muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7226, Karar No: 2023/4725, Tarih: 12.10.2023

II. CEVAP

Davalı baba vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde; baba hakkındaki iddiaların doğru olmadığını, annenin çocuğu baba ile görüştürmek istemediğini ve görüşmelerin her defasında icra yolu ile sağlandığını iddia ederek; davanın reddine hükmedilmesinini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tüm dosya kapsamı ve belli yaş olgunluğunda olan ortak çocuğun babasıyla hatıralarından rahatsız olduğunu, babasının maddi desteği olmadığını, onun yanında kendini güvende hissetmediğini ve oniki yaşındayken kendisini arabadan attığını belirterek baba ile kişisel ilişki kurmayı istememesi dikkate alındığında, baba ile çocuk arasında İstanbul 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/210 Esas, 2011/487 karar sayılı ilâmı ile kurulan kişisel ilişkinin sınırlandırılmasının çocuğun üstün yararına uygun olacağı gerekçesi ile; davanın kabulü ile İstanbul 4. Aile Mahkemesi'nin 2010/210 Esas, 2011/487 Karar sayılı ilâmı ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılarak tarafların ortak çocuğu ... ile davalı baba arasında her yıl haziran ayının ilk haftası cumartesi günü saat 12.00 ile 15.00 arasında kişisel ilişki kurulmasına ve 4.080,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı baba vekili istinaf dilekçesinde özetle; annenin baba ile çocuk arasındaki kişisel ilişkiye engel olduğunu, çocuğu alarak İngiltere'ye kaçırdığını ve kişisel ilişkinin sınırlandırılmasını gerektirecek bir hâlin ispatlanmadığını belirterek; tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların ortak çocuğu ...'ın 14.06.2022 tarihinde ergin olması ile davanın konusuz kaldığı, davalı babanın çocuğu ile düzenli kişisel ilişki kurmamış, onunla ilgilenmemiş ve maddi destekte bulunmamış olması ve çocuğun babasının kendisini arabadan attığını beyan etmesi karşısında davacı annenin dava açmakta haklı olduğu ve konusuz kalan davadaki haklılık durumuna göre davacı anne yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile; istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına ve 9.200,00 TL maktu vekâlet ücretinin davalı babadan alınarak davacı anneye verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı baba vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı baba vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusuz kalmış olsa da kişisel ilişkinin sınırlandırılmış olmasının ve haklılık durumuna göre aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı ve kararın bu nedenle usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; karar verilmesine yer olmadığı kararı ve aleyhe hükmedilen vekâlet ücreti yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların ortak çocuğunun 14.06.2022 tarihinde ergin olmakla davanın konusuz kalmasına karar verilmesinin doğru olup olmadığı, doğru ise haklılık durumuna göre davacı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 331 inci maddesinin birinci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 323 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı baba vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/557, Karar No: 2015/3629, Tarih: 24.06.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/557 E.  ,  2015/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesince

Tarihi :17.09.2013

Numarası :2010/9-2013/254

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden doğan bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Yerel mahkeme kararı davacı S.. Taş D.. İnş. Teks. Oto Güzellik Mer. G.. Mob. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekilince de temyiz edilmiş ise de; davacı, temyiz dilekçesinin verildiği 21.11.2013 tarihinden önce 18.11.2013 tarih 23791 yevmiye nolu Mersin 3. Noterliği'nde düzenlenmiş temlikname ile kararda belirtilen alacak ve fer'ilerinin tamamı dava dışı C.. E.. isimli kişiye temlik ettiğinden temlik tarihi itibariyle hükmedilen alacak ve fer'ileri üzerinde tasarruf hakkı kalmadığı, geri çevirme üzerine mahkeme kararı ile davalının temyiz dilekçesi kendisine tebliğ edilen temlik alan tarafından da temyiz başvurusunda bulunulmadığından davacı temlik eden şirketin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

Davalının temyiz itirazlarına gelince;

