muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/996, Karar No: 2006/1761, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/996 E.  ,  2006/1761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlulara ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili bankanın takip yaptığı icra dosyasından konulan haczin davalı yanca konulan ihtiyati hacizden ve bunun kesinleşmesinden önceki tarihli olduğunu ve İİK.nun 268 nci maddesi uyarınca iştirak şartlarının gerçekleştiğini; öte yandan müvekkili bankanın sıra cetveline geçirilen alacak miktarının takip tarihi itibariyle dikkate alındığını oysa bu meblağın satış tarihi itibariyle hesaplanarak sıra cetveline yazılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın garameten taksimine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğunu, davacının ihtiyati haczinin itirazın iptali davasının derdest olması nedeniyle kesinleşmediğini ve müvekkiline ayrılan payın paylaştırılması isteminin yasaya aykırı olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; davalının ihtiyati haczinin davacının daha önce konulmuş ihtiyati haczinden önce kesinleştiği ve İcra ve İflas Kanunu’nun 268 nci maddesi uyarınca her iki haczin aynı derecede iştirak şartlarını taşıdığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve paylaşıma konu bedelin 12.744,40 YTL.sinin davacıya, 3.755,60 YTL.sinin davalıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı yanın yasal süresi içinde sıra cetveline yönelik bir itirazı bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/45, Karar No: 2012/16767, Tarih: 15.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/45 E.  ,  2012/16767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 Sayılı HMK'nın 26/1.maddesi gereğince hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.

Somut olayda; alacaklı vekili, şikayet dilekçesinde ve 23.10.2010 havale tarihli bilirkişi raporuna karşı beyanlarında; 02.03.2010 tarihi itibarıyla bakiye alacaklarının 41.297,16 TL olup, buna 4.200,00 TL vekalet ücreti de ilave edilerek toplam 45.497,16 TL olduğunu bildirmesine rağmen, alacaklının bu talebi de aşılarak ek rapora göre hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23482, Karar No: 2013/22122, Tarih: 11.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23482 E.  ,  2013/22122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile zam ve ek prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverene ait işyerinde, 02/06/2008 - 10/06/2010 tarihleri arasında satış temsilcisi olarak çalışmakta iken, davalı şirket tarafından 10/06/2010 tarihinde aracını alıp işe çıkmak üzere iken işten çıkarıldığını ve işten çıkarıldığına ilişkin belgeleri imzalaması gerektiğinin bildirildiğini ve herhangi bir belge imzalamadan işyerinden ayrıldığını, üst üste mazeretsiz olarak işe gitmeme durumunda kalmamak için 11/06/2010 tarihinde ihtarname keşide ettiğini, davalı işyerinde primler dahil aylık net 1.700,00 TL civarında maaş aldığını, davalı şirkette mesai saatlerinin sabah 08.30'da başlayıp 17.30'da sona erdiğini, ancak sabah 06.30'da servisten inip 07.00'de aracına binip işyerinden ayrıldığını, akşam ise 19.00'da işi bıraktığını, işyerindeki ticari faaliyetlerin artması nedeni ile 01/10/2008 - 01/02/2009 tarihleri arasında 4 ay boyunca çalışmasının akşam 21.00 - 22.00'lere kadar devam ettiğini, ayrıca her ayın son 2 günü 2 saat fazla mesai yaptığını, Cumartesi günleri de aynı şekilde sabah 06.30'dan 14.00'e kadar çalıştığını ve 17,5 gün izin ücret alacağının bulunduğunu, herhangi bir parayı kendi zimmetine veya başkasına geçirmesinin söz konusu olmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ve yoksun kalınan prim ve zam bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin faturalarda ve cari hesapta yaptığı usulsüzlük ve şirketin güvenini kötüye kullanması nedeni ile İş Kanunu'nun 25/11. Maddesi uyarınca 09/06/2010 tarihinde haklı nedenlerle fesihedildiğini, davacının kullanılmayan yıllık izin ücretinin ödendiğini, fazla çalışma alacağının olmadığını, davacının fazla çalışma ücretinin maaşa dahil olduğunu, davacının iş akdinin sona ermesinden sonra özgür iradesi ile imzaladığı sözleşme ve ibranameyi yok sayarak fazla çalışma ücreti talep etmesi ve bu nedenle dava açmasının iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş aktinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği, davacının normal çalışma döneminde 5,5 saat fazla çalışma yaptığı, entegrasyon döneminde ise 13 saat fazla mesaisinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş aktinin işveren tarafından haklı olarak feshedildiği, davacının normal çalışma döneminde 5,5 saat fazla çalışma yaptığı, entegrasyon döneminde ise 13 saat fazla mesaisinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3). Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır. Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Parça başına veya yapılan iş tutarına göre ücret ödenen işlerde, fazla çalışma süresince işçinin ürettiği parça veya iş tutarının hesaplanmasında zorluk çekilmeyen hallerde, her bir fazla saat içinde yapılan parçayı veya iş tutarını karşılayan ücret esas alınarak fazla çalışma veya fazla sürelerle çalışma ücreti hesaplanır. Bu usulün uygulanmasında zorluk çekilen durumlarda, parça başına veya yapılan iş tutarına ait ödeme döneminde meydana getirilen parça veya iş tutarları, o dönem içinde çalışılmış olan normal ve fazla çalışma saatleri sayısına bölünerek bir saate düşen parça veya iş tutarı bulunur. Bu şekilde bulunan bir saatlik parça veya iş tutarına düşecek bir saatlik normal ücretin yüzde elli fazlası fazla çalışma ücreti, yüzde yirmibeş fazlası ise fazla sürelerle çalışma ücretidir. İşçinin parça başı ücreti içinde zamsız kısmı ödenmiş olmakla, fazla çalışma ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre belirlenmelidir.

Fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 02.06.2008 tarihli ve imzalı belirsiz süreli iş sözleşmesinin IV. maddesinde fazla çalışmalara ilişkin ücretin de davacının ücretine dahil olduğu açıkça yazılıdır. Bu durumda yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2989, Karar No: 2010/10389, Tarih: 07.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2989 E.  ,  2010/10389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalılara mahkemenin gerekçeli kararı ile davacı idare vekilinin temyiz dilekçesi herhangi bir açıklama yapılmadan tebliğ edilmiştir. Bu nedenle;

1-Davalılara yapılan tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre ya bizzat adreslerine tebliğe çıkartılmak suretiyle veya kalemde tebliğ edilecek ise hüviyet bilgileri de alınmak suretiyle yapıldıktan ve tebligat sonrası temyiz süresi de beklendikten,

2-Mahkemece kararında davalı tarafa tespit edilen bedelin ödemesi için Arsin Ziraat Bankasına yazı yazılmasına karar verildiği halde bankaya böyle bir yazı yazılmadığı anlaşıldığından, davalılarca para çekilmemiş ise bu yazı yazıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12090, Karar No: 2024/350, Tarih: 16.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/12090 E.  ,  2024/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/132 E., 2015/344 K.

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 24.01.2014 tarihli iddianame ile hırsızlık suçundan açılan kamu davası yönünden zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği, sanığın kendisini mağdur ettiğine, yalan savunmada bulunduğuna, kartı ile harcama yaptığına dair kamera kayıtlarının bulunduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; uzun yol otobüs şoförü olan mağdurun yanında muavin olarak çalışmakta olan sanığın, mağdura ait kredi kartını çalarak, alışveriş yapmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, dosya kapsamına uygun gerekçesine ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik görülmediğinden, katılanın sübuta ilişkin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/132 Esas sayılı ve 04.06.2015 tarihli kararında katılanın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4305, Karar No: 2015/32751, Tarih: 02.11.2015

