muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30472, Karar No: 2013/21035, Tarih: 08.10.2013

ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler gözönünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun'un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanunun 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusunun mahkemece re'sen araştırılması gerekmekle, mahkemenin belgeye değer vermeden önce muvazaa şüphesini ortadan kaldırması ve kendiliğinden gerekli araştırmaya gitmesi gerekir

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur.

Asıl sorun, kanuni yükümlülüğe ve cezai yaptırıma rağmen 8. ve 37. madde hükümlerine aykırı şekilde belgelerin hiç verilmemesi noktasında ortaya çıkar. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8. ve 37. maddelerinin işverene bu konuda bazı yükümlülükler de gözardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, İş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümüne yardımcı nitelikte olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda kanuni güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmiş olması, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında taraflar delillerinin değerlendirilmesi sırasında, işverence düzenlenmesi gereken bu tür belgelerin düzenlenmiş olup olmamasının da gözetilmesi gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda şahit beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. .

Somut olayda taraflar arasında imzalanan sözleşmede, sigorta prim ödemelerinde ve ücret bordrolarında ücretin 3.500,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Davacı ise ücretinin 7500 € olduğu iddia ederek, buna dair bir adet e-posta mesajını dosyaya sunmuştur. Bu e-postada; ücretin 7500 € kabul edilerek yapılan ödeme ve bakiye bildirimine dair hesaplama bilgisinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak bu e-postanın şirket yetkililerince oluşturulduğunun anlaşılamamasına, işveren imzasını taşımamasına ve başka işyeri kayıtları ile de desteklenmemesine göre işveren için bağlayıcı niteliği bulunmayacağının dikkate alınması gerekir. Öte yandan mahkemece ücretteki bu çelişkili durumu açıklamaya tek başına yeterli olmayan mühendisler odası yazısında belirtilen 14.000,00 TL ücrete göre hesap yapılması mevcut delil durumuna göre dosya içeriğine uygun değildir. Mahkemece davacının dayandığı e-postadaki 7500 € ücret iddiasına göre bu miktar üzerinden davacıya ödeme yapılıp yapılmadığını araştırılması gerekir. Bu kapsamda bordrolar, banka kayıtları, davacının ücretini belirlemek için varsa alınmış şirket yönetim kararları, işyeri ticari kayıtlarında genel müdür maaşı hakkında bir tespit yapılıp yapılmadığının araştırılması, bu araştırmalarla sonuca ulaşılamaması durumunda işyerinin kapasitesi, davacının kıdem uzmanlık durumu, benzer iş ve büyüklükte olan işletmelerdeki emsal ücretlerin ilgili oda ve meslek kuruluşlarından araştırılıp tüm delillere göre ücretin duraksamaya yol açmayacak şekilde belirlenip bilirkişi değerlendirilmesi ile alacakların hesaplanması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6664, Karar No: 2016/3932, Tarih: 27.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6664 E.  ,  2016/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait taşınmaz üzerinde müvekkili lehine, 29.11.2012 tarihinde 180.000,00 TL'lik birinci dereceden limit ipoteği tesis edildiğini, bu ipoteğin borçlunun müvekkili bankaya doğmuş ve doğacak konut finansmanı, tüketici kredileri ve her türlü krediler nedeniyle tesis edildiğini, şikayet dışı borçlunun borcunu ödememesi üzerine .... sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığını, takip sonucunda söz konusu taşınmazın ihale bedelinin paylaşımı için sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkili bankanın 14.04.2015 tarihli yazısı ile borçlunun ipotek kapsamında güncel alacak tutarının 110.682,92 TL olduğunu icra müdürlüğüne bildirdiğini, buna rağmen icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenirken bu miktarın esas alınmadığını, sadece ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip konusu olan alacakların nazara alındığını, müvekkilinin takip dışı ancak ipotek limiti dahilindeki bakiye 17.283,43 TL'lik alacağının da nazara alınarak müvekkiline ödenmesi, arta kalan para olması halinde bu meblağın şikayet olunana ödenmesi gerektiğini, ancak bu miktarın icra müdürlüğünce, bu alacaklar için müvekkili banka tarafından icra takibi yapılmadığı ve ipotek takibinde bu alacaklara yer verilmediği gerekçesiyle sıra cetvelinde hiç nazara alınmadığını, sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın İİK'nın 142. maddesi uyarınca, sıra cetveline itiraz niteliğinde olduğu, sıra cetveline karşı dava yoluyla genel mahkemede; şikayet yoluyla icra mahkemesinde itiraz yoluna başvurulabileceği, İİK'nın142/3. maddesi uyarınca sıra cetveline yapılan itiraz, alacağın esas veya miktarına ilişkin ise genel mahkemede, yalnız sıraya dair ise şikayet yolu ile icra mahkemesinde ileri sürülebileceği, sıra cetveline itiraz sıra ile birlikte alacağın esas veya miktarına da yönelikse bu durumda İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca, sıra cetveline karşı genel mahkemelerde dava açılması gerektiği, şikayetçi vekilinin, sıra cetvelinde ikinci sırada yer alan ve kendisine 14.703,11 TL pay ayrılan şikayet olunana ödenmesine karar verilen bu miktarın kendi müvekkiline ödenmesi gerektiği müvekkili bankanın alacak miktarının sıra cetvelinde hesaplanan miktardan daha fazla olduğunu belirterek sıra cetveline itiraz ettiği, Yargıtay içtihatlarına göre, bir alacağın sıra cetvelinden çıkarılması isteminin sıraya ilişkin olmayıp, alacağın esasına ilişkin olduğu ve şikayetçinin kendi alacak miktarına itiraz ettiği, bu nedenle genel mahkemede dava açılması gerektiği ve Manisa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu belirtilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

