muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4098, Karar No: 2023/9294, Tarih: 14.03.2023

B. Sanık ... ve Sanık ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde yer alan B paragrafında açıklanan nedenle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/230 Esas, 2022/38 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6789, Karar No: 2018/4986, Tarih: 21.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/6789 E.  ,  2018/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 28.10.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 14,10 oranında sürekli iş göremez olan sigortalıya bağlanan gelir, geçici işgöremezlik ödeneği ve hastane masraflarının, davalıdan rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanununun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Bu tür rücu davalarında kusurun belirlenmesinde, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğu ile üçüncü kişi veya alt işverenin varlığı ilgili ceza dosyası ve/veya sigortalı tarafından işverene karşı açılmış tazminat dosyaları celbedilip incelenip, dosya içeriğindeki tüm deliller birlikte takdir olunarak ve varsa çelişkiler de giderilerek belirlenmeli; kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, tarafların kusur oran ve aidiyetleri işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden alınacak bilirkişi raporu uyarınca saptanmalı ve varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

5510 sayılı Kanunun 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran 3. kişidir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir. İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut olayda, kazalı sigortalı tarafından ... 1. İş Mahkemesinin 2010/864 Esas, 2014/114 Karar sayılı dosyasında açılan maddi manevi tazminat davasında; davalı dışında ... İnş. Ltd. Şti. ile davalı arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilerek kusur tespitinin yapıldığı ve karar verildiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamında dava dışı ... İnş. Ltd. Şti ile davalı ... Boya Kimya İnş. ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisi araştırılıp, irdelenmemiştir.

Mahkemece yapılması gereken, yukarıda anlatılanlar ışığında davalı ... Boya Kimya İnş. ve San. Dış Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı ...İnş. Ltd. Şti. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi yönünden araştırma yapıldıktan sonra hak sahibi dosyasının da güçlü delil niteliğinde olduğu gözetilerek, davalının ve dava dışı kişilerin sorumluluğu yönünden yeniden konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11375, Karar No: 2010/19694, Tarih: 09.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11375 E.  ,  2010/19694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan 499,90-TL. temyiz harcından, alınmayan 73,90-TL. başvurma harcının mahsubu ile kalan 426,00-TL. harcın istenildiğinde iadesine, 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1662, Karar No: 2014/1928, Tarih: 20.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/1662 E.  ,  2014/1928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2011/1441-2013/645

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı istirdat ve tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı S.. M.. vekili tarafından davalılar Y.. A.. ve M.. A.. aleyhine açılan dava ile akde aykırılık nedeni ile kiralananın tahliyesi, birleşen 2011/1449 sayılı davada ise davacılar Y.. A.. ve M.. A.. vekili tarafından sunulan dilekçe ile yersiz olarak haciz ve tahliye tehdidi adında ödenen 47.915.-TL'nin davalı S.. M..’ndan tahsili, birleşen 2012/845 Esas sayılı davada ise davacılar Y.. A.. ve M.. A.. vekili tarafından sunulan dilekçe ile yersiz olarak, haciz ve tahliye tehdidi adında ödenen 101.035,17.-TL'nin davalı S.. M..’ndan tahsili istenmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda asıl davada akde aykırılık nedeni ile tahliye şartları oluşmadığından davanın reddine, birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, davacı S.. M.. vekili 26/08/2013 tarihli dilekçe ile, taraflar arasında 05/08/2013 tarihli protokol uyarınca karşılıklı anlaşmaya varıldığını bildirerek davadan feragat ettiklerini beyan etmiş, daha sonra davalılar Y.. A.. ve M.. A.. vekili tarafından sunulan 23/09/2013 havale tarihli dilekçe ile karşı tarafla anlaşmaları sebebi ile davadan feragat ettiklerini bildirmiştir. Dosya arasında bulunan dava dilekçelerine ekli vekaletnamelerin incelenmesi sonucunda her iki taraf vekilinin de vekaletnamelerinde davadan feragate yetkili oldukları görülmüştür.

