muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4005, Karar No: 2017/10155, Tarih: 27.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/4005 E.  ,  2017/10155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, mahkemece sanıkların cezai sorumluluklarının tespiti bakımından sorumlu müdür ve bağlı bulunduğu yetkili olup olmadıklarının yeterince araştırılmadığı, hükmün bu nedenle bozulması gerektiğine dair düşüncesine, dosyada mevcut gazetenin o günkü nüshasında yer alan künyesinde açıkça sanıkların isimleri ve görevlerinin yazılı olması nedeniyle iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında verilen hükme dair sunulan temyiz dilekçesi yönünden;

Sanık hakkında 14.11.2013 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/8 E., 2014/32 K. sayılı kararıyla "Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına" karar verilmesi karşısında, TCK'nın 43/1 maddesi uygulanma olanağının, adı geçen hükmün açıklanması halinde mümkün olabileceği gözetilmiştir.

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükme dair sunulan temyiz dilekçesine yönelik ise; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Sanık ... hakkında verilen hükme dair sunulan temyiz dilekçesine yönelik ise; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanık ...'un sorumlu müdür olarak görev yaptığı gazetede, 14.11.2013 tarihinde 18 yaşından küçük olan mağdur ...'ın fotoğrafının yayımlanması ve kimliğinin açıklanması eylemi nedeniyle İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/258 Esas ve 2017/171 Karar sayılı kararı ile verilip temyize konu dosya ile aynı gün incelemesi yapılan ve 27.11.2017 tarihinde bozulmasına karar verilen Dairemizin 2017/4651 Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut olması karşısında; anılan dosya ile temyize konu dosyanın suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, gerek görülmesi halinde dosyaların birleştirilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15362, Karar No: 2012/5907, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/15362 E.  ,  2012/5907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; borçlu aleyhine Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2008/5801 sayılı takip dosyası ile icra takibi yaptıklarını, borçlunun itirazı nedeniyle takibin durduğunu belirterek davalının yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekiline duruşma gününü bildirir açıklamalı dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, ancak davalı vekili duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir yanıt da vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davalının 02/07/2008 takip tarihi itibariyle 3.008,67-TL davacı firmaya borçlu olduğu, davacı firmanın dava dilekçesi ile davalıdan 2.248,30-TL talep ettiği anlaşılmakla davacının davasının kabulüne ile davalının Tekirdağ 1. İcra Müdürlüğünün 2008/5801 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline ve takibin devamına, davalı itirazında haksız olduğundan asıl alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Faize faiz yürütülmesine imkan verilecek şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de, yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenden dolayı hüküm fıkrasının (1) nolu bendinin sonuna “1.919,17-TL asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz yürütülmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11908, Karar No: 2016/17186, Tarih: 24.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11908 E.  ,  2016/17186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 24/10/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3991, Karar No: 2012/7243, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3991 E.  ,  2012/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait aracın satışı sebebi ile ...1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1033 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin 1. sırasında davalıya ayrılan payın gerçek bir alacağa dayanmadığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı alacağının protesto edilmemiş bonoya dayandığı, bu nitelikteki evrakın tanziminin her zaman mümkün olduğu, davalı alacağının muvazaadan ari gerçek bir alacak olduğunun kanıtlanamadığı, davalı alacağının davacı alacağını bertarafa yönelik gerçek dışı ve göstermelik bir alacak şeklinde cereyan ettiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davalıya ayrılan alacak kısmının iptaline ve sıra cetvelinin buna göre yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve muvazaa iddiasının aksinin davalı tarafça ispatlanamamasına göre, davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince; dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Haciz yolu ile takiplerde kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz davalarında sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın, yargılama giderleri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, artan kısım bulunması halinde, davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerekir. Bu tür davalarda, davanın kabulü halinde tespit değil, eda hükmü kurulmalıdır. Bu ilkelere aykırı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'un 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “14.157,26 TL lik alacak kısmın iptaline, sıra cetvelinin buna göre yeniden DÜZENLENMESİNE” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “14.157,26 TL'nin yargılama gider ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmasının tahsisine, kalan kısım olması halinde davalıya bırakılmasına” ibarelerinin yazılmasına, kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, davalıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11074, Karar No: 2023/3227, Tarih: 21.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/11074 E.  ,  2023/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1324 E., 2016/191 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2014/1324 Esas, 2016/191 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1-Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3-Diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2014/1324 Esas, 2016/191 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı kanuna muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1-Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2-Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3-Diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.Yerel Mahkemenin Kabulü;"Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı birlikte ele alınarak olay değerlendirildiğinde; her ne kadar sanıkların fikir ve eylem birliği içinde kültür varlıkları bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı yaptıklarından bahisle cezalandırılmaları istemiyle dava açılmış ise de, sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri, dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgelerden de sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yaptıklarının sabit olmadığı, bu sebeple söz konusu yerde kazı yaptıklarına dair herhangi bir delil ve emarenin bulunmadığı, sanıklardan ...'in evinin önündeki kayalığı düzeltmek için diğer sanığın kullanımında olan kepçeyi çağırdığını söyleyerek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanık ...'nin de sanık ...'nin bu beyanlarını doğruladığı, yine yapılan kolluk araştırmasında da sanık ...'nin kullandığı kepçe ile birlikte ... isimli şahsın otel inşaatında çalıştığı, sanık ...'nin ...'nın yanına giderek kepçenin gelip evinin önünü düzeltmesini istemesi sebebiyle sanık ...'nin gidip sanık ...'nin evinin önünü düzeltmeye çalıştığı ve bu sırada kolluk kuvvetlerince atılan devriye sırasında söz konusu yerde iş makinesinin çalıştığının görüldüğü anlaşılmıştır. 17/04/2014 tarihli görgü tespit tutanağına bakıldığında kazı yapılmadığının, aksine sanıkların beyanlarında geçtiği şekilde bahse konu yerin düzeltildiği anlaşılmıştır. Bununla birlikte sanıkların kültür varlığı bulmak amacıyla kazı yapmaları halinde herkesin gözü önünde ve gündüz vakti bunu yapmalarının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bunun da sanıkların beyanlarını doğruladığı, bu haliyle tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların atılı suçu işlemek amacıyla kazı yaptıklarının sabit olmadığı anlaşıldığından beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

