muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/539, Karar No: 2014/253, Tarih: 13.05.2014

İtirazın kapsamına göre inceleme, hırsızlık suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 141/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı hırsızlık suçunun vasıflandırılmasına ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Maktul ile sanığın aynı köyden olmaları nedeniyle olay öncesinde de birbirlerini tanıdıkları, 24.09.2010 günü maktulün ailesi ile birlikte saat 13.30 da Rize ili Pazar İlçesinden İstanbul iline hareket edecek otobüsten bilet aldıkları, aynı günün sabahı yine ailesi ile birlikte Pazar ilçesi şehir merkezinde alış-veriş yaptıktan sonra maktulün işi olduğunu belirtip ailesinin yanından ayrıldığı, otobüsün hareket saatinde maktulün gelmemesi ve kendisine yakınları tarafından ulaşılamaması üzerine polis merkezine kayıp ihbarında bulunulduğu, yapılan arama sonucunda akşam üzeri saat 18.00 sıralarında maktulün cesedinin Pazar ilçesinde açma-kapama tüneli olarak bilinen yerde deniz kıyısındaki kayalıkların üzerinde bulunduğu,

Olay yerinde yapılan incelemede; cesedin yol seviyesinden 20 metre aşağıda denize yakın bir noktada, sırt üstü hafif sağ tarafa yatar vaziyette, her iki ayağı dizlerinden bükülmüş biçimde, üzerindeki pantolonun deri kemerinin çözülmüş, fermuarının indirilmiş, pantolon ile iç çamaşırının baldırına kadar sıyrılmış olduğunun görüldüğü,

Maktulün üzerinden kredi ve bankamatik kartları, pantolonunun sol arka cebinde 3.900 Lira, sol ön cebinde 6,05 Lira, para cüzdanının içinde 200 ABD Doları ve 10.000 Türkmenistan parası ile 900 Lira çıktığı,

Yapılan ölü muayene işleminde; cesedin boyun kısmında derin kesi yarası, yine boynun sol taraf şah damarı çevresinde kesici delici alet yaraları, sağ koltuk altında kalçanın sağ taraf üst kısmında ve bel kısmı omurilik bölgesinde kesici delici alet yarasının bulunduğunun tespit edildiği, otopsi raporuna göre de; bir tanesi tek başına öldürücü mahiyette olmak üzere toplam 13 adet kesici-delici alet yarası bulunan maktulün ölümünün, kesici-delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar harabiyetinden gelişen dış kanama sonucu meydana geldiğinin belirlendiği,

Dinlenen tanık beyanları ve güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesinde; maktul ile sanığın cesedin bulunduğu yöne doğru konuşarak birlikte gittikleri, hatta tünel kısmından karşıya geçerken maktulün sanığa sarılmaya çalıştığının tespit edildiği,

Bunun üzerine olayın şüphelisi olarak aranmaya başlanılan ve maktulün üzerinden bir miktar para alarak İstanbul iline kaçan sanığın bir otelde yakalandığı,

Sanığın olay sırasında çaldığı parayı iade ettiğine dair bir bilginin dosyada olmadığı,

Dinlenen tanık beyanları ve güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesinde; maktul ile sanığın cesedin bulunduğu yöne doğru konuşarak birlikte gittikleri, hatta tünel kısmından karşıya geçerken maktulün sanığa sarılmaya çalıştığının tespit edildiği,

Bunun üzerine olayın şüphelisi olarak aranmaya başlanılan ve maktulün üzerinden bir miktar para alarak İstanbul iline kaçan sanığın bir otelde yakalandığı,

Sanığın olay sırasında çaldığı parayı iade ettiğine dair bir bilginin dosyada olmadığı,

