muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/651, Karar No: 2013/6086, Tarih: 27.05.2013

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra birleşen davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın 4338 parseldeki taşınmazın tapu kaydının harita mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 03.11.2011 tarihli rapor ve krokide (A) harfi ile gösterilen 16.289,44 m², (C) harfi ile gösterilen 2.448,85 m² ve (D) harfi ile gösterilen 117,90 m² bölümlerinin tapu kaydının iptali ile davacılar ..., ..., , ..., ... ve ... adına 1/6'şar hisseyle tapuya kayıt ve tesciline, rapor ve krokinin kararın ekinden sayılmasına, daha önce kesinleşen kısımlarla ilgili olarak ayrıca karar verilmesine gerek olmadığına karar verilmiş, hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1986 yılında yapılıp 03.04.1986 – 03.04.1987 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

Yörede genel arazi kadastro çalışması 28.06.1959 tarihinde yapılıp 05.01.1960 – 03.02.1960 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiş, çekişmeli taşınmaz taşlık ve kayalık niteliğiyle tescil harici bırakılmış, 30.12.2002 tarihinde idarî yoldan ihdasen Hazine adına ham toprak niteliğiyle tescil edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılması sonucu, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın temyize konu (A, C, D) harfli bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişiler yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 27/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9782, Karar No: 2024/9403, Tarih: 02.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9782 E.  ,  2024/9403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/507 E., 2024/1070 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/185 E., 2023/207 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı ve sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 2002-2016 yılları arasında tersane ve fabrikalarda kaynak işlerinde çalışan müvekkilinin, 04.01.2011-17.10.2015 tarihleri arasında davalı işverenin işinde çalıştığını, müvekkilinin işyerinden ayrıldıktan sonra da iş hayatının devam ettiğini, ellerinde ve vücudunun sair yerlerinde kaşıntılar ve irinli yaralar başlayan müvekkilinin ... Kartepe Müdürlüğüne başvurduğunu, buradan şifahi olarak Kocaeli Üniversitesine sevk edildiğini, burada kendisine atopik dermatit (geç başlangıçlı) ve alerjik kontakt dermatit teşhisleri konulduğunu, İstanbul İl Sağlık Kurulunun 31.01.2017 tarih ve 0038 sayılı kararı ile müvekkilinin hastalığının mesleki olmadığına karar verildiğini, yapılan itirazlar neticesinde Yüksek Sağlık Kurulunun 11.12.2017 tarihli 2017/2096 Esas ve 91/16557 karar sayılı kararı ile itirazının reddedildiğini, müvekkilinin, davalının işinde hiçbir rahatsızlığı olmadan çalışma hayatına başladığını, hastalığının yapmış olduğu işten ve işin yürütüm koşullarından kaynaklandığını, davalı kurumun yasaya aykırı, maddi dayanaktan yoksun ve sağlık raporları ile belirlenen teşhislere aykırı kararının, davacının temel sosyal güvenlik risklerinden birsi olan meslek hastalığına karşı kurumsal güvenceden yoksun kalmasına neden olduğunu, ayrıca hastalık nedeniyle başka işlerde çalışamadığını, ailesinin nafakasını temin edemediğini, müvekkilinin 2016 Aralık ayından beri işsiz olduğunu, davayı Kocaeli Baro Başkanlığı Adil Yardım Bürosuna başvurarak açtığını, bu nedenlerle, meslek hastalığı kaynaklı maddi ve manevi tazminata ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla, davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığına dair Kurum işleminin iptalini ve hastalığın meslek hastalığı olduğunun tespitine, meslek hastalığı nedeniyle davacıda oluşan iş gücü kayıp oranının belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 7 nci maddesine yapılan ekleme ile yapılan düzenlemede, kuruma dava açılmadan önce başvuru yapılmasının dava şartı haline getirildiğini, başvuru olmaması halinde davanın esasa girilmeksizin reddi gerektiğini, dava konusu dönemde meslek hastalığı tahkikat dosyası açılarak davacının hastalığının mesleki olmadığının belirlendiğini, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu'nun da aynı görüşü belirttiğini, bu