muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/92, Karar No: 2020/1517, Tarih: 24.02.2020

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının hatalı olduğunu, mahkemece eksik inceleme yapıldığını, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesi atfı ile 506 sayılı Kanun’un 79/10 ve 5510 sayılı Kanun’un 86/9. maddeleridir. Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda belirtilen yasal mevzuat uyarınca, kapıcılık sözleşmesinin ilk önce eş ile yapıldığı ve eşin başka işyerinde tam zamanlı çalışmasının bulunduğu gözetilerek asıl kapıcılık işini kimin yaptığı, davacının kapıcılık görevini asli olarak mı yoksa eşine yardım şeklinde mi yaptığı, işin kapasitesi, çalışmanın niteliği ve süresi, kısmi ya da tam gün olup olmadığı hususunu belirlemek için re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip civar kapıcılar ve varsa market çalışanları, daire sakinleri resen dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli, davacı ...'in çalışmasının tam zamanlı olup olmadığı, mevcut işiyle birlikte kapıcılık hizmetini ifa edip edemeyeceği, apartman yönetimi ile olan iş akdinin feshedilip edilmediği, davacı ve eşinin oturdukları meskenin elektrik ve su aboneliğinin ne zaman başladığı ve aboneliğin kimin adına yapıldığı, davaya konu apartmanın kömür yakılan merkezi kalorifer sistemiyle mi yoksa doğal gaz vasıtasıyla mı ısıtıldığı, sonradan doğal gazlı sisteme geçilip geçilmediği, apartmanın kalorifer tesisatının çalıştırılmasından davacının sorumlu olup olmadığı, bu konuda ateşçi belgesinin olup olmadığı araştırılmalı, apartman yönetiminin ne zaman teşekkül ettiği, davacıdan sorularak ve ilgili kurumlardan kayıtlar getirtilerek belirlenmeli, davalı apartman yönetimine ait dava konusu dönemle ilgili gelir-gider ve karar defteri, ödeme belgeleri gibi kayıtlar getirtilmeli, bu kayıtlar üzerinde davacının işe alınması, işten çıkarılması, varsa davacıya yapılan ödemeler vb. konularda inceleme yapılmalı, davacıların murisleri adına açmış oldukları kesinleşen işçilik alacağı davasının kuvvetli delil olmakla beraber kesin delil olmadığı göz önüne alınarak uyuşmazlık konusu husus hiç bir kuşku ve tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit olunmalı ve tüm deliller toplandıktan elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13755, Karar No: 2008/3557, Tarih: 12.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13755 E.  ,  2008/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...den 3.11.2004 tarihinde 2005 model ... marka aracı satın aldığını, araç bedeli 27.055,00 YTL yi nakten davalıya ödediğini, aracın alındığı tarihten bu yana defalarca arıza yaptığını, servis tarafından aracın motor beyninin değiştiğini,aracın halen yüksek rölanti devri arızasının devam ettiğini,ileri sürerek, davalıya ödediği 27.055,00 YTL satış bedelinin ,uğradığı zarar icin 5000 YTL maddi, 5000YTL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmis; hükum, davalılar tarafından temyız edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Somut olayda, kısa kararda “davanın kabulü ile dava konusu ayıplı aracın davalılara iadesine ve araç bedeli olarak ödenen 27.055 ,00 YTL nin davalıların temerrüt tarihi olan 4.6.2006 tarihinden itibaren yasal reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ,davacının belgelendirilmeyen maddi tazminat ve şartları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine ” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise, “davanın kabulü ile dava konusu ayıplı aracın davalılara iadesine ve araç bedeli olarak ödenen 27.055,00 YTL nin temerrüt tarihi olan 4.06.2006 tarihinden itibaren yasal reeskont feizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuş olması da, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece, az yukarda açıklandığı üzere, ve 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde, yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına. 12.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15531, Karar No: 2012/18184, Tarih: 29.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/15531 E.  ,  2012/18184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vekili Avukat ...

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Dergi ve Yayıncılık AŞ. ve diğeri aleyhine 15/08/2006 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu edilen olayın tarihi, gelişimi, yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı yararına hüküm altına alınan manevi tazminat fazladır. Davacı yararına daha alt seviyede manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

-/-

-2-

2012/15531-2012/18184

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

-/-

-2-

2012/15531-2012/18184

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez.