**10. Ceza Dairesi         2015/4305 E.  ,  2015/32751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/403726

Mahkeme : TEKİRDAĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 29/11/2013 - 2013/204 esas ve 2013/242 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/936, Karar No: 2016/1962, Tarih: 16.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/936 E.  ,  2016/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıların paydaş olduğu 174 nolu parselde paydaş olmayan davacının diğer hissedarların payını satın aldığını, davalı ... tarafından açılan şuf'a davasının kabul edildiğini, davacıya ait 1/2 tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tesciline, depo edilen 90.448 TL'nin ...'a (davacıya) ödenmesine karar verildiğini, hüküm kesinleşmeden taşınmazın dava dışı ... tarafından kamulaştırıldığını, davacının malik olarak gözüktüğü için ödemenin davacıya yapıldığını, davalılar tarafından kamulaştırma bedelinin kendilerine ödenmesi amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle 21.083,86 TL borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında; şuf'a davasının davalı lehine sonuçlandığını, şuf'a davasının kesinleşmemesinin kamulaştırma bedelini alma hakkını engellemeyeceğini, davacının hem şuf'a davasından 90.448 TL'yi, hem de kamulaştırma bedeli 20.250 TL'yi aldığını beyan etmiştir.

Mahkemece; kamulaştırma işlemi sırasında tapuda davacının malik olarak gözükmesi nedeniyle davacı aleyhine başlatılan ... İcra Müdürlüğünün 2014/3008 E.sayılı dosyasından dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 174 nolu parselde davalı ...'ın paydaş olduğu, davacının diğer paydaşların hissesini satın aldığı, davalı ... tarafından şuf'a davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/340 E.- 2014/140 K.sayılı dosyasında davalı ... tarafından davacı ... aleyhine açılan şuf'a davasında, mahkemece; davanın kabulü ile 174 parseldeki .... adına kayıtlı 1/2 tapu kaydının iptali ile Şükran adına tesciline ve ...'a ödenmek üzere 90.448 TL'nin depo edilmesine 05.03.2014 tarihinde karar verilmiş, karar temyiz aşamasında olup, henüz kesinleşmemiştir.

Dava dışı ... tarafından 174 nolu parsel 25.06.2014 tarihinde kamulaştırılmış, davacı ...'a tapuda malik olarak gözükmesi nedeniyle 20.250 TL kamulaştırma bedeli ödenmiştir.

Davacıya hem şuf'a davası sonucunda 90.448 TL ödenmesine karar verilmiş, hem de kamulaştırma bedeli 20.250 TL ödenmiştir. Bu durumda, davacının haksız zenginleşmesi ortaya çıkmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; taraflar arasında görülen şuf'a davasının kesinleşmesini beklemek ve oluşacak sonuca göre davacının talebi hakkında karar vermek olmalıdır. Yeterli inceleme yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, hüküm bozmayı gerekmiştir.

Davacıya hem şuf'a davası sonucunda 90.448 TL ödenmesine karar verilmiş, hem de kamulaştırma bedeli 20.250 TL ödenmiştir. Bu durumda, davacının haksız zenginleşmesi ortaya çıkmaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; taraflar arasında görülen şuf'a davasının kesinleşmesini beklemek ve oluşacak sonuca göre davacının talebi hakkında karar vermek olmalıdır. Yeterli inceleme yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, hüküm bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28861, Karar No: 2014/31843, Tarih: 17.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/28861 E.  ,  2014/31843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, suçtan zarar görme olasılığı bulunan ...bank, ...bank, ...bank, ... Bank... ve Türkiye ... A.Ş.'ye tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanılmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün CMK.nun 34/2. madde ve fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak tebliği sağlanıp belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçeleri de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi temyiz edilmemesi halinde ise katılanın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere dos- yanın geri gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 17.12.2014 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33775, Karar No: 2014/23983, Tarih: 21.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33775 E.  ,  2014/23983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanun'un gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Somut olayda, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören, ancak duruşma gün ve saatini bildirir tebligatın, soruşturma aşamasında bildirdiği adres dışında başkaca bir adrese çıkartılması ve davetiyenin tebliğ olunamaması nedeniyle duruşmadan haberdar edilmemiş olan müşteki ...'un yokluğunda verilen kararın soruşturma evresinde bildirdiği bilinen en son adresine tebliğe çıkarılmadan daha önce usulüne uygun yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı halde, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın müştekinin soruşturma aşamasında bildirdiği ve aynı zamanda adres kayıt sisteminde yerleşim yeri olan (mernis) adresine usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat evrakı ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.