Mahkemece verilen hüküm davacı S.. M.. vekiline 13/09/2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı S.. M.. vekili tarafından hükmün 29/11/2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine mahkemece 26/12/2013 tarih ve 2011/1441 Esas 2013/645 Karar sayılı kararla temyiz başvurusu süresinde yapılmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, verilen ek karar davacı S.. M.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen hüküm davacı S.. M.. vekiline 13/09/2013 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı S.. M.. vekili tarafından hükmün 29/11/2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi üzerine mahkemece 26/12/2013 tarih ve 2011/1441 Esas 2013/645 Karar sayılı kararla temyiz başvurusu süresinde yapılmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiş, verilen ek karar davacı S.. M.. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

HMK.'nun 310.maddesi hükmüne göre davadan feragat hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir ve karşı tarafın kabulüne bağlı olmadığı gibi yapıldığı anda kesin hükmün sonuçlarını doğurur. Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin, karar verilmiş dosyalara ilişkin işlemler başlıklı 57. maddesinde ise hükmün kesinleşmesinden önce feragat, davayı kabul veya sulh halinde, hâkimin dosya üzerinden bu konuda ek karar vermesi gerektiği, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi sırf bu nedenlerle dosyanın istinaf veya temyiz incelemesine gönderilmeyeceği düzenlenmiştir. Davacı vekilinin dosyaya ekli vekaletnamesinin incelenmesinden HMK.'nun 74 üncü maddesine uygun biçimde Davadan feragat için özel olarak yetkilendirilmiş olduğu davadan feragate dair beyanının HMK.'nun 307 vd. maddeleri uyarınca sonuç doğurucu nitelikte olduğu anlaşıldığından mahkemece öncelikle, davadan feragate dair bir hüküm verilmesi gerekirken yazılı şekilde temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca yerel mahkemenin kararının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31175, Karar No: 2016/204, Tarih: 11.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/31175 E.  ,  2016/204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin yurtdışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette iddia edilen kadar çalışmasının bulunmadığını, çalıştığı süreye ilişkin olarak tüm işçilik alacaklarının ödendiği beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; ”Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de tekrarlanmış; 294/3. maddesinde de “hükmün tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 298/2 maddesinde ise “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, 1696,32 ABD doları ihbar tazminatına hükmedildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında aynı alacağın 926,87 ABD doları olduğu kabul edilerek kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10/04/1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Hükmün yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3856, Karar No: 2019/2743, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/3856 E.  ,  2019/2743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2010, Karar No: 2024/2600, Tarih: 17.04.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/2010 E.  ,  2024/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/168 E., 2022/552 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tapusuz taşınmazın davacılar adına tescili talepli açılan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı Hazine vekili ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Yeniden yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Verilen karar davalı Hazine vekili ve davalı ... vekili, davalı ... İdaresi vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 713/1 inci maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 14 ve 17 inci maddelerine dayalı zilyetlik yoluyla olağanüstü zamanaşımına dayanan, tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3116 sayılı Orman Kanunu'na (3116 sayılı Kanun) göre 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra 1976 yılında orman tahdidinin aplikasyonu ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 1744 sayılı 6831 sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve bu Kanuna 3 Ek Madde ile bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanunla (1744 sayılı Kanun) değişik 2 inci madde uygulaması ile 1987 yılında 6831 sayılı Orman Kanun'un 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanuna (3302 sayılı Kanun)

göre yapılan 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi, 17.06.1957 tarihinde yapılmış ve sonuçları 11.01.1964 ilâ 13.02.1964 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz, bu çalışmada çalılık olarak tespit harici bırakılmıştır.

göre yapılan 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi, 17.06.1957 tarihinde yapılmış ve sonuçları 11.01.1964 ilâ 13.02.1964 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşmiştir. Çekişmeli taşınmaz, bu çalışmada çalılık olarak tespit harici bırakılmıştır.

