muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3805, Karar No: 2019/3891, Tarih: 20.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3805 E.  ,  2019/3891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adli yardım talepli olduğunu bildirdiği anlaşılmıştır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yöneltilebilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosyadaki kayıt ve belgeler dikkate alınarak adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek temyiz başvurusunun incelemesine karar verilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; davacının süresinde Sosyal Güvenlik Kurumu'na başvurarak geçici iş göremezlik ödeneği talep etmediğinin anlaşılmasına ve 6100 sayılı Kanun’un 339/1. maddesine göre, "Adli yardım kararından dolayı ertelenen tüm yargılama giderleri ile Devletçe ödenen avanslar dava veya takip sonunda haksız çıkan kişiden tahsil olunur. Adli yardımdan yararlanan kişinin haksız çıkması hâlinde, uygun görülürse yargılama giderlerinin en çok bir yıl içinde aylık eşit taksitler hâlinde ödenmesine karar verilebilir" hükmü gözetilerek davacıdan adli yardım sebebiyle alınmayan temyiz harcının adli yardımdan yararlanan ve temyizinde haksız çıkan davacıdan alınması gerektiğinin infaz sırasında gözetilmesinin mümkün görülmesine göre davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3970, Karar No: 2019/7274, Tarih: 10.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3970 E.  ,  2019/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVACI(3.Kişi) :

BİR. DOS. DAVACILARI:

DAVALI(Alacaklı) :

(Borçlu) : ...

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar ... ve ...Dönüşüm San Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

01.01.2016 tarihinden itibaren icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için temyizin konusu 6.310,00 TL'nin üzerinde bulunması gerekir.

İİK'nin 363/1. maddesinin (7) nolu bendinde temyiz edilebilecek kararlar arasında sayılan istihkak davalarında ve istihkak davalarına ilişkin takibin taliki kararlarında temyiz incelemesi yapılabilmesi için aynı fıkranın son cümlesinde yer verilen özel düzenlemeye göre icra mahkemesi kararının taalluk ettiği malın veya hakkın değerinin belirlenen bu miktarı geçmesi şarttır.

Somut olayda, reddine karar verilen temyiz konusu mahcuzların değeri 3.600,00 TL olup bu miktar kesinlik sınırının altındadır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında; kabulüne karar verilen 5.200,00 TL değerindeki mahcuzlara yönelik olarak ise temyiz talebinde bulunulmamıştır.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekeceğinden yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'un 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nin 366. ve HUMK'un 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 10.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1273, Karar No: 2017/3353, Tarih: 18.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1273 E.  ,  2017/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b, 29/1, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın aşamalardaki istikrarlı ifadelerinde, maktulden olan borcunu istediği zamanlarda da kendisini sürekli tehdit ettiğini ve hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmalarına göre, mahkemenin tahrik uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’ye yönelik eyleminin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi ile tahrik indirim nedeni takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın cezai ehliyetinin olmadığına, yetersiz raporla karar verildiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, TCK.nun 62. maddenin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerine görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,

Oluşa ve dosya içeriğine göre;

1) Sanığın önce bıyık kesme makası ile maktulenin yüzüne ve kafasına doğru hızlı bir şekilde ve arka arkaya çok sayıda vurduğu, makasın kırılması üzerine, bu kez cebindeki bıçağı çıkartarak, ağzını, yüzünü, gözünü, boynunu, kafasını ve vücudunu bıçaklamaya devam ettiği, maktulenin vücudunda 35'i toplu bölgede, ancak küçüklü büyüklü toplam 94 yerde kesici delici alet yaralanmasının tespit edildiği ve iç organ ve boyun büyük damar yaralanmasına bağlı olarak öldüğü iddia ve kabul edilmesine göre;

Canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise ölüm neticesini almak için mağdura çok sayıda bıyık kesme makası ve bıçak darbesi vuran sanığın, canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeksizin kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, suç vasfında hata yapılması sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK'nun 321'nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12897, Karar No: 2012/17666, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/12897 E.  ,  2012/17666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı... Deri Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyeti Yönetim Kurulu aleyhine 22/12/2010 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı, Çorlu Deri Organize Sanayi Bölgesinde tabakhane sahibi olduğunu, Çorlu Deri Organize Sanayi Bölgesi müteşebbis heyetince inşa edilen atık su arıtım ünitesine tabakhanenin katılım payı ödemesinin günlük 200 ton atık su sarf olunacağı varsayılıp bedelinin icra kanalı ile tahsil edilmek istendiğini, oysa su sarfının azami 50 ton/gün olup ihtiyacını bu miktarın fazlasıyla karşıladığını, ödemesi gereken meblağın 5.236 USD+ 4.136 Euroya tekabül eden 17.000,00 TL olduğunu, katılım payı ödemesinin 200 ton/gün yerine 50 ton/gün olarak kabul edilerek yaklaşık 17.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının Çorlu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3379 takip sayılı dosyasında talep edilen alacak kaleminden 9.406,80 TL atık su alacağı, 2.364,93 TL faiz kısmından borçlu olmadığının tespiti şeklinde hüküm kurulmuştur.

Çorlu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3379 takip sayılı dosyasında davalı tarafça davacı aleyhine 21/04/2010 tarihinde 18.089,30 USD arıtma katılım payı, 4.199 USD gecikme faizi, 2.745 USD Etleme katılım payı, 430 TL OSB aidatı, 12.542,41 TL atık su alacağı vs. olmak üzere 22.068,58 TL, 25.569,61 USD, 16.571,88 Euro için ilamsız takip başlatılmış, davacının 10/05/2010 tarihinde itirazı üzerine takip durmuştur.