Sanığın hırsızlık suçuna ilişkin olarak kollukta; maktul ile daha önce karşılıklı olarak cinsel ilişki kurduklarını, olay günü de kendisiyle cinsel ilişki kurma teklifinde bulunduğunu ve olay yerine birlikte gittiklerini, bu sırada maktulü öldürmeye karar verdiğini, cinsel ilişki kurmak üzere arkasını dönen maktulün bu durumundan yararlanarak bıçak ile vurarak öldürdüğünü, maktulün öldüğünü tam olarak anladığında pantolonun sol cebine elini atarak orada bulunan parayı aldığını, daha sonra parayı saydığında 570 Lira olduğunu anladığını ve hemen olay yerinden kaçtığını söylediği,

Cumhuriyet Savcılığında; bıçak darbelerinden kısa bir süre sonra da maktulün öldüğünü anladığını, olaydan sonra Pazar’dan uzaklaşmak için paraya ihtiyacı olacağını düşündüğünü, üzerinde Pazar’dan gidebilmek için yeterince para olmadığı için elini maktulün cebine attığını ve pantolonun sağ cebinde bulunan 570 Lirayı aldığını, cebinde başka para olup olmadığını ya da olay yerinde cüzdanının düşüp düşmediğini bilmediğini, maktulün cebinden bu parayı alarak olay yerinden elinde bıçakla koşarak uzaklaştığını ifade ettiği,

Sorguda; daha sonra maktulün boğazını da kestiğini ve cebinden aldığı para ile olay yerinden ayrıldığını dile getirdiği,

Mahkemede; zaten öleceğini düşündüğü için fazla acı çekmemesi için bir kere de boğazını keserek maktulü öldürdüğünü, daha sonra maktulün üzerinde para olduğunu anlayınca kaçmak amacıyla yaklaşık 650 veya 700 Lira civarındaki parayı alarak olay yerinden uzaklaştığını, maktulün üzerinden almış olduğu para dışında bir para olduğunu görmediği, görse de zaten almayacağını, maktulün cebindeki paranın tümünü aldığını, bunun dışında parasını görmediğini savunduğu,

Mahkemede; zaten öleceğini düşündüğü için fazla acı çekmemesi için bir kere de boğazını keserek maktulü öldürdüğünü, daha sonra maktulün üzerinde para olduğunu anlayınca kaçmak amacıyla yaklaşık 650 veya 700 Lira civarındaki parayı alarak olay yerinden uzaklaştığını, maktulün üzerinden almış olduğu para dışında bir para olduğunu görmediği, görse de zaten almayacağını, maktulün cebindeki paranın tümünü aldığını, bunun dışında parasını görmediğini savunduğu,

Yerel mahkeme tarafından; “sanığın bu maddeden cezalandırılması için öncelikli olarak suçun mağduru olan maktulü kendisinin eylemi neticesinde bu pozisyona yani malını koruyamayacak duruma sokmaması gerekmektedir. Sanık mahkememizce başlangıçta yağma kastıyla hareket edip eylemini gerçekleştirmemiştir. Şöyle ki, olay yeri arama, el koyma tutanakları ve maktülün üzerinde çıkan önemli miktardaki para göz önünde bulundurulduğunda sanığın yağma kastı ile hareket etmediği, ancak ani gelişen öldürme kastıyla maktulü öldürdükten sonra kaçmasını sağlayacak miktarda ve maktulün üzerinde bulunan paraya göre çok da az sayılabilecek parayı alarak olay yerinden ayrıldığı anlaşıldığı” gerekçesiyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesi kapsamında basit hırsızlık olarak kabul edildiği, Özel Dairece de bu kabulün uygun görülerek hükmün onanmasına karar verildiği, Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından ise eylemin TCK’nun 142/2-a maddesi kapsamında nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurulduğu,Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesinde yer alan; “zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden alma” şeklindeki düzenleme ile hırsızlık suçunun temel şekli tanımlanmış, aynı kanunun 142. maddesinde ise hırsızlık suçunun nitelikli halleri sayılmıştır.