durumda yıllar önce meydana gelmiş olan kazaya ilişkin tekrar tespitin mümkün olmadığını, yapılan tespitlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, bu nedenle haksız davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince davacı tarafça atopik dermatit hastalığının meslek hastalığı olduğunun tespiti istemi ile eldeki dava açılmış ise de birbirini teyit eden 11.12.2017 tarih ve 91/16557 sayılı Yüksek Sağlık Kurulu ve 12.06.2023 tarih ve 13728 Sayılı Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin raporlarında atopik dermatit ve alerjik kontakt dermatit hastalıklarının mesleki olmadığının belirtildiği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı müvekkilin, yaklaşık 20 yıldan beridir sertifikalı kaynakçı olarak mesleğini icra ettiğini, gerek elektrik gerekse gazaltı kaynağı yapabildiğini, çalıştığı işyerlerinin hepsinde kaynakçı olarak vazife alan müvekkil, hayat standartını aşırı düşüren irinli yaraların ellerinde, kollarında çıkması sonucu bu duruma katlanamadığını ve SGK'ya başvurduğunu, gerekli işlemlerden sonra müvekkilin sevki İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesine gönderildiğini, bu süreçte hastaneye sevk edilen müvekkil için önce 08.10.2016 tarih ve ... numaralı sağlık kurulu raporunda atopik dermatit (mesleki değil) tanısı, sonra 24.05.2017 tarihli ve ... rapor numaralı kararında; atopik dermatit (mesleki değil) allerjik kontakt dermatitin mesleki olduğuna ve en son 12.07.2017 tarih ve P-170073382 numaralı sağlık kurulu raporunda; atopik dermatitden bahsedilmeyerek direkt (L23.9) allerjik kontakt dermatit (mesleki) olduğuna karar verildiğini, müvekkili davacının sağlık durumu kademeli bir şekilde kötüye gitmekte ve tanısı meslek hastalığı şeklini aldığını, ayrıca sosyo-ekonomik hayatı da altüst ... geldiğini, gerek SGKB İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü, gerekse Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu müvekkilin dosyasını tam ve eksiksiz olarak değerlendirmeden "...Atopik Dermatit hastalığının meslek hastalık olmadığına..." şeklinde karar verdiğini, bu yanlışı Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu 12.06.2023 tarih ve 13728 sayılı kararı ile bir kez daha tekrar ettiğini, 17.05.2019 tarihli dava dilekçelerinde "...atopik dermatit (geç başlangıçlı) ve allerjik kontakt dermatit teşhisleri..." konulduğundan bahisle müvekkile ait rahatsızlığın (allerjik kontakt dermatitin ve atopik dermatitin) meslek hastalığı olarak kabulü talep edildiği halde, Mahkeme de sağlık kurul raporlarına ve taleplerini gözünü kapamayı tercih ettiğini belirterek, Mahkeme hükmünün kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay içtihatları doğrultusunda Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu raporu arasında çelişki bulunmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmemiştir gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13, 19, 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7669, Karar No: 2009/9605, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7669 E.  ,  2009/9605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 03.05.2004 tarihli boş dolu garantili otel odası kontenjan sözleşmesi imzalandığını ileri sürerek davalı borcundan doğan alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının yaptığı itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan sözleşme gereği davacıya peşinat ödemesi yaptığını, davacı şirkete otel müşterilerinin 26.09.2004 tarihinden itibaren geleceklerinin bildirilmesine rağmen otelin dolu olması gerekçe gösterilerek kabul edilemeyeceğinin bildirildiğini, tüm müşterilerinin başka otellerde konaklattıklarını, fatura düzenlenmesinin yanlış olduğunu ve B.K.’nun 325’e dikkat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre davanın kabulüne, icra takip dosyasına itirazın kısmen iptaline, takibe 10.740.65 YTL asıl alacak, 751.84 YTL faiz üzerinden devam edilmesine, hükmedilen miktar üzerinden % 40 inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1042, Karar No: 2025/1808, Tarih: 30.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/1042 E.  ,  2025/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2170 E., 2025/208 K.