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3-Bilirkişi kurulunun 23.07.2013 havale tarihli ek raporunda davacı defter kayıtlarında davalının keşide ettiği 14.09.2007 tarih 4.852,01 TL fatura da mevcut olup bedelin nakit olarak ödendiği kaydının bulunduğu belirtilmiştir. Davalı defterlerinde ise bu faturanın kayıtlı olmasına karşın ödeme kaydının bulunmadığı açıklanmıştır. Yanlar arasındaki münasebet cari hesap ilişkisi şeklinde sürdürülmüştür. Davalı, fatura alacaklısı iş sahibince bu fatura bedelinin yüklenici tarafından ödendiği kabul edilmemiştir. Davacı defterlerinde, davalının söz konusu fatura bedelinin nakit ödendiği yazılı olmakla birlikte ödemenin yapıldığını gösterir herhangi bir belge ve delil bulunmamaktadır. Kabul edilmeyen ödeme savunmasını, yapıldığını ileri süren davacı yüklenici yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davacı tarafından 4.852,01 TL fatura bedelinin ödendiği yasal delillerle ispatlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece, hesaplanan yüklenici alacağı 29.508,54 TL'den davalının ödenmeyen 4.852,01 TL fatura bedeli alacağı düşüldükten sonra kalan 24.656,53 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, hesaplanan yüklenici alacağı 29.508,54 TL'den davalının ödenmeyen 4.852,01 TL fatura bedeli alacağı düşüldükten sonra kalan 24.656,53 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı S..Taş Dizayn İnş. Teks. Oto G.. Mer. Gıda Mob. Tic. ve San. Ltd. Şti.'nin temyiz isteminin reddine, 2. bent uyarınca davalının diğer temyiz itirazlarının reddine 3. bende göre kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5953, Karar No: 2008/6902, Tarih: 19.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5953 E.  ,  2008/6902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava 02.05.1997 tarihli inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup davacılar arsa sahibinin mirasçıları, davalı ve karşı davacı ... ise yüklenicidir. Asıl davada eksik ve kusurlu işlerin bedeli, karşı davada ise 1 ve 14 nolu bağımsız bölümlere ilişkin tapu kayıtlarının iptâli ile yüklenici adına tescili ve fazladan yapılan imalâtın bedelinin tahsili talep ve dava edilmiş, mahkemece asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüyle eksik ve fazla imalât bedellerinin tahsiline, 14 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptaliyle davalı-karşı davacı yüklenici adına tapuya tesciline, 1 nolu bölümle ilgili talebin ise reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı ...’in tüm, davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici tarafından açılan davada fazla imalât bedelinin tahsili istenmiş ve hüküm altına alınmış ise de ortak yerlerde sözleşme dışı yapılan imalât binanın değerini arttırıcı nitelikte olup bu değer artışından dolayı, yüklenici de istifade ettiğinden mahkemece imalât bedelinin tahsiline ilişkin karşı davanın reddine karar verilmelidir.

Diğer yandan arsa sahiplerince açılan davada işin 29.06.1999 tarihinde teslim edildiği kabul edilerek sonuca varılmıştır. Oysa davalı yüklenici işi teslim ettiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Teslime ilişkin 29.06.1999 tarihli fotokopi belgedeki imzanın davacıya ait olduğu saptanmış ise de aslı ibraz edilmeyen, ancak fotokopisi ibraz edilen belge üzerinde imza incelemesi yapılamayacağından, yapılmış olsa bile bu rapora itibar edilemeyeceğinden fotokopi belgeye değer verilme imkanı bulunmamaktadır. (HGK 16.03.2005 gün 2005/13-80 E. 2005/149 K. Sayılı Kararı). Bu nedenle mahkemece arsa sahiplerince yaptırılan tesbit

sonucunda varlığı saptanan eksik ve kusurlu işler bedeline hükmedilmesi gerekirken bununla ilgili istemin reddedilmesi doğru olmadığı gibi tescil kararının eksik imalât bedelinin ödenmiş olması şartıyla verilmemesi de yerinde görülmemiştir.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

sonucunda varlığı saptanan eksik ve kusurlu işler bedeline hükmedilmesi gerekirken bununla ilgili istemin reddedilmesi doğru olmadığı gibi tescil kararının eksik imalât bedelinin ödenmiş olması şartıyla verilmemesi de yerinde görülmemiştir.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bendde yazılı nedenlerle davalı ve karşı davacı ...’in tüm, davacı ve karşı davalılar ... mirasçılarının sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı ve karşı davalılar ... mirasçıları yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,20 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ...’den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılar ... Mirasçılarına geri verilmesine, 19.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/14122, Karar No: 2004/372, Tarih: 23.01.2004

5. Hukuk Dairesi 2003/14122 E., 2004/372 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/14122 E., 2004/372 K.**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 10 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 19 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tespiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı idare, dava konusu tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malın 3402 sayılı Kadastro Kanunun 16. maddesinde sayılan kamu mallarından olmadığını tespit etmiş, taşınmazı zilyetlikle iktisap iddiasında bulunan davalının zilyetliğine gazete ile yapılan ilan tarihinden itibaren 30 gün içinde Hazine tarafından itiraz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelenmesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur.

