muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/18075, Karar No: 2006/21483, Tarih: 16.11.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/18075 E.  ,  2006/21483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 26.05.2006 tarih, 7985/11156 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 150. YTL para cezasının       karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 25.10.YTL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13124, Karar No: 2012/14595, Tarih: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13124 E.  ,  2012/14595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2012/181-2012/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılar ile diğer müvekkili şirketin bünyesinde çalışmalarını yapan Asmaş Ağır Sanayi Malzemeleri İmal ve Tic. Şirketinde çalıştıkları sırada, haksız rekabete ilişkin olarak rekabet yasağı sözleşmesinin imzalandığını, ancak buna rağmen davalıların müvekkili şirketteki görevlerinden ayrılıp müvekkilleri ile aynı işi yapan Piromet Pirometalurji Malzeme Refrakter Makine San. ve Tic. A.Ş'de çalışmaya başlayarak rekabet yasağını çiğnediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, rekabet etmeme taahhüdüne aykırı eylemlerin sona erdirilmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, davalı şirketin ticari faaliyetlerinin durdurulmasına, tasfiyesine ve ticaret sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, görevli mahkemenin iş mahkemeleri olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, öncelikle davalılar hakkındaki dava, şirket aleyhine açılan davadan ayrılmış, sonrasında iddia, savunma ve yargısal içtihatlara göre, davalılar yönünden iş mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, rekabet yasağı sözleşmesinin ihlal edildiği iddiasına dayalı, maddi ve manevi tazminat ile rekabet etmeme taahhüdüne aykırı eylemlerin sona erdirilmesi istemlerine ilişkindir.

BK'nun 348. maddesi,“İş sahibinin müşterilerini tanımak veya işlerinin esrarına nüfuz etmek hususlarında işçiye müsait olan bir hizmet akdinde her iki taraf, akdin hitamından sonra, işçinin kendi namına iş sahibi ile rekabet edecek bir iş yapamamasını ve rakip bir müessesede çalışamamasını ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olamamasını, şart edebilirler. Rekabet memnuiyetine dair olan şart, ancak işçinin müşterileri tanımasından ve esrara nüfuzundan istifade ederek iş sahibine hissolunacak derecede bir zarar husulüne sebebiyet verebilecek ise, caizdir.İşçi, akdin yapıldığı zamanda reşit değil ise rekabet memnuiyetine dair olan şart batıldır.”hükmünü içermektedir.

Madde metninde açıkça “…akdin hitamından sonra…” sözcükleriyle ifade edildiği üzere BK’nun 348. maddesinde düzenlenen rekabet yasağı, hizmet akdi son bulduktan sonra geçecek döneme ilişkin olup, bu madde ile, sözü edilen sırlara vakıf işçinin mukavele yapmak şartıyla işten ayrılması halinde aynı işi kendi adına yapmaması, rakip bir müessesede çalışmaması ve böyle bir müessesede şerik veya sair sıfatla alakadar olmaması düzenlenmiştir. Düzenleme, hizmet sözleşmesi içinde yer almakla birlikte hizmet akdi süresinde yapılmaması gereken bir hususa değil, hizmet akdinin sona ermesinden sonra yapılmaması gereken bir hususa ilişkindir. Hizmet akdinin devamı sırasında meydana gelen bir sadakatsizlik, ister bir sözleşme ile düzenlensin ister kanunla düzenlensin, elbette İş Mahkemesinde görülecek bir davanın konusunu oluşturacaktır. Oysa eldeki davada, davacı taraf davalıların, akdin sona ermesinden sonra gerçekleşen eylemleri nedeniyle tazminat istemektedir.

İş akdinin kurulması ile doğan sadakat borcu, işçi tarafından işverenin çıkarlarını koruma ve gözetme borcudur. Rekabet etmeme borcu ise, iş akdinin sonuçlarından olan; işçinin, işverene sadakat borcunun olumsuz yönünü ifade eder.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1.maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 29.06.1960 gün, 1960/13 ve 1960/15 sayılı kararında; İş Mahkemelerinin, işçi sayılan kimselerle (Kanunun değiştirilen 2. maddesinin C, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında “iş akdinden doğan” veya “İş Kanunu'na dayanan” her türlü hak iddialarına ilişkin hukuki uyuşmazlıkların bu mahkemelerde çözümleneceği açıklanmıştır.