Davacılar dava dilekçesinde; Bursa ili Gemlik ilçesi ... köyü pafta 88 de bulunan kuzeyi yol, batısı ve doğusu kadastro harici çalılık ve güneyinde kadastro harici çalılık ile kaplı bulunan tahminen 3673.13 m2 zeytinlik vasfındaki taşınmazın maliki bulunan muris ... 'in 29.06.2010 tarihinde vefatıyla kendilerine intikal ettiğini, taşınmazın bizzat muris tarafından para ve emek sarfı ile kültür arazisin dönüştürülüp üzerinde 30-35 yaşlarında 90'ı aşkın zeytin ağacının bulunduğunu, taşınmazın sürülmesi, budanması, zirai ilaçlanmasının yapılması suretiyle zilyetliğinin uzun yıllar öncesine dayandığını,mera, sazlık, bataklık, kumsal, taşlık kayalık ve orman gibi devletin hüküm tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığını, bu nedenle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Yapılan yargılama neticesinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalılar Hazine ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2018/3696 Esas, 2019/5130 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam olunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince; bozma ilamı doğrultusunda Bursa Büyükşehir Belediyesi davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanarak, yargılamaya devam edilmiş. Yapılan yargılama sonucunda; " taşınmazın kadastro öncesi çalışmada çalılık olarak tescil harici bırakıldığı, orman kadastrosunun en son 1987 yılında yapıldığı, davanın açıldığı tarih itibariyle, dosya kapsamındaki hava fotoğrafı incelemesi, orman bilirkişi raporları, ziraat bilirkişi raporlarına bakıldığında tek başına eğimin kazandırmaya engel olmayacağı kanaat edinildiğinden, en objektif delil olan hava fotoğraflarında dava konusu yerin tarım alanı olarak görüldüğü, imar ve ihyanın tamamlandığı dosya kapsamında anlaşıldığından, çalılığın orman kadastrosunun en son yapıldığı tarihten bu yana 20 yıldır hilafsız bir şekilde davacıların zilyet olduğu anlaşıldığından davacıların davasının kabulüne" karar verilmiştir.

Verilen karar davalı ... İdaresi vekili tarafından "Dava konusu yer evveliyatı itibariyle de orman olduğu, şahıslar adına özel mülkiyete konu edilebilecek yerlerden olmadığı, toprak muhafaza karakteri , eğim vs. hususlar dahilinde dava konusu yerin orman vasfı ile Hazine adına kayıt edilmesi gerektiği" hususlarında, davalı ... vekili "dava konusu taşınmaz kamu malı niteliği taşıması halinde, 4721 sayılı Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) madde 713 hükmü gereği kazandırıcı zamanaşımına bağlı olarak edinilmesinin imkansız olacağı, Kamunun ortak kullanımına ait yerlerin Özel mülkiyete konu olamayacağı" "dava konusu taşınmaz kamu malı niteliği taşıması halinde, Medeni Kanun madde 713 hükmü gereği kazandırıcı zamanaşımına bağlı olarak edinilmesinin imkansız olacağı, Kamunun ortak kullanımına ait yerlerin Özel mülkiyete konu olamayacağı" gerekçesiyle, davalı Hazine vekili tarafından "3402 sayılı Kadastro Kanunundan önce 766 sayılı Tapulama Kanununa göre 1963 yılında taşınmazın tapulama harici bırakıldığı, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu, 3402 sayılı Kadastro Kanunu bu konudaki eksikliği gidererek tapusuz hiçbir mevkii hiçbir taşınmaz kalmaması için devletin hüküm ve tasarrufu altındaki çalılıkları, fundalıkları, makilikleri, ormanları Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini sağladığını belirterek, 3402 sayılı Kadastro Kanununa göre ek 8 ve 22/a maddesine göre yapılan yenileme kadastrolarında bile aynı şekilde uygulandığı, bu nedenle davanın reddine hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi " gerekçesiyle ve davalı ... vekili tarafından "öncelikle açılan davanın Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığına yönelik husumetten reddedilmesi gerektiği, aksi takdirde dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olamayacağı, bu kamu malı niteliği taşıyıp taşımadığı hususunun mahkeme tarafından araştırılmadığı" gerekçeleriyle kararın bozulması yönünde temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan sebeplerle;

Davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.