muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1111, Karar No: 2014/5193, Tarih: 25.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1111 E.  ,  2014/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/417-2013/547

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı, bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlattığı takipte yapılan ihalede ihale konusu taşınmazı alacağına mahsuben aldığını belirterek icra müdürlüğünün ihale bedelinin yatırılmasına dair işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.”

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerine haciz koyduran ya da ipotek hakkı bulunan alacaklı, sözkonusu taşınmaz veya taşınırı ihale ile satın alıp, kendisinden önce başka alacaklı bulunmaması halinde alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabilir, satış bedelini alacağına mahsup edebilir. İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten başka haciz bulunması halinde de, yukarıda belirtilen İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Alacaklıların ne miktar hak sahibi olacakları yapılacak sıra cetvelinin kesinleşmesi ile belirlenecektir. Sıra cetveli yapılıp, ihale alıcısı alacaklı aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi, diğer bir ifade ile alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir. Henüz sıra cetveli yapılmadan ve haciz koyduran üçüncü kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, alacaklıdan ihale bedelini yatırmasının istenmesi doğru değildir.

Somut olayda, alacaklının ihale konusu taşınmazı 12/06/2013 tarihli ihalede 103.600,00 TL bedelle alacağına mahsuben aldığı, dosyada mevcut tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde birden fazla haciz bulunduğu, alacaklının haczinin ilk sırada yer aldığı, ihale bedelinin, ihale alıcısı şikayetçinin alacağını dahi karşılamadığı görülmektedir. Bu durumda, yukarıda açıklandığı üzere birden fazla alacaklı bulunduğundan ve ihale bedeli alacakları karşılamadığından İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması zorunludur. İcra müdürlüğünün sıra cetveli yapılması kararında yasaya uymayan bir yön yoktur. Ancak, sıra cetveli yapılmadan, sıra cetvelinin yapılabilmesi için ihale bedelinin yatırılmasının istenmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediği belirlendikten sonra, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise, alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5779, Karar No: 2013/21464, Tarih: 09.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/5779 E.  ,  2013/21464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Konut dokunulmazlığını ihlal ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ,

B-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Mala zarar verme eyleminden kurulan beraat hükmü ile ilgili olarak ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ...’nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit eylemi nedeniyle verilen beraat hükmü ile ilgili olarak ileri sürülen başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilir ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilir ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda; sanığın müştekiye hitaben söylediği, "seni öldürürüm, seni döverim" biçimindeki sözlerin objektif olarak korkutucu nitelikte bulunması ve manevi unsur yönünden tasarlamanın aranmaması nedeniyle tehdit suçunun oluşacağı gözetilmeden, tarafların öncesinde birbirlerini tanımaları, aralarında husumet bulunmaması, tartışmanın lavabo ücretinin ödenmesinin unutulmasından kaynaklanması ve bir anlık tartışmada sinir ile söylenmiş sözler olması nedeniyle şikayetçinin iradesini etkiler düzeyde sonuç almaya elverişli ve yeterli düzeyde olmadığı şeklindeki, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6279, Karar No: 2013/20947, Tarih: 10.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6279 E.  ,  2013/20947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davalı vekili tarafından verilen 15.05.2013 havale tarihli dilekçede Dairemizin 19.06.2012 tarih, 2012/13707 E ve 2012/23767 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün faiz yönünden bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Bahsi geçen dilekçe ve ekindeki evrak ile dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü.

Yerel mahkeme kararında hüküm altına alınan ücret ve ikramiye fark alacakları için hakkın doğumu tarihinden faize karar verilmiş, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizce sözü edilen karar onanmıştır. Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde faiz yönünden bozulması istendiği halde bu husus gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan ücret ve ikramiye farkı istekleri yönünden hakkın doğumu tarihinden itibaren faize karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili faiz yönünden de temyiz etmiştir.

