muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7103, Karar No: 2020/584, Tarih: 30.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7103 E.  ,  2020/584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olanan SGK vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin ... 7. İcra Müdürlüğünün 2008/15432 E. sayılı dosyasında tarla vasfındaki taşınmazın 07.10.2008 ve üzerindeki taşınır vasfındaki çelik çatı kanopinin ise, 06.10.2008 tarihinde haczedildiğini, çelik çatı kanopi üzerinde fiilen yapılan haciz gözönünde bulundurulmadan taşınmaz ve üzerindeki eklentilerin bir bütün halinde sıra cetveline konu edilemeyeceğini, bu taşınırlar üzerinde sadece müvekkiline ait dosyadan haciz yapılmış olması nedeniyle satışından elde edilen bedelin İcra Müdürlüğünce sıra cetveline tabi tutulmadan müvekkilinin dosyasına ödenmesine karar verilmesinin gerektiğini, Gelendost Mal Müdürlüğünden gönderilen 34.387,96 TL'nin, sıra cetveline tabi tutulması gerekirken, taşınmazın aynından kaynaklanan bir borçmuş gibi değerlendirildiğini, bu borcun, borçlu Keramettin Kurşuncu’nun ortağı olduğu şirketten kaynaklandığını, SGK'nın haczine ilişkin borcun da borçlu Keramettin Kurşuncu’nun ortağı olduğu şirketten kaynaklandığını, sıra cetvelinin 2. 3. 4. 5. 6 ve 7. sıralarındaki dosyalarda 2 yıllık sürede satış istenmediğinden hacizlerin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline, takip dosyalarından haczedilen çelik çatı kanopi için ayrı bir sıra cetveli düzenlenerek, bedelin kendilerine ödenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan SGK ve Gelendost Mal Müdürlüğü vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunan SGK ve Gelendost Mal Müdürlüğü vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar, şikayet olunanlar SGK vekili, Gelendost Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ...vekillerinin temyizi üzerine, Dairemizin 27.10.2014 tarihli ve 2014/483 E., 2014/6697 K. sayılı ilamıyla, şikayet olunanlar SGK ve Gelendost Vergi Dairesi Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile, şikayet olunan ...vekilinin temyiz itirazları yönünden, kendisine pay ayrılmayan adı geçen şikayet olunanın şikayet sonucundan etkilenmeyeceğinin açık olduğu, bu nedenle şikayet olunan ...hakkında pasif husumet yokluğundan şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği, adı geçenin haczinin düştüğü noktasında yapılan şikayete ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesinin HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olduğu, ayrıca aleyhine hüküm verilmediği halde yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmasının da HMK'nın 326/1. maddesi hükmüne uygun düşmediği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, şikayetin kısmen kabulü ile, sıra cetvelinin iptaline, çelik çatı kanopi bedelinin münhasıran şikayetçiye ödenmesine ilişkin talebin reddine, sıra cetvelinde 2 ve 3. sırada yer alan alacaklıların sıra cetvelinden çıkartılmasına, şikayet olunan Durmuş Ali Altuntaş’a karşı açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunanlardan SGK vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince karar verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunanlardan SGK vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan SGK vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayet olunan SGK'dan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 30.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7634, Karar No: 2019/5336, Tarih: 12.06.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7634 E.  ,  2019/5336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 01/06/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıdan ... Mahallesi ... Caddesi Kavakoğlu İş Merkezinde bulunan 4 numaralı bağımsız bölümü kiraladığını ve sözleşmenin hususi şartlar bölümü 8. maddede kendisine tanıdığı hak ile sözleşmeye konu taşınmazı 1 ay sonra tahliye edeceğine ilişkin ihtarnameyi davalıya göndererek taşınmazı tahliye ettiğini, ancak davalının yapması gereken depozito iadesini haksız ve hukuksuz olarak gerçekleştiremediğini, bunun üzerine bu alacak için icra takibi yaptığını, davalı kiralayanın kötü niyetli olarak itiraz ettiğini ve takibin durmasına sebebiyet verdiğini beyan ederek davalının Düzce 1. İcra Müdürlüğünün 2013/1247 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptali ile takibin devamına, alacak tutarının %20'sinin altında olmayacak şekilde icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı ile 01.06.2012 kira başlangıç tarihli 5 yıllık kira sözleşmesi imzaladıklarını ancak ilgili sözleşmenin davacı tarafın beyanlarına dayanak gösterdiği sözleşme olmadığını, dava dilekçesi ekinde bulunan aylık 3,500,00 TL bedelli kira sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, davacı ile arasında imzalanan kira sözleşmesinin 14 madde genel şartlar ve 12 maddeden oluşan özel şarttan ibaret olduğunu, kira sözleşmesinin özel şartlar bölümünün 11. maddesinde “Kira Kontratı 5 yıllıktır. Kontratın sona ermesinden bir ay önce taraflar yazılı olarak ihtarda bulunmadıkları taktirde kontrat bir yıl daha uzamış ve yenilenmiş olur.” yine 12. maddesinde “Kiracı depozit olarak 15.750,00 TL depozit bedelini mal sahibine verecektir. Kiracıdan alınan depozit bedeli kiracının kira müddeti dolmadan çıkması halinde mal sahibinden depozit bedeli talep edemez. Her türlü zarar ziyan depozit bedelinden karşılanır” hususlarının belirtildiğini, davacının, kira sözleşmesini 5 yıllık olarak akdetmiş olmasına rağmen kira sözleşmesinin bir yıllık kısmı dolduğunda Düzce 3.Noterliği’nin 07.06.2013 tarih ... yevmiye no.lu ihtarnamesi ile taşınmazı tahliye edeceğini ve depozit bedeli olan 15.750,00TL'nin tarafına iadesini talep ettiğini, haksız talepler karşısında Düzce 2.Noterliği’nin 16.07.2013 tarih ... Yevmiye no.lu ihtarnamesi ile akdedilen kira sözleşmesi çerçevesinde aylık kira bedelinin 5.250,00 TL olduğunu, depozito bedelinin de 3 aylık kira bedeli karşılığı olan 15.750,00 TL olarak belirlendiğini, banka hesabına yapılan eksik kira bedellerinin ödenmesini, sözleşmenin özel şartlar bölümünün 12. maddesi gereği kira sözleşmesi sona ermeksizin taşınmazın tahliyesi halinde depozito bedelinin iade edilmeyeceği hususlarını belirttiğini, kaldı ki davacı tarafın taşınmazı tahliye ederken taşınmaza büyük zarar verdiğini, kullanılamaz halde bıraktığını, ayrıca anahtarı da kendisine teslim etmediğinden taşınmaza ancak bina yöneticisi ve mahalle muhtarının eşliğinde çilingir vasıtasıyla girebildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davalı vekilince 01/06/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin altındaki imza inkar edilmiş olup, yapılan imza incelemesi sonucunda söz konusu kira sözleşmesindeki imzanın davalı ... eli ürünü olduğunun bildirildiği, davaya konu taşınmazın kiralanmasına ilişkin kira sözleşmesinin incelenmesinde işyeri vasıflı dükkanın ... tarafından 01/06/2012 tarihinden itibaren 5 yıllığına aylık 3.500 TL kira bedel ile ...'ya kiralandığı, hususi şartlar bölümünün 9 numaralı alt başlığında kiracının depozito olarak 15.750,00 TL 'yi mal sahibine verdiğinin, 8 numaralı alt başlığında ise kiracının kiralananı boşaltmak istediği taktirde 1 ay evvelinde mal sahibine ulaşacak şekilde bildirimde bulunmak zorunda olduğunun belirtildiği, somut olayda ispat yükü davalıda olup takibe konu depozitonun iadesine ilişkin delil niteliğinde belge ibraz etmediği ve takibe konu alacağın ödendiğine dair kanaat oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, davalının Düzce 1. İcra Müdürlüğünün 2013/1247 E sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptaline takibin devamına, davalının itirazında haksız olduğuna karar verilen 15.750,00 TL'nin %20'sine tekabül eden 3.150,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içince davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında aynı taşınmaz için düzenlenmiş 01.06.2012 başlangıç tarihli 5 yıl süreli, aylık 3.500 TL bedelli ve aylık 5.250 TL bedelli iki ayrı kira sözleşmesi bulunduğu ve sözleşmelerdeki imzaların