muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2004, Karar No: 2018/1319, Tarih: 21.03.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2004 E.  ,  2018/1319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanık ... ve ...hakkında TCK'nun 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-b, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca ayrı ayrı ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin maktul ...'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, haksız tahrike, sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanıklarla maktulün cezaevinde aynı koğuşta kaldıkları, maktulle özellikle sanık ... arasında sürtüşme ve rekabet başladığı, maktulün zaman zaman jiletle kendisine zarar verdiği, maktulün hal ve hareketlerinden hoşlanmayan sanıkların olay günü diğer hükümlüler havalandırmaya çıktığında havalandırma kapısını içeriden kilitledikleri, gürültü duyulmaması için televizyon sesini yükselttikleri, maktulle koğuşta yalnız kaldıklarında koğuşta el işlerinde kullanılan iple boğarak öldürdükleri, tanıkların beyanlarına göre, maktulün sanıklara yönelik baskı uyguladığı, tehdit ettiği, para istediği, sigara ve kantin alışverişi yaptırdığı yönündeki savunmaların doğru olmadığı, sanık ...'in, başka cezaevine nakil hususunda kabul görmeyen talepleri bulunduğu, olaydan birkaç gün önce ziyarete gelen annesi ile konuşmasında birini öldürüp koyup gideceğine ilişkin beyanları bulunduğu, sanık ...'nın ise bir nakil talebi bulunmadığı, fakat eylemin sadece nakil olmak amacıyla gerçekleştirildiğine ilişkin de kuşkudan uzak başkaca delil bulunmadığı, canavarca hisle öldürme; içgüdüsel bir tatmin amacıyla, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise koğuş içerisindeki hal ve hareketlerini beğenmedikleri maktulü öldüren sanıkların, canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerine dair, kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeksizin kasten öldürme suçundan cezalandırılmarına karar verilmesi yerine, suç vasfında yanılgı ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında sanıkların hukuki durularının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında sanıkların hukuki durularının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/03/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20637, Karar No: 2012/6341, Tarih: 29.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20637 E.  ,  2012/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2) Pilon yeri ve irtifak hakkının davalı idare adına tescili yerine yazım hatası sonucu davacı adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6639, Karar No: 2018/4420, Tarih: 17.04.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/6639 E.  ,  2018/4420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 4733 sayılı Yasanın 8/8. maddesi gereği faaliyet belgelerinin askıya alınmasına hükmolunduğu halde, gerekçeli kararda TCK.nun 62. maddesi uygulanıp, sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, kısa ve gerekçeli kararlar arasında çelişki yaratılması,

2- Suç tarihinde yürürlükte olmayan 4733 sayılı Yasanın 8/8. maddesinin kısa kararda uygulanması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3100, Karar No: 2007/4033, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/3100 E.  ,  2007/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30/04/2004 günlü ve 2003/289-2004/214sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 5/12/2005 günlü ve 2005/10081-10695 sayılı ilama karşı davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinin temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12633, Karar No: 2019/3434, Tarih: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12633 E.  ,  2019/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; sanığın suçlamaları inkar ettiği olayda, suçların unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2- Faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

a) Faturayı düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

b) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5- Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, ... sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4433, Karar No: 2018/4748, Tarih: 04.06.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/4433 E.  ,  2018/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hırsızlık

