muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10684, Karar No: 2016/15267, Tarih: 19.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/10684 E.  ,  2016/15267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili ve davalı .... Eğitim Sağlık Rehabiltasyon San.Tic. Tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı olay sonucu vefat eden ...'nin hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların murisi ile davalılar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi niteliğinde olup, iş kanunu kapsamında değerlendirilemeyeceğinden bahsedilerek mahkemenin görevsizliğine,dosyanın görevli ve yetkili .... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı öncelikle Kurum tarafından tespit olunacak bir husustur.

Bir olayın iş kazası olup olmadığının açık bir şekilde ortaya konulması, zararlandırıcı olaya dair yapılacak yargılamada mahkemelerin görevine ilişkin neticelerinin de bulunması nedeniyle önemli olup , olayın iş kazası olup olmadığına dair ihtilaf öncelikle Kurumun yapacağı tahkikata, sonrasında ise tarafların açacağı tespit davalarının neticesine bağlı olarak tazminat davalarında öncelikle çözümü gereken bir husustur.

Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmemesi durumunda ilgililer, işverenin yanında Kurumu da hasım göstererek iş kazası tespit davası açabilirler. Bunun yanında aksine olarak Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmesi halinde ise ilgililer Kurumu da hasım gösterecekleri bir dava ile yine olayın iş kazası olmadığının tespitini her zaman mahkemelerden isteyebilirler.

Somut olayda, Sosyal Güvenlik Kurumunun 13.11.2015 tarihli cevabi yazısından ,iş kazası ile ilgili olarak hak sahiplerinin 15.05.2015 tarihli talep dilekçesine istinaden işlem başlatıldığı ve dosyanın teftiş aşamasında olduğu belirtildiğinden,Mahkemece yapılacak iş, Kurumun iş kazası tahkikatının sonucunu beklemek,olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde hak sahibi davacılara, Sosyal Güvenlik Kurumu ve hak alanını etkileyeceğinden işveren aleyhine “iş kazasının tespiti” davası açmaları için önel vermek, tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin ve davalılardan ....bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin ve davalılardan ....bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara ve davalı .... Rehabiltasyon San.Tic.'ne iadesine

19.12.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26688, Karar No: 2016/4183, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26688 E.  ,  2016/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı ...adına vekili Avukat .... ile davalı E.....Ş. adına vekili Avukat B... aralarındaki dava hakkında İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/ karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili .......geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

E..... Müdürlüğünün 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, Ç..........Kurulu tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, B........ söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6283, Karar No: 2012/11647, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6283 E.  ,  2012/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki dere mutlak koruma alanında kalan ve kullanımı engellenen taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 02.06.2011 gün ve 2011/2029 Esas - 2011/9643 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 203,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8518, Karar No: 2012/9073, Tarih: 16.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/8518 E.  ,  2012/9073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, itiraz üzerine ret kararı verildiğinden, olağan yasa yollarından geçerek kararın kesinleştiği, itiraz merciinin kararına karşı temyiz yolunun açık olmadığı,

Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekilinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/1330, Karar No: 2016/5291, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/1330 E.  ,  2016/5291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, görevsizlik kararı verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalı şirketin % 25 pay sahibi olarak kurucu ortağı ve kuruluşundan 30/09/2014 tarihine kadar, gerçek kişi olan diğer iki ortak gibi müdürü olmakla birlikte kendisi gibi şirket ortağı ve müdürü olan ile birlikte şirkette tam zamanlı olarak çalıştığını, ortaklar arasında yapılan şifahi anlaşma uyarınca şirkette tam zamanlı olarak çalışan müvekkili ve diğer ortağın net 1.500,00 TL dağıtılacak kar payı ve net 3.500,00 TL ücret olmak üzere ayda net 5.000,00 TL ücret aldığını, şirketin sevk ve idaresi kapsamında sayılan bütün yönetim fonksiyonlarının tayini, şirketin çalışacağı şahıs ve şirketlerin seçiminin tarafından, şirkette bulunmadığı zamanlarda da diğer ortak müdür tarafından yürütüldüğünü, müvekkilinin işçi niteliğinde çalışmasının gerçekleştiğini iddia ederek davacının ödenmeyen ücret alacağının ve haksız fesih nedeniyle kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde %25 pay oranına sahip olup, şirketin kuruluşu ile birlikte müdür olarak atandığını, davacının diğer ortaklardan talimat almadığını, şirketin karar almasında söz sahibi olduğunu, dava dilekçesindeki beyanlarının gerçeğe aykırı olduğunu, davacı ile müvekkili şirket arasındaki ilişkinin işçi işveren ilişkisi olmadığını, davaya bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğunu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının şirket müdürü olması nedeniyle davalı işverenin işçisi olamayacağı, sonradan şirket müdürlüğünden çıkarılmasının iş mahkemesini görevli yapmayacağı, 5521 sayılı yasa gereğince görevli ve yetkili mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin işçi işveren ilişkisi olmadığı gerekçesiyle genel görevli mahkemelere görevsizlik kararı verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin işçi işveren ilişkisi olmadığı gerekçesiyle genel görevli mahkemelere görevsizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasındaki görev ilişkisi kamu düzeninden olup görev hususu Mahkemece resen nazara alınmalıdır. Bu cümleden hareketle, taraflar arasındaki ilişkinin, iş ilişkisi dışında diğer iş görme edimi içeren özel sözleşmelerden (vekalet, eser, ortaklık gibi)hangisinin kapsamında olduğu, belirlenerek sonucuna göre de davanın mutlak ticari dava olup olmadığı mahkemece değerlendirilmeli, mutlak ticari dava olduğu sonucuna varılırsa asliye ticaret mahkemesine görevsizlik kararı verilmelidir.

Bu değerlendirme yapılmadan salt taraflar arasındaki ilişkinin iş ilişkisi olmadığı gerekçesi ile genel görevli mahkemelere görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16953, Karar No: 2017/7241, Tarih: 08.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/16953 E.  ,  2017/7241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

.....Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi dahiliye servisinde şirket elemanı olarak çalışan sanık ...'nin, uyuşturucu içeren ilaç alabilmek için dahiliye servisinde kullanılan dolantin koçanından iki yaprak koparıp hasta ismi yazdıktan sonra, Doktor.....'nın kaşesini basmak suretiyle hastanenin eczane bölümüne verip ilaç almak istediği, eczanedeki görevlinin, koçanın altında kaşenin bulunduğu ancak imzanın olmadığını görünce ilacı vermediği, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Eyleme konu uyuşturucu madde istemine ilişkin hastane belgelerinin ele geçirilemediği, dosya kapsamındaki hastane çalışanları beyanlarından, uyuşturucu madde niteliğindeki ilacın istemine ilişkin belgede doktor kaşesinin bulunmasına rağmen imzasının bulunmaması nedeniyle ilacın verilmediğinin belirtildiği, imzasız koçanın belge niteliğinde olmadığı ve aldatıcılık unsurunun da bulunmadığı, zaten belgeyi alan görevlinin de bu durumu hemen fark edip diğer görevlilere bildirdiği, bu nedenle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçların sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 08/03/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9493, Karar No: 2011/13577, Tarih: 22.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/9493 E.  ,  2011/13577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki alacak davasına dair Pendik 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.2.2010 günlü ve 2005/694 E 2010/31 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 31.01.2011 günlü ve 2010/19389 E-2011/1155 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamı 31.01.2011 tarihli olup, 5219 sayılı Kanunun 2.maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren karar düzeltmeye konu miktar 9.350 TL’den az olduğu için HUMK’nun 440.maddesinin lll/1.fıkrası uyarınca karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden dilekçenin REDDİNE, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8418, Karar No: 2021/6376, Tarih: 14.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/8418 E.  ,  2021/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, ... isimli kişinin kendisine kahvehane açacağını bildirerek kendisinden imza aldığını, okuma yazması olmadığını ve faturalardan bilgisi bulunmadığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

1) Sanığın 2010 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların kanaat oluşturacak sayıda asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle getirtilip dosya içine konulması, faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanığın ifadesinde adı geçen ...'ın araştırılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendisine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ...'ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya ...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...'a ait olmadığının anlaşılması veya faturaların temin edilememesi halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ile sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı veya tanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması ,

4) Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Duruşmadaki savunmasında beraatini, aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4) Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Duruşmadaki savunmasında beraatini, aksi takdirde lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında TCK’nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3204, Karar No: 2018/8219, Tarih: 05.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3204 E.  ,  2018/8219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Http://www......com/ kaldiramazsan- kaldirirlar- gulum- makale,152814.html, http:// yenimarmaragazetesi.com/makale/ kaldiramazsan- kaldirilar- gulum ve http:// .....com/ 2016/12/10/kaldiramazsan-kaldilar-ikna-kabiliyet,-yuksek-olanlar-ve-torun adlı internet sitelerinde "Kaldıramazsan kaldırırlar gülüm!" ve "Kaldıramazsan kaldırırlar gülüm! İkna kabiliyeti yüksek olanlar ve Torun..." başlıklarıyla yayımlanan yazılar nedeniyle ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/7006 değişik sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Bursa 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 03/01/2018 tarihli ve 2018/14 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 26/04/2018 gün ve 3963 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/05/2018 gün ve KYB - 2018/37018 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Anayasa’nın 28 ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 3. maddelerinde ifadesini bulan basının haber verme hakkının, gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ve ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlı olduğu, bu unsurlardan birini taşımayan haberin hukuka uygun olduğundan söz edilmeyeceği, keza 5187 sayılı Kanun’un 14. maddesinde yer alan, “Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunu’nun 9/1. maddesinde “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşlar, içerik sağlayıcısına, buna ulaşamaması hâlinde yer sağlayıcısına başvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine başvurarak içeriğe erişimin engellenmesini de isteyebilir.” ve anılan maddenin 3. fıkrasında “İnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kişilik hakları ihlal edilenlerin talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda erişimin engellenmesine karar verebilir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, yukarıda belirtilen internet sitelerinde "Kaldıramazsan kaldırırlar gülüm!" ve "Kaldıramazsan kaldırırlar gülüm! İkna kabiliyeti yüksek olanlar ve Torun..." yayımlanan yazıların ilgilinin şeref ve haysiyetini ihlâl edici ve kişilik haklarını zedeler mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İfade özgürlüğü; insanın özgürce bilgi ve düşünce sahibi olabilme, zihninde oluşturduğu düşünce ve kanaatlerinden ötürü kınanmama, bunları meşru şekil ve yöntemlerle dışa vurma imkan ve özgürlüğüdür. İfadenin, genellikle dış dünyayı gören, duyan, yorumlamaya ve algılamaya çalışan bir kişi veya toplum gibi gerçek bir muhatabı, bazen de cansız varlıklar veya bizzat kendisi gibi muhatapları vardır. İfadeye anlam veren onun muhatabıdır.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İfade özgürlüğü; insanın özgürce bilgi ve düşünce sahibi olabilme, zihninde oluşturduğu düşünce ve kanaatlerinden ötürü kınanmama, bunları meşru şekil ve yöntemlerle dışa vurma imkan ve özgürlüğüdür. İfadenin, genellikle dış dünyayı gören, duyan, yorumlamaya ve algılamaya çalışan bir kişi veya toplum gibi gerçek bir muhatabı, bazen de cansız varlıklar veya bizzat kendisi gibi muhatapları vardır. İfadeye anlam veren onun muhatabıdır.

Basın Özgürlüğü; ifade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olmak üzere, insanların bilgiye ulaşma ve fikir elde edebilme yönündeki en önemli araçlardan olan basının, yazılı, görsel veya işitsel araçlarla sunduğu ve kamu hizmetini gerçekleştirme yolunda sahip olduğu özgürlüktür. Basının, geniş imkanları olan bir organizasyon olması, ona bireylere nazaran daha büyük bir muhatap sayısı (kitlesi) sağlamaktadır. Bu nedenle basının ifade özgürlüğünü kullanırken muhatabı üzerinde yarattığı etkinin boyutları da düşünülerek yaptığı işe bir kamu hizmeti ayrıcalığı tanınmış, bu ayrıcalıkla birlikte bahşedilen güvenilirliği, yapılan işten doğan sorumluluğun da büyük olmasını beraberinde getirmiştir.

Şüphesiz ifade ve basın özgürlüğü de diğer temel hak ve özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. İfade ve Basın Özgürlüğünün sınırlanması, başta AİHS'nin 10/2. maddesi olmak üzere uluslararası ve ulusal mevzuatta düzenleme altına alınmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin "ifade özgürlüğü" başlıklı 10. maddesinde;

"1- Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüş alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde, Devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine tabi tutmalarına engel değildir.

2- Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, başkalarının şöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koşullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir."

İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi ulusal makamların bu takdir yetkisini sözleşmenin 10. maddesiyle bağdaşır şekilde kullanıp kullanmadıklarını önüne gelen davalar aracılığıyla denetlemektedir. O halde, ulusal makamlar, ifade özgürlüğünün sınırlanması ile ilgili takdir yetkilerini kullanırken;

- Sınırlamanın kanunda öngörülüp öngörülmediği, açıkça tanımlanıp tanımlanmadığı,

- Sınırlamanın AİHS'nin 10/2. maddesinde yazılı veya yasada öngörülen meşru amaçlara uygun olup olmadığı,

- Sınırlamanın çağdaş demokratik toplumun gereklerine uygun olup olmadığı,

- Sınırlamada aşırıya gidilmemesi (orantılı ve ölçülü olunması), hususlarını gözetmek zorundadırlar.