BİRLEŞEN SERİK İCRA HUKUK MAHKEMESİNİN 2024/75 ESAS SAYILI DOSYASINDA:

İLK DERECE MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/73 E., 2024/170 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dosyada şikayetçi ... Soğuk Hava Deposu Sebze Meyve Emlak İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili ile birleşen dosyada şikayetçi ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü :

I. ŞiKAYET

Asıl dosyada şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Serik İcra Müdürlüğü'nün 2020/2386 Esas sayılı dosyasından yapılan 03.04.2024 tarihli sıra cetvelinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinin 1. ve 3. sırasında yer alan alacaklıların sırasının ihtiyati haciz tarihine göre belirlendiğini, oysa ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden sıra cetvelinde yer ayrılmasının hatalı olduğunu, sıra cetveline konu paranın tüm alacaklılara garameten paylaştırılması gerektiğini belirterek şikayet kabulü ile sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; Serik İcra Müdürlüğü'nün 2020/2386 esas sayılı dosyasından yapılan 03.04.2024 tarihli sıra cetvelinin hatalı olduğunu, şikayet olunan alacaklının kesin hacze dönüşen alacağının miktarında hata yapıldığı belirterek şikayet kabulü ile sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan alacaklı vekili asıl ve birleşen dosyada cevap dilekçesinde; icra müdürlüğü tarafından hazırlanan sıra cetvelinde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, şikayetçilerin hukuki yararlarının bulunmadığını, şikayetin ayrı ayrı reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi'nin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; asıl dosya şikayetçisinin takip borçlusu olduğu, takip borçlusunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine, birleşen dosya şikayetçisinin alacaklısı olduğu takip dosyası kapsamındaki ihtiyati haczin, kesin hacze dönüşmediği gerekçesi ile birleşen dosya yönünden de şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dosya şikayetçi vekili ve birleşen dosya şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl dosyada şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde:

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dosya şikayetçi vekili ve birleşen dosya şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Asıl dosyada şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde:

Sıra cetvelinin 1. ve 3. sırasında yer alan alacaklıların sırası ihtiyati haciz tarihine göre belirlendiğini oysa ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden sıra cetvelinde yer ayrılamayacağını, sıra cetveline konu paranın tüm alacaklılara garameten paylaştırılması gerektiğini beyan etmektedir.

Birleşen dosyada şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde:

Sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı olduğu dosyada yerel mahkemece sıra cetvelinin düzenlendiği tarihte ihtiyati haczin kesin hacze dönüşmediğinden sıra cetveline şikayette hukuki yararın bulunmadığına dair kararın hatalı olduğunu, İİK'nın 142. maddesinde her alacaklının itiraz hakkının bulunduğunun açıkça belirtildiğini, şikayet olunan alacaklının kesin hacze dönüşen alacağın miktarı konusunda hata yapıldığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayete ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz eden taraflardan alınması gereken harçlar peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17562, Karar No: 2017/7174, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17562 E.  ,  2017/7174 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16559, Karar No: 2017/6037, Tarih: 09.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/16559 E.  ,  2017/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... için atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı kararın 03.10.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tefhim edildiği, yapılan incelemeler neticesinde sanık müdafiinin yasal temyiz süresi içerisinde hükmü temyiz etmediğinin anlaşıldığı, sanığın 21.10.2013 tarihinde hükmü temyiz ettiği ancak temyizin bir haftalık yasal süre sınırları içinde olmaması nedeniyle 02.01.2014 tarihinde reddine karar verildiği sanık müdafiinin ek kararı süresi içinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın 02.01.2014 tarihli ek karara karşı bağımsız bir temyiz itirazı bulunmaması nedeniyle inceleme sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz itirazları hakkında yapılmıştır.

Sanık müdafiinin yüzüne karşı 03.10.2013 tarihinde verilip usulüne uygun olarak tefhim edilen hükme karşı sanığın 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 21.10.2013 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin süre yönünden reddine dair 02.01.2014 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir husus bulunmadığından sanık müdafiinin bu karara yönelik itirazının reddine ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.