TCK’nun uyuşmazlık konusuyla ilgili olan 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi; "(2) Suçun; a) Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanarak,…İşlenmesi hâlinde, üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur” şeklinde olup madde gerekçesinde de; “Hırsızlık suçunun kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanılarak işlenmesi, suçun temel şekline nazaran daha ağır ceza ile cezalandırılmasını gerektirmektedir. Mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, aklî veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması, malını koruyamayacak durumda olmasının örneklerini oluşturmaktadır. Hatta, bir yakınının ölüm haberini almış olmaktan doğan büyük bir üzüntünün neden olduğu bir panik hâlinin de aynı durumu doğurmuş bulunması olanaklıdır.

Kişinin örneğin geçirmiş bulunduğu kaza sonucunda ölmüş olmasından yararlanılarak üzerindeki veya yanındaki eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmiş olması da bu bent kapsamında mütalâa edilmiştir.

Kişinin örneğin geçirmiş bulunduğu kaza sonucunda ölmüş olmasından yararlanılarak üzerindeki veya yanındaki eşya hakkında hırsızlık suçunun işlenmiş olması da bu bent kapsamında mütalâa edilmiştir.

Bu bent hükmünün uygulanabilmesi için, kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir. Aksi takdirde, duruma göre, yağma suçunun veya bir başka suçu işlemek amacıyla kasten öldürme suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir” açıklaması yapılmıştır.

TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde hırsızlık suçunun iki ayrı nitelikli hali düzenlenmiştir. Buna göre suçun kişinin "malını koruyamayacak durumda olmasından" veya "ölmesinden" yararlanılarak işlenmesi bu bend kapsamında yaptırıma bağlanmıştır. Bu nedenle maddenin gerekçesindeki; “Bu bent hükmünün uygulanabilmesi için, kişinin malını koruyamayacak duruma fail tarafından getirilmemiş olması gerekir” şeklindeki açıklamanın hırsızlık suçunun "kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından" yararlanılarak işlenmesi halini kapsadığı, buna karşın hırsızlık suçunun "kişinin ölmesinden yararlanılarak" işlenmesine yönelik olmadığı ortadadır.

Öğretide de; "Ölenin malının alınmasında kural olarak ölümün nasıl gerçekleştiril- diğinin bir önemi bulunmamaktadır. Ancak fail, malını almak için mağduru öldürmüşse bu durumda 82/1-h uyarınca kasten öldürme suçunun yanı sıra 148/3. maddesi uyarınca yağma suçundan da cezalandırılacaktır. 142/2-a hükmünün tatbiki için failin hırsızlık kastının ölümden sonra ortaya çıkması gerekmektedir” (Ahmet Caner Yenidünya, Yargıtay Kararları Işığında Hırsızlık Suçu, Adalet Yayınevi, 1. Baskı, Ankara, 2013, s.56-57), “Bu nitelikli halin uygulanabilmesi bakımından mağduru kimin öldürdüğü önemli değildir” (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 1. Baskı, Ankara, 2013, s.557), “Mağduru kimin öldürdüğü önemli değildir. Fail ya da başkası öldürmüş ya da tarfik kazası sonucu ya da eceliyle ölmüş olabilir. Failin, ölmüş birisinin eşyasını alması ya da kızgınlığından dolayı mağduru öldürdükten sonra oluşan yeni bir kastla malını alması hallerinde de bu bent hükümleri uygulanacaktır” (Hüseyin Eker, Hırsızlık Suçları, Hukab Yayınları, 1. Baskı, Ankara, 2013, s.87-88) şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanığın suç tarihinde cinsel ilişki kurmak üzere deniz kenarındaki kayalıklara birlikte gittiği maktulü öldürdükten sonra Pazar ilçesinden gidebilmek için ihtiyacı olan parayı temin etme amacına yönelik olarak ortaya çıkan hırsızlık kastıyla maktulün cebinde bulunan parayı çalması şeklindeki eyleminin, öğretideki görüşler de dikkate alındığında, sanığın hırsızlık suçuna ilişkin kastının öldürme eyleminden sonra ortaya çıkmış olmasından ve bu nitelikli halin oluşabilmesi için maktulü kimin öldürdüğü hususu önemli olmadığından, 5237 sayılı TCK’nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla, itirazın kabulüne, Özel Daire onama kararının hırsızlık suçuna ilişkin olarak kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün hırsızlık suçu yönüyle, sanığın eyleminin TCK'nun 142/2-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı kanunun 141/1. maddesi ile hüküm kurulması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.04.2013 gün ve 326-3339 sayılı onama kararının hırsızlık suçuna ilişkin olarak KALDIRILMASINA,