Şu halde iş mahkemelerinin görev alanına giren hukuki uyuşmazlıklar olan iş uyuşmazlıkları, tarafları ve konusu kanunla belirlenmiş, yani belirli nitelikte uyuşmazlıklar olup, görev kuralları kamu düzenine ilişkin olduğundan, içeriği keyfi surette doldurulamayacak uyuşmazlıklardır. Bu nedenledir ki, bir hukuk mahkemesi olarak iş mahkemeleri, iş sözleşmesi veya İş Kanunu'ndan doğmuş olsa dahi idari ve cezai uyuşmazlıklara doğal olarak bakamayacağı gibi İş Kanunu kapsamı dışında kalan işçilerle onları çalıştıran işverenler arasındaki uyuşmazlıklara da, iş sözleşmesinden kaynaklanmış olsalar dahi, bakamayacaktır.

İş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK’nun 348. maddesi kapsamına girdiği ve bu kapsamdaki davalar TTK'nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olduğundan, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.

Yapılan bu ayrıntılı açıklamalar göstermektedir ki, dava konusu uyuşmazlığın niteliği itibariyle, davanın İş Mahkemesinde görülmesini gerektirir bir durum mevcut değildir. Ayrıca, ticari sırrın ne olduğunun değerlendirilmesinin, uzman mahkemelerce yapılması gerektiği de yadsınamaz bir gerçeklik olduğu gibi, "Rekabet Yasağı" kavramı da piyasa şartlarıyla sıkı sıkıya bağlı bulunan ticari bir konudur. Kaldı ki, TTK'nun 4. maddesiyle yasa koyucu, çok açık bir şekilde BK'nun 348. maddesinden kaynaklanan davaların, mutlak ticari davalardan olduğunu öngörmüştür. Mutlak ticari davalar herhangi bir unsurun, bağlanma noktasının veya sebebin, davanın ticari niteliğini değiştirmediği, mahkemenin kanaatinin rol oynamadığı davalar olup, aynı Kanunun 5.maddesine göre, ticari davalara bakma görevi ticaret mahkemelerine aittir.

Nitekim aynı hususlara, Dairemizin 2008/7321 E.- 2008/9007 K., 2000/8808 E.-2000/10150 K., 2006/9411 E.- 2007/12223 K., 2007/4507 E.- 2008/6825 K., 2005/6508 E.-2006/9306 K. sayılı kararlarında olduğu gibi, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2011/11-781 E. 2012/109 K. sayılı kararında da işaret edilmiştir.

O halde, mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine aitken, yerel mahkemece, açıklanan bu hususlar dikkate alınmadan, iş mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğundan bahisle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 28.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1263, Karar No: 2018/5378, Tarih: 20.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1263 E.  ,  2018/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili ... İcra Müdürlüğünün 201/8901 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalının borçlunun eski eşi olduğunu ve aralarında herhangi bir borç ilişkisinin bulunmadığını, davalı ile eşinin boşanıp davalıya 80.000,00 TL nafaka ödemesi konusunda muvazaalı olarak anlaştıklarını, takibin de bu nedenle muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, sıra cetvelinin davacı şirkete 16.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği, dolayısıyla davacı şirketin sıra cetveline itiraz için yasal dava açma süresinin 23.10.2014 tarihinde sona erdiği, eldeki davada ise dava tarihinin 24.10.2014 tarihinde olduğu bu nedenle yasal süre geçtikten sonra itiraz edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Davacı düzenlenen sıra cetvelinde yoktur. Ancak davacının... Bankası,...Bankası ve ...tan alacaklarını temlik aldığı ve bu temlike dayalı olarak eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar sıra cetveli ... Bankasına 16.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve bu dava süresinde olmamış ise de İş Bankasına 17.10.2014 tarihinde, ... 20.10.2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu nedenle temlik alınan bu alacaklar yönünden davanın süresinde açıldığı anlaşılmıştır. Temlik alınan her üç alacak içinde süre yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/917, Karar No: 2020/2207, Tarih: 11.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/917 E.  ,  2020/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 19. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen muarazanın giderilmesi davasının kısmen kabulüne ilişkin verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi hakkında verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi'nin sahibi ve sorumlu müdürü olduğunu, hakkında 2009 yılı protokolü çerçevesinde işlem yapıldığını, olaya konu fiiller incelendiğinde reçete ve rapordaki tahrifatın kastı ile yapıldığına ilişkin hiçbir emare bulunmadığını, protokol uyarınca davalı kurum tarafından reçete bedelleri ile cezai şartın talep edildiğini, ayrıca sözleşmenin 2 yıl süreyle feshedildiğini, yapılan işlemlerin uygun olmadığını belirterek işlemin iptali ile muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davacının sahibi olduğu eczane tarafından kuruma fatura edilen 3 adet reçetede tahrifat yapıldığını, 105 adet reçetenin de hastaların bilgisi dışında düzenlendiğini ve 11 adet reçetedeki ilaçların hastalara teslim edilmediğinin tespit edildiğini, reçetelerde düzeltme, ekleme ve tahrifatlar bulunduğunu, fatura edilen reçetelerin incelenmesi sırasında tahrifatlı reçetelerin kuruma zarar verme amacıyla fatura edildiğinden davacı hakkında protokol hükümlerine göre işlem yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, protokol hükümleri incelenmiş, bilirkişi raporu alınmış, rapor uyarınca SGK tarafından tek taraflı olarak hazırlanan hükümlerin haksız şart niteliğinde olduğu ve bu nedenle davacıyı bağlayamayacağı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davalı SGK Başkanlığının (2009 yılı eczane protokolünün 6.3.19. maddesine göre 182,73 TL ile sözleşmenin 6.3.15. maddesine göre reçete bedelinin 5 katı olan ) 913,65 TL cezai şartın tahsili , (ayrıca 105 reçetenin kuruma fatura edilmesi nedeniyle 7.888,02 TL ile reçete

