muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14267, Karar No: 2013/8017, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14267 E.  ,  2013/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... Esas Sayılı Dosyasında

Birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin .../... Esas Sayılı Dosyasında

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali, alacak, menfi tespit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali, alacak ve menfi tespit davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı-karşı davalı ile davalı-karşı davacı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı-karşı davacı asil ... geldi. Başka gelen olmadı. Hazır bulunanın sözlü beyanı dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, asıl davada Eylül 2008- Şubat 2009 ayları kirasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili, birleşen davalarda ise kiracının kiralanana yaptığı imalat giderlerinin dava dilekçesi ile 6.500 TL, ıslah dilekçesi ile 400.000 TL olarak tahsili ile Mart 2009- Temmuz 2010 arası aylar kirasının tahsiline yönelik olarak yapılan icra takibi dolayısıyla borçlu olmadığının tespitine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, imalat giderlerine ilişkin birleşen davanın kısmen kabulü ile 44.514.30 TL'nin birleşen dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davacı-karşı davalıdan tahsiline, davalı-karşı davacının muaccel hale geldiği iddia edilen kira paralarına yönelik yapılan icra takibi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik olmamasına göre temyiz eden davalı-karşı davacı kiracının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı-karşı davalı kiraya verenin temyiz itirazlarına gelince ;

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.08.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacı-karşı davalı kiraya verene ait konut “boş, sıfır, kullanıma hazır” olarak davalı-karşı davacıya kiralanmıştır. Sözleşmenin genel şartlar bölümü 10. maddesi gereğince kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları tamamen

İcra takibinde ve davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.08.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davacı-karşı davalı kiraya verene ait konut “boş, sıfır, kullanıma hazır” olarak davalı-karşı davacıya kiralanmıştır. Sözleşmenin genel şartlar bölümü 10. maddesi gereğince kiracının kiralanan şeyin içinde ve dışında yaptıracağı tezyinat masrafları tamamen

kendisine ait olacak ve mukavele bittiğinde hiçbir güna bedel ve masraf ve tazminat istemeye hakkı olmamak üzere taşınmaz inşaatın cümlesi kiraya verenin olacaktır. Sözleşmenin özel şartlar 4. maddesine göre, kiraya konu mesken bütün müştemilatı ile boş, sağlam ve çalışır vaziyette teslim edilmiştir Kiracı ev sahibine haber vermeden herhangi bir değişiklik yaptıramaz. Meskeni teslim edeceği zaman da teslim aldığı gibi teslim edecektir. Yine özel 8. maddesi gereğince, bir aylık kira parası vadesinde ödenmezse sözleşme bitimine kadar bütün kiralar mauccel hale gelecektir. Tarafların serbest iradeleriyle sözleşmeye konulan bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Kiraya veren, kiracı hakkında Eylül 2008- Şubat 2009 arası aylar kirasının tahsili için ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009 / 3372 sayılı dosyasında 3.3.2009 tarihinde icra takibi başlatmış, ayrıca sözleşme gereği muaccel hale geldiğini iddia ettiği Mart 2009- Temmuz 2010 arası ayları kirası yönünden de 10.02.2010 tarihinde ... 31. İcra Müdürlüğü'nün 2010 / 3873 sayılı dosyasında icra takibi yapmıştır. Anılan takiplere itiraz eden kiracı ise kiralanana yaptığı tamirat, tadilat bedelleri ile taşınmaza kattığı değerleri kira bedellerinden mahsup ettiğinden kira borcunun bulunmadığını belirtmiştir.