3-Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2012 gün ve 110-8 sayılı hükmünün hırsızlık suçu yönünden, sanığın eyleminin TCK'nun 142/2-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden aynı kanunun 141/1. maddesi ile hüküm kurulması isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2014 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9456, Karar No: 2015/4865, Tarih: 24.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9456 E.  ,  2015/4865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili,... 3.İcra Müdürlüğü'nün 2012/4358 esas sayılı dosyasında hazırlanan sıra cetvelinin 2. sırasında bulunan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava dışı borçluya 09.04.2012 tarihinde 50.000,00 TL borç para verdiğini ve taraflar arasında 09.05.2012 tarihli bononun düzenlendiğini, bononun vadesinde ödenmemesi üzerine müvekkilinin borçluya bir haftalık ek süre verdiğini, borcun bu süre içinde de ödenmemesi üzerine 16.05.2012 tarihinde takip başlatıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveline itiraz davalarında alacağın varlığını ispat yükünün davalı tarafta olduğu, davalı tarafça alacağın varlığının takibe konu bono dışında geçerli delillerle kanaat verici biçimde ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, muvazaa nedenine dayalı olarak sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Dairemize temyiz incelemesi için gönderilen, aynı sıra cetveline ilişkin... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/346 Esas sayısına kayıtlı ve davacı ... tarafından sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan ... aleyhine açılan sıra cetvelinin iptaline ilişkin davanın kabulüne dair verilen kararın Dairemizin 15.10.2014 tarih 2014/1674 Esas ve 2014/6301 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde, farklı alacaklılara husumet yöneltilerek dava açılmış olsa dahi, tüm davaların birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması; birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi gereğinden, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur.

Aynı sıra cetveline yönelik farklı davalarda hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olarak uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimalini doğurabilir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 14.02.1992 tarih ve 1991/3 E, 1992/2 K sayılı kararında, bir yargı çevresinde aynı düzeyde bulunan birden fazla mahkemenin, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılacağı belirtilmiştir.

Aynı sıra cetveline yönelik farklı davalarda hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olarak uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesi ihtimalini doğurabilir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 14.02.1992 tarih ve 1991/3 E, 1992/2 K sayılı kararında, bir yargı çevresinde aynı düzeyde bulunan birden fazla mahkemenin, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılacağı belirtilmiştir.

Bu durumda, mahkemece hangi davanın önce açıldığının belirlenmesi, her iki dosyanın HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca bağlantılı olduğunun kabul edilmesi, şayet önce esas kaydı yapılan işbu dava dosyası ise, bu dosya üzerinde 166/1. maddesi uyarınca davanın sonraki davanın açıldığı o mahkemece birleştirilmesi gerektiğinin o mahkemeye bildirilmesi ve birleştirmenin beklenmesi, şayet o davanın önce açıldığının tespiti halinde, işbu davaya bakan mahkemece, birleştirme kararı verilmesi gerekirken, her iki davanın ayrı ayrı sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9999, Karar No: 2019/6675, Tarih: 25.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9999 E.  ,  2019/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

A)... (...)Vergi Dairesi Müdürlüğünün... numaralı mükellefi olan sanık hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın, 01.01.2009 tarihi itibariyle işi bıraktığını, faturalarının vefat eden babasında olduğunu ve kaybolduğunu, sahte fatura düzenlemediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması için;

1-Sanık tarafından düzenlendiği iddia edilen faturaların mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden ve kullananlardan araştırılarak temin edilmesi,

2-Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan etmesi halinde yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı tespit edilen firma yetkilileri hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b)Faturaları kullanan firma yetkililerinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri; sözü edilen faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldığının, sanığı tanıyıp tanımadığının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