bedellerinin 10 katı olan) 78.880,20 TL cezai şartın tahsili ile (11 adet reçete hakkında 2009 yılı Eczane İlaç Temin Sözleşmesinin 6.3.10. maddesi gereğince 373,78 TL reçete bedeli ile reçete tutarının 5 katı olan) 1.868,90 TL cezai şartın tahsili ile sözleşmenin iki yıl süreyle feshine ilişkin işlemin yerinde olmadığının tespiti çekişmenin giderilmesine, 18 adet reçeteden kaynaklanan 580,83 TL kurum zararının 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu kanunun 80. Maddesine göre sağlık karnesini başkalarına kullandıranlara reçete tutarını iki katı olarak verilen 1.161,66 TL idari para cezasına itirazın sulh ceza mahkemesinin görev alanından olması nedeniyle görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince, davaya konu cezai işleme ilişkin kurumdaki kayıt ve belgeler ile müfettiş raporlarının dosya içerisine alınmadığı, davacı hakkında .... Ağır Ceza Mahkemesi'nde açılan davanın kesinleşmesinin beklenmeden bilirkişi incelemesi yaptırıldığını, davanın çözülmesine yardımcı esaslı deliller değerlendirilmeden karar verildiği gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, 2009 yılı protokolü uyarınca cezai şart ve fesih işleminin iptaline yönelik muarazanın giderilmesi talebine ilişkindir.

1-)HMK 353/l-a-6. bendinde, ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbiri toplanmadan veya gösterilen deliller hiç değerlendirilmeden karar verilmiş olması halinde, esasa ilişkin inceleme yapılmadan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verileceği düzenlenmiştir.

HMK 369.maddesinde; ''Yargıtay, tarafların ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile bağlı olmayıp, kanunun açık hükmüne aykırı gördüğü diğer hususları da inceleyebilir.'' hükmü bulunmaktadır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353.maddesinde, bölge adliye mahkemesinin dosyayı ilk derece mahkemesine geri gönderme sebepleri tahdidi olarak sayılmıştır. Kanunda sayılan geri gönderme sebepleri arasında "delillerin eksik toplanması" durumuna yer verilmemiş açıkça "delillerin hiç birinin toplanmaması ve gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemesi" hali düzenlenmiştir.

Somut olayda, ilk derece mahkemesince 2009 yılı protokolü dosya kapsamına alınmış, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bu durumda ilk derece mahkemesince, tarafların davanın esasıyla ilgili olarak gösterdikleri delillerin hiçbirinin toplanmamış veya gösterilen delillerin hiç değerlendirilmemiş olmasından söz edilemez. Buna göre HMK'da sayılan geri gönderme sebepleri gerçekleşmediğinden bölge adliye mahkemesince karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda bölge adliye mahkemesince, HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca eksik delillerin toplanması ile dava dosyasının incelenip işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenler ile davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HMK’nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5917, Karar No: 2007/6638, Tarih: 19.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/5917 E.  ,  2007/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ... A.H. (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.04.2007 Prş.

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/3500, Karar No: 2014/9911, Tarih: 06.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/3500 E.  ,  2014/9911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 6.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.