Somut olayda, haber görünür gerçekliğe uygundur. Ayrıca günceldir. Haber niteliği daha ön planda olup saldırı bulunmamaktadır. Davanın bu nedenle tümden reddi gerekirken çoğunluk görüşüne bu nedenle katılmıyorum. 29/11/2012
Yargıtay — Esas No: 2022/9026, Karar No: 2024/2850, Tarih: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/9026 E.  ,  2024/2850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/589 E., 2016/152 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; suça sürüklenen çocuk yönünden verilen hapis cezasının ertelenmesinin hukuka aykırı olduğuna, sanıklar bakımından beraat hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olması sebepleriyle bozulmasına ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; kaçak eşyanın kullanım sınırında kaldığı gözetilmeden ve hukuka aykırı elde edilen delillere dayanarak yasaya aykırı hükmün bozulması sebebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde Mardin'den İstanbul'a giden M.... Turzm'e ait şehirlerarası otobüste kaçak sigara getirildiği ihbarı üzerine kolluk görevlilerince Cumhuriyet savcısının sözlü talimatına istinaden otobüs durdurulmuş, yapılan aramada şoför yatağının altında 120 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/10. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5, 3/10. madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/172 D.İş sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince davalar arasında bağlantı kavramı oluştuğundan birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... savunmalarında, suça sürüklenen çocuğun yeğeni olduğunu ve otobüsün muavini olan suça sürüklenen çocuğun İstanbul'daki akrabalarına hediye etmek amacıyla sigaraları koyduğunu, kendisinin bilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Sanık ... Gökalem savunmalarında; otobüste şoför olarak çalıştığını, sigaraların muavin olan suça sürüklenen çocuğa ait olduğunu, kendisinin ilgisi olmadığını beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuk savunmalarında; suça konu otobüste muavinlik yaptığını, kaçak sigaralardan sanıkların haberinin olmadığını, sigaraların 20 paketini içmek için kalanını da hediye etmek için aldığını, satmak amacının olmadığını beyan etmiştir.

A. Sanıklar ... ve ... Haklarında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuk savunmalarında; suça konu otobüste muavinlik yaptığını, kaçak sigaralardan sanıkların haberinin olmadığını, sigaraların 20 paketini içmek için kalanını da hediye etmek için aldığını, satmak amacının olmadığını beyan etmiştir.

A. Sanıklar ... ve ... Haklarında Kurulan Beraat Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanıkların şoförlüğünü yaptıkları, kaçak sigaraların ele geçirildiği, araçta arama yapılmasına ilişkin mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, somut olayda araçta yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, sanıkların mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetildiğinde atılı kaçakçılık suçundan sanıklar hakkında beraat kararları verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Olay tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu kaçak sigaraların suça sürüklenen çocuğa ait olduğu, savcılık aşamasında suça sürüklenen çocuğun atılı suça ilişkin tevilli ikrarı bulunmakla birlikte, kaçak sigaralar konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, somut olayda araçta yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasanın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, sanıkların mahkumiyetini gerektirecek nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetildiğinde atılı kaçakçılık suçundan suça sürüklenen çocuğun beraati gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Haklarında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

III. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Haklarında Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8957, Karar No: 2014/16178, Tarih: 13.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8957 E.  ,  2014/16178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2011/848-2013/961

Davacı vekili dava dilekçesinde müdahalenin men'i, eski hale getirme ve tazminat istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davalı bankanın anayapının mimari projesine aykırı olarak ortak yer niteliğindeki kalorifer dairesini iptal ederek banka eklentisi olarak kullandığını, banka klimalarının apartman girişini engellediğini, yangın merdiveninin zemin kat bölümünün kesilerek kullanılamaz hale getirdiğini, binanın çelik kaplamasının bir bölümünün kesilerek binanın estetiğini bozduğunu, bu nedenle projeye aykırı bu yapı ve eklentilerin eski hale getirilmesi ile 30.000,00 TL tazminatın yasal faizi ile tahsili istenmiş, mahkemece tecavüzlerin men'ine, yapı ve eklentilerin kaldırılmasına ve 472,00 TL ecrimisil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

1-Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesine göre, kat malikleri anagayrimenkulün bakımını, mimari durumu ile sağlamlığını ve güzelliğini titizlikle korumakla mecburdur. Buna göre davalının, anayapının projesine aykırı biçimde açıklanan ilkelere aykırı olarak yaptığı imalat ve tadilatları projeye uygun hale getirmesi gerekir. 6100 sayılı HMK.nun 297/2 maddesine göre mahkeme hüküm sonuç kısmında gerekçeye ait her bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Buna göre mahkemece projeye aykırı olduğu tespit edilen imalat ve tadilatların krokiye bağlanarak eski hale getirmesi gereken alan ve işlemlerin açıkça tespit edilip mahkemece bu hususlar açıkça gösterilmek suretiyle hükmolunması gerekirken, mahkemece bilirkişi raporunda da eski hale getirilmesi gereken unsur, alan ve işlemeler açıkça belirtilmediği halde kararın eki sayılarak tecavüzün men'ine, yapı ve eklentilerin kaldırılmasına karar verilmiş olması,

2-Mahkemece, yapılmasına hükmedilen iş ve işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi,

2-Mahkemece, yapılmasına hükmedilen iş ve işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun süre verilmemesi,

3-Dava dilekçesinde, davalının yaptığı tadilatlar ve işler nedeniyle taşınmazın değerinin düştüğü, layıkı ile taşınmazdan tasarruf edilemediği, kiracıların terk ettiği ve yeni kiracı bulunamadığı ve benzeri sebeplerle 30.000,00 TL tazminat istendiği, bilirkişi kurulunca bu husustaki zararların ispat edilemediği belirtildiğine göre, bu konudaki talebin reddi gerekirken mahkemece isteğin dışına çıkılarak uyuşmazlığın niteliği de değiştirilerek ecrimisil talebi olduğu değerlendirilip bu hususta da davacının, ortak yerlerin kullanılmasından aleyhinde ecrimisil zararı oluştuğu da ispatlanamadığından haksız kullanımdan dolayı fazlaya dair istemin reddi ile 472,00 TL ecrimisil alacağına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.