B-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8835, Karar No: 2018/2020, Tarih: 01.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8835 E.  ,  2018/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulün yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlu şirkete ait olup, dosyalarından da hacizli bulunan 6353 ton madenin satışı neticesinde elde edilen bedelin alacaklılar arasında paylaştırılması için 12.07.2013 tarihli sıra cetveli tanzim edildiğini, ancak şikayetçi haczi işçilik alacağına dayandığı ve imtiyazlı olduğu halde takibinin cetvelde 4 sırada yer aldığını ve bedelden pay verilmediğini ileri sürerek, İstanbul 27. İcra Müdürlüğü'nün 2012/23346 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 12.07.2013 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacaklı bulunduğu dosyada işçi alacağına dayanılarak takip yaptığı, İcra ve İflas Kanunu'nun 206 ncı maddesinin dördüncü fıkrasının, "Birinci Sıra" başlıklı bendinin (A) alt bendine göre işçilerin, iş ilişkisine dayanan alacakları, haciz yolu ile takiplerde düzenlenecek sıra cetvellerinde, aynı yasanın 100 ve 140 ıncı maddelerinin göndermesiyle birinci sırada yer alırlar. Somut olayda davacı alacağının iş ilişkisinden doğduğu tartışmasız olduğundan, anılan yasa hükmüne göre icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinin usulsüz olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulü ile 12.07.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.Dava, 12.07.2013 tarihli sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.İİK'nın 140/1. maddesi uyarınca, icra memuru satış bedeli tüm alacaklıların alacağını karşılamaya yetmez ise sıra cetveli tanzim eder, aynı maddenin 2. fıkrasında ise alacaklıların 206. madde mucibince iflas halinde hangi sıraya girmeleri gerekiyorsa o sıraya kabul olunacakları dercedilmiştir. Aynı maddenin 3. fıkrasında ise, ilk üç sıraya kayıt için muteber olan tarihin haciz talebi tarihi olduğu hüküm altına alınmıştır.

İşçi alacakları iflas halinde birinci sırada imtiyazlı ise de, hacze iştirak halinde İİK'nın 100. maddesindeki sayılan koşullara sahip olmaması halinde haciz tarihi daha önce olan alacaklıların önüne geçemez.Somut olayda, şikayetçi alacağının İİK'nın 100. maddesinde sayılan koşulları taşımadığı anlaşıldığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7481, Karar No: 2013/8711, Tarih: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/7481 E.  ,  2013/8711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../02/2012 tarih ve 2011/217-2012/28 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30/04/2013 günü hazır bulunan davacılar vekilleri Av. ... ile Av. ... ve davacı asil ... ile davalılılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleriyle davalı gerçek kişilerin uzun süreden beri ticaret yaptıklarını, şirket ortaklığı ilişkisi bulunduğunu, 2002 yılında bir araya gelerek ortaklıklarını tasfiye etme kararı aldıklarını, tarihsiz protokol düzenlediklerini, davalı gerçek kişilerin dava dışı iki ayrı şirketteki hisselerini müvekkillerine veya gösterecekleri kişilere devir etmeyi, müvekkillerinin de hisseleri devir alınan dava dışı şirketlerden Ulu Yıldız A.Ş'ye ait taşınmazı davalılara intikal ettirmeyi taahhüt ettiklerini, davalıların taşınmazı satın aldıktan sonra, satış aşamasında müvekkillerinden ...'ya danışmayı ve satış bedelinin .../...'nü müvekkillerine ödemeyi kararlaştırdıklarını, edimlerin yerine getirildiğini, ancak davalıların devir aldıkları taşınmazın satışını yapmadıklarını, çekilen ihtarnamenin de karşılıksız kaldığını, satışın yapılarak müvekkilleri alacağının ödenmediğini ileri sürerek, taşınmazın değerinin .../...'üne tekabül eden ....500.000 TL ile yoksun bırakılan kullanma hakkı karşılığı 50.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.