taraflara ait olduğu uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık hangi sözleşmenin tarafların gerçek iradesine uygun olduğu hususundadır. Davalı, vergi ödemesi nedeniyle düşük bedelli sözleşmenin imzalandığını iddia etmektedir. Davacı, davalının dayandığı aylık 5.250 TL bedelli kira sözleşmesine karşı imza inkarında bulunmamıştır. Davacı-kiracının yüksek bedelli kira sözleşmesini imzalaması için geçerli bir nedeni olmadığı gözetildiğinde düşük bedelli sözleşmenin vergi dairesine ibraz için düzenlendiği ve muvazaalı olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların gerçek iradesine uygun olarak düzenlendiği anlaşılan 5.250 TL bedelli kira sözleşmesi hükümleri uyarınca uyuşmazlığın çözümü gerekirken yazılı gerekçeyle 3.500 TL bedelli sözleşmeye değer verilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2310, Karar No: 2016/6920, Tarih: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/2310 E.  ,  2016/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ...'ın, kardeşi ...'ın yetkilisi olduğu... Turizm...Şirketi'ne ait suça konu çeki hatır çeki olarak alıp keşide ederek borcuna karşılık katılan şirkete verdiği iddia ve kabul edilmiş ise de, dosyada mevcut 06.07.2009 havale tarihli bilirkişi raporunda çekteki keşideci imzasının ...'ın eli ürünü olduğunun bildirildiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesi'nden alınan 22.02.2010 tarihli bilirkişi raporunda ise "çekteki keşideci imzası ile ...'ın imzası arasında biçimsel olarak benzerlik görüldüğü ancak gerek keşideci imzasının gerek mukayeseye esas imzaların tersiminin basit, taklidinin kolay olması, yazı ve önemli tanı unsurlarını içermemesi nedeniyle keşideci imzasının ...'ın eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde tespit yapılamadığının" bildirildiği, sanık ...'ın soruşturma safhasında çekteki yazıların ve keşideci imzasının kendisine ait olduğunu söylemesine rağmen sanıkların duruşmadaki beyanlarında keşideci imzasının sanık ...'a ait olduğunu bildirdikleri, bilirkişi raporları ve sanıkların ifadelerindeki çelişkilere rağmen sanık ... yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı, raporlar arasındaki çelişkilerin de giderilmediği anlaşılmakla, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanıklar ... ve ...'ın istiktab suretiyle alınacak yazı ve imza örnekleriyle, suç tarihinden önce resmi kurumlar nezdindeki yazı ve imzalarını taşıyan belge asılları da getirtildikten sonra, suça konu çekin ön yüzündeki yazı, rakam ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığı hususunda üniversitede görev yapan sahtecilik konusunda uzmanlardan seçilecek üç kişilik bilirkişi kurulundan rapor alınarak raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, suça konu çekteki keşideci imzasının sanık ...'ın eli ürünü olup olmadığının kesin olarak tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi yasaya aykırı,

II- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6172, Karar No: 2019/3143, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/6172 E.  ,  2019/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16066, Karar No: 2006/19390, Tarih: 16.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/16066 E.  ,  2006/19390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra hakimliğince kısa kararda "davanın kabulü ile takibin kararın kesinleşmesine kadar durdurulmasına" hükmedilmesine rağmen gerekçeli kararda "takibin iptali ile kararın kesinleşmesine kadar tedbiren durdurulmasına" şeklinde yazıldığı, böylece kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığı görülmüştür. 10.04.1992 günlü ve 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu husus bozma nedenidir. Mahkemece önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla oluşacak sonuca göre bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3349, Karar No: 2024/1782, Tarih: 19.02.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3349 E.  ,  2024/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/419 E., 2022/251 K.