B.Sanık ... Savunmasında ;"Çalıştığım iş yerine ait olan iş makinası ile Kız Kalesine gittim, Kız Kalesinde mütahit olan ... isimli kişi benim kullandığım iş makinasını ücreti karşılığında kiralamıştı, iş makinasını ...'nın himayesinde ...'e çalıştırmaya gönderdi, iş makinasını ben kullandığım için ...'in dediği yeri kazdım kazdığım yerin sit alanı olduğunu bilmiyordum, kazdığım yerde herhangi bir uyarıcı tabela yada tel örgü yoktu, ondan dolayı bana gösterilen yeri kazdım kazdığım yerin sit alanı olduğunu bilseydim gösterilen yeri kazmazdım, suç kastım yoktur, hiç kimseye zarar maddi manevi zarar vermedim, beraatimi istiyorum, hakkımda ceza verilmesi halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ederim, hakkımda ceza takdir edilirse kamuya yararlı bir işte çalışmayı kabul ederim dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C.Sanık ... Savunmasında;"Bu hususta daha önce beyanda bulunmuştum, aynen tekrar ederim, üzerime atılı suçlamayı anladım. Suç konusu yerin hemen yanında 2004 yılından beri benim evim bulunmaktadır. Evimin hemen önündeki alanda büyükçe bir kaya bulunduğu için kış aylarında biriken yağmur suları benim evime giriyordu. Ben de evimin karşısında bulunan otel inşaatında çalışan ve tanımadığım kepçe operatörünün yanına giderek evimin önünde bir taş olduğunu, taşı kırıp alanı düzeltip düzeltemeyeceğini sordum. Kendisi de parasını verirsen neden olmasın deyince anlaştık ve daha

sonra kendisi gelip bu taşın etrafını düzeltmeye başladı. Yaklaşık bir saat sonra komşularımdan biri rahatsız olacakki polislere haber vermiş ve polislerde kepçe operatörünün yanına gelip sorduklarında o da durumu kendilerine anlatmış, iddia edildiği gibi kesinlikle kültür varlığı bulmak için orayı kazmadım. Böyle bir amacı olan biri de zaten kazma kürekle ve gizliden bunu yapar, gündüz gözüyle herkesin içerisinde kepçeyle yapmaz. Diğer sanığı da tanımam, sadece o gün kendisini çağırdım, ancak onun inşaat sahiplerinden veya müteahitinden izin aldığını bilmiyorum. Kendisine söylediğimde boş saatlerinde geleceğini söylemişti, yine söz konusu yerin sit alanı olduğunu da bilmiyorum. Üzerime atılı suçlamayı kabul etmem, beraatime karar verilmesini talep ederim, dedi." şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olay günü saat 11:00 sıralarında kolluk görevlilerinin devriye görevlerini ifa ettikleri sırada Kızkalesi Mahallesi, Çakırhasan Caddesi Yüksel Sokak üzerinde iş makinesi ile saha içerisinde çalışma yapıldığının tespit edildiği, müze müdürlüğünün 28.05.2014 tarihli yazısı ile çalışma yapılan alanın bir kısmının arkeolojik sit alanında kaldığının bildirilmesi neticesinde sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, sanıkların savunmalarında suçlamaları kabul etmedikleri, ...'in evinin önündeki kaya parçası nedeniyle evine su girdiğini ve bunu önlemek için kaya parçasını kırmaya çalıştıklarını beyan etmeleri, yapılan kolluk araştırması , sanıkların yakalanma yeri ve zamanı dikkate alındığında sanıklar hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2014/1324 Esas, 2016/191 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11017, Karar No: 2016/3435, Tarih: 27.04.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11017 E.  ,  2016/3435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının, müvekkillerine ait taşınmazlarda 14 yılı aşkın süredir kiracı olduğunu, 03/11/2014 tarihli ihtarnameye rağmen taşınmazı tahliye etmediğini belirterek davalının kiralanandan TBK 347/2 maddesi gereğince tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacılardan . .. ile müvekkili arasında 01/01/2014 tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, kira sözleşmesinin yenilendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Dava konusu taşınmazlar tapu kaydında “arsa” ve "avlulu kerpiç ev" niteliğindedir. Yine 01/01/2014 başlangıç tarihli sözlemede kiralananın cinsi “arsa+1 oda” olarak belirtilmiş, otopark olarak kullanılacağı kararlaştırılmıştır. Dosya kapsamından kiralananın TBK’nın genel (adi kira) hükümlerine mi yoksa konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine mi tabi olduğu anlaşılamamaktadır. Bu nedenle mahkemece uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak taşınmazın mevcut vasfı itibariyle TBK’nın konut ve çatılı işyeri kiraları veya genel hükümlerinden hangisine tabi olduğu belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9301, Karar No: 2015/10781, Tarih: 28.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/9301 E.  ,  2015/10781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/160722

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2009/338 Esas, 2012/227 Karar SUÇ : Zimmet, denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma, görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tebliğnamede adlarına yer verilen F.. A.. hakkında görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile S.. G.., S.. Ö.., İ.. D.. ve S.. Y.. hakkında denetim görevini ihmal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden bir temyiz talebi bulunmadığı, katılan vekilinin temyiz talebinin ise görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal suçlarından verilen ortadan kaldırma ve beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık Z.. T..'ın 01/06/2012 tarihinde verdiği temyiz dilekçesinde hakkında denetim görevini ihmal suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı, müdafiinin 01/04/2013 tarihinde verdiği ek temyiz dilekçesiyle bu hükmü yasal bir haftalık süreden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla sanık Zihni müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanıklar İ.. Y.., İ.. D.., Ö.. T.., M.. Y.., S.. İ.., M.. T.., M.. E.., K.. K.., M.. Ş.., K.. T.., Z.. T.., E.. A.. ve S.. Y.. hakkında görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal suçlarından verilen ortadan kaldırma ve beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanıklar İ.. Y.., V.. T.., N.. E.., K.. D.., C.. Y.., K.. T.., S.. İ.., İ.. Ç.., Z.. T.. ve İ.. D.. hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik ise kendilerinin ve müdafiilerinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar İ.. Y.., İ.. D.., M.. Y.., S.. İ.. ve M.. T.. hakkında denetim görevini ihmal, sanık Ö.. T.. hakkında görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar M.. E.., E.. A.., K.. K.. ve M.. Ş.. hakkında görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal suçlarından kurulan ortadan kaldırma hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,