.../...

S.2

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına ya da bununla birlikte sıraya yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK’nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla icra mahkemesinde (İİK’nın m. 142/son) ileri sürülmelidir. Haciz yoluyla takiplerde sıra cetveli alacağın İİK'nın 138. maddesi uyarınca satış tarihindeki ulaştığı miktar dikkate alınarak düzenlenir. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder. Alacaklılara pay ayrılırken bedeli paylaşıma konu malın satıldığı tarihteki anapara, fer'iler ve takip masrafından oluşan toplam alacak miktarı, satış tarihi itibariyle bilirkişiye hesaplatılmalı, şikayetçinin satış tarihi itibariyle kesin alacak miktarı belirlenerek, sonucuna göre bu alacak miktarını paylaştırmada gözeten bir sıra cetveli düzenlenmesini teminen şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekir. Satış tarihinden sonra alacakta meydana gelen artışlar, rehnin ya da haciz konulan malın bedelinden karşılanamaz.

Şikayetçi vekilinin, bedeli paylaşıma konu taşınmazın üzerindeki ipoteğin kapsamına şikayetçinin kredi riskinden kaynaklanan diğer alacaklarının da dahil olduğu, bu nedenle satış bedelinin tamamının müvekkili bankaya ödenmesi gerektiği iddiasına dayalı olarak sıra cetvelinin iptaline yönelik istemi, alacağın anılan madde hükmü uyarınca hesaplanmasına ve kapsamına, diğer anlatımla takip hukuku kurallarının yanlış uygulamasına yönelik olup; şikayetçi vekilinin müvekkili bankanın veya şikayet olunanın alacağının hiç ya da gösterilen miktarda bulunmadığına yönelik olmadığından itiraz, alacağın doğumuna ve esasına yönelik değildir.

Bu durumda mahkemece, görevli olduğunun kabulü ile, uyuşmazlığın esasının incelenmesi, şikayetçinin satış tarihi itibariyle alacağı bilirkişiye hesaplattırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3-Kabule göre; HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Mahkemece, karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 114/1-c maddesi hükmü uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin anılan 115/2. madde hükmü uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yürürlükte bulunmayan 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin 7 ve 27. madde hükümlerine uygun olarak gerekçede, "bu itirazı inceleme yetkisi ve görevi ....Hukuk Mahkemelerine ait olduğundan mahkememizin görevsizliğine'' ve hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ifadesine yer verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1865, Karar No: 2014/4902, Tarih: 17.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1865 E.  ,  2014/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/204179

