muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8745, Karar No: 2010/16551, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8745 E.  ,  2010/16551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kadedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5487, Karar No: 2022/8300, Tarih: 27.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5487 E.  ,  2022/8300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Kırklareli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2021 gün ve 2020/197 Esas, 2021/350 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. Maddesi gereğince takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 27.08.2021 tarihli raporunda beyanlarına kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde ana hatları ile itibar edilebileceği belirtilen mağdurenin soruşturma evresinde tutarsız ve soyut beyanlarda bulunup kovuşturma evresinde ise olaya dair anlatımda bulunmaması, savunma, görgüye dayalı olmayan tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 08.02.2022 gün ve 2022/307 Esas, 2022/312 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11817, Karar No: 2012/19566, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/11817 E.  ,  2012/19566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/12/2009 gün ve 1996/824-2009/448 sayılı kararı bozan Daire’nin 03/04/2012 gün ve 2010/5737-2012/5222 sayılı kararı aleyhinde davalılardan ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Alman Hukukuna tâbi bir limited şirket olan müvekkili ile davalı ... tarafından diğer davalı şirketin kurulduğunu, şirketin yerli ortağı davalı ...'nun ilk üç yıl için tek başına müdür tâyin edildiğini ve şirket esas mukavelesi ile müdür tâyin edilen davalı ...'nun bu görevinin 24.09.1993 tarihinde sona erdiğini, davalı müdürün görev süresi sona ermeden 20.09.1993 tarihinde bir ortaklar kurulu toplantısı yaptığını ve şirket müdürü olarak görev süresini üç yıl uzattığını, bu kararın alındığı ortaklar kurulu toplantısına şirketin yabancı ortağı Lulay Venvaltungs GmbH şirketinin temsilcisi Horst Otto Lulay davet edilmediğini, Horst Otto Lulay'm katılmadığı bir ortaklar kurulu toplantısında alınan karar altındaki imza kendisine ait olmadığından, sözü geçen kararın hiç bir hukuki varlık kazanmadığı gibi ...'nun da 24.09.1993 tarihinden itibaren şirket müdürü sıfatına sahip olmadığını, yine 03.09.1996 günü bir ortaklar kurulu toplantısı yapan ...'nun şirket müdürü olarak görev süresini 20.9.2001 tarihine kadar beş yıl uzattığını, bu ortaklar kurulu toplantısına da yabancı ortak Lulay Venvaltungs GmbH şirketinin temsilcisi Horst Otto Lulay katılmadığını ileri sürerek, 20.09.1993 ve 03.09.1996 tarihli ortaklar kurulu kararlarının yoklukla malul olduklarının ve davalı ...'nun 20.09.1993 tarihinden sonra müdûrlük sıfatının kazanmadığının hükmen tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/5737 E, 2012/5222 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/5737 E, 2012/5222 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılardan ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılardan ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ...'ndan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 30/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18782, Karar No: 2014/19765, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/18782 E.  ,  2014/19765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNOP 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/144-2012/304

DAVA :Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılardan Y. firması tarafından diğer davalı K. İnşaat firmasına verilen S. il sınırları içinde bulunan elektrik direkleri değiştirme işinde işçi olarak çalıştığını ileri sürerek, ücret alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Yeşilırmak, S. ili D. ve S. ilçelerinde enerji nakil hattı bakım ve onarım ve tadilat işlerinin diğer davalı firmaya verildiğini, davacının bu işte işçi olarak çalışıp çalışmadığının belli olmadığını, işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Kalenderoğlu, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının çalışmayı ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı Y.Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından S. ile D. ve S. ilçelerine bağlı köylerin enerji nakil hattı bakım, onarım ve tadilat işlerinin diğer davalı Kalenderoğlu firmasına verildiği dosya kapsamına göre sabittir. Mahkemece öncelikle davalılar arasında yapılan sözleşme dosyaya getirtilip, davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayandığından göstermiş olduğu tanıkları dinlenmek suretiyle davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi mi yoksa anahtar teslim bir ilişki mi bulunduğu tespit edilerek bunun sonucuna göre davacının ücret alacağı hususunda yeniden bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40694, Karar No: 2015/34637, Tarih: 26.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/40694 E.  ,  2015/34637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisi ... ile yaptığı sözlü anlaşma ve düzenlenen 07.04.2009 tarihli sözleşme yaptıklarını ve sözleşme uyarınca murise ait 8 parça taşınmaza kavak ağaçları diktiğini, sözleşme uyarınca kavak ağaçlarının kendisine ait olmasına rağmen murisin vefatından sonra kavakların kendi bilgisi dışında satıldığını ve bu suretle zarara uğradığını ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere 12500 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, murislerinin sözleşme tarihi itibariyle hukuki işlem ehliyetine sahip olmadığı gibi imzanında murise ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davaya dayanak yapılan 7.4.2009 tarihli sözleşmenin davalıların murisinin yanıltılarak imzalatıldığı, davacının ağaçları kendisinin diktiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki davada, davalıların murisine ait olan taşınmazlara diktiği kavak ağaçlarının sözleşme gereğince kendisine ait olmasına rağmen başkasına satıldığını ileri sürerek zararının tazminini istemiş, davalılar ise imzanın murislerine ait olmadığı gibi murisin hukuki işlem ehliyetine sahip olmadığını da savunmuşlardır. Yargılama aşamasında yapılan incelemeler sonunda imzanın davalıların murisine ait olduğu ve murisin sözleşme tarihi itibariyle hukuki işlem ehliyetine de sahip bulunduğu bilirkişi raporlarıyla saptanmış olup, bu husus mahkemenin de kabulündedir. Bu itibarla sözleşmenin geçerli ve tarafları bağlayıcı nitelikte olduğunun kabulü zorunludur ve uyuşmazlığında sözleşme doğrultusunda çözülmesi gerekir. Öte yandan olayda tanık dinlenmesi de mümkün değildir. Mahkemece, sonradan ileri sürülen hile iddiası ile tanık beyanlarının esas alınması doğru olmayıp sözleşmeye itibar edilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıdaki açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 49,50 TL harcın istek halinde iadesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10591, Karar No: 2007/14760, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10591 E.  ,  2007/14760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine karşılık davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı davalıya ait güzellik salonunda epilasyon yaptırdığını,bu işlem sırasında bacaklarında lekeler oluştuğunu,gittiği uzman doktor tarafından aşırı elektrik yüklenmesi sonucu renk değişikliği olduğunun bildirildiği,davalı tarafından epilasyon uygulamasına ilişkin fatura verilmediği,olay sonrası kendisi ile ilgilenilmediği,davalının fatura vermeme ve ruhsatsız çalışması nedeniyle şikayet ettiğini bildirerek maddi ve manevi zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddi ile karşı davasında davacının haksız şikayeti sonucu soruşturma yapıldığını,bundan diğer müşterilerinde etkilendiğini,... ve müşteri kaybına uğradığını bildirerek maddi ve manevi zararının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davada maddi tazminat talebinin reddine,manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1000 YTL nin tahsiline karar verilmiş.hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece asıl davanın reddine, karşı davada maddi tazminat talebinin reddine,manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1000 YTL nin tahsiline karar verilmiş.hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıya ait güzellik salonunda yapılan epilasyon sırasında meydana gelen renk değişimleri nedeniyle uğradığı zararının tahsilini talep etmiştir.... Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine yapılan sevk sonucu uzman hekim tarafından verilen raporda aşırı elektrik yüklenmesi nedeniyle renk değişimi tesbit edilmiş,dava sırasında aldırılan Adli Tıp Kurumunun 28.8.2006 tarihli raporunda is halen bir zararının oluşmadığı tesbit edilmiştir.Davacı kendisine bu işlem nedeniyle fatura vermediği için davalıyı maliyeye şikayet ettiği gibi dava dışı kişilerin şikayeti nedeniyle de fatura vermeyen davalı hakkında 10.5.2005 tarihinde usulsüzlük cezası verilmiştir.Yine ruhsatsız olması nedeniyle İl ... Müdürlüğüne yapılan şikayet sonucu ruhsatsız olduğu anlaşılmış olup davalının dava sırasında ruhsat başvurusu yaptığı,dosyasının henüz incelemede olduğu bildirilmiştir.Buna göre davacı ayıplı hizmet aldığını bildirdiği davalı hakkında yasaların verdiği başvuru ve şikayet hakkını kullanarak resmi makamlara başvurmuştur.Bu başvuruları sonucu davalının fatura vermeme eylemlerinin olduğu,İl ... Müdürlüğünden alınması gereken ruhsatının bulunmadığı anlaşılmıştır.Bundan ayrı olarak davalının kişisel haklarına saldırı mahiyetinde hakaret ve küçük düşürücü ifadeler kullanıldığı ispat edilemediği halde davacı-karşı davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerekir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının tüm,davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA,aşağıda dökümü yazılı 40.90 YTl.nın davalı karşı davacıdan alınmasına, 13.10 YTL. peşin alınan harcın istek halinde davacı karşı davalı iadesine, 6.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22757, Karar No: 2014/16543, Tarih: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22757 E.  ,  2014/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2,62/1-son, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Olay tarihinde gece saat 17.00 sıralarında, meskun mahal dışında, 7 m genişliğindeki iki yönlü, aydınlatması bulunmayan, “50 km hız tahdit ve gevşek zemin trafik ikaz levhaları” bulunan yolda, sanık sürücü yönetimindeki otomobil ile seyrederken, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermediği ve aracını kendi yol bölümünde tutma becerisi göstermediği için şerit ihlalinde bulunarak, karşı yönden gelen katılan sürücü ... yönetimindeki otomobil ile onun şeridinde çarpışması sonucu, aracında ve çarptığı araçta bulunan şahıslardan bir kişinin ölümüne ve biri nitelikli olmak üzere üç kişinin de yaralanmasına neden olduğu olayda, asli ve tam kusurlu olduğu mahkemece de doğru ve oluşa uygun şekilde kabul edilen sanık hakkında, TCK' nın 61. maddesindeki ölçütler ile hak ve nasafet kuralları dikkate alınarak, temel ceza tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini; temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/07/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48410, Karar No: 2010/5136, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48410 E.  ,  2010/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.