sen gözetileceğinden, bu durumda, davaya yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla bakılması gerekir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirken, zuhulen onanmasına karar verildiği bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, 13. Hukuk Dairesi’nin onamaya dair 03.12.2019 tarihli 2016/26002 E. 2019/12042 K. sayılı kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının karar düzeltme nedenlerinin bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle 13. Hukuk Dairesi’nin 03.12.2019 tarihli 2016/26002 E. 2019/12042 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının BOZULMASINA, 2. bent gereğince davacının karar düzeltme nedenlerinin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11993, Karar No: 2018/3579, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11993 E.  ,  2018/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2016 tarih ve 2014/682-2016/473 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketteki hissesini davalı ...'e noter senedi ile devir ve temlik etmesine rağmen şirket tarafından devir sözleşmesinin ticaret siciline tescil edilmemiş olduğunu, müvekkilinin mağdur olduğunu ileri sürerek davalı ...'e yapılan hisse devrinin tespiti ile devrin ticaret siciline tescil ve ilanına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin hisseyi noter senedi ile Mustafa Dal'a devrettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacıdan hisse devrini aldıktan sonra şirketin birikmiş borçlarından dolayı ilan ve tescilin yapılamadığını, şirket borçlarının ödenmesinin akabinde ilan ve tescil işlemini yapabilmelerinin mümkün olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı TTK'nin 598/2. maddesi gereğince, şirket müdürü tarafından tescil yaptırılmaması halinde ayrılan ortağın adının silinmesi için ticaret siciline başvurabileceği, Yasa'nın bu hükmüne göre, davacının işbu davayı açmakta hukuki yararı olmadığı, hukuki yarar olmasının dava şartı olduğu, dava şartının bulunmaması gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve idari işlem niteliğinde olan ticaret siciline tescil işlemi için mahkemece hüküm kurulamayacak olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Dava, limited şirkette hisse devrinin tespiti, sicile tescili ve ilanı istemlerine ilişkindir. Devir tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 sayılı TTK’nin 520. maddesi uyarınca; limited şirketlerde hisse devrinin gerçekleşmesi için ilk olarak, hisse devir sözleşmesinin yazılı olması ve imzaların Noter tarafından tasdik edilmesi, ikinci olarak, devir işleminin Ortaklar Kurulu kararıyla kabul edilmesi ve son olarak pay defterine işlenmesi gerekir.

Somut olayda bu üç işlem de gerçekleştiğine göre, davacının hisse devrinin tespiti talebi yönünden, hukuki yararın var olduğu gözetilerek tespite karar verilmesi gerekirken bu talep bakımından da davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Somut olayda bu üç işlem de gerçekleştiğine göre, davacının hisse devrinin tespiti talebi yönünden, hukuki yararın var olduğu gözetilerek tespite karar verilmesi gerekirken bu talep bakımından da davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10445, Karar No: 2014/1553, Tarih: 10.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10445 E.  ,  2014/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2013

NUMARASI : 2012/54 - 2013/28

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı N.. E.. vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Osmaniye İli, Merkez İlçesi, .. Köyü, 169 ada 7 parsel sayılı 2692,22 m² yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden bahçe niteliği ile N.. E.. adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu ... Köyü 169 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tesbitinin iptaliyle yayla vasfı ile Hazine adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı N.. E.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 27/03/1996 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 6831 sayılı Kanunun 4999 sayılı Kanun ile değişik 9. maddesine göre yapılıp 25/12/2009 tarihinde ilân edilen fennî hataların düzeltilmesi çalışmaları ve 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 07/11/2012 - 06/12/2012 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu vardır

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; yapılan keşifte yerel bilirkişi dinlenmediği gibi keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişisinin raporunda, taşınmazın, 25-30 yıldan beri kültür arazisi olarak kullanıldığını belirtmekle birlikte, insanların yaz aylarında serinlemek amacıyla kullanılan bir yer olduğu, bu amaç doğrultusunda baraka tip evler inşa edilmek suretiyle yerleşim alanı oluşturdukları, yayla olarak kullanılan bir yer olduğu belirtilerek rapor içinde çelişkiye düşülmüştür. Ayrıca, sağlıklı sonuca ulaşılması için dava konusu taşınmazın hukukî durumunun aynı konumda bulunan 169 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile birlikte bir bütün olarak değerlendirilmediği gibi, ayrıca, usûlüne uygun olarak yayla araştırması da yapılmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Kural olarak, mahkemece bir yerin mera-yayla olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili idari merciler tarafından mera (yayla) olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera (yayla) olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır. O halde uyuşmazlığın saptanan niteliği dikkate alınarak taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca mera(yayla) tahsisi yapılmış ise, Özel İdare Müdürlüğünden, 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera (yayla) tahsisi yapılmamış ise aynı doğrultusundaki araştırmanın, 4342 sayılı Kanun uyarınca, Mülkî Amirlikten sorulup saptanması zorunludur.

Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Kuşkusuz 4753, 5618 ve 4342 sayılı kanunlar uyarınca taşınmazın bulunduğu bölgede mera ve yayla tahsisi yapılmamış ise, aynı doğrultudaki araştırma, dava sonucunda yararı olmayan taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile uyuşmazlık çözümlenecektir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazın bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve uzman bilirkişi, tapu fen memuru ve uzman ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede yayla tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği ile kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazın yayla tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından yayla tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde yayla olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu yardımıyla taşınmaz bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazın fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu ve aynı ada içinde bulunan 169 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16 ve 17 parsel sayılı taşınmazın toprak yapısı ile dava konusu taşınmazın toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazın tesbit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı takdirde tutanakları içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, eğer davalı iseler dava dosyaları getirtilerek incelenip irdelenmeli, dava konusu taşınmazın kamu malı niteliğinde yayla olmadığı sonucuna varıldığı takdirde, yeterli biçimde zilyetlik