Kapama fındıklık niteliğindeki taşınmaza fındık geliri esas alınarak, dava tarihi itibariyle değer biçilmesi doğru olduğu gibi, tespit edilen kamulaştırma bedelinin, dava konusu taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere bankaya 3'er ay vadeli hesaba yatırılmasına, dava konusu taşınmazın idare adına tapuya tesciline karar verilmesi de doğrudur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün (ONANMASINA), onama harcının temyiz edenden alınmasına 23.1.2004 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9120, Karar No: 2014/12073, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/9120 E.  ,  2014/12073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre;

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 26. maddesinde düzenlenen 6 iş günlük nispi ve bir yıllık mutlak hak düşürücü süre aynı yasanın 25. maddesindeki haklı nedenlerle bildirimsiz fesihlerde uygulanacak olup, 18 ve devamı maddelerinde düzenlenen geçerli fesih hallerinde uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Kısaca 26. maddedeki hak düşürücü süre, işçinin 24. maddenin 2. fıkrasına ve işverenin 25. maddenin 2. fıkrasına dayanan fesihler yönünden aranmalıdır. Yoksa işverenin geçerli nedene dayanan fesihlerinde 26. maddede öngörülen hak düşürücü sürelerin işlemesi düşünülemez. Ancak geçerli nedenlerle fesih beyanı da, yenilik doğurucu bir hak olması nedeni ile bir hak düşürücü süreye tabi tutulması kaçınılmazdır. Yargıtay bu süreyi, makul bir süre olarak belirlemiş ve işverenin feshe konu geçerli nedeni öğrendikten sonra, fesih hakkını makul süre içinde kullanması gerektiğini, bu süre geçtikten sonra yapılan feshin geçersiz olacağını belirtmiştir(9. HD. 12.9.2005 gün ve2005/24429 Esas, 2005/29361 Karar). Geçerli fesih nedeninin doğmasından sonra, feshin etkisizleştiği ve geçersizliğini yitirdiği sonucunun çıkarılabilmesi için ne kadar bir süre geçmesi gerektiği konusunda mutlak bir süre verilemez. Haklı neden için öngörülen 26. maddede belirtilen süre de ölçü olamaz. Süre unsuru, somut olayın özellikleri ile birlikte değerlendirilmelidir. Özellikle davranış ve yeterlilik nedeni ile fesihte, fesih hakkının kullandığı anda işçinin feshe konu edilen davranışı iş yerinde olumsuzluklara neden olmaya devam ediyor ve iş yerinde iş ilişkisinin devamını etkiliyorsa, bir anlamda işçinin davranışı veya diğer geçerli nedenler etkisini yitirmemiş ise, makul süre geçmediğinin kabulü gerekir.

Somut olayda mahkemece davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshinde 6 iş günlük süreye uyulmadığından feshin geçersiz olduğuna karar verilmişse de, feshin 6 işgünü içerisinde yapılmamış olması feshi haksız kılarsa da doğrudan bu süreye uyulmaması feshin geçersizliği sonucunu ortaya çıkarmayacağından bu gerekçeyle feshin geçersiz olduğuna karar verilmesi yerinde değilse de; davacının feshe neden olan davranışının 19.11.2012 tarihinde gerçekleştiği davacının o gün savunmasının alındığı ancak feshin yaklaşık 5 ay sonra 26.04.2013 tarihinde yapıldığı, feshin makul süre içerisinde de gerçekleştirilmediği bu nedenle feshin geçersiz olduğu, davalının dosyaya sunduğu işyeri belgelerinden feshin geçersiz olduğunun sabit olduğu tanık anlatımlarının dosyaya bir etkisi olmayacağı anlaşıldığından sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 10.04.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3307, Karar No: 2011/5857, Tarih: 12.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3307 E.  ,  2011/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TERKİN

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ünye 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 18.03.2008 gün ve 1-64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı (birleşen dosya davacısı) Hazine vekili ile bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Noksanın tamamlanması kararında belirtilen davacılar (bir kısım davalılar) vekili Av. ...'e hazine vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği ile karşı temyiz süresinin beklenilmesi istenilmiş ise de Av....'e tebligat yapıldığı görülmüştür. Asıl dosya davacılarının vekaletnamelerinde sadece Av. ...'e vekil tayin edildiği, ancak Av. ...'in de birleşen davanın bir kısım davalılarının vekili olduğu ve duruşmalara katıldığı gözetilmek suretiyle adı geçen avukatların müvekkilleri adlarına birbirlerine vermiş oldukları yetki belgeleri var ise dosyaya konulması, yok ise Av. ...'e hazine vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği ile karşı temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14372, Karar No: 2017/25180, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14372 E.  ,  2017/25180 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.