Dosya içinde yer alan XX. dönem ve XXI. dönem toplu iş sözleşmelerinde ücret ödenmesi için açık bir tarih öngörülmemiş, 36. maddede sadece önceki sözleşmelerle öngörüldüğü ve mutad olan usullere göre ödeme yapılacağı belirtilmiştir. Dosya içinde önceki dönemlere ait toplu iş sözleşmeleri bulunmamaktadır.

Mahkemece işyerinde uygulanmış olan tüm toplu iş sözleşmeleri getirtilmeli, davaya konu isteklerle ilgili açık bir ödeme tarihi kararlaştırılıp kararlaştırılmadığı belirlenmelidir. Açık ödeme tarihinin toplu iş sözleşmelerinde kararlaştırıldığı belirlendiği taktirde, hesaplamaya konu toplu iş sözleşmelerinde önceki sözleşmelere atıflar yapılmış olmakla daha önce saptanan ödeme tarihlerinin istek konusu dönemde de geçerli olduğu kabul edilmelidir. Ancak bu taktirde hükmün infazında tereddüt olmaması için gerekirse bilirkişiden ek hesap raporu alınmalı ve her bir alacak kaleminin ödenmesi gereken tarih belirlenmek suretiyle mahkeme ilamında açıkça ödenmesi gereken tarihler gösterilerek karar verilmelidir.

İşyerinde uygulanmış olan XX. dönem öncesi toplu iş sözleşmelerinde de açık bir ödeme tarihi belirtilmemişse davaya konu istekler bakımından dava tarihinden itibaren faize karar verilmelidir. Konuyla ilgili olarak eksik incelemeyle karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20262, Karar No: 2015/23095, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/20262 E.  ,  2015/23095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... ..... İş Mahkemesi

Tarihi : 01.07.2015

Dava, davalı işverenlere ait işyerinde gerçekleşen çalışmalar yönünden itibari hizmet sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmına uyulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili, davalı E......H.... S..... .... H.... A.Ş. (yeni unvanı Y.......... İ......... K..... H...... D........ ve Y....... A.Ş.) vekili ve Tasfiye Halinde R......... D.... ve K.... H..... A.Ş. tasfiye memuru vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilâmımızda davalılardan R..... D.... K.....H..... A.Ş.'nin tasfiye halinde olup olmadığı, tasfiyenin sona erip ermediği araştırılıp, tasfiye halinde olması halinde şirketin davada tasfiye memurları tarafından temsil edileceği, tasfiyenin sonlanması ve şirketin terkin edilmesi halinde ise şirketin ihyasına dair karar alındıktan ve usûlüne uygun taraf teşkili sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bozma sonrası Ticaret Sicil Memurluğunca verilen cavapta adı geçen şirketin tasfiye sonu ticaret sicil kaydından terkin olunduğu belirtilmiş olmasına rağmen, bozma ilamının gereği yerine getirilmeyerek davacı tarafa şirketin ihyasına ilişkin kararı sunması için mehil verilip taraf teşkili sağlanmaksızın işin esasına girilerek karar verilmiştir. Yine mahkemece, adı geçen şirketin gerçek ünvanı Ticaret Sicil Memurluğundan araştırılmaksızın karışıklığa ve infazda tereddüte yer verecek şekilde gerekçeli karar başlığında davalı olarak hem "Tasfiye Hâlinde R....." şirketi hem de "R...." şirketinin ayrı ayrı gösterilmesi usûl ve yasaya aykırıdır.