Mahkemece, 13/03/2012 tarihinde Çevre Mühendisi ve Hukukçu bilirkişi ile keşfe gidilmiş, bilirkişiler tarafından dosyaya sunulan raporda, icra dosyasında talep edilen alacak kalemlerinden olan atık su bedeline ilişkin miktarın hangi dönemleri kapsadığının ve birim fiyatının takip dosyasından anlaşılamadığı belirtilmiş, davacının itirazı üzerine, bilirkişiler ek raporunda davacı hakkında yapılan takibin sadece atık su bedeline ilişkin olmadığı fakat davacının itirazının atık su bedeline ilişkin olduğu, icra dosyasındaki dönemlerin belli

-/-

-2-

2012/12897-2012/17666

olmadığı bu nedenle hesaplama yapılamayacağı fakat mahkemece günlük tüketimin 50 m3 olduğu kabul edilirse davacının 9.406,80 TL atık su alacağı ve 2.364,93 TL faiz kısmında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

-/-

-2-

2012/12897-2012/17666

olmadığı bu nedenle hesaplama yapılamayacağı fakat mahkemece günlük tüketimin 50 m3 olduğu kabul edilirse davacının 9.406,80 TL atık su alacağı ve 2.364,93 TL faiz kısmında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Davacı, 30/04/2012 tarihli dilekçesi ile eda davasının konusunun arıtım katılım payı olduğu, oysaki bilirkişilerin atıksu borcuna ilişkin hesaplama yaptıklarını, kendisinin atık su borcunu kabul ettiğini beyan ederek ek bilirkişi raporuna itiraz etmiştir.

Davacının dava dilekçesi ve 30/04/2012 tarihli dilekçesi nazara alındığında davacının menfi tespit isteminin arıtma katılım payına yönelik olduğu sabit olmakla, mahkemece bu yönde bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerekirken isteme yönelik olmayan atıksu alacağına yönelik alınan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının tüm,davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11119, Karar No: 2014/19474, Tarih: 13.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/11119 E.  ,  2014/19474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/385 Karar no:2014/172

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı E.. C. 16.09.2014 tarihli dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.10.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2018/600, Karar No: 2018/2957, Tarih: 27.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/600 E.  ,  2018/2957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/06/2017 tarihli ve 2016/728 esas, 2017/360 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/01/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 10/08/2015 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 11/11/2015 tarihli ve 2015/43210 soruşturma, 2015/1235 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın gereğinin ifası için Konya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği,

2- Konya Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce 03/03/2016 tarihli çağrı yazısının şüpheliye tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle uyarıldığı, uyarıdan sonra hastaneye sevkedildiği, hastaneye başvurmaması nedeniyle evrak kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3-Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 04/11/2016 tarihinde erteleme kararının kaldırıldığı ve 08/11/2016 tarihli ve 2015/43210 soruşturma, 2015/12982 esas sayılı iddianame ile Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi’ne kamu davası açıldığı,

4-Kanun yararına bozmaya konu Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/06/2017 tarihli 2016/728 esas ve 2017/360 sayılı kararı ile “davanın düşürülmesine” karar verildiği, kararın istinaf edilmeden 08/09/2017 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/11/2015 tarihli ve 2015/43210 soruşturma, 2015/1235 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, hükümlünün "Denetimli Serbestlik Yönetmeliğinin 72/8. maddesi hükümleri gereğince tedavi programına uymayarak yasal süresi içerisinde hastaneye başvurmadığı" gerekçesiyle Konya Cumhuriyet Başsavcılığının

08/11/2016 tarihli ve 2015/43210 soruşturma, 2016/12982 esas, 2016/10591 sayılı iddianamesiyle açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, sanığın 31 Mart 2016 tarihinde tedavi amaçlı hastaneye başvurduğu ve bu tarihten sonra da düzenli olarak tedavi amaçlı hastaneye gidip geldiği ayrıca yatak tedavisi de gördüğü anlaşıldığından, kamu davasının CMK'nun 223/8. maddesi gereğince düşmesine ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına dair Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2017 tarihli ve 2016/728 esas, 2017/360 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, Mahkemece kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda düşme kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2017 tarihli ve 2016/728 esas, 2017/360 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2.maddesinde yer alan "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde yer alan "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde yer alan "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b)Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması,

c)Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

hâlinde, hakkında kamu davası açılır." biçimindeki düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçimindeki düzenleme, yine aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçimindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemece, ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, kamu davasında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, düşme kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırıdır.

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; ısrar koşulunun gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda kamu davasında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın suç teşkil eden eyleminden dolayı bir daha kovuşturma yapılmasını olanaksız kılacak ve davayı kesin olarak sonuçlandıracak şekilde “davanın düşürülmesine” karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/06/2017 tarihli, 2016/728 esas ve 2017/360 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7490, Karar No: 2006/8750, Tarih: 19.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7490 E.  ,  2006/8750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilmiş hükmü davalı temyize getirmiştir.

Mahkemece eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Taşınmaz başında yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi raporunda dava konusu taşınmazın durumu incelenmiş; 1951 yılında kesinleşen orman tahdidine göre orman tahdit sınırları dışında kaldıgı, 1992 yılında yapılan aplikasyon ve 2B çalışmasında ise orman sınırları içerisinde kaldığı raporun sonuç kısmında da taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtildiği, bu haliyle raporun gerekçe kısmı ile sonuç kısmı arasında bir çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporu bu yönü ile eksik olup orman mühendisi bilirkişinin taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı, bir kısmı orman ise orman olan ve olmayan yeri belirleyerek infaza elverişli krokide göstermesi ve neticesine göre bir karar verilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde tesis edilen hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda yazılı nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.