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2021/419 Esas, 2022/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestli tedbiri uygulanmasına; bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 56.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestli tedbiri uygulanmasına karar verildiği; söz konusu kararın, istinaf edilmeksizin 27.06.2022 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/29722 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55696 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55696 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 193/2. maddesinde yer alan "Sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkûmiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa da dava yokluğunda bitirilebilir." şeklindeki ve anılan Kanun'un 195/1. maddesinde yer alan "Suç, yalnız veya birlikte adlî para cezasını veya müsadereyi gerektirmekte ise; sanık gelmese bile duruşma yapılabilir. Bu gibi hâllerde sanığa gönderilecek davetiyede gelmese de duruşmanın yapılacağı yazılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, anılan suçtan dolayı sanığın savunması alınmadan mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) mevkuf ve mahkümlara tebligat başlıklı 19 uncu maddesi, "Mevkuf ve mahkümlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder.", Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin tutuklu ve hükümlülere tebligat başlıklı 28 nci maddesi, "(1) Tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder. (2) Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, 19 uncu maddeye göre yapılır. (3) Tutuklu ve hükümlüye tebligat yapılamazsa tebliğ mazbatasına müdür veya memur tarafından belirtilen sebep şerh verilir. (4) Tutuklu veya hükümlünün hastanede bulunması halinde dahi tebligat, yukarıdaki fıkralar hükümlerine göre yapılır.

" şeklindedir.

3. UYAP kayıtlarından yapılan sorgulamada; tebliğ tarihinde hükümlü olarak...Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu anlaşılan sanığa, yokluğunda verilen kararın 7201 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28 inci maddesi hükümleri uyarınca tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturma aşamasında bildirdiği adresinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca daimi çalışanına 17.06.2022 tarihinde yapılan tebliği işleminin usulsüz olduğu ve sanığın 03.10.2022 tarihli hapis cezasına itiraz-bozma talebi başlıklı dilekçesinin istinaf talebi olarak kabul edilmek suretiyle mahallinde değerlendirilmesinin gerektiği, inceleme konusu hükümlerin kesinleşmediği anlaşılmıştır.

4. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13413, Karar No: 2015/11131, Tarih: 16.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/13413 E.  ,  2015/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu ruhsatsız inşaat hakkında düzenlenen 04.03.2008 tarihli 2. yapı tatil zaptında 'zemin kat üzerine 1, 2 ve 3. katların kabasının bittiği ve dış sıvasının yapıldığı' hususlarının belirtildiği, bu zapta istinaden açılan imar kirliliğine neden olma suçundan verilen mahkumiyet kararının henüz kesinleşmediği, 17.02.2010 tarihinde düzenlenen 3. yapı tatil zaptında ise 'ilk iki işlemden sonra bu defa önceki işlemlerde sehven yazılmayan 2. bodrum kat iskan ediliyor, 4.katta depo yapılmış, ön cephede garaj yapılmış durumdaki yapıya 3. kez işlem yapıldı' ibarelerinin yazıldığı, 3. yapı tatil zaptı nedeniyle uygulanan idari para cezasının Bölge İdare Mahkemesince, 3. yapı tatil zaptına konu ruhsatsız imalatların 2. yapı tatil zaptı düzenlendiği tarihte var olduğu gerekçesiyle iptal edildiği, 3. yapı tatil zaptına konu ruhsatsız imalatların 2. yapı tatil zaptı düzenlendiği tarihte var olup olmadığına dair, idare mahkemesi kararı, bilirkişi raporu ve tanık ifadeleri de dikkate alındığında şüphe oluştuğu, ön cepheye yapılan garajın ise bina niteliğinde olup olmadığına dair bilirkişi tespiti bulunmadığı anlaşılmakla; 2. yapı tatil zaptına ilişkin olarak açılan .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/377 Esas 2014/206 Karar sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi, Yargıtay'ca bozulması halinde davaların birleştirilerek görülmesi, onanarak kesinleşmesi halinde ise onaylı örneğinin dosya arasına alınarak, tutanak tanıkları dinlenmek ve yeniden ayrıntılı bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle 2. yapı tatil zaptından sonra ve bu zapta dayanılarak açılan 06.03.2008 tarihli iddianameden sonra imar kirliliği suçunu oluşturacak şekilde inşaata devam edilip edilmediği araştırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.