Belirtilen maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, noksan tahkikat ve inceleme ile hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekili, davalı E.... H.... S..... S..... H..... A.Ş. (yeni unvanı Y.... İ.... K..... H..... D..... ve Y...... A.Ş.) vekili ve Tasfiye Halinde R..... D..... ve K..... H..... A.Ş. tasfiye memuru vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı E..... H.... S..... S......H.......A.Ş. (yeni unvanı Y.... İ..... K..... H.... D.... ve Y.... A.Ş.) ile Tasfiye Halinde R..... D........ ve K..... H........ A.Ş.'ye iadesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17402, Karar No: 2024/11072, Tarih: 05.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/17402 E.  ,  2024/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/3507 D. İş

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında manevi, mali veya bağlantılı haklara tecavüz suçundan yapılan soruşturma sonucunda; Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.03.2022 tarihli ve 2021/95012 Soruşturma, 2022/20911 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair verilen karara karşı yapılan itirazın, Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/3507 D. İş sayılı kararıyla kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 94660652-105-34-30121-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/91415 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB - 2023/91415 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, mercii Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 01/06/2022 tarihli kararı ile, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın e-tebliğ yoluyla müşteki vekiline tebliğ için gönderilmesi üzerine elektronik tebligatın aynı gün alıcısı tarafından açıldığı ve tebligatın alıcısı tarafından açıldığı hallerde, beşinci günün sonu beklenmeksizin, sürenin tebligatın açıldığı gün yapılmış sayılacağı gerekçesiyle itiraz süreden reddine karar verilmiş ise de;

"Dosya kapsamına göre, mercii Bakırköy 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 01/06/2022 tarihli kararı ile, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın e-tebliğ yoluyla müşteki vekiline tebliğ için gönderilmesi üzerine elektronik tebligatın aynı gün alıcısı tarafından açıldığı ve tebligatın alıcısı tarafından açıldığı hallerde, beşinci günün sonu beklenmeksizin, sürenin tebligatın açıldığı gün yapılmış sayılacağı gerekçesiyle itiraz süreden reddine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 24/11/2020 tarihli ve 2020/547 esas 2020/924 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, "...7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde muhatabın elektronik tebligatı tebellüğ etmiş sayılacağı tarihe ilişkin özel bir düzenleme yer almaktadır. Bu düzenlemeye göre "Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır." Bunun sonucu olarak elektronik tebligatta tebellüğ tarihi elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olmaktadır. Böylelikle, muhatabın kayıtlı elektronik posta hesabını kontrol etmemek suretiyle tebliğin sonuçlarını geciktirmesi ihtimali söz konusu olmayacaktır..." şeklindeki düzenleme ile; 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesinde yer alan; "...Elektronik yolla tebligat, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılır...” şeklindeki emredici düzenleme uyarınca, elektronik tebligat muhatabı tarafından açılmış olsa dahi, tebliğ tarihinin söz konusu tebligatın muhatabına ulaşmasından itibaren 5 günlük süre sonunda yapılmış sayılması gerektiği nazara alındığında;

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik elektronik tebligatın müşteki vekiline 08/04/2022 tarihinde ulaştığı ve bu tarihi izleyen 5 günün sonunda 13/04/2022 tarihinde tebliğ yapılmış kabul edilmesi gerektiği cihetle, 27/04/2022 tarihli itiraz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 173/1. maddesinde yer alan 15 günlük itiraz süresi içerisinde yapıldığı ve esastan inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın süre yönünden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/3507 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11152, Karar No: 2023/13254, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11152 E.  ,  2023/13254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/164 Esas, 2023/528 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2022 Tarihli ve 2022/1025 Esas, 2022/1218 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının mernis adresinin Terzialiler Mah. 160 Sk. No:12 İç Kapı No:2 Ortaca/Muğla olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.06.2023 Tarihli ve 2023/164 Esas, 2023/528 Karar ... Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Çobançeşme Mah. Yalçıntepe Sk. No:12-14 İç Kapı No:10 Çorlu/Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... ... Medeni Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Çobançeşme Mah. Yalçıntepe Sk. No:12-14 İç Kapı No:10 Çorlu/Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23917, Karar No: 2013/17989, Tarih: 02.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23917 E.  ,  2013/17989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 110 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, trafiği tehlikeye düşürdüğü ve atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.