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Davanın diğer sanığı ...'nün temyizi üzerine yapılan incelemede sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün bu müdafi tarafından temyiz edilmediği, ancak müdafi ile sanığın aynı oturumda birlikte bulunmamaları ve dosyada sanığın kendisine atanan müdafiiden haberdar olduğuna ilişkin herhangi bir bilgiye rastlanmaması nedeniyle, gerekçeli kararın sanık ...'a tebliğ edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca dosyanın iade edilmesi üzerine, mahkemece gerekli meşruhat ile birlikte gerekçeli kararın, sanığın bildirdiği adreste oturmadığından tebligat yapılamaması ve başka adresinin de tesbit edilememesi karşısında, nüfus kaydındaki adresine 13/05/2010 tarihinde sanık adına usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde, sanık tarafından temyiz edilmediğinden incelenmediği, diğer sanık ... yönünden kararın bozulması üzerine, gerekmediği halde sebebi açıklanmadan Mahkemece gerekçeli kararın sanık ... ve müdafiine yeniden tebliğ edildiği, sanık tarafından temyiz edilmediği, ancak sanık müdafii tarafından temyiz edildiği görülmüş ise de daha önce sanığa tebliğ, müdafiye de tefhim edilmiş olan kararın yeniden tebliğ edilmesi geçmiş olan süreyi tekrar başlatmayacağından 20/12/2006 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, CMUK’nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra sanık müdafii tarafından 20/06/2012 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin süresinden sonra yaptığı temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE, 04/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2192, Karar No: 2015/2822, Tarih: 04.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/2192 E.  ,  2015/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.05.2014 gün ve 2013/765 E., 2014/2284 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 20.10.2014 gün ve 2014/18937 E., 2014/28107 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş; davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin 10.02.2015 tarihli direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “davalı ... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15030, Karar No: 2023/7527, Tarih: 05.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15030 E.  ,  2023/7527 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, o yer Cumhuriyet Başsavcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2016 tarihli ve 2015/114 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı

ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87 ... maddesinin dördüncü fıkrasının ilk cümlesi, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinafları üzerine, yeniden hüküm kurmak suretiyle 14.06.2017 tarihli ve 2017/700 Esas, 2017/951 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, kasten yarralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "2500 TL" adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.06.2017 tarihli ve 2017/700 Esas, 2017/951 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Başsavcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli ve 2021/8526 Esas, 2021/9028 Karar sayılı kararı ile raporun yetersiz olmasından bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.12.2021 tarihli ve 2021/1814 Esas, 2021/3469 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında, kasten yarralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 31 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca "2500 TL" adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-O yer Cumhuriyet Başsavcısının temyiz istemi;

1. Eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak vasıflandırılması gerektiğine,

2.Olası kastla öldürme hükümlerinin tartışılmamasına,

B-Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A-O yer Cumhuriyet Başsavcısının temyiz istemi;

1. Eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma olarak vasıflandırılması gerektiğine,

2.Olası kastla öldürme hükümlerinin tartışılmamasına,

B-Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

Eylemin nitelikli kasten öldürme olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinden bir gün önce suça sürüklenen çocuk ile tanık Şerif arasında karşılıklı itişme yaşandığı, maktulün araya girerek kavgayı ayırdığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ile maktul arasında sataşma yaşandığı, olay günü de suça sürüklenen çocuk ile tanık Lokman arasında tartışma yaşanması üzerine tanık Lokman'ın "gücün bana mı yetiyor" dediği, suça sürüklenen çocuğun maktulü göstererek "gücüm ona da yeter" dediği ve devamında maktulle kavga etmeye başladıkları, suça sürüklenen çocuğun maktulün boynundan tutarak çelme taktığı, yere düşen maktulün üzerine oturduğu, yumruk attığı, maktulün nefessiz kalması üzerine de kalktığı, maktulün tedavi gördüğü hastanede vefat ettiği, Adli Tıp

1. İhtisas Kurulunun raporlarına göre ölümün künt travmanın etkisiyle sinirlerde oluşan ani uyarıma bağlı kalp ve solunum durması soncu meydana geldiği ve bu suretle suça sürüklenen çocuğun kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları, suça sürüklenen çocuğun nüfus ve adli sicil kayıtları, olay tutanakları dosyada mevcuttur.

3. 05.11.2014 tarihli maktulün ölüm sebebine ilişkin Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu raporu dosyada mevcuttur.

4.19.07.2014 tarihli otopsi raporu dosyada mevcuttur.

5.07.09.2021 tarihli maktulün ölüm sebebine ilişkin Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu raporu dosyada mevcuttur.

6.20.03.2015 tarihli suça sürüklenen çocuğun davranışlarını yönlendirme ve algılama yeteneğine ilişkin Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu raporu dosyada mevcuttur.

7.İlk derece mahkemesince, Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsiz bulunmuş olup kasten yaralama suçundan yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç Vasfı Yönünden