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/1371 (E) ve 2013/484 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21875, Karar No: 2025/6234, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/21875 E.  ,  2025/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/725 E., 2022/1182 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/99 E., 2021/134 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12544, Karar No: 2014/13403, Tarih: 25.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/12544 E.  ,  2014/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, davalılar tarafından mimari projeye aykırı yapılan eklentiler nedeniyle müdahalelerin önlenmesini ve mimari projeye uygun eski hale getirilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın bir kısım davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine, diğer bir kısım davalılar yönünden ise kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili Av...., davalı ... vekili Av...., davalı ... ve davalı ... Kama tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harçlarının temyiz edenlere yükletilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9582, Karar No: 2009/12000, Tarih: 18.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/9582 E.  ,  2009/12000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :13.2.2008
Yargıtay — Esas No: 2021/1472, Karar No: 2021/5317, Tarih: 02.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/1472 E.  ,  2021/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ile davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının Deştiğin Belediye Başkanlığı bünyesinde çalıştığını, ücret ve diğer haklarının 2009 yılından itibaren eksik ödendiğini beyan ederek ödenmeyen ücret, ilave tediye ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen kararın Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 28.05.2019 tarihli ilamı ile, davacının çalıştığı Belediyenin yargılama aşamasında 6360 sayılı Kanun gereği kapatıldığı, her ne kadar ... davaya dahil edilmek suretiyle yargılama sürdürülmüş ise de, 6360 sayılı Kanun gereği ilgili Komisyon kararı ve ekleri getirtilerek kapatılan belediyede çalışan davacının hangi kurum ve kuruluşa devredildiğinin belirlenmesi ve davacıya davasını ilgili kuruma yöneltmesi için Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca süre verildikten sonra yargılamaya devam edilmesi gerektiği noktasında bozulması üzerine, mahkemece bozmaya uyularak taraf teşkili sağlandıktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davalı tarafça yapılan ödemenin hangi alacak kaleminden mahsup edilmesi gerektiği taraflar uyuşmazlık konusudur.

6098 sayılı Kanun'un 101. maddesinde “Birden çok borcu bulunan borçlu, ödeme gününde bu borçlardan hangisini ödemek istediğini alacaklıya bildirebilir. Borçlu bildirimde bulunmazsa, yapılan ödeme, kendisi tarafından derhâl itiraz edilmiş olmadıkça, alacaklının makbuzda gösterdiği borç için yapılmış sayılır.” hükmü öngörülmüş, 102. maddede ise “Kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur. Birden çok borcun vadesi aynı zamanda gelmişse, mahsup orantılı olarak; borçlardan hiçbirinin vadesi gelmemişse ödeme, güvencesi en az olan borç için yapılmış sayılır.” kuralı düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından davacıya dava devam ederken bir miktar ödeme yapıldığı anlaşılmakta olup, taraflar arasında yapılan ödemenin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece, bu ödeme resen dikkate alınmak suretiyle, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan alacaklardan mahsubu yerinde ise de, mahsup şekli isabetli değildir. Dava dışı ...’nın, ...’na hitaben yazdığı 25/12/2014 tarihli yazıda ve ekindeki formda davacıya yapılması gereken ödemenin açıkça “2012-2013-2014 ikramiye ve 16 günlük maaş” karşılığı olduğu belirtilmiştir. Bozma kararı sonrasında davaya dahil edilen davalı ...’nca, bu yazıya istinaden ödeme emri belgesi düzenlenmek suretiyle davacıya ödeme yapıldığı ilgili belediyenin 07/03/2016 tarihli cevabi yazısından ve diğer ödeme belgelerinden anlaşılmaktadır.

Şu halde davacıya ödenen miktarın, davacının 2012, 2013 ve 2014 ikramiye alacakları ile ücret alacağından mahsup edilmesi gerektiği açık olup; mahkemece tüm ödemenin ücret (farkı) alacağından mahsubu suretiyle sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir diğer uyuşmazlık davalı ...’nın zamanaşımı savunmasına değer verilip verilmeyeceği noktasındadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı belediyenin dava devam ederken Kanun gereği kapatıldığı uyuşmazlık konusu değildir. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin “davacının devredildiği kurumun belirlenmesi ve bu kurumun HMK’nın 124. maddesi gereği davaya dahil edilmesi gerektiği” yönündeki bozma kararı üzerine, dava dilekçesi ile diğer belgeler davalı ... Belediyesi’ne tebliğ edilerek, ilgili Kurum davaya dahil edilmiştir. Davalı taraf süresinde sunduğu cevap dilekçesi ile zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Mahkemece davalının zamanaşımı savunması ile ilgili herhangi bir değerlendirme yapılmamış olması hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.