... 31. İcra Müdürlüğü'nün 2010 / 3873 sayılı dosyasına yapılan itiraz üzerine, kiraya veren tarafından açılan davada, ... 4. İcra Hukuk Mahkemesi 2010 / 453 esas 2010 / 858 karar sayılı kararı ile itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar vermiştir. Karar doğrultusunda kiralanan 27.08.2010 tarihinde icraen tahliye edilmiştir. Bu çerçevede, kiraya veren Eylül 2008- Şubat 2009 ayları kirası yönünden itirazın iptalini, kiracı ise kiralanana yaptığı imalat bedellerinin tahsili ile ... 31. İcra Müdürlüğü'nün 2010 / 3873 sayılı dosyasına konu kira bedelleri dolayısıyla kira borcunun olmadığının tespitini istemektedir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlıkların çözümü için, kiracının kiralanana yaptığı imalat bedellerini talep edip edemeyeceği ve bu bedellerin kira borcu yönünde takas ve mahsuba konu olup olamayacağı, bağlantılı olarak da kiraya verenin kira alacağı olup olmadığı ve varsa miktarının belirlenmesi gerekmektedir. Yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda kiracının kiralanana taş duvar, taş duvar üzerine küpeşte, ferforje korkuluk, elektrikli giriş kapısı, bina etrafına tretuvar beton imalatı, andezit taş kaplaması, andezit bordür taşı konulması, sinek teli yapılması, gaz kaçağı dedektörü,alarm sistemi, bahçe aydınlatma elektrik tesisatı, aydınlatma armatürleri tesisatı, bahçe otomatik sulama sistemi, su deposu, hidrofor, tente yaptığı, çim ekip ağaç diktiği belirlenmiştir.

Her ne kadar yapılan imalatlar ve dikilen ağaçlarda kiraya verenin izni olmasa da, davacı-karşı davalı tarafından tahliyeden sonra kaldırılması istenmeyip benimsenerek taşınmaz mevcut haliyle teslim alınmıştır.

Diğer yandan yedi yıllık kira sözleşmesi sonunda ve kira parasının ödenmemesi nedeniyle kiralananın tahliye edilmesinde kira sözleşmesinin davalı-karşı davacı kiracının kusuru nedeniyle sona erdiğinden söz edilemez.

Kaldı ki, sözleşmenin kiraya veren tarafından haklı nedenle feshedilmiş olması sonuca etkili değildir. Ayrıca yerleşik uygulama, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle Borçlar Kanunu'nun, 414. maddesi kapsamında vekaletsiz iş görme hükümlerine göre kiraya verenden isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir. Kiralananın tahliyesi sonunda kiraya veren bunları benimsemiş ve kiracı aleyhine sebepsiz zenginleşme meydana gelmiştir. Bununla birlikte .mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tespit edilen değerler yapım tarihi itibariyle değil,dava tarihi itibariyle belirlenmiş, ayrıca alan ve birim fiyatı itibariyle gerçekte 1.000 TL olması gereken andezit bordür taşı konulmasının değeri maddi hesap hatası sonucu 7.190 TL olarak hesaplanarak daha yüksek imalat bedeline ulaşılmıştır.

Açıklandığı üzere mahkemece yapılacak iş bilirkişilerden alınacak ek raporla, gerekirse yeniden mahallinde keşif yapılarak imalat giderlerini yapıldıkları tarih itibariyle belirleyip, kiracının alacak ve takas- mahsup talebi konusunda bir karar vermekten ibarettir.

Açıklandığı üzere mahkemece yapılacak iş bilirkişilerden alınacak ek raporla, gerekirse yeniden mahallinde keşif yapılarak imalat giderlerini yapıldıkları tarih itibariyle belirleyip, kiracının alacak ve takas- mahsup talebi konusunda bir karar vermekten ibarettir.

Öte yandan, mahkemece birleşen davada ... 31. İcra Müdürlüğü'nün 2010 / 3873 sayılı dosyasına konu edilen ve muaccel hale geldiği iddia edilen kira bedelleri dolayısıyla kiracının kira borcunun olmadığının tespiti talebi, bilirkişilerin belirlediği imalat bedellerinin kira borcundan takas ve mahsubu sonucu kabul edilmiş ise de, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesinin ikinci cümlesi kira sözleşmelerine konulan muacceliyet şartlarını geçersiz kıldığından kiraya veren sözleşmenin özel 8. maddesi gereğince muaccel hale geldiğinden söz ederek bir yıllık kira parasını isteyemeyecektir. Kiralanan konut niteliğinde olup Türk Borçlar Kanunu'nun 346. maddesinin ikinci cümlesinin uygulaması, kiracının Türk Ticaret Kanunu anlamında tacir sayılmaması nedeniyle 6353 Sayılı Kanun'un 53. maddesi ile değişik 6217 Sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi hükmü gereğince erteleme kapsamında da değildir. Kiraya veren takip konusu edilen Mart 2010 – Temmuz 2010 arası aylar kirasını henüz istenebilir hale gelmeden 10.02.2010 tarihinde icraya koymuş olduğundan bu aylar kirası yönünden mahkemece bu nedenle istemin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16676, Karar No: 2006/19320, Tarih: 16.10.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/16676 E.  ,  2006/19320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlu genel bütçeye dahil dairelerden olup ilama bağlı borcundan dolayı 01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arası için hakkında 5027 Sayılı 2004 Yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesindeki 01.01.2005 tarihinden itibarende 5277 Sayılı 2005 Yılı Bütçe Kanununun 37/e maddesindeki faiz oranlarının uygulanması gerekirken bilirkişice bu oranlar yerine 01.01.2004-30.04.2004 arası %43, 01.07.2004-30.04.2005 arası %38 olarak hesaplamada dikkate alınarak eksik incelemeye dayalı bu rapora itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26392, Karar No: 2013/9248, Tarih: 09.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26392 E.  ,  2013/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tespit tarihi olan “28/05/2009” tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında “10/09/2009” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu ile sanık tarafından suça konu yerde gerçekleştirilen fiziki müdahale neticesinde topografya, bitki örtüsü ve ekolojik dengenin bozulmadığının belirlenmesi karşısında, tebliğnamede, konusunda ehil bilirkişi vasıtasıyla sanığın eyleminin inşai ve fiziki müdahale niteliğinde bulunup bulunmadığının tespiti gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 19.05.1998 tarih ve 3148 sayılı kararı ve ekinde yer alan sit paftasına göre “1. derece doğal sit” alanı içerisinde bulunan Çamlıhemşin ilçesi, Konaklar mahallesinde, suç tarihinde kolluk kuvvetleri tarafından yapılan tespitte, daha önce yola bitişik olan derenin, taş ve kum molozlarla iki metre kadar doldurulduğu, doldurulan yerde tahmini iki kamyon kasası kum ve yere dizili halde 40 adet briket ile harç karma makinesi bulunduğu, dere kenarında bulunan ağaç ve bitkilerin toprak altında kaldığı hususlarının tespit edildiği, mahkemece icra edilen keşiflerde zeminin mıcır ile kaplı olduğunun, sabit ve kalıcı herhangi bir yapı bulunmadığının, briket yapma makinesinin ve diğer eşyaların suça konu yerden kaldırılmış olduğunun belirlendiği, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 728 sayılı ilke kararı gereğince 1. derece doğal sit alanları; bilimsel muhafaza açısından evrensel değeri olan, ilginç özellik ve güzelliklere sahip olması ve ender bulunması nedeniyle kamu yararı açısından mutlaka korunması gerekli, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlar olup belirtilen alanlarda bitki örtüsü, topografya ve silüet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik eylemlerin yasaklandığı, çevre mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 12/04/2010 tarihli raporda; bahse konu alanın sanık tarafından briket yapmak amacıyla ince çakılla örtüldüğü, mahallinde sabit ve kalıcı nitelikte herhangi bir yapı bulunmadığı, tutanakta belirtilen beton kırma makinesi, el arabası gibi eşyaların dava konusu yerde mevcut olmadığı, tabii bitki örtüsünün ve canlı popülasyonun zarara uğradığına dair bulguya rastlanılmadığı, sanığın eyleminin sit alanını tahrip etmediği, bölgenin ekolojik yapısını bozmadığı hususlarının belirlendiği, tüm dosya kapsamı nazara alındığında mahkemece, unsurları itibarıyla oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda sanığın üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının eksik inceleme ile verildiğine dair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8261, Karar No: 2020/1904, Tarih: 03.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8261 E.  ,  2020/1904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2009/302 Esas sayılı dosyasından tanzim edilen 27.01.2015 tarihli sıra cetvelinde bedelin, nafaka alacaklısının alacağı ödendikten sonra, davalılar arasında garameten paylaştırıldığını, cetvelde 1. sırada yer alan davalı ... alacağının gerçek bir alacak olmadığını, muvazaalı şekilde oluşturulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davacıya 1. sıradan pay ayrılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., alacağının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2009/302 Esas sayılı icra dosyasındaki alacağın varlığının ve gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığının davalı tarafından sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan ve birbirini doğrulayan deliller ile ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde 1. sırada alacaklı görülen davalı ...'a isabet eden paydan öncelikle, yargılama gideri ve vekalet ücreti de dahil olmak üzere, davacının alacağının ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davalı alacaklı ...'un alacağının muvazaalı olduğu iddiasına dayalı olarak açılmış sıra cetveline itiraz davasıdır.

Mahkemece, istemin kabulü ile sıra cetvelinde 1. sıraya davacının geçmesi durumunda dahi, davalı ...'nün paylaştırmaya esas bedele iştirakinin devam edeceği hususu dikkate alınarak, temyiz eden davalı ... aleyhine açılan davanın usulden reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Kabule göre, mahkemece, vekalet ücreti tayinine ilişkin olarak, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kuruması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7491, Karar No: 2016/26142, Tarih: 27.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/7491 E.  ,  2016/26142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

HMK'nun 294/3. maddesi gereğince hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Anılan Kanun'un 297/2. maddesine göre hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Diğer taraftan, HMK.'nun 298/2. maddesinde de; gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması, yargılamanın aleniyeti ve kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ile HMK'nun yukarıda değinilen emredici nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, re'sen gözetilmesi yasa ile hakime yüklenmiş bir görevdir.

Somut olayda; borçlu tarafından şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurulmuş, mahkemece, tefhim edilen kısa kararda, şikayetin reddine karar verilmiş, gerekçeli kararda ise; şikayetin kısmen kabulü ile ... 25. İcra Müdürlüğü'nün 2015/5369 sayılı dosyasındaki ödeme emrinin iptaline hükmedilmiş, bu suretle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiştir.

10.4.1992 tarih ve 1991/7 E.-1992/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir.

Bu durumda, mahkemece yapılacak iş, önceki kararlar ile bağlı olmaksızın çelişkinin giderilmesi için vicdani kanaatine göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Bu nedenle, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca re'sen (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26222, Karar No: 2024/13148, Tarih: 17.12.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/26222 E.  ,  2024/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1099 Esas 2021/1532 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/375 Esas 2020/121 Karar

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiş; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.12.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen gün ve saatte gelen davacı vekili Avukat .... geldi, davalı adına gelen olmadı. Davacı vekilinin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.12.2024 gününde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul 3. Havalimanı'nın yapım ihalesini 03.05.2013 tarihinde müvekkili şirketin de dahil olduğu CMLKK ortak girişiminin kazandığını, bu kapsamda müvekkili şirketin 25 yıl süre ile İstanbul 3. Havalimanı'nı kurmak ve işletmek ile görevli olduğunu, İstanbul Milletvekili ve CHP Genel Başkan Yardımcısı olan davalı tarafından 25.09.2018 tarihinde bu havalimanı ile ilgili yapılan açıklamaların ve 28.09.2018 tarihinde Twitter'dan yapılan paylaşımın gerçek dışı olduğunu, bu iddiaların müvekkili şirket ile bu projede yer alan tüm kurum ve kişileri kamuoyu nezdinde itibarsızlaştırmayı amaçladığını, Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı tarafından bu konuda yapılan resmi açıklama ile iddiaların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, müvekkilinin kişilik haklarının saldırıya uğradığını, ifade özgürlüğü sınırlarının aşıldığını belirterek 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi için davalının kınanması ve bu kınama kararının yayınlanması talep edilmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı şirket bir tüzel kişilik olduğundan manevi tazminat talebinde bulunamayacağını, müvekkili tarafından dile getirilen tüm hususların Sayıştay raporları ile de sabit olduğunu, muhalefet partisi milletvekili olan müvekkili tarafından kamuoyunun bilgilendirilmesinin bir hak ve sorumluluk olduğunu, kabul anlamına gelmemekle